ไต้หวันภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น

ไต้หวันภายใต้การปกครองของมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น หรือ ไต้หวันของญี่ปุ่น หมายถึงช่วงเวลาที่เกาะไต้หวันที่มีสถานะเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิญี่ปุ่นภายหลังการลงนามในสนธิสัญญาชิโมโนเซกิ ในปีค.ศ. 1895 โดยเกาะไต้หวันพร้อมกับหมู่เกาะเผิงหูกลายเป็นดินแดนอาณานิคมแห่งแรกของจักรวรรดิญี่ปุ่น หลังจากที่ญี่ปุ่นได้รับชัยชนะในสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง ทางราชวงศ์ชิงจึงต้องยกมณฑลไต้หวันให้กับญี่ปุ่น ซึ่งญี่ปุ่นปกครองไต้หวันเป็นเวลา 50 ปี เมืองหลวงตั้งอยู่ที่ไทโฮกุ (ไทเป) ซึ่งเป็นที่พำนักของผู้สำเร็จราชการไต้หวัน

การปกครองไต้หวันของญี่ปุ่นสิ้นสุดลงหลังจากการยอมจำนนของญี่ปุ่นในเดือนกันยายน ค.ศ. 1945 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และดินแดนดังกล่าวตกอยู่ภายใต้การควบคุมของสาธารณรัฐจีน (อาร์โอซี) โดยมีการออกคำสั่งทั่วไปหมายเลข 1 โดยจอมพลดักลาส แมกอาเธอร์แห่งสหรัฐอเมริกา ซึ่งญี่ปุ่นได้สละอำนาจอธิปไตยเหนือไต้หวันอย่างเป็นทางการในสนธิสัญญาซานฟรานซิสโกซึ่งมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1952

 อ้างอิง 


หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไต้หวัน
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:การยึดครองทางทหารของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในเอเชียตะวันออก
*
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–ไต้หวัน
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาทางการ
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2438
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2488