Gün Ana

Gün Ana (Azerice: Gün Ana, Kırgızca: Күн Эне, Kazakça: Күн Ана, Yakutça: Күн Ий̃э, Balkarca: Кюн Ана) - Türk ve Altay mitolojisinde Güneş Tanrıçası. Kün Ana veya Güneş (Küneş) Ana olarak da bilinir. Bazen Yaşık Ana da denir. Moğollar Nar (Nara) Ece derler. Altay Türkleri'nin Tengricilik inancında güneş ile birlikte Gök Alemi'nin en yüksek katında oturan, güneş tanrıçası olarak görülebilecek kutsal bir varlıktır. Bu inanca göre gün ana insanların ilk büyük annesi ve Ay Dede ilk büyük babasıdır. Göğün yedinci katında oturur. Türklerle de bağlantılı bazı ön Asya kültürlerinde dişil olarak algılanmıştır. Günümüzde kızlara Güneş adının verilmesinin nedenlerinden birisi de budur. Türklerde güneş sıcağın ay ise soğuğun sembolüdür. Ural Batır (Ural Han) söylencesinde Gök Tanrısı Samrav'ın iki karısı vardır birisinin adı Kuyaş Ana'dır. (Diğeri de Ay Ana'dır.)

Ziya Gökalp şöyle demektedir: “Eski Türk telakkisine göre, hakanla hatun gök ile yerin evlatlarıydı. Günes ana ile Ay ata onların gök yüzündeki temsilcileri idi. Hakanın mümessili olan ay ata, gök yüzünün altıncı katında,
hatunun mümessili olan gün ana ise daha üstte, gökyüzünün yedinci katında idi.”Ziya Gökalp, Türk Medeniyeti Tarihi II, İstanbul, 1974, s. 211.

 Kaynakça 
 Murat Uraz, Türk Mitolojisi

 Dipnotlar 

 Ayrıca bakınız 
 Türk Mitolojisi
 Kuyaş

 Dış bağlantılar 
 Türk Mitolojisinde Kırgızlar, Saadettin Koç
 Halk Meteorolojisi Ekseninde Bir Melheme Örneği, Yusuf Ziya SÜMBÜLLÜ
 Mitoloji 
 Ay ile Güneş Efsanesi - Sivas  (Türkiye Kültür Portalı) - Masalda Güneş güzel bir kızdır, Ay ise yakışıklı birk erkektir.

Kategori:Ana tanrıçalar
Kategori:Güneş tanrıçaları
Kategori:Türk tanrıçaları
Kategori:Türk mitolojisi
Kategori:Türk ilahları