Hanna Diyab

Si Antun Yusuf Hanna Diyab (; ipinanganak noong bandang 1688) ay isang Siriakong Maronita na manunulat at mananalaysay.Alastair Hamilton, review of Hanna Dyâb, D’Alep à Paris: Les pérégrinations d’un jeune syrien au temps de Louis XIV, ed. and trans. by Paule Fahmé-Thiéry, Bernard Heyberger, and Jérôme Lentin (Sindbad, 2015), Erudition and the Republic of Letters, 1.4 (2016), 497–98, .Arafat A. Razzaque, 'Who “wrote” Aladdin? The Forgotten Syrian Storyteller', Ajam Media Collective (14 September 2017). Siya ang pinagmulan ng mga sikat na kwento nina Aladdin at Ali Baba at ang Apatnapung Magnanakaw sa Isang Libo at Isang Gabi na isinalin ni Antoine Galland.

Matagal na siyang kilala mula sa mga maikling pagbanggit sa talaarawan ni Antoine Galland, ngunit ang pagsasalin at paglalathala ng kaniyang manuskrito na autobiograpiya noong 2015 ay lubhang nagpalawak ng kaalaman tungkol sa kaniyang buhay. Ang mga kamakailang reassessment ng kontribusyon ni Diyab sa Les mille et une nuits, ang malaking maimpluwensiyang bersiyon ni Galland ng Arabe na Isang Libo't Isang Gabi, ay nagtalo na ang kaniyang kasiningan ay sentro sa kasaysayang pampanitikan ng mga sikat na kuwento tulad ng Aladdin at Ali Baba at ang Apatnapung Magnanakaw, sa kabila ng hindi kailanman pinangalanan si Diyab sa mga lathalain ni Galland.Arafat A. Razzaque, 'Who “wrote” Aladdin? The Forgotten Syrian Storyteller', Ajam Media Collective (14 September 2017).

Nakipagtalo sina Ruth B. Bottigheimer Bottigheimer, Ruth B. “East Meets West” (2014). at Paulo Lemos Horta na si Diyab ay dapat unawain bilang orihinal na may-akda ng ilan sa mga kuwentong ibinigay niya, at kahit na ang ilan sa mga kuwento ni Diyab (kabilang ang Aladdin) ay bahagyang inspirasyon ng sariling buhay ni Diyab, bilang may mga pagkakatulad sa kaniyang sariling talambuhay.Paulo Lemos Horta, Marvellous Thieves: Secret Authors of the Arabian Nights (Cambridge, MA: Harvard University Press, 2017), pp. 24-95.

 Buhay 

 Mga pinagkuhanan 
Karamihan sa mga alam hinggil sa buhay ni Diyab ay nagmula sa kaniyang sariling talambuhay, na kaniyang kinatha noong 1763, sa edad na humigit-kumulang 75. Nananatili ito bilang Aklatang Vaticano MS Sbath 254 (bagaman nawawala ang ilang unang pahina) at ang buhay na buhay na salaysay nito ay inilarawan bilang picaresque,Alastair Hamilton, review of Hanna Dyâb, D’Alep à Paris: Les pérégrinations d’un jeune syrien au temps de Louis XIV, ed. and trans. by Paule Fahmé-Thiéry, Bernard Heyberger, and Jérôme Lentin (Sindbad, 2015), Erudition and the Republic of Letters, 1.4 (2016), 497–98, . at isang mahalagang halimbawa ng kolokyal, ika-labingwalong siglong Gitnang Arabe ng Aleppo, na naiimpluwensyahan ng Arameo at Turko. Elie Kallas, 'The Aleppo Dialect According to the Travel Accounts of Ibn Raʕd (1656) Ms. Sbath 89 and Ḥanna Dyāb (1764) Ms. Sbath 254', in De los manuscritos medievales a internet: la presencia del árabe vernáculo en las fuentes escritas, ed. by M. Meouak, P. Sánchez, and Á. Vicente (Zaragoza: Universidad de Zaragoza, 2012), pp. 221–52. Nakatuon sa kaniyang mga paglalakbay mula 1707-1710, nagbibigay ito ng pananaw ng tagalabas sa Paris noong 1708-1709 pati na rin ang malawak na mga sulyap sa iba pang mga aspeto ng mundo ni Diyab, kahit na maaaring hindi lamang ito sumasalamin sa mga karanasan sa saksi ni Diyab, kundi pati na rin ang kaniyang kaalaman sa panitikan tungkol sa ang mga lugar at kultura na kaniyang nakatagpo, at ang kaniyang pagkakakilanlan bilang isang raconteur.John-Paul Ghobrial, review of Hanna Dyâb, D’Alep à Paris: Les pérégrinations d’un jeune syrien au temps de Louis XIV, ed. and trans. by Paule Fahmé-Thiéry, Bernard Heyberger, and Jérôme Lentin (Sindbad, 2015), The English Historical Review, volume 132, issue 554 (February 2017), 147–49, .

Ang iba pang mga detalye ng buhay ni Diyab ay kilala mula sa mga talaarawan ni Antoine Galland, ang kontrata ng kasal ni Diyab noong 1717, at isang senso ng Aleppo noong 1740.Paulo Lemos Horta, Marvellous Thieves: Secret Authors of the Arabian Nights (Cambridge, MA: Harvard University Press, 2017), pp. 25–27.

 Mga sanggunian