San Paolo d'Argon

Ang San Paolo d'Argon (Bergamasco: ) ay isang comune (komuna o munisipalidad) na may 5,721 naninirahan sa Lalawigan ng Bergamo sa rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga  hilagang-silangan ng Milan at mga  silangan ng Bergamo. Matatagpuan ang commune sa simula ng Lambak Cavallina at tinatawid ito ng dalawang pangunahing kalsada: ang Strada Statale 42 del Tonale e della Mendola at ang Daang Panlalawigan 91 hanggang sa Lawa ng Iseo.

Ito ay tahanan ng isang malaking monasteryong Cluniaca, na itinatag noong 1079. Ito ay naibalik noong ika-16 na siglo, tulad ng ipinakita ng perpektong heometrikong klaustrong Renasimyento (1500 at 1532). Sa dating repektoryo ay mayroong mga fresco (1624) ni Giovanni Battista Lorenzetti. Ang kadikit na simbahan, na inialay sa Pagpapanibagong-paniniwala ni San Pablo, ay itinayong muli sa pagitan ng 1684 at 1690 sa isang sinaunang Romaniko at kumakatawan sa isa sa mga pinakakahanga-hangang halimbawa ng Barokong arkitektura sa Bergamo. Ang puting patsada nito sa lokal na marmol ay itinayo noong 1690. Ang solong malawak na kahadeyero ng nabe ay ganap na pinalamutian ng mga fresco ni Giulio Quaglio (1712 – 13). Tatlong maliliit na kapilya ang bumubukas sa dalawang gilid ng nabe. Kasama sa iba pang mga likhang sining ang mga canvas nina Giuseppe Maria Crespi, Sebastiano Ricci, at Antonio Balestra. Ang kampanaryo ay itinayo muli noong 1738 gaya ng iniulat sa silangang bahagi nito.

Hanggang sa unang bahagi ng ika-20 siglo, ang bayan ay kilala bilang Buzzone, habang ang pangalang "San Paolo d'Argon" ay nakatalaga sa monastikong complex. Mula 1929 hanggang 1948 ang San Paolo d'Argon ay nakipag-isa sa mga kalapit na nayon ng Cenate Sotto at Cenate Sopra na bumubuo ng isang solong komunidad na tinatawag na Cenate d'Argon.

 Mga sanggunian 

 Mga panlabas na link 

 Opisyal na website