Espiridion Guanco

Si Espiridión Guanco y Cordero (29 Disyembre 1874 - 2 Mayo 1925) ay isang Pilipinong politiko noong panahon ng pananakop ng mga Amerikano. Habang naglilingkod para sa senado ng Pilipinas, siya ang naging Kalihim ng Pangulo ng Senado na si Manuel L. Quezon.

Noong 1910s, naglobi si Guanco sa Lehistura ng Pilipinas para sa pagtatatag ng isang pambansang bangko. Ito ay para protektahan ang mga magsasaka sa Negros Occidental. Nagpatuloy ang kanyang adbokasiya para sa pag-unlad ng agrikultura bilang isang senador. Si Guanco ay namatay pagkakaroon ng atake sa kanyang serebelyum.

Talambuhay
Si Guanco ay ipinanganak noong 29 Disyembre 1874 kina Agustin Guanco at Filomena Cordero sa Pototan, Iloilo. Pumasok siya sa seminaryo sa Jaro sa edad na pito. Nag-aral siya ng abogasya at kalaunan ay nagtrabaho bilang guro sa isang maliit na nayon sa Hinigaran, Negros Occidental. Gayunpaman, nagsimula ang Rebolusyong Pilipino laban sa kontrol ng mga Espanyol. Sa kaganapang ito, sumali si Guanco sa pag-aalsa sa Hinigaran. 

Pagkatapos ng rebolusyon, naging abogado siya noong 1900 at bumalik sa Iloilo. Doon niya ginawa ang kanyang law office. Kasabay ng kanyang karera bilang abogado, inialay din niya ang kanyang sarili sa pagtuturo at naging faculty member ng Molo Institute, isang paaralang Filipino na itinatag ng mga intelektwal na Ilonggo.  Siya ang nagtatag ng pahayagang Filipino, El Pais, kung saan nangampanya ang publikasyon laban sa mga Amerikano.

Pinangasiwaan din ni Guanco ang isang gilingan ng asukal sa Hinigaran. Nagmamay-ari din siya ng isang plantasyon ng asukal malapit sa Binalbagan.

Mga sanggunian

Kategorya:Mga politiko ng Pilipinas