Kinnara

Ang Kinnara ay isang nilalang sa alamat mula sa Hindu, Budista, at iba pang tradisyon sa Timog-Silangang Asya. Madalas itong inilalarawan na kalahating tao at kalahating ibon, minsan naman kalahating tao at kalahating kabayo. Kilala sila bilang mga musikero ng langit na naglilingkod sa mga diyos sa pamamagitan ng musika at sayaw. Sumasagisag sila ng pag-ibig, kagandahan, pagkakaisa, at debosyon. Sa maraming kuwento, mababait at mararangyang nilalang sila. Sa Timog-Silangang Asya, lalo na sa Thailand at Cambodia, ang kinnara (lalaki) at kinnari (babae) ay mahalagang bahagi ng sining, sayaw, at alamat.Nayar, Preeta & Akhil K. N. (2022). "Kinnaras and Kinnaris in South and South East Asian Art." University of Kerala. ResearchGate. https://www.researchgate.net/publication/364756734_Kinnaras_and_Kinnaris_in_South_and_South_East_Asian_ArtChaturachinda, Gwyneth; Krishnamurty, Sunanda; & Tabtiang, Pauline W. (2005). Dictionary of South & Southeast Asian Art, 2nd Edition. Chiang Mai: Silkworm Books. ISBN 9789749575611.  Elsner, Jas (2024). Amaravati: Art and Buddhism in Ancient India. London: Reaktion Books. ISBN 9781789148695.
Ang kinnara ay isang makakalawakang musikero, bahaging tao at bahaging ibon, na mga mahilig sa paradigmatikong musika, sa Hinduismo at Budismo. Sa mga tradisyong ito, ang mga kinnara (lalaki) at kinnari (babaeng katapat) ay dalawa sa pinakamamahal na tauhan sa mitolohiya. Pinaniniwalaang nagmula sa Himalaya, madalas nilang binabantayan ang kapakanan ng mga tao sa oras ng problema o panganib. Ang isang sinaunang instrumentong kuwerdas ng India ay kilala bilang Kinnari vina  Ang kanilang tauhan ay nilinaw din sa Adi Parva ng Mahabharata, kung saan sinasabi nila:Itinatampok ang mga ito sa ilang mga tekstong Budista, kabilang ang mga mga kuwentong Jataka at Lotus Sutra. Sa mitolohiyang Budistang Timog-silangang Asya, ang mga kinnari, ang babaeng katapat ng kinnara, ay inilalarawan bilang kalahating ibon, kalahating babae na nilalang. Isa sa maraming nilalang na naninirahan sa mitolohikang Himavanta, ang mga kinnari ay may ulo, katawan, at braso ng isang babae at ang mga pakpak, buntot at paa ng isang sisne. Kilala sila sa kanilang sayaw, awit at tula, at isang tradisyonal na simbolo ng kagandahang pambabae, biyaya, at tagumpay.

Sinabi ni Edward H. Schafer na sa sining ng relihiyon sa Silangang Asya, ang kinnara ay kadalasang ikinalilito sa Kalaviṅka, na isa ring kalahating tao, kalahating ibon na magkasanib na nilalang, ngunit ang dalawa ay talagang naiiba at walang ugnay.

 Pilipinas 
Sa prekolonyal na Pilipinas, ang Kinnara o Kinnari ay sinasagisag ng androhinong kagandahan at ng debosyon ng magkasintahan, ethereal na kagandahan, at walang kamatayang debosyon ng isang tao sa isang manliligaw. Ang mga prekolonyal na piraso ng ginto ay natagpuan na naglalarawan ng gayong hindi makamundong kagandahan.https://www.webnovel.com/book/the-mind-of-philippine-folklore_13857346606790305/others_37200247285399893

Isang gintong imahen ng Kinnari ang nahukay sa Surigao noong bandang 1981. Ito ay isang gintong artepakto na sumasagisag sa kagandahang pambabae dahil ito ay isang kalahating babae, kalahating ibon, at isang relihiyosong kahalagahan dahil ito ay sumasaklaw sa biyaya at tagumpay.

 Mga sanggunian 

Kategorya:Hinduismo
Kategorya:Budismo