1951 Formula 1 sezonu

1951 Formula 1 sezonu, FIA tarafından düzenlenen Formula 1 motor sporlarının 5. sezonu, Dünya Sürücüler Şampiyonası'nın 2. sezonudur. Dünya Şampiyonası, 27 Mayıs ile 28 Ekim 1951 tarihleri arasında gerçekleştirilen sekiz yarıştan oluşmuştur. Ayrıca sezon kapsamında on dört adet şampiyona dışı yarış yapılmıştır.

 Takımlar ve sürücüler 
Aşağıdaki takımlar ve sürücüler 1951 FIA Sürücüler Şampiyonası için yarıştı. Bu listede Indianapolis 500 yarışına katılanlar yer almamaktadır.

 Katılımcı Marka Şasi Motor Lastik Sürücü Yarış  Ecurie Belge Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   Johnny Claes 1, 3-8  Philippe Étancelin Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   Philippe Étancelin 1, 3-4, 6, 8  Yves Giraud-Cabantous Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   Yves Giraud-Cabantous 1, 3-4, 6-8  Guy Mairesse 1, 4  Ecurie Rosier Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   Louis Rosier 1, 3-8  Henri Louveau 1  Louis Chiron 3-8  HW Motors HWM-Alta 51 Alta F2 2.0 L4   George Abecassis 1  Stirling Moss 1  Scuderia Ferrari Ferrari 375 Ferrari 375 4.5 V12   Luigi Villoresi 1, 3-8  Alberto Ascari 1, 3-8  Piero Taruffi 1, 3, 6-8  José Froilán González 4-8  Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 159 Alfa Romeo 158 1.5 L8 s   Giuseppe Farina 1, 3-8  Juan Manuel Fangio 1, 3-8  Toulo de Graffenried 1, 7-8  Consalvo Sanesi 1, 3-5  Luigi Fagioli 4  Felice Bonetto 5-8  Paul Pietsch 6  Enrico Platé Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4 s   Louis Chiron 1  Harry Schell 1, 4  Toulo de Graffenried 4, 6  Paul Pietsch 6  Ecurie Espadon Ferrari 212 Ferrari 212 2.5 V12   Rudi Fischer 1, 6-7  José Froilán González Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   José Froilán González 1  Peter Hirt Veritas Meteor Veritas 2.0 L6   Peter Hirt 1  Ecurie Belgique Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   André Pilette 3  Jacques Swaters 6-7  Pierre Levegh Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   Pierre Levegh 3, 6-7  Graham Whitehead Ferrari 125 Ferrari 125 1.5 V12 s   Peter Whitehead 4  GA Vandervell Ferrari 375 tw Ferrari 375 4.5 V12   Reg Parnell 4  Peter Whitehead 5  Equipe Gordini Simca-Gordini T15T11 Gordini 15C 1.5 L4 s   Robert Manzon 4, 6-8  Maurice Trintignant 4, 6-8  André Simon 4, 6-8  Aldo Gordini 4  Jean Behra 7  Eugène Chaboud Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   Eugène Chaboud 4  Scuderia Milano Maserati-Speluzzi 4CLT/50 Speluzzi 1.5 L4   Onofre Marimón 4  Paco Godia 8  Juan Jover 8  Joe Kelly Alta GP Alta 1.5 L4 s   Joe Kelly 5  BRM Ltd BRM P15 BRM P15 1.5 V16 s   Reg Parnell 5, 7  Peter Walker 5  Ken Richardson 7  Hans Stuck 7  Bob Gerard ERA B ERA 1.5 L6 s   Bob Gerard 5  Brian Shawe-Taylor ERA B ERA 1.5 L6 s   Brian Shawe-Taylor 5  Scuderia Ambrosiana Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4 s   David Murray 5-6  John James Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4 s   John James 5  Philip Fotheringham-Parker Maserati 4CL Maserati 4CLT 1.5 L4 s   Philip Fotheringham-Parker 5  Duncan Hamilton Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   Duncan Hamilton 5-6  Antonio Branca Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4 s   Toni Branca 6  Francisco Landi Ferrari 375 Ferrari 375 4.5 V12   Chico Landi 7  Peter Whitehead Ferrari 125 Ferrari 125 1.5 V12 s   Peter Whitehead 1, 7  OSCA Automobili OSCA 4500G OSCA 4500 4.5 V12   Franco Rol 7  Birabongse Bhanudej Maserati-OSCA 4CLT/48 OSCA 4500 4.5 V12   Birabongse Bhanudej 8  Georges Grignard Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6   Georges Grignard 8

 Takım değişiklikleri 
küçükresim|right|HWM, geleceğin yarış galibi Stirling Moss tarafından sürülen 51 ile ilk kez sahneye çıktı.
 Gordini, takvimdeki dördüncü yarışa kadar yarışlara katılmadı. Takım, kadrosuna André Simon'u ekledi.
 Talbot-Lago, 1951 sezonu için fabrika takımını yarışlara sokmadı. Takımın üç pilotu, birer Talbot şasisi alarak kendi adları altında yarışma kararı aldı.
 HWM, George Abecassis ve Stirling Moss ile ilk kez yarışlara katıldı. Takım sadece ilk yarışa katıldı ancak  sezonunda Formula 1'e geri döndü.
 Maserati de benzer şekilde fabrika takımını yarışlara sokmadı. Sürücülerden Louis Chiron, Louis Rosier'in özel Talbot takımına geçti, Franco Rol ise daha sonra O.S.C.A. ile 'de geri döndü.

 Sürücü değişiklikleri 
 Alfa Romeo, tam zamanlı pilotu Luigi Fagioli'yi Consalvo Sanesi ile değiştirdi. Sanesi, takıma  sezonunun sonunda katılmıştı. Toulo de Graffenried de takım için üç yarışa çıktı ve bu yarışlar onun bir fabrika takımı için yaptığı tek Grand Prix yarışı oldu.
 Ferrari, geçen sezonun sonunda Alfa Romeo ile F1'de ilk yarışına çıkan Piero Taruffi ve özel bir Maserati takımıyla yarışan José Froilán González'i kadrosuna kattı.

 Sezon içi değişiklikleri 
küçükresim|right|Alfa Romeo pilotu Luigi Fagioli, son yarışı olan 1951 Fransa Grand Prix'sinde.
 Geleceğin şampiyon takımlarından BRM, Britanya Grand Prix'sinde Peter Walker ve Reg Parnell ile ilk kez yarıştı. Bu, takımının tek yarışı oldu ancak  sezonunda takım Formula 1'e geri döndü.
 Luigi Fagioli, Fransa Grand Prix'sinde Alfa Romeo ile Formula 1'e geri döndü. Takım, Fagioli'ye aracını, yarış içerisinde takım arkadaşı Juan Manuel Fangio'ya devretmesi talimatını verdi. Fagioli'nin bu durumdan büyük hayal kırıklığı yaşadığı ve hemen emekliliğini açıkladığı iddia edilmektedir. Felice Bonetto, Alfa Romeo'nun üçüncü pilotu olarak onun yerini alırken, Consalvo Sanesi takımdan ayrıldı.

 Takvim 
 # Grand Prix Pist Tarih 1 İsviçre Grand Prix  Bremgarten Pisti, Bern 27 Mayıs 2 Indianapolis 500  Indianapolis Motor Speedway, Speedway 30 Mayıs 3 Belçika Grand Prix  Circuit de Spa-Francorchamps, Stavelot 17 Haziran 4 Fransa Grand Prix  Reims-Gueux, Gueux 1 Temmuz 5 Britanya Grand Prix  Silverstone Pisti, Silverstone 14 Temmuz 6 Almanya Grand Prix  Nürburgring, Nürburg 29 Temmuz 7 İtalya Grand Prix  Autodromo Nazionale di Monza, Monza 16 Eylül 8 İspanya Grand Prix  Pedralbes Pisti, Barselona 28 Ekim

 Sezon özeti 
küçükresim|right|Arjantinli Juan Manuel Fangio, 1951'de Alfa Romeo adına yarışarak beş Dünya Şampiyonluğu'ndan ilkini kazandı.

küçükresim|right|Alfa Romeo, 1951 Dünya Şampiyonası yarışlarının dördünü Type 159 ile kazandı.
Ferrari'nin daha yeni ve doğal emişli 4,5 litrelik araçları, gelişim potansiyelinin sonuna yaklaşan Alfa Romeolara ciddi meydan okudu. Ferrariler özellikle Silverstone'da Alfaların çok yakıt tüketen motorlarının verimsizliğinden faydalanarak avantaj sağladı. Alfalar dört yarışı kazanmış olsa da, Fangio şampiyonluğu elde etmesine rağmen Ferrari'nin üç zaferi Alfa için sonun başlangıcı oldu. BRM, V16 motoruyla Silverstone'da yalnızca bir şampiyona yarışına katıldı ve eski, yavaş Talbotlar giderek geride kalmaya başladı.

Puanlar ilk 5'e girenlere verildi (8, 6, 4, 3, 2). En hızlı turu atan pilota 1 puan verildi. Sekiz yarıştan en iyi dört sonuç şampiyonaya dahil edildi. Araç paylaşımı durumunda, sürücüler arasında tur sayılarına bakılmaksızın eşit olarak puan bölüşüldü.

 Sezon öncesi şampiyona dışı yarışlar 
Resmi şampiyona sezonu Mayıs ayı sonunda İsviçre'de başlasa da, birkaç şampiyona dışı yarış düzenlendi. Bunlardan ilki, Sicilya'nın güneyinde yer alan antik şehir Siraküza yakınlarında yapılan ilk Siraküza Grand Prix'siydi. Bu yarışı, yeni 4,5 litrelik Ferrari 375 ile yarışan İtalyan Luigi Villoresi kazandı. Villoresi, iki hafta sonra Fransa'nın güneybatısındaki Pau'da, kendi evinde yarışan Louis Rosier ve bu yarışa Maserati ile katılan Nino Farina'yı geçerek bir kez daha zafer elde etti. Aynı gün, Taylandlı sürücü Birabongse Bhanudej, İngiltere'nin güneyindeki Goodwood'da düzenlenen Richmond Trophy yarışını Maserati'siyle kazandı.

Goodwood ve Pau yarışlarından üç hafta sonra, Monako'ya yakın Batı İtalya'daki Sanremo Grand Prix'si gerçekleştirildi. Alberto Ascari sezonun ilk yarışına çıktı ve 3,4 km uzunluğundaki bu dar ve zorlu sokak pistinde Ferrari 375 ile kazanarak sezona iddialı bir giriş yaptı. Onu Ferrari kullanan Dorino Serafini ve İsviçreli Rudi Fischer takip etti. Bir hafta sonra Fransa'nın batısındaki Bordeaux Grand Prix'si düzenlendi ve bu yarışı Talbot ile yarışan Rosier kazandı. Fischer ikinci, Ferrari sürücüsü Britanyalı Peter Whitehead üçüncü oldu. Bu yarışta Farina haricinde hiçbir İtalyan pilot yer almadı, çünkü hepsi aynı tarihte düzenlenen Mille Miglia'ya katılmıştı.

Bir hafta sonra Silverstone'da BRDC Uluslararası Trophy yarışı yapıldı ve Alfa Romeolar 1951'de ilk kez görücüye çıktı. İlk iki eleme yarışından birini Fangio, diğerini Farina kazandı. Final yarışı ise aşırı yağmur ve sel nedeniyle yarıda kesildi ve zafer Reg Parnell'in oldu. İki hafta sonra Paris'teki Bois de Boulogne Parkı'nda düzenlenen Paris Grand Prix'sini ise Maserati ile yarışan Farina kazandı.

 İsviçre 

BRDC Uluslararası Kupa yarışından bir hafta sonra, Formula 1 Şampiyonası sezonu İsviçre'nin Bern yakınlarındaki, ağaçlarla çevrili ve oldukça tehlikeli olan Bremgarten pistinde başladı. Alfa Romeo, süperşarjlı 159 Alfetta modeliyle 1950'de baskın bir takım olmuştu ve sıralama turlarında ilk beş sırayı kaptı, yalnızca 3. sıra Ferrari pilotu Luigi Villoresi'ye aitti. Arjantinli Juan Manuel Fangio pol pozisyonundaydı ve yanında İtalyan takım arkadaşı Giuseppe "Nino" Farina vardı. Yarış yağmur altında başladı ve ağaçların gölgelendirdiği pist, yağmurda daha da tehlikeli hale geldi. Ancak Fangio hata yapmadı ve yarışı Ferrari pilotu Piero Taruffi ve lastik değiştirmeden yarışma kararı yanlış çıkan Farina'nın önünde kazandı.

 Indianapolis 500 

İsviçre Grand Prix'sinden üç gün sonra, Çarşamba günü ABD'deki Indianapolis 500 yarışı gerçekleştirildi. Bu yarış, şampiyonadaki tek Avrupa dışı yarış olmasının yanı sıra FIA Grand Prix kurallarına uygun düzenlenmeyen tek yarıştı. Lee Wallard, Kurtis Kraft-Offenhauser aracıyla bu zorlu yarışı kazandı.

 Belçika 

Farina, Kuzey İrlanda'daki tehlikeli ve hızlı Dundrod pistinde düzenlenen Ulster Kupası'nı Alfa Romeo ile kazandıktan sonra, bir sonraki şampiyona Grand Prix'si yılın en hızlı pisti olan Belçika'daki Spa-Francorchamps'ta gerçekleştirildi. Fangio ve Farina yine 1-2 başladılar, Ferrari pilotları Villoresi ve Alberto Ascari ise 3. ve 4. sıraları aldı. Alfa ve Ferrari araçları, yalnızca 13 aracın yarıştığı Spa'da kıyasıya mücadele etti. Avrupa'nın birçok yarışında olduğu gibi, Spa'nın korkutucu doğası nedeniyle az sayıda pilot yarışa katıldı. Dundrod'daki zaferinin ardından motivasyonu yüksek olan Farina, Ascari ve Villoresi'nin üç dakika önünde kazanırken, Fangio dört tur geride 9. oldu; çünkü Alfa Romeo'sunun bir tekerleği göbeğe sıkışmıştı.

 Fransa 

Bu yıl Avrupa Grand Prix'si onursal unvanını alan Fransa Grand Prix'si, kuzey Fransa'daki bulunan, Spa'dan yalnızca 3 km/s daha yavaş olan 7,7 km uzunluğundaki Reims-Gueux pistinde düzenlendi. Fangio yine pol pozisyonundaydı ancak 3. sıradan başlayan Ascari daha iyi bir kalkış yaptı. Farina ise 2. sıradan başlamasına rağmen kötü bir start alarak 11. sıraya kadar geriledi. Uzun düzlükleri, hafif kıvrımları ve yavaş, keskin virajlarıyla ünlü olan bu üçgen şeklindeki pist, heyecan verici bir yarışa sahne oldu. Ascari vites kutusu arızasıyla yarış dışı kaldı, Fangio ise mekanik sorunlarla boğuşuyordu. Farina, büyük bir çaba göstererek liderliği ele geçirdi. Arjantinli José Froilán González Ferrari ile 2. sıradaydı ve 53 yaşındaki, savaş öncesi dönemin büyük pilotlarından Luigi Fagioli, Alfa Romeo ile bu yılki tek yarışına çıkarak 3. sıraya yerleşti. González, Farina'yı sıkı bir şekilde takip ediyordu ancak Farina'nın otomobili manyeto problemi yaşamaya başladı ve gerilere düştü, böylece González liderliği aldı, Fagioli ise 2. sıraya yerleşti.

Ancak liderlerin pit stopları sırasında, o dönemde Grand Prix yarışlarında 1957'ye kadar yasaklanmamış olan araç değiştirme taktiği devreye girdi. González aracını Ascari'ye teslim ederken, Fagioli ise mekanik sorunlarla boğuşan Fangio'ya aracını verdi. Böylece Ascari ve Fangio tekrar ilk iki sıraya yükseldi. Fakat Ascari'nin Ferrari'sinin frenleri sorun çıkarmaya başlayınca, Fangio bu avantajı kullanarak zaferi kazandı. Bu yarış, Grand Prix tarihinde en uzun mesafe kat edilen yarış olarak kayıtlara geçti (600 km). Fagioli ise 22 tur geride tamamladığı yarışın ardından Fangio'ya aracını vermekten duyduğu öfkeyle hemen Grand Prix yarışlarını bıraktı. Tecrübeli İtalyan pilot, 1952'de Monaco'daki bir spor araba yarışında Lancia ile kaza yaparak hayatını kaybetti.

 Britanya 

İngiltere'deki Silverstone havaalanı pistinde düzenlenen Britanya Grand Prix'si, Dünya Şampiyonası'nın 5. ayağına ev sahipliği yaptı ve bu yarış tarihe geçti. Alfa Romeolar, güçlü 420 hp'lik süperşarjlı 1,5L motorlarıyla hızlıydılar ancak yakıt tüketimleri felaketti: 6,5 km/L (İkinci Dünya Savaşı öncesine ait basit motor tasarımı nedeniyle). Bu durum, Fangio ve Farina'nın iki kez yakıt ikmali yapmasını gerektirirken, 4,5L atmosferik V12 Ferrari'nin daha verimli yakıt tüketimi sayesinde José Froilán González yarışı kazandı, Fangio ise ikinci oldu. Bu, Enzo Ferrari'nin kendi şirketinin ürettiği bir arabayla kazandığı ilk Grand Prix oldu ve Ferrari, Formula 1 tarihinin en başarılı takımı haline geldi.

 Almanya 

Britanya Grand Prix'sinden bir hafta sonra, şampiyona dışı Hollanda Grand Prix'si Amsterdam yakınlarındaki hızlı sahil pisti Zandvoort'ta düzenlendi ve Louis Rosier, Talbot ile kazandı. Onu, deneyimli Phillippe Etancelin ve gelecek vadeden Stirling Moss (HWM) takip etti.

Batı Almanya, 1951 yılına kadar uluslararası spor müsabakalarından men edilmişti, bu yüzden Almanya Grand Prix'si 1939'dan bu yana ilk kez bir Grand Prix şampiyona yarışı olarak düzenlendi. Yarışın mekanı, 1939'da olduğu gibi yine son derece zorlu, tehlikeli ve kıvrımlı  uzunluğundaki Nürburgring Nordschleife idi. Ascari, takım arkadaşı González ile Alfa Romeo pilotları Fangio ve Farina'nın önünde pol pozisyonunu aldı. Startta Farina liderliği aldı ancak Alfa Romeolar aşırı ısınma sorunları yaşadı ve Farina kısa sürede yarışı bırakmak zorunda kaldı. Fangio'nun Alfa'sının şanzımanı ise dört vitesin ikisini kaybetti. Pit stoplar sırasında liderliği Fangio ile değiştiren Ascari, sonunda liderliği alarak Formula 1 kariyerindeki ilk şampiyona yarışını kazandı.

 İtalya 

Almanya Grand Prix'sinden bir hafta sonra, Fransa'nın güneybatısındaki Albi köyü yakınlarında yer alan yüksek hızlı ve tehlikeli Les Planques pistinde düzenlenen Albi Grand Prix'si yapıldı ve Simca ile Maurice Trintignant kazandı. Bu yarıştan on gün sonra, Doğu İtalya'daki  uzunluğundaki korkutucu Pescara Pisti'nde düzenlenen Coppa Acerbo, Ferrari ile José Froilán González'in zaferiyle sonuçlandı. İki hafta sonra, Güneydoğu İtalya'nın küçük sahil şehri Bari'deki Bari Grand Prix'sini Fangio kazandı.

Şampiyonanın bir sonraki yarışı olan İtalya Grand Prix'si, Milan yakınlarındaki Monza Autodromu'nda gerçekleştirildi. Alfa Romeo ile yarışan Fangio, bir kez daha pol pozisyonunu kazandı ancak motor sorunları nedeniyle yarışı tamamlayamadı. Farina, Felice Bonetto'nun Alfa Romeo'sunu devraldı ancak yakıt deposunda sızıntı olduğu için iki kez yakıt ikmali yapmak zorunda kaldı ve üçüncü olabildi. Milan doğumlu yerel kahraman Ascari, Ferrari'siyle üst üste ikinci yarışını kazanarak şampiyona lideri Fangio'yu yakalama umudunu canlı tuttu.

 İspanya 

Yılın son şampiyona dışı yarışı olan Goodwood Trophy, İtalya Grand Prix'sinden üç hafta sonra yapıldı. Alfa Romeo ile Farina yarışı kazandı.

İlk kez düzenlenen Formula 1 İspanya Grand Prix'si, Barselona'daki Pedralbes sokak pistinde yapıldı ve Goodwood Trophy yarışından dört hafta sonra gerçekleşti. Ferrari ve Alfa Romeo takımları dörder otomobil sahaya sürdü; Ferrari adına Ascari, Gigi Villoresi, Froilán González ve Piero Taruffi yarışırken; Alfa Romeo adına Fangio, Giuseppe Farina, Felice Bonetto ve Baron Emanuel de Graffenried yarıştı. Antrenmanlarda en hızlı turu atan Ascari, 4-3-4 dizilimli gridin ön sırasını Fangio, González ve Farina ile paylaştı. Arkalarındaki sırada Villoresi, de Graffenried ve Taruffi yer aldı. Ascari, startta liderliği aldı, González onu takip etti ancak ilk turun sonunda González; Farina, Fangio ve Bonetto'nun arkasına düşerek beşinci sıraya geriledi. Fangio, hızla Farina'yı geçti ve dördüncü turda Ascari'den liderliği aldı. Fangio zafere doğru ilerlerken Ferrari'nin lastik stratejisi ters tepti - takım, normalden daha küçük tekerlekleri kullanmaya karar vermişti. Sorun çözülene kadar Ascari iki tur geriye düştü. Fangio yarışı kazanarak ilk şampiyonluğunu ilan etti. González ikinci, Farina ise üçüncü oldu.

 Takvim Değişiklikleri 
 Monako Grand Prix bütçe sorunları ve spordaki düzenlemelerin eksikliği nedeniyle takvimden çıkarıldı.
 İsviçre Grand Prix sezon açılışı olması için Haziran'dan Mayıs'a alındı.
 Britanya Grand Prix Mayıs'tan Temmuz'a kaydırıldı.
 İlk kez Almanya Grand Prix ve İspanya Grand Prix şampiyona takvimine dahil edildi.

 Sonuçlar ve puan durumu 
 Grand Prix 
 # Grand Prix Kazanan sürücü Kazanan takım Lastik Rapor 1  İsviçre Grand Prix  Juan Manuel Fangio  Alfa Romeo  Rapor 2  Indianapolis 500  Lee Wallard  Kurtis Kraft-Offenhauser  Rapor 3  Belçika Grand Prix  Giuseppe Farina  Alfa Romeo  Rapor 4  Fransa Grand Prix  Juan Manuel Fangio  Alfa Romeo  Rapor 5  İngiltere Grand Prix  José Froilán González  Ferrari  Rapor 6  Almanya Grand Prix  Alberto Ascari  Ferrari  Rapor 7  İtalya Grand Prix  Alberto Ascari  Ferrari  Rapor 8 23px İspanya Grand Prix  Juan Manuel Fangio  Alfa Romeo  Rapor

 Puanlama sistemi 

Puanlar, yarışta ilk beşe giren pilotlara verildi ve en hızlı turu atan pilota, yarışı tamamlama durumu veya sıralama gözetilmeksizin ek bir puan verildi. Şampiyona puanlamasında yalnızca en iyi dört sonuç dikkate alındı. Araç paylaşımlarında, eğer sürücüler puan kazandıran bir pozisyonda yarışı tamamlarsa, her sürücüye yarım puan verildi. Birden fazla sürücünün aynı en hızlı tur süresini kaydetmesi durumunda, en hızlı tur puanı sürücüler arasında eşit olarak bölündü.

Parantez içermeyen rakamlar şampiyona puanlarını, parantez içindeki rakamlar ise toplam kazanılan puanları göstermektedir. Puanlar aşağıdaki sisteme göre dağıtılmıştır:
 Sıra 1.  2.  3.  4.  5.  e. Grand Prix86432 1

 Sürücüler sıralaması 
  Sürücü İSV 500 BEL FRA BRİ ALM İTA İSP Puan 1  Juan Manuel Fangio  () ()†/† 2    31 (37) 2  Alberto Ascari 6 2 2† YD  1 () 25 (28) 3  José Froilán González YD (2)†  3 2 2 24 (27) 4  Giuseppe Farina 3 1 (5) () YD †/ YD 3 19 (22) 5  Luigi Villoresi YD 3 3 3 4 (4) YD 15 (18) 6  Piero Taruffi 2 YD 5 5 YD 10 7  Lee Wallard  9 8  Felice Bonetto 4 YD 3† 5 7 9  Mike Nazaruk 2 6 10  Reg Parnell 4 5 DNS 5 11  Luigi Fagioli 1† / 11† 4 12  Consalvo Sanesi 4 YD 10 6 3 13  Louis Rosier 9 4 YD 10 8 7 7 3 14  Andy Linden 4 3 15  Manny Ayulo 3† 2 16  Jack McGrath 3† 2 17  Toulo de Graffenried 5 YD YD YD 6 2 18  Yves Giraud-Cabantous YD 5 7 YD 8 YD 2 19  Bobby Ball 5 2 —  Louis Chiron 7 YD 6 YD YD YD YD 0 —  Rudi Fischer 11 6 DNS 0 —  André Simon YD YD 6 YD 0 —  Henry Banks 6 0 —  André Pilette 6 0 —  Robert Manzon YD 7 YD 9 0 —  Johnny Claes 13 7 YD 13 11 YD YD 0 —  Carl Forberg 7 0 —  Peter Walker 7 0 —  Pierre Levegh 8 9 YD 0 —  Philippe Étancelin 10 YD YD YD 8 0 —  Stirling Moss 8 0 —  Duane Carter 8 0 —  Eugène Chaboud 8 0 —  Brian Shawe-Taylor 8 0 —  Guy Mairesse 14 9 0 —  Peter Whitehead YD YD 9 YD 0 —  Franco Rol 9 0 —  Jacques Swaters 10 YD 0 —  Paco Godia 10 0 —  Bob Gerard 11 0 —  Harry Schell 12 YD 0 —  Duncan Hamilton 12 YD 0 —  Joe Kelly NC 0 —  Maurice Trintignant YD YD DNS YD 0 —  Henri Louveau YD 0 —  George Abecassis YD 0 —  Peter Hirt YD 0 —  Tony Bettenhausen YD 0 —  Duke Nalon  0 —  Gene Force YD 0 —  Sam Hanks YD 0 —  Bill Schindler YD 0 —  Mauri Rose YD 0 —  Walt Faulkner YD 0 —  Jimmy Davies YD 0 —  Fred Agabashian YD 0 —  Carl Scarborough YD 0 —  Bill Mackey YD 0 —  Chuck Stevenson YD 0 —  Johnnie Parsons YD 0 —  Cecil Green YD 0 —  Troy Ruttman YD 0 —  Duke Dinsmore YD 0 —  Chet Miller YD 0 —  Walt Brown YD 0 —  Rodger Ward YD 0 —  Cliff Griffith YD 0 —  Bill Vukovich YD 0 —  George Connor YD 0 —  Mack Hellings YD 0 —  Joe James YD 0 —  Johnny McDowell YD 0 —  Aldo Gordini YD 0 —  Onofre Marimón YD 0 —  Philip Fotheringham-Parker YD 0 —  David Murray YD 0 —  John James YD 0 —  Paul Pietsch YD 0 —  Toni Branca YD 0 —  Jean Behra YD 0 —  Chico Landi YD 0 —  Georges Grignard YD 0 —  Birabongse Bhanudej YD 0 —  Ken Richardson DNS 0 —  Juan Jover DNS 0  Sürücü İSV 500 BEL FRA BRİ ALM İTA İSP Puan
 † Pozisyon iki veya daha fazla sürücü tarafından paylaşıldı.

 Şampiyona dışı yarışlar 

 No Tarih Yarış Adı Pist Kazanan Pilot Üretici Rapor 1 11 Mart 1951  I Gran Premio di SiracABD Syracuse  Luigi Villoresi  Ferrari Rapor 2 26 Mart 1951  XII Grand Prix de Pau Pau  Luigi Villoresi  Ferrari Rapor 3 26 Mart 1951  III Richmond Trophy Goodwood  B. Bira  Maserati Rapor 4 22 Nisan 1951  VI Gran Premio di Sanremo Ospedaletti  Alberto Ascari  Ferrari Rapor 5 29 Nisan 1951  I Grand Prix de Bordeaux Bordeaux  Louis Rosier  Talbot-Lago Rapor 6 5 Mayıs 1951  III BRDC International Trophy Silverstone  Reg Parnell  Ferrari Rapor 7 20 Mayıs 1951  V Grand Prix de Paris Bois de Boulogne  Giuseppe Farina  Maserati Rapor 8 2 Haziran 1951  V Ulster Trophy Dundrod  Giuseppe Farina  Alfa Romeo Rapor 9 21 Temmuz 1951  I İskoçya Grand Prix Winfield  Philip Fotheringham-Parker  Maserati Rapor 10 22 Temmuz 1951  II Grote Prijs van Nederland Zandvoort  Louis Rosier  Talbot-Lago Rapor 11 5 Ağustos 1951  XIII Grand Prix de l'Albigeois Albi  Maurice Trintignant  Simca-Gordini Rapor 12 15 Ağustos 1951  XX Circuito di Pescara Pescara  José Froilán González  Ferrari Rapor 13 2 Eylül 1951  V Gran Premio di Bari Bari  Juan Manuel Fangio  Alfa Romeo Rapor 14 29 Eylül 1951  IV Goodwood Trophy Goodwood  Giuseppe Farina  Alfa Romeo Rapor

 Notlar 

 Kaynakça 

Kategori:Formula 1 sezonları