จังหวัดกีวูใต้

จังหวัดกีวูใต้ (; ) เป็นหนึ่งใน 26 จังหวัดของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก มีเมืองเอกคือเมืองบูคาวู จังหวัดนี้ตั้งอยู่ในเขตแนวรอยเลื่อนแอฟริกาตะวันออกสาขาตะวันตกที่เรียกว่า Albertine Rift โดยมีอาณาเขตทิศตะวันออกติดกับทะเลสาบกีวู ประเทศรวันดา ประเทศบุรุนดี และประเทศแทนซาเนีย ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดมานิเอมา ทิศเหนือติดกับจังหวัดกีวูเหนือ ทิศใต้ติดกับจังหวัดตังกานยิกา จังหวัดกีวูใต้มีพื้นที่ประมาณ 65,070 ตารางกิโลเมตร (25,120 ตารางไมล์) และมีประชากรโดยประมาณ 8,147,400 คน ณ ปี 2024

ในอดีต บริเวณนี้มีกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษาในกลุ่มบันตูอาศัยอยู่มากมาย เช่น กลุ่มบามูชิ บาฟูลิอิรู บาฮาวู บันยินดู บาเบมเบ บาบูยู บาเลกา บาบวาริ บาโฮโลโฮโล บันยังกา บาไวรา บาคูซู บาเตมโบ บารอนเกอรอนเก และบาซวากา รวมถึงชุมชนของชาวปิกมีด้วย ในช่วงยุคอาณานิคม การประชุมเบอร์ลินในปี ค.ศ. 1885 ได้กำหนดพรมแดนของเสรีรัฐคองโก ทำให้ทะเลสาบกีวูทั้งหมดและทั้งสองฝั่งของแม่น้ำรูซิซีอยู่ในเขตของรัฐอิสระนี้ ต่อมา พรมแดนของภูมิภาคนี้เกิดข้อพิพาทหลายครั้ง รวมถึงเหตุการณ์ Kivu frontier incident ในปี ค.ศ. 1909 ซึ่งได้รับการแก้ไขในปี ค.ศ. 1910 โดยส่วนตะวันออกของกีวูถูกยกให้แก่รัฐในอารักขายูกันดาและแอฟริกาตะวันออกของเยอรมนี ในปี ค.ศ. 1912 ได้มีการจัดตั้งเขตกีวู (Kivu District) อย่างเป็นทางการ และต่อมาในปี ค.ศ. 1951 ได้ถูกแบ่งออกเป็นเขตซูด-กีวู (Sud-Kivu) และนอร์ด-กีวู (Nord-Kivu) หลังจากมีการปรับปรุงการบริหารหลายครั้ง จังหวัดกีวูใต้ก็ได้กลายเป็นจังหวัดแยกออกมาอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1988 พร้อมกับจังหวัดกีวูเหนือและจังหวัดมานิเอมา

ในด้านการปกครอง จังหวัดกีวูใต้แบ่งออกเป็น 8 อำเภอได้แก่ ฟิซี อิดจ์วี คาบาเร คาเลเฮ มเวงกา ชาบุนดา อูวีรา วาลุงกู แต่ละเขตยังถูกแบ่งย่อยออกไปอีกเป็นภาคส่วน (sectors) และเขตอำนาจ (chiefdoms) นอกจากนี้ จังหวัดยังมีเมืองที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ 4 เมือง ได้แก่ บูคาวู อูวีรา บาราคา และคามิตูกา เศรษฐกิจหลักของจังหวัดนี้ขับเคลื่อนด้วยเกษตรกรรม ปศุสัตว์ การค้า และภาคบริการ สถานที่สำคัญทางธรรมชาติและวัฒนธรรมที่น่าสนใจได้แก่ อุทยานแห่งชาติคาฮูซิ-บิเอกา และเขตอนุรักษ์ธรรมชาติอิโตมบเว สถานที่ทั้งสองได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก นอกจากนี้ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวอื่น ๆ เช่น เกาะอิดจ์วี ชายหาดริมทะเลสาบกีวู และสนามบินคาวูมู

ตั้งแต่สงครามคองโกครั้งที่หนึ่ง จังหวัดกีวูใต้ต้องเผชิญกับความขัดแย้งด้วยอาวุธและความไม่มั่นคงอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในช่วงสงครามคองโกครั้งที่สอง จังหวัดนี้กลายเป็นสมรภูมิของกลุ่มติดอาวุธหลายกลุ่ม เช่น พันธมิตรกองกำลังประชาธิปไตยเพื่อการปลดปล่อยคองโก-ซาอีร์ กองทัพผู้รักชาติรวันดา การรวมตัวกันของชาวคองโกเพื่อประชาธิปไตย กองกำลังติดอาวุธท้องถิ่นไม-ไม และกลุ่มติดอาวุธอื่น ๆ เช่น ขบวนการ M23, RED-Tabara, Twirwaneho, Ngumino และ Android ความไม่มั่นคงที่ยังคงดำเนินอยู่ โดยมีสาเหตุมาจากการแย่งชิงทรัพยากรธรรมชาติ ได้นำไปสู่การละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างกว้างขวาง การพลัดถิ่นของพลเรือน และวิกฤตการณ์ด้านมนุษยธรรม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น


หมวดหมู่:จังหวัดของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก