Dinastiyang Romanov

Ang Kapulungan ng Romanov (na isinalin din bilang Romanoff; Ruso: Рома́новы, romanisado: Romanovy, IPA: [rɐˈmanəvɨ]) ay ang naghaharing imperyal na bahay ng Russia mula 1613 hanggang 1917. Nakamit nila ang katanyagan pagkatapos na pakasalan ni Anastasia Romanovna ang unang crowned ng Russia, tsar. Si Nicholas II, ang huling Emperador ng Russia, at ang kanyang malapit na pamilya ay pinatay noong 1918, ngunit mayroon pa ring mga nabubuhay na inapo ng iba pang miyembro ng bahay ng imperyal.

Binubuo ang bahay ng mga boyars sa Russia (ang pinakamataas na ranggo sa maharlikang Ruso noong panahong iyon) sa ilalim ng naghaharing dinastiyang Rurik, na nawala sa pagkamatay ni Feodor I noong 1598. Ang Oras ng Mga Problema, na dulot ng nagresultang krisis sa sunod-sunod na krisis, ay nakakita ng ilang mga nagpapanggap at mga impostor na umangkin sa trono ng Russia sa panahon ng pananakop ng Polish-Lithuanian. Noong 21 Pebrero 1613, inihalal ng Zemsky Sobor si Michael Romanov bilang tsar, na itinatag ang mga Romanov bilang ikalawang naghaharing dinastiya ng Russia.

Si Paul I ang naging unang tagapagmana ng trono, na may titulong tsesarevich, na kasunod na ginamit para sa lahat ng pangunahing tagapagmana. Ang pagbibitiw kay Nicholas II noong 15 Marso [O.S. 2 Marso] 1917 bilang resulta ng Rebolusyong Pebrero ay natapos ang 304 na taon ng pamamahala ng Romanov at humantong sa pagtatatag ng Republika ng Russia sa ilalim ng Pansamantalang Pamahalaan ng Russia sa pangunguna sa Digmaang Sibil ng Russia noong 1917–1922. Noong 1918, pinatay ng mga Bolshevik si Nicholas II at ang kanyang pamilya. Sa House of Romanov's 65 members, 47 survivors ang napunta sa pagkakatapon sa ibang bansa.[10] Noong 1924, inangkin ni Grand Duke Kirill Vladimirovich, ang senior surviving male-line descendant ni Alexander II ng Russia sa pamamagitan ng primogeniture, ang pamumuno ng wala nang Imperial House of Russia.