ประเทศเกาหลีใต้กับอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง

สหรัฐเคยประจำการอาวุธนิวเคลียร์และระบบนำส่งหลายประเภทในเกาหลีใต้ระหว่าง ค.ศ. 1958 ถึง 1991 เกาหลีใต้เคยดำเนินโครงการอาวุธนิวเคลียร์อย่างจริงจังระหว่าง ค.ศ. 1970 ถึง 1981 โดยเฉพาะภายใต้รัฐบาลเผด็จการทหารของพัก จ็อง-ฮี เกาหลีใต้ลงนามในสนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์ใน ค.ศ. 1975 แต่ยังคงดำเนินการทดลองที่เกี่ยวข้องกับอาวุธนิวเคลียร์อย่างผิดกฎหมายจนถึง ค.ศ. 2000 ปัจจุบันเกาหลีใต้ได้รับประโยชน์จากร่มนิวเคลียร์ (nuclear umbrella) ของสหรัฐในฐานะส่วนหนึ่งของพันธมิตรที่ใกล้ชิดของทั้งสองประเทศ เกาหลีใต้เป็นผู้ให้สัตยาบันในอนุสัญญาห้ามอาวุธชีวภาพและอนุสัญญาว่าด้วยอาวุธเคมี โดยได้กำจัดคลังสะสมอาวุธเคมีสมัยสงครามเย็นจนหมดสิ้นภายใน ค.ศ. 2008 นโยบายของเกาหลีใต้เกี่ยวกับอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูงได้รับอิทธิพลอย่างมากจากการรับรู้ถึงภัยคุกคามจากอาวุธนิวเคลียร์ อาวุธเคมี และอาวุธชีวภาพของเกาหลีเหนือ

เกาหลีใต้มีทรัพยากร อุปกรณ์ และความสามารถทางเทคนิคที่จะพัฒนาขีดความสามารถด้านอาวุธนิวเคลียร์ได้อย่างรวดเร็ว สถานะนี้เรียกว่าศักยภาพทางนิวเคลียร์แฝง (nuclear latency) ศักยภาพนี้รวมถึงอุตสาหกรรมพลังงานนิวเคลียร์ที่ก้าวหน้า และขีปนาวุธและขีปนาวุธร่อนฮย็อนมู (Hyunmoo) โดยเกาหลีใต้เป็นประเทศไม่มีอาวุธนิวเคลียร์เพียงประเทศเดียวที่มีขีปนาวุธปล่อยจากเรือดำน้ำไว้ในครอบครอง ในขณะที่เกาหลีเหนือมีอาวุธนิวเคลียร์ไว้ในครอบครองนับตั้งแต่การทดลองนิวเคลียร์ครั้งแรกใน ค.ศ. 2006 และยังคงทดสอบขีปนาวุธที่สามารถติดตั้งหัวรบนิวเคลียร์อย่างต่อเนื่อง 

นโยบายของเกาหลีใต้ยังคงยึดถือการไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์และเป้าหมายในการทำให้คาบสมุทรเกาหลีปลอดอาวุธนิวเคลียร์ อย่างไรก็ตาม ข้อมูล ณ ค.ศ. 2023 ชาวเกาหลีใต้ส่วนใหญ่ยังคงสนับสนุนการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์อย่างต่อเนื่อง และนักการเมืองได้เริ่มแสดงความเห็นถึงการพิจารณาโครงการดังกล่าว

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2004 เกาหลีใต้เปิดเผยขอบเขตโครงการวิจัยนิวเคลียร์ที่เป็นความลับและละเอียดอ่อนอย่างมากต่อทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (IAEA) รวมถึงการทดลองบางอย่างที่ดำเนินการโดยไม่ได้รายงานต่อ IAEA ตามข้อกำหนดในความตกลงมาตรการความปลอดภัยของเกาหลีใต้ สำนักเลขาธิการ IAEA รายงานความล้มเหลวในการรายงานข้อมูลนี้ต่อคณะผู้ว่าการ IAEA อย่างไรก็ตาม คณะผู้ว่าการ IAEA ตัดสินใจที่จะไม่ลงความเห็นอย่างเป็นทางการว่าเป็นการละเมิดความตกลง

 อาวุธนิวเคลียร์ 

 ความทะเยอทะยานด้านนิวเคลียร์ 
เมื่อสหรัฐแจ้งต่อรัฐบาลเกาหลีใต้ถึงแผนการที่จะถอนกำลังกองทัพสหรัฐในเกาหลี (USFK) ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1970 เกาหลีใต้เริ่มพิจารณาความเป็นไปได้ในการดำเนินโครงการนิวเคลียร์ที่เป็นอิสระเป็นครั้งแรก ภายใต้คณะกรรมการแสวงประโยชน์จากอาวุธ (Weapons Exploitation Committee) ของเกาหลีใต้ ประเทศพยายามจัดหาสถานที่สำหรับการแปรสภาพพลูโทเนียม (plutonium reprocessing) ภายหลังการถอนกำลังทหารอเมริกันจำนวน 26,000 นายของกองพลทหารราบที่ 7 ใน ค.ศ. 1971 หลังเวียดนามใต้ล่มสลายในเดือนเมษายน ค.ศ. 1975 พัก จ็อง-ฮี ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ในขณะนั้น กล่าวถึงความปรารถนาในอาวุธนิวเคลียร์เป็นครั้งแรกระหว่างการแถลงข่าวในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1975 อย่างไรก็ตาม ภายใต้แรงกดดันจากสหรัฐ ในที่สุดฝรั่งเศสได้ตัดสินใจไม่ส่งมอบสถานที่สำหรับการแปรสภาพแก่เกาหลีใต้ใน ค.ศ. 1975 โครงการวิจัยอาวุธนิวเคลียร์ของเกาหลีใต้สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการในวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1975 พร้อมการให้สัตยาบันในสนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์ ข้อมูลจากงานวิจารณ์วรรณกรรมใน ค.ศ. 2017 เกี่ยวกับโครงการนิวเคลียร์ทั่วโลก ระบุว่าเกาหลีใต้แสวงหาอาวุธนิวเคลียร์อย่างจริงจังตั้งแต่ ค.ศ. 1970 ถึง 1981 โดยเริ่มสำรวจความเป็นไปได้ครั้งแรกใน ค.ศ. 1969

 โครงการหลังเข้าเป็นภาคี NPT 

 การทดลองที่ไม่ได้รับการรายงาน 
ใน ค.ศ. 1982 นักวิทยาศาสตร์ที่สถาบันวิจัยพลังงานปรมาณูเกาหลี (KAERI) ทำการทดลองสกัดพลูโทเนียมจำนวนหลายมิลลิกรัม แม้พลูโทเนียมจะมีการใช้งานด้านอื่นนอกเหนือจากการผลิตอาวุธ แต่ต่อมาสหรัฐยืนยันให้เกาหลีใต้ไม่พยายามแปรสภาพพลูโทเนียมไม่ว่าด้วยวิธีใด เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน สหรัฐตกลงที่จะถ่ายทอดเทคโนโลยีเครื่องปฏิกรณ์และให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่โครงการพลังงานนิวเคลียร์ของเกาหลีใต้ มีการเปิดเผยใน ค.ศ. 2004 ว่านักวิทยาศาสตร์เกาหลีใต้บางส่วนยังคงทำการศึกษาบางอย่างต่อไป ตัวอย่างเช่น ใน ค.ศ. 1983 และ 1984 สถาบันวิจัยพลังงานปรมาณูเกาหลีทำการทดลองทางเคมีที่เกี่ยวข้องกับการจัดการเชื้อเพลิงใช้แล้วซึ่งล่วงล้ำขอบเขตของการแปรสภาพ

ต่อมา ในการทดลอง ณ สถานที่เดียวกันใน ค.ศ. 2000 นักวิทยาศาสตร์ได้เสริมสมรรถนะยูเรเนียม 200 มิลลิกรัมจนเกือบถึงเกรดอาวุธ (สูงสุดที่ร้อยละ 77) โดยใช้การเสริมสมรรถนะด้วยเลเซอร์ รัฐบาลเกาหลีใต้อ้างว่าการวิจัยนี้ดำเนินการโดยที่รัฐบาลไม่ทราบเรื่อง แม้ยูเรเนียมที่เสริมสมรรถนะถึงร้อยละ 77 มักจะไม่ถือว่าเป็นเกรดอาวุธ (weapons-grade) แต่ตามทฤษฎีแล้วสามารถนำไปใช้สร้างอาวุธนิวเคลียร์ได้Council on Foreign Relations: Iran's Nuclear Program Weapons-grade uranium—also known as highly-enriched uranium, or HEU—is around 90 percent (technically, HEU is any concentration over 20 percent, but weapons-grade levels are described as being in excess of 90 percent).Federation of American Scientists: Uranium Production A state selecting uranium for its weapons must obtain a supply of uranium ore and construct an enrichment plant because the U-235 content in natural uranium is over two orders of magnitude lower than that found in weapons grade uranium (>90 percent U-235 U). ยูเรเนียมเสริมสมรรถนะสูงที่มีความบริสุทธิ์ตั้งแต่ร้อยละ 20 ขึ้นไปสามารถใช้ในอาวุธได้ แต่เส้นทางนี้เป็นที่ต้องการน้อยกว่าเนื่องจากต้องใช้ปริมาณวัสดุที่มากกว่ามากเพื่อให้ได้มวลวิกฤต (critical mass)HEU as weapons material – a technical background 

เหตุการณ์เหล่านี้ไม่ได้รับการรายงานต่อ IAEA จนกระทั่งปลาย ค.ศ. 2004

 การสนองจาก IAEA 
ภายหลังการเปิดเผยเหตุการณ์ข้างต้นของโซล IAEA เริ่มการตรวจสอบกิจกรรมนิวเคลียร์ของเกาหลีใต้อย่างเต็มรูปแบบ ในรายงานออกในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 IAEA ระบุว่าการที่รัฐบาลเกาหลีใต้ล้มเหลวในการรายงานกิจกรรมทางนิวเคลียร์เป็นเรื่องที่ "น่ากังวลอย่างยิ่ง" แต่ยอมรับว่าการทดลองเหล่านี้ไม่เคยผลิตวัสดุฟิสไซล์ในปริมาณที่มากเกินกว่าระดับเล็กน้อยที่จะนำไปทำอาวุธได้ คณะผู้ว่าการจึงตัดสินใจไม่ลงความเห็นอย่างเป็นทางการว่าเป็นการไม่ปฏิบัติตามความตกลง และเรื่องดังกล่าวไม่ได้ถูกส่งต่อไปยังคณะมนตรีความมั่นคง

ปีแอร์ โกลด์ชมิดต์ อดีตหัวหน้าฝ่ายความปลอดภัยของ IAEA เรียกร้องให้คณะผู้ว่าการรับรองข้อมติทั่วไปที่จะนำมาใช้กับทุกรัฐในสถานการณ์เช่นนี้ และโต้แย้งว่า "การพิจารณาทางการเมืองมีบทบาทสำคัญในการตัดสินใจของคณะกรรมการ" ที่จะไม่ลงความเห็นอย่างเป็นทางการว่าเป็นการไม่ปฏิบัติตามความตกลงExposing Nuclear Non-Compliance. Pierre Goldschmidt. Survival: Global Politics and Strategy, vol. 51, no. 1, February–March 2009, pp. 143–164

 อาวุธนิวเคลียร์ของอเมริกาในเกาหลีใต้ 
สหรัฐเริ่มวางกำลังอาวุธนิวเคลียร์ในเกาหลีใต้เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1958 และถอนกำลังออกไปใน ค.ศ. 1991 จำนวนอาวุธนิวเคลียร์เคยขึ้นไปแตะระดับสูงสุดในช่วงปลายทศวรรษ 1960 ที่เกือบ 950 ชุด ประกอบด้วยอาวุธทางยุทธวิธีและอาวุธทางยุทธศาสตร์ผสมกัน ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 เรือดำน้ำติดขีปนาวุธพลังงานนิวเคลียร์ ยูเอสเอส เคนทักกี (USS Kentucky) เข้าเทียบท่าที่ฐานทัพเรือปูซาน ถือเป็นการนำอาวุธนิวเคลียร์กลับมายังเกาหลีใต้เป็นการชั่วคราวเป็นครั้งแรกในรอบ 32 ปี

ภายหลังการเข้าเป็นภาคีสนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์ใน ค.ศ. 1985 รัฐบาลเกาหลีเหนืออ้างถึงการมีอยู่ของอาวุธนิวเคลียร์ทางยุทธวิธีของสหรัฐในเกาหลีใต้ว่าเป็นเหตุผลในการหลีกเลี่ยงที่จะดำเนินการทำความตกลงความปลอดภัยกับทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (IAEA) ให้เสร็จสมบูรณ์ จนกระทั่งใน ค.ศ. 1991 ประธานาธิบดีจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุชได้ประกาศถอนอาวุธนิวเคลียร์ทางยุทธวิธีประเภทติดตั้งบนเรือและฐานยิงบนบกทั้งหมดที่วางกำลังอยู่ในต่างประเทศ รวมถึงอาวุธดังกล่าวประมาณ 100 ชุดที่อยู่ในเกาหลีใต้ด้วย ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1992 รัฐบาลเกาหลีเหนือและใต้ลงนามในปฏิญญาร่วมว่าด้วยการปลดอาวุธนิวเคลียร์ในคาบสมุทรเกาหลี และในเดือนมกราคม ค.ศ. 1992 เกาหลีเหนือก็ได้ข้อสรุปในความตกลงความปลอดภัยที่ครอบคลุมกับ IAEA แม้จะมีการประชุมเพื่อดำเนินการตามปฏิญญาร่วมใน ค.ศ. 1992 และ 1993 แต่ก็ไม่สามารถหาความตกลงร่วมกัน ส่งผลให้ปฏิญญาดังกล่าวยังไม่มีผลใช้บังคับ

ใน ค.ศ. 2013 นายกรัฐมนตรีช็อง ฮง-ว็อนของเกาหลีใต้ปฏิเสธข้อเรียกร้องให้นำอาวุธนิวเคลียร์ทางยุทธวิธีของอเมริกากลับมาประจำการในเกาหลีใต้อีกครั้ง

ใน ค.ศ. 2017 ในช่วงเวลาที่มีความตึงเครียดกับเกาหลีเหนือสูงผิดปกติ ซง ย็อง-มู รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเกาหลีใต้ เสนอว่าควรพิจารณาทบทวนการวางกำลังอาวุธนิวเคลียร์ของสหรัฐในคาบสมุทรเกาหลีอีกครั้ง

ยุน ซ็อก-ย็อล ประธานาธิบดีเกาหลีใต้คนปัจจุบัน ระบุใน ค.ศ. 2021 ว่าเขาจะร้องขอให้สหรัฐกลับมาวางกำลังอาวุธนิวเคลียร์ทางยุทธวิธีในเกาหลีใต้อีกครั้ง

ใน ค.ศ. 2023 เกาหลีใต้ตกลงไม่พัฒนาอาวุธนิวเคลียร์แลกกับการที่อเมริกาจะวางกำลังเรือดำน้ำติดอาวุธนิวเคลียร์ในเกาหลีใต้

 ข้อเสนอโครงการนิวเคลียร์รัสเซีย 
ใน ค.ศ. 2025 เอกสารลับที่ได้รับการเปิดเผยของเกาหลีใต้ยืนยันว่ารัสเซียเคยเสนอโครงการนิวเคลียร์เพื่อเป็นการชำระหนี้ที่สืบทอดมาจากสหภาพโซเวียต โดยใน ค.ศ. 1992 รัสเซียเสนอเทคโนโลยีนิวเคลียร์ขั้นสูงและเทคโนโลยีการยืดอายุการใช้งานโรงไฟฟ้า ต่อมาใน ค.ศ. 1994 รัสเซียเสนอขายยูเรเนียมเสริมสมรรถนะสูงจำนวน 50 ตันซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากหัวรบนิวเคลียร์ยูเครนพร้อมด้วยยูเรเนียมเสริมสมรรถนะต่ำจำนวน 150 ตันต่อปีเป็นเวลา 10 ปี

 ความเห็นสาธารณชน 
ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ชาวเกาหลีใต้ส่วนน้อยกลุ่มหนึ่งสนับสนุนความพยายามของประเทศในการแปรสภาพ แม้จะมีเพียงจำนวนน้อยที่เรียกร้องให้รัฐบาลจัดหาอาวุธนิวเคลียร์

เมื่อเกิดการยกระดับของวิกฤตการณ์เกาหลีเหนือ ค.ศ. 2017 ท่ามกลางความกังวลว่าสหรัฐอาจลังเลที่จะปกป้องเกาหลีใต้จากการโจมตีของเกาหลีเหนือ เนื่องจากเกรงว่าจะถูกโจมตีด้วยขีปนาวุธโต้กลับไปยังสหรัฐ ความเห็นสาธารณชนจึงเปลี่ยนไปในทางสนับสนุนการมีคลังอาวุธนิวเคลียร์ของเกาหลีใต้อย่างรุนแรง โดยผลสำรวจแสดงให้เห็นว่าร้อยละ 60 ของชาวเกาหลีใต้สนับสนุนการสร้างอาวุธนิวเคลียร์

ในผลการสำรวจเมื่อ ค.ศ. 2023 ชาวเกาหลีใต้มากกว่าร้อยละ 76 สนับสนุนการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ในประเทศ

 รัฐที่มีขีดความสามารถทางนิวเคลียร์ 

แม้ในปัจจุบันเกาหลีใต้จะอยู่ภายใต้ร่มนิวเคลียร์ของสหรัฐ แต่เกาหลีใต้ก็สามารถแยกตัวออกมาและพยายามพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ของตนเองได้หากมีความจำเป็น เช่นเดียวกับญี่ปุ่น เกาหลีใต้มีวัตถุดิบ เทคโนโลยี และทรัพยากรที่จะสร้างอาวุธนิวเคลียร์ เหตุการณ์ในอดีตแสดงให้เห็นว่าสาธารณรัฐเกาหลี (ROK) สามารถครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ได้ภายใน 1 ถึง 3 ปีหากจำเป็น นอกจากนี้ยังมีการแสดงให้เห็นก่อนหน้านี้ว่าสาธารณรัฐเกาหลีสามารถผลิตยูเรเนียมเสริมสมรรถนะได้สูงถึงร้อยละ 77 ซึ่งแม้จะยังไม่มีอานุภาพสูงเป็นพิเศษ แต่ก็แสดงให้เห็นว่าเกาหลีใต้มีศักยภาพในการสร้างอาวุธนิวเคลียร์ด้วยยูเรเนียมเสริมสมรรถนะที่สูงกว่านี้ เกาหลีใต้ไม่มีขีปนาวุธข้ามทวีปแต่ครอบครองขีปนาวุธพิสัยใกล้และพิสัยกลางที่หลากหลายผ่านขีปนาวุธ/ขีปนาวุธร่อนตระกูลฮย็อนมู (Hyunmoo) ซึ่งประจำการอยู่ในกองทัพบกและกองทัพเรือสาธารณรัฐเกาหลี ฮย็อนมูมีการทำงานคล้ายขีปนาวุธโทมาฮอว์กของอเมริกา ซึ่งสามารถติดตั้งหัวรบนิวเคลียร์ W80 และ W84 ได้ ในทางทฤษฎี หากมีความจำเป็น หัวรบตามแบบน้ำหนัก 500 กิโลกรัมสามารถถูกแทนที่ด้วยหัวรบนิวเคลียร์ขนาดเล็กได้ ฮย็อนมูสามารถครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของเกาหลีเหนือและจะเปลี่ยนสถานะของเกาหลีเหนืออย่างสิ้นเชิงหากเกาหลีใต้มีขีปนาวุธพิสัยกลาง (MRBM) หรือขีปนาวุธร่อนปล่อยจากผิวพื้น (LACM) ที่ติดหัวรบนิวเคลียร์ แม้สาธารณรัฐเกาหลีจะสามารถจัดหาอาวุธนิวเคลียร์ได้ แต่ในปัจจุบันเช่นเดียวกับญี่ปุ่น เกาหลีใต้ยังไม่เห็นเหตุผลที่จะทำเช่นนั้นภายใต้การคุ้มครองจากคลังแสงนิวเคลียร์ของอเมริกา อย่างไรก็ตาม หากเกิดความขัดแย้งกับเกาหลีเหนือ เกาหลีใต้สามารถพัฒนาไปสู่การเป็นรัฐมีอาวุธนิวเคลียร์ได้อย่างรวดเร็วและมีสถานะเทียบเท่าเกาหลีเหนือโดยการสนับสนุนของสหรัฐ ตามความเห็นของซอ กยุน-ย็อล ศาสตราจารย์ด้านวิศวกรรมนิวเคลียร์แห่งมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล ระบุว่า "ถ้าเราตัดสินใจที่จะยืนหยัดด้วยลำแข้งของตนเองและรวบรวมทรัพยากรที่มี เราสามารถสร้างอาวุธนิวเคลียร์ได้ภายในหกเดือน"

ประธานาธิบดียุน ซ็อก-ย็อลของเกาหลีใต้ระบุในเดือนมกราคม ค.ศ. 2023 ว่าหากสถานการณ์ความมั่นคงเกี่ยวกับภัยคุกคามจากอาวุธนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือเสื่อมถอยลงไปอีก เกาหลีใต้จะพิจารณาสร้างอาวุธนิวเคลียร์ของตนเองเพื่อป้องปรามเกาหลีเหนือหรือร้องขอให้สหรัฐนำอาวุธนิวเคลียร์มาติดตั้งในเกาหลีใต้ ทั้งนี้ใน ค.ศ. 1991 สหรัฐได้ถอนอาวุธนิวเคลียร์ทั้งหมดออกจากเกาหลีใต้ ถ้อยแถลงของประธานาธิบดีเกาหลีใต้มีขึ้นระหว่างการบรรยายสรุปนโยบายโดยกระทรวงการต่างประเทศและกระทรวงกลาโหม ความเห็นดังกล่าวถือเป็นครั้งแรกที่เกาหลีใต้ยอมรับอย่างเป็นทางการว่าจะพิจารณาพัฒนาคลังอาวุธนิวเคลียร์ของตนเองเพื่อตอบโต้การมีอาวุธนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือ

ใน ค.ศ. 2022 เกาหลีใต้ประกาศว่าได้พัฒนาขีปนาวุธปล่อยจากเรือดำน้ำ (SLBM) ฮย็อนมู-4-4 โดยเกาหลีใต้เป็นประเทศเดียวที่มี SLBM แต่ไม่มีอาวุธนิวเคลียร์ไว้ในครอบครอง 

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ช็อง จิน-ซ็อก ผู้นำพรรคพลังประชาชน กล่าวว่าเกาหลีใต้อาจมีความจำเป็นต้องมีอาวุธนิวเคลียร์ 

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023 โอ เซ-ฮุน นายกเทศมนตรีโซล เรียกร้องให้เกาหลีใต้มีอาวุธนิวเคลียร์ 

 ระบบนำส่ง 
การพัฒนาขีปนาวุธของเกาหลีใต้มีต้นกำเนิดใน ค.ศ. 1970 ด้วยการก่อตั้งสำนักเพื่อการพัฒนาการป้องกันประเทศ (Agency for Defense Development) สังกัดกระทรวงกลาโหม โดยเริ่มดำเนินการพัฒนาใน ค.ศ. 1971 ภายใต้คำสั่งของประธานาธิบดีพัก จ็อง-ฮีในขณะนั้น

ใน ค.ศ. 1970 เกาหลีใต้ได้รับอนุญาตให้ซ่อมบำรุงขีปนาวุธผิวพื้นสู่อากาศ MIM-23 ฮอว์ก และ MIM-14 ไนกีเฮอร์คิวลีส ภายใต้ความตกลงร่วมกับศูนย์ซ่อมบำรุงภายใต้การกำกับดูแลของสหรัฐซึ่งจัดตั้งขึ้นภายในประเทศ โดยวิศวกรชาวเกาหลีใต้ได้รับการฝึกอบรมจากบริษัทเรย์เธียนและกองทัพสหรัฐ รวมถึงการปรับปรุงประสิทธิภาพของขีปนาวุธดังกล่าว 

ใน ค.ศ. 1975 เกาหลีใต้จัดซื้อเครื่องผสมเชื้อเพลิงแข็งขับดันสำหรับขีปนาวุธจากบริษัทล็อกฮีดพร้อมกับอุปกรณ์อื่น ๆ ที่นำเข้ามาในภายหลัง ค.ศ. 1978 ถือเป็นหมุดหมายของการทดสอบขีปนาวุธที่ประสบความสำเร็จเป็นครั้งแรกของ SRBM รุ่นแรกของเกาหลีใต้ NHK-1 (รู้จักในชื่อไวต์แบร์/โพลาร์แบร์) ซึ่งดำเนินการในวันที่ 26 กันยายน โดยแสดงให้เห็นพิสัย 160 กิโลเมตรและมีพิสัยสูงสุดอยู่ที่ 180 ถึง 200 กิโลเมตร ทั้งนี้เกาหลีใต้อ้างว่า NHK-1 เป็นการพัฒนาภายในประเทศทั้งหมด แม้ในความเป็นจริงเทคโนโลยีบางส่วนจะได้รับการสนับสนุนและจัดหามาจากสหรัฐ  

โซลตกลงที่จะไม่ขยายพิสัยของขีปนาวุธเกินกว่า 180 กิโลเมตรภายใต้แนวทางจำกัดพิสัยขีปนาวุธเกาหลีใต้ (South Korea Ballistic Missile Range Guidelines) ที่ทำไว้กับสหรัฐพร้อมกับการพัฒนาขีปนาวุธรุ่นต่อมาคือ NHK-2 ซึ่งได้รับการทดลองในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1982 โดยการพัฒนาถูกระงับไปใน ค.ศ. 1984 จนกระทั่งกลับมาดำเนินการอีกครั้งในอีกไม่กี่ปีต่อมาและเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1987 เมื่อเริ่มเข้าประจำการ โดยมีสหราชอาณาจักรเป็นผู้จัดหาระบบนำวิถีให้ ใน ค.ศ. 1995 เกาหลีใต้ร้องขออนุญาตครอบครองขีปนาวุธพิสัย 300 กิโลเมตรจากสหรัฐเพื่อให้สอดคล้องกับระบอบควบคุมเทคโนโลยีขีปนาวุธ (MTCR) พร้อมกับคำร้องขอใน ค.ศ. 1999 เพื่อขยายพิสัยเป็น 500 กิโลเมตร การพัฒนาขีปนาวุธฮย็อนมู-2 พิสัยยิง 300 กิโลเมตรเริ่มต้นขึ้นในช่วงกลางถึงปลายทศวรรษ 1990 โดยมีการทดลองครั้งแรกในเดือนเมษายน ค.ศ. 1999 และเข้าประจำการใน ค.ศ. 2008 ในชื่อฮย็อนมู-2A หลังข้อจำกัดจากความตกลงเดิมถูกยกเลิกไปสู่ข้อจำกัดที่เทียบเคียงได้กับ MTCR ต่อมาฮยอนมู-2B ได้เข้าประจำการใน ค.ศ. 2009 ภายใต้ข้อจำกัดที่คล้ายกับ MTCR รวมถึงข้อจำกัดด้านพิสัยยิงภายใต้แนวทางจำกัดพิสัยขีปนาวุธเกาหลีใต้ ซึ่งมีการเจรจาใหม่กับสหรัฐใน ค.ศ. 2012 เพื่อขยายจาก 300 เป็น 800 กิโลเมตร พร้อมกับการลดน้ำหนักบรรทุกหัวรบจาก 997 เหลือ 500 กิโลกรัม เพดานจำกัดน้ำหนักหัวรบขีปนาวุธถูกยกเลิกใน ค.ศ. 2017 

วันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 แนวทางจำกัดพิสัยขีปนาวุธเกาหลีใต้ที่ใช้มานานหลายทศวรรษถูกยกเลิก อนุญาตให้เกาหลีใต้พัฒนาและครอบครองขีปนาวุธประเภทใดก็ได้ รวมถึงขีปนาวุธข้ามทวีป (ICBM) และขีปนาวุธปล่อยจากเรือดำน้ำ (SLBM) ขั้นสูง 

 อาวุธเคมี 
ในอดีตเกาหลีใต้เคยครอบครองคลังสะสมอาวุธเคมีจำนวน 3,000–3,500 ตัน แต่ดำเนินการกำจัดทิ้งทั้งหมดภายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008

เกาหลีใต้ลงนามในอนุสัญญาว่าด้วยอาวุธเคมีใน ค.ศ. 1993 และให้สัตยาบันใน ค.ศ. 1997

 อาวุธชีวภาพ 
เกาหลีใต้ลงนามในอนุสัญญาห้ามอาวุธชีวภาพใน ค.ศ. 1972 และให้สัตยาบันใน ค.ศ. 1987

 ข้อกล่าวหาเรื่องการสงครามชีวภาพในช่วงสงครามเกาหลี 
ข้อกล่าวหาที่ว่ากองทัพสหรัฐใช้อาวุธชีวภาพในสงครามเกาหลี (มิถุนายน ค.ศ. 1950 – กรกฎาคม ค.ศ. 1953) ถูกยกขึ้นโดยรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีน สหภาพโซเวียต และเกาหลีเหนือ นอกจากนี้จีนและเกาหลีเหนือยังกล่าวหาว่ากองกำลังสหรัฐใช้อาวุธเคมีด้วย นักวิชาการในยุคต่อมายังคงมีความเห็นแตกแยกกันเกี่ยวกับความจริงของข้อกล่าวหาเหล่านี้

ข้อกล่าวหาดังกล่าวถูกยกขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1951 โดยอ้างว่ามีการใช้จุลชีพก่อโรคต่อบุคคล ต่อพืชผล และต่อสัตว์ รวมถึงเชื้อที่เป็นสาเหตุของโรคแอนแทรกซ์ กาฬโรค ฝีดาษ และไข้รากสาดน้อย เรื่องนี้ได้รับการนำเสนอโดยสื่อมวลชนทั่วโลกและนำไปสู่การสอบสวนระหว่างประเทศที่ได้รับความสนใจอย่างมากใน ค.ศ. 1952 ดีน อะชีสัน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และเจ้าหน้าที่รัฐบาลอเมริกันและพันธมิตรรายอื่น ๆ ประณามข้อกล่าวหาดังกล่าวว่าเป็นเรื่องหลอกลวง ทั้งนี้โครงการอาวุธชีวภาพสหรัฐดำเนินการตั้งแต่ ค.ศ. 1942 ถึง 1973 และภายหลังการยอมจำนนของญี่ปุ่น กองทัพสหรัฐได้ดำเนินการปกปิดข้อมูลเกี่ยวกับโครงการสงครามชีวภาพญี่ปุ่น

 ดูเพิ่ม 
 ทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ
 โครงการนิวเคลียร์เกาหลีเหนือ
 พลังงานนิวเคลียร์ในประเทศเกาหลีใต้
 สนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์
 แนวทางจำกัดพิสัยขีปนาวุธเกาหลีใต้
 เส้นเวลาโครงการนิวเคลียร์เกาหลีใต้
 :ko:대한민국의 핵무기 개발
 :ko:대한민국의 독자 핵무장론

 อ้างอิง 

 อ่านเพิ่ม 







 แหล่งข้อมูลอื่น 
 South Korea Nuclear Chronology; Nuclear Threat Initiative

หมวดหมู่:อาวุธอานุภาพทำลายล้างสูงแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:รัฐบาลเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของเกาหลีใต้
หมวดหมู่:เทคโนโลยีนิวเคลียร์ในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:โครงการอาวุธนิวเคลียร์