Boeing P-8 Poseidon

Boeing P-8 Poseidon, Boeing Defense, Space & Security tarafından geliştirilen ve üretilen ve sivil Boeing 737-800 yolcu uçağından türetilen bir Amerikan deniz devriye ve keşif uçağıdır. Amerika Birleşik Devletleri Donanması (USN) için geliştirilmiştir.

P-8, denizaltı karşıtı savaş (ASW), yüzey karşıtı savaş (ASUW) ve istihbarat, gözetleme ve keşif (ISR) rollerinde faaliyet göstermektedir. Torpidolar, Harpoon gemisavar füzeleri ve diğer silahlarla donatılmıştır, sonobuoyları atabilir ve izleyebilir ve Northrop Grumman MQ-4C Triton deniz gözetleme insansız hava aracı (İHA) dâhil olmak üzere diğer varlıklarla birlikte çalışabilir.

P-8 Amerika Birleşik Devletleri Donanması, Hindistan Donanması, Avustralya Kraliyet Hava Kuvvetleri, Birleşik Krallık Kraliyet Hava Kuvvetleri, Norveç Kraliyet Hava Kuvvetleri ve Yeni Zelanda Kraliyet Hava Kuvvetleri tarafından kullanılmaktadır. Ayrıca Kore Cumhuriyeti Deniz Kuvvetleri, Alman Deniz Kuvvetleri ve Kanada Kraliyet Hava Kuvvetleri tarafından da sipariş edilmiştir.

 Geliştirme 

 Kökenleri 
Bir turboprop denizaltısavar uçağı olan Lockheed P-3 Orion, 1962'den beri Amerika Birleşik Devletleri Donanması'nda (USN) hizmet vermektedir. 1980'lerde USN, artan ağırlık ve gövde yorulma ömrü sınırlamaları nedeniyle menzili ve dayanıklılığı azalan P-3'ün yerini alacak bir uçak için çalışmalara başladı. Şartname, yeni bir uçağın işletme ve destek maliyetlerinin düşürülmesini gerektiriyordu. 1989 yılında Lockheed, P-7'yi geliştirmek için sabit fiyatlı bir sözleşme imzaladı, ancak bu sözleşme ertesi yıl iptal edildi.

2000 yılında, yeni bir uçak için ikinci bir yarışma başladı. Lockheed Martin, P-3'ün güncellenmiş yeni inşa versiyonu olan Orion 21'i (P-3 Orion'un yerine yeni inşa edilmiş ve geliştirilmiş bir varyant) sundu."Boeing 737 MMA." Flug Revue, 17 June 2004. Boeing'in teklifi 737-800 yolcu uçağına dayanıyordu.Cortes, Lorenzo and Amy Butler. "Boeing wins Navy's $3.88 Billion MMA bid over Lockheed Martin." Defense Daily, 15 June 2004. BAE Systems, İngiliz jet motorlu deniz devriye uçağı Nimrod MRA4'ün yeni inşa versiyonunu teklif etti. BAE, Amerika Birleşik Devletleri merkezli bir üretim ortağı olmadan teklifin politik olarak gerçekçi olmadığını kabul ederek Ekim 2002'de yarışmadan çekildi. 14 Mayıs 2004 tarihinde Boeing, Çok Görevli Deniz Uçağı programının galibi olarak seçildi.LeMond-Holman, Ellen et al. "Boeing team wins $3.89 Billion multi-mission Maritime Aircraft Program."  Boeing, 14 May 2004.

Haziran 2004'te USN, Boeing ile bir geliştirme sözleşmesi imzaladı."Boeing to develop Navy's multi-mission maritime aircraft."  U.S. Navy, 15 June 2004. Projenin USN için en az 108 uçak gövdesi için olması planlanıyordu. Proje değerinin en az 15 milyar dolar olması bekleniyordu. Raytheon, Northrop Grumman, Spirit AeroSystems, GE Aviation Systems, Marshall Aerospace and Defence Group, CFM International, BAE Systems ve Marotta başlıca alt yüklenicilerdir.Lemond, Ellen, Chick Ramey and Debiie Gann. "Boeing-led Poseidon team begins production of first P-8A fuselage."  Boeing, 12 December 2007. Temmuz 2004'te USN beş uçak için sipariş verdi ve ilk uçuş testi uçağı 2009'da tamamlanacaktı."P-8A multi-mission maritime aircraft (MMA)."  U.S. Navy, 17 February 2009. 30 Mart 2005'te P-8A adı verildi.Hatcher, Renee. "MMA is designated P-8A."  U.S. Navy Naval Air Systems Command (NAVAIR), 1 April 2005.
küçükresim|P-8'in 30 Temmuz 2009 tarihinde kullanıma sunulması

 Tasarım aşaması ve testler 
P-8, P-3'ün yerini alacaktır.Freedberg, Sydney J. Jr. "Navy's P-8 Sub Hunter Bets On High Altitude, High Tech; Barf Bags Optional." AOL Defense, 2 October 2012. Başlangıçta, daha yeni teknolojiyi dâhil etmek için daha sonra yükseltmelerle eski sistemlerle donatıldı. Hükûmet Sorumluluk Ofisi bu aşamalı yaklaşımın projeyi programa ve bütçeye uygun tuttuğunu belirtmiştir. Deniz Hava Sistemleri Komutanlığı (NAVAIR), P-8A'nın ağırlık azaltma önlemi olarak manyetik anomali algılayıcı (MAD) ekipmanıyla donatılması gerekliliğini kaldırarak dayanıklılığı artırdı. Bir hidrokarbon sensörü dizel motorlu denizaltılardan ve gemilerden gelen yakıt buharlarını tespit eder.GAO-09-326SP "Assessments of major weapon programs."  GAO.
küçükresim|2010'da Bir P-8A, Lockheed P-3C Orion ile birlikte uçarken, Maryland'deki Patuxent River Donanma Hava İstasyonu yakınlarında
P-8'in ilk uçuşu 25 Nisan 2009'da yapıldı.3 İkinci ve üçüncü P-8'ler uçtu ve Ağustos 2010 başlarında uçuş testindeydi.Ramey, Chick and Doug Abbotts. "Boeing P-8A Poseidon aircraft T3 enters flight test."  Boeing, 2 August 2010. 11 Ağustos 2010'da P-8'in düşük oranlı üretimi onaylandı."P-8A Poseidon milestone reached."  AirForces Monthly, 13 August 2010. Bir P-8 ilk kez 15 Ekim 2010'da sonoboyları bıraktı ve üç ayrı alçak irtifa geçişinde altı tane bıraktı.Goettee, Liz. "U.S. Navy Boeing P-8A Poseidon launches first sonobuoys."  Seattle Post-Intelligencer, 22 October 2010. 2011 yılında, buz tespit sisteminin sahte bileşenlerin kullanılması nedeniyle kusurlu olduğu tespit edildi; iddiaya göre bu parçalar kötü bir şekilde yenilenmiş ve Çinli bir tedarikçi tarafından yeni olarak alt yüklenici BAE Systems'e satılmıştı.Reed, John. "Counterfeit Parts found on the P-8." defensetech.org, 8 November 2011.

4 Mart 2012'de ilk üretim P-8A, Filo Değiştirme Filosu (FRS), 30. Devriye Filosu (VP-30) ile eğitim için Jacksonville, Florida Deniz Hava İstasyonuna uçarak ABD Deniz Kuvvetleri'ne teslim edildi. 24 Eylül 2012'de Boeing, 11 uçak için 1,9 milyar dolarlık (2023'te ~ 2,49 milyar dolar) bir sipariş açıkladı."Boeing Receives $1.9 Billion Contract for 11 P-8A Poseidon Aircraft."  Boeing, 24 September 2012. 10 Haziran 2013'te bir ABD Savunma Bakanlığı (DoD) Genel Müfettiş (IG) raporu, P-8'in operasyonel gereksinimleri karşılayıp karşılamadığını değerlendirmek için temel veri eksikliği nedeniyle tam hızda üretimin ertelenmesini tavsiye etti; 25 yıllık kullanım ömrünü garanti altına almak için ek testlere de ihtiyaç vardı.Audit: Submarine Hunter Needs 'Critical' Testing  – Defensetech.org, 12 July 2013 Boeing yöneticileri, test programının yolunda gittiğini söyleyerek raporu reddetti.Boeing Dismisses Pentagon's P-8 Poseidon Audit  – Defensetech.org, 17 June 2013 2013 yılında, P-8 yapısal yorgunluk olmadan 25 yıllık ömrünü sürdürebileceğini, eksikliklerin üstesinden gelebileceğini, yüzey gemilerini takip edebileceğini ve birincil görevleri yerine getirebileceğini gösterene kadar tam hızda üretim ertelendi.McGarry, Brendan. "Navy P-8 Deal Tops $17 Billion in July Awards."  Dodbuzz.com, 6 August 2013.

24 Haziran 2013 tarihinde, silah entegrasyon testi sırasında P-8, canlı bir AGM-84 Harpoon gemisavar füzesi ateşleyerek önemli bir kilometre taşına ulaştı ve düşük maliyetli modüler bir hedefi doğrudan vurdu. 1 Temmuz 2013 tarihinde, ilk operasyonel test ve değerlendirme (IOT&E) raporu, P-8A'nın “operasyonel olarak etkili, operasyonel olarak uygun ve filo tanıtımı için hazır” olduğunu tespit etti. Bu noktada altı test ve dokuz düşük oranlı ilk üretim uçağı teslim edilmişti. 31 Temmuz 2013'te Boeing, 2016 sonuna kadar 37 uçaklık bir filo için dördüncü düşük oranlı ilk üretim partisinde 13 P-8A ve ilk tam oranlı üretim partisinde 16 P-8A için uzun süredir kullanılmayan parçalar üretmek üzere 2,04 milyar dolarlık bir sözleşme aldı.

Ocak 2014'te Deniz Hava Sistemleri Komutanlığı P-8A'nın tam hızda üretimine başladı. Artım 1 sistemleri kalıcı denizaltısavar savaşı (ASW) yetenekleri ve entegre bir sensör paketi içermektedir; 2016'da Artım 2 yükseltmeleri çoklu statik aktif uyumlu akustik, otomatik tanımlama sistemi ve yüksek irtifa denizaltısavar silahları ekleyecektir.Troubled P-8A Poseidon enters full production Navytimes.com, 27 January 2014. 2020'deki Artım 3 “ağ destekli yüzey karşıtı savaş” sağlayacaktır.

Temmuz 2014'te P-8'in iş geliştirme direktörü Fred Smith programın “2004 yılı üretim maliyeti tahminlerine göre 2.1 milyar dolar tasarruf sağladı... uçak şu anda 216 milyon dolar olarak tahmin edilen fiyattan 150 milyon dolara satılıyor“. 2013 İki Partili Bütçe Yasasının sona ermesi nedeniyle yıllık 16 uçak olan USN siparişlerinin 2015 yılında sekize düşmesinin ticari 737 satışları ve P-8 ihracat satışları ile kısmen dengelenmesi bekleniyordu. Savunma Bakanlığı, P-8 için Müşterek Savaş Uçağı (JSF) programına benzer bir program şablonu izlemek ve muhtemel kullanıcılarla uluslararası işbirliği yapmak istiyordu.

 Türevler 
2010 yılında Boeing, Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri'nin (USAF) E-8 Joint STARS filosunu, Northrop Grumman'ın E-8'leri yeniden motorize etmek ve yükseltmek için önerdiği maliyetle değiştirilmiş bir P-8 ile değiştirmeyi önerdi. Önerilen P-8 Havadan Yer Gözetleme (AGS), bir aktif elektronik taramalı dizilim (AESA) radarını entegre edecek ve yer hareketli hedef göstergesi (GMTI) ve sentetik aralıklı radar (SAR) yeteneklerine sahip olacaktı. Temel özelliklerden biri, gövdenin alt orta hattında, motor kaportalarının görüş hattını engellemeyecek şekilde konumlandırılmış bir pod monte radardı. P-8A'nın Raytheon AN/APY-10 çok görevli yüzey arama radarını yeniden kullanır. İki arka ventral yüzgeç dengeyi artırır.Cohen, Aubrey. "Boeing looks to sell more 737-based military jets."  Seattle PI, 9 June 2011.

2013 yılında Boeing, P-8'in bazı sistemlerini daha küçük ve daha ucuz Bombardier Challenger 600 serisi iş jetinde Boeing Deniz Gözetleme Uçağı (MSA) olarak yeniden paketlemeyi önerdi. 2014 yılında Boeing, P-8'in 737-800'ü yerine 737-700'ü temel alan bir JSTARS ikamesi de teklif etti.Boeing Eyes 737-700 Solution for New JSTARS – Defensenews.com, 12 September 2014

 Kaynakça 

Dış bağlantılar

Kategori:Askerî uçaklar
Kategori:Amerika Birleşik Devletleri savaş uçakları
P-8 Poseidon
Kategori:Çift motorlu jetler