ภาวะอิงอาศัย

ภาวะอิงอาศัย () คืออันตรกิริยาชีวภาพระยะยาว (ภาวะอยู่ร่วมกัน) ซึ่งสมาชิกของสปีชีส์หนึ่งได้รับประโยชน์ ในขณะที่สมาชิกของอีกสปีชีส์หนึ่งไม่ได้รับประโยชน์และไม่ได้รับอันตราย ความสัมพันธ์นี้จะแตกต่างจากภาวะพึ่งพากันที่สิ่งมีชีวิตทั้งสองชนิดได้ประโยชน์จากกันและกัน ภาวะอาศัยเสียประโยชน์ที่สิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งถูกทำลายหรือได้รับอันตราย ขณะที่อีกชนิดหนึ่งไม่ได้รับผลกระทบ และภาวะปรสิตที่สิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งถูกทำลายหรือได้รับอันตราย แต่อีกชนิดหนึ่งได้รับประโยชน์

สิ่งมีชีวิตที่ได้รับประโยชน์จากความสัมพันธ์นี้อาจได้รับสารอาหาร ที่พักพิง การสนับสนุน หรือการเคลื่อนที่จากสปีชีส์ที่เป็นตัวถูกเบียน ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วจะไม่ได้รับผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญ ความสัมพันธ์แบบอิงอาศัยมักจะเกิดขึ้นระหว่างตัวถูกเบียนที่มีขนาดใหญ่กว่ากับผู้ที่มาอาศัยที่มีขนาดเล็กกว่า สิ่งมีชีวิตที่เป็นตัวถูกเบียนจะไม่ถูกปรับเปลี่ยนใด ๆ ในขณะที่สปีชีส์ที่มาอาศัยอาจแสดงการปรับตัวทางโครงสร้างอย่างมากเพื่อให้สอดคล้องกับพฤติกรรมของตัวเอง เช่น กรณีของปลาเหาฉลาม ที่เกาะติดกับปลาฉลามหรือปลาอื่น ๆ เพื่อเดินทาง ปลาเหาฉลามจะกินมูลของตัวถูกเบียน ในขณะที่ปลานำร่องจะกินเศษอาหารที่เหลือจากมื้ออาหารของตัวถูกเบียน นอกจากนี้ นกหลายชนิดยังเกาะอยู่บนตัวของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกินพืชขนาดใหญ่ หรือกินแมลงที่ถูกกวนขึ้นมาจากพื้นดินโดยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่กำลังเล็มหญ้าอยู่ด้วย

อ้างอิง

หมวดหมู่:อันตรกิริยาชีวภาพ
หมวดหมู่:ภาวะอยู่ร่วมกัน