สุสานหลวงเจาหลิง

เจาหลิง (; แมนจู: ᡝᠯᡩᡝᠩᡤᡝ ᠮᡠᠩᡤᠠᠨ; eldengge munggan) หรือที่รู้จักในชื่อ เป่ยหลิง () เป็นสุสานของจักรพรรดิองค์แรกแห่งราชวงศ์ชิง คือ หวงไท่จี๋ และพระมเหสี จักรพรรดินีเซี่ยวตฺวันเหวิน

สุสานตั้งอยู่ภายในสวนสาธารณะเป่ยหลิง ในเขตหวงกู่ ทางตอนเหนือของนครเฉิ่นหยาง มณฑลเหลียวหนิง และเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยม ตัวสุสานใช้เวลาก่อสร้างแปดปี (ระหว่าง ค.ศ. 1643–1651) และมีแนวรูปสลักสัตว์หินเรียงรายนำไปสู่ตัวสุสาน

พื้นที่สุสานและสวนโดยรอบมีขนาดประมาณ 3,300,000 ตารางเมตร ทำให้เป็นสุสานจักรพรรดิที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาสุสานราชวงศ์ชิงสามแห่งที่ตั้งอยู่นอกด่านกำแพงเมืองจีน เดิมพื้นที่รอบสุสานสงวนไว้สำหรับราชสำนักและห้ามประชาชนทั่วไปเข้า ต่อมาในปี ค.ศ. 1928 ได้เปิดให้สาธารณชนเข้าชม และจัดตั้งเป็นสวนสาธารณะเป่ยหลิง


สวนสาธารณะเป่ยหลิงมีพื้นที่ประมาณ 330 เฮกตาร์ ประกอบด้วยอาคารประวัติศาสตร์จำนวนมาก ป่าสน และทะเลสาบหลายแห่ง ในปี ค.ศ. 1927 รัฐบาลมณฑลเฟิ่งเทียน (ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลเหลียวหนิง) ได้จัดตั้งสวนแห่งนี้ โดยครอบคลุมสุสานเจาหลิงและพื้นที่โดยรอบ ด้านตะวันตกของสุสานเป็นสวนดอกไม้ ส่วนด้านตะวันออกมีทะเลสาบหลายแห่ง และยังมีสวนเด็กอยู่ภายในสวนสาธารณะ

สุสานเจาหลิงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกของยูเนสโกในปี ค.ศ. 2000 และได้รับการขยายขอบเขตในปี ค.ศ. 2003 และ 2004 ในฐานะส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลก “สุสานจักรพรรดิราชวงศ์หมิงและชิง”

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อาคารและสิ่งก่อสร้างในเฉิ่นหยาง
หมวดหมู่:สุสานของราชวงศ์จีน
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมสมัยราชวงศ์ชิง
หมวดหมู่:แหล่งประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมสำคัญระดับชาติในเหลียวหนิง
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศจีน