Vladimir Dal

Si Vladimir Ivanovich Dal (Ruso: Владимир Иванович Даль , [vlɐˈdʲimʲɪr ɨˈvanəvʲɪdʑ ˈdalʲ]; 22 Nobyembre 1801 - 4 Oktubre 1872) ay isang kilalang miyembro ng Russian-language polygologist, Turograpikong Lipunan ng Ruso, at Polygraphical Society. Sa panahon ng kanyang buhay, siya ay nag-compile at nagdokumento ng oral history ng rehiyon [which?] na kalaunan ay na-publish sa Russian at naging bahagi ng modernong alamat.

 Maagang buhay 
Ang ama ni Vladimir Dal ay isang Danish na manggagamot na nagngangalang Johan Christian von Dahl (1764 – Oktubre 21, 1821), isang dalubwika sa wikang Aleman, Ingles, Pranses, Ruso, Yiddish, Latin, Griyego at Hebrew. Ang kanyang ina, si Julia Adelaide Freytag, ay may lahing Aleman at malamang na Pranses (Huguenot); nagsasalita siya ng hindi bababa sa limang wika at nagmula sa pamilya ng mga iskolar.

Ang hinaharap na lexicographer ay ipinanganak sa bayan ng Lugansky Zavod (kasalukuyang Luhansk, Ukraine), sa Novorossiya - pagkatapos ay nasa ilalim ng hurisdiksyon ng Yekaterinoslav Governorate, bahagi ng Imperyo ng Russia. (The settlement of Lugansky Zavod dated from the 1790s.) Si Dal ay lumaki sa ilalim ng impluwensya ng iba't ibang halo ng mga tao at kultura na umiral sa lugar na iyon.
Naglingkod si Dal sa Imperial Russian Navy mula 1814 hanggang 1826, nagtapos mula sa Saint Petersburg Naval Cadet School noong 1819. Noong 1826 nagsimula siyang mag-aral ng medisina sa Dorpat University; lumahok siya bilang isang doktor militar sa Russo-Turkish War at sa kampanya laban sa Poland noong 1831–1832. Kasunod ng hindi pagkakasundo sa kanyang mga nakatataas, nagbitiw siya sa Military Hospital sa Saint Petersburg at kumuha ng posisyong administratibo sa Ministri ng Panloob sa Orenburg Governorate noong 1833. Nakibahagi siya sa ekspedisyong militar ni General Perovsky laban kay Khiva noong 1839-1840. Pagkatapos ay nagsilbi si Dal sa mga posisyong administratibo sa Saint Petersburg (1841–1849) at sa Nizhny Novgorod (mula 1849) bago siya magretiro noong 1859.

Si Dal ay nagkaroon ng interes sa wika at alamat mula sa kanyang mga unang taon. Nagsimula siyang maglakad sa kanayunan, nangongolekta ng mga kasabihan at mga engkanto sa iba't ibang wikang Slavic mula sa [alin?] na rehiyon. Inilathala niya ang kanyang unang koleksyon ng mga fairy-tales (Russian: Русские сказки, romanized: Russkie skazki) noong 1832. Ang kaibigan ni Dal na si Alexander Pushkin (1799–1837) ay naglagay ng ilang iba pang mga kuwento, ngunit hindi pa nai-publish, sa talata. Sila ay naging ilan sa mga pinakapamilyar na teksto sa wikang Ruso. Matapos ang nakamamatay na tunggalian ni Pushkin noong Enero 1837, ipinatawag si Dal sa kanyang kamatayan at inalagaan ang mahusay na makata sa mga huling oras ng kanyang buhay. Noong 1838 si Dal ay nahalal sa Saint Petersburg Academy of Sciences.

 Lexicographic na pag-aaral 
Sa sumunod na dekada, pinagtibay ni Dal ang pangalan ng panulat na Kazak Lugansky ("Cossack mula sa Luhansk") at naglathala ng ilang makatotohanang sanaysay sa paraang ni Nikolai Gogol. Ipinagpatuloy niya ang kanyang lexicographic na pag-aaral at malawak na paglalakbay sa buong 1850s at 1860s. Dahil walang oras upang i-edit ang kanyang koleksyon ng mga fairy tale, hiniling niya kay Alexander Afanasyev na ihanda ang mga ito para sa publikasyon, na sumunod sa huling bahagi ng 1850s. Sumulat si Joachim T. Baer:Habang si Dal ay isang bihasang tagamasid, wala siyang talento sa pagbuo ng isang kuwento at paglikha ng sikolohikal na depth para sa kanyang mga karakter. Interesado siya sa kayamanan ng wikang Ruso, at nagsimula siyang mangolekta ng mga salita habang nag-aaral pa rin sa Naval Cadet School. Nang maglaon ay nakolekta at naitala niya ang mga kuwentong engkanto, mga awiting bayan, mga gupit ng balat ng birch, at mga ulat ng mga pamahiin, paniniwala, at pagtatangi ng mga mamamayang Ruso. Ang kanyang industriya sa larangan ng pagkolekta ay kahanga-hanga.Ang kanyang magnum opus, Explanatory Dictionary of the Living Great Russian Language, ay inilathala sa apat na malalaking volume noong 1863–1866. Ang Sayings and Bywords of the Russian people, na nagtatampok ng higit sa 30,000 entries, ay sumunod pagkalipas ng ilang taon. Ang parehong mga libro ay muling na-print nang hindi mabilang na ilang beses. Sinabi ni Baer: "Habang isang mahusay na kolektor, medyo nahirapan si Dal sa pag-order ng kanyang materyal, at ang kanyang tinatawag na alphabet-nest system ay hindi ganap na kasiya-siya hanggang sa masusing binago ito ni Baudouin de Courtenay noong ikatlo (1903–1910) at ikaapat (1912– 1914) na mga edisyon ng Diksyunaryo. Terras, Handbook of Russian Literature, p. 92.

Si Dal ay isang malakas na tagapagtaguyod ng katutubong sa halip na pinagtibay ang bokabularyo. Ang kanyang diksyunaryo ay nagsimulang magkaroon ng malakas na impluwensya sa panitikan sa simula ng ika-20 siglo; sa kanyang artikulo noong 1911 na "Poety russkogo sklada" (Poets of the Russian Mould), sumulat si Maximilian Voloshin:Halos ang una sa mga kontemporaryong makata na nagsimulang magbasa ng Dal ay si Vyacheslav Ivanov. Sa anumang kaso, ang mga kontemporaryong makata ng nakababatang henerasyon, sa ilalim ng kanyang impluwensya, ay nag-subscribe sa bagong edisyon ng Dal. Ang pagtuklas ng pandiwang kayamanan ng wikang Ruso ay para sa publikong nagbabasa tulad ng pag-aaral ng isang ganap na bagong wikang banyaga. Parehong luma at tanyag na mga salitang Ruso ay tila mga hiyas kung saan ganap na walang lugar sa karaniwang ideolohikal na kasanayan ng mga intelihente, sa nakagawiang pandiwang kaginhawahan sa pinasimpleng pananalita, na binubuo ng mga internasyonal na elemento.Maximilian Voloshin, "Поэты русского склада," in Sovremenniki (Russian text).Habang nag-aaral sa Cambridge, si Vladimir Nabokov ay bumili ng kopya ng diksyunaryo ni Dal at nagbabasa ng hindi bababa sa sampung pahina tuwing gabi, "isinulat ang mga salita at ekspresyong lalo na't makalulugod sa akin"; Kinuha ni Aleksandr Solzhenitsyn ang isang volume ng Dal bilang kanyang tanging libro noong siya ay ipinadala sa kampo ng bilangguan sa Ekibastuz. Ang nakapaloob na katangian ng diksyunaryo ni Dal ay nagbibigay dito ng kritikal na kahalagahang pangwika kahit ngayon, lalo na dahil ang malaking bahagi ng bokabularyo ng diyalekto na kanyang nakolekta ay nawala na sa paggamit. Ang diksyunaryo ay nagsilbing base para sa Vasmer's Etymological Dictionary of the Russian Language [ru], ang pinakakomprehensibong Slavic etymological lexicon.

Para sa kanyang mahusay na diksyunaryo Dal ay pinarangalan ng Lomonosov Medal, ang Constantine Medal  (1863) at isang honorary fellowship sa Russian Academy of Sciences .

Siya ay inilibing sa Vagankovo Cemetery sa Moscow. Upang markahan ang ika-200 anibersaryo ng kaarawan ni Vladimir Dal, idineklara ng UNESCO ang taong 2000 The International Year of Vladimir Dal.

 Pamana 

 Noong 1986 isang museo sa Moscow, Russia, ang binuksan bilang parangal kay Dal .
 Sa Luhansk, Ukraine, ang tahanan ni Dal ay ginawang Literary Museum kung saan nakuha ng mga empleyado ang panghabambuhay na mga edisyon ng kumpletong mga akdang pampanitikan ni Dal.
 Noong 2001, isang unibersidad sa Luhansk (Ukraine) ang pinangalanan sa Dal, ang East Ukrainian Volodymyr Dahl National University (mula sa kanyang pangalan sa Ukrainian ). 
 Noong 2017, ang State Literary Museum sa Moscow, Russia ay nakatanggap ng bagong opisyal na pangalan: ang State Museum of the History of Russian Literature na pinangalanang VI Dal.
 Noong Nobyembre 22, 2017, ipinagdiwang ng Google ang kanyang ika-216 na kaarawan gamit ang isang Google Doodle . 

 Damascus kapakanan 
Naglingkod si Dal sa Ministry of Domestic Affairs. Kasama sa kanyang mga responsibilidad ang pangangasiwa sa mga pagsisiyasat ng mga pagpatay sa mga bata sa kanlurang bahagi ng Russia.

Noong 1840, ang Damascus affair ay nagresulta sa akusasyon na ginagamit ng mga Hudyo ang dugo ng mga batang Kristiyano para sa mga layunin ng ritwal, at inutusan ni Nicholas I ang kanyang mga opisyal, lalo na si Vladimir Dal, na lubusang imbestigahan ang claim. Noong 1844, 10 kopya lamang ng isang 100-pahinang ulat, na nilayon lamang para sa Czar at matataas na opisyal, ang isinumite. Ang papel ay pinamagatang "Imbestigasyon sa Pagpatay ng mga Kristiyanong Bata ng mga Hudyo at ang Paggamit ng Kanilang Dugo." Ang dokumento ay nagsasaad kahit na ang karamihan sa mga Hudyo ay hindi pa nakarinig ng ritwal na pagpatay, ang gayong mga pagpatay at paggamit ng dugo para sa mahiwagang layunin ay ginawa ng mga sekta ng mga panatikong Hasidic na Hudyo . Poliakov, Léon. The History of Anti-Semitism: Suicidal Europe, 1870–1933. University of Pennsylvania Press. 2003. p.84. Bagama't ang papel ay madalas na iniuugnay kay Dal, ang tanong ng pagiging may-akda (o maramihang mga may-akda) ay nananatiling pinagtatalunan.

Noong 1914, 42 taon pagkatapos ng kamatayan ni Dal, sa panahon ng paglilitis sa dugong libelo ni Menahem Mendel Beilis sa Kyiv, ang 70 taong gulang na ulat noon ay inilathala sa Saint Petersburg sa ilalim ng pamagat na Mga Tala sa Mga Ritual na Pagpatay . Ang pangalan ng may-akda ay hindi nakasaad sa bagong edisyong ito, na nilayon para sa pangkalahatang publiko. Léon Poliakov. The History of Anti-Semitism: Suicidal Europe, 1870–1933. University of Pennsylvania Press. 2003. p.357.

 Mga Tala 

Bilang kahalili, isinalin bilang Dahl, ang orihinal na spelling ng apelyido ng kanyang ama sa Latin script.

 Mga sanggunian 

 Mga pinagmumulan 

 Dal, Vladimir, Explanatory Dictionary of the Living Great Russian Language, Vol. I, Diamant, Sankt Peterburg, 1998 (muling pag-print ng 1882 na edisyon ng MOVolf Publisher Booksellers-Typesetters)
 Terras, Victor, Handbook ng Russian Literature (Yale University Press, 1990),

 Mga panlabas na link 

 Vladimir Ivanovich Dal 
 Dal Dictionary on-line Dal's Dictionary 
 Mahahanap na bersyon ng diksyunaryo ni Dal
 Mahahanap na bersyon ng diksyunaryo ni Dal, Ushakov at Ozhegov
 Bicentennial tribute
Kategorya:Mga siyentipiko mula sa Russia
Kategorya:Namatay noong 1872
Kategorya:Pages with unreviewed translations