Sepak takraw

Ang sepak takraw () ay isang larong pampalakasan na katutubo sa Timog-silangang Asya. Naiiba ang sepak takraw sa magkahawig na palakasang footvolley sa paggamit ng bolang yantok at sa pahintulot sa mga manlalaro na gumamit lamang ng kani-kanilang paa, tuhod, dibdib, at ulo para hawakan ang bola.

Sa Indonesia, Brunei, Singapore at Malaysia, sepak takraw ang tawag nila rito. Sa Malaysia, kilala rin ito bilang sepak raga. Sa Pilipinas, "sepak takraw" din ang tawag sa palakasang ito, kahawig ng sipa, habang kilala ang pandaigdigang bersyon bilang sipa takraw o sepak takraw, mga katagang hiniram. Sa Thailand, kilala ito bilang takraw. In Laos, ang tawag dito ay kataw (). Sa Myanmar, kilala ito bilang chin lone, at mas itinuturing bilang sining dahil kadalasang walang kalabang koponan, at ang layunin ay panatilihing nasa hangin ang bola sa kaaya-ayang at kawili-wiling paraan. 

Kabilang sa mga katulad na laro ang sipa, footbag net, footvolley, football tennis, bossaball, jianzi, at jokgu.

Etimolohiya
"Sepak" ang salitang Malay para sa sipa at "takraw" ang salitang Thai para sa bolang yantok; samakatuwid ang literal na kahulugan ng sepak takraw ay "sumipa ng bola".

Iba't iba ang mga pangalan ng sepak takraw sa Timog-silang Asya; kabilang dito ang ; ; , , ; , Pike Kyaw Chin; , ; , Sei Dak; , ka-taw; , "bolang calameae" o "bolang yandok".

 Mga sanggunian