The Golden-Headed Fish

Ang Golden-Headed Fish (Le poisson à tête d'or, Ginintuang-Ulong Isda) ay isang Armenyong kuwentong bibit. Una itong tinipon ng etnologo at klero na Karekin Servantsians (Garegin Sruandzteants'; Bishop Sirwantzdiants) sa Hamov-Hotov (1884) na may pamagat na ԱԼԹՈՒՆ ԲԱՇ ԲԱԼԸՂ ("Alt'un Bash BalyghԸՂ).Macler, Frédéric. Contes arméniens. Paris: Ernest Leroux Editeurs. 1905. pp. 8 and 149 (footnote nr. 1).Seklemian, A. G. The Golden Maiden and Other Folk Tales and Fairy Stories Told in Armenia. Cleveland and New York: The Helman-Taylor Company. 1898. p. xvi.A. F. C. "Bibliographical Notes: Books. Collection de Contes et Chansons Populaires by Frédéric Macler" [review]. In: The Journal of American Folklore 20, no. 76 (1907): 87. Accessed May 20, 2021. doi:10.2307/534734. Kalaunan ay isinalin ito sa Ingles ni AG Seklemian,Seklemian, A. G. The Golden Maiden and Other Folk Tales and Fairy Stories Told in Armenia. Cleveland and New York: The Helman-Taylor Company. 1898. pp. 159-164. at gayundin sa Pranses ng iskolar na si Frédéric Macler (pr).Macler, Frédéric. Contes arméniens. Paris: Ernest Leroux Editeurs. 1905. pp. 149–155. Isinama ito ni Andrew Lang sa The Olive Fairy Book.

 Buod 
Isang hari ang nabulag. Sinabi ng isang manlalakbay na kung ang isang isda na may gintong ulo, na natagpuan sa Dakilang Dagat, ay dinala sa kaniya sa loob ng isang daang araw, maghahanda siya ng isang pamahid mula sa dugo nito upang iligtas ang paningin ng hari, ngunit kailangan niyang umalis sa loob ng isang daang araw. Kumuha ng mga lalaki ang prinsipe at nangisda ito. Sa wakas ay nahuli niya ito, huli na para ibalik ito. Sinadya niyang ibalik ito upang ipakita sa kaniyang ama ang kaniyang ginawa, at nagpasya na huwag na, dahil susubukang gawin ng mga doktor ang pamahid at sa gayon ay patayin ang isda nang walang silbi.

Tumanggi ang hari na maniwala na sinubukan niya, at iniutos na patayin siya. Binalaan ng mga lingkod ang reyna na nagbigay sa kaniyang anak ng karaniwang damit at ginto at pinaalis siya sa isang malayong isla na may babala na huwag kumuha ng tao sa kaniyang paglilingkod na gustong mabayaran buwan-buwan. Sa isla, bumili siya ng bahay at tinanggihan ang maraming katulong, na gustong mabayaran sa buwan, at sa wakas ay kumuha ng isang Arabo na gustong mabayaran taon-taon.

Sa islang ito, iniwan ng halimaw ang kalahati nito na isang kaparangan, at nakatulog ang sinumang lumaban dito. Tinanong ng Arabo ang gobernador kung ano ang ibibigay niya sa pagpatay dito, at inialok ng gobernador ang kalahati ng lupain at ang kaniyang anak na babae; hiniling ng Arabo sa halip na makibahagi siya sa anumang natamo niya. Pumayag naman ang gobernador. Pinatay ng Arabo ang halimaw at sinabihan ang prinsipe na kunin ang kredito. Binigyan siya ng gobernador ng isang barko sa kaniyang kahilingan, at lihim itong pinunan ng mga alahas.

Naglayag sila sa malayong bansa. Hinimok ng Arabo ang prinsipe na hingin sa hari ang kaniyang anak na babae. Binalaan ng hari ang prinsipe na siya ay ikinasal ng isang daan at siyamnapung beses, at ang lahat ng mga lalaking ikakasal ay hindi nabuhay ng labindalawang oras, ngunit hinimok siya ng Arabo na pakasalan pa rin siya. Kasal sila, ngunit sa gabi, nakita niya ang mga lalaki na naghuhukay ng libingan para sa kaniya. Pagkatapos ay isang maliit na itim na ahas ang kumawag-kawag papunta sa silid ng kasal, ngunit nakita ito ng Arabo at pinatay ito. Pagkatapos noon, masayang namuhay ang prinsesa kasama ang kaniyang bagong asawa.

Isang araw, pinauwi siya ng balitang patay na ang kaniyang ama. Siya ang namuno doon. Isang araw, sinabi sa kaniya ng Arabo na ipinatawag siya sa bahay at dapat siyang iwan. Nais ng bagong hari na gantimpalaan siya, dahil nailigtas niya ang kaniyang buhay, ngunit tinanggihan ng Arabo ang lahat, dahil siya ang Isda na may Ginintuang Ulo.

 Mga sanggunian 

Kategorya:Kuwentong bibit