Fahri Celal Göktulga

Fahri Celalettin Göktulga (20 Mayıs 1895, İstanbul - 3 Haziran 1975, İstanbul), Türk yazar ve hekimdir. Öyküleriyle tanınır. Çalışmalarında F. Celâlettin, F. Celâl, Fahri Celâlettin gibi adları kullanmıştır.

1918'de Darülfünun Tıp Fakültesi'ni bitirdi. Toptaşı, Manisa ve Bakırköy Akıl ve Ruh hastalıkları hastanelerinde hekimlik, klinik şefliği ve başhekimlik yaptı. Fakat hekimliğinden çok, genç yaşta yazmaya başladığı öyküleriyle tanındı. Meşrutiyet'ten, Cumhuriyet'e geçiş döneminin en tipik temsilcisi olarak, insan mizaçları üstündeki hekimlik gözlemlerinden'de yararlanarak toplumun her kesiminden yaşam çizgileri yansıttığı eserler sundu. Karacaahmet Mezarlığı'nda defnedilmiştir.

16 Şubat 1945 yılında Vakit gazetesinde yayınladığı Neyzen Emin Efendi adlı yazısından anlaşıldığı üzere Emin Dede'den ney meşketmiştir. (Bkz. Beşir Ayvazoğlu, Ney'in Sırrı, Kapı Yayınları, İstanbul, 2007, s.60.)

İlk öyküsü Servet-i Fünûn'da çıktı (Kadın Cehennemi, 26 Eylül 1917). Gözleme dayalı; kişilerini göze çarpmayan ama olağanüstü yanları olan kahramanların oluşturduğu öyküler yazdı. Öykülerinde ruh hastalarının dünyasına ağırlık verdi. Ömer Seyfettin öykücülüğünü günümüz öykücülüğüne bağlayan bir yazar olarak kabul gördü.

 Eserleri 
 Öykü 

 Talak-ı Selase (1923)
 Kına Gecesi (1927)
 Eldebir Mustafendi (1943)
 Avurzavur Kahvesi (1948)
 Salgın (1953)
 Rüzgar (1955)
 Çanakkale'deki Keloğlan (uzun öykü, 1960)

Kaynakça

Kategori:1895 doğumlular
Kategori:1975'te ölenler
Kategori:20. yüzyıl Türk yazarları
Kategori:Resim aranan yazarlar
Kategori:Türk hekimler
Kategori:İstanbul ili doğumlu hekimler
Kategori:İstanbul ili doğumlu yazarlar
Kategori:İstanbul ilinde ölenler
Kategori:Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilenler
Kategori:Darülfünun Tıp Fakültesinde öğrenim görenler