Mirina

Myrina () veya Mirina, İzmir'in Aliağa ilçesi yakınlarında bulunan bir antik Aiolis kentidir. Antik adı Pytikos ya da Titnaios olan ve Çandarlı Körfezi'ne dökülen günümüzdeki Güzelhisar çayının ağzındadır. Tarihçi Herodotos'a göre Gryneion'un 40 stadia güneyindedir.Herodot. i. 149 12 büyük Aiol kentinden biri olarak anılır.

Efsanelere göre adını bir Amazon Kraliçesi olan Myrina'dan almıştır.Pomponius Mela, i. 18. Pers Kralı II. Artaserhas, Pers çıkarlarını desteklediği için kendi şehri Eretria'dan sürgün edilen bir Eretrialı olan Gongylus'a Gryneion ve Myrina'yı verir. Bir Pers yanlısı olan Yunan bir sürgüne iki kent verilmesi, Perslerin ele geçirdikleri topraklarda kendilerine sadık yerel yöneticileri atama stratejisini yansıtmaktadır.Xenoph. Hellen. iii. 1. § 4.

Myrina çok büyük olmamasına rağmen, çok güçlü bir yerdiLiv. xxxiii. 30. ve iyi bir limanı vardı.Scylax, p. 36; Agath. Praef. p. 9, ed. Bonn. Yaşlı Plinius,v. 32. kentin istiridyelerinin meşhur olduğunu ve Sebastopolis lakabını taşıdığını belirtir; Syncellus'a göre ise kent, Smyrna olarak da adlandırılıyordu. Bir yazıta göre Myrina, M.Ö. 3. yüzyılda Attalos krallığının bir parçasıydı. Bir süre Makedon kralı V. Filippos tarafından işgal edildi; ancak Romalılar onu kenti boşaltmaya zorladı ve Myrina'yı özgür bir yer olarak ilan etti.Liv. l. c,; Polyb. xviii. 27. Roma yönetimi altında Myrina, Asia Prima adlı Roma eyaletinin bir parçasıydı.

Kent, iki kez şiddetli depremlerden zarar gördü; Roma İmparatoru Tiberius döneminde yaşanan MS 17 Lidya depreminde,Tac. Ann. ii. 47. uğradığı kayıplar nedeniyle vergi muafiyeti aldı, ikinci deprem ise MS 106 yılında Trajan dönemindeydi.Oros. vii. 12. Her iki seferde de kent restore edildi ve sonraki dönemlere kadar varlığını sürdürdü.Steph. Byz. s. v.; Ptol. v. 2. § 6; Apollon. Rhod. i. 604; Hierocl. p. 661; Geogr. Rav. v. 9, where it is called Myrenna, while in the Peut. Tab. it bears the name Marinna. MS. 6. yüzyıl Bizans şairi ve tarihçisi Agathias'ın doğum yeridir.

Antik dönemde kendi sikkelerini basmıştır, bu sikkelerden bazıları günümüze ulaşmıştır. MS. 20 civarında Myrina, gelecekteki imparator Claudius'un oğlu Claudius Drusus ile Praetorian Muhafız komutanı Sejanus'un bir kızının nişanını kutlayan bir sikke basmıştır.

 Kalıntılar 
küçükresim|M.Ö. 100-50'ye ait terakotadan yapılan harpokratik bir Eros figürini.Myrina'nın bulunduğu yer, antik Pythicos Nehri'nin (günümüzdeki Güzelhisar Çayının veya Koca Çayın ilk çağlardaki adlarından biri) ağzında keşfedilmiştir; nehrin getirdiği alüvyonlar, kentin limanını örtmüştür. 1880-1882 yılları arasındaki kazılar, M.Ö. son iki yüzyıla ait yaklaşık dört bin mezarı gün yüzüne çıkarmıştır. Bu mezarlarda, Yunan panteonunun tanrılarını temsil eden sayısız nesne, çocuk oyuncakları, ünlü eserlerin kopyaları vb. bulunmuştur. Bu buluntuların çoğu günümüzde İstanbul Arkeoloji Müzesi ve Louvre Müzesi'nde görülebilir. Arkeolog Dorothy Burr Thompson, Boston Güzel Sanatlar Müzesi'ndeki Myrina'dan gelen 117 Helenistik pişmiş toprak figürü üzerine bir çalışma yapmıştır.

Kent, "Beriki Tepe" ve "Öteki Tepe" denen iki yükselti üzerine kurulmuştur. Kentin Akropolis'i "Beriki Tepe" üzerindedir. İyi bir limanı olmasına rağmen tarihine ilişkin pek fazla bilgi yoktur.

 Eklesiyastik (Kilise) Tarihi 
Roma yönetimi altında Myrina, Asia Prima Roma eyaletinin bir parçasıydı ve piskoposluğu, başkentin Efes Metropol piskoposluğuna bağlı bir yardımcı piskoposluktu (suffragan). Bilinen bazı piskoposlarının isimleri şunlardır: MS. 431'de Dorotheus;Richard Price, Politics and Bishops’ Lists at the First Council of Ephesus Annuarium Historiae Conciliorum 44 (2012), 395-420. 451'de Proterius; 553'te John; 787'de Cosmas.Le Quien, "Oriens Christ.", I, 705

Kent, 14. yüzyılda hâlâ bir yerleşim piskoposluğu olarak varlığını sürdürüyordu, ancak daha sonra lağvedildi.

 Ünvan piskoposluğu 
Günümüzde Katolik Kilisesi'nin unvanlı piskoposluklarAnnuario Pontificio 2013 (Libreria Editrice Vaticana, 2013, ), p. 931 listesine dâhildir ve sembolik olarak 18. yüzyılda yeniden ihya edilmiştir.küçükresim|M.Ö. ikinci yüzyılda yapılan bir terakota figürü. Ulusal Arkeoloji Müzesi'nde (Atina) bulunmaktadır.
Ünlü yurttaşı
Agathias

Kaynakça

Herodotos, Tarih, Remzi Kitabevi
Strabon, Coğrafya. Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul, 1987
George Ewart Bean, Eski Çağda Ege Bölgesi, Arion Yayınları, 1992

Dış bağlantılar
 , Myrina'nın antik  sikkeleri

Kategori:Aiolis
Kategori:Misya
Kategori:Türkiye'deki Antik Yunan sitler
Kategori:Türkiye'deki Romalı arkeolojik sitler
Kategori:İzmir ilindeki arkeolojik sitler
Kategori:Aliağa