เปียงยางเรเซอร์

โครยอทัวร์ เปียงยางเรเซอร์ () หรือ เปียงยางเรเซอร์ เป็นเกมแข่งรถ ค.ศ. 2012 ที่พัฒนาโดยโนโซเทกและจัดจำหน่ายโดยโครยอทัวร์ ผู้เล่นจะขับรถรุ่นฮวีพารัม II ไปรอบเปียงยางและแวะชมสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่งในเมือง ขณะเดียวกันก็ต้องเก็บน้ำมันและหลบหลีกรถคันอื่น เกมนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นเกมเพื่อการโฆษณาสำหรับโครยอทัวร์ บริษัทตัวแทนท่องเที่ยวที่จัดรายการนำเที่ยวไปยังเกาหลีเหนือ โดยบริษัทรับจ้างผลิตชื่อโนโซเทก ร่วมกับนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีคิม แช็ก ในฐานะที่เป็นหนึ่งในวิดีโอเกมเพียงไม่กี่เกมของเกาหลีเหนือ เปียงยางเรเซอร์ ถูกเผยแพร่โดยโครยอทัวร์ผ่านทางเว็บไซต์ของบริษัทในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 นักวิจารณ์ได้วิพากษ์วิจารณ์ระบบการเล่น กราฟิก การควบคุม และดนตรีประกอบของเกมนี้

 ตัวเกม 
เปียงยางเรเซอร์ มีฉากหลังอยู่ในเปียงยาง เมืองหลวงของเกาหลีเหนือ ผู้เล่นจะควบคุมรถยนต์รุ่นฮวีพารัม II (Hwiparam II) (จากผู้ผลิตเกาหลีเหนือ พย็องฮวามอเตอส์) โดยใช้ปุ่มลูกศรเพื่อเร่งความเร็ว ถอยหลัง และบังคับทิศทาง รวมถึงใช้ปุ่มสเปซบาร์เพื่อบีบแตร ผู้เล่นได้รับมอบหมายให้ขับรถไปตามเส้นทางที่กำหนดไว้รอบเมือง โดยเริ่มต้นและสิ้นสุดที่จัตุรัสคิม อิล-ซ็อง และแวะชมสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง รวมถึงโรงแรมรยูกย็อง ประตูชัย อนุสาวรีย์ช็อลลีมา และประตูโพทง การขับผ่านสถานที่ท่องเที่ยวจะทำให้ผู้เล่นได้รับตราประทับของสถานที่นั้นและแสดงข้อมูลเกี่ยวกับวัตถุดังกล่าว

ระหว่างการขับขี่ ผู้เล่นต้องเก็บถังเชื้อเพลิงซ้ำ ๆ เพื่อตอบโต้กับเกจวัดที่ลดลงโดยอัตโนมัติ การชนกับรถจอดอยู่กับที่จำนวน 3 ครั้ง จะทำให้เกมเริ่มต้นใหม่ ไม่มีคนเดินเท้าภายในเกม การขับรถเข้าไปในเลนที่ผิดฝั่งของถนนจะทำให้ผู้เล่นถูกตำหนิโดยตำรวจจราจร ในขณะที่การขับรถออกนอกถนนจะทำให้ผู้เล่นถูกนำกลับมาวางบนถนนอีกครั้ง เกมจะบันทึกเวลาที่ผู้เล่นใช้ในการทำรายการนำเที่ยวจนเสร็จสิ้น โครยอทัวร์ได้จัดทำตารางอันดับสำหรับเวลาของผู้เล่นและปรับปรุงตารางเมื่อผู้เล่นส่งภาพจับหน้าจอของผลลัพธ์ผ่านทางอีเมล

 การพัฒนาและเผยแพร่ 
เปียงยางเรเซอร์ เป็นหนึ่งในเกมเพียงไม่กี่เกมที่ถูกพัฒนาขึ้นในเกาหลีเหนือ มีรายงานว่าเป็นเกมแรกที่มีเป้าหมายไปยังกลุ่มผู้ชมระดับนานาชาติ เกมดังกล่าวพัฒนาโดยโนโซเทก (Nosotek) บริษัทเทคโนโลยีสารสนเทศร่วมทุนระหว่างเยอรมนีและเกาหลีเหนือที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2007 และตั้งอยู่ในเปียงยาง หนึ่งในกิจการหลักของบริษัทคือการพัฒนาเกมบนโทรศัพท์เคลื่อนที่และเกมที่ใช้พื้นฐานจากอะโดบี แฟลชในลักษณะการรับจ้างผลิต ซึ่งมีหลายเกมที่ถูกเผยแพร่โดยเอ็กโซเซตในเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี เกมที่เคยพัฒนาโดยโนโซเทกก่อนหน้านี้ ได้แก่ เดอะบิกเลบาวสกีโบว์ลิง (The Big Lebowski Bowling), เมนอินแบล็ก: เอเลียนอัสซอลต์ (Men in Black: Alien Assault) และบ็อบบีส์บล็อกส์ (Bobby's Blocks)

เปียงยางเรเซอร์ ถูกจ้างวานให้ผลิตในรูปแบบเกมเพื่อการโฆษณาโดยและเพื่อโครยอทัวร์ (Koryo Tours) บริษัทตัวแทนท่องเที่ยวบริหารโดยชาวบริติชและตั้งอยู่ในปักกิ่ง ที่ดำเนินรายการนำเที่ยวไปยังเกาหลีเหนือเป็นหลัก แนวคิดนี้เกิดขึ้นเมื่อนิก บอนเนอร์ ผู้จัดการโครยอทัวร์ ขอให้โวลเกอร์ เอโลเอสเซอร์ จากโนโซเทก สร้างเกมที่ "สนุกสนาน ไม่มีความรุนแรง และไม่มีประเด็นทางการเมือง" ซึ่งออกแบบร่วมกับเยาวชนเกาหลีเหนือ ด้วยการสนับสนุนจากรัฐบาลเกาหลีเหนือ ผู้พัฒนาได้ทำงานร่วมกับนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีคิม แช็กเพื่อสร้างเปียงยางเรเซอร์ ในอะโดบี แฟลช ข้อมูลจากเว็บไซต์ของเกมระบุว่า เกมนี้ "ไม่ได้ตั้งเป้าที่จะเป็นเกมยอดฮิตที่มหัศจรรย์ทางเทคโนโลยีขั้นสูงแห่งศตวรรษที่ 21 แต่เป็นเกมแข่งรถที่สนุกสนาน (รูปแบบอาร์เคด) มากกว่า"

โครยอทัวร์เผยแพร่เปียงยางเรเซอร์ ผ่านทางเว็บไซต์ของบริษัทเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2012 โดยไม่มีค่าใช้จ่ายและสามารถเข้าถึงได้จากทั่วโลก เกมดังกล่าวกลายเป็นที่นิยมในหมู่ผู้สนใจในเกาหลีเหนือเนื่องจากความแปลกประหลาดของมัน และเว็บไซต์ได้เกิดเหตุขัดข้องหลายครั้งในช่วงไม่กี่วันหลังเผยแพร่

 การตอบรับ 
เปียงยางเรเซอร์ ได้รับบทวิจารณ์ในเชิงลบ โดย ซี. คัสเตอร์ จากเทคอินเอเชีย (Tech in Asia) วิจารณ์กราฟิกที่ "ค่อนข้างแย่" ว่า "เต็มไปด้วยข้อผิดพลาดทางเทคนิคและสัญญาณรบกวนทางภาพ" อีกทั้งยังตั้งข้อสังเกตถึงทัศนียภาพที่ซ้ำซากและอัตราเฟรมที่ต่ำ ในทำนองเดียวกัน นัดจา เซเยจ จากไวซ์ (Vice) รู้สึกเสียดายต่อสภาพภูมิประเทศที่มีประชากรเบาบาง ซึ่งเธอกล่าวว่ามี "ความตื่นตาตื่นใจทางสายตาในระดับเดียวกับรัฐซัสแคตเชวันหรือชนบทของรัฐออนแทรีโอ" นอกจากนี้เธอยังอ้างถึงระบบการเล่นที่เรียบง่าย ซึ่งสรุปได้ว่าคือการ "ขับรถเป็นเส้นตรงเป็นเวลานาน" และเธอเรียกเกมนี้ว่า "ไม่น่าสนใจอย่างยิ่ง" เซเยจเห็นพ้องกับเจสัน ทอร์ชินสกี จากจาลอปนิก (Jalopnik) ผู้ซึ่งมองว่าเกมนี้ "เชื่องช้า น่าเบื่ออย่างยิ่ง ว่างเปล่า ถูกจำกัดอย่างเหลือเชื่อ และล้าหลังทางเทคโนโลยีอย่างน้อยหนึ่งทศวรรษ" คัสเตอร์อธิบายว่าระบบการเล่นนั้น "แย่" ด้วยความขาดแคลนความท้าทาย ความเร็วที่เชื่องช้า และการควบคุมยานพาหนะที่ไม่ดี นอกจากนี้เขายังถือว่าดนตรีประกอบนั้น "ยากที่จะไม่หัวเราะเยาะ" ในขณะที่ทอร์ชินสกีเรียกมันว่า "น่ารำคาญอย่างน่าตกใจและดังต่อเนื่อง" ทั้งคู่ระบุว่าเกมนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นการล้อเลียนหรือการวิพากษ์วิจารณ์เชิงประชดประชันต่อเปียงยางในชีวิตจริงโดยไม่ตั้งใจ

 ดูเพิ่ม 
 วิดีโอเกมในประเทศเกาหลีเหนือ

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 


หมวดหมู่:วิดีโอเกม ค.ศ. 2012
หมวดหมู่:เกมโฆษณา
หมวดหมู่:เกมเบราว์เซอร์
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีคิม แช็ก
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแข่งรถ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว
หมวดหมู่:การท่องเที่ยวในเปียงยาง
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศเกาหลีเหนือ