Kuzey Almanya Konfederasyonu

Kuzey Almanya Konfederasyonu ()Alternatif bir çeviri "Kuzey Almanya Federasyonu"dur. Almanca Bund terimi, Alman anayasal tarihinde (a) 1815 Alman Konfederasyonu gibi devletler birliği anlamındaki konfederasyonlar (Almanca Staatenbund) için, ancak aynı zamanda (b) Almanya Federal Cumhuriyeti veya Amerika Birleşik Devletleri gibi federal devletler (Almanca Bundesstaat ya da Föderaler Staat) için de kullanılır., başlangıçta Prusya Krallığı öncülüğünde Ağustos 1866'da tesis edilen bir Alman askerî ittifakıydı ve ertesi yıl içinde bir konfedere devlete (fiilen bir federal devlet) dönüştürülerek Temmuz 1867'den Aralık 1870'e kadar varlığını sürdürdü. Almanya'nın birleşmesi sürecinde bir dönüm noktası teşkil eden bu yapı, günümüzde Almanya Federal Cumhuriyeti adıyla bilinen modern Alman ulus-devletinin ilk kesintisiz hukukî selefi olarak kabul edilmektedir.Bakınız: Michael Kotulla: Deutsche Verfassungsgeschichte. Vom Alten Reich bis Weimar (1495–1934). Springer, Berlin 2008, s. 526. R. Stettner, içinde: H. Dreier (ed.), Grundgesetz-Kommentar, cilt 2, ikinci baskı 2006, Madde 123, Rn. 14. Bernhard Diestelkamp: Rechtsgeschichte als Zeitgeschichte. Historische Betrachtungen zur Entstehung und Durchsetzung der Theorie vom Fortbestand des Deutschen Reiches als Staat nach 1945. İçinde: Zeitschrift für Neuere Rechtsgeschichte 7 (1985), s. 187 ve devamı.

Konfederasyon, 1866 Avusturya-Prusya Savaşı’nda Prusya’nın kazandığı zaferin ardından, iki dükalık (Schleswig-Holstein) üzerindeki hükümranlık mücadelesinin neticesinde varlık kazandı. Bu savaş, Prag Barışı (1866) ile sonuçlandı; bu antlaşmada Prusya, Avusturya İmparatorluğu öncülüğündeki mevcut Alman Konfederasyonunun feshedilmesini Avusturya ve müttefiklerine kabul ettirerek, Küçük Almanya modeline göre Kuzey Almanya’da bir federal devlet biçiminde Alman birliğine giden yolu açtı ve bu devlet, sade askerî bir ittifak ile, Kuzey Almanya Konfederasyonu Antlaşması uyarınca Ağustos 1866’da ilan edildi. Bu yapının ilk federal anayasası, Prusya Kralı’nın devlet başkanı sıfatıyla () makamını üstlendiği anayasal bir monarşi şeklinde düzenlenmiş olup, 1 Temmuz 1867 tarihinde kabul edildi.Michael Kotulla: Deutsche Verfassungsgeschichte. Vom Alten Reich bis Weimar (1495–1934). Springer, Berlin 2008, s. 487–489.

Yasalar, ancak evrensel erkek oy hakkına dayalı bir parlamento olan Reichstag ile eyaletlerin temsil organı olan Alman Federal Meclisi'nin onayıyla yürürlüğe konulabiliyordu. Konfederasyonun ilk üç buçuk yıllık döneminde, muhafazakâr-liberal iş birliği, (Kuzey) Almanya’nın hukuk ve altyapı alanlarında birleştirilmesine yönelik önemli adımlar attı. Bu dönemde tasarlanan siyasal sistem ve siyasal partiler, 1870 sonrasında da esas itibarıyla aynı kaldı.

Kuruluşundan kısa bir süre sonra, Kuzey Almanya Konfederasyonu ile İkinci Fransız İmparatorluğu arasında, Fransa İmparatoru III. Napolyon’un yönetimindeki Paris hükümetiyle gerginlik baş gösterdi. 1870 yazında, İspanya tahtı için yeni bir kral belirlenmesi üzerine çıkan anlaşmazlık, 1870-71 Fransa-Prusya Savaşına evrildi. Bu sırada, ilk kurulan Konfederasyon yaklaşık 30 milyon nüfusa sahipti ve bu nüfusun %80’i Prusya sınırları içinde yaşıyordu; bu da, ileride kurulacak Alman İmparatorluğu nüfusunun yaklaşık %75’ine tekabül etmekteydi. Bu koşullar altında, daha önce Konfederasyon’a karşı bir tutum sergileyen Güney Alman devletlerinden Baden, Hessen-Darmstadt, Württemberg ve Bavyera nihayetinde Konfederasyon’a katılma kararı aldılar.Michael Kotulla: Deutsche Verfassungsgeschichte. Vom Alten Reich bis Weimar (1495–1934). Springer, Berlin 2008, s. 525–527.

Bunu takiben, 1 Ocak 1871’de kısa ömürlü yeni bir anayasa yürürlüğe girdi ve başlangıç kısmı ile 11. maddesinde "Alman İmparatorluğu"nun kurulduğu ilan edildi. Ancak bu anayasa yalnızca dört ay süreyle yürürlükte kaldı. Fransa’ya karşı kazanılan zaferin ardından, Versay Sarayı’ndaki Aynalar Salonu’nda, Alman prensler ve üst düzey askerî komutanlar, I. Wilhelm’i “Alman İmparatoru” ilan ettiler.Die Reichsgründung 1871  (İmparatorluğun Kuruluşu, 1871), Lebendiges virtuelles Museum Online, erişim tarihi: 22.12.2008. Almanca metinden çeviri: [...] I. Wilhelm’in arzusu üzerine, Brandenburg Hanedanı’nın 18 Ocak 1701’de krallığa yükselişinin 170. yıldönümünde, Versay Sarayı’ndaki Aynalı Salon’da toplanan Alman prensleri ve yüksek rütbeli askerî yetkililer I. Wilhelm’i Alman İmparatoru ilan ettiler.

Konfederasyon'dan İmparatorluk'a geçiş süreci, Alman İmparatorluğu Anayasasının 4 Mayıs 1871 tarihinde yürürlüğe girmesiyle tamamlandı; bu anayasa, monarşinin sona erdiği tarihe dek yürürlükte kaldı. Fransa ise imparatorluğu, 10 Mayıs 1871 tarihli 1871 Frankfurt Antlaşması ile resmen tanıdı.Crankshaw, Edward. Bismarck. New York, The Viking Press, 1981, s. 299.Ernst Rudolf Huber: Deutsche Verfassungsgeschichte seit 1789. Cilt III: Bismarck und das Reich. 3. baskı, W. Kohlhammer, Stuttgart [ve diğerleri] 1988, s. 747.

 Konfederasyon üyeleri 
Kuzey Almanya Konfederasyonu'nu meydana getiren krallık ve düklükler şöyle sıralanıyordu:

 Prusya Krallığı ve Lauenburg Dükalığı 
 Saksonya Krallığı 
 Mecklenburg-Schwerin Büyük Dükalığı 
 Mecklenburg-Strelitz Büyük Dükalığı 
 Oldenburg Büyük Dükalığı 
 Saksonya-Weimar-Eisenach 
 Braunschweig Dükalığı 
 Saksonya-Meiningen 
 Saksonya-Altenburg 
 Saksonya-Coburg ve Gotha
 Anhalt 
 Schwarzburg-Rudolstadt Prensliği
 Schwarzburg-Sondershausen Prensliği
 Waldeck Prensliği
 Reuss Yaşlı Kolu Prensliği
 Reuss Genç Kolu Prensliği
 Schaumburg-Lippe Prensliği
 Lippe Prensliği
 Hür Hansa Birliği üyesi Hamburg 
 Hür Hansa Birliği üyesi Lübeck 
 Hür Hansa Birliği üyesi Bremen 
 Ayrıca, Hessen Büyük Dükalığı'nın Main nehrinin kuzeyinde kalan kısmı

 Ayrıca Bakınız 
 Almanya'nın birleşmesi

 Kaynakça 
 Dipnot 

Kategori:Alman tarihi
Kategori:Almanya tarihi
Kategori:Eski konfederasyonlar