หลิว ฉ่ง

หลิว ฉ่ง (; เสียพระชนม์ ค.ศ. 197) เป็นอ๋องแห่งเฉิน (陳王 เฉินหวาง) ลำดับที่ 6 และลำดับสุดท้ายของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก พระองค์ทรงมีความโดดเด่นในบรรดาราชนิกุลตรงที่พระองค์ทรงสามารถรักษาอาณาเขตของพระองค์ไว้ได้ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น ในขณะที่บรรดาอ๋อง (王 หวาง) และเฮา (侯 โหว) องค์อื่น ๆ ต่างไม่มีบทบาทใด ๆ พระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์โดยมือสังหารของอ้วนสุด (袁術 ยฺเหวียน ชู่) ผู้ตั้งตนเป็นจักรพรรดิเมื่อ ค.ศ. 197 หลิว ฉ่งทรงได้รับพระสมัญญานามว่าอ๋องหมิ่นแห่งเฉิน (陳愍王 เฉินหมิ่นหวาง)

 พระประวัติ 
ราชรัฐเฉิน (陳國 เฉินกั๋ว; อยู่บริเวณนครโจวโข่ว มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) เป็นเขตศักดินาที่ประทานให้กับหลิว เซี่ยน (劉羨) โอรสองค์รองของพระเจ้าฮั่นเบ้งเต้ (漢明帝 ฮั่นหมิงตี้) หลิว ฉ่งผู้เป็นโอรสของหลิว เฉิง (劉承) อ๋องเซี่ยวแห่งเฉิน (陳孝王 เฉินเซี่ยวหวาง) เป็นพระปนัดดา (เหลน) ของหลิว เซี่ยน บันทึกประวัติศาสตร์ระบุว่าหลิว ฉ่งทรงเป็นคนกระตือรือร้นและทรงชำนาญการยิงเกาทัณฑ์ อีกทั้งยังทรงพระนิพนธ์ตำราเกี่ยวกับการยิงเกาทัณฑ์ชื่อ หนู่เช่อปี้ฝ่า (弩射袐法)

เมื่อ ค.ศ. 173 หลิว ฉ่งและเว่ย์ อิน (魏愔) อดีตปลัดรัฐของราชรัฐเฉิน ถูกชือ เชียน (師遷) ปลัดรัฐของราชรัฐเฉินคนใหม่กล่าวหาว่าทำพิธีกรรมเซ่นทรวงเทพเจ้าอย่างไม่เหมาะสมเพื่อขอโชคลาภเกินกว่าฐานันดรศักดิ์ของตน การกระทำนี้ถือเป็นความผิดฐานอกตัญญู (不道 ปู้เต้า) ซึ่งถือเป็นความผิดร้ายแรงที่สุดในกฎหมายของยุคราชวงศ์ฮั่น และมีโทษเทียบเท่ากับการก่อกบฏ ทั้งเว่ย์ อินและชือ เชียนที่เป็นผู้กล่าวหาถูกพามายังนครหลวงลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) โดยรถนักโทษเพื่อทำการไต่สวน ขันทีหวาง ฝู่ (王甫) เป็นประธานในการไต่สวนและพบว่าแม้พิธีกรรมที่จัดขึ้นเพื่อบูชาเทพหฺวาง-เหล่า (黄老) จะเป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสม แต่ก็ไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะเอาผิดหลิว ฉ่งและเว่ย์ อินในข้อหาอกตัญญูได้ ชือ เชียนจึงกลับเป็นฝ่ายมีความผิดฐานใส่ความเท็จต่อเจ้านายและต้องโทษฐานอตัญญูเสียเอง และในท้ายที่สุดทั้งชือ เชียนและเว่ย์ อินก็ถูกประหารชีวิต เวลานั้นพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 ฮั่นหลิงตี้) เพิ่งจะทรงสั่งกวาดล้างครอบครัวของหลิว คุย (劉悝) อ๋องแห่งปุดไฮ (渤海王 ปั๋วไห่หวาง) ด้วยข้อหาที่คล้ายคลึงกัน พระเจ้าเลนเต้จึงโปรดให้ปิดคดีของหลิว ฉ่งเพื่อหลีกเลี่ยงการนองเลือดภายในบรรดาราชนิกุลไปมากกว่านี้

เมื่อกบฏโพกผ้าเหลืองก่อการเมื่อ ค.ศ. 184 ขุนนางหลายคนของหลิว ฉ่งถูกกบฏขับไล่จากเขตศักดินาของตน แต่หลิว ฉ่งทรงระดมกำลังพลทหารเกาทัณฑ์หลายพันนายและเสริมกำลังป้องกันราชรัฐของพระองค์เอง กิตติศัพท์เรื่องความน่าเกรงขามของพระองค์ทำให้บรรดาราษฎรเชื่อฟัง และทำให้ราชรัฐเฉินไม่ได้รับความเสียหายจากกบฏ

เมื่อ ค.ศ. 190 เมื่อมีการก่อตั้งกองทัพพันธมิตรเพื่อต่อต้านขุนศึกตั๋งโต๊ะ (董卓 ต่ง จั๋ว) ผู้เข้ากุมอำนาจในราชสำนัก หลิว ฉ่งทรงระดมพลเพื่อสนับสนุนกองทัพพันธมิตร และทรงแต่งตั้งพระองค์เองเป็นขุนพลผู้ช่วยเหลือราชวงศ์ฮั่น (輔漢將軍 ฝู่ฮั่นเจียงจฺวิน) พระองค์ทรงเคลื่อนพลขึ้นเหนือไปยังเมืองหยางเซี่ย (陽夏; ปัจจุบันคืออำเภอไท่คาง) เพื่อเข้าร่วมการปิดล้อมตั๋งโต๊ะ แต่กองทัพพันธมิตรกลับแตกแยกและบรรดาผู้นำเริ่มรบกันเอง หลิว ฉ่งจึงเสด็จกลับไปราชรัฐเฉิน ราชรัฐเฉินภายใต้การนำของหลิว ฉ่งและลั่ว จฺวิ้น (駱俊) ที่เป็นปลัดรัฐของพระองค์ได้กลายเป็นสุขาวดีแห่งสันติและความเจริญรุ่งเรืองในขณะที่แผ่นดินจีนกำลังตกอยู่ในช่วงสงครามกลางเมือง โดยราชรัฐเฉินได้รับผู้ลี้ภัยสงครามมากกว่าแสนคนจากอาณาบริเวณใกล้เคียง

ช่วงต้น ค.ศ. 197 อ้วนสุด (袁術 ยฺเหวียน ชู่) ตั้งตนเป็นจักรพรรดิในฉิวฉุน (壽春 โช่วชุน) ซึ่งอยู่ทางใต้ของราชรัฐเฉินที่อีกฟากของแม่น้ำห้วย (淮河 หฺวายเหอ) การกระทำอุกอาจนี้ทำให้อ้วนสุดตกเป็นเป้าหมายโจมตีของขุนศึกคนอื่น ๆ หลังอ้วนสุดพ่ายแพ้ต่อทัพของลิโป้ (呂布 ลฺหวี่ ปู้) อ้วนสุดก็ไม่สามารถหาเสบียงมาเลี้ยงทหารจึงร้องขอเสบียงอาหารจากราชรัฐเฉิน แต่กลับถูกลั่ว จฺวิ้นปฏิเสธ อ้วนสุดจึงตอบโต้โดยการส่งมือสังหารมาทั้งสังหารลั่ว จฺวิ้นและปลงพระชนม์หลิว ฉ่ง เมื่อผู้นำทั้งสองสิ้นชีพ ราชรัฐเฉินก็ล่มสลาย

 หมายเหตุ 

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 



หมวดหมู่:เจ้าชายราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ชนชั้นเจ้าในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ชาวจีนที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:ราชนิกุลที่ถูกลอบปลงพระชนม์
หมวดหมู่:ขุนศึกในยุคราชวงศ์ฮั่น