กรัมแมน F8F แบร์แคท

กรัมแมน F8F แบร์แคท () เป็นเครื่องบินขับไล่ติดตั้งเครื่องยนต์ลูกสูบเดี่ยวของสหรัฐอเมริกา ออกแบบให้ปฏิบัติการบนเรือบรรทุกอากาศยาน และถูกเปิดตัวในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง เครื่องบินรุ่นนี้ได้ประจำการในกองทัพเรือสหรัฐ เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ  รวมถึงกองทัพอากาศของหลายประเทศ

F8F แบร์แคทถือเป็นเครื่องบินขับไล่ที่ใช้เครื่องยนต์ลูกสูบแบบสุดท้ายของบริษัท Grumman Aircraft นอกจากนี้ รุ่นดัดแปลงของแบร์แคตยังสามารถสร้างสถิติความเร็วสูงสุดสำหรับเครื่องบินที่ใช้เครื่องยนต์ลูกสูบได้อีกด้วย ปัจจุบัน แบร์แคตยังคงได้รับความนิยมในหมู่ผู้สะสมเครื่องบินโบราณ และผู้แข่งขันการบินความเร็วสูง

การออกแบบ
F8F แบร์แคท ได้รับการออกแบบขึ้นโดยบริษัท Grumman Aircraft ในปี 1943 เพื่อตอบสนองต่อความต้องการของกองทัพเรือสหรัฐซึ่งต้องการเครื่องบินขับไล่ที่มีอัตราเร่งและความคล่องตัวสูงสำหรับการปฏิบัติการบนเรือบรรทุกอากาศยานAngelucci, E., & Bowers, P. M. (1987). The American Fighter. New York: Orion Books. จุดเด่นสำคัญของการออกแบบคือการลดน้ำหนักตัวเครื่องให้เบาที่สุด โดยใช้โครงสร้างที่กะทัดรัดและปีกที่สามารถพับได้ เพื่อให้เหมาะกับพื้นที่จำกัดบนเรือบรรทุกเครื่องบิน อีกทั้งยังติดตั้งเครื่องยนต์ Pratt & Whitney R-2800 Double Wasp ให้กำลัง 2,100 แรงม้า ซึ่งเป็นเครื่องยนต์ที่ทรงพลังมากในยุคนั้น

แบร์แคทถูกออกแบบให้มีอัตราส่วนแรงขับต่อน้ำหนักค่าสูง ทำให้ไต่ระดับความสูงได้อย่างรวดเร็ว ถือเป็นหนึ่งในเครื่องบินขับไล่ลูกสูบที่มีสมรรถนะการบินดีที่สุดของสงครามโลกครั้งที่สอง แม้จะเข้าสู่การประจำการช่วงปลายสงครามก็ตาม ความเร็ว ความคล่องตัว และความสามารถในการขึ้นลงบนรันเวย์สั้น ทำให้แบร์แคทได้รับความนิยมและถูกยกย่องว่าเป็นการออกแบบที่สะท้อนถึงความก้าวหน้าสุดท้ายของยุคเครื่องยนต์ลูกสูบ ก่อนการมาถึงของเครื่องบินไอพ่นTillman, B. (1996). Hellcat: The F6F in World War II. Annapolis: Naval Institute Press.

ผู้ใช้งาน
F8F แบร์แคท ประจำการครั้งแรกในกองทัพเรือสหรัฐและเหล่านาวิกโยธินสหรัฐในปี 1945 แม้จะเข้าสู่การประจำการช้ากว่าที่คาด และสงครามโลกครั้งที่สองก็สิ้นสุดลงพอดี แต่แบร์แคทก็ยังคงถูกใช้ในการฝึกและการปฏิบัติการในช่วงต้นสงครามเย็น ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยเครื่องบินเจ็ตรุ่นใหม่อย่าง F9F Panther นอกจากสหรัฐ แบร์แคทยังถูกส่งออกและประจำการในกองทัพอากาศของหลายประเทศ เช่น ฝรั่งเศส ที่ใช้แบร์แคทในสงครามอินโดจีนครั้งแรกสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่งระหว่างปี 1946–1954, กองทัพอากาศไทยที่ได้รับแบร์แคทจำนวนหนึ่งในช่วงทศวรรษ 1950 (เรียกว่า บ.ข.15), รวมถึง กองทัพอากาศเวียดนามใต้ ที่ได้รับการถ่ายทอดต่อจากฝรั่งเศสภายหลัง
240px|thumb|บ.ข.15 กองทัพอากาศไทย

 กองทัพอากาศฝรั่งเศส

 กองทัพอากาศไทย

 กองทัพเรือสหรัฐ
 เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ

 กองทัพอากาศเวียดนามใต้

ข้อมูลอากาศยาน
300px|right|ภาพโครงร่าง
ลูกเรือ: 1 นาย
ความยาว: 8.61 ม
ช่วงระหว่างปลายปีก: 10.92 ม
ความสูง: 4.22 ม
พื้นที่ปีก: 22.7 ม2
น้ำหนักตัวเปล่า: 3,470 กก
น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน: 6,105 กก
ขุมกำลัง: 1 เครื่องยนต์ Pratt & Whitney R-2800-30W Double Wasp ให้กำลัง 2,250 แรงม้า (1,680 kW)
ใบพัด: 4 ใบ
ความเร็วสูงสุด: 732 กม/ชม
พิสัย: 1,778 กม
เพดานบิน: 40,800 ฟุต (12,400 เมตร)
อัตราการไต่ระดับ: 4,465 ฟุต/นาที (22.68 เมตร/วินาที)
แรงกดบนปีก: 42 ปอนด์/ตารางฟุต (210 กิโลกรัม/ตารางเมตร)
กำลัง/มวล: 0.22 แรงม้า/ปอนด์ (0.36 kW/kg)
อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินกรัมแมน
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติสหรัฐ
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:อากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2487