กำแพงที่สี่

กำแพงที่สี่ () เป็นธรรมเนียมทั่วไปในนาฏกรรม เรื่องเล่า ซึ่งกำแพงเชิงเปรียบเทียบที่มองไม่เห็นหรือสมมติขึ้นจะแยกนักแสดง (นักแสดง นักเต้น นักร้อง ฯลฯ) ออกจากผู้ชม ทำให้ผู้ชมมองทะลุ "กำแพง" นี้เข้าไปในเรื่องราวที่แสดง แต่ตัวนักแสดงเองกลับแสดงราวกับว่ามองไม่เห็นผู้ชม แนวคิดนี้ยังขยายออกไปนอกโรงละครด้วย เช่น ขอบเขตทั่วไประหว่างตัวละครกับผู้ชมในภาพยนตร์ วิดีโอ หรือรายการโทรทัศน์ ซึ่งตัวละครแสดงราวกับว่าไม่รู้ตัวว่ามีกล้องอยู่ ตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา การเพิ่มขึ้นของลัทธิมายาในการจัดฉาก ซึ่งถึงจุดสูงสุดในสัจนิยมและธรรมชาตินิยมของโรงละครในศตวรรษที่สิบเก้า นำไปสู่การพัฒนาแนวคิดกำแพงที่สี่

 การทำลายกำแพงที่สี่ 
การทำลายกำแพงที่สี่ หมายถึงจุดใด ๆ ในเรื่องเล่าโดยเฉพาะในนาฏกรรม เมื่อตัวละครละเมิดธรรมเนียมของกำแพงที่สี่ ตัวอย่างเช่น เมื่อนักแสดงในละครพูดคุยโดยตรงหรือแม้กระทั่งโต้ตอบกับผู้ชม เมื่อตัวเอกในภาพยนตร์ยอมรับถึงความไม่สมจริงของภาพยนตร์ที่พวกเขากำลังแสดงอยู่ หรือเมื่อใดก็ตามที่ตัวละครสมมติกล่าวถึงตัวเองอย่างเปิดเผยว่าเป็นเช่นนั้น ช่วงเวลาเหล่านี้ ซึ่งดึงดูดความสนใจไปที่การขาดการแบ่งแยกระหว่างตัวละครและผู้ชม หรือที่เตือนผู้ชมว่ากำแพงที่สี่ไม่มีอยู่จริง เป็นรูปแบบหนึ่งของเมตาเธียเตอร์หรือเมตาฟิกชัน การอ้างอิงแบบเมตาที่คล้ายกันเกิดขึ้นเมื่อนักแสดงในโทรทัศน์หรือภาพยนตร์สบตาเงียบ ๆ กับกล้อง ระงับธรรมเนียมปกติของการเพิกเฉยต่อกล้องชั่วขณะ เทคนิคดังกล่าวถูกนำมาใช้ด้วยเหตุผลในการเล่าเรื่องที่หลากหลาย เช่น เพื่อความตลกขบขัน ความตกใจ การดึงดูดความสนใจของผู้ชม เหตุผลทางปรัชญาหรือเชิงธีม เป็นต้น ปัจจุบันวลี "การทำลายกำแพงที่สี่" ถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางเพื่ออ้างถึงช่วงเวลาที่คล้ายกันในสื่อต่าง ๆ รวมถึงวิดีโอเกมและหนังสือ

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:คำศัพท์ภาพยนตร์และวีดิทัศน์