The Master Maid

Ang "The Maestrong Maid" (Ang Pinunong Kasambahay) ay isang Noruwegong kuwentong bibit na kinolekta nina Peter Christen Asbjørnsen at Jørgen Moe sa kanilang Norske Folkeeventyr.Peter Christen Asbjørnsen and Jørgen Moe, Norske Folkeeventyr "The Mastermaid" "The Mastermaid." In True and Untrue and Other Norse Tales, edited by Undset Sigrid, by CHAPMAN FREDERICK T., 37-56. University of Minnesota Press, 1972. www.jstor.org/stable/10.5749/j.ctt4cgg4g.5. Ang "Maestro" ay nagpapahiwatig ng "superyor, bihasa." Isinulat ni Jørgen Moe ang kuwento mula sa mananalaysay na si Anne Godlid sa Seljord sa isang maikling pagbisita noong taglagas ng 1842. Isinalin ni Andrew Lang ang kuwento sa Ingles at isinama ito sa kanyang The Blue Fairy Book (1889).Lang, Andrew. The Blue Fairy Book. London; New York: Longmans, Green. 1889. pp. 120-135. Ang isang mas huling pagsasalin ay ginawa ni George Dasent, sa kaniyang Popular Tales from the North.Dasent, George Webbe. Popular tales from the Norse. Edinburgh: David Douglas. 1903. pp. 71-89.

Ito ay Aarne–Thompson tipo 313.D. L. Ashliman, "Mastermaid" Kasama sa iba sa ganitong uri ang "The Two Kings' Children", "The Water Nixie", "Jean, the Soldier, and Eulalie, the Devil's Daughter", "Nix Naught Nothing", at "Foundling-Bird".

 Pagsusuri 
Si Joseph Jacobs, sa kaniyang mga anotasyon sa kuwentong The Master Maid, sa Europa's Fairy Book, ay nagkomento na ang kuwento ay "isa sa pinakamatanda at pinakamalawak na kumakalat na mga kuwento sa mundo", dahil "ang kuwento sa kabuuan ay natagpuang kumalat mula sa Amerika hanggang Samoa, mula sa India hanggang Eskosya".Jacobs, Joseph. European Folk and Fairy Tales. New York, London: G. P. Putnam's sons. 1916. pp. 249-250. Inulit ni Andrew Lang ang sinaunang panahon at malawak na pamamahagi ng kuwento sa kanyang sanaysay na A Far-Travelled Tale .Lang, Andrew. Custom and Myth. Longmans, Green and co. 1884. pp. 87-102.

Itinuro ng folkloristang si Stith Thompson na ang pormula ng kuwento ng ATU 313 ay madalas na pinagsama sa ATU 400, "The Swan Maiden" o "Quest for the Lost Wife", at nakumpirma ang pandaigdigang pamamahagi ng kuwento.Thompson, Stith. The Folktale. University of California Press. pp. 88-90.  Bagaman ang kuwento ay may pangkalahatang apela, na kinokolekta mula sa buong mundo, ang pinakamataas na bilang ng mga variant ay tila naitala sa Irlanda, na may 515 na bersiyon.Underberg, Natalie M. "Flight (Magic). Motifs D670-D674". In: Jane Garry and Hasan El-Shamy (eds.). Archetypes and Motifs in Folklore and Literature. A Handbook. Armonk / London: M.E. Sharpe, 2005. p. 136.

Ang uri ng kuwento ay inuri sa Talatuntunang Aarne–Thompson–Uther bilang ATU 313, "The Magic Flight", dahil ang bayani at ang babaeng katulong ay nakatakas sa antagonista sa pamamagitan ng pagbabago o paggamit ng mahiwagang bagay upang hadlangan ang mga humahabol sa kanila."Welsh Gypsy Folk-Tales Collected and Edited by John Sampson". In: Journal of the Gypsy Lore Society series 3, vol. 3. 1924. p. 56. Maaaring ito ay alternatibong kilala bilang "The Devil's Daughter", dahil ang bida ay tinutulungan ng anak ng kontrabida.

 Talababa 

 Mga sanggunian