Adrastea (buwan)

Ang Adrastea () na kilala rin bilang , ay ang pangalawa sa layo, at ang pinakamaliit sa apat na panloob na buwan ng Hupiter. Natuklasan ito sa mga litratong kinunan ng Voyager 2 noong 1979; ang unang likas na satelayt na natuklasan mula sa mga larawang kinunan ng isang interplanetary spacecraft, sa halip na sa pamamagitan ng teleskopyo. Opisyal itong pinangalanan sa mitolohiyang si Adrasteia, kinakapatid na ina ng Griyegong diyos na si Zeus—ang katumbas ng Romanong diyos na si Hupiter.

Ang Adrastea ay isa sa ilang buwan sa Sistemang Solar na kilala na umiikot sa planeta nito nang mas mababa sa haba ng araw ng planetang iyon. Umiikot ito sa gilid ng pangunahing singsing ng Hupiter at itinuturing na pangunahing nag-aambag ng materyal sa mga singsing ng Jupiter. Sa kabila ng mga obserbasyon na ginawa noong dekada 1990s ng Galileo spacecraft, kakaunti lamang ang nalalaman tungkol sa mga pisikal na katangian ng buwan maliban sa laki nito at ang katotohanang tidally locked ito sa Hupiter.

 Pagtuklas at mga obserbasyon 
Natuklasan nina David C. Jewitt at G. Edward Danielson ang Adrastea sa mga Voyager 2 probe photographs na kinunan noong Hulyo 8, 1979, at natanggap ang pagtatalagang . Kahit na lumitaw ito bilang isang tuldok, ito ang unang buwan na natuklasan ng isang interplanetary spacecraft. Di-nagtagal pagkatapos ng pagtuklas nito, dalawa pa sa mga panloob na buwan ng Jupiter ( Thebe at Metis) ang naobserbahan sa mga larawang kinunan ilang buwan na ang nakalipas ng Voyager 1 . Natukoy ng Galileo spacecraft ang hugis ng buwan noong 1998, ngunit ang mga imahe ay nananatiling malabo. Noong 1983, opisyal na pinangalanan ang Adrastea sa Greek nymph na si Adrasteia, ang anak ni Zeus at ng kanyang kasintahan na si Ananke.

Bagama't dumating sa Jupiter noong 2016 ang Juno orbiter na may kamerang tinatawag na JunoCam, halos lahat ito ay nakatuon sa mga obserbasyon ng Jupiter lamang. Gayunpaman, kung magiging maayos ang lahat, dapat itong makakuha ng ilang limitadong larawan ng mga buwang Metis at Adrastea.JunoCam: Science and Outreach Opportunities with Juno Hansen, C. J.; Orton, G. S. American Geophysical Union 12/2015

 Mga katangiang pisikal 
Ang Adrastea ay may hindi pangkaraniwan na hugis at may sukat na 20×16×14 km sa kabuuan. Ang pagtatantya ng pang-ibabaw na sukat ay nasa pagitan ng 840 at 1,600 (~1,200) km2. Dahil dito, ito ang pinakamaliit sa apat na panloob na buwan ng Hupiter. Ang bulto, komposisyon, at masa ng Adrastea ay hindi pa nalalaman, ngunit sa pag-aakalang ang karaniwang kakapalan nito ay katulad ng Amalthea, humigit-kumulang 0.86 g/cm3,  ang masa nito ay maaaring tantiyahin sa 2×10  kg. Ang kakapalan ng Amalthea ay nagpapahiwatig na ang buwan ay binubuo ng tubig na yelo na may porosity na 10–15%, at maaaring magkatulad ang Adrastea.

Walang nalalamang mga detalye sa ibabaw ng Adrastea, dahil sa mababang resolution ng mga ginagamit na larawan.

 Daangtala 
Ang Adrastea ay ang pinakamaliit at pangalawang pinakamalapit na miyembro ng inner Jovian satellite family. Ito ay umiikot sa Hupited sa bilis na 70,200 mph sa radyo na humigit-kumulang 129,000 km (80,000 mi) (1.806 Jupiter radii) sa panlabas na gilid ng pangunahing singsing ng planeta. Ang daangtala nito ay may napakaliit na eccentricity na humigit-kumulang 0.0015 at isang pagyuko na may kaugnayan sa ekwador ng Jupiter na 0.03°, ayon sa pagkakabanggit.

Dahil sa pagdikit ng daloy nito sa planetang Hupiter, umiikot ang Adrastea kasabay ng orbital period nito, na pinapanatili ang isang mukha na laging nakatingin sa planeta. Ang mahabang axis nito ay nakahanay patungo sa Jupiter, na siyang pinakamababang pagsasaayos ng enerhiya.

 Talababa 

 Mga sanggunian 

Binanggit na mga mapagkukunan






  (discovery)
  (naming the moon)



 Panlabas na kawing 

 Adrastea Profile ng Solar System Exploration ng NASA

Kategorya:Hupiter (planeta)
Kategorya:Likas na satelayt