Emomali Rahmon

Siya ay naging malawak na kilala noong 1992 pagkatapos ng pagpawi ng posisyon ng pangulo sa bansa, nang sa bukang-liwayway ng civil war (1992–1997) siya ay naging Chairman ng Supreme Soviet (Parliament) ng Ang Tajikistan bilang kandidato sa kompromiso sa pagitan ng mga komunista at neo-komunista sa isang banda at liberal-demokratiko, nasyonalista at Islamist pwersa (ang United Tajik Opposition) sa kabilang banda.

Limang beses (sa halalan ng 1994, 1999, 2006, 2013 at 2020), si Rahmon ay nanalo sa hindi demokratikong presidential elections; bilang karagdagan, pinalawig at binago niya ang kanyang mga kapangyarihan batay sa mga resulta ng mga pambansang reperendum sa konstitusyon ng 1999 at 2003. Mula noong Disyembre 25, 2015, hawak na ni Emomali Rahmon ang panghabambuhay na titulo ng Peshvoyi Millat (), na nangangahulugang "Lider ng Bansa", sa buong — “Tagapagtatag ng kapayapaan at pambansang Pagkakaisa — Pinuno ng Bansa”. Kasunod ng mga resulta ng huling pambansang reperendum sa konstitusyon noong 2016, pinagtibay ang mga susog na nag-alis ng mga paghihigpit sa bilang ng muling halalan sa posisyon ng Pangulo ng Tajikistan at nagpababa ng limitasyon sa edad para sa mga tumatakbo para sa posisyon ng pangulo mula 35 hanggang 30 taon.

Maagang buhay
Si Rahmon ay ipinanganak bilang Emomali Sharipovich Rakhmonov{{efn| kay Sharif Rahmonov (–1992)  at Mayram Sharifova (1910–2004), isang pamilyang magsasaka sa Danghara, Kulob Oblast ( kasalukuyang Rehiyon ng Khatlon).

Bilang isang tumataas na apparatchik sa Tajikistan, naging chairman siya ng collective state farm ng kanyang katutubong Danghara. Ayon sa kanyang opisyal na talambuhay, si Rahmon ay nagtapos mula sa Tajik State National University na may degree na espesyalista sa economics noong 1982. Pagkatapos magtrabaho ng ilang taon sa Danghara Sovkhoz, si Rahmon ay hinirang na tagapangulo ng ang sovkhoz noong 1987.

Maagang pulitika 
Noong 1990, si Rahmon ay nahalal bilang kinatawan ng mga tao sa Supreme Soviet ng Tajik SSR. Pangulo [ [Rahmon Nabiyev]] ay napilitang magbitiw sa mga unang buwan ng Digmaang Sibil noong Agosto 1992. Si Akbarsho Iskandrov, Tagapagsalita ng Kataas-taasang Sobyet, ay naging gumaganap na pangulo. Nagbitiw si Iskandarov noong Nobyembre 1992 sa pagtatangkang wakasan ang kaguluhang sibil. Noong buwan ding iyon, nagpulong ang Kataas-taasang Sobyet sa Khujand para sa ika-16 na sesyon nito at idineklara ang Tajikistan bilang isang parlyamentaryong republika. Si Rahmon noon ay inihalal ng mga miyembro ng Kataas-taasang Sobyet bilang tagapangulo nito—dahil ang Parliamentaryong sistemang republika na pinagtibay ng Tajikistan ay hindi naglaan para sa isang seremonyal na pangulo, siya rin ang Pinuno ng Estado—at ang pinuno ng pamahalaan. Naalala ni dating Interior Minister Yaqub Salimov na ang appointment kay Rahmon ay ginawa dahil siya ay "nondescript", kung saan naisip ng ibang field commander na maaari siyang itabi "kapag natupad na niya ang kanyang layunin."

 Panguluhan 
Noong 1994, muling itinatag ng isang bagong konstitusyon ang pagkapangulo. Si Rahmon ay nahalal sa puwesto noong 6 Nobyembre 1994 at nanumpa pagkaraan ng sampung araw. Sa panahon ng digmaang sibil na tumagal mula 1992 hanggang 1997, ang pamamahala ni Rahmon ay tinutulan ng United Tajik Opposition. Umabot sa 100,000 katao ang namatay sa panahon ng digmaan. Nakaligtas siya sa isang tangkang pagpatay noong 30 Abril 1997 sa Khujand, pati na rin ang dalawang tangkang coups noong Agosto 1997 at noong Nobyembre 1998.
Kasunod ng mga pagbabago sa konstitusyon, muli siyang nahalal noong 6 Nobyembre 1999 sa pitong taong termino, na opisyal na kumuha ng 97% ng boto. Noong 22 Hunyo 2003, nanalo siya sa isang reperendum na magpapahintulot sa kanya na tumakbo para sa dalawa pang magkakasunod na pitong taong termino pagkatapos ng kanyang termino noong 2006.