Honoré de Balzac

Si Honoré de Balzac () (20 Mayo 1799 – 18 Agosto 1850) ay isang nobelista at mandudulang Pranses.  Naging magnum opus niya ang sunuran ng halos 100 mga nobela at mga dulang pinamagatan, bilang isang katipunan, na La Comédie humaine ("Komedyang Pantao"), na nagpapakita ng isang panorama o tanawin ng buhay sa Pransiya sa loob ng mga taon pagkaraan ng pagbagsak ni Napoléon Bonaparte noong 1815.

 Talambuhay 
Ipinanganak si de Balzac sa Tours, Pransiya.  Puno ang kanyang maagang bahagi ng buhay ng kahirapan at mahirap na trabaho.  Nakamit niya ang tagumpay nang mailathala ang Le Derniers Chouans noong 1829, at agad na nalunsad ang kanyang kabantugan bilang pinuno ng makatotohanang kathang-isip na mga akda.  Naging isa rin siyang dakilang manunulat na may kapangyarihan sa analisis ng kanyang mga tauhan.  Isa sa pinakatanyag niyang nobela ang Eugénie Grandet, isang pag-aaral ng kasakiman, at nasulat noong 1833.  Nalathala ito sa loob ng unang tomo ng Scenes of Provincial Life ("Mga Eksena ng Buhay sa Lalawigan") noong 1834.  Noong 1843, napabilang ito sa Human Comedy ("Komedyang Pantao")., pahina 188.

 Mga sanggunian 

Kategorya:Mga nobelista
Kategorya:Mga mandudula
Kategorya:Mga manunulat mula sa Pransiya