เจ้าหญิงจ่างเฉากั๋ว

สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงจ่างเฉากั๋ว หรือเฉากั๋วจ่างกงจู่《明史·公主传》 (;) ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์รองในสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงเหรินจู่ และสมเด็จพระจักรพรรดินีฉุน ทรงเป็นสมเด็จพระโสทรเชษฐภคินีในสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่ และทรงเป็นสมเด็จพระราชปิตุฉาในสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงเฉิงจู่ 

 พระประวัติ 
สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงจ่างเฉากั๋ว ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์รองในสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงเหรินจู่ และสมเด็จพระจักรพรรดินีฉุน ประสูติ เมื่อรัชศกเหยียนโย่ว 4 (ค.ศ. 1317) ทรงพระนามเดิมว่าจูฝอหนี่ว์ (朱佛女)《明皇姊孝亲曹国长公主画像刊岐阳世家文物编目第十二 》 长公主讳佛女，明太祖姊。陇西王李贞，元配。

สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงจ่างเฉากั๋ว ทรงเป็นพระชายาในหลงซีกงเซี่ยนอ๋องหลี่เจิน มีพระโอรส 1 พระองค์ คือฉีหยางอู่จิ้งอ๋อง《明史曹国长公主传》曹國長公主，太原主母妹，嫁李貞。主性純孝，助貞理家尤勤儉，早卒。

 สิ้นพระชนม์ 
สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงเฉากั๋วสิ้นพระชนม์เมื่อรัชศกจื้อเจิ้ง 12 (ค.ศ. 1352) ยุคราชวงศ์หยวน สิริพระชนมายุ 35 พรรษา

 เฉลิมพระอิสริยยศ 
ภายหลังการสิ้นพระชนม์ในเดือนสอง ปีแรกของรัชศกหงอู่ (ค.ศ. 1368) สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่ โปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาขึ้นเป็นเจ้าฟ้าหญิง (公主) มีพระนามว่าเจ้าฟ้าหญิงเซี่ยวชิน《明史曹国长公主传》洪武元年二月追冊主為孝親公主，封貞恩親侯駙馬都尉。

หงอู่ปีที่ 3 (ค.ศ. 1370) สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่ โปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาขึ้นเป็นเจ้าฟ้าหญิงจ่าง (长公主) มีพระนามว่าสมเด็จเจ้าฟ้าหญิงจ่างหลงซี หรือหลงซีจ่างกงจู่《明史曹国长公主传》三年改冊主隴西長公主。

หงอู่ปีที่ 5 (ค.ศ. 1372) โดยความดีความชอบของพระโอรสเหวินจง สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่ โปรดเกล้าฯ ให้เฉลิมพระนามว่าสมเด็จเจ้าฟ้าหญิงจ่างเฉากั๋ว หรือเฉากั๋วจ่างกงจู่《明史曹国长公主传》五年，以文忠貴，加冊曹國長公主，並進貞右柱國曹國公。

 พระอิสริยยศ 
รัชศกหงอู่ 1 (ค.ศ. 1368) : สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงเซี่ยวชิน หรือเซี่ยวซินกงจู่ (孝親公主殿下)
รัชศกหงอู่ 3 (ค.ศ. 1370) : สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงจ่างหลงซี หรือหลงซีจ่างกงจู่ (隴西長公主殿下)
รัชศกหงอู่ 5 (ค.ศ. 1372) : สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงจ่างเฉากั๋ว หรือเฉากั๋วจ่างกงจู่ (曹国长公主殿下)

พงศาวลี

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:เจ้าหญิงราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:พระราชวงศ์หมิง