Pantukoy (lingguwistika)

Sa linggwistika, ang pantukoy ay isang malaya o nakataling morpema na nagsasaad ng pambalarilang tungkulin ng minarkahang salita, parirala, o pangungusap. 

Kadalasa'y nagsisilbi ang mga pantukoy bilang kataga o sabalyuing panlapi. Sa mga suriing at malalapiang wika, karaniwang madaling matutunton ang mga pantukoy. Nguni't sa mga sabayluing wika, madalas ay hindi ganito. Halimbawa, sa Latin, ang salitang amo ("mahal ko") ay hinulapian ng -ō para sa panaganong paturol, tahasang tinig, unang panauhan, isahan at panahunang pangkasulukuyan. Karaniwang mas kaunti ang mga bilang ng pantukoy ng mga suriing wika.

Sa wikang Tagalog, ang mga pantukoy ay ang, si at sina; ng, ni at nina; at sa, kay, kina.

 Mga sanggunian 

 Lahatang sanggunian 

 Maddieson, Ian. "Locus of Marking: Whole-Language Typology", in Martin Haspelmath et al. (eds.) The World Atlas of Language Structures, pp. 106–109. Oxford: Oxford University Press, 2005. .
 Chomsky, N. 1965. Aspects of the theory of syntax. Cambridge, MA: MIT Press.