Sebe' Suresi

Sebe' Suresi (Arapça: سورة سبأ) Kur'an'ın 34. suresidir. Sure 54 ayetten oluşur. Surenin tamamı Kur'an-ı Kerim'in 22. cüzünde yer almakta olup, 427. sayfada başlar ve 433. sayfada sona erer. Öncesinde Ahzab, sonrasında ise Fatır suresi yer almaktadır.

Sure ismini 15. ayette geçen “Sebe’ ” kelimesinden almıştır. Sürede, Süleyman ve Davud'un hayatları, Sebe halkının hikâyesi, kâfirlere karşı meydan okumalar ve uyarılar, ayrıca hesap günüyle ilgili vaatler ele alınmaktadır.

Sebe’ (Seba), Yemen'de bulunan bir bölgenin ve eski bir kabilenin adıdır. Bu kabilenin adı Saba Krallığı, toplumu da Saba halkı isimleriyle de anılır. Bu yöre dönemin en verimli bahçelerine ve MÖ 800 yıllarında yapılan Marib Barajı isimli kerpiçten yapılmış büyük bir baraja sahiptir. Mekke döneminde indirildiğine inanılır

Kerpiçten yapılma Marib Barajı'nın yıkılması ile MÖ 500 yıllarında taş yapı kullanılarak yeni bir baraj inşa edilmiştir.

Muhtemelen kerpiç barajın yıkılması efsanevi Arîm Seli ve Sebe halkının helakı gibi Kur'an'da da konu edilen hikâyelerin doğmasına yol açmıştır.

Daha sonra dağılma sürecine giren kabilenin büyük bir bölümü Suriye ya da Mekke'ye göç etmiştir.

Surede başlıca paganların ahireti inkâr etmeleri, Davut ve Süleyman Peygamberlerin kıssaları ve paganların Muhammed'in peygamberliği hakkındaki şüpheleri konu edilmektedir.

küçükresim|sağ|İran minyatüründe Belkıs

Ayrıca bakınız
Marib
Saba Melikesi Belkıs

Kaynakça

Kategori:Sureler