ภาษาละตินสามัญ

ภาษาละตินสามัญ (; ) คือกลุ่มทำเนียบภาษาของภาษาละตินที่ไม่เป็นทางการซึ่งใช้พูดกันตั้งแต่ช่วงปลายสาธารณรัฐโรมันเป็นต้นมา คำว่า "ภาษาละตินสามัญ" ถือได้ว่าทั้งเป็นคำที่ถกเถียงกันและไม่ค่อยชัดเจน ภาษาละตินที่ใช้พูดจริง ๆ มีอยู่ยาวนานและในหลายพื้นที่ นักวิชาการมีความเห็นแตกต่างกันเกี่ยวกับขอบเขตของความแตกต่าง และว่าภาษาละตินสามัญนี้ถือว่าเป็นภาษาที่แยกออกมาต่างหากหรือไม่ ทฤษฎีนี้ถูกพัฒนาขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยฟร็องซัว ฌุสต์ มารี เรย์นูอาร์ (François Just Marie Raynouard) ในแนวคิดที่สุดโต่ง ทฤษฎีเสนอว่าภาษาละตินแบบลายลักษณ์อักษรเป็นภาษาของชนชั้นสูงที่แยกออกจากภาษาพูดทั่วไปของประชาชน แต่แนวคิดนี้ในปัจจุบันถูกปฏิเสธแล้ว "Comparative scholars, especially in the nineteenth century … tended to see Vulgar Latin and literary Latin as two very different kinds of language, or even two different languages altogether … but [this] is now out of date"

ข้อสรุปที่ยอมรับกันในปัจจุบันคือ ภาษาที่เขียนและภาษาที่พูดมีความต่อเนื่องเชื่อมโยงกัน คล้ายกับภาษาสมัยใหม่ทั่วไป โดยที่ภาษาพูดมักจะเปลี่ยนแปลงเร็วกว่าภาษาเขียน ขณะเดียวกันภาษาเขียนที่เป็นทางการก็มีอิทธิพลกดดันกลับไปยังภาษาพูดด้วย ภาษาละตินสามัญถูกนักวิชาการนำไปใช้ในความหมายที่แตกต่างกัน ทั้งเพื่อบ่งบอกถึงรูปแบบภาษาละตินที่พูดในลักษณะแตกต่างกัน หรือเพื่อแยกตามชนชั้นทางสังคมและช่วงเวลา อย่างไรก็ตาม การศึกษาการเปลี่ยนแปลงของรูปแบบภาษาพูดก็ยังคงมีความสำคัญมาก เพื่อทำความเข้าใจการเปลี่ยนผ่านจากภาษาละตินหรือละตินยุคปลาย ไปสู่ภาษาในกลุ่มโรมานซ์ดั้งเดิมและกลุ่มโรมานซ์ต่อมา และเพื่อให้เรื่องนี้ซับซ้อนขึ้นไปอีก หลักฐานเกี่ยวกับรูปแบบภาษาพูดสามารถพบได้เพียงจากการศึกษาภาษาเขียนละตินแบบคลาสสิก ภาษาละตินยุคปลาย หรือภาษาโรมานซ์ยุคต้น ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับช่วงเวลา

อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาษาละติน