Sergey Prokofyev

Sergey Sergeyeviç Prokofyev, (Rusça: Серге́й Серге́евич Проко́фьев; Sergey Sergeyeviç Prokofyev; (d. 23 Nisan 1891 Sontsovka, Rus İmparatorluğu, şimdi Ukrayna – ö. 5 Mart 1953 Moskova, Sovyetler Birliği) senfoniler, konçertolar, film müzikleri, operalar, baleler ve programlı müzik parçaları da dahil olmak üzere çok çeşitli müzik türlerinde eserler veren, 20. yüzyılın en önemli yorumcularından sayılan Rus (ve Sovyet) piyanist ve besteci.

 Yaşamı 

 Çocukluk ve gençlik yılları 
Prokofyev, o zamanlar Rusya İmparatorluğu'nda şu an ise Donetsk Oblast, Ukrayna'da bulunan Sontsovka köyünde dünyaya geldi. Annesi bir piyanist babası ise zengin bir ziraat mühendisi idi.

Prokofyev'in olağan dışı müzik yeteneği 5 yaşında ortaya çıktı. Müzik eğitimi, annesinden aldığı piyano dersleriyle başladı. Bir süre sonra, dinleyicilerini aile dostları ve komşuların oluşturduğu konserler vermeye başladı. Üzerine eserler yazmak amacıyla temalarını not aldığı, küçük köpek yavruları adını verdiği bir not defteri tutmaktaydı. Annesi, St. Petersburg`da oturan babasını ziyarete gittiğinde, şehrin müzik ortamını görmesi için Sergey`i de yanında götürürdü. Bu geziler sayesinde Prokofyev, Rus bestecilerinin büyük çaplı yapıtlarını dinleme fırsatı bulmuştu. 7 yaşında ise satranç oynamayı öğrendi; bu oyunu zamanındaki şampiyonlarla boy ölçüşebilecek kadar ustaca oynadı. Prokofyev'in hayatı boyunca müzik ve satranç bir tutku olarak kaldı.

1902 yılında yorum dersleri almadan önce bile, birkaç tane yenilikçi eser bestelemişti. İlk zamanlarında ürettiği bir Fa majör eserinde siyah notalara dokunmayı sevmediğinden si bemolü kullanmamıştı. Yeteri kadar teorik alt yapıyı öğrendikten sonra kendi tarzını oluşturacak denemelere başladı.

1910 yılında babasının ölmesi ile birlikte ekonomik desteği de sona erdi; ama bu süreye kadar edindiği ünü ile kendi yaşamını geçindirebilecek kadar para kazanabildi.

1918 yılının Mayıs ayında hem Rusya'daki devrimin etkisi ile huzursuz ortamdan kaçmak hem de kendi deneysel müziğini yapabileceği daha rahat bir ortam bulmak için bir süreliğine olmak üzere Amerika'ya doğru hareket etti.

 Yurt dışındaki yaşamı 
Müziğinin olgunlaşmasında önemli bir yere sahip olan film müziğine duyduğu ilgiden dolayı film endüstrisinde bulundu. Kendine ve diğer birtakım Rus bestecilerine ait kaydı bulunmayan piyano eserlerinin kayıtlarını yaptı.

San Fransisko'ya ulaştıktan sonra hemen diğer ünlü Rus sığınmacılarla karşılaştı. Ardından New York'ta bir solo konser vermek üzere yolculuğa çıktı. Bunu diğer konserler izledi. Bir opera bestelemek için bir anlaşma imzalamasına rağmen çeşitli sorunlardan dolayı  başarıya ulaşamadı; ve bu Prokofyev'in Amerika macerasının da sonu oldu. 1920 yılında Rusya'ya başarısız bir şekilde dönmek istemediğinden dolayı Paris'e gitti. Burada kendisinin müziğine daha hazır olan bir ortam bulan Prokofyev yarım bıraktığı işlerine geri döndü ve onları bitirdi.

1930'lu yılların başında Prokofyev'in evine duyduğu özlemin artması ile eserlerinin prömiyerlerini daha sık olarak kendi ülkesinde yapmaya başladı.

 Sovyetler Birliği'ne geri dönüş 
1936'da Prokofiev ve ailesi, önceki dört yıl boyunca Moskova ve Paris arasında gidip geldikten sonra kalıcı olarak Moskova'ya yerleştiler. Sovyetler Birliği'ndeki değişen politikalar sayesinde kendine daha özgür bir alan bulabildi; yalnız bu politikalar Rus yorumcuların neredeyse tümüyle dışarı ile olan ilişkisini koparıyordu.

1941 yılında geçirdiği ilk kalp krizi ile sağlığı giderek bozuldu. 5 Mart 1953 günü beyin kanamasından ani bir şekilde öldü (Josef Stalin ile aynı gün). Ölümünden sonra  1957 yılında 7. Senfonisi ile Sovyetler Birliği'nin en büyük ödülü olan Lenin Ödülü'ne a layık görüldü.

 Eserleri 

 Re minör Toccata, Op. 11, Piyano
 Piyano Sonatı No. 2 Re minör, Op. 14
 Piyano konçertosu No. 2 Sol minör, Op. 16
 Keman konçertosu No. 1 in Re major, Op. 19
 Gambler, Op. 24, 4 sahnelik opera
 Senfoni No.1 Re majör, Op. 25, neo - klasik eser
 Piyano Konçertosu No. 3 Do majör, Op. 26
 Quintet, Op. 39, obua, klarnet, keman, viyola, kontrabas
 Senfoni No. 2 Re majör, Op. 40
 Divertimento, Op. 43
 Senfoni No. 3 in Do minör, Op. 44
 Senfoni No. 4 in Do majör, Op. 47 (revised as Op. 112)
 Yaylı Quartet No. Si minör, Op. 50
 Senfonik şarkı, Op. 57
 Keman konçertosu No. 2 in Sol minör, Op. 63
 Romeo ve Juliet, Op. 64, 4 sahnelik bale, en ünlü bölümü "Dance of the Knights" bölümüdür.
 Keman sonatı No. 1 in fa minör, Op. 80
 Piyano sonatı No. 6 La majör, Op. 82
 Piyano sonatı No. 7 Sib majör, Op. 83
 Piyano sonatı No. 8 Sib majör, Op. 84
 Cinderella, Op. 87, 3 sahnelik bale
 Savaş ve Barış, Op. 91, 13 sahnelik opera
 Yaylı Quartet No. 2 Fa majör, Op. 92
 Flüt sonatı No.1 Re majör, Op. 94
 Senfoni No. 5 Sib majör, Op. 100
 Piyano sonatı No. 9 Do majör, Op. 103
 Senfoni No. 6 Mib majör, Op. 111
 Senfoni No. 7 in Do# minör, Op. 131
 Senfonik çocuk masalı, Peter ve Kurt, En bilinen programlı müzik örnekleri arasındadır.

 Dipnotlar 

 Ayrıca bakınız 

 Opera bestecileri listesi

 Dış bağlantılar 

 "Serge Profkoviev" Vakfi websitesi   (Erişme:3.11.2010)
  IMSLP websitesi "Prokofiev,_Sergei" maddesi   (Erişme:3.11.2010)

Kategori:1891 doğumlular
Kategori:1953'te ölenler
Kategori:20. yüzyıl klasik müzik bestecileri
Kategori:Rus opera bestecileri
Kategori:Rus klasik piyanistler
Kategori:Sovyet besteciler
Kategori:Stalin Ödülü sahipleri
Kategori:Film müziği bestecileri
Kategori:Modernizm
Kategori:Beyin kanamasından ölenler
Kategori:Moskova'da defnedilenler
Kategori:En İyi Çocuk Müziği Albümü Grammy Ödülü sahipleri
Kategori:Sankt-Peterburg Konservatuvarında öğrenim görenler