Engkanto (Elf)

Ang Elf o engkanto sa Filipino (elf sa Ingles, maramihan: elves) ay isang uri ng supernatural na nilalang na kahawig ng tao sa Alemanikong alamat. Ang mga elf ay partikular na lumilitaw sa hilagang mitolohiyang Germanic, at nabanggit sa Poetic Edda at Prose Edda ng Iceland.

Sa mga kulturang nagsasalita ng Germanic noong Gitnang Panahon, ang mga elf ay itinuturing na mga nilalang na may mahiwagang kapangyarihan at di-pangkaraniwang kagandahan, na maaaring maging mabuti o mapanira sa mga ordinaryong tao. Malaki ang pinagkaiba-iba ng paniniwala tungkol sa kanila sa paglipas ng panahon at lugar, at umusbong sila sa parehong pre-Kristiyanismo at Kristiyanong kultura.

 Etimolohiya 
Ang salitang elf ay matatagpuan sa iba’t ibang wikang Germanic, at tila nangangahulugan dati ng "puting nilalang". Gayunpaman, ang muling pagsasaayos ng orihinal na konsepto ay nakasalalay sa mga tekstong isinulat ng mga Kristiyano sa Lumang Ingles, Gitnang Ingles, medyebal na Aleman, at Lumang Norse. Sa mga tekstong ito, ang mga elf ay nauugnay sa mga diyos ng mitolohiyang Norse, sa pagdudulot ng sakit, sa mahika, at sa kagandahan at tukso. 

Ang Engkanto o Elf ay salitang Ingles na elf ay nagmula sa Lumang Ingles na salitang ælf (na ang maramihan ay maaaring *ælfe). Bagama’t ang salitang ito ay may iba’t ibang anyo sa iba’t ibang diyalekto ng Lumang Ingles, nagkaisa ang mga ito sa anyong elf noong panahon ng Gitnang Ingles.

Noong panahon ng Lumang Ingles, may hiwalay na mga anyo para sa mga babaeng elf (tulad ng ælfen, na posibleng mula sa Proto-Germanic *ɑlβ(i)innjō), ngunit sa panahon ng Gitnang Ingles, ang salitang elf ay karaniwang ginagamit na rin upang tukuyin ang mga babaeng nilalang.

 Mga sanggunian