Leandro Locsin

Si Leandro V. Locsin (Agosto 15, 1928 – Nobyembre 15, 1994) ay isang pilantropo, kolektor, patron ng sining, mag-aaral ng kasaysayan, tagadisenyo ng set para sa drama, opera at ballet, eksperto sa pottery na Tsino, piyanista at arkitekto na itinanghal na Pambansang Alagad ng Sining sa Arkitektura noong 1990.

Unang yugto ng buhay

Ipinanganak si Leandro Valencia Locsin noong Agosto 15, 1928 kina Guillermo Locsin at Remedios Valencia sa Silay sa Negros Occidental Ikinasal siya kay Maria Cecilia Yulo at nagkaroon sila ng dalawang anak na lalaki.

Edukasyon

Natapos ni Leandro Locsin ang sekundaryang edukasyon sa Unibersidad ng De La Salle noong 1947.

Nag-aral siya ng musika sa Unibersidad ng Santo Tomas at nakamit ang Associate in Arts sa piyano. Lumipat siya sa kursong Arkitektura at nakatapos ng Batsilyer sa Agham sa Arkitektura noong 1953.

Mga nagawa

Ang unang dinisenyo ni Leandro Locsin ay ang Church of the Holy Sacrifice noong 1954, ang unang kapilya sa Pilipinas na bilog na nasa gitna ang altar at bukas ang mga gilid, na matatagpuan sa Unibersidad ng Pilipinas sa Diliman sa Lungsod ng Quezon dahil sa hiling ni Fr. John Delaney S.J. na noon ay chaplain ng Unibersidad ng Pilipinas.

Nakagawa siya ng mga 75 na tirahan, 88 na gusali kasama na ang 11 simbahan at kapilya, 23 gusaling pang-publiko, 48 gusaling pang-komersyo, 6 na hotel at isang gusali ng terminal ng paliparan mula 1955 hanggang 1994. 

Ang pinakamalaki at pinakamamangha niyang ginawa ay ang disenyo ng Istana Nurul Iman na palasyo ng Sultan ng Brunei.
Ilan sa kanyang mga idinisenyo ay ang Cultural Center of the Philippines noong 1966 sa imbitasyon ng noon ay Unang Ginang Imelda Romualdez-Marcos, Folk Arts Theater, Philippine International Convention Center, Philcite at ang Westin Hotel o Sofitel Philippine Plaza na ngayon, na bumubuo sa CCP Complex.

Kasama pa rin sa mga dinesenyo niya ang ang Monterray Apartments, Simbahan ng St. Andrew sa Bel-Air Village,  Hyatt Regency Hotel, Manila Inter-Continental, Plaza, Manila Hotel, Manila Mandarin Hotel, Davao Insular Hotel sa Mindanao, Philamlife Company Building sa Cagayan de Oro City, Manila Memorial Chapel sa Paranaque, Citibank Building, Philippine Bank of Commerce Building, Makati Stock Exchange Building, Ayala Museum, Valle Verde Country Club at Canlubang Golf & Country Club sa Laguna.

Dinisenyo rin niya ang Philippine Stock Exchange Plaza. 

Noong 1967 ay gumawa siya at ang kanyang maybahay ng libro na pinamagatang "Oriental Ceramics Discovered in the Philippines".

Mga parangal na natanggap

Sa bisa ng isang proklamasyon ay ipinahayag na Pambansang Alagad ng Sining sa Arkitektura si Leandro Locsin noong 1990.

Nakamit niya ang Arts and Culture Prize ng Fukuoka Asian Cultural Prizes noong 1992.

Napabilang siya sa Ten Outstanding Young Men sa larangan ng Arkitektura noong 1959. Natanggap din niya ang Pan-Pacific Citation mula sa American Institute of Architects Hawaii Chapter noong 1961; Rizal Centennial Award sa larangan ng Arkitektura noong 1962, Republic Cultural Heritage Award noong 1970, Patnubay ng Sining at Kalinangan Award noong 1972, honorary fellowship sa American Institute of Architects, Prof. R. Gordon Brown Memorial Lectureship ng School of Architecture ng Unibersidad ng Hongkong at ang Likha Award at Gintong Medalya mula sa United Architects of the Philippines noong 1987.

Kamatayan

Yumao si Leandro Locsin noong Nobyembre 15, 1994 sa Makati Medical Center.

Mga sanggunian

Kategorya:Kultura
Kategorya:Kultura at sining
Kategorya:Kultura ng Pilipinas
Kategorya:Gawad ng Pamahalaan ng Pilipinas
Kategorya:Ipinanganak noong 1928
Kategorya:Namatay noong 1994