ตำบลทุ่งหว้า

ทุ่งหว้า เป็นตำบลในอำเภอทุ่งหว้า จังหวัดสตูล เป็นที่ตั้งของอุทยานธรณีโลกสตูล (Satun Geopark) วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ซึ่งเป็น 1 ใน 120 แห่งอุทยานธรณีโลกของยูเนสโก และเป็นที่ตั้งศูนย์ราชการของอำเภอ  

 ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลทุ่งหว้า มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2540

 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลทุ่งยาว ตำบลลิพัง ตำบลปะเหลียน (อำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง)
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลตะโหมด (อำเภอตะโหมด จังหวัดพัทลุง) และตำบลหนองธง (อำเภอป่าบอน จังหวัดพัทลุง)
 ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลควนกาหลง (อำเภอควนกาหลง) และตำบลปาล์มพัฒนา (อำเภอมะนัง)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลน้ำผุด (อำเภอละงู) และตำบลป่าแก่บ่อหิน ตำบลนาทอน

 ประวัติ 
พื้นที่ตำบลทุ่งหว้าเดิมเรียกว่า "สุไหงอุเป" หมายถึง คลองกาบหมาก ปี พ.ศ. 2440 ได้มีการทำการค้ากับชาวต่างประเทศมีความเจริญรุ่งเรืองมาก สินค้าที่มีชื่อเสียงคือ พริกไทย ในภูมิภาคแถบนี้ขนานนามว่า "ปีนังน้อย" หลังจากรัฐบาลไทยและรัฐบาลอังกฤษได้ตกลงแบ่งเขตระหว่างประเทศไทยกับประเทศมาเลเซียแล้ว สุไหงอุเปได้ยกฐานะเป็นอำเภอชื่อ อำเภอสุไหงอุเป ขึ้นตรงกับจังหวัดสตูลของมณฑลภูเก็ต ต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอและตำบลสุไหงอุเป เป็นชื่อ "อำเภอทุ่งหว้า" และ"ตำบลทุ่งหว้า" วันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 โดยชื่อ "ทุ่งหว้า" มาจากที่ตั้งของตลาด ร้านค้า สถานที่ราษฎรตั้งอยู่กลางทุ่ง มีต้นหว้าอยู่มากมาย จึงเรียกกันว่า ทุ่งหว้าข้อมูลพื้นฐานพื้นที่ตำบลทุ่งหว้า อำเภอทุ่งหว้า จังหวัดสตูล  สืบค้นเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2568

จังหวัดสตูลได้พิจารณาย้ายที่ว่าการอำเภอทุ่งหว้าไปตั้งที่ตำบลกำแพง กิ่งอำเภอละงู เนื่องจากตำบลทุ่งหว้าไม่มีความเป็นศูนย์กลางของพื้นที่ สถานที่ตั้งอำเภอไม่สะดวกในการติดต่อราชการ จึงให้กิ่งอำเภอตั้งขึ้นเป็น อำเภอละงู ส่วนที่ว่าการอำเภอกิ่งอำเภอละงู ให้ย้ายมาตั้งที่บริเวณที่ว่าการอำเภอทุ่งหว้า (เดิม) และลดฐานะเป็น กิ่งอำเภอทุ่งหว้า วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2473 ซึ่งเหลือพื้นที่เพียง 3 ตำบล คือ ตำบลทุ่งหว้า ตำบลมะหงัง และตำบลเปรีย ก่อนที่ปี พ.ศ. 2485 เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทยได้ยุบตำบลเปรียรวมเข้ากับตำบลทุ่งหว้าเพื่อประหยัดงบประมาณ

ปี พ.ศ. 2498 พื้นที่ตั้งของเมืองสุไหงอุเปเดิม มีพื้นที่เจริญขึ้นทั้งร้านค้า ตึกแถว โรงสี รวมทั้งสถานีตำรวจ ท่าเรือ จึงตั้งเป็นสุขาภิบาลทุ่งหว้า วันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2499 ส่วนพื้นที่นอกเขตสุขาภิบาลได้จัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลในภายหลัง วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ต่อมาเนื่องจากหลักเกณฑ์การตั้งอำเภอต้องมีตำบลไม่น้อยกว่า 3 ตำบล (เดิม) ปี พ.ศ. 2515 ตำบลทุ่งหว้าได้แยกพื้นที่ 6 หมู่บ้าน คือ หมู่ 2 บ้านนากลาง, หมู่ 4 บ้านวังตง, หมู่ 7 บ้านท่าข้ามควาย, หมู่ 8 บ้านท่าศิลา และหมู่ 12 บ้านนาทอน ตั้งเป็น ตำบลนาทอน วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2524 เมื่อมีพื้นที่ 3 ตำบลจึงยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอทุ่งหว้า วันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2516 

ก่อนที่ปี พ.ศ. 2525 ตำบลทุ่งหว้าได้แยกพื้นที่ 7 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านทุ่งดินลุ่ม, หมู่ 8 บ้านทุ่งขมิ้น, หมู่ 10 บ้านป่าแก่บ่อหิน, หมู่ 12 บ้านคลองห้วยบ่า, หมู่ 13 บ้านขุมทรัพย์, หมู่ 14 บ้านสะพานวา และหมู่ 15 บ้านเขาแดง ตั้งเป็น ตำบลป่าแก่บ่อหิน วันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2525 ตำบลทุ่งหว้าจึงเหลือพื้นที่ 8 หมู่บ้าน (ในขณะนั้น) วันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2534

 การปกครองส่วนภูมิภาค 

 การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลทุ่งหว้าแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่

 หมู่ที่ 1 บ้านท่าอ้อย (อยู่ใน ทต.ทุ่งหว้า)
 หมู่ที่ 2 บ้านท่าเรือ (อยู่ใน ทต.ทุ่งหว้า)
 หมู่ที่ 3 บ้านในบ้าน (อยู่ใน ทต.ทุ่งหว้า)
 หมู่ที่ 4 บ้านทุ่งปรือ (บางส่วนอยู่ใน ทต.ทุ่งหว้า)
 หมู่ที่ 5 บ้านท่าขาม
 หมู่ที่ 6 บ้านโพธิ์ (อยู่ใน ทต.ทุ่งหว้า)
 หมู่ที่ 7 บ้านคีรีวง
 หมู่ที่ 8 บ้านควนตำเสา
 หมู่ที่ 9 บ้านราวปลา
 หมู่ที่ 10 บ้านธารปลิว

 อ้างอิง 

ทุ่งหว้า