Tebeu't-tâbiîn

Tebeut tabiin (Arapça: ; Tâbi‘ûn’a tâbi olanlar), İslâm'da tâbiûnu gördüğüne inanılan kimselere verilen isim. Sünnîlere göre sahabe ve tabiinlerle birlikte Dünya’ya gelmiş en iyi nesillerden biridir.

 Sünnîliğe göre tanımı 
Sünnî İslâm'a göre tebeut tabiin olan bir insanın şartları
 Müslüman olmak,
 En az bir tabiinle görüşmüş olmak,
 Âdil olmak. (Sünnîlere göre bu, Ehli Sünnet ve Cemaat'in itikat ve icraatlarına uymak demektir.)

Sünnîlerin bir hadisinde Peygamber "En iyi insanlar kuşağımda yaşayanlar, sonra kendilerinden gelenler (Tabi'in) ve daha sonra gelenlerdir (ikinci nesil)" Sahih-i Buhârî

 Tebeut tabiinler 
 Büyük Sünnî imamlarının dördü 
 İmam Ebu Hanife (Ebu Hanife, bazılarınca Enes bin Malik'i gördüğü, ondan ve başka sahabelerden hadis rivayet ettiği için tâbi'înden sayılır.)
 İmam Şafiî
 İmam Mâlik bin Enes
 İmam Ahmed bin Hanbel

 Başka tebeut tabiinler 
 Ebû Yûsuf
 Muhammed bin Hasan eş-Şeybanî
 Abdurrahman el-Evzai (d. H.S. 158)
 Abdullah bin Mübarek
 Muhammed el-Buhârî
 El-Leys bin Sa'd
 Hammad bin Zeyd
 Mekkî bin İbrahim (H.S. 125–210; M.S. 742–825)
 Fudayl bin İyaz
 Davud-i Taî
 Cafer-i Sâdık
 Süfyan bin Uyeyne (ö. H.S. 198)
 Süfyân es-Sevrî (H.S. 97–161)

 Kaynakça 

 Ayrıca bakınız 
 Ehl-ül Beyt
 Sahabe
 Tabiin


Kategori:İslam terimleri