Mga manggagawa ng lahat ng bayan, magkaisa!

Ang bansag na "Mga manggagawa ng lahat ng bayan, magkaisa!" () ay isang pariralang nagmumula sa Manipesto ng Partido Komunista nina Karl Marx at Friedrich Engels noong 1848. Tampok ito bilang isa sa mga pinakatanyag na internasyonalistang komunistang sawikain.

Ang pagkakaiba-iba ng pariralang ito ("Mga Manggagawa sa lahat ng lupain, magkaisa") ay nakasulat din sa lapida ni Marx. Ang esensya ng islogan ay ang mga miyembro ng uring manggagawa sa buong mundo ay dapat magtulungan upang talunin ang kapitalismo at makamit ang tagumpay sa tunggalian ng uri.

Balangkas

Limang taon bago ang The Communist Manifesto, ang pariralang ito ay lumitaw sa 1843 na aklat na The Workers' Union ni Flora Tristan.

Ang International Workingmen's Association, na inilarawan ni Engels bilang "ang unang internasyonal na kilusan ng uring manggagawa" ay hinikayat ni Engels na baguhin ang motto nito mula sa League of the Just na "lahat ng tao ay magkakapatid" tungo sa "mga manggagawa sa lahat ng mga bansa, magkaisa!". Sinasalamin nito ang pananaw nina Marx at Engels sa proletaryong internasyunalismo.

Ang parirala ay may magkakapatong na kahulugan: una, na ang mga manggagawa ay dapat magkaisa sa mga unyon upang mas maisulong ang kanilang mga kahilingan tulad ng sahod at mga kondisyon sa trabaho; pangalawa, na ang mga manggagawa ay dapat tumingin sa kabila ng kanilang iba't ibang mga unyon sa paggawa at magkaisa laban sa sistemang kapitalista; at pangatlo, ang mga manggagawa sa iba't ibang bansa ay may higit na pagkakatulad sa isa't isa kaysa sa mga manggagawa at employer ng parehong bansa.