Zeynelâbidîn

Zeynelâbidîn (Arapça: زين العابدين), Ali bin Hüseyin veya Ali el-Asgar (659; Medine - Aralık 712; Medine), İslam peygamberi Muhammed'in torunu olan Hüseyin'in oğullarından biridir. Annesi ise kaynaklarda İran'ın fethinden sonra Müslüman olup, Hüseyin ile evlenen son Sasani İmparatoru III. Yezdicerd'in kızı olan Sasani-Pers prensesi Şehrbânû (Gazâle) olarak geçer. İsnâaşeriyye'nin dördüncü ve İsmâiliyye'nin üçüncü imamı kabul edilir, tâbiîndendir.

Ailesi
Zeynelâbidîn, Muhammed'in damadı Ali'nin oğlu olan Hüseyin'in iki oğlundan birisidir. Diğer oğlu Ali (el-Ekber) ile aynı isme sahip olup karışmaması için literatürde Ali el-Asgar ismiyle daha çok da Zeynelâbidîn lakabıyla anılır. 'Zeynelâbidîn' Arapçada 'ibadet edenlerin süsü, değerlisi' anlamına gelir.

Kaynaklarda Zeynelâbidîn'in annesinin adı Barra, Sülâfe, Selâme, Gazâle, Şahzanan ve Şehrbânû olarak geçmektedir. Bazı Sünni kaynaklara göre, Sind'den azat edilmiş bir cariye (ümmü veled) idi. Buna karşılık, Şii kaynaklar Zeynelâbidîn'in annesinin, Müslümanların İran'ı fethi sırasında devrilen son Sasani İmparatoru III. Yezdicerd'in () kızı olduğunu iddia etmektedir. Şii geleneği bu nedenle Zeynelâbidîn'i İbn el-Khiyaratayn (kelimenin tam anlamıyla 'en iyi ikisinin oğlu') olarak adlandırır; bu unvan, her iki taraftan da soylu soyunu ifade eder. Ancak, Zeynelâbidîn'in annesinin bir Sasani prensesi olduğu iddiası bazı Şii kaynaklara özgüdür. Şii kaynaklar, Yezdicerd'in kızının ikinci halife Ömer () döneminde esir olarak Medine'ye getirildiğini, ardından Hüseyin'i kocası olarak seçmesine izin verildiğini ve tek oğlu Zeynelâbidîn'i doğurduktan kısa bir süre sonra öldüğünü ekler.

Kerbela Olayı
Zeynelâbidîn, Kerbela Olayı'na ağır hasta olduğu için katılmamıştır. Emevi askerleri tarafından öldürülmek istense de komutan Ömer bin Sa'd tarafından kurtarıldı. Diğer Ehl-i Beyt fertleriyle beraber Şam'a Yezid'in yanına gönderildi. Burada Yezid tarafından iyi karşılandı ve dilerse yanında kalabileceği söylendi. Ama o Medine'ye dönmeyi tercih etti.

Medine yaşamı
Buradan Medine'ye dönen Zeynelâbidîn, burada Yezid'e karşı ayaklanan Medinelilere katılmayarak olaylardan uzak durdu. Tüm 'fitne'lerin siyasi menfaatlerden kaynaklandığını düşündüğünden Emevilere de onlara karşı ayaklanan gruplara da hep mesafeli durmuştur.

 Ölümü 
Zeynelâbidîn, Hicri 94 veya 95 yılında (712-714) vefat etti ve Medine'deki Baki mezarlığında amcası Hasan'ın yanına defnedildi.Momen, M. (1985). An Introduction to Shi'i Islam. Yale University Press. ISBN 9780300035315. Şii kaynaklarında Emevi halifesi I. Velîd tarafından zehirletilerek öldüğü yer alır.

Mezarı üzerinde 1806'da yıkılana kadar bir türbe bulunuyordu; daha sonra yeniden inşa edildikten sonra 1925 veya 1926'da tekrar yıkıldı. Her iki yıkım da, Müslüman azizlere saygı göstermeyi bir tür çok tanrıcılık ve şirk olarak gören, Vehhabîler tarafından gerçekleştirildi.Ibrahim, F. (2006). The Shi'is of Saudi Arabia. Saqi. ISBN 9780863569036.

 Çocukları 
Kaynaklarda on beş çocuğu olduğu geçmektedir.İrşad, c. 2, s. 155. Bu çocuklarından Muhammed el-Bâkır Şiilerin beşinci imamıdır. Diğer çocuklarının isimleri: Abdullah, Hasan, Hüseyin El-Ekber El-Müsellem, Ömer, Hüseyin El-Asğar, Abdurrahman, Süleyman, Ali, Muhammed Esger, Abbas El-Eftam, Hatice, Fatıma, Aliyye, Ümm-ü Gülsüm.

Şiîlikteki önemi 
Başlıca Şia mezhepleri onun imâmetini kabul eder; On İki İmâmlar'ın dördüncü imamıdır. Diğer imamlar da olduğu gibi 'İmam Ali Zeynelâbidîn' Şia için önemli bir kişidir. Tabiin'den olan birçok tanınmış sahabeyi görmüştür.küçükresim|upright=1.14|sağ|Tahran'da Zeynelâbidîn’in annesi Şehre-Bânû'nun mezari.

Eserleri
Sahife-i Seccadiye, Zeynelâbidîn lakabiyla meşhur olan Ali bin Hüseyin'in dua ve münacatlarını ihtiva eden bir kitaptır. Al-i Muhammed'in Zebur'u”, “Ehlibeytin İncil’i” gibi isimlerle anılan bu eser, Kuran'dan sonra Nehсü'l Belâga gibi Şiiler arasında önemli bir yere sahiptir.

Hukuk Risalesi, Zeynelâbidîn'e atfedilen bir eserdir; bir öğrencisinin isteği üzerine yazılmıştır. İki nüshası bulunan bu kitap, sosyal ve dini sorumluluklarla ilgilidir. İslam anlayışında, Allah'ın insanlara bahşettiği hakları ve insanların kendilerine ve birbirlerine vermeleri gereken hakları ayrıntılı olarak anlatır.

 Diğer eserleri 

 ez-Zühd ve'l-vasıyye
 Duâü'l-cevâhiri'l-kebîr
 Belâġatü'l-İmâm Alî b. Hüseyn
 Dîvân-ı Eş'âr
 Müsnedü'l-İmâm es-Seccâd

 Ayrıca bakınız 
 On iki halife

 Dış bağlantılar 
 https://islamansiklopedisi.org.tr/zeynelabidin 

 Kaynakça 
Özel

Genel


















































|-

|}

Kategori:659 doğumlular
Kategori:713'te ölenler
Kategori:Bâki Mezarlığı'na defnedilenler
Kategori:Hüseyin bin Ali
Kategori:İsmaili imamlar
Kategori:Medine doğumlular
Kategori:Medine'de ölenler
Kategori:On İki İmam
Kategori:Tâbiîn
Kategori:Emevîler tarafından tutuklanan kişiler
Kategori:7. yüzyıl imamları