Angut (kuş)

Tadorna ferruginea veya Angut veya da angıt, Anatidae familyasına bağlı evcilleştirilebilen göçmen bir kuş türüdür.

Yaklaşık  uzunluğundaAdamian, M. S., and D. Klem (1999). Handbook of the Birds of Armenia. American University of Armenia, Yerevan, Armenia., kanat açıklığı Cramp, S., and K. E. L. Simmons, Editors (1977). The Birds of the Western Palearctic. Volume 1. Ostrich to Ducks. Oxford University Press, Oxford, UK. arasında ve ortalama  ağırlığındadır. Gövdesi turuncumsu kahverengi, başa ve uçlara doğru renkler daha soluktur. Kuyruğu ve kanat uçları siyah, kanat aynası yeşil ve kanatların iç tarafındaki örtücü kısımlar beyazımsıdır.

Genellikle göller, barajlar ve nehirler gibi su kaynaklarına yakın yerlerde yayılım gösterir. Kışı Hint alt kıtasında geçiren tür, üremek için güneydoğu Avrupa ve Orta Asya'ya göçer. Kuzey Afrika'da da küçük yerleşik popülasyonları bulunur. Orta ve Doğu Asya'daki popülasyonları stabil veya artışta olsa da, Avrupa'da genelde azalma eğilimindedir. Genel olarak, geniş bir yaşam alanına ve yüksek popülasyona sahiptir. Bu nedenle Uluslararası Doğayı Koruma Birliği (IUCN), koruma durumunu "en az endişe verici" olarak değerlendirmiştir.

Yüksek sesli bir honklama çağrısına sahiptir. Yuvaları sudan uzakta, bir kayanın çatlağında, ağaç kovuğunda veya benzeri bir yerde olabilir. Dişiler yaklaşık 8-16 adet aralığında yumurta yumurtlar ve bunları tek başına dört hafta boyunca kuluçkaya yatırır. Yavrular, yumurtadan çıktıktan yaklaşık sekiz hafta sonra uçma yeteneği kazanıncaya kadar her iki ebeveyn tarafından birlikte bakılır.

 Özellikler 
küçükresim|Tadorna ferruginea yumurtası
küçükresim|Tadorna ferruginea
Yaklaşık  uzunluğunda, kanat açıklığı  arasında ve ortalama  ağırlığındadır. Gaga uzunluğu dişilerde yaklaşık , erkeklerde Tobias, J. et al. 2022. AVONET: morphological, ecological and geographical data for all birds. Ecology Letters. https://doi.org/10.1111/ele.13898 https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/ele.13898  uzunluğundadır. Yumurtaları yaklaşık  ağırlığındadır.Lislevand T, Figuerola J, Székely T. 2007. Avian body sizes in relation to fecundity, mating system, display behavior, and resource sharing. Ecology 88:1605. https://esajournals.onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1890/06-2054P. Myhrvold, Nathan; Baldridge, Elita; Chan, Benjamin; Sivam, Dhileep; L. Freeman, Daniel; Ernest, S. K. Morgan (2016): An amniote life-history database to perform comparative analyses with birds, mammals, and reptiles. Wiley. Collection. https://doi.org/10.6084/m9.figshare.c.3308127.v1 https://figshare.com/collections/An_amniote_life-history_database_to_perform_comparative_analyses_with_birds_mammals_and_reptiles/3308127 

Gövdesi turuncumsu kahverengi, başa ve uçlara doğru renkler daha soluktur. Kuyruğu ve kanat uçları siyah, kanat aynası yeşil ve kanatların iç tarafındaki örtücü kısımlar beyazımsıdır. Yetişkin erkeklerin turuncu-kahverengi vücut tüyleri ve daha açık renkli, turuncu-kahverengi başı ve boynu vardır. Baş, gövdeden siyah dar bir halka ile ayrılır. Dişilerin renkleri daha soluk, beyazımsı bir başı ve boynu vardır. Yetişkin erkeklerdeki siyah halka dişilerde ve yavrularda bulunmaz. Her iki cinsiyette de renklenme değişkendir ve tüyler yaşlandıkça solar. Kuşlar üreme mevsimi sonunda tüy döker ve erkekteki siyah halka kaybolur, ancak Aralık-Nisan ayları arasında kısmî bir tüy dökümü ile halka yeniden görünür. Yavrular dişiye benzer ancak daha koyu kahverengi tonlara sahiplerdir.

Bazı yavrularda gaga açık ekruFjeldså, J. (1977). Guide to the Young of European Precocial Birds. Skarv Nature Publications, Tisvildeleje, Denmark. ve koyu gri veya siyahımsıdır. Yetişkinlerde ve bazı yavrularda gaga siyahtır. Bazı dişilerin gaga ucuna doğru ise hafif pembemsi nokta bulunur. Yetişkinlerin gözleri koyu kahverengi, yavrularda ise daha açık renklidir.Isakov, Y. A. (1952). Podsemeystvo utki Anatinae. In Ptitsy Sovetskogo Soyuza. 4. (J. P. Dementiev and N. A. Gladkov, Editors), Gosudartvennoe Izdatel’stvo Sovetskaya Nauka, Moscow, Russia. pp. 344–635. Yavruların ayakları zeytunimsi gri veya siyahımsı gri, yetişkinlerde koyu grimsi tondan siyaha yakın mavimsi gridir.Bauer, K., and U. Glutz von Blotzheim (1969). Handbuch der Vogel Mitteleuropas. Band 3. Frankfurt am Main, Germany. Erkeklerin kanatları, gagaları ve bacakları dişilerden daha uzundur.

Dişilerin çağrı sesleri, erkeklerin seslerinden daha yüksek sesli, derinden ve serttir.Hughes, B., and A. J. Green (2005). Ruddy Shelduck Tadorna ferruginea. In Ducks, geese and swans. Volume 1: General chapters, and Species accounts (Anhima to Salvadorina) (J. Kear, Editor). Oxford University Press, Oxford. pp. 426–429. Erkek ve dişi tarafından çıkarılan sesleri birbirinden ayırt etmek mümkündür. Ses çağrıları hem yerde hem de havada yapılır ve çıkarıldıkları duruma göre değişkenlik gösterir.

Sınıflandırma
 Etimoloji 
Dîvânu Lugâti't-Türk'te, "anğıt (انگت) "Ördeğe benzer kızıl renkli bir kuş" şeklinde tanımlanır. Eski Türkçede angıt olarak adlandırılmasına rağmen arkaizm sebebiyle zamanla angut olarak ifade edilmeye başlanmıştır. Cins adı Latince tadorna (benekli su kuşu) ve ferruginea (paslı) türün neredeyse turuncumsu kahverenginde olmasıyla pas rengine benzemesine göndermedir.

 Taksonomi 
küçükresim|Bir angut çifti (Almanya, 8 Kasım 2009)
Tadorna ferruginea, Anatidae familyası içinde yer alan bir Tadorna türüdür. Alman zoolog ve botanikçi Peter Simon Pallas, türü ilk olarak 1764 yılında Anas ferruginea adıyla tanımlamıştır. İlerleyen zamanlarda diğer Tadorna türleri gibi bu türde Tadorna cinsi altında sınıflandırılmıştır. Filogenetik analizler, türün en yakın akrabasının Tadorna cana olduğunu göstermektedir.

 Dağılım ve habitat 
küçükresim|Chilika Gölü, Mangalajodi, Odisha, Hindistan

Üreme dağılımı
Ana üreme alanı güneydoğu Avrupa'dan Palearktik boyunca Baykal Gölü'ne, Moğolistan'a ve batı Çin'e uzanır. Doğu popülasyonları çoğunlukla göçmendir ve kış aylarını Hint alt kıtasında geçirir. Kanarya Adaları'ndaki Fuerteventura adasını kolonize etmiştir, ilk olarak 1994'te burada üremiş ve 2008 yılına kadar neredeyse elli çiftlik bir popülasyona ulaşmıştır.

Afrika'da Cezayir, Fas, Tunus ve Etiyopya'da dağılım gösterir. 
Avrupa'nın bazı ülkelerinde başarıyla üreyebilmiştir. İsviçre'de ise bu kuş, üreme döneminde diğer hayvanlara karşı fazlaca saldırgan tutumu nedeniyle yerli türlerin yerini alabilecek bir istilacı tür olarak kabul edilir. Sayılarını azaltmak için girişimlerde bulunulmasına rağmen, İsviçre'deki popülasyonu 2006-2016 yılları arasında 211'den 1250 bireye yükselmiştir. Türün üreme alanı İsviçre, Almanya, Hollanda, Danimarka, Belçika, Fransa'nın kuzeyi ve Birleşik Krallığa'da yayılmaktadır. Bu yayılım yükselmesinin sebebi, yakalananların kaçması olasılığından olabilir. Madrid ve Moskova'da hayvanat bahçesinden kaçanlardan oluşan bir üreme popülasyonu bulunur.de Juana, E., and E. Garcia (2015). The Birds of the Iberian Peninsula. Christopher Helm, London, UK.Popovkina, A. B., and T. A. Zarubina (2017). Populyatsiya ogarya Tadorna ferruginea v Moskve: rol' Moskovskogo zooparka v yeyo sozdani i podderzhanii. Russkiy Ornitologicheskiy Zhurnal Ekspress-vypusk 26(1405):593–600.

Avrupa'nın doğusunda Azerbaycan, Ermenistan, Gürcistan, Bulgaristan'ın doğusu, Romanya'nın doğusu, Moldovya'nın güneyi, Ukrayna'nın doğusu, Rusya'nın güneydoğusu ve yoğun olarak Türkiye'de görülür.Kirwan, G. M., K. A. Boyla, P. Castell, B. Demirci, M. Özen, H. Welch, and T. Marlow (2008). The Birds of Turkey: The Distribution, Taxonomy and Breeding of Turkish Birds. Christopher Helm, London, UK.Shurunlinkov, P., G. Daskalova, K. Popov, S. Dalakchieva, R. Tzonev, I. Dimchev, and A. Ralev (2020). Recent changes in the presence status and numbers of ruddy shelduck (Tadorna ferruginea) in the Eastern Balkans. Historia Naturalis Bulgarica 41:41–49.Keller, V., A. Y. Sokolov, and A. B. Popovkina (2020). Tadorna ferruginea Ruddy Shelduck. In European Breeding Atlas 2. Distribution, Abundance and Change (V. Keller, S. Herrando, P. Voříšek, M. Franch, M. Kipson, P. Milanesi, D. Martí, M. Anton, A. Klvaňová, M. V. Kalyakin, H. G. Bauer, and R. P. B. Foppen, Editors), European Bird Census Council & Lynx Edicions, Barcelona. pp.140–141.Sokolov, A. Y. (2020). Ogar. Tadorna ferruginea. Ruddy Shelduck. In Atlas gnezdyashchikhsya ptits yevropeyskoy chasti Rossii. Atlas of Breeding Birds of the European Part of Russia ( M. V. Kalyakin, and O. V. Voltzit, Editors). Fiton XXI, Moscow. pp. 121–123.

Asya'da, Rusya Moğolistan, Çin, Bhutan, Hindistan, Kazakistan, Kırgızistan, Tacikistan, Özbekistan, Afganistan, İran, Irak, Suriye ve İsrail'de dağılım gösterir.

Kışlama dağılımı
Afrika'da; Fas, Cezayir, Tunus ve Etiyopya'dır.Urban, E. K. (1993). Status of wildfowl in northeast and east Africa. Wildldfowl 44:133–148. Kanarya Adalarında da görülebilir.Cabrera, M., and J. A. Lorenzo (2012). Tarro canelo Tadorna ferruginea. In Atlas de las Aves en Invierno en España 2007–2010 (J. C. del Moral, B. Molina, A. Bermejo, and D. Palomino, Editors). Ministerio de Agricultura, Alimentación y Medio Ambiente-SEO/ BirdLife, Madrid. pp. 74–75.

Avrupa'da Ukrayna, Azerbaycan, Ermenistan, Gürcistan, Türkiye, Kıbrıs, Yunanistan, Bulgaristan, Arnavutluk, İsviçre, Almanya, Hollanda ve Danimarka. Sicilya'da nadiren görülseler de, 2009-2017 arası gözlemlerde arttığı görülmüştür.Iapichino, C., and B. Massa (1989). The Birds of Sicily. An Annotated Check-list. BOU Check-list 11. British Ornithologists’ Union, Tring, UK.Cirrone, F. L. E., P. Galasso, S. Surdo, and M. A. Zafarana (2018). New important Stop-over sites for Ruddy Shelduck Tadorna ferruginea Pallas, 1764 (Aves, Anatidae) in Sicily. In Riassunti Unione Zoologica Italiana 79° Congresso Nazionale Lecce, 25-28 Settembre 2018. pp. 108.

Güneydoğu Avrupa ve güney İspanya'da nadirleşse de, Asya'nın geniş bölgelerinde hala yaygın bir türdür. Asya'da ÇinHu, H. X., M. Q. Pan, W. M. Lu, X. Y. Dai, Z. Z. Tang, and H. Z. Xiao (2000). Survey on the water fowl on the Yangtze River above Gezhouba. Chinese Journal of Ecology 19(6):12–15.MacKinnon, J., and K. Phillipps (2000). A Field Guide to the Birds of China. Oxford University Press, Oxford, UK. Rusya, Moğolistan, Kore, Vietnam, Laos, Tayland, Myanmar, Bhutan, Bangladeş, Nepal, Hindistan, Sri Lanka, Pakistan, Afganistan, Tacikistan, Kırgızistan, Kazakistan, Özbekistan, İran, Irak, Suriye, İsrail, Suudi Arabistan, Umman, Birleşik Arap Emirlikleri, Katar ve Kuveyt'te, nadiren de olsa 1958, 2006, 2016 ve 2017'de Lübnan'da gözlemlenmiştir.Ramadan-Jaradi, G., F. Itani, and A. Serhal (2017). Interesting bird records for Lebanon including a Diederik Cuckoo Chrysococcyx caprius, two Red Crossbills Loxia curvirostra and the first records of Macqueen’s Bustard Chlamydotis macqueenii and Blue-cheeked Bee-eater Merops persicus for over 58 and 70 years respectively. Sandgrouse 39(2):186–192.

Doğu Kuzey Amerika'da da zaman zaman vahşi doğada gözlemlenmiştir, ancak bu durumun göç vakası olduğuna dair bir kanıt bulunamamıştır.

Yayılım
Çoğunlukla göller, rezervuarlar ve nehirler gibi iç sulardaki açık alanları tercih eder. Ormanlık alanlarda nadiren görülür, ancak acı su karışımlı ve tuzlu lagünlerde de bulunabilir. Düşük rakımlı bölgelerde daha yaygın olsa da, yüksek irtifalarda da yaşar ve Orta Asya'da kaz türlerinden Anser indicus ile birlikte  yükseklikteki göllerde görülen sayılı su kuşlarından biridir.

Hindistan'da ekim ayında gelip nisan ayında ayrılan yaygın bir kış ziyaretçisidir. Tipik üreme alanı, gelgit düzlükleri ve çakıl sahilleri olan geniş sulak alanlar ve nehirlerdir. Göllerde ve rezervuarlarda çok sayıda bulunur. Cemmu ve Keşmir'deki yüksek irtifa göllerinde ve bataklıklarda ürer. Üreme mevsimi dışında ise ova akarsuları, durgun nehirleri, göletleri, su altında kalmış çayırlıkları, bataklıkları ve tuzlu lagünleri tercih eder.

Moskova'da, stabil popülasyonda, şehir parklarının göletlerinde Moskova'ya endemik olan Anas platyrhynchos (yeşilbaş) ile birlikte yaşar. Bu kuşların Moskova Hayvanat Bahçesi'nden kaçan ve yaban hayatına uyum sağlayan türün soyundan geldiği düşünülmektedir. Bu teoriye göre; 1948 yılında kuşların kanatlarının kırpılma uygulamasının kaldırılması sonrasında, bu popülasyonun oluşmuş olma ihtimali yüksektir. Yabani angut kuşlarının aksine, Moskova'dakiler göçmen değildir. Kış aylarında göçmek yerine, şehrin su kaynaklarının donmayan kısımlarında kalarak kış mevsimini geçirir.

Ekoloji
Yaşam döngüsü
Türün, esaret altında diğer Tadorna türlerinin yanı sıra bazı Anas türleri ve Alopochen aegyptiaca ile çiftleşerek yavrulayabildiği bilinmektedir. Tadorna ferrugineaya bağlı herhangi tanımlı bir alttür bulunmamaktadır. Her yerde bulunmasına rağmen, bu türün farklı popülasyonları arasındaki potansiyel genetik yapı ve geçmişten günümüze nasıl bağlantılı oldukları hakkında çok az şey bilinmektedir.

Yuva genellikle sudan uzak, bir ağaç kovuğunda, harabe bir binada, kayadaki bir çatlakta, kum tepecikleri arasında veya bir hayvan yuvasındadır. Yuva, dişi tarafından kuş tüyü ve biraz ot kullanılarak inşa edilir.

Yaklaşık olarak 1-3 yaşlarında üremeye başlar. Dişiler, 8-16 adet aralığında yumurta yumurtlar, yumurta sayısı daha fazlaysa birden fazla dişinin yumurtlamasından olabilir.Bannikov, A. G., and P. P. Tarasov (1957). K Biologij Ogarja (Tadorna ferruginea). Trudy Büro Koltschewanija 9:208–214. Bu yumurtalar donuk renkli olup krem beyazıdır ve pürüzsüzdür, ortalama olarak 67 x 47 mm boyutlarındadır.Hartert, E. (1920). Die Vögel der paläarktischen Fauna: Systematische Übersicht der in Europa, Nord-Asien und der mittelmeerregion vorkommenden Vögel. Heft XI–XII (Bd. II, 5–6). R. Friedländer & Sons, Berlin, Germany. Kuluçka süresi boyunca dişi kuluçkada yatarken, erkek ise yakınlarda nöbet tutar. Yumurtalar yaklaşık 27-32 günZubko, V. N., A. S. Mezinov, and A. B. Popovkina (2003). Osobennosti gnezdovaniya ogarya Zapovednike ‘Askaniya-Nova’. Casarca 9:183–213.Potapov, R. L. (1966). Ptitsy Pamira. [The birds of the Pamirs]. In Biologiya Ptits [Biology of Birds] (A. I. Ivanov, Editor), Trudy Zoologicheskogo instituta akademii nauk SSSR 39. Nauka, Moscow & Leningrad [St. Petersburg]. pp. 3–119.Pyzhjanov, S. V. (2000). Ruddy Shelduck at Lake Baikal and in its vicinities (the Irkutsk area). Casarca 6:187-201. aralığında çatlar ve her iki ebeveyn de yaklaşık elli beş günde uçma yeteneği kazanan yavrulara bakar.

Yavrular uçma yeteneği kazandıktan sonra yetişkin kuşlar tüy dökerler ve bu süreç boyunca yaklaşık bir ay boyunca uçamaz hale gelirler. Tüy dökümü öncesinde avcıların saldırısına uğrama riskini azaltmak için daha kolay kaçabilecekleri büyük su kütlelerine doğru hareket ederler. Aile bir süre grup halinde birlikte kalabilir; sonbahar göçü ise eylül civarında başlar ve yavrular ikinci yıllarında olgunlaşırlar. Kuzey Afrika'da yayılım gösterenler ise yaklaşık beş hafta önce ürerler ve yağışın bol olduğu yazlarda başarılı üreme oranı artar.

Besin kaynağı
küçükresim|Bir gölün üzerinde uçan angut
Çoğunlukla geceleri aktiftir. HepçildirPigot, A.L., Sheard, C., Miller, E.T. et al. Macroevolutionary convergence connects morphological form to ecological function in birds. Nat Ecol Evol 4, 230–239 (2020). https://doi.org/10.1038/s41559-019-1070-4 ve beslenmesinde otlar, taze bitki sürgünleri, tahıl, su bitkileri ile birlikte hem suda hem de karada yaşayan omurgasızlar bulunur.Bogdanova, M. I., and P. H. Zehtindjiev (2000). On the biology of the Ruddy Shelduck in Bulgaria. Casarca 6:243–250. Karadayken yapraklarla beslenir, sığ sularda yiyecek ararken gagasını suya daldırır, daha derin sularda ise ters döner ancak tamamen dalmaz.

Etkenleri
Echinoparyphium recurvatumMehra, H. R. (1982). The fauna of India and the adjacent countries. Platy- helminths. Volume I. Trematoda. Zoological Survey of India. Eka Press, Calcutta.Bykhovskaya-Pavlovskaya, I. E. (1962). Trematodes of Birds of the Fauna of USSR. Izdatel’stvo Akademii Nauk SSSR, Moscow and Leningrad.Iskova, N. I. (1985). Fauna of Ukraine. Trematodes. Echinostomatata. Volume 34. Issue 4. Naukova Dumka, Kiev., Echinostoma paraulum, Notocotylus attenuatusMhaisen, F. T. (1994). Helminth parasites of aquatic birds of Basrah Province, marshy area, Iraq. Japanese Journal of Parasitology 43(4):274–279., Orchipedum tracheicola, Amidostomum acutumKurashvili, B. E., Editor (1983). Nematodes and Acanthocephalans from Birds in Areas Adjacent to the Black Sea and the Caspian Sea. Metsniereba, Tbilisi., Epomidiostomum uncinatumMcDonald, M. E. (1969). Catalogue of Helminths of Waterfowl (Anatidae). U.S. Department of the Interior, Washington, DC, USA., Tetrameres fissispina,, Hamatolepis teresoidesMaksimova, A. P. (1989). Hymenolepidid cestodes of waterfowl of Kazakhstan. Izdatel’stvo Nauka, Alma-Ata.Borgarenko, L. F. (1981). Helminths from Birds in Tajikistan. Book 1. Cestodes. Donish, Dushanbe., Ceratophyllus igiiMedvedev, S. G., and B. K. Kotti (2013). Host Associations and Origin in the Formation of the Caucasian Fauna of Fleas (Siphonaptera). Entomological Review 93(3):293–308.Kotti, B. K., and V. V. Stakheev (2022). Fleas (Siphonaptera) in the South of Russia. Entomological Review 102(7):982–989., Holomenopon tadornaeDik, B., and U. Uslu (2012). Studies on chewing lice (Phthiraptera) species found on some duck (Anseriformes: Anatidae) species at lake Akşehir, Turkey. Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi 18(6):1055–1060.Rékási, J., J. B. Kiss, and A. D. Sándor (2017). Chewing lice (Phthiraptera: Amblycera, Ischnocera) recorded from birds in the Danube Delta Biosphere Reserve: a literature review with new data. Aquila 124:7–33. ve Plasmodium relictumElahi, R., A. Islam, M. S. Hossain, K. Mohiuddin, A. Mikolon, S. K. Paul, P. R. Hosseini, P. Daszak, and M. S. Alam (2014). Prevalence and diversity of avian haematozoan parasites in wetlands of Bangladesh. Journal of Parasitology Research 2014:493754. türü etkileyen parazitlerden bazılarıdır.

 İletişim ve sosyal davranış
Genellikle çiftler halinde veya küçük gruplar şeklinde görülür ve nadiren büyük sürüler oluşturur. Ancak tüy dökümü ve kışlama dönemlerinde tercih ettiği göllerde veya yavaş akan nehirlerde kalabalık sürüler oluşturabilir. Nepal'deki Koşi Barajı ve Koşi Tappu Yaban Hayatı Koruma Alanı'nda dört binin üzerinde bireyin toplandığı kaydedilmiştir, Türkiye'deki Düden Gölü'nde ise bu sayı on bini aşabilir. Ayrıca üremek için tuz gölüne de gelmektedir.

Erkek ve dişinin ömür boyu süren güçlü bir bağ oluşturduğu düşünülse deDelacour, J. ed. (1954-1964). The Waterfowl of the World. 4 Vols. Country Life, London. bu konuda pek bilgi bulunmamakta olup ömür boyu eşleşme ile ilgili şüpheler bulunmaktadırJohnsgard, P. A. (1965). Handbook of Waterfowl Behavior. Cornell University Press, Ithaca, New York, USA.. Ukrayna'daki eşleşen çiftlerin beraberlik süresi 3-12 arasındadır.

Ana üreme alanlarına olan yolculuklarına Orta Asya'dan Mart ve Nisan aylarında başlar. Üreme bölgelerinde kendi türlerine ve diğer türlere karşı oldukça saldırgan davranışlar sergiler. Özellikle dişi, kafasını öne eğip boynunu uzatarak davetsiz misafirlere yaklaşır ve sert sesler çıkarır. Davetsiz misafir yerini terk etmezse, dişi erkeğin yanına döner ve etrafında koşarak onu saldırmaya teşvik eder. Erkek saldırıya geçebilir de geçmeyebilir de. Kısa bir kur ritüeli olarak, boynu uzatma, kafayı suya daldırma ve kuyruğu kaldırma hareketlerinden sonra çiftleşme su üzerinde gerçekleşir.

 Korunma durumu 
Budizm'de kutsal kabul edilir. Bu sayede Asya'da insanlar tarafından korunmaktadır. Buna karşın, bu korunmalar yerleşim yeri yapılmaya çalışılan bölgelerde azalmaktadır.Luo, Z. K., W. H. Zhang, Y. Hou, X. Y. Li, W. Liu, and Z. J. Li (2013). Seasonal Dynamics and Habitat Selection of Ruddy Shelduck (Tadorna ferruginea) (Anseriformes: Anatidae) in Alpine Wetland Ecosystem of Southwest China. Acta Zoologica Bulgarica 65(4):469–478. Çin'in batısında bulunan Qinghai-Tibet ovası, bu kuşlar için önemli bir kışlama alanıdır ve burada koruma altındadır. Avrupa'da ise durum tam tersidir. Sulak alanların kurutulması ve avlanma nedeniyle popülasyonu genel olarak azalsa da, baraj gölleri gibi yeni habitatlara uyum sağlayabilme yeteneği sayesinde diğer bazı su kuşlarına nazaran daha az tehdit altındadır.

Tür, çok geniş bir yaşam alanına sahiptir. Toplam popülasyonunun 170.000 ila 220.000 birey arasında olduğu tahmin edilmektedir.Wetlands International 2015 Bazı yerel popülasyonlar artarken diğerleri azaldığı için türün genel popülasyon eğilimi net değildir. Tür, tehdit altında olarak sınıflandırılmak için gerekli olan kriterleri karşılamadığından, Uluslararası Doğayı Koruma Birliği (IUCN) koruma durumunu "en az endişe verici" olarak değerlendirmektedir. Angut, Afrika-Avrasya Göçmen Su Kuşlarının Korunması Anlaşması'nın (AEWA) kapsadığı türlerden biridir.

 Kültürü 

Budizmde kutsal kabul edilir. Asya'daki bazı bölgelerde evlilik sadakatinin simgesi olarak görülür.

Galeri

 Kaynakça 

Konuyla ilgili yayınlar
 Dickinson, E. C., and J. V. Remsen Jr., eds. (2013). The Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World, 4th Edition, Vol. 1 Non-Passerines.
 Howell, Steve N. G., Ian Lewington, and Will Russell. (2014). Rare Birds of North America.
 Salvador, A. and J. A. Amat (2024). Ruddy Shelduck (Tadorna ferruginea), version 4.0. In Birds of the World (S. M. Billerman, M. A. Bridwell, and B. K. Keeney, Editors). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.rudshe.04
 Duff, A., A. H. J. Harrop, and K. E. Vinicombe (2001). The alleged influx of wild Ruddy Shelducks in 1994. British Birds 94(2):91-92. 
 Skerret, A., M. Betts, I. Bullock, D. Fisher, R. Gerlach, R. Lucking, J. Phillips, and B. Scott (2006). Third report of the Seychelles Bird Records Committee. Bulletin of the African Bird Club 13(2):170–177. 
 Isenmann, P., J. Hering, S. Brehme, M. Essghaier, K. Etayeb, E. Bourass, and H. Azafzaf (2016). Oiseaux de Libye [Birds of Libya]. Societé d'Etudes Ornithologiques de France, Paris, France. 
 Porter, R., and S. Aspinall (2010). Birds of the Middle East. 2nd edition. Christopher Helm, London. 
 Porter, R., and A. S. Suleiman (2022). Birds of the Socotra Archipelago, Yemen: an annotated checklist. Sandgrouse 44:262–324. 
 Aju, K. R., K. R. Sreenath, K. K. Joshi, and A. Gopalakrishnan (2021). An updated ornithology of the Lakshadweep Islands. Indian Birds 17(2):33–47. 
 Bird, Jeremy & Martin, Robert & Akcakaya, H. Resit & Gilroy, James & Burfield, Ian & Garnett, Stephen & Symes, Andy & Taylor, Joe & Sekercioglu, Cagan & Butchart, Stuart. (2020). Generation lengths of the world's birds and their implications for extinction risk. Conservation Biology. 34. 10.1111/cobi.13486. https://conbio.onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1111/cobi.13486
 Chia, Stephanie Yuan, Yi-Ting Fang, Yi-Ting Su, Pei-Yu Tsai, Chia Hsieh, Shu-Han Tsao, Jia-Yang Juang, Chih-Ming Hung, and Mao-Ning Tuanmu. 2023. “A Global Database of Bird Nest Traits.” Scientific Data 10 (1): 923. https://doi.org/10.1038/s41597-023-02837-1. 
 Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, S. M. Billerman, T. A. Fredericks, J. A. Gerbracht, D. Lepage, B. L. Sullivan, and C. L. Wood. 2021.

 Dış bağlantılar 
 Tadorna ferruginea". Avibase. 
 Tadorna ferruginea hakkında". İnternet Bird Collection.
 (Drexel Üniversitesi) Tadorna ferruginea fotoğraf galerisi
 IUCN Kırmızı Liste haritalarında Tadorna ferruginea'nın etkileşimli menzil haritası
 Xeno-canto'da Tadorna ferruginea ses kayıtları.



Kategori:Asgari endişe altındaki hayvanlar
Kategori:Tadorna
Kategori:Türkiye'deki kuşlar
Kategori:Tuz Gölü'ndeki kuşlar
Kategori:Göçmen kuşlar
Kategori:1764'te tanımlanan kuşlar
Kategori:Peter Simon Pallas tarafından adlandırılmış taksonlar
Kategori:Kuzey Afrika kuşları
Kategori:Afrika faunası
Kategori:Asya faunası
Kategori:Avrupa faunası
Kategori:Moğolistan faunası