Kore müziği

Geleneksel Kore müziği Kore halkı'nın müzik tarzları  olan folk ve saray müziğinin ikisini de içerir.
Çağdaş Kore müziği için Güney Kore Müziği ve Kuzey Kore Müziği'ne bakınız.

 Giriş 
Kore müziği  Budist ve doğal şamanistik inanışlara dayanır. Budist ve şamanistik dans ve şamanistik davul müziği melodik ve sinawi olarak adlandırılan dans müziği olarak günümüzde hala mevcuttur.

Geleneksel olarak Kore müziği en az dört tipe: Kibar, aristokratik, bilimsel ve dinsel  bölünebilir.

 Kore Folk müziği 
Kore folk müziği değişik ve karmaşıktır, fakat bütün formlar Jangdan olarak adlandırılan ritimlerin bir düzenini ve gevşek olarak tanımlanan melodik tarzı sürdürürler.
Çünkü çeşitli alanların folk şarkıları Dongbu folk şarkıları altında kategorize edilirler, onların vokal stilleri ve tarzları kısıtlıdır. Bundan dolayı, günümüzde bilginler farklı müzikal özelliklere dayanan Dongbu folk şarkılarını artık sınıflandırmayı deneyecekler. Bu şarkılar çoğunlukla gösterişsiz ve neşelidir. Namdo folk şarkıları jeolla bölgesi ve Chungcheong bölgesinin bir kısmındadır. Diğer bölgelerin folk şarkıları çoğu kez   müziksel olarak sade iken, Namdo bölgesi folk şarkıları, orada tanınmış müzik türlerinden pansori ve sanjo yaratıldı, zengin ve dramatiktirler. Bazı Namdo folk şarkıları pansori de kullanılır veya  profesyonel şarkıcılar tarafından geliştirilir ve onların repertuvarlarının bir parçasını teşkil eder. Jeju folk şarkıları jeju adasında söylenir. Onlar diğer bölge folk şarkılarından sayıca daha boldur ve bugün  yaklaşık 1600 şarkı yayımlanmıştır. Jeju folk şarkıları onların sade ve yegane melodik çizgisi ve zengin konuları ile karakterize edilir.

 Pansori 
Pansori, bir sarkıcı ve bir davulcu tarafından çalınan uzun bir vokal ve vuruş türünden müziktir. Güfte beş farklı hikâyeden birini anlatır, fakat her bir uygulamacı tarafından kişiselleştirilir, nükteler ve katılan dinleyicilerle sık sık güncellenir. En çok tanınan pansori şarkıcılarından birisi Pak Tongjin'dir.

 Pungmul 
küçükresim|upright=1|Pungmul

Pungmul, bir Kore folk müzik geleneği olup, vuruş türünden bir form dur ve davul, dans ve şarkıyı kapsar. Çoğu uygulamacı dıştandır, oyuncuların düzüneleriyle, bütün değişmez  devinimde. Samul Nori, aslında 1978 yılında kurulan bir grubun adıdır, bir tür olarak popüler hale geldi hatta yurtdışında bile. Pungmul müzik örneklerine dayanır ve aynı enstrumanları kullanır, fakat daha hızlıdır ve genellikle oturulmuş halde iken çalınır.

 Sanjo 
Sanjo, daha hızlı tempoda durma yapmaksızın çalınır. Şarkı esnasında ritimleri ve melodik tarzı değiştirir. Tempolar her bir ölçüde artar. Sanjonun genel tarzı yavaş ölçüler ve hızlı ölçülerdeki ritmik güçlüklerdeki kayma ile işaretlenir. Sanjo, şarkı süresinde ritimleri ve melodik üslubu değiştiren tamamıyla enstrumantal  bir müziktir. Enstrumanlar, melodik enstrumana karşı gayageum veya ajaeng gibi changgo davul setini içerir. Meşhur  uygulamacılar Kim Chukp'a, Yi Saenggang ve Hwang Byungki'tır.

 Saray müziği 
küçükresim|Kore ile Avustralya arasında diplomatik ilişki kurulmasının 50. yıldönümünü kutlamak amacıyla 4 Nisan'da Sidney'de yeni bir Kore Kültür Merkezi açıldı.
Kore saray müziği 1392 yılındaki Choson Hanedanı'nın başlangıcına kadar korunmuştur. Günümüzde nadiren, Kore Geleneksel Uygulama Sanatları Ulusal Merkezi gibi hükûmet destekli organizasyonlar tarafından icra edilir.

Üç türlü Kore saray müziği türü vardır. Biri Aak olarak adlandırılır ve Çin törensel müziğinden ithal edilen bir formdur, diğeri ise Hyang-ak olarak adlandırılan bir Kore formudur ve sonuncusu Çin ve Kore etkisinin bir birleşimi olan ve Dang-ak olarak adlandırılan müzik dir.

 Aak 
Aak Kore'ye  1116 yılında getirildi ve ölmeden öncesine kadar bir zaman çok popülerdi. 1430 yılında yeniden yaşatıldı, eski melodilerin yeniden inşası üzerine dayanıyordu. Müziğe şimdi yüksek derecede özellik kazandırıldı ve hayatta kalan iki farklı melodiyi kullanılır. Aak sadece belirli çok nadir konserlerde çalınır, Seul’deki Konfüçyüs’e Kurban gibi.

 Dang-ak 
Modern dangak, aak' ' a benzer nadiren uygulanır. Sedece iki kısa parçaları bilinir; onlar Springtime in Luoyang ve Pacing the Void dir.

 Hyang-ak 
Hatırı sayılır derecede en fazla günümüze dek gelen bugünkü  Kore saray müziği formu hyangak oboe’nin bir çeşidini kapsar ki piri olarak adlandırılan bir küçük fagottur ve telli çalgıların farklı türüdür .

 Kaynakça 

 Provine, Rob, Okon Hwang, and Andy Kershaw (2000). "Our Life Is Precisely a Song". In Broughton, Simon and Ellingham, Mark  with McConnachie, James and Duane, Orla (Ed.), World Music, Vol. 2: Latin & North America, Caribbean, India, Asia and Pacific, pp 160–169. Rough Guides Ltd, Penguin Books. ISBN 1-85828-636-0.
 Korean Cultural Insights''. "Traditional Arts". Republic of Korea. p 27. Kore Turizm Örgütü, 2007.

 Dış bağlantılar 
 Kore Ulusal Gugak Merkezi 
 Kee Man Chang - Kore Sanat ve Halk Şarkıları hakkında bilgi ve indirilebilir MP3 müzikleri
 Kore Geleneksel Sahne Sanatları Ulusal Merkezi, Kültür ve Turizm Bakanlğı, Kore Cumhuriyeti, 1998
 İndiana Üniversitesi Kore Dans ve Müziği 
 Kore Kültür ve Sanatları: Müzikteki Eğilimler
 Geleneksel Kore Müzüğine genel bir bakış 
 Yazar: Minsok Kyoyuk Jaryojip'den Yayınlayan: Bongchon Norimadang
 Kore Müziği hakkında haber makaleleri