Ivan Pavlov

Mula sa kanyang pagkabata, ipinakita ni Pavlov ang kanyang intelektuwal na pag-usisa na may hindi pangkaraniwang enerhiya na kanyang tinukoy na "likas na hilig para sa pananaliksik". Naging inspirasyon niya ang mga kumakalat na progresibong idea nina D. I. Pisarev, ang pinakatanyag na Russian na kritikong pampanitikan ng dekada 1860, at I. M. Sechenov, ang ama ng pisyolohiya sa Russia; inabandona ni Pavlov kanyang karera sa relihiyon at itinuon ang kanyang buhay sa agham. Noong 1870, nagpatala siya sa departamento ng pisika at matematika sa University of Saint Petersburg upang makapag-aral ng likas na agham.

Nanalo si Pavlov ng Nobel Prize for Physiology or Medicine noong 1904, at siya ang naging unang Russian na nanalo ng Nobel. Ang isang survey sa Review of General Psychology, na inilathala noong 2002, si Pavlov ang ika-24 sa pinakanabanggit na sikologo ng ika-20 siglo. Ang mga prinsipyo sa classical conditioning ni Pavlov ay matatagpuan na gumagana sa iba't-ibang ng behavior therapy at sa eksperimental at klinikal na setting, tulad ng mga mga silid-aralan at nakakapagbabawas rin ng mga phobias gamit ng systematic desensitization.

 Mga sanggunian 

Kategorya:Mga etologo
Kategorya:Mga pisyologo mula sa Russia
Kategorya:Mga laureado ng Gantimpalang Nobel