Hukbong Katihan ng Myanmar

Ang Hukbong Katihan ng Myanmar  ay ang pinakamalaking sangay ng Tatmadaw, ang armadong pwersa ng Myanmar, at may pangunahing responsibilidad sa pagsasagawa ng mga operasyong militar na nakabase sa lupa. Pinapanatili ng Hukbong Katihan ng Myanmar ang pangalawang pinakamalaking aktibong puwersa sa Timog-Silangang Asya pagkatapos ng Hukbong Bayan ng Vietnam . Nakipagsagupaan ito laban sa mga rebeldeng etniko at rebeldeng pampulitika mula nang mabuo ito noong 1948.

Ang puwersa ay pinamumunuan ng Commander-in-Chief ng Hukbong Katihan Myanmar, kasalukuyang Vice-Senior General Soe Win, kasabay na ang Deputy Commander-in-Chief ng Serbisyong Pangdepensa , kasama si Senior General Min Aung Hlaing bilang Commander-in-Chief ng Serbisyong Pangdepensa . Ang pinakamataas na ranggo sa Hukbong Katihan ng Myanmar ay Senior General, katumbas ng field marshal sa mga kanluraning hukbo at kasalukuyang hawak ni Min Aung Hlaing pagkatapos siya maisulong  mula sa Vice-Senior General . Kasama si Major General Zaw Min Tun na nagsisilbing opisyal na tagapagsalita ng Hukbong Katihan ng Myanmar.

Noong 2011, kasunod ng paglipat mula sa pamahalaang militar patungo sa pamahalaang parlyamentaryo ng sibilyan, ang Hukbong Katihan ng Myanmar ay nagpataw ng isang draft ng militar sa lahat ng mga mamamayan: lahat ng lalaki mula 18 hanggang 35 taong gulang at lahat ng babae mula 18 hanggang 27 taong gulang ay maaaring italaga sa serbisyong militar para sa dalawang taon bilang nakalistang mga tao sa oras ng pambansang kagipitan. Ang mga edad para sa mga propesyonal ay hanggang 45 para sa mga lalaki at 35 para sa mga kababaihan para sa tatlong taong serbisyo bilang mga opisyal na kinomisyon at hindi nakatalaga.

Iniulat ng Government Gazette na 1.8 trilyong kyat (mga US$2 bilyon), o 23.6 porsyento ng 2011 na badyet ay para sa mga gastusin ng militar.

 Maikling kasaysayan 

 Pamumuno ng Britanya at Hapon 
Noong huling bahagi ng dekada 1930, sa panahon ng pamamahala ng Britanya, ilang organisasyon o partido ng Myanmar ay bumuo ng isang alyansa na pinangalanang Htwet Yet ng Burma (Liberation) Group, isa sa mga ito ang Dobama Asiayone. Dahil ang karamihan sa mga miyembro ay Komunista, gusto nila ng tulong mula sa mga Komunistang Tsino; ngunit nang si Thakhin Aung San at ang isang kasama ay palihim na pumunta sa Tsina para humingi ng tulong, nakipagkita lamang sila sa isang Heneral na Hapon at nakipag-alyansa sa Hukbong Hapones. Noong unang bahagi ng 1940, si Aung San at iba pang 29 na kalahok ay lihim na nagpunta para sa pagsasanay militar sa ilalim ng Hukbong Hapones at ang 30 taong ito ay kalaunan ay kilala bilang " 30 Sundalo " sa kasaysayan ng Myanmar at maaaring ituring na pinagmulan ng modernong Hukbo ng Myanmar.

Nang handa na ang pagsalakay ng mga Hapones sa Burma, ang 30 Sundalo ay kumuha ng mga taong Myanmar sa Taylandiya at nagtatag ng Burmese Independence Army (BIA), na siyang naging unang yugto ng Hukbong Katihan Myanmar. Noong 1942, tinulungan ng BIA ang Hukbong Hapones sa kanilang pananakop sa Burma, na nagtagumpay. Pagkatapos nito, binago ng Japanese Army ang BIA sa Hukbong Pangtanggol ng mga Birmano (BDA), na siyang naging pangalawang yugto. Noong 1943, opisyal na idineklara ng Hapones ang Burma bilang isang malayang bansa, ngunit ang bagong gobyerno ng Birmano ay hindi nagtataglay ng de facto na pamamahala sa bansa.

Habang tinutulungan ang Hukbong Briton noong 1945, pumasok ang Hukbong Katihan ng Myanmar sa ikatlong yugto nito, dahil ang Patriotic Burmese Force (PBF), at ang bansa ay muling nasa ilalim ng pamamahala ng Britanya. Pagkatapos, ang istraktura ng hukbo ay napasailalim sa awtoridad ng Britanya; kaya naman, para sa mga taong handang maglingkod sa bansa ngunit hindi sa hukbong iyon, inorganisa ni Heneral Aung San ang People's Comrades Force.

 Panahon pagkatapos ng Kalayaan 
Sa panahon ng kalayaan ng Myanmar noong 1948, ang Tatmadaw ay naging mahina, maliit at hindi nagkakaisa. Lumitaw ang mga bitak sa mga linya ng pinagmulang etniko, kaakibat sa politika, pinagmulan ng organisasyon at iba't ibang serbisyo. Ang pagkakaisa nito at kahusayan sa pagpapatakbo ay patuloy na humina sa pamamagitan ng panghihimasok ng mga sibilyan at pulitiko sa mga usaping militar, at ang agwat ng persepsyon sa pagitan ng mga opisyal ng kawani at mga kumander sa larangan. Ang pinakaseryosong problema ay ang tensyon sa pagitan ng etnikong Karen Officers, na nagmumula sa British Burma Army at mga opisyal ng Bamar, na nagmumula sa Patriotic Burmese Forces (PBF).[kailangan ng banggit]

Alinsunod sa kasunduan na naabot sa Kandy Conference noong Setyembre 1945, ang Tatmadaw ay muling inorganisa sa pamamagitan ng pagsasama ng British Burma Army at ng Patriotic Burmese Forces. Ang mga officer corps na ibinahagi ng mga dating opisyal at opisyal ng PBF mula sa British Burma Army at Army of Burma Reserve Organization (ARBO). Nagpasya din ang kolonyal na pamahalaan na bumuo ng tinatawag na "Class Battalions" batay sa etnisidad. May kabuuang 15 rifle battalion noong panahon ng kalayaan at apat sa kanila ay binubuo ng mga dating miyembro ng PBF. Ang lahat ng maimpluwensyang posisyon sa loob ng War Office at mga command ay pinangangasiwaan ng mga hindi dating PBF Officers. Lahat ng mga serbisyo kabilang ang mga inhinyero ng militar, supply at transportasyon, ordnance at mga serbisyong medikal, Navy at Air Force ay lahat ay pinamunuan ng mga dating opisyal mula sa ABRO at British Burma Army.
+Komposisyon ng Tatmadaw noong 1948BatalyonKomposisyonNo. 1 Burma RiflesBamar (Burma Military Police)No. 2 Burma RiflesKaren majority + other Non-Bamar Nationalities (commanded by then Lieutenant Colonel Saw Chit Khin [Karen officer mula sa British Burma Army])No. 3 Burma RiflesBamar / dating miyembro ng Patriotic Burmese ForcesNo. 4 Burma RiflesBamar / dating miyembro ng Patriotic Burmese Force – Pinamumunuan ng noong Lieutenant Colonel Ne WinNo. 5 Burma RiflesBamar / dating mga miyembro ng Patriotic Burmese ForceNo. 6 Burma RiflesBamar / dating mga miyembro ng Patriotic Burmese ForceNo. 1 Karen RiflesKaren / dating mga miyembro ng British Burma Army at ABRONo. 2 Karen RiflesKaren / dating mga miyembro ng British Burma Army at ABRONo. 3 Karen RiflesKaren / dating mga miyembro ng British Burma Army at ABRONo. 1 Kachin RiflesKachin /dating mga miyembro ng British Burma Army at ABRONo. 2 Kachin RiflesKachin / dating mga miyembro ng British Burma Army at ABRONo. 1 Chin RiflesChin / dating mga miyembro ng British Burma Army at ABRONo. 2 Chin RiflesChin / dating mga miyembro ng British Burma Army at ABRONo. 4 Burma RegimentGurkhaChin Hill BattalionChin

 Pagkabuo at istraktura 
Ang hukbo ay palagi ang pinakamalaking serbisyo sa Myanmar at palaging tumatanggap ng malaking bahagi ng badyet sa pagtatanggol.Working Papers – Strategic and Defence Studies Centre, Australian National UniversitySelth, Andrew (2002): Burma's Armed Forces: Power Without Glory, Eastbridge.  Ginampanan nito ang pinakakilalang bahagi sa pakikibaka ng Myanmar laban sa 40 o higit pang mga rebeldeng grupo mula noong 1948 at nakakuha ng reputasyon bilang isang matigas at mapamaraang puwersang militar. Noong 1981, inilarawan ito bilang 'marahil ang pinakamahusay na hukbo sa Timog-silangang Asya, bukod sa Vietnam.Far Eastern Economic Review, 20 May 1981 Ang paghatol ay ipinahayag noong 1983, nang mapansin ng isa pang tagamasid na "ang impanterya ng Myanmar sa pangkalahatan ay na-rate bilang isa sa pinakamahirap, pinaka-naranasan na labanan sa Timog-Silangang Asya".FEER, 7 July 1983
Noong 1985, isang dayuhang mamamahayag na may pambihirang karanasan na makita ang mga sundalong Burmese na kumikilos laban sa mga etnikong rebelde at Hukbong narco ay "lubhang humanga sa kanilang mga kasanayan sa pakikipaglaban, pagtitiis at disiplina".Bertil Lintner, Land of Jade Ang iba pang mga tagamasid sa panahong iyon ay nagpakilala sa Hukbong Katihan ng Myanmar bilang  'pinakamatigas, pinakamabisang puwersang pang-impanterya ng gubat na ngayon ay kumikilos sa Timog-silangang Asya".Asiaweek 21 February 1992 Maging ang mga taong Thai, na hindi kilalang pumupuri nang basta-basta sa mga taga-Burmes, ay inilarawan ang Hukbong Katihan ng Myanmar bilang "bihasa sa sining ng pakikidigma sa gubatThe Defence of Thailand (Thai Government issue), p.15, April 1995

 Organisasyon 
Ang Hukbong Katihan ng Myanmar ay umabot sa humigit-kumulang 370,000 aktibong tropa sa lahat ng hanay noong 2000. Mayroong 337 infantry battalion, kabilang ang 266 light infantry battalion noong 2000. Bagama't ang istruktura ng organisasyon ng Hukbong Katihan ng Myanmar ay nakabatay sa isang regimental system, ang pangunahing maneuver at combat unit ay ang batalyon, na kilala bilang Tat Yinn sa wikang Burmes. Ito ay binubuo ng isang punong-tanggapan na kumpanya at apat na Tat Khwe rifle kumpanya na may tatlong Tat Su rifle platoon bawat isa; ang punong-tanggapan ng kumpanya ay may mga medikal, transportasyon, logistik, at mga yunit ng signal; isang kumpanya ng mabibigat na armas kabilang ang mortar, machine gun, at mga recoilless gun platun. Ang bawat batalyon ay pinamumunuan ng isang tenyente koronel na si Du Ti Ya Bo Hmu Gyi o Du Bo Hmu Gyi na may mayor (Bo Hmu) bilang pangalawa sa command. Sa istruktura noong 1966, ang isang batalyon ay may awtorisadong lakas na 27 Opisyal at 750 iba pang ranggo, na naging kabuuang 777. Ang mga light infantry battalion sa Hukbong Katihan ng Myanmar ay may mas mababang establisyementong lakas na humigit-kumulang 500; madalas itong humahantong sa mga yunit na ito na mapagkakamalang kinilala ng mga tagamasid bilang under-strength infantry battalion. Parehong Infantry Battalion at Light Infantry Battalion ay muling inayos bilang 857 men units, 31 Officers at 826 iba pang mga ranggo, noong 2001 sa ilalim ng istruktura ng ကဖ/၇၀-ဆ/၂၀၀၁. Gayunpaman, sa kasalukuyan, karamihan sa mga batalyon ay masyadong undermanned at may mas mababa sa 150 lalaki sa pangkalahatan.

Sa makabuluhang pagtaas ng bilang ng mga tauhan, armas, at kadaliang kumilos, ang Tatmadaw Kyi ngayon ay isang kakila-kilabot na kumbensyonal na puwersa ng depensa para sa Unyon ng Myanmar. Ang mga tropang handa para sa tungkuling pangkombat ay nadoble man lang mula noong 1988. Ang imprastraktura ng logistik at suporta sa sunog ng artilerya ay lubhang nadagdagan. Ang bagong nakuha nitong lakas militar ay kitang-kita sa mga operasyon ng tagtuyot ng Tatmadaw laban sa mga kuta ng Karen National Union (KNU) sa Manerplaw at Kawmoora. Karamihan sa mga nasawi sa mga labanang ito ay resulta ng matinding at matinding pambobomba ng Hukbong Katihan ng Myanmar. Ang Hukbong Katihan ng Myanmar ay mas malaki na ngayon kaysa noong bago ang 1988, ito ay mas mobile at lubos na napabuti ang mga imbentaryo ng armor, artillery, at air defense. Ang C3I (Command, Control, Communications, Computers and Intelligence) system nito ay pinalawak at pino. Bumubuo ito ng mas malaki at mas pinagsama-samang, self-sustained formations upang mapabuti ang coordinated action ng iba't ibang combat arm. Maaaring may katamtamang armas pa rin ang hukbo kumpara sa mas malalaking kapitbahay nito, ngunit nasa mas magandang posisyon na ito ngayon upang pigilan ang panlabas na pagsalakay at tumugon sa ganoong banta sakaling mangyari ito, kahit na ang mga batang sundalo ay maaaring hindi gumanap nang maayos. sa pakikipaglaban sa mga kaaway.

 Paglago 
Ang unang dibisyon ng hukbo na nabuo pagkatapos ng kudeta ng militar noong 1988 ay ang No. (11) Light Infantry Division (LID) 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Myanmar_Army_personnel_at_Naypyidaw_reception.jpg|thumb|Ang mga Honour Guards ng Hukbo ng Myanmar na nagsasaludo sa pagdating ng delegasyong Thai noong Oktubre 2010
noong Disyembre 1988 kasama si Colonel Win Myint bilang kumander. Noong Marso 1990, isang bagong regional military command ang nilikha sa Monywa kasama si Brigadier Kyaw Min bilang commander at pinangalanan ang North-Western Regional Military Command. Makalipas ang isang taon, nabuo ang 101st LID sa Pakokku kasama si Colonel Saw Tun bilang commander. Dalawang Regional Operations Commands (ROC) ang nabuo sa Myeik at Loikaw upang mapabuti ang pag-utos at pagkontrol. Sila ay pinamunuan ayon sa pagkakasunod-sunod nina Brigadier Soe Tint at Brigadier Maung Kyi. Noong Marso 1995, nakita ang isang dramatikong pagpapalawak ng Tatmadaw habang nagtatag ito ng 11 Military Operations Commands (MOC) sa buwang iyon. Ang MOC ay katulad ng mga mechanized infantry divisions sa Western armies, bawat isa ay may 10 regular na infantry battalion (Chay Hlyin Tatyin), isang punong-tanggapan, at mga organic na yunit ng suporta kabilang ang field artillery. Noong 1996, dalawang bagong RMC ang binuksan, ang Coastal Region RMC ay binuksan sa Myeik kasama si Brigadier Sit Maung bilang commander at Triangle Region RMC sa Kengtung kasama si Brigadier Thein Sein bilang commander. Tatlong bagong ROC ang nilikha sa Kalay, Bhamo at Mongsat. Noong huling bahagi ng 1998, dalawang bagong MOC ang nilikha sa Bokepyin at Mongsat.WP 342. Australian National University

Ang pinakamahalagang pagpapalawak pagkatapos ng infantry sa hukbo ay sa armor at artilerya. Simula noong 1990, ang Tatmadaw ay bumili ng 18 T-69II main battle tank at 48 T-63 amphibious light tank mula sa Tsina. Ang mga karagdagang pagbili ay ginawa, kabilang ang ilang daang Type 85 at Type 92 armored personnel carriers (APC). Sa simula ng 1998, ang Tatmadaw ay may humigit-kumulang 100 T-69II pangunahing tangke ng labanan, isang katulad na bilang ng T-63 amphibious light tank, at ilang T-59D tank. Ang mga tanke at armored personnel carrier na ito ay ipinamahagi sa limang armored infantry battalion at limang tank battalion at binuo ang unang armored division ng Tatmadaw bilang 71st Armored Operations Command na may punong tanggapan nito sa Pyawbwe.

Talababa

Sanggunian

Kategorya:Myanmar