Özel tüketim vergisi

Özel Tüketim Vergisi (ÖTV), belirli mal veya ürünler üzerinden maktu veya oransal olarak alınan bir harcama vergisidir. İlk olarak Avrupa Birliği ile uyum çerçevesinde yapılan kanun değişiklikleriyle gündeme gelmiş ve yine aynı amaçla 2002 yılında 4760 sayılı kanun ile kabul edilmiştir. ÖTV, lüks (mücevher, kürk vb.), sağlığa zararlı (alkol, sigara vb.), çevreye zararlı (benzin vb.) mallara uygulanır.

ÖTV, KDV gibi aynı malın her el değiştirmesinde doğmaz. Malın ithal edilmesi veya üretilen malın ilk alıcısına teslimi nedeniyle ÖTV doğar. Motorlu taşıtlarda ise nihai tüketici adına ÖTV ödemek gerekir. Verginin mükellefi ithalatçılar ve ilk satıcılar olmaktadır.

Kanuna ek 4 ayrı tarifede yer alan ürünlerin vergilendirilmesi esastır.
1 sayılı tarife, akaryakıt ve yağ türevlerini vergiler, eski Akaryakıt Tüketim Vergisi yerine 
2 sayılı tarife, taşıtları vergiler, eski Taşıt Alım Vergisi yerine
3 sayılı tarife, tütün ve alkol türevlerini vergiler, eski Ek KDV yerine
4 sayılı tarife, beyaz ve kahverengi eşyalar ve türevlerini vergiler, eski Lüks KDV yerine gelmiştir.

 Özel Tüketim Vergisi Kanunu 

 Kanun No:	4760
 Kabul Tarihi:	06/06/2002
 Resmî Gazete No:	24783
 Resmî Gazete Tarihi:	12/06/2002

 Dış bağlantılar 
 Gelir İdaresi Başkanlığı 
 Resmi Gazete 

Kategori:Türkiye'de vergiler