Mycena haematopus

Ang Mycena haematopus , ay isang species ng fungus sa pamilyangMycenaceae , ng Agaricales .  Malawak at karaniwan sa Europa at Hilagang Amerika, at nakolekta rin sa Japan at Venezuela.  Ito ay saprotrophic- ay nangangahulugan na nakakakuha ito ng mga sustansya sa pamamagitan ng pag-ubos ng nabubulok na organikong bagay at ang mga prutas na katawan ay lumilitaw sa mga maliliit na grupo o mga kumpol sa mga nabubulok na mga troso, mga putot, at mga stump ng mga nangungulag na puno, partikular na beech .  Ang halamang-singaw, na unang inilarawan sa siyensiya noong 1799, ay nauuri sa seksiyon ng Lactipedes ng genus Mycena , kasama ang iba pang mga species na gumagawa ng kulay na latex .

 Pagbibigay Ng Pangalan 
Ang species ay una pinangalanan Agaricus haematopus kay Christian Hendrik Persoon noong 1799,Persoon CH. (1799). Obserbasyon ng mycologicae (sa Latin). 2 . Leipzig, Alemanya: Gesnerus, Usterius & Wolfius. p.   56.  at sa ilalim ng pangalan na ito sa pamamagitan Elias Magnus Fries sa kanyang 1821 Systema Mycologicum. Fries EM. (1821). Systema Mycologicum  (sa Latin). 1 . Lundae: Ex Officina Berlingiana. p.   149.   Sa pag- uuri ni Fries, ilan lamang sa genera ang pinangalanan, at ang karamihan sa mga agaric mushroom ay pinagsama sa Agaricus , na kung saan ay nakaayos sa isang malaking bilang ng mga tribo .  Ang Mycena haematopus ay nakakuha ng kasalukuyang pangalan nito noong 1871 nang ang Aleman na si Paul Kummer ay nagbangon ng maraming mga tribong Fries ' Agaricus sa antas ng genus, kabilang ang Mycena .Kummer P. (1871). Der Führer in die Pilzkunde (sa Aleman). Zerbst. p.   109.   Noong 1909 si Franklin Sumner Earle na inilagay ang species sa Galactopus, Earle FS. (1906). "Ang genera ng North American gill fungi". Bulletin ng New York Botanical Garden . 5 : 373-451.  isang genus na hindi na itinuturing na hiwalay mula Mycena. Kirk PM, Cannon PF, Minter DW, Stalpers JA (2008). Diksyunaryo ng Fungi (ika-10 ed.). Wallingford: CAB International. p.   270. ISBN   978-0-85199-826-8 .   Ang Mycena haematopus ay inilalagay sa seksiyon ng Lactipedes , isang grupo ng Mycenas na kinikilala ng pagkakaroon ng isang gatas o kulay na latex sa stem at laman ng takip.Smith, 1947, p. 132.  Ang tukoy na epithet ay nagmula sa mga sinaunang salitang Griyego na nangangahulugang "dugo" (αἱματο-, haimato- ) at "paa" (πους, pous ).Volk T. (Hunyo 2002). " Mycena haematopus , ang blood-foot mushroom" . Tom Volk's Fungus of the Month . UW-Madison Department of Botany . Nakuha noong 2010-02-26 .   Ito ay karaniwang kilala bilang kabute ng dugo't-paa, ang dumudugo sumbrerong engkanto,Sept JD. (2006). Mga Karaniwang Mushroom ng Northwest: Alaska, Western Canada at Northwestern Estados Unidos . Sechelt, BC, Canada: Calypso Publishing. p.   32. ISBN   978-0-9739819-0-2 .  ang burgundydrop bonnet,Marren P (2009-10-29). "Ang magic ng ligaw mushroom Britain"  . Telegraph.co.uk . Nakuha 2010-03-01 .  o ang dumudugong Mycena.Hall IR. (2003). Nakakain at Malalang Mushroom ng Mundo  . Portland: Timber Press. p.   164. ISBN   978-0-88192-586-9 . 

Noong 1914, inilarawan ni Jakob Emanuel Lange ang M.   haematopus var. marginata , ay nailalarawan sa pamamagitan ng mapula-pula kulay sa gilid ng hasang;Lange JE. (1914). "Pag-aaral sa Agarics of Denmark. Bahagi   I. Mycena ". Dansk Botanisk Arkiv . 1 (5): 1-40.  ang espesyalista ng Mycena ay si Rudolph Arnold Maas Geesteranus ay itinuturing na ang kulay ng gill edge na masyadong kakaiba na may taxonomical significance.Maas Geesteranus RA. (1988). "Conspectus of the Mycenas of northern hemisphere 10. Mga Seksyon Lactipedes , Sanguinolentae , Galactopoda , at Crocatae ". Mga paglilitis ng Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen Serye C Biyolohikal at Medikal na Mga Agham . 91 (4): 377-404. ISSN   0023-3374 .   Mycena haematopus var. Ang cuspidata ay unang natagpuan sa Colorado noong 1976, at inilarawan bilang isang bagong pagkakaiba ng mga Micolohistong Amerikanong na sina Duane Mitchel at Alexander H. Smith pagkalipas ng dalawang taon.  Ang mga katawan ng prutas ay nailalarawan sa pamamagitan ng isang "tuka" sa takip na madalas na bumabagsak.Mitchel DH, Smith AH (1978). "Mga tala sa Colorado fungi III: Bago at kagiliw-giliw na mga mushroom mula sa aspen zone". Mycologia . 70 (5): 1040-63. doi : 10.2307 / 3759137 . JSTOR   3759137 .   Ito ay itinuturing bilang Mycena sanguinolenta var. cuspidata ni Maas Geesteranus noong 1988.

 Paglalarawan 
 Ang mga prutas na katawan ng Mycena haematopus ay ang mga reproduktibong istruktura na ginawa ng mga cellular thread o hyphae na lumalaki sa nabubulok na kahoy.  Ang hugis ng takip sa katawan ng prutas ay mag-iiba kumpara sa pagkahinog nito.  Ang mga batang takip, o "mga pindutan", ay hugis ng itlog ( hugis itlog) sa alimusod; Sa ibang pagkakataon, ang mga ito ay nagkakampo (hugis ng kampanilya), at habang ang katawan ng bunga ay umuunlad, habang ang mga gilid ay tumataas nang paitaas upang ang takip ay medyo patag sa umbo (isang sentral na hugis ng utong).Orr DB, Orr RT (1979). Mga mushroom ng Western North America . Berkeley: Press of University of California. p.   235. ISBN   978-0-520-03656-7 .   Ang ganap na lumaki cap ay maaaring umabot ng hanggang sa      sa diameter.  Ang ibabaw ng takip sa una ay lumilitaw na tuyo at natatakpan ng kung ano ang mukhang napakainit na pulbos na pulbos, ngunit sa lalong madaling panahon ay nagiging pinakintab at basa-basa.  Lumilitaw ang medyo takip ng medyong aninag, at bumuo ng mga hugis ng hibla ng gulugod na nakalarawan sa posisyon ng mga hasang sa ilalim.Smith, 1947, pp. 140-44.

Ang kabute ng laman ay maaaring mula sa maputla hanggang sa kulay ng vinaceous, at walang natatanging amoy.  Nagmumula ito ng isang pulang latex kapag pinutol.  May mga karagdagang insekto, na tinatawag na lamellulae, na hindi direktang umaabot mula sa gilid hanggang sa tangkay; ang mga ito ay nakaayos sa dalawa o tatlong serye ng pantay na haba.  Ang haba ay hanggang sa      matangkad at   makapal, guwang at malutong, at isang madilim na mapula-pula-kayumanggi na kulay.  Sa mga batang katawan ng prutas, ang itaas na bahagi ng tangkay ay napakalawak na natatakpan ng kulay-pulbos na kulay na serbesa na may kulay na kayumanggi na may edad na.  Ang stem ay may isang mass ng mga magaspang na buhok.  Tulad ng takip, ang stem ay dumadaloy din ng isang pulang latex kapag ito ay pinutol o nasira.Orr DB, Orr RT (1979). Mga mushroom ng Western North America . Berkeley: Press of University of California. p.   235. ISBN   978-0-520-03656-7 . Smith, 1947, pp. 140-44.

Ang mycena haematopus ay maaaring parasitized sa pamamagitan ng Spinellus fusiger , isa pang fungal species na nagbibigay ng kabute ng isang nakakaibang hitsura.Healy RA, Huffman DR, Tiffany LH, Knaphaus G (2008). Mushrooms at Other Fungi ng Midcontinental United States (Bur Oak Guide)  . Iowa City: University of Iowa Press. p.   147. ISBN   978-1-58729-627-7 . 

 Edibilidad 
Kahit na ang ilang mga mapagkukunan  na M.   Ang haematopus ay nakakain ,McKnight VB, McKnight KH (1987). Isang Gabay sa Patlang sa mga Mushroom: Hilagang Amerika  . Boston: Houghton Mifflin. Plate 19. ISBN   978-0-395-91090-0 . Arora D. (1986). Kabute Demystified: Isang Comprehensive Guide sa Fleshy Fungi  . Berkeley: Ten Speed Press. p.   231. ISBN   978-0-89815-169-5 .  ito ay "halos hindi nagkakahalaga ng pagkolekta dahil sa maliit na sukat nito."   Isaalang ang iba pang mga mapagkukunan na hindi nakakain ang species,Jordan M. (2004). Ang Encyclopedia of Fungi ng Britain at Europe  . London: Frances Lincoln. p.   168. ISBN   978-0-7112-2378-3 .  o inirerekomenda ang pag-iwas sa pagkonsumo, "dahil ang karamihan sa kanila ay hindi pa nasubok para sa toxins."   Ang lasa ng kabute ay banayad sa bahagyang mapait.Kuo M (Disyembre 2010). " Mycena haematopus " . MushroomExpert.Com . Nakuha noong 2013-06-15 . 

 Likas Na Produkto 
Maraming natatanging kemikal ang ginawa ng Mycena haematopus .  Ang pangunahing pigment ay haematopodin <span typeof="mw:Entity" id="mwzQ">&nbsp;</span> B , na kung saan ay kaya sensitibo sa chemically (pagbagsak sa pagkakalantad sa hangin at liwanag) na ang kanyang mas matatag na produkto ng breakdown, haematopodin ,Baumann C, Bröckelmann M, Fugmann B, Steffan B, Steglich W, Sheldrick WS (1993). "Pigment ng fungi." 62. Haematopodin, isang hindi pangkaraniwang pyrroloquinoline na hiwalay mula sa fungus Mycena haematopus , Agaricales ". Angewandte Chemie International Edition sa Ingles . 32 (7): 1087-89. doi : 10.1002 / anie.199310871 .  kilala bago nito natuklasang pagtuklas at paglalarawan noong 2008.Peters S, Jaeger RJR, Spiteller P (2008). "Red pyrroloquinoline alkaloids mula sa kabute Mycena haematopus ". European Journal ng Organic Chemistry . 2008 (2): 319-23. doi : 10.1002 / ejoc.200700739 .   Ang kemikal na synthesis para sa haematopodin ay iniulat noong 1996.Hopmann C, Steglich W (1996). "Pagbubuo ng haematopodin - Isang pigment mula sa kabute ng Mycena haematopus (Basidiomycetes)". Liebigs Annalen . 1996 (7): 1117-20. doi : 10.1002 / jlac.199619960709 .   Ang hematopodins ay ang unang pyrroloquinoline alkaloids na natuklasan sa fungi; Pinagsama ng pyrroloquinolines ang mga istruktura ng pyrrole at quinoline , parehong heterocyclic aromatic organic compound .  Ang mga compound ng ganitong uri ay nagaganap din sa marine sponges at nakakaakit ng interes sa pananaliksik dahil sa iba't ibang mga biological properties , tulad ng cytotoxicity laban sa mga linya ng tumor cell , at parehong mga antifungal at antimicrobial na aktibidad.  Karagdagang mga compound ng alkaloid sa M.   Ang haematopus ay kinabibilangan ng mga red pigments mycenarubins D, E at F. Bago ang pagkatuklas ng mga ito, ang mga pyrroloquinoline alkaloid ay itinuturing na bihira sa mga pinagmumulang terestrial.

 Sanggunian 
Baumann C, Bröckelmann M, Fugmann B, Steffan B, Steglich W, Sheldrick WS (1993). "Pigments of fungi. 62. Haematopodin, an unusual pyrroloquinoline derivative isolated from the fungus Mycena haematopus, Agaricales". Angewandte Chemie International Edition in English. 32 (7): 1087–89. doi:10.1002/anie.199310871.
Bermudes D, Petersen RH, Nealson KH (1992). "Low-level bioluminescence detected in Mycena haematopus basidiocarps" (PDF). Mycologia. 84 (5): 799–802. doi:10.2307/3760392. JSTOR 3760392.
Bessette A, Bessette AR, Fischer DW (1997). Mushrooms of Northeastern North America. Hong Kong: Syracuse University Press. pp. 211–12. ISBN 978-0-8156-0388-7.
Buller AHR. (1924). "The bioluminescence of Panus stypticus". Researches on Fungi. III. London: Longsman, Green and Co. pp. 357–431.
De Held-Jager CM. (1979). "The mushrooms of timber wharves in the vicinity of Gouda Netherlands". Coolia. 22 (2): 52–56. ISSN 0929-7839.
Dennis RWG. (1961). "Fungi venezuelani: IV. Agaricales". Kew Bulletin. 15 (1): 67–156. doi:10.2307/4115784. JSTOR 4115784.
Desjardin DE, Oliveira AG, Stevani CV (2008). "Fungi bioluminescence revisited". Photochemical & Photobiological Sciences. 7 (2): 170–82. doi:10.1039/b713328f. PMID 18264584.
Earle FS. (1906). "The genera of North American gill fungi". Bulletin of the New York Botanical Garden. 5: 373–451.

Fukasawa Y, Osono T, Takeda H (2008). "Dynamics of physicochemical properties and occurrence of fungal fruit bodies during decomposition of coarse woody debris of Fagus crenata". Journal of Forest Research. 14: 20–29. doi:10.1007/s10310-008-0098-0.

Hopmann C, Steglich W (1996). "Synthesis of haematopodin – A pigment from the mushroom Mycena haematopus (Basidiomycetes)". Liebigs Annalen. 1996 (7): 1117–20. doi:10.1002/jlac.199619960709.

Kirk PM, Cannon PF, Minter DW, Stalpers JA (2008). Dictionary of the Fungi (10th ed.). Wallingford: CAB International. p. 270. ISBN 978-0-85199-826-8.
Kummer P. (1871). Der Führer in die Pilzkunde (in German). Zerbst. p. 109.
Lange JE. (1914). "Studies in the Agarics of Denmark. Part I. Mycena". Dansk Botanisk Arkiv. 1 (5): 1–40.

Orr DB, Orr RT (1979). Mushrooms of Western North America. Berkeley: University of California Press. p. 235. ISBN 978-0-520-03656-7.
Persoon CH. (1799). Observationes mycologicae (in Latin). 2. Leipzig, Germany: Gesnerus, Usterius & Wolfius. p. 56.
Peters S, Jaeger RJR, Spiteller P (2008). "Red pyrroloquinoline alkaloids from the mushroom Mycena haematopus". European Journal of Organic Chemistry. 2008 (2): 319–23. doi:10.1002/ejoc.200700739.
Sept JD. (2006). Common Mushrooms of the Northwest: Alaska, Western Canada & the Northwestern United States. Sechelt, BC, Canada: Calypso Publishing. p. 32. ISBN 978-0-9739819-0-2.
Shimomura O. (2006). Bioluminescence: Chemical Principles and Methods. Singapore: World Scientific. pp. 268–75. ISBN 978-981-256-801-4.
Sivinski J. (1981). "Arthropods attracted to luminous fungi". Psyche. 88 (3–4): 383–90. doi:10.1155/1981/79890.
Smith, 1947, pp. 140–44.
Treu R, Agerer R (1990). "Culture characteristics of some Mycena species" . Mycotaxon. 38: 279–309.
"Species Fungorum – Species synonymy". Index Fungorum. CAB International. Archived from the original on 2011-06-10. Retrieved 2010-04-25.

Aronsen A. "Mycena haematopus (Pers.) P. Kumm". A key to the Mycenas of Norway. Archived from the original on 2010-10-12. Retrieved 2010-03-01.

Kategorya:Fungus
Kategorya:Pages with unreviewed translations