ช้อนจีน

ช้อนจีน, ช้อนแกง, ช้อนสั้น หรือ บ่วง"บ่วง" ภาษาอีสาน หมายถึงช้อนที่ใช้ในการตัก ผสม และนำอาหารเข้าปาก รูปร่างเป็นเหมือนเรือท้องแบนรูปวงรีที่มีส่วนยื่นออกมาจากด้านหนึ่งโดยค่อย ๆ เล็กเรียวลงใช้เป็นด้ามจับ มักทำด้วยเซรามิก

ช้อนแบบนี้นิยมใช้ในจีน รวมถึงพื้นที่ที่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมจีนมายาวนาน เช่น เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะประเทศเวียดนาม และในย่านคนจีนทั่วโลก เช่น ประเทศสิงคโปร์ ซึ่งมีชาวจีนโพ้นทะเลอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก สำหรับที่ญี่ปุ่น ช้อนแบบนี้เริ่มมีการนำเข้ามาจากจีนในช่วงยุคเฮอัง社団法人全国調理師養成施設協会編『改訂調理用語辞典　カラー版』　1999年、1273頁

 ชื่อเรียก 
ในภาษาจีนเรียกช้อนแบบนี้ว่า เถียวเกิง () หรือ ทางฉือ () อย่างไรก็ตาม ในไต้หวันใช้คำว่าทางฉือเรียกช้อนโดยรวมทั่วไป

ในภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า เร็งเงะ (蓮華) ซึ่งเดิมทีแปลว่าดอกบัว เนื่องจากมีลักษณะคล้ายกลีบดอกบัวหลวงที่แตกออกมา

 รูปร่างและการใช้งาน 
โดยทั่วไปมักทำด้วยเซรามิก เนื่องจากผลิตจำนวนมากได้ง่าย แม้ว่าจะมีการผลิตด้วยไม้ในบางพื้นที่เช่นกัน และในยุคปัจจุบัน เมื่อพลาสติกขึ้นรูปมีราคาถูกลง ก็มีการทำด้วยพลาสตีกเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ช้อนแบบนี้ใช้สำหรับรับประทาน ซุป น้ำแกงของบะหมี่ รวมถึงอาหารจีนที่มีเนื้อนุ่มร่วนเช่น เกี๊ยว เต้าฮวย รวมถึง ข้าวผัด ซึ่งรับประทานด้วยตะเกียบได้ยาก นอกจากนี้ยังใช้ป้องกันไม่ให้น้ำซุปหกเลอะเทอะเวลารับประทานเสี่ยวหลงเปาอีกด้วย

ช้อนจีนยังใช้เป็นส่วนหนึ่งของอาหารญี่ปุ่น บางครั้งใช้ตัก อาหารย่าง และอาหารนึ่ง เช่น ไข่ตุ๋นญี่ปุ่น เพื่อให้มีอาหารขนาดพอดีคำ นอกจากนี้ความต้องการช้อนแบบนี้ในญี่ปุ่นเพิ่มขึ้น เนื่องจากร้านอาหารประเภทบะหมี่ เช่น ราเม็ง และ จัมปง ได้รับความนิยมมากขึ้น

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:อาหารจีน
หมวดหมู่:ช้อน