วิลเลียมแห่งมาลีนส์

วิลเลียมแห่งมาแล็งส์ (หรือ วิลเลียมแห่งแมซซีนส์) (ถึงแก่กรรม ค.ศ. 1145/6) เป็นบาทหลวงชาวเฟลมิช ผู้ดำรงตำแหน่งอธิการโบสถ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์ ระหว่างปี ค.ศ. 1127 ถึง 1130 และต่อมาได้เป็นอัครบิดรละตินแห่งเยรูซาเลม ตั้งแต่ ค.ศ. 1130 จนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต เขาบางครั้งถูกเรียกว่า วิลเลียมที่ 1 เพื่อแยกจากวิลเลียมแห่งอาแฌ็ง อัครบิดรอีกองค์ที่มีชื่อเดียวกัน แต่แท้จริงแล้วเขาเป็นวิลเลียมองค์ที่สองที่ได้เป็นอธิการโบสถ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์ ต่อจากวิลเลียม ชาวอังกฤษวิลเลียม ชาวอังกฤษ ซึ่งต่อมาเป็นอาร์ชบิชอปแห่งไทร์ เคยเป็นอธิการโบสถ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์ วิลเลียมแห่งไทร์ ได้บันทึกไว้ว่า “ในปีที่สี่หลังการตีเมืองไทร์ (คือ ค.ศ. 1127/28) พระมหากษัตริย์ อัครบิดร และผู้นำทั้งหลายได้เลือกวิลเลียม อธิการผู้ทรงเกียรติของพระคูหาศักดิ์สิทธิ์ เป็นอาร์ชบิชอปแห่งไทร์” พร้อมระบุว่าเขาเป็น “ชาวอังกฤษโดยกำเนิด และเป็นบุคคลผู้มีชีวิตและความประพฤติที่เป็นแบบอย่างอย่างยิ่ง” ต่อมาเมื่ออัครบิดรสตีเฟนสิ้นชีวิตใน ค.ศ. 1130 วิลเลียมแห่งไทร์รายงานว่า “ผู้สืบตำแหน่งคือวิลเลียม อธิการพระคูหาศักดิ์สิทธิ์… เขาเป็นชาวแฟลมิช กำเนิดจากเมืองเมซซีนส์” จึงมีวิลเลียม 2 คนที่ได้เป็นอธิการพระคูหาศักดิ์สิทธิ์ในช่วงแรก โดยวิลเลียมแห่งเมซซีนส์น่าจะสืบต่อโดยตรงจากวิลเลียม ชาวอังกฤษ และดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1127 (ปีที่วิลเลียม ชาวอังกฤษได้รับเลือกเป็นอาร์ชบิชอปแห่งไทร์) จนถึง ค.ศ. 1130 (ปีที่เขาเองได้รับเลือกเป็นอัครบิดร) 

วิลเลียมแห่งไทร์ ได้บรรยายวิลเลียมแห่งเมซซีนส์ว่าเป็นบุรุษผู้มี “ความประพฤติที่น่ายกย่อง”คริสโตเฟอร์ ไทเออร์แมน, England and the Crusades, 1095–1588 (Chicago: University of Chicago Press, 1996), 29. ในฐานะอัครบิดร เขาเป็นผู้สนับสนุนที่สำคัญของพระนางเมลีแซงด์ และได้รับการบรรยายว่าเป็นบุรุษที่มีความสามารถ แต่ก็อ่อนโยนNicholson, 444. เขาได้รับจดหมายจากแบร์นาร์แห่งแกลร์โว ที่กระตุ้นให้เขาสนับสนุนอัศวินเทมพลาร์ ซึ่งได้รับสิทธิสันตะปาปาในเวลาเดียวกับที่วิลเลียมส่งคณะทูตไปกรุงโรมMalcolm Barber, The New Knighthood: A History of the Order of the Temple (Cambridge: Cambridge University Press, 1995), 59.

วิลเลียมเป็นผู้ริเริ่มก่อสร้างปราสาท "คาสตรุม อาร์นัลดี" (หรือ ชาแตล อาร์นูล) ที่ยาโล เพื่อป้องกันเส้นทางระหว่างเยรูซาเล็มกับจัฟฟา ใน ค.ศ. 1132–1133 ร่วมกับชาวเมือง ต่อมาปราสาทแห่งนี้กลายเป็นป้อมของพวกเทมพลาร์Marianne Ailes and Malcolm Barber, The History of the Holy War: Ambroise's Estoire de la Guerre Sainte, II. Translation (Boydell Press, 2003), 125. เขายังมีความสัมพันธ์อันดีกับอัครบิดรปีเตอร์ ผู้สืบตำแหน่งต่อมา และในปี ค.ศ. 1134 พระองค์ทรงมอบหมายให้คณะแคนันเรกิวลาร์แห่งพระคูหาศักดิ์สิทธิ์ดูแลสักการสถานบนภูเขาการประจญ โดยคณะได้ก่อตั้งอารามสาขาขึ้นที่นั่นด้วย อีกทั้งเขายังอนุญาตให้มีการจัดตั้งสมาคมภราดรภาพระหว่างคณะคณะนักบวชออกัสตินทั้งสี่แห่งในเยรูซาเล็ม (พระคูหาศักดิ์สิทธิ์, เทมพลุม โดมินี, ภูเขาหลอกลวงภูเขา และภูเขาศิโยน) ในช่วง ค.ศ. 1130–1136

ใน ค.ศ. 1139 อัครบิดรวิลเลียมไม่พอใจกับการกระทำของอาร์ชบิชอปแห่งไทร์ ฟุลเชอร์แห่งอ็องกูแลม ที่เดินทางไปยังกรุงโรมเพื่อรับปัลลิอุมจากสมเด็จพระสันตปาปาโฮโนริอุสที่ 2 และร้องเรียนเรื่องการแบ่งอัครมุขมณฑลออกเป็นสองส่วน คือปริมุขมณฑลทางเหนืออยู่ภายใต้อำนาจของอัครบิดรละตินแห่งแอนติออก และมีเพียงเขตทางใต้เท่านั้นที่เหลืออยู่ภายใต้การควบคุมของฟุลเชอร์ เป็นไปได้ว่าวิลเลียมเกรงว่าฟุลเชอร์จะพยายามโอนอำนาจอัครมุขมณฑลไปอยู่ใต้อาณาจักรแอนติออก เพื่อที่จะได้ควบคุมทั้งหมดในฐานะอาร์ชบิชอป ดังนั้นวิลเลียมจึงเข้าควบคุมเขตทางใต้ของไทร์โดยตรงในช่วงที่ฟุลเชอร์ไม่อยู่William of Tyre, "A History of Deeds Done Beyond the Sea", Vol. I, Bk. 14, Ch. 11-13 เนื่องจากเขาจะไม่ยอมให้อาร์ชบิชอปแห่งไทร์ ซึ่งอัครมุขมณฑลอยู่ในราชอาณาจักรเยรูซาเล็มและเขตอัครบิดรของเขาเอง ตกอยู่ใต้อำนาจของบุคคลอื่นฌ็อง ริชาร์ด, "The Political and Ecclesiastical Organization of the Crusader States", A History of the Crusades, V: The Impact of the Crusades on the Near East (Madison: University of Wisconsin Press, 1985), 240–41.

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1141 อัลเบอริกแห่งออสเตีย ผู้แทนสันตะปาปา เดินทางมาพร้อมกับคาทอลิกอสแห่งชาวอาร์เมเนียทั้งปวง เกรกอรีที่ 3 แห่งซีลิเซีย และจัดประชุมสภาเลกาไทน์ที่เทมพลุม โดมินี ที่นี่ได้มีการตัดสินปัญหาเขตอำนาจ และปฏิเสธข้อเรียกร้องของราล์ฟแห่งดอมฟรองต์ อัครบิดรแห่งอันติออก ที่อ้างสิทธิ์เหนือมุขมณฑลไทร์

 อ้างอิง 

 อ่านหนังสือเพิ่ม 




หมวดหมู่:การถึงแก่กรรมในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:อัครบิดรละตินแห่งเยรูซาเลม
หมวดหมู่:ปีเกิดไม่ทราบแน่ชัด
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 12 จากราชอาณาจักรเยรูซาเลม
หมวดหมู่:บาทหลวงชาวเฟลมิช
หมวดหมู่:อาร์ชบิชอปโรมันคาทอลิกในคริสต์ศตวรรษที่ 12 จากราชอาณาจักรเยรูซาเลม