Ilog Indo

Ang Indo ay isang ilog na bumabagtas sa maraming hangganan sa Asya at isang trans-Himalayanong ilog ng Timog at Gitnang Asya. Tumataas ang  ng ilog sa mga bukal ng bundok sa hilagang-silangan ng Bundok Kailash sa Kanlurang Tibet, dumadaloy sa hilagang-kanluran sa pinagtatalunang rehiyon ng Kashmir, Banggit: "Kashmir, region of the northwestern Indian subcontinent. It is bounded by the Uygur Autonomous Region of Xinjiang to the northeast and the Tibet Autonomous Region to the east (both parts of China), by the Indian states of Himachal Pradesh and Punjab to the south, by Pakistan to the west, and by Afghanistan to the northwest. The northern and western portions are administered by Pakistan and comprise three areas: Azad Kashmir, Gilgit, and Baltistan, ... The southern and southeastern portions constitute the Indian state of Jammu and Kashmir. The Indian- and Pakistani-administered portions are divided by a "line of control" agreed to in 1972, although neither country recognizes it as an international boundary. In addition, China became active in the eastern area of Kashmir in the 1950s and since 1962 has controlled the northeastern part of Ladakh (the easternmost portion of the region)." kumukurba nang husto pakaliwa pagkatapos ng mga siksik na mga bundok ng Nanga Parbat, at dumadaloy sa timog-timog-kanluran sa Pakistan, bago umagos sa Dagat Arabe malapit sa daungan ng lungsod ng Karachi.

Ang ilog ay may kabuuang lawak ng paagusan na humigit-kumulang .  Ang tinatayang taunang daloy nito ay humigit-kumulang , na ginagawa itong isa sa 50 pinakamalaking ilog sa mundo ayon sa  katamtamang taunang daloy. Ang kaliwang pampang na tributaryo nito sa Ladakh ay ang Ilog Zanskar, at ang kaliwang pampang na tributaryo nito sa kapatagan ay ang Ilog Panjnad na nabuo ng sunud-sunod na pagsasama-sama ng limang ilog ng Punjab, na ang Chenab, Jhelum, Ravi, Beas, at Sutlej na mga ilog. Ang mga pangunahing sanga ng kanang pampang nito ay ang mga ilog ng Shyok, Gilgit, Kabul, Kurram, at Gomal. Simula sa isang bulubunduking bukal at napupunan ng mga glasyar at ilog sa mga bulubunduking Himalaya, Karakoram, at Hindu Kush, sinusuportahan ng ilog ang mga ekosistema ng katamtamang kagubatan, kapatagan, at tuyong kabukiran.

Ang hilagang bahagi ng Lambak ng Indo, kasama ang mga sanga nito, ay bumubuo sa rehiyon ng Punjab ng Timog Asya, habang ang ibabang bahagi ng ilog ay nagtatapos sa isang malaking delta sa timog na lalawigan ng Sindh ng Pakistan. Ang ilog ay naging mahalaga sa kasaysayan sa maraming kultura ng rehiyon. Ang ika-3 dantaon BC ay nakita ang pag-usbong ng Kabihasnan ng Lambak ng Indo, isang pangunahing sibilisasyon sa lungsod ng Panahong Bronse. Noong ika-2 dantaon BC, ang rehiyon ng Punjab ay binanggit sa mga himno ng Rigveda bilang Sapta Sindhu at sa mga tekstong panrelihiyon ng Avesta bilang Hapta Həndu (parehong katawagan na nangangahulugang "pitong ilog"). Kabilang sa mga unang makasaysayang kaharian na lumitaw sa Lambak ng Indo ang Gandhāra, at ang dinastiyang Ror ng Sauvīra. Dumating sa kamalayan ng mundong Kanluranin ang Ilog Indo noong panahong klasiko nang nagpadala si Haring Dario ng Persa ng kanyang tauhang Griyego na si Scylax ng Caryanda upang tuklasin ang ilog, noong .

 Etimolohiya at mga pangalan 
Ang ilog na ito ay kilala sa mga sinaunang Indiyano sa Sanskrito bilang Sindhu at sa mga Persa bilang Hindu / Həndu na itinuturing nilang dalawa bilang "ang hangganang ilog". Banggit: "As the great frontier river that represents the natural dividing line between India and Iran, the Indus could most easily and fittingly be called Sindhu- 'Frontier' by the Indians and Hindu- 'Frontier' by the Iranians." Banggit: 'P. Theme (1991) understood the Indus as the "border river" dividing IA and Iran. tribes and has derived it from IE with an etymology from the root "si(n)dh" to divide."'Banggit: "The word hindu- (Skt. sindhu-), used thus to mean a river-frontier of the inhabited world, was also applied generally, it seems, to any big river which, like the Indus, formed a natural frontier between peoples or lands." Banggit: "The word sindhu- is used of a 'mass of water' (samudra-), not therefore primarily 'flowing' water. Hence the second derivation of 'enclosed banks' is clearly preferable." Ang pagkakaiba-iba sa pagitan ng dalawang pangalan ay ipinaliwanag ng Lumang Iraniyano na pagbabago ng tunog na *s → h, na naganap sa pagitan ng 850 at 600 BC ayon kay Asko Parpola. Mula sa Imperyong Akemenida ng Persa, ipinasa ang pangalan sa mga Griyego bilang Indós (Ἰνδός).: "Apparently the same territory was referred to as Hi(n)du(sh) in the Naqsh‐i‐Rustam inscription of Darius I as one of the countries in his empire. The terms Hindu and India ('Indoi) indicate an original indigenous expression like Sindhu. The name Sindhu could have been pronounced by the Persians as Hindu (replacing s by h and dh by d) and the Greeks would have transformed the latter as Indo‐ (Indoi, Latin Indica, India) with h dropped..." Hiniram ito mga Romano bilang Indus. Ang pangalang Indya ay nagmula sa Indus. (kinakailangan ang subskripsyon) Ang pangalang Tagalog na Indo ay hiram mula sa salitang Kastila na Indo.

Tinatawag ng mga Ladakhi at Tibetano ang ilog na Senge Tsangpo (སེང་གེ་གཙང་པོ།), tinawag ito ng mga Baltis na Gemtsuh at Tsuh-Fo, tinawag ito ng mga Pastun na Nilab, Sher Darya at Abbasiran, habang tinatawag naman ng mga Sindhi ito na Sindhu, Mehran, Purali at Samundar. 

Ang modernong pangalan sa Hindi ay Sindhu at sa Urdu ay Dariya-e-Sindh (Urdu: سِنْدھ, Hindi: सिंध), isang medyo-natutunang paghiram mula sa Sanskrito.

 Paglalarawan 
Ang Ilog Indo River ay nagbibigay ng mga pangunahing mapagkukunan ng tubig para sa ekonomiya ng Pakistan – lalo na ang breadbasket (o tagagawa ng butil) ng lalawigan ng Punjab, na bumubuo sa karamihan ng produksyon ng agrikultura ng bansa, at Sindh. Ang salitang Punjab ay nangangahulugang "lupain ng limang ilog" at ang limang ilog ay Jhelum, Chenab, Ravi, Beas at Sutlej, na sa wakas ay dumadaloy sa Indo. Sinusuportahan din ng Indo ang maraming mabibigat na industriya at nagbibigay ng pangunahing panustos ng maiinom na tubig sa Pakistan.

Ang kabuuang haba ng ilog ay nag-iiba sa iba't ibang sanggunian. Ang haba na ginamit sa artikulong ito ay , na kinuha mula sa Himalayan Climate and Water Atlas (2015). Sa kasaysayan, binigay ng The Imperial Gazetteer of India noong 1909 ang sukat ng haba nito bilang "higit lamang sa 1,800 milya". Isang mas maikling bilang na  ay malawakang ginagamit sa modernong mga sanggunian, gaya ng isa sa . Ang modernong Encyclopedia Britannica ay orihinal na nailathala noong 1999 na may mas maikling sukat, subalit binago noong 2015 upang magamit ang mas mahabang sukat. Ang parehong haba ay karaniwang matatagpuan sa mga modernong publikasyon; sa ilang mga kaso, ang parehong mga sukat ay matatagpuan sa loob ng parehong gawain.Halimbawa,  (sa Ingles) Ang mga sulat sa binagong koleksyon naito ay pangkalahatang ginamit ang mas maikling pagsukat, subalit di bababa sa dalawa ang gumamit ng mas mahaba. Isang pinalawig na bilang na humigit-kumulang  ay inihayag ng isang pangkat mananaliksik na Tsino noong 2011, batay sa isang komprehensibong muling pagsusukat mula sa mga imahen ng satelayt, at isang ekspedisyong panlupa para tukuyin ang alternatibong puntong pinagmulan, subalit ang detalyadong pagsusuri ay hindi pa nailathala.

Ang sukdulang pinagmulan ng Indo ay nasa Tibet, subalit mayroong ilang pagtatalo tungkol sa eksaktong pinagmulan. Ang tradisyunal na pinagmumulan ng ilog ay ang Sênggê Kanbab (Sênggê Zangbo) o "Bunganga ng Leon", isang pangmatagalang bukal na hindi kalayuan sa sagradong Bundok Kailash, na minarkahan ng mahabang mababang linya ng mga stupang Tibetano. Mayroong ilang iba pang mga tributaryo na may kalapitan, na maaaring bumuo ng isang mas mahabang batis kaysa sa Sênggê Kanbab, subalit hindi tulad ng Sênggê Kanbab, na umaasa lahat sa pagtunaw ng niyebe. Ang Ilog Zanskar, na dumadaloy sa Indo sa Ladakh, ay may mas malaking bolyum ng tubig kaysa sa Indo mismo bago ang puntong iyon. Ang isang alternatibong pagtutuos ay nagsisimula sa ilog sa paligid ng 300 km sa itaas ng agos, sa pinagtagpo ng mga ilog ng Sênggê Zangbo at Gar Tsangpo, na umaagos sa mga hanay ng bundok ng Nganglong Kangri at Gangdise Shan (Gang Rinpoche, Bundok Kailash). Iminungkahi ng muling pagsukat noong 2011 na ang pinagmulan ay isang maliit na lawa sa hilagang-silangan ng Bundok Kailash, sa halip na alinman sa dalawang puntong ginamit dati.

 Heograpiya 

 Mga tributaryo 

 Ilog Gar
 Ilog Gilgit
 Ilog Gomal
 Ilog Haro
 Ilog Hunza
 Ilog Kabul
 Ilog Kunar
 Ilog Kurram
 Ilog Panjnad
 Ilog Chenab
 Ilog Jhelum
 Ilog Ravi
 Ilog Satluj
 Ilog Beas
 Ilog Shyok
 Ilog Soan
 Ilog Dras (o Ilog Shingo)
 Ilog Swat
 Ilog Zanskar
 Ilog Luni
 Ilog Zhob

 Mga pagsipi 

Kategorya:Mga sagradong ilog
Kategorya:Mga ilog ng Tsina
Kategorya:Mga koordinado sa Wikidata
Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng teksto sa wikang Urdu