นอร์ทอเมริกัน F-100 ซูเปอร์เซเบอร์

นอร์ทอเมริกัน F-100 ซูเปอร์เซเบอร์ (North American F-100 Super Sabre) เป็นเครื่องบินขับไล่ไอพ่นความเร็วเหนือเสียงของสหรัฐ ออกแบบและผลิตโดยนอร์ทอเมริกันเอวิเอชัน มันเป็นเครื่องบินขับไล่รุ่นแรกในตระกูล Century Series และยังเป็นเครื่องบินขับไล่ลำแรกของกองทัพอากาศสหรัฐ ที่สามารถทำความเร็วเหนือเสียงขณะทำการบินรักษาระดับ

F-100 เริ่มถูกวางแนวคิดตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1940 ให้เป็นเครื่องบินที่มีสมรรถนะสูงกว่ารุ่น F-86 เซเบอร์ ซึ่งเป็นเครื่องบินขับไล่ครองอากาศในยุคนั้น เดิมมีชื่อโครงการว่า Sabre 45 เดิมมีชื่อเรียกว่า Sabre 45 มันถูกนำเสนอต่อกองทัพอากาศสหรัฐในปี 1951 ซึ่งเป็นการนำเสนอเองโดยที่ไม่ได้ถูกร้องขอจากทางกองทัพ แต่กองทัพก็มีความสนใจและหนึ่งปีถัดมาก็สั่งสร้างเครื่องต้นแบบจำนวนสองลำ ภายหลังการแก้ไขปรับปรุง เครื่องต้นแบบ YF-100A ได้ทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 1953 เร็วกว่ากำหนดถึง 7 เดือน การทดสอบการบินแสดงให้เห็นทั้งสมรรถนะที่น่าประทับใจและข้อบกพร่องหลายประการ ในที่สุดเครื่องบิน F-100A ได้เข้าประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐอย่างเป็นทางการเมื่อ 27 กันยายน 1954 อย่างไรก็ตาม เพียงไม่นานก็เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงถึง 6 ครั้งภายในเวลาเพียงหนึ่งปีครึ่ง ทำให้เครื่องบินแบบนี้ถูกสั่งหยุดบินเพื่อดำเนินการสอบสวนและแก้ไขปัญหา ในที่สุด F-100 จึงกลับมาทำการบินได้อีกครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ 1955

คู่แข่งโดยตรงของ F-100 ในยุคแรกคือ MiG-19 ของสหภาพโซเวียต ซึ่งเข้าประจำการในปี 1955 หนึ่งปีตามหลัง F-100Gordon, Yefim; Komissarov, Dmitriy. Mikoyan-Gurevich MiG-19: The Soviet Union’s First Production Supersonic Fighter. Midland Publishing, 2004. เครื่องบินทั้งสองมีความเร็วสูงสุดใกล้เคียงกันที่ประมาณมัค 1.2–1.3 อย่างไรก็ตาม F-100 มีโครงสร้างที่มั่นคงกว่าในด้านการบินความเร็วสูง แต่กลับมีปัญหาด้านเสถียรภาพ ทำให้เกิดอุบัติเหตุจำนวนมากในช่วงแรกWinchester, Jim. The World’s Worst Aircraft. Amber Books, 2005. MiG-19 ใช้ปืนใหญ่อากาศ 30 มม. และ 23 มม. ทำให้มีอานุภาพในการยิงปะทะสูง ขณะที่ F-100 ใช้ปืนกล M39 ขนาด 20 มม. จำนวน 4 กระบอก แต่ต่อมาได้เปรียบด้วยความสามารถบรรทุกระเบิดและมิสไซล์อากาศสู่อากาศ AIM-9 ไซด์ไวน์เดอร์ ในรุ่น DGunston, Bill. The Illustrated Directory of Fighting Aircraft of World War II and Beyond. Salamander Books, 2006.

F-100 เป็นหนึ่งในกำลังหลักที่ถูกใช้ในสงครามเวียดนามระหว่าง 1961-1971Dorr, Robert F. F-100 Super Sabre at War. Motorbooks International, 2003. โดยเฉพาะในการสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิด และการทิ้งระเบิดทางยุทธวิธี

รุ่นย่อย
 F-100A รุ่นแรกสุด ใช้ทดสอบความเร็วเหนือเสียง แต่มีปัญหาด้านเสถียรภาพการบินและอุบัติเหตุหลายครั้ง จึงผลิตจำนวนจำกัด
 F-100B เดิมเป็นโครงการปรับปรุง F-100 ให้เหมาะกับบทบาทสกัดกั้น แต่ภายหลังพัฒนาเป็นโครงการใหม่ F-107 
 F-100C รุ่นโจมตีเชิงยุทธวิธี เพิ่มพิสัยและบรรทุกอาวุธ รองรับระเบิดนิวเคลียร์เชิงยุทธวิธีและถังเชื้อเพลิงภายนอก 
 F-100D เน้นโจมตีภาคพื้นดิน ติดตั้งเรดาร์และระบบนำร่อง รองรับมิสไซล์ AIM-9 ใช้งานอย่างมากในสงครามเวียดนาม
 F-100F รุ่นสองที่นั่ง ใช้ฝึกนักบินและปฏิบัติการจริง ดัดแปลงจาก F-100D นอกจากฝึกแล้วยังใช้ในภารกิจข่มเรดาร์ ติดตั้งมิสไซล์ AGM-45

ข้อมูลจำเพาะ (F-100D) 
 ลูกเรือ: 1 นาย
 ความยาว: 15.2 เมตร
 ความกว้างช่วงปีก: 11.8 เมตร
 ความสูง: 4.95 เมตร
 พื้นที่ปีก: 37.16 ตารางเมตร
 น้ำหนักตัวเปล่า: 9,500 กิโลกรัม
 น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน: 15,800 กิโลกรัม
 เครื่องยนต์: เทอร์โบเจ็ต  Pratt & Whitney J57-P-21 พร้อมสันดาปท้าย 
 กำลังขับ: 10,200 ปอนด์ (47.4 kN) เมื่อขับแห้ง / 16,000 ปอนด์ (71.2 kN) เมื่อใช้สันดาปท้าย
 ความเร็วสูงสุด: มัค 1.4
 เพดานบิน: 50,000 ฟุต (15,000 เมตร)
 อัตราการไต่: 22,400 ฟุต/นาที (114 เมตร/วินาที)
 รัศมีการรบ: 1,070 กิโลเมตร
 พิสัยบินไกลสุด: 3,200 กิโลเมตร

อ้างอิง 

F-100
F-100