José N. Sevilla

Si José N. Sevilla ay isang Pilipinong manunulat, makata,  mananagalog at mambabalarila. Naging kasapi siya ng dating Akademya ng Wikang Tagalog at Surian ng Wikang Pambansa.

 Talambuhay 
Ipinanganak si Jose N. Sevilla noong ika-29 Oktubre,1880 kanila Ambrosio Sevilla at Silvina Tolentino sa Binyang, Laguna. Nag-aral at nagtapos siya sa paaralang Epifanio del Castillo. 

Naging kasapi si Sevilla sa pakikipaglaban sa Kastila noong panahon ng himagsikan sa ilalim ng paglilingkod kay Gregorio del Pilar, subali't pagsapit ng panahon ng mga Amerikano, nawili na lamang siya sa pagsusulat upang makatulong sa maliit niyang sahod. Noong 1939 ay inatasan naman siya ng Pangulong Manuel Luis Quezon upang gumawa ng balarilang Tagalog. Bunga nito, inilathala niya ang Sálitikán ng̃ Wikag̃ Pag̃bansâ (1940), kung saan nagbuhat ang salitang salitikan (balarila) sa pagsasama ng salita at titik, na hinulapian ng -an. 

 Akda 
Bilang Tagalista, marami siyang naiambag naiambag na kathambuhay, aklat-aralan at aklat pang-aghamwika sa wikang Tagalog, tulad ng mga sumusunod:

 Ang Pag-Ibig ng Layas (1921) – kathambuhay
 Mg̃a Dakilag̃ Pilipino; o ang kaibigan ng mga nagaaral (1922)
 Sinupan ng̃ Wikag̃ Tagalog (1938)
 Ag̃ Palapantigan ng̃ Wikag̃ Tagalog (1939)
 Sálitikán ng̃ Wikag̃ Pag̃bansâ (1940) – aklat pambalarila
 Ang Poót ni Tikbalang
Mapapansing tinangka niyang dalisayin ang wikang Tagalog sa kanyang mga akdang panlingguwistika sa pamamagitan ng pag-iwas sa mga salitang Ingles at Kastila, at pati na rin sa paggamit ng likhang salita tulad ng salitikan (balarila), siphanay (pangungusap), Digmaraw (Martes) atpb., lalo na't wala pang pamantayan noon kung anu-ano ang mga katawagang dapat gamitin. Nguni't iilan lamang sa kanyang salita ang naging popular sa madla, tulad ng bantayog (monumento).

 Mga sanggunian 

Kategorya:Mga manunulat mula sa Pilipinas
Kategorya:Mga makata
 Panlabas na kawing 
 Iilang pahapyaw na talata ng Sálitikán ni G. Sevilla