An-Naml

Ang An-Naml  (Sale, AlKoranGerrans, S) ay ika-27 kabanata (sūrah) ng Qur'an na may 93 talata (āyāt).

Tungkol sa tiyempo at kontekstuwal na impormasyon na dapat na pahayag (asbāb al-nuzūl), mas nauna itong "Makkan na sura", na nangangahulugan na pinaniniwalaan ito na hinayag sa Mecca, imbis na sa Medina sa kalaunan.

 Buod 
1-3 Ang Quran ay isang direksyon ng mabuting balita sa mga mananampalataya
4-5 Talunan ang mga hindi sumasampalataya dito at sa kabilang buhay
6 Tiyak na bingigay ng Diyos ang Quran kay Muhammad
7-12 Ang kuwento ng Moises sa nagliliyab na punongkahoy
13-14 Tinanggihan ng Paraon at ng mga taga-Ehipto si Moises bilang isang manlilinlang
15 Sina David at Solomon ay pinuri ang Diyos para sa kanilang karunungan
16-17 Pangingibabaw ni Solomon sa Djinn, mga tao, at ibon
18-19 Nalulugod si Solomon sa matalinong langgam
20-44 Ang kuwento ng Reyna ng Saba at pagpalit nito ng pananampalataya sa Islam
45-48 Tinanggihan ng mga Thamoud si Sálih, ang kanilang propeta
49-51 Binalak ng siyam na indibiduwal ang pagwasak ni Sálih at ng kanyang pamilya
52-54 Nawasak ang mga Thamoudita at ang kanilang tagabalangkas, subalit naligtas si Sálih at kanilang mga tagasunod
55-59 Ang kuwento ni Lot at ang pagkawasak ng Sodom
60-68 Ang Diyos, ang manlilikha at tagapanatili, ay mas karapat-dapat ng papuri kaysa sa mga diyus-diyosan
69-70 Kinutya ng mga walang pananampalataya ang mga babala ni Muhammad
71-72 Tiyak na mawawasak sila tulad ng mga tumanggi sa mga dating propeta
73-77 Nabimbin ang hatol sa mga masama sa pamamagitan ng awa ng Diyos
78-80 Pinasyahan ng Qurán ang mga punto ng kontrobersiya sa mga anak ni Israel
81 Naaliw si Muhammad ng katiyakan ng kanyang katapatan
82-83 Itinakwil na mga taong walang pananampalataya ay nabulag sa kanilang kamalian ng kanilang mga gawi
84-90 Mga tanda ng paghatol at wakad ng mga hindi nanampalataya
91 Ligtas ang matuwid mula sa sindak ng hatol
92 Mapaparusahan ang masama
93-94 Iniutos ni Muhammad na sambahin ang Diyos, maging Muslim, at ipahayag ang Qurán
95 Ipapakita ng Diyos ang kanyang mga tanda sa mga totoong nananampalataya 

Kinukuwento ng Sura 27 ang istorya ng mga propetang Musa (Moises), Sulayman (Solomon), Saleh, at Lut (Lot) upang bigyan-diin ang mensahe ng tawhid (monoteismo) sa mga propetang Israelita at Arabe. Ang himala ni Moises, na sinalarawan sa Aklat ng Exodo, ay binanggit na salungat sa pagmamataas at kufr (kakulangan ng paniwala) ng Paraon.

Pinakadetalye ang kuwento ni Solomon: pinalitan ni Solomon ang pananampalataya ni Reyna Bilqis ng Saba' (Saba) sa "totoong relihiyon" pagkatapos mag-ulat ang isang hoopoe (isang makulay na ibon) sa kanya na ang isa siyang reynang sumasamba sa araw. Malamang na inihayag ang sura na ito upang harapin ang ginampanan ng "mga Anak ni Israel" sa mga mananampalataya sa Mecca, upang bigyan-diin at ihabilin ang kabanalan ng mga nakaraang propeta, at upang ipagkaiba ang kasalukuyang mensahe ng Qur'an mula sa nakaraang mga tradisyon.

 Kabuluhan ng pamagat 
Nakuha ang pangalan ng sura mula sa mga langgam kung saan ang pagpapanayam ay naunawaan ni Solomon. Tulad ng Sura 13 (Ang Kidlat) o Sura 29 (Ang Gagamba), walang tematikong kabuluhan Ang Mga Langgam maliban sa isang pamilyar na parirala ito sa mga mananampalataya, isang paalala ng istorya ni Solomon sa sura.

Mga sanggunian

Kategorya:Mga Sura