จอภาพแบบติดหมวก

จอภาพแบบติดหมวก (, HMD) คืออุปกรณ์สวมศีรษะที่ใช้จอภาพและระบบทัศนศาสตร์ในการฉายภาพและ/หรือสัญลักษณ์เข้าสู่ดวงตา อุปกรณ์นี้ทำหน้าที่ให้ข้อมูลภาพแก้ผู้ใช้งานในกรณีที่ต้องการการป้องกันศีรษะ โดยเฉพาะในอากาศยานทางทหาร ชุดแสดงผลและระบบทัศนศาสตร์สามารถติดตั้งเพิ่มเติมเข้ากับหมวกนักบิน หรือบูรณาการเข้าไปในแบบแผนการออกแบบของหมวกโดยตรง

จอภาพแบบติดหมวกช่วยให้นักบินมีการรับรู้สถานการณ์ เห็นภาพของสภาพแวดล้อมที่ถูกปรับปรุงให้ชัดเจนขึ้น ไม่เท่านั้น จอภาพแบบติดหมวกในทางทหารสมัยใหม่ ยังสามารถใช้ชี้เป้าอาวุธไปตามทิศทางที่ศีรษะหันอยู่ได้อีกด้วย ซึ่งเรียกว่า จอภาพและศูนย์เล็งแบบติดหมวก (Helmet-Mounted Sight and Display: HMSD) ซึ่งรองรับมิสไซล์หลายรุ่น เช่น AIM-9 ไซด์ไวน์เดอร์, IRIS-T, Meteor, Python-4, Python-5 เป็นต้น 

ความเป็นมา
แนวคิดเกี่ยวกับจอภาพแบบติดหมวกเริ่มต้นในช่วงทศวรรษ 1960–1970 จากความต้องการของกองทัพอากาศสหรัฐที่จะเพิ่มขีดความสามารถในการเล็งอาวุธนอกแนวแกน ซึ่งระบบจอภาพแบบสวมศีรษะแบบเดิมไม่รองรับ การทดลองแรก ๆ ปรากฏในโครงการของสหรัฐและยุโรป เช่น ระบบที่ใช้กับ F-4 แฟนทอมทู ของกองทัพเรือสหรัฐในปลายทศวรรษ 1960 แต่ยังมีข้อจำกัดเรื่องเทคโนโลยีการแสดงผลและการติดตามศีรษะ

ในเวลาใกล้เคียงกัน สหภาพโซเวียตได้พัฒนาระบบ Shchel-3UM เพื่อนำมาใช้กับมิสไซล์ R-73 (AA-11 Archer) โดยเริ่มติดตั้งบน MiG-29 และ Su-27 ในช่วงทศวรรษ 1980 ซึ่งนับเป็นการใช้งานจริงอย่างแพร่หลายครั้งแรก และทำให้โลกตะวันตกตระหนักถึงศักยภาพของ HMD ในการพลิกสมดุลการรบระยะใกล้ จากนั้นเทคโนโลยีจอภาพแบบติดหมวกจึงพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ทั้งด้านจอภาพ ความละเอียด การฉายภาพกลางคืน และการเชื่อมโยงกับระบบอาวุธ จนกลายเป็นองค์ประกอบสำคัญของห้องนักบินสมัยใหม่ เช่น JHMCS ของสหรัฐ, DASH ของอิสราเอล และ Striker II ของยุโรป

อ้างอิง

H