Mescit

Mescit (Ar. ), namaz kılınan küçük cami veya namaz kılma yeridir.

Mescit kelimesi, Arapçada secde edilen yer anlamına gelir. Mescitlerde minber yoktur, bazıları umuma açık olmayan yerlerde, mesela bir iş yerinin içinde bulunur, bu sebeplerden dolayı buralarda hutbe okunmaz, cuma namazı kılınmaz. Mescitler, namaz kılmak için kullanılan küçük mekânlardır.

Cami ve mescit ayrımı sadece Türkiye'de vardır. Diğer İslam ülkelerinde mescit kelimesi, Türkiye'deki cami kelimesinin karşılığı olarak kullanılır. Arapçanın dışındaki dillere cami kelimesi, mescit kelimesinin değişik dillerdeki okunuş şekli olarak girmiştir.

Anadolu Türk mimarisinde, Selçuklu devrinde yapımına başlanılan tek kubbeli mescitler,Katoğlu, M., “13. Yüzyıl Konyasında Bir Camii Grubunun Plan Tipi ve Son Cemaat Yeri”, Türk Etnografya Dergisi, Ankara, 1967, s. 83-89; Dilâver, S., “Anadolu’daki Tek Kubbeli Selçuklu Mescitleri’nin Mimarlık Tarihi Yönünden Önemi”, İ.Ü. Sanat Tarihi Yıllığı IV (1970-1971), İstanbul, 1971, s. 17-24, Aslanapa, O., “Anadolu Selçuklu Sanatı”, I. Uluslararası Selçuklu Kültür ve Medeniyeti Kongresi, C: I, Konya, 2001, s. 46 daha sonra beyliklerKızıltan, A., Anadolu Beyliklerinde Cami ve Mescitler, İstanbul, 1958, s. 123-124 ve Osmanlı dönemlerinde de yaygın bir şekilde devam ettirilmiştir.Kuran, A., İlk Devir Osmanlı Mimarisinde Cami, Ankara, 1964, 99-101

 Ayrıca bakınız 
 Köşk mescit

 Kaynakça 


Kategori:Arapçadan Türkçeye geçen sözcükler