ระวางบรรทุกสุทธิ

ระวางบรรทุกสุทธิ (; NT, NT หรือ nt) คือดัชนีไร้มิติที่คำนวณจากปริมาตรรวมของพื้นที่บรรทุกสินค้าของเรือโดยใช้สูตรทางคณิตศาสตร์ นิยามขึ้นใน อนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการวัดระวางบรรทุกเรือ ซึ่งองค์การทางทะเลระหว่างประเทศได้นำมาใช้ใน ค.ศ.1969 ระวางบรรทุกสุทธิเข้ามาแทนที่ระวางบรรทุกสุทธิจดทะเบียน (NRT) ซึ่งหมายถึงปริมาตรของพื้นที่ทำรายได้ของเรือในหน่วย "ระวางบรรทุกจดทะเบียน" ซึ่งเป็นหน่วยปริมาตรเท่ากับ  ระวางบรรทุกสุทธิใช้ในการคำนวณภาษีท่าเรือและต้องไม่น้อยกว่า 30% ของระวางบรรทุกรวมของเรือ

ระวางบรรทุกสุทธิไม่ได้เป็นหน่วยวัดน้ำหนักของเรือหรือสินค้า และไม่ควรสับสนกับศัพท์อื่น ๆ เช่น ระวางน้ำหนักบรรทุกหรือระวางขับน้ำ ระวางบรรทุกสุทธิไม่เหมือนกับระวางบรรทุกสุทธิจดทะเบียน เพราะระวางบรรทุกสุทธิในปัจจุบันไม่มีหน่วย จึงไม่สามารถนิยามเป็น "ตัน" หรือ "ตันเนต" ได้

ประวัติศาสตร์
อนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการวัดระวางบรรทุกของเรือ ค.ศ. 1969 ได้รับการรับรองโดยองค์การทางทะเลระหว่างประเทศ (IMO) ใน ค.ศ. 1969International Maritime Organization, 1982. เรือที่สร้างขึ้นก่อนหน้านั้นได้รับเวลา 12 ปีในการเปลี่ยนจากระวางบรรทุกแบบเดิมมาใช้ค่าระวางบรรทุกสุทธิ (NT) และระวางบรรทุกรวม (GT) ซึ่งช่วงเวลาการเปลี่ยนผ่านนี้มีไว้เพื่อให้เรือมีเวลาในการปรับตัวทางเศรษฐกิจ เนื่องจากระวางบรรทุกเป็นพื้นฐานในการปฏิบัติตามกฎระเบียบเกี่ยวกับการจัดหาพนักงานและกฎความปลอดภัย  ระวางบรรทุกยังเป็นพื้นฐานสำหรับการคำนวณค่าธรรมเนียมการจดทะเบียนและภาษีท่าเรือ หนึ่งในเป้าหมายของอนุสัญญาฉบับนี้คือเพื่อให้แน่ใจว่าหน่วยใหม่ "ไม่ได้แตกต่างจาก" หน่วยดั้งเดิม (GRT และ NRT) มากเกินไป

ทั้งระวางบรรทุกสุทธิและระวางบรรทุกรวมได้มาจากการวัดปริมาตรของเรือแล้วนำไปคำนวณด้วยสูตรทางคณิตศาสตร์ ระวางบรรทุกสุทธิจะอ้างอิงจาก "ปริมาตรภายในของพื้นที่บรรทุกสินค้าทั้งหมดของเรือ" ขณะที่ระวางบรรทุกรวมจะอ้างอิงจาก "ปริมาตรภายในของพื้นที่ปิดทั้งหมดของเรือ"  นอกจากนี้ ระวางบรรทุกสุทธิของเรือจะต้องไม่น้อยกว่า 30% ของระวางบรรทุกรวม

การคำนวณ

การเลือกค่ากินน้ำลึก
การคำนวณระวางบรรทุกสุทธิขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย โดยหนึ่งในนั้นคือกินน้ำลึก d การเลือกค่า d ที่จะใช้อาจมีความซับซ้อน สำหรับเรือที่อยู่ภายใต้อนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยเส้นบรรทุกจะใช้ค่ากินน้ำลึกที่เส้นบรรทุกฤดูร้อน ยกเว้นในกรณีที่เป็นเส้นบรรทุกไม้ สำหรับเรือโดยสารจะใช้ค่ากินน้ำลึกที่เส้นบรรทุกแบ่งกั้นส่วนที่ลึกที่สุด ซึ่งกำหนดตามอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยความปลอดภัยแห่งชีวิตในทะเล หากเรือถูกกำหนดเส้นบรรทุกโดยรัฐบาลของประเทศนั้น ๆ จะใช้ค่ากินน้ำลึกของเส้นบรรทุกฤดูร้อนดังกล่าวแทน หากเรือไม่มีเส้นบรรทุก แต่ถูกกำหนดค่ากินน้ำลึกสูงสุดโดยรัฐบาลของประเทศนั้น ๆ จะใช้ค่าดังกล่าวแทนถ้าหากมีการกำหนดไว้ ในท้ายที่สุด สำหรับเรือที่ไม่มีคุณสมบัติตามที่กล่าวมาข้างต้น จะใช้ค่า d เป็น 75% ของความลึกของตัวเรือที่กึ่งกลางลำเรือ

ผู้โดยสาร 12 คนหรือน้อยกว่า
ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในกฎข้อที่ 4 ของภาคผนวก 1 แห่ง อนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการวัดระวางบรรทุกเรือ ค.ศ. 1969 การคำนวณระวางบรรทุกสุทธิขึ้นอยู่กับตัวแปรหลักสามตัว ได้แก่:
 Vc คือ ปริมาตรรวมของพื้นที่ระวางสินค้าของเรือในหน่วยลูกบาศก์เมตร (m³)
 d  คือ กินน้ำลึกของเรือวัดที่กึ่งกลางลำเรือในหน่วยเมตร
 D คือ ความลึกของเรือวัดที่กึ่งกลางลำเรือในหน่วยเมตร

ขั้นตอนแรกในการคำนวณระวางบรรทุกสุทธิคือการหาค่า K2 ซึ่งเป็นตัวคูณที่ขึ้นอยู่กับค่า Vc โดยใช้สูตรดังนี้:

จากนั้นนำค่าทั้งสามมาใช้ในการคำนวณระวางบรรทุกสุทธิด้วยสูตรต่อไปนี้:

ทั้งนี้ ค่าตัวประกอบ  จะต้องไม่เกิน 1 และค่าพจน์  จะต้องไม่น้อยกว่า 0.25 ของระวางบรรทุกรวม (GT) และค่าสุดท้ายของระวางบรรทุกสุทธิจะต้องไม่น้อยกว่า 0.30 ของ GT

ผู้โดยสาร 13 คนหรือมากกว่า
เมื่อคำนวณระวางบรรทุกสุทธิสำหรับเรือที่ได้รับการรับรองให้บรรทุกผู้โดยสารตั้งแต่ 13 คนขึ้นไป จะมีการใช้พจน์เพิ่มเติมในสูตรการคำนวณระวางบรรทุกสุทธิ โดยพจน์นี้จะขึ้นอยู่กับตัวแปรเพิ่มเติมสามตัว ได้แก่:
 GT คือ ระวางบรรทุกรวมของเรือ 
 N1 คือ จำนวนผู้โดยสารในห้องโดยสารที่มีเตียงนอนไม่เกิน 8 เตียง
 N2, คือ จำนวนผู้โดยสารอื่น ๆ

ขั้นตอนแรกคือการหาค่าตัวคูณ K3 ซึ่งอ้างอิงจากระวางบรรทุกรวมของเรือ ดังนี้

จากนั้นจึงคำนวณระวางบรรทุกสุทธิได้จากสูตร:

โดยมีข้อกำหนดเพิ่มเติม ได้แก่ ค่าตัวประกอบ  จะต้องไม่เกิน 1, ค่าพจน์  จะต้องไม่น้อยกว่า 0.25 ของระวางบรรทุกรวม และค่าสุดท้ายของระวางบรรทุกสุทธิจะต้องไม่น้อยกว่า 0.30 ของระวางบรรทุกรวม

ความแตกต่างระหว่างกรณีที่มีผู้โดยสาร 12 คนหรือน้อยกว่ากับกรณีที่มีผู้โดยสาร 13 คนขึ้นไปเป็นผลมาจากข้อจำกัดที่ระบุไว้ในคำจำกัดความของระวางบรรทุกสุทธิที่ระบุว่า "...เมื่อ N1 + N2 มีค่าน้อยกว่า 13 ให้ถือว่า N1 และ N2 เป็นศูนย์"

การใช้งาน
ในสหรัฐอเมริกา ระวางบรรทุกสุทธิใช้เพื่อพิจารณาคุณสมบัติในการจดทะเบียนเรือกับรัฐบาลกลาง เรือที่มีระวางบรรทุกสุทธิ 5 ตันขึ้นไปมีสิทธิ์จดทะเบียนกับรัฐบาลกลางและไม่จำเป็นต้องแสดงหมายเลขทะเบียนของรัฐ เรือส่วนใหญ่ที่มีความยาวเกิน  มีระวางบรรทุกสุทธิ 5 ตันขึ้นไป

เชิงอรรถ

อ้างอิง

 .



หมวดหมู่:การต่อเรือ
หมวดหมู่:นิยามศัพท์ทางทะเล
หมวดหมู่:การวัดขนาดเรือ