ความขัดแย้งในเกาหลี

ความขัดแย้งในเกาหลี เป็นความขัดแย้งที่ยังคงดำเนินอยู่ในปัจจุบัน โดยมีพื้นฐานมาจากการแบ่งเกาหลีระหว่างเกาหลีเหนือ (สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี) และเกาหลีใต้ (สาธารณรัฐเกาหลี) ซึ่งทั้งสองประเทศต่างอ้างตนว่าเป็นรัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมายเพียงแห่งเดียวของเกาหลีทั้งหมด ในช่วงสงครามเย็น เกาหลีเหนือได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียต จีน และพันธมิตรคอมมิวนิสต์อื่น ๆ ในขณะที่เกาหลีใต้ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐ สหราชอาณาจักร และพันธมิตรตะวันตกอื่น ๆ

การแบ่งเกาหลีโดยสหรัฐและสหภาพโซเวียตเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1945 หลังจากความพ่ายแพ้ของญี่ปุ่นทำให้การปกครองเกาหลีโดยญี่ปุ่นสิ้นสุดลง และมหาอำนาจทั้งสองได้ตั้งรัฐบาลแยกจากกันใน ค.ศ. 1948 ความตึงเครียดปะทุขึ้นจนกลายเป็นสงครามเกาหลีซึ่งดำเนินตั้งแต่ ค.ศ. 1950 ถึง 1953 เมื่อสงครามสิ้นสุดลง ทั้งสองประเทศต่างได้รับความเสียหายอย่างหนัก แต่การแบ่งแยกยังคงอยู่ เกาหลีเหนือและใต้ยังคงเผชิญหน้ากันทางทหารโดยมีการปะทะกันเป็นระยะ ความขัดแย้งนี้ดำรงอยู่มาจนสิ้นสุดสงครามเย็นและยังคงดำเนินมาจนถึงปัจจุบัน ปัจจุบันถือเป็นหนึ่งใน 10 ความขัดแย้งที่หยุดนิ่ง (frozen conflicts) ของโลกและถือเป็นหนึ่งในความขัดแย้งที่เก่าแก่ที่สุดควบคู่ไปกับความขัดแย้งข้ามช่องแคบ

สหรัฐยังคงรักษากำลังทหารไว้ในภาคใต้เพื่อช่วยเหลือเกาหลีใต้ตามสนธิสัญญาป้องกันประเทศร่วมระหว่างสหรัฐกับสาธารณรัฐเกาหลีใน ค.ศ. 1997 ประธานาธิบดีบิล คลินตันของสหรัฐอธิบายการแบ่งเกาหลีว่าเป็น "การแบ่งแยกสุดท้ายของสงครามเย็น" ใน ค.ศ. 2002 ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุชของสหรัฐระบุว่าเกาหลีเหนือเป็นสมาชิกของ "แกนแห่งความชั่วร้าย" จากการเผชิญกับการถูกโดดเดี่ยวที่เพิ่มขึ้น เกาหลีเหนือจึงพัฒนาขีดความสามารถด้านขีปนาวุธและนิวเคลียร์ สหรัฐได้ดำเนินการจารกรรมต่อเกาหลีเหนือ รวมถึงปฏิบัติการของเนวีซีลอย่างน้อยสองครั้งที่ชายฝั่งของเกาหลีเหนือใน ค.ศ. 2005 และ 2019 

ช่วงเวลาแห่งความตึงเครียดที่ทวีความรุนแรงขึ้นเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 2017 แต่ในปีต่อมาเกาหลีเหนือ เกาหลีใต้และสหรัฐได้จัดให้มีการประชุมสุดยอดหลายครั้ง ซึ่งให้คำมั่นสัญญาเกี่ยวกับสันติภาพและการปลดอาวุธนิวเคลียร์ สิ่งนี้นำไปสู่ปฏิญญาพันมุนจ็อมในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2018 เมื่อฝ่ายเหนือและใต้ตกลงที่จะทำงานร่วมกันเพื่อปลดอาวุธนิวเคลียร์ในคาบสมุทร ปรับปรุงความสัมพันธ์ระหว่างเกาหลี ยุติความขัดแย้งอย่างเป็นทางการ และมุ่งหน้าไปสู่การรวมชาติอย่างสันติ ในปีต่อ ๆ มา ความพยายามทางการทูตได้หยุดชะงักลงและการเผชิญหน้าทางทหารได้กลับมาเป็นประเด็นสำคัญอีกครั้ง

พรมแดนเกาหลียังคงเป็นพื้นที่ส่วนบุคคลที่มีการวางกำลังทหารมากที่สุดในโลกโดยมีการประจำการของกองทัพประชาชนเกาหลีในภาคเหนือ กองทัพสาธารณรัฐเกาหลีและกองกำลังสหรัฐในเกาหลี (ซึ่งมีความโดดเด่นอย่างมากผ่านกองกำลังผสม) ในภาคใต้ และการประจำการของกองกำลังสหประชาชาติในเขตปลอดทหารเกาหลี (พื้นที่ความมั่นคงร่วมและค่ายโบนิฟาส)

ภูมิหลัง

เกาหลีถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่นในวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1910 และถูกปกครองโดยญี่ปุ่นจนถึงวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1945 ในช่วงที่เกาหลีถูกญี่ปุ่นยึดครอง กลุ่มชาตินิยมและกลุ่มหัวรุนแรงได้ก่อตัวขึ้น ส่วนใหญ่เป็นการเคลื่อนไหวในต่างแดนเพื่อต่อสู้เพื่อเอกราช กลุ่มเหล่านี้มีความเห็นและวิธีแตกต่างกัน จึงไม่สามารถรวมตัวกันเป็นขบวนการระดับชาติเพียงหนึ่งเดียว รัฐบาลชั่วคราวเกาหลีซึ่งมีฐานในจีนไม่สามารถรับการรับรองในวงกว้างได้ ผู้นำจำนวนมากที่สนับสนุนเอกราชเกาหลีรวมถึงอี ซึง-มัน ผู้มีแนวคิดอนุรักษนิยมและสำเร็จการศึกษาจากสหรัฐ ซึ่งได้วิ่งเต้นรัฐบาลสหรัฐ และคิม อิล-ซ็อง ผู้นิยมคอมมิวนิสต์ ซึ่งทำสงครามกองโจรต่อต้านญี่ปุ่นจากแมนจูเรียซึ่งเป็นพื้นที่ใกล้เคียง

ภายหลังการสิ้นสุดของการยึดครอง ชาวเกาหลีระดับสูงหลายคนถูกกล่าวหาว่าให้ความร่วมมือกับจักรวรรดินิยมญี่ปุ่น การต่อสู้อย่างรุนแรงและนองเลือดระหว่างบุคคลและกลุ่มการเมืองต่าง ๆ ที่ปรารถนาจะขึ้นเป็นผู้นำเกาหลีจึงเกิดขึ้นตามมา

การแบ่งเกาหลี (ค.ศ. 1945–1949)

วันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ตามที่ฝ่ายสัมพันธมิตรตกลงกันในการประชุมพ็อทซ์ดัม สหภาพโซเวียตประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นและเคลื่อนทัพเข้าสู่เกาหลี รัฐบาลสหรัฐร้องขอให้การรุกคืบของโซเวียตหยุดลงที่เส้นขนานที่ 38 โดยกองกำลังสหรัฐจะเข้ายึดครองพื้นที่ทางตอนใต้ของเส้นขนานที่ 38 รวมถึงโซลซึ่งเป็นเมืองหลวง การแบ่งเกาหลีออกเป็นสองเขตยึดครองนี้ถูกรวมเข้ากับคำสั่งทั่วไปหมายเลข 1 ซึ่งมอบให้แก่กองกำลังญี่ปุ่นหลังการยอมจำนนของญี่ปุ่นในวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1945 กองทัพแดงเข้าสู่เปียงยางและตั้งรัฐบาลทหารปกครองเกาหลีทางตอนเหนือของเส้นขนาน ส่วนกองกำลังอเมริกายกพลขึ้นบกทางตอนใต้ในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1945 และตั้งรัฐบาลทหารกองทัพสหรัฐในเกาหลี
เดิมทีฝ่ายสัมพันธมิตรได้คาดการณ์ถึงภาวะทรัสตีร่วม (joint trusteeship) ซึ่งจะนำพาเกาหลีไปสู่เอกราช แต่ชาตินิยมเกาหลีส่วนใหญ่ต้องการเอกราชในทันที ขณะเดียวกัน ความร่วมมือช่วงสงครามระหว่างสหภาพโซเวียตและสหรัฐได้เสื่อมถอยลงเมื่อสงครามเย็นเริ่มก่อตัว มหาอำนาจผู้ยึดครองทั้งสองต่างเริ่มผลักดันชาวเกาหลีที่มีแนวคิดทางการเมืองสอดคล้องกับฝ่ายตนเข้าสู่ตำแหน่งที่มีอำนาจและกีดกันฝ่ายตรงข้ามออกไป ผู้นำทางการเมืองที่ก้าวขึ้นมาหลายคนเป็นผู้ลี้ภัยที่เพิ่งเดินทางกลับมาและมีความนิยมเพียงเล็กน้อย ในเกาหลีเหนือ สหภาพโซเวียตสนับสนุนชาวเกาหลีที่เป็นคอมมิวนิสต์ โดยคิม อิล-ซ็อง ซึ่งเคยรับรัฐการในกองทัพโซเวียตตั้งแต่ ค.ศ. 1941 ได้กลายเป็นบุคคลสำคัญทางการเมือง สังคมถูกรวมศูนย์และรวมหมู่ตามแบบโซเวียต ส่วนการเมืองในภาคใต้มีความวุ่นวายมากกว่า แต่อี ซึง-มัน ผู้มีแนวคิดต่อต้านคอมมิวนิสต์อย่างรุนแรงและสำเร็จการศึกษาจากสหรัฐ ถูกวางตัวเป็นนักการเมืองที่โดดเด่นที่สุด

ในเกาหลีใต้ การเลือกตั้งทั่วไปถูกจัดขึ้นในวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 สาธารณรัฐเกาหลี (ROK) ได้รับการสถาปนาขึ้นโดยมีอี ซึง-มันเป็นประธานาธิบดี และเข้าแทนที่การยึดครองทางทหารของสหรัฐอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 สิงหาคม ส่วนในเกาหลีเหนือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี (DPRK) ได้รับการสถาปนาในวันที่ 8 กันยายน โดยมีคิม อิล-ซ็องเป็นนายกรัฐมนตรี กองกำลังยึดครองของโซเวียตออกจากสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1948 ส่วนกองกำลังสหรัฐออกจากสาธารณรัฐเกาหลีในปีต่อมา แม้คณะที่ปรึกษาทางทหารของสหรัฐในเกาหลีจะยังคงอยู่เพื่อฝึกฝนกองทัพสาธารณรัฐเกาหลี ระบอบใหม่ยังใช้ชื่อเรียกเกาหลีที่แตกต่างกัน โดยฝ่ายเหนือเลือกใช้ชื่อโชซ็อน (Choson) ส่วนฝ่ายใต้เลือกใช้ชื่อฮันกุก (Hanguk)

รัฐบาลที่เป็นปรปักษ์ทั้งสองต่างถือว่าตนเองเป็นรัฐบาลของคาบสมุทรเกาหลีทั้งหมด (ดังเช่นที่ยังคงเป็นอยู่ในปัจจุบัน) และทั้งสองฝ่ายต่างมองว่าการแบ่งแยกนี้เป็นเพียงเรื่องชั่วคราว คิม อิล-ซ็องวิ่งเต้นสตาลินและเหมาเพื่อขอรับการสนับสนุนในสงครามรวมชาติ ในขณะที่อี ซึง-มันแสดงความปรารถนาที่จะพิชิตฝ่ายเหนืออยู่บ่อยครั้ง ใน ค.ศ. 1948 เกาหลีเหนือซึ่งครอบครองเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเกือบทั้งหมดได้ตัดการส่งกระแสไฟฟ้าไปยังภาคใต้ ในช่วงก่อนเกิดสงครามกลางเมือง มีการปะทะกันบ่อยครั้งตามแนวเส้นขนานที่ 38 โดยเฉพาะที่แคซ็องและองจิน ซึ่งริเริ่มโดยทั้งสองฝ่าย

ตลอดช่วงเวลานี้มีการก่อการกำเริบเกิดขึ้นในภาคใต้ เช่น การก่อการกำเริบเชจูและกบฏยอซู–ซุนช็อน ซึ่งถูกปราบปรามอย่างโหดเหี้ยม โดยรวมแล้ว มีผู้เสียชีวิตกว่าหนึ่งแสนคนในการต่อสู้ทั่วเกาหลีก่อนที่สงครามเกาหลีจะเริ่มขึ้น

สงครามเกาหลี (ค.ศ. 1950–1953)

ภายใน ค.ศ. 1950 เกาหลีเหนือมีความได้เปรียบทางทหารเหนือกว่าเกาหลีใต้อย่างชัดเจน ผู้ยึดครองชาวโซเวียตได้ติดอาวุธให้ด้วยยุทธภัณฑ์ส่วนเกินและจัดการฝึกอบรมให้ ทหารจำนวนมากที่เดินทางกลับเกาหลีเหนือเป็นผู้ที่ผ่านศึกมาอย่างโชกโชนจากการเข้าร่วมในสงครามกลางเมืองจีนที่เพิ่งสิ้นสุดลง

เกาหลีเหนือรุกรานเกาหลีใต้ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1950 และเข้ายึดครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศได้อย่างรวดเร็ว คิม อิล-ซ็องคาดหวังชัยชนะอย่างรวดเร็ว โดยทำนายว่าจะมีเหตุการณ์ก่อการกำเริบสนับสนุนคอมมิวนิสต์ในภาคใต้ และสหรัฐจะไม่เข้ามาแทรกแซง


เกาหลีได้รับความเสียหายอย่างย่อยยับ พลเรือนและทหารประมาณ 3 ล้านคนถูกสังหาร โซลอยู่ในสภาพพังทลายหลังเปลี่ยนผู้ครอบครองถึงสี่ครั้ง ผู้ลี้ภัยชาวเกาหลีเหนือหลายล้านคนหนีไปยังเกาหลีใต้ อาคารสำคัญเกือบทุกหลังในเกาหลีเหนือถูกทำลาย ส่งผลให้ชาวเกาหลีเหนือพัฒนาความรู้สึกเป็นปรปักษ์อย่างลึกซึ้งต่อสหรัฐ

การสงบศึก (27 กรกฎาคม ค.ศ. 1953)

การเจรจาเพื่อการสงบศึกเริ่มขึ้นในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 ขณะที่สงครามยังคงดำเนินอยู่ ประเด็นหลักคือการสถาปนาเส้นแบ่งเขตแดนใหม่และการแลกเปลี่ยนเชลยศึก หลังสตาลินถึงแก่อสัญกรรม สหภาพโซเวียตช่วยเจรจาให้เกิดการผ่อนปรนข้อกำหนดต่าง ๆ จนนำไปสู่ความตกลงในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1953

ประธานาธิบดีอี ซึง-มันคัดค้านการสงบศึกเนื่องจากจะทำให้เกาหลีตกอยู่ในสภาวะแบ่งแยก เมื่อการเจรจาใกล้จะสิ้นสุดลง เขาพยายามขัดขวางข้อตกลงเกี่ยวกับการปล่อยตัวเชลยศึก และเป็นผู้นำการชุมนุมมวลชนเพื่อต่อต้านการสงบศึก เขาปฏิเสธจะลงนามในความตกลง แต่ยอมตกลงปฏิบัติตามอย่างไม่เต็มใจ

การสงบศึกถือเป็นการเริ่มต้นการหยุดยิงอย่างเป็นทางการแต่ไม่ได้นำไปสู่สนธิสัญญาสันติภาพสำหรับทั้งสองเกาหลี มีการสถาปนาเขตปลอดทหารเกาหลี (DMZ) เขตกันชนระหว่างทั้งสองฝ่าย โดยเป็นเส้นที่ตัดผ่านเส้นขนานที่ 38 แต่ไม่ได้วางตัวตามแนวเส้นขนานนั้น แม้จะมีชื่อว่าเขตปลอดทหาร แต่พรมแดนนี้ยังคงเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีการวางกำลังทหารมากที่สุดในโลก

เกาหลีเหนือประกาศว่าจะไม่ปฏิบัติตามความตกลงสงบศึกอีกต่อไปอย่างน้อยหกครั้ง ใน ค.ศ. 1994, 1996, 2003, 2006, 2009 และ 2013

สมัยสงครามเย็น (ค.ศ. 1953–1991)
หลังสงคราม กองทัพจีนได้ถอนกำลังออกไป แต่กองกำลังสหรัฐยังคงประจำอยู่ในภาคใต้ ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นเป็นระยะยังคงดำเนินต่อไป การยึดครองภาคใต้ของฝ่ายเหนือทิ้งร่องรอยของขบวนการกองโจรที่ยังคงยืนหยัดอยู่ในจังหวัดช็อลลา วันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1953 สหรัฐและเกาหลีใต้ลงนามในสนธิสัญญาป้องกันประเทศร่วม ใน ค.ศ. 1958 สหรัฐนำอาวุธนิวเคลียร์มาติดตั้งในเกาหลีใต้ ใน ค.ศ. 1961 เกาหลีเหนือลงนามในสนธิสัญญาช่วยเหลือซึ่งกันและกันด้านความมั่นคงกับสหภาพโซเวียตและจีน ในสนธิสัญญามิตรภาพ ความร่วมมือ และความช่วยเหลือซึ่งกันและกันจีน–เกาหลีเหนือ จีนให้คำมั่นที่จะมอบความช่วยเหลือทางทหารและด้านอื่น ๆ โดยทันทีในทุกวิถีทางแก่เกาหลีเหนือเพื่อต่อต้านการโจมตีจากภายนอก ในช่วงเวลานี้ รอเบิร์ต เกตส์ อดีตผู้อำนวยการซีไอเอ อธิบายว่าเกาหลีเหนือเป็น "เป้าหมายการข่าวกรองที่ยากที่สุดในโลก" นอกเหนือจากการเผชิญหน้าทางทหารแล้ว ยังมีการทำสงครามโฆษณาชวนเชื่อ ซึ่งรวมถึงการรณรงค์โฆษณาชวนเชื่อด้วยบอลลูน

ระบอบที่อยู่ตรงข้ามกันวางตัวเป็นพันธมิตรกับฝ่ายที่อยู่ตรงข้ามกันในสงครามเย็น ทั้งสองฝ่ายต่างได้รับการรับรองว่าเป็นรัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมายของเกาหลีจากกลุ่มประเทศในขั้วอำนาจที่ต่างกัน เกาหลีใต้กลายเป็นประเทศเผด็จการทหารที่ต่อต้านคอมมิวนิสต์อย่างเข้มข้น ส่วนเกาหลีเหนือเสนอตัวเป็นผู้นำคอมมิวนิสต์สายดั้งเดิมที่แตกต่างจากสหภาพโซเวียตและจีน ระบอบได้พัฒนาลัทธิชูเชหรือการพึ่งตนเอง ซึ่งรวมถึงการระดมสรรพกำลังทางทหารอย่างสุดโต่ง เพื่อตอบสนองต่อภัยคุกคามของสงครามนิวเคลียร์ เกาหลีเหนือได้สร้างสิ่งอำนวยความสะดวกจำนวนมากไว้ใต้ดินและในภูเขา รถไฟใต้ดินเปียงยางเปิดให้บริการในทศวรรษ 1970 โดยมีความสามารถในการใช้เป็นที่หลบภัยระเบิดได้อีกทางหนึ่ง จนถึงต้นทศวรรษ 1970 เกาหลีเหนือมีสถานะทางเศรษฐกิจที่เท่ากับเกาหลีใต้

เกาหลีใต้มีส่วนร่วมอย่างมากในสงครามเวียดนาม นักบินขับไล่เกาหลีเหนือหลายร้อยคนเดินทางไปยังเวียดนามและยิงเครื่องบินสหรัฐตก 26 ลำ คณะผู้เชี่ยวชาญด้านสงครามจิตวิทยาของเกาหลีเหนือมุ่งเป้าไปที่กองกำลังเกาหลีใต้ และกองโจรเวียดนามได้รับการฝึกฝนในเกาหลีเหนือ

ความตึงเครียดระหว่างฝ่ายเหนือและใต้ทวีความรุนแรงขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1960 ด้วยการปะทะกันทางอาวุธระดับต่ำอย่างต่อเนื่องซึ่งเรียกว่าความขัดแย้งในเขตปลอดทหารเกาหลี ใน ค.ศ. 1966 คิมประกาศว่า "การปลดปล่อยภาคใต้" เป็น "หน้าที่ของชาติ" ใน ค.ศ. 1968 หน่วยคอมมานโดเกาหลีเหนือเปิดฉากบุกทำเนียบฟ้า ซึ่งเป็นความพยายามที่ไม่สำเร็จในการลอบสังหารประธานาธิบดีพัก จ็อง-ฮีของเกาหลีใต้ หลังจากนั้นไม่นาน เรือจารกรรมสัญชาติอเมริกัน ยูเอสเอส พิวโบล ถูกกองทัพเรือเกาหลีเหนือยึด ชาวอเมริกันมองวิกฤตการณ์นี้ในบริบทของการเผชิญหน้ากับคอมมิวนิสต์ทั่วโลก แต่รัฐบาลโซเวียตกลับรู้สึกกังวลกับเหตุการณ์ดังกล่าวมากกว่าจะเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง วิกฤตการณ์นี้เริ่มขึ้นโดยคิมซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากความสำเร็จของคอมมิวนิสต์ในสงครามเวียดนาม

ใน ค.ศ. 1967 ยุน อี-ซัง คีตกวีที่เกิดในเกาหลี ถูกสายลับเกาหลีใต้ลักพาตัวในเยอรมนีตะวันตกและถูกคุมขังในเกาหลีใต้ด้วยข้อหาจารกรรมให้ฝ่ายเหนือ เขาได้รับการปล่อยตัวหลังการประท้วงจากนานาชาติ

ใน ค.ศ. 1969 เกาหลีเหนือยิงเครื่องบินจารกรรม EC-121 ของสหรัฐตกเหนือทะเลญี่ปุ่น ส่งผลให้ลูกเรือทั้ง 31 คนเสียชีวิต ถือเป็นการสูญเสียลูกเรืออากาศยานของสหรัฐในครั้งเดียวที่มากที่สุดในช่วงสงครามเย็น ใน ค.ศ. 1969 เครื่องบิน YS-11 ของโคเรียนแอร์ไลน์ถูกจี้และบังคับให้บินไปยังเกาหลีเหนือ ในทำนองเดียวกัน ใน ค.ศ. 1970 ผู้ก่อเหตุจี้บังคับเจแปนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 351 ได้รับการลี้ภัยในเกาหลีเหนือ เพื่อตอบโต้การบุกทำเนียบฟ้า รัฐบาลเกาหลีใต้ได้ตั้งหน่วยพิเศษเพื่อลอบสังหารคิม อิล-ซ็อง แต่ภารกิจดังกล่าวถูกยกเลิกใน ค.ศ. 1972 ในทศวรรษ 1970 เกาหลีใต้ดำเนินโครงการอาวุธนิวเคลียร์ของตนเอง แต่ถูกสหรัฐสั่งห้ามthumb|ทันทีหลังเหตุฆาตกรรมด้วยขวานในเกาหลี ค.ศ. 1976 กระแสต่อต้านเกาหลีเหนือพุ่งสูงขึ้นในเกาหลีใต้ ในภาพนี้ ชาวเกาหลีใต้กำลังเผาหุ่นจำลองผู้นำเกาหลีเหนือ คิม อิล-ซ็อง ในโซล (ค.ศ. 1976)
ใน ค.ศ. 1974 ผู้ฝักใฝ่เกาหลีเหนือพยายามลอบสังหารประธานาธิบดีพักและได้สังหารยุก ย็อง-ซู ภรรยาของเขา ใน ค.ศ. 1976 เหตุฆาตกรรมด้วยขวานที่พันมุนจ็อมส่งผลให้นายทหารกองทัพบกสหรัฐเสียชีวิต 2 นายในเขตปลอดทหารและคุกคามว่าจะกลายเป็นสงครามในวงกว้าง ในทศวรรษ 1970 เกาหลีเหนือลักพาตัวชาวญี่ปุ่นจำนวนหนึ่ง

ใน ค.ศ. 1976 บันทึกการประชุมที่ได้รับการเปิดเผยในปัจจุบันระบุว่าวิลเลียม เคลเมนส์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐ บอกกับเฮนรี คิสซินเจอร์ว่ามีการจู่โจมหรือการรุกล้ำเข้าไปในเกาหลีเหนือจากภาคใต้ถึง 200 ครั้ง แม้จะไม่ใช่โดยกองทัพสหรัฐ ข้อมูลจากนักการเมืองเกาหลีใต้ที่เรียกร้องค่าชดเชยแก่ผู้รอดชีวิตระบุว่า มีสายลับมากกว่า 7,700 คนลักลอบเข้าไปในเกาหลีเหนือตั้งแต่ ค.ศ. 1953 ถึง 1972 ซึ่งในจำนวนนี้เชื่อว่าประมาณ 5,300 คนไม่ได้กลับมา รายละเอียดของการรุกล้ำเหล่านี้เพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้นที่ถูกเปิดเผยต่อสาธารณะ รวมถึงการจู่โจมโดยกองกำลังเกาหลีใต้ใน ค.ศ. 1967 ที่ได้ทำลายสิ่งอำนวยความสะดวกของเกาหลีเหนือไปประมาณ 50 แห่ง  ภารกิจอื่น ๆ รวมถึงการมุ่งเป้าไปที่ที่ปรึกษาจากจีนและสหภาพโซเวียตเพื่อทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเกาหลีเหนือและพันธมิตร

เอริช ฮ็อนเน็คเคอร์ ผู้นำเยอรมนีตะวันออก ซึ่งมาเยือนใน ค.ศ. 1977 เป็นหนึ่งในมิตรสหายต่างชาติที่ใกล้ชิดที่สุดของคิม อิล-ซ็อง ใน ค.ศ. 1986 เยอรมนีตะวันออกและเกาหลีเหนือลงนามในความตกลงความร่วมมือทางทหาร คิมยังมีความใกล้ชิดกับผู้นำคอมมิวนิสต์ที่แยกตัวเป็นอิสระอย่างยอซีป บรอซ ตีโต แห่งยูโกสลาเวีย และนีกอลาเอ ชาวูเชสกู แห่งโรมาเนีย มูอัมมาร์ กัดดาฟี ผู้นำลิเบีย เคยพบกับคิม อิล-ซ็องและเป็นพันธมิตรที่ใกล้ชิดของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี เกาหลีเหนือเริ่มมีบทบาทในขบวนการหัวรุนแรงระดับโลก โดยสร้างความสัมพันธ์กับกลุ่มต่าง ๆ เช่น พรรคแบล็กแพนเทอร์ (Black Panther Party) ในสหรัฐ พรรคแรงงานไอร์แลนด์ และพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา เนื่องด้วยการเน้นความเป็นเอกราชมากขึ้น เกาหลีเหนือจึงเริ่มส่งเสริมลัทธิชูเชในฐานะทางเลือกแทนลัทธิมากซ์–เลนินสายหลักและในฐานะรูปแบบที่ประเทศกำลังพัฒนาควรปฏิบัติตาม

เมื่อการเจรจาเหนือ-ใต้เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1972 เกาหลีเหนือเริ่มได้รับการรับรองทางการทูตจากประเทศนอกกลุ่มคอมมิวนิสต์ ภายในสี่ปี เกาหลีเหนือได้รับการรับรองจาก 93 ประเทศ ซึ่งทัดเทียมกับการได้รับการรับรองของเกาหลีใต้โดย 96 ประเทศ เกาหลีเหนือได้รับอนุญาตให้เข้าสู่องค์การอนามัยโลก และส่งคณะผู้สังเกตการณ์ถาวรชุดแรกไปยังสหประชาชาติ ใน ค.ศ. 1975 เกาหลีเหนือเข้าร่วมขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด

ในช่วงทศวรรษ 1970 ทั้งฝ่ายเหนือและใต้เริ่มสร้างขีดความสามารถทางทหารของตน มีการค้นพบว่าเกาหลีเหนือได้ขุดอุโมงค์ใต้เขตปลอดทหารซึ่งสามารถรองรับทหารได้หลายพันนาย ด้วยความตื่นตระหนกต่อแนวโน้มที่สหรัฐจะถอนตัว เกาหลีใต้จึงได้เริ่มโครงการอาวุธนิวเคลียร์ที่เป็นความลับซึ่งได้รับการคัดค้านอย่างหนักจากรัฐบาลวอชิงตัน

ใน ค.ศ. 1977 ประธานาธิบดีจิมมี คาร์เตอร์ของสหรัฐเสนอให้มีการถอนทหารออกจากเกาหลีใต้ เกิดกระแสต่อต้านอย่างกว้างขวางในอเมริกาและในเกาหลีใต้ โดยผู้วิพากษ์วิจารณ์แย้งว่าสิ่งนี้จะทำให้ฝ่ายเหนือสามารถยึดโซลได้ คาร์เตอร์จึงเลื่อนการถอนตัวออกไป และโรนัลด์ เรแกน ผู้สืบทอดตำแหน่ง ได้ยกเลิกนโยบายนี้และเพิ่มจำนวนทหารเป็นสี่หมื่นสามพันนาย หลังจากที่เรแกนจัดหาเครื่องบินขับไล่ F-16 ให้แก่ภาคใต้ และหลังจากที่คิม อิล-ซ็องไปเยือนมอสโกใน ค.ศ. 1984 สหภาพโซเวียตก็เริ่มต้นความช่วยเหลือและความร่วมมือทางทหารกับภาคเหนืออีกครั้ง
ความไม่สงบในเกาหลีใต้มาถึงจุดสูงสุดด้วยการก่อการกำเริบควังจูใน ค.ศ. 1980 ระบอบเผด็จการเปรียบเปรยการเห็นต่างว่าเป็นการบ่อนทำลายโดยเกาหลีเหนือ ในทางกลับกัน ผู้ประท้วงที่เป็นเยาวชนบางส่วนมองว่าสหรัฐมีส่วนรู้เห็นในการปราบปรามทางการเมืองและคล้อยตามไปกับโฆษณาชวนเชื่อแนวชาตินิยมของฝ่ายเหนือ

ใน ค.ศ. 1983 เกาหลีเหนือลอบวางระเบิดที่ย่างกุ้ง ซึ่งเป็นความพยายามลอบสังหารประธานาธิบดีช็อน ดู-ฮวันของเกาหลีใต้ขณะเยือนพม่าแต่ไม่สำเร็จ การวางระเบิดโคเรียนแอร์ เที่ยวบินที่ 858 ใน ค.ศ. 1987 ในช่วงก่อนโอลิมปิกโซล นำไปสู่การที่รัฐบาลสหรัฐจัดให้เกาหลีเหนืออยู่ในรายชื่อประเทศก่อการร้าย เกาหลีเหนือประกาศคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬา โดยได้รับการสนับสนุนจากคิวบา เอธิโอเปีย แอลเบเนีย และเซเชลส์

ใน ค.ศ. 1986 ชเว ด็อก-ซิน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศเกาหลีใต้ ได้แปรพักตร์ไปยังเกาหลีเหนือ และกลายเป็นผู้นำพรรคช็อนโดอิสต์ช็องอู

ในทศวรรษ 1980 รัฐบาลเกาหลีใต้สร้างเสาธงสูง  ในหมู่บ้านแทซ็องดงในเขตปลอดทหาร เพื่อเป็นการตอบโต้ เกาหลีเหนือจึงสร้างเสาธงสูง   ในหมู่บ้านคีจ็องดงที่อยู่ใกล้เคียง

การโดดเดี่ยวและการเผชิญหน้า (ค.ศ. 1991–2017)

เมื่อสงครามเย็นสิ้นสุดลง เกาหลีเหนือสูญเสียการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียตและตกอยู่ในวิกฤตการณ์เศรษฐกิจ เมื่อผู้นำคิม อิล-ซ็องถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1994 จึงเกิดความคาดการณ์ว่ารัฐบาลเกาหลีเหนืออาจล่มสลายและคาบสมุทรจะถูกรวมเข้าด้วยกันอีกครั้ง ขณะที่อาวุธนิวเคลียร์ของสหรัฐถูกถอนออกจากเกาหลีใต้

ใน ค.ศ. 1994 จากความสงสัยว่าเกาหลีเหนือกำลังพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ ประธานาธิบดีบิล คลินตันของสหรัฐได้พิจารณาการทิ้งระเบิดใส่เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ย็องบย็อนของเกาหลีเหนือ แต่ในเวลาต่อมาเขาได้ยกเลิกทางเลือกนี้เมื่อได้รับคำแนะนำว่าหากสงครามปะทุขึ้น อาจส่งผลให้ทหารสหรัฐเสียชีวิตและบาดเจ็บ 52,000 นายและทหารเกาหลีใต้ 490,000 นายภายในช่วงสามเดือนแรก รวมถึงมีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บที่เป็นพลเรือนจำนวนมาก ในทางกลับกัน สหรัฐและเกาหลีเหนือได้ลงนามในกรอบความตกลงใน ค.ศ. 1994 ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อระงับโครงการนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือ ต่อมาใน ค.ศ. 1998 ประธานาธิบดีคิม แด-จุงของเกาหลีใต้ได้เริ่มนโยบายตะวันฉาย ซึ่งมุ่งเน้นการส่งเสริมความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นกับเกาหลีเหนือ อย่างไรก็ตาม ภายหลังวินาศกรรม 11 กันยายน ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุชของสหรัฐได้ประณามนโยบายดังกล่าว และใน ค.ศ. 2002 ได้ตราหน้าเกาหลีเหนือว่าเป็นสมาชิกของ "แกนแห่งความชั่วร้าย" การเจรจาหกฝ่ายซึ่งประกอบด้วยเกาหลีเหนือ เกาหลีใต้ สหรัฐ รัสเซีย ญี่ปุ่น และจีน เริ่มต้นขึ้นใน ค.ศ. 2003 แต่ไม่สามารถบรรลุข้อยุติได้ จนกระทั่งใน ค.ศ. 2006 เกาหลีเหนือประกาศว่าประสบความสำเร็จในการทดลองนิวเคลียร์ครั้งแรก นโยบายตะวันฉายถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการโดยประธานาธิบดีอี มย็อง-บักของเกาหลีใต้ หลังจากได้รับเลือกตั้งใน ค.ศ. 2007

ในช่วงต้นศตวรรษที่ 21 มีประมาณการว่าความหนาแน่นของอำนาจการยิงในพื้นที่ระหว่างเปียงยางและโซลนั้นสูงกว่าในยุโรปกลางช่วงสงครามเย็น กองทัพประชาชนเกาหลีของฝ่ายเหนือมีจำนวนทหารมากกว่ากองทัพเกาหลีใต้ถึงสองเท่าและมีขีดความสามารถที่จะทำลายโซลด้วยการระดมยิงปืนใหญ่และขีปนาวุธ อย่างไรก็ตาม กองทัพเกาหลีใต้ได้รับการประเมินว่ามีความเหนือกว่าทางเทคนิคในหลายด้าน กองกำลังสหรัฐยังคงประจำอยู่ในเกาหลีใต้และดำเนินการฝึกซ้อมทางทหารประจำปีร่วมกับกองกำลังเกาหลีใต้ รวมถึงการฝึกคีย์รีซอลฟ์ (Key Resolve), โฟลอีเกิล (Foal Eagle) และอุลจี-ฟรีดอมการ์เดียน (Ulchi-Freedom Guardian) ซึ่งเกาหลีเหนือประณามการฝึกเหล่านี้เป็นประจำว่าเป็นพฤติการณ์รุกราน ระหว่าง ค.ศ. 1997 ถึง 2016 รัฐบาลเกาหลีเหนือได้กล่าวหารัฐบาลอื่น ๆ ว่าประกาศสงครามต่อตนถึง 200 ครั้ง นักวิเคราะห์ได้อธิบายว่ากองทหารรักษาการณ์ของสหรัฐเปรียบเสมือน "สายชนวน" ที่รับประกันการแทรกแซงทางทหารของอเมริกา แต่บางส่วนก็ตั้งคำถามว่าจะมีกำลังเสริมที่เพียงพอส่งมาหรือไม่

ในช่วงเวลานี้ เรือดำน้ำเกาหลีเหนือสองลำถูกยึดได้หลังเกยตื้นที่ชายฝั่งเกาหลีใต้ ลำแรกใกล้คังนึงใน ค.ศ. 1996 และอีกลำใกล้ซกโชใน ค.ศ. 1998 ต่อมาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1998 กองทัพเรือเกาหลีใต้ได้จมเรือกึ่งดำน้ำของเกาหลีเหนือในยุทธนาวีที่ยอซู ใน ค.ศ. 2001 ยามฝั่งญี่ปุ่นจมเรือจารกรรมของเกาหลีเหนือในยุทธนาวีที่อามะมิ-โอชิมะ

ใน ค.ศ. 1996 ช็อง ซู-อิล นักวิชาการเกาหลีใต้ ถูกเปิดโปงว่าเป็นสายลับเกาหลีเหนือ ส่วนเกาหลีใต้ได้ยุติการส่ง "ตัวแทนทำลายล้างเกาหลีเหนือ" (North Korea Demolition Agents) เข้าไปจู่โจมในพื้นที่ทางเหนือในช่วงต้นทศวรรษ 2000

ความขัดแย้งทวีความรุนแรงขึ้นใกล้กับแนวเขตทางทะเลที่มีการพิพาทกันซึ่งเรียกว่าแนวจำกัดตอนเหนือ (NLL) ในทะเลเหลือง ใน ค.ศ. 1999 และ ค.ศ. 2002 เกิดการปะทะกันระหว่างกองทัพเรือเกาหลีเหนือและใต้ เรียกว่ายุทธนาวีที่ย็อนพย็องครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง ต่อมาในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2010 เรือนาวีเกาหลีใต้ ช็อนอัน (ROKS Cheonan) อัปปางลงใกล้เกาะแพ็งนย็องในทะเลเหลือง เชื่อกันว่าเป็นฝีมือของตอร์ปิโดเกาหลีเหนือ วันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 เพื่อเป็นการตอบโต้การฝึกซ้อมทางทหารร่วม เกาหลีเหนือได้ยิงปืนใหญ่ใส่เกาะย็อนพย็องใหญ่ของเกาหลีใต้ในทะเลเหลือง และเกาหลีใต้ได้ยิงโต้ตอบ

ใน ค.ศ. 2013 ท่ามกลางความตึงเครียดเกี่ยวกับโครงการขีปนาวุธ เกาหลีเหนือได้บังคับให้ปิดเขตอุตสาหกรรมแคซ็องที่ดำเนินการร่วมกันชั่วคราว เขตดังกล่าถูกปิดอีกครั้งใน ค.ศ. 2016 สมาชิกรัฐสภาเกาหลีใต้คนหนึ่งถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานวางแผนก่อวินาศกรรมเพื่อสนับสนุนฝ่ายเหนือใน ค.ศ. 2013 และถูกจำคุก 12 ปี ใน ค.ศ. 2014 นิวยอร์กไทมส์ รายงานว่า ประธานาธิบดีบารัก โอบามาของสหรัฐได้สั่งให้เพิ่มความเข้มข้นของสงครามไซเบอร์และอิเล็กทรอนิกส์เพื่อขัดขวางการทดสอบขีปนาวุธของเกาหลีเหนือ แต่รายงานนี้ถูกโต้แย้งโดยนักวิเคราะห์จากสถาบันนอทิลัส

ใน ค.ศ. 2016 ท่ามกลางการประท้วง เกาหลีใต้ได้ตัดสินใจติดตั้งระบบต่อต้านขีปนาวุธธาด (THAAD) ของสหรัฐเพื่อตอบโต้ภัยคุกคามทางนิวเคลียร์และขีปนาวุธจากเกาหลีเหนือ หลังเกาหลีเหนือทดลองนิวเคลียร์ครั้งที่ห้าในเดือนกันยายน ค.ศ. 2016 มีรายงานว่าเกาหลีใต้ได้พัฒนาแผนการที่จะทำลายเปียงยางให้ราบคาบหากมีสัญญาณของการโจมตีด้วยนิวเคลียร์ที่กำลังจะเกิดขึ้นจากฝ่ายเหนือ สถานีวิทยุรหัสลับของเกาหลีเหนือเริ่มกลับมาออกอากาศอีกครั้งหลังหยุดไป 16 ปี โดยดูเหมือนจะเป็นการส่งข้อความรหัสไปยังสายลับในภาคใต้ ในขณะที่เกาหลีใต้กำลังเผชิญเรื่องอื้อฉาวทางการเมือง เกาหลีเหนือได้สนับสนุนการถอดถอนประธานาธิบดีพัก กึน-ฮเยอย่างกระตือรือร้น โดยมีการเพิ่มปริมาณการโปรยใบปลิว ในทางกลับกัน กลุ่มผู้สนับสนุนพักได้กล่าวหาพรรคเสรีเกาหลีซึ่งเป็นฝ่ายค้านว่าใช้โลโก้พรรคที่มีพื้นฐานมาจากหอคอยชูเชในเปียงยาง

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 มีรายงานว่ารัฐบาลเกาหลีใต้ได้เพิ่มเงินรางวัลให้แก่ผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือที่นำข้อมูลลับหรือยุทธภัณฑ์ติดตัวมาด้วย นอกจากนี้ยังมีรายงานว่าใน ค.ศ. 2016 แฮกเกอร์เกาหลีเหนือได้ขโมยข้อมูลทางทหารที่เป็นความลับของเกาหลีใต้ รวมถึงแผนลอบสังหารคิม จ็อง-อึน ตามความเห็นของผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์ เกาหลีเหนือมีกองทัพแฮกเกอร์ที่ได้รับการฝึกฝนมาเพื่อรบกวนเครือข่ายคอมพิวเตอร์ของศัตรูและขโมยทั้งเงินและข้อมูลละเอียดอ่อน ในทศวรรษที่ผ่านมา เกาหลีเหนือถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการโจมตีทางไซเบอร์และการแฮกข้อมูลหลายครั้งในเกาหลีใต้และที่อื่น ๆ รวมถึงการแฮกข้อมูลของโซนี่พิคเจอร์สซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นการแก้แค้นที่การออกฉายภาพยนตร์ดิอินเทอร์วิว คู่หูสัปดนตะลุยเกาหลีเหนือ ใน ค.ศ. 2014 ที่นำเสนอภาพการลอบสังหารคิม จ็อง-อึน

ความตึงเครียดและการผ่อนคลาย (ค.ศ. 2017–2021)


ค.ศ. 2017 เป็นช่วงเวลาแห่งความตึงเครียดที่เพิ่มสูงขึ้นระหว่างสหรัฐและเกาหลีเหนือ ในช่วงต้นปี ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ของสหรัฐที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งได้ยกเลิกนโยบาย "ความอดทนเชิงยุทธศาสตร์" ที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาลโอบามาก่อนหน้า ในช่วงปลายปี มุน แจ-อินได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีเกาหลีใต้ด้วยคำสัญญาที่จะกลับไปใช้นโยบายตะวันฉาย วันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 เกาหลีเหนือทดสอบขีปนาวุธข้ามทวีป (ICBM) ครั้งแรกสำเร็จ โดยตั้งชื่อว่าฮวาซ็อง-14 และทำการทดสอบอีกครั้งในวันที่ 28 กรกฎาคม วันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2017 สหประชาชาติกำหนดการคว่ำบาตรเพิ่มเติมซึ่งรัฐบาลเกาหลีเหนือตอบโต้ด้วยการเพิกเฉย
คิม จ็อง-อึนและดอนัลด์ ทรัมป์จับมือกันที่การประชุมสุดยอดที่สิงคโปร์|thumb|left

ภายหลังการคว่ำบาตร ทรัมป์เตือนว่าภัยคุกคามทางนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือ "จะถูกตอบโต้ด้วยไฟและความโกรธเกรี้ยว และตรงไปตรงมาคืออำนาจในรูปแบบที่โลกไม่เคยเห็นมาก่อน" เพื่อตอบโต้ เกาหลีเหนือประกาศว่ากำลังพิจารณาการทดสอบขีปนาวุธที่จะตกลงใกล้ดินแดนกวมของสหรัฐ เกาหลีเหนือทำการทดลองนิวเคลียร์ครั้งที่หกในวันที่ 3 กันยายน การทดลองได้รับการประณามจากนานาชาติและส่งผลให้มีการใช้การคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจเพิ่มเติมต่อเกาหลีเหนือ วันที่ 28 พฤศจิกายน เกาหลีเหนือยิงขีปนาวุธอีกครั้ง ซึ่งตามข้อมูลของนักวิเคราะห์ระบุว่ามีขีดความสามารถในการโจมตีได้ทุกที่ในสหรัฐ การทดสอบส่งผลให้สหประชาชาติคว่ำบาตรประเทศเพิ่มเติม

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 มีการจัดการประชุมรัฐมนตรีต่างประเทศแวนคูเวอร์ว่าด้วยความมั่นคงและเสถียรภาพบนคาบสมุทรเกาหลี โดยแคนาดาและสหรัฐร่วมเป็นเจ้าภาพ เกี่ยวกับวิธีการเพิ่มประสิทธิภาพของการคว่ำบาตรเกาหลีเหนือ ประธานร่วม (รัฐมนตรีต่างประเทศแคนาดา ฟรีแลนด์ และรัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐ ทิลเลอร์สัน) ได้ออกสรุปประเด็นที่เน้นย้ำถึงความเร่งด่วนในการโน้มน้าวให้เกาหลีเหนือปลดอาวุธนิวเคลียร์และเน้นย้ำถึงความจำเป็นของการคว่ำบาตรเพื่อสร้างเงื่อนไขสำหรับทางออกทางการทูต

เมื่อคิม จ็อง-อึนเสนอจะเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ในเกาหลีใต้ผ่านสุนทรพจน์ปีใหม่ สายด่วนโซล–เปียงยางได้กลับมาเปิดอีกครั้งหลังปิดไปเกือบสองปี ในเดือนกุมภาพันธ์ เกาหลีเหนือส่งคณะผู้แทนระดับสูงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนไปยังการแข่งขัน นำโดยคิม ยอ-จ็อง น้องสาวของคิม จ็อง-อึน และประธานคิม ย็อง-นัม ซึ่งได้ส่งคำเชิญไปยังประธานาธิบดีมุนเพื่อเยือนฝ่ายเหนือ คิม จ็อง-อึนและมุ พบกันที่พื้นที่ความมั่นคงร่วมในวันที่ 27 เมษายน ซึ่งพวกเขาประกาศว่ารัฐบาลของพวกเขาจะทำงานไปสู่คาบสมุทรเกาหลีที่ปลอดอาวุธนิวเคลียร์และทำให้สันติภาพระหว่างเกาหลีเหนือและใต้เป็นทางการ วันที่ 12 มิถุนายน คิมพบกับดอนัลด์ ทรัมป์ที่การประชุมสุดยอดในสิงคโปร์และลงนามในปฏิญญา เพื่อยืนยันความมุ่งมั่นเดียวกัน ทรัมป์ประกาศว่าเขาจะยุติการซ้อมรบทางทหารกับเกาหลีใต้และส่งสัญญาณถึงการถอนทหารอเมริกันออกทั้งหมดthumb|ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์เยี่ยมชมเขตปลอดทหารเกาหลี
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2018 ในการประชุมสุดยอดกับมุนที่เปียงยาง คิมตกลงที่จะรื้อถอนสิ่งอำนวยความสะดวกด้านอาวุธนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือ หากสหรัฐดำเนินการตอบแทน รัฐบาลทั้งสองยังประกาศด้วยว่าจะสถาปนาเขตกันชนที่พรมแดนเพื่อป้องกันการปะทะ วันที่ 1 พฤศจิกายน มีการสถาปนาเขตกันชนทั่วเขตปลอดทหาร (DMZ) เพื่อช่วยให้มั่นใจว่าจะยุติความเป็นปรปักษ์ทั้งทางบก ทะเล และอากาศ เขตกันชนทอดยาวจากทางเหนือของเกาะท็อกจ็อกไปยังทางใต้ของเกาะโชในทะเลตะวันตกและทางเหนือของซกโชและทางใต้ของอำเภอทงช็อนในทะเลตะวันออก (ทะเลญี่ปุ่น) นอกจากนี้ ยังมีการสถาปนาเขตห้ามบินตามแนวเขตปลอดทหาร

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ที่ฮานอย การประชุมสุดยอดครั้งที่สองระหว่างคิมและทรัมป์พังทลายลงโดยไม่มีข้อตกลง วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2019 ประธานาธิบดีทรัมป์พบกับคิม จ็อง-อึนพร้อมกับมุน แจ-อินที่เขตปลอดทหาร ทำให้เขาเป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนแรกที่ดำรงตำแหน่งอยู่ซึ่งได้เข้าสู่เกาหลีเหนือ การเจรจาในสต็อกโฮล์มเริ่มขึ้นในวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2019 ระหว่างคณะเจรจาของสหรัฐและเกาหลีเหนือ แต่พังทลายลงหลังผ่านไปหนึ่งวัน วันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2020 เวลาประมาณ 14:49 น. ระบอบเกาหลีเหนือของคิม จ็อง-อึนระเบิดสำนักงานประสานงานร่วมเหนือ-ใต้ในเขตอุตสาหกรรมแคซ็อง ในช่วงปลาย ค.ศ. 2021 ประธานาธิบดีมุน ซึ่งใกล้จะสิ้นสุดวาระห้าปี จัดการประชุมเรื่อง "ปฏิญญาแห่งการสิ้นสุดสงคราม: ข้อจำกัดและแนวโน้ม" โดยยังคงพยายามหาทางออกทางการทูต แต่เรื่องนี้ถูกต่อต้านจากวิทยากรบางคน รวมถึงตัวแทนของพรรคพลังประชาชน

สิ้นสุดการผ่อนคลาย (ค.ศ. 2021–2024)
วันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2022 เกาหลีเหนือผ่านกฎหมายเพื่อประกาศตนเป็นรัฐที่ครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2022 การซ้อมรบของกองทัพอากาศสหรัฐและเกาหลีใต้ที่เรียกว่าวิจิแลนต์สตอร์ม (Vigilant Storm) ถูกตอบโต้ด้วยการทดสอบขีปนาวุธและการซ้อมรบของกองทัพอากาศโดยเกาหลีเหนือ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2022 โดรนเกาหลีเหนือห้าลำบินเข้าสู่น่านฟ้าเกาหลีใต้ โดยหลบหลีกการป้องกันของเกาหลีใต้ และลำหนึ่งบินเข้าไปในเขตห้ามบินรอบทำเนียบฟ้า ในช่วงปลาย ค.ศ. 2022 สำนักข่าวกรองแห่งชาติเกาหลีใต้เริ่มปฏิบัติการจู่โจมชุดหนึ่งเพื่อมุ่งเป้าไปที่กลุ่มสายลับเกาหลีเหนือที่ถูกกล่าวหา

ณ ค.ศ. 2023 สิ่งพิมพ์เกาหลีเหนือยังคงถูกเซ็นเซอร์ในเกาหลีใต้ ในขณะเดียวกัน เกาหลีเหนือได้รณรงค์ต่อต้านวัฒนธรรมต่างชาติ ในขณะที่รัฐบาลสหรัฐสนับสนุนการไหลเวียนของข้อมูลจากภายนอกเข้าไปในเกาหลีเหนือ

วันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2024 เกาหลีเหนือยิงกระสุนปืนใหญ่ 200 นัดไปทางเกาะย็อนพย็อง

เกาหลีเหนือละทิ้งเป้าหมายการรวมชาติอย่างสันติ
วันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2024 ระหว่างการกล่าวสุนทรพจน์ต่อคณะกรรมการกลางพรรคแรงงานเกาหลี คิม จ็อง-อึนเรียกร้องให้มีการ "พลิกผันขั้นพื้นฐาน" ในจุดยืนของเกาหลีเหนือที่มีต่อเกาหลีใต้ โดยเรียกเกาหลีใต้ว่าเป็น "ศัตรู" เขากล่าวว่า "บทสรุปที่ครอบคลุมของพรรคหลังทบทวนความสัมพันธ์ระหว่างเกาหลีที่ดำเนินมาหลายทศวรรษคือ การรวมชาติไม่มีทางบรรลุผลได้กับพวกสวะสาธารณรัฐเกาหลี (ROK) ที่กำหนด 'การรวมชาติด้วยการดูดกลืน' และ 'การรวมชาติภายใต้ระบอบประชาธิปไตยเสรีนิยม' เป็นนโยบายรัฐของตน" ซึ่งเขากล่าวว่า "ขัดแย้งอย่างรุนแรงกับแนวทางรวมชาติของเราที่ว่า: หนึ่งชาติ หนึ่งรัฐ สองระบบ"

คิมอ้างถึงการอ้างสิทธิ์ของรัฐธรรมนูญเกาหลีใต้เหนือคาบสมุทรเกาหลีทั้งหมดและนโยบายของประธานาธิบดียุน ซ็อก-ย็อลของเกาหลีใต้ที่มีต่อฝ่ายเหนือว่าเป็นหลักฐานว่าเกาหลีใต้เป็นพันธมิตรที่ไม่เหมาะสมสำหรับการรวมชาติ เขากล่าวว่าความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองเกาหลีในปัจจุบันเป็น "รัฐที่เป็นศัตรูต่อกันและเป็นความสัมพันธ์ระหว่างสองรัฐคู่สงคราม" และไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบ "ผู้มีสายเลือดเดียวกันหรือเป็นเนื้อเดียวกัน" อีกต่อไป และกล่าวต่อไปว่าเป็นเรื่อง "ไม่เหมาะสม" ที่จะหารือประเด็นเรื่องการรวมชาติ "กับกลุ่มก้อนที่แปลกประหลาดนี้ [เกาหลีใต้] ซึ่งเป็นเพียงสมุนอาณานิคมของสหรัฐ แม้จะใช้คำวาทศิลป์ [ที่พวกเราเคยใช้] ว่า 'เพื่อนร่วมชาติ' ก็ตาม"

คิมยืนยันการเปลี่ยนแปลงนโยบายเพิ่มเติมในเดือนมกราคม ค.ศ. 2024 เมื่อเขากล่าวสุนทรพจน์ต่อสมัชชาประชาชนสูงสุด (SPA) โดยเรียกร้องให้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญเพื่อลบการอ้างถึงความร่วมมือและการรวมชาติ ตลอดจนระบุพรมแดนดินแดนของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี (DPRK) และเพิ่มมาตราที่ระบุว่าสาธารณรัฐเกาหลี (ROK) เป็นประเทศที่เป็นศัตรูที่สุด เขายังปฏิเสธแนวจำกัดตอนเหนือทางทะเล โดยกล่าวว่า "หากสาธารณรัฐเกาหลีรุกรานดินแดนทางบก น่านฟ้า หรือน่านน้ำของเราแม้เพียง 0.001 มิลลิเมตร จะถือว่าเป็นการยั่วยุให้เกิดสงคราม" สมัชชาประชาชนสูงสุดยังลงคะแนนเสียงให้ยกเลิกองค์การความร่วมมือระหว่างเกาหลีสามแห่ง ได้แก่ คณะกรรมการเพื่อการรวมชาติอย่างสันติแห่งปิตุภูมิ, องค์การความร่วมมือประชาชนเกาหลี และการท่องเที่ยวระหว่างประเทศคึมกังซันthumb|ประธานาธิบดียุน ซ็อก-ย็อลของเกาหลีใต้ กับประธานาธิบดีโจ ไบเดินของสหรัฐ ในห้องทำงานรูปไข่ เมษายน ค.ศ. 2023
สัญลักษณ์หนึ่งของเรื่องนี้คือการทำลายซุ้มประตูการรวมชาติในเปียงยางเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2024 คิม จ็อง-อึนกล่าวในการประชุมครั้งที่ 10 ของสมัชชาประชาชนสูงสุดชุดที่ 14 แห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีว่า: "เราควรดำเนินขั้นตอนต่าง ๆ เช่น การรื้อถอน 'อนุสรณ์สถานแห่งสามหลักการเพื่อการรวมชาติแห่งชาติ' ซึ่งตั้งอยู่อย่างไม่เหมาะสมที่ทางเข้าทางใต้ของนครหลวงเปียงยาง เพื่อกำจัดแนวคิดเรื่อง 'การรวมชาติ' 'การปรองดอง' และประวัติศาสตร์แห่งชาติที่ฆ่าฟันกันเองของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี" วันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 เกาหลีเหนือได้ลบภาพคาบสมุทรเกาหลี ซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์อ้างอิงถึงการรวมชาติ ออกจากเว็บไซต์หลักของตน

วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2024 รัฐบาลของประธานาธิบดียุน ซ็อก-ย็อลวางแผนที่จะพัฒนาวิสัยทัศน์ใหม่ของการรวมชาติกับเกาหลีเหนือเพื่อให้รวมหลักการประชาธิปไตยเสรีนิยมเข้าไปด้วย เกาหลีใต้มีแผนปรับปรุงวิสัยทัศน์การรวมชาติเป็นครั้งแรกในรอบ 30 ปี นี่เป็นการแก้ไขสูตรการรวมชาติของประชาคมแห่งชาติครั้งแรก ซึ่งเป็นนโยบายการรวมชาติของเกาหลีใต้ที่เปิดตัวในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1994 ภายใต้รัฐบาลของอดีตประธานาธิบดีคิม ย็อง-ซัม

วันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2024 คณะรัฐมนตรีของเกาหลีใต้ระงับปฏิญญาพันมุนจ็อม ค.ศ. 2018 ด้วยความตึงเครียดบริเวณพรมแดนจากบอลลูนบรรทุกขยะโดยเกาหลีเหนือ วันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2024 เกาหลีใต้ประกาศกลับมาส่งเสียงผ่านลำโพงโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านเกาหลีเหนือหลังจากมีการส่งบอลลูน กองทัพของโซลตรวจพบบอลลูนประมาณ 330 ลูกตั้งแต่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2024 โดยพบประมาณ 80 ลูกในดินแดนเกาหลีใต้ สำนักประธานาธิบดีระบุว่าการออกอากาศมีเป้าหมายเพื่อส่งข้อความแห่งความหวังไปยังกองทัพและพลเมืองเกาหลีเหนือ การตอบโต้นี้เกิดขึ้นหลังนักกิจกรรมในภาคใต้ปล่อยบอลลูนบรรจุเพลงเคป็อป ธนบัตรดอลลาร์ และโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านคิม จ็อง-อึนมานานหลายสัปดาห์ ซึ่งทำให้เปียงยางโกรธจัด การออกอากาศผ่านลำโพงกลับมาดำเนินการอีกครั้งหลังจากเกาหลีใต้ระงับความตกลง ค.ศ. 2018 ทำให้สามารถรณรงค์โฆษณาชวนเชื่อและอาจมีการซ้อมรบใกล้พรมแดน

เกาหลีเหนืออ้างว่ามีผู้สมัครเข้ากองทัพ 1.4 ล้านคนหลังกล่าวหาว่าเกาหลีใต้ส่งโดรนรุกล้ำ เพื่อตอบโต้ โซลกำลังจำกัดกิจกรรมแจกใบปลิวใกล้พรมแดนเพื่อป้องกันการยกระดับความรุนแรง

รัฐธรรมนูญฉบับแก้ไขของเกาหลีเหนือในขณะนี้กำหนดให้เกาหลีใต้เป็น "รัฐปรปักษ์" ยุติการแสวงหาการรวมชาติอย่างสันติและเพิ่มการสร้างปราการทางทหารตามแนวพรมแดน ในเวลาเดียวกัน เกาหลีเหนือได้ระเบิดถนนและทางรถไฟที่เชื่อมต่อกับเกาหลีใต้ในบางพื้นที่ระหว่างพรมแดนเกาหลี

ในฐานะส่วนหนึ่งของความตกลงเกาหลีเหนือ–รัสเซีย เกาหลีเหนือยังส่งหน่วยทหารแยกไปยังพรมแดนยูเครน–รัสเซีย ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2024 หน่วยข่าวกรองจากยูเครน เกาหลีใต้ และสหรัฐเริ่มรายงานการส่งทหารเกาหลีเหนือหลายพันนายไปยังรัสเซีย(2nd LD) N. Korea decides to dispatch 12,000 soldiers to support Russia in Ukraine war: spy agencyNorth Korean troops have arrived in Russia to fight Ukraine, says SeoulNorth Korean troops in Russia readying for combat in Ukraine war, S.Korea says ในตอนแรกมอสโกและเปียงยางปฏิเสธข้อมูลนี้ แต่ในการประชุมสุดยอดบริกส์ วลาดิมีร์ ปูตินยอมรับว่ามีชาวเกาหลีเหนืออยู่จริงเป็นครั้งแรก โดยไม่ระบุวัตถุประสงค์ของการมาของพวกเขา

วันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2024 ประธานาธิบดียุนประกาศกฎอัยการศึกในเกาหลีใต้ เขาให้เหตุผลโดยการกล่าวหาสมาชิกสมาชิกรัฐสภาเกาหลีว่าเป็นพวกสนับสนุนเกาหลีเหนือ อย่างไรก็ตาม ยุน ยกเลิกกฎอัยการศึกหลังสมัชชาแห่งชาติผ่านมติฉุกเฉินยกเลิกการประกาศดังกล่าวหลายชั่วโมงหลังจากสุนทรพจน์ของยุน

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2025 เกาหลีใต้ผ่อนปรนข้อจำกัดในการเข้าถึงสื่อเกาหลีเหนือซึ่งถูกห้ามมานานภายใต้รัฐบัญญัติความมั่นคงแห่งชาติ

ดูเพิ่ม
 สงครามเย็นในทวีปเอเชีย
 ประวัติศาสตร์เกาหลีเหนือ
 ประวัติศาสตร์เกาหลีใต้
 การรวมชาติเกาหลี
 รายชื่อเหตุปะทะชายแดนระหว่างเกาหลีเหนือและใต้
 ความสัมพันธ์เกาหลีเหนือ–เกาหลีใต้

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม


แหล่งข้อมูลอื่น
 Examining North Korea's Missiles Displayed During the 2017 Day of the Sun Parade
 Excerpts From Chinese Historian Shen Zhihua's Speech on North Korea


หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองที่เกิดจากการปฏิวัติ
หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองที่เกี่ยวข้องกับรัฐและประชาชนในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ข้อพิพาทดินแดนของเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ข้อพิพาทดินแดนของเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เกาหลี–สหรัฐ
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เกาหลี–สหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์จีน–เกาหลี
หมวดหมู่:พรมแดนเกาหลีเหนือ-เกาหลีใต้
หมวดหมู่:การแบ่งแยก (การเมือง)
หมวดหมู่:ผลกระทบหลังสงครามเกาหลี
หมวดหมู่:การบุกครองครองเกาหลีโดยฝ่ายสัมพันธมิตร
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เกาหลีเหนือ–เกาหลีใต้
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เกาหลีเหนือ–สหรัฐ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:โครงการนิวเคลียร์เกาหลีเหนือ