Asambleang Pilipino

Ang Asambleang Pilipino (minsan tinatawag na Pambansang Asamblea ng Pilipinas ) ay ang mababang kapulungan ng Lehislatura ng Pilipinas mula 1907 hanggang 1916, nang palitan ang pangalan nito bilang Kapulungan ng mga Kinatawan ng Pilipinas . Ang Asambleang Pilipino ang unang pambansang lehislatibong katawan na ganap na pinili sa pamamagitan ng halalan.

Ang Asamblea ay nilikha sa pamamagitan ng 1902 Philippine Organic Act ng Kongreso ng Estados Unidos , na nagtatag ng Pamahalaang Insular ng Pilipinas . Kasama ng isang mataas na kapulungan (ang itinalagang Komisyon ng Pilipinas ), binuo nito ang bicameral na Lehislatura ng Pilipinas noong panahon ng kolonyal na Amerikano . Noong 1916, pinalitan ng Jones Act ang Philippine Organic Act at ang Asamblea ay naging kasalukuyang Kapulungan ng mga Kinatawan ng Pilipinas.

Ang unang halalan sa Asemblea ng Pilipinas ay ginanap noong Hulyo 30, 1907. Ito ang mga unang pambansang halalan na ginanap sa Pilipinas. Ang Asemblea ay pinasinayaan noong Oktubre 16, 1907 kung saan si Sergio Osmeña ang Ispiker ng Asemblea, si Manuel L. Quezon ang pinuno ng mayorya , at si Vicente Singson ang pinuno ng minorya .

Ang pagpapasinaya ng asamblea ay nagmarka ng isang "puntong pagbabago sa kasaysayan ng bansa, dahil ang pagkakatatag nito ay nagmarka ng pagsisimula ng pakikilahok ng mga Pilipino sa pamamahala sa sarili at isang malaking hakbang tungo sa sariling pagpapasya ."

 Mga sanggunian