มาตรา 58 (ประมวลกฎหมายรัสเซียโซเวียต)

มาตรา 58 แห่งประมวลกฎหมายอาญาของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย เริ่มบังคับใช้เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1927 เพื่อใช้ดำเนินคดีกับผู้ที่ต้องสงสัยว่ามีพฤติกรรม "ต่อต้านการปฏิวัติ" กฎหมายนี้ถูกแก้ไขหลายครั้ง โดยเฉพาะมาตรา 58-1 ที่มีการเพิ่มมาตราย่อยและบังคับใช้เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1934

ในสาธารณรัฐองค์ประกอบของโซเวียตก็มีกฎหมายที่คล้ายคลึงกัน เช่น มาตรา 54 ในยูเครน และมาตรา 63 ในเบลารุส

 รายละเอียดฐานความผิด 
หมายเหตุ:  ในส่วนนี้ ถ้อยคำของมาตรา 58 จะแสดงอยู่ในเครื่องหมายอัญประกาศ

มาตรานี้ครอบคลุมความผิดดังต่อไปนี้

 58-1: นิยามของการต่อต้านการปฏิวัติ: 
คือการกระทำใด ๆ ที่มุ่งหมายเพื่อล้มล้าง บ่อนทำลาย หรือทำให้อำนาจของสภาโซเวียตคนงานและชาวนาอ่อนแอลง... รวมถึงบ่อนทำลายความมั่นคงภายนอก และความสำเร็จทางเศรษฐกิจและการเมืองของการปฏิวัติโดยชนกรรมาชีพ

กฎหมายนี้ยังคุ้มครองไปถึง "รัฐคนงาน" อื่น ๆ ทั่วโลกตามหลักภราดรภาพสากล

 58-1а. กบฏต่อแผ่นดิน: โทษประหารชีวิต หรือจำคุก 10 ปี พร้อมริบทรัพย์
 58-1б. กบฏโดยบุคลากรทางทหาร: โทษประหารชีวิตพร้อมริบทรัพย์
 58-1в. ความผิดของญาติ: ในกรณีที่ทหารกบฏ (ตาม 58-1б) หนีออกนอกประเทศ ญาติที่ช่วยเหลือ หรือรู้แล้วไม่รายงาน หรือเพียงแค่อาศัยอยู่ด้วยกัน จะต้องโทษจำคุก 5–10 ปี และริบทรัพย์ หรือถูกเนรเทศไปไซบีเรีย 5 ปี
 58-1г. ไม่รายงานการกบฏโดยทหาร: จำคุก 10 ปี (หากเป็นบุคคลทั่วไปจะผิดตามมาตรา 58-12)
 58-2. การลุกฮือด้วยอาวุธ: เพื่อยึดอำนาจ โทษสูงสุดคือประหารชีวิตและริบทรัพย์ รวมถึงถูกตราหน้าเป็น "ศัตรูของผู้ใช้แรงงาน"
 58-3. การติดต่อกับชาวต่างชาติ: "เพื่อวัตถุประสงค์ในการต่อต้านการปฏิวัติ" มีโทษเช่นเดียวกับ 58-2
 58-4. การให้ความช่วยเหลือ "ชนชั้นนายทุนระหว่างประเทศ": ที่มุ่งล้มล้างระบบคอมมิวนิสต์ มีโทษเช่นเดียวกับ 58-2
 58-5. การยุยงให้ต่างชาติประกาศสงคราม: หรือแทรกแซงทางทหาร ปิดล้อม หรือตัดความสัมพันธ์ทางการทูตกับโซเวียต มีโทษเช่นเดียวกับ 58-2
 58-6. การจารกรรม: มีโทษเช่นเดียวกับ 58-2
 58-7. การบ่อนทำลาย: การทำลายอุตสาหกรรม การขนส่ง ระบบเงินตรา หรือระบบสหกรณ์ โดยใช้หน่วยงานรัฐเป็นเครื่องมือหรือขัดขวางการทำงานปกติ (ผู้กระทำผิดจะถูกเรียกว่า "ผู้บ่อนทำลาย") มีโทษเช่นเดียวกับ 58-2
 58-8. การก่อการร้าย: ต่อตัวแทนอำนาจโซเวียต หรือองค์กรผู้ใช้แรงงานและชาวนา มีโทษเช่นเดียวกับ 58-2
 58-9. การทำให้ทรัพย์สินรัฐเสียหาย: เช่น ทำลายการขนส่ง การสื่อสาร ระบบประปา หรือคลังสินค้า มีโทษเช่นเดียวกับ 58-2
 58-10. การโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านโซเวียต: จำคุกอย่างน้อย 6 เดือน หากทำในช่วงสงครามหรือเหตุวุ่นวาย มีโทษเช่นเดียวกับ 58-2
 58-11. การจัดตั้งหรือสนับสนุน: การเตรียมการก่ออาชญากรรมข้างต้นทั้งหมด ให้ถือว่ามีความผิดเท่ากับตัวการ
 58-12. การไม่แจ้งความ: เมื่อรู้เห็นกิจกรรมต่อต้านการปฏิวัติ จำคุกอย่างน้อย 6 เดือน
 58-13. การต่อสู้กับขบวนการปฏิวัติในอดีต: (ใช้ย้อนหลังกับเจ้าหน้าที่ยุคพระเจ้าซาร์ หรือสมาชิกฝ่ายต่อต้านในช่วงสงครามกลางเมือง) มีโทษเช่นเดียวกับ 58-2
 58-14 (เพิ่มเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 1927) การก่อวินาศกรรมต่อต้านการปฏิวัติ: การจงใจไม่ปฏิบัติหน้าที่ หรือปฏิบัติหน้าที่อย่างละเลย เพื่อหวังให้รัฐบาลหรือกลไกของรัฐอ่อนแอลง จำคุกอย่างน้อย 1 ปี หากมีพฤติการณ์รุนแรงโทษสูงสุดคือ ประหารชีวิตโดยการยิงเป้าและริบทรัพย์

 การบังคับใช้ 
บทลงโทษตามมาตรานี้มักมีระยะเวลานาน โดยสูงสุดถึง 25 ปี และบ่อยครั้งที่โทษจะถูกขยายออกไปอย่างไม่มีกำหนดโดยไม่มีการพิจารณาคดีหรือการหารือใด ๆ นักโทษภายใต้มาตรา 58 เป็นที่รู้จักในชื่อ "โปลิตีเชสกี" (politichesky - ย่อมาจากคำว่านักโทษการเมือง) ซึ่งมีความแตกต่างจากอาชญากรทั่วไปที่เรียกว่า "อูโกลอฟนิค" (ugolovnik) บ่อยครั้งที่นักโทษจะถูกปล่อยตัวออกมาโดยที่ไม่มีสิทธิ์เข้าพักอาศัยในรัศมี 100 กิโลเมตรรอบเมืองขนาดใหญ่

มาตรา 58 ส่วนที่ 10 กำหนดให้ "การโฆษณาชวนเชื่อและการปลุกระดมต่อต้านสหภาพโซเวียต" เป็นความผิดที่ต้องขึ้นศาล ในขณะที่ส่วนที่ 12 อนุญาตให้ดำเนินคดีกับผู้ที่เห็นเหตุการณ์แต่ไม่รายงานการกระทำความผิดตามส่วนที่ 10 ด้วย ผลที่ตามมาคือ มาตรา 58 ได้กลายเป็น "เช็คเปล่า" หรืออำนาจเบ็ดเสร็จให้ตำรวจลับสามารถจับกุมและคุมขังใครก็ตามที่ถูกมองว่าเป็นที่สงสัย ทำให้กฎหมายนี้ถูกใช้เป็นอาวุธทางการเมืองอย่างเต็มรูปแบบ

นอกจากนี้ มาตรา 58 ยังถูกนำไปใช้กับพลเมืองโซเวียตนอกพรมแดนสหภาพโซเวียตด้วย เช่น ในเขตยึดครองของโซเวียตในเยอรมนี ผู้คนถูกกักขังในฐานะ "สายลับ" เพียงเพราะถูกสงสัยว่าคัดค้านระบอบการปกครองของสตาลิน อาทิ การติดต่อกับองค์กรที่ตั้งอยู่ในเขตยึดครองของชาติตะวันตก โดยอาศัยอำนาจตามมาตรา 58 นี้Kai Cornelius, Vom spurlosen Verschwindenlassen zur Benachrichtigungspflicht bei Festnahmen, BWV Verlag, 2004, p.129,  ในค่ายกักกันพิเศษของเอนคาเวเดที่เมืองเบาท์เซินพบว่ามีนักโทษถึงร้อยละ 66 ที่ถูกจัดอยู่ในประเภทนี้

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:การปราบปรามทางการเมืองในสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:กฎหมายสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:กบฏ