หน่วยคำเติมท้าย

ในภาษาศาสตร์  หน่วยคำเติมท้าย หรือ  ปัจจัย () คือหน่วยคำเติมที่วางไว้หลังต้นเค้าของคำ ตัวอย่างที่พบบ่อย ได้แก่ การกที่ใช้ระบุการกทางไวยากรณ์ของคำนามและคำคุณศัพท์ และปัจจัยท้ายคำกริยา (verb endings) ที่ใช้สร้างการผันคำกริยา

หน่วยคำเติมท้ายท้ายสามารถบรรทุกข้อมูลทางไวยากรณ์ (ส่วนท้ายที่ผันคำ) หรือข้อมูลทางศัพท์ (เช่น ปัจจัยสร้างคำใหม่ – derivational/lexical suffixes) ได้ 

การผัน (inflection) จะเปลี่ยนคุณสมบัติทางไวยากรณ์ของคำ แต่ยังคงอยู่ในหมวดคำเดิม ขณะที่หน่วยคำเติมท้ายเชิงสร้างคำ (derivational suffixes) แบ่งออกเป็นสองประเภท คือ การสร้างคำที่เปลี่ยนหมวดคำ (class-changing derivation) และการสร้างคำที่คงหมวดคำเดิม (class-maintaining derivation)

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:คำศัพท์ภาษาศาสตร์
หมวดหมู่:หน่วยคำเติม
หมวดหมู่:ปัจจัย (ไวยากรณ์)