ซัวหยง (ไช่ หยาง)

ซัวหยง("ซัวหยงนายทหารได้ฟังดังนั้นจึงว่าแก่โจโฉว่า ซึ่งกวนอูหนีไปนั้น ข้าพเจ้าจะขอทหารสามพันอาสาไปจับเอาตัวมาให้แก่ท่าน โจโฉจึงตวาดเอาซัวหยงแล้วว่า ซึ่งกวนอูไปทั้งนี้เพราะมีใจกตัญญูต่อเล่าปี่ผู้เปนนาย ประการหนึ่งเราก็ได้รับสัญญากวนอูไว้ แล้วเขาก็ให้หนังสือบอกเรา เหตุใดจะว่าเขาหนี ท่านทั้งปวงจงมีใจรักนายให้เหมือนกวนอูเถิด")  (เสียชีวิต ค.ศ. 201) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ไช่ หยาง () เป็นขุนพลใต้บังคับบัญชาของขุนศึกโจโฉ (曹操 เฉา เชา) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก 

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง สามก๊ก (三國演義 ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ที่ประพันธ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ชื่อของซัวหยงเขียนด้วยอักษรว่า 蔡陽 ซึ่งออกเสียงในภาษาจีนกลางว่า ไช่ หยาง เช่นกัน(一將挺身出曰：「某願將鐵騎三千，去生擒關某，獻與丞相！」眾視之，乃將軍蔡陽也。) สามก๊ก ตอนที่ 26.

 ประวัติ 
เมื่อ ค.ศ. 201 อ้วนเสี้ยว (袁紹 ยฺเหวียน เช่า) สั่งให้เล่าปี่ (劉備 หลิว เป้ย์) นำกำลังพลไปหนุนช่วยก๋งเต๋า (龔都 กง ตู) ผู้นำกบฏที่เมืองยีหลำ (汝南郡 หรู่หนานจฺวิ้น; มีพื้นที่ครอบคลุมมณฑลเหอหนานและมณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) เล่าปี่และก๋งเต๋าร่วมกันคุมกำลังพลหลายพันนาย โจโฉ (曹操 เฉา เชา) สั่งให้ซัวหยงยกทัพไปรบกับเล่าปี่เมืองยีหลำ ซัวหยงถูกสังหารในที่รบ โจโฉจึงยกทัพไปปราบเล่าปี่ด้วยตนเอง เล่าปี่ทราบข่าวโจโฉยกมาจึงหนีไปพึ่งเล่าเปียว (劉表 หลิว เปี่ยว) ส่วนกำลังพลของก๋งเต๋าก็ถูกตีแตกพ่ายไป(紹之未破也，使劉備略汝南，汝南賊共都等應之。遣蔡揚擊都，不利，為都所破。公南征備。備聞公自行，走奔劉表，都等皆散。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 1.(紹遣先主將本兵復至汝南，與賊龔都等合，眾數千人。曹公遣蔡揚擊之，為先主所殺。曹公既破紹，自南擊先主。先主遣麋竺、孫乾與劉表相聞，表自郊迎，以上賓禮待之，益其兵，使屯新野。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 32.

 ในนวนิยายสามก๊ก 
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง สามก๊ก (三國演義 ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ที่ประพันธ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ชื่อของซัวหยงเขียนด้วยอักษรว่า 蔡陽 ซึ่งออกเสียงในภาษาจีนกลางว่า "ไช่ หยาง" เช่นเดียวกับชื่อใน สามก๊กจี่ (三國志 ซานกั๋วจื้อ) ที่ชื่อเขียนว่า 蔡揚 แต่ออกเสียงว่า "ไช่ หยาง" เช่นกัน

ในนวนิยาย ซัวหยงเป็นขุนพลใต้บังคับบัญชาของโจโฉในช่วงที่กวนอู (關羽 กวาน ยฺหวี่) มาอาศัยอยู่ด้วยโจโฉ เหล่าขุนพลของโจโฉต่างเคารพนับถือกวนอู มีเพียงซัวหยงที่ไม่ชอบกวนอู เมื่อกวนอูรู้ที่อยู่ของเล่าปี่ (劉備 หลิว เป้ย์) จึงจากโจโฉไป ซัวหยงขออาสาโจโฉไปไล่ตามจับกวนอู แต่โจโฉไม่อนุญาต(卻說曹操部下諸將中，自張遼而外，只有徐晃與雲長交厚，其餘亦皆敬服；獨蔡陽不服關公，故今日聞其去，欲住追之。操曰：「不忘故主，來去明白，真丈夫也。汝等皆當效之。」遂叱退蔡陽，不令去趕。) สามก๊ก ตอนที่ 27.

ต่อมา กวนอูสังหารจินกี๋ (秦琪 ฉิน ฉี) ผู้เป็นหลานชาย (บุตรชายของพี่สาวหรือน้องสาว) ของซัวหยง ซัวหยงทราบเรื่องก็โกรธจัดต้องการจะไปสังหารกวนอู แต่โจโฉยังคงไม่อนุญาต แล้วสั่งซัวหยงให้ยกทัพไปรบกับเล่าเพ็ก (劉辟 หลิว พี่) ที่เมืองยีหลำ ระหว่างที่ซัวหยงนำทัพผ่านมาทางอำเภอเก๋าเซีย (古城 กู่เฉิง) ได้เห็นกวนอูที่กำลังเดินทางมาถึงเก๋าเซีย ซัวหยงจึงต้องการนำทัพไปสังหารกวนอู เวลานั้นกวนอูกำลังถูกเตียวหุย (張飛 จาง เฟย์) ที่เวลานั้นตั้งมั่นอยู่ที่เก๋าเซียเข้าใจผิดว่ากวนอูเป็นใจเข้าด้วยโจโฉและนำทัพมายึดเก๋าเซีย กวนอูจึงขอไปสังหารซัวหยงที่เป็นผู้นำทัพมาเพื่อแสดงความจริงใจ เตียวหุยบอกกวนอูให้สังหารขุนพลข้าศึกให้ได้ภายในช่วงเวลาตีกลอง 3 ยก (1 ยกมี 330 ครั้ง) กวนอูสามารถตัดศีรษะซัวหยงได้ตั้งแต่ช่วงเวลาตีกลองยกแรก(關公回顧，果見塵埃起處，一彪人馬來到。風吹旗號，正是曹軍。張飛大怒曰：「今還敢支吾麼？」挺丈八蛇矛便搠將來。關公急止之曰：「賢弟且住，你看我斬此來將，以表我真心。」飛曰：「你果有真心，我這裏三通鼓罷，便要你斬來將！」關公應諾。須臾，曹軍至。為首一將，乃是蔡陽，挺刀縱馬大喝曰：「你殺吾外甥秦琪，卻原來逃在此！吾奉丞相命，特來拿你！」關公更不打話，舉刀便砍。張飛親自擂鼓。只見一通鼓未盡，關公刀起處，蔡陽頭已落地。眾軍士俱走。關公活捉執認旗的小卒過來，問取來由。小卒告說：「蔡陽聞將軍殺了他外甥，十分忿怒，要來河北與將軍交戰。丞相不肯，因差他往汝南攻劉辟。不想在這裏遇著將軍。」關公聞言，教去張飛前告說其事。飛將關公在許都時事細問小卒；小卒從頭至尾，說了一遍，飛方纔信。) สามก๊ก ตอนที่ 28.("ขณะนั้นพอเตียวหุยแลไปเห็นทหารตามมาเปนอันมาก จึงว่าแก่กวนอูว่า โน่นมิใช่ทหารโจโฉมากับตัวหรือ ตัวหากแกล้งแต่งกลพาพี่สะใภ้มาก่อน ให้กองทัพตามมาภายหลังหวังจะจับเรา แล้วเตียวหุยขบฟันคำรามเอาทวนไล่แทงกวนอู ๆ ป้องกันหลบหลีกได้ จึงว่าเตียวหุยอย่าเพ่อทำอันตรายเราก่อน ซึ่งทหารยกมานั้นมิใช่พวกพี่ ๆ จะไปตัดเอาสีสะนายทัพมาให้เจ้าเห็นจริงจงได้ เตียวหุยจึงตอบว่า ถ้าตัวทำได้ดังนั้นจึงจะเห็นความจริง เราจะช่วยตีกลองศึกให้รบ ฝ่ายซัวหยงคุมทหารมาใกล้ เห็นกวนอูก็โกรธจึงร้องว่า มึงหนีมหาอุปราชออกมา ฆ่าเจ้าเมืองแลนายด่านเสียเปนหลายตำบล แล้วมิหนำซ้ำฆ่าจินกี๋ผู้หลานกูเสียอีกเล่า บัดนี้มหาอุปราชให้กูยกกองทัพมาจับเอาตัวมึงเข้าไป กวนอูได้ฟังดังนั้นก็โกรธ จึงขับม้ารำง้าวเข้ารบกับซัวหยง เตียวหุยจึงเรียกเอากลองศึกมาตีได้เพลงหนึ่ง เห็นกวนอูฟันซัวหยงฅอขาดตาย ฝ่ายกวนอูครั้นได้ทีแล้ว ก็ขับม้าไล่ฆ่าฟันทหารซัวหยงล้มตายเปนอันมาก แล้วจับได้ทหารถือธงแม่ทัพคนหนึ่ง กับสีสะซัวหยงเอามาให้เตียวหุย ๆ เห็นดังนั้นก็ส่งทวนให้ทหาร แล้วลงจากม้าวิ่งไปคำนับกวนอู ก็พากันเข้าไปยังหน้ารถพี่สะใภ้ แล้วเตียวหุยจึงว่าแก่กวนอูว่า ซึ่งข้าพเจ้าหยาบช้าต่อพี่นั้นเพราะใจเบา มิได้ฟังความให้แน่นอน โทษข้าพเจ้าผิดนัก ข้าพเจ้าขออภัยเสียเถิด ฝ่ายกวนอูก็ยอมอนุญาตให้ แล้วถามทหารซึ่งจับได้นั้นว่า เหตุใดซัวหยงจึงยกกองทัพมา ทหารนั้นจึงบอกว่า ซัวหยงรู้ข่าวว่าท่านฆ่าจินกี๋ผู้หลานเสีย จึงขออาสามหาอุปราชว่าจะยกมาจับท่าน มหาอุปราชจึงว่าได้รับสัญญาท่านแล้ว จะไปจับมานั้นไม่ได้ พอรู้ข่าวว่าเล่าเพ็กกับก๋งเต๋าซึ่งเปนนายโจรนั้น คุมพวกกลับมาตีเมืองยีหลำ มหาอุปราชจึงให้ซัวหยงยกกองทัพมาจับเล่าเพ็กกับก๋งเต๋า แลซัวหยงนั้นมีใจพยาบาทท่านว่าฆ่าจินกี๋ผู้หลานเสีย ครั้นมาพบท่านจึงบังอาจเข้ารบพุ่งจนถึงแก่ความตาย เตียวหุยได้ฟังดังนั้นก็มีความยินดี จึงเชิญพี่สะใภ้ทั้งสองกับกวนอูเข้าไปในเมือง") 

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
 ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).

หมวดหมู่:ขุนพลของโจโฉ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นที่ถูกสังหารในยุทธการ