II. Heinrich

Aziz II. Heinrich (6 Mayıs 973, Bavyera, Bavyera düklüğüBelki 972. - 13 Temmuz 1024, Göttingen, Aşağı Saksonya, Kutsal Roma İmparatorluğu), the Holy veya the Saint olarak adlandırılıyordu, Roma'daki 1014 tarihindeki taç giyme töreninden on yıl sonra meydana gelecek olan ölümüne kadar Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'ndaki Saksonya veya Ottoyan hanedanlığının beşinci ve son hükümdarıydı. 1002 yılında Almanya Kralı olarak ve 1004 yılında da İtalya Kralı olarak taç giydirildi. Ölümünden sonra Kilisesi tarafından aziz diye resmen kabul edilip tanınan tek Alman kraldır.

II. Heinrich (Bavyera Dükü)'nün oğludur. Babası önceki iki imparatora isyan ettiğinde, sık sık sürgüne gönderildi. Bu durum genç Heinrich'i genç yaşında kiliseye yönlendirdi. İlk sığınma buluşması "Freising piskoposu" Abraham ile ve daha sonra eğitimi katedral okulu Hildesheim'de oldu. 995 yılında babasının yerine "Bavyera Dükü" unvanıyla geçti.

II. Heinrich'in hükümdarlığı, ilahi olarak temellendirilmiş yoğun bir yönetim anlayışı ile karakterize edilmiştir.John W. Bernhardt, “Concepts and Practice of Empire in Ottonian Germany (950–1024)”, Representations of Power in Medieval Germany 800–1500, Björn Weiler and Simon MacLean (Ed.), Vol. 16, Brepols, Turnhout 2006, s. 158. Heinrich, diğer Otto imparatorları gibi kilise ile güçlü bağlar kurmuş ve piskoposların temsil ettiği siyasi-idari yapılanmaya önem vermiştir. Bunun yanında İtalya'yı da ihmal etmemiş; 1002'de İtalya kralı ilan edilen İvrealı Arduin'i (ö. 1015) birçok kez yenilgiye uğratmıştır. 1004'te İtalya kralı unvanını almış, 1014'te ise imparator olarak taç giymiştir.Catia Di Girolamo, Sakson Hanedanı ve Kutsal Roma İmparatorluğu, Orta Çağ- Barbarlar, Hristiyanlar, Müslümanlar, 2. Baskı, Umberto Eco (Ed.), Leyla Tonguç Basmacı (çev.), Alfa, İstanbul 2014, s. 251. Verona üzerinden İtalya'ya giderek bölgedeki tüm şehirleri kendisine tabi kıldı ve taç giydiği gün Pavia'ya girdi. Ardından Saksonya'ya döndü ve kısa süre sonra yönünü Slavlara çevirdi. Bohemyalıları eski hizmet görevlerini kabul etmeye ve haraç ödemeye zorladı; ayrıca Polonya Slavlarının dükü Boleslav'ı halkıyla birlikte boyun eğdirdi. Böylece Saksonya'ya zafer kazanmış bir şekilde geri döndü.Hermannus Contractus, "Chronicle", Eleventh-Century Germany: The Swabian chronicles, l.S. Robinson (trans.), Manchester University Press, Manchester 2008, s.59.

Kiliseleri zenginleştirmiş, sanatsal faaliyetleri korumuş ve manastır reformunu desteklemiştir. Dindarlıklarıyla dikkat çeken Heinrich 1146'da, Kunigunde ise 1200'de aziz ilan edilmiştir.Marilyn Stokstad, Medieval Art, Second Edition, Routledge, New York 2018, s. 181. Heinrich, piskoposluklar ve manastırlar için yapılan bağışları artırmış, tüm enerjisini Bamberg piskoposluğunu kurmaya ve geliştirmeye adamıştır. Hükümdarlığı sırasında sinodların düzenli bir şekilde yapılmasını sağlamış ve Hersfeld, Reichenau, Fulda ve Corvey gibi büyük manastırlara uygun başrahipler atayarak reform sürecini bizzat denetlemiştir.Michel Parisse, "Die Reichskirche (um 900 bis 1054)", in: Die Geschichte des Christentums: Religion – Politik – Kultur, Bd. IV: Bischöfe, Mönche und Kaiser, 642–1054, hrsg. von Gilbert Dagron, Pierre Riché und André Vauchez, Herder Verlag, Freiburg 1994/2007, S. 819.

1024 yılında II. Heinrich beklenmedik bir şekilde ölmüştür. Yıllardır evli olmasına rağmen çocuğu olmadığı için ölümüyle birlikte Otto Hanedanı sona ermiş; Almanya, İtalya Krallığı ve Kutsal Roma İmparatorluğu başsız kalmıştır. Alman soyluları, aralarından II. Konrad'ı imparator olarak seçmişlerdir. Böylece taht, yeni bir hanedan olan Sal Hanedanı'na geçmiştir.Stuart Airlie, “The Palace of Memory: The Carolingian Court as Political Centre,” Court and Regions in Medieval Europe, ed. Sarah Rees Jones, Richard Marks ve A.J. Minnis (York: York Medieval Press, 2000), s. 2.

 Ardıllık tartışması 
Heinrich, imparator 1002 yılında öldüğünde baskı altında tutulan kuzeni III. Otto (İmparator)'u kurtarmak için Roma yolundaydı. Heinrich kendisinin ardıllığına güçlü bir muhalefet olduğunu bilerek ölü kuzeninden çabuk bir şekilde kraliyet nişan ve rütbelerini aldı. Taç için rakip olan dört adaylarda olan Ezzo (Lotharingia), I. Eckard (Meissen) ve II. Herman (Svabya) Heinrich'in ardıllığına şiddetli bir şekilde karşı çıkıyorlardı. Fakat Mainz başpiskoposu Wiligis'in yardımıyla, Heinrich kraliyet seçimini kazanabilecek ve 7 Haziran 1002 tarihinde Mainz'da taç giyebilecekti. Gerçi bu durumun dünyaca tanınması bir yıllık bir zamanı alacaktı.

Heinrich, sonraki pek çok yıllarını ve politik gücünü Alman sınırlarını sağlamlaştırma yönünde harcadı. I. Boleslaus (Polonya)'a karşı başarılı bir sefer sürdürdü ve daha sonra Heinrich'e karşı olan bir grup tarafından "İtalya kralı" olarak seçilen "Arduin" in İtalya Krallığı'na karşı hareket etti. Arduin, daha önce Heinrich tarafından kendisine gönderilen I. Otto (Karintiya) komutasındaki Alman ordusunu yenmişti. Şimdi önceden yendiği Alman ordusunu "Adige Vadisi"nde bloke etmeye çalışıyordu. Fakat Heinrich İtalya'ya Valsugana'da girdi. Arduin'in vasalları Heinrich'in yaklaşmasından dolayı çıkan karışıklıktan faydalanarak kaçtılar ve kralları March (Ivrea)'ya geriye çekilmeye zorlanıyordu. Heinrich Verona'yı işgal etti ve 15 Mayıs 1104 tarihinde Pavia'da rex Italiae (İtalya Kralı) tacı "Milan başpiskoposu" II. Arnulf tarafından meşhur demir taç ile taçlandırıldı.

 Polonya'ya karşı savaş 
Pavia vatandaşlarının isyanının kanlı bir şekilde bastırılmasından sonra Heinrich orada 25 Mayıs'a kadar kaldı. İtalya'daki durumun iyi olduğunu hissettiğinde Almanya'ya dönmeye karar verdi. Dönüş yolu Aziz Gothard Geçidi içinden oldu. Boleslaus'a Almanya'dan Hristiyan Polonyalılara karşı olan pagan Liutitians'un birliğiyle ikinci bir sefer başlattı ve başarılı seferler Polonyalılar ile 1018 yılında kalıcı bir barış ile sonuçlandı. Boleslaus'un  Lusatia ve Meissen'i zeamet, tımar şeklinde elinde bulundurmasına izin verildi fakat geçenlerde işgal ettiği "Bohemya Dükkalığı" nı terk etmek zorunda kaldı.

 Hürmet, saygı 

Heinrich 1146 yılında Papa III. Eugenius tarafından resmen aziz olarak tanındı ve Heinrich'in eşi Cunigunde ise 1200 yılında Papa III. İnnocentius tarafından resmen aziz olarak tanındı.

Heinrich, Bamberg Katedrali'ne gömüldü, Papa II. Clemens'in mezarı da buradadır. Aynı zamanda İsviçre, Basel şehrinin ve Güney Afrika, Durban'daki "Aziz Heinrich'in Marist Kardeşlerinin Koleji"nin hamisidir.

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 
 Catholic Encyclopedia: Henry II 
 Charter given by Emperor Henry  for Niederaltaich Abbey showing the Emperor's seal, 25.6.1011. Taken from the collections of the Lichtbildarchiv älterer Originalurkunden  at Marburg University

|-

|-

Kategori:973 doğumlular
Kategori:1024'te ölenler
Kategori:Otto Hanedanı
Kategori:11. yüzyılda Hristiyanlar
Kategori:Alman İmparatorluğu kişileri
Kategori:10. yüzyıl liderleri
Kategori:11. yüzyıl liderleri
Kategori:Alman Hristiyanlar
Kategori:Hristiyan hükümdarlar
Kategori:Hristiyan olanlar
Kategori:Orta Çağ
Kategori:Hristiyan aziz ve azizeleri
Kategori:Katolik azizler
Kategori:Doğu Ortodoks kraliyet azizleri
Kategori:10. yüzyıl Hristiyan aziz ve azizeleri
Kategori:11. yüzyıl Hristiyan aziz ve azizeleri
Kategori:Roma Katolik kraliyet azizleri
Kategori:Alman aziz ve azizeler