Kung ano ang Ginawa ng Rosas sa Sipres

Ang Kung ano ang Ginawa ng Rosas sa Sipres ay isang Persa na kuwentong bibit. Isinama ito ni Andrew Lang sa The Brown Fairy Book (1904),Lang, Andrew. The Brown Fairy Book. London; New York: Longmans, Greenpp. 1904. pp. 1-47. na may tala na "Isinalin mula sa dalawang Persa na MSS. sa pagmamay-ari ng Museo Britaniko at ng Opisina ng India, at inangkop, na may ilang reserbasyon, ni Annette S. Beveridge."

 Buod 
Ang isang hari ay may tatlong anak na lalaki. Ang pinakamatanda ay nagpunta sa pangangaso at hinabol ang isang usa, nagbigay ng mga utos na dapat itong hulihin sa halip na patayin. Dinala siya nito sa isang mabuhangin na basura kung saan namatay ang kaniyang kabayo. Nakakita siya ng isang puno na may bukal sa ilalim nito at uminom. Tinanong siya ng isang faqir kung ano ang ginawa niya doon. Isinalaysay niya sa kaniya ang kaniyang kuwento at tinanong ang faqir, na inuulit nang ipagpaliban siya ng faqir, hanggang sa sinabi sa kaniya ng faqir na siya ay naging hari, at ang kaniyang pitong anak na lalaki ay sinubukang lahat na manalo ng isang prinsesa na ang kamay ay mapapanalo lamang sa pamamagitan ng pagsagot sa bugtong., "Ano ang ginawa ng rosas sa sipres?" at namatay dahil sa kanilang kabiguan. Ang kaniyang kalungkutan ay nagpadala sa kaniya sa disyerto.

Ito ay nagbigay inspirasyon sa anak na may pagmamahal sa parehong prinsesa. Natagpuan siya ng kaniyang mga tagapaglingkod at dinala siya pabalik, ngunit nagkasakit siya para sa pag-ibig, at nalaman ito ng kaniyang mga pinagkakatiwalaan at ipinahayag ito sa hari. Nag-ayos ang hari para makaalis siya. Sa lungsod, sinubukan siyang pigilan ng ama ng prinsesa. Siya ay tinanong, nabigo, at pinatay. Sumunod ang kaniyang pangalawang kapatid at namatay din.

Sa wakas ay pumunta ang ikatlo, ngunit pagdating sa lungsod, nakita niya ang ulo ng kaniyang mga kapatid at pumunta sa isang kalapit na nayon, kung saan siya ay sumilong sa isang sinaunang, walang anak na mag-asawa. Sa pagbabalatkayo, hinanap niya ang lihim sa lungsod, at nalaman niyang makapasok siya sa hardin ng prinsesa sa tabi ng batis. Doon siya nagtago, ngunit nang ipadala ng prinsesa ang kaniyang mga kasambahay para sa tubig, nakita nila ang kaniyang repleksiyon at natakot sila. Ipinadala siya ng prinsesa sa kaniyang nars sa kaniya. Sinagot niya ang kaniyang mga tanong nang random, na kinukumbinsi siya na siya ay baliw, ngunit ang kaniyang kagandahan ay ginawa niyang protektahan siya bilang kaniyang sarili. Si Dil-aram, na unang nakakita sa kaniya, ay nagustuhan siya at nakiusap sa kaniya na sabihin sa kaniya kung ano ang tungkol sa kaniya; sa wakas, kumbinsido siya na mahal siya nito, sinabi sa kaniya ang kaniyang kuwento, at nangakong papakasalan siya at pananatilihin siya sa kaniyang mga paborito. Hindi niya masagot ang bugtong, ngunit alam niya na isang Aprikano mula sa Waq ng Kaukasya ang nagsabi nito sa prinsesa.

Ang prinsipe ay nagtungo sa Waq ng Kaukasya. Pinayuhan siya ng isang matandang lalaki kung paano makarating doon, sa kabila ng mga jinn, demonyo, at peris. Dapat niyang tahakin ang daang ito hanggang sa mahati ito, pagkatapos ay dumaan sa gitnang daan para sa isang araw at isang gabi, kung saan makakahanap siya ng isang haligi. Dapat niyang gawin ang nakasulat sa haligi. Natagpuan niya ang isang babala kung saan nahati ang mga kalsada, laban sa gitnang kalsada, ngunit kinuha ito at nakarating sa isang hardin. Kinailangan niyang lampasan ang isang higanteng lalaki para maabot ito, at isang babae doon ang sumubok na akitin siya mula sa kaniyang daraanan. Nang mabigo siya, ginaya niya siya bilang isang usa.

Bilang isang usa, dumating siya upang pamunuan ang isang pangkat ng mga usa. Sinubukan niyang tumalon mula sa enchanted garden ngunit nalaman niyang ibabalik siya nito kung saan siya tumalon. Sa ikasiyam na pagkakataon, gayunpaman, ang isa pang usa ay nawala. Kinuha siya ng isang magandang babae doon bilang isang alagang hayop. Siya ay umiyak, at napagtanto ng babae na siya ay nabighani ng kaniyang kapatid na babae. Tinalikuran niya siya, binigyan siya ng busog at mga palaso, isang espada, at isang punyal, na lahat ay pag-aari ng mga bayani, at sinabi sa kaniya na kailangan niyang hanapin ang tahanan ng Simurgh, ngunit hindi niya ito maituro.

Sinunod niya ang mga tagubilin nito tungkol sa Lugar ng mga Regalo, kung saan nakatira ang mga mababangis na hayop, at binigyan siya ng isang hari ng leon ng ilang buhok, na nagsasabing dapat niyang sunugin ang mga ito para sa tulong. Hindi niya sinunod ang mga utos nito na iwasan ang kastilyo ng nagsasalpukan na mga espada, dahil kung ano man ang nakatakdang mangyari sa kaniya ay mangyayari, at nakipaglaban sa mga tao doon. Sa tulong ng leon, natalo niya sila, iniligtas ang isang prinsesa, at ibinigay ang lahat sa pangangalaga ng leon hanggang sa matapos siya sa kaniyang paghahanap.

Natagpuan niya ang pugad ng Simurgh, kung saan naroon lamang ang mga bata, at pinatay ang isang dragon doon; pagkatapos ay pinakain niya ang mga nagugutom na mga ibon dito, at sila ay natulog, na busog. Nang bumalik ang kanilang mga magulang, ang kawalan ng ingay ay nakakumbinsi sa kanila na pinatay at kinain ng prinsipe ang kanilang mga anak, ngunit ang inang ibon ay nagpumilit na suriin upang matuklasan ang katotohanan, at ang mga bata ay nagising. Dinala siya ng Simurgh sa Waq, at binigyan siya ng tatlong balahibo, anuman dito ay tatawag sa kaniya.

Sa Waq, nalaman niya na ang hari lamang ang nakakaalam ng bugtong at nagtungo sa korte. Binigyan niya ang hari ng brilyante at sinabing iyon na ang kaniyang huling kayamanan. Nais ng hari na pasayahin siya, ngunit nais lamang ng prinsipe ang sagot sa bugtong. Nang magtanong siya, sinabi ng hari na papatayin niya ang iba, ngunit nang itanong ng hari kung ano ang gusto ng prinsipe, tumanggi ang prinsipe na humingi ng kahit ano. Sa wakas, sinabi sa kaniya ng hari na makukuha niya ang gusto niya, kung papayag siyang mamatay pagkatapos. Siya ang sipres, at ang kaniyang asawa, na dinala niya sa harap nila na may tanikala at basahan, ay ang rosas. Minsan na niyang nailigtas si peris at ibinalik ang kanilang paningin, at bilang kapalit, inayos nila ang kasal niya sa isang prinsesa ng peri. Siya ay nagtaksil sa kaniya, gabi-gabi na sumasakay sa isang lalaking bumugbog sa kaniya. Pinatay siya ng hari at ang kaniyang mga kasama, maliban sa tumakas upang sabihin sa prinsesa ang bugtong. Pagkatapos ay sinabi niya sa prinsipe na maghanda para sa pagbitay. Humingi lamang ang prinsipe ng panghuling paghuhugas, ngunit nang maghugas, ipinatawag niya ang Simurgh, at dinala siya nito.

Bumalik siya. Sa daan, pinakasalan niya ang prinsesa mula sa kastilyo ng magkasalungat na mga espada, at ang babaeng nagpagalit sa kaniya. Sa lungsod, hiniling niya ang Aprikano na itinago ng prinsesa sa ilalim ng kaniyang trono upang kumpirmahin ang katotohanan ng kaniyang mga salita. Sinabi niya ang kuwento, at natagpuan ng hari ang Aprikano, kinumpirma niya ito. Sa halip na pakasalan ang prinsesa, dinala niya itong bihag, ipinalibing nang disente ang ulo, at ipinatawag si Dil-aram.

Sa bahay, pinaghiwa-hiwalay ng prinsipe ang Aprikano sa pagitan ng apat na kabayo. Ang prinsesa ay humingi ng awa; ang mga namatay ay nakatadhana na mamatay, at ito ay ang kaniyang kapalaran na maging kaniya. Pinatawad niya ito, pinakasalan siya at si Dil-aram, at namuhay nang maligaya kasama ang kaniyang apat na asawa.

 Mga sanggunian 

Kategorya:Kuwentong bibit