Lobito

Ang Lobito ay isang munisipalidad (katumbas ng mga lungsod) sa lalawigan ng Benguela sa Angola. Matatagpuan ito sa baybaying-dagat ng Karagatang Atlantiko, sa hilaga ng Bunganga ng Catumbela.

Mula pa noong 1905 ang lungsod at nakasalalay ang pag-iral nito sa look ng kaparehong pangalan na pinili bilang pambaybaying dulo ng Daambakal ng Benguela patungo sa dakong looban na dumadaan sa Luau patungo sa Katanga sa Demokratikong Republika ng Congo. Ang populasyon noong 2014 ay 324,050 katao, sa loob ng lawak na 3,648 km². Binubuo ang munisipalidad ng mga komyun ng Canjala, Egipto Praia at Lobito.Census 2014 , preliminary results

Opisyal na itinatag ang lungsod noong ika-2 ng Setyembre 1913, at nagdadaos sila ng taunang pagdiriwang para sa nasabing okasyon.

Kasaysayan

Pamumuno ng mga Portuges
Ang Lobito ay itinayo sa isang sandspit at lupang tinambak, kalakip ng isa sa pinakamagandang likas na mga daungan ng Aprika na sinisilong ng isang sandspit na may habang limang kilometro. Ang lumang munisipalidad (concelho) ay itinatag noong 1843 ng pangasiwaang Portuges. Itinatag din ang bayan noong 1843 sa bisa ng kautusan ni Maria II ng Portugal, at sinimulan ang mga  its trabaho sa daungan noong 1903. Ngunit hindi pinasigla ang malaking mga pagunlad hanggang sa matapos ang Daambakal ng Benguela noong 1928 na nagpakawing ng Portuges na Angola sa Belhikanong Congo. Sa ilalim ng pamumunong Portuges, ang pantalan ay isa sa mga pinakaabala sa Angola na nagluluwas ng mga ani mula sa loob at naghahawak ng panlulang pangangalakal mula sa mga minahan sa timog-silangang Belhikanong Congo at Hilagang Rhodesia. Mahalaga rin ang pangingisda, turismo at paglilingkod. Ang karnabal sa Lobito ay isa rin sa pinakatanyag at pinakapatok sa Portuges na Angola.LobitoAnosOuro.wmv, a film of the Lobito in Portuguese Angola, before independence from Portugal Nang dumating ang taong 1843 sinang-ayunan ni Maria II ng Portugal ang pagsilang ng bayan, na sa mga panahong iyon ay nakilala bilang Catumbela das Ostras (Catumbela of Oysters)

=Pagkaraan ng kalayaan mula sa Portugal
Kasunod ng Rebolusyong Carnation noong ika-25 ng Abril 1974 sa Lisbon, inalok ng kalayaan ang Angola. Naging kákauntî ang mga gawain sa pantalan ng lungsod dahil sa mga pagkasira ng panlulan na daambakal at mataas na pangamba noong Digmaang Sibil ng Angola (1975–2002). Nang dumating ang kapayapaan at katatagan noong dekada-2000, sinimulan ng Lobito ang sistema ng muling pagtatayo at ipinagpatuloy ang hakbang nito tungo sa kaunlaran.

Klima
Nakararanas ang Lobito ng banayad na tropikal na klimang medyo tigang na may kaunting mga sukdulan sa temperatura. Napakainit at tuyo ang mga taglamig, habang mas-mainit at mabasa-basa naman ang tag-init. 

Demograpiya

Transportasyon
Ang Lobito ay ang dulo ng Daambakal ng Benguela

Ang Pantalan ng Lobito ay matatagpuan sa Look ng Lobito sa isang sandspit na may humigit-kumulang 4.8 kilometro ang haba. Pinangangasiwaan ang pantalan ng Empresa Portuaria do Lobito. Humahawak ang Pantalan ng Lobito ng 2,000,000 tonelada ng kargamento at 370 barko taun-taon, at kalakip ng pagunlad ng ekonomiya sa rehiyong Benguala, isinasailalim ang mga pasilidad ng pantalan sa pagpapalawak.

Walang sariling paliparan ang Lobito. Sa halip, ang mga pinakamalapit na paliparan ay ang Paliparan ng Catumbela na nasa layong 13 kilometro (8.1 milya) mula sa lungsod, at ang Paliparan ng Benguela na nasa 33 kilometro (21 milya) mula sa lungsod.

Pandaigdigang ugnayan
Mgakakambal ang Lobito sa:
 Sintra, Portugal

Mga sanggunian

Kategorya:Mga pamayanan sa Angola
Kategorya:Mga munisipalidad ng Angola