Sileleddaang

Ang sileleddaang (Ilokano: sileleddaang, na nangangahulugang "puno ng pighati" o "nabibigatan sa lungkot") ay isang tradisyunal na sayawing pambayan na nagmula sa lalawigan ng Ilocos Norte sa Pilipinas. Bilang isang panrehiyong sayaw ng mga Ilokano, ito ay kinikilala sa mga mapagpahayag na galaw na nagpapakita ng malalim na melankolya at bigat ng damdamin, na sumasalamin sa isang natatanging aspeto ng kulturang Ilokano.

 Etimolohiya at kahulugan 
Ang pangalan ng sayaw ay hango sa salitang-ugat na Ilokano na ledaang, na isinasalin bilang "pighati," "dalamhati," o "kalungkutan." Ang panlaping si- at ang pag-uulit (reduplikasyon) sa loob ng salita ay nagbibigay-diin sa isang kalagayan ng pagiging puspos o labis na nadaig ng emosyong ito. Hindi tulad ng maraming sayawing pambayan sa Pilipinas na nagdiriwang ng ani, panliligaw, o tagumpay ng komunidad, ang sileleddaang ay kabilang sa isang mas maliit na uri ng mga sayaw na tumatalakay sa malungkot at introspektibong bahagi ng buhay. Bagaman, isa itong sayaw pa rin na ipinapakita ang panliligaw, sa anyo ng pagsubok at paghihirap.

 Pagtatanghal at istilo 
Ang sileleddaang ay kinikilala bilang isang sayaw ng panliligaw o pakikipag-ugnayan na may kasamang malalim na emosyon. Isang mahalagang katangian ng sayaw na ito ay ang interaksyon sa pagitan ng mga mananayaw. Sa kabila ng mabagal at tila malungkot na ritmo, ang mga galaw ng mga mananayaw ay nagpapakita ng kanilang pagkagusto at pagmamahal sa isa't isa. Bilang isang rural o pambukid na sayaw, ang mga mananayaw ay gumagamit ng payak na kasuotan na karaniwang suot ng mga magsasaka at manggagawa sa lalawigan.

Isang natatanging aspeto ng sileleddaang ay ang pagkakaroon ng pigura o bahagi na tinatawag na "patay". Sa bahaging ito ng sayaw, ang musika ay karaniwang bumabagal o nagiging mas madamdamin upang bigyang-daan ang isang eksenang dramatiko. Sa pigurang ito, ang isang mananayaw ay nagpapakita ng matinding kawalan ng pag-asa o desperasyon, habang ang kanyang kapareha naman ay gumagawa ng mga galaw ng pag-aliw o pag-alo.

 Musika 
Isa sa mga tutog ng sayaw na ito ay tinugtog ni Juan Silos, Jr. at kanyang rondalla noong dekada 1960 sa ilalim ng album na Philippine Folk Dances Vol. IX ng Villar Records. Naroon din sa album na iyon ang ibang mga tradisyunal na sayawing pambayan tulad ng pabirik na mula sa Paracale, Camarines Norte.

Category:Sayaw sa Pilipinas

 Mga sanggunian