ห้างสรรพสินค้าเปียงยางหมายเลข 1

ห้างสรรพสินค้าเปียงยางหมายเลข 1 (; ) เป็นร้านค้าปลีกหลักในเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่บนถนนซึงรีใกล้จัตุรัสคิม อิล-ซ็อง เป็นหนึ่งในร้านค้าปลีกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และมักถูกใช้เป็นสถานที่จัดนิทรรศการสินค้าเพื่อการบริโภคขนาดใหญ่

มีรายงานว่าห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ดำเนินการร่วมกับหุ้นส่วนทางธุรกิจจากประเทศจีน เช่นเดียวกับห้างสรรพสินค้าอีกสองแห่ง

สินค้า
ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้จำหน่ายสินค้าหลากหลายประเภท รวมถึงอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เสื้อผ้า เฟอร์นิเจอร์ อาหาร เครื่องครัว และของเล่น  ระบุว่าประมาณร้อยละ 70 ของสินค้าในห้างเป็นสินค้าที่ผลิตภายในประเทศ นอกจากนี้ ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ยังเป็นหนึ่งในจุดแวะพักอย่างเป็นทางการสำหรับนักท่องเที่ยวในเมือง ห้างสรรพสินค้าหมายเลข 1 รับเฉพาะเงินตราท้องถิ่นเท่านั้น ตามรายงานของโชซ็อนชินโบ (Choson Sinbo) สื่อที่สนับสนุนเกาหลีเหนือ ระบุว่าห้างแห่งนี้เป็นจุดหมายปลายทางการซื้อสินค้ายอดนิยมสำหรับผู้อยู่อาศัยในท้องถิ่น และใน ค.ศ. 2016 มีผู้มาใช้บริการเฉลี่ย 20,000 คนต่อวัน

 นักข่าวชาวสวีเดน บรรยายถึงการเข้าชมห้างสรรพสินค้าในฐานะนักท่องเที่ยวในช่วงกลางทศวรรษ 2000 ว่าเมื่อเธอไปถึง ห้างสรรพสินค้าปิดทำการอยู่ ไกด์นำเที่ยวคนหนึ่งที่ร่วมเดินทางมาด้วยพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของเธอ ในขณะที่ไกด์อีกคนรีบวิ่งเข้าไปเพื่อให้มีการเปิดประตู เมื่อเปิดออกแล้ว ไกด์ต้องรีบเกณฑ์ผู้ที่สัญจรไปมาให้เข้ามาในห้างเพื่อสวมบทบาทเป็น "นักช้อป" ในทันทีที่พวกเขาก้าวเข้าไป บันไดเลื่อนก็เริ่มทำงาน เหล่านักช้อปดูเหมือนจะทำตัวไม่ถูกว่าต้องปฏิบัติตัวอย่างไรในห้างสรรพสินค้า เมื่อซาลซิงเกอร์พยายามอย่างมากจนสามารถซื้อสินค้าที่เธอต้องการได้ พนักงานเก็บเงินกลับมีอาการสับสนและไม่ยอมยื่นถุงพลาสติกสำหรับใส่สินค้าให้เธอ: "เราจ้องตากัน เธอรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ และไม่ใช่ทุกอย่างที่เป็นไปอย่างที่ควรจะเป็น แต่เธอไม่รู้ว่ามันคืออะไร" ตามข้อมูลของซาลซิงเกอร์ มีนักการทูตตะวันตกคนหนึ่งเฝ้าสังเกตการณ์ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง และไม่พบเห็นใครเดินออกมาพร้อมกับสินค้าที่ซื้อเลย

ทีโอดอร์ ดัลริมเพิลเข้าชมใน ค.ศ. 1989 เขาบรรยายถึงลักษณะแบบโพเทมกิน (Potemkin nature) ของสถานที่แห่งนี้ว่า "ผมแอบเดินตามผู้คนบางส่วนไปรอบ ๆ อย่างสุ่มและแนบเนียนที่สุดเท่าที่จะทำได้ บางคนยุ่งอยู่กับการขึ้นลงบันไดเลื่อนอย่างไม่หยุดหย่อน คนอื่น ๆ เดินเตร่จากเคาน์เตอร์หนึ่งไปอีกเคาน์เตอร์หนึ่ง โดยใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีในแต่ละจุดก่อนจะเดินต่อ พวกเขาไม่ได้ดูสินค้า พวกเขาเดินอย่างไร้จุดหมายเหมือนกับคนไม่รู้หนังสือที่ถูกตัดสินให้ต้องใช้เวลาทั้งวันอยู่ท่ามกลางชั้นวางหนังสือในห้องสมุด ผมไม่รู้ว่าจะหัวเราะ ระเบิดโทสะออกมา หรือจะร้องไห้ดี แต่ผมรู้ว่าผมกำลังได้เห็นภาพที่พิเศษพิสดารที่สุดอย่างหนึ่งของศตวรรษที่ 20"

ดูเพิ่ม

 ห้างสรรพสินค้าโพทงกัง

อ้างอิง

เอกสารอ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเปียงยาง
หมวดหมู่:เศรษฐกิจเปียงยาง
หมวดหมู่:ห้างสรรพสินค้าในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ร้านค้าที่รับเงินตราสกุลแข็งในประเทศสังคมนิยม
หมวดหมู่:ห้างสรรพสินค้าของรัฐบาล