Sikolohiyang pampakikitungo

Huwag ikalito sa sikolohiyang panglipunan.

Ang sikolohiyang panlipunan, sikolohiyang pampakikitungo, sikolohiyang pampakikipagkapuwa, sikolohiyang pampakikisalamuha o sikolohiya ng pakikipamuhay sa kapuwa (Ingles: social psychology) ay ang pag-aaral sa kung paano ang interaksiyon o paano nakikipag-ugnayan ang mga tao at mga pangkat ng mga tao. Ang mga iskolar sa ganitong pook na interdisiplinaryo ay karaniwang mga sikologo o kaya mga sosyologo, bagaman ang lahat ng mga sikologong panlipunan ay kapwa gumagamit ng indibiduwal at pangkat bilang mga yunit ng analisis.Social Psychology, David G. Myers, McGraw Hill, 1993. ISBN 0-07-044292-4.

Sa kabila ng kanilang pagiging magkahalintulad, ang mga mananaliksik na pangsikolohiya at pangsosyolohiya ay may gawi na pag-ibahin o paghiwalayin ang kanilang mga layunin, mga pagharap, mga paraan, at terminolohiya. Pinapaburan din nila ang magkahiwalay na mga diyaryong pang-akademiya at mga samahang pamprupesyon. Ang pinakadakilang kapanahunan ng pagtutulungan sa pagitan ng mga sosyologo at mga sikologo ay noong mga panahon na pagkatapos na pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig.Sewell, W. H. (1989). Some reflections on the golden age of interdisciplinary social psychology. Annual Review of Sociology, Vol. 15. Bagaman mayroong tumataas na pagbubukod at espesyalisasyon sa kamakailang mga taon, ilang mga antas ng pagpapatung-patong at impluwensiya ang nananatili sa pagitan ng dalawang mga disiplinang ito.The Psychology of the Social, Uwe Flick, Cambridge University Press, 1998. ISBN 0-521-58851-0.

 Mga sanggunian 

Kategorya:Sikolohiya