กรรมวิธีการทำซาวโดว์

กรรมวิธีการทำซาวโดว์ () เป็นกระบวนการทำขนมปังที่ใช้การหมักตามธรรมชาติ โดยไม่พึ่งพายีสต์เชิงพาณิชย์ แต่ใช้น้ำเปล่าและแป้งในการเพาะเชื้อจุลินทรีย์ที่มีอยู่ตามธรรมชาติ ซึ่งประกอบด้วย ยีสต์ และ แบคทีเรียกรดแลกติก ทำให้ขนมปังมีรสเปรี้ยวเฉพาะตัว เปลือกกรอบ และสามารถเก็บได้นานกว่าขนมปังทั่วไป

 ขั้นตอนกรรมวิธี 
กรรมวิธีของซาวโดว์แบ่งได้เป็นขั้นตอนหลัก ดังนี้:

 1. การสร้างหัวเชื้อ (Starter) 
หัวเชื้อซาวโดว์ทำจากการผสมแป้งกับน้ำในอัตราส่วนที่เหมาะสม แล้วปล่อยให้เกิดการหมักตามธรรมชาติ โดยมักใช้เวลาหลายวันเพื่อให้จุลินทรีย์เจริญเติบโต จนสามารถนำมาใช้เป็นสารขึ้นฟูได้

 2. การเลี้ยงหัวเชื้อ (Feeding) 
หัวเชื้อต้องได้รับการ “ให้อาหาร” โดยเติมแป้งและน้ำอย่างสม่ำเสมอทุก 12-24 ชั่วโมง เพื่อรักษาสมดุลของจุลินทรีย์และประสิทธิภาพในการทำให้แป้งขึ้นฟู

 3. การผสมแป้ง (Mixing) 
หัวเชื้อจะถูกผสมกับแป้งหลัก น้ำ และเกลือ เพื่อเตรียมเป็นแป้งขนมปัง โดยอัตราส่วนขึ้นอยู่กับสูตรของแต่ละผู้ทำ

 4. การหมักขั้นแรก (Bulk Fermentation) 
แป้งจะถูกพักเพื่อให้จุลินทรีย์เริ่มการย่อยแป้งและปล่อยแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ ซึ่งช่วยให้แป้งขึ้นฟู โดยทั่วไปใช้เวลาหลายชั่วโมง

 5. การพับแป้ง (Stretch and Fold) 
ระหว่างการหมัก แป้งจะถูกพับเพื่อเสริมสร้างโครงสร้างกลูเตน ซึ่งมีผลต่อเนื้อสัมผัสของขนมปัง

 6. การขึ้นรูป (Shaping) และ การหมักขั้นสุดท้าย (Proofing) 
หลังจากขึ้นรูปแล้ว แป้งจะถูกหมักอีกครั้งในภาชนะ เช่น ตะกร้าขึ้นรูป (banneton) ก่อนนำไปอบ

 7. การอบ (Baking) 
การอบมักทำในเตาอบที่มีไอน้ำ (steam) เพื่อช่วยให้เปลือกขนมปังกรอบ การอบที่อุณหภูมิสูงช่วยให้ขนมปังขึ้นฟูอย่างรวดเร็ว

 ลักษณะเด่นของซาวโดว์ 
- รสชาติเปรี้ยวเฉพาะตัวจากกรดแลกติก
- เปลือกกรอบ เนื้อขนมปังเหนียวนุ่ม
- ย่อยง่ายกว่าขนมปังทั่วไป
- อยู่ได้นานโดยไม่เสียเร็ว

 ความนิยม 
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 21 ซาวโดว์ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในกลุ่มผู้รักสุขภาพและในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ที่ผู้คนเริ่มทำขนมปังเองที่บ้าน

 อ้างอิง 

 King Arthur: Sourdough Baking Guide
 The Perfect Loaf: Beginner's Guide

 ดูเพิ่ม 
 ขนมปัง
 การหมัก
 แป้งสาลี