Stanford hapishane deneyi

Stanford hapishane deneyi (; kısaca SPE), Ağustos 1971'de gerçekleştirilmiş psikolojik bir deneydir. Bu deney, bir hapishane ortamının iki haftalık bir simülasyonu olup, durumsal değişkenlerin katılımcıların tepkileri ve davranışları üzerindeki etkilerini inceledi. Stanford Üniversitesi psikoloji profesörü Philip Zimbardo, çalışmayı yürüten araştırma ekibini yönetti.

Gazetelere verilen bir ilanla, “hapishane hayatına ilişkin psikolojik bir çalışmaya” katılmak isteyen erkek öğrencilere günlük 15 dolar teklif edildi. Gönüllüler, psikolojik istikrar değerlendirmelerinden sonra seçildi ve daha sonra rastgele olarak mahkûm veya gardiyan olarak atandı. “Gardiyan” olarak seçilen gönüllülere, onları ayrıştırmak için özel olarak üniformalar verildi ve mahkûmların kaçmasını engellemeleri istendi. Deney, “mahkûmların” Palo Alto'nun gerçek polisi tarafından tutuklandığında resmen başladı. Sonraki beş gün boyunca, “gardiyanlar” tarafından mahkûmlara yönelik psikolojik taciz giderek daha acımasız hale geldi. Psikolog Christina Maslach, koşulları değerlendirmek için ziyaret ettiğinde, katılımcıların davranışlarını görünce rahatsız oldu ve Zimbardo ile görüştü. Zimbardo deneyi altıncı günde sonlandırdı. Eleştirmenler bu yöntemlerin geçerliliğini sorguladı.

Bu deney, etik olmayan bir psikoloji deneyi örneği olarak referans gösterildi ve eleştirildi. Bu deney ve İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde gerçekleştirilen diğer deneylerde katılımcılara verilen zarar, Amerikan üniversitelerinin insan denekler üzerinde yapılan deneyler için etik gereksinimlerini ve kurumsal denetimlerini geliştirmelerine neden oldu. Bu önlemler, katılımcıların benzer şekilde zarar görmesini önlemeyi amaçlamaktadır. Diğer araştırmacılar, bu tür kısıtlamalar göz önüne alındığında, çalışmayı yeniden üretmenin zor olduğunu belirtti.

Eleştirmenler, bu çalışmayı bilim dışı ve sahtekârlık olarak tanımladılar. Özellikle Thibault Le Texier, gardiyanlara belirli şekillerde davranmaları için doğrudan talimat verildiğini ve bu davranışların Zimbardo'nun deney öncesinde büyük ölçüde yazılmış olan sonuçlarını doğrulamak amacıyla yapıldığını ortaya koydu. Ancak, Le Texier'in makalesi Zimbardo tarafından büyük ölçüde kişisel saldırı olarak nitelendirildi ve onun karşıt argümanlarını çürüten mevcut verileri göz ardı ettiğini belirtti.

 Hazırlık 

 Katılımcıların seçilmesi 
alt=Photo of newspaper clipping reading: Male college students needed for psychological study of prison life. $15 per day for 1–2 weeks beginning Aug 15. For further information & applications, come to Room 248, Jordan Hall, Stanford U.|küçükresim|İşe alım ilanının gazete kupürü
Zimbardo, deneyi gerçekleştirmek için üniversiteden onay aldıktan sonra, Ağustos 1971'de Palo Alto Times ve The Stanford Daily gazetelerinin "eleman aranıyor" bölümüne bir ilan verdi:
alt=Photo of a seminar room with a large table. Eight white male people are sitting at the table filling out papers spread out on the table. Another white male is standing at the side observing them.|sol|küçükresim|Başvuru sahiplerinin incelenmesi
Katılımcı olmak üzere 75 erkek başvurdu ve yapılan değerlendirme ve mülakatların ardından 24'ü iki haftalık bir cezaevi simülasyonuna katılmak üzere seçildi. Başvuranlar ağırlıklı olarak beyaz, orta sınıftandı ve psikolojik olarak istikrarlı ve sağlıklı görünüyorlardı. Denek grubu, suç geçmişi, psikolojik bozuklukları veya tıbbi sorunları olanları kasıtlı olarak dışlayacak şekilde seçildi.

2008 yılında Thomas Carnahan ve Sam McFarland, SPE'ye katılmak için başvuranların zaten istismarcılıkla ilişkili özelliklere sahip olduğunu ileri sürdü. Saldırganlık, sağcı otoriterlik, Makyavelizm, sosyal baskınlık yönelimi ve narsisizm, bir hapishane deneyi için gönüllü olanlarda yüksek olacaktır. Ayrıca, düşük eğilimli empati ve özgecilik de gönüllü olacak birinin göstergeleri olacaktır.

Deneklerin yarısına rastgele bir şekilde gardiyan rolü, yarısına da mahkûm rolü verildi. Denekler, 7 ila 14 günlük bir süre için günlük 15 dolar karşılığında katılmayı kabul ettiler.

 Hapishane ortamı 
alt=Photo taken through iron bars. Behind the bars, three people are lying on beds side by side, wearing identical white smocks with numbers on the chest.|küçükresim|Hücrede yatakta yatan mahkûmlar
Deney başlamadan bir gün önce, küçük hapishane hücreleri her biri üç mahkûmu alacak şekilde düzenlendi. Hapishane avlusu için küçük bir koridor, hücre hapsi için bir dolap ve mahkûmların karşısında gardiyanlar ve müdür için daha büyük bir oda vardı.

Deney, Stanford'un psikoloji binası olan Jordan Hall'un bodrum katının 'lik bir bölümünde gerçekleştirildi. Hapishanede iki sahte duvar vardı: biri girişte, diğeri ise gözlem yapılmasını engellemek için hücre duvarındaydı. Her hücre,  büyüklüğünde ve 3 mahkûmu barındıracak şekilde tasarlandı. Her mahkûm için bir karyola (şilte, çarşaf ve yastıkla birlikte) vardı. Mahkûmlar kapalı tutuldu ve çalışma bitene kadar tüm gün ve gece hücrelerinde ve avluda kalmak zorundaydılar. Buna karşılık olarak gardiyanlar, mahkûmlardan ayrı olarak farklı bir ortamda kalacaklardı. Gardiyanlara dinlenme ve rahatlama için özel alanlara erişim izni verildi, sekiz saatlik vardiyalar için üç kişilik ekipler halinde çalışmaları söylendi ve vardiyalarından sonra sahada kalmaları gerekmedi.

 Yönlendirmeler 

 Olaylar 

 14 Ağustos, Cumartesi: Hazırlıklar 
Küçük hapishane hücreleri kuruldu ve gardiyan rolü verilen katılımcılar, kendilerine brifing verildiği ve üniforma dağıtıldığı bir oryantasyona katıldı.

 15 Ağustos, Pazar: 1. Gün 
alt=Photo of a person being arrested in the street by a policeman. The policeman is fixing the person's arms behind his back and pushing him towards a police car. One person kneeling at the side of the car is taking pictures. Two children in the foreground are watching the scene.|küçükresim|Mahkûmların tutuklanması
Mahkûm rolü verilen katılımcılar, Palo Alto yerel polisi tarafından evlerinde veya kendilerine tahsis edilen yerlerde sahte bir şekilde tutuklandılar. Araştırmacılar, bunun bir sürpriz olmasını istedikleri için katılımcılara tutuklanacakları kasıtlı olarak bildirilmediler. Bu, Zimbardo'nun tüm katılımcılara imzalattığı sözleşmenin etik kurallarının ihlaliydi. Tutuklama, sırasıyla 211 ve 459 sayılı Ceza Kanunları uyarınca silahlı soygun ve hırsızlıkla suçlanmalarını içeriyordu. Palo Alto polis departmanı, Zimbardo'nun ekibine temsili tutuklamalarda yardımcı oldu ve mahkûmlar için Palo Alto Şehri polis merkezinde tam işlem prosedürlerini uyguladı. Bu işlemler, Miranda haklarının okunmasını, parmak izlerinin alınmasını ve sabıka fotoğraflarının çekilmesini içeriyordu. Tüm bu işlemler, Zimbardo'nun arabasını kullanan yerel bir San Francisco televizyon kanalı muhabiri tarafından videoya kaydedildi. Bu sırada üç gardiyan, mahkûmların gelişine hazırlık yapıyordu. Mahkûmlar daha sonra polis merkezinden sahte hapishaneye, siren sesleri eşliğinde taşındı. "Stanford İlçe Hapishanesi"nde sistematik olarak üzerleri arandı ve kendilerine yeni kimlikleri (mahkûm numarası) ve üniformaları verildi.

Mahkûmlar, iç çamaşırı olmadan rahatsız edici ve kötü oturan önlükler, başlarında çorap şapkalar ve bir ayak bileklerine takılı zincir taşıdılar. Gardiyanlara, mahkûmlara isimleriyle değil, üniformalarına dikilmiş olan atanan numaralarıyla hitap etmeleri talimatı verildi; bu, mahkûmları insanlıktan çıkarma amacı taşıyordu. Mahkûmlar, suçlarının ciddiyetini ve yeni mahkûm statülerini ileten müdür tarafından karşılandı. Hapishanenin kuralları kendilerine sunulduktan sonra, mahkûmlar deneyin ilk gününün geri kalanını geçirmek üzere hücrelerine çekildiler.

 16 Ağustos, Pazartesi: 2. Gün 
alt=Several white male people lined up along a white wall. They are wearing identical white smocks with numbertags on their chests. Their hair is covered by nylon and cotton bonnets.|küçükresim|Mahkûmların dizilimi
Gardiyanlar, mahkûmlara kimlik numaralarıyla hitap etti ve onları küçük hücrelerine hapsetti. Saat 02:30'da mahkûmlar, gardiyanların ıslık ve cop sesleriyle uyandırma çağrılarına isyan etti. Mahkûmlar avluda yemek yemek için hücrelerinden çıkmayı reddetti, mahkûm numarası etiketlerini yırttı, çorap şapkalarını çıkardı ve gardiyanlara hakaret etti.
alt=B/w photo of several white and one black person who are sitting at a table with a whiteboard on the wall behind. They are all looking to one white male person sitting at the table wearing a white t-shirt with a number on the chest.|küçükresim|Şartlı tahliye duruşması
Bunun üzerine gardiyanlar, kontrolü yeniden sağlamak için mahkûmlara yangın söndürücü sıktı. Üç yedek gardiyan, cezaevinin kontrolünün yeniden ele geçirilmesine yardımcı olmak üzere çağrıldı. Gardiyanlar, mahkûmların tüm kıyafetlerini çıkardı, yatakları kaldırdı ve başlıca kışkırtıcıları özel gözaltı biriminde hapis cezasına çarptırdı. Psikolojik savaş kullanarak daha fazla isyanı caydırmaya çalıştılar. Gardiyanlardan biri diğerine “bunlar tehlikeli mahkûmlar” dedi.

 17 Ağustos, Salı: 3. Gün 
Daha fazla itaatsizlik eylemini engellemek için gardiyanlar isyanda küçük rolleri olan mahkûmları ayırdı ve ödüllendirdi. Üçü, hapishane nüfusunun geri kalanına verilmeyen giysi, yatak ve yiyeceğin verildiği “iyi” hücrede zaman geçirdi. Tahminen 12 saat sonra üçü, yatakları olmayan eski hücrelerine geri döndüler.

Gardiyanların mahkûmları aşağılamak için güçlerini kötüye kullanmalarına izin verildi. Mahkûmlara keyfî olarak sayı saydırıp şınav çektirdiler, tuvaletlere erişimi kısıtladılar ve onları hücrelerindeki bir kovaya tuvaletlerini yapmaya zorladılar.

 Mahkûm 8612 
alt=Photo of a white male person sitting in a seminar chair, bending over and hiding his face in his elbow. He is wearing a long white cotton smock and no pants.|küçükresim|Mahkûm, sinir krizi geçirirken
Deneyden çıkan ilk mahkûm, 8612 numaralı mahkûm Douglas Korpi oldu. 36 saat sonra, "İsa Mesih, içim yanıyor!" ve "Bir gece daha dayanamayacağım! Artık bunu daha fazla kaldıramam!" diye bağırarak belirgin bir ruhsal çöküntü yaşadı. Onun acısını gören araştırma asistanı Craig Haney, Korpi'yi serbest bıraktı.

Ancak Korpi, 2017 yılında verdiği bir röportajda, geçirdiği krizin sahte olduğunu ve bunu sadece ayrılıp Lisansüstü Eğitim Sınavı için çalışmaya geri dönebilmek için yaptığını belirtti; başlangıçta “hapisteyken” çalışabileceğini düşünmüştü, ancak “cezaevi personeli” buna izin vermedi. Korpi ayrıca, o dönemde sahte hapis suçlamasında bulunmadığı için pişmanlık duyduğunu ifade etti.

Zimbardo, bu eleştiriye 2018'de yanıt verdi. Öncelikle, bu deneyin genel olarak etik açıdan eleştirilmesine rağmen, Zimbardo, çöküşü gerçek olarak ele alması ve mahkûmu serbest bırakması gerektiğini belirtti. Ayrıca Zimbardo, Korpi'nin 2017'deki röportajının bir yalan olduğuna inanmaktadır. 1992 yılında, deneyi konu alan Quiet Rage adlı bir belgeselde Korpi, hapishane deneyiminin kendisini derinden etkilediğini ve bu deneyimin daha sonra hapishane psikoloğu olmasına neden olduğunu ifade etti.Zimbardo, P., Hardwick, D. (2021). Zimbardo My Life Revealed. Giunti Psychometrics

 18 Ağustos, Çarşamba: 4. Gün 
Gardiyanların mahkûmları iyi ya da asi davranışlarına göre ayırdığına tanık olan mahkûmlar, birbirlerinden uzaklaşmaya başladı. İsyancılar, diğer mahkûmların muhbir olduğuna ya da tam tersi olduğuna inanıyordu. Diğer mahkûmlar, isyancıları statükoya karşı bir tehdit olarak görüyordu çünkü isyancılar uyku yataklarına ve kıyafetlerine tekrar sahip olmak istiyorlardı.

“Mahkûm 819” rahatsızlık belirtileri göstermeye başladı ve hücresinde ağlamaya başladı. Onunla konuşması için bir rahip getirildi, ancak genç adam onunla konuşmayı reddetti ve bunun yerine bir tıp doktoru istedi. Ağlamasını dinledikten sonra Zimbardo, ona gerçek kimliği konusunda güvence verdi ve mahkûmu hücreden çıkardı. "Mahkûm 819" çıkarken, gardiyanlar kalan mahkûmları "819 kötü bir şey yaptı" diye yüksek sesle ve tekrar tekrar bağırmaları için kandırdılar.

 19 Ağustos, Perşembe: 5. Gün 
alt=Black and white photo of a white hallway with a plaque reading "Stanford County Prison". Two white male guards in uniforms wearing sunglasses walk along the hallway. One white male guard is sitting on top of a table in a corner in the background.|sol|küçükresim|Muhafızlar, SPE avlusunda yürüyor
Günü, mahkûmların arkadaşları ve aileleri tarafından ziyaretlerin yapılması için planlamışlardı; bu, hapishane deneyimini simüle etmek amacıyla gerçekleştirildi. Zimbardo ve gardiyanlar, ziyaretçileri sevdiklerini görebilmek için uzun süreler bekletti. Bir mahkûmu sadece iki ziyaretçi görebiliyordu ve bu da bir gardiyan gözetiminde sadece on dakika sürüyordu. Ebeveynler, oğullarının sağlığı ve yeterince yemek yiyip yemedikleri konusunda endişelenmeye başladı. Bazı ebeveynler çocuklarının erken tahliyesini sağlamak için avukatlarla temasa geçme planları yaparak ayrıldı.

Aynı gün, Zimbardo'nun meslektaşı Gordon H. Bower, deneyi kontrol etmek için geldi ve Zimbardo'ya araştırmanın bağımsız değişkeninin ne olduğunu sordu. Christina Maslach da o gece hapishaneyi ziyaret etti ve gardiyanların mahkûmlara kötü muamele ettiğini, onları başlarına torba geçirmek zorunda bıraktığını gözlemledikten sonra rahatsız oldu. Zimbardo'ya, gözetim eksikliği ve deneyin ahlaksızlığı hakkında meydan okudu. Son olarak Maslach, Zimbardo'nun Müdür olarak üstlendiği rolün onu tanıyamayacağı ve sevmediği birine dönüştürdüğünü açıkça ortaya koydu. Onun doğrudan meydan okuması ve diğerlerinin, örneğin araştırmacı Curtis Banks'ın paylaştığı görüş, Zimbardo'yu ertesi gün SPE'yi sonlandırmaya ikna etti.

 20 Ağustos, Cuma: 6. Gün 
alt=Photo of three white male people wearing shirts and ties talking to each other in front of a white wall. They are standíng beside a tape recording machine.|küçükresim|David Jaffe, Craig Haney ve Zimbardo
alt=B/w photograph of a group of male people dressed in casual shirts, sitting in a circle in a room looking in the same direction. The room is furnished with desks and a TV-set.|küçükresim|Bilgilendirme toplantısı
Maslach'ın itirazları, ebeveynlerin endişeleri ve deneydeki gardiyanların artan zalimliği nedeniyle Zimbardo, deneyi 6. günde sonlandırdı. Zimbardo, katılımcıları (gardiyanlar, mahkûmlar ve araştırmacılar) bir araya getirerek deneyin sona erdiğini duyurdu ve deneyin sürdüğü altı gün için onlara ödeme yapma düzenlemesi yaptı. Ardından Zimbardo, önce tüm mahkûmlarla, sonra gardiyanlarla ve sonunda herkesin deneyimlerini paylaşması için bir araya geldiği birkaç saatlik bilgilendirilmiş debriefing yaptı. Son olarak, tüm katılımcılardan daha sonra kendisine gönderilmek üzere kişisel bir retrospektif hazırlamaları istendi. Tüm katılımcılar, bir hafta sonra düşüncelerini ve duygularını paylaşmak üzere geri çağrıldı.

Daha sonra, Stanford İlçe Hapishanesi'nin fiziksel bileşenleri söküldü ve Jordan Hall'un bodrumundan çıkarıldı; hücreler, normal işlevleri olan lisansüstü öğrencileri ofislerine döndü. Zimbardo ve lisansüstü öğrenci araştırma ekibi, Craig Haney ve Curtis Banks, deneye dair birkaç makalenin temelini oluşturacak olan çok sayıda veri kaynağını derlemeye başladı. Bu makaleler, hem deneyleri hem de Zimbardo'nun The Lucifer Effect (2007) adlı eserinde SPE hakkında daha sonra genişletilmiş ve detaylandırılmış incelemesi için yazıldı.

 Popüler kültürdeki yeri 
İtalyan film yapımcısı Carlo Tuzii, 1977'de Rai 1 için yönettiği La gabbia adlı televizyon filmiyle deneye dayanan bir hikâyeyi ilk kez çeken yönetmen oldu. Tuzii'nin orijinal hikâyesi, farklı sosyal geçmişlere sahip yirmi gençten oluşan bir grubun rastgele "gardiyanlar" ve "mahkûmlar" olarak ikiye ayrılmasını ve büyük bir parkın ortasına inşa edilen, üstü dikenli tellerle kaplı, son derece yüksek bir kapının karşıt taraflarında bir ay geçirmelerinin istenmesini konu alıyordu. Ancak, baş çekimlere başlanmadan önce, RAI yöneticilerinin bazı endişeleri Tuzii ve senaristleri, hikâyeyi Stanford deneyine çok benzeyen ve aynı sonuca sahip olacak şekilde değiştirmeye zorladı. Miguel Bosé, mahkûm Carlo rolünde yer aldı; progresif pop müzik grubu Pooh filmin müziğini yaptı ve tema müziğinin 7 inçlik bir düzenlemesiyle İtalya'da hit oldu.

Moritz Bleibtreu'nun oynadığı 2001 yapımı Almanca film Das Experiment, bu deneye dayanmaktadır. Film, 2010 yılında The Experiment adıyla İngilizce olarak yeniden çekildi, Paul T. Scheuring tarafından yönetildi ve Adrien Brody, Forest Whitaker, Cam Gigandet, Clifton Collins, Jr. ve Maggie Grace rol aldı. 2015 yapımı The Stanford Prison Experiment filmi de bu deneye dayanmaktadır.

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 
Official website
Deney özeti
Interviews with guards, prisoners, and researchers in July/August 2011 Stanford Magazine
 Zimbardo, P. (2007). From Heavens to Hells to Heroes. In-Mind Magazine.
The official website of the BBC Prison Study 
The Experiment (IMDb) 
The Lie of the Stanford Prison Experiment 
The Artificial Prison of the Human Mind  Article with Comments.
Philip Zimbardo on Democracy Now! March 30 2007
Philip Zimbardo on The Daily Show, March 2007
BBC news article – 40 years on, with video of Philip Zimbardo 
Philip G. Zimbardo Papers (Stanford University Archives) 

Ebu Garip ve deney:
BBC News: Is it in anyone to abuse a captive? 
BBC News: Why everyone's not a torturer 
Ronald Hilton: US soldiers' bad behavior and Stanford Prison Experiment 
Slate.com: Situationist Ethics: The Stanford Prison Experiment doesn't explain Abu Ghraib 
IMDb: Untitled Stanford Prison Experiment Project 
VIDEO: Talk to MIT re: new book: The Lucifer Effect
Psychology Articles for Undergrad Degree and A-Level Study 

Kategori:Psikoloji deneyleri
Kategori:Akademik skandallar
Kategori:Amerika Birleşik Devletleri'ndeki skandallar
Hapishane deneyi
Kategori:Sosyal psikoloji
Kategori:1971'de Amerika Birleşik Devletleri
Kategori:Psikoloji tarihi