พระตำหนักอี้คุน

พระตำหนักอี้คุน () หรือที่รู้จักกันในชื่อ อี้คุนกง เป็นหนึ่งใน หกพระตำหนักฝั่งตะวันตก ในเขตพระราชฐานชั้นในของพระราชวังต้องห้าม โดยตั้งอยู่ทางทิศเหนือของพระตำหนักหย่งโซ่ว ทางทิศใต้ของพระตำหนักฉู่ชิ่ว ทางทิศตะวันออกของพระตำหนักฉางชุน ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของพระที่นั่งไท่จี๋ และทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของพระตำหนักเสียนฝู

 ประวัติ 
ตำหนักแห่งนี้สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1420 และเดิมมีชื่อว่า "พระราชวังหมื่นสันติ" () ต่อมาได้รับชื่อปัจจุบันใน ค.ศ. 1535 ในรัชสมัยของจักรพรรดิเจียจิ้ง ชื่อใหม่สอดคล้องกับตรีกรัม "คุน" ("แผ่นดิน") ซึ่งปรากฏในชื่อของพระตำหนักคุนหนิง (ซึ่งตามธรรมเนียมถือเป็นที่ประทับของพระจักรพรรดินีในราชวงศ์หมิง และช่วงต้นของราชวงศ์ชิง) และมีความหมายว่า "สนับสนุนผู้ปกครองแห่งแผ่นดิน" ดังนั้นชื่อของพระตำหนักจึงสื่อถึงสถานะของพระสนมเอกในฐานะรองพระจักรพรรดินี อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติ ตำหนักแห่งนี้ไม่ได้สงวนไว้เฉพาะสำหรับพระสนมชั้นสูง (เช่น พระสนมเอก พระสนมเอกชั้นสูง หรือพระจักรพรรดินี) เท่านั้น

ใน ค.ศ. 1885 พระตำหนักแห่งนี้ถูกเชื่อมต่อกับพระตำหนักฉู่ชิ่ว ซึ่งเป็นที่ประทับของพระนางซูสีไทเฮา และใน ค.ศ. 1889 ที่นี่ถูกใช้เป็นสถานที่สำหรับการคัดเลือกพระสนมในราชสำนัก

 เหตุการณ์ 
เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 ชายติดอาวุธคนหนึ่งได้บุกรุกเข้ามาในท้องพระโรงหลักผ่านหน้าต่าง ระหว่างการบุกรุก นาฬิกาทองเหลืองประดับลวดลายดอกไม้จากสมัยชิง (ผลิตในบริเตนใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 18) ได้ตกลงจากโต๊ะ หลังจากนั้นหน้าต่างกระจกถูกเปลี่ยนใหม่ และนาฬิกาประดับทองถูกส่งไปเก็บรักษาเพื่อการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศจีน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศจีน
หมวดหมู่:พระราชวังในประเทศจีน