Fosfin

Fosfin (IUPAC adı: fosfanIUPAC, Gold Book: http://goldbook.iupac.org/P04548.html  Erişim Tarihi: 03 Nisan 2016), fosfamin, fosfor trihidrür, fosforat hidrojen adlarıyla da anılan ve PH3 formülüyle gösterilen bir tür kimyasal bileşiktir. Fosfin, -88 santigrat derece (°C) kaynama noktasına sahiptir; renksiz, yanıcı ve zehirli bir gazdır. Saf fosfin kokusuz olmakla birlikte, değiştirilmiş fosfin ve difosfan () bulunduran bileşikler, sarımsak ya da çürük balık gibi son derece hoş olmayan bir kokuya sahiptir.

Ticari olarak üretilen fosfin gazına da ayırt edici olması amacıyla sarımsak esansı eklenmektedir. Fosfin gazı havadan daha yoğundur ve bu nedenle alçak alanlarda toplanabilir. Havayla patlayıcı karışımlar oluşturabilir ve ayrıca kendiliğinden tutuşabilir.

 Toksisite 
Fosfin çok zehirli olduğu için küçük yoğunluklarda bile öldürücü olabilir. Ayrıca kokusuz ve renksiz olması nedeniyle ilişiği olan yerlerde varlığının anlaşılması zor olduğundan dikkatli olunması gerekmektedir. Uzun süreli dokunmalarda, körlüğe yol açabilir. İnsanda, soluk borusu bölgelerinde ve iskelette ciddi süreğen (kronik) hasara neden olur.Fosfin Zehirlenmeleri Ders Sunumu: http://web.itu.edu.tr/~ozcanm/kim/20126.pdf 

 Tarih 
Lavoisier'in bir öğrencisi olan Philippe Gengembre (1764–1838), ilk olarak 1783 yılında potasyum karbonatın (potasyum karbonat) sulu çözeltisinde beyaz fosforu ısıtarak fosfini elde etti.

Belki de element fosforuyla olan güçlü bağlantısı nedeniyle , fosfin bir zamanlar elementin gaz halindeki bir formu olarak kabul ediliyordu, ancak Lavoisier (1789) bunu fosforun hidrojenle birleşmesi olarak tanımladı ve bunu phosphure d'hydrogène (hidrojen fosfürü) olarak tanımladı.

"Fosfin" adı ilk olarak 1857'de organik aminlere (NR 3) benzeyen organofosfor bileşikleri için kullanıldı. PH 3 gazına 1865'te (veya daha önce) "fosfin" adı verildi.

 Kullanım 
Gaz, tahıl ambarlarındaki kemirgen ve böceklerden kurtulmak amacıyla daha çevre dostu bir seçenek olarak kullanılmaktadır.Ferizli, A.G. ve Emekci, M.(2010) Depolanmış ürün zararlılarıyla savaşım, sorunlar ve çözüm yolları. TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi 11-15 Ocak 2010 Ankara, Bildiriler Kitabı 2, 579-587. Bağlantı:http://www.zmo.org.tr/resimler/ekler/19fec2f129fbdba_ek.pdf 

 Toksisite ve güvenlik 
Alüminyum fosfür veya fosfin içeren fümigasyon malzemelerine kazara maruz kalmaktan kaynaklanan ölümler olmuştur. Solunum yoluyla veya transdermal olarak emilebilir. Solunum zehiri olarak, oksijenin taşınmasını etkiler veya vücuttaki çeşitli hücreler tarafından oksijenin kullanımını engeller. Maruz kalma, akciğer ödemine neden olur (akciğerler sıvı ile dolar). Fosfin gazı havadan daha ağırdır, bu nedenle zemine yakın kalır.

Fosfin esas olarak bir redoks toksini gibi görünmekte olup, oksidatif stres ve mitokondriyal işlev bozukluğuna yol açarak hücre hasarına neden olmaktadır. Böceklerde direnç, mitokondriyal metabolik gendeki bir mutasyondan kaynaklanmaktadır.

Fosfin vücuda solunum yoluyla emilebilir. Fosfin gazının ana hedef organı solunum yoludur.

2009 ABD Ulusal İş Sağlığı ve Güvenliği Enstitüsü (NIOSH) cep rehberine ve ABD İş Sağlığı ve Güvenliği İdaresi (OSHA) yönetmeliğine göre , 8 saatlik ortalama solunum maruziyeti 0,3 ppm'yi geçmemelidir. NIOSH, fosfin gazına kısa süreli solunum maruziyetinin 1 ppm'yi geçmemesini önermektedir. Yaşam veya Sağlık için Hemen Tehlikeli seviye 50 ppm'dir. Fosfin gazına aşırı maruz kalma bulantı, kusma, karın ağrısı, ishal, susuzluk, göğüste sıkışma, dispne (nefes alma zorluğu), kas ağrısı, titreme, stupor veya senkop ve akciğer ödemine neden olur. 

Fosfinin 0,3 ppm'nin altındaki konsantrasyonlarda çürüyen balık veya sarımsak kokusuna sahip olduğu bildirilmiştir. Koku, fosfinin ortamdan çıkarılma biçiminden kaynaklandığı için genellikle laboratuvar alanları veya fosfin işleme tesisleriyle sınırlıdır. Ancak, endüstriyel atık depolama alanları gibi başka yerlerde de ortaya çıkabilir. Daha yüksek konsantrasyonlara maruz kalmak koku alma yorgunluğuna neden olabilir..

 Fümigasyon tehlikeleri 
Fosfin haşere kontrolünde kullanılır, ancak yüksek toksisitesi nedeniyle kullanımı sıkı bir şekilde düzenlenir. Fosfinden çıkan gazın ölüm oranı yüksektir ve İsveç ve diğer ülkelerde ölümlere neden olmuştur. 

Daha önce popüler olan fümigant metil bromür, Montreal Protokolü kapsamında bazı ülkelerde kullanımdan kaldırıldığından , fosfin, depolanan üründe kalıntı bırakmayan, yaygın olarak kullanılan, uygun maliyetli ve hızlı etkili tek fümiganttır. Fosfine karşı yüksek direnç gösteren zararlılar Asya, Avustralya ve Brezilya'da yaygınlaşmıştır. Yüksek direnç seviyelerinin diğer bölgelerde de görülmesi muhtemeldir, ancak bu kadar yakından izlenmemiştir. Fosfine karşı yüksek direnç seviyelerine katkıda bulunan genetik varyantlar, dihidrolipoamid dehidrogenaz geninde tanımlanmıştır.  Bu genin tanımlanması artık dirençli böceklerin moleküler olarak hızlı bir şekilde tanımlanmasına olanak tanımaktadır. 

 Patlayıcılık 
Fosfin gazı havadan daha yoğundur ve bu nedenle alçak alanlarda birikebilir. Hava ile patlayıcı karışımlar oluşturabilir ve ayrıca kendiliğinden tutuşabilir. 

 Ayrıca bakınız 

 Difosfan, H 2 P−PH 2 , P 2 H 4 olarak basitleştirilmiştir
 Difosfen , HP=PH

Kaynakça

Kategori:Fonksiyonel gruplar
Kategori:Fosfor bileşikleri
Kategori:Ligandlar
Kategori:Kan ajanları