Yevhen Adamtsevych

Si Yevhen Oleksandrovych Adamtsevych (Ukranyo: Євге́н Олекса́ндрович Адамце́вич; 1 Enero [O.S. 19 Disyembre 1903] 1904 – 1 Enero 1972) ay isang kilalang banduristang Ukranyo.

 Talambuhay 
Kahit na si Oleksandrovych Adamtsevych ay ipinanganak sa nayon ng Solonytsia noong 1 Enero 1904, hindi kalayuan sa bayan ng Lubny, sa ngayon ay Poltava Oblast ng Ukraine. Ang kanyang ama, na nagmula sa Snovsk, ay nagtrabaho minsan sa istasyon ng tren sa Solonytsia  [uk], posibleng bilang master ng istasyon. Ang kanyang ina ay si Maria Mykhailivna (née Bilan), ang middle class na anak ng isang sastre na ang limang anak ay lahat ay pinag-aralan sa bahay.

Naging bulag si Yevhen sa edad na dalawa. Siya ay nag-aral sa isang paaralan para sa mga bulag sa Kyiv. Siya ay nanirahan sa Romny kung saan mula 1925 ay nag-aprentis siya sa kobzar Musii Petrovych Oleksienko [uk], na nagturo sa kanya sa pagtugtog ng bandura.

Si Adamtsevych ay nagsimulang gumanap bilang isang soloista noong 1927, kung saan pinamunuan niya ang isang grupo ng mga bandurist.   Noong 1927 pinakasalan niya si Lidia Dmytrivna Paradis; hindi sinang-ayunan ng kanyang mga kamag-anak ang kasal na ito at nakipagkasundo lamang pagkaraan ng ilang taon. Noong 1930s, siya ay isang naglalakbay na kobzar. Noong 1939 lumahok siya sa kumperensya ng mga kobzar na naganap sa Kyiv, at lumahok siya sa isang kumperensya noong 1940 sa mga katutubong mang-aawit sa Moscow.

Sa panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, si Adamtsevych ay naglakbay sa paligid ng Ukraine, na gumaganap ng mga makabayang kanta, kabilang ang kanyang sariling komposisyon, ang kantang Unwillingly. Noong 1950s at 1960s, siya at ang iba pang bandurist ay nagbigay ng mga konsyerto sa Ukraine at Russia.

Noong Oktubre 1972, si Adamtsevych at ang kanyang asawa ay lumipat upang manirahan kasama ang kanilang anak na babae sa nayon ng Kholmivka, Bakhchysaray District, Crimea. Pagkaraan ng tatlong linggo, naospital siya na may matinding pananakit na dulot ng isang bato sa kanyang gall bladder), ngunit namatay noong mga unang oras ng Nobyembre 20 habang nasa operating table. Ipinamana niya ang kanyang bandura sa Taras Shevchenko Museum [uk] sa Kaniv.

 Estilo ng pagtugtog at pagkanta 
Si Adamtsevych ay kumilos bilang isang tagapagdala ng pambansang tradisyon ng Ukrainian sa pag-awit at pagtugtog ng bandura, na natutunan niya ang kanyang repertoire nang direkta sa pamamagitan ng oral transmission. Ang isang katangian ng estilo ng pag-awit ni Adamtsevych ay ang kanyang kakayahang i-highlight ang mga pantig o salita; sumasakop ng dalawang octaves ang range ng boses niya. kilala siya sa pagiging madaling kabisado ng musika at lyrics ng anumang kanta na kanyang pinakikinggan.

 Pagkatao 
Naalala ng anak na babae ni Adamtsevych ang kanyang ama bilang pagiging masigla, masayahin, at maayos. Wala siyang gupit, ngunit inahit ang kanyang ulo "ayon kay Kotovskyi". Ayon sa kanyang anak na babae, "Ginawa niya ang lahat sa kanyang sarili: naglagari siya at nagputol ng kahoy na panggatong, nag-ayos ng bahay, itinayo ito, kahit na bubong ang bahay mismo ng bakal, naghukay ng mga cellar at tinakpan ito ng mga brick." Hindi matagumpay na tinangka ni Adamtsevich na turuan ang kanyang anak na si Tetyana na tumugtog ng bandura.

 Repertoire 
Kasama sa repertoire ni Adamtsevych ang maraming makasaysayang Ukrainian folk songs, ngunit walang anumang tunay na dumy (sung epic poems).  Si Yevshan-Zillia, ang nag-iisang epikong gawa sa kanyang repertoire, ay nakabalangkas tulad ng isang duma.

Binuo ni Adamtsevych ang "Zaporizhian March", na inayos ni Viktor Hutsal [uk].    Ang martsa ay regular na tinutugtog ng Ukrainian State Orchestra ng Ukrainian Folk Instruments sa Kyiv. [kailangan ng banggit] Kasama sa iba pang komposisyon ang mga kantang "In Captivity" (1941), at "Thoughts about I.F. Fedka" (1966).

 Mga sanggunian 

Kategorya:Namatay noong 1972
Kategorya:Ipinanganak noong 1904