Ezo

Ang  (binabaybay din bilang  o )Batchelor, John. (1902). Sea-Girt Yezo: Glimpses at Missionary Work in North Japan, pp. 2-8. ay isang lumang katawagan sa Hapones na tumutukoy sa mga lupaing nasa hilagang bahagi ng  isla ng Honshu sa bansang Hapon.Harrison, John A., "Notes on the discovery of Ezo", Annals of the Association of American Geographers Vol. 40, No. 3 (Sep., 1950), pp. 254-266   Kabilang dito ang hilagang isla ng , na nagpalit ng pangalan mula  bilang  noong 1869,Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Ezo" in Japan Encyclopedia, p. 184. at minsan ay tinatawag pang SakhalinEditors: David N. Livingstone and Charles W. J. Withers (1999) "Geography and Enlightenment", University of Chicago Press, page 206  at ang mga Isla ng Kuril. 

Ang parehong kanji na ginamit bilang isulat ang salitang  , na literal na nangangahulugang " mga  barbarong hipon " sa Tsino, ay maaari ring mabasa sa wikang Hapon bilang  , isang pangalang ibinigay sa mga katutubo ng mga lupaing ito, na kadalasang maituturing bilang mga desendiyente ng mga taong Ainu . 

 Etimolohiya 
Ang  ay isang salitang Hapones na nangangahulugang "dayuhan" na tumutukoy sa mga Isla ng Ainu sa hilaga, na pinangalanan ng mga Hapones bilang .Editors: David N. Livingstone and Charles W. J. Withers (1999) "Geography and Enlightenment", University of Chicago Press, page 206  Ang baybay na  ay sumasalamin sa pagbigkas nito noong mga 1600, kung kailan nakipag-ugnayan ang mga Europeo sa kanila. Ang makasaysayang pagbabaybay na ito ay sumasalamin sa terminong Latin na yezoensis, tulad ng Fragaria yezoensis at Porphyra yezoensis. Gayunpaman, may ilan na gumagamit ng kasalukuyang baybay nito tulad ng kabibeng Hapones na kilala bilang : Mizuhopecten yessoensis.

 Kasaysayan 
Ang unang nailathalang paglalarawan ng  sa Kanluran ay dinala sa Europa ni Isaac Titsingh noong 1796. Kasama sa kanyang maliit na silid-aklatan ng mga librong Hapon kasama ang   ni  . WorldCat, Sangoku Tsūran Zusetsu; alternate romaji Sankoku Tsūran Zusetsu Ang librong ito, na nailathala sa Hapon noong 1785, ay naglarawan sa rehiyong  at ang mga tao. Cullen, Louis M. (2003). 

Noong 1832, suportado ng Oriental Translation Fund ng Great Britain at Ireland ang posthumous na pinaikling paglalathala ng Tankingh's French translation of  .  Si Julius Klaproth ang patnugot, kinumpleto ang gawain na naiwang hindi kumpleto sa pagkamatay ng paunang editor ng libro na si Jean-Pierre Abel-Rémusat .

 Mga Paghahati 
Ang  o  (lit., "Isla ng ") ay nahahati sa ilang mga distrito. Ang una ay ang  , o mga lupaing Hapones, na sakop ang ilang mga paninirahang Hapones sa Tangway ng Oshima. Ang natitira naman sa mga  ay kilala bilang  (lit., "-lupa" o "lupang Ezo"), o mga Lupaing Ainu. Ang  naman ay nahahati sa tatlong bahagi: ang Hilagang  na sakop ang timog ng Sakhalin; Kanlurang  na sakop ang kalahati ng hilagang ; at Silangang  na sakop ang mataong katimugang  at Kapuluang Kuril.Frey, Christopher J. (2007) 

 Tingnan din 

 Taong Ainu

 Republika ng Ezo
 Jeddo, Hapon, isang dating Romanisasyon ng pangalang Edo, ngayon ay Tokyo .

 Mga tala 

 Mga sanggunian 

 Cullen, Louis M. (2003). Isang Kasaysayan ng Japan, 1582-1941: Panloob at Panlabas na Mga Daigdig. Cambridge: Cambridge University Press .ISBN 9780521821551 ; ; OCLC 50694793
 Hayashi, Shihei . (1786).   . Edo: Manuscript. OCLC 44014900
 Klaproth, Julius . (1832). Ang San kokf tsou ay tumakbo sa mga set, ou Aperçu général des trois royaume. Paris: Pondo ng Pagsasalin ng Silangan ng Great Britain at Ireland . OCLC 2563166 ; pati na rin ang OCLC 561284561

 Mga kawingang panlabas 

 Waseda University — Hayashi Shihei . (1785).三国 通 覧 図説 ( Sangoku Tsuran Zusetsu )
 Mga Mapa ng mga Islang Ezo, Sakhalin, at Kuril  mula 1854
Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng Hapones
Kategorya:Hokkaidō
Kategorya:Kasaysayan ng Hapon