นรสิงห์ มเหตา

นรสิงห์ มเหตา (; Narsinh Mehta, 1414–1488) เป็นสันตะและกวีในศตวรรษที่ 15 จากคุชราต ประเทศอินเดีย และได้รับการสรรเสริญให้เป็น อาทิกวี (กวีคนแรก) ของภาษาคุชราต นรสิงห์เป็นผู้ศรัทธาในพระกฤษณะ และใช้ชีวิตสร้างสรรค์บทกวีที่เป็น ภักติ ถวายแต่พระกฤษณะ ภชัน โดยนรสิงห์ยังคงเป็นที่นิยมในรัฐคุชราตและรัฐราชสถานจนถึงปัจจุบัน ผลงานชิ้นสำคัญ "ไวษฺณว ชน โต" เป็นงานเขียนชิ้นโปรดของมหาตมะ คานธี และเป็นที่นิยมในขบวนการเอกราชอินเดีย

ข้อมูลส่วนใหญ่ที่ทราบเกี่ยวกับชีวิตของนรสิงห์ มเหตา มีที่มาจากบทประพันธ์และกวีของเขาเอง ไม่มีหลักฐานลายลักษณ์อักษรอื่นปรากฏมากนักจากช่วงเวลานี้ของประวัติศาสตร์ ข้อมูลอื่น ๆ พบในงานเขียนของกวีในยุคสมัยต่อมาที่บรรยายรายละเอียดเช่นบุคลิกและเหตุการณ์สำคัญบางประการในช่วงชีวิตของเขา เป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่าปีเกิดของเขาตรงกับปี 1414 และมีชีวิตจนอายุ 79 ปี กระนั้น ไม่มีข้อเห็นร่วมกันในแง่ว่าวันที่ที่แน่ชัดคือเมื่อไร แม้จะไม่ปรากฏการระบุถึงปีในงานเขียนทั้งของเขาเองและของกวียุคต่อ ๆ มา แต่เหตุการณ์ที่บอกเล่าในงานเขียน ทำให้ระบุช่วงชีวิตของนรสิงห์ได้ว่าอยู่ในศตวรรษที่ 15 ในรัชสมัยของมณฑลิกาที่สาม

ผลงานกวีของนรสิงห์มักจัดว่าเป็น ภชัน หรือ ภักติ ที่บูชาพระกฤษณะ ลักษณะเนื้อหามีความเป็นปรัชญาและเกี่ยวกับจริยธรรม บ่อยครั้งบรรยายความรักของพระราธากับพระกฤษณะ รูปแบบภชันของนรสิงห์จัดเป็นประเภท เทศี ("deshi") ในภาษาคุชราต ซึ่งเทียบเท่ากับ  "บาท" ในอินเดียเหนือ ทั้งสองสไตล์ยึดเหนี่ยวในมาตรแบบดั้งเดิมและท่วงทํานองและจังหวะสมัยนิยม นอกจากนี้ เขายังโดดเด่นที่ราคะ แบบที่ปรากฏทั่วไปในช่วงเวลาเช้า ฤดูใบไม้ผลิ และหน้ามรสุม

อ้างอิง

หมวดหมู่:กวีชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐคุชราต