ภูเขาคึมกัง

ภูเขาคึมกัง () หรือ เทือกเขาคึมกัง เป็นมวลเขาที่มีความสูงของยอดเขา  ตั้งอยู่ในจังหวัดคังว็อน ประเทศเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งตะวันออกของประเทศ ในพื้นที่ของจังหวัดคังว็อนที่ก่อนหน้านี้รู้จักในชื่อเขตท่องเที่ยวภูเขาคึมกัง และเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาแทแบ็กซึ่งทอดยาวไปตามทิศตะวันออกของคาบสมุทรเกาหลี ภูเขาแห่งนี้อยู่ห่างจากนครซกโช จังหวัดคังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ ประมาณ  ใน ค.ศ. 2025 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

 ชื่อตามฤดูกาล 

ภูเขาคึมกังเป็นที่รู้จักในด้านความงดงามของทัศนียภาพมาตั้งแต่สมัยโบราณ และเป็นหัวข้อของผลงานศิลปะที่แตกต่างกันมากมาย ภูเขาแห่งนี้มีชื่อเรียกแตกต่างกันไปในแต่ละฤดูกาล รวมถึงชื่อในฤดูใบไม้ผลิ คึมกังซัน () แต่ในปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายที่สุดในภาษาเกาหลีว่าคึมกังซัน ในฤดูร้อนจะเรียกว่าพงแรซัน (); ในฤดูใบไม้ร่วงเรียกว่าพุงอักซัน (Yi I's book, 풍악행, refers to the mountain by this name.); ในฤดูหนาวเรียกว่าแคกลซัน ()

 การก่อตัว 
การก่อกำเนิดของภูเขาคึมกังมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับสภาพภูมิอากาศที่เป็นเอกลักษณ์และกิจกรรมทางธรณีวิทยาที่โดดเด่นของพื้นที่ ภูเขาคึมกังเป็นภูมิภาคที่มีฝนและหิมะตกค่อนข้างหนัก สภาพภูมิอากาศมีความแตกต่างกันไปตามระดับความสูงและแม้กระทั่งตำแหน่งในแนวตะวันออก-ตะวันตก ชั้นธรณีวิทยาคึมกังประกอบด้วยหินหลายชนิดจากมหายุคทางธรณีวิทยาโบราณ หินที่แพร่กระจายกว้างขวางที่สุดคือหินแกรนิตสองชนิด (ชนิดผสมไมกาและชนิดแต้มสี) โดยมีการก่อตัวของเขตรากหินแกรนิต-ไนส์ในบางพื้นที่ หินเหล่านี้มีการเรียงตัวในแนวขวางและเกิดรอยแตกในทิศทางต่าง ๆ ก่อเกิดภูมิประเทศที่แปลกตาและหินรูปร่างประหลาด ซึ่งเป็นผลมาจากการกัดเซาะเป็นระยะเวลานานจากการเคลื่อนตัวของเปลือกโลกและการผุพังอยู่กับที่ตั้งแต่ 10 ล้านปีก่อนจนถึงปัจจุบัน

 ภูมิศาสตร์ 
เทือกเขาคึมกังครอบคลุมพื้นที่ตั้งแต่อำเภอทงช็อน จังหวัดคังว็อน เกาหลีเหนือ ไปจนถึงอำเภออินเจ จังหวัดคังว็อน เกาหลีใต้ พื้นที่แห่งนี้มีความยาวสูงสุด 40 กิโลเมตรในแนวตะวันออก-ตะวันตก และ 60 กิโลเมตรในแนวเหนือ-ใต้ โดยมีขนาดพื้นที่รวม 530 ตารางกิโลเมตรไปจนถึงส่วนหลังของแพ็กดูแทกัน พื้นที่นี้ถูกแบ่งออกเป็น "คึมกังใน" ทางทิศตะวันตก และ "คึมกังนอก" ทางทิศตะวันออก พื้นที่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำย็อนกึมเรียกว่า "แฮคึมกัง" (คึมกังแห่งท้องทะเล) ยอดเขาหลักของภูเขาคึมกังคือพีโรบง และมีพิกัดยอดเขาที่สูงเกิน 1,000 เมตรมากกว่า 60 ยอด เมื่อรวมกับยอดเขารองจำนวนนับไม่ถ้วน ในทางประวัติศาสตร์จึงมีการเรียกขานกันว่า "12,000 ยอดเขา" จุดชมทัศนียภาพหลายแห่งในพื้นที่ได้รับการประกาศให้เป็นอนุสรณ์สถานทางธรรมชาติของเกาหลีเหนือ พื้นที่ส่วนใต้ของ "คึมกังนอก" ยังถูกเรียกว่า "คึมกังใหม่" อีกด้วย มีพื้นที่ทั้งหมด 11 แห่งในคึมกังนอก 8 แห่งในคึมกังใน และ 3 แห่งในแฮคึมกัง แม้ว่าบางแห่งจะยังไม่ได้เปิดให้เข้าชม

 คิมกังใน 
ตั้งแต่สมัยโบราณ ชื่อคึมกังถูกนำมาใช้เรียก "คึมกังใน" () เป็นหลัก ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกของแกนกลางและเป็นที่ตั้งของยอดเขาหลักของภูเขาคึมกัง

 คึมกังนอก 
"คึมกังนอก" () ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของ "คึมกังชั้นใน" และครอบคลุมพื้นที่ตามแนวชายฝั่งตะวันออก พื้นที่คึมกังนอกเป็นที่รู้จักจากยอดเขาจำนวนมาก ยอดเขาชิบซ็อน (แปลตรงตัวว่า "หินหมื่นทรง") มีชื่อเสียงจากน้ำตกจำนวนมาก พื้นที่นี้ประกอบด้วยยอดเขาหลายแห่งรวมถึง ยอดเขามุนจู ยอดเขาโฮ ยอดเขาซังดึง และอื่น ๆ ส่วนพื้นที่ "แฮคึมกัง" มีชื่อเสียงในเรื่องทะเลสาบน้ำเค็มและเสาหิน

น้ำตกคูรยง ("น้ำตกเก้ามังกร") ในคูรยงย็อน เป็นหนึ่งในสามน้ำตกหลักของเกาหลีร่วมกับน้ำตกแดซึงในภูเขาซอรัก น้ำตกนี้มีความสูง 74 เมตร และกว้าง 4 เมตร หน้าผาน้ำตกและส่วนล่างประกอบขึ้นจากมวลหินแกรนิตเพียงก้อนเดียว น้ำตกพิบบงมีความสูงกว่าที่ 139 เมตร และชื่อของน้ำตกตั้งตามลักษณะของกระแสน้ำที่ให้ความรู้สึกสดชื่น โขดหินในบริเวณนั้นล้วนมีความเกี่ยวข้องกับตำนานพื้นบ้านที่มีเอกลักษณ์

สิ่งแวดล้อม
พื้นที่ส่วนใหญ่ของภูเขาปกคลุมด้วยป่าผลัดใบผสมและป่าสนซึ่งได้รับการคุ้มครองภายในอุทยานแห่งชาติขนาด 60,000 เฮกตาร์ พื้นที่ประมาณ 25,000 เฮกตาร์ได้รับการระบุโดยเบิร์ดไลฟ์อินเตอร์เนชันแนลให้เป็นพื้นที่สำคัญเพื่อการอนุรักษ์นก (IBA) เนื่องจากเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของนกกระเรียนมงกุฎแดงซึ่งเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์

 ภูมิอากาศ 
ภูเขาแห่งนี้จัดอยู่ในเขตภูมิอากาศแบบแอลป์และมีปริมาณหยาดน้ำฟ้าค่อนข้างสูง โดยมีฝนตกหนักในเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม ความแตกต่างระหว่างทิศตะวันออก-ตะวันตกนั้นมีความรุนแรง โดยปริมาณหยาดน้ำฟ้าจะเพิ่มขึ้นจากแฮคึมกังไปยังอเวคึมกัง แต่ด้วยปรากฏการณ์เฟิน ปริมาณหยาดน้ำฟ้าจะลดลงจากแนคึมกังไปยังแนคึมกัง นอกจากนี้ยังมีลักษณะอุ่นและชื้นเมื่อเทียบกับภูมิอากาศโดยรวมในเกาหลี อย่างไรก็ตาม อุณหภูมิที่หนาวเย็นตั้งแต่ลบ 10 ถึง 30 องศาเซลเซียสจะดำเนินไปอย่างต่อเนื่องในฤดูหนาวขึ้นอยู่กับระดับความสูง และอาจมีหิมะตกเร็วที่สุดในเดือนตุลาคมขึ้นอยู่กับพื้นที่ สภาวะทางภูมิอากาศเหล่านี้ถือเป็นจุดตัดระหว่างพืชพรรณทางตอนเหนือและใต้

 เขตท่องเที่ยวภูเขาคึมกัง 


ตั้งแต่ ค.ศ. 1998 นักท่องเที่ยวชาวเกาหลีใต้ได้รับอนุญาตให้เข้าเยี่ยมชมภูเขาคึมกัง โดยในช่วงแรกเป็นการเดินทางด้วยเรือสำราญ และต่อมานิยมเดินทางด้วยรถโคชมากขึ้น ใน ค.ศ. 2002 พื้นที่รอบภูเขาได้รับการแยกออกจากจังหวัดคังว็อนและจัดตั้งเป็นเขตท่องเที่ยวที่มีการบริหารแยกต่างหาก เส้นทางทางบกเปิดใช้งานใน ค.ศ. 2003 มีการเชื่อมต่อทางรถไฟในฝั่งเกาหลีเหนือจนถึงชายแดน แต่ไม่มีการวางรางรถไฟระหว่างคังนึงและชายแดนในฝั่งเกาหลีใต้

ใน ค.ศ. 1998 มีนักท่องเที่ยวจำนวน 15,500 คนในเดือนพฤศจิกายนและธันวาคม ใน ค.ศ. 1999 มีจำนวน 148,000 คน และใน ค.ศ. 2000 มีจำนวน 213,000 คน ใน ค.ศ. 2001 จำนวนนักท่องเที่ยวลดลงเหลือ 58,000 คน ท่ามกลางความขัดแย้งเรื่องการเข้าถึงทางบก ข้อมูล ณ ค.ศ. 2002 มีผู้เข้าเยี่ยมชมเขตท่องเที่ยวภูเขาคึมกังเกือบ 500,000 คน จากนั้นจำนวนนักท่องเที่ยวแตะระดับประมาณ 240,000 คนต่อปี ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2005 บริษัทฮุนไดอาซันประกาศว่ามีการเข้าชมจากชาวเกาหลีใต้ครบหนึ่งล้านครั้งในพื้นที่ดังกล่าว

เขตท่องเที่ยวภูเขาคึมกังซึ่งพัฒนาโดยบริษัทฮุนไดอาซัน ถูกคิดว่าเป็นหนทางหนึ่งสำหรับรัฐบาลเกาหลีเหนือในการหารายได้เงินตราสกุลแข็ง สกุลเงินที่ใช้ในรีสอร์ตไม่ใช่วอนเกาหลีใต้หรือวอนเกาหลีเหนือ แต่เป็นหยวนจีนและดอลลาร์สหรัฐ อาหารและบริการแก่นักท่องเที่ยวชาวเกาหลีใต้ได้รับการจัดหาโดยชาวเกาหลีเหนือบางส่วน แต่พนักงานส่วนใหญ่ในโรงแรมเป็นพลเมืองจีนเชื้อสายเกาหลีที่มีทักษะภาษาเกาหลี มีแผนการที่จะขยายพื้นที่ดังกล่าว แต่เมื่อปลาย ค.ศ. 2022 มีรายงานโดยอ้างอิงจากภาพถ่ายดาวเทียมว่าสิ่งอำนวยความสะดวกของรีสอร์ต รวมถึงสนามกอล์ฟและโรงแรมลอยน้ำ กำลังถูกรื้อถอนตามคำสั่งของผู้นำคิม จ็อง-อึน

เช้าวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 นักท่องเที่ยวหญิงชาวเกาหลีใต้อายุ 53 ปีถูกยิงเสียชีวิตขณะเดินบนชายหาดของรีสอร์ต พัก วัง-จาเข้าไปในเขตทหารโดยการข้ามเนินทรายและถูกทหารเกาหลีเหนือยิงสองนัด เกาหลีเหนืออ้างว่ายามรักษาการณ์ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องยิงเธอ เพราะเธอหลบหนีแม้จะมีคำสั่งให้หยุด เกาหลีใต้เรียกร้องให้มีการสำรวจในพื้นที่เกิดเหตุ แต่เกาหลีเหนือปฏิเสธโดยอ้างว่าข้อเท็จจริงทั้งหมดชัดเจนแล้ว และความรับผิดชอบทั้งหมดเป็นของผู้ประสบภัยและเกาหลีใต้ ด้วยการยิงครั้งนี้ เกาหลีใต้จึงระงับการเดินทางทั้งหมดไปยังภูเขาคึมกังชั่วคราว

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 รัฐบาลสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีเตือนถึง "มาตรการพิเศษ" หากไม่ยกเลิกคำสั่งห้ามท่องเที่ยว วันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2010 รัฐบาลเกาหลีเหนือได้ยึดทรัพย์สิน 5 แห่งที่เป็นของเกาหลีใต้ที่รีสอร์ต โดยระบุว่าเป็นการกระทำเพื่อ "ชดเชยความเสียหายที่ฝ่ายเหนือได้รับเนื่องจากการระงับการท่องเที่ยวเป็นระยะเวลานาน" ในการยึดทรัพย์สินนั้น เกาหลีเหนือยังได้พาดพิงถึงอุบัติการณ์เกาะแพ็งนย็อง โดยแสดงความไม่พอใจที่เกาหลีใต้กล่าวหาเกาหลีเหนือว่าเป็นต้นเหตุการจมเรือ

ตั้งแต่เดือนเมันายน ค.ศ. 2010 เกาหลีเหนืออนุญาตให้บริษัทต่าง ๆ ดำเนินการท่องเที่ยวจากฝั่งเกาหลีเหนือ ทำให้ดูเหมือนว่ามีความเป็นไปได้น้อยลงเรื่อย ๆ ที่จะมีการรื้อฟื้นการท่องเที่ยวจากฝั่งใต้ อย่างไรก็ตาม วันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2010 รายงานข่าวระบุว่า "เจ้าหน้าที่สภากาชาดจากสองเกาหลีตกลงกันในวันศุกร์ที่จะจัดงานรวมญาติสำหรับครอบครัวที่พลัดพรากจากสงครามเกาหลี ท่ามกลางสัญญาณที่ปะปนจากเกาหลีเหนือเกี่ยวกับการผ่อนคลายความตึงเครียดเรื่องการจมเรือรบของเกาหลีใต้ ครอบครัวจำนวนหนึ่งร้อยครอบครัวจากแต่ละประเทศจะเข้าร่วมการพบปะตั้งแต่วันที่ 30 ตุลาคมถึง 5 พฤศจิกายน ณ โรงแรมและศูนย์รวมญาติที่รีสอร์ตภูเขาเพชรที่สวยงามของฝ่ายเหนือ อี จง-จู โฆษกกระทรวงรวมชาติกล่าว"

ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2011 เกาหลีเหนือเริ่มดำเนินการเรือสำราญโดยตรงจากราซ็อนทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาหลีเหนือไปยังท่าเรือในภูเขาคึมกัง เพื่อมอบโอกาสให้ผู้มาเยือนได้พักในรีสอร์ตที่เคยบริหารโดยฝ่ายใต้ แม้กลุ่มเป้าหมายหลักจะเป็นแขกชาวจีน แต่บริษัทจากตะวันตกก็มีการเสนอการนำเที่ยวเช่นกัน

 ความสำคัญทางวัฒนธรรม 

ศิลปินเกาหลีหลายคนเคารพบูชาคึมกังซันในฐานะหัวข้อสำหรับศิลปะและกวีนิยมมาตั้งแต่สมัยโบราณ กวีและศิลปินจำนวนมากที่มีชีวิตอยู่ในสมัยโชซ็อน (ค.ศ. 1392–1910) ได้จาริกแสวงบุญไปยังคึมกังซัน ท่ามกลางผลงานที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ ได้แก่ คึมกังจ็อนโด และพุงอักแนซันชงรัมโด วาดในทศวรรษ 1740 โดยช็อง ซ็อน

การแบ่งคาบสมุทรเกาหลีใน ค.ศ. 1950 ส่งผลให้ประชาชนชาวเกาหลีใต้พบว่าตนเองไม่สามารถไปเยือนภูเขาอันเป็นที่รักแห่งนี้ได้เป็นเวลากว่า 50 ปี รั้วลวดหนามความยาว  ที่ถูกสร้างขึ้นในฐานะส่วนหนึ่งของเขตปลอดทหาร (DMZ) ที่แบ่งแยกเกาหลีทั้งสองประเทศ พิสูจน์ให้เห็นว่าเป็นอุปสรรคที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าปราการอื่นใด

ใน ค.ศ. 1894 อิซาเบลลา เบิร์ด บิชอป นักเขียนชาวอังกฤษ อ้างถึงภูเขาแห่งนี้ในบันทึกการเดินทางของเธอว่าเป็น "ภูเขาเพชร" (Diamond Mountain)

คึมกังซันเป็นหัวข้อของเพลงพื้นเมืองเกาหลีใต้ ค.ศ. 1962 ชื่อเพลง Longing for Mt. Geumgang นอกจากนี้ยังเป็นฉากหลังของงิ้วปฏิวัติเกาหลีเหนือ ค.ศ. 1973 เรื่อง The Song of Mount Kumgang และเป็นเนื้อหาหลักในละครโทรทัศน์เกาหลีใต้เรื่อง "ซาอิมดัง บันทึกรักตำนานศิลป์"

ใน ค.ศ. 2025 คึมกังซันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

 ดูเพิ่ม 
 เขตท่องเที่ยวภูเขาคึมกัง
 รายชื่อภูเขาในประเทศเกาหลี
 ภูมิศาสตร์เกาหลีเหนือ
 นางฟ้ากับคนตัดไม้ (นิทานพื้นบ้านเกาหลี)

 อ้างอิง 

 อ่านเพิ่ม 

 แหล่งข้อมูลอื่น 





หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:การท่องเที่ยวในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:พื้นที่สำคัญสำหรับนกในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:เทือกเขาแทแบ็ก
หมวดหมู่:ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเกาหลีเหนือ