Teberru

Teberra, İmâmiyye-i İsnâaşeriyye Şiiliğinde yaygın olan ve İslâm Dini'nin peygamberi Muhammed'in ailesi ve ailesinin soyundan gelenleri (yani Ehl-i Beyti) sevmeyenleri sevmemek, düşman olanlara düşman olmak gibi anlamlar taşıyan bir kavramdır.

 Tarihçe 
Ehl-i Sünnet'te genel olarak peygamberin ailesini sevmeyenler hoş görülmese de, bu tip özel bir kavram yoktur. Şîa'da ise bu kavram çok temel olmasının yanı sıra İslam'ın esaslarından görülür. İslam'ın esaslarından görülmesi tarihî olarak peygamberin ailesinin soyundan gelen âlim ve Şîa imamı olarak da sayılan Ca'fer es-Sâdık'a dayanmaktadır.Calmard, J. "Tabarruʾ (a.)." Encyclopaedia of Islam. Edited by: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel and W.P. Heinrichs. Brill, 2008. Brill Online.

 Algılama hali 
İsnâaşeriyye Mezhebi'nin Ca'feriyye ve Alevîyye itikadî kollarında, Ehl-i Sünnet tarafından kendilerine aşırı saygı gösterilen ve hatta kutsanan ilk Üç İslâm Hâlifesi olan Ebû Bekir, Ömer ile Osman ve diğer bazı kişiler Ehl-i beyt'in haklarını gasp eden ve onlara zulmeden kişiler olarak görülürler. Zeydilik'te Ebû Bekir ile Ömer için geçerli olmayan bu algılama şekli İsnâaşeriyye itikadına mensup olan Şîa topluluklarında daha da belirgin bir halde onların nefret (Teberru) hisleri ile anılmaları şeklinde ortaya çıkmaktadır. Bu duygu geçmişte Ali ile savaşan Âişe, Zübeyr b. Avvâm, Talha b. Ubeydullah, Muâviye b. Ebû Süfyân ve Amr b. Âs için de geçerlidir.

 Ayrıca bakınız 
 İmâmiyye
 İsnâaşeriyye
 Ca'feriyye
 Alevîlik

 Kaynakça 

Kategori:Şiilik
Kategori:Alevilik
Kategori:Ehli Beyt