Opeth

Opeth, 1989 yılında İsveç'te kurulmuş progresif metal grubudur. Vokalist David Isberg tarafından kurulan grup yıllar içinde pek çok eleman değişikliği yaşamış, 1992'de Isberg'ün ayrılmasıyla birlikte grupta kurucu üye kalmamıştır. Isberg'ün ayrılmasının ardından grubun vokalisti ve ana söz yazarı Mikael Åkerfeldt olmuştur. Opeth; caz, progresif rock, geleneksel, blues, klasik müziği metal müzik ile harmanlar; bu harmanlara uzun ve tekrarı bol kompozisyonlarında yer verir. İlk zamanlarında death metal hatta black metal melodilerinin çok yoğun kullanıldığı çalışmalar yapmışken, özellikle Blackwater Park ve Deliverance albümlerinden sonra progresif etki hızla baskınlaşmıştır. Birçok parçada akustik gitar ve yumuşak vokal bölümlerinin yanı sıra, ani ve güçlü geçişler ile sert melodilere ve brutal vokallere rastlanır. İlk dört albüm boyunca nadiren sahneye çıkan grup, özellikle Blackwater Park albümünün ardından çıktıkları dünya turunda birçok ülkede sahne almıştır.

Opeth'in 13 stüdyo albümü, dört konser albümü (üçü DVD'li) ve iki kutulu seti bulunmaktadır. Grubun çıkış albümü Orchid 1995 yılında yayımlanmıştır. 2008'de yayımlanan Watershed albümü, ilk haftasında Billboard 200 listesinde 23. sıraya yerleşmiştir. Kasım 2009 itibarıyla grubun albüm ve DVD'leri dünya çapında 1,5 milyondan fazla satmış; SoundScan verilerine göre Blackwater Park, Damnation ve Deliverance albümleri ABD'de toplam 300.000 satmıştır.

 Tarihçe 
 Kuruluş (1989–1993) 
sol|küçükresim|upright|Åkerfeldt (resimdeki) ve Isberg, üyelerin çoğu ayrı yollara gittikten sonra grupla devam etmeye karar verdi.
Opeth, 1990 yılında İsveç'in Stockholm şehrinde baş vokalisti David Isberg tarafından death metal grubu olarak kuruldu. Isberg, henüz 16 yaşında olan Eruption grubunun eski basçısı Mikael Åkerfeldt'ten gruba katılmasını istedi. Ertesi gün Åkerfeldt grupla beraber çalmaya geldiğinde, Isberg'in hâlihazırdaki basçı da dahil grup elemanlarından kimseye Åkerfeldt'in katılacağını söylemediği ortaya çıktı. Tüm grup elemanlarının dahil olduğu tartışmanın sonucunda Isberg ve Åkerfeldt, beraber yeni bir projede yer almak istediklerini belirterek ayrılma kararı aldılar. Bu yeni projede grup ismi Wilbur Smith'in Sunbird (Güneşkuşu) adlı romanından alınmıştır. Bu romanda Opet adında bir "Ay Şehri" bulunur. Grup elemanları bunu türeterek "Opeth" isminde karar kılarlar.

Isberg ve Åkerfeldt; davulda Anders Nordin, basta Nick Döring ve gitarda Andreas Dimeo'yu gruba aldılar. Grubun yavaş ilerlemesinden rahatsız olan Döring ve Dimeo, ilk performanslarından sonra gruptan ayrıldılar. Bunun ardından Kim Pettersson ve Johan DeFarfalla bas ve gitarda yerini aldı. İkinci performanslarından sonra DeFarfalla Almanya'ya gitmek için grubu bıraktı ve onun yerine Åkerfeldt'in arkadaşı olan Peter Lindgren gruba alındı. Bir sonraki performanstan sonra Pettersson ve Isberg de grubu bırakma kararı aldı.
Åkerfeldt, son ayrılıklardan sonra vokaller üzerinde çalışmaya başladı ve üçlü,bir yılı yeni şarkılar yazarak geçirdi. Bu süreçte tipik death metal kalıplarından uzaklaştılar, davulda blast beatleri daha az kullandılar ve şarkılarında akustik gitar bölümlerine yer verdiler. Bu Opeth'in temel tarzının oturmaya başladığı dönemlere denk gelir.

 Orchid, Morningrise ve My Arms, Your Hearse (1994–1998) 
Opeth çıkış albümü Orchid'i 1994 yılında yapımcı Dan Swanö ile kaydetti. Yeni kurulan Candlelight Records'un yayımla ilgili problemleri yüzünden albüm 1995 yılının ortalarına kadar çıkmadı. Orchid albümü, progresif etkili death metalin sınırlarını ve insanların tepkilerini ölçtü, birçok eleştirmen tarafından başarılı ve farklı olarak değerlendirildi.
İngiltere'deki birkaç canlı performanstan sonra, grup stüdyoya geri döndü ve yeni bir albüm için çalışmalara başladı ve 1996 yılında Morningrise'ı yayımladılar. Sadece beş şarkıdan oluşan albüm neredeyse bir saattir. Bu albümden sonra grup tekrar turneye çıktı. Turnenin ilk ayağı İngiltere'de, ikinci ayağı ise İskandinavya'da Cradle of Filth'le beraber olmuştur. Bu turne sırasında grup Century Media Records'un dikkatini çekmiş ve bu sayede ilk iki albümlerinin Amerika'da da yayınlanmasını sağlamıştır.
Turneden sonra Åkerfeldt ve Lindgren kişisel sebeplerden dolayı, davulcu Nordin'den habersiz olarak DeFarfalla'yı gruptan çıkarmışlardır. Åkerfeldt Nordin'e haber verdiği sırada,Brezilya'da olan Nordin gruptan ayrılmaya karar vermiştir. Yeniden eleman arayışına giren grup, gazeteye verdikleri ilana cevap veren, eski Amon Amarth bateristi Martin López'i gruba kabul etmişlerdir. López, Opeth'le olan çıkışını Iron Maiden'ın Remember Tomorrow isimli cover parçası ile yapmıştır.
Ardından daha Century Media tarafından sağlanan daha büyük bir bütçe ile grup üçüncü albümü üzerinde çalışmaya başlamıştır. Çalışmalardan kısa süre önce Martin Mendez gruba basçı olarak alınmış ancak zaman sıkışıklığı nedeni ile basları Åkerfeldt kendisi çalmıştır.
My Arms,Your Hearse albümü 1998'de bu çalışmalar sonucu ortaya çıkmıştır ve grubun dünya çapında çıkardığı ilk albümdür. İnanılmaz bir beğeniyle karşılanan albüm Opeth'in çok daha geniş kitlelere ulaşmasını sağlayan bir dönüm noktasıdır. Birçok dinleyici grubun bu albüm ile kendisini oturttuğu konusunda hemfikirdir. Progresif etki önceki albümlere nazaran azalmış, sözler ve melodiler sertleşmiştir. My Arms, Your Hearse, öldükten sonra dünyaya sevgilisini görmek için ruh olarak dönen bir adamın yaşadıklarını anlatmaktadır.

 Still Life ve Blackwater Park (1999-2001) 
Dördüncü albüm Still Life, 1999 yılında yayımlanır ve gerek yayımlanma amacı gerekse müzikal yapısı açısından,My Arms, Your Hearse ile aynı doğrultudadır. Candelight Records'un el değiştirmesi sebebiyle grup İngiltere'de Peaceville etiketi ile bilinen Music for Nations şirketi ile anlaşır ancak kullandıkları stüdyonun taşınması sebebiyle bu albümden önce yalnızca iki kez çalışma yapabilmiştir. Albüm kapağı tasarımındaki gecikme ve diğer tüm sorunlar nedeniyle, albüm bir ay geç çıkmıştır. Sözleşmedeki problemler yüzündense albüm Amerika'da 2001'e kadar yayımlanmamıştır.
Still Life; dini görüşleri yaşadığı yerdeki herkesten farklı olduğu için kovulan, ancak yıllar sonra geri gelen ve kaybettiği sevgilisini, Melinda'yı bulan bir adamın başına gelenleri anlatır. "Face of Melinda" parçası albümdeki en etkileyici parçalardan biri olarak değerlendirilir. Daha sonra Melinda ismini, Åkerfeldt kızına isim olarak seçecektir.

Birkaç konserin ardından Opeth tekrar çalışmalara başlar. Prodüktörleri bu sefer Porcupine Tree'den Steven Wilson'dır. Åkerfeldt verdiği röportajda, önceki iki albümlerinde elde ettikleri başarıyı elde etmek için stüdyoya girdiğinde bu sefer işinin zor olduğunu, ancak verdikleri emeğe kesinlikle değdiğini söylemiştir. Ayrıca bu albümde Steven Wilson'ın etkisi ve yardımları ile grup yaratıcılığını tekrar ortaya çıkarmıştır. Ve bu emeğin sonunda Blackwater Park ortaya,2001 yılında çıkar. Albüm,eleştirmenlerden tam not almıştır ve grup bu albümün ardından dünya turuna çıkmıştır. Bu turnede ilk kez Avrupa'ya yönelmişlerdir ve Almanya'da, Wacken Open Air festivalde altmış bin kişiye çalmışlardır.

 Deliverance ve Damnation (2002-2004) 
Blackwater Park turnesinden döndükten sonra Opeth sıradaki albümü için çalışmaya başlamıştır. Başta Åkerfeldt yeni çalışmaları kategorize edip bir araya getirmek konusunda sıkıntı çekmiştir: "Harcamak istemediğim ve emek verdiğim yumuşak parçalara rağmen,bugüne kadar yaptığımızdan çok daha sert bir şeyler yapmak istiyorum." demiştir. Åkerfeldt'in eski arkadaşı olan Katatonia'dan Jonas Renkse şarkıları, biri sert diğeri ise sakin tınıları sahip olan iki ayrı albüm halinde yayınlama önerisinde bulunmuştur.
Grup arkadaşlarına ve kayıt şirketine bile danışmadan öneriyi harika bulan Åkerfeldt; "Birazcık yalan söylemek zorunda kaldım... Onlara bu albümün çok kısa sürede ve tek bir albüme ayrılabilecek bütçe ile kaydedilebileceğini söyledim." demiştir. Yalnız bir provayla girdikleri kayıt sürecini Åkerfeldt "tarihlerinin en zor sınavı" olarak değerlendirmiştir. Şarkıların taslakları kaydedildikten sonra grup projeyi İngiltere'ye taşımıştır ve sert olan Deliverance albümü prodüktör Andy Sneap'le tamamlanmaya çalışılmıştır. Åkerfeldt, Sneap'in albümü ve kayıtları kurtardığını söylemiştir.

Deliverance, 2002'de dünya çapında yayımlanmış ve US Top Independent listesinde 19 numarada yer almıştır. Bu aynı zamanda grubun Amerikan listelerindeki ilk çıkışıdır.
Diğer albümden önce Stokholm'de tek bir konser veren grup, daha sakin olan ikinci albümlerin vokal kayıtları için tekrar stüdyoya girmiştir. Åkerfeldt iki albümün asla bitmeyeceğine inansa da, Deliverance ve Damnation albümleri toplamda yedi haftalık bir süreçte bitmiştir, bu Blackwater Park albümü için harcanan sürenin tamamı kadardır.
Damnation, 2003'te çıkmış ve US Billboard 200'de 192. sırada yerini almış, ayrıca Swedish Grammy'de "En iyi hard rock performansı" ödülünü almıştır.

Grup 2003-2004 senelerinde 200'e yakın sahne performansı ile en büyük turnelerini düzenlemiştir. İlk DVD olan Lamentations (Live at Shepherd's Bush Empire 200) 2 saatlik bir performans içerir ve bu konserde Damnation, Deliverance, Blackwater Park'tan şarkılar bulunur. Bu DVD'de ayrıca Deliverance ve Damnation'ın kaydıyla ilgili bir saatlik bir film de vardır.

Grup, Orta Doğu'da yapılan saldırıların yarattığı korku nedeniyle ekipleri olmadan Ürdün'de bir konser vermiştir. 6000 bilet satılan konserden sonra, Lopez Åkerfeldt'e panik atak rahatsızlığına dayanamadığını söyleyerek turneyi iptal etmek konusunda ısrar etmiştir. Daha önce de 2004'te, Lopez panik ataklarından dolayı Kanada'dan eve yollanmıştır. Grup turneyi iptal etmek yerine, sonraki konserlerde Lopez'in yerini, teknisyeniyle doldurma kararı almıştır. Lopez'in elinden geldiğince çabuk döneceğine söz vermesine rağmen, grup Gene Hoglan'a kendilerine eşlik etmesi için teklifte bulunmuştur. Ardından Lopez nihayet dönmüş ve Damnation ve Deliverance turunun son konseri olan Seattle konserine yetişmiştir.
Ayrıca Per Wiberg gruba turne sırasında klavyeci olarak katılmıştır. Bir yılı aşkın süre turnede kalan Opeth, sonunda eve dönmüş ve yeni bir albüm için tekrar çalışmaya başlamıştır.

 Ghost Reveries (2005-2007) 
Opeth'in Avrupa'daki etiketi olan Music for Nations'ın kapılarını 2005'te kapatmasının ardından,grup birçok şirketle görüşmüş ve sonunda Roadrunner Records ile anlaşmıştır. Bu haberin duyulmasından sonra Opeth'in birçok hayranı,Roadrunner Records'un sıradan rock ve metal grupları ile çalışması gerekçesiyle grubun daha fazla satmak için bu yola başvurduğunu iddia etmiştir. Åkerfeldt tepki göstermiş ve "Bu çok onur kırıcı bir şey,15 yıllık kariyerimizde birçok konser verdik ve albüm çıkardık,bu sürede ve emekte Opeth hayranlarının güvenilirliğini kazanamamış olmak utanç verici." demiştir.

2004'ün sonlarına doğru albümdeki parçaları yazmayı tamamlayan Opeth, üç haftalık bir provanın ardından kayıtlara başlamıştır. Yaklaşık üç ay süren bir çalışma sonucunda Ghost Reveries yayımlanmıştır. Amerikan listelerinde 64,İsveç'te 9. olan albüm, grubun başarısının arttığının göstergesidir.

2006 yılının ortalarında Martin Lopez, Opeth'ten ayrıldığunu resmen duyurmuştur. Gerekçe olarak sağlık sorunlarını gösteren Lopez'in yerine,Martin Axenrot geçmiştir.
Aynı yıl Gigantour kapsamında Megadeth'le aynı sahneyi paylaşan grup,aynı yıl bonus olarak Deep Purple'dan Soldier of Fortune cover'ını içeren albümün farklı bir versiyonunu tekrar yayınlamıştır. Bu versiyonda aynı zamanda 5.1 Surround sesle mikslenmiş bir DVD vardır.
2006'nın sonlarında, Camden Roundhouse'da yapılan konser kayıtlarını da içeren, çifte bir konser albümü olan The Roundhouse Tapes çıkmıştır.

Mayıs 2007'de Peter Lindgren, grupla geçen 16 yılından sonra ayrılma kararı aldığını açıklamıştır. "Bu hayatımda yaptığım en zor seçimdi ama şu noktada sanırım doğru olan bu." demiştir. "Birkaç kişiden oluşan ve zamanla pişen,dünya piyasasında kendine yer etmiş bir grupla çalmak için gereken ilgi ve ilhamımı kaybettiğimi düşünüyorum." diyerek gruptan ayrılmıştır.

Bu ayrılıktan sonra,eski Arch Enemy gitaristi Fredrik Åkesson gruba alınmıştır. Åkerfeldt şöyle açıklamıştır: "Peter'ın gidişinden sonra aklımıza gelen tek isim Fredrik'ti ve bence İsveç'teki en iyi üç gitaristten biri Fredrik. Birbirimizi yaklaşık dört yıldır tanıyoruz ve onun da bize ayak uydurabilecek tecrübeye sahip olduğunu biliyoruz."

 Watershed (2008-2010) 
Ghost Reveries albümünün ardından çıktıkları 200 konserin ardından, grup Kasım 2007'den Ocak 2008'e kadar stüdyoda kalmış, üçü cover olmak üzere on üç şarkı kaydetmiştir. Albümün bitmiş halinde yedi yeni şarkı vardır. Haziran 2008'de çıkarılan albümü Åkerfeldt "biraz daha enerjik" olarak tanımlamıştır.
Bu albümün ardından grup UK Defenders of the Faith kapsamında Arch Enemy ile, Wacken Open Air'de, Progressive Nation'da Dream Theater ile birlikte sahne almıştır. Watershed grubun listelerde en çok başarı yakaladığı albümdür, US Billboard 200'e 23 numaradan giriş yapmıştır. 
Dünya turuna çıkan grup birçok ülkede sahne almıştır fakat İspanya'da ve Brezilya'daki konserler, Burning Live Festival'in iptal olmasıyla yapılmamıştır. Ayrıca turne kapsamındaki dört günde su çiçeği geçiren Mikael, bu süre zarfındaki 2 konseri de iptal etmek zorunda kalmıştır. Oluşan boşlukta, Satyricon iki konser vermiştir. Sonraki iki ayda Opeth Kuzey Amerika'da High on Fire, Baroness ve Nachmystium'la sahne almıştır. Yılın geri kalanında Avrupa'ya dönmüş ve Cynic ve The Ocean ile beraber turneyi bitirmişlerdir.

Opeth, God of War III için The Throat of Winter isimli bir soundtrack çıkarmıştır. Åkerfeldt şarkıyı "garip" ve "çok metal değil" şeklinde tanımlar.

20. yıl kutlamaları kapsamında Opeth, "Evolution XX: An Opeth Anthology" adında,6 ayaktan oluşan bir turne düzenlemiştir. Bu turnede Blackwater Park albümü bütünlüğü bozulmadan performe edilmiş ve daha önce çalınmamış bir sürü şarkı çalınmıştır.
Åkerfeldt 20. yıl için: "Buna inanamıyorum ama evet, 20. yılımızı kutluyoruz. 16 yaşından beri bu gruplayım, bu delilik!" demiştir.

 Heritage (2011-2013) 
Eylül 2010'da Åkerfeldt yeni bir albüm hazırlığında olduğu müjdesini vermiştir. Resmi web sitelerinde 31 Ocak'ta yeni albümün kayıtlarına başladıklarını duyuran grup, Jens Bogren ve yine Porcupine Tree'den Steven Wilson'la çalışacağını belirtmiştir. Mart ayının sonlarında Steven Wilson albümün miksajının tamamlandığını duyurmuştur.

Albümde, Opeth tamamen tarz değişikliğini gitmiştir. Heritage, brutal vokal ve progresif death metal ögelerinden tamamıyla arındırılmış, saf progresif rock albümüdür. Bu yüzden hayranlarının bir kısmı bu değişimi çok sevse de bir kısmı tepki göstermiştir. Akerfeldt ise durum için "Ben Orchid albümü için çalıştığım sıralarda death metal dinlemeyi bırakmıştım. Artık eskisi gibi bir şey beklemeyin." demiştir.

Grubun onuncu albümü Heritage, grubun klavyeci Per Wiberg ile kaydettiği son albümdür. Nisan 2011'de Wiberg, grupla karşılıklı anlaşarak yollarını ayırdıklarını söylemiştir. Eylül 2011'de yayımlanan albümden sonra Joakim Svalberg'in gruba daimi olarak alındığı duyurulmuştur.

Opeth, Katatonia ile beraber çıktıkları dünya turu kapsamında; Japonya, Yunanistan ve Güney Amerika'ya gitmiştir.

 Pale Communion (2014) 
Heritage albümü çıktıktan sonra birçok konser veren grup, Ağustos 2012'de 11. albümleri için Steven Wilson'un prodüksiyonuyla birlikte tekrar çalışmaya başlamıştır. Akerfeldt, bu albüm için "Ben bu albümde daha melodik bir şeyler yapmak istedim. Bu yüzden albümün genelinde güçlü melodilerle birleşmiş güçlü bir vokal var." demiştir. Ayrıca bu albüm Svalberg'in gruptaki ilk albümüdür.

6 Mayıs 2014'te albümün ilk single'ı olan Cusp of Eternity'nin yayınlanması planlanıyordu. Fakat bazı teknik problemler nedeniyle ertelendi. Roadrunner Records ise bu konuda bir açıklama yapmayarak Opeth hayranlarını kızdırmıştı. Albümün tamamının 17 Haziran'da yayınlanacaktı. Fakat bu da ertelendi.

Albüm nihayet 25 Ağustos 2014'te yayınlandı. Bu albüm, Heritage'ye göre daha derli topludur fakat müzikal açıdan aynı doğrultudadır. Albümde sıkça yaylı enstrumanlar kullanılmıştır. Heritage'deki gibi bu albümde de hiç brutal vokal yoktur.

 Sorceress ve In Cauda Venenum (2016–2020) 
15 Haziran 2016'da, Nuclear Blast Entertainment, Opeth'le kontrat imzalandığını açıkladı. Üç gün sonra, 18 Haziran'da Opeth, yeni albümleri Sorceress için 30 saniyelik bir teaser yayınladı. Bir ay sonra, 18 Temmuz'da, grup, görsel yapıt ve parça listesini ortaya çıkarmanın yanı sıra 30 Eylül'de albümün çıkarılacağını doğruladı. Mikael Åkerfeldt, "İyi bir küçük kayıt. Şu an diskografideki favorim. Tabii ki. Olması gereken bu, değil mi? Hem taze hem de olgun, hem ilerici hem de yeniden düzenlenmiş. Ağır ve sakin. Tam sevdiğimiz gibi." şeklinde albümü nitelendirdi. Albüm, Opeth ve Nuclear Blast arasındaki ortak girişim olan Moderbolaget Records'un ilk projesiydi. Moderbolaget, İsveççede "ana kuruluş" anlamına gelir.
25 Temmuz 2016'da, albümün yayımlanmasına yönelik olarak grup, ilk, Sorceress: Stüdyo Raporu'nu YouTube kanallarında yayınladı. Sahne arkasındaki stüdyo turunda, grubun daha önce Pale Communion'''u kaydettiği Rockfield Studios'a geri döndüğü doğrulandı. Videonun sonunda, çok az ayarlanmış gitarların bulunduğu albümden olduğuna inanılan bir parçanın 20 saniyelik bir kısmı vardı. 1 Ağustos 2016'da grup, YouTube kanallarında 'Sorceress' başlıklı parça için bir lirik video yayınladı. Opeth, 4 Eylül 2016 tarihinde, YouTube kanalı ve web sitesi aracılığıyla, 'Will O the Wisp' başlıklı ikinci tekli için bir şarkı sözü videosu yayınladı. Opeth'in "Era" adlı videosu, Progressive Music Awards yarışmasında "Yılın Videosu" ödülüne layık görüldü, nihayetinde "Uluslararası Yılın Grubu" ödülünü kazandı.

2 Ekim 2017'de Åkerfeldt, 2019'un ortalarından itibaren yayınlanabilecek bir sonraki stüdyo albümü için "kıvrımlı" ve farklı bir şeyler yapmayı düşündüğünü söyledi. 20 Kasım 2017'de gitarist Fredrik Åkesson, önümüzdeki aylarda 2018 yaz festivaline kadar grubun konserlerinin olmayacağını belirtti. Bu mola sırasında grup yeni albüm için şarkı yazmaya odaklanacaktı. 11 Temmuz 2018'de FaceCulture ile yapılan röportajda Åkesson, "Şimdiye kadar çok fazla solo kaydettim ve Mikael Åkerfeldt yeni albüm için neredeyse 12 şarkı yazdı, bu yüzden bir albüm için fazlasıyla materyalimiz var" dedi. 22 Mayıs 2019'da, grup on üçüncü stüdyo albümü In Cauda Venenum'un (Latince'de Kuyruktaki Zehir) 27 Eylül 2019'da piyasaya sürüleceğini duyurdu. Albümü hem İsveççe hem İngilizce yayınlamaya karar veren Opeth, 12 Temmuz 2019'da "Heart In Hand" adlı ilk tekli'yi piyasaya sürdü.

 Axenrot'un ayrılışı ve gelecek olan 14. stüdyo albümü
16 Kasım 2021'de, uzun zamandır davulcu olan Martin Axenrot'un çıkar çatışmaları ve aşı olmayı reddetmesi nedeniyle gruptan ayrıldığı ve Kuzey Amerika turu için Sami Karppinen'in onun yerine geçtiği açıklandı. 9 Eylül 2022'de, daha önce Paradise Lost ve Alexi Laiho'nun projesi Bodom After Midnight'ta yer alan Waltteri Väyrynen'in grubun yeni davulcusu olduğu duyuruldu.

 Müzik tarzı ve etkileri 

Opeth'in soundunu, Opeth'in ana söz yazarı ve bestecisi olan vokalist/gitarist Mikael Åkerfeldt yönlendiriyor. Mike ise genç yaşta 1970'lerin progresif rock grupları King Crimson, Yes, Genesis, Camel, PFM, Hawkwind ve Gracious'tan ; Iron Maiden, Slayer, Death, Black Sabbath, Deep Purple, Celtic Frost, King Diamond, Morbid Angel, Voivod, ve en önemlisi Judas Priest gibi ağır metal gruplarından etkilenmiştir. Åkerfeldt, Judas Priest'in Sad Wings of Destiny (1976) albümünü tüm zamanların en iyi metal albümü olarak görüyor ve bir zamanlar sadece Judas Priest dinlediğini belirtiyor. Åkerfeldt, Opeth konserleri öncesinde ısınırken sık sık Judas Priest'in üçüncü albümü Sin After Sin'den (1977) "Here Come the Tears" şarkısını söylüyor. Åkerfeldt, daha sonra progresif rock ve folk müziği keşfetti; bunların her ikisi de grubun soundu üzerinde derin bir etkiye sahip olmuştur.

Opeth'in kendine özgü sesi death metali progresif rock ile harmanlıyor. AllMusic'ten Steve Huey, Opeth'in tarzından "epik, progresif death metal" olarak bahsediyor. Blabbermouth'tan Ryan Ogle, Opeth'in sesini "folk, funk, blues, 70'ler rock, goth ve diğer birçok tuhaf sesleri kendine özgü progresif death tarzına dahil eden" olarak tanımladı. AllMusic'ten Eduardo Rivadavia, Opeth'in 2001 yapımı Blackwater Park albümü için yaptığı incelemede, "Parçalar görünüşte keyfi bir şekilde başlayıp bitiyor, genellikle akustik gitar ve solo piyano geçişleri, ambiyanslar, stoner rock ritimleri ve Doğu esintili melodiler de dahil olmak üzere geniş müzikal bir coğrafyaya yayılıyor" ifadelerini kullandı. Åkerfeldt, Opeth'in müziğinin çeşitliliği hakkında şu yorumu yaptı:

Son zamanlarda Opeth death metal sesini terk ederek daha yumuşak bir progresif rock sound'una kaydı. Heritage hakkında konuşurken gitarist Fredrik Åkesson şunları söyler:
Åkerfeldt vokal olarak, geleneksel death metal vokalleriyle ağır bölümler arasında geçiş yaparken daha yumuşak pasajlarda temiz, bazen ise fısıldayan veya yumuşak konuşulan vokaller kullanıyor. İlk kayıtlarda death metal'e özgü vokaller baskındı, ancak daha sonraki çalışmalarda daha temiz vokaller kullanıldı; Damnation, Heritage, Pale Communion, Sorceress ve In Cauda Venenum albümlerinde sadece temiz vokaller yer alıyor. Rivadavia, "Åkerfeldt'in vokalleri, her bölümün ruh haline bağlı olarak, bağırsakları çalkalayan homurtulardan tüyler ürpertici güzellikteki melodilere kadar geniş bir yelpazede yer alıyor." demiştir.

 Miras 
Bir dizi sanatçı ve grup Opeth'i etki olarak göstermiştir; bunların arasında Mayan (Epica'dan Mark Jansen'in bir projesi), Gorguts'tan Luc Lemay, Soen (eski Opeth davulcusu Martin Lopez'in grubu), Leprous'tan Tor Oddmund Suhrke, Disillusion, Caligula's Horse, Klimt 1918, Ahab'dan Daniel Droste, Becoming the Archetype, Nucleus Torn, Kauan'dan Alex Vynogradoff, Wastefall, The Contortionist'ten Eric Guenther, Thomas MacLean ve To-Mera, The Man-Eating Tree, Nahemah, Obiymy Doshchu'dan Vladimir Agafonkin, Schizoid Lloyd, Native Construct, Catuvolcus'tan Maxime Côté, Bilocate, ve Jinjer bulunur.

Buna ek olarak, Steven Wilson, Seven Lions, John Petrucci, Mike Portnoy, Ihsahn, Epica'dan Simone Simons, Kamelot'tan Oliver Palotai, Fates Warning'den Jim Matheos, ve Haken gibi diğer sanatçılar da Opeth'in çalışmalarına hayranlıklarını ifade etti.

 Diskografi 
 Stüdyo albümleri 
Çıkış TarihiAlbümün AdıFirma15 Mayıs 1995OrchidCandlelight Records/Century Black24 Haziran 1996MorningriseCandlelight Records/Century Black18 Ağustos 1998My Arms, Your HearseCandlelight Records/Century Black18 Ekim 1999Still LifePeaceville Records27 Şubat 2001Blackwater ParkMusic For Nations4 Kasım 2002DeliveranceMusic For Nations14 Nisan 2003DamnationMusic For Nations30 Ağustos 2005Ghost ReveriesRoadrunner Records3 Haziran 2008WatershedRoadrunner Records13 Eylül 2011HeritageRoadrunner Records26 Ağustos 2014Pale CommunionRoadrunner Records30 Eylül 2016SorceressNuclear Blast27 Eylül 2019In Cauda VenenumNuclear Blast2024The Last Will and Testament

 Konser albümleri 
Çıkış Tarihi Albümün AdıFirma24 Kasım 2004LamentationsMusic For Nations5 Kasım 2007The Roundhouse TapesPeaceville Records20 Eylül 2010In Live Concert at the Royal Albert HallRoadrunner Records

 Soundtrack 
Çıkış TarihiAlbümün Adı / ParçaFirma1 Mart 2010God Of War: Blood & Metal / The Throat Of WinterRoadrunner Records

 Diğer 
Çıkış TarihiAlbümün AdıFirma17 Ekim 2006Opeth Box SetKoch Records

 Üyeler 

 Şu anki üyeler 
FotoğrafİsimAktif yıllarEnstrümanlarŞarkılara katkılarıMikael Åkerfeldt1990–günümüztüm Opeth şarkılarıMartín Méndez1997–günümüzbas gitarStill Life (1999) ve sonraki tüm şarkılarFredrik Åkesson2007–günümüzWatershed (2008) ve sonraki tüm şarkılarJoakim Svalberg2011–günümüzHeritage (2011) ve sonraki tüm şarkılarWaltteri Väyrynen2022–günümüzdavulThe Last Will and Testament 
(2024)

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 
 Opeth Resmi Sitesi''


Kategori:İsveçli death metal grupları
Kategori:İsveçli progresif metal grupları
Kategori:Roadrunner Records sanatçıları
Kategori:E1 Music sanatçıları
Kategori:Nuclear Blast sanatçıları