Thrash metal

Ang thrash metal (o simpleng thrash ) ay isang matinding subgenre ng mabibigat na musika ng metal (heavy metal music) na nailalarawan sa pangkalahatang pagka-agresibo at madalas na mabilis na tyempo. Ang mga awit ay karaniwang gumagamit ng mga mabilis na pagpalo ng mga tambol at mababang-rehistro ng mga tunog ng gitara, na natatakpan ng shredding -style lead o mga "solo" ng gitara. Ang bagay na paksang lyrical ay madalas na tumatalakay sa mga kritisismo ng The Establishment, at kung minsan ay nagbabahagi ng isang pakikipag-alitan para sa paniniwalang Kristiyano na kahawig ng katapat na black metal. Ang wika ay karaniwang medyo direkta at nagpaparatang, isang pamamaraan na hiram mula sa musikang hardcore punk. 

Ang kategoryang ito ng musika ay lumitaw noong unang bahagi ng 1980s habang nagsisimulang gumamit ang mga musikero ng dobleng bass drumming at kumplikadong estilo ng gitara ng bagong alon ng mabigat na metal ng Britanya  (New wave of British heavy metal) na may bilis at kasing-agresibo ng hardcore punk. Sa pilosopiya, ang thrash metal ay nabuo bilang isang sagot laban sa Konserbatismo noong panahon ni Reagan ng Estados Unidos at ang mas moderatong, impluwensyang pop at malawak na naa-access ang heavy metal na sub-genre ng glam metal na binuo din nang sabay-sabay noong dekada 1980.  Ang thrash metal ay isang inspirasyon para sa kasunod na matinding genres tulad ng death metal at black metal. 

 Mga Katangian 
Ang thrash metal sa pangkalahatan ay nagtatampok ng mga mabilis na tyempo, mababang-rehistro, kumplikadong mga tono ng gitara, mataas na rehistro ng solos ng gitara at dobleng hataw sa baho ng tambol. Ang mga bahagi ng ritmo ng gitara ay nilalaro ng mabibigat na distortion at madalas na pagpigil ng palad upang lumikha ng isang mas magaan at mas tumpak na tunog.   

Sa pagkanta, ang thrash metal ay maaaring gumamit ng anumang bagay mula sa melodikong pagkanta hanggang sa pagsigaw ng mga tinig. Karamihan sa mga solong gitara ay nilalaro ng sobrang  bilis at teknolohikal na kailangan, dahil ang mga ito ay karaniwang nailalarawan sa pamamagitan ng shredding, at gumagamit ng mga makabagong pamamaraan tulad ng pag- tipa, pagbibigkas ng legato, salitan na pag-tipa, pag- tipa ng tremolo, laktaw-laktaw na tipa ng kuwerdas, at dalawang-kamay na pag-tapik . 
Ang tono ng gitara ay madalas na gumagamit ng chromatic scale at binibigyang diin ang tritone at pinaliit na agwat, sa halip na gumamit ng karaniwan na solong eskala na batayan. Halimbawa, ang intro riff ng Metallica na " Master of Puppets " (ang pamagat ng kanta ng kapangalan na album) ay isang chromatic descent, na sinusundan ng isang chromatic ascent batay sa tritone . 

Ang bilis, bilis at pagbabago ng tyempo ay tumutukoy din sa thrash metal. Ang thrash ay may posibilidad na magkaroon ng isang pabilis na pakiramdam na maaaring sanhi ng malaking bahagi sa kanyang agresibong istilo ng pagtatambol. Halimbawa, ang mga tambolista ay madalas na gumagamit ng dalawang bass drums, o isang double-bass pedal, upang lumikha ng isang walang humpay na pwersa. Ang mga pompyang na hinto o choke ay madalas na ginagamit upang lumipat mula sa isang riff papunta sa isa o upang unahan ang isang papabilis na tyempo. Ang ilang mga karaniwang katangian ng genre ay ang mga mabilis na tono ng gitara na may mga agresibong estilo ng pag-tipa at mga mabilis na solo ng gitara, at malawak na paggamit ng dalawang bass drum kumpara sa karaniwan na paggamit ng isa, tipikal ng karamihan sa musika ng rock. 

Upang mapanatili ang iba pang mga instrumento, maraming mga bassista ang gumagamit ng isang plectrum . Gayunpaman, ang ilang mga kilalang thrash metal na bassista ay gumagamit ng kanilang mga daliri, tulad ni Frank Bello, Greg Christian, Steve DiGiorgio, Robert Trujillo at Cliff Burton . Maraming mga bassista ang gumamit ng isang distorted na tono ng bass, isang diskarte na pinasasalamatan ni Burton at ni  Lemmy ng bandang Motörhead Ang mga lirikal na tema sa thrash metal ay kasama ang digmaan, katiwalian, kawalan ng katarungan, pagpatay, pagpapakamatay, paghihiwalay, pagpapalayo ng damdamin, pagkagumon, at iba pang mga sakit na naagpapahirap sa indibidwal at lipunan. Bilang karagdagan, ang pulitika, lalo na ang pesimismo at hindi kasiya-siya sa politika, ay karaniwang mga tema sa mga thrash metal band. Katatawanan at kabalintunaan ay maaaring paminsan-minsan ay matatagpuan (ang Anthrax halimbawa), ngunit ang mga ito ay limitado, at mga taliwas sa halip na isang panuntunan.   

 Kasaysayan 

 Pinagmulan 
Kabilang sa mga pinakaunang kanta na na-kredito sa impluwensya ng mga musikero sa hinaharap ng thrash ay ang " Stone Cold Crazy " ng Queen, na naitala at inilabas noong 1974. Ang kanta ay inilarawan bilang thrash metal "bago pa naimbento ang termino".  Ang " Symptom of the Universe" ng Black Sabbath ", na inilabas noong 1975, ay madalas na tinutukoy bilang isang nakaka-engganyong  maagang impluwensya sa thrash, at isang direktang inspirasyon para sa awit ng bandang Diamond Head  na  "Am I Evil? " .  Ang mga banda ng bagong alon ng mabigat na metal ng Britanya  (New wave of British heavy metal) na umuusbong mula sa Britanya noong huling bahagi ng 1970 ay higit na naimpluwensyahan ang pag-unlad ng mga unang thrash. Ang mga unang gawain ng mga artista tulad ng Diamond Head, Iron Maiden, Judas Priest, Venom, Motörhead, Tyger of Pan Tang, Raven, at Angel Witch, bukod sa iba pa, ay ipinakilala ang mabilis at masalimuot na pagiging musikero na naging pangunahing aspeto ng thrash. Ang doble-baho (double-bass) na pagtatambol ni Phil Taylor na itinampok sa awiting 1979 ng Motörhead na " Overkill " ay kinilala ng maraming mga tambulero ng thrash, lalo na ni Lars Ulrich, bilang pangunahing impluwensya sa kanilang pagtugtog. Ang ehekutibo ng Metal Blade Records na si Brian Slagel ang isang pangunahing pumapel sa pagdadala ng umuusbong na genre sa isang mas malaking madla, dahil siya ang may pananagutan sa pagtuklas ng Metallica at Slayer at paggawa ng kanilang pinakaunang mga pag-tatala ng studio. 

Ang bandang Void ay itinuturing bilang isa sa mga pinakaunang mga halimbawa ng hardcore / heavy metal na pinagsama, na ang magulong musikal na diskarte ay madalas na binabanggit bilang partikular na maimpluwensya.  Ang kanilang 1982 split LP sa kapwa banda na galing Washington na The Faith ay nagpakita ang parehong mga banda na nagpapakita ng mabilis, nagniningas, napakabilis na punk rock . Pinagtatalunan na ang mga pag-tatala na iyon ay naglatag ng pundasyon para sa unang thrash metal, kahit papaano sa mga termino ng napiling tyempo.  

Sa Europa, ang pinakaunang banda ng umuusbong na kilusan ng thrash ay ang Venom mula sa Newcastle upon Tyne, na nabuo noong 1979. Ang kanilang 1982 album na Black Metal ay nabanggit bilang isang pangunahing impluwensya sa maraming kasunod na mga genre at banda sa mundo ng matitinding metal, tulad ng Bathory, Hellhammer, Slayer, at Mayhem . Ang eksena sa Europa ay halos eksklusibo na naiimpluwensyahan ng pinaka-agresibong musika ng Alemanya at Inglatera sa paggawa sa panahon na iyon. Ang mga banda ng Britanya tulad ng Tank at Raven, kasama ang bandang Aleman na Accept, ay nag-udyok sa mga musikero mula sa gitnang Europa upang magsimula ng mga banda ng kanilang sarili, sa kalaunan ay gumawa ng mga pangkat tulad ng Sodom, Kreator, at Destruction mula sa Alemanya, pati na rin ang Coroner ng Switzerland. Ang Swedish punk na banda na Warheads ay inilarawan din bilang isang proto-thrash band. 

 Maagang 1980s 
Noong 1981, nagsulat ang isang banda ng  Southern California na Leather Charm ng isang kanta na pinamagatang "Hit the Lights". Hindi nagtagal ay naglaho ang bandang Leather Charm at ang pangunahing manunulat ng banda, bokalista / ritmo ng gitara na si James Hetfield ay nakilala ang tabulero na si Lars Ulrich sa pamamagitan ng isang anunsyo sa pahayagan. Magkasama na binuo nina Hetfield at Ulrich ang Metallica, ang una sa "Big Four" na mga banda ng thrash, kasama ang solohistang gitarista na si Dave Mustaine, na kalaunang ay binuo ang  bandang Megadeth, isa pa sa "Big Four" na nagmula sa thrash, at bassistang si Ron McGovney . Si McGovney ay pinalitan ni Cliff Burton, at kalaunan ay pinalitan siya ni Kirk Hammett, at sa pagpilit ni Burton ay lumipat ang banda sa San Francisco Bay Area . Bago pa man nai-ayos ng Metallica ang isang tiyak na lineup, tinanong ng hepe ng Metal Blade Records na si Brian Slagel sina Hetfield at Ulrich (na pinaki-kredito bilang "Mettallica") upang i-record ang "Hit the Lights" para sa unang edisyon ng kanyang compilation sa Metal Massacre noong 1982. Ang isang bagong bersyon ng "Hit the Lights" ay magbubukas kalaunan sa kanilang unang album, ang Kill 'Em All, na inilabas noong kalagitnaan ng 1983.  

Ang salitang "thrash metal" ay unang ginamit sa mamamahayag ng musika na Kerrang!  ng mamamahayag na si Malcolm Dome habang gumagawa ng isang sanggunian sa awit ng Anthrax na "Metal thrashing Mad".  Bago ito, tinukoy ng frontman ng Metallica na si James Hetfield ang tunog ng kanyang banda bilang mabilis na metal o malakas na metal. 

Ang isa pang "Big Four"  sa mga thrash na banda na nabuo sa Southern California noong 1981, nang magkita ang mga gitarista na sina Jeff Hanneman at Kerry King habang nag-audition para sa parehong banda at kasunod na nagpasya na bumuo ng kanilang sariling banda. Sina Hanneman at King ay kinuha  ang bokalista / bassista na si Tom Araya, isang dating respiratory therapist, at tambulero na si Dave Lombardo, isang tagamaneho sa paghahatid ng pizza, at ang Slayer ay  nabuo. Ang Slayer ay natuklasan ng hepe ng Metal Blade Records na si Brian Slagel; ang live na pagganap ng banda sa "Phantom of the Opera" ng Iron Maiden ay hinangaan niya at agad niya itong pina-lagda sa kanyang kumpanya. Noong Disyembre 1983, mas mababa sa anim na buwan pagkatapos ng paglabas ng Kill 'Em All, inilabas ng Slayer ang kanilang unang album, ang Show No Mercy . 

Noong 1982, naitala ng Stress kung ano ang itinuturing na unang album ng mabibigat na metal ng Brazil.  Inangkin ito ni Roosevelt "Bala" (bassista at bokalista) na ito ang unang thrash metal album, dahil naitala ito bago ang Kill 'Em All ng Metallica. Gayunpaman, nang maglaon ay sinabi niya na ang ilang mga komposisyon ay may mga elemento ng thrash, tulad ng bilis, mabilis na salit-salit na pagtipa, at ang agresibong tinig at tunog. Gumawa din ang Canada ng mga nakakaimpluwensyang mabilis na metal na band tulad ng Annihilator, Anvil, Exciter, Razor at Voivod . 

 Kalagitnaan ng 1980s 
Ang katanyagan ng thrash metal ay tumaas noong 1984 sa paglabas ng rekord na ikalawa ng Metallica na Ride the Lightining, pati na rin ang pasinaya ng Anthrax na Fistful of Metal . Ang Overkill at Slayer ay naglabas ng pinahaba na mga tugtugin sa mga independyenteng kumpanya sa parehong taon. Ito ay humantong sa isang mas mabibigat na tunog na porma ng thrash, na makikita sa  Bonded by Blood ng bandang Exodus at Hell Awaits ng Slayer. Noong 1985, ay inilabas ng bandang Aleman na  Kreator ang kanilang unang album na Endless Pain at inilabas ng banda ng Brazil na Sepultura  kanilang EP na Bestial Devastation . Ang Megadeth, na binuo ng dating gitarista ng Metallica na si Dave Mustaine, ay naglabas ng kanilang unang album na Killing Is My Business ... ang Business is Good!, at inilabas ng Anthrax ang kiritika na kinikilalang Spreading the Disease noong 1985. 

Mula sa isang malikhaing pananaw, ang taong 1986 ay marahil ang pinakatanyag ng thrash metal, dahil ang isang bilang ng mga kritikal na kinikilala at genre na tumutukoy sa mga album ay inilabas. Ang pangunahing album ng Metallica na Master of Puppets ay inilabas noong Marso, na naging kauna-unahang album ng thrash na sertipikadong platinum, na pinatunayan ng 6 × platinum ng Recording Industry Association of America (RIAA). Inilabas ng Kreator ang Pleasure to Kill noong Abril, na sa kalaunan ay magiging pangunahing impluwensya sa eksena ng death metal   Inilabas ng Megadeth ang  Peace Sells ... but Who's Buying? noong Setyembre, isang album na napatunayan ang komersyal at kritikal na tagumpay ng banda at kung saan sa bandang huli ay binanggit ng AllMusic bilang "isang klasikong mga unang thrash".  Ang Slayer, na itinuturing na isa sa mga pinaka-nakakatakot na thrash metal band noong unang bahagi ng 1980s,   ay inilabas ang Reign in Blood noong Oktubre, isang album na isinasaalang-alang ng ilan na isang solong kamay na binigyan ng inspirasyon ang  kategorya ng death metal .  Gayundin noong Oktubre, inilabas ng Nuclear Assault  ang kanilang unang album na Game Over . 

 Huling bahagi ng 1980s 
Noong 1987, naglabas ang Anthrax ang kanilang ikatlong album na Among the Living, na humiram ng mga elemento mula sa kanilang dalawang naunang inilabas, na may mabilis na tono ng gitara at hatawan ng mga tambol. Death Angel ay kumuha ng isang katulad na diskarte sa kanilang paglabas noong 1987, ang  Ultra-Violence . Noong 1988, ang Suicidal Tendencies, na dati nang naging diretsang hardcore punk na banda, ay naglabas ng kanilang pangunahing unang tatak na  How Will I Laugh Tomorrow When I Can't Even Smile Today , na nakatulong sa pangunguna sa genre ng crossover thrash . 

Ang ikatlong album ng Sepultura, na Beneath the Remains, ay nakakuha sila ng ilang mainstream na apela dahil inilabas ito ng Roadrunner Records . Nagpapatuloy ang bandang Testament sa huling bahagi ng 1980s kasama ang The New Order at Pract What You Preach, kapwa mga album na nagpapakita ng paglaki ng musika ng banda at pagkakaroon ng Testament sa halos kaparehong antas ng katanyagan bilang "Big Four".   Ang Vio-lence at Forbidden, dalawang mga huling sibol sa eksena ng Bay Area thrash metal, ay naglabas ng kanilang unang album na Eternal Nightmare at Forbidden Evil noong 1988. Inilabas ng mga pambato ng Canada na  Annihilator ang kanilang mataas na teknikal na pasimulang Alice in Hell noong 1989, na pinuri dahil sa mabilis nitong mga riff at pinalawig na solong gitara. Lumitaw si Sadus, na nagpapakita ng isang tunog na sa pamamagitan ng walang katapusang bass ni Steve DiGiorgio. Sa Alemanya, inilabas ng Sodom ang  Agent Orange, at ilalabas ni Kreator ang Extreme Aggression . 

Mula 1987 hanggang 1989, inilabas ng Overkill ang Taking Over, Under the Influence at The Year of Decay, itinuturing ang tatlong mga album ang kanilang pinakamahusay. Noong 1988, inilabs naman ng Slayer ang South of Heaven, inilabas din ng Megadeth ang So Far, So Good. . . So What! , Inilabas naman ng Anthrax ang State of Euphoria habang ang Metallica ay . . . And Justice for All at naipalabas ang unang video ng banda, ang World War I -themed song na " One ". 

Ang isang malaking bilang ng mga thrash metal na grupo ay nagbibigay pugay sa mga punk rock at hardcore punk . Ginaya ng Metallica ang Discharge ("Free Speech for the Dumb"), Anti-Nowhere League ("So What?" ), Killing Joke ("the Wait"), Ramones ("53rd & 3rd", bukod sa iba pa), at The Misfits ("Die Die my Darling", " Last Caress / Green Hell"),  at ang Slayer ay naitala ang Undisputed Attitude, isang album ng mga punk rock na sumasaklaw, kabilang ang Minor Threat, unang DRI, at Iggy and the Stooges .  Ginaya ng Megadeth ang dalawang mga kanta ng Sex Pistols (" Anarchy in the UK " at "Problems"), gayundin ang Anthrax (" God Save the Queen " at "Friggin 'the Riggin"). Kinopya din ng Anthrax ang "Protest and Survive" ng Discharge sa kanilang album na Attack of the Killer B's, " We're a Happy Family " ng Ramones, at "New Noise" ng bandang Swiso na Refused bilang isang nakatagong track sa Worship Music . Ginaya naman ng Overkill ang Sex Pistols (" No Feelings "), Ramones (" I'm Against It "), at Dead Boys (" Sonic Reducer ", at " Ain't Nothing to Do "). Bilang karagdagan, kinopya ng Pantera ang Poison Idea ("The Badge").  

 Dekada 1990 
Ang isang bilang ng mga mas tipikal ngunit masasabing sopistikadong mga album ay inilabas noong 1990, kasama na ang Rust in Peace ng Megadeth,   Persistence of Timeng Anthrax, Seasons in the Abyss ng Slayer, Lights. . . Camera. . . Revolution!  ng Suicidal Tendencies , Mga Souls of Black Testament, ang Coma of Souls ng Kreator, ang Cracked Brain Desruction, Twisted into Form ng Forbidden, Ang Impact Is Imminent ng Exodus, at ang groove-oriented na bandan Pantera na Cowboys from Hell . Ang lahat ng mga album ay mga komersyal na may mataas na puntos para sa nabanggit na mga banda. Marami sa mga banda na ito ay nagsimula sa isang pangkat ng paglilibot na tinawag na "Clash of the Titans" sa parehong taon. Maraming mga album na nagpatuloy sa estilo na ito, na nakilala bilang teknikal na thrash metal, ay inilabas noong 1991, tulad ng  Horrorscope, ng Overkill,  Victims of Deception, ng Heathen, Time does Not Heal ng Dark Angel,  Arise ng Sepultura , at Mental Vortex ng Coroner. 

Kalaunan noong 1991, inilabas ng Metallica ang kanilang eponymous album, na kilala bilang "The Black Album". Ang album ay minarkahan ang isang pangkakanyahan na pagbabago sa banda, tinanggal ang karamihan sa bilis at mas mahabang mga istruktura ng kanta ng nakaraang gawain ng banda, at sa halip ay nakatuon sa mas maigsi at mas mabagal na mga kanta. Ito ay ang naging pinakamahusay na album ng banda ayon pagbebenta, at dito nagsimula ang isang alon ng mga thrash metal band na naglabas ng mas maraming mga album na mas naka-tuon sa komersyal. . 

Matapos ang komersyal at masining na kasukdulan para sa genre, ang enerhiya ng thrash metal ay naubos at naabutan ito ng pagsikat ng alternatibong kilusan ng metal at grunge .  Noong 1990s maraming mga beterano na mga bandang metal na nagsimulang magbago upang mas madaling ma-mapakinggan, mga istilo na magiliw sa radyo.  Ang Metallica ay isang kilalang halimbawa ng pagbabago na ito, lalo na sa kanilang mga kalagitnaan hanggang sa pagtatapos 1990s na mga album na Load, at ReLoad, na nagpakita ng mga maliliit na blues at impluwensya ng southern rock, at nakita bilang pangunahing pag-lisan mula sa naunang tunog ng banda.  Kinuha ng Megadeth ang isang mas napapakinggan na ruta ng heavy metal na nagsimula sa kanilang 1992 album na Countdown to Extinction,  at inilabas ng Testament ang ma-himig The Ritual noong 1992.  

Tulad ng higit pang mga matinding genre ng metal na naging tanyag noong 1990s (industrial metal, death metal at black metal ang bawat isa sa paghahanap ng kanilang sariling mga taga-hanga), ang "puno ng pamilya" ng heavy metal ay natagpuan ang sarili nitong pinaghalo ang mga palamuti at estilo.Dunn, Sam (2005). Metal: A Headbanger's Journey. IMDB. Halimbawa, ang mga banda na may lahat ng mga katangiang pangmusika ng thrash metal ay nagsimulang gumamit ng mga ungol ng kamatayan, isang estilo ng boses na hiniram mula sa black metal, habang ang mga banda ng black metal ay madalas na ginagamit ang malamig na pakiramdam ng mga synthesizer, na pinasikat ng industrial metal. Ngayon ang paglalagay ng mga banda sa loob ng natatanging mga subgenres ay nananatiling isang mapagkukunan ng pagtatalo para sa mga tagahanga ng heavy metal, gayunpaman, ang maliit na debate ay naninirahan sa katotohanan na ang thrash metal ay ang nag-iisang nagmamay-ari ng kani-kanilang mga naimpluwensiyahan.

 Mga eksena sa rehiyon 
Ang thrash metal ay lumitaw nang nakararami mula sa isang maliit na mga eksena ng rehiyon, na ang bawat isa ay karaniwang nakikilala sa pamamagitan ng mga natatanging katangian ng mga banda nito. 

 Tingnan din 

 Listahan ng mga bandang metal na thrash 

 Sanggunian 

 Bibliograpiya 

 Ekeroth, Daniel (2008). Swedish Death Metal. Bazillion Points Books. ISBN 978-0-9796163-1-0.
 Pillsbury, Glenn (2006). Damage Incorporated: Metallica and the Production of Musical Identity. Routledge. ISBN 1-136-09122-X.
 Sharpe-Young, Garry (2007). Thrash Metal. Zonda Books Limited. ISBN 978-0-9582684-3-1.
 Weinstein, Deena (2000). Heavy Metal: The Music and Its Culture. Da Capo Press. ISBN 978-0-306-80970-5.
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Kategorya:Musika
Kategorya:Mga estilo ng musika