Jorinde at Joringel

Ang "Jorinde at Joringel" ay isang Aleman na kuwentong bibit na kinolekta ng Magkapatid na Grimm (KHM 69). Ito ay Aarne–Thompson 405. Ang kuwento ay matatagpuan halos eksklusibo sa Alemanya,Stith Thompson, The Folktale, p 96, University of California Press, Berkeley Los Angeles London, 1977 maliban sa isang Suwekong pagkakaiba,Bolte, Johannes; Polívka, Jiri. Anmerkungen zu den Kinder- u. hausmärchen der brüder Grimm. Zweiter Band (NR. 61-120). Germany, Leipzig: Dieterich'sche Verlagsbuchhandlung. 1913. p. 69. bagaman si Marie Campbell ay nakakita ng isang variant sa Kentucky," The Flower of Dew".Marie Campbell, Tales from the Cloud-Walking Country, p 254 Indiana University Press, Bloomington 1958 Ang kuwento ay kilala sa maraming salin sa Ingles bilang "Jorinda anf Jorindel".

 Buod 
Isang masamang mangkukulam na nagbabago ng hugis (o "diwata," depende sa pagsasalin) ay namuhay nang mag-isa sa isang madilim na kastilyo sa kakahuyan. Maaari niyang akitin ang mga ligaw na hayop at ibon sa kaniya bago patayin ang mga ito para sa pagkain. Natigilan siya upang batuhin ang sinumang lalaki na maglakas-loob na lumapit sa kaniyang kinatatayuan, at ginawang mga ibon ang mga inosenteng dalaga at ikinulong ang mga ito. Si Jorinde at Joringel, dalawang magkasintahang ikakasal, ay namasyal sa kagubatan. Lumapit sila ng sobra sa lungga ng bruha. Ginawa niyang ruwisenyor si Jorinde at binatukan si Joringel sa lupa. Nang madala na niya ang ibon, pinalaya niya si Joringel, tumatawa na hindi na niya makikita si Jorinde.

Isang gabi napanaginipan ni Joringel ang isang bulaklak at masisira nito ang lahat ng spell ng mangkukulam. Hinanap niya ito sa loob ng siyam na araw, natagpuan ito, at dinala pabalik sa kastilyo. Hindi siya nagyelo sa lupa nang lumapit siya sa kastilyo at bumukas ang lahat ng pinto. Natagpuan niya ang mangkukulam na nagpapakain sa mga ibon. Hindi niya nagawang sumpain siya. Nang sinubukan niyang kunin ang isang hawla, napagtanto niyang si Jorinde iyon. Hinawakan niya ng bulaklak ang mangkukulam at tuluyan na siyang iniwan ng masamang salamangka nito. Hinawakan niya ng bulaklak si Jorinde at muli itong naging babae. Pagkatapos ay binago niya ang lahat ng iba pang mga babae pabalik.

 Mga pagkakaiba 
Noong ika-19 na Siglo, halos walang iba pang pagkakaiba ng kuwento na inilathala maliban sa nakolekta ng magkapatid na Grimm, maliban sa bersiyong Suweko na inilista nina Johannes Bolte at Jiri Polivka. Ang sitwasyon ay nagbago sa ika-20 siglo na may ilang bagong bersiyon na natagpuan at inilathala. Isang Flandes na bersyon mula kay Willebroek na pinamagatang Janneken, Mieken at ang bruhang Peetje Loo (Janneken en Mieken en de tooverheks Peetje Loo) ay nakolekta ni Victor de Meyere. Sa bersiyong iyon ang pangunahing tauhan at ang kaniyang minamahal na ginawang ibon ng mangkukulam ay hindi magkasintahan kundi magkapatid, at ang spell ay nasira hindi ng isang bulaklak, ngunit ang paghampas sa mangkukulam gamit ang isang balat ng ahas.De Meyere, Victor De Vlaamsche vertelselschat Deel 2 Antwerpen: De Sikkel 1927 pp. 49-52 Sa isang Olanda na bersiyon mula kay Driebergen na pinamagatang The Golden Ball (De gouden bal), na kinolekta ni Gerrit Jacob Boekenoogen, ang bida at ang kanilang minamahal ay magkapatid din, na may pagkakaiba na ang kapatid ay ang naging ibon, at ang mga kapatid ay mga anak din ng isang hari. Upang makuha ang magic puting bulaklak upang basagin ang spell ang prinsesa ay dapat talunin ang isang dragon sa tulong ng mga duwende.Meder, Theo De magische Vlucht Amsterdan: Bert Bakker 2000 pp. 68-75 Sa Ingles na bersiyon ng kuwento, ang magkapatid ay maliliit na bata at pinangalanang "Hansel at Gretel". Sa labas ng Europa, nakolekta ni Marie Campbell ang isang bersyon mula sa Kabundukang Apalache na pinamagatang The Flower of Dew, na sumusunod sa balangkas mula sa kuwento ng Grimm na bahagyang malapit.

 Mga sanggunian 

Kategorya:Mga kuwentong bibit