กุลหร

กุลหร (ฮินดูสถาน: कुल्हड़ อูรดู: کلہڑ) หรือ ภางฺร () หมายถึงถ้วยดินเผาไม่มีหูจับจากเอเชียใต้ โดยปกติมักไม่ได้ประดับและไม่ได้เคลือบ ผลิตมาเพื่อใช้แล้วทิ้ง และแทบจะไม่เคยนำมาใช้ซ้ำเลย

ตลาดและร้านอาหารริมทางในอนุทวีปอินเดียโดยดั้งเดิมเสิร์ฟเครื่องดื่มร้อนอย่างชาในกุลหร ซึ่งจะช่วยเพิ่มกลิ่นดิน ("earthy aroma") ให้กับเครื่องดื่ม มักถือกันว่ากลิ่นนี้ช่วยให้เครื่องดื่มดูน่าดึงดูดมากขึ้น โยเกิร์ต นมร้อนให้น้ำตาล และขนมหวานอย่าง กุลฟี (ไอศครีม) ก็นิยมเสิร์ฟในกุลหรเช่นกัน ในยุคปัจจุบัน กุลหรเริ่มค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยแก้วพอลีสไตรีนและแก้วกระดาษเคลือบด้วยน้ำหนักที่เบากว่าเวลาต้องขนส่งปริมาณมาก ๆ และราคาที่ถูกกว่า⁠

ที่มา
เป็นที่เชื่อกันว่ากุลหรมีใช้งานในภูมิภาคนี้ต่อเนื่องมากกว่า 5,000 ปี ในสมัยอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ

รส
เนื่องจากกุลหรไม่ได้ผ่านการเคลือบ เครื่องดื่มร้อนโดยเฉพาะชาจะสัมผัสกับผิวด้านในของแก้วกุลหรโดยตรง ซึ่งช่วยเพิ่มรสและกลิ่นให้กับเครื่องดื่ม บางครั้งบรรยายว่าให้กลิ่นรส "เหมือนดิน" (सौंधी ख़ुशबू, เสำธี ฃุศพู) และแม้ความนิยมในการใช้จะลดลงเนื่องจากการเข้ามาของแก้วพลาสติกหรือกระดาษที่ราคาถูกกว่า แต่ในร้านอาหารมีระดับยังคงปรากฏนิยมเสิร์ฟชาในกุลหรอยู่

อ้างอิง

หมวดหมู่:แก้ว
หมวดหมู่:ภาชนะ
หมวดหมู่:เครื่องปั้นดินเผา
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอินเดีย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมปากีสถาน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมบังกลาเทศ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมเนปาล