On İki İmam

On İki İmam, İslam'ın Şia mezheplerinden biri olan İmâmiyye-i İsnâaşeriyye (veya On ikiciler, fıkhî mezhep olarak Caferilik ile Alevilik) İsnâaşeriyye itikadındaki imam silsilesine verilen addır. Sünnilik'te de On İki İmam'a saygı gösterilir. Ehl-i Beyt'ten Ali ile başlayan On İki İmam, Muhammed'in torunlarından Hüseyin bin Ali'nin soyundan devam eder.
küçükresim|
Muhammed'inkiyle birlikte On İki İmam'ın kaligrafik temsili.

 Şiilik, Alevi-Caferi ve Sünnilik arasındaki farklı görüşler 

İsnâaşeriyye'ye göre İslam'ın meşru halifeliği (velayet gereği) On İki İmam'a aittir. İmamet adı verilen bu husus, Caferilik temel kaynağını oluşturur. Şia ve Alevi-Caferi Müslümanların, Sünnilerden farklı mehdi beklemektedirler. Mehdi dışındaki imamı, Sünniler kabul etmez ve batıl addederek şiddetle reddederler. Fakat Sünnilikte, Alevilerin nesebi olan ve Alevi-Caferilik'teki On İki İmam yerine, Sünnilerin kendilerine halife seçtikleri Ebû Bekir, Ömer, Osman ve Muâviye'yi kabul ederler. Mehdi'nin ortaya çıkmasında görüşler farklıdır. Masum (günahsız ve hatasız olmak) sıfatının yalnız peygamberlere has olduğu gibi, On İki İmam'ın herhangi hata veya günah işlemediklerinden dolayı On Dört Masum denir ve kaynak olarak da Kur'an'daki Ahzâb Suresi 33. Ayeti buna dair delil olarak gösterilir.
küçükresim|upright=1.14|Muhammed, Ali el-Mûrtezâ ve Fatıma Zehra'nın isimlerini de ihtiva eden bir haliyle On İki İmâm'ın adlarının İslam hat sanatı ile yazılımı.

 On İki İmam listesi 

On İki İmam, sırasıyla şu şekilde sıralanır:
 No  İmam Adı  Künyesi  Nesebi  Lakabı  Yaşadığı tarihler1Ali (علي)Ebu-l Hasan (أبو الحسن)İbn Ebu Talib (إبن أبي طالب)Emir-el Mu'minin(أمیر المؤمنین)El-Mûrtezâ(Beğenilmiş, seçilmiş.Makbûl. Rağbet gören.Beğenilen.)(المرتضى) 
Birinci Ali599 – 6612Hasan bin Ali (ألحسن)Ebu Muhammed (أبو محمد)İbn Ali ibn Ebu Talib (إبن علي إبن أبي طالب)El-Müctebâ(Seçilmiş. Kıymetli)(ألمجتبی) 
İkinci Ali624 – 670
3–50Tabatabae (1979), pp.194–1953Hüseyin bin Ali (ألحسین)Ebu ʿAbdillah (أبو عبد الله)İbn Ali ibn Ebu Talib (إبن علي إبن أبي طالب)Seyyid eş-Şühedâ(Şehidlerin efendisi)(سید الشھداء) 
Üçüncü Ali626 – 680
4–61Tabatabae (1979), pp.196–1994Ali bin Hüseyin (علي)Ebu Muhammed (أبو محمد)İbn el-Hüseyin (إبن الحسین)Zeyn el-Âbidîn (زین العابدین) 
(Secde eden;Kulların ziyneti)
Dördüncü Ali658/9 – 713Tabatabae (1979), p.2025Muhammed el-Bakır(محمد)Ebu Cafer (أبو جعفر)İbn Ali (إبن علي)El-Bâkır (ألباقر) 
(Alîm)
Beşinci Ali 676–734
57–1146Ca'fer es-Sâdık (جعفر)Ebu ʿAbdillah (أبو عبد الله)İbn Muhammed (إبن محمد)Es-Sâdık (ألصادق) 
Tabatabae (1979), p.203–204(Dürüst)
Altıncı Ali699–765
83–1487Musa el-Kâzım (موسی)Ebu İbrahim (أبو إبراھیم)İbn Câfer (إبن جعفر)El-Kâzım (ألکاظم) 
Tabatabae (1979), p.205(Sâkin)
Yedinci Ali745–799
128–1838Ali er-Rıza (علي)Ebu-l Hasan (أبو الحسن)İbn Musa (إبن موسی)Er-Rıza (ألرضا) 
Tabatabae (1979), pp.205–207(Lâtif)
Sekizinci Ali 765–818
148–2039Muhammed el-Cevâd (محمد)Ebu Cafer (أبو جعفر)İbn Ali (إبن علي)El-Cevâd (الجواد)  Muhammed Takî (التقي)
Tabatabae (1979), p. 207
(Cömert)
Dokuzuncu Ali810–835
195–22010Ali Naki (علي)Ebu-l Hasan (أبو الحسن)İbn Muhammed (إبن محمد)El-Hâdî (ألھادي), Ali en-Nakî (ألنقي) 

(Mürşîd, Hâlis)
Onuncu Ali827–868
212–25411Hasan el-Askerî (ألحسن)Ebu Muhammed (أبو محمد)İbn Ali (إبن علي)El-Askerî (ألعسکري) 

(Neferî)
On birinci Ali846–874
232–26012Muhammed Mehdi (محمد)Ebu Kasım (أبو قاسم)İbnü'l-Hasan (إبن الحسن)El-Mehdi (ألمھدي) 

(Delil)
On ikinci Ali868
255

 Ayrıca bakınız 
 İsnâaşeriyye
 Havâri
 Ondört Masum
 Çârdeh Ma'sûm-i Pâk
 İmam
 İmâmiyye

 Kaynakça 

 Bibliyografya 


Kategori:Müslüman dinî liderler listesi