ประธานคณะมนตรียุโรป

ประธานคณะมนตรียุโรป คือบุคคลที่ทำหน้าที่เป็นประธานและขับเคลื่อนการทำงานของคณะมนตรียุโรปในเวทีโลกTreaty of Lisbon amending the Treaty on European Union and the Treaty establishing the European Community, Article 9 B ประกอบด้วยคณะผู้นำรัฐหรือรัฐบาลของประเทศสมาชิกสหภาพยุโรป รวมทั้งประธานคณะกรรมาธิการยุโรป และให้ทิศทางทางการเมืองแก่สหภาพยุโรป

ตั้งแต่ ค.ศ. 1975-2009 ตำแหน่งประธานคณะมนตรียุโรปถือเป็นตำแหน่งที่ไม่เป็นทางการ ซึ่งดำรงโดยประมุขแห่งรัฐหรือหัวหน้ารัฐบาลของรัฐสมาชิกที่ดำรงตำแหน่งประธานคณะมนตรีแห่งสหภาพยุโรปแบบหมุนเวียนทุกครึ่งปีในแต่ละช่วงเวลา อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่สนธิสัญญาลิสบอน ค.ศ. 2007 มาตรา 15 ของสนธิสัญญาว่าด้วยสหภาพยุโรปได้ระบุว่า คณะมนตรียุโรปจะแต่งตั้งประธานเต็มเวลาสำหรับวาระสองปีครึ่ง โดยสามารถต่ออายุได้อีกหนึ่งครั้ง การแต่งตั้งและการถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งต้องได้รับการสนับสนุนจากเสียงข้างมากสองเท่าในคณะมนตรียุโรป

เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 คณะมนตรียุโรปเห็นชอบว่าประธานคนแรกภายใต้สนธิสัญญาลิสบอนคือ แฮร์มัน ฟัน โรมเปย จากพรรคประชาชนยุโรป ซึ่งก่อนหน้านั้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของเบลเยียม ฟัน โรมเปยเข้ารับตำแหน่งเมื่อสนธิสัญญาลิสบอนมีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2009 โดยมีวาระจนถึงวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ต่อมาวาระของเขาได้รับการขยายออกไปอีกวาระหนึ่งซึ่งสิ้นสุดในวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014

ผู้ดำรงตำแหน่งคนที่สองจนถึงขณะนั้นคือดอนัลด์ ตุสก์ นายกรัฐมนตรีโปแลนด์ เขาได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งวาระแรกตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ถึง 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 และได้รับการเลือกตั้งใหม่เมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2017 ให้ดำรงตำแหน่งวาระที่สองตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2017 ถึง 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019

เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 คณะมนตรียุโรปได้เลือกชาร์ล มีแชล ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเบลเยียมในขณะนั้น ให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากดอนัลด์ ตุสก์ ในฐานะประธานคณะมนตรียุโรปคนที่ 3 เป็นระยะเวลาตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ถึง 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 เขาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2022 เป็นวาระที่สอง เป็นระยะเวลาตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2022 ถึง 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024

ตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2024 มีแชลถูกแทนที่โดยอังตอนียู กอชตา ซึ่งได้พ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโปรตุเกสไปก่อนหน้านั้นในปีเดียวกัน และกลายเป็นประธานคณะมนตรียุโรปคนที่ 4 และเป็นคนล่าสุดในปัจจุบัน

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:การเมืองของสหภาพยุโรป