Georgic and Merlin

Ang Georgic at Merlin ay isang Pranses na kuwentong bibit na kinolekta ni François Cadic sa "La Paroisse bretonne".Paul Delarue, The Borzoi Book of French Folk-Tales, p 384, Alfred A. Knopf, Inc., New York 1956

Ito ay Aarne-Thompson tipo 502. Ang pinakalumang kilalang kuwento ng ganitong uri ay ang Guerrino and the Savage Man.Paul Delarue, The Borzoi Book of French Folk-Tales, p 384, Alfred A. Knopf, Inc., New York 1956 Ang isa pang pagkakaiba ay Iron John.D.L. Ashliman, "The Grimm Brothers' Children's and Household Tales (Grimms' Fairy Tales)"

 Buod 
Sa kakahuyan malapit sa kastilyo ng isang mayamang panginoon, kumanta ang isang misteryosong ibon. Nabighani, nahuli ito ng panginoon. Tumigil ito sa pagkanta, ngunit nagbanta siyang papatayin ang sinumang magpapalaya dito. Isang araw, nakiusap ito sa anak ng panginoon na si Georgic, na siyang nagpalaya dito; Sinabi nito sa kaniya na tawagan ito, Merlin, kung nangangailangan at pagkatapos ay lumipad. Natakot ang nanay ni Georgic na papatayin ng kaniyang asawa si Georgic. Nag-alok ang isang nagbebenta ng asin na kunin siya, at binigyan siya ng kaniyang ina ng pera upang gawin ito. Kinuha niya ang pera at sa susunod na kastilyo, inalok ang bata bilang isang pastol, sa kabila ng mga babala ng mga lobo na nagbabanta. Nang umalis ang nagbebenta ng asin sa kaniya, hiningi ni Georgic ang pera at nang ito ay tinanggihan, tinawag niya ang ibon; ito ay lumitaw, at isang club na hawak ng isang hindi nakikitang kamay ang humampas sa lalaki hanggang sa ibinigay niya ang pera. Pagkatapos ay tinawag niya ang ibon upang bigyan siya ng isang sipol upang ipatawag ang mga lobo at mga busal upang hindi makagat, at sa gayon ay pinanatili niyang ligtas ang mga tupa.

Sa parehong rehiyon, mayroong isang dragon na may pitong ulo na kailangang tumanggap ng isang dalaga bawat taon. Noong taong iyon, ang kapalaran ay nahulog sa anak na babae ng panginoon ni Georgic, na umiyak sa takot. Nang siya ay ipadala, hiningi ni Georgic sa ibon ang isang kabayo, isang espada, at isang itim na balabal; isinakay niya siya sa kaniyang kabayo at dinala siya sa lugar, kung saan tinawag niya ang dragon. Ipinahayag nito na hindi ito gutom sa araw na iyon, babalik siya sa susunod, at umalis. Dinala siya ni Georgic pabalik; Siya ay masyadong mapataob upang makilala siya, ngunit siya ay nagputol ng isang piraso mula sa kaniyang balabal. Bumalik siya kinabukasan, at sa pagkakataong ito si Georgic ay nakasuot ng kulay abong balabal, ngunit ang mga pangyayari ay natuloy tulad ng dati. Sa ikatlong araw, nakasuot ng purple na balabal si Georgic, at huminto siya at humiram ng mahabang bakal na tinidor na ginagamit ng isang lalaki sa kalan. Ginamit niya ito para hilahin ang dragon mula sa lungga nito at putulin ang mga ulo nito gamit ang kaniyang espada. Pinutol niya ang mga dila, at pinutol din ng anak na babae ang isang piraso ng balabal na ito.

Isang nagmimina ng uling ang nagsabing siya ang pumatay sa dragon. Sinabi ng anak na babae na pinutol ng mamamatay-tao ang mga dila, at sinabi ng minero ng karbon na kinain niya ang mga ito. Ang panginoon ay nagdaos ng isang mahusay na kapistahan, at nakita ng anak na babae si Georgic sa kaniyang itim na balabal, na may eksaktong butas dito na kaniyang pinutol. Nawala si Georgic. Ang panginoon ay nagkaroon ng pangalawang piging, kung saan si Georgic ay nagsuot ng kulay-abo na balabal, na may butas tulad ng kaniyang pinutol; tinanong siya ng panginoon kung siya ba ang nagligtas sa kaniyang anak na babae, at sinabi niyang baka siya nga. Sa ikatlong salu-salo, dumating si Georgic sa maringal na paraan. Nakilala siya ng anak na babae sa pamamagitan ng butas, at nagpakasal sila.

Hindi nagtagal, nagkasakit ang kaniyang ama. Sinabi ng isang salamangkero na maaari siyang pagalingin ng isang piraso ng orange mula sa orange tree ng Dagat Armeno, tubig mula sa Puwente ng Buhay, at ilang tinapay at alak mula sa Reynang Dilaw. Si Georgic ay may dalawang bayaw na nainggit sa kaniya; umalis sila at naligaw. Umalis na rin si Georgic. Sa kakahuyan, nakilala niya ang isang ermitanyo, na nagbigay sa kaniya ng mahiwagang wand para pamunuan siya. Dadalhin siya nito sa puno ng orange, kung saan dapat niyang putulin ang narangha sa apat na bahagi, kung saan ang isa ay dapat niyang alisin. Pagkatapos ay mararating niya ang Puwente ng Buhay, ngunit dapat siyang pumunta muna sa kastilyo ng Dilaw na Reyna, kumuha ng ilang alak at tinapay, at isang sibat, na tinatawag na ito ay para sa kalusugan ng kaniyang biyenan. Pagkatapos ay makakahanap siya ng isang stag na dapat niyang sakyan patungo sa Puwente; kung magising ang leon na nagbabantay dito, dapat niyang gamitin ang sibat para patayin ito. Nabawi niya ang mga bagay sa ganitong paraan.

Nakasalubong niya ang kaniyang mga bayaw sa daan, at ipinagpalit ang ilan sa kaniyang napanalunan para sa tenga at singsing sa kasal ng isa, at sa daliri ng paa ng isa. Binalaan siya ng ermitanyo na kailangan niyang ibalik ang kinuha niya sa Reynang Dilaw pagkatapos ng isang buwan. Hindi niya sila binalaan, at nang dumating ang Reynang Dilaw, wala na siya, at ang kaniyang mga bayaw ay binugbog dahil sa pagkakaroon nito. Kinailangan nilang tumakbo sa kaniya at humingi ng tulong sa kaniya, na ibinigay niya.

 Mga sanggunian 

Kategorya:Kuwentong bibit