Sining ng Pilipinas

Ang sining ng Pilipinas ay tumutukoy sa mga gawang sining na umunlad at tinipon sa Pilipinas mula sa simula ng kabihasnan ng bansa hanggang kasalukuyang panahon.  Sumasalamin ito sa lipunan nito at sa mga hindi Pilipino ang iba't ibang impluwensiyang pang-kalinangan sa kalinangan ng bansa at kung papaano ang mga impluwensiyang iyon ay hinasa ang sining ng bansa.  Maaring tumukoy ang sining ng Pilipinas sa sining biswal, sining nagpapalabas, sining pantela, mga tradisyon, panitikan, sayaw, panulaan, at iba pang anyo ng sining sa bansa.

 Buod 
Ipinangkat ng Pambansang Komisyon para sa Kultura at mga Sining (NCCA) ang sining ng Pilipinas sa dalawang kaurian: tradisyonal at di-tradisyonal. Bawat kaurian ay may mga sub-kategorya.
 Tradisyonal na sining:
 Etnomedisina – kabilang ang mga sining sa hilot at ang mga sining ng mga albularyo at babaylan
 Arkitekturang-bayan – kabilang ang mga bahay na may tayakad, mga bahay na nakatayo sa lupa, at mga bahay na nakatayo sa mga puno.
 Transportasyong pandagat – mga bahay sa bangka, paggawa ng bangka, at mga kinagisnang gawi sa dagat.
 Paghahabi – tulad ng paghahabi habang nakatali ang habihan sa likod ng tao at ibang mga kaugnay na paghahabi.
 Pag-uukit – kabilang ang pag-uukit sa kahoy at mga pambayang lilok na hindi yari sa luad.
 Pambayang sining na tinatanghal – kabilang ang mga sayaw, dula, at drama.
 Panitikang-bayan (winiwika) – kabilang ang mga epiko, awit, at mito.
 Pambayang sining grapiko at sining na inukit – kabilang ang kaligrapiya, pagtatatô, pagsusulat, drowing, at pagpipinta.
 Mga palamuti – tulad ng paggawa ng maskara, paggawa ng alahas, at mga gawang-kamay na metal na pampalamuti.
 Sining sa tela (himaymay) – kabilang ang paghahabi ng mga pananggalang sa ulo, at paggawa ng mga basket at kagamitan sa pangingisda.
 Pagpapalayok – kabilang ang seramika, luad na palayok at lilok.
 Iba pang mga masining na pagpapahayag ng kalinangang tradisyonal – kabilang ang mga gawang-kamay na metal na hindi pampalamuti, sining pandigma, sining sa sobrenatural na pagpapagaling (ng mga karamdaman), sining sa panggagamot, at mga kaugalian sa konstelasyon.
 Di-tradisyonal na sining:
 Sayaw – kabilang ang koreograpiya, direksiyon, at pagtatanghal.
 Musika – kabilang ang komposisyon, direksiyon, at pagtatanghal.
 Teatro – kabilang ang direksiyon, pagtatanghal, disenyo sa produksiyon, disenyo ng liwanag at tunog, at pagsusulat ng itinatanghal na dula.
 Sining biswal – kabilang ang pagpipinta, di-pambayan na lilok, paglikha ng imprenta, potograpiya, sining pang-instalasyon, mga likhang mula sa halo-halong midya, larawang-guhit, sining grapiko, sining pagtatanghal, at paglikha ng larawan.
 Panitikan – kabilang ang panulaan, kathang-isip, sanaysay, at kritisismo o pagsusuring pampanitikan o pansining.
 Sining sa pelikula at brodkast – tulad ng direksiyon, pagsusulat, disenyo sa produksiyon, sinematograpiya, pag-eedit, animasyon, pagtatanghal, at bagong midya.
 Arkitektura at kasamang sining – kabilang ang di-pambayan na arkitektura, panloob na disenyo, arkitekturang paisahe, at disenyong lunsuranin.
 Disenyo – tulad ng disenyo sa moda at disenyong industriyal.

Pagpipinta

Ang masisining na pagpipinta ay ipinakilala noong ika-16 na siglo nang pagdating ng mga Kastila sa Pilipinas. Noong panahong iyon, ang mga Kastila ay madalas magpinta ng mga propaganda tungkol sa relihiyon upang mapalaganap ang Katolisismo sa buong Pilipinas. Ang mga pinta na ito ay laging nakikita sa mga pader ng simbahan, tampok ang mga relihiyosong anyo kung saan lumalabas ang mga aral ng Katoliko. Sa kadahilalan ng pangangasiwa ng simbahan sa sining ng mga Pilipino at pagsakop ng mga Kastila sa Pilipinas, karamihan ng layunin ng mga pinta ay mula sa ika-16 hanggang ika-19 na siglo ay tulong sa simbahang Katoliko.

Sa maagang ika-19 na siglo, ipinakilala ang mas mayaman at edukadong Pilipino sa mas sekular na Pilipinong sining, naging sanhi upang ang sining sa Pilipinas ay lumihis sa mga panrelihiyong paksa. Ang paggamit ng watercolor sa pagpipinta ay nagsimulang isama ang mga tanawin, tirahan ng mga Pilipino, anyo ng mga Pilipino, at mga opisyal sa pamahalaan. Ang mga estampang pagpipinta na itinampok ng mismong pintor ang kaniyang sarili, ang mga alahas ng Pilipino, at ang mga katutububong kasangkapan ng bahay. Ang paksa sa tanawing pagpipinta ay tampok ang mga pangalan ng mga pintor ay tampok ang mga pangalan ng mga pintor na ipininta na maganda sa pinta at ang pang-araw-araw na eksena ng mga karaniwang Pilipino sa pagsalo sa mga araw-araw na gawain. Itong mga pinta ay ginawa sa kanbas, kahoy, at mga iba't-ibang uri ng metal.

 Kalayaan sa sining 
Nakatadhana sa Saligang Batas ng Pilipinas (1987) ang kalayaan sa pananalita at kalayaan ng mga mamamahayag. Sa ilalim ng Artikulong XVI, Seksiyong 10, obligado ang Estado na "maglaan ng patakarang pangkapaligiran para sa ... patas na pagdaloy ng impormasyon papasok, palabas ng, at sa buong bansa, batay sa patakaran na gumagalang sa kalayaan sa pananalita at ng pamahayagan." Tinitiyak din ng Saligang Batas ang kalayaan ng mga mamamahayag sa ilalim ng Seksiyong 4 ng Artikulong III. May pananagutan ang Tanggapan ng Pangulo sa pamamahala ng patakaran ng pamahalaan hinggil sa mga mamamahayag.

Isa rin ang Pilipinas sa mga lumagda sa Pandaigdigang Kasunduan sa mga Karapatang Sibil at Politikal (ICCPR) ng mga Nagkakaisang Bansa, na naglalayong ipagsanggalang ang kalayaan sa pagpapahayag at kalayaan sa mga mamamahayag.

 Pagsesensura 

Noong 2011, tinanggal ng Sentrong Pangkultura ng Pilipinas ang eksibit na Kulo kasunod ng panggigipit mula sa mga pinuno ng relihiyon at mga politiko para mapatanggal ang instalasyong multimedia na "Poleteismo" na obra ni Mideo Cruz. Lumikha ang instalasyon ng pampublikong pagtatalo tungkol sa sining at sensura, at humantong sa mga protesta mula sa mga tagapagtaguyod ng demokrasya at kalayaan sa pagpapahayag ang pag-alis ng eksibit.

 Mga usaping legal hinggil sa mga larawan ng sining ng Pilipinas  
Kinakailangan pa rin ng pahintulot mula sa manlilikha ang mga paggamit ng mga larawan ng mga sining ng Pilipinas na matatagpuan sa pampublikong lugar at protektado pa rin ng karapatang-sipi, lalo na sa mga layuning pangkomersiyo. Walang ibinibigay na tadhanang tungkol sa kalayaan sa panorama ang batas sa karapatang-sipi ng Pilipinas na inaalis ang pangangailangan na humingi ng pahintulot para sa paggamit ng larawan ng isang likhang sining na nakikita sa retrato, tulad ng isang video ng isang paligid kalakip ng isang gusaling dinisenyo ng isang kilalang arkitektong Pilipino at bibilhin ng Netflix ang nasabing video.

 Mga sanggunian 

Kaurian:Pilipinas
Pilipinas