Keme

Keme veya Sıçan (halk arasında bilinen adıyla Lağım faresi, Cardın veya Cardon), Muridae familyasının Rattus cinsini oluşturan fare türlerinin ortak adı.

Kemelerin sivri ağızları ve kesik üst dudakları vardır. Sadece bir adet keskin dişi ve bir kemirme dişi vardır. Çiğneme dişleri olan diğer dişleri ile birlikte toplam 16 dişi vardır. Kesme dişlerinin kökü yoktur ve ömürleri boyunca büyümeye devam eder. Bu yüzden fazla uzamaması için kemirmekten törpülenmesi gerekir. Kesme ve çiğneme dişleri arasında bir boşluk vardır, buna tıpta Diastema denir.

Kemelerin midesi iki parçaya bölünüktür. Bu bölünmüş mide sistemi ile istifra etmek imkânsızdır.

Ayakları ve kuyrukları ya tamamen kılsızdır ya da çok az kıllıdır. Arka ayaklarında beş ama ön ayaklarında sadece dört parmakları vardır. Çünkü bir başparmak kemenin kemik yapısında bulunur ama o kadar kısadır ki, çıkıntı oluşturmaz.

Kemelerde ter üreten organlar eksiktir, bu yüzden fazla sıcaklıklarını kılsız yerlerinden (ayakları, kulakları vd.) dışarıya verirler. Dişilerin boynundan kıç kısmına kadar varan çok sayıda memesi vardır.

Siyah ev kemesi kuyruğu hariç 16 ila 23 santim uzunluğu ile 18 ila 26 santim uzunluğuna varan göçebe kemeden daha küçüktür.

Bu iki keme türünü birbirinden ayırt eden en önde gelen farkları, vücut ve kuyruk uzunluklarıdır; ev kemesinin kuyruğu daima vücudundan daha uzundur. Göçebe kemenin kuyruğu asla vücudundan daha uzun olmaz. Diğer önemli fark kulaklarının büyüklükleridir. Ev kemesinin kulakları göçebe kemenin kulaklarından büyüktür.

 Kemelerin fiziksel kabiliyetleri 

Kemelerin gözleri kafalarının yan taraflarında durdukları için büyük bir alanı aynı anda görebilirler, ama üç boyutlu görme kabiliyetleri yoktur.

Koku alma kabiliyetleri çok iyidir. Bu kabiliyeti sadece gıda aramakta değil aynı sürüye ait olan diğer kemeleri tanımak, bir dişinin çiftleşmeye hazır olduğunu anlamak ve hangi hayvanın sakin ve hangi hayvanın stresli olduğunu anlamak için de kullanırlar.

Duyma kabiliyetleri çok iyidir. Çoğu diğer küçük kemirgenler gibi, kemeler de yüksek dalga (ultraschall) seviyesine kadar duyabilirler. Kulaklarının içinde bulunan denge organlarının da çok gelişmiş bir yapısı vardır ve bir kemenin aşılması imkânsız görünen engelleri aşabilmesini sağlar. Tat alma kabiliyeti de çok büyüktür, tat alma reseptörleri sadece ağzında değil bıyıklarında da bulunur.

 Yaşadığı yerler 

Hep insan kültürlerini takip etmiş olan kemelerin bu şekilde tanınmış olduklarından dolayı, çoğu keme türlerinin hala büyük ormanlarda saklı olarak yaşadıkları bilinir. En çok türleri Güneydoğu Asya'da bulunur. Kemelerin asıl köklerinin Hindistan, Güneydoğu Asya, Yeni Gine ve Avustralya'da aranması gerektiği düşünülür ama insanları takip etmelerinden dolayı bazı türleri bütün dünyaya yayılmıştır.

 Yaşam tarzı 

Kemeler sürü halinde, erkekler ve dişiler karışık bir şekilde yaşarlar. Sürü içinde arkadaş olanlar, sosyal bağlantılarını güçlendirmek için birbirlerini idrar ile işaretlendirirler. Kemeler çok sosyal hayvanlardır ve bir hiyerarşi içerisinde işbirliği yaparlar. Bazı kaynaklarda anlatılan çok ilginç bir siyasi sistemleri, birçok kemenin bir araya gelmesi ile meydana gelen "keme kralı"'dır.

 Beslenme 
küçükresim|upright=1.36|Kahverengi keme ya da Göçebe keme (Rattus norvegicus)
Kemeler yeni çevrelere ayak uydurmakta ve hayatta kalma savaşı vermekte çok büyük ustalardır; mesela pirinç kemesi ve bambu kemesi sadece pirinç ya da bambu yedikleri için böyle adlandırılmışlardır. Bazen aç kaldıklarında, sabun, deri, kâğıt, tekstil ve tahta ya da solucan, böcekler ve küçük kuşlar gibi inanılmaz şeyler yeseler de, kemelerin gerçekten her şeyi yedikleri söylenemez. Eğer et ile bitkisel gıda arasında seçenekleri olursa, bitkisel gıdayı tercih ederler. Eğer kemeler aradıkları her şeyi bulabildikleri bir çevrede yaşarlarsa, yedikleri et miktarı bütün yediklerinin %10'unu oluşturur. Şehirlerde yaşayan kemeler insanların çöplerinden ve depolarından beslenirler. Protein ihtiyaçlarını özellikle fındık türleri ve tohumlar ile giderirler. Kemeler bir istifra etme refleksine sahip olmadıklarından dolayı, hazmedemedikleri ve yuttukları tehlikeli maddeleri bir kere yuttuktan sonra bir daha çıkaramazlar.

 Üreme 

Rattus doğurgandır. Daha henüz altı haftalıkken erginleşirler. Hatta alfa dişiler beş haftada bile erginleşebilirler. Böylece bir dişi keme bir yılda altı ya da sekiz defa gebe kalıp yavrulayabilir, ama istatistiklere göre yılda ortalama dört defa yavrularlar. Her gebelikte beş ila on sekiz yavru dünyaya gelir. Gebelik zamanı çoğunlukla Mart, Nisan ve Eylül'dür. Ama bu dünyaya gelen yavruların sadece %5'i hayatta kalmayı başarır. Eğer çiftleşme yeterince gıda olmayan bir zamana rastladıysa, dişi dölü rahminde geri tutarak gebeliğini daha bereketli bir zamana kadar erteleyebilir. Alfa dişiler diğerleri tarafından beslendiği için, gebeliğini hiçbir zaman ertelemeye gerek duymaz ve diğerlerinden daha çok, yani yirmi civarında yavru dünyaya getirir.

 Döllenme 

İlk çiftleşme girişimi dişi tarafından başlatılır. Dişi çiftleşme hormonları üretir, erkek hayvanlar bunun kokusunu alır. Çiftleşme merasimi altı saate kadar sürebilir ve sürünün içerisinde gerçekleşirse dişi keme 200 ila 500 kere çiftleşebilir. Her birisi sadece birkaç saniye sürer, dişi kuyruğunu yana çeker ve böylece erkeğin işini kolaylaştırır. Dişi mümkün olduğu kadar çok erkekle birden çiftleşmeye önem verir, çünkü dölü depolayabilir ve sonunda en güçlü ve sağlıklı erkeğin genleri hedefe ulaşır.

 Gebelik 
Ortalama 20 ila 24 gün arası sürer. Bu zamanda dişinin çok su içmeye ihtiyacı olur ve proteini zengin olan gıda ile beslenmesi gerekir.

 Doğum 
Çoğunlukla sabahın erkeninde gerçekleşir. Ev hayvanı olarak yetiştirilmiş kemeler (Rattus domesticus), bazen iç güdüleri doğadaki akrabalarınkinden daha zayıf olduğu için, bir yuva yapmayı unuturlar.

 Rattus ve insanlar 
 Rattus: kültür'ün takipçileri 
Dünyaca tanılan 56 türlerinden insanları takip edip insanların yakınlarında sömürücü olarak yaşamaya alışmış olanları şunlardır:

 Rattus rattus norvegicus
 Rattus rattus rattus
 Rattus rattus alexandrinus
 Rattus rattus frugivorus
 Rattus rattus rattoides
 Rattus rattus exulans
 Rattus rattus concolor
 Rattus rattus argentiventer
 Rattus rattus nitidus
 Rattus rattus diardii
 Rattus rattus brevicaudatus

Ev farelerinin renkli türlerinde olduğu gibi, kemelerin de ev hayvanı olarak yetiştirilmelerinden dolayı ([[Rattus rattus domesticus) farklı renkler oluşmuştur. Bu ev hayvanı olarak tutulan keme, göçebe keme'den üretilmiştir. Çok sosyal hayvanlar oldukları için, onları evcilleştirmek hiç de zor değildir. İyimser ve oynamayı seven ev hayvanlarıdırlar. Laboratuvarlarda deneyler için kullanılanlar da Rattus domesticus türündendir.

Bu altta açıklanacak olan zarar veren Kemeler, sadece üstte sayılmış olan, insanları takip eden Kemeleri kast etmektedir. Büyük ormanlarda ve doğada yaşayan türleri değil.

 Verdikleri zarar 
İnsanların yakınında yaşayan Keme türleri, insanların mallarına zarar veren hayvanlar olarak görülür. Tarıma verdikleri zarar büyüktür ve bu yüzden sayılarını az tutmak için çeşitli zehirler kullanılır. Çiçek bahçelerinde özellikle kökleri kemirerek zarar verirler.

Ama verdikleri zarar tabii ki sadece bitkilere değildir, binalarda da büyük hasara yol açabilirler. Tahtaları kemirip, duvarlara delikler açabilirler ve su borularının içine yuva yaparak tıkayabilirler. Ayrıca birçok hastalıkların taşıyıcıları olduklarından dolayı, girdikleri yerlerin dezenfekte edilmesi gerekir.

 Kemelerin insanlara geçirdikleri hastalıklar 
Dışarıda yaşayan kemeler, birçok başka hayvanlar gibi farklı hastalıkları insanlara bulaştırabilirler.

"Keme biti" (Xenopsylla cheopis), bir ısırması ile insanlara da Yersinia pestis bakterisini geçirebildiği için, kemeler veba hastalığının taşıyıcısı olabilirler.

Ama Orta Çağ'daki büyük veba salgınlarının gerçekten kemeler tarafından yayıldığı tezi artık en modern bilimde destek bulmuyor. Büyük bir ihtimalle durdurması imkânsız olan bir salgındı. Bir de şunu deneyin: Veba

 Rattus: Virüs taşıyıcısı 
Kemeler ve diğer küçük kemirgenler, çeşitli Borelia türlerinin, bakterilerin, asalakların ve hastalıkların taşıyıcılarıdır.

 Kemelere karşı uygulanan yöntemler 
Evlere giden içme sularının depolandığı yerlerde, kemeleri buradan uzak tutmak için bir sürü yöntem ve kurallar vardır.

Diğer yerlerde en tesirli yöntem zehir kullanmaktır. Ama bu zehir kemeyi hemen yediği gibi değil, çok daha geç öldürmesi gerekir. Bu yüzden Rodentisit adlı zehir kullanılır. Çünkü eğer bir keme bu yemi yediği gibi derhal ölürse, diğer kemeler bu zehirli yeme dokunmayacak kadar zekidir.

 Taksonomi 
Şubat 2021 itibarıyla Rattus cinsine bağlı türler şunlardır:https://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=180361#null  ITIS

 Rattus adustus Sody, 1940 
 Rattus andamanensis (Blyth, 1860) 
 Rattus annandalei (Bonhote, 1903) 
 Rattus arfakiensis Rümmler, 1935 
 Rattus argentiventer (Robinson and Kloss, 1916) 
 Rattus arrogans (Thomas, 1922) 
 Rattus baluensis (Thomas, 1894) 
 Rattus blangorum Miller, 1942 
 Rattus bontanus Thomas, 1921 
 Rattus burrus (Miller, 1902) 
 Rattus colletti (Thomas, 1904) 
 Rattus elaphinus Sody, 1941 
 Rattus enganus (Miller, 1906) 
 Rattus everetti (Günther, 1879) 
 Rattus exulans (Peale, 1848) 
 Rattus feliceus Thomas, 1920 
 Rattus fuscipes (Waterhouse, 1839) 
 Rattus giluwensis Hill, 1960 
 Rattus hainaldi Kitchener, How and Maharadatunkamsi, 1991 
 Rattus hoffmanni (Matschie, 1901) 
 Rattus hoogerwerfi Chasen, 1939 
 Rattus jobiensis Rümmler, 1935 
 Rattus koopmani Musser and Holden, 1991 
 Rattus korinchi (Robinson and Kloss, 1916) 
 Rattus leucopus (Gray, 1867) 
 Rattus losea (Swinhoe, 1871) 
 Rattus lugens (Miller, 1903) 
 Rattus lutreolus (J. E. Gray, 1841) 
 Rattus macleari (Thomas, 1887) 
 Rattus marmosurus Thomas, 1921 
 Rattus mindorensis (Thomas, 1898) 
 Rattus mollicomulus Tate and Archbold, 1935 
 Rattus montanus Phillips, 1932 
 Rattus mordax (Thomas, 1904) 
 Rattus morotaiensis Kellogg, 1945 
 Rattus nativitatis (Thomas, 1889) 
 Rattus niobe (Thomas, 1906) 
 Rattus nitidus (Hodgson, 1845) 
 Rattus norvegicus (Berkenhout, 1769) 
 Rattus novaeguineae Taylor and Calaby, 1982 
 Rattus omichlodes (Misonne, 1979) 
 Rattus osgoodi Musser and Newcomb, 1985 
 Rattus palmarum (Zelebor, 1869) 
 Rattus pelurus Sody, 1941 
 Rattus pococki (Ellerman, 1941) 
 Rattus praetor (Thomas, 1888) 
 Rattus pyctoris (Hodgson, 1845) 
 Rattus ranjiniae Agrawal and Ghosal, 1969 
 Rattus rattus (Linnaeus, 1758) 
 Rattus richardsoni (Tate, 1949) 
 Rattus salocco Tate and Archbold, 1935 
 Rattus sanila Flannery and White, 1991 
 Rattus satarae Hinton, 1918 
 Rattus simalurensis (Miller, 1903) 
 Rattus sordidus (Gould, 1858) 
 Rattus steini Rümmler, 1935 
 Rattus stoicus (Miller, 1902) 
 Rattus tanezumi (Temminck, 1845) 
 Rattus tawitawiensis Musser and Heaney, 1985 
 Rattus timorensis Kitchener, Aplin and Boeadi, 1991 
 Rattus tiomanicus (Miller, 1900) 
 Rattus tunneyi (Thomas, 1904) 
 Rattus vandeuseni (Taylor and Calaby, 1982) 
 Rattus verecundus (Thomas, 1904) 
 Rattus villosissimus (Waite, 1898) 
 Rattus xanthurus (Gray, 1867)

 Kitaplar 

 O. Rackham, Rattus rattus: the introduction of the black rat into Britain.v Antiquity 53, 1979, 112-120. 
 E. Matisoo-Smith et al, Prehistoric mobility in Polynesia: MtDNA variation in Rattus exulans from the Chatham and Kermadec islands. Asian Perspectives 38/2, 1999, 186 ff.
 Ph. L. Armitage, Unwelcome companions; ancient rats reviewed. Antiquity 68, 1994, 231-240.
 P. V. Kirch, On the road of the winds (Berkeley 2000).
 M. Roberts, Origin, dispersal routes and geographic distribution of Rattus exulans, with specific reference to New Zealand. Pacific Science 45, 1991, 123-130.
 Don E. Wilson, Deeann M. Reeder: Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference. Smithsonian Books, 1993 ISBN 1-56098-217-9
 Günter Grass: Werkausgabe Band 11 Die Rättin. Steidl Verlag, Göttingen 1997, 493 Seiten, ISBN 3-88243-492-9.

 Dış bağlantılar 
 www.rattenparadies.com
 Verein der Rattenliebhaber und -halter in Deutschland e.V. 
 The Holy temple of Rats in Rajasthan Photographs of Willy Puchner




 Kaynakça 

Kategori:Murinae
Kategori:Azerbaycan'daki memeliler
Kategori:Türkiye'deki memeliler
Kategori:Birleşik Krallık'taki memeliler
Kategori:Norveç'teki memeliler
Kategori:İspanya'daki memeliler
Kategori:İstilacı memeli türleri
Kategori:Leşçiller
Kategori:Gotthelf Fischer von Waldheim tarafından adlandırılmış taksonlar
Kategori:Kemiriciler cinsleri