ดิงงีร์

ดิงงีร์ (; ถอดเสียงเป็นอักษรโรมัน: DIĜIR) เป็นคำในภาษาซูเมอร์ที่หมายถึง "เทพเจ้า" หรือ "เทพี" อักษรรูปลิ่มของคำนี้มักใช้เป็นตัวกำหนดหน้าชื่อทางศาสนาและแนวคิดที่เกี่ยวข้อง ซึ่งในกรณีดังกล่าวจะไม่ออกเสียง และโดยทั่วไปจะถอดเสียงเป็นตัวยก ⟨d⟩ เช่น 

อักษรรูปลิ่มของชาวซูเมอร์เมื่อใช้เพียงลำพัง เดิมทีเป็นตัวหนังสือความคิดแทนคำภาษาซูเมอร์ว่า อัน ซึ่งแปลว่า "ท้องฟ้า" หรือ "สวรรค์"Hayes, 2000 ต่อมามีการขยายใช้เป็นตัวหนังสือคำสำหรับคำว่า ดิงงีร์ ซึ่งหมายถึง "เทพเจ้า" หรือ "เทพี"Edzard, 2003 รวมถึงใช้แทนเทพสูงสุดแห่งคติความเชื่อของชาวซูเมอร์คือ อานู และยังใช้เป็นอักษรแทนเสียงสำหรับพยางค์  อีกด้วย ในอักษรรูปลิ่มแอกแคด ได้รับเอาการใช้งานเหล่านี้ทั้งหมดมาใช้ และเพิ่มเติมการอ่านแบบตัวหนังสือคำสำหรับคำพื้นเมืองว่า อิลุม และจากนั้นจึงพัฒนาเป็นการอ่านแบบพยางค์ว่า  ส่วนในระบบการเขียนของภาษาฮิตไทต์ ค่าพยางค์ของสัญลักษณ์นี้กลับมีเพียงค่าเสียงว่า อัน เท่านั้น

แนวคิดเรื่องความเป็นเทพเจ้าในวัฒนธรรมซูเมอร์มีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับท้องฟ้า ดังจะเห็นได้จากข้อเท็จจริงที่ว่า สัญลักษณ์อักษรรูปลิ่มเดียวกันนั้นใช้เป็นตัวหนังสือความคิดแทนคำว่า "ท้องฟ้า" ด้วย และรูปทรงดั้งเดิมของสัญลักษณ์ก็เป็นภาพของดวงดาว ดาวแปดแฉกเป็นสัญลักษณ์สำคัญของเทพีอินันนา (Inanna) ดังนั้น ความเชื่อมโยงดั้งเดิมของคำว่า "ความเป็นเทพเจ้า" จึงสัมพันธ์กับปรากฏการณ์ศักดิ์สิทธิ์ที่สว่างหรือส่องประกายบนท้องฟ้า

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:เทวภาพเมโสโปเตเมีย
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาซูเมอร์
หมวดหมู่:อักษรรูปลิ่ม