ครีบรีดลม

240px|thumb|ซู-34 พร้อมครีบรีดลม
ครีบรีดลม () คือปีกขนาดเล็กหรือครีบที่ติดตั้งอยู่แก้มของอากาศยาน หรือแก้มของอาวุธปล่อยนำวิถีและระเบิดอัจฉริยะAnderson, John D. (1999). Aircraft Performance and Design. McGraw-Hill. pp. 347–350.  ครีบชนิดนี้ถูกนำมาใช้ครั้งแรกกับเครื่องบินไรต์ฟลายเออร์ ในปี 1903Wragg, David W. (1973). A Dictionary of Aviation. Osprey. p. 47. แต่การออกแบบและใช้งานครีบรีดลมอย่างจริงจังแพร่หลายเกิดขึ้นภายหลัง โดยมีตัวอย่างสำคัญคือเครื่องบินขับไอพ่น Saab Viggen ที่เปิดตัวในปี 1967Gunston, Bill (1995). The Illustrated Directory of Fighting Aircraft of World War II and Beyond. Salamander Books. pp. 422–423. ทั้งนี้ การออกแบบครีบรีดลมมีความซับซ้อนด้านพลศาสตร์การบิน และต้องผ่านการคำนวณและวิเคราะห์อย่างละเอียด

ปกติแล้วอากาศยานส่วนใหญ่จะใช้หางเสริม (tailplane) แต่บางครั้งนักออกแบบเลือกใช้ครีบรีดลมเพื่อลดภาระที่ตกอยู่บนปีกหลัก ช่วยควบคุมการไหลของอากาศรอบปีกหลักให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น และยังสามารถ เพิ่มความคล่องตัวของอากาศยาน ได้ โดยเฉพาะเมื่อบินในมุมโจมตีสูงหรือในสภาวะที่ใกล้สูญเสียแรงยก (stall)Clancy, L.J. (1975). Aerodynamics. Pitman Publishing. pp. 167–170.  นอกจากนี้ ครีบรีดลมไม่ว่าจะใช้ในรูปแบบทั่วไปหรือการจัดวางแบบสามพื้นผิว (three-surface configuration) ยังมีบทบาทสำคัญต่อ สมดุลตามแนวยาว ของเครื่องบิน รวมถึง เสถียรภาพทั้งแบบคงที่และแบบพลวัต ของมันด้วย

อ้างอิง

หมวดหมู่:การเดินอากาศ
หมวดหมู่:ส่วนประกอบอากาศยาน