ถนนในประเทศเกาหลีเหนือ

ถนนในประเทศเกาหลีเหนือ แบ่งออกเป็นเจ็ดระดับ ได้แก่ ทางด่วน และถนนระดับ 1 ถึง 6 ถนนถือเป็นช่องทางการขนส่งรองในเกาหลีเหนือ รองจากการขนส่งทางราง โครงข่ายถนนยังไม่ได้รับการพัฒนา ถนนโดยทั่วไปอยู่ในสภาพย่ำแย่ มีการใช้งานน้อย และมีเพียงส่วนน้อยของโครงข่ายทั้งหมดเท่านั้นที่ได้รับการลาดยาง


 ประวัติศาสตร์ 
 ภาพรวม 
การพัฒนาโครงข่ายถนนในเกาหลีเหนือเริ่มต้นขึ้นหลังสงครามเกาหลี (ค.ศ. 1950–1953)

โครงข่ายถนนแบ่งออกเป็นสามเส้นทางหลัก ได้แก่ เส้นทางชายฝั่งตะวันออก เส้นทางชายฝั่งตะวันตก และเส้นทางตะวันออก–ตะวันตกLee Sung-soo (이성수), "북한의 도로망 실태와 과제", "North Korea's road network and challenges" https://academic.naver.com/article.naver?doc_id=41588403 on academic.naver.com from Korea Research Institute for Human Settlements (KRIHS) Focus, 2005 ทั้งนี้ ทรัพยากรทางการเงินที่มีอยู่อย่างจำกัดและภูมิประเทศที่เป็นภูเขาได้กลายเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการพัฒนาระบบถนน โดยทั่วไปแล้วถนนยังไม่ได้รับการพัฒนาด้วยข้อจำกัดในการเดินทางKwon Young-In, Lee Sang Jun, Hong Seock-Jin, Oh Jae-Hak, "Road Financing for North Korea and National Development", 25th World Road Congress, Seoul 2015, PIARC, 2015, , https://proceedings-seoul2015.piarc.org/ressources/files/4/IP0722-Kwon-E.pdf (https://trid.trb.org/view/1511489) ปัญหาด้านเชื้อเพลิง และการที่แทบจะไม่มีรถยนต์ส่วนตัวอยู่Savada, Andreas Matles, North Korea: A Country Study, 1994, http://archive.org/details/PAM550-81, 4th ed. Washington: Federal Research Division of the Library of Congress. 

 การก่อสร้างถนน 
ถนนต่าง ๆ ได้รับการฟื้นฟูในช่วงทศวรรษ 1950 หลังจากได้รับความเสียหายในช่วงสงครามเกาหลี ต่อมาในทศวรรษ 1960 มีการสร้างถนนลาดยางรอบบริเวณใจกลางเปียงยาง ในทศวรรษ 1970 มีการสร้างทางด่วนหลายสาย ตามมาด้วยทศวรรษ 1980 ที่เริ่มมีโครงข่ายถนนเพื่อการขนส่งนักท่องเที่ยวเกิดขึ้น และในทศวรรษ 1990 ยังคงดำเนินนโยบายนี้ต่อไปพร้อมกับเพิ่มถนนสำหรับเขตเศรษฐกิจพิเศษของประเทศthumb|right|การก่อสร้างถนนในเกาหลีเหนือ รถบรรทุกสีน้ำเงินในฉากหน้าคือรถบรรทุกของตงเฟิงมอเตอร์จากประเทศจีน

ผู้นำ คิม อิล-ซ็อง เคยประกาศไว้ว่า: "วัตถุประสงค์ของถนนคือเพื่อแก้ปัญหาการจราจรในพื้นที่ภูเขาห่างไกล และเพื่อให้เครื่องจักรการเกษตรสามารถเข้าถึงพื้นที่เพาะปลูกได้ แต่ต้องไม่สร้างถนนบนพื้นที่เพาะปลูก เป็นเรื่องยอมรับไม่ได้ยิ่งที่จะเปลี่ยนพื้นที่เกษตรกรรมให้เป็นถนน""Roads in N. Korea" http://world.kbs.co.kr/service/contents_view.htm?menu_cate=northkorea&board_seq=413155, on world.kbs.co.kr

นักเรียนนักศึกษาได้เข้ามามีส่วนร่วมในโครงการก่อสร้างถนนตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1960 โดยคิม อิล-ซ็องมีส่วนร่วมในการขยายถนนระหว่างใจกลางเปียงยางไปยังเขตทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองหลวง ซึ่งเป็นระยะทางประมาณ 16 กิโลเมตร ประสบการณ์ครั้งนี้ถูกนำเสนอโดยคิม อิล-ซ็องเพื่อเป็นต้นแบบให้การมีส่วนร่วมของนักเรียนในโครงการก่อสร้างต่าง ๆ

สำหรับการสร้างทางด่วนเปียงยาง–นัมโพ เกาหลีเหนือได้ระดมมวลชนในจำนวนมหาศาล โดยเรียกให้นักเรียน พนักงานออฟฟิศ และแรงงานเข้ามามีส่วนร่วม งานส่วนใหญ่นั้นดำเนินการด้วยแรงงานคน

 การบำรุงรักษาและการจัดการ 
ใน ค.ศ. 1978 มีการตั้งหน่วยงานเฉพาะทางด้านถนนขึ้น

สมาชิกของพรรคแรงงาน คนงาน และกองทัพ เป็นผู้ดำเนินการสร้างและบำรุงรักษาถนน

สำหรับถนนระดับ 5 และ 6 จะได้รับการบำรุงรักษาโดยฟาร์มสหกรณ์และฟาร์มของรัฐ นอกจากนี้ ประชากรทั้งหมดจะถูกระดมพลปีละสองสัปดาห์ในช่วง "สัปดาห์คนรักถนน" (Road lovers' week) เพื่อเข้าร่วมในการบำรุงรักษาถนน

 การแบ่งประเภทถนน 
ใน ค.ศ. 1949 ระเบียบว่าด้วยการบริหารจัดการถนนกำหนดประเภทของถนนไว้ 5 ประเภท ได้แก่ ทางด่วนและถนนระดับอื่น ๆ ตั้งแต่ 1 ถึง 4

วันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1964 ระบบ 4 ระดับถูกปรับเปลี่ยนใหม่เป็น 6 ระดับ เพื่อปรับปรุงการจัดระเบียบการบริหารจัดการและการบำรุงรักษาถนน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 ถนนในเกาหลีเหนือจึงถูกแบ่งออกเป็นเจ็ดประเภท คือ ทางด่วนและถนนทั่วไปอีกหกระดับ"북한 도로교통 - KOTI 한국교통연구원", "North Korea Road Overview", https://www.koti.re.kr/user/bbs/northAsiaLdView.do?bbs_no=49761, on www.koti.re.kr
+สภาพถนนในเกาหลีเหนือจำแนกตามประเภทประเภทหน้าที่จำนวนช่องจราจรความกว้างช่องจราจร (เมตร)ความกว้างไหล่ทาง (เมตร)ความกว้างผิวจราจร (เมตร)ความกว้างคันทาง (เมตร)ปริมาณจราจร (คัน/วัน)หน่วยงานที่ดูแลทางด่วนถนนที่มีความสำคัญเป็นพิเศษ4 หรือมากกว่า3.5 ถึง 41.5 ถึง 4,014.0 หรือมากกว่า17.0 หรือมากกว่า5,500 หรือมากกว่ารัฐบาลถนนระดับ 1เชื่อมเมืองหลวง–จังหวัด2 หรือมากกว่า3.51.5 หรือมากกว่า7.0 หรือมากกว่า10.0 หรือมากกว่า5,500 หรือมากกว่ารัฐบาลถนนระดับ 2เชื่อมจังหวัด–จังหวัด23.51792,500 ถึง 5,500รัฐบาลถนนระดับ 3เชื่อมจังหวัด–เทศมณฑล/เทศมณฑล–หมู่บ้าน (หรือเทศมณฑล–เทศมณฑล)230.7567.5800 ถึง 2,500รัฐบาลถนนระดับ 4เชื่อมเทศมณฑล–หมู่บ้าน (ถนนทางทหาร)22.750.566.5300 ถึง 800จังหวัดถนนระดับ 5เชื่อมหมู่บ้าน–หมู่บ้าน22.5—55150 ถึง 300จังหวัดหรือเทศมณฑลถนนระดับ 6เชื่อมหมู่บ้าน–ชุมชน1——3.0 ถึง 3.53.0 ถึง 3.5—จังหวัดหรือหมู่บ้าน


 ลักษณะของถนน 
โครงข่ายถนนของเกาหลีเหนือถูกกำหนดรูปแบบโดยข้อจำกัดทางภูมิศาสตร์ที่รุนแรงและลักษณะทางภูมิประเทศของดินแดน

โดยทั่วไปแล้วถนนสายหลักจะมีเพียงสองช่องจราจรหรือน้อยกว่านั้น ผิวถนนไม่เรียบและมีหลุมบ่อจำนวนมาก คุณภาพถนนอยู่ในระดับต่ำ โครงสร้างพื้นฐานอย่างสะพานและอุโมงค์มีความเสี่ยงสูงต่อภัยน้ำท่วม และในบางครั้งสะพานก็ถูกกระแสน้ำซัดหายไป นอกจากนี้ยังขาดโครงสร้างพื้นฐานด้านความปลอดภัยทางถนน

ถนนทั่วไประดับ 1 ส่วนใหญ่ไม่ได้รับการลาดยาง และไม่มีระบบระบายน้ำหรือไฟถนน

เป็นเรื่องยากที่รถยนต์จะขับสวนกันบนถนนทั่วไป เนื่องจากผิวจราจรกว้างเพียง 3 เมตร หมายความว่าหากมีรถสองคันขับสวนกัน จะเหลือพื้นที่ว่างเพียง 15 เซนติเมตรในแต่ละด้านเท่านั้น

สภาพถนนในเกาหลีเหนือในทศวรรษ 2020 จะเทียบได้กับสภาพถนนในเกาหลีใต้ในทศวรรษ 1970

 ระยะทางกิโลเมตรและการลาดยาง 
ข้อมูลที่แม่นยำและเชื่อถือได้เกี่ยวกับระยะทางและพื้นผิวถนนในเกาหลีเหนือนั้นยังคงขาดแคลน สิ่งนี้ส่งผลให้เกิดความคลาดเคลื่อนระหว่างตัวเลขต่าง ๆ ที่นักวิจัยในหัวข้อนี้เลือกใช้

ใน ค.ศ. 1988 เกาหลีเหนือประกาศว่าโครงสร้างพื้นฐานทางถนนของตนมีความยาวรวม 75,500 กิโลเมตร ขณะที่ฝ่ายเกาหลีใต้ซึ่งใช้มาตรฐานของตนเองประเมินว่าโครงข่ายนี้มีความยาวเพียง 25,000 ถึง 30,000 กิโลเมตร เนื่องจากเกาหลีเหนือนับรวมถนนในฟาร์มเข้าไปด้วย ซึ่งเกาหลีใต้ไม่ได้นับรวม

ใน ค.ศ. 1999 โครงข่ายถนนได้รับการประเมินว่าอยู่ที่ประมาณ 31,200 กิโลเมตร"North Korea : a country study", Worden, Robert L. (Library of Congress. Federal Research Division.), https://www.loc.gov/item/2008028547/, Library of Congress, (https://web.archive.org/web/20230528104533/https://tile.loc.gov/storage-services/master/frd/frdcstdy/no/northkoreacountr00word/northkoreacountr00word.pdf), p147-149 โดยมีเพียง 1,717 กิโลเมตรที่ได้รับการลาดยาง"North Korea - Roads and Highways", https://www.globalsecurity.org/military/world/dprk/roads.htm, on www.globalsecurity.org

ใน ค.ศ. 2006 เดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊ก โดยสำนักข่าวกรองกลาง (CIA) ระบุว่ามีถนนยาว 25,554 กิโลเมตร โดยมีเพียง 724 กิโลเมตรที่ลาดยาง"Korea, North", The World Factbook, Central Intelligence Agency, https://www.cia.gov/the-world-factbook/countries/korea-north/

ใน ค.ศ. 2016 โครงข่ายถนนถูกประเมินว่ามีความยาว 26,176 กิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 25 ของความยาวโครงข่ายถนนในเกาหลีใต้"North Korea's Economy Remains Tiny, But Has Some Bright Spots", Bloomberg.com, https://www.bloomberg.com/politics/articles/2017-12-15/north-korea-s-economy-remains-tiny-but-has-some-bright-spots

ใน ค.ศ. 2019 ข้อมูลจากสำนักงานสถิติเกาหลีระบุว่ามีถนนยาว 26,180 กิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 23 ของโครงข่ายถนนเกาหลีใต้ ถ้าไม่นับรวมทางด่วน จะมีถนนเพียงร้อยละ 10 เท่านั้นที่ได้รับการลาดยาง

 บทบาทในการขนส่ง 
โครงสร้างพื้นฐานทางถนนในเกาหลีเหนือนั้นยังไม่ได้รับการพัฒนาเท่าที่ควร ถนนมีบทบาทเป็นเพียงช่องทางรองและทำหน้าที่สนับสนุน เมื่อเทียบกับการขนส่งทางราง

 ทางด่วน 

เกาหลีเหนือมีทางด่วนหกสาย รวมระยะทาง 660 กิโลเมตร รวมถึงทางด่วนหลายช่องจราจรสามสายหลัก ได้แก่:
 ทางด่วนเปียงยาง–ว็อนซัน ทางด่วนสี่ช่องจราจร ยาว 196 กิโลเมตร เปิดใช้งานใน ค.ศ. 1978 เชื่อมระหว่างเปียงยางและว็อนซัน
 ทางด่วนเปียงยาง–นัมโพ ทางด่วนสี่ช่องจราจร ยาว 43 กิโลเมตร เชื่อมระหว่างเปียงยางและนัมโพ เปิดใช้งานใน ค.ศ. 2000
 ทางด่วนเปียงยาง–แคซ็อง ทางด่วนสี่ช่องจราจร ยาว 100 กิโลเมตร เชื่อมระหว่างเปียงยางและแคซ็อง เปิดใช้งานใน ค.ศ. 1992

ทางด่วนสายแรกของประเทศคือทางด่วนเปียงยาง–นัมโพ สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1978 ด่านเก็บค่าผ่านทางแห่งแรกได้รับการติดตั้งบนทางด่วนเปียงยาง–ว็อนซันใน ค.ศ. 2018

 ทางหลวงสายเอเชีย 

350px|thumb|แผนที่ทางหลวงเอเชียสาย 1, 6 และ 32 ในเกาหลีเหนือ
ทางหลวงสายเอเชีย (AH) เป็นโครงการความร่วมมือด้านถนนในเอเชียนำโดยคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติสำหรับเอเชียและแปซิฟิก (UNESCAP) จัดทำขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003"Asian Highway Handbook", United Nation Economic and Social Commission for Asia and the Pacific (UNESCAP), p36-37 (Democratic People’s Republic of Korea), New York, 2003, https://www.unescap.org/sites/default/files/Full%20version.pdf

ช่วงของทางด่วนจากชินอึยจูไปยังแคซ็องเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 1 (AH1)

ทางหลวงเอเชียสาย 1, 6 และ 32 ตัดผ่านเกาหลีเหนือ โครงข่ายนี้ครอบคลุมระยะทาง 1,320 กิโลเมตรภายในประเทศ

+ทางหลวงสายเอเชียในเกาหลีเหนือหมายเลขเส้นทางความยาว (กิโลเมตร)AH1พันมุนจ็อม – เปียงยาง – ชินอึยจู405AH6โคซ็อง – ว็อนซัน (– เปียงยาง) – ช็องจิน – ซอนบง – คาซัน – ชายแดนติดกับรัสเซีย855AH32ซ็อนบง – ว็อนจ็อง60

 การขนส่งทางรถยนต์ 
การขนส่งทางรถยนต์ถูกจำกัดโดยระเบียบชุดหนึ่ง ตามข้อมูลจากคิม จี-โฮ ผู้ลี้ภัยชาวเกาหลีเหนือ ระบุว่าหากคนขับรถพลเรือนไม่ได้รับอนุญาตเป็นพิเศษ จะมีข้อห้ามไม่ให้ขับรถเพียงลำพัง (คนขับจะต้องมีผู้โดยสารไปด้วย) ใบอนุญาตอื่น ๆ สำหรับพลเรือนประกอบด้วย:
 ใบอนุญาตระดมพลทางทหาร (สำหรับการขนส่งทหารในยามสงคราม)
 ใบรับรองการฝึกอบรมคนขับ (ต้องต่ออายุเป็นประจำทุกปี)
 เอกสารรับรองความถูกต้องของเชื้อเพลิง (ใบรับรองที่ยืนยันว่าเชื้อเพลิงถูกซื้อมาจากแหล่งที่ได้รับอนุญาต) และ
 ใบรับรองสภาพเครื่องยนต์: (เพื่อพิสูจน์ว่ารถยนต์อยู่ในสภาพพร้อมใช้งานบนท้องถนน)"North Korean traffic police moonlight as service stations", New Focus International http://newfocusintl.com/north-korean-traffic-police-moonlight-as-service-stations/, 2013-07-12 (https://web.archive.org/web/20130715061520/http://newfocusintl.com/north-korean-traffic-police-moonlight-as-service-stations)

ตั้งแต่ ค.ศ. 2017 จักรยานไฟฟ้าเริ่มได้รับความนิยมในเปียงยาง โดยประมาณร้อยละ 5 ของจักรยานทั้งหมดเป็นจักรยานไฟฟ้า ทั้งนี้มีทั้งจักรยานไฟฟ้าที่ผลิตภายในประเทศและจักรยานไฟฟ้าจากประเทศจีนวางจำหน่าย"Consumerism in North Korea: The Kwangbok Area Shopping Center", Ruediger Frank, https://www.38north.org/2017/04/rfrank040617/, 2017-04-06

 ป้ายจราจรในเกาหลีเหนือ 
ตั้งแต่ ค.ศ. 1945/1946 การจราจรบนถนนถูกกำหนดให้วิ่งทางขวา ในเขตเมือง ความเร็วของการจราจรจะถูกกำหนดตามช่องจราจรที่ผู้ขับขี่กำลังใช้งานอยู่"Driving in North Korea and Speed Limit Regulations", New Focus International, http://newfocusintl.com/driving-in-north-korea/, 2013-02-24, (https://web.archive.org/web/20130717043831/http://newfocusintl.com/driving-in-north-korea/)

ป้ายวงกลมสีแดงที่มีตัวเลขอยู่ภายในใช้เพื่อระบุขีดจำกัดความเร็วบนทางด่วน โดยปกติจะจำกัดความเร็วอยู่ที่ 80 และ 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมงสำหรับช่องขวาสุด ในบางครั้งช่องขวาสุดของทางด่วน เช่น บนทางด่วนเปียงยาง–มโยฮยัง จะมีการจำกัดความเร็วไว้ที่ 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ในบริเวณใกล้ทางแยก

ในพื้นที่นอกเปียงยาง มักจะมีการใช้วงเวียนบริเวณทางแยกที่มีการจราจรคับคั่ง"North Korea’s Ever-Expanding Red-Light Camera and Traffic Light Network", Martyn Williams, https://www.38north.org/2021/02/north-koreas-ever-expanding-red-light-camera-and-traffic-light-network/, 38 North, 2021-02-26

กฎหมายเกาหลีเหนือห้ามการเดินเท้าหรือการปั่นจักรยานบนทางด่วน การจราจรบนทางด่วนถูกจำกัดไว้เฉพาะยานพาหนะที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น ซึ่งได้แก่ ยานพาหนะทางทหาร รถบัสระหว่างเมือง ยานพาหนะขนส่งฉุกเฉิน และยานพาหนะที่บรรทุกประชาชนเพื่อไปเยี่ยมชมสถานที่สำคัญทางปฏิวัติหรือนักท่องเที่ยวต่างชาติ

 ความร่วมมือเหนือ–ใต้ 

ความร่วมมือระหว่างเกาหลีเหนือและใต้ในด้านโครงสร้างพื้นฐานทางถนนมีการหารือกันอยู่เป็นประจำ โครงการเหล่านี้มักเกี่ยวข้องกับโครงการถนนที่เชื่อมเกาหลีทั้งสองเข้าด้วยกัน เช่น ถนนสู่แคซ็อง หรือถนนสู่เขตท่องเที่ยวภูเขาคึมกังKwon Young-in, Na Hee Seung, Kim Kyoung-Sik, "Strategies for Development of Transport Infrastructure in North Korea for Unification and Beyond", https://keia.org/publication/strategies-for-development-of-transport-infrastructure-in-north-korea-for-unification-and-beyond/ (see cf. https://keia.org/wp-content/uploads/2020/05/koreaseconomy_ch6_strategies_for_development_of_transport.pdf), KEIA (Korea Economic Institute of America), 2017-07-18

ในการประชุมสุดยอดระหว่างเกาหลี มิถุนายน ค.ศ. 2000 การปรับปรุงซ่อมแซมถนนได้รับการกล่าวถึงในฐานะหัวข้อสำคัญเพื่อปรับปรุงความสัมพันธ์เหนือ–ใต้

ใน ค.ศ. 2013 ประธานาธิบดีพัก กึน-ฮเยเสนอเส้นทางคมนาคมขนส่งทางบกภายใต้ชื่อ "ข้อริเริ่มยูเรเซีย" (Eurasia Initiative) ซึ่งจะเชื่อมโยงจีนและรัสเซียเข้ากับเกาหลีใต้โดยผ่านทางเกาหลีเหนือ แต่โครงการนี้กลับไม่มีความคืบหน้าใด ๆ เนื่องมาจากมาตรการคว่ำบาตรที่บังคับใช้ต่อเกาหลีเหนือ

วันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2018 มีการตกลงที่จะปรับปรุงถนนของเกาหลีเหนือสองสายให้เป็นมาตรฐานสากล นอกจากนี้ยังมีแผนปรับปรุงทางรถไฟสายทงแฮบริเวณชายฝั่งตะวันออก และทางรถไฟสายกย็องอีที่เชื่อมต่อโซลกับเปียงยางโดยผ่านแคซ็อง

 แกลเลอรี 

 อ้างอิง 

 ดูเพิ่ม 

 บทความที่เกี่ยวข้อง 
 การขนส่งในประเทศเกาหลีเหนือ#ถนน

*