Katinig na panlabi

Ang mga katinig na panlabi, labitunog o labyal () ay mga katinig na kung saan isa o parehong mga labi ang aktibong artikulador . Ang dalawang karaniwang mga artikulasyong labyal ay mga bilabyal, nakapagsasalita gamit ang parehong mga labi, at ang mga labyodental, nakapagsasalita na may mas mababang mga labi laban sa itaas na ngipin, parehong na kung saan ay naroroon sa Ingles. Ang ikatlong labyal na pagsasalita ay ang mga dentolabyal, na nakapagsasalita sa itaas na labi laban sa mas mababang mga ngipin (ang kabaligtaran ng labyodental), karaniwang natagpuan lamang sa patolohikal na pagsasalita. Sa pangkalahatan ay nahahadlangan ang mga lingwolabyal, kung saan ang dulo ng dila ay nakikipag-ugnay sa posterior side ng itaas na labi, ginagawa itong mga koronal, bagama't kung minsan, kumikilos sila bilang mga katinig na labyal.   

Ang pinaka-karaniwang pamamahagi sa pagitan ng mga bilabyal at mga labyodental, tulad ng sa Ingles, kung saan ang mga hinto, [m], [p], at [b], ay bilabyal at ang mga prikatibo, [f], at [v], ay mga labyodental. Ang di-tininigang bilabyal na prikatibo, tininigang bilabyal na prikatibo, at ang bilabyal na aproksimante ay hindi umiiral sa Ingles, ngunit nangyari ito sa maraming mga wika. Halimbawa, ang katinig ng Espanyol na b o v ay binibigkas, sa pagitan ng mga patinig, bilang isang may tinig na bilabyal na aproksimante . 

Ang pag-ikot ng labi, o labyalisasyon, ay isang pangkaraniwang aproksimante -tulad ng tampok na ka-artikularyo . Ang Ingles na /w/ ay isang tininigang labyalisadong belar na aproksimante, na kung saan ay malayo sa mas karaniwang kaysa sa pulos labyal na aproksimante [β̞]. Sa mga wika ng Caucasus, ang mga labyalisado dorsal tulad ng / kʷ / at / qʷ / ay karaniwan. 

Gayunpaman, napakakaunting mga wika ang nagpapahiwatig ng pagkakaiba sa pagitan ng mga bilabyal at mgalabyodental, na nagiging sanhi ng "labyal" kadalasan ay sapat na detalye ng mga ponema ng isang wika. Ang isang exception ay Ewe, na may parehong uri ng mga prikatibo, ngunit ang mga labyodental ay ginawa na may mas higit na artikulatoryong lakas.

Kakulangan ng mga Labyal
Habang ang karamihan sa mga wika ay gumagamit ng mga purong labyal na ponema, ang ilang mga wika sa pangkalahatan ay kulang sa mga ito. Ang mga halimbawa ay Tlingit, Eyak (parehong Na-Dené),  Wichita (Caddoan), at ng mga wikang Iroquoian maliban sa Cherokee. Nakita ng lahat ng mga wikang ito ang mga labyal na ipinakilala sa ilalim ng impluwensiya ng Ingles.

Marami sa mga wikang ito ang na-transkribo sa  at may mga labyalisadong katinig. Gayunpaman, hindi laging malinaw kung hanggang saan ang mga labi ay kasangkot sa gayong mga tunog. Sa mga wikang Iroquoian, halimbawa, ang  ay may maliit na maliwanag na pag-ikot ng mga labi. Tingnan ang Wikang Tillamook para sa isang halimbawa ng isang wika na may mga "bilugan" na mga katinig at mga patinig na walang aktwal na labyalisasyon.

 Tingnan din 

 Labyalisasyon

 Mga sanggunian 

 Lahatang sanggunian 
 Ladefoged, Peter ; Maddieson, Ian (1996). Ang Mga Tunog ng Mga Wika sa Mundo . Oxford: Blackwell. ISBN    978-0-631-19815-4 . 
 McDorman, Richard E. (1999). Labial kawalan ng katatagan sa Pagbabago ng Tunog: Mga Paliwanag para sa Pagkawala ng / p / . Chicago: Organizational Knowledge Press.   ISBN   0-9672537-0-5 . 
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Kategorya:Mga katinig