Mortalismong Kristiyano

Ang mortalismong Kristiyano ay ang paniniwala ng mga Kristiyano na hindi likas ang kaluluwa ng tao na imortal at maaaring kabilang ang paniniwala na "natutulog" ang kaluluwa pagkatapos ng kamatayan hanggang sa Muling Pagkabuhay ng mga Patay at ang Huling Paghuhukom, isang panahon na kilala bilang katayuang intermediya. Kadalasaang ginagamit na mapanira ang katawagang "pagtulog ng kaluluwa", kaya mas nyutral ang katawagang "mortalismo" na ginamit din noong ikalabinsiyam na dantaon, at "mortalismong Kristiyano" mula noong dekada 1970. Sa kasaysayan, ginamit din ang katawagang sikopannikismo, sa kabila ng mga problema sa etimolohiya  at aplikasyon. Ginamit din ang katawagang etnetopsikismo; halimbawa, tinukoy ni Gordon Campbell (2008) si John Milton na naniniwala sa huling nabanggit.

Ang mortalismo Kristiyano ay kabaligtaran sa tradisyonal na paniniwalang Kristiyano na tumutungo agad ang mga kaluluwa ng mga patay agad sa langit, o impiyerno, o (sa Katolisismo) purgatoryo. Itinuro ang mortalismong Kristiyano ng ilang mga teologo at organisasyon ng simbahan sa buong kasaysayan habang nahaharap din sa pagsalungat mula sa mga aspeto ng organisadong relihiyong Kristiyano. Kinondena ng Simbahang Katoliko ang gayong pag-iisip sa Ikalimang Konseho ng Letran bilang "maling mga pahayag". Kasama sa mga tagasuporta ang ika-labingwalong dantaon na relihiyosong pigura na si Henry Layton, bukod sa marami pang iba.

 Etimolohiya at terminolohiya 
Dahil hindi makikita ang mga pariralang "pagtulog ng kaluluwa" o "kamatayan ng kaluluwa" sa Bibliya o sa mga unang materyal na Patristika, kailangan ng paliwanag para sa pinagmulan ng termino. Bilang karagdagan, maraming iba pang mga katawgan ang ipinakilala na nauugnay sa pananaw.

 Pagtulog ng kaluluwa 
Lumilitaw na ang pariralang pagtulog ng kaluluwa ay pinasikat ni John Calvin sa subtitulo ng kanyang polyetong Latin na Psychopannychia [, ,  (1545), ]. Nagmula ang pamagat ng librito sa Griyegong psyche (kaluluwa, isip) na may pan-nychis (παν-νυχίς, magdamag na pagbabantay, magdamag na piging), kaya ang Psychopannychia, orihinal na kumakatawan sa pananaw ni Calvin na ang mulat at aktibo ang kaluluwa pagkatapos ng kamatayan.

Ang pamagat at subtitulo ng unang edisyong Estrasburgo ng 1542 ay mababasa na:.

 Iba pang mga katawagan 

 "Sikopannikismo" - Sa Latin, mas malinaw na ang Psychopannychia ay aktwal na pagpapabulaan ng, ang kabaligtaran ng, ang ideya ng pagtulog ng kaluluwa. Ang bersyon ng , ay maaaring nagdulot ng kalituhan na ang ibig sabihin ng -pannychis ni Calvin ay pagtulog (sa Griyego -hypnos, tulog, hindi -pannychis, pagbabantay). Ang subtitulong  ay kinuha bilang . Unang lumabas ang polyeto sa Ingles bilang  (Isang sanaysay ng Imortalidad ng Kaluluwa).

 Ang "Hipnosikismo" – mula sa hypno- + psyche ("pagtulog ng kaluluwa") ay isang mas tamang bansag mula sa Griyego kaysa sa patungot ni Calvin. Tinuligsa ni Eustratio ng Konstantinopla (pagkatapos ng 582) ang mortalismo bilang isang maling pananampalataya gamit ang katawgang ito.
 "Etnetopsikismo" - Ang isang posibleng magkasalungat na parirala ay (mula sa Greek thnetos [mortal] + psyche [kaluluwa, isip]). , 320 pp. Ang katawgan ay nagmula sa mga paglalarawan nina Eusebio ng Caesarea at Juan ng Damasco ng mga mortalistang pananaw sa mga Kristiyanong Arabo. says that the Thnetopsychists hold that the human soul is like that of the beasts, for it is destroyed with the body.

 Mga argumento ng mortalista 
Sa kasaysayan, ang mga mortalistang Kristiyano ay may mga maunlad na mga argumentong teolohiko, leksikal, at siyentipiko bilang suporta sa kanilang posisyon.

 Mga argumentong teolohiko 
Ang mga argumentong teolohiko  na nagsasaad na ang patuloy na pag-iral ng kaluluwa ay hindi itinuro sa Bibliya ay ginawa ng mga mortalista tulad nina Francis Blackburne, Joseph Priestley, at Samuel Bourne. Ang mga mortalista na gaya ni Richard Overton ay nagsulong ng kumbinasyon ng teolohiko at pilosopikal na mga argumento na pabor sa pagtulog ng kaluluwa. Ginawa rin ni Thomas Hobbes ang malawakang paggamit ng teolohikong argumentasyon. Itinuring ng ilang mortalista ang kanilang mga paniniwala bilang pagbabalik sa orihinal na turong Kristiyano. Ginamit din ang mga teolohikong argumento ng mga mortalista upang labanan ang doktrinang Katoliko ng purgatoryo at mga misa para sa mga patay.

 Mga argumentong leksikal 
Noong huling bahagi ng ikalabing walong dantaon, ang karaniwang leksiko at balarilang Hebreo ni John Parkhurst ay nagpahayag ng pananaw na ang tradisyonal na salin ng salitang Hebreo na nephesh bilang pagtukoy sa isang imortal na kaluluwa, ay walang leksikal na suporta. Ang mga mortal noong ikalabinsiyam na dantaon ay gumamit ng mga leksikal na argumento upang tanggihan ang tradisyonal na mga doktrina ng impiyerno at ang imortal na kaluluwa.

 Mga argumentong pang-agham 
Ang ika-labing walong dantaong mortalista na si Henry Layton ay nagpakita ng mga argumento batay sa pisyolohiya. Ang mga siyentipikong argumento ay naging mahalaga sa ikalabinsiyam na dantaong talakayan tungkol sa pagtulog ng kaluluwa at natural na imortalidad, at ang mortalistang si Miles Grant ay binanggit nang husto mula sa ilang siyentipiko na nakapansin na ang imortalidad ng kaluluwa ay hindi sinusuportahan ng siyentipikong ebidensya.

 Mga sanggunian 

Bibliograpiya













Kategorya:Anihilasyonismo
Kategorya:Mga katagang Kristiyano
Kategorya:Sangguniang CS1 sa wikang Aleman (de)
Kategorya:Mga pinagmulan sa wikang Latin ng CS1 (la)