การลักพาตัวชิน ซัง-อกและชเว อึน-ฮี

การลักพาตัวชิน ซัง-อกและชเว อึน-ฮี เกิดขึ้นในประเทศเกาหลีเหนือระหว่าง ค.ศ. 1978 ถึง 1986 ชิน ซัง-อกเป็นผู้สร้างภาพยนตร์ชาวเกาหลีใต้ที่มีชื่อเสียงซึ่งเคยแต่งงานกับนักแสดงหญิง ชเว อึน-ฮี พวกเขาร่วมกันก่อตั้งบริษัทชินฟีล์ม (Shin Film) และผลิตภาพยนตร์จำนวนมากตลอดทศวรรษ 1960 สร้างชื่อเสียงแก่เกาหลีใต้ในเทศกาลภาพยนตร์ต่าง ๆ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1978 ชเวถูกลักพาตัวในฮ่องกงและถูกนำตัวไปยังเกาหลีเหนือเพื่อพบกับคิม จ็อง-อิล ผู้นำสูงสุดของประเทศในอนาคต การลักพาตัวชินเกิดขึ้นตามมาในอีกหกเดือนให้หลัง

หลังติดคุกเป็นเวลาสามปี ชินได้กลับมาพบกับชเว ทั้งสองได้รับคำสั่งจากคิม จ็อง-อิลให้ผลิตภาพยนตร์ให้แก่เขาเพื่อสร้างการยอมรับในระดับสากลให้แก่อุตสาหกรรมภาพยนตร์ของเกาหลีเหนือ ชินกำกับภาพยนตร์เจ็ดเรื่องให้แก่คิมตั้งแต่ ค.ศ. 1984 ถึง 1985 ได้แก่ An Emissary of No Return, Love, Love, My Love, Runaway, Breakwater, Salt, The Tale of Shim Chong และเรื่องที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ Pulgasari ใน ค.ศ. 1986 ชเวและชินหลบหนีจากการควบคุมของเกาหลีเหนือไปยังสถานเอกอัครราชทูตสหรัฐขณะอยู่ในเวียนนา ภายใต้คำสั่งของคิม ภาพยนตร์ของชินจึงถูกสั่งห้ามฉายในเกาหลีเหนือนับตั้งแต่นั้น

 คิม จ็อง-อิลและภาพยนตร์ 
คิม จ็อง-อิลเข้าทำงานในกรมโฆษณาชวนเชื่อและการปลุกปั่นใน ค.ศ. 1966 และกลายเป็นผู้อำนวยการกองภาพยนตร์และศิลปะในเวลาต่อมาArmstrong, Charles K. (2013). Tyranny of the Weak: North Korea and the World, 1950–1992. Ithaca: Cornell University Press. p. 210 . เขามีใจรักในภาพยนตร์อย่างมาก โดยมีห้องสมุดส่วนตัวที่รวบรวมภาพยนตร์ไว้ถึง 15,000 เรื่อง ในฐานะผู้อำนวยการ เขาเข้าถึงประชาชนด้วยภาพยนตร์และอุปรากรที่มีแก่นเรื่องไปในทิศทางเดียวกัน นั่นคือความภาคภูมิใจในชาติ และความภาคภูมิใจในตัวคิม อิล-ซ็องโดยเฉพาะ

ชาลส์ เค. อาร์มสตรอง เขียนไว้ในหนังสือ Tyranny of the Weak: North Korea and the World 1950–1992 ของเขาว่า "คิมนำพาศิลปะเกาหลีเหนือไปในทิศทางที่ดูเหมือนว่าจะได้รับการออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อสร้างความพึงพอใจแก่บิดาของเขา ภายใต้การชี้นำของเขา ภาพยนตร์และอุปรากรเรื่องใหม่ ๆ มุ่งเน้นไปที่การต่อสู้เพื่อต่อต้านญี่ปุ่นของคิม อิล-ซ็องและสหายในแมนจูเรียช่วงทศวรรษ 1930 อย่างไม่เคยมีมาก่อน"Armstrong, Charles K. (2013). Tyranny of the Weak: North Korea and the World, 1950–1992. Ithaca: Cornell University Press. p. 211 .

คิม จ็อง-อิลรู้สึกหงุดหงิดกับภาพยนตร์ของเขาในช่วงต้นทศวรรษ 1970 เขาสามารถบอกได้ว่าเมื่อเทียบกับภาพยนตร์เรื่องอื่นที่ออกฉายทั่วโลก ภาพยนตร์ของเขานั้นแข็งทื่อและไร้ชีวิตชีวา การวินิจฉัยของเขาคือการขาดความกระตือรือร้นของนักแสดงและทีมงาน แบรดลีย์ เค. มาร์ติน ผู้เขียนหนังสือ Under the Loving Care of the Fatherly Leader: North Korea and the Kim Dynasty อธิบายเรื่องนี้โดยอ้างถึงบันทึกเสียงของคิมใน ค.ศ. 1983 ว่า "คิมเสนอว่าความแตกต่างก็คือบุคลากรในอุตสาหกรรมภาพยนตร์เกาหลีเหนือรู้ดีว่ารัฐจะเลี้ยงดูพวกเขาแม้ว่าพวกเขาจะทำงานเพียงขั้นต่ำที่สุด ดังนั้นพวกเขาจึงไม่พยายามอย่างเต็มที่... คิมกล่าวว่า 'เพราะพวกเขาต้องหาเงิน' บุคลากรในอุตสาหกรรมหนังฝ่ายใต้ (เกาหลีใต้) จึงยอมหลั่งเลือด หยาดเหงื่อ และน้ำตา เพื่อให้ได้ผลงานออกมา"Martin, Bradley K. (2004). Under the Loving Care of the Fatherly Leader. New York: Thomas Dunne Books. p. 333. .

เขาต้องการผู้มีมุมมองใหม่และมีไฟในการทำงานเพื่อที่จะพัฒนาภาพยนตร์เกาหลีเหนือ ในแผนการภาพรวมขนาดใหญ่ของคิม จ็อง-อิล ข้อความบางส่วนเพิ่มเติมจากบันทึกเสียงระบุไว้ดังนี้: "ถ้าเราฉายหนังตะวันตกทางโทรทัศน์อย่างต่อเนื่อง ฉายแบบไม่ยับยั้งชั่งใจ เมื่อนั้นความคิดแบบสุญนิยมก็จะเกิดขึ้น... สิ่งเหล่านั้นทั้งหมด ทั้งความรักชาติ ความรักชาติ – เราต้องเพิ่มพูนสิ่งนี้ แต่เรากลับทำให้พวกเขาไปคลั่งไคล้สิ่งต่าง ๆ ของตะวันตก... ดังนั้นเราต้องพัฒนาเทคโนโลยีให้ก้าวหน้าก่อนที่จะเปิดรับ... ดังนั้น ด้วยเหตุนี้ ผมจึงต้องการมอบสิทธิ์ให้ในระดับจำกัด"Martin, Bradley K. (2004). Under the Loving Care of the Fatherly Leader. New York: Thomas Dunne Books. p. 336. .

 การจับกุม 
วันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1978 นักแสดงหญิง ชเว อึน-ฮี เดินทางไปยังฮ่องกงหลังได้รับข้อเสนอให้กำกับภาพยนตร์ พร้อมกับความเป็นไปได้ในการบริหารสถาบันศิลปะการแสดงในโรงเรียนแห่งหนึ่งในฮ่องกงFischer, Paul (2015). A Kim Jong-Il Production: The Extraordinary True Story of a Kidnapped Filmmaker, His Star Actress, and a Young Dictator's Rise to Power. Flatiron Books. pp. 84, 86 . ตามรายงานเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1984 โดยสำนักงานวางแผนความมั่นคงแห่งชาติ (Agency for National Security Planning - ANSP) ของเกาหลีใต้ ระบุว่าชเวถูกลักพาตัวโดยสายลับเกาหลีเหนือในฮ่องกงเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1978 เธอถูกนำตัวไปจากรีพัลส์เบย์ (Repulse Bay) และเดินทางถึงท่าเรือนัมโพ เกาหลีเหนือ ในวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1978 เธอถูกกักตัวไว้ในวิลลาหรูที่เรียกว่าอาคารหมายเลข 1 (Building Number 1)Fischer, Paul (2015). A Kim Jong-Il Production: The Extraordinary True Story of a Kidnapped Filmmaker, His Star Actress, and a Young Dictator's Rise to Power. Flatiron Books. p. 96 . ชเวได้เที่ยวชมเมืองและได้รับชมทั้งเปียงยางและสถานที่เกิดของคิม อิล-ซ็อง รวมถึงสถานที่สำคัญและพิพิธภัณฑ์อื่น ๆFischer, Paul (2015). A Kim Jong-Il Production: The Extraordinary True Story of a Kidnapped Filmmaker, His Star Actress, and a Young Dictator's Rise to Power. Flatiron Books. p. 113 . ต่อมาเธอได้รับครูสอนพิเศษส่วนตัว ซึ่งคอยให้คำแนะนำเธอเกี่ยวกับชีวิตและความสำเร็จของคิม อิล-ซ็อง คิม จอง-อิลพาเธอไปชมภาพยนตร์ อุปรากร ละครเพลง และงานเลี้ยงต่าง ๆ เขาถามความคิดเห็นของเธอเกี่ยวกับภาพยนตร์หลากหลายเรื่องและให้ความเคารพต่อมุมมองของเธอ เธอไม่ได้รับแจ้งว่าตนเองถูกลักพาตัวมาเพื่อใช้เป็นเหยื่อล่อสำหรับชินจนกระทั่งห้าปีหลังจากที่เธอถูกจับกุมMartin, Bradley K. (2004). Under the Loving Care of the Fatherly Leader. New York: Thomas Dunne Books. p. 327. .

หลังชเวหายตัวไป ชิน ซัง-อกเริ่มออกตามหาเธอ ในขณะนั้นทั้งคู่ได้หย่าร้างกันและชินมีครอบครัวใหม่แล้ว ชินยังต้องเผชิญกับความยากลำบากกับรัฐบาลเกาหลีใต้เนื่องจากใบอนุญาตทำภาพยนตร์ของบริษัทชินสตูดิโอส์ (Shin Studios) ถูกเพิกถอน เขาเดินทางไปทั่วโลกโดยหวังว่าภาพยนตร์เรื่องหนึ่งของเขาจะได้รับการอนุมัติให้สร้างหกเดือนหลังชเวถูกจับกุม ชินถูกลักพาตัวโดยเจ้าหน้าที่เกาหลีเหนือขณะอยู่ในฮ่องกงFischer, Paul (2015). A Kim Jong-Il Production: The Extraordinary True Story of a Kidnapped Filmmaker, His Star Actress, and a Young Dictator's Rise to Power. Flatiron Books. p. 124 . ANSP ระบุว่าการลักพาตัวชินเริ่มขึ้นในวันที่ 19 กรกฎาคม แม้เขาจะได้รับที่พักอันหรูหราเช่นกัน แต่ในตอนแรกเขาไม่ได้รับแจ้งเรื่องการจับกุมชเว หลังพยายามหลบหนีไม่สำเร็จสองครั้ง เขาถูกส่งตัวเข้าคุกในข้อหาไม่เชื่อฟัง ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 ชินได้รับจดหมายระบุว่าเขาจะได้รับการปล่อยตัวจากคุก และในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1983 ชินและชเวก็กลับมาพบกันอีกครั้งในงานเลี้ยงที่จัดโดยคิม จ็อง-อิลMartin, Bradley K. (2004). Under the Loving Care of the Fatherly Leader. New York: Thomas Dunne Books. .

 ภาพยนตร์ 
ชินและชเวได้รับชมคลังภาพยนตร์ส่วนตัวขนาดใหญ่ของคิม จ็อง-อิล ซึ่งมีรายงานว่าประกอบด้วยภาพยนตร์กว่า 15,000 เรื่องจากทั่วโลก ทั้งคู่ได้รับคำสั่งให้รับชมและวิจารณ์ภาพยนตร์วันละสี่เรื่อง ภาพยนตร์ส่วนใหญ่มาจากกลุ่มคอมมิวนิสต์ แม้จะมีภาพยนตร์จากฮอลลีวูดบ้างเป็นครั้งคราว ชินและชเวแสดงออกถึงความเคารพต่อความรู้และมุมมองด้านภาพยนตร์ของคิม ในที่สุด คิมได้แบ่งปันความต้องการที่จะให้ชินกำกับภาพยนตร์และส่งเข้าประกวดในระดับนานาชาติ ชินได้รับห้องทำงานที่โชซ็อนฟีล์มสตูดิโอส์ (Choson Film Studios) ในเปียงยาง คิมตระหนักดีว่าแนวทางโฆษณาชวนเชื่อในประเทศของภาพยนตร์เขาอาจไม่ดึงดูดผู้ชมระดับสากลและไม่ได้รับเลือกให้เข้าประกวดในระดับนานาชาติ เขาจึงอนุญาตให้ชินขยายขอบเขตเนื้อหาและเลือกหัวข้อที่จะเป็นที่ยอมรับในต่างประเทศได้มากขึ้น ชินเริ่มทำงานเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1983 ชินและชเวได้รับรางวัลจากภาพยนตร์เรื่องหนึ่งของพวกเขาในเทศกาลภาพยนตร์ที่เชโกสโลวาเกีย ภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายและใช้ทุนสร้างสูงที่สุดที่พวกเขาทำภายใต้คิม จ็อง-อิลคือ Pulgasari ซึ่งได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาพยนตร์ Godzilla ที่ได้รับความนิยมในขณะนั้น

ภาพยนตร์ทุกเรื่องที่ชินและชเวทำในเกาหลีเหนือถูกสั่งห้ามฉายทันทีหลังจากที่พวกเขาหลบหนี ตามคำไว้อาลัยของชินในมุนฮวาอิลโบ (Munhwa Ilbo) ใน ค.ศ. 2006 ระบุว่าภาพยนตร์เจ็ดเรื่องที่ชินกำกับในเกาหลีเหนือถือเป็นหมุดหมายสำคัญในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์เกาหลี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Pulgasari เนื่องจากในเวลาต่อมาได้กลายเป็นภาพยนตร์เกาหลีเหนือเรื่องแรกที่ได้ฉายในโรงภาพยนตร์เกาหลีใต้

ภาพยนตร์ของพวกเขามีดังต่อไปนี้:

An Emissary of No Return (Doraoji annun milsa, ค.ศ. 1984): สร้างจากบทละครเวที Bloody Conference ที่เขียนโดยคิม อิล-ซ็อง ในภาพยนตร์เรื่องนี้ รี จุน ทูตเกาหลีในการประชุมสันติภาพสากล ณ กรุงเฮก ค.ศ. 1907 พยายามโน้มน้าวประชาคมระหว่างประเทศให้ช่วยยกเลิกสนธิสัญญาคุ้มครองญี่ปุ่น–เกาหลี ค.ศ. 1905 ซึ่งทำให้เกาหลีอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น รี จุนกล่าวสุนทรพจน์ในการประชุมและเมื่อเขาล้มเหลวในการขอความสนับสนุนจากมหาอำนาจตะวันตก เขาจึงทำฮารากิริต่อหน้าเหล่านักการทูต ชินถ่ายทำบางส่วนของภาพยนตร์ในเชโกสโลวาเกียและใช้นักแสดงชาวยุโรป ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่เคยมีมาก่อนในวงการภาพยนตร์เกาหลีเหนือSchönherr, J. (2011). The North Korean Films of Shin Sang-ok Ritsumei.ac.jp
Love, Love, My Love (Sarang sarang nae sarang, ค.ศ. 1984): เป็นการนำนิทานพื้นบ้านเกาหลีโบราณ The Tale of Chunhyang มาตีความใหม่ ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำในรูปแบบภาพยนตร์เพลงและนำเสนอสิ่งที่เป็นครั้งแรกในวงการภาพยนตร์เกาหลีเหนือ นั่นคือฉากจูบที่เห็นลาง ๆ ระหว่างนักแสดงนำสองคน ชุนฮยังตกหลุมรักกับมงนยง ขุนนางผู้มั่งคั่ง แต่เขาต้องเดินทางไปเมืองหลวงเพื่อฝึกฝนเป็นข้าราชการ ระหว่างที่เขาจากไป ผู้ว่าราชการคนใหม่เข้ามารับตำแหน่งและตกหลุมรักชุนฮยัง เมื่อถูกปฏิเสธเขาจึงจองจำเธอ ในตอนที่เธอกำลังจะถูกประหารชีวิต มงนยงก็กลับมาช่วยเธอได้ทัน
Runaway (Talchulgi, ค.ศ. 1984): เรื่องราวที่มีฉากหลังเป็นช่วงทศวรรษ 1920 ในสมัยอาณานิคมญี่ปุ่น ตัวเอกชื่อซงรยูลและภรรยาของเขา (แสดงโดยชเว อึน-ฮี) อาศัยอยู่อย่างยากจน ครอบครัวย้ายไปที่คันโดในแมนจูเรียเพื่อหาชีวิตที่ดีขึ้น แต่ความทุกข์ยากของพวกเขายังคงดำเนินต่อไป ซงรยูลเข้าร่วมกลุ่มของคิม อิล-ซ็องและเมื่อเขาอยู่กับเหล่านักรบกองโจร เขาได้ระเบิดรถไฟของกองทัพญี่ปุ่น
Breakwater (Bangpaje, ค.ศ. 1985): เป็นภาพยนตร์เกาหลีเหนือ ค.ศ. 1985 กำกับโดยผู้สร้างภาพยนตร์ชาวเกาหลีใต้ ชิน ซัง-อก ระหว่างช่วงที่เขาถูกลักพาตัวในเกาหลีเหนือ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นหนึ่งในหลายผลงานที่ชินทำภายใต้การดูแลของคิม จ็อง-อิลและผลิตโดยสตูดิโอชินฟีล์มของรัฐ Bangpaje เป็นที่รู้จักจากการแสดงภาพการก่อสร้างเขื่อนทดน้ำนัมโพทางฝั่งตะวันตกของเกาหลีเหนือ ตามบันทึกความทรงจำของชิน ซัง-อกและชเว อึน-ฮีใน ค.ศ. 2001 เนื้อหาหลักของภาพยนตร์มุ่งเน้นไปที่คนงานและวิศวกรที่ได้รับมอบหมายให้ปิดกั้นทะเลเปิดระยะทาง "20 รี" เพื่อสร้างเขื่อนกั้นน้ำขนาดมหึมา การดำเนินเรื่องเน้นย้ำถึงการใช้แรงงานร่วม วีรกรรมทางอุตสาหกรรม และความทุ่มเทให้การสร้างสังคมนิยม คนงานต้นแบบ ช่างเทคนิค และเจ้าหน้าที่พรรคต้องเผชิญอุปสรรคทางธรรมชาติและความล้มเหลวทางเทคนิคในขณะพยายามทำให้เขื่อนเสร็จสมบูรณ์ ตัวเขื่อนเองทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์สำคัญของเรื่อง ซึ่งเป็นตัวแทนของชัยชนะของการจัดระเบียบมนุษย์และความมุ่งมั่นทางอุดมการณ์ที่มีเหนือธรรมชาติ รายละเอียด ลำดับฉาก รายชื่อตัวละคร และการพัฒนาบทที่เฉพาะเจาะจงนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดเนื่องจากภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เคยเปิดให้สาธารณชนรับชมนอกเกาหลีเหนือ Bangpaje ผลิตขึ้นในช่วงที่ชิน ซัง-อกและนักแสดงหญิงชเว อึน-ฮีถูกกักตัวในเกาหลีเหนือ (ค.ศ. 1978–1986) ในช่วงเวลานี้ชินกำกับภาพยนตร์หลายเรื่องที่มีจุดประสงค์เพื่อพัฒนาภาพยนตร์เกาหลีเหนือภายใต้การชี้นำของคิม จ็อง-อิล ภาพยนตร์เรื่องนี้ปรากฏอยู่ในรายชื่อผลงานที่รวบรวมโดยชินและชเวหลังจากที่พวกเขาหลบหนี โดยอยู่ในรายชื่อเคียงข้างผลงานอย่าง An Emissary of No Return, Salt, Love, Love, My Love, Shimcheong และ Pulgasari Bangpaje ถือเป็นภาพยนตร์ที่ไม่สามารถหาดูได้ นักวิชาการด้านภาพยนตร์ตั้งข้อสังเกตว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เคยถูกเผยแพร่และไม่สามารถรับชมได้ในหอจดหมายเหตุหรือคอลเล็กชันสาธารณะ ต่างจากผลงานอื่น ๆ ของชินในเกาหลีเหนือ ผลก็คืองานเขียนทางวิชาการเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้จึงอาศัยเพียงคำอธิบายจากบันทึกความทรงจำและบันทึกรายชื่อภาพยนตร์เท่านั้น แทนที่จะเป็นการวิเคราะห์จากภาพ ไม่มีการบันทึกบทวิจารณ์ร่วมสมัยหรือการตอบรับจากสาธารณะ เนื่องจากภาพยนตร์ไม่ได้ออกฉายเพื่อการรับชมทั่วไปและยังคงไม่สามารถเข้าถึงได้ ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับขึ้นในช่วงระหว่างเรื่อง Runaway และ Salt
Salt (Sogum, ค.ศ. 1985): เรื่องราวที่มีฉากหลังในคันโดช่วงทศวรรษ 1930 ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ชเว อึน-ฮีรับบทเป็นภรรยาของซงรยูล ครอบครัวให้ที่พำนักแก่พ่อค้าชาวจีนเชื้อสายเกาหลีผู้มั่งคั่ง และตัวพ่อถูกฆ่าตายในการต่อสู้ระหว่างตำรวจญี่ปุ่นและกลุ่มโจรจีน เธอเชื่อว่าสามีของเธอเสียชีวิตเพราะคอมมิวนิสต์ จากนั้นชเวซึ่งอยู่ในความยากจนได้ขอความช่วยเหลือจากพ่อค้าชาวจีนเชื้อสายเกาหลี แต่เขากลับข่มขืนเธอ หลังเหตุการณ์โศกนาฏกรรมหลายครั้ง เพื่อนบ้านได้บอกเธอเกี่ยวกับธุรกิจผิดกฎหมายที่ทำกำไรได้งาม นั่นคือการลักลอบขนเกลือ ระหว่างที่เธอกำลังลักลอบขนเกลือ กลุ่มที่เธออยู่ด้วยถูกโจมตีโดยญี่ปุ่น และกลุ่มคอมมิวนิสต์ได้ช่วยชีวิตเธอไว้ เธอพบว่าแท้จริงแล้วคอมมิวนิสต์คือผู้ที่ต่อสู้เพื่อประชาชนทั่วไปและตัดสินใจเข้าร่วมกับพวกเขา ชเวได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโกจากบทบาทนี้
The Tale of Shim Chong (Simcheongjeon, ค.ศ. 1985): ชินกำกับเวอร์ชันภาพยนตร์เพลงของนิทานโบราณเรื่องความกตัญญูนี้ ชิมช็องอาศัยอยู่กับพ่อที่ตาบอด เธอเสียสละตัวเองเพื่อให้พ่อหายจากอาการตาบอด เธอจึงถูกพาตัวไปโดยกะลาสีเรือพาณิชย์ พวกเขาโยนเธอลงจากเรือและเธอก็ลงไปสู่พระราชวังของเทพเจ้าแห่งทะเล เธอถูกส่งกลับขึ้นบกภายในดอกกล้วยไม้ยักษ์ที่ลอยน้ำได้ เธอถูกพบโดยกษัตริย์ และทั้งสองก็ตกหลุมรักและแต่งงานกัน ในตอนจบ ชิมช็องได้กลับมาพบกับพ่อของเธอ และเขาก็หายจากอาการตาบอด
Pulgasari (ค.ศ. 1985): ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาพยนตร์ Godzilla ที่ได้รับความนิยมในขณะนั้น เป็นเรื่องเกี่ยวกับการลุกฮือของชาวนาในเกาหลีสมัยกลาง เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งโดนเข็มตำนิ้วขณะเย็บผ้า และเลือดก็หยดลงบนของเล่นรูปสัตว์ประหลาดตัวเล็ก ๆ ที่ทำจากข้าว ทำให้มันมีชีวิตขึ้นมาเป็นสัตว์ประหลาด มันต่อสู้เพื่อชาวนาและทำลายพระราชวังของจักรพรรดิ อย่างไรก็ตาม ความหิวกระหายของมันนั้นใหญ่หลวงมากจนเริ่มกินเครื่องมือทำกินของชาวนา เด็กหญิงผู้สร้างมันขึ้นมาจึงตัดสินใจเสียสละตัวเองด้วยการปลอมตัวเป็นอาหารของ Pulgasari เมื่อสัตว์ประหลาดกินเด็กหญิงเข้าไปโดยไม่ตั้งใจ มันก็ระเบิดและตายลง

 การหลบหนี 
เพื่อเป็นการป้องกันตนเองหากพวกเขาสามารถหลบหนีออกจากเกาหลีเหนือได้ ชเวและชินตัดสินใจลักลอบนำเครื่องบันทึกเสียงเข้าไปในการสนทนาของพวกเขากับคิม จ็อง-อิลเพื่อจะได้มีหลักฐานว่าพวกเขาไม่ได้เต็มใจละทิ้งเกาหลีใต้มา ในการสนทนาครั้งหนึ่งซึ่งถูกบันทึกไว้เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1983 คิมพูดอย่างเปิดเผยเกี่ยวกับแผนการของเขาในการลักพาตัวชินและชเวเพื่อยกระดับอุตสาหกรรมภาพยนตร์ของเกาหลีเหนือ เขาสั่งชินและชเวว่าจะเป็นการดีที่สุดหากพวกเขาบอกกับสื่อมวลชนว่าพวกเขาเดินทางมายังเกาหลีเหนือด้วยความสมัครใจ ชินและชเวเข้าร่วมการแถลงข่าวเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1984 ที่เบลเกรด ประเทศยูโกสลาเวีย ซึ่งพวกเขากล่าวว่าตนเองอยู่ในเกาหลีเหนือตามความต้องการของตนเอง

หลังจากถ่ายทำ Pulgasari เสร็จสิ้น ทั้งสองกำลังอยู่ระหว่างการพูดคุยกับคิมเกี่ยวกับภาพยนตร์อีกเรื่องหนึ่งในขณะที่พวกเขาเดินทางไปยังเวียนนาใน ค.ศ. 1986 คิมขอให้ชเวและชินเดินทางไปยังเมืองหลวงของออสเตรียเพื่อหาผู้ที่จะมาลงทุนในภาพยนตร์ชีวประวัติเกี่ยวกับเจงกิส ข่าน วันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1986 คู่สามีภรรยาลงทะเบียนเข้าพักที่โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล เวียนนา (InterContinental Vienna) เพื่อพบกับนักข่าวชื่อ อากิระ เอโนกิ (Akira Enoki) ภายใต้ข้ออ้างของการให้สัมภาษณ์ และโน้มน้าวให้บอดีการ์ดชาวเกาหลีเหนือออกไปจากห้อง ชเวและชินจัดการขึ้นรถแท็กซี่ไปได้ และหลังถูกกลุ่มชาวเกาหลีเหนือไล่ตามจนเข้าไปในพื้นที่ที่มีการจราจรคับคั่ง ทั้งคู่ก็ลงจากรถแท็กซี่และวิ่งสุดชีวิตเข้าไปยังสถานเอกอัครราชทูตสหรัฐ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ตีพิมพ์บทความเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1986 โดยประกาศว่าคู่สามีภรรยาหนีพ้นจากการดูแลของเกาหลีเหนือและได้ขอลี้ภัยทางการเมืองในสถานเอกอัครราชทูตสหรัฐ

หลังการหลบหนี ชินพำนักอยู่ในสหรัฐเป็นเวลาหลายปีเพื่อทำงานในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ก่อนจะกลับบ้านเกิดที่เกาหลีใต้ ด้านเกาหลีเหนือออกแถลงการณ์ปฏิเสธข้อกล่าวหาที่ว่าชินและชเวถูกลักพาตัว แต่กลับยืนกรานว่าชินและชเวได้แปรพักตร์มายังเกาหลีเหนือด้วยความสมัครใจ และอ้างว่าพวกเขาได้ยักยอกเงินจำนวนมหาศาลของเกาหลีเหนือที่ตั้งใจจะใช้เป็นทุนสร้างภาพยนตร์เจงกิส ข่าน

 บันทึกเหตุการณ์ในภายหลัง 
หลังการตีพิมพ์หนังสือของพอล ฟิชเชอร์ A Kim Jong-Il Production ใน ค.ศ. 2015 การลักพาตัวชิน ซัง-อกและชเว อึน-ฮีได้รับความสนใจอย่างมากจากบุคคลภายนอกเกาหลี แวนิตีแฟร์ (Vanity Fair) บันทึกข้อมูลการจัดฉาย Pulgasari ในย่านบรุกลิน นครนิวยอร์ก เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2015Romano, N. (April 6, 2015). "How Kim Jong Il Kidnapped a Director, Made a Godzilla Knockoff, and Created a Cult Hit". Vanity Fair. เดอะวอชิงตันโพสต์ (The Washington Post) คาดการณ์ว่าจะมีการสร้างภาพยนตร์เพื่อเล่าเรื่องราวนี้อีกครั้งMartin, B. K. (January 30, 2015). "Book review: "A Kim Jong-Il Production,’ on filmmaking under duress, by Paul Fischer", The Washington Post. บีบีซีเรดิโอโฟร์ (BBC Radio Four) ออกอากาศละครวิทยุความยาว 90 นาทีในเดือนกันยายน ค.ศ. 2017

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 ที่เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ 2016 ในสายการประกวดภาพยนตร์สารคดีโลก (World Cinema Documentary Competition) มีการนำเสนอภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับประสบการณ์อันเลวร้ายในเกาหลีเหนือในชื่อเรื่องท่านผู้นำ & คนทำหนัง (The Lovers and the Despot) ซึ่งกำกับโดยโรเบิร์ต แคนแนนและรอสส์ แอดัม

ละครชุดสั้นทางโทรทัศน์ของฝรั่งเศส Kim Kong ผลิตโดยอาร์ต (Arte) เขียนบทโดยไซมอน จาบลอนกาและอเล็กซิส เลอ เซ็ก กำกับโดยสตีเฟน คาเฟียโร และนำแสดงโดยโจนาธาน แลมเบิร์ต มีเนื้อหาอ้างอิงมาจากเหตุการณ์เหล่านี้

 หมายเหตุ 

 ดูเพิ่ม 

 ภาพยนตร์เกาหลีเหนือ
 รายชื่อการลักพาตัว
 รายชื่อคดีคนหายที่คลี่คลายแล้ว
 การลักพาตัวชาวเกาหลีใต้โดยประเทศเกาหลีเหนือ
 ว่าด้วยศิลป์แห่งภาพยนตร์
 ที่พำนักของผู้นำเกาหลีเหนือ

 อ้างอิง 

 อ่านเพิ่ม 

หมวดหมู่:คดีคนหายในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:พ.ศ. 2515 ในฮ่องกง
หมวดหมู่:คดีคนหายในคริสต์ทศวรรษ 1980
หมวดหมู่:การหายสาบสูญโดยถูกบังคับ
หมวดหมู่:บุคคลที่เคยหายสาบสูญ
หมวดหมู่:ชาวเกาหลีใต้ที่หายสาบสูญ
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ฮ่องกง–เกาหลีใต้
หมวดหมู่:การละเมิดสิทธิมนุษยชนในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:การลักพาตัวในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:คู่สมรส
หมวดหมู่:คดีคนหายในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:การลักพาตัวในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:คิม จ็อง-อิล
หมวดหมู่:ชาวเกาหลีใต้ที่ถูกลักพาตัว
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลีเหนือ