นอร์ทอเมริกัน XB-70 วัลคีรี

นอร์ทอเมริกัน XB-70 วัลคีรี (North American XB-70 Valkyrie) เป็นเครื่องต้นแบบที่ปลดประจำการแล้วของโครงการเครื่องบินทิ้งระเบิดเชิงยุทธศาสตร์แบบ B-70 ที่ติดตั้งอาวุธนิวเคลียร์ และออกแบบมาเพื่อเจาะลึกเข้าไปในเขตข้าศึกด้วยความเร็วเหนือเสียง เพื่อใช้ในสังกัดกองบัญชาการยุทธศาสตร์ทหารอากาศสหรัฐ เครื่องบินลำนี้ถูกออกแบบขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1950 เพื่อทดแทน B-52 สตราโตฟอร์เทรส และ B-58 ฮัสต์เลอร์ เครื่องบินวัลคีรีติดตั้งเครื่องยนต์ไอพ่นจำนวนหกเครื่อง และใช้ปีกทรงสามเหลี่ยม สามารถบินด้วยความเร็วระดับมัค 3 ขึ้นไปต่อเนื่องหลายพันไมล์ที่ระดับความสูง 70,000 ฟุต

ด้วยความเร็วระดับนี้ ทำให้คาดกันว่าวัลคีรีไม่สามารถถูกสกัดกั้นเนื่องจากในขณะนั้น อาวุธที่มีประสิทธิภาพเพียงอย่างเดียวในการต่อกรกับเครื่องบินทิ้งระเบิดคือเครื่องบินขับไล่สกัดกั้น แต่ B-70 ใช้เวลาเพียงชั่วครู่ในการบินผ่านสถานีเรดาร์หนึ่งๆ และหลุดพ้นจากรัศมีการตรวจจับก่อนที่ฝ่ายควบคุมจะสามารถนำเครื่องบินขับไล่เข้าสู่ตำแหน่งสกัดกั้น ความเร็วสูงยังทำให้เครื่องบินตรวจจับได้ยากบนจอเรดาร์ และขีดความสามารถในการบินด้วยความเร็วและระดับสูงเช่นนี้ ไม่มีเครื่องบินสกัดกั้นหรือเครื่องบินรบโซเวียตรุ่นใดในยุคนั้นที่ทำได้เทียบเท่า

แต่แล้วการปรากฏของมิสไซล์ผิวพื้นสู่อากาศ (SAM) ของโซเวียตในช่วงปลายทศวรรษ 1950 ได้ทำให้ความเชื่อมั่นดังกล่าวถูกตั้งคำถาม กองทัพอากาศสหรัฐจึงปรับแนวทางการบินของเครื่องทิ้งระเบิดให้ใช้การบินระดับต่ำ เพื่อลดการตรวจจับจากเรดาร์ของระบบมิสไซล์ซึ่งถูกจำกัดด้วยภูมิประเทศ แต่ในภารกิจเจาะทะลุระดับต่ำนี้ วัลคีรีแทบไม่ได้มีประสิทธิภาพเหนือกว่า B-52 ที่ตั้งใจให้มาแทนเลย ในขณะที่มีต้นทุนสูงกว่าและมีพิสัยบินสั้นกว่า

แม้จะมีการเสนอภารกิจอื่นให้วัลคีรีแต่ก็มีขอบเขตจำกัด และเมื่อมีการพัฒนาขีปนาวุธข้ามทวีปในช่วงปลายทศวรรษ 1950 ทำให้เครื่องบินทิ้งระเบิดติดอาวุธนิวเคลียร์แบบมีนักบินถูกมองว่าล้าสมัยลงเรื่อยๆ ท้ายที่สุด กองทัพอากาศสหรัฐเลิกผลักดันการผลิตและโครงการ B-70 ก็ถูกยกเลิกในปี 1961 การพัฒนาจึงถูกเปลี่ยนเป็นโครงการวิจัยเพื่อศึกษาผลกระทบของการบินที่ความเร็วสูงเป็นเวลานาน ส่งผลให้มีการสร้างเครื่องต้นแบบสองลำในชื่อ XB-70A เครื่องบินทั้งสองถูกนำมาใช้บินทดสอบความเร็วเหนือเสียงระหว่างปี 1964–1969 ซึ่งในปี 1966 วัลคีรีเครื่องหนึ่งตกจากการชนกับ F-104 สตาร์ไฟเตอร์ ระหว่างบินในรูปขบวน ทำให้เหลือเพียงลำเดียวซึ่งปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศสหรัฐแห่งชาติ ใกล้เมืองเดย์ตัน รัฐโอไฮโอ

ข้อมูลจำเพาะ (XB-70A) 
ลูกเรือ: 2 นาย (1 นักบิน, 1 นักบินที่สอง/นายทหารการอาวุธ)
ความยาว: 57.6 เมตร
ความสูง: 9.1 เมตร
ความกว้างช่วงปีก: 32.0 เมตร
พื้นที่ปีก: 585 ตารางเมตร
น้ำหนักตัวเปล่า: 117,934 กิโลกรัม
น้ำหนักบรรทุกปกติ: 122,470 กิโลกรัม
น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน: 240,000 กิโลกรัม
เครื่องยนต์: เทอร์โบเจ็ต General Electric YJ93-GE-3 จำนวน 6 หน่วย
แรงขับ: หน่วยละ 127.4 กิโลนิวตัน พร้อมสันดาปท้าย
 ความเร็วสูงสุด: มัค 3.1 (3,309 กม/ชม.) ที่ระดับความสูง 21,000 เมตร
พิสัยบิน: 6,900 กม. (โดยประมาณ)
เพดานบิน: 21,000 เมตร (70,000 ฟุต)
อัตราการไต่: 6,600 ฟุต/นาที (2,000 เมตร/นาที)
อ้างอิง

XB-70
XB-70