บิลดุงส์โรมาน

ในวรรณคดีวิจารณ์ นวนิยายประเภท บิลดุงส์โรมาน () เป็นประเภทวรรณกรรมที่เน้นการเติบโตและการเปลี่ยนแปลงทางจิตวิทยาและศีลธรรมของตัวเอกตั้งแต่วัยเด็กจนถึงวัยผู้ใหญ่ (การก้าวผ่านวัย) คำนี้มาจากคำภาษาเยอรมัน  ('การก่อตั้ง' หรือ 'การศึกษา') และ  ('นิยาย').

 ต้นกำเนิด 
คำนี้บัญญัติขึ้นใน ค.ศ. 1819 โดยนักภาษาศาสตร์ โยฮันน์ คาร์ล ซีม็อน มอร์เกินชเติร์น จากการที่เขาบรรยายที่มหาวิทยาลัยและต่อมาได้รับการนำกลับมาใช้ใหม่โดยวิลเฮ็ล์ม ดิลไท ผู้ทำให้คำนี้ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการในปี 1870 และทำให้เป็นที่นิยมในปี 1905 แนววรรณกรรมนี้ยังมีลักษณะเฉพาะด้านโครงสร้าง เนื้อหา และธีมจำนวนหนึ่ง บางครั้งคำว่า นวนิยายก้าวผ่านไว ก็สามารถใช้แทนคำว่าบิลดุงส์โรมาน แต่โดยทั่วไปจะมีขอบเขตกว้างกว่าและไม่เป็นเชิงเทคนิคเท่า

การกำเนิดของคำว่าบิลดุงส์โรมาน มักระบุไว้เมื่อมีการตีพิมพ์เรื่อง Wilhelm Meister's Apprenticeship โดยโยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ ในปี 1795–96 หรือบางครั้งก็นับจาก  ของคริสท็อฟ มาร์ทิน วีลันท์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1767 แม้ว่านวนิยายบิลดุงส์โรมานจะเกิดขึ้นในเยอรมนี แต่ก็มีอิทธิพลอย่างกว้างขวางในยุโรปก่อน แล้วจึงแพร่หลายไปทั่วโลก การแปลนวนิยายของเกอเทอเป็นภาษาอังกฤษโดยทอมัส คาร์ไลล์ (ค.ศ. 1824) และนวนิยายเรื่อง Sartor Resartus  (ค.ศ. 1833–34) ซึ่งเป็นนวนิยายแนวบิลดุงส์โรมานเรื่องแรกในภาษาอังกฤษ ได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับนักเขียนนวนิยายชาวอังกฤษหลายคน ในศตวรรษที่ 20 นวนิยายแนวนี้ได้แพร่กระจายไปยังฝรั่งเศสMoretti, Franco, and Albert Sbragia (1987), The Way of the World: the Bildungsroman in European Culture, London: Verso, . และอีกหลายประเทศทั่วโลกSlaughter, J. R. (2006). "Novel Subjects and Enabling Fictions: the Formal Articulation of International Human Rights Law", Human Rights, Inc.: The World Novel, Narrative Form, and International Law, Ch. 2 (2007), New York: Fordham University Press, ; .

หมายเหตุ

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ประเภทวรรณกรรม
หมวดหมู่:ประเภทของภาพยนตร์
หมวดหมู่:คำสร้างใหม่ในคริสต์ทศวรรษ 1810