รัฐสุลต่านยะโฮร์

รัฐสุลต่านยะโฮร์ (, ) เป็นรัฐสุลต่านที่สถาปนาขึ้นโดยอาลาอุดดิน รีอายัต ชะฮ์ที่สอง บุตรของมะฮ์มุด ชะฮ์ ในปี ค.ศ. 1528

ก่อนที่จะเป็นรัฐสุลต่านเอกราชของตน ยะโฮร์ในอดีตเป็นรัฐส่วนหนึ่งของรัฐสุลต่านมะละกา ก่อนที่โปรตุเกสจะยึดครองเมืองหลวงในปี 1511 ณ จุดรุ่งเรืองสูงสุด รัฐสุลต่านยะโฮร์มีอาณาเขตครอบคลุมถึงบริเวณที่ปัจจุบันคือรัฐยะโฮร์, ปะหัง และตรังกานู กินพื้นที่จากแม่น้ำกลังถึงลีงีและตันจุงตวน ไปจนถึงสิงคโปร์, ปูเลาติงกี และเกาะนอกชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรมลายู, หมู่เกาะการีมุน, บินตัน, บูลัง, ลิงกา และ บูงูรัน, เบิงกาลี, กัมปาร์ และ ซียัก บนเกาะสุมาตรา 

ในสมัยอาณานิคม ดินแดนฝั่งคาบสมุทรมลายูถูกอังกฤษยึดครอง และส่วนที่เป็นเกาะถูกเนเธอร์แลนด์ยึดครอง นำไปสู่การแบ่งออกเป็นรัฐยะโฮร์ และริเวา

อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐสุลต่าน
หมวดหมู่:รัฐยะโฮร์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์มาเลเซีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สิงคโปร์