การแสดงกำลัง

การแสดงกำลัง () คือปฏิบัติการทางทหารที่มุ่งหมายเพื่อเตือน (เช่น การยิงเตือน) หรือข่มขู่ฝ่ายตรงข้ามโดยการแสดงความสามารถหรือความตั้งใจที่จะลงมือหากถูกยั่วยุ การแสดงกำลังอาจดำเนินการโดยกองกำลังตำรวจและกลุ่มติดอาวุธอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ทหาร

 การทำงาน 

ในอดีต การแสดงกำลังมักกระทำโดยทหารที่ไม่ยอมสู้รบอย่างสุดกำลัง แต่กลัวที่จะ 'เสียหน้า' (ดูอ่อนแอ) การยั่วยุที่ถูกคำนวณมาอย่างดีนี้ มีจุดประสงค์เพื่อแสดงให้อีกฝ่ายเห็นว่า การเผชิญหน้าด้วยความรุนแรงยังคงเป็นทางเลือก และจะไม่มีการถอยกลับในหลักการที่การแสดงกำลังนี้มีขึ้นเพื่อปกป้อง

การแสดงกำลังอาจเป็นปฏิบัติการทางทหารจริง แต่ในช่วงยามสงบ (เวลาแห่งสันติภาพอย่างเป็นทางการ) อาจจำกัดอยู่เพียงการฝึกทางทหารเท่านั้น

การแสดงกำลังยังได้ผลในระดับที่เล็กกว่าด้วย เช่น กองกำลังทหารในระดับยุทธวิธีใช้การโจมตีจำลองเพื่อข่มขู่ฝ่ายตรงข้าม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อการโจมตีจริงต่อศัตรูที่ต้องสงสัย (แต่ยังไม่ได้รับการยืนยัน) อาจเป็นอันตรายต่อพลเรือน ยกตัวอย่างเช่น "การโจมตี" ทางอากาศส่วนใหญ่ระหว่างปฏิบัติการเสรีภาพยั่งยืนและปฏิบัติการอิรักฟรีดอมเป็นเพียงการแสดงกำลังอย่างง่าย ๆ โดยเครื่องบินเจ็ทจะปล่อยพลุสัญญาณเฉพาะในขณะที่บินผ่านพื้นที่ต่ำที่มีเสียงดังเท่านั้น รายงาน 12 เดือนในปี พ.ศ. 2552 สำหรับอัฟกานิสถานระบุว่ามีการบินโจมตี 18,019 ครั้งโดยเครื่องบินทหารสหรัฐ โดยมีการใช้อาวุธเพียง 3,330 ครั้งในภารกิจทั้งหมด

 ตัวอย่างที่โดดเด่น 
 ปฏิบัติการพอล บันยัน ดำเนินการเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2519 โดยกองกำลังอเมริกันและ UNC เข้าไปในเขตปลอดทหารเกาหลี เพื่อตอบโต้การสังหารเจ้าหน้าที่กองทัพสหรัฐสองนายโดยไม่ได้รับการยั่วยุจากทหารกองทัพประชาชนเกาหลีในเหตุการณ์ฆาตกรรมด้วยขวานในเกาหลี
 ปฏิบัติการปูมาไล เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2530 กองทัพอากาศอินเดียได้ส่งความช่วยเหลือทางอากาศไปยังแจฟฟ์นาที่ถูกปิดล้อมในศรีลังกาในช่วงสงครามกลางเมืองศรีลังกา ภารกิจนี้ถือเป็นการแสดงสัญลักษณ์เพื่อสนับสนุนกลุ่มพยัคฆ์ทมิฬเพียงสองวันหลังจากความพยายามก่อนหน้านี้ที่ส่งมาโดยปราศจากอาวุธ ซึ่งส่งมาในรูปแบบของกองเรือขนาดเล็ก แต่ถูกขัดขวางโดยกองทัพเรือศรีลังกา
 วิกฤตการณ์ช่องแคบไต้หวันครั้งที่สาม เป็นผลจากการทดสอบขีปนาวุธหลายครั้งโดยสาธารณรัฐประชาชนจีนในน่านน้ำรอบไต้หวัน รวมถึงช่องแคบไต้หวัน ระหว่างวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ.  2538 ถึง 23 มีนาคม พ.ศ. 2539 ขีปนาวุธชุดแรกที่ยิงในช่วงกลางถึงปลายปี พ.ศ. 2538 ถูกกล่าวหาว่ามีจุดประสงค์เพื่อส่งสัญญาณที่ชัดเจนไปยังรัฐบาลสาธารณรัฐจีนภายใต้การนำของ นายหลี่ เต็งฮุย ซึ่งถูกมองว่ากำลังผลักดันนโยบายต่างประเทศของสาธารณรัฐจีนให้ออกห่างจากนโยบายจีนเดียว ขีปนาวุธชุดที่สองถูกยิงในช่วงต้นปี พ.ศ. 2539 โดยถูกกล่าวหาว่ามีจุดประสงค์เพื่อข่มขู่ผู้มีสิทธิเลือกตั้งชาวไต้หวันในช่วงก่อนการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 2539
 ปฏิบัติการฟื้นฟูประชาธิปไตยในแกมเบีย เพื่อโค่นล้มอดีตประธานาธิบดี ยาห์ยา จัมเมห์ เครื่องบินรบไนจีเรียบินผ่านบันจูล และกองกำลัง ECOWAS ล้อมชายแดนแกมเบียเพื่อสกัดกั้นการต่อต้านจากกองทัพแกมเบียที่มีขนาดเล็กกว่า

 ดูเพิ่ม 
 การบั่นทอนขวัญกำลังใจ (การสงคราม) (Demoralization)
 ทฤษฎีการป้อมปราม (Deterrence theory)
 การทูตแบบใช้นาวิกานุภาพ
 สันติภาพสู่ความเข้มแข็ง (Peace through strength)
 Shock and awe

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ยุทธวิธีทางทหาร
หมวดหมู่:อำนาจ (ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ)