Labanan sa Bud Bagsak

Ang Labanan sa Bud Bagsak ay naganap sa panahon ng Himagsikang Morong panahon ng Digmaang Pilipino-Amerikano na nilabanan sa pagitan ng Hunyo 11 at 15, 1913. Ang mga nagtatanggol na mandirigmang Moro ay pinatibay sa tuktok ng Bundok Bagsak sa isla ng Jolo, Sulu . Ang umaatakeng mga Amerikano ay pinamunuan ng isang heneral na si John 'Black Jack' Pershing . Ang mga Moro ay ganap na nalipol, kasama ang kanilang pinuno na si Datu Amil.  

 Background 

Nang mapansin na tumakas lamang ang mga Moro sa Bud Bagsak nang hinimok ng mga tropa ng pamahalaan, gumawa si Heneral John J. Pershing ng isang patakaran na panatilihin ang mga tropa sa kanilang mga garrison sa isla sa pag-asang bababa ang mga kababaihan at mga bata mula sa mga bundok na cotta (pinatibay na mga gawaing lupa na napapaligiran sa pamamagitan ng malalalim na kanal at mga naka-camouflag na hukay na naglalaman ng mga baras ng kawayan kung saan isasapak ang kanilang mga kaaway ). Kasabay nito, lihim na inilapag ni Pershing ang kanyang puwersa sa baybaying bayan ng Bun Bun, tatlo at kalahating milya mula sa Bud Bagsak. Ang puwersa ni Pershing ay binubuo ng 51st at 52nd Companies ng Moro Scouts mula sa Basilan at Siasi, bukod sa Philippine Scouts mula sa Jolo at limampung trooper mula sa 8th Cavalry Regiment.

Ang hugis horseshoe na bunganga ng bulkan, na nakabukas sa hilagang-kanluran sa isang bukol na tinatawag na Languasan, ay pinoprotektahan ng limang cotta, Bunga, Bagsak, Puhagan, Matunkup at Puyacabao, mula 1,440 hanggang 1,900 talampakan ang taas. 

 Labanan 
Ginawa ni Pershing ang Languasan bilang kanyang unang layunin bilang isang lugar para sa kanyang artilerya at upang harangin ang anumang pagtakas, ipinadala si Major George C. Shaw kasama ang Kumpanya M ng 8th Infantry at ang 40th Company ng Philippine Scouts.  Ipinadala rin ni Pershing si Kapitan George Charlton at ang kanyang ika-51 na Moro upang salakayin si Matunkup habang sinalakay ng Philippine Scouts ni Kapitan Taylor Nichols ang Puyacabao.  Pagsapit ng 12:20 PM, si Matunkup ay nasa kamay ng mga Amerikano, at nagkamit ng Medal of Honor si 2nd Lt. Louis Mosher . Bumagsak ang Puyacabao ng 12:30 PM. Natapos ang unang araw ng labanan, Hunyo 11.

Maaga ng umaga ng Hunyo 12, pinaputukan ng artilerya ng Amerika si Puhagan habang pinaputukan ng mga marksmen ang loob nito, na ikinamatay ni Datu Amil.  Pagkatapos ay inutusan ni Pershing si Capt. Patrick Moylan na salakayin si Bunga kasama ang 24th at 31st Scouts, na kinuha ito ng 1:30 PM.  Sina Pershing, James Lawton Collins, at isang sampung tao na escort ay nag-scout kay Bagsak, na nakumbinsi si Pershing na ilabas ang kanyang artilerya noong Hunyo 14 at umatake mula sa timog.

Nagsimula ang pag-atake noong Linggo ng umaga na hamog, Hunyo 15, kung saan ang mga howitzer ng bundok at ang mga Moro ni Charlton ay umaasenso sa 9 AM.  Nang huminto ang pag-atake, sumama si Pershing sa iba pang mga opisyal ng Amerika sa unahan ng panganib, na tumulong sa pagpigil sa isang counterattack ng Moro.  Ang huling pag-atake sa cotta ay naganap noong 5 PM at nahuli si Bagsak pagkatapos ng tatlo at kalahating oras. 

 Resulta 
Ang Labanan sa Bud Bagsak ay ang huling malaking labanan ng Rebelyong Moro, at bilang resulta ay malawak na itinuturing na marka ng pagtatapos ng paghihimagsik, at ang Digmaang Pilipino–Amerikano sa pagpapalawig. Ilang mas maliliit na sagupaan sa pagitan ng mga bandang Moro at pwersa ng Philippine Constabulary ang naganap sa mga sumunod na buwan, kung saan ang huling sagupaan ay naganap sa Talipao noong Oktubre 1913.   Heneral Pershing sa isang liham sa kanyang asawa, ay sumulat: "Ang pakikipaglaban ay ang pinakamabangis na nakita ko kailanman. Sila ay ganap na walang takot, at sa sandaling nakatuon sa pakikipaglaban ay binibilang nila ang kamatayan bilang isang pangyayari lamang." 

Si Pershing ay inalis sa kanyang puwesto bilang gobernador ng Moro Province noong Disyembre 1913 ni Philippine Governor-General Francis Burton Harrison at pinalitan ni Frank Carpenter, isang sibilyang opisyal. Sinimulan ng karpintero ang mga negosasyon kay Sultan Jamalul Kiram II ng natalong Sultanato ng Sulu, na nagtapos sa pagbuwag ng Sultanate noong Marso 1915, na nagbigay sa Estados Unidos ng kumpletong, walang laban na kontrol sa buong kapuluan ng Pilipinas.

 Tingnan din 

 Unang Labanan sa Bud Dajo

 Mga Sanggunian 
Kategorya:Himagsikang Moro