Pasalubong

Ang pasalubong ("[isang bagay] para sa pagsalubong mo sa akin") ay mga regalong inuuwi para sa pamilya, mga kaibigan o mga kapitbahay sa tradisyong Pilipino ng pag-uuwi ng mga regalo mula sa isang pinuntahang lugar. Maaaring maging anumang regalo o subenir ang pasalubong, at karaniwang ibinibigay ito ng manlalakbay pagdating sa bahay.

Iniuugnay rin ang pasalubong sa mga balikbayan, mga Pilipinong naninirahan o nagtatrabaho sa ibang bansa na umuuwi sa Pilipinas, at maaaring tumukoy sa mga regalong dinadala ng mga migranteng manggagawa para sa kanilang pamilya, kaibigan, kamag-anak, o maging sa mga hindi kamag-anak na itinuturing nilang malapit sa kanila.

Paglalarawan
Ang pasalubong ay salitang Tagalog, isang baryante ng mga salitang pansalubong o pangsalubong. Nagmula ito sa salitang-ugat na salubong, na nangangahulugang "mainit na pagtanggap"."Tagalog-English Dictionary ni Leo James English, Congregation of the Most Holy Redeemer, Maynila, ipinamahagi ng National Book Store, 1583 pahina, pahina 1167, 

Sa mga wikang Bisaya, tinatawag din ang pasalubong na tinabuan sa Sebwano at sinugatan sa Hiligaynon. Kapwa may kahulugang katulad ng salitang Tagalog.

Ang pasalubong, sa pangkalahatan, ay isang “regalo para sa kamag-anak o kaibigan na inuuwi ng manlalakbay mula sa biyahe,” at maaari ring tumukoy sa “anumang bagay na ibinibigay bilang regalo habang pauwi sa isang tiyak na lugar.” Maaari rin itong mangahulugang “regalo sa pag-uwi” o anumang handog bilang pagpapahalaga sa mga serbisyong ibinigay ng tumanggap.Flavier, Juan M., Doctor to the Barrios [Doktor sa Mga Baryo] (sa Ingles), The Workers: The Science Missionaries, Kabanata 3, pahina 71.

Ang pasalubong ay karaniwang binubuo ng mga lokal na pagkain o iba pang katutubong produkto mula sa rehiyon o bansang pinanggalingan ng manlalakbay. Halimbawa, ang isang taong nagbakasyon sa Negros ay maaaring mag-uwi ng piaya para sa kanyang pamilya, habang ang isang galing Hawaii ay maaaring magdala ng maning makadamya. Hindi mahalaga ang tagal ng kanyang pagliban. Maaaring magbigay ng pasalubong pag-uwi mula sa trabaho araw-araw o sa pagbabalik sa sariling bayan matapos ang ilang dekadang paninirahan sa ibang bansa.

 Kahalagahang pangkultura 

Ang tradisyon ng pagbibigay ng pasalubong ay may malaking kahalagahang kultural para sa mga Pilipino sapagkat pinatitibay nito ang ugnayan sa agarang pamilya, mga kamag-anak, at mga kaibigan. Sa ilang pagkakataon, maaari rin itong gamitin upang bumuo ng mas matibay na ugnayan sa isang taong hindi pa gaanong kakilala, tulad ng isang taong unang beses pa lamang makikilala.

Ang pagbibigay ng pasalubong ay nagbibigay-diin sa kagalakan ng muling pagkikita ng mga mahal sa buhay at sa ginhawa ng ligtas na pagbalik sa tahanan. Isa rin itong tanda ng pagiging maalalahanin. Bagama’t hindi sapilitan o inaasahan ang pasalubong, ang hindi pagdadala nito para sa isang tao ay maaaring ituring na negatibo sa ilang pagkakataon. Binibigyan ng partikular na kahalagahan ang mga regalo para sa mga bata, at ang pananabik na makatanggap ng pasalubong mula sa isang magulang na umuuwi ay kadalasang isang pinahahalagahang alaala ng pagkabata para sa maraming Pilipino.

Sa pamamagitan ng pagdadala ng mga regalong may kahalagahang panrehiyon (hal., mga bagay na hindi makukuha sa lokal na lugar), ang taong umuuwi ay maaari ring magbahagi ng bahagi ng kanyang paglalakbay. Katulad ito ng konsepto ng souvenir sa Kanluran, ngunit hindi ito para sa personal na pag-alala kundi para sa pagbabahagi ng karanasan sa iba, lalo na sapagkat ang iba't ibang isla at rehiyon ng Pilipinas ay may kani-kaniyang wika, lokal na kaugalian, at natatanging lutuin. Ang pasalubong ay nagsisilbing “halimbawa” ng espesyalidad ng ibang rehiyon, na naglalapit sa iba't ibang kulturang Pilipino. Maaari rin itong maging mga regalong tiyak na pahahalagahan.

Mga sanggunian

Kategorya:Lipunang Pilipino