Michelangelo Antonioni

Michelangelo Antonioni (29 Eylül 1912, Ferrara, Emilia-Romagna - 30 Temmuz 2007, Roma), İtalyan film yönetmenidir.

1912 yılında İtalya'nın kuzey doğusundaki Ferrara'da doğan ve Bologna Üniversitesinde ekonomi eğitimi gören Michelangelo Antonioni, 1930'ların İtalyan komedilerini çok sert dille eleştiren yazılarıyla dikkat çekti.

1940'larda İtalyan ulusal sinema okulu Centro Sperimentale'ye yazılan Antonioni, kısa süre içinde senaryo yazarlığına başladı, Roberto Rossellini ve Enrico Fulchignoni gibi yönetmenlerle birlikte çalışmaya başladı.

Yönetmenliğe 1950'de 'Cronoca di un Amore' (Bir Aşkın Güncesi) adlı filmle atılan, ancak 1960 yılında çevirdiği ve Cannes Film Festivalinde Jüri özel ödülünü alan L'Avventura (Macera) filmine kadar uluslararası sinema çevrelerinde adını duyuramayan Antonioni, 20 kadar filme imzasını atmıştı.

Çağdaş İtalyan sinemasının uluslararası ün kazanmış yönetmenlerinden olan Antonioni, siyasetten de kaçınmamış bir sanatçıydı. Antonioni, kendi bakışıyla, 'çağdaş toplumun duygusal bakımdan kısırlaştırılmışlığını' araştırdığı filmleriyle, dünya çapında isim yapmıştır. Genellikle filmografisine bakıldığında insan doğası ve kadın-erkek ilişkilerinin işlendiği temalar göze çarpar. Filmlerindeki kadınlar her daim güçlü karakterli erkekler ise zayıf yönleri ile öne çıkan karakterdedir. Yönetmen için "kadını yücelten" tanımlaması oldukça yerindedir.

1966'da çevirdiği ve çılgın 1960'ları konu alan Blow up (Cinayeti Gördüm) adlı ilk İngilizce filmi unutulmaz yapıtları arasında yer alır.

'Blow Up' (Cinayeti Gördüm), iki Oscar ödülüne aday gösterilmiş ve Cannes Film Festivali'nde 'Altın Palmiye' ödülünü kazanmıştı.

Sinema yaşamına 1940'larda başlayan Antonioni'nin diğer önemli filmleri arasında 'La Signora Senza Camelie' (Kamelyasız Kadın), 'La Notte' (Gece), 'L'Eclisse' (Batan Güneş), 'Il Deserto Rosso' (Kızıl Çöl), 'Zabriskie Point' (Zabriskie Noktası), 'Professione: Reporter' (Yolcu) yer alıyor.

1985 yılında felç geçiren Michelangelo Antonioni, bununla birlikte kamera gerisinde çalışmaya devam etti. "Film çevirmek benim için yaşamak demek" sözleriyle sinema tutkusunu anlatan Antonioni'nin son filmi, 2004 yılında çıkan 'Eros' üçlemesinin parçası olan 'The Dangerous Thread of Things' (Olayların Tehlikeli Dizilişi) idi.
Dünyaca ünlü yönetmen Ingmar Bergman'ın da iltifatlarına mazhar olan Antonioni Bergman'ın ölümünden bir gün sonra hayatını kaybetmiştir.

1995 yılında Antonioni'ye, sinemaya katkılarından dolayı özel Akademi Ödülü verilmişti.

Kaynakça
 Yeres, Artun (derleyen) (2004). "Göstermenin Sorumluluğu". İstanbul: Donkişot Yayınları. s. 27. ISBN 975-6511-25-7

Kategori:1912 doğumlular
Kategori:2007'de ölenler
Kategori:İtalyan film yönetmenleri
Kategori:İtalyan senaristler
Kategori:İtalyan ateistler
Kategori:David di Donatello En İyi Yönetmen Ödülü sahipleri
Kategori:David di Donatello Ödülü sahibi yönetmenler
Kategori:Akademi Onur Ödülü sahipleri
Kategori:Yaşam Boyu Başarı Altın Aslan Ödülü sahipleri
Kategori:Gümüş Kurdele En İyi Yönetmen Ödülü sahipleri
Kategori:Bilgi kutusu bulunmayan kişiler
Kategori:Avrupa Film Akademisi Yaşam Boyu Başarı Ödülü sahipleri
Kategori:En İyi Yönetmen National Society of Film Critics Ödülü sahipleri
Kategori:Bologna Üniversitesinde öğrenim görenler
Kategori:Gümüş Kurdele Ödülü sahipleri
Kategori:David di Donatello Ödülü sahipleri
Kategori:Altın Palmiye Ödülü kazanan yönetmenler