Fabl

Fabl ya da öykünce sonunda ders verme amacı güden, güldüren, düşündüren ve genellikle manzum öykülerdir. İnsana ait bir özelliğin insan dışında bir varlığa verilmesidir. Fablların kahramanları genellikle hayvanlardır. Ama bu hayvanlar insanlar gibi düşünür, konuşur ve insanlar gibi davranır.

Dünyanın en ünlü fabl yazarları Ezop, La Fontaine ve Beydeba'dır. Ezop'un fablları MÖ 300 yılında derlenerek yazıya geçirilmiştir. Amerikalı James Thurber ve İngiliz George Orwell, çağdaş fabl yazarlarıdır. Fablı ilk olarak yazanlar Friglerdir. Hititler fablları taş tabletlere yazıp resimliyorlardı. Fabllar günümüzde eğitimde çok kullanılmaktadır. 

"Fabl" sözcüğünün kökeni Latince "hikâye" manasına gelen "fabıla"'dır. Fakat bu sözcük zamanla bir ahlak ilkesi veya davranış kuralını anlatan kısa sembolik (simgesel) bir hikâye türünün adı olmuştur.

Türkçeye "fabl" kelimesi Fransızcadan geçmiştir.

Türk edebiyatında ise ilk fabl örneği, 126 beyitten oluşan Harnâme adlı bir mesnevidir.

 Fablın bölümleri 

 Serim 
Kişiler kısaca tanıtılır, olayın geçtiği çevre belirtilir, olay başlatılır.

 Düğüm 
Çatışma ortaya konur ve olay düğümlenir. Olayın ayrıntılarına girilir. Merak duygusu yoğunluk kazanır.

 Çözüm 
Düğüm çözülür, çatışma sona erer.

 Öğüt 
Olayla ilgili ana fikir, öğüt biçiminde verilir.

 Örnekler 
 Richard Bach, Martı
 George Orwell, Hayvan Çiftliği
 Antoine de Saint-Exupéry, Küçük Prens
 Jean de La Fontaine, La Fontaine Masalları
 Ezop, Ezop Masalları
 Ezop, Aslan ile Fare
 Ezop, Karga ile Tilki
 Ezop, Ağustos Böceği ile Karınca
 Şeyhî, Harnâme
 Ahmed Midhat, Kıssadan Hisse

 Fabl yazarları 

 Kaynakça 


Kategori:Anlatı teknikleri