Single (musika)

Sa musika, ang single ay isang uri ng paglalathala ng rekording ng kanta na may mas kaunting bilang ng mga awitin kaysa sa isang album (LP), karaniwang isa o dalawa lamang. Maaaring ilabas ang isang single para ibenta sa publiko sa iba't ibang pisikal o dihital na porma. Ang mga single ay maaaring hiwalay na track o bahagi ng album ng isang artista. Sa huling kaso, karaniwang may inilalabas na kahit isang single bago ang mismong album, na tinatawag na pangunahing single.

Idinepina ang single sa kalagitnaan ng ika-20 siglo sa pamamagitan ng 45 (na pinangalanan batay sa bilis nito sa pag-ikot bawat minuto), isang uri ng 7-pulgadang plakang binilo na may gilid-A at gilid-B, ibig sabihin, isang kanta sa bawat gilid. Malakas ang impluwensiya ng pormat ng single sa musikang pop at sa mga unang araw ng rock and roll. Ito rin ang ginagamit sa mga jukebox at kinagigiliwan ng mas nakababatang populasyon noong dekada 1950 at 1960.

Sumikat nang husto ang mga single sa anyong dihital noong d. 2000. Mula noon, naging mas malabo ang pagkakaiba kung ano talaga ang maituturing na single: tinatanggap lamang ng pinakamalaking tagapamahagi ng musikang dihital, ang iTunes Store, ang mga lathala na may tatlong awitin o mas kaunti, at kung saan ang bawat awitin ay hindi hihigit sa sampung minuto (mas mahahabang lathala ay ikinokonsiderang EP o album). Gayunpaman, may mga lathala na hindi umaayon sa mga pamantayang ito na itinataguyod pa rin bilang mga single ng mga artista at label sa ibang plataporma, tulad ng Spotify at tindahang online ng Bandcamp.

Mga sanggunian