แขนกังหันโล่-คนครึ่งม้า

แขนโล่-คนครึ่งม้า () หรือที่รู้จักกันในชื่อ Scutum-Crux arm เป็นโครงสร้างยาวและกระจายตัวของดาว แก๊ส และฝุ่น ซึ่งโค้งเป็นเกลียวออกจากปลายด้านใกล้ของดาราจักรทางช้างเผือกซึ่งเป็นดาราจักรกังหันแบบมีคาน ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 มีการเสนอว่าทางช้างเผือกมีแขนกังหันจำนวนสี่แขน อย่างไรก็ตาม งานวิจัยจำนวนมากโต้แย้งหรือให้รายละเอียดเพิ่มเติมต่อจำนวนดังกล่าว ในปี 2008 การสังเกตการณ์ด้วยกล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ไม่พบความหนาแน่นของดาวยักษ์แดงกลุ่มเรดคลัมป์ตามที่คาดไว้ในทิศทางของแขนกังหันคารีนา–ซาจิทเทเรียสและแขนกังหันนอร์มา  

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 งานวิจัยระยะเวลา 12 ปีเกี่ยวกับการกระจายตัวและช่วงอายุของดาวมวลมาก และงานวิจัยที่รายงานในปี ค.ศ. 2013 เกี่ยวกับการกระจายตัวของเมเซอร์และกระจุกดาวเปิด ต่างก็พบหลักฐานที่สนับสนุนการมีอยู่ของแขนกังหันหลักสี่แขน แม้จะไม่สามารถยืนยันได้อย่างเด็ดขาด

แขนกังหันโล่-คนครึ่งม้าตั้งอยู่ระหว่างแขนกังหันรองคารีนา–ซาจิทเทเรียสและแขนกังหันรองแขนกังหันนอร์มา แขนกังหันนี้เริ่มต้นใกล้ศูนย์กลางดาราจักรในชื่อ แขนกังหันโล่ ก่อนจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็น แขนกังหันคนครึ่งม้า

บริเวณที่แขนกังหันแขนโล่-คนครึ่งม้าเชื่อมต่อกับคานของดาราจักรเป็นพื้นที่ที่อุดมไปด้วยบริเวณก่อกำเนิดดาวและกระจุกดาวเปิด ในปี ค.ศ. 2006 มีการค้นพบกระจุกดาวขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยดาวยักษ์ใหญ่ยิ่งจำนวน 14 ดวง และตั้งชื่อว่า RSGC1 ต่อมาในปี ค.ศ. 2007 ได้มีการค้นพบกระจุกดาวที่มีดาวเกิดใหม่ราว 50,000 ดวง ซึ่งมีชื่อว่า RSGC2 โดยตั้งอยู่ห่างจาก RSGC1 เพียงไม่กี่ร้อยปีแสง กระจุกดาวนี้เชื่อกันว่ามีอายุไม่ถึง 20 ล้านปี และมีดาวยักษ์แดงยิ่งยวดจำนวน 26 ดวง ซึ่งถือเป็นกลุ่มดาวประเภทนี้ที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่ทราบ  

กระจุกดาวอื่น ๆ ในบริเวณนี้ได้แก่ RSGC3 และ Alicante 8

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ทางช้างเผือก