Ana ng Kiev

Si Ana ng Kiev o Anna Yaroslavna (c. 1030 – 1075) ay isang prinsesa ng Kievan Rus na naging Reyna ng France siya'y ikinasal noong 1051 kay Haring Henry I. Siya ang namumuno sa kaharian bilang regent sa panahon ng minoridad ng kanilang anak na si Philip I mula sa kamatayan ni Henry sa 1060 hanggang sa kanyang kontrobersyal ng kanyang kasal sa Count Ralph IV ng Valois. Itinatag ni Ana ang Abbey ng St. Vincent sa Senlis.

 Pagkabata 
Ana ay anak na babae ng Yaroslav na Matalino, Grand Prince ng Kiev at Prince ng Novgorod, at ang kanyang ikalawang asawa Ingegerd Olofsdotter ng Sweden. Ang eksaktong petsa ng kanyang kapanganakan ay hindi kilala; Philippe Delorme ay iminungkahi ng 1027, habang Andrew Gregorovich ay iminanong ng 1032, sumangguni sa isang paglalarawan sa isang Kiev chronicle ng pag-anak ng isang anak na babae sa Yaroslav sa taon na iyon.

Ang eksaktong lugar ng Ana sa pag-anak ng kanyang mga kapatid na lalaki ay hindi kilala, bagama't siya ay halos tiyak ang pinakamaliit na anak na babae. Little ay kilala tungkol sa pagkabata o edukasyon ni Ana. Ito ay itinuturing na siya ay literate, hindi bababa sa sapat na upang isulat ang kanyang pangalan, dahil ang kanyang signature sa Cyrillic umiiral sa isang dokumento mula sa 1061. Delorme ay nagtuturo na Yaroslav itinatag ng isang bilang ng mga paaralan sa kanyang kaharian at nagpapahiwatig na ang edukasyon ay mataas na hinahalaga sa kanyang pamilya, humantong sa kanya sa iminungkahing isang antas ng edukasyon para sa Ana. Gregorovich ay iminungkahi na Ana-aral ng Pranses sa paghahanda para sa kanyang pag-aasawa sa Hari Henry I ng France.

 Pakikipag-ugnayan 
Ang negosasyon para sa pag-asa ni Ana sa 18 taong gulang na Hari Henry ay nagaganap sa huli 1040s, pagkatapos ng kamatayan ng Henry's unang asawa, Matilda ng Frisia, at ang kanilang tanging anak. Dahil sa pangunahing pangangailangan para sa isang tagapagmana, at ang lumalaking disapproval ng Iglesia ng consanguineous pag-aasawa, ito ay naging kinakailangang para sa Henry upang hanapin ang isang walang kaugnayan asawa. Ang Kievan Rus' ay hindi hindi hindi kilala sa Pranses. Yaroslav had married ilang ng kanyang mga anak sa Western pinuno sa isang pagsisikap na maiwasan ang impluwensiya ng Byzantine Empire.

Sa taglagas ng 1049 o sa tag-init ng 1050, si Henry ay nagpadala ng Bishop Gauthier ng Meaux, Goscelin ng Chauny, at iba pang mga walang pangalan na tagapayo sa hukbo ni Yaroslav. Ito ay posibleng na may dalawang diplomatikong misyon sa Rus sa oras na ito, na may Roger ng Chalons din kasalukuyan. Walang kasulatan ng mga negosasyon sa kasal o ang mga arrangement ng pangako ay nabubuhay, bagama't si Ana ay inilabas sa Kiev na may "mahalaga na mga kaloob". Gregorovich claim na bahagi ng kayamanan siya nagdala sa France kasama ang jacinth jewel na Abbot Suger mamaya mounted sa isang relikvio ng St. Denis. Ana umalis sa Kiev sa tag-init o taglagas ng 1050 at naglalakbay sa Reims.

 Pagiging reyna 
Si Ana ay nagasawa kay Henrique noong Mayo 19, 1051, sa panahon ng kapistahan ng Pentecostes. Henry ay halos dalawang pung taon mas matanda kaysa sa Ana. Ang kanyang kasal sa 19 Mayo 1051 ay sumusunod sa pag-install ng Lietbert bilang bishop ng Cambrai, at Ana ay inkoronado kaagad matapos ang seremonya ng kasal, paggawa niya ang unang French queen na gaganapin ang kanyang pagkoronasyon sa Reims Cathedral.

Ana at Henry ay may-asawa para sa siyam na taon at nagkaroon ng tatlong mga anak: Philip, Robert (na namatay kabataan), at Hugh. Ana ay madalas credited sa pagpapakilala ng Griyego pangalan "Philip" sa mga hariang pamilya ng Western Europa, bilang siya ibinigay ito sa kanyang unang anak na lalaki; siya ay maaaring magkaroon ng imported ang Griyegang pangalan mula sa kanyang Eastern Orthodox kultura. Mayroon ring maaaring magkaroon ng isang anak na babae, Emma, marahil ipinanganak sa 1055; ito ay hindi kilala kung siya married o kapag siya namatay. Henry at Ana ng Kiev ay karagdagang sinabi na ay ang mga magulang ng beatified figure Edigna.

Bilang reina, Ana ay magkaroon ng karangalan ng pagdalo sa harian na kasunduan, ngunit may mga halos walang mga kasulatan ng kanyang paggawa ng mga ito. Sa isang 1058 charter, Henry ibinigay ng isang privilege sa isang pares ng mga nayon na nakikipag-ugnayan sa monasteryo ng Saint-Maur-des-Fossés paggawa ng mga ito "sa payo ng aking asawa Ana at ang aming mga anak na si Philip, Robert, at Hugh." Ana ay tila magkaroon ng mga teritoryo sa parehong rehiyon sa ilalim ng mga tuntunin ng kanyang pinuno.

Noong 1059, nagsimula ang hari na si Henry sa pakikibaka sa Iglesya tungkol sa mga isyu na may kaugnayan sa Gregorian Reform. Sa panahon na ito, si Papa Nicholas II ay nagpadala ng isang sulat sa Reyna Ana na hinihikayat sa kanya na sumunod sa kanyang karunungan upang matulungan ang mga kasamaan at magsisipagpatuloy laban sa karahasan, samantalang hinihimok din siya sa advocate sa kanyang asawa upang siya ay maaaring maghahari sa moderation. Ayon sa Delorme, ang ilan sa mga kasaysayan ay interpreted ang sulat na ito mula sa Pope bilang indicative ng kumbersiyon ni Ana sa Roman Catholicism mula sa Eastern Orthodoxy.

 Rehensiya 
Matapos ang kamatayan ni Henry sa 4 Agosto 1060, si Felipe ay sumunod sa trono. Count Baldwin V ng Flanders, ang asawa ng Henry's kapatid na babae na si Adela, ay itinalaga bilang tagapangasiwa ni Felipe. Ana ay maaaring magkaroon pa rin ng isang aktibong papel sa pamahalaan sa point na; isang aktong mula sa 1060 ay nagpapakita ng kanyang pangalan sumusunod sa Philip, at ang kanyang pangalan ay lumitaw sa apat na beses bilang maraming charters bilang Baldwin's. Siya rin ang hired Philip's tagapagturo, na kung saan ay kilala sa hukuman sa pamamagitan ng isang Griyego titulo.

Ang tanging umiiral na signature ng Reyna Ana dating mula sa panahon na ito; ito ay lumilitaw na nakasulat sa isang dokumento na ibinigay sa Soissons para sa abbot ng Saint Crepin le Grand [de], ngayon ginanap sa National Library of France. Ang signature ay malamang na ilagay sa pamamagitan ng isang Rus' assistant ng Queen. Sa ilalim ng kaban ng hari, mayroong isang krus at walong mga sulat sa Cyrillic, malamang na nangangahulugan na "Ana Reina", ang samantalang Pranses para sa "Reyna Ana".

Mga katibayan para sa papel ni Ana sa pamahalaan, gayunpaman, nawala sa 1061, sa paligid ng panahon na siya muli mag-asawa. Ang kanyang ikalawang asawa ay Count Ralph IV ng Valois. Ang kasal na ito ay kontrobersyal dahil sa mga pakikipagtulungan ng mga pares (tulad ng Ralph ay Henry's cousin), at ito ay bigamy, dahil Ralph pa rin ay teknikal na may-asawa sa kanyang ikalawang asawa, Haquenez. Ralph ay excommunicated para sa mga pagsalangsang. Ang hari Philip's mga tagapayo ay maaaring hinihikayat sa kanya upang bumalik mula sa kanyang ina, marahil sa pagmamahal ng Ralph's impluwensiya. Ralph nagsimulang sumangguni sa kanyang sarili bilang stepmother ng hari sa huli 1060s. Siya namatay sa 1074, na nag-iwan sa Ana ng isang balo muli.
Noong 1062, ibinigay ni Ana ang isang makabuluhang halaga ng pera upang ibalik ang isang nasira na chapel sa Senlis, na orihinal na itinalaga sa Saint Vincent ng Saragossa. Siya bequeathed lupa at kita sa bagong establishment upang ang organisasyon ay maaaring suportahan ang kanyang sarili. Siya rin wrote ng isang sulat na nagpapaliwanag ang kanyang mga dahilan para sa paghahandog ng monasteryo. Ang sulat ay nagpapahiwatig ng pagsunod sa Greek Orthodox theology. Halimbawa, ang terminong "Mary, ina ng Diyos" ay ginagamit sa halip na ang mas karaniwang "Our Lady", tiyak na sumangguni sa Eastern konsepto ng Theotokos. Ang ilang mga iskolar ay naniniwala na ang Ana ay hindi nakasulat ang sulat na ito kanyang sarili.

 Kamatayan at resulta 
Ang eksaktong petsa ng pagkamatay ni Ana ay hindi alam. Naniniwala si Delorme na siya ay namatay noong 5 Setyembre—ang araw na ginunita sa Senlis—noong 1075 (ang taon ng kanyang huling lagdang dokumento), habang ang iba ay nagmungkahi ng 1080.   Ang isang terminal ante quem ay ibinigay ng isang 1089 na dokumento ng Philip I, na nagpapahiwatig na si Ana ay namatay noon.

Noong 1682, inihayag ng Jesuit antiquary na si Claude-Francois Menestrier na natuklasan niya ang libingan ni Ana sa Cistercian Abbey ng Villiers. Ang pagtuklas ay kasunod na pinagtatalunan, dahil ang Villiers ay hindi naitayo hanggang sa ikalabintatlong siglo, bagaman posibleng ang mga labi ni Ana ay inilipat doon sa ilang mga punto pagkatapos ng kanyang kamatayan. Anumang monumento ang maaaring naroroon ay nawasak sa Rebolusyong Pranses. 

Noong ika-18 at ika-19 na siglo, ang tumaas na diplomatikong pakikipag-ugnayan sa pagitan ng France at Russia ay humantong sa muling pagkahilig sa antiquarian kay Ana, at ilang maiikling talambuhay ang nai-publish. Noong ika-20 siglo, naging simbolo si Ana ng nasyonalismo ng Ukrainian .  Sa kabilang banda, isang pelikula ang ginawa sa Unyong Sobyet, "Yaroslavna, the Queen of France" (1978), na hindi nauugnay sa "Ukrainian nationalism" sa anumang paraan. Ang isang opera na tinatawag na "Anna Yaroslavna", na isinulat ni Antin Rudnytsky, ay unang ginanap sa Carnegie Hall noong 1969. Noong 1998, naglabas ang gobyerno ng Ukraine ng selyo bilang parangal sa kanya.  Noong 2005, itinaguyod ng Pamahalaan ng Ukraine ang pagtatayo ng isang tansong estatwa ni Reyna Ana sa Senlis, na inihayag ni Pangulong Viktor Yushchenko noong Hunyo 22. 

 Mga Tala 

 Mga sanggunian 


 Bauthier, Robert-Henri. 'Anne de Kiev reine de France et la politique royale au Xe siècle', Revue des Etudes Slaves, vol.57 (1985), pp. 543–45
 Bogomoletz, Wladimir V. Anna of Kiev. An enigmatic Capetian Queen of the eleventh century. A reassessment of biographical sources. In: French History. Jg. 19, Nr. 3, 2005,
 Bouyer, Christian: Dictionnaire des Reines de France. Perrin, Paris 1992, , S. 135–137.
 Dauxois, Jacqueline. Anne de Kiev. Reine de France. Paris: Presse de la Renaissance, 2003. ISBN 2-85616-887-6.
 de Caix de Saint-Aymour, Amédée. Anne de Russie, reine de France et comtesse de Valois au XIe siècle. Paris: Honoré Champion, 1896.

 Hallu, Roger. Anne de Kiev, reine de France. Rome: Editiones Universitatis catholicae Ucrainorum, 1973.


 Lobanov-Rostovskii, Aleksandr Iakovlevich (1825). Recueil de Pièces Historiques sur la reine Anne ou Agnès, épouse de Henri Ier, Roi De France, et Fille de Iarosslaf Ier, Grand Duc de Russie. Paris: Typ. De Firmin Didot, 1825.
 Megan McLaughlin , Sex, Gender, and Episcopal Authority in an Age of Reform, 1000–1122. Cambridge University Press, 2010.


 Sokol, Edward D.: Anna of Rus, Queen of France. In The New Review. A Journal of East European History. Nr. 13, 1973, S. 3–13.
 Treffer, Gerd: Die französischen Königinnen. Von Bertrada bis Marie Antoinette (8.–18. Jahrhundert). Pustet, Regensburg 1996, , S. 81–83.
 Ward, Emily Joan. "Anne of Kiev (c.1024-c.1075) and a reassessment of maternal power in the minority kingship of Philip I of France," published on 8 March 2016, Institute of Historical Research, London University.
 Woll, Carsten. Die Königinnen des hochmittelalterlichen Frankreich 987-1237/38 (= Historische Forschungen. Band 24). Franz Steiner, Stuttgart 2002, , S. 109–116.

 Mga panlabas na link 

|-

 Ang 1059 na sulat ni Pope Nicholas II kay Anne, isinalin sa Epistolae
 Talambuhay ng Kababaihan: Anne ng Kiev

|-

Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng teksto sa wikang Ukranyo