ไกจิง

ไกจิง () เป็นศัพท์ภาษาญี่ปุ่นที่ใช้เรียกชาวต่างชาติและพลเมืองที่มิใช่ชาวญี่ปุ่นในประเทศญี่ปุ่น โดยเฉพาะชาวต่างชาติที่มีเชื้อชาติที่ไม่ใช่ญี่ปุ่นและผู้ที่มาจากชาวญี่ปุ่นพลัดถิ่นที่ไม่ใช่พลเมืองญี่ปุ่น คำนี้ประกอบด้วยอักษรคันจิสองตัว คือ  และ  คำประสมที่คล้ายกันซึ่งใช้เรียกของต่างชาติ ได้แก่  และ  แม้ว่าคำศัพท์ดังกล่าวสามารถนำไปใช้กับชาวต่างชาติที่มีสัญชาติและเชื้อชาติที่ไม่ใช่ญี่ปุ่นได้ แต่ชาวเอเชียตะวันออกที่ไม่ใช่คนญี่ปุ่นบางคนอาจใช้คำศัพท์เฉพาะแทน

บางคนรู้สึกว่าคำนี้มีความหมายเชิงลบหรือหยาบคาย ในขณะที่อีกฝั่งยืนยันว่าคำนี้เป็นกลาง ไกโกกูจิง () เป็นคำที่เป็นกลางและเป็นทางการมากกว่าเล็กน้อย ซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลายในรัฐบาลและสื่อของญี่ปุ่น ไกจิงไม่ได้หมายความถึงชาวต่างชาติที่เป็นคนผิวขาวโดยเฉพาะ แต่คำว่า ฮากูจิง (白人 แปลว่า 'คนผิวขาว') ถือเป็นชาวต่างชาติประเภทนั้นได้ ส่วน โคกูจิง (黒人 แปลว่า 'คนผิวดำ') ถือเป็นคำที่เทียบเท่ากับคนผิวดำ

รากศัพท์และประวัติ
คำว่า ไกจิง สามารถสืบต้นตอถึงตำนานเฮเกะ งานเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 13:



ในส่วนนี้ ไกจิง คือคนนอกA. Matsumura (ed.), Daijirin (大辞林), (p. 397, 9th ed., vol. 1). (1989). Tokyo: Sanseido. "がいじん【外人】②　そのことに関係のない人。第三者。「外人もなき所に兵具をととのへ／平家一」"A. Matsumura (ed.), Daijisen (大辞泉), (p. 437, 1st ed., vol. 1). (1998). Tokyo: Shogakukan. "がいじん。【外人】②　仲間以外の人。他人。「外人もなき所に兵具をととのへ」〈平家・一〉" และผู้ที่อาจเป็นศัตรู อ้างอิงอีกแห่งในเร็นริฮิโช () โดยนิโจ โยชิโมโตะ ใช้เรียกชาวญี่ปุ่นที่เป็นคนแปลกหน้า ไม่ใช่เพื่อน บทละครโน คูรามะเท็งงุ 鞍馬天狗 , Ohtsuki Noh Theatre. มีฉากที่มีคนรับใช้คัดค้านการปรากฏตัวของพระภิกษุที่เดินทาง:



ไกจิงในที่นี้ก็หมายถึงคนนอกหรือคนที่ไม่คุ้นเคยM. Yamaguchi et al. (eds.), Shinkango jiten (新漢語辞典), (p. 282, 2nd ed., vol. 1). (2000). Tokyo: Iwanami Shoten Publishing. "【外人】②　局外者。他人。「源平両家の童形たちのおのおのござ候ふに、かやうの外人は然るべからず候」"

ชาวโปรตุเกสในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นชาวยุโรปกลุ่มแรกที่เยือนญี่ปุ่น โดยถูกเรียกขานเป็น นัมบันจิง ('อนารยชนตอนใต้') และการค้ากับพวกเขาเป็นที่รู้จักในชื่อ การค้านัมบัง เมื่อนักผจญภัยชาวอังกฤษและชาวดัตช์ เช่น วิลเลียม แอดัมส์ มาถึงในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 พวกเขามักถูกเรียกเป็น โคโมจิง ('คนผมแดง') ซึ่งเป็นคำร่วมเชื้อสายกับคำที่ใช้ในภาษาจีนฮกเกี้ยนสมัยใหม่

เมื่อรัฐบาลเอโดะเปิดญี่ปุ่นให้แก่ชาวต่างชาติหลังอยู่อย่างโดดเดี่ยวสองศตวรรษ ชาวตะวันตกโดยทั่วไปถูกเรียกเป็น อิจิง ('คนต่างกัน') ซึ่งเป็นรูปสั้นของ อิโกกูจิง ('คนต่างประเทศ') หรือ อิโฮจิง ('คนต่างมาตุภูมิ')

คำว่า ไกโกกูจิง () ประกอบด้วยคำว่า ไกโกกุ ('ต่างประเทศ') กับ จิง ('คน') ปรากฏอ้างอิงถึงแรกสุด ประมาณ ค.ศ. 1235正法眼蔵随聞記 (1235–1238):[...]衆中ニ具眼ノ人アリテ、外國人トシテ大叢林ノ侍者タランコト、國ニ人ナキガ如シト難ズルコトアラン、尤モハヅベシ แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่มีเหลืออยู่จนกระทั่งปรากฏขึ้นอีกครั้งใน ค.ศ. 1838鳩舌或問 (1838): されとこれらの事情は容易に外国人に知らせし事ならねは ในขณะที่คำอื่น ๆ ไม่นิยมใช้งานหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ไกโกกูจิงยังคงเป็นศัพท์ทางการสำหรับผู้มิใช่ชาวญี่ปุ่น บางคนถือว่า ไกจิง สมัยใหม่เป็นรูปย่อมาจาก ไกโกกูจิง "Gaikokujin is uncontroversial and simply means a person who does not hold Japanese citizenship; it is the more common contracted version that has been the subject of irritated complaint: people may be pointed at by children and have the word gaijin either shouted or whispered though this is much less common in Japan today than it was thirty years ago. At a deeper level, though, it is the connotation of exclusion and oddity that irks, particularly when the term is combined with the adjective hen na [変な] to mean 'peculiar foreigner,' a term once often heard on Japanese television shows. The term gaijin itself is included these days by most broadcasters on their list of terms best avoided."

การใช้งาน

แม้ว่าคำทุกรูปแบบจะหมายถึง 'ชาวต่างชาติ' หรือ 'คนนอก' แต่ในทางปฏิบัติ ไกจิงและไกโกกูจินมักใช้เพื่ออ้างถึงชาวต่างชาติที่มีเชื้อชาติที่ไม่ใช่เอเชียตะวันออก ผู้อยู่อาศัยถาวรพิเศษที่มีบรรพบุรุษมาจากอาณานิคมในช่วงสงครามของญี่ปุ่น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวเกาหลี เรียกว่า ไซนิจิ (在日) ในขณะที่ชาวจีนก็ใช้คำว่า คาเกียว (華僑) เป็นการเฉพาะเช่นกัน

คำนี้บางครั้งอาจใช้เรียกวาจิงที่เกิดและเติบโตในประเทศอื่น

ผู้พูดภาษาญี่ปุ่นมักเรียกชาวต่างชาติว่า ไกจิง แม้จะอยู่ในต่างประเทศก็ตาม นอกจากนี้ ผู้มีเชื้อสายญี่ปุ่นที่เป็นชนพื้นเมืองของประเทศอื่น (โดยเฉพาะประเทศที่มีชุมชนชาวญี่ปุ่นจำนวนมาก) อาจเรียกผู้ที่ไม่ใช่เชื้อสายว่า ไกจิง ซึ่งเป็นคำตรงข้ามกับคำว่า นิกเก สำหรับบางคนยังคงตีความคำนี้ด้วยน้ำเสียงเป็นกลางต่อไป อย่างไรก็ตาม แม้ว่าผู้พูดภาษาญี่ปุ่นหลายคนอาจใช้คำนี้โดยไม่มีเจตนาเชิงลบ แต่บางคนมองว่าคำนี้ดูถูกเหยียดหยาม และสะท้อนถึงทัศนคติที่กีดกันผู้อื่น Thomas Dillon, "Born and raised a 'gaijin' , Japan Times, December 24, 2005

ดูเพิ่ม
 คนต่างด้าว
 บูเล
 ฝรั่ง
 กุ่ยจือ
 กอย
 Gweilo
 กริงโก
 เหล่าว่าย
 เปินดาตัง
 ซังโงกูจิง
 ซนโนโจอิ

หมายเหตุ


อ้างอิง


หมวดหมู่:คำและวลีภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การกำหนดทางชาติพันธุ์และวัฒนธรรม
หมวดหมู่:คตินิยมเชื้อชาติในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:คำที่ดูถูกเหยียดหยามสำหรับคนแปลกหน้าและชาวต่างชาติ
หมวดหมู่:ความเกลียดกลัวต่างชาติในทวีปเอเชีย