มูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์

ในเทวตำนานนอร์ส มูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ (Múspellsheimr) แปลว่า ถิ่นไฟบรรลัยกัลป์ ถูกกำหนดเป็นขั้วทิศใต้ของจักรวาล เป็นหนึ่งในสองภพในยุคกำเนิดจักรวาล อีกภพหนึ่งคือนิเวิลเฮย์เมอร์ (Niflheimr) ซึ่งถูกกำหนดเป็นขั้วทิศเหนือของจักรวาล มูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์เป็นภพที่ปกคลุมด้วยทะเลลาวา และเปลวไฟที่ลุกโชนตลอดกาล สภาพแวดล้อมที่นี่โหดร้ายเกินกว่าที่สิ่งมีชีวิตใดจะอาศัยอยู่ได้ ยกเว้นเพียงยักษ์ไฟ

ตามตำนานการสร้างโลก ความร้อนและประกายไฟร้อนจากมูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ปะทะกับไอเย็นและน้ำแข็งจากนิเวิลเฮย์เมอร์ ณ ห้วงสุญตาที่เรียกว่า กินนุงกากัป (Ginnungagap) ก่อให้เกิดการหลอมละลายเป็นหยาดน้ำซึ่งสะสมจนเกิดเป็นปฐมยักษ์อีเมียร์ (Ymir)Lindow, J. (2001). Norse Mythology: A Guide to the Gods, Heroes, Rituals, and Beliefs. Oxford University Press. ต่อมาภายหลังจากที่จอมเทพโอดินน์และสองอนุชาทำการสังหารอีเมียร์และใช้ศพของอีเมียร์ในการสร้างโลก พวกเขาได้จับเอาประกายไฟและเถ้าถ่านที่ลอยฟุ้งออกมาจากมูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ ไปโยนประดับไว้บนท้องฟ้า ประกายไฟเหล่านั้นได้กลายมาเป็นดวงดาว

นอกจากบทบาทให้กำเนิดโลก มูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ยังเป็นแกนกลางของการทำลายล้าง ดินแดนแห่งนี้ถูกปกครองโดยซัวร์เตอร์ (Surtr) พญายักษ์ไฟผู้ถือดาบเพลิงโชติช่วง คำทำนายระบุว่าเมื่อถึงมหาสงครามวันสิ้นโลก รักนาร็อก (Ragnarök) ซูร์เตอร์จะนำกองทัพบุตรแห่งมูสเป็ลล์ควบม้าศึกออกรบและทำลายสะพานบิฟร็อสต์ และใช้เปลวเพลิงจากภพของตนเผาผลาญพิภพอื่นให้กลายเป็นจุนOrchard, A. (1997). Dictionary of Norse Myth and Legend. Cassell

อ้างอิง

หมวดหมู่:ประมวลเรื่องปรัมปรานอร์ส