Ang Totoong Nobya

Ang "True Bride" (Ang Totoong Nobya) o "The True Sweetheart" ay isang Aleman na kuwentong bibit na kinolekta ng Magkapatid na Grimm sa Grimm's Fairy Tales bilang kuwento 186.Jacob and Wilheim Grimm, Household Tales, "The True Sweetheart" 

Pinagsasama nito ang dalawang uri ng Aarne-Thompson: 510, ang inuusig na pangunahing tauhang babae, at 884, ang pinabayaang kasintahan.D.L. Ashliman, "The Grimm Brothers' Children's and Household Tales (Grimms' Fairy Tales)" Kasama sa iba sa unang uri ang Cinderella, The Sharp Grey Sheep, The Golden Slipper, The Story of Tam and Cam, Rushen Coatie, The Wonderful Birch, Fair, Brown and Trembling, at Katie Woodencloak . Heidi Anne Heiner, "Tales Similar to Cinderella " Kabilang sa iba sa pangalawang uri ang The Twelve Huntsmen, The Two Kings' Children, at Sweetheart Roland.

 Buod 
Isang magandang dalaga ang pinaghirapan ng kaniyang masamang madrasta. Isang araw, itinakda siya ng madrasta na mamitas ng labindalawang kilong balahibo bago maggabi at nangako ng pambubugbog kapag nabigo siya. Umiyak ang dalaga. Isang matandang babae ang nagtanong tungkol sa kaniyang mga problema; sinabi niya sa kanila, at nangako ang matandang babae na magiging maayos ang lahat at sinabihan siyang humiga. Ang batang babae ay natulog, at ang matandang babae ay pumitas ng mga balahibo.

Kinabukasan, itinalaga siya ng madrasta na mag-alis ng tubig sa isang lawa gamit ang isang kutsara. Ang matandang babae ay pinatulog sa isang sukal at hinawakan ang pool gamit ang kutsara, na naging dahilan upang maging singaw ang pool.

Sa ikatlong araw, inutusan siya ng madrasta na magtayo ng isang kastilyo sa isang mabatong lambak. Ang matandang babae ay pinatulog sa lilim at inilipat ang mga bato upang bumuo ng isang kastilyo. Siniyasat ng madrasta ang bawat pulgada nito, nangangako ng pambubugbog kung hindi man ito lahat ay nararapat; nagpunta siya upang suriin na ang cellar ay napuno, at ang pinto ng cellar ay nahulog sa kaniya, pumatay sa kaniya.

Ang batang babae ay nakatira sa kastilyo mag-isa. Napuno ito ng kayamanan, at kumalat ang mga kuwento ng kaniyang kagandahan at kayamanan. Maraming manliligaw ang dumating sa kaniya. Sa wakas, nakuha ng anak ng hari ang kaniyang puso. Pumunta siya para makuha ang pahintulot ng kaniyang ama. Hinalikan niya ito, sinabi sa kaniya na huwag hayaang halikan siya ng iba sa pisnging iyon, at umupo sa ilalim ng puno ng apog upang hintayin siya. Sa ikaapat na araw nang hindi siya bumalik, nag-impake siya ng tatlong damit, na may burda ng mga araw, buwan, at mga bituin, at nagsimulang hanapin siya. Hindi niya ito mahanap, kahit sino pa ang tanungin niya, at sa wakas ay kumuha ng trabaho bilang pastol ng baka at ibinaon ang kaniyang mga alahas at damit sa ilalim ng bato. Gumawa siya ng isang alagang hayop ng isang maliit na guya at kinanta ito ng siya ay inabandona.

Pagkaraan ng ilang taon, narinig niya na ang anak na babae ng hari ay ikakasal, at nakita niya na ang kasintahang lalaki ay ang kaniyang prinsipe. Siya ay kumanta sa kaniyang guya habang ang prinsipe ay sumakay, at siya ay tumingin sa kaniya, ngunit hindi niya ito naalala. Nang idinaos ang tatlong araw na kasiyahan upang ipagdiwang ang kasal, sinuot niya ang kaniyang sarili sa kaniyang gown na may mga araw at pumunta sa unang bola. Naakit niya ang prinsipe kaya nakalimutan niya ang kaniyang bagong nobya. Sa ikalawang gabi, sinuot niya ang toga na may mga buwan at muli siyang ginaya; kailangan niyang mangako na darating sa ikatlong gabi upang makatakas. Sa ikatlong gabi, sinuot niya ang gown na may mga bituin, at nang halikan siya nito, naalala siya nito. Bumalik sila sa kaniyang kastilyo at doon nagpakasal.

 Mga sanggunian