Medeni hukuk

Medeni hukuk, kişilerin birbiriyle ya da belirli ölçülerde kişilerle devletin doğrudan veya dolaylı özel ilişkilerinin  kamu hukuku gibi başka bir hukuk dalının konusuna girmeyen hukuk dalına verilen addır. Temeli Roma hukukuna dayanır ve Cermen halkları tarafından geliştirilmiştir. Tüm Kara Avrupası'nda (farklı bir hukuk anlayışının geliştiği Britanya'dan ayırmak için) ve onlardan etkilenen birçok ülkede uygulanan bir hukuk dalıdır.

Özel hukuk denilince medeni hukuk (yurttaşlar hukuku) akla gelir. Medeni hukuk; kişiler hukuku, aile hukuku, miras hukuku, eşya hukuku, borçlar hukuku dallarına ayrılır.

 Medeni hukukun temel ilkeleri şunlardır:
 İyi niyet, hakkın kötüye kullanılmaması ve dürüstlük kuralı ilkeleri
 Hâkimin takdir yetkisi
 Borçların genel kurallarının uygulanması
 İspat kuralları
 Kişiler hukuku:
 Gerçek kişiler
 Kişiliğin başlangıcı ve sonu
 Hak ehliyeti
 Fiil ehliyeti
 Hısımlık
 İkâmetgâh
 Kişilik haklarının korunması
 Tüzel kişiler
 Kamu hukuku tüzel kişileri (Devlet kurumları)
 Özel hukuk tüzel kişileri (Vakıf, dernek ve şirketler)

 Kaynakça 

*