Resusitasyong kardyopulmonaryo

Ang resusitasyong kardyopulmonaryo (Ingles: cardiopulmonary resuscitation o CPR) ay isang proseso ng pang-emergency, para sa pagpapanatiling buhay sa isang biktima na walang hininga at walang tibok ng puso.

 Resusitasyong kardyopulmonaryo at mga bahagi nito 
Ang isang resusitasyong kardyopulmonaryo ay isang pagkakasunud-sunod na may susunod na mga hakbang:

 Kaligtasan 
Matiyak na ang pasyente ay nasa isang lugar na walang panganib, o dadalhin sa naturang lugar.

 Suriin ang pasyente 
Ang isang biktima na nangangailangan ng resusitasyong kardyopulmonaryo ay walang malay, nang walang hininga at walang tibok ng puso.

Suriin ang paghinga: makinig sa hangin sa bibig, at, sa parehong oras, tingnan sa dibdib na tumataas.

Suriin ang mga tibok ng puso: hawakan sa anumang panig ng leeg, malapit sa ulo.

 Babala tungkol dito, at humiling ng isang "defibrillator" (aparato "AED") 
Kahit sino ay dapat tumawag sa  emerhensiyang serbisyong medikal (may isang listahan ng kanilang mga numero ng telepono dito).

Humihiling sa kalapit na mga tao kung may nakakaalam kung paano gawin ang resusitasyong kardyopulmonaryo.

Humihiling ng isang "defibrillator" (karaniwang isang "AED" na aparato, dahil ito ay napaka-pangkaraniwan).

Humihiling para sa isang "defibrillator" sa malapit (karaniwang isang "AED" na aparato, dahil ito ay pangkaraniwan), para sa paggawa, kasama nito, isang "defibrillation" sa pasyente.

 Paghahanda ng pasyente 
Ang pasyente ay dapat ilagay na nakahiga, at ang kanyang mukha ay patungo sa paitaas, sa isang sapat na firm base (halimbawa: damit sa sahig).

Alisin ang anumang bagay sa bibig ng pasyente (halimbawa: isang pustiso).

Ilipat paatras nang bahagya sa ulo ng pasyente (ngunit hindi kung ang pasyente ay isang sanggol).

 Paggawa ang resusitasyong kardyopulmonaryo 
Ang resusitasyong kardyopulmonaryo ay gumagamit ng mga kompresyon sa dibdib, at, sa maraming mga kaso, ang mga bentilasyon na bibig-sa-bibig.

Kung ang pasyente ay may sapat na gulang o bata (mas malaki kaysa sa isang sanggol)

Ang pasyente ay nakahiga, at ang kanyang mukha ay patungo sa paitaas, at ang tagapagligtas ay inilalagay sa kanyang tagiliran.
Para sa isang nalunod na tao, ang resusitasyong kardyopulmonaryo ay nagsisimula sa 5 bentilasyon na bibig-to-bibig (isinasara ang kanyang ilong, binuksan ang kanyang bibig, tinatakpan ang kanyang bibig gamit ang bibig ng tagapagligtas at puffing air sa loob).
Pagkatapos, ang normal na resusitasyong kardyopulmonaryo (para sa isang may sapat na gulang o bata) ay nagsisimula:

 Isang serye ng 30 mga kompresyon ng dibdib: presyon ng kamay sa mas mababang kalahati ng "sternum" (ang patayong buto sa gitna ng dibdib, mula sa leeg hanggang tiyan).
 Isang serye ng 2 bentilasyon bibig-to-bibig: isinasara ang kanyang ilong, pagbukas ng kanyang bibig, tinatakpan ang kanyang bibig gamit ang bibig ng tagapagligtas at puffing air sa loob.
 Parehong lumiliko (30 kompresyon at 2 bentilasyon) ay paulit-ulit sa isang tuluy-tuloy na pag-ikot, hanggang sa mabawi ang kalusugan ng pasyente o mga serbisyong medikal na dumating.
 Kapag ang "defibrillator" (aparato "AED"), na hiniling kanina, ay dumating na, magamit ito. Madali iyon, dahil ang "defibrillator" (aparato "AED") ang mga emits ay naitala ang mga tagubilin sa boses. Ngunit ang "defibrillator" ("AED" na aparato) ay gumagana lamang para sa ilan sa mga kaso.
Kung ang pasyente ay isang sanggol (isang napakabata na bata, karaniwang nasa ilalim ng 1 taong gulang)

Ang pamamaraan ay may ilang pagkakaiba.

Para sa isang nalunod na sanggol, ang resusitasyong kardyopulmonaryo ay nagsisimula sa 5 bentilasyon (pagbukas ng kanyang bibig, takip ng kanyang bibig at ilong sa pamamagitan ng bibig ng tagapagligtas, at pamumulaklak ng hangin sa loob).

Pagkatapos, ang normal na resusitasyong kardyopulmonaryo (para sa isang sanggol) ay nagsisimula:

 Isang serye ng 30 mga kompresyon ng dibdib: presyon na may dalawang daliri sa mas mababang kalahati ng "sternum" (ang patayong buto sa gitna ng dibdib, mula sa leeg hanggang tiyan).
 Isang serye ng 2 bentilasyon: pagbukas ng kanyang bibig, takip ng kanyang bibig at ilong sa pamamagitan ng bibig ng tagapagligtas (dahil ang mukha ng isang sanggol ay masyadong maliit), at pamumulaklak ng hangin sa loob.
 Parehong lumiliko (30 kompresyon at 2 bentilasyon) ay paulit-ulit sa isang tuluy-tuloy na pag-ikot, hanggang sa mabawi ang kalusugan ng sanggol o mga serbisyong medikal na dumating.
 Kapag ang "defibrillator" (aparato "AED"), na hiniling kanina, ay dumating na, magamit ito. Madali iyon, dahil ang "defibrillator" (aparato "AED") ang mga emits ay naitala ang mga tagubilin sa boses. Ngunit ang "defibrillator" ("AED" na aparato) ay gumagana lamang para sa ilan sa mga kaso. Ang "defibrillator" (aparato "AED") ay may dalawang malagkit na kable: ang isa sa kanila (isa o ang isa pa) ay maaaring mailagay sa dibdib ng sanggol, at ang isa pa sa likod ng sanggol.

 Mga sanggunian 

Kategorya:Pangunang lunas