Masagana 99

Ang Masagana 99 ay dating programang pang-agrikultura ng noo'y Presidente ng Pilipinas na si Ferdinand Marcos na naglayong pataasin ang produksyon ng bigas sa Pilipinas. 

Ang programang ito ay inilunsad noong 1973 kung kailan ang Pilipinas ay dumaranas ng kakulangan sa suplay ng bigas.  Dahil bahagi ng programa ng Masagana 99 ang paggamit ng mga kemikal na pesticide (at bagong uri ng bigas na nangangailanan ng kemikal na pestisidyo),  naging matagumpay sa una ang Masagana 99 at pansamantalang naging exporter ng bigas ang Pilipinas noong 1975 hangang 1978.  Ngunit sa pagsapit ng 1980s ay nagsilabasan na ang mga problema ng Masagana 99, lalo na sa  kalakaran ng pagpapautang nito sa mga magsasaka. Dahil sa sobrang taas ng halagang kinakailangan para makautang sa programa, hindi na makapagbayad ang mga magsasaka, at sa huli'y mayayamang maylupa na lamang ang may kakayahan pang lumapit sa programa.  Tinuligsa din ang Masagana 99 dahil sa pagpapaigting nito sa sistemang padrino noong panahon ng administrasyon ni Ferdinand Marcos.  

Nang magkaroon ng krisis sa ekonomiya noong 1984, isinangtabi na ng administrasyong Marcos ang Masagana 99 at imbis ay nagpokus na lamang sa ibang mga programa. 

 Etimolohiya 
Pinagnalanang "Masagana 99" ang proyekto  dahil pakay sana nito na umabot sa 99 sako ng palay ang maaani sa bawat ektarya ng lupa kada anihan. 

 Pagsasakonsepto 
Binalangkas ng administrasyong Marcos ang Masagana 99 bilang paraan ng pagaapula sa kakulangan sabigas na dala ng mga natural na kalamidad at pamumutiktik ng peste noong 1972. 

Ito's inilunsad noong Mayo 21, 1973 at layunin nito'ng isulong ang pagsasarili ng Pilipinas sa produksyon bigas sa pamamagitan ng pagpapataas ng karaniwang ani ng palay ng Pilipinas mula sa 40 Cavan (ang bawat Cavan ay 60 kilo ng bigas) kada ektarya hanggang sa 99 Cavan kada ektarya. Layon ng programa na makamit ito sa paghihikayat sa mga magsasaka na gumamit ng mga bagong teknolohiya tulad ng mga punlang high-yielding variety (HYV), sintetikong pataba, at pamatay-damo. 

Kalahok ng programa ang isang iskema sa pagpapautang, na naglayon sanang tulungan ang mga magsasaka sa pagpondo ng  paggamit nila sa mga teknolohiyang kalahok sa programa. Lumikha ng mekanismo ang noo'y Central Bank of the Philippines  para bigyan ng subsidyo ang mga banko at iba pang institusyong hiraman, para mahikayat silang magpautang sa mga magsasaka nang hindi na kailangan ng kolateral o iba pang prerekisito.

 Tagumpay sa simula 
Nung una'y nagtagumpay ang programa dahil hinikayat nito ang mga magsasaka na  magtanim ng bagong "Miracle Rice" (IR8), isang uri ng palay na sinimulang idesenyo ng International Rice Research Institute noong 1962, sa panahon ni Pangulong Carlos P. Garcia.

Dahil sa pangunang tagumpay na ito, hinirang ang programa bilang simula ng Green Revolution sa Pilipinas noong 1973; panandaliang nakapag-ani ang bansa ng sapat na bigas para mag mag-eksport sa ibang mga bansa sa Asya noong 1977 at 1978. Ngunit dahil sa kamahalan ng subsidyo at kawalan ng kakayahan ng mga magsasaka na magbayad sa kanilang inutang, tinatatantiyang mga 3.7% ng maliliit na magsasaka na lamang ang nabebenepisyohan ng programa noong taong 1980.

 Mga problema sa kalakaran ng pagpapautang 
Karaniwang kinikilala ng mga ekonomista na ang Masagana 99 na nabigo dahil ang kalakip nitong kalakaran sa pagpapautang ay hindi nito kinayanang sustentohan. 

Tinuligsa ang programa dahil pinagsilbihan lamang nito ang mayayamang maylupa, dahil ibinaon nito sa utang ang mahihirap na magsasaka, at nagbigay daan ito sa pagpapalawig ng pamamaraang padrino sa bsansa.Tadem, Eduardo C. (2015-09-02). "Marcoses should apologize to Filipino farmers". Inquirer. Retrieved 2021-11-02.</ref> Nakinabang din umano sa programa ang malalaking transnational corporations, na lalo pang nakapipinsala sa kapakanan ng mga magsasaka.

 Negatibong epekto sa kapaligiran 
Bukod sa mga problema ng kalakaran nito sa pagpapautang, ang Masagana 99 ay nagkaroon din ng negatibong epekto sa kapaligiran at sa katutubong agrikultura. Takdang kalakip sa Masagana 99 ang mga interbensyong teknolohikal tulad ng mga sintetikong pataba, herbicide, pestisidyo, at iba pang mga kemikal, at ang lahat ng ito ay inangkat mula sa ibang bansa. Kinalabasan nito ang pagkasira ng mga katutubong halaman at hayop, at ang pagpuksa naman sa ilang uri ng peste ay ang pangingibabaw ng iba pang mga peste.

Ang paggamit ng mga kemikal ay umubos din sa tubig ng kabukiran at nagbudbod ng mga kemikal sa mga palayan, kaya sa kalaunan ay bumaba rin lalo ng ani ng palay. Ang ilang mga magsasaka nagkasakit dahil sa mga pestisidyo.

Naging dahilan ang Masagana 99 sa pagtangkilik ng mga magsasaka sa kemikal na pataba. Naging dahilan din ito sa pagpokus ng Bureau of Plant Industry sa  kemikal na pestisidyo para sa mga pesteng katulad ng bagumbong dahil masmura ito. Tinalikuran na tuloy ang dating programa ng Integrated Pest Management na gumamit ng putakting Trichogramma upang makontrol ang populasyon ng bagumbong. 

 Pagsasahinto 
Ayon sa Pambansang Alagad ng Agham at dating Pangulo ng Unibersidad ng Pilipinas na si Emil Q. Javier ang Masagana 99 ay tumigil na pagiging makabuluhan mula noong 1980 dahil 3.7 porsiyento lamang ng maliliit na magsasaka ang nakauutang dito. Sa pagdating ng 1981, nahalata na ng mga peryodiko sa kabuuan ng Timog-silangang Asya na ang Masagana 99 at ang katuwang na programang Biyayang Dagat (na para naman sa mga mangingisda) ay kulang na sa pondo dahil sa mababang pagbababyad ng pautang.  Noong 1984, ibinaling ng administrasyong Marcos ang pokus nito mula sa Masagana 99  patungo sa isang bagong programa, ang Intensified Rice Production Program (IRPP), na tulad ng Masagana 99 ay nagtagumpay sa pansamantalang pagtaas ng produksyon ng bigas, ngunit sa huli ay nagbaon din sa utang ng mga magsasakang dapat maging benepisyaryo nito. 

Ayon kay Carlos Dominguez III na naging Kalihim ng Agrikultura sa  administrasyon ng Pangulong Corazon Aquino, na kahalili ni Marcos, ang programa ay naging sanhi ng pagkalugi ng humigit-kumulang 800ng rural bank mula 1987 hanggang 1989.

Aniya'y hindi tototo na tumaas ang produksyon ng bigas nang sapat para makapag-export ng bigas ang bansa, at binaon lang nito sa utang ang mga mahihirap na magsasaka, dahil ginamit lang ang programa para paigtingin ang sistemang padrino sa bansa. 

 Mga sanggunian 

Kategorya:Agrikultura sa Pilipinas
Kategorya:Ferdinand Marcos