Pambansang Asembleya ng Lakas ng Bayan

Ang Liberal na demokrasya ay hindi ginagawa sa mga halalan sa Asembleya sa rebolusyonaryong Cuba pagkatapos ng 1959 dahil hindi pinahihintulutan ng naghaharing Communist Party of Cuba (PCC) na pamahalaan ang competitive elections.

Pangkalahatang-ideya 
Ang Asembleya ay isang unicameral (isang silid) na parliyamento at ang tanging katawan sa Cuba na pinagkalooban ng parehong nasasakupan at pambatasan na awtoridad (bagama't ang pamahalaan ay maaaring magpasa ng mga dekreto na may puwersa ng batas). Nagdaraos ito ng dalawang regular na sesyon sa isang taon, na pampubliko maliban kung ang Asembleya mismo ay bumoto na itago ang mga ito sa likod ng mga saradong pinto para sa mga dahilan ng estado. Ito ay may mga permanenteng komisyon na nangangasiwa sa mga isyu ng lehislatibong interes sa mga oras na ang Asembleya ay wala sa sesyon.

Sa ilalim ng Konstitusyon ng Cuba, ang Asembleya ay ang "supreme body of state power" sa Cuba. Ang Pambansang Asamblea ay may kapangyarihang amyendahan ang Konstitusyon; magpasa, mag-amyenda, at magpawalang-bisa ng mga batas; magdebate at aprubahan ang mga pambansang plano para sa pag-unlad ng pang-ekonomiya], badyet ng Estado, kredito at mga programang pinansyal; at magtakda ng mga alituntunin para sa domestic at foreign policy. Naririnig nito ang mga ulat mula sa pambansang pamahalaan at mga ahensya ng administrasyon at maaari ding magbigay ng mga amnestiya. Kabilang sa mga permanenteng o pansamantalang komisyon nito ang mga namamahala sa mga isyu tungkol sa ekonomiya, industriya ng asukal, produksyon ng pagkain, mga industriya, transportasyon at komunikasyon, mga konstruksyon, mga gawaing panlabas, kalusugan ng publiko, [[Military of Cuba] |defense, at interior order. Ang Pambansang Asembleya ay mayroon ding mga permanenteng departamento na nangangasiwa sa gawain ng mga Komisyon, Lokal na Asembliya, Judicial Affairs, at Administrasyon.

Kasaysayan
Sa panahon ng pagkakaroon ng Unang Republika, ang Cuba ay nagkaroon ng bikameral na lehislatura, na – binubuo ng Senado (kataas-taasang kapulungan) at Kapulungan ng mga Kinatawan ( mababang bahay) – ay ginawang modelo pagkatapos ng Estados Unidos. Ang mga sesyon nito ay ginanap sa El Capitolio mula 1929 hanggang 1959.

Ang Asembleya ay nagmula sa pambansang halalan na ginanap noong 1976 kasunod ng pagpapatibay ng 1976 Konstitusyon. Ang mga nahalal na opisyal, ayon sa mga pamamaraang itinatag ng batas, ay nagpulong sa unang pagkakataon noong 2 Disyembre 1976, kaya pormal na itinatag ang Parliament ng Cuba. Ang Saligang Batas, na inaprubahan sa isang constitutional referendum noong 14 February 1976, ay nagbigay ng kapangyarihan sa Pambansang Asembleya bilang ang pinakamataas na katawan ng kapangyarihan ng Estado.

Eleksiyon
Tingnan ang pangunahing artikulo: Eleksiyon sa Cuba
Ang mga kinatawan ng kapulungan ay inihalal mula sa bawat distrito sa buong Cuba kada limang taon. Kalahati ng mga kandidato ay nominado sa mga pampublikong pagpupulong bago makakuha ng pag-apruba mula sa mga komite ng elektoral, habang ang kalahati ay nominado ng mga pampublikong organisasyon ng pagkakaisa (tulad ng mga unyon ng manggagawa, mga organisasyon ng magsasaka, at union ng mga mag-aaral) .

Alinsunod sa mga probisyon ng Konstitusyon, ang Asembleya mismo ang naghahalal ng 31 miyembro ng Konseho ng Estado; ang kanilang mga termino ay mawawalan ng bisa kapag may nahalal na bagong Asembleya. Pinipili ng kapulungan ang Pangulo at Pangalawang Pangulo ng Republika, at gayundin ang Kalihim ng Konseho ng Estado, na dapat mag-ulat sa Pambansang Asembleya sa lahat ng gawain at gawain nito. Inihahalal din nito ang Punong Ministro at ang mga miyembro ng Council of Ministers, ang Punong Mahistrado at mga miyembro ng Supreme Court, at ang Attorney General's Office of Cuba.

Alinsunod sa mga susog sa 2018-19 sa Konstitusyon, sa pamamagitan ng karapatan ang Pangulo ng Pambansang Asembleya ay pangulo ng Konseho ng Estado ex officio, kung saan ang unang bise presidente ng Konseho ay gumaganap ng kanyang mga tungkulin kung wala. Kung wala sa mga tungkulin ng pagkapangulo ng Asembleya, ang Pangalawang Pangulo ng Pambansang Asembleya ay naglilingkod sa katungkulan.

 Komposisyon 

Hanggang sa 50% ng mga kandidato ay dapat piliin ng Municipal Assemblies. Ang mga kandidato ay iminumungkahi sa pamamagitan ng pagmumungkahi ng mga asembliya, na binubuo ng mga kinatawan ng mga manggagawa, kabataan, kababaihan, mag-aaral, at magsasaka, gayundin ng mga miyembro ng Committees for the Defense of the Revolution, pagkatapos ng mga paunang pulong ng masa na humihingi ng unang listahan. ng mga pangalan. Ang panghuling listahan ng mga kandidato ay iginuhit ng National Candidature Commission na isinasaalang-alang ang mga pamantayan tulad ng merito ng mga kandidato, pagiging makabayan, mga etikal na halaga, at rebolusyonaryong kasaysayan.reports/2079_B.htm CUBA, Asamblea nacional del Poder popular (National Assembly of the People's Power), Electoral system IPU PARLINE database/featured-collections/latin-american-elections-statistics/cuba/elections-and-events-19912001.html Mga Halalan at Kaganapan 1991-2001  UCSD Libraries

 Mga Lehislatura 

 Legislature  Years  President  Vice president  Secretary I Legislature  1976–1981  Blas Roca Calderío  Raúl Roa  José Arañaburu García II Legislature  1981–1986  Flavio Bravo Pardo  Jorge Lezcano Pérez  III Legislature  1986–1993  Flavio Bravo Pardo (1986–d. 1987)Severo Aguirre del Cristo (1987–d. 1990)Juan Escalona Reguera (1990–1993)  Severo Aguirre del Cristo (1986–d. 1990)Zoila Benitez de Mendoza (1990–1993)  Ernesto Suárez Méndez IV Legislature  1993–1998  Ricardo Alarcón  Jaime Crombet Hernández-Baquero  V Legislature  1998–2003  VI Legislature  2003–2008  VII Legislature  2008–2013  Jaime Crombet Hernández-Baquero (2008–2012)Ana María Marí Machado (2012–2013)  Miriam Brito Saroca VIII Legislature  2013–2018  Esteban Lazo Hernández  Ana María Marí Machado  IX Legislature  2018–2023 Homero Acosta Álvarez

Sanggunian