Khortytsia

Ang Khortytsia (Ukranyo: Хортиця) ay ang pinakamalaking isla sa ilog Dnieper, at 12.5 km (7.77 mi) ang haba at hanggang 2.5 km (1.55 mi) ang lapad. Ang isla ay bahagi ng Khortytsia National Park. Ang makasaysayang lugar na ito ay matatagpuan sa loob ng mga limitasyon ng lungsod ng Zaporizhzhia, Ukraine.

Ang isla ay may mahalagang papel sa kasaysayan ng Ukraine, lalo na sa kasaysayan ng Zaporozhian Cossacks . Ang isla ay may natatanging flora at fauna, kabilang ang mga oak grove, spruce woods, parang, at steppe . Ang hilagang bahagi ng isla ay napakabato at mataas (tumataas  sa itaas ng kama ng ilog) kung ihahambing sa katimugang bahagi, na mababa, at madalas na binabaha ng tubig ng Dnieper.

 Heograpiya at lokasyon 
Ang Zaporizhzhia (direktang pagsasalin ay "sa kabila ng mga agos") ay kinuha ang pangalan nito mula sa isang heyograpikong lugar sa ibaba ng ilog ng Dnieper pagkatapos ng ikasiyam na mabilis (tingnan ang Dnieper Rapids). Noong 1930s, nang itayo ang Dnieper Hydroelectric Station, ang mga agos na ito ay binaha. Tanging ang mga granite cliff, na umaabot sa taas na 50 m (160 ft), ang nagpapatunay sa orihinal na mabatong lupain ng rehiyon.

Sa Khortytsia sa Savutyn summit, malapit sa bangin na may parehong pangalan, ay may tatlong 74.5-meter-tall (244 ft) electrical transmission tower, na tinatawag na Zaporizhzhia Pylon Triple, na bahagi ng 150 kV powerline na tumatawid sa Dnieper river.

 Kasaysayan 
Ang Khortytsia ay patuloy na pinaninirahan sa nakalipas na limang millennia. Ang iba pang mga isla sa malapit na paligid ay naglalaman din ng mga indikasyon ng masinsinang trabaho sa panahon ng Proto-Indo-European at Scythian. Ang isla ng Small Khortytsia ay kilala sa mga labi nitong Scythian at isang derelict na kuta ng Cossack. Ang islet ng Sredeny Stih (sa hilagang-silangan ng Khortytsia), na hinukay sa panahon ng pagtatayo ng hydroelectric station noong 1927, ay nagbigay ng pangalan nito sa kultura ng Sredny Stog.

Sa Maagang Middle Ages, ang Khortytsia ay isang pangunahing sentro para sa ruta ng kalakalan mula sa mga Varangian hanggang sa mga Griyego . Sa kanyang treatise na De Administrando Imperio, binanggit ni Emperor Constantine VII ang isla ng St. George na agad-agad sa ibaba ng agos mula sa agos. Iniulat niya na, habang dumadaan sa agos, ang Rus' ay magiging madaling biktima ng mga nomadic na Pechenegs . Ang prinsipe ng Kievan Rus na si Sviatoslav I ay inatake at pinatay sa kanyang pagtatangka na tumawid sa agos noong 972.
Ang pinakamaagang talaan tungkol sa isang muog na kilala bilang sich ay tumutukoy sa isa ay matatagpuan sa isla ng Maliit na Khortytsia (Mala Khortytsia Island) at itinatag ng prinsipe ng Volhynian na si Dmytro Vyshnevetsky. Ang Maliit na Khortytsia Island ay 20 beses na mas maliit kaysa sa Khortytsia mismo. Ang unang Khortytsia Sich ay umiral ng anim na taon (1552–1558). Mayroong ilang iba pang mga lokasyon sa ibaba ng agos lampas sa agos (lugar ng Zaporozhia) kung saan matatagpuan ang Zaporizhian Sich.

May walo sa kanila: Bazavluk (1593–1630), Mykytyn (1628–1652), Chortomlyk (1652–1709), Kamin (1709–1711), Oleshkiv (1711–1734), Pidpilna (1734–1775). Ang lahat ng mga lugar na ito ay nasa mga tawiran ng ilog. Ang pag-aalsa na pinamunuan ni Bohdan Khmelnytsky ay nagsimula sa Mykytyn Sich noong 1648. Sinasabi ng mga alamat na isinulat ni Cossacks ang kilalang Tugon ng Zaporozhian Cossacks kay Sultan Mehmed IV ng Ottoman Empire sa Khortytsia.

Noong 1775, ang Sich ay nawasak ng heneral ng Russia na si Tekhely sa utos ni Catherine II, na nagresulta sa pag-alis ng Zaporozhian Cossacks, na marami sa kanila ay nanirahan sa ilog ng Kuban sa lugar ng Caucasus. Ang mga Cossack na ito ay naging kilala bilang Kuban cossacks . Isang bahagi ng Zaporozhian Cossacks ang tumakas sa kabila ng Danube upang maging mga basalyo ng Ottoman Sultan. Sila ay nanirahan sa bukana ng ilog Danube.

Noong 1830, marami sa mga Cossack na ito ang lumipat at nagtatag ng bagong sich sa baybayin ng dagat ng Azov (sa pagitan ng Mariupol at Berdiansk ). Ang huling Koshevoy Ataman (pinuno) ng Zaporozhian Sich, Petro Kalnyshevsky, ay nakulong sa Solovetsky Island Monastery sa edad na 85. Pagkatapos ng 25 taon sa bilangguan ay pinalaya siya at namatay na halos bulag sa monasteryo, sa edad na 113.

Noong 1789, ang mga Mennonites mula sa Baltic port city ng Gdańsk (Danzig) ay inanyayahan ng tsar na bumuo ng mga pamayanan sa malawak na steppes ng Imperyo ng Russia . Ang isa sa mga pamayanang ito ay matatagpuan sa isla ng Khortytsia. Nagsasaka sila sa mayamang lupang isla. Ang ilan sa kanilang kumikitang negosyo ay ang pangangalakal ng tabla mula sa mga kakahuyan at kakahuyan ng Khortytsia. Noong 1916 ibinenta ng mga kolonistang Mennonite ang Khortytsia Island sa konseho ng lungsod ng Alexandrovsk (tingnan ang Chortitza Colony ).

Noong 1965, ang Khortytsia Island ay "ipinahayag na isang makasaysayang at kultural na reserba". Ang Dnieper Rapids state historical and cultural reserve ay itinatag noong 1974; kabilang dito ang parehong Khortytsia Island, mga katabing isla at mga bato, at bahagi ng kanang pampang ng Dnieper. Ang kabuuang lugar ng reserba ay 2,359 ha (5,830.1 ektarya; 9.1 sq mi). Ang reserba ay binigyan ng pambansang katayuan noong 1993.

 Pambansang Reserve 
Ang pangunahing bahagi ng reserba (makasaysayang parke) ay sumasaklaw sa Zaporizhian Cossack Museum na kinabibilangan ng Cossack horse show. Moderno ang gusali ng museo, na matatagpuan sa mababang tanawin na may mga dramatikong tanawin ng Dnieper Hydroelectric Station sa hilaga. Ang museo ay binuksan noong Oktubre 1983, bilang Museo ng Kasaysayan ng Zaporizhzhia. Ang proyekto ng museo ay inaprubahan ng Ministri ng Kultura at Derzhbud ng Ukraine noong Disyembre 1970. Ang expo area ng museo ay   , at inilarawan ang mga sumusunod na tema: Khortytsia noong sinaunang panahon, ang kasaysayan ng Zaporizhian Cossacks, at ang kasaysayan ng Zaporizhzhia sa mga oras ng pagtatayo ng sosyalismo.

Mayroong apat na dioramas : "Labanan ng Sviatoslav sa rapids" (may-akda M. Oviechkin), "Pag-aalsa ng mga mahihirap na cossacks sa Zaporizhian Sich noong 1768" (M. Oviechkin), "Pagtatayo ng Dnieper HES" (V. Trotsenko), " Night storm ng Zaporizhzhia city noong Oktubre 1943" (M. Oviechkin). Ang bahagi ng museo ay naging Zaporizhzhian Oak na matatagpuan sa Upper Khortytsia. Noong 1992 ang paglalahad ng museo ay muling idinisenyo.

Ang museo ay naglalaman ng mga eksibit mula sa Panahon ng Bato hanggang sa panahon ng Scythian ( c. 750 – c. 250 BCE ) hanggang sa ika-20 siglo.

 Tingnan pa 

 Distrito ng Khortytsia
 Russian Mennonite

 Bibliograpiya 

 Bürgers, Jana (2006). "Mito at museo. Cossack myth at nation building sa post-Soviet Ukraine gamit ang halimbawa ng Cossack History Museum sa isla ng Khortycja". Sa Pietrow-Ennker, Bianka (ed.). Kultura sa kasaysayan ng Russia (sa Aleman). Göttingen: Vandenhoeck at Ruprecht. ISBN 3-525-36293-5.
 Ganzer, Christian (2005). Pamana ng Sobyet at bansang Ukrainian. Ang Museo ng Kasaysayan ng Zaporozhian Cossacks sa isla ng Chortycja. Sobyet at Post-Soviet Politics and Society (sa German). Tomo 19. Paunang Salita ni Frank Golczewski. Göttingen: Vandenhoeck at Ruprecht. ISBN 3-89821-504-0. 

 Mga sanggunian 
Zaporizhia REGIONAL TOURIST INFORMATION CENTER (sa Ukrainian). Zaporizhzhia Regional Tourist Information Center, National Park Khortytsia. Na-archive mula sa orihinal noong 26 Enero 2018. Hinango noong Abril 3, 2019.
Zaporizhia REGIONAL TOURIST INFORMATION CENTER (sa Ukrainian). Zaporizhzhia Regional Tourist Information Center, Zaporizhzhia. Na-archive mula sa orihinal noong Pebrero 16, 2018. Hinango noong Abril 3, 2019.

"Mga makasaysayang pagtawid ng 150kV na linya ng kuryente sa Khortytsa Dnipro river crossing 150kV (Zaporizhzhia Pylon Triple)" (sa Russian at English). PowerLiner. Na-archive mula sa orihinal noong Abril 3, 2019. Hinango noong Abril 3, 2019.

 Mga panlabas na link 


 Official website of Khortytsia National Reserve
 Official website of Historic Cultural Complex Zaporizhian Sich
 website of Lapidarium

Kategorya:Mga koordinado sa Wikidata
Kategorya:Pages with unreviewed translations