Sariling pagninilay

Ang sariling pagninilay ay ang kakayahan na saksihan at suriin ang sariling mga prosesong kaalaman, damdamin, at pag-uugali. Sa sikolohiya, kabilang sa iba pang katawagan sa sariling obserbasyon na ito ang 'kaalamang mapanimdim' at 'kamalayang mapanimdim', na nagmula sa gawa ni William James.James, W. (1981/1890). The principles of psychology (Vol. 1). New York: Dover. (sa Ingles)Farthing, G. W. (1992). The psychology of consciousness. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall. (sa Ingles)

Nakasalalay ang sariling pagninilay sa isang hanay ng mga gawain, kabilang ang introspeksyon at metakognisyon, na nabubuo mula kumusmusan hanggang adolosensya, na nakakaapekto kung papaano ang interaskyon ng mga indibiduwal sa iba, at gumawa ng mga pasya.

Sinauna ang konsepto ng sariling pagninilay. Halimbawa, higit sa 3,000 taong nakalipas, natala ang "Kilalanin ang Sarili", isang sinaunang kasabihan ng orakulong Delpos, si Pitia, sa harapan ng Templo ni Apolo nang itinayo ito sa isa sa pinakalumang relihiyosong lugar sa Sinaunang Griyego. Tinuturing din ito bilang isang anyo ng kaisipan na naglilikha ng bagong kahulugan at isang pagkakataon upang sumali sa bagay na para bagang salungat.

Mga sanggunian

Kategorya:Pilosopiya ng buhay