Otto Hahn

Otto Hahn (8 Mart 1879, Frankfurt - 28 Temmuz 1968, Göttingen), Alman kimyagerdir. 20. yüzyılın en önemli bilimsel keşiflerinden biri olan Nükleer fisyon kaşifi olarak tanınır.Glenn T. Seaborg: Introduction to: Otto Hahn: A Scientific Autobiography. Charles Scribner’s Sons, New York 1966, S. IX. Bu buluşu, atom enerjisi araştırmalarının temelini oluşturmuş ve nükleer enerji üretiminde yeni bir çağ başlatmıştır. Hahn'ın bilimsel çalışmaları, nükleer fizik, radyokimya ve kimya alanlarında derin etkiler yaratmış, savaş sonrası dönemde ise nükleer enerjinin barışçıl kullanımı konusundaki görüşleriyle topluma yön vermiştir.Ende 1999 veröffentlichte das Nachrichtenmagazin Focus das Ergebnis einer Umfrage unter 500 führenden deutschen Naturwissenschaftlern, Ingenieuren und Medizinern nach den wichtigsten Forschern des 20. Jahrhunderts (Heft 52/1999, S. 103–108, online ). Der experimentelle Chemiker Otto Hahn wurde – nach den theoretischen Physikern Albert Einstein und Max Planck – auf den dritten Platz und somit zum bedeutendsten empirischen Naturforscher des Jahrhunderts gewählt.

 Hayatı 
Otto Hahn, 8 Mart 1879'da Almanya'nın Frankfurt am Main kentinde doğdu. Marburg Philipps Üniversitesi ve ardından Münih Üniversitesi’nde kimya eğitimi aldı. Kariyerinin ilk yıllarında, radyokimya alanına ilgi duymaya başladı ve radyoaktif elementler üzerine yaptığı çalışmalarla bilim dünyasında kendisine sağlam bir yer edindi. Hahn’ın erken dönem araştırmaları arasında radyum, toryum ve aktinyum gibi radyoaktif elementlerin araştırılması yer alır. Hahn, 1905 yılında Londra'da Sir William Ramsay ile birlikte çalışarak radyumun bazı bileşiklerini izole etmeyi başardı ve elementlerin radyoaktivitesi üzerine detaylı incelemelerde bulundu.

Ancak Hahn’ın bilim tarihine en büyük katkısı, 1938 yılında meslektaşı Fritz Strassmann ile birlikte gerçekleştirdiği nükleer fisyon keşfidir. Hahn ve Strassmann, Berlin'deki Kaiser Wilhelm Enstitüsü’nde uranyum atomunu nötronlarla bombardımana tuttuklarında, beklenmedik bir sonuç elde ettiler: Baryum gibi daha hafif elementlerin oluştuğunu gözlemlediler. Bu keşif, uranyum atomunun ikiye bölünmesi süreci olan nükleer fisyonun temelini oluşturuyordu. Hahn’ın eski doktora öğrencisi Lise Meitner ve Meitner’in yeğeni fizikçi Otto Frisch, bu bulgunun teorik temelini açıklayarak sürece "Nükleer fisyon" adını verdiler.Otto Hahn, Fritz Strassmann: Nachweis der Entstehung aktiver Bariumisotope aus Uran und Thorium durch Neutronenbestrahlung; Nachweis weiterer aktiver Bruchstücke bei der Uranspaltung. In: Die Naturwissenschaften, 1939, 27, S. 89–95; doi:10.1007/BF01488988.

 Nükleer fisyon 
Nükleer fisyon keşfi, fizik ve kimya alanında çığır açan bir gelişme olarak kabul edildi ve İkinci Dünya Savaşı sırasında atom bombasının geliştirilmesinde kritik bir rol oynadı. Bu keşif, Otto Hahn'a 1944 yılında Nobel Kimya Ödülü'nü kazandırdı. Bu keşif, kısa süre sonra İkinci Dünya Savaşı’nın başlamasıyla birlikte askeri amaçlar için kullanılmaya başlandı ve 1945’te ilk atom bombalarının geliştirilmesine yol açtı.Dietrich Hahn 1988, S. 216. Savaş sonrası dönemde Hahn, nükleer enerjinin barışçıl amaçlarla kullanılması gerektiğine yönelik güçlü bir görüş benimsedi ve bu konuda önde gelen bir savunucu haline geldi.

Fisyonun barışçıl enerji üretimi amacıyla kullanılması ise 1950'lerden itibaren başlamıştır ve günümüzde birçok nükleer santralde enerji kaynağı olarak kullanılmaktadır.

Hahn, bilimsel kariyerinin yanı sıra, Alman bilim topluluğu içinde de saygın bir yer edindi. 1946'dan 1960'a kadar Max Planck Topluluğu’nun başkanlığını yaptı ve Almanya'da bilimsel araştırmaların yeniden yapılandırılmasında kilit bir rol üstlendi. Otto Hahn’ın yaşamı ve çalışmaları, sadece bilimsel gelişmeleri etkilemekle kalmamış, aynı zamanda savaş sonrası nükleer etik tartışmalarına da ışık tutmuştur.Eugen Roth: Widmung zu Mensch und Unmensch. München 1961. In: Dietrich Hahn 1988, S. 328.

1968 yılında Göttingen’de hayatını kaybeden Otto Hahn, "modern kimyanın babalarından biri" olarak kabul edilmektedir. Nükleer bilim ve radyokimyada açtığı yeni yollar, çağdaş bilimsel çalışmalar için ilham kaynağı olmuştur. Bugün, Hahn'ın keşifleri bilim dünyasında hem ilerlemenin hem de bilimsel sorumluluğun simgelerinden biri olarak anılmaktadır.

 Kaynakça 

Kategori:1879 doğumlular
Kategori:Frankfurt doğumlu kimyagerler
Kategori:1968'de ölenler
Kategori:Göttingen Üniversitesinde öğrenim görenler
Kategori:Berlin Humboldt Üniversitesinde öğrenim görenler
Kategori:Nobel Kimya Ödülü sahipleri
Kategori:Prusya Bilim Akademisi üyeleri
Kategori:20. yüzyıl Alman kimyagerleri
Kategori:Berlin Humboldt Üniversitesi öğretim üyeleri
Kategori:Cornell Üniversitesi öğretim üyeleri
Kategori:Element kâşifleri
Kategori:Enrico Fermi Ödülü sahipleri
Kategori:Amerikan Bilim ve Sanat Akademisi üyeleri
Kategori:Alman pasifistler
Kategori:Alman otobiyograflar
Kategori:Alman Nobel Ödülü sahipleri
Kategori:Nükleer başlık karşıtı Alman aktivistler
Kategori:İnsani yardımlarda bulunan Almanlar
Kategori:Münih Ludwig Maximilian Üniversitesinde öğrenim görenler
Kategori:Max Planck Topluluğu kişileri
Kategori:Avusturya Bilimler Akademisi üyeleri
Kategori:Doğu Almanya Bilim Akademisi üyeleri
Kategori:İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi üyeleri
Kategori:Nükleer kimyagerler
Kategori:Max Planck Madalyası sahipleri
Kategori:Marburg Üniversitesinde öğrenim görenler
Kategori:Subay sınıfı Légion d'honneur sahipleri
Kategori:Pour le Mérite sahipleri (sivil sınıfı)
Kategori:Göttingen'de ölenler
Kategori:Royal Society üyesi Almanlar
Kategori:Royal Society'nin yabancı üyeleri
Kategori:Frankfurt doğumlu bilim insanları
Kategori:Papalık Bilimler Akademisi üyeleri