Ubıhlar

Ubıhlar (Ubıhça: Твахы, Twaxı; Çerkesçe: Убыххэр, Wubıxxer; Rusça: Убы́хи, Ubıhi) ya da Vubıhlar, Çerkes boylarından birisidir. Dilleri Ubıhça, bu dili konuşan son kişinin 1992 yılında ölmesiyle yok olmuştur.

 Tarihçe 
Ubıhlar, Kuzey Kafkasya'nın batı ucunda yerleşik bir Çerkes halkıydı. Soçi Procopius, De Bello Gotico'''da (Gotik Savaşı) βροῦχοι (Brouçoi) olarak adlandırdığı halkın Ubıhların ataları olduğu sanılır.

Ubıhlar hakkında ilk yazılı kaynak, 6. yüzyılda yaşamış Bizanslı tarihçi Prokopius'dan gelmektedir. Prokopius, Kafkasya'da Abazgi bölgesinin ötesinde Bruh (Ubıh) halkının yaşadığını ve topraklarının Abazgiler ve Alanlar arasında olduğunu yazmıştır.

Ubıhlar yarı göçebe olarak yaşıyorlardı ve geçimlerini genelde yağmacılık ve korsancılık yaparak sürdürüyorlardı. Verimli toprakları olup çeşitli meyvelerin yanı sıra yetiştirdikleri üzümlerle yüksek miktarda kaliteli şarap üreticiliği yaparlardı.

Rus-Çerkes Savaşı'nda Rusların doğrudan Ubıhlarla yaptığı savaşlar 1830'lu yıllarda başladı. Ubıhlar Çerkes direnişinin ana unsurlarından biri oldular. Çerkes Soykırımı sırasında Ubıh köyleri Rus birlikleri tarafından imha edildi. Şubat 1864'te her yönden kuşatılan Ubıhlar 6 Mart tarihinde teslim oldular. Ya Osmanlı'ya ya da Kuban ötesindeki bataklık ve verimsiz topraklara sürülmek üzere verilen iki seçenekten Ubıh liderleri Osmanlı'ya sürülmeyi seçtiler ve Ubıh nüfusunun tamamı Osmanlı'ya göç etti. Ubıhya'da kalan yaklaşık 40 Ubıh zamanla diğer Çerkeslere karıştı. A.P. Berger'e göre 74.567 Ubıh Osmanlı'ya sürüldü. Ubıhlar diğer Çerkes gruplarına karıştılar ve Osmanlı'da Ubıh nüfusunun önemli bir bölümü de yapılan savaşlarda öldüğü için asimile süreçleri hızlandı.
küçükresim|upright=0.82|İstanbul'da sürgünde olan son Ubıh prensi Gerandıqo Berzeg. 
Bugünkü Soçi civarında Rus birliklerine yenilerek 1864 yılında bütün bir nüfus olarak Osmanlı topraklarına göç ettiler. Çoğunluğu Türkiye’de, Sakarya'nın Sapanca yöresine ve Balıkesir ilinin Manyas ilçesine yerleşti. Bu nüfusun önemli bölümü, aynı tarihlerde göçle gelen diğer Çerkes boyları ile karışmıştır.

İlk göç eden Ubıhların çocuklarından biri Abdülmecid'in eşi ve II. Abdülhamid'in manevi annesi olan Rahime Piristû Valide Sultan'dır. Göç eden Ubıhların bir sonraki nesil çocuklarından birisi de II. Abdülhamid'in eşlerinden Ayşe Dest-i Zer Müşfika (Kayıhan) Kadın Efendi'dir.

 Din 
Kuzey Kafkasya’nın batı ucunda yerleşik olan Ubıhlar, komşuları Abhaz ve diğer Çerkesler gibi paganik bir halktı. Bölge erken dönem Hristiyanlıkla tanışmıştır. 1798’de bölgeyi gezen Jan Potocki, Ubıh halkının Çerkes ve Abhazların aksine hala pagan olduğunu yazmıştır. Baron Tornau'nun 1839'daki raporuna göre Ubıh soyluları Müslümandı ancak halkın bir bölümü Hristiyan kalmıştı. Rus-Çerkes Savaşı'nda Çerkeslerin Hristiyanlığı düşman dini görülmesiyle, özellikle 1830'lu yıllarda Hristiyan kültürü kitleler halinde terk edildi ve İslam'a geçildi.

 Dil 
Ubıhça, Kafkas dillerinin Kuzeybatı Kafkas dilleri öbeğine bağlı, Çerkesce ile akraba bir dildir. Ubıhların göçüyle birlikte, Kafkasya’da bu dili konuşan hiç kimse kalmadı. Türkiye’ye yerleşen Ubıhlar da, yazılı olmayan bu dili zamanla unuttular. Tevfik Esenç adlı kişi Ubıhçayı konuşan son kişiydi ve Ubıhçanın grameri ve sözlüğü çalışmalarında ünlü Fransız bilim insanı Georges Dumézil ile birlikte çalıştı. Tevfik Esenç’in (1904 – 7 Ekim 1992) ölümüyle Ubıhça ölü dillerden biri hâline geldi.

Ubıhlar Çerkes Sürgünü'ne dek Ubıhça'nın yanı sıra Abhazca'yı akıcı olarak konuşup Çerkes dilleri'nin Şapsığ lehçesi'ni de biliyorlardı.

 Nüfus 
Rusya’da 1897 yılında yapılan ilk genel nüfus sayımından iki yıl önce "Rus İmparatorluğu’nda Yaşayan Halkların Alfabetik Listesi" başlığıyla bir ön çalışma yapılmış. 1895 yılında Petersburg'ta yayınlanan bu listede Rusya halklarının değişik yayınlarda yer alan ve farklı yıllara ait nüfus bilgileri derlenerek dilleri, dini inançları ve yaşadıkları bölgeyle ilgili kısa bilgiler verilmiştir. Buna göre Ubıhların (Убыхи) 1867 yılındaki nüfusu 25.000 kişidir.“Алфавитный список народов, обитающих в Российской Империи” , Демоскоп Weekly, № 187 - 188, 24 января - 6 февраля 2005 ve buradan alınma olarak: Papşu, Murat. Rusya İmparatorluğu’nda Yaşayan Halkların Alfabetik Listesinde Kafkasyalılar  General Rayevski'nin 1840 yılındaki raporunda Ubıh nüfusu 13.000 haneden oluşuyordu.

Kafkasya'dan göç eden Ubıhların sayısı tam olarak bilinmemektedir. Türkiye'ye göç edip yerleşen Ubıhların kısa zamanda Abhazlar ve diğer Çerkeslere karışmaları nedeniyle de sayılarını tahmin etmek mümkün olmamıştır. Günümüzde Manyas ilçesinin köylerinde ve Kahramanmaraş'ın Göksun ilçesi Büyükçamurlu köyünde, İzmit'in Maşukiye köyünde, Sakarya'nın Sapanca ilçesi Kırkpınar ve Yanık köylerinde, Arifiye ilçesinin Boğazköy köyünde, Andırın ilçesi Akifiye köyünde, Samsun'un Kavak ilçesinin Karapınar, Germiyan, Doruk, Kapuhayat, Karlı, Sıralı ve Bükceğiz köylerinde ve Terme ilçesinde yaşayan Ubıhların dışında Ürdün'de de az sayıda Ubıh yaşamaktadır. Balıkesir Merkez'e bağlı Boğazköy de Ubıhlar tarafından kurulmuştur. Balıkesir'in Gönen ilçesinin çınarlı köyünde ve Samsun ili Vezirköprü, Alaçam, Kavak ilçesinde Kapuhayat, Doruk köylerinde ve Asarcık ilçelerinde de Ubıhlar yaşamaktadır. Ordu ili Ünye ilçesinin Döşemedibi mahallesi Cevizdere köyü Ubıhlar tarafından kurulmuş ve göç almış yerleşkelerdir. Günümüzde dillerini unutmayanlar Abhazca ve Çerkesçe konuşmaktadırlar.

 Genetik 
Ubıhlar arasında Y kromozomu haplogrubu olarak en yaygın olanı G2'dir ve %75 oranında görülmektedir. İkinci sırada ise R1a-M198(xM458) haplogrubu yer almaktadır ve %19,44 oranındadır. J1 ve J2 haplogruplarının her biri ise nüfusun %2,78'ine karşılık gelmektedir.

 Aile İsimleri 

 Ааџье  
 Абада  
 Абаза  
 Абаса  
 Агырб  
 Адагәа  
 Адиқә  
 Аждыха  
 Ажәдыхәа  
 Ажук  
 Амча  
 Амырхәа  
 Аткьаҩа  
 Ауасаа  
 Ԥахә  
 Ахҩымаа  
 Ахы  
 Ацәлаҳәа  
 Аԥшыс  
 Аӡа  
 Баӷ  
 Бажь
 Баҟҟәа  
 Бараҟәа  
 Баркын  
 Баџье  
 Береқьеҭ  
 Берзег  
 Биг  
 Бижьноу  
 Быда  
 Бырыц  
 Вонже  
 Гаген  
 Гәазаа  
 Гәазә  
 Гәыбзыџь  
 Гәыжә  
 Гьаргь  
 Гьергьиа  
 Дагәа  
 Дагәына  
 Дечен  
 Дешьен  
 Диԥшьоу-Ԥшьеу  
 Догба  
 Дуг – Дыгә  
 Дыжә  
 Дыжьы  
 Енижь  
 Ԥех  
 Жәыда – Жәыде  
 Жокур  
 Жьаиб  
 Жьедун  
 Жьи  
 Жьыу  
 Зеиша – Зеишәа  
 Иабжьын  
 Иебжьын  
 Иеизиҳко  
 Иекзек  
 Ԥилохе  
 Ԥиохе  
 Иух  
 Кесырбеи  
 Кәаса  
 Кәашь  
 Кәаӡба  
 Кәыке  
 Кәышба  
 Кочоқәа  
 Кьеце  
 Кьеч  
 Лаӷәа  
 Лазге  
 Ланџье  
 Лахба  
 Лахә  
 Ԥлеч  
 Лигәыне  
 Лифижь  
 Лпашь  
 Лыпашь  
 Магә  
 Максут  
 Мезыҳ  
 Мезыҳа  
 Мелбых  
 Меншыҟәа  
 Мешьуҟ  
 Монок  
 Мосож  
 Негәыч  
 Неџьықә  
 Оздан  
 Ԥоох  
 Очашы  
 Очашь  
 Очбе  
 Ҩаздан  
 Папышь  
 Пылаџь  
 Сагьесе  
 Санчар  
 Сапачко  
 Сенчер  
 Сувеи  
 Суҳан
 Сҳаԥлы  
 Тәаӷаҟәа  
 Тәыба  
 Трам  
 Тугуж  
 Ҭаӷәыжато  
 Ҭакба  
 Ҭаршы
 Ҭхиго  
 Ҭхыӷәа
 Ҭашы  
 Ҭигәыжьыҟәа  
 Ҭлебажә  
 Ҭлишьба  
 Ҭогжь  
 Ҭуӷәыне  
 Ҭхап  
 Ҭхас  
 Ҭхасоу  
 Ҭхахәа  
 Ҭхахо
 Уанџа
 Уачы
 Уачыба
 Уашәҭыҟәа
 Уашхә
 Уашхәа
 Уеибжьын  
 Уеизиҳко  
 Уке  
 Усгә  
 Уҳазден  
 Уче  
 Ушаҷа  
 Ушҟье  
 Фагә  
 Хагандыҟәа  
 Хакәырна  
 Хәанаџь  
 Хәанџьа  
 Хьекәым  
 Хьыта  
 Хьышәхәа  
 Ҳаалер  
 Ҳаԥахәа  
 Ҳабрак  
 Ҳамыҭа  
 Ҳанҭыгә  
 Ҳараниа  
 Ҳаҭҟәаи  
 Ҳауқьы  
 Ҳугаҳ  
 Ҳугх  
 Чазамыӷәа  
 Чач  
 Чизмаа  
 Чкәуа  
 Чороҟәа  
 Чҩле  
 Чуа  
 Чула  
 Чупе  
 Чурмит  
 Чуԥхы  
 Чхьыӷә  
 Чызамыӷәа  
 Чызма  
 Чымыҭ  
 Чын  
 Чырыг  
 Џьарым  
 Џьхәыпе  
 Џьҳеф  
 Шач  
 Шачу  
 Шәаҟаа  
 Шәача  
 Шәҟәымльа  
 Шәлыхә  
 Шәлыхәба  
 Шәыҟәассе  
 Ԥшиземух  
 Шьабе  
 Шьабрыҟәа – Чыугар  
 Ԥшьаҟәа  
 Шьаплоко  
 Ԥшьауныҟәа  
 Шьоупако  
 Шьашьхә  
 Ԥшьезмаӷәа  
 Ԥшьеу  
 Шьуп  
 Шьхаԥлоҟәа  
 Шьхануҟ  
 Шьҳаԥлы  
 Шьыжь  
 Шьықә  
 Ԥшьымахәа  
 Шьымыд  
 Ԥшьыӡа  
 Ӡаигәа  
 Ӡакәа  
 Ӡиаш  
 Ӡиашба  
 Ӡиаш-иԥа  
 Ӡкәаса  
 Ӡыба  
 ӠылаBagrat Şinkuba'nın Son Ubıh  adlı romanı ve İsmet Arasan'ın Son Sesler'' adlı belgesel filmi , Ubıhları konu alır.

 Kaynakça 


Kategori:Adigeler