Paaralan ng Atenas

Ang Paaralan ng Atenas () ay isang fresco ni Raphael, isang pintor ng Renasimyentong Italyano. Pininturahan ito mula 1509 hanggang 1511 bilang bahagi ng atas ni Papa Julio II upang palamutihan ang mga silid na tinatawag na ngayong sa Palasyong Apostoliko sa Lungsod ng Vaticano.

Naglalarawan ang fresco ng isang kongregasyon ng mga sinaunang pilosopo, matematiko, at siyentipiko, at sina Platon at Aristoteles ang itinampok sa gitna. Ang mga identidad ng karamihan ng mga pigura ay hindi matitiyak o makikilala lamang sa mga maliliit na detalye o mga alusyon; kabilang sa mga karaniwang tinutukoy sina Sokrates, Pitagoras, Arkimedes, Heraklito, Averroes, at Zaratustra. Bukod pa rito, pinaniniwalaan na inilarawan sina Leonardo da Vinci at Michelangelo, mga Italyanong alagad-sining, sa pamamagitan nina Platon at Heraklito, ayon sa pagkakabanggit. Naglagay si Raphael ng larawan ng sarili sa tabi ni Ptolomeo.

Tanyag ang pintura sa paggamit nito ng tumpak na proyeksiyon ng perspektibo, isang mahalagang katangian ng sining ng Renasimiyento, na natutunan ni Raphael kay Leonardo; gayundin, ang mga tema ng pintura, tulad ng muling pagsilang ng sinaunang pilosopiyang Griyego at kultura ng Europa na kinasihan ng mga personal na adhikain ni Leonardo sa dulaan, inhenyeriya, optika, heometriya, pisyolohiya, anatomiya, kasaysayan, arkitektura at sining..

Itinuturing ang Paaralan ng Atenas bilang isa sa mga pinakakilalang gawa ni Raphael at inilarawan bilang kanyang "obra maestra at ang perpektong halimbawa ng klasikal na espiritu ng Renasimiyento".History of Art: The Western Tradition [Kasaysayan ng Sining: Ang Kanluraning Tradisyon] ni Horst Woldemar Janson (sa wikang Ingles), Anthony F. Janson (2004).

Mga sanggunian