Watawat ng Chile

Ang watawat ng Chile () ay binubuo ng dalawang magkapantay na taas na pahalang na banda ng puti at pula, na may asul na parisukat na kapareho ng taas ng puting banda sa canton, na may puting limang-tulis na bituin sa gitna. Ito ay pinagtibay noong 18 Oktubre 1817. Ang watawat ng Chile ay kilala rin sa Espanyol bilang La Estrella Solitaria[1] (The Lone Star).

Ito ay may 3:2 ratio sa pagitan ng haba at lapad, ito ay nahahati nang pahalang sa dalawang banda na magkapareho ang taas (ang ibaba ay pula). Ang itaas na lugar ay nahahati nang isang beses: sa isang parisukat (asul), na may isang solong nakasentro na puting bituin; at sa isang parihaba (puti), na ang mga haba ay nasa proporsyon na 1:2. Ito ay nasa pamilya ng mga bituin at guhitan na bandila.

Mga bandila bago ang Kasarinlan
Ang mga unang tala sa posibleng paggamit ng mga watawat ng mga katutubo ay mula pa noong Digmaan ng Arauco, ang pinakatanyag ay ang paggamit na inilarawan sa huling bahagi ng ika-16 na siglong epikong tula na La Araucana. Sa Canto XXI, inilarawan ni Alonso de Ercilla si Talcahuano, mandirigma at pinuno ng Mapuche na nagtatrabaho sa mga lupain malapit sa kasalukuyang lungsod na nagtataglay ng kanyang pangalan, na may mga sagisag ng asul, puti at pula.

Dalawang watawat ang naidokumento bilang ginamit ng mga tropang Mapuche. Gayunpaman, ang mga paglalarawang ito ay ginawa sa huling bahagi ng ikalabing walong siglo nang walang katiyakan tungkol sa edad ng mga ito. Ang isa ay binubuo ng isang limang-tulis na puting bituin sa isang asul na background na katulad ng canton ng kasalukuyang bandila ng Chile, habang ang pangalawa ay may puting walong-tulis na bituin na nakasentro sa isang asul na brilyante na may hangganang zigzag sa isang itim na background. Ang huling bandila ay tila iwinagayway ng punong Lautaro sa pinakakilalang artistikong representasyon nito, na nilikha ng pintor Pedro Subercaseaux.