เต้เหี้ยน

เต้เหี้ยน("เมื่อเล่าปี่อายุได้สิบห้าปี มารดาจึงให้ไปเรียนหนังสือกับเต้เหี้ยนผู้เปนครู เล่าปี่นั้นมีเพื่อนสองคน ชื่อโลติดหนึ่ง กองซุนจ้านหนึ่ง เรียนหนังสืออยู่ด้วยกันจนอายุได้ยี่สิบห้าปี")  เทียบกับ (年十五歲，母使游學，嘗師事鄭玄、盧植，與公孫瓚等為友。及劉焉發榜招軍時，玄德年已二十八歲矣。) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 1. (29 สิงหาคม ค.ศ. 127 –  กรกฎาคม ค.ศ. 200) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เจิ้ง เสฺวียน () ชื่อรอง คางเฉิง () เป็นนักปรัชญา ขุนนาง และนักเขียนชาวจีนในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 ตงฮั่น) เต้เหี้ยนเป็นผู้ประมวลแนวคิดของสำนักคิดเก่าจากยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (西漢 ซีฮั่น) และสำนักคิดใหม่จากยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกเข้าด้วยกันเป็นผลสำเร็จ เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นเสนาบดีพระคลัง (大司農 ต้าซือหนง) ในตำรา ฉืออี๋จี้ (拾遺記) ยกย่องเต้เหี้ยนว่าเป็น "เทพคัมภีร์" (經神 จิงเฉิน)(及郑康成锋起而攻之，求学者不远千里，嬴粮而至，如细流之赴巨海。京师谓康成为“经神”，何休为“学海”。) ฉืออี๋จี้ เล่ม 6.

 ประวัติ 
เต้เหี้ยนเป็นชาวอำเภอเกามี่ (高密縣 เกามี่เซี่ยน) เมืองปักไฮ (北海郡 เป๋ย์ไห่จฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครเกามี่  มณฑลชานตง(鄭玄字康成，北海高密人也。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 35. บรรพบุรุษของเต้เหี้ยนนับขึ้นไป 8 รุ่นคือเจิ้ง ฉง (鄭崇) ดำรงตำแหน่งรองราชเลขาธิการ (尚書僕射 ช่างชูผูเช่อ) ในรัชสมัยจักรพรรดิฮั่นอายตี้ (漢哀帝) แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก(八世祖崇，哀帝時尚書僕射。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 35. เต้เหี้ยนในวัยเยาว์เชี่ยวชาญคัมภีร์ อี้จิง (易经) และ กงหยางจฺว้าน (公羊傳) จนได้รับฉายาว่า "เด็กอัจฉริยะ" (神童 เฉินถง) 

 ในนวนิยาย สามก๊ก 
นวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เรื่อง สามก๊ก (三國演義 ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ระบุในตอนที่ 1 ว่าเล่าปี่ (劉備 หลิว เป้ย์) ขณะอายุ 15 ปีได้เรียนหนังสือกับเต้เหี้ยน ต่อมาในตอนที่ 22 เล่าว่าเวลานั้นเต้เหี้ยนอาศัยในมณฑลชีจิ๋ว (徐州 สฺวีโจว) เล่าปี่ซึ่งเวลานั้นครอบครองมณฑลชีจิ๋วได้ขอร้องเต้เหี้ยนให้เขียนหนังสือไปถึงอ้วนเสี้ยวเพื่อเสนอให้อ้วนเสี้ยวเป็นพันธมิตรกับเล่าปี่ในการต่อต้านขุนศึกโจโฉ("เล่าปี่จึงว่า ครั้งนี้อ้วนสุดตายก็เพราะเรายกกองทัพไปรบพุ่ง ซึ่งจะให้มีหนังสือไปขอกองทัพอ้วนเสี้ยวนั้น เห็นอ้วนเสี้ยวจะไม่ยกมาช่วยด้วยมิได้มีไมตรีต่อกันกับเรา ตันเต๋งจึงว่า เต้เหี้ยนซึ่งอยู่ในเมืองชีจิ๋วนี้เปนเกี่ยวดองกับอ้วนเสี้ยว แล้วก็ชอบอัชฌาสัยกันกับท่านมาแต่ก่อน ข้าพเจ้าเห็นท่านไปคำนับเต้เหี้ยนอยู่เนืองๆ ถ้าท่านจะขอหนังสือเต้เหี้ยนไปถึงอ้วนเสี้ยว เห็นอ้วนเสี้ยวจะยกมาช่วยท่านตามหนังสือเต้เหี้ยนเปนมั่นคง เล่าปี่ได้ฟังดังนั้นก็มีความยินดีจึงว่า เต้เหี้ยนนั้นเปนครูสอนหนังสือเรามาแต่ครั้งอยู่เมืองตุ้นก้วน อยู่มาเต้เหี้ยนเข้าไปทำราชการเปนขุนนางอยู่ในพระเจ้าเหี้ยนเต้ ครั้นขันทีสิบคนทำการหยาบช้า เต้เหี้ยนก็ลาออกจากราชการมาอยู่เมืองชีจิ๋ว แล้วเล่าปี่ก็จัดแจงสิ่งของพาตันเต๋งไปหาเต้เหี้ยนณบ้าน เล่าปี่จึงคำนับเต้เหี้ยน แล้วเล่าเนื้อความให้ฟังทุกประการ บัดนี้ข้าพเจ้ามีความทุกข์ เห็นแต่ท่าน ๆ จงเอนดูข้าพเจ้า จงแต่งเปนหนังสือของท่านไปขอกองทัพอ้วนเสี้ยวให้ยกมาช่วยข้าพเจ้ารบโจโฉ ฝ่ายเต้เหี้ยนได้ฟังดังนั้นมีความเมตตา จึงเขียนหนังสือให้ตามคำเล่าปี่ว่า เล่าปี่รับเอาหนังสือแล้วก็ลาเต้เหี้ยนกลับมา จึงให้ซุนเขียนถือหนังสือไปให้อ้วนเสี้ยวณเมืองกิจิ๋ว อ้วนเสี้ยวเห็นหนังสือเต้เหี้ยนดังนั้นก็คิดแต่ในใจว่า เล่าปี่ทำร้ายแก่อ้วนสุดน้องเรา ๆ ก็คิดแค้นอยู่ ครั้นเราจะมิยกไปบัดนี้ ก็เกรงใจเต้เหี้ยนซึ่งได้มีหนังสือมาถึงเรา")  เทียบกับ (玄德曰：「紹向與我未通往來，今又新破其弟，安肯相助？」登曰：「此間有一人與袁紹三世通家。若得其一書致紹，紹必來相助。」玄德問何人。登曰：「此人乃公平日所折節敬禮者，何故忘之？」玄德猛省曰：「莫非鄭康成先生？」登笑曰：「然也。」　原來鄭康成名玄，好學多才，嘗受業於馬融。融每當講學，必設絳帳，前聚生徒，後陳聲妓，侍女環列左右。玄聽講三年，目不邪視，融甚奇之。及學成而歸，融歎曰：「得我學之秘，惟鄭玄一人耳！」玄家中侍婢俱通《毛詩》。一婢嘗忤玄意，玄命長跪階前。一婢戲謂之曰：「『胡為乎泥中？』」此婢應聲曰：「『薄言往愬，逢彼之怒。』」其風雅如此。桓帝朝，玄官至尚書。後因十常侍之亂，棄官歸田，居於徐州。玄德在涿郡時，已曾師事之。及為徐州牧，時時造廬請教，敬禮特甚。當下玄德想出此人，大喜，便同陳登親至鄭玄家中，求其作書。玄慨然依允，寫書一封，付與玄德。玄德便差孫乾星夜齎往袁紹處投遞。紹覽畢，自忖曰：「玄德攻滅吾弟，本不當相助；但重以鄭尚書之命，不得不往救之。」) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 22.

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). โฮ่วฮั่นชู.
 ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).
 หลี่ ฟ่าง และคณะ (978). ไท่ผิงกว่างจี้.
 หวาง เจีย (คริสต์ศตวรรษที่ 4). ฉืออี๋จี้.


หมวดหมู่:บุคคลที่นับถือลัทธิขงจื๊อ
หมวดหมู่:นักเขียนความเรียงในยุคราชวงศ์ฮั่น