Si Teofilong Kuba at ang Higante

Ang "Si Teofilong Kuba at ang Higante" ay isang tanyag na kuwento mula sa kultura ng Bicol sa Pilipinas. Ito ay isinalaysay ni Loreta Benavides, isang mag-aaral ng Bicol, na narinig ang kuwento mula sa kanyang tiyahin. 

Ang  ay isang kwentong-bayan mula sa Bicol, sa Pilipinas. Ito ay isa sa mga koleksiyon ng mga kwento na kasama sa "Filipino Popular Tales" ni Dean Fansler. Makikita ang kwento sa unang tatlong grupo ng mga kwento na nakaimprenta sa aklat na ito. Ito ay nabibilang sa grupong "Hero Tales and Drolls". Ang kwentong ito at ang buong koleksyon ay bahagi ng The Project Gutenberg Ebook ng Filipino Popular Tales, na inilabas noong Disyembre 9, 2008 at libreng i-download online. Ang kwento ay nakasulat sa Ingles at naka-encode sa karakter na ISO-8859-1 at isinalaysay ni Loreta Benavides Ito rin  ay isang klasikong kwentong-bayan na ipinamana sa mga susunod na henerasyon.. Sa unang pagkakalimbag ng naturang aklat, ang kwento ay namarakhan bilang Kwentong #6C. 

 Buod 
Ang kuwento ay tungkol kay Teofilo, isang kuba na walang magulang at namamalimos ng kanyang pagkain sa pamamagitan ng paglalakbay sa kagubatan. Isang araw, nakakita siya ng isang malaking lubid, isang baril, at isang bibe. Hindi niya alam na ang mga ito ay magdadala sa kanya sa bahay ng isang higante. Pagdating niya sa bahay ng higante, nakipagtalo sila at nagturingan ng lakas. Sa kanyang mga panghihinaing, hiniling ng higante na mapakita ang buhok ni Teofilo, ang kuto niya, at marinig ang kanyang tinig. Sa bawat hiling, nagpakita si Teofilo ng mga bagay na nagpakalito sa higante, at sa wakas, si Teofilo ay nagtagumpay sa kanyang mga pagsubok. Ang kuwentong ito ay nagpapakita ng tapang at katalinuhan ni Teofilo, na hindi natakot harapin ang mga pagsubok na dumating sa kanyang buhay.

 Salin 
Ito ang buong sipi ng naturang kwento:Noong unang panahon, may nakatira sa isang bundok na may kakulangan sa katawan na kung tawagin ay si Teofilo. Siya ay ulila at kadalasang kumakain sa pamamagitan ng paglalakbay sa mga gubat. Wala siyang tiyak na tahanan. Minsan pa nga ay natutulog siya sa ilalim ng malalaking puno sa kagubatan. Dahil sa kanyang pilay na katawan at iisang bulag na mata, maaawa ka sa kanyang kalagayan. Isang araw, habang naglalakbay siya sa gubat na naghahanap ng makakain, nakatagpo siya ng isang malaking lubid. Siya ay nagalak dahil maaari niyang ibenta ang lubid upang kumita ng pera para sa pagkain. Habang naglalakad ng kaunti pa, nakatagpo siya ng isang baril na nakatapat sa isang bakod. Iniisip niya na marahil ito ay naiwan ng isang mangangaso. Masaya siya sa pagkakatagpo sa baril dahil ito ay magbibigay sa kanya ng proteksyon. Sa huli, sa pagtawid niya sa isang lugar na basa at mabahong, nakakita siya ng pato na umiinom sa isang ilog. Tumakbo siya papalapit sa pato at sa wakas ay nahuli niya ito. Ngayon ay sigurado na siya ng masarap na pagkain.

Ngunit tumagal ng mahabang panahon bago niya nahuli ang pato. Nang magdamag ay kailangan niyang maghanap ng matutulugan. Sa awa ng Diyos, nakarating siya sa isang bukid, at napansin niya ang ilaw sa kabila. Lumapit siya sa ilaw at nakita niyang galing ito sa isang bahay na lahat ng bintana ay bukas. Kumatok siya sa pinto, ngunit walang sumasagot; kaya pumasok siya. Doon ay nagsimulang magpakalugod-lugod si Teofilo. Naghanda siya ng kanyang higaan, at saka natulog. Hindi niya alam na siya ay nasa bahay ng higante. Sa hatinggabi, ginising si Teofilo ng malakas na boses. Nagtapyas siya ng butas sa dingding at tumingin sa labas. Doon sa kadiliman ay nakita niya ang isang napakalaking tao, mas malaki pa sa bahay mismo. Ito ang higante. Sinabi ng higante, "May nakakatanggap akong amoy ng tao dito." Sinubukan niya buksan ang pinto, ngunit nakasara na siya.

"Kung talagang ikaw ay isang malakas na tao at mas matapang pa sa akin," sabi ng higante, "ipakita mo ang iyong buhok!"

Nagtapon si Teofilo ng lubid. Nagulat ang higante sa laki nito. Pagkatapos ay hiniling ng higante na makita ang kuto ni Teofilo, kaya naman nagtapon ito ng pato. Natakot ang higante dahil hindi pa niya nakikita ang ganun kalaking kuto. Sa huli, sinabi ng higante, "Mukhang mas malaki ka pa sa akin. Pakinggan ko nga ang iyong boses!" Binaril ni Teofilo ang kanyang baril. Nang marinig ng higante ang putok ng baril at makita ang apoy na lumalabas dito, kinabahan siya dahil iniisip niya na ang laway ng tao ay naging mga nagliliyab na uling. Takot na harapin pa ang kakaibang bisita niya, tumakbo ang higante at hindi na bumalik pa.

At gayon, namuhay si Teofilo, ang pilay na lalaking yaon, nang maligaya sa nalalabi niyang buhay sa bahay ng higante nang hindi naabala ng kahit sino pa man.

 Komento 
Napagpasyahan ni Dean Fansler na ilimbag ang limang bersyon ng kwento sa kanilang kabuuan. Ayon kay Fansler ang "Ang Apat na Bulag na Magkakapatid," "Si Juan Bulag," "Si Teofilong Kuba at ang Higante," "Si Juan at ang Buringcantada," at "Ang Manglalabas" ay bahagi ng pamilya ng mga kwentong bayan kung saan naisahan ng mga matatapang na bayani ang mga higante, multo, magnanakaw o ogre. Ang mga kwento ay mas limitado at may espesyal na uri ng panloloko. Hindi nagkikita ang bida at ang nililinlang at hindi sila naglalaban. Sa halip, nagpapakita lang ang bida ng mga bagay na nagpapakita ng kanyang lakas na magpapatakot sa magnanakaw, higante o multo. Sa ganitong paraan, napapalayas niya sila mula sa mayamang tahanan at naiuwi niya ang mga kayamanan ng nililinlang. Ang mga trolls, ogres, higante, magnanakaw, at mga dragon ay kilalang tanga, at ang isang matalinong bida na mas maraming talino kaysa sa lakas ay walang anumang kahirapan sa ganap na pagpapatakot sa kanila.

 Mga sanggunian 

Kategorya:Kuwentong-bayang Pilipino