Belle-Belle ou Le Chevalier Fortuné

Ang Belle-Belle ou Le Chevalier Fortuné ay isang Pranses na pampanitikang kuwentong bibit, na isinulat ni Madame d'Aulnoy.Miss Annie Macdonell and Miss Lee, translators. "Belle-Belle"  The Fairy Tales of Madame D'Aulnoy.  London: Lawrence and Bullen, 1892.

 Buod 
Isang hari, na pinalayas ng isang emperador mula sa kaniyang kabesera, ay bumubuo ng isang hukbo at hiniling na ang isang tao mula sa bawat marangal na sambahayan ay maging isang sundalo o mapaharap sa isang mabigat na multa. Ang isang mahirap na maharlika, masyadong matanda para pagsilbihan ang kaniyang sarili, kasama ang tatlong anak na babae ay nabalisa sa balitang ito. Ang kaniyang panganay na anak na babae ay nag-alok na pumunta at nilagyan ng kagamitan. Sinabi niya sa isang pastol na ang mga tupa ay nasa hukay, na naawa siya sa kaniya. Nagpasalamat ang pastol sa anak na tinawag siyang "magandang babae." Dahil sa kahihiyang madali siyang makilala, umuwi ang panganay na babae. Umalis din ang pangalawang anak na babae. Hinamak niya ang pastol sa kaniyang kahangalan, ngunit nagpaalam ang pastol sa "kaibig-ibig na babae." Umuwi din ang pangalawang anak na babae.

Ang bunso, si Belle-Belle, ay umalis. Tinulungan niya ang pastol. Ang pastol, isang bibit, ay nagsabi sa kaniya na pinarusahan niya ang kaniyang mga kapatid na babae dahil sa kanilang kawalan ng pagtulong at pinahinto sila sa kanilang misyon. Binigyan niya si Belle-Belle ng bagong kabayo at kagamitan, kabilang ang isang mahiwagang dibdib na lilitaw at mawawala. Ang kabayo ay makapagpapayo sa kaniya. Sinabihan ng diwata ang dalaga na tawagin ang kaniyang sarili na Fortuné.

Ang bunsong anak na babae, na ngayon ay tinatawag na Fortune, ay umalis at nakarating sa isang lungsod. Doon ay nais niyang ibalik ang ginto mula sa dibdib, ngunit nang matuklasan niyang nawala ang susi, sinabi sa kaniya ng kabayo kung paano buksan ang dibdib. Nagbalik siya ng ginto at mga alahas, ngunit sa sandaling hawakan ng kaniyang mga kapatid na babae ang ilan, ang mga hiyas ay naging salamin at ang ginto ay naging mga pekeng barya; sinabi nila sa kanilang ama na panatilihing ligtas ang iba.

Pumunta si Fortuné para sumama sa hari. Sa payo ng kabayo, nakilala niya ang isang mangangahoy na nagputol ng napakalaking bilang ng mga puno, at kinuha siya sa kaniyang serbisyo. Pagkatapos ay ganoon din ang ginawa niya sa isang lalaki na nakatali ang isang paa upang manghuli, kaya may ilang pagkakataon na makatakas ang kaniyang biktima, pagkatapos ay isang lalaki na naglagay ng benda sa kaniyang mga mata upang hindi niya mabaril ang lahat, isang lalaking nakakarinig. lahat ng bagay sa lupa, isang tao na humihip ng malakas upang ilipat ang mga windmill (at kung siya ay tumayo ng masyadong malapit, ibagsak ang mga ito), isang tao na maaaring uminom ng lawa, at isang tao na makakain ng napakaraming tinapay. Hiniling niya sa kanila na ilihim ang kanilang mga kakayahan.

Nakilala ni Fortune ang hari at reyna-dowager, ang kaniyang hipag, na sumalubong sa kaniya. Nakita ng reyna na kaakit-akit ang kabalyero, at nakita ni Fortuné na kaakit-akit ang hari. Maraming mga babae din ang nagbigay ng atensyon sa kaniya, labis sa kaniyang kahihiyan. Isang lady-in-waiting, Florida, na ipinadala ng reyna para manligaw sa knight sa ngalan niya, ay labis na umibig kay Fortuné kaya sa halip ay sinisiraan niya ang reyna. Nagawa ng reyna na tanungin si Fortuné at nalaman na "siya" ay hindi umiibig, bagama't kumanta siya ng mga awit ng pag-ibig ayon sa kaugalian ng lupain, ngunit kalaunan ay labis na hindi nasisiyahan sa kaniyang pagtanggi na nang dumating ang balita tungkol sa isang dragon, sinabi niya sa hari na Humingi si Fortuné ng pahintulot na ipadala laban dito.

Nang tawagin siya ng hari, sa halip na tuligsain ang reyna, pumunta si Fortuné. Yung lalaking super hearing, narinig yung dragon na paparating. Sa payo ng kabayo, pinainom niya ang umiinom ng isang lawa, pinupuno ito ng malakas na mangangahoy ng alak at mga pampalasa na magpapauhaw sa dragon, at itinago ang lahat ng mga magsasaka sa kanilang mga bahay. Uminom ang dragon at nalasing. Sinalakay at pinatay ito ni Fortuné. Natuwa ang hari, ngunit hindi pa rin nasisiyahan ang reyna kay Fortuné. Sinabi niya sa hari na sinabi niyang maaari niyang makuha muli ang kayamanan na kinuha ng emperador, nang walang anumang hukbo.

Sumama si Fortuné sa kaniyang mga tauhan, at sinabi ng emperador na maibabalik lamang niya ang kayamanan kung makakain ng isang tao ang lahat ng sariwang tinapay sa lungsod. Kinain lahat ng matakaw. Idinagdag ng emperador na dapat alisan ng tubig ng isang tao ang lahat ng mga bukal, mga imbakan ng tubig, at mga aqueduct, at lahat ng mga bodega ng alak. Ginawa iyon ng inuman. Ang anak na babae ng emperador ay nagmungkahi ng isang karera laban sa kaniya, at ibinahagi sa fleet-footed hunter ang cordial na ginamit niya, ngunit pinatulog siya nito. Ang lalaking nakarinig ay nakarinig sa kaniya ng hilik; binaril at ginising siya ng matalas na mata, at nanalo siya sa karera. Sinabi ng emperador na maaari lamang niyang dalhin ang maaaring dalhin ng isang tao, at ang malakas na mangangahoy ay dinala ang lahat ng kaniyang pag-aari. Dumating sila sa isang ilog habang papaalis sila, ininom ito ng inuman para makadaan sila. Ang emperador ay nagpadala ng mga tao sa kanila, ngunit ang taong nagpapagana ng mga windmill ay nilubog ang kanilang mga bangka. Ang mga tagapaglingkod ay nagsimulang mag-away tungkol sa kanilang gantimpala, ngunit ipinahayag ni Fortuné na ang hari ang magpapasya sa kanilang gantimpala, at sila ay nagpasakop sa kaniya. Natuwa ang hari.

Ang reyna ay gumawa ng isang bukas na deklarasyon kay Fortuné. Nang tumanggi si Fortuné sa kaniya, inatake niya siya at ang kaniyang sarili at humingi ng tulong, sinabi na inatake siya nito at ang kaniyang mga pinsala ay nagmula sa kaniyang pagtutol. Si Fortuné ay hinatulan ng saksak ng kamatayan, ngunit ang pagtanggal ng damit ay nagsiwalat na siya ay isang babae. Pinakasalan siya ng hari.

 Mga sanggunian