Mekik diplomasisi

Mekik diplomasisi () iki ihtilaflı taraf arasında çözüme ulaşabilmek için arabulucu ya da kolaylaştırıcı rolündeki üçüncü bir tarafın, klasik diplomasi kurallarına uymadan yaptığı ve her iki tarafta da seri görüşmelerle sonuca ulaşmaya çalıştığı diplomasi türü. Terim, üçüncü tarafın ihtilafa taraf ülkeler(in başkentleri) arasında mekik dokuması (İng.: to shuttle) eyleminden alıntılandırılarak adlandırılmıştır.George Lenczowski, American Presidents and the Middle East, (Duke University Press: 1990), s. 131

Mekik diplomasisi genellikle birbirini resmen tanımayan ancak yine de müzakere etmek isteyen taraflar arasında gerçekleştirilir. Terim, ABD Dışişleri Bakanı Henry Kissinger'ın 1979'da Mısır ile İsrail arasındaki müzakereleri Kahire ve Tel-Aviv'e yaptığı seri ziyaretlerle sonuçlandırdığı dönemde yaygın olarak kullanılmaya başlandı.
60. Hükûmet Türkiye Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu'nun 2008 İsrail-Gazze çatışmalarında oynadığı rol mekik diplomasisine örnek verilebilir.

Günümüzde özellikle Birleşmiş Milletler Genel Sekreterleri kriz zamanlarında özel temsilcileri vasıtasıyla mekik diplomasisi yürüttükleri gibi, ülkeler de çoğu zaman bürokrat ya da diplomat seviyesinde, bazen de Dışişleri Bakanları aracılığıyla aynı yönteme başvurmaktadırlar.

 Kaynakça 

Kategori:Uyuşmazlık çözümleme
Kategori:Uluslararası ilişkiler terminolojisi
Kategori:Diplomasi türleri