Kalem Suresi

Kalem Suresi (Arapça: سورة القلم), Kur'an'ın 68. suresidir. Sure, 52 ayetten oluşur.

Surenin, ikinci iniş sırasına sahip olduğu rivayet edilmektedir. Sure, ismini 1. ayette geçen "kalem" kelimesinden almıştır. Bu sure, Kur'an'ın inen ilk suresi olan Alak Suresi'nin vahyen devamıdır. Alak Suresi'nde kısa, öz olarak verilen bazı değinmeler, bu surede detaylandırılmıştır.

Bu surede, Abdullah oğlu Muhammed'e peygamberlik verildiği, niye bir başkasının değil de kendisinin peygamber yapıldığı, bundan sonra nasıl davranması gerektiği ve inananlar ile inanmayanların akıbetleri anlatılmaktadır. Surede "kalem" üzerine yemin edilerek Muhammed'e kendisinin deli olmadığı, metanetli olması ve Yunus Peygamber'in yaptığı gibi sabırsızlık göstermemesi söylenmektedir. Surede ayrıca, nimete karşı nankörlüğün sonucunu açıklamak amacıyla anlatılan bir "bahçe sahipleri kıssası" da vardır.

 Sure 
1-2:  Nûn. Kaleme ve onun satır satır yazdıklarına andolsun ki, sen Rabbinin nimeti sayesinde asla bir deli değilsin.

3-4:  Hiç şüphesiz senin için bitip tükenmeyen bir ödül vardır. Sen elbette üstün bir ahlâka sahipsin.

5-6:  Aranızdan hanginizin aklı bozuk olduğunu yakında sen de göreceksin, onlar da görecekler.

7:  Doğrusu senin Rabbin, yolundan sapan kimseyi en iyi bilendir; hidayete erenleri de en iyi bilendir.

8:  Şu halde seni yalancılıkla itham edenlere boyun eğme!

9:  İstedikleri şudur: Sen taviz veresin ki, onlar da taviz versinler.

10-14:  Olur olmaz yeminler eden, aşağılık, daima kusur arayıp iğneleyen, durmadan laf götürüp getiren, iyiliği hep engelleyen, saldırgan, günahkâr, huysuz ve kaba, üstelik karakteri bozuk kimselere, serveti ve çocukları var diye sakın boyun eğme!

15:  Ona ayetlerimiz okunduğu zaman, "Bu, öncekilerin masalları!" der.

16:  Yakında onun alnına (cehennemlik) damgasını vuracağız!
17-34:  Bahçe sahipleri kıssası
35-47:  İnanmayanlar, gelecek yargı konusunda uyarılıyor.
48:  Sen Rabbinin hükmüne sabret. Balığın yuttuğu (Yunus) gibi olma. Hani o, öfkeli bir halde bağırıp çağırmıştı.

49:  Rabbinin lütfu imdadına yetişmeseydi, o mutlaka kınanmayı hak etmiş olarak ıssız bir sahaya atılacaktı.

50:  Fakat Rabbi onu seçip sâlihlerden eyledi.
51-52:  Mekkelilerin Muhammed'e ve Kur'an'a karşı aşırı nefreti

 Kaynakça 

Kategori:Sureler