ควร์สดอร์ฟ

ควร์สดอร์ฟ () เป็นหมู่บ้านร้างในชก็อยดิทซ์ รัฐซัคเซิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ใกล้กับพรมแดนกับรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ระหว่างรันเวย์สองรันเวย์ของท่าอากาศยานไลพ์ซิช/ฮัลเลอ ซึ่งเป็นท่าอากาศยานที่มีการใช้งานมากที่สุดในเยอรมนีเป็นอันดับสองในแง่ของปริมาณการขนส่งคาร์โก หมู่บ้านนี้ได้รับการเรียกขานว่าเป็น "หมู่บ้านที่เสียงดังที่สุดในเยอรมนี" และประชากรของหมู่บ้านได้ลดลงตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 20 กระทั่งไม่มีผู้อยู่อาศัยเลยในปี 2017

 ที่ตั้ง 
ควร์สดอร์ฟตั้งอยู่ในท่าอากาศยานไลพ์ซิช/ฮัลเลอ ในเมืองชก็อยดิทซ์ ระหว่างนครไลพ์ซิชกับฮัลเลอ ทางใต้ของหมู่บ้านเป็นรันเวย์ 08R/26L และทางเหนือเป็นทางรถไฟของรถไฟความเร็วสูงแอร์ฟวร์ท-ไลพ์ซิช/ฮัลเลอ, เอาโทบาน 14 และรันเวย์ 08L/26R ทางเข้าออกเดียวของหมู่บ้านคือทางตะวันออกซึ่งเป็นสะพานอากาศยาน

 ประวัติศาสตร์ 

ปรากฏหลักฐานลายลักษณ์อักษรของควร์สดอร์ฟตั้งแต่อย่างน้อยปี ค.ศ. 1500 ในชื่อเดิมว่า Kunsstorf และ Kurzsdorf ในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของอัมท์ชก็อยดิทซ์จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1800 ที่มีการสถาปนาลันท์ไครส์แมร์เซอบวร์ค จากนั้นถูกย้ายไปอยู่ในไครส์ไลพ์ซิช-ลันท์ในเยอรมนีตะวันออกในปี 1992 ในปี 1994 ได้ผนวกรวมเข้ากับชก็อยดิทซ์ และต่อมาจัดเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเขตไลพ์ซีเกอร์ลันท์ (1994–1999), เดลิทช์ (1999–2008) และ นอร์ทซัคเซิน (2008–) ตามลำดับ

โบสถ์ในหมู่บ้านควร์สดอร์ฟสร้างขึ้นอย่างน้อยในศตวรรษที่ 14 ทำให้ควร์สดอร์ฟเป็นหนึ่งใน (เขตคริสตจักร) ที่เก่าแก่ที่สุดในแถบนี้ ทางใต้ของโบสถ์มีจารึกปี 1310 และ 1345 น่าจะบ่งปีที่ก่อสร้างใหม่ หอคอยของโบสถ์หันหน้าออกทางตะวันออก ต่างกับโบสถ์ส่วนใหญ่ ออร์แกนของโบสถ์สร้างขึ้นในปี 1777 ในปี 2001 มีการบูรณะใหญ่

ประชากรของหมู่บ้านควร์สดอร์ฟลดลงอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 1950 ที่จุดสูงสุดมีประชากรอยู่ประมาณ 500 คน สาเหตุสำคัญคือปัญหาเสียงดัง ตัวตรวจจับในหมู่บ้านวัดระดับเสียงเฉลี่ยอยู่ที่สูงกว่า 58.7 เดซิเบลเนื่องจากเสียงจากรถยนต์ รถไฟ และเครื่องบิน ควร์สดอร์ฟถูกเรียกว่าเป็น "ชัลอินแฟร์โน" (Schallinferno; โคตรนรกเสียง) และ "ดัสเลาเทสเทอดอร์ฟด็อยช์ลันทส์" (das lauteste Dorf Deutschlands; หมู่บ้านที่เสียงดังที่สุดในเยอรมนี) โดย แดร์ทาเกิสชปีเกิล ท่าอากาศยานเคยลงทุนมากถึง 100 ล้านยูโรเพื่อป้องกันเสียงให้กับหมู่บ้าน ผ่านมาตรการและการก่อสร้างเช่น ผนังหนา กระจกกันเสียง หลังคาเสริมเหล็ก กระนั้นชาวหมู่บ้านส่วนใหญ่ยังคงย้ายออกไปสู่  ที่เป็นหมู่บ้านใกล้เคียงแทน นอกจากนี้ปัญหามลภาวะทางกลิ่น ซึ่งชาวบ้านบรรยายว่า "[กลิ่น]แทบทนไม่ได้" เนื่องจากเชื้อเพลิงเช่นเคอโรซีนจากการสันดาปจากพาหนะต่าง ๆ ตลอดเวลา

ในปี 2011 บ้านร้างจำนวน 44 หลังถูกรื้อถอนเพื่อเก็บวัสดุไปใช้ต่อ และในปี 2017 บ้านอีก 27 หลังถูกรื้อถอนเนื่องจากปัญหาความปลอดภัย ปัจจุบันสร้างเป็นที่จอดรถแทนที่ ณ ปี 2017 ปนะชากรหมู่บ้านคนสุดท้ายได้ย้ายออกจากหมู่บ้าน ทำให้ควร์สดอร์ฟเป็นเมืองร้างโดยสมบูรณ์ โบสถ์และโรงเรียนซึ่งอยู่ภายใต้สถานะอนุสรณ์ภายใต้การอนุรักษ์ยังคงอยู่ โบสถ์มีจัดพิธี  ในวันคริสต์มาสอีฟเป็นครั้งสุดท้ายในปี 2015

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Unofficial website (in German)
 Illustrated multimedia report by Leipziger Volkszeitung (in German)

หมวดหมู่:รัฐซัคเซิน
หมวดหมู่:เมืองร้างในทวีปยุโรป