Barış

sağ|küçükresim|Zeytin dalı taşıyan bir barış güvercini
sağ|küçükresim|Washington, DC'de gerçekleştirilen savaş karşıtı bir miting (15 Mart 2003)
Barış kelimesi genel anlamda düşmanlığın olmaması anlamında kabul görülür. Başka bir anlatımla kötülükten, kavgalardan, savaşlardan kurtuluş, uyum, birlik, bütünlük, sükûnet, sessizlik, huzur içinde yaşamak olarak da tanımlanabilir.

 Diğer kullanımları 
Barış halk arasında "hoş geldiniz" duygusunu oluşturmak için de kullanılan bir kavramdır. Barış kelimesi duygusal bir durum için de kullanılabilir. Bir insanın kendisiyle barışık olması, kendi içinde bir denge, dinginlik, sükunet ve huzur içinde olması buna örnek gösterilebilir.

Barış ayrıca sık kullanılan erkek isimlerindendir.

 Semboller 

Barış sembolleri arasında en çok kullanılanlardan ikisi, zeytin dalı taşıyan beyaz bir güvercin ile, aslında Nükleer Silahsızlanma Kampanyası'nın sembolü olarak tasarlanan semboldür.

 Tarih 
İnsanlık tarihiyle beraber başlayan savaşlar aynı zamanda barış kavramını da doğurmuştur. İnsanlık tarihiyle eş zamanlı olarak var olan barış, insanlık kadar eski bir geçmişe sahiptir. İlk dönemlerde Aristophanes gibi filozoflar, barışı tiyatro oyunları ve yazılı eserlerle anlatmaya çalışırken devletler de barışı kraliyet evlilikleri aracılığıyla tesis etmeye çalışmıştır.

Kraliyet evliliklerine tarihsel örnekler vermek gerekirse; Asya Hun Devleti'nde ortaya çıkan "Ho-ch" antlaşması, MÖ 800 civarında Frigya kralıyla evlenen Hermodike I ve yaklaşık MÖ 600 civarında Lidya kralıyla evlenen Hermodike II gösterilebilir. Bu evliliklerin her ikisinde de Yunan prensesleri, günümüzde Türkiye topraklarında bulunan kraliyet aileleriyle birleşmiştir.Boederman, John, ed. (1997). The Cambridge Ancient History. Cambridge University Press. p. 832.

Barış her zaman basit yöntemlerle elde edilememiştir. Tarih boyunca bazı durumlarda barış, savaşlarda bir tarafın galip gelmesi ve ardından şiddet ve baskı uygulaması sonucu gerçekleşmiştir. Barışı sağlama yöntemlerinin çeşitliliği, bu konuda fikir ayrılıklarına neden olmuştur.

Dünya tarihinde tamamen barış içinde geçen dönemler oldukça nadirdir; çoğunlukla savaşlar az ya da çok devam etmiştir. Belli bölgelerde ve dönemlerde nispeten daha huzurlu ve barışçıl yaşanılan süreçler için Latince "barış" anlamına gelen "Pax" terimi kullanılır. Örneğin, Japon tarihinde 1603-1868 yılları arasını kapsayan Edo dönemi, "Pax" kavramının uygulandığı dönemlerden biri olarak gösterilebilir.
 Pax Americana
 Pax Britannica
 Pax Europeana
 Pax Germanica
 Pax Hispanica
 Pax Mongolica
 Pax Ottomana
 Pax Praetoriana
 Pax Romana
 Pax Sinica
 Pax Syriana

 Barış örgütleri 

küçükresim|1951 tarihinde Sovyet Halkı Dünya Barış Konseyi'nin Çağrısına Katılarak "Kırılmaz Barış İradesi" ifade etmektedir.

Uluslararası örgütler
 Dünya Barış Konseyi 
Dünya Barış Konseyi (World Peace Council) kurulduğu 1949 yılından beri barış, silahsızlanma, küresel güvenlik, ulusal bağımsızlık, ekonomik ve sosyal adelet, gelişim, çevrenin korunması, insan hakları, bağımsızlık mücadelesi veren halklarla dayanışma için ve emperyalizme karşı mücadele etmektedir. Kurucu başkanı Frédéric Joliot-Curie'nin "Barış herkesin işidir" sözünü kendine ilke edinen Konsey, dünyanın pek çok ülkesinde bulunan barıştan yana örgütlerin federasyonudur. Türkiye'de faaliyet gösteren Barış Derneği, Dünya Barış Konseyi üyesidir.

 Dünya Barış Duası Topluluğu 
Dünya Barış Duası Topluluğu (The World Peace Prayer Society), 1955 yılında Masahisa Goi tarafından Japonya'da kuruldu. Topluluk, "Dünya'da Barış Egemen Olsun" ("May Peace Prevail on Earth") diyerek barışın dua aracılığıyla evrenselleşmesini hedeflemektedir.The World Peace Prayer Society  URL erişim tarihi: 7 Ocak 2007. 1986 Uluslararası Barış Yılı itibarıyla faaliyetlerini uluslararası alanda yoğunlaştıran topluluk, 1988 yılında merkez binasını New York'a taşıdı. 1990 yılında Birleşmiş Milletler'e bağlı bir hükûmet dışı kuruluş (NGO) olarak kabul edilen topluluğun merkezi 2001'den bu yana New York'ta bulunan Dünya Barış Sığınağı (World Peace Sanctuary) bünyesindedir.

 Uluslararası Barış Bürosu 
Uluslararası Barış Bürosu 1891 yılında kurulan dünyanın en eski barış örgütüdür. Barış konferansları için yapılan başvurular üzerinde çalışmak amacıyla, 13 Kasım 1891'de kuruldu. I. Dünya Savaşı'ndan sonra barış politikaları konusunda belirleyici bir rol oynayamadı. 1924'te kuruluşun sekreterliği Cenevre'ye taşındı, konferanslara katılım azaldı, diğer gruplarla birlikte çalışma eğilimi zayıfladı. II. Dünya Savaşı sırasında da bir etkinliği olmadı.

 Birleşmiş Milletler 
Birleşmiş Milletler (BM) uluslararası hukuk, uluslararası güvenlik, ekonomik kalkınma, sosyal ilerleme, insan hakları ve dünya barışını sağlama konularında işbirliğini kolaylaştırmak amacıyla kurulmuş uluslararası bir örgüttür. BM İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, 1945'te Milletler Cemiyeti'nin yerini almak, ülkeler arasındaki savaşları önlemek, ülkeler arasındaki diyaloğu sağlamaya bir platform görevi üstlenerek yardımcı olmak amacıyla kurulmuştur.

Güvenlik Konseyi'nin yetkilendirmesiyle, BM silahlı çatışmaların sonlandığı veya durduğu bölgelere, barış antlaşmalarının şartlarını uygulamak ve savaşan tarafların yeniden çatışmasını önlemek amacıyla barış güçleri göndermiştir. BM'nin kendi askerî gücü olmadığından dolayı barış gücü birlikleri, BM üye devletleri tarafından gönüllü olarak gönderilmiştir. BM anlaşmalarını uygulayan ve Mavi Bereliler olarak da bilinen bu güçlere, askeri nişanlar yerine uluslararası nişanlar olarak kabul edilen Birleşmiş Milletler Madalyaları verilmiştir. Barış gücü bir bütün olarak, 1988'de Nobel Barış Ödülü'nü almıştır.

 Milletler Cemiyeti 
Milletler Cemiyeti, Birleşmiş Milletler'in başlıca öncüsüydü. 1919 Paris Barış Konferansı'nda kuruldu ve I. Dünya Savaşı sırasında Woodrow Wilson ve diğer idealistlerin savunuculuğunda ortaya çıktı. Milletler Cemiyeti Misakı 1919'da Versay Antlaşması'na dahil edildi. Cemiyet, II. Dünya Savaşı sonucunda feshedilip yerine Birleşmiş Milletler geçene kadar Cenevre'de bulunuyordu. 1920'de Milletler Cemiyeti Birliği üyeleri arasında yaygın olan büyük umutlar, 1930'lardaki Nazi Almanyası, Faşist İtalya ve Japonya'nın yarattığı zorlukla mücadelede Cemiyet'in yetersiz kalması nedeniyle yerini geniş çaplı hayal kırıklıklarına bıraktı.

Ünlü akademisyen ve geniş bir kitle tarafından Milletler Cemiyeti'nin en etkili entelektüellerinden biri olarak kabul edilen Sir Alfred Eckhard Zimmern çalışmalarında, Gilbert Murray ve Florence Stawell gibi diğer Britanyalı akademisyenlerle birlikte klasiklerden ilham almıştır. Bu akademisyen grubu, antik Yunan medeniyetine olan ortak ilgisi ve barışın teşvik edilmesi nedeniyle 'Yunanistan ve barış' topluluğu olarak anılmaktadır.

Milletler Cemiyeti'nin kurulması ve uluslararası konularda bilinçli bir kamuoyu oluşturulması umudu, I. Dünya Savaşı sonrasında uluslarası ilişkileri anlamaya adanmış kuruluşların ortaya çıkmasını da beraberinde getirdi. Bu kurumlar içerisinde New York'taki Dış İlişkiler Konseyi ve Londra'daki Chatham House bünyesindeki Kraliyet Uluslararası İlişkiler Enstitüsü mevcuttur. Aynı zamanda, 1919'da Galler'in Aberystwyth şehrinde Woodrow Wilson adına verilen uluslararası siyaset alanındaki ilk profesörlük kuruluşuyla birlikte uluslararası ilişkiler alanındaki akademik çalışmalar profesyonelleşmeye başladı.

Ulusal örgütler
 Barışseverler Cemiyeti 
Barışseverler Cemiyeti, dünya barışının korunmasına yönelik faaliyet yapmak amacıyla 14 Temmuz 1950'de İstanbul'da kuruldu.Pınar Selek, Barışamadık , cilt 18, Ithaki Yayınları, 2004, Erişim tarihi: 22 Eylül 2016. Cemiyet kurucuları, barış sorununun ekonomik, sosyal bir sorun olduğunu savunmaktaydılar. Bu nedenle de savaşı insanlık tarihinden uzaklaştırabilmek için, ekonomik, politik, sosyal konularda taraf olmaktan kaçınmamak gerektiğini belirtmekteydiler. Onlara göre aksi takdirde barış söylemi, soyut ve çözümsüz bir söylemden öteye gidemezdi. Cemiyeti kuranlar çözümün sosyalizmde olduğuna inanmaktaydılar. Bu nedenle Sovyetlerin “barış içerisinde bir arada yaşama” seçeneği Türkiye'deki sol çevreler tarafından desteklenmekteydi.

 Amerikan Dostluk Hizmet Komitesi 
Amerikan Dostluk Hizmet Komitesi, Quaker topluluğunun Amerika ve dünya genelinde sosyal adalet ve barış için faaliyet gösteren bir organizasyonudur.Birinci Dünya Savaşı sırasında mağdurlara yardım sağlamak amacıyla Quaker topluluğu tarafından 1917'de ABD'de kuruldu.Bu kuruluşun üyeleri, askerlik yapmayı reddeder ve taraf gözetmeksizin savaşta hem kaybeden hem kazanan tarafa yardımlarda bulunur. AFSC, 1947'de İngiltere'deki Quaker kuruluşu Quaker Peace and Social Witness ile beraber Nobel Barış Ödülü'nü kazanmıştır.

 Barış Derneği 
Barış Derneği 20 Nisan 1977'de İstanbul'da kuruldu.Faaliyeti durdurulan dernekler arasında yer alan Barış Derneği nedir?  "1977’de kurulan ve 12 Eylül cuntası tarafından kapatılan Türkiye Barış Derneği’nin..." soL, Erişim tarihi: 30 Kasım 2016. 12 Eylül Darbesi sonrası kapatılana kadar nükleer silahların yasaklanması savundu, insan hakkı ihlalleri ile devletlerin sömürü faaliyetlerine karşı çıktı ve Birleşmiş Milletler kararları ve Helsinki Nihai Senedi'ne saygı gösterilip uyulması için faaliyetlerde bulundu. Aynı zamanda Türkiye'nin NATO'dan çıkması amacıyla faaliyet yürüttü.

 Sovyet Barış Komitesi 
Sovyet Barış Komitesi, barış hareketlerinden sorumlu devlet kuruluşu olarak 1949 yılında kuruldu.Peace and disarmament, Progress Publishers, 1982 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılması sonucu feshedildi. 1992 yılında Rusya'da "Barış ve Uzlaşma Federasyonu" adıyla tekrar organize edildi.Soviet Peace Committee

 Carnegie Uluslararası Barış Vakfı 
Carnegie Uluslararası Barış Vakfı 1910 yılında kurulan, ülkeler arası iş birliğini geliştirmeyi ve Amerika Birleşik Devletleri'nin uluslararası anlamda aktif uğraşlarını geliştirmeyi amaçlayan vakıftır. Aynı zamanda dünya barışına hizmet ve milletlerin birbirlerine anlayış gösterecekleri bir ortam doğmasına olanak sağlamıştır. Milletlerarası toplantıları, kitap yayımlarını ve sair propaganda işlerini finanse etmektedir.

Teoriler
 Demokratik barış teorisi 

Immanuel Kant'ın fikirlerinden yola çıkılarak 1980'lerde ileri sürülmüş olan, demokratik ülkelerin birbirleriyle savaşmayacakları varsayımıdır.

 Barış içinde bir arada yaşama 

Soğuk Savaş döneminde Sovyetler Birliği tarafından geliştirilmiş bir teoridir. Buna göre Sovyetler Birliği ve sosyalist ülkeler ile kapitalist devletler bir arada barışçıl bir şekilde varlıklarını devam ettirebilirler. Teori Sovyetler Birliği ve Varşova Paktı ülkeleri tarafından ABD ve NATO örgütüne üye ülkeleriyle olan ilişkilerinde uzunca bir dönem hakim olmuştur.

 Barışçıl Evrim teorisi 

Barış ilkelerini kullanarak Çin'in sosyalist sistemini çökertme düşüncesini ele alan bir teoridir. Bu teoriye göre; Amerika Birleşik Devletleri'nin ana stratejisi, Batılı siyasi fikirleri ve yaşam tarzlarını sosyalist ülkelere, özellikle de Çin'e yaymak için ülke içi hoşnutsuzlukları kışkırtmak ve grupların Çin Komünist Partisi önderliğine meydan okumalarını teşvik ederek sosyalist ülkeleri alt etmektir. Teoriye göre ABD, bu durumu barışçıl yöntemleri kullanarak gerçekleştirmeye çalışmaktadır. Bu nedenle barışçıl girişimlere daima şüpheyle yaklaşılması gerekmektedir, çünkü bu teoriye göre barış için yapılan girişimler, altta siyasal amaçlar olduğu için, egemen ülkeler için büyük birer tehdittir.

 Yatıştırma ve caydırma politikaları
Yatıştırma politikası, saldırgan bir güce karşı barışı sağlamak için politik, maddi veya bölgesel tavizler vermektir.
Caydırma politikası barışı sağlamak için tehdit ve sınırlı güç kullanarak tartışmayı şiddetlendiren saldırganın başarı ihtimalinin düşük ve maliyetinin ağır olacağını düşünmesini sağlayarak saldırganı caydırmaktır.

Uluslararası örgüt ve yasalar
Woodrow Wilson'un Paris Barış Konferansında kurulmasına öncülük ettiği Milletler Cemiyetinden beri en etkili olan barış teorilerinden birisi, Uluslararası hukukun Milletler Cemiyeti, Birleşmiş Milletler ve benzer işlevsel uluslararası örgütler tarafından desteklenmesi ve mecburi hâle getirilmesi ile beraber devletlerin kasıtlı anarşisinin yerini alması teorisidir. Alfred Eckhart Zimmern 1936'da yazdığı kitabı The League of Nations and the Rule of Law ile bu teori hakkındaki görüşünü dile getiren ilk insanlardan biri olmuştur.

Güç Dengesi

Bu konudaki klasik "realist" bakış açısı devletler arası düzeni, barış şansını ve devletler arası bir güç dengesini - hiçbir devletin çok güçlü olup da diğer devletlere istediğini yaptıramaması. - teşvik etmektir. Bu konuda görüşünü dile getirenlerin arasında Metternich, Bismarck, Hans Morgenthau ve Henry Kissinger bulunmaktadır. Buna benzer bir yaklaşım - Thomas Hobbes'dan çok Hugo Grotius'un görüşleriyle benzerlik taşımaktadır. - "İngiliz okulu uluslararası ilişkiler kuramı"  tarafından - örnek olarak: Martin Wight'ın Power Politics (1946, 1978) ve Hedley Bull'un Anarşik Toplum (1977)  isimli kitapları - ifade edilmiştir.

Güç dengesinin sağlanması bazı durumlarda savaşa girme isteğini gerektirdiği için bazı eleştirmenler güç dengesi teorisinin barışı değil daha çok savaşı desteklediğini öne sürmüştür. Bu radikal eleştiri Almanya'nın Hegemonya arayışına karşı Avrupa'daki güç dengesini korumak adına savaşa girilmesini savunan Mütteffik ve İtilaf devletlerine yönelik yapılmıştır.

20. yüzyılın ikinci yarısında, özellikle Soğuk Savaş döneminde, belirli bir güç dengesi biçimi - karşılıklı nükleer caydırma- büyük güçler arasında barışın anahtarı olarak görülen bir doktrin olarak ortaya çıktı. Eleştirmenler 
nükleer stokların geliştirilmesinin barıştan çok savaş ihtimalini arttırdığını ve bu "nükleer şemsiyenin" küçük savaşları "güvenli" yaptığını (örn. Vietnam savaşı ve Sovyetlerin Prag Baharını bitirmek için Çekoslovakya'yı işgal etmesi) ve bu tür savaşları daha olası hâle getirdiği konusunda tartıştı.

Güce karşı gerçekleri dile getirmek
Güce karşı gerçekleri dile getirmek Şiddetsizlik ilkesine uygun, Muhalifler tarafından baskıcı, ideolojik ve otoriter yönetimlerin resmi söylem ve propagandalarına karşı kullanılan siyasi bir yaklaşımdır. Daha dürsüt bir dünya için kampanyalar yürüten insanlara örnek olarak Apollonios, Vaclav Havel,Havel, Václav; et al. (1985). Keane, John, ed. The Power of the Powerless: Citizens against the state in central-eastern Europe. Armonk, NY: M. E. Sharpe. . Nelson Mandela, Desmond Tutu, Mahatma Gandhi, Bacha Khan ve Dalai Lama verilebilir.Nan Richardson (ed), Kerry Kennedy and Eddie Adams, 'Speak Truth to Power', Umbrage, 2003, introduction.

Güce karşı gerçekleri dile getirmek terimi Amerikan Dostluk Hizmet Komitesi'nin 1955 yılında yayınladığı bir broşürden gelmektedir.

Serbest ticaret ve karşılıklı bağımlılık
Klasik liberalizmin temel ilkelerinden biri, özellikle 19. yüzyıl sonu ve 20. yüzyıl başlarındaki İngiliz liberal düşünürler arasında, serbest ticaretin barışı teşvik ettiği düşüncesidir. Örneğin, Cambridge'li ekonomist John Maynard Keynes (1883-1946) bu düşünceyle yetiştiğini ve en azından 1920'lere kadar bu düşünceyi sorgulamadığını belirtmiştir.Quoted from Donald Markwell, John Maynard Keynes and International Relations: Economic Paths to War and Peace. Oxford: Oxford University Press, 2006, chapter 2. Birinci Dünya Savaşına giden yıllarda Ekonomik küreselleşme sırasında, Norman Angell gibi yazarlar  büyük devletler arasındaki ekonomik karşılıklı bağımlılığındaki büyümenin savaşı anlamsız ve olasılıksız kıldığını savundular. Angell bu argümanı 1913'te dile getirdi. Bir yıl sonra ise Avrupa'nın ekonomik olarak birbirine bağlı devletleri Birinci Dünya Savaşı adını vereceğimiz büyük bir çatışmanın içine sürüklendi.

 Dünya Barış Günü 
Dünya Barış Günü veya Uluslararası Barış Günü, Birleşmiş Milletler tarafından her yıl 21 Eylül'de kutlanan uluslararası bir gündür. 1981'de ilan edilen bu gün, dünya genelinde çatışmaların önlenmesi ve barışın teşvik edilmesi amacıyla anılmaktadır.

 Barış Elçileri 

 Haya bint el-Hüseyin 
Ana madde:Haya bint el-Hüseyin

Haya bint El Hüseyin (Arapça: هيا بنت الحسين; doğum tarihi 3 Mayıs 1974), Ürdün'ün eski kralı Hüseyin bin Talal'ın kızı ve mevcut Ürdün Kralı Abdullah Bin El Hüseyin'in kız kardeşidir. Aynı zamanda Birleşik Arap Emirlikleri Başkan Yardımcısı, Başbakanı ve Dubai Emiri olan Şeyh Muhammed bin Raşid el-Mektum'un eşidir. 2007 yılında Birleşmiş Milletler tarafından Barış Elçisi olarak atanmıştır.

 Michael Douglas 
Ana madde: Michael Douglas

Michael Douglas, Amerikalı aktör ve yapımcıdır. Birleşmiş Milletler tarafından Barış Elçisi olarak atanmış ve özellikle nükleer silahsızlanma ile barışın teşviki konularında aktif rol almıştır. Uzun yıllardır küresel güvenlik ve barış kampanyalarına destek vermektedir.

 Barış Müzeleri 

 Checkpoint Charlie Müzesi 
Ana madde: Checkpoint Charlie Müzesi

Checkpoint Charlie Müzesi (Almanca adıyla Museum haus am Checkpoint Charlie), Almanya'nın başkenti Berlin'de yer alan önemli bir tarih müzesidir. 19 Ekim 1962'de kurulan müze, adını Soğuk Savaş döneminde Batı ve Doğu Berlin arasındaki en bilinen geçiş noktalarından biri olan Checkpoint Charlie'den almaktadır. Müze, özellikle Doğu Almanya'dan Batı'ya yapılan kaçış girişimlerine odaklanmaktadır. Ziyaretçiler burada başarılı kaçışlara ait fotoğrafları, belgeleri ve kaçışlarda kullanılan araçları görebilirler. Bu araçlar arasında sıcak hava balonları, özel olarak düzenlenmiş arabalar, telesiyejler ve küçük bir denizaltı (mini U-bot) gibi ilginç örnekler bulunmaktadır. Ayrıca müze, Berlin Duvarı boyunca hayatını kaybeden insanların hikâyelerini araştırmakta ve bu kişilere ait bir listeyi de arşivlemektedir.

 Hiroşima Barış Anıtı Müzesi 
Ana madde: Hiroşima Barış Anıtı Müzesi

Hiroşima Barış Anıtı Müzesi (Japonca: 広島平和記念資料館), Japonya'nın Hiroşima kentinde, 1955'te atom bombası saldırısının anısına açılmış bir tarih müzesidir. Hiroşima Barış Anıtı Parkı'nın parçası olan müze, Kenzō Tange tarafından tasarlanmıştır. Japonya'daki okul gezileri ve uluslararası ziyaretçiler için popüler bir destinasyondur; 1955-2005 arasında 53 milyon kişi ziyaret etmiştir. Nagasaki Atom Bombası Müzesi, Nagasaki'deki eşdeğeridir.

 Nagasaki Atom Bombası Müzesi 
Ana madde: Nagasaki Atom Bombası Müzesi

Nagasaki Atom Bombası Müzesi (, romanize: Nagasaki Genbaku Shiryōkan), Japonya'nın Nagasaki şehrinde yer alan bir tarih müzesidir. 1955 yılında açılan müze, Nagasaki'ye atılan atom bombası saldırısını anmak amacıyla kurulmuştur. Müze, Barış Parkı ve Barış Anıtı Salonu'nun hemen yanında konumlanmıştır.

 Barış Antlaşmaları 

 İstanbul Antlaşması 
Ana madde: İstanbul Antlaşması (1913)

29 Eylül 1913'te, Osmanlı İmparatorluğu ile Bulgaristan Krallığı arasında İkinci Balkan Savaşı sonunda yapılmıştır. Bu antlaşmayla Osmanlı Devleti, Doğu Trakya üzerindeki egemenliğini yeniden sağlamış; ancak Batı Trakya ile Dedeağaç, Bulgaristan'da kalmış ve Osmanlı topraklarına geri dönememiştir.

Antlaşmanın başlıca hükümleri şunlardır:

 Edirne, Kırklareli Osmanlı İmparatorluğu'na bırakılacaktır.
 Kavala ve Dedeağaç, Bulgaristan'a ait olacaktır.
 Meriç Nehri, iki ülke arasında sınır olarak kabul edilecektir.
 Bulgaristan'da yaşayan Türk nüfusun, dini, siyasi ve sosyal hakları korunacaktır.

 Paris Antlaşması 
Ana madde: Paris Antlaşması (1856)

Paris Antlaşması (1856), Kırım Savaşı'nı Osmanlı, İngiltere ve Fransa'nın kazanmasının ardından, 30 Mart 1856 tarihinde Rusya ile bu üç devlet arasında Paris'te imzalanmıştır. Toplam 31 maddeden oluşan Paris Antlaşması'nın bazı temel hükümleri şunlardır:
 Savaş sürecinde ele geçirilen tüm topraklar, taraflarca karşılıklı olarak iade edilecektir.
 Osmanlı İmparatorluğu, Avrupa devletler ailesine dahil edilecek; toprak bütünlüğü ve bağımsızlığı ise Avrupa ülkeleri tarafından ortak şekilde güvence altına alınacaktır.
 Osmanlı ile antlaşmayı imzalayan ülkelerden biri ya da birkaçı arasında bir uyuşmazlık çıkması durumunda, taraflar güç kullanmadan önce diğer imzacı devletlerin arabuluculuğuna başvurmayı kabul edeceklerdir.
 Osmanlı padişahı tarafından 18 Şubat 1856'da ilan edilen Islahat Fermanı, antlaşmaya taraf ülkelere bildirilecek ve bu ülkeler tarafından da kabul edilecektir. Ancak bu ferman, yabancı devletlere Osmanlı'nın iç işlerine müdahale hakkı tanımayacaktır.
 1841 Boğazlar Sözleşmesi'nin öngördüğü, Boğazların kapalı kalmasına ilişkin hükümler geçerliliğini koruyacaktır.
 Karadeniz tarafsız bölge ilan edilerek askerî faaliyetlerden arındırılacak; burada tersane bulundurulması yasaklanacak ve hiçbir ülke Karadeniz'de donanma bulunduramayacaktır.
 Tuna Nehri üzerindeki ulaşım yeniden serbest hâle getirilecek ve bu serbestliğin sürdürülebilirliği için, antlaşmayı imzalayan ülkelerin temsilcilerinden oluşan bir Tuna Komisyonu kurulacaktır.
 Eflak ve Boğdan'a özerklik tanınacak; bu statü uluslararası güvence altına alınacak, her iki bölge kendi meclislerine sahip olacak ve hiçbir ülke bu eyaletlerin iç işlerine karışamayacaktır.
 Sırbistan'ın daha önce Osmanlı'dan kazanmış olduğu hak ve ayrıcalıklar, devletler arası teminat altına alınacak; Osmanlı Devleti Sırbistan'a izinsiz askerî müdahalede bulunamayacaktır.
 Görüşmeler esnasında, Sadrazam Ali Paşa, kapitülasyonların kaldırılması talebini dile getirmiş ancak bu konuda bir sonuç elde edilememiştir.

 Alcáçovas Antlaşması 
Ana madde: Alcáçovas Antlaşması

Alcáçovas Antlaşması, 4 Eylül 1479'da Portekiz Kralı V. Afonso, oğlu II. João, Viseu Düşesi Beatriz ve Kastilya Kraliçesi I. Isabella arasında imzalanmış, Kastilya İç Savaşı'nı sona erdiren bir anlaşmadır. Bu antlaşmayla Portekiz, Kastilya üzerindeki hak iddialarından resmi olarak vazgeçmiştir. Afonso'nun iddiaları, kuzeni Kastilya Kralı IV. Enrique'nin 1461'de meşru bir vâris bırakmamasına dayanıyordu. Ayrıca Enrique'nin kızı Juana'nın gerçek babasının saray danışmanı Beltrán de la Cueva olduğuna inanılıyordu. 1464'te yapılan görüşmede, Afonso'nun Enrique'nin üvey kız kardeşi Isabella ile oğlu II. João'nun ise Juana ile evlenmesi planlandı. Ancak 1469'da Isabella, Aragon Kralı II. Fernando ile evlenerek Kastilya'yı Aragon'la birleştirmeyi tercih etti. Enrique'nin 1474'teki ölümünden sonra Isabella ve Fernando kendilerini Kastilya ve Aragon'un hükümdarları ilan etti. Buna karşı çıkan Afonso, Juana ile evlenerek kendisini Portekiz ve Kastilya kralı ilan etti. Ancak 1476'daki Castro Queimado yenilgisi, Portekiz'in savaşı kaybetmesine neden oldu. Alcáçovas Antlaşması, Juana'nın manastıra çekilmesini, Portekiz veliahtının Isabella ve Fernando'nun kızıyla evlenmesini öngörüyordu. Bu durum, Portekiz'in Kastilya'ya olan bağımlılığını da artırdı. Ayrıca Afrika ve ötesindeki topraklar iki ülke arasında paylaştırıldı: Kanarya Adaları Kastilya'ya bırakıldı. Portekiz ise diğer bölgelerdeki hâkimiyetini korudu ve Fas'ı işgal etme hakkını elde etti. Antlaşma, Papa tarafından 1481'de onaylandı.

 Versay Antlaşması 
Ana madde: 1871 Versay Antlaşması

Versay Antlaşması (resmî adıyla: Alman İmparatorluğu ile Fransa Arasındaki Barışın Ön Şartları), Fransa-Prusya Savaşı'nda Prusya ve diğer Alman devletlerinin Fransa'yı yenmesinin ardından 26 Şubat 1871 tarihinde Versay Sarayı'nın Aynalar Salonu'nda imzalanmıştır. Antlaşmanın özgün adında "Versay" (Fransızca: Versailles) geçmemesine rağmen, genellikle imzalandığı yerin adıyla anılır. Antlaşmaya, Üçüncü Fransa Cumhuriyeti adına Adolphe Thiers, Alman İmparatorluğu adına ise Otto von Bismarck imza atmıştır. 17 Ocak 1871'de ilan edilen bırakışmanın yazılı bir metne dönüştürülmesi bir aydan fazla sürmüştür. Bu antlaşma, 10 Mayıs 1871'de imzalanacak Frankfurt Antlaşması ile son hâlini almıştır. Versay Antlaşması, Fransa'nın Avrupa'daki gücünü zayıflatırken, Alman İmparatorluğu'nun yükselişini pekiştirmiştir.

 Barış Ödülleri 

 Nobel Barış Ödülü 
Ana madde: Nobel Barış Ödülü

İş insanı Alfred Nobel'in adını taşıyan en prestijli ödüllerden biri olan Nobel Barış Ödülü, Alfred Nobel'in ölmeden önce vasiyetinde servetinin "bir önceki yıl insanlığa en büyük faydayı sağlamış olanlara" ödül şeklinde dağıtılmasını istemesiyle ortaya çıkmıştır. İlk olarak 1901 yılında verilmeye başlanan Nobel Barış Ödülü, her yıl dünyanın dört bir yanından insanlığa hizmet etmiş kişilere, Norveç parlamentosu tarafından seçilen beş kişilik Norveç Nobel Komitesi'nin değerlendirmesiyle verilmektedir.

 Uluslararası Çocuk ve Barış Ödülü 
Uluslararası Çocuk ve Barış Ödülü, her yıl HIV/AIDS ile mücadele eden çocukların hayat koşullarını daha iyi hale getirmeye yönelik önemli katkılarda bulunan bir çocuğa verilir. Hollanda'nın Amsterdam şehri merkezli KidRights Foundation (Çocuk Hakları Vakfı) tarafından başlatılan bu ödül 2005 yılında Roma'da UNICEF gibi örgütlerin de bulunduğu Nobel Barış Ödülü zirvesinde hayata geçirilmiştir.

 Atatürk Uluslararası Barış Ödülü 
Ana madde: Atatürk Uluslararası Barış Ödülü

Atatürk'ün “Yurtta sulh, cihanda sulh” sözlerine sahip çıkmak amacını taşıyan Atatürk Uluslararası Barış Ödülü, Dünya barışı, uluslararası ilişkilerin iyileştirilmesi ve iyiliğin yayılmasına fayda sağlayan kişilere Türkiye Cumhuriyeti tarafından verilmiş olan ödüldür.

1986 yılında "Atatürk Uluslararası Barış Ödülü Tüzüğü" ile verilmeye başlanan 1992'den sonra aralıklarla verilen ödül son olarak 2013 yılında verilmiştir.

 Gandhi Barış Ödülü 
Ana madde: Gandhi Barış Ödülü

Mahatma Gandhi'nin adını taşıyan Uluslarası Gandhi Barış Ödülü, Hindistan Devleti tarafından 1995 yılında Gandhi'nin 125. doğum yıl dönümünden sonra verilmeye başlanmıştır. Uluslarası olan bu ödüle tüm Dünyadan katılım sağlanmaktadır. Kurumlara ve kişilere verilen ödül sosyal, ekonomik ve politik çalışmalara katkı sunanlara verilmektedir.

 Abdi İpekçi Barış ve Dostluk Ödülü 
Ana madde: Abdi İpekçi Barış ve Dostluk Ödülü

Yunan mühendis Andreas Politakis'in fikriyle ortaya çıkan ödül, Türkiye ve Yunanistan halkları arasındaki dostluğu geliştirmek amacıyla 1979-2001 arasında Abdi İpekçi anısına 2 yılda bir verilmiştir. Ödülü kazanmaya hak kazananlar Türkiye ve Yunanistan tarafında 2 ayrı kurulun oluşturulmasıyla seçilmiştir. 2001 yılına kadar ödüle Türkiye tarafından Milliyet gazetesi Yunanistan tarafından ise Elefterotipia gazetesi ev sahipliği yapmıştır.

 Olof Palme Ödülü 
Ana madde: Olof Palme Ödülü

Olof Palme Ödülü, 6 Şubat 1987'de İsveç eski Başbakanı Olof Palme'nin anısına kurulan uluslararası bir insan hakları ve barış ödülüdür. Olof Palme Uluslararası Anlayış ve Ortak Güvenlik Anma Fonu tarafından verilen ödül, ırkçılık karşıtlığı, insan hakları, demokrasi, sosyal adalet ve barış alanlarında üstün katkılar sunan kişi veya kurumlara her yıl bir diploma ve 100.000 ABD doları olarak takdim edilir.

 Konfüçyüs Barış Ödülü 
Ana madde: Konfüçyüs Barış Ödülü

Konfüçyüs Barış Ödülü (Çince: 孔子和平獎, İngilizce: Confucius Peace Prize), ünlü filozof Konfüçyüs'ün adını taşıyan ve Çin tarafından dünya barışına Doğu bakış açısıyla önemli katkılar sağlayan kişi veya kurumlara verilen bir ödüldür. Ödül, 100.000 ¥ (yaklaşık 15.000 $) para ödülüyle takdim edilir.

 Barış Kültürü Haber Ağı 

Barış Kültürü Haber Ağı, kısaca CPNN olarak da bilinir, barış kültürü için küresel hareketi desteklemeye kendini adamış, Birleşmiş Milletler tarafından yetkilendirilmiş etkileşimli bir çevrimiçi haber ağıdır.

 Sydney Barış Ödülü 
küçükresim|Gökkuşakları, genellikle uyumun ve barışın bir simgesi olarak kullanılır.
Her yıl Kasım ayının ilk haftasında, Sydney Barış Vakfı tarafından Sydney Barış Ödülü verilir. Bu ödül, yaşamı ve çalışmalarıyla aşağıdaki alanlarda önemli katkılarda bulunmuş bir kişi ya da kuruluşa verilir:

 Yerel, ulusal ya da uluslararası düzeyde adaletle birlikte barışın sağlanması,
 İnsan haklarının teşviki ve gerçekleştirilmesi,
 Şiddetsizlik felsefesi, dili ve uygulaması.

 Birleşmiş Milletler Barış Elçileri 

 Haya bint el-Hüseyin 
Ana madde:Haya bint el-Hüseyin

Haya bint El Hüseyin (Arapça: هيا بنت الحسين; doğum tarihi 3 Mayıs 1974), Ürdün'ün eski kralı Hüseyin bin Talan'ın  kızı ve mevcut Ürdün Kralı Abdullah Bin El Hüseyin'in kız kardeşidir. Aynı zamanda Birleşik Arap Emirlikleri Başkan Yardımcısı, Başbakanı ve Dubai Emiri olan Şeyh Muhammed bin Raşid el-Mektum'un eşidir. 2007 yılında Birleşmiş Milletler tarafından Barış Elçisi olarak atanmıştır.

 Paulo Coelho 
Ana Madde: Paulo Coelho

Paulo Coelho (doğum: 24 Ağustos 1947, Rio de Janeiro), Brezilyalı bir roman ve şarkı sözü yazarıdır. Yazarlığa adım atmadan önce ülkesinde tanınmış bir şarkı sözü yazarı olan Coelho, bir dönem gazetecilik de yapmıştır. 1986'da, Hristiyanların Batı Avrupa'dan başlayıp İspanya'nın Santiago de Compostela şehrinde sona eren geleneksel hac yolculuğuna katıldı. Bu yolculuğunu "Hac" (özgün adı: The Pilgrimage) adlı eserinde anlattı. 1988'de yayımlanan Simyacıromanı ise onun dünya çapında tanınmasına yol açtı. 42 ülkede yayımlanan ve 26 dile çevrilen bu eser, büyük bir başarıya ulaştı; Coelho'yu, Gabriel Garcia Marquez'den sonra en çok okunan Latin Amerikalı yazar yaptı. Paulo Coelho Enstitüsü'nü kurarak Brezilya'daki yoksul çocuklara ve yaşlılara destek olmayı amaçladı. Aynı zamanda UNESCO'nun Kültürlerarası Diyaloglar programında danışmanlık yapıyor ve İsviçre'nin Davos kentinde düzenlenen Dünya Ekonomik Forumu'nu organize eden Schwab Vakfı'nın yönetim kurulunda yer alıyor. Coelho, Dünya Ekonomik Forumu'ndan Crystal Award ödülünü ve Fransız Légion d'Honneur nişanını da içeren birçok prestijli ödüle layık görüldü. 2002 yılında Brezilya Edebiyat Akademisi üyeliğine kabul edildi ve halen çeşitli önemli yayın organlarında köşe yazıları yazmaya devam ediyor. Yazar, hayatını Rio de Janeiro'da sürdürmektedir.

 Dini İnançlar 
Dini inançlar genellikle insan hayatındaki sorunları, bireyler ve toplumlar arasındaki ve içindeki çatışmaları tanımlamaya ve ele almaya çalışır. Antik yunanca konuşulan bölgelerde, barış erdemi, Tanrıça Eirene olarak kişileştirilirken Latince konuşulan bölgelerde ise Tanrıça Pax olarak temsil edilirdi. Onun imgesi, antik heykeltıraşlar tarafından genellikle bereket boynuzuve asa taşıyan, bazen de meşale ve zeytin dallarıyla betimlenen yetişkin bir kadın olarak tasvir edilirdi.

 Hristiyanlık 
Hristiyanlar, Nasıralı İsa'nın  olduğuna ve  (Meshedilmiş Olan) olarak adlandırıldığına inanırlar. İsa'nın, "Barış Prensi" olarak adlandırıldığı bu anlayış, İsa'nın mesianik bir kehaneti olarak, Yeşaya 9:6'da yer alır. Luka İncili'nde, Zekeriya, oğlu Yahya'yı kutlar: "Ve sen, çocuk, Yüce Olan'ın peygamberi olarak anılacaksın; çünkü sen, Rab'bin önünde yollarını hazırlamak, halkına günahlarının affı ile kurtuluş bilgisini vermek için gideceksin. Tanrı'nın şefkatli merhametiyle, yukarıdan gelen şafak bizim üzerimize doğacak, karanlıkta ve ölüm gölgesinde oturanlara ışık verecek, ayaklarımızı barış yoluna yönlendirecek."

Barışa tanıklık olarak, Anabaptist Hristiyan geleneğindeki Barış Kiliseleri (Mennonitler ve Quakerlar gibi), aynı zamanda Kutsal Metodist Pasifistler (İmanlı Misyoner Kilisesi gibi), karşı durmayı benimsemiş ve savaşa katılmamaktadırlar.

Katolik Kilisesi'nde, Kutsal Rozari'nin barışa katkıda bulunması gerektiği görüşüne olan güveni belgeleyen birçok papalık dokümanı bulunmaktadır. 1965 tarihli Mense Maio Enciklikası'nda, Kutsal Rozari' nin uygulanmasını teşvik eden Papa VI. Paulus, 1966'daki Christi Matri Enciklikası'nda barış dilemek için bu uygulamayı yineleyerek, 1969 tarihli Recurrens Mensis Apostolik Belgesinde, Rozari' nin büyük barış armağanını sağlamak için bir dua olduğunu belirtmiştir.

 Hinduizm 
Hindu metinlerinde şu pasajlar yer almaktadır:Göklerde barış, gökyüzü ile yeryüzü arasındaki boşlukta barış,

Yeryüzünde barış, sularda barış,

Bitkilerde barış, ormandaki ağaçlarda barış,

Tüm tanrılarda barış, Brahman'da barış,

Her şeyde barış, barışın içinde barış—

O barış bana da gelsin!— Yajur Veda 36.17Kendi insanlarımızla uyum içinde olalım, bize yabancı olan insanlarla da uyum içinde olalım.

Ashvinler (Göksel İkizler), bizimle yabancılar arasında kalp birliği yaratsın.

Zihnimizde birleşelim, amaçlarımızda birleşelim ve içimizdeki kutsal ruha karşı savaşmayalım.

Çok sayıda insanın öldüğü savaş çığlıkları yükselmesin,

ve savaş tanrısının okları gün doğumunda düşmesin.— Yajur Veda 7.52Üstün bir varlık kötülüğe kötülükle karşılık vermez.

Bu, herkesin gözetmesi gereken bir ilkedir…

Kötüye de iyiye de hatta ölümü hak eden hayvanlara bile zarar verilmemelidir.

Asil bir ruh, başkalarına zarar vermekten keyif alanlara ya da zalimce eylemlere bile merhamet gösterir…

Kim hatasızdır ki?— Valmiki, RamayanaZafer getiren savaş arabası bambaşka bir türdedir.

Onun tekerlekleri cesaret ve dayanıklıdır; bayrağı doğruluk ve erdemli davranıştır.

Gücü, sağduyuyu, özdenetimi ve cömertliği dört atı olarak taşır,

ve bu atlar bağışlayıcılık, merhamet ve sükûnet dizginleriyle yönlendirilir…

Kim ki bu erdemli savaş arabasına sahipse,

onun fethedecek bir düşmanı kalmamıştır. — Valmiki, Ramayana

 Budizm 
Budistler, barışın acı ve ıstırabın sona erdirilmesiyle sağlandığına inanırlar. Acı ve ıstırabın, arzuların (aşırı durumda açgözlülüğün), korkuların ve yanılsamaların bir sonucu olduğunu ve ıstırabın, sonuçlara duyulan bağlılıktan kaynaklandığını düşünürler. Bu tür acıları ve ıstırabı ortadan kaldırmak ve kişisel huzura ulaşmak için, Buda'nın yolunu takip edenler, Budist felsefesinin temel öğretilerinden biri olan Dört Yüce Gerçek'e bağlı kalırlar.

 İslam 
İslam, kökeni "selam" kelimesine dayanan ve kelime olarak "barış" anlamına gelen bir inanç sistemidir. Kur'an-ı Kerim'de, "İman eden ve kalpleri Allah'ı anmakla huzura erenler için; şüphesiz ki kalpler ancak Allah'ı anmakla huzur bulur" (13:28) denilmiştir. Ayrıca, "Ey iman edenler! Toplantılarda yer açılmasını söylendiğinde, yer açın. Allah da size yer açacaktır. Ve kalkmanız söylendiğinde, kalkın. Allah, sizden iman edenleri yükseltecek ve bilgiyle donatılmış olanları derecelerle yüceltecektir. Allah, yaptığınız her şeyi bilendir" (58:11) şeklinde belirtilmiştir.

 Yahudilik 
Yahudi geleneği, Tanrı'yı barışla ilişkilendirir; bu, Yahudilikteki çeşitli ilke ve yasalarla kanıtlanmaktadır.

Şalom, barış anlamına gelen İbranice kelime, Yahudi kanunları ve geleneğine göre Tanrı'nın isimlerinden biridir. Örneğin, geleneksel Yahudi yasalarına göre, bir kişi banyoda olduğu zaman "Şalom" demesi yasaktır, çünkü Tanrı'nın isimlerinin banyo gibi kutsal kabul edilmeyen yerlerde söylenmesi yasaktır; bu, Tanrı'nın adı saygı ile korunmak içindir.

Yahudi litürjisi ve duası, Tanrı'dan dünyada barış kurmasını isteyen dualarla doludur. Şmone Esre, Yahudilikte her gün üç kez okunan önemli bir duadır ve barış için bir dilek ile sona erer. Şmone Esre'nin son duası, aynı zamanda Amida (duanın ayakta okunduğu için "ayakta durma" olarak adlandırılır) olarak da bilinir, barışa odaklanır ve barış dilekleriyle başlar ve sona erer.

Barış, Yahudiliğin temel ilkelerinden biri olan Mesih kavramının merkezinde yer alır; bu kavram, evrensel barış ve bolluk zamanını ifade eder. Bu zamanda, silahlar ekin biçme aletlerine dönüşecek ve aslanlar kuzularla uyuyacaktır. Yeşaya Kitabı' nda şöyle yazılmıştır:

Onlar kılıçlarını oraklara, mızraklarını da sekilere döndürecekler; ulus ulusa kılıç çekmeyecek, savaşmayı da öğrenmeyecekler.

— Yeşaya 2:4

Kurt kuzu ile birlikte yaşayacak, panter de keçiyle uzanacak; dana ile aslan, yavrusu ile bir arada olacak ve küçük bir çocuk onları yönlendirecek. İnek ayı ile birlikte otlayacak, yavruları bir arada uzanacak ve aslan öküz gibi ot yiyecek. Bebek kobra çukurunun yakınında oynayacak, küçük çocuk ise yılan yuvasına elini koyacak. Onlar, benim kutsal dağımda ne zarar verecek ne de yok edecekler, çünkü dünya, denizleri kaplayan sular gibi Tanrı bilgisini dolduracak.

— Yeşaya 11:6–9

Tanah (İbranice Kutsal Kitap) içerisindeki son metafor, özlenen mesihsel çağın karakterize edeceği barışı simgeler; bu barışta, doğanın düşmanları, güçlü ile zayıf, avcı ile av, uyum içinde yaşayacaktır.

Yahudiler, her gün Mesih duası ile barış içinde bir mesihsel çağ için dua ederler. Ayrıca, Mesih'in gelişine duyulan inanç, Maimonides'e (Musa bin Meymun) göre, Yahudilikteki on üç temel inanç ilkesinden biridir.

 İdeolojik Görüşler 

 Pasifizm 

Pasifizm, savaş ya da şiddet davranışlarına, anlaşmazlıkları çözme veya avantaj elde etme aracı olarak kesin bir karşı duruştur. Pasifizm, uluslararası anlaşmazlıkların barışçıl yollarla çözülebileceği ve çözülmesi gerektiği inancından, askerî kurumlar veya silah üreticileri gibi saldırgan davranışları kurumsallaştırma eğiliminde olan yapıların ortadan kaldırılması çağrılarına; hatta devlet gücüne herhangi bir biçimde dayanan toplumsal yapılanmalara karşı çıkmaya kadar uzanan bir görüş yelpazesini kapsar. Devletin güç kullanımına zaman zaman karşı çıkan gruplar arasında anarşistler ve liberteryenler yer alır. Mutlak pasifizm, kendini ya da başkalarını savunma durumu da dahil olmak üzere, tüm koşullarda şiddet davranışını reddeder.

Pasifizm, ya ahlaki ilkelere (deontolojik bir bakış açısı) ya da pragmatizme (sonuçlara dayalı bir bakış açısı) dayanabilir. İlkesel pasifizm, şiddetin her türünü çatışmalara verilmiş uygunsuz ve ahlaken yanlış bir tepki olarak görür. Pragmatik pasifizm ise savaşın ve kişiler arası şiddetin maliyetlerinin öylesine yüksek olduğunu, bu nedenle anlaşmazlıkları çözmek için daha iyi yolların mutlaka bulunması gerektiğini savunur.

 İç Huzur, Meditasyon ve Dua 

Psikolojik ya da içsel huzur (yani zihin huzuru), kişinin iç dünyasında ya da ruhsal olarak huzur içinde olma hâlini ifade eder. Bu durum, kişinin görünen uyumsuzluk, stres veya rahatsızlık karşısında sakinliğini koruyabilmesini sağlayan yeterli bir bilgi ve anlayış netliğiyle birlikte gelir. İçsel olarak “huzur içinde” olmak, sağlıklı bir zihinsel durum, duygusal anlamda bir denge (homeostaz) olarak kabul edilir ve stresli, zihinsel olarak kaygılı ya da duygusal olarak dengesiz olmanın tam tersidir. Meditatif geleneklerde, “zihin huzuru”na ulaşmak genellikle mutluluk ve manevi haz ile ilişkilendirilir.

Zihin huzuru, dinginlik ve sakinlik, stresin etkilerinden arınmış bir ruh hâlini tanımlar. Bazı meditasyon geleneklerinde, iç huzurun bir bilinç durumu ya da aydınlanma hâli olduğuna inanılır ve bu durum çeşitli meditasyon türleri, dua, tai chi, yoga veya başka zihinsel ya da fiziksel disiplinlerle geliştirilebilir. Bu tür uygulamaların çoğu, bu huzuru kendini bilme deneyimi olarak tanımlar. İçsel huzuru bulma vurgusu sıklıkla Budizm, Hinduizm ve bazı geleneksel Hristiyan mistik uygulamaları (örneğin manastır hayatıMcGinn, Bernard (2006). Essential Writings of Christian Mysticism. p. 163.) ile birlikte New Age (Yeni Çağ) hareketiyle de ilişkilendirilir.

 Saldırmazlık İlkesi 
Saldırmazlık ilkesi, bir bireye ya da bireyin mülkiyetine yönelik saldırının, her zaman yaşam, özgürlük ve mülkiyet haklarının ahlaka aykırı bir ihlali olduğunu savunur. Hedeflere ulaşmak için rıza yerine aldatma yoluna başvurmak da saldırmazlık ilkesinin ihlali sayılır. Bu nedenle, bu ilke çerçevesinde; tecavüz, cinayet, aldatma, zorunlu vergilendirme, devlet düzenlemeleri ve başka türlü barışçıl bireylere yönelik saldırı başlatan tüm davranışlar, saldırmazlık ilkesine aykırı kabul edilir. Bu ilkeye en çok bağlı kalanlar genellikle liberteryenlerdir.

Saldırmazlık ilkesini tanımlamak için kullanılan yaygın ve kısa bir söz şudur:"İyi fikirler zor kullanmayı gerektirmez."

 Satyagraha 

Satyagraha, Mohandas Karamchand Gandhi tarafından geliştirilen, şiddetsiz direnişin bir felsefesi ve pratiğidir. Gandhi, satyagraha tekniklerini Hindistan'ın bağımsızlık mücadelesinde ve daha önceki Güney Afrika'daki mücadelelerinde kullanmıştır.

Satyagraha kelimesi, Gandhi'nin Güney Afrika'da yayınladığı Indian Opinion gazetesinde düzenlediği bir halk yarışmasıyla ortaya çıkmıştır. Gandhi, Hindistandaki yaygın Hindu dilinin ve İngilizcenin, şiddetsiz çatışma yaklaşımlarını tam olarak ifade edebilecek bir kelimeye sahip olmadığını fark ettiğinde bu yarışmayı düzenlemiştir. Gandhi'nin otobiyografisine göre, yarışmayı kazanan kişi, Maganlal Gandhi (muhtemelen bir akraba değildi), "sadagraha" önerisini sunmuş ve Gandhi bu kelimeyi "satyagraha" olarak değiştirmiştir. Etymolojik olarak bu Hindice kelime "doğruluk-sadakat" anlamına gelir ve genellikle "doğrulukta kararlılık" veya "doğruluk gücü" olarak çevrilir.

Satyagraha teorisi, Martin Luther King Jr., James Bevel ve diğerlerinin Amerika'daki sivil haklar hareketi sırasında yürüttükleri kampanyaları da etkilemiştir. Satyagraha teorisi, araçlar ve hedeflerin ayrılmaz olduğunu savunur. Bu nedenle, barışı elde etmek için şiddet kullanmaya çalışmak çelişkilidir. Gandhi'nin yazdığı gibi: "Derler ki, 'araçlar, sonuçta araçlardır'. Ben ise derim ki, 'araçlar, sonuçta her şeydir. Araç neyse, sonuç da odur...' Gandhi'ye ait olduğu bazen söylenen bir alıntı, ancak A. J. Muste'ye de atfedilir, şu şekilde özetler: "Barışa giden bir yol yoktur; barış, yoldur."

 Anıtlar 
Aşağıdakiler barış anıtlarıdır:
+İsimKonumKuruluşAnlamıGörselOn İki Metal ColossiEpang Sarayı, Xi'anÇin İmparatoruQin'in evrensel fetihlerini takiben ve evrensel barışı simgeleyerek, İlk İmparator eski Savaşan Devletlerin tüm metal silahlarını artık gereksiz görüp bunları on iki heykel ve çanağa eritmiştir.Hayatta kalmış hiçbir illüstrasyon yokAra PacisRoma, İtalyaRoma SenatosuAugustus, Roma askeri zaferi yerine evrensel barışın sağlanmasını vurguladığı için geleneksel zafer kemeri yerine barış anıtı tercih edilmiştir.Dirk Willems Barış BahçesiSteinbach, ManitobaMennonite Heritage VillageDirk Willems'ın hikâyesini anlatan bir barış bahçesi; radikal barış yapmayı yaşamanın anlamı üzerine düşünmek ve derinleşmek için bir yer.Japonya Barış BahçesiFredericksburg, TexasPasifik Savaş MüzesiJapon halkından, Chester W. Nimitz'i onurlandırmak için Amerikan halkına sunulmuş bir hediye; şiddet, yıkım ve kaybın yoğunluğundan bir kaçış olarak yaratılmıştır.küçükresimJapon Barış ÇanıNew York City, NYBirleşmiş MilletlerDünya barışıküçükresimZaman ÇeşmesiChicago, ILChicago Park DistrictABD ve Birleşik Krallık arasında 100 yıl barışküçükresimFredensborg SarayıFredensborg, DanimarkaFrederick IVBüyük Kuzey Savaşı'ndan sonra Danimarka-Norveç ve İsveç arasında 3 Temmuz 1720'de imzalanan barış, tamamlanmamış sarayda yapılmıştır.küçükresimUluslararası Barış BahçesiKuzey Dakota, ManitobaKar Amacı Gütmeyen KuruluşABD ve Kanada arasındaki barış, dünya barışıküçükresimBarış KemerABD ve Kanada sınırı, Surrey, Britanya KolumbiyasıKar Amacı Gütmeyen Kuruluş1814'teki Gent Antlaşması'nın imzalanmasından sonra, Büyük Britanya ve ABD arasındaki ilk 100 yıl barışı onurlandırmak için inşa edilmiştir.küçükresimShanti StupaPokhara, NepalNipponzan-Myōhōji-DaisangaDünyadaki seksen barış pagodasından biri.Avrupa HeykeliBrükselAvrupa KomisyonuAvrupa'da Barışta BirlikküçükresimWaterton-Glacier Uluslararası Barış ParkıAlberta, MontanaKar Amacı Gütmeyen KuruluşDünya Barışıküçükresim

Çalışmalar, sıralamalar ve dönemler
Barış ve çatışma çalışmaları
Barış ve çatışma çalışmaları  şiddet içeren ve şiddet içermeyen davranışları ve toplumsal çatışmaların yapısal mekanizmalarını inceleyen ve analiz eden Akademik bir alandır. Bu, daha arzu edilen bir insan durumuna yol açan süreçleri daha iyi anlamak içindir.Dugan, 1989: 74 Bir varyasyon olan barış çalışmaları (irenoloji), çatışmaların önlenmesi, yatıştırılması ve çözümüne yönelik disiplinlerarası bir çabadır. Bu alan, çatışmalarda zaferin etkin bir şekilde kazanılmasını amaçlayan savaş çalışmalarıyla (polemoloji) tezat oluşturmaktadır. Bu alana katkı sunan disiplinler arasında siyaset bilimi, coğrafya, ekonomi, psikoloji, sosyoloji, uluslararası ilişkiler, tarih, antropoloji, din bilimleri ve toplumsal cinsiyet araştırmaları gibi birçok farklı alan yer almaktadır.

Ölçüm ve sıralama
Her ne kadar barış çokça soyut bir kavram olarak tanımlansa da, dünya üzerindeki çeşitli kuruluşlar barışı saymak ve ölçmek için belli çalışmalar geliştirmektedir. Ekonomi ve Barış Enstitüsü tarafından geliştirilen Küresel Barış Endeksi  şiddetin yokluğu ve şiddet korkusunun yokluğu ile ilgili koyulmuş olan 23 gösterge ile ülkelerdeki barışı ölçmek için yaratılmış olan bir sistemdir.

Endeksin 2015 versiyonunda ülkelerin iç ve dış barış seviyelerine göre 163 ülkeyi sıralamıştır.. 2017 Küresel Barış Endeksine göre, İzlanda dünyadaki en barışsever ülke olurken en az barışsever ise Suriye olmuştur.. Barış Fonu tarafından yaratılmış olan Kırılgan Devletler Endeksi 178 ülkede dengesizlik veya şiddet riski üzerinde durmaktadır. Endeks politika, toplumsal ekonomi ve askeri boyutlar açısından 12 gösterge ile bir devletin ne kadar kırılgan olduğunu ölçmektedir. 2015 Kırılgan Devletler Endeksi en kırılgan devlet olarak Güney Sudan'ı, en az kırılgan devlet olarak ise Finlandiya'yı seçmiştir. Maryland Üniversitesi, barışı ölçmek amacıyla Barış ve Çatışma İstikrarsızlık Cetvelini yayımlamaktadır. Bu endeks, 163 ülkeyi beş temel göstergeye göre değerlendirmekte ve özellikle üç yıllık bir dönemdeki siyasal istikrarsızlık veya silahlı çatışma riski üzerinde durmaktadır. En güncel verilere göre, Slovenya en barışçıl ülke olarak öne çıkarken, Afganistan en çok çatışma yaşayan ülke olarak belirlenmiştir. Yukarıda belirtilen Ekonomi ve Barış Enstitüsü, Barış Fonu ve Maryland Üniversitesi'nin raporlarına ek olarak, George Mason Üniversitesi gibi diğer kuruluşlar da ülkeleri barışçıllık düzeylerine göre sıralayan endeksler yayımlamaktadır.

Uzun dönemler
Günümüzde varlığını sürdüren devletler arasında en uzun süreli barış ve tarafsızlık dönemi, 1814'ten bu yana savaşa girmeyen İsveç ve 1815'ten beri resmî tarafsızlık politikası izleyen İsviçre'de gözlemlenmektedir. Bu durumun devamlılığı, kısmen Avrupa ve dünyada yaşanan görece barış dönemleri sayesinde mümkün olmuştur. Bu dönemler, Pax Britannica (1815–1914), Pax Europeana/Pax Americana (1950'lerden itibaren) ve Pax Atomica (yine 1950'lerden itibaren) olarak adlandırılmaktadır.

Uzun barış dönemlerine diğer örnekler:
 1603 ile 1868 arasında (265 yıl) Japonya'daki Yalnızcı Edo dönemi (diğer adıyla Tokugawa şogunluğu).
Hazarların 700-950 (250 sene) yılları arasındaki Pax Khazarica dönemi.
Roma imparatorluğunun Pax Romana dönemi (190 veya 206 yıl).

 Ayrıca bakınız 

 Barış hareketi
 Dünya Barış Günü
 Dünya barışı
 Küresel Barış Endeksi

 Kaynakça