Watawat ng Cuba

Ang watawat ng Cuba () ay binubuo ng limang alternating stripes (tatlong asul at dalawang puti) at isang pulang equilateral triangle sa hoist, sa loob na isang puting five-pointed star. Dinisenyo ito noong 1849 at opisyal na pinagtibay noong Mayo 20, 1902. Ang bandila ay tinutukoy bilang ang , o ang Lone Star na bandila. Ito ay nasa stars and stripes flag family.

Kasaysayan at simbolismo
Sa pakikipaglaban sa Koronang Espanyol kasama ang mga rebeldeng hukbo ng Venezuela, lumipat si Narciso López mula sa kanyang katutubong Caracas patungong Havana, Cuba. Ang kanyang paglahok sa mga kilusang anti-kolonyal ang nagpilit sa kanya sa pagpapatapon. Noong 1849, lumipat siya sa New York City, Estados Unidos, kung saan nagpatuloy siya sa pagtataguyod para sa isang malayang Cuba.

Ang tatlong asul na guhit ay kumakatawan sa tatlong departamento kung saan ang Cuba ay hinati noong panahong iyon; ang puti, kadalisayan ng makabayan dahilan; at ang pulang tatsulok, isang simbolo ng lakas, katatagan, at Mason na mga impluwensya (ang mga tatsulok ay mga simbolo ng Mason para sa pagkakapantay-pantay at natagpuan sa ilang iba pang mga watawat sa dating imperyo ng Espanya).

Ang makata Miguel Teurbe Tolón ay nagdisenyo ng watawat sa tabi ni Lopez, batay sa kuwento ng pangitain ni López. Si Emilia Teurbe Tolón, asawa ni Miguel, ang nagtahi ng unang watawat. López at Tolón, kasama sina José Aniceto Iznaga Borrell,Jorge Iznaga. JOSE ANICETO IZNAGA BORRELL Iznaga Genealogy ( IZNAGA - 1420 - Kasalukuyan), Retrieved 5 December 2012. kanyang pamangkin José María Sánchez Iznaga,Jorge Iznaga. JOSE MARIA SANCHEZ IZNAGA Iznaga Genealogy ( IZNAGA - 1420 - Kasalukuyan), Nakuha noong Disyembre 5, 2012. Cirilo Villaverde at Juan Manuel Macías, ay nagkasundo sa huling disenyo para sa bandila ng Cuba: dalawang puting guhit, tatlong asul, isang pulang tatsulok, at isang nag-iisang bituin.

Ginamit ni López ang parehong bandila noong 1850 upang isagawa ang kanyang pagtangkang kudeta upang palayain ang Cuba mula sa pamumuno ng mga Espanyol, na nagresulta sa pagkabigo. Ang baybaying bayan ng Cárdenas ay ang unang bayan na nakakita ng nag-iisang bituin na watawat na itinaas noong Mayo 19, 1850, sa pagkuha ng lungsod ng mga rebeldeng Cuban.

Isang taon pagkatapos ng pagsisimula ng Sampung Taong Digmaan, ang unang Constituent Assembly ng Republika ng Cuba ay nagtagpo ng mga armas sa Guáimaro, Camagüey Province. Nakatuon ang debate sa dalawang watawat ng dakilang simbolismo, ang Demajagua – na halos kapareho ng watawat ng Chile – na nilikha ni Carlos Manuel de Céspedes upang simulan ang digmaan ng kalayaan, at ang Lone Star of López, ang huli ay napili dahil ginawa ni Lopez ang unang hakbang para sa kalayaan ng Cuba. Ang watawat ng Demajagua ay hindi binasura, ngunit sa halip, inilagay sa mga sesyon ng Kapulungan ng mga Kinatawan at pinanatili bilang bahagi ng pambansang kayamanan.

Noong umaga ng Mayo 20, 1902, ang araw na opisyal na naging isang malayang republika ang Cuba, si Generalissimo Máximo Gómez ay nagkaroon ng karangalan na itaas ang bandila sa poste ng bandila ng mga kastilyo ng Tres Reyes del Morro, Havana; samakatuwid ay tinatakan sa gawaing ito ang pagtatapos ng rebolusyong Cuban, ang pagtatapos ng pakikibaka para sa kalayaan ng Cuban, at kasabay nito ang pagbibigay-katwiran sa sakripisyo na inialay ng napakaraming tao upang maging katotohanan ang pangarap na ito.

Parehong idinisenyo ni Miguel Teurbe Tolón ang bandila at ang coat of arms. Ang disenyo ng parehong mga pagtutukoy ay itinatag sa pamamagitan ng atas ng unang pangulo ng Cuba, Tomás Estrada Palma, noong Abril 21, 1906. Ang watawat ay nananatiling hindi nagbabago mula noon, kahit noong at pagkatapos ng 1959 Cuban Revolution, na itinatag ang kasalukuyang estado ng komunista ng Republika ng Cuba.