ความสัมพันธ์ไทย–ไนจีเรีย

ความสัมพันธ์ไทย–ไนจีเรีย เป็นความสัมพันธ์แบบทวิภาคีระหว่างประเทศไทยและประเทศไนจีเรีย โดยสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างกันเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505

 เอกอัครราชทูตและสถานทูต 
 เอกอัครราชทูต 
 นายธีรภัทร มงคลนาวิน เอกอัครราชทูตวิสามัญไทยประจำไนจีเรีย
 นายโอมา เจบาห์ เอกอัครราชทูตไนจีเรียประจำไทย

 สถานทูต 
 สถานเอกอัครราชทูตไนจีเรียประจำกรุงเทพฯ นั้นมีอำนาจหน้าที่ครอบคลุมประเทศเมียนมาร์ด้วย
 สถานเอกอัครราชทูตไทยประจำไนจีเรีย สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2549 รัฐบาลไทยมีนโยบายย้ายสถานเอกอัครราชทูตจากกรุงลากอส ไปยังกรุงอาบูจา โดยเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 คณะรัฐมนตรีได้มีมติให้ปิดสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงลากอส ปิดเป็นการถาวรและเริ่มเปิดสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงอาบูจา ในเดือนธันวาคม 2549 แทน

 การค้า 
ข้อมูลจากฐานข้อมูลการค้าระหว่างประเทศ COMTRADE ของสหประชาชาติ ระบุว่าการส่งออกของไทยไปยังไนจีเรียมีมูลค่า 195.96 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2567 โดยสินค้าส่งออกหลักคือ สินค้าเกี่ยวกับยางพารา โดยมีมูลค่า 28.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยในหมวดนี้สินค้าหลักคือ ยางรถยนต์ใหม่ โดยคิดเป็นมูลค่า 13.65 และไนจีเรียเคยนำเข้าข้าวไทย มากที่สุดในโลก โดยในปี 2554 ประมาณ ร้อยละ 15 ของการส่งออกข้าวไทย มูลค่า 775.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือ 23,256 ล้านบาท  ประเภทข้าวไทยที่นำเข้ามาในไนจีเรีย ร้อยละ 95 เป็นข้าวนึ่งเป็นข้าวนึ่ง ที่เหลือเป็นข้าวขาวและข้าวหอมมะลิ

และการส่งออกของไนจีเรียมายังไทยมีมูลค่า 1.05 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2567 โดยสินค้าหลักคือ เชื้อเพลิง น้ำมัน และผลิตภัณฑ์กลั่นจากไนจีเรีย คิดเป็นมูลค่า 1.03 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยในหมวดนี้สินค้าที่มีมูลค่ามากที่สุดคือ นํ้ามันดิบ มีมูลค่า 689.79 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทวิภาคีของประเทศไทย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทวิภาคีของประเทศไนจีเรีย