อาณาจักรมานาโด

อาณาจักรมานาโด เป็นอาณาจักรที่เคยปกครองนครมานาโดและพื้นที่โดยรอบในจังหวัดซูลาเวซีเหนือ ประเทศอินโดนีเซีย อาณาจักรนี้สืบทอดต่อจากอาณาจักรโบวนเตอฮูที่ดำรงอยู่ในคริสต์ทศวรรษ 1500 ถึง ค.ศ. 1670 ในฐานะอาณาจักรมานาโด เพื่อรำลึกถึง Robertus Padtbruggeก ผู้ว่าราชการจังหวัด VOC แห่งหมู่เกาะโมลุกกะ ดินแดนของอาณาจักรมานาโดประกอบด้วยหมู่เกาะซีลาเดิน บูนาเกิน มันเตฮาเกอ ไนน์ ตาลีเซอ กังกา บังกา เลิมเบอ และพื้นที่ชายฝั่งทางตอนเหนือของซูลาเวซี

กษัตริย์แห่งมานาโด กีนาลัง ดาโมโปลีอี ทรงรับศีลล้างบาปเป็นคาทอลิกร่วมกับพระเจ้าโปซูมาแห่งอาณาจักรซีเยา พร้อมด้วยประชาชน 1,500 คน ในแม่น้ำสายใหญ่ในเมืองมานาโด

รายพระนามผู้ปกครอง
กษัตริย์ที่ปกครองอาณาจักรมานาโด ได้แก่ ดอน เฟร์นันโด ใน ค.ศ. 1644 และ Loloda Mokoagouw (ค.ศ. 1644–1670) เป็นกษัตริย์พระองค์สุดท้าย อาณาจักรมานาโดเคยมีบทบาทสำคัญในการค้าขายบนคาบสมุทรมีนาฮาซา ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึง 16 จักรวรรดิโปรตุเกสและสเปนใช้อาณาจักรมานาโดเป็นโกดังเก็บสินค้าที่นำมาหรือซื้อมาจากชนพื้นเมือง

ดูเพิ่ม
มานาโด
อาณาจักรซีเยา
ประวัติศาสตร์อินโดนีเซียในสมัยอาณาจักรคริสเตียน

อ้างอิง

Category:รัฐก่อนอาณานิคมในประเทศอินโดนีเซีย
Category:จังหวัดซูลาเวซีเหนือ
Category:ศาสนาคริสต์ในประเทศอินโดนีเซีย