ถนนสีจิ้นผิง

ถนนสีจิ้นผิง () เดิมชื่อ ถนนวงแหวนพนมเปญรอบที่ 3 (RR3) เป็นบูเลอวาร์ดและถนนสายหลักในกรุงพนมเปญ เมืองหลวงของประเทศกัมพูชา

ถนนสายนี้ตั้งชื่อตาม สี จิ้นผิง เลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีน และเป็นส่วนต่อขยายของถนนเหมาเจ๋อตงซึ่งเป็นบูเลอวาร์ดที่มีอยู่เดิม

 ประวัติ 
ก่อนการก่อสร้างถนนวงแหวนพนมเปญรอบที่ 3 พนมเปญขาดเครือข่ายถนนวงแหวนที่เหมาะสม การจราจรผ่านเมืองต้องใช้ถนนในเมือง ถนนวงแหวนด้านตะวันตกเฉียงเหนือ ระหว่างทางหลวงหมายเลข 4 และ 5 ถูกสร้างขึ้นเป็นถนนลาดยางธรรมดาในช่วงปี พ.ศ. 2547-2548 ส่วนนี้มีความยาว  ก่อนหน้านี้มีเพียงถนนลูกรังในบริเวณนี้

ในปี พ.ศ. 2553 ได้มีการสร้างทางเชื่อมใหม่ระหว่างทางหลวงหมายเลข 5 และ 6 ทางเหนือของเมือง ส่วนนี้มีความยาว  เป็นถนนสองเลน มีวงเวียนขนาดใหญ่และสะพานเก็บค่าผ่านทางข้ามแม่น้ำโตนเลสาบ คือสะพานแปรกพโนวที่มีความยาว 

ส่วนตะวันตกเฉียงเหนือได้รับการขยายเป็นสองเลนในหลายช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2557 ถึง 2560 ทำให้เกิดทางเลี่ยงเมืองเชื่อมต่อทางหลวงหมายเลข 4 ทางตะวันตกของพนมเปญกับทางหลวงหมายเลข 6 ทางเหนือของพนมเปญ ช่วยลดปริมาณการจราจรขนส่งระหว่างท่าเรือสีหนุวิลล์และจุดหมายปลายทางในภาคเหนือของกัมพูชา

ถนนวงแหวนใต้ทั้งหมดถูกโอนกรรมสิทธิ์โดย เซี่ยงไฮ้ คอนสตรัคชั่น กรุ๊ป ของจีน เริ่มตั้งแต่ 14 มกราคม พ.ศ. 2562 ด้วยต้นทุนรวม 273 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งได้รับเงินทุนจากรัฐบาลกัมพูชาและจีนผ่านเงินกู้แบบผ่อนปรน ภายในปี พ.ศ. 2568 โครงการนี้เป็นหนึ่งในโครงการโครงสร้างพื้นฐานที่มีราคาแพงที่สุดเท่าที่เคยดำเนินการในกัมพูชา ส่วนของถนนระยะทาง  นี้ได้รับเงินทุนจากจีนและเปิดใช้งานอย่างเต็มรูปแบบในวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2566 แม้ว่าบางส่วนจะเปิดให้สัญจรไปแล้วก่อนหน้านี้ ส่วนนี้ประกอบด้วยสองเลนและวงเวียนขนาดใหญ่หลายแห่ง รวมถึงทางแยกต่างระดับหลายแห่ง ทางแยกต่างระดับสองแห่ง และสะพานลอยขนาดใหญ่สองแห่งที่ทอดข้ามแม่น้ำบาสัก

พิธีเปิดครั้งที่สองจัดขึ้นเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 ถนนสายนี้ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่า "ถนนสีจิ้นผิง" เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 ที่วิมานสันติภาพ หรือสำนักนายกรัฐมนตรีของกัมพูชา เซง วันลี นักสังเกตการณ์ด้านภูมิรัฐศาสตร์ของภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก กล่าวในการสัมภาษณ์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 ที่ตีพิมพ์โดย CamboJA News ว่าการตั้งชื่อถนนว่า "ถนนสีจิ้นผิง" ไม่ใช่เรื่องผิดปกติ เนื่องจากถนนสายอื่นๆ ในกัมพูชาได้รับการตั้งชื่อตามผู้นำหรือประเทศต่าง ๆ ในระดับนานาชาติเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพอันใกล้ชิดระหว่างสองฝ่าย

 เส้นทาง 
ถนนสายนี้มีความยาว  และกว้าง 22 เมตร เชื่อมต่อทางหลวงหมายเลข 1 และ ทางหลวงหมายเลข 4 ของถนนวงแหวนรอบที่สามของพนมเปญ แบ่งเป็นความยาว 15 กิโลเมตรในพนมเปญ และ 38 กิโลเมตรในจังหวัดกันดาล

ถนนสีจิ้นผิงทอด ยาวไปตามทิศใต้ ทิศตะวันตก และทิศตะวันตกเฉียงเหนือของพนมเปญ ระหว่างทางหลวงหมายเลข 1 ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง และทางหลวงหมายเลข 6 ทางเหนือ ถนนสองเลนในแต่ละทิศทางนี้ไม่ใช่มอเตอร์เวย์ อย่างไรก็ตาม มีทางแยกต่างระดับหลายแห่ง โดยเฉพาะทางแยกต่างระดับรูปใบไม้สี่แฉกกับทางหลวงหมายเลข 2 และ 3 ถนนสีจิ้นผิงทอด ตั้งอยู่ชานเมืองพนมเปญ ส่วนใหญ่อยู่นอกเขตเมือง มีสะพานสำคัญสามแห่ง ได้แก่ สะพานเก็บค่าผ่านทางข้ามแม่น้ำโตนเลสาบทางเหนือของพนมเปญ และสะพานลอยสองเลนสองแห่งในแต่ละทิศทาง ข้ามแม่น้ำเบสแซคสองสาขาทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:บูเลอวาร์ด
หมวดหมู่:ถนนในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:การขนส่งในพนมเปญ
หมวดหมู่:สี จิ้นผิง
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์กัมพูชา–จีน