Pagodang Shwedagon

Ang Pagodang Shwedagon (; , ), opisyal na pinangalang Shwedagon Zedi Daw (, , ), ay isang ginintuang stupa na matatagpuan sa Yangon, Myanmar.

Ang Shwedagon ay ang pinakasagradong pagoda ng mga Budista sa Myanmar, dahil pinaniniwalaang naglalaman ito ng mga relikiya ng apat na nakaraang Buddha ng kasalukuyang kalpa. Kabilang sa mga relikiya ang baston ni Kakusandha, ang pansala ng tubig ni Koṇāgamana, ang isang piraso ng balabal ni Kassapa, at walong hibla ng buhok mula sa ulo ni Gautama.

Itinayo sa Burol ng Singuttara na may 51-metrong (167 ft) taas, 170 m (560 ft) ang taas ng pagoda mula sa dagat,Ang taas ng pagoda hanggang tutok (hanggang sa dulo ng hti nito) ay  ayon sa (UNESCO 2018), at itinayo sa Burol ng Singuttara, na may taas na  ayon sa , at may taas na  mula sa dagat ayon sa  at nangingibabaw ito sa tanawin ng Yangon. Ang mga regulasyon ng Yangon sa pagsosona, na naglilimita sa sukdulang taas ng mga gusali hanggang 127 metro (417 talampakan) lamang mula sa dagat (75% ng taas ng pagoda mula sa dagat) ay nagpapasigurado sa kalitawan ng Shwedagon sa tanawin ng lungsod.

 Kasaysayan 

Ayon sa tradisyon, itinayo ang Pagodang Shwedagon mahigit 2,600 taon ang nakaraan, anupat ito ang pinakamatandang Budistang stupa sa mundo. Ayon sa kuwento, nagkasalubong ang dalawang mangangalakal na kapatid Tapussa at Bhallika sa Gautama Buddha habang buhay pa siya at nakatanggap ng walong hibla ng buhok ng Buddha. Ipinakita ng mga kapatid ang walong hibla ng buhok kay Haring Okkalapa ng Dagon na nagdambana ng mga hibla kasama ng mga ilang relikiya ng tatlong nakaraang Buddha ng Gautama Buddha sa isang stupa sa Burol ng Singuttara sa Myanmar ng kasalukuyang panahon.

Ang unang pagbanggit ng pagoda sa mga salaysay ng kamaharlikaan ay napepetsahang 1362/63 KP (724 ME) lamang kung kailan ipinataas ni Haring Binnya U (r. 1348–1384) ang pagoda ng 18 m (59 ft). Ipinapakita ng ebidensya sa mga Inskripsyon ng Pagodang Shwedagon mula sa paghahari ni Haring Dhammazedi (r. 1471–1492), ang isang talaan ng mga pag-aayos ng pagoda mula 1436. Higit sa lahat, ipinataas ito ni Reynang Shin Saw Pu (r. 1454–1471) ng 40 m (130 ft), at ginintuan ang bagong istruktura. Pagsapit ng simula ng ika-16 na dantaon, ang Shwedagon Pagoda ay naging pinakasikat na lugar ng Budistang peregrinasyon sa Burma.BURMA, D. G . E. HALL, M.A., D.LIT., F.R.HIST.S.Propesor Emeritus ng Unibersidad ng Londres at dating Propesor ng Kasaysayan sa Unibersidad ng Rangoon, Burma. Ikatlong edisyon 1960. Mga pahinang 35-36 

Nagdulot ng pinsala ang mga sunod-sunod na lindol sa mga kasunod na dantaon. Ang naging dahilan ng pinakamalubhang pinasala ay isang lindol ng 1768 na nagpabagsak sa tuktok ng stupa, ngunit ipinataas ito ni King Hsinbyushin noong 1775 sa kasalukuyang taas nito na  (kung hindi susukatin ang taas ng hti (koronang malapayong)). 

Iniabuloy ang isang bagong hti ni Haring Mindon Min noong 1871 pagkatapos ng pagsasanib ng Mababang Burma ng mga Briton. Napatabingi ng isang lindol ng katamtamang lakas noong Oktubre 1970 ang tagdan ng koronang malapayong. Itinayo ang isang bitayan at isinagawa ang malaking pagkukumpuni. 

Ang Pista ng Pagodang Shwedagon, ang pinakamalaking pistang pampagoda sa bansa, ay nagsisimula sa bagong bulan ng buwan ng Tabaung sa tradisyonal na kalendaryong Birmano at nagpapatuloy hanggang bulang kabilugan. Ang pagoda ay nasa Talaan ng Pamana ng Lungsod ng Yangon.

 Talababa 

 Mga sanggunian