Surah Al-Ikhlas

Ang Sūrat al-Ikhlāṣ (Arabiko: سورة الإخلاص‎, Ang Kadalisayan) na kilala rin bilang Sūrat al-Tawḥīd (Arabiko: سورة التوحيد‎, Monoteismo) ang ika-112 kapitulo ng Koran na may 4 na talata. 
Mga bersikulong Arabiko

       بِسۡمِ اللّٰہِ الرَّحۡمٰنِ الرَّحِیۡمِ 

 قُلۡ هُوَ  اللّٰہُ  اَحَدٌ
 اَللّٰہُ  الصَّمَدُ
 لَمۡ  یَلِدۡۙ وَ  لَمۡ  یُوۡلَدۡ
 وَ  لَمۡ  یَکُنۡ  لَّهّ   کُفُوًا  اَحَدٌ
Salin

Sa Ngalan ng Allâh, ang Pinakamahabagin, ang Napakamaawain at Ganap na Mapagmahal

1. Sabihin mo, O Muhammad: “Siya ang Allâh na ‘Ahad’ – Bukod-Tangi na ang pagsamba ay para lamang sa Kanya, na wala Siyang katambal na kahit na sinuman.

2. “Ang Allâh ay ‘As-Samad’ – ang Bukod-Tangi na inaasahan ng Kanyang mga nilikha sa lahat ng kanilang pangangailangan, Ganap, walang kakulangan at walang pangangailangan.

3. “Kailanman ay hindi Siya nagkaroon ng anak at kailanman ay hindi Siya ipinanganak at wala Siyang asawa.

4. “At kailanman ay walang maihahalintulad sa Kanya, sa Kanyang Pangalan, sa Kanyang mga Katangian at sa Kanyang mga Gawain, na luwalhati sa Kanya na Kataas-Taasan.”

Kategorya:Mga Sura