ติมอร์ตะวันตก

ติมอร์ตะวันตก (; ) เป็นพื้นที่ที่ครอบคลุมทางตะวันตกของเกาะติมอร์ ยกเว้นเทศบาลโอเอกูซี (ดินแดนส่วนแยกของติมอร์ตะวันออก) เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย กูปังเป็นทั้งเมืองหลวงและเมืองท่าหลัก ในช่วงยุคอาณานิคม พื้นที่นี้ถูกเรียกว่า ติมอร์ของดัตช์ และเป็นศูนย์กลางของกลุ่มผู้จงรักภักดีต่อดัตช์ในช่วงการปฏิวัติประเทศอินโดนีเซีย (ค.ศ. 1945 ถึง ค.ศ. 1949) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 ถึง ค.ศ. 1975 พื้นที่นี้ถูกเรียกว่า ติมอร์ของอินโดนีเซีย

ติมอร์ตะวันตกมีพื้นที่ทั้งหมด 14,513.03 ตารางกิโลเมตร (5,603.51 ตารางไมล์) รวมทั้งเกาะรอบ ๆ ด้วย ยอดเขาที่สูงที่สุดได้แก่ภูเขามูติส สูง 2,427 เมตร (7,963 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล และภูเขาลาคาอัน สูง 1,600 เมตร (5,249 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล ภาษาหลักของติมอร์ตะวันตกได้แก่ ภาษาอูอับเมโต ภาษามาราเอ และภาษาเตตุน นอกจากนี้ยังมีภาษาอื่น ๆ เช่น ภาษาเกมัก ภาษาบูนัก และภาษาเฮลอง ซึ่งก็มีการใช้ในติมอร์เลสเตด้วย อีกสามภาษาที่ใช้เฉพาะในท้องถิ่นของกลุ่มภาษาออสโตรนีเซียน จากสาขาฟาโบรอน ได้แก่ ภาษาเอ็นดาว ภาษาโรเต และภาษาซาบู

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 ดูเพิ่ม 








 แหล่งข้อมูลอื่น 
 West Timor overview

หมวดหมู่:เกาะติมอร์
หมวดหมู่:เกาะในประเทศอินโดนีเซีย