Vercellae Muharebesi

Vercellae Muharebesi ya da Raudine Ovası Muharebesi, MÖ 101'de, Konsül Gaius Marius tarafından Cermen kökenli Cimbrilere karşı Cisalpina Galya'da bulunan Vercellae kenti yakınlarında kazanılan Roma zaferi.

Zaferin ardından, Romalıların iddiasına göre, Cimbrilerden 140,000 kişi öldürülmüş ve aralarında kadın ve çocukların da bulunduğu 60,000 kişi esir alınmıştır. Cimbri savaşçılarının gerçek sayısının birkaç bin olduğu iddia edilir. Bu zaferin asıl sahibi olarak Prokonsül Quintus Lutatius Catulus'un legatesi ve Roma ve diğer müttefik İtalyanların süvarilerinin lideri olan Lucius Cornelius Sulla gösterilir.

 Yer 
Tarhçiler geleneksel olarak muharebenin geçtiği yer olarak İtalya'da, Vercelli kenti yakınlarındaki Vercellae yerleşimi olarak kabul ederler. Bazı tarihçilere göre ise "vercellae" bir yer isminden ziyade iki nehrin kesiştiği yerde bulunan bir madencilik bölgesidir.

Bu tarihçilere göre Cimbriler Brenner Geçidinin ardından herhangi bir sebep olmaksızın Vercelli'nin bulunduğu batıya dönmek yerine Adige nehrini takip etmişler ve bu durumda muharebenin yeri modern Rovigo yakınlarındaki Polesine civarı olmalıdır.

 Muharebenin ardından 
Vercellae zaferi, önceki yıl Marius'un Aquae Sextiae Muharebesi'nde Tötonlara karşı elde ettiği zaferle birlikte, Cermenlerin Roma'yı işgal etme planlarını sona erdirdi.
küçükresim|Alexandre-Gabriel Decamps, Cimbri'lerin yenilgisi, 1833

Politik olarak bu muharebenin Roma'ya etkileri büyük oldu. Savaş, Marius ve Sulla arasındaki rekabeti gün yüzüne çıkardı ve bu rekabet daha sonra Roma'nın büyük iç savaşıyla sonuçlandı. Marius, üstün hizmetlerinden dolayı Senatodan izin alma gereği duymadan tüm İtalyan müttefiklerine Roma yurttaşlığı hakkı verdi. Bu aşamadan sonra tüm İtalyan lejyonları Roma lejyonu haline geldi. Bu durum bir Generalin Senatoya karşı ilk meydan okumasıydı ancak sonuncusu da olmayacaktı; MÖ 88'de, Sulla, hem Senatoya hem de geleneklere meydan okuyarak birliklerini Roma şehrine sokacaktı. Jül Sezar, Senato tarafından lejyonlarının komutasını bırakarak hakkındaki iddialarla ilgili olarak hukukla yüzleşmek üzere Roma'ya dönme emri alınca buna karşı çıkmış ve MÖ 49'da lejyonlarıyla birlikte Rubicon nehrini geçmişti. Bu hareket, Pompey komutasındaki Senatoryal güçlerle bir iç savaşa girişmesine yol açmış ve muharebenin sonunda Roma Cumhuriyeti sona ermiştir.

 Kaynakça 
Özel

Genel
 Mommsen, Theodor, Roma Tarihi, IV. Kitap "Devrim", ss 71-72 .
 Florus, Epitome rerum Romanarum, III, IV, partim
 Todd, Malcolm, Barbarlar - Gotlar, Franklar ve Vandallar, ss121-122.

Kategori:Roma Cumhuriyeti'nin muharebeleri
Kategori:MÖ 101
Kategori:MÖ 100'lerde çatışmalar
Kategori:Kimberek Savaşı'nda muharebeler