ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์

ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์ () เป็นอาวุธที่ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อลดปัญหาความไม่แม่นยำของระเบิดธรรมดา โดยการดัดแปลงติดตั้งชุดอุปกรณ์นำวิถี ซึ่งประกอบด้วยหัวค้นเป้าเลเซอร์แบบกึ่งแอคทีฟและชุดครีบควบคุมการบินเข้ากับระเบิดธรรมดา มันก็จะกลายเป็นระเบิดนำวิถี เมื่ออากาศยานหรือหน่วยภาคพื้นดินยิงเลเซอร์ชี้เป้า ระเบิดจะตรวจจับแสงสะท้อนและปรับทิศทางเข้าหาเป้าหมาย ความคลาดเคลื่อนจึงลดลงเหลือเพียงไม่กี่เมตรSpick, Mike. Precision Guided Munitions. Airlife Publishing, 1995.

การพัฒนาระเบิดชนิดนี้เริ่มขึ้นในช่วงทศวรรษ 1960 และถูกใช้งานครั้งแรกโดยกองทัพสหรัฐในสงครามเวียดนาม ก่อนจะถูกปรับปรุงต่อเนื่องในหลายประเทศ ไม่ว่าจะเป็นสหรัฐ สหราชอาณาจักร รัสเซีย จีน และฝรั่งเศส ต่างก็มีการพัฒนาระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์ในรูปแบบของตนเอง เช่น ตระกูล เพฟเวย์ ของสหรัฐ, KAB-500L ของรัสเซีย และ LT-series ของจีนJane’s Air-Launched Weapons. IHS Markit, 2010.FAS (Federation of American Scientists). “Laser Guided Bombs.”

ในเชิงยุทธวิธี ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์ถูกนำมาใช้กว้างขวางในการสงครามสมัยใหม่ ทั้งในตะวันออกกลางและภูมิภาคอื่น ๆ จุดเด่นคือสามารถลดจำนวนระเบิดที่ต้องใช้ต่อเป้าหมายหนึ่ง และลดผลกระทบต่อพื้นที่โดยรอบ อย่างไรก็ตาม ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์มีข้อจำกัดคือ ต้องอาศัยการชี้เป้าด้วยเลเซอร์ ซึ่งอาจถูกรบกวนโดยควัน ฝุ่น หรือสภาพอากาศไม่เหมาะสม ทำให้ต่อมา หลายประเทศพัฒนารุ่นที่รวมระบบ GPS/INS เข้าด้วย เพื่อให้มันยังคงนำวิถีได้แม้สภาพอากาศไม่เอื้อHallion, Richard. Precision Guided Munitions and the New Era of Warfare. Air Force History, 1995.

อ้างอิง

หมวดหมู่:ระเบิดนำวิถี
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ