ฮินตันแอมป์เนอร์

ฮินตันแอมป์เนอร์ () คือหมู่บ้านและเป็นที่ตั้งของคฤหาสน์ชนบทชื่อเดียวกัน ปัจจุบันตั้งอยู่ในซีวิลแพริชบรัมดีนและฮินตันแอมป์เนอร์ () นครวินชิสเตอร์ () เทศมณฑลแฮมป์เชอร์ หมู่บ้านแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองนิวออลส์เฟิร์ด () และอยู่ห่างจากตัวเมืองวินชิสเตอร์ทางทิศตะวันออกเพียง 8 กิโลเมตร

ตัวหมู่บ้านตั้งอยู่บนเนินเขาทางตอนเหนือของแนวเขาหินชอล์ก โดยมีบ้านและโบสถ์ตั้งอยู่บนจุดสูงสุด พื้นที่ดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของทิวเขาแฮมป์เชอร์ดาวส์ มีพื้นที่ขนาดใหญ่เป็นเขตที่ราบหินชอล์ก มีแม่น้ำอิตเชน () เป็นลำน้ำสายใหญ่ไหลพาดผ่านบริเวณทางตะวันตกของหมู่บ้าน และยังตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านชนบทอื่น ๆ  เช่น เชอริตันและนิวเชอริตัน () ทางตะวันตกเฉียงเหนือ และคิลเมสตัน () ทางทิศใต้

ภายในหมู่บ้านเป็นที่ตั้งของคฤหาสน์ฮินตันแอมป์เนอร์ ซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ – เกรด II ตัวบ้านและสวนเป็นขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติ และเปิดให้สาธารณชนเข้าเยี่ยมชมHinton Ampner. The National Trust, 2008. 

ศัพทมูลวิทยา 
ชื่อ "ฮินตันแอมป์เนอร์" ประกอบด้วยคำว่า "ฮินตัน"  มาจากคำอังกฤษโบราณว่า hēah tūn แปลว่าบ้านบนที่สูง ประกอบกับคำว่า "แอมป์เนอร์" ซึ่งเพี้ยนมาจากคำว่า อัลเมอเนอร์ () แปลว่า อนุศาสนาจารย์ หรือเจ้าหน้าที่ประจำคริสตจักรที่บริจาคแก่ผู้ยากไร้ ซึ่งหมายถึงผู้บริจาคที่มาจากอารามนักบุญสวิทูนส์ ()E. Ekwall; Dictionary of English Place-Names, 241

 ประวัติ 
พื้นที่โดยรอบของหมู่บ้านฮินตันแอมป์เนอร์ มีร่องรอยการทำกิจกรรมของมนุษย์ยุคหินใหม่กับยุคสัมฤทธิ์ ซึ่งปรากฏร่องรอยให้เห็นบนเนินดินหลายแห่ง บันทึกดูมสเดย์ () มีข้อมูลของฮินตันตั้งแต่ ค.ศ. 1086 ถือเป็นหลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษรชิ้นแรกที่กล่าวถึงหมู่บ้านแห่งนี้ โดยระบุว่าที่นี่มีพื้นที่ 8 ไฮด์ (หน่วยวัดอังกฤษโบราณ) และมีโบสถ์คริสต์หนึ่งแห่ง

เดิมฮินตันแอมป์เนอร์มีสถานะเป็นซีวิลแพริช มีประชากร 330 คน ใน ค.ศ. 1931 แต่ด้วยประชากรที่มีอยู่จำนวนไม่มาก สุดท้ายซีวิลแพริชฮินตันแอมป์เนอร์ถูกยุบรวมเข้ากับบรัมดีนเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1932

 สถานที่สำคัญ 
 คริสตจักรนักบุญทั้งหลาย 

คริสตจักรนักบุญทั้งหลาย เป็นโบสถ์คริสต์นิกายแองกลิคันประจำท้องถิ่น ตั้งอยู่ระหว่างคฤหาสน์ฮินตันแอมป์เนอร์กับกระท่อมในหมู่บ้าน คริสตจักรหลังปัจจุบันถูกสร้างขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13 ซึ่งได้ผสมผสานโครงสร้างดั้งเดิมของโบสถ์เก่ายุคก่อนการรุกรานของชาวนอร์มันเอาไว้ ต่อมาได้มีการปรับปรุงโบสถ์อีกครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และมีการปรับปรุงหอระฆังขึ้นใหม่

คริสตจักรแห่งนี้มีอนุสรณ์มากมายที่อุทิศแก่เจ้าของที่ดิน มีระฆังโบราณ 3 ใบ สองใบสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1603 และอีกใบสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1719 อีกทั้งยังเป็นสถานที่เก็บรวบรวมศาสนภัณฑ์ที่ราลฟ์ ดัตตัน () เก็บกู้จากคริสตจักรนักบุญแมรี หมู่บ้านแลเวอร์สโตก () ที่ถูกทุบทิ้งราวคริสต์ทศวรรษ 1950 นอกจากนี้ดัตตันยังเป็นผู้ว่าจ้างให้แพทริก เรย์นเทียนส์ () และจอห์น ไพเพอร์ () สร้างหน้าต่างสองบานด้านตะวันออกของโบสถ์เมื่อ ค.ศ. 1970

ปัจจุบันคริสตจักรนักบุญทั้งหลายเป็นสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ – เกรด II

 คฤหาสน์ฮินตันแอมป์เนอร์ 

คฤหาสน์ฮินตันแอมป์เนอร์หลังแรกถูกสร้างขึ้นช่วงคริสต์ทศวรรษ 1540 ด้วยสถาปัตยกรรมทิวเดอร์ ในเวลาต่อมาคฤหาสน์หลังนี้ได้ตกเป็นของตระกูลสตูว์คลีย์ () เมื่อ ค.ศ. 1597 ภายหลังเซอร์ ฮิวจ์ สตูว์คลีย์ () เสียชีวิตใน ค.ศ. 1719 ที่ดินจึงตกเป็นของแมรี บุตรสาวของเขา ซึ่งได้สมรสกับเอ็ดเวิร์ด สตาเวลล์ () และตกทอดสู่เฮนรี สตาเวลล์ บิลสัน-เลกจ์ () ผู้เป็นทายาทลำดับถัดมา ซึ่งได้รื้อถอนคฤหาสน์ทิวเดอร์หลังเก่าเพื่อสร้างคฤหาสน์ขึ้นใหม่

คฤหาสน์ฮินตันแอมป์เนอร์หลังปัจจุบันถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1793  และได้ปรับปรุงครั้งใหญ่ใน ค.ศ. 1867 คฤหาสน์นี้ส่งต่อไปยังตระกูลดัตตัน () ใน ค.ศ. 1803 เมื่อแมรี บิลสัน-เลกจ์ () ทายาทของคฤหาสน์ สมรสกับจอห์น ดัตตัน () ที่ต่อมาได้รับตำแหน่งลอร์ดแห่งเซอร์บอร์นที่ 2 คฤหาสน์นี้ตกทอดไปยังจอห์น ดัตตัน บุตรคนที่สองของพวกเขา และคฤหาสน์ตกทอดไปยังลูกหลานของจอห์น ดัตตัน ก่อนที่ทายาทจะส่งมอบคฤหาสน์แก่องค์การอนุรักษ์แห่งชาติ

ราลฟ์ ดัตตัน ทายาทคนสุดท้ายของคฤหาสน์ ได้รับมอบที่ดินหลังบิดาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1935 และทำการออกแบบและตกแต่งคฤหาสน์เสียใหม่ เพราะส่วนตัวเขาไม่ชอบสถาปัตยกรรมวิกตอเรียเอาเสียเลย คฤหาสน์จึงได้รับการปรับปรุงใหม่ด้วยสถาปัตยกรรมแบบนีโอจอร์เจียนโดยเทรนวิท วิลส์ และลอร์ดเจอรัลด์ เวลส์ลีย์ ช่วง ค.ศ. 1936 และเสร็จสิ้นใน ค.ศ. 1939

ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง คฤหาสน์ฮินตันแอมป์เนอร์เคยถูกใช้เป็นที่พักสำหรับนักเรียนหญิงจากโรงเรียนหญิงพอร์ตสมัทให้ไกลจากเขตเมือง ต่อมาคฤหาสน์เกิดไฟไหม้ทำให้ห้องต่าง ๆ ภายในเสียหายอย่างหนักจากไฟและควันเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1960 หลังเพลิงไหม้สงบลงไม่กี่วัน ก็มีการร่วมมือกันบูรณะคฤหาสน์ นำโดยบริษัทเดียวกับที่เคยบูรณะคฤหาสน์แห่งนี้เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1930 มีการบูรณะแนวหลังคาทำให้มีลักษณะอย่างสถาปัตยกรรมจอร์เจียนดังเดิม การบูรณะเสร็จสมบูรณ์ลงในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1963 ดัตตันได้นำของตกแต่งจำนวนมากที่ได้จากของเก่าจากคฤหาสน์หรูหราหลังอื่น และเขาได้ร่วมงานกับรอนัลด์ เฟลมมิง () ในการตกแต่งต่าง ๆ ให้เหมาะสมกับบรรดาห้องที่ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่

ราลฟ์ ดัตตัน ไม่มีทายาทสายตรง เขามอบคฤหาสน์แก่องค์การอนุรักษ์แห่งชาติหลังเสียชีวิตลงใน ค.ศ. 1985 ศพของเขาถูกฝัง ณ ป่าช้าคริสตจักรนักบุญทั้งหลายใกล้กับคฤหาสน์ประจำตระกูล

 การตกแต่งภายในและของสะสม 
ราลฟ์ ดัตตัน เป็นนักสะสมของเก่ายุคคริสต์ศตวรรษที่ 18 มาตั้งแต่ก่อนรับมรดกคฤหาสน์เสียอีก ของตกแต่งหรูหราภายในบ้างเป็นศิลปะยุครีเจนซีที่โดดเด่น กำลังซื้อของเก่าเหล่านี้ได้มาจากน้ำพักน้ำแรงของดัตตันเอง เขามีผลงานวรรณกรรมเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์หลายเล่ม จึงใช้รายได้จากการจำหน่ายหนังสือเหล่านี้มาใช้ในการซื้อของเก่า

 ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ 
แมรี ริกเก็ตส์ () อดีตผู้เช่าคฤหาสน์ฮินตันแอมป์เนอร์ บอกเล่าถึงประสบการณ์ของเธอ โดยอ้างว่า คฤหาสน์ทิวเดอร์ยุคคริสต์ศตวรรษที่ 17 หลังนี้ มีเสียงประหลาดขึ้น จนเธอไม่สามารถอาศัยอยู่ได้เพราะเชื่อว่าเป็นเสียงของผี บ้างก็กล่าวถึงปรากฏการณ์พ็อลเทอร์ไกสท์ในคฤหาสน์ทำนองเดียวกัน คือ มีเสียงปริศนาดังหรือพบเห็นวิญญาน หลังคฤหาสน์หลังเก่าถูกรื้อลงใน ค.ศ. 1793 แล้วสร้างคฤหาสน์หลังใหม่ห่างจากคฤหาสน์หลังเดิมทางทิศใต้ประมาณ 50 เมตร (160 ฟุต) แฮร์รี ไพรซ์ () ได้อ้างอิงประสบการณ์เหนือธรรมชาติที่ริกเก็ตส์พบเจอ นำมาจาระไนอย่างพิสดารลงใน Poltergeist Over England ("พ็อลเทอร์ไกสท์ในอังกฤษ") ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1945

เทรเวอร์ เอช. ฮอลล์ () ได้ออกมาปฏิเสธเสียงลือเสียงเล่าอ้างเรื่องปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติในคฤหาสน์ แล้วเสนอว่า "น้ำใต้ดินคือสาเหตุหลักของเสียงในฮินตัน บางแห่งเกิดขึ้นจากการรบกวนโดยแผ่นดินไหว"Hall, Trevor H. (1958). Four Modern Ghosts. Duckworth. p. 22

 สวน 
สวนของคฤหาสน์ฮินตันแอมป์เนอร์ในปัจจุบันได้รับการออกแบบโดยราลฟ์ ดัตตัน เมื่อ ค.ศ. 1930 ซึ่งพัฒนาให้สวนมีลักษณะเป็นสวนสมัยใหม่ยุคศตวรรษที่ 20 ก่อนหน้านี้พื้นที่สวนอยู่ติดกับคฤหาสน์โดยตรง และออกแบบเป็นแบบกระท่อมล่าสัตว์ ด้วยเหตุนี้ดัตตันจึงได้ปรับปรุงสวนขึ้นใหม่ โดยให้สระบัวอยู่ด้านทิศตะวันออกของบ้าน ปลูกต้นไม้แบบขั้นบันไดด้านทิศใต้ สวนโดดเด่นด้วยกุหลาบหลากสายพันธุ์ สวนมีพื้นที่ทั้งหมด 667 เฮกตาร์ (1,650 เอเคอร์) นอกจากสวนกุหลาบและสระบัว ยังมีฟาร์มดินชอล์กและป่าไม้ที่ดัตตันปลูกขึ้นใหม่ สวนทั้งหมดถูกยกให้เป็นองค์การอนุรักษ์แห่งชาติ ใน ค.ศ. 1985

 อ้างอิง 
 เชิงอรรถ 

 บรรณานุกรม 

หมวดหมู่:หมู่บ้านในแฮมป์เชอร์
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีรายงานว่ามีผีสิงในสหราชอาณาจักร