Stendhal

Marie-Henri Beyle (23 Ocak 1783, Grenoble – 23 Mart 1842, Paris), daha çok mahlası Stendhal ile bilinen Fransız realist yazardır. Fransa ve İtalya'da yaşamış, yazarlık, askerlik ve diplomatlık yapmıştır. Kırmızı ve Siyah, Parma Manastırı gibi romanların yazarıdır.

 Yaşam öyküsü 

Gençliği (1783-1800)

sağ|küçükresim|upright=0.55|Stendhal'in doğduğu evin girişi

Marie-Henri Beyle, Grenoble'da 23 Ocak 1783 tarihinde burjuva bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası avukat Chérubin-Joseph Beyle (d.1747), annesi Henriette Gagnon'dur (d.1757). Bu ailede Pauline Eléonore (d. 1786) ve Zénaïde-Caroline (d. 1788) adlı iki kız kardeşi olan Marie-Henri, henüz yedi yaşındayken, 1790 yılında, çok sevdiği annesini kaybetti. Fransız İhtilali döneminde asilzadelerin ve Katolik Kilisesi'nin yanında yer alan, aile içinde de baskıcı ve muhafazakâr olan babasıyla hiçbir zaman anlaşamayan ve bunu eserlerine yansıtan Marie-Henri, babası ve teyzesi Séraphine tarafından büyütülürken, dedesi Henri Gagnon (d.1728) ve onun uşağı Lambert ile arkadaşlık yaptı.

sol|küçükresim|upright=0.55|Stendhal'in lisedeki halinin tasviri, Louis-Joseph Jay'in 1798 tarihli çizimi

13 yaşına kadar evde eğitim gören ve bu sırada edebiyata ilgi duymaya başlayan Marie-Henri, 1796'da Grenoble'da açılan École Centrale adlı okula kaydoldu. Bu okulda yaşıtlarıyla yaşadığı sorunlar sınıf arkadaşlarından biriyle düello yapmasına kadar vardı. Buna rağmen derslerinde başarılı oldu; resim ve matematik dallarında ödül kazandı.Alter, a.g.e. s. 34. Bu dönemde Selmours adında, beş perdelik ilk komedyasını kaleme aldı. École Centralede üç yıl öğrenim gördükten sonra École Polytechnique'te eğitim alma ve mühendis olma niyetiyle 30 Ekim 1799'da Grenoble'dan ayrılarak Paris'e gitti.

sol|küçükresim|upright=0.68|Stendhal'in profilden portresini içeren, 1822 tarihli madalyon

Askerlik dönemi (1800-1814)

Napolyon Bonapart'ın hükûmet darbesiyle Fransız Konsülü olmasının ertesi günü (10 Kasım 1799) Paris'e ulaştı.Alter, a.g.e. s. 37. Çok geçmeden mühendis olma hayalinden vazgeçti, zengin bir bürokrat olan kuzeni Noël Daru'nün (1729-1804) evinde yaşadı ve Noël'in oğlu Pierre'in yanında bir süre kâtiplik yaptı. İlk aşkı olan Adèle Rebuffel (1788-1861) ile bu dönemde tanıştı. Pierre'in kardeşi Martial'in (1784-1829) etkisiyle orduya katılmak üzere 7 Mayıs 1800 tarihinde Paris'ten ayrılarak, ağır süvari birliğinde teğmen olarak görev yapacağı Milano'ya doğru yola çıktı.Alter, a.g.e. s. 45. Domenico Cimarosa ve Gioachino Rossini'nin müziğini ve Vittorio Alfieri'nin eserlerini tanıdığı ve önce Madame Martin, sonra da Angela Pietragrua adlarında iki kadına âşık olduğu Milano'da Ekim ayına kadar geçirdiği kısa süreyi, sonradan yazdığı otobiyografisi Henri Brulard'ın Hayatı'''nda "hayatının en güzel dönemi" olarak niteledi.Alter, a.g.e. s. 51. 23 Ekim 1800 tarihinde terfi ederek Milano'dan ayrıldı ama Lombardiya ve Piyemonte bölgelerindeki birliklerde görev almaya devam etti. Aralık 1801'de sağlığını gerekçe göstererek ordudan ayrıldı ve Grenoble'a döndü. Burada üç ay kaldıktan sonra Nisan 1802'de Paris'e gitti ve aynı yılın Temmuz ayında ordudaki görevinden resmen istifa etti.

Aşk yaşadığı Mélanie Guilbert adlı genç aktrisin peşinden gitti ve 25 Temmuz 1805'te Marsilya'ya vardı.Alter, a.g.e. s. 77. Orada ticarete atıldıysa da başarısız oldu. Ertesi yıl Paris'e döndü, ordudan istifası nedeniyle arasının açıldığı Daru ailesiyle ilişkilerini düzeltti ve kuzeniyle birlikte, Fransız işgali altında bulunan Prusya'ya gitti. 28 Ekim 1806'da Berlin'e vardı ve iki gün sonra Pierre Daru tarafından yeniden askeri bir göreve atandı. Prusya ve Avusturya'da çeşitli görevlerde bulunduktan sonra 1810 yılı başında Paris'e döndü. Aynı yıl başkentte bir başka resmî göreve atandı. 1811 yılında Angéline Béreyter adındaki genç bir opera sanatçısıyla aşk yaşadı. Birkaç ay sonra uzaktan akrabası Alexandrine Daru'ye aşkını ilan etti, fakat karşılık bulamadı.Alter, a.g.e. s. 105.

24 Haziran 1812 tarihinde başlayan Napolyon'un Rusya seferine katıldı, Moskova'nın yanışına şahit oldu; üçte ikisi ölen veya esir düşen Fransız ordusunda eve dönmeyi başaran askerlerden biri oldu. Ancak notlarının önemli bir kısmını, ordu Rusya'dan geri çekilirken kaybetti. Yaklaşık altı ay süren bu sefer sırasında, Almanya'nın kuzeydoğusundaki Stendal kasabasından ilham alarak, yazılarında "Stendhal" takma adını kullanmaya başladı.

31 Ocak 1813 tarihinde Paris'e döndü ve sevgililerinden Angéline Béreyter ile birlikte yaşamaya başladı. Altıncı Koalisyon Savaşı sırasında Mainz, Bautzen ve Żagań bölgelerinde görevlendirildi. Ateşli hastalığı ilerleyince istirahat için önce Dresden'e, ardından 14 Ağustos 1813'te Paris'e gönderildi. Bu vesileyle 7 Eylül'de Milano'ya gitti; Venedik ve Como bölgelerini görme fırsatı buldu. 20 Eylül 1813 günü dedesi Henri Gagnon yaşamını yitirdi. 14 Kasım günü görev için Fransa'ya çağrıldı, ardından İsviçre'nin Carouge kentinde ve Grenoble'da görevlendirildi. Hastalığı artınca 1814 Mart ayının sonlarında Paris'e döndü. Napolyon'un düşüşü ve XVIII. Louis'nin Mayıs ayında Paris'e girişi üzerine yeni hükûmete yanaşmak istese de başarılı olamadı ve Milano'ya taşınmaya karar verdi.

Mayıs 1814'te, Joseph Haydn, Amadeus Mozart ve Pietro Metastasio'nun hayatlarını anlatan bir kitap yazmaya karar verdi. Ocak 1815'te yayımlanan bu kitap, İtalya'da Giuseppe Carpani tarafından yakın zamanda yayımlanmış bir kitaptan önemli ölçüde intihal içerdiği için Carpani ve Stendhal arasında sert bir tartışmaya neden oldu.Alter, a.g.e. s. 126.

sağ|küçükresim|upright=0.68|Stendhal'in Jean-Louis Ducis tarafından 1835 yılında yapılan portresi

İtalya dönemi (1814-1821)

Napolyon'un düşüşüyle Fransa'dan ayrılan Beyle, 10 Ağustos 1814 tarihinde Milano'ya ulaştı. Napolyon'un 1815 Mart'ında yeniden Fransa'nın başına geçmesine rağmen memleketine dönmeyi düşünmedi.

Milano'da önce eski sevgilisi Angela Pietragrua'yla bir araya gelmeye çalıştı, fakat beklediği ilgiyi göremedi. Civardaki İtalyan kentlerini gezen Beyle, Milano'daki sanat camiasında etkinlik gösterdi ve İngiliz edebiyatını da inceleme fırsatı buldu; hatta Lord Byron ile tanıştı.Alter, a.g.e. s. 145. 1817 Ağustos'unda kısa süreliğine Paris'i ziyaret ettiği seyahatinde Londra'ya da gitti. Paris'te bulunduğu sırada İtalya'da Resim Sanatının Tarihi adlı kitabını kendi imzasıyla, Roma, Napoli ve Floransa adlı eserini ise Stendhal mahlasıyla yayımlattı. Milano'ya döndüğünde Napolyon'un Hayatı eseri üzerinde çalışmaya başladı.

1818 Mart ayında arkadaşı Giuseppe Vismara aracılığıyla, Metilde Viscontini Dembowski'yle tanıştı; çok geçmeden âşık oldu, izleyen yıllarda uğraşmasına rağmen aşkına karşılık bulamadı.Jourda, a.g.e. s. 38. 1819 yılında babası Chérubin-Joseph Beyle'i kaybetti. 1820 yılının ikinci yarısında, hakkındaki "Fransız ajanı olduğu" iddialarının toplumda yayılması üzerine, Haziran 1821'de Fransa'ya döndü. Ayrılmadan önce son kez görüştüğü Metilde, dört yıl sonra tabes dorsalis nedeniyle öldü. Stendhal, Metilde'ye karşı hissettiklerinin etkisiyle, Aşk Üzerine (De l'amour) adlı denemesini bu dönemde yazdı.

Fransa dönemi (1821-1830)

Milano'dan ayrıldıktan sonra Paris'e yerleşti ve vaktinin çoğunu kültür-sanat çevrelerinde geçirmeye başladı. 1817 yılında kısaca uğramış olduğu Londra'yı 1821 yılının Ekim-Kasım aylarında beş haftalık süreyle ziyaret etti; kentte kültürel ve turistik etkinliklerde bulundu.

1823 yılında yayımladığı Racine ve Shakespeare ve Rossini'nin Hayatı adlı eserlerle Romantizm akımının üstünlüğünü savundu.

Geçimini sağlamak için gazetecilik yapmaya başladı; 1824-1827 yılları arasında Journal de Parisnin yanı sıra Paris Monthly Review, New Monthly Magazine, London Magazine gibi İngilizce yayınlara da içerik sağladı. On yıl kadar önce tanıştığı Clémentine Curial ile 1824-1826 yılları arasında yaşadığı aşk sayesinde Metilde'nin acısını hafifletti. Clémentine'in kendisine duyduğu ilgiyi kaybetmesiyle yaşadığı üzüntüyü gidermek amacıyla 1826 yazını İngiltere'de geçirdi. Döndüğünde ilk romanı Armance'ı tamamladı ve ertesi yılın başlarında yayımlattı. 1829'da metresi olan Alberthe de Rubempré'yi bir arkadaşıyla yakaladı; 1830 yılında genç İtalyan Giulia Rinieri'yle aşk yaşadı.

Paris'te geçirdiği dokuz yıllık sürede entelektüel yaşamının epey geliştirdi; denemeler, gazete yazıları, gezi yazıları ve kısa öyküler yazdı. En ünlü eseri Kırmızı ve Siyah'ı yazmaya başladığı sırada, Temmuz Devrimi sonrasında, 13 Kasım 1830'da Paris'ten ayrıldı ve yeniden İtalya'ya gitti.Cité par Jean Goldzink, Stendhal, l'Italie au cœur, Gallimard, p. 102.

sağ|küçükresim|upright=0.68|Stendhal'in Montmarte'daki mezarı

İtalya'ya dönüşü (1830-1836)

Temmuz Devrimi sonrasında yeni bir resmî görev alma girişiminde bulundu; tanıdıklarının aracılığıyla İtalya'nın Livorno şehrine konsolos olarak atanmak istedi, fakat 25 Eylül 1830 günü, Trieste şehrine tayin edildi. Yola çıkmadan önce Giulia Rinieri'lye evlenmek için kızın vasisi Daniello Berlinghieri'den izin istedi, fakat alamadı.

6 Kasım'da Paris'ten ayrıldı; günümüzde İtalya'da bulunan, ancak o dönemde Avusturya İmparatorluğu'nun parçası olan Trieste'ye 25 Kasım 1830 tarihinde ulaştı. Fakat ataması, Avusturya Şansölyesi Klemens von Metternich tarafından, Stendhal'in liberal görüşleri gerekçe gösterilerek, 19 Aralık günü resmi olarak reddedildi.René Dollot, Stendhal consul de France à Trieste, ed. Stendhal Club, 1927; Les journées adriatiques de Stendhal, Argo, 1929. Kentte sivil olarak vakit geçiren Stendhal, 5 Mart 1831 tarihinde Papalık Devleti sınırları içindeki Civitavecchia kentine konsolos olarak atandı. Dinsiz olması nedeniyle Papalık tarafından hoş karşılanmayan, fakat devletin Fransa'yla iyi geçinme niyeti nedeniyle ataması kabul edilen Stendhal, Avusturya'nın da baskısıyla sürekli gözetim altında tutuldu.

Stendhal, nüfusu o dönem 7500'ü geçmeyen bu küçük kenti sıkıcı bularak, vaktinin çoğunu, Roma başta olmak üzere, civardaki büyük şehirlerde geçirmeye başladı. Fransız diplomatik çevresiyle ve yerli aristokratlarla arkadaşlık eden Stendhal, 1810'larda Milano'da ve 1820'lerde Paris'te bulduğu rahatlığı ve kültürel zenginliği bulamadı.Alter, a.g.e. s. 211. Fırsat buldukça Fransa'yı ziyaret etti; Aralık 1834'te Marsilya'da Alfred de Musset ve George Sand ile tanıştı.

Eski sevgilisi Giulia Rinieri'nin İtalya'ya döndüğünü duyunca 1833 yılı başında Siena'ya giderek, evlenmek için yeniden girişimde bulundu, ama yine başarılı olamadı ve Giulia, 1833 Haziran'ında Giulio Martini ile evlendi.

1834 yılında Civitavecchia Konsolosluğu çalışanlarından, Selanikli Lysimaque Mercure Caftangioglou Tavernier'in (d.1805) terfi etmesi için aracı oldu, fakat Tavernier, terfi alır almaz Stendhal'i şikayet etmeye ve koltuğunu elinden almaya çalıştı; bu sürecin sonunda Fransa Dışişleri Bakanlığı'ndan uyarı alan Stendhal, makamından uzak kaldığı seyahatlerini azaltmak zorunda kaldı.Alter, a.g.e. s. 216. Bu vesileyle, İtalya'ya geldiği günden beri üzerine düşmediği edebi çalışmalarını artırdı; Lucien Leuwen ve Henri Brulard'ın Hayatı adlı eserlerini büyük ölçüde tamamladı ve birçok öykü kaleme aldı.

Paris dönemi (1836-1839)

Bakanlığından aldığı izinle 1836'da görev yerinden ayrılarak geçici olarak Paris'e döndü, sonra da konsolosluk görevinden resmi olarak ayrılmadan, bu geçici kalışını ucu açık biçimde uzattı. Çok geçmeden Barones Eulalie-Françoise Lacuée'ye evlenme teklif etti, ama reddedildi. Jules Gaulthier'e yaptığı kur da sonuçsuz kaldı. Fransa'nın çeşitli bölgelerinde gerçekleştirdiği gezileri Bir Turistin Anıları ("Mémoires d'un touriste") ve Güney Fransa Gezileri ("Voyage dans le Midi de la France") başlığını verdiği kitaplarda anlattı. En bilinen eserlerinden Parma Manastırı'nı 1839 yılının sonunda, 52 gün gibi kısa bir süre içinde yazdı.

Hükûmet değişikliği nedeniyle görev yeri Civitavecchia'ya dönmesi gerekti ve 24 Haziran 1839'da Paris'ten ayrıldı.

Son yılları (1839-1842)

Civitavecchia'ya 10 Ağustos 1839 tarihinde ulaştı. Görevinin başına dönmenin yanı sıra, Roma'yı sık sık ziyaret ederek sosyal bağlantılarını kuvvetlendirdi. Bu esnada Lamiel adlı romanını yazmaya başladı.

Frengi hastalığı nedeniyle bozulmuş olan sağlığı, 1840 yılında iyice kötüleşti ve bayılma, geçici felç ve konuşma güçlükleri yaşamaya başladı. Sağlık sorunları nedeniyle Paris'e dönme izni aldı; 21 Ekim 1841'de İtalya'dan ayrıldı ve 8 Kasım'da Paris'e ulaştı. Tedavisi devam ederken, son gününde dahi, Lamiel ve diğer hikâyeleri üzerinde çalışmayı sürdürdü, Aşk Üzerine'yi çeşitli değişikliklerle yeniden yayımlamak için hazırlandı.

Dışişleri Bakanlığı'nda 22 Mart 1842 tarihinde katıldığı bir toplantıdan çıktıktan sonra, Neuve-des-Capucines Sokağı'nda yeniden bayıldı ve komaya girdi. 22 Mart'ı 23 Mart'a bağlayan gece saat 2'de öldü.

Val-d'Oise'ın Andilly beldesine, dinî merasim olmadan gömülmek istediğini vasiyet etmişse de, Paris'teki Notre-Dame-de-l'Assomption kilisesinde düzenlenen dinî merasim sonrasında Montmarte Mezarlığı'na defnedildi. Mezarına, 1820 yılında Milano'da tespit etmiş olduğu "Yazdı, sevdi, yaşadı" (Milano lehçesinde: "Scrisse, amò, visse''") sözü yazıldı.

Kişisel yaşamı

Dindar yetiştirilmesine karşın sonradan agnostik oldu."It must be extremely consoling, he admitted, to have faith in religion, yet even for an agnostic, like himself, life held many beautiful realities – the art of Raphael or Titian, the prose of Voltaire and the poetry of Byron in Don Juan." F. C. Green, Stendhal (2011), p. 200.

Hiç evlenmedi, hiç çocuğu olmadı. Hatıralarında anlattıkları çerçevesinde, en az 7 sevgilisi oldu. Bunların en uzun sürelisi, 11 yıldan uzun süre boyunca, aralıklarla da olsa temasta olduğu Giulia Rinieri'dir. Milano'da tanıştığı, karşılıksız aşkı Metilde Viscontini'yi ise hiç unutmamıştır.

Üslubu ve sanat hakkındaki görüşleri

Stendhal, eserlerinde gerçekçiliği ve psikolojik derinliği ön plana çıkarırken, aynı zamanda bireysel duyguları ve tutkuları detaylı bir şekilde işler. Özellikle "Kırmızı ve Siyah" ve "Parma Manastırı" gibi romanlarında, karakterlerin iç dünyalarını ve toplumsal çatışmaları ince bir zeka ve ironiyle ele alır. Stendhal'in üslubu, okuyucuyu doğrudan etkilemeyi amaçlayan bir "görünmezlik" ilkesine dayanır. Bu yaklaşım, yazarın kendi varlığını metinden mümkün olduğunca geri çekmesi ve hikâyenin kendiliğinden akmasını sağlama fikrine dayanır. Bu yöntem, daha sonra realist ve natüralist yazarlar tarafından da benimsenecek olan bir tekniktir.

Stendhal, sanat hakkındaki görüşlerini özellikle "Stendhal'in Roma, Napoli ve Floransa Üzerine Seyahat Günlüğü" adlı eserinde açıkça ortaya koyar. Burada, sanatın en yüce görevinin, insan ruhunu yüceltmek ve duyarlılığı artırmak olduğunu savunur. Stendhal'e göre, sanat eserleri, güzellik karşısında yaşanan ani duygusal tepkiyi, yani "Stendhal Sendromu" olarak adlandırılan bir fenomeni tetikleyebilir. Bu bakış açısı, onun sanatı, yalnızca estetik bir zevkten çok, derin bir duygusal ve entelektüel deneyim olarak gördüğünü gösterir. Ayrıca, Stendhal sanatın toplumsal ve politik yönlerine de değinir, eserlerinde adaletsizlik ve eşitsizliğe karşı eleştiriler yöneltir. Onun için sanat, hem bireyin iç dünyasına dokunabilen hem de toplumsal gerçeklikleri sorgulayan bir araçtır.

Sonuç olarak, Stendhal'in edebiyat ve sanat hakkındaki görüşleri, onun eserlerindeki derinliğin ve karmaşıklığın bir yansımasıdır. Eserlerinde gerçekçiliği, psikolojik derinliği ve toplumsal eleştiriyi birleştiren Stendhal, sanatı, insanın ruhunu ve toplumu dönüştürebilecek güçlü bir araç olarak görür. Bu yaklaşımıyla, Stendhal hem edebiyatta hem de sanatta yenilikçi bir figür olarak kabul edilir ve eserleri, günümüzde dahi güncelliğini ve etkisini korumaktadır.

 Eserleri 

 Roman Eserin Başlığı  Özgün Başlık  Yazım Yılı  Basım Yılı  Notlar Armance  Armance  -  1827  Fransızca metin  Kırmızı ve Siyah  Le Rouge et le noir  -  1830  Türkçeye Kızıl ile Kara adıyla da çevrilmiştir. Parma Manastırı  La Chartreuse de Parme  1838  1839  Fransızca metin  Lucien Leuwen  Lucien Leuwen  1835  1894  Tamamlanmamış kitap Lamiel  Lamiel  1839-1842  1889  Tamamlanmamış kitap Uzun Öykü Eserin Başlığı  Özgün Başlık  Yazım Yılı  Basım Yılı  Notlar Mina de Vanghel  Mina de Vanghel  -  1830  - Pembe ve Yeşil  Le Rose et le Vert  1837  -  - Kısa Öykü İtalya Öyküleri  5px Vanina Vanini  5px San Francesco a Ripa  5px Vittoria Accoramboni  5px Cenci'ler  5px Palliano Düşesi  5px Castro Başrahibesi  5px Fazla İyilik Öldürür  5px Skolastik Rahibe  Chroniques italiennes  5px Vanina Vanini  5px San Francesco a Ripa  5px Vittoria Accoramboni  5px Les Cenci  5px La Duchesse de Palliano  5px L'Abbesse de Castro  5px Trop de faveur tue  5px Suora Scolastica  1829-1842  1829-1921  - Romanlar ve Uzun Öyküler  5px Sandık ve Hortlak  5px İksir  5px Saint-Ismier Şövalyesi  5px Philibert Lescale  5px Féder  5px Bir İtalyan Beyefendinin Anıları  Romans et nouvelles  5px Le Coffre et le Revenant  5px Le Philtre  5px Le Chevalier de Saint-Ismier  5px Philibert Lescale  5px Féder; Le Mari d'argent  5px Souvenirs d'un gentilhomme italien 1830-1840  1854  - Sir John Armitage'ın Günlüğü  Journal de Sir John Armitage  1822  1855  Tamamlanmamış eser Yahudi  Le Juif  1831  -  Tamamlanmamış eser Toplumsal Bir Konum  Une position sociale  1832  1927  Tamamlanmamış eser Cenevre Gölü  Le lac de Genève   1831  1933  Tamamlanmamış eser Paul Sergar  Paul Sergar   -  -  - Biyografi Eserin Başlığı  Özgün Başlık  Yazım Yılı  Basım Yılı  Notlar Haydn, Mozart ve Metastasio'nun Hayatları  Vies de Haydn, Mozart et Métastase  1814  1815  - Napolyon'un Hayatı  Vie de Napoléon  1817  1818  Fransızca metin  Rossini'nin Hayatı  Vie de Rossini  -  1823  - Otobiyografi Eserin Başlığı  Özgün Başlık  Yazım Yılı  Basım Yılı  Notlar Henri Brulard'ın Hayatı  Vie de Henry Brulard  1835-1836  1890  - Bir Bencilin Anıları  Souvenirs d'égotisme  1832  1892  - Gezi Yazısı Eserin Başlığı  Özgün Başlık  Yazım Yılı  Basım Yılı  Notlar Roma, Napoli ve Floransa  Rome, Naples et Florence  -  1817  - Roma'da Gezintiler  Promenades dans Rome  -  1829  - Bir Turistin Anıları  Mémoires d'un touriste  -  1838  - Güney Fransa Gezileri  Voyage dans le Midi de la France   -  1930  - İtalya'dan Sayfalar  Pages d'Italie   -  1932  - 1818'de İtalya  L'Italia nel 1818   -  -  - Deneme Eserin Başlığı  Özgün Başlık  Yazım Yılı  Basım Yılı  Notlar İtalya'da Resim Sanatının Tarihi  Histoire de la peinture en Italie  -  1817  Fransızca metin  Aşk Üzerine  De l'amour  -  1822  Fransızca metin  Racine ve Shakespeare  Racine et Shakespeare  1822  1822  Fransızca metin  Sanayicilere Karşı Yeni Bir Komplo Üzerine  D'un nouveau complot contre les industriels    1825  Fransızca metin  Corneto Mezarları  Les Tombeaux de Corneto  1836  1855  Fransızca metin  Komedya İmkansızdır  La Comédie est impossible  1836  1855   Napolyon Hakkında Anılar  Mémoires sur Napoléon   1836-1837  1876   İtalyanların Bazı Ünlü Tablolar Hakkındaki Düşünceleri  Idées italiennes sur quelques tableaux célèbres  1840  -  - Ayrıcalıklar  Les privilèges  1840  -  - Molière, Shakespeare, Komedya ve Kahkaha  Molière, Shakespeare, la Comédie et le Rire  -  1930  Fransızca metin  Düşünceler (Yeni Felsefe)  Pensées (Filosofia nova)  -  1931  - İtalyan Resminin Ekolleri  Écoles italiennes de peinture  -  1932  Fransızca metin  Sanat Harmanı  5px Kahkaha Üzerine Deneme  5px André del Sarto'nun Hayatı  5px Raphael'in Hayatı  5px 1824'te Salonlar  5px İtalya'da Bir Gezinin Günlüğü  5px Bir Amatörün Notları  Mélanges d'art  5px Essai sur le Rire  5px Vie d'André del Sarto  5px Vie de Raphaël  5px Salon de 1824  5px Journal d'un voyage en Italie  5px Notes d'un dilettante  -  1867  Fransızca metin  Siyaset ve Tarih Harmanı  Mélanges de politique et d'histoire  -  1933  - İngiliz Kurye  Courrier anglais  -  1935  - Samimiyet Harmanı ve Notlar  Mélanges intimes et Marginalia  -  1936  - İspanya Tarihi  Histoire d'Espagne  -  2007  -

Ayrıca bakınız
 Stendhal sendromu
 Fransız edebiyatı

 Kaynakça 

Kategori:1783 doğumlular
Kategori:Grenoble doğumlu romancılar
Kategori:Fransız yazarlar
Kategori:Fransız agnostikler
Kategori:19. yüzyıl Fransız yazarları
Kategori:19. yüzyıl Fransız roman yazarları
Kategori:Fransız deneme yazarları
Kategori:Fransız hikâye yazarları
Kategori:Fransız gezi yazarları
Kategori:Fransız biyografi yazarları
Kategori:Realist yazarlar
Kategori:Paris'te ölenler
Kategori:1842'de ölenler
Kategori:Frengiden ölenler
Kategori:Montmartre Mezarlığı'na defnedilenler