Fairer-than-a-Fairy (Mailly)

Ang Fairer-than-a-Fairy (Mas-Maputi-Kaysa-Isang-Bibit Pranses: Le Prince Arc-en-ciel, Ingles: "The Rainbow Prince") ay isang panitkang kuwentong bibit na inilathala nang hindi kilala sa 1718 sa koleksiyon ng kuwentong bibit na Nouveaux contes de fées. Ito ay iniuugnay kay Chevalier de Mailly.Mayer, Charles-Joseph de (ed.), Nouveau Cabinet des fées. 14. http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k76071/f8.image Isinama ito ni Andrew Lang sa The Yellow Fairy Book.Andrew Lang, The Yellow Fairy Book, "Fairer-than-a-Fairy"

 Mga pinagmulan 
Ang kuwento ay lumabas sa print sa Recueil des Contes des Fées, na inilathala sa Ginebra, noong 1718, bilang ikalimang kuwento nito.Busk, Rachel Harriette. Roman Legends: A collection of the fables and folk-lore of Rome. Boston: Estes and Lauriat. 1877. pp. 425-426.

 Buod 
Pagkaraan ng maraming taon na walang anak, nagkaroon ng anak na babae ang isang hari na napakaganda kaya pinangalanan niya itong "Mas Fairy-than-A-Fairy". Nagalit ito sa mga bibit, na nagpasya na kidnapin siya. Ipinagkatiwala nila ito sa pinakamatandang diwata, si Lagrée, na isang mata at isang ngipin na lang ang natitira at mapangalagaan ang mga iyon sa pamamagitan lamang ng pagbabad sa kanila sa isang mahiwagang likido sa gabi. Inagaw niya ang pitong taong gulang na prinsesa, na sinundan siya ng pusa at aso, at dinala siya sa isang kastilyo, kung saan mayroon siyang magandang silid ngunit sinisingil na huwag patayin ang apoy at alagaan ang dalawang bote ng salamin.

Isang araw, habang siya ay gumagala sa hardin, ang sikat ng araw ay tumama sa isang bukal, at narinig niya ang isang tinig na nagsasabi sa kaniya na siya ay isang prinsipe na nakakulong dito, at siya ay nahulog sa pag-ibig sa kaniya; nakakapagsalita lamang siya sa anyo ng bahaghari, nang sumikat ang sikat ng araw sa bukal na iyon. Nag-usap sila kung kailan nila kaya, na isang araw ay humantong sa kaniyang pagpayag na mamatay ang apoy. Natuwa si Lagrée, inutusan si Fairer-than-a-Fairy na kumuha ng bagong apoy mula kay Locrinos, isang malupit na halimaw na kinain ang sinumang matagpuan nito, lalo na ang mga batang babae. Habang nasa daan, sinabihan siya ng isang ibon na mamulot ng nagniningning na bato, at ginawa niya iyon. Narating niya ang bahay ni Locrinos; tanging ang kaniyang asawa ay nasa bahay, at siya ay humanga sa kaniyang mga asal at kagandahan, at higit pa sa bato, at kaya't ibinigay niya sa kaniya ang apoy at isa pang bato.

Nagawa muli ng prinsesa ang kaniyang kasintahan, at gumawa sila ng paraan, sa pamamagitan ng paglalagay ng isang kristal na mangkok sa kaniyang windowsill, upang mas madali silang magkita. Isang araw, nagpakita ang prinsipe, malungkot; nalaman niya na ang kaniyang bilangguan ay dapat baguhin. Kinabukasan, maulap buong araw hanggang sa pinakadulo. Sa kaniyang pagmamadali upang maabot siya, pinataob ng Fairer-than-a-Fairy ang mangkok. Sa halip na mawalan ng pagkakataong makausap siya, nilagyan niya ito ng tubig mula sa dalawang bote. Pagkatapos ay umalis siya kasama ang kaniyang aso at pusa, isang sanga ng myrtle, at ang batong ibinigay sa kaniya ng asawa ni Locrinos. Sinundan siya ni Lagrée. Nang matulog si Fairer-than-a-Fairy sa kanlungan na ginawa ng bato, naabutan ni Lagrée, ngunit kinagat siya ng aso, na nagpabagsak sa kaniya at nabali ang kaniyang huling ngipin. Habang siya ay nagngangalit, ang Fairer-than-a-Fairy ay nakatakas at nagpatuloy. Natulog siya sa ilalim ng isang myrtle na tumubo mula sa sanga, at nang marating siya ni Lagrée, kinusot ng pusa ang kaniyang mata, na ginawang walang magawa ang diwata laban sa kaniya.

Nagpatuloy ang fairer-than-a-Fairy. Bawat gabi, sa loob ng tatlong gabi, nakatagpo siya ng berde at puting bahay, kung saan binigyan siya ng isang babaeng nakaberde at puti ng isang nuwes, isang gintong granada, at isang kristal na amoy-bote, upang buksan sa kaniyang pinakamalaking pangangailangan. Pagkatapos nito, dumating siya sa isang pilak na kastilyo, walang mga pinto o bintana, na sinuspinde ng mga pilak na tanikala mula sa mga puno. Gusto niyang pumasok dito at basagin ang nut. Nakita niya sa loob nito ang isang maliit na porter ng bulwagan, na may susi. Inakyat niya ang isa sa mga tanikala at pinapasok siya ng porter sa isang lihim na pinto. Natagpuan niya ang Rainbow Prince doon, natutulog. Sinabi niya ang kaniyang kuwento, dalawampung beses, nang malakas, nang hindi siya ginising. Binuksan niya ang granada, kung saan ang mga violin ay lumipad mula sa mga buto at nagsimulang tumugtog, na ginising siya, ngunit hindi ganap. Binuksan ni Fairer-than-a-Fairy ang bote, kung saan ang isang sirena ay lumipad at sinabi sa kaniya ang kuwento ng kaniyang ginang, na nagpagising sa kaniya. Ang mga pader ng kastilyo ay bumukas, at isang korte ang nagtipon sa paligid nila, kasama ang ina ng prinsipe, na nagpaalam sa kaniya na ang kaniyang ama ay patay na at siya na ngayon ang hari. Ang tatlong berde at puting babae ay lumitaw at inihayag ang maharlikang kapanganakan ng Fairer-than-a-Fairy. Nagpakasal sila ng prinsipe.

 Mga sanggunian 

Kategorya:Kuwentong bibit