Polivinil klorür

Polivinil klorür, (genelde PVC olarak kısaltılır) oldukça geniş kullanım alanı olan bir plastik polimer. Vinil klorürün polimerleştirilmesi ile elde edilir. Polietilen ve polipropilenden sonra dünyada en çok üretilen üçüncü sentetik plastik polimerdir. Her yıl yaklaşık 40 milyon ton PVC üretiliyor.

Katı (bazen RPVC olarak kısaltılır) ve esnek olmak üzere iki formu vardır. PVC'nin katı formu yapı sektöründe boru ve tesisat malzemeleri ile kapı ve pencere profilleri için kullanılır. Son yıllarda PVC geleneksel yapı malzemeleri olan ahşap, beton ve kilin birçok alanda yerini almıştır. Ayrıca şişelerde, yenilemeyen ürün paketlerinde ve kartlarda (banka ve üye kartları) kullanılır. Ftalat gibi akışkanlaştırıcıların eklenmesiyle daha yumuşak ve esnek hâle getirilebilir. Bu yumuşak formu ise atık su endüstrisinde boru hatlarında, elektrik kablosu yalıtımında, imitasyon deride, şişirilebilir ürünlerde kullanılır. Kauçuk yerine kullanıldığı uygulama alanları da vardır. Son 50 yıldır sağlık sektöründe de kullanıma girmiştir. Parenteral kullanılan sıvıların, kan ve kan ürünlerinin torbalarında ve transfüzyon setlerinde, kateter, kanül ve drenlerde, stoma ürünlerinde ve daha birçok yerde PVC'ye rastlanabilir.

 Üretimi 
Polivinil klorür, gösterildiği gibi vinil klorür monomerinin (VCM) polimerizasyonu ile üretilir.
 class=skin-invert-image|400px|The polymerisation of vinyl chloride

Üretimin yaklaşık %80'i süspansiyon polimerizasyonu yöntemiyle yapılır. Emülsiyon polimerizasyonu, PVC üretiminin yaklaşık %12'sini, kütle polimerizasyonu ise %8'ini oluşturur. Süspansiyon polimerizasyonu ortalama çapları 100–180 μm olan parçacıklar üretirken, emülsiyon polimerizasyonu ortalama boyutu yaklaşık 0,2 μm olan çok daha küçük parçacıklar verir. VCM ve su, bir polimerizasyon başlatıcısı ve diğer katkı maddeleriyle birlikte reaktöre verilir. Reaksiyon kabının içeriği basınçlandırılır ve süspansiyonu korumak ve PVC reçinesinin tekdüze parçacık boyutunu sağlamak için sürekli olarak karıştırılır. Reaksiyon ekzotermiktir ve bu nedenle soğutma gerektirir. Reaksiyon sırasında hacim azaldıkça (PVC, VCM'den daha yoğundur), süspansiyonu korumak için karışıma sürekli olarak su eklenir.

 Tarihçe 
PVC, 1872 yılında Alman kimyager Eugen Baumann tarafından uzun süren araştırma ve deneyler sonucunda sentezlendi.Baumann, E. (1872) "Ueber einige Vinylverbindungen"  (On some vinyl compounds),  Annalen der Chemie und Pharmacie, 163 :  308–322.  Polimer, dört hafta boyunca güneş ışığından korunan bir rafta bırakılan bir vinil klorür şişesinin içinde beyaz bir katı olarak ortaya çıktı. 20. yüzyılın başlarında, Rus kimyager Ivan Ostromislensky ve Alman kimya şirketi Griesheim-Elektron'dan Fritz Klatte, PVC'yi ticari ürünlerde kullanmaya çalıştılar, ancak sert, bazen kırılgan olan polimerin işlenmesindeki zorluklar çabalarını engelledi. Waldo Semon ve B.F. Goodrich Şirketi, 1926'da PVC'yi çeşitli katkı maddeleriyle karıştırarak plastikleştirme yöntemini geliştirdi. 

 Geri dönüşümü 
PVC yaklaşık yedi kez geri dönüşebilir ve ömrü yaklaşık 140 yıldır. Uluslararası plastik reçine kodu "3" olarak belirtilmiştir.

küçükresim|sağ|PVC hammadde kodu
Kaynakça

Kategori:Dielektrikler
Kategori:Alman icatları
Kategori:Termoplastikler