Vâkidî

Ebu Abdullah Muhammed bin Ömer bin Vâkid el-Eslemî (Arapça:' أبو عبد الله محمد بن عمر بن واقد ‏) (yak. Hicrî 130 - 207; MS 748 - 822; Medine); erken dönem İslam tarihçisi. Gençliğinde buğday tüccarlığı, ilerleyen yıllarda kadılık yaptı. Özellikle tarih ve siyer (Muhammed'in hayatı) konusunda eserler vermiştir. Bunun haricinde Kur'an, fıkıh, hadis, sahabelerin (ashab) hayatı, kültür ve coğrafya ile ilgili eserleri de mevcuttur.

Vâkidî kitap ve belge toplamayı seven, zengin bir kütüphaneye sahip bir alimdi. Satın alamadığı kitapları katiplerine yazdırıyordu. Bunlardan en meşhuru Muhammed bin Sa'd'dır.Ramazan Şeşen, Müslümanlarda Tarih-Coğrafya Yazıcılığı, sf 30. Geride pek çok -bazı efsanelere göre 600Sabri Hizmetli, İslam Tarihçiliği Üzerine, s.125.- eser bırakmasına rağmen bunlardan bir kısmının Vâkidî'ye ait olduğu konusu tartışmalıdır. Benzer şekilde -özellikle ömrünün son dönemlerinde aktardığı- bazı hadisler de bazı İslam alimleri tarafından "doğruluğu şüpheli" kabul edilir. Bunda Vâkidî'nin tartışmalı Abbasî halifesi Memun ile yakın ilişkisinin etkili olduğu düşünülür.

 Soyu 
748 yılı civarında Medine'de mevâli (Arap olmayan Müslüman) bir ailede dünyaya geldi. Kendisine dedesi Vâkid'e binaen el-Vâkidî, kabilesine binaen el-Eslemî lakapları verildi.

 Eğitimi 
Vâkidî'nin hocaları içinde en meşhuru İbn İshak'tır. Malik bin Enes'den hadis dersleri aldı. Süfyan-ı Sevrî, İbn Cureyc ve Ma’mer bin Raşid gibi dönemin önde gelen âlimlerinden dersler aldı.Mahmut Es’ad Seydişehrî, Tarih-i Din-i İslam (Medhal), s. 12. Meğazi (gaza anlatımı) ve siyer derslerini başlıca Ebu Ma’şer es-Sindî'den aldı.

 Bazı önemli eserleri 
Kitab et-Tarih ve'l-Meb'as ve'l-Meğazî
Ahbâru Mekke
Kitab et-Tabakât
Fütûh eş-Şam 
Fütûh el-Irak 
Fütûh el-Cezîre
Kitap el-Cemel
Maktel el-Hüseyn
es-Sîre 
Ezvâc en-Nebî 
Kitab er-Ridde ve'd-Dâr
Harb el-Evs ve'l-Hazrec
Kitabü Sıffin
Vefât en-Nebî 
Emr el-Habeşe ve'l-Fil
Kitab es-Sakîfe ve Bey'ati Ebi Bekr

 Kaynakça 

Kategori:Müslüman tarihçiler
Kategori:Siyer yazarları