กินนุงกากัป

ในเทวตำนานนอร์ส กินนุงกากัป (Ginnungagap) คือห้วงสุญตา ซึ่งมีแต่ความว่างเปล่าอันกว้างใหญ่ไพศาลที่ดำรงอยู่ก่อนการกำเนิดของโลกและสรรพสิ่ง เป็นพื้นที่ที่ไร้ซึ่งแสงสว่าง ไร้ชีวิต และไร้กาลเวลา Sturluson, S. (2005). The Prose Edda: Norse Mythology. (J. Lindow, Trans.). Oxford University Press. มักถูกตีความว่าหมายถึงห้วงอวกาศ

บทกวี Völuspá ระบุว่าในช่วงเวลาบรรพกาลนั้น ไม่มีทั้งพื้นดิน ท้องฟ้า หรือแม้แต่ผืนหญ้า มีเพียงกินนุงกากัปที่คั่นกลางระหว่างสองภพCrawford, J. (2015). The Poetic Edda: Stories of the Norse Gods and Heroes. Hackett Publishing Company. ได้แก่ ภพแห่งน้ำแข็ง นิเวิลเฮย์เมอร์ (Niflheimr) และภพแห่งไฟ มูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ (Múspellsheimr) เมื่อไอเย็นจากนิเวิลเฮย์เมอร์เดินทางมาพบกับความร้อนจากมูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ในกินนุงกากัป น้ำแข็งจึงเริ่มละลาย สารพิษแห่งชีวิตไอเทอร์ (Eitr) ที่เจือปนในน้ำแข็งกลายเป็นหยาดน้ำพิษแห่งชีวิต สะสมกันถึงจุดหนึ่ง ก็เกิดเป็นปฐมยักษ์อีเมียร์ (Ymir) และแม่โคบรรพกาล เอาดุมลา (Auðumbla)

อ้างอิง

หมวดหมู่:ประมวลเรื่องปรัมปรานอร์ส