Akdeniz iklimi

Akdeniz iklimi, yaz sıcaklığı güneş ışınlarının düşme açısına, kuraklık ise alçalıcı hava hareketlerine bağlıdır. En sıcak ay ortalaması 26-28 °C, en soğuk ay ortalaması 8-10 °C dir. Yıllık sıcaklık ortalaması 18 °C dir. Enleme, rüzgarlara ve diğer doğal faktörlere bağlı olarak bu iklimde yazlar sıcak veya ılık, kışlar ise serin veya ılıman geçer. Bu iklim türünde deniz seviyesinde kar yağışı ve don olayı çok ender görülür. En fazla yağış kışın, en az yağış yazın düşer. Kışın görülen yağışlar cephesel kökenlidir. Cephesel yağışlar en fazla bu iklimde görülür.

Yıllık yağış miktarı yükseltiye göre değişir. Ortalama 600–1000 mm arasındadır. Yağış rejimi düzensizdir. Maki bitkisi sıklıkla görülür.

 Görüldüğü yerler 
Akdeniz'e kıyısı olan ülkeler, Avustralya'nın güneybatısı, Güney Afrika Cumhuriyeti'nde Kap Bölgesi, Şili'nin orta kesimleri ve Kuzey Amerika'da Kaliforniya çevresinde etkilidir. Akdenize kıyısı bulunmasına rağmen Libya ve Mısır (Libya Çölü) ve Güneybatı İspanya (Tabernas Çölü) kıyılarında görülmez. Yer şekillerinin engebesiz olmasından dolayı bu üç ülkedeki çöller Akdeniz kıyılarına kadar uzanır ve çöl iklimi bu kıyılarda etkilidir. Akdeniz'in bir kolu olan Adriyatik Denizi'in çoğunda ve özellikle kuzey yarısında görülmez, çünkü yaz mevsimi çok fazla yağış alır ve iklimi dolayısıyla ılıman dönencealtı iklimidir.

Türkiye'de Akdeniz iklimi esas karakterini Akdeniz Bölgesi'nde, Torosların denize bakan yamaçlarında 800-1000 metre yüksekliğe kadar olan alanlarda gösterir. Daha yüksek alanlarda ise Akdeniz dağ iklimi görülür. Ege kıyıları boyunca kuzeye gidildikçe karakterinde değişiklikler görülmekle birlikte, kıyılar ve içeriye doğru uzanan grabenler boyunca görülür. Marmara Bölgesi'nde Güney Marmara kıyıları ile Trakya'nın Ege kıyılarında görülürken, Güneydoğu Anadolu Bölgesinde iste Orta Fırat Bölümünde Gaziantep ve Kilis çevresinde görülmektedir.

 Bitki örtüsü 
küçükresim|Kelebekler Vadisi, Akdeniz ikliminin görüldüğü yerlerden biridir.
Bitki örtüsü kızılçam ormanlarıdır. Alçak alanlarda (0–800 m) makiler bu ormanların tahribiyle oluşmuştur. Makiler yaz kuraklığına dayanabilen kısa bodur ağaçlardan meydana gelen bitki topluluklarıdır.

Akdeniz ikliminde yetişen başlıca ağaçlar şunlardır:

 Defne, okaliptüs, çam ve selvi gibi yaprak dökmeyen ağaçlar.
 Çınar ve meşe gibi yaprak döken ağaçlar.
 Zeytin, incir, ceviz ve üzüm gibi meyve ağaçları.

Bununla birlikte, çalı ve ot toplulukları da Akdeniz ikliminin bitki örtüsünde önemli bir yer kaplamaktadır.

Akdeniz'e kıyısı olmamasına rağmen iklim özelliklerinin görüldüğü bölgelerden Kaliforniya'da chaparral, Şili'de matorral, Kap Bölgesi'nde fynbos, Avustralya'da ise mallee ve kwongan çalılıklarına dayalı bir bitki örtüsü hakimdir. Kaliforniya ve Kap Bölgesi'ndeki doğal bitki örtüsünün bir kısmı, tarıma elverişli alanlar oluşturmak için tahrip edilmiştir. Ancak bu bölgelerdeki bitki çeşitliliği hala zengin olarak değerlendirilmektedir.

 Alt türleri 
Köppen iklim sınıflandırmasında Akdeniz iklimi, sıcaklık ortalamalarına göre sıcak yaz Akdeniz iklimi (Csa), ılık yaz Akdeniz iklimi (Csb) ve soğuk yaz Akdeniz iklimi (Csc) olarak üçe ayrılmaktadır. Dünya üzerinde Akdeniz ikliminin görüldüğü bölgelerin çoğu, sıcak yaz Akdeniz iklimi özelliklerine sahiptir.

 İklim diyagramları 

 Ayrıca bakınız 
 Subtropikal iklim

 Kaynakça