Kintsugi

Ang kintsugi (/kɪnˈtsuːɡi/, , [kʲint͡sɯɡʲi], literal na "ginintuang pagdurugtong"), na kilala rin bilang , ay ang sining Hapones ng pag-aayos ng mga sirang palayok sa pamamagitan ng pagsasama muli ng mga basag na bahagi gamit ang urushi na laker na binubudburan o hinahaluan ng pulbos na ginto, pilak, o platino. Ang pamamaraang ito ay katulad ng teknikang ... Bilang pilosopiya,itinuturing nito ang pagkabasag at pagkukumpuni bilang bahagi ng kasaysayan ng isang bagay, sa halip na isang bagay na dapat itago.

 Kasaysayan 

Naging malapit na kaugnay ang kintsugi sa mga sisidlang seramiko na ginagamit sa chanoyu (seremonyang tsaa ng Hapon). Isang teorya ang nagsasabing maaaring nagmula ang kintsugi noong ipinadala ng  ng Hapon na si Ashikaga Yoshimasa ang isang sirang Tsinong mangkok ng tsaa pabalik sa Tsina para ipaayos noong huling bahagi ng ika-15 siglo. Nang ito ay ibinalik na kinumpuni gamit ang mga payak na metal na pangkabit, maaaring nag-udyok ito sa mga manggagawang Hapones na maghanap ng mas kaaya-ayang paraan ng pagkukumpuni. Sa kabilang banda, ayon sa Bakōhan Saōki (isang tala tungkol sa mangkok ng tsaa na may “pang-ipit na malaking balang”), ang ganitong “kapangitan” ay itinuturing na nakapagbibigay-inspirasyon at mala-Zen, sapagkat ipinahihiwatig nito ang kagandahan ng mga sirang bagay. Dahil dito, ang mangkok ay lubos na pinahalagahan dahil sa malalaking metal na pangkabit na kahawig ng isang balang, at tinawag itong bakōhan (“pang-ipit na malaking balang”).

Labis na nahumaling ang mga kolektor sa bagong sining kaya’t ang ilan ay naakusahan ng sadyang pagbasag ng mahahalagang palayok upang ito ay maayos gamit ang mga gintong dugtungan ng kintsugi. Posible rin na may mga piraso ng palayok na pinili dahil sa mga depormidad na nakuha nito habang ginagawa, at pagkatapos ay sadyang binasag at inayos, sa halip na itapon.

Ginamit din ang teknikang kintsugi sa mga seramikong pirasong nagmula sa labas ng Hapon, kabilang ang Tsina, Biyetnam, at Korea.

 Pilosopiya 

Bilang isang pilosopiya, kahalintulad ng pilosopiyang Hapones na wabi-sabi ang kintsugi, isang pagyakap sa di-kasakdalan.

Pinahahalagahan ng estetikang Hapones ang mga bakas ng paggamit at pagkasira sa isang bagay. Maaari itong ituring na dahilan upang panatilihin ang isang bagay kahit ito’y nabasag na. Maaari rin itong maunawaan bilang pagbibigay-katwiran sa kintsugi mismo, na nagtatampok sa mga bitak at pagkukumpuni bilang bahagi ng kasaysayan ng isang bagay, sa halip na hayaang matapos ang silbi nito sa sandali ng pagkasira o pagkabasag.

Maaaring makita ang pilosopiya ng kintsugi bilang isang bersiyon ng kasabihang: "Kung walang sayang, walang kulang."

Maiuugnay ang kintsugi sa pilosopiyang Hapones na , na sumasaklaw sa kawalan ng pagkakapit, pagtanggap sa pagbabago, at pagtanaw sa kapalaran bilang likas na bahagi ng buhay ng tao.

 Mga sanggunian 

Kategorya:Mga artikulong may hAudio microformats
Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng Hapones
Kategorya:Pagpapalayok