Ancilotto, Hari ng Provino

Si Ancilotto, Hari ng Provino ay isang panitikang Italyanong kuwentong bibit na isinulat ni Giovanni Francesco Straparola sa Ang mga Palabirong Gabi ni Straparola.Giovanni Francesco Straparola, The Facetious Nights of Straparola, "Ancilotto, King of Provino "

Ito ay Aarne-Thompson tipo 707: ang sumasayaw na tubig, ang kumakantang mansanas, at ang nagsasalitang ibon. Ito ang pinakalumang kilalang pagkakaiba ng kuwentong ito, at naimpluwensiyahan ang Princess Belle-Etoile ni Madame d'Aulnoy. Lumilitaw ang isang variant ng kuwentong ito sa koleksiyon ng mga Gabing Arabe ni Antoine Galland, ngunit walang manuskritong Arabe ang umiiral, at maaaring naimpluwensiyahan din ng bersiyong ito si Galland, na nag-uulat ng pinagmulang pasalita. Kumalat ito upang lumitaw bilang The Three Little Birds sa koleksiyon ng Magkapatid na Grimm.Jack Zipes, The Great Fairy Tale Tradition: From Straparola and Basile to the Brothers Grimm, p 220, .

 Mga pagsasalin 
Isang mas naunang pagsasalin sa Español ang ginawa noong ika-16 na siglo ni Francisco Truchado, bilang Honesto y agradable Entretenimiento de Damas y Galanes."Noche Septima, Fabula quarta". Truchado, Francisco. Segunda Parte del Honesto y agradable Entretenimiento de Damas y Galanes. Pamplona: 1612. pp. 22-38. Sa bersiyon ni Truchado, na inilathala bilang ikaapat na kuwento ng ikapitong gabi, ang pangalan ng hari ay Archiles, ang tatlong kapatid na babae ay mga anak ng isang "nigromántico".Truchado, Francisco; Senn, Doris. "Le piacevoli Notti (1550/53) von Giovan Francesco Straparola, ihre italienischen Editionen und die spanische Übersetzung Honesto y agradable Entretenimiento de Damas y Galanes (1569/81)". In: Fabula 34, no. 1-2 (1993): 43-65. https://doi.org/10.1515/fabl.1993.34.1-2.45Marcello, Elena E. "Sbre la traducción española de "Le piacevoli notti" de G.F. Straparola: antígrafo, configuración de la obra y autocensura en Francisco Truchado". In: Hispanista Escandinava, Nº. 2, 2013, págs. 48-65. Truchado, Francisco. Honesto y agradable Entretenimiento de Damas y Galanes. Edizione, introduzione e note a cura di Marco Federici. Roma: Edizioni Nuova Cultura, 2014. pp. 445-470. .

 Iba pang pagkakaiba 
Ang kuwento ay itinuturing na ang pinakalumang pampanitikan na pagpapatunay ng uri ng kuwento ATU 707 "Ang Tatlong Gintong Bata", at ang pinakalumang pagkakaibang Italyano ng uri ng kuwento.

Sa Italya tila puno ng isang malaking bilang ng mga pagakaiba, mula sa Sicilia hanggang sa Alpes.Groome, Francis Hindes (1899). "No. 18—The Golden Children". Gypsy folk-tales. London: Hurst and Blackett. pp. 71–72 (footnote). Iminungkahi ni Henry Charles Coote ang isang Silanganing na pinagmulan para sa kuwento, na kalaunan ay lumipat sa Italya at isinama sa tradisyong pasalitang Italyano.Coote, Henry Charles. "Folk-Lore The Source of some of M. Galland's Tales". In: The Folk-Lore Record. Vol. III. Part. II. London: The Folk-Lore Society. 1881. pp. 178–191.

Ang "Istituto centrale per i beni sonori ed audiovisivi" ("Sentral na Surian ng Pamanang Tunog at Awdyobiswal") ay nagsulong ng pananaliksik at sa pagpaparehistro sa buong teritoryo ng Italya sa pagitan ng mga taong 1968–1969 at 1972. Noong 1975, inilathala ng Surian ang isang catalog na pinamatnugot nina Alberto Maria Cirese at Liliana Serafini kasama ang 55 pagkakaiba ng uri ng ATU 707, sa ilalim ng banner na I tre figli dai capelli d'oro ("Ang Tatlong Bata na May Ginintuang Buhok").

 Mga sanggunian