Neme

Neme – Türk ve Altay mitolojisinde Cin, iyi veya kötü ruh. Soyut varlıktır. Karaneme adlı bir türü çok tehlikeli olarak görülür.

Özellikleri
Türk halk inancında kabul gören genel bir sınıflandırmaya göre ikiye ayrılırlar:

1. Aru Neme: İyicil Cinler.
2. Kara Neme: Kötücül Cinler.

Abdülkadir İnan'a göre, Neme; "sonradan vücut bulan ruh" demektir ve Yayağan Neme de yaratılmış ruh anlamına gelir. Ayrıca Aru Neme ve Kara Neme'lerin ikisine birden "Körmös" dendiğini de söyler. Yerding Neme, yeryüzünde bulunan kötü ruhlardır. Bütün şamanların ruhları, Aru Neme'ler arasında sayılır.

 Etimoloji    
(Ne/Na/Ya/Ye) kökünden türemiştir. Moğolcada karıştırmak, eklemek anlamları içerir. Ne, ney gibi bir varlığı soru yoluyla işaret eden sözcüklerle aynı kökten gelir. Eski Moğolcada Nama/Neme/Nomu, Eski Türkçede Cumsa/Yomsa, Buryatçada Nomo, Mogur dilinde Nomu sözcükleri ile Tunguzcada Nume, Mançuca nem, sıcaklık, sessizlik, hafiflik bildirir. Nime ise Tunguz dilinde boynuz kavramı ile de alakalıdır. Moğolca Neme (Türkçe Yeme/Ceme) artmak, çoğalmak anlamları taşır. Tunguz-Mançu dillerinde Nime ziyaret etmek manası taşır.

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 
 Türk Mitolojisinde Ruhlar, Saadettin Buluç
 Altay Şamanlığı 
 Eski Türk İnancı Üzerine Bir Özet, Saadettin Gömeç 

Kategori:Türk mitolojisi
Kategori:Türk efsanevi yaratıklar