Snow-White and Rose-Red

Ang "Snow-White at Rose-Red" (Niyebe-Puti at Rosas-Pula ) ay isang Aleman na kuwentong bibit. Ang pinakakilalang bersyon ay ang nakolekta ng Magkapatid na Grimm (KHM 161). Ang isang mas luma, bahagyang mas maikling bersiyon, "The Ungrateful Dwarf", ay isinulat ni Caroline Stahl (1776–1837). Sa katunayan, iyon ang lumilitaw na ang pinakalumang pagkakaiba; walang naunang pasalitang bersiyon ang nalalaman, bagaman marami na ang nakolekta mula noong ito ay nailathala noong 1818.Jack Zipes, The Great Fairy Tale Tradition: From Straparola and Basile to the Brothers Grimm, p. 772,  Ang mga pasalitang bersiyon ay napakalimitado sa rehiyon.Stith Thompson, The Folktale, p. 100, University of California Press, Berkeley Los Angeles London, 1977. Ang kuwento ay sa Aarne-Thompson tipo 426 ("Ang Dalawang Babae, ang Oso, at ang Duwende").

Ang kuwentong ito ay hindi nauugnay sa kwentong " Snow White" ng Magkakapatid na Grimm na nagbigay ng batayan para sa 1937 Walt Disney animated na film na Snow White and the Seven Dwarfs. Ang modernong Aleman na pangalan ng pangunahing tauhang iyon ay Schneewittchen sa halip na Schneeweißchen. Ang kuwentong ito ay may maliit na pagkakatulad ngunit ang katulad na pangalan ng batang babae na maputi ang balat. Ang "Snow-White at Rose-Red" ay nagtatampok ng mga pagtatagpo sa isang duwende.

 Kuwento 
Sina Snow-White at Rose-Red ay dalawang batang babae na nakatira kasama ang kanilang ina, isang mahirap na balo, sa isang maliit na kubo sa tabi ng kakahuyan. Si Snow-White ay tahimik at mahiyain at mas gusto niyang gugulin ang kanyang oras sa loob ng bahay, paggawa ng gawaing bahay at pagbabasa. Si Rose-Red ay prangka, masigla at masayahin, at mas gustong nasa labas. Pareho silang napakabuting babae na mahal na mahal ang isa't isa at ang kanilang ina, at mahal na mahal din sila ng kanilang ina.

Isang gabi ng taglamig, may kumatok sa pinto. Binuksan ni Rose-Red ang pinto upang makahanap ng oso. Noong una, natatakot siya, ngunit sinabihan siya ng oso na huwag matakot. "Ako ay kalahating nagyelo at gusto ko lang magpainit ng kaunti sa iyong lugar," sabi niya. Pinapasok nila ang oso, at nahiga siya sa harap ng apoy. Tinanggal ni Snow-White at Rose-Red ang niyebes sa oso, at mabilis silang naging palakaibigan sa kainya. Nakipaglaro sila sa oso at nagpagulong-gulong sa paglaro. Hinayaan nilang magpalipas ng gabi ang oso sa harap ng apoy. Sa umaga, umaalis siya pakagubatan. Ang oso ay bumabalik tuwing gabi para sa natitirang bahagi ng taglamig na iyon at ang pamilya ay nasanay sa kaniya.
Pagdating ng tag-araw, sinabi sa kanila ng oso na kailangan niyang umalis sandali upang bantayan ang kaniyang kayamanan mula sa isang masamang duwende. Sa panahon ng tag-araw, kapag ang mga batang babae ay naglalakad sa kagubatan, nakakita sila ng isang duwende na ang balbas ay natigil sa isang puno. Iniligtas siya ng mga batang babae sa pamamagitan ng pagputol ng kaniyang balbas, ngunit ang duwende ay hindi nagpapasalamat at sinisigawan sila dahil sa pagputol ng kanyang magandang balbas. Ang mga batang babae ay nakatagpo ng duwende ng ilang beses sa tag-araw na iyon, iligtas siya mula sa ilang panganib sa bawat oras at ang duwende ay walang utang na loob.

At nang isang araw, nagkita ulit sila ng duwende. Sa pagkakataong ito, kinikilabutan na siya dahil papatayin na siya ng oso. Nakiusap ang duwende sa oso at nakiusap na kainin ang mga babae. Sa halip, hindi pinansin ng oso ang kaniyang pakiusap at pinatay ang duwende sa isang paghampas ng kanyang paa. Agad na naging prinsipe ang oso. Ang duwende ay dati nang naglagay ng spell sa prinsipe sa pamamagitan ng pagnanakaw ng kaniyang mga mamahaling bato at ginawa siyang oso. Nasira ang sumpa sa pagkamatay ng duwende. Pinakasalan ni Snow-White ang prinsipe at ikinasal si Rose-Red sa kapatid ng prinsipe.

 Mga sanggunian