Pitaya

küçükresim|sağ|upright=1.14|Hylocereus undatus Tayvan'da marketlerde satılan pitayalar
küçükresim|sağ|upright=1.14|Sarı pitaya (Hylocereus megalanthus)

Pitaya, bilimsel anlamda Hylocereus cinsi çeşitli  kaktüs türlerinin tatlı pitaya olarak adlandırılan meyvesidir. En önemlisi ve yaygın olanı da Hylocereus cinsinden olanlardır.

Ancak bu cinsin yanında dünyada çeşitli halklarca Stenocereus (ekşi pitaya) cinsinden kaktüs türlerinin meyvesi de bu adla bilinmekte ve çeşitli ülkelerde bu türün meyveleri de kültür olarak yetiştirilmektedir. Dahası bir kısım bilim insanları Hylocereus cinsini bağımsız bir cins olarak değil, Stenocereus ailesi içerisinde göstermektedir. Buna ilaveten Perulularca (Cereeae) cinsi nadir bulunan Peru elma kaktüsü de (Cereus repandus) pitaya adıyla tanınmaktadır.

İngilizcede ejder meyvesi (İngilizce: "dragon fruit") olarak da adlandırılır. İngilizcedeki bu ad Asya dillerindeki adlarının tercümesidir. Çince huǒ lóng guǒ 火龍果/火龙果 "ateş ejderhası meyvesi" ve lóng zhū guǒ  "ejderha mücevheri meyvesi", Vietnamca thanh long (yeşil ejderha), Endonezce buah naga "ejderha meyvesi" olarak da adlandırılır.

Bunun yanında çeşitli toplumlarca çilek armudu gibi adlarla anılmaktadır.

 Dağılımı 
Hylocereus türü pitaya üreten kaktüslerin anavatanı Meksika, Orta Amerika ve Güney Amerika'dır. Ayrıca Asya'da Endonezya, Güney Cava, Tayvan, Vietnam, Tayland, Filipinler, Sri Lanka, Malezya, yeni olarak Bangladeş'te üretimi yapılmakta ve kültür türleri yetiştirilmektedir.fruit is on its way in Bangladesh. Viddler. Ayrıca Okinawa, Hawai, İsrail, kuzey Avustralya ve Güney Çin'de de yetiştirilmektedir. Son yıllarda Türkiye'nin Adana ve Mersin illerinde üretilmeye başlamıştır.40 TL'ye Mersinli 'Ejder Meyvesi'  Milliyet. Erişim Tarihi: 27 Eylül 2015

Hylocereus sadece geceleri çiçek açar. Büyük beyaz kokulu çiçekleri tipik şeklinden ötürü ay çiçeği veya gecenin kraliçesi olarak da anılır. Tatlı pitayalar krem gibi bir etli kısma sahiptir. Ayrıca, bahçe bitkisi olarak dışarıda, salon çiçeği olarak da evlerde yetiştirilmektedir.

 Türleri  
Stenocereus (Ekşi pitaya), Amerika'nın kurak bölgelerinde yenen ve ihraç edilen bir türdür. Tadı çok ekşi ve ferahlatıcıdır. Doğa yürüyüşçülerinin de gözdesidir. Bilinen Ekşi Pitaya ya da pitaya agria (S. gummosus)Lauri (2000) Sonora Çölünde Kızılderililerin önemli bir besin kaynağıdır. Kuzeybatı Meksika'da Seri halkı hâlâ büyük özen gösterdikleri bu meyveyi hasat etmektedirler,Felger & Moser (1985) bu bitkiyi ziix is ccapxl –  "ekşi meyveye sahip şey" diye adlandırırlar. Bu tür meyveye sahip türler S. queretaroensis ve Hançer kaktüsü (S. griseus),Villalobos et al. (2007) önemli bir besin kaynağıdır. Tatlı tipte meyveler üreten ve tatlı pitaya diye adlandırılan ve pitaya ile karıştırılan Org borulu kaktüs (S. thurberi) meyvesi (Serilerce ool  diye adlandırılır) ise bu bölgedeki yerlilerce fazla büyük miktarlarda yetiştirilmez. Bu cinsin meyvesi Hylocereus meyvelerinden daha tatlı, kavun tadı gibidir ve bunun yanında geleneksel tıpta kullanılmaktadır.

Cereeae cinsi nadir bulunan Peru elma kaktüsü (Cereus repandus), Perulularca pitaya adıyla tanınmaktadır.

 Üretimi 
küçükresim|sağ|upright=1.14|Pitaya ile birlikte Cereus repandus bitkisi, Sde Nitzan, Israil
Meyve etinden ayrılan tohumlar kurutulup depolanır, ideal olan kusuru olmayan ve olgunlaşmış meyvelerdir.

Tohumlar kompost ya da karışım toprakta eğer salon bitkisi olarak yetiştirilecekse iyi büyütülürler - sık ekimden genelde yaklaşık 11 ila 14 gün arası bir sürede bitkiler çimlenir. Kaktüs oldukları zaman boyunca aşırı sulamadan kaçınılması gerekir. Gelişimleri devam ettikçe bu tırmanıcı bitki tırmanacak bir yerler aramakta, bazal kökleri yanında yan yardımcı kökler oluşturmaktadır. Bitki 4,5 kilogram gibi bir ağırlığa ulaştığında çiçekleri görülmeye başlar.

Pitaya kaktüsleri geceleri çiçek açar, çiçekleri sabahleyin solar. Yarasa veya güve gibi yaratıkları bitki diğer bir pitaya ile tozlaşma için kullanmaktadır. Kendi kendine tozlaşma, meyve üretimine neden olmaz, bu durum evde bu kaktüsleri yetiştirenleri zorlamaktadır. Zira meyve için bir değil 2 tane bitkiye gereksinim vardır.

Bununla birlikte bitki gerekli büyüme ortamında 3 ila 6 kez çiçek açabilir. En önemlisi diğer kaktüsler gibi eğer sağlıklı bir gövde, sap kısmı bitkiden kopup toprağa gömülürse bu durumda bu gövde köklenip ayrı bir bitki oluşturabilir. Bu da üreme ve meyve için kestirme bir yoldur.

Bitki 40 dereceye kadar sıcakları ve çok kısa süreli soğukları kaldırabilir. Ancak uzun süreli dondurucu soğukları kaldıramaz. USDA cinsinden soğuğa dayanıklılık haritasında 10-11. bölgelerde yaşayabilir bununla birlikte 9a ve 9b bölgelerinde dışarıda bitkinin yaşayabilmesi ihtimali vardır.

Hylocereus ortalama yağış alan kuru tropikal iklimlerde yaşamaya adapte olmuştur. Ejder meyveleri çiçeklenmeden 30 ila 50 gün sonra kaktüs gibi ağaçlarda oluşur. Yılda 5-6 ürün bu bitkiden alınabilir. Vietnam'da her yıl hektar başına 30 ton ürün alan çiftlikler bulunmaktadır.Jacobs (1999)

 Zararlılar ve hastalıklar 
Aşırı sulama ve yağış bitkinin çiçeklerinin düşmesine, meyvelerinin çürümesine sebep olur. Kuşlar da sıkıntı yaratabilir. Ayrıca bakteri olarak Xanthomonas campestris saplarında çürümeye sebep olabilir. Dothiorella Fungisi meyvelerde kahverengi noktalara neden olabilir ama bu pek sık rastlanan bir durum değildir.

 Meyvesi 
Tatlı pitayalar kösele gibi, hafif lifli bir kabuğa sahip olup 3 türe ayrılmıştır.
Hylocereus undatus (kırmızı pitaya) Beyaz etli kısma,kırmızı kabuğa sahiptir. En sık rastlanan "ejder meyve"lerini üreten türdür.
Hylocereus costaricensis (Kosta Rika pitayası, sıklıklada H. polyrhizusolarak da adlandırılır) Kırmızı kabuk ve kırmızı etli kısma sahiptir.
Hylocereus megalanthus (sarı pitaya, Selenicereuscinsi içinde sıklıkla değerlendirilebilmektedir.) Beyaz deri sarı kabuğa sahiptir.

Kolombiya'dan Avustralya'ya yapılan ilk ihracatlar Hylocereus ocampensis (tahmini olarak kırmızı meyveli) ve Cereus triangularis (tahminen sarı meyveli) idi.GF [2008] Ancak yine de tam olarak bu durum bilinmemektedir.

Meyvelerinin ağırlığı 150 ile 600 gram arasındadır ancak bazen 1 kilograma varan meyvelere de rastlanabilmektedir.GG (2006) Meyveler toplandıktan sonra 7 °C de %80 - %90 nemde muhafaza edilmelidir.

 Tüketimi 
Tüketimi için pitaya kesilir ve etli yüzey açığa çıkarılır. Meyve dokusu siyah ve çıtır tohumlarının varlığı nedeniyle kiviye benzetilir. Etli kısım çiğ olarak yenebilir ve hafif bir tatlılık verir, kalorisi de azdır.

Pitayanın damak temizleme haricinde güçlü tat içeren meyvelerle birlikte yenmemesi tavsiye edilir. Tohumları etli kısımla birlikte yenir, çıtır, fındık gibi bir tat verir. Lipidler yönünden zengindir,Ariffin et al. [2008] ancak çiğnenirse hazmedilebilir.

Pitaya meyve suyu ya da şarap yapımında ya da diğer içecekleri tatlandırma, tat sağlamak için kullanılabilir. Çiçekleri yenilebilir veya çayı yapılabilir. Meyvenin kabuğu kesinlikle yenmez ve eğer çiftliklerde üretilmişse pestisitlerle kirletilmiş bile olabilir.

Kosta Rika'da çok fazla kırmızı etli pitaya yemenin pseudohematuriaya (yalancı idrarda kanamayı düşündüren kırmızı renk oluşumu) neden olduğu tespit edilmiştir.MMR (2008)

 Besin Bilgileri  
küçükresim|sağ|upright=1.14|Yemek için hazırlanan ejder meyvesi (Stenocereus queretaroensis)
küçükresim|sağ|upright=1.14|Tayland'da satılan ejder meyvesi suyu
100 g olgun pitayanın (bunun 55 gramı yenebilir) günlük besin değerleri aşağıdadır :
 Su 80-90 g
 Karbonhidrat 9-14 g
 Protein 0.15-0.5 g
 Yağ 0.1-0.6 g
 Lif 0.3-0.9 g
 Kül 0.4-0.7 g
 Kalori: 35-50
 Kalsiyum 6–10 mg
 Demir 0.3-0.7 mg
 Fosfor 16 – 36 mg
 Karoten (Vitamin A) traces
 Tiyamin (Vitamin B1) traces
 Riboflavin (Vitamin B2) traces
 Niasin (Vitamin B3) 0.2-0.45 mg
 Askorbik asit (Vitamin C) 4–25 mg

-Bu değerler kültür cinsleri, türleri ve yetiştirme şartlarına göre değişiklik gösterebilir.-

2 pitaya tohum yağının içerdikleri değerler aşağıdadır:
  Hylocereus polyrhizus (Kosta Rika pitayası) Hylocereus undatus (Kırmızı pitaya) Miristik asit 0.2% 0.3% Palmitik asit 17.9% 17.1% Stearik asit 5.49%  4.37% Palmitoleik asit 0.91% 0.61% Oleik asit 21.6% 23.8% Cis-vassenik asit 3.14% 2.81% Linoleik asit 49.6% 50.1% Linolenik asit 1.21% 0.98%

 Genelde kırmızı kabuklu pitayalar C vitamini kaynağıdır.AS [2008], GF [2008]
 Pitayalar lif ve mineral yönünden zengindir, örneğin fosfor ve kalsiyum. Genelde kırmızı pitayalar bu yönden zengin olarak bilinir, sarılar bunun arkasındadır.
 Tohumlar çoklu doymamış yağ asidi yönünden zengindir ve genelde kırmızı ejder meyveleri çok az doymuş yağ asidi içerir.
 Pitayalar ayrıca önemli miktarda fitoalbumin, antioksidan, kanseri önleyici serbest radikaller içerir.GG (2006), GF [2008]
 Tayvan'da, diyabetikler bu meyveyi yüksek diyet lifi içermesi nedeniyle pirinç yerine kullanırlar.GF [2008]
 Pitayanın vücuttan ağır metal toksin atılımını hızlandırdığı ve kolesterol ile tansiyonu düşürdüğü iddia edilmektedir. Düzenli yemenin kronik solumum yolu rahatsızlıklarına iyi geldiği iddia edilmektedir.

 Galeri 

 Ayrıca bakınız  
 Opuntia - Hint inciri, frenk inciri olarak da adlandırılan meyvelerini veren kaktüs türü

 Dipnot 

Kaynakça










 Dış bağlantılar 
"Thanh Long or the Dragon Fruit" 
 Dragon fruit, biotech and tissue culture at Epcot 
Hylocereus info 

Kategori:Kaktüsgiller
Kategori:Meksika florası
Kategori:Güney Amerika florası
Kategori:Meyve
Kategori:Mezoamerika mutfağı