วิลเฟรโด ปาเรโต

วิลเฟรโด เฟเดริโก ดามาโซ ปาเรโต (;Geoffrey Duncan Mitchell. A Hundred Years of Sociology. Transaction Publishers, 1968. p. 115.  (; 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1848 – 19 สิงหาคม ค.ศ. 1923) เป็นพหูสูตชาวอิตาลีผู้มีความสนใจในหลายสาขา ได้แก่ สังคมวิทยา วิศวกรรมโยธา เศรษฐศาสตร์ รัฐศาสตร์ และปรัชญา เขาได้สร้างคุณูปการสำคัญหลายประการให้กับเศรษฐศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการศึกษาเรื่องการกระจายรายได้และการวิเคราะห์ทางเลือกของแต่ละบุคคล และเป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มสำนักเศรษฐศาสตร์โลซานน์ เขายังเป็นผู้ทำให้คำว่า คนระดับนำ เป็นที่นิยมใช้ในการวิเคราะห์ทางสังคม และมีส่วนร่วมในทฤษฎีอติชน เขาได้รับการยกย่องว่าเป็น "หนึ่งในนักปราชญ์สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสุดท้าย ผู้ได้รับการฝึกฝนด้านฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ และกลายเป็นนักปราชญ์ผู้รอบรู้ที่มีอัจฉริยภาพแผ่ขยายไปเกือบทุกสาขาความรู้หลัก"

เขาเป็นผู้ริเริ่มแนวคิดประสิทธิภาพแบบปาเรโตและช่วยพัฒนาสาขาเศรษฐศาสตร์จุลภาค เขายังเป็นคนแรกที่กล่าวว่ารายได้เป็นไปตามการกระจายแบบปาเรโต ซึ่งเป็นการกระจายความน่าจะเป็นแบบกฎกำลัง หลักการปาเรโตถูกการตั้งชื่อตามเขา และสร้างขึ้นจากข้อสังเกตของเขาที่ว่าร้อยละ 80 ของความมั่งคั่งในอิตาลีเป็นของประชากรเพียงประมาณร้อยละ 20 เท่านั้น เขายังมีส่วนร่วมในสาขาคณิตศาสตร์และสังคมวิทยาอีกด้วย

อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2391
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2466
หมวดหมู่:ชาวต่างชาติในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สถานะทางสังคม