Proteus (uydu)

Proteus (diğer adıyla Neptune VIII), Neptün'ün ikinci en büyük uydusu ve aynı zamanda en büyük iç uydusudur. 1989 yılında Voyager 2 tarafından keşfedilen uydu, adını Yunan mitolojisindeki şekil değiştiren deniz tanrısı Proteos'tan almıştır. Proteus, Neptün'ün ekvator yarıçapının yaklaşık 4,75 katı mesafede, neredeyse ekvatoral bir yörüngede döner.

Çapı 400 km'den (250 mil) fazla olan ve ağırlıklı olarak buzdan oluşan bir gök cismi olmasına rağmen, Proteus'un şekli elipsoidden önemli ölçüde farklıdır. Daha çok, hafifçe içbükey birkaç yüzeye ve 20 km'ye (12 mil) kadar yükselti farkına sahip düzensiz bir çokyüzlüye benzemektedir. Yüzeyi koyu, nötr renkte ve yoğun şekilde kraterlerle kaplıdır. Proteus'un en büyük krateri, çapı 230 km'den (140 mil) fazla olan Pharos'tur. Ayrıca büyük kraterlerle ilişkili bir dizi uçurum, yarık ve vadi de bulunur.

Proteus muhtemelen Neptün ile birlikte oluşmuş bir gök cismi değildir. Daha ziyade, Neptün'ün en büyük uydusu Triton'un yakalanması sırasında oluşan enkazdan sonra yığılmayla oluşmuş olabilir.

 Keşif ve adlandırma 
sol|küçükresim|upright|Proteus'u keşfeden uzay sondası Voyager 2
Proteus, Voyager 2 uzay sondasının Ağustos 1989'daki Neptün yakın geçişinden iki ay önce elde ettiği görüntülerden keşfedildi. Bu keşif, Neptün'ün uydusu Nereid'in 1949 yılındaki keşfinden 40 yıl sonra gerçekleşmiştir.

Keşif sonrası geçici olarak S/1989 N 1 adı verildi. Stephen P. Synnott ve Bradford A. Smith keşfi 7 Temmuz 1989'da duyurdular ve sadece "21 gün boyunca çekilen 17 kare"den bahsettiler. Bu da keşif tarihinin 16 Haziran'dan önceki bir zamana denk geldiğini göstermektedir.

16 Eylül 1991'de S/1989 N 1'e, Neptün'ün uydularının denizle ilgili tanrılar ve mitolojik varlıklar ile adlandırılması geleneğine uygun olarak Yunan mitolojisindeki şekil değiştiren deniz tanrısı Proteos'un adı verildi.

 Kaynakça 


Kategori:Neptün'ün doğal uyduları
19890616