ชิน ซัง-อก

ชิน ซัง-อก (; ค.ศ. 1925 หรือ 1926 – 11 เมษายน ค.ศ. 2006) หรือชื่อในภาษาอังกฤษ ไซมอน ชิน () เป็นผู้สร้างภาพยนตร์ชาวเกาหลีใต้ผู้กำกับภาพยนตร์มาแล้ว 74 เรื่องในช่วงระยะเวลาการทำงานมากกว่าห้าทศวรรษ เขาเป็นที่รู้จักดีที่สุดในเกาหลีใต้จากความพยายามของเขาในช่วงทศวรรษ 1950 และ 1960 ซึ่งผลงานหลายเรื่องเป็นการทำงานร่วมกับชเว อึน-ฮี ภรรยาของเขา ชินได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์วัฒนธรรมชั้นที่ 1 (Gold Crown Cultural Medal) หลังการเสียชีวิต ซึ่งเป็นเกียรติสูงสุดของประเทศสำหรับศิลปิน

ใน ค.ศ. 1978 ชินและชเวถูกลักพาตัวตามคำสั่งของคิม จ็อง-อิล ผู้ซึ่งต้องการให้ทั้งคู่ปรับปรุงอุตสาหกรรมภาพยนตร์ของเกาหลีเหนือ ทั้งคู่ถูกกักขังอยู่เป็นเวลา 8 ปีและชินได้กำกับภาพยนตร์ 7 เรื่องให้กับคิม รวมถึง An Emissary of No Return, Runaway (ทั้งสองเรื่องใน ค.ศ. 1984), Love, Love, My Love, Salt และ Pulgasari (ผลิตใน ค.ศ. 1985) ก่อนที่พวกเขาจะหลบหนีใน ค.ศ. 1986 และขอลี้ภัยในสหรัฐ ชินได้รับสัญชาติอเมริกันใน ค.ศ. 1989 และเดินหน้าผลิตภาพยนตร์ต่อไปในสหรัฐ ภายใต้ชื่อที่เขารับมาใหม่ ไซมอน เอส. ชิน ในท้ายที่สุดเขาและชเวได้เดินทางกลับสู่เกาหลีใต้ในช่วงหลายปีสุดท้ายของชีวิต

ชีวิตช่วงต้น
ในช่วง ค.ศ. 1925 ถึง 1926 ชินมีชื่อเกิดว่าชิน แท-อิก () หรือชิน แท-ซอ () ในช็องจิน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทรเกาหลี ซึ่งในเวลานั้นถูกยึดครองโดยญี่ปุ่นและปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีเหนือ บิดาของเขาเป็นแพทย์แผนเกาหลีที่มีชื่อเสียง ชินเข้าศึกษาในประเทศญี่ปุ่นที่โรงเรียนวิจิตรศิลป์โตเกียว (Tokyo Fine Arts School) สถานศึกษาก่อนหน้าของมหาวิทยาลัยศิลปะและการดนตรีแห่งชาติโตเกียว (Tokyo National University of Fine Arts and Music) ก่อนจะกลับสู่เกาหลีในอีกสามปีต่อมา"Accounting practices blamed for slump in Japanese films" by Kakumi Kobayashi, Japan_Times, October 13, 2000, retrieved January 26, 2006Biography at asianfilms.org 

อาชีพในเกาหลีใต้ (ค.ศ. 1946–1978)
ชินเริ่มต้นอาชีพทางภาพยนตร์ในฐานะผู้ช่วยนักออกแบบงานสร้างในภาพยนตร์ Viva Freedom! ของชเว อิน-คยู ซึ่งเป็นภาพยนตร์เกาหลีเรื่องแรกที่สร้างขึ้นหลังประเทศได้รับเอกราชจากญี่ปุ่น ระหว่าง "ยุคทอง" ของภาพยนตร์เกาหลีใต้ในช่วงปลายทศวรรษ 1950 ถึง 1960 ชินผลิตผลงานออกมาเป็นจำนวนมาก โดยมักกำกับภาพยนตร์ตั้งแต่สองเรื่องขึ้นไปต่อปี จนได้รับฉายาว่า "เจ้าชายแห่งภาพยนตร์เกาหลีใต้""Pleasure and Pain"  by Chuck Stephens, The_Village_Voice, February 27 – March 5, 2002 ชินนำเสนอเรื่องราวของเจ้าหญิงตะวันตก ซึ่งหมายถึงหญิงขายบริการทางเพศสำหรับทหารอเมริกัน ในภาพยนตร์เรื่อง The Evil Night (ค.ศ. 1952) และ A Flower in Hell (ค.ศ. 1958) บริษัทผู้ผลิตที่เขาเริ่มก่อตั้งขึ้นคือ Shin Films ได้ผลิตภาพยนตร์ประมาณ 300 เรื่องในทศวรรษ 1960 รวมถึง Prince Yeonsan (ค.ศ. 1961) ผู้ชนะรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในพิธีประกาศรางวัลระฆังทองคำ (Grand Bell Awards) ครั้งที่หนึ่ง และภาพยนตร์ Beongeoli Sam-ryong ใน ค.ศ. 1964 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่นำผลงานปี ค.ศ. 1926 ของนา อุน-คยูมาสร้างใหม่และได้รับรางวัลระฆังทองคำเช่นกัน ภาพยนตร์ The Houseguest and My Mother ใน ค.ศ. 1961 ของเขากลายเป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้เรื่องแรกที่ถูกส่งเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม

ในทศวรรษ 1970 ชินเริ่มมีบทบาทน้อยลง ในขณะที่อุตสาหกรรมภาพยนตร์ของเกาหลีใต้โดยทั่วไปต้องเผชิญกับความยากลำบากภายใต้การเซ็นเซอร์อย่างเข้มงวดและการแทรกแซงจากรัฐบาลอย่างต่อเนื่อง ภาพยนตร์ส่วนใหญ่ที่เขากำกับในช่วงเวลานี้จบลงด้วยความล้มเหลว หลังชินมีปัญหากับรัฐบาลเผด็จการใน ค.ศ. 1978 พัก จ็อง-ฮีได้สั่งปิดสตูดิโอของชิน

 ช่วงเวลาในเกาหลีเหนือ (ค.ศ. 1978–1986) 

ใน ค.ศ. 1978 ชเว อึน-ฮี อดีตภรรยาของชิน ซึ่งเป็นนักแสดงหญิงที่แสดงในภาพยนตร์หลายเรื่องของเขา ถูกลักพาตัวในฮ่องกงและถูกนำตัวไปยังเกาหลีเหนือ ตัวของชินเองตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าเป็นต้นเหตุของการหายตัวไปของเธอ และเมื่อเขาเดินทางไปยังฮ่องกงเพื่อสืบหาสาเหตุ เขาก็ถูกลักพาตัวไปเช่นกัน การลักพาตัวดังกล่าวเกิดขึ้นตามคำสั่งของคิม จ็อง-อิล ผู้นำในอนาคต ผู้ซึ่งต้องการสร้างอุตสาหกรรมภาพยนตร์ให้ประเทศของตนเพื่อจูงใจความเห็นของนานาชาติที่มีต่อทัศนะของพรรคแรงงานเกาหลี"The producer from hell" by John Gorenfeld, The Guardian, April 4, 2003, retrieved January 26, 2006 ทางการเกาหลีเหนือปฏิเสธข้อกล่าวหาเรื่องการลักพาตัว โดยอ้างว่าชินเดินทางเข้ามาในประเทศด้วยความสมัครใจ ชินและชเวแอบบันทึกเสียงการสนทนากับ คิม จ็อง-อิล ซึ่งช่วยสนับสนุนเรื่องราวของพวกเขา

ชินถูกจัดให้อยู่ในที่พักที่สะดวกสบาย แต่หลังความพยายามในการหลบหนีสองครั้ง เขาถูกนำตัวไปคุมขังในเรือนจำนานกว่าสองปี เมื่อการปรับทัศนคติในอุดมการณ์เกาหลีเหนือของเขาถูกมองว่าเสร็จสมบูรณ์ เขาถูกนำตัวไปเปียงยางใน ค.ศ. 1983 เพื่อพบกับคิม จ็อง-อิลและรับทราบเหตุผลที่เขาถูกลักพาตัวมายังเกาหลีเหนือ อดีตภรรยาของเขาถูกนำตัวมายังงานเลี้ยงอาหารค่ำเดียวกัน ซึ่งเป็นที่ที่เธอได้ทราบเป็นครั้งแรกว่าชินอยู่ในเกาหลีเหนือด้วยเช่นกัน พวกเขาแต่งงานกันใหม่ในเวลาต่อมาตามคำแนะนำของคิม จ็อง-อิลObituary The Economist, April 27, 2006

ตั้งแต่ ค.ศ. 1983 เป็นต้นมา ชินกำกับภาพยนตร์เจ็ดเรื่อง โดยมีคิม จ็อง-อิลทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยบริหารงานสร้าง ภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายและเป็นที่รู้จักมากที่สุดในบรรดาภาพยนตร์เหล่านี้คือ Pulgasari ภาพยนตร์สัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ที่มีลักษณะคล้าย Godzilla ของญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 1986 เป็นเวลาแปดปีหลังการลักพาตัว ชินและภรรยาได้หลบหนีระหว่างอยู่ที่เวียนนาเพื่อร่วมงานเทศกาลภาพยนตร์ พวกเขาสามารถขอลี้ภัยทางการเมืองจากสถานทูตสหรัฐในเวียนนาได้สำเร็จ และคิม จ็อง-อิลก็เชื่อว่าทั้งคู่ถูกชาวอเมริกันลักพาตัวไป ชินและภรรยาอาศัยอยู่อย่างลับ ๆ เป็นเวลาสองปีในเรสตัน รัฐเวอร์จิเนีย ภายใต้การคุ้มครองของอเมริกาและเจ้าหน้าที่ได้ซักถามข้อมูลจากทั้งคู่เกี่ยวกับคิม จ็อง-อิลและประสบการณ์ของพวกเขาในเกาหลีเหนือ

 ชีวิตช่วงหลัง (ค.ศ. 1986–2006) 
ในที่สุดทั้งคู่ทำการหลบหนีใน ค.ศ. 1986 ระหว่างการเดินทางไปยังเวียนนา โดยพวกเขาหลบหนีไปยังสถานทูตสหรัฐและร้องขอการลี้ภัยทางการเมือง ตามข้อมูลของไมเคิล ลี อดีตเจ้าหน้าที่ CIA ชเวและชินเข้าถือสัญชาติอเมริกันใน ค.ศ. 1989 (สามปีหลังพวกเขาหลบหนี) และรับชื่อใหม่ว่าเทเรซา ชิน (Theresa Sheen) และไซมอน ชีน (Simon Sheen) ตามลำดับ พวกเขาอาศัยอยู่ในเรสตัน รัฐเวอร์จิเนีย จากนั้นจึงย้ายไปที่เบเวอร์ลีฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งเป็นสถานที่ที่ชินทำงานในทศวรรษ 1990 โดยกำกับภาพยนตร์ 3 Ninjas Knuckle Up และทำงานในฐานะผู้อำนวยการสร้างบริหารสำหรับภาพยนตร์ 3 Ninjas Kick Back และ 3 Ninjas: High Noon at Mega Mountain ก่อนจะเดินทางกลับสู่เกาหลีใต้ใน ค.ศ. 1999

ในช่วงแรก ชินมีความลังเลที่จะกลับไปยังเกาหลีใต้เนื่องจากเขากังวลว่าตำรวจความมั่นคงของรัฐบาลจะไม่เชื่อเรื่องราวการลักพาตัว ในที่สุดเขาก็เดินทางกลับสู่เกาหลีใต้อย่างถาวรใน ค.ศ. 1994 และเดินหน้าทำงานภาพยนตร์เรื่องใหม่ ๆ ต่อไป ในปีเดียวกันนั้น เขาได้รับเชิญให้เข้าร่วมเทศกาลภาพยนตร์คานส์ในฐานะสมาชิกคณะกรรมการตัดสิน ภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของเขาในฐานะผู้กำกับคือภาพยนตร์ที่ยังไม่ได้ออกฉายใน ค.ศ. 2002 ที่ชื่อว่า Kyeoul-iyagi (The Story of Winter)

ชินยุติอาชีพของเขาใน ค.ศ. 2004 ในปีนั้นชินเข้ารับการผ่าตัดปลูกถ่ายตับ เขาเสียชีวิตด้วยภาวะแทรกซ้อนที่เกิดจากตับอักเสบในอีกสองปีต่อมา ในขณะที่เขาเสียชีวิต เขากำลังวางแผนสร้างละครเพลงเกี่ยวกับเจงกิส ข่าน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ โน มู-ฮย็อน มอบเครื่องอิสริยาภรณ์วัฒนธรรมชั้นที่ 1 เกียรติสูงสุดของประเทศสำหรับศิลปิน ให้แก่ชินหลังเสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 2006

 ในสื่อ 
ใน ค.ศ. 2015 ชีวประวัติภาษาอังกฤษเกี่ยวกับชีวิตของเขา (ร่วมกับชเว อึน-ฮี) ในชื่อ A Kim Jong-Il Production: The Extraordinary True Story of a Kidnapped Filmmaker ถูกตีพิมพ์โดยพอล ฟิชเชอร์

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 ณ เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ 2016 ในส่วนของการประกวดภาพยนตร์สารคดีโลก (World Cinema Documentary Competition) มีการนำเสนอภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับเหตุการณ์เลวร้ายในเกาหลีเหนือที่มีชื่อว่า The Lovers and the Despot กำกับโดยโรเบิร์ต แคนแนน และรอส อดัม"The Lovers and the Despot: study of Kim Jong-Il's cinephilia is hard to adore" by Jordan Hoffman, The Guardian, January 24, 2016, retrieved October 22, 2016

ใน ค.ศ. 2017 บีบีซีเรดิโอโฟร์ออกอากาศละครวิทยุ Lights, Camera, Kidnap! ซึ่งมีพื้นฐานมาจากเหตุการณ์เลวร้ายของชิน เขียนโดย ลูซี แคเทอริน กำกับโดยซาชา เยฟทูเชงโก นำแสดงโดยพอล คอร์ตเนย์ ฮยู ในบทชิน และลิซ ซัตเทอร์แลนด์ ในบทชเวRadio Drama Reviews, 2017

 ผลงาน 
ภาพยนตร์
รายชื่อภาพยนตร์บางส่วนในฐานะผู้กำกับ:

ผู้อำนวยการบริหารงานสร้าง
 Galgameth (1996)

บรรณานุกรม

 ดูเพิ่ม 
การลักพาตัวชาวเกาหลีใต้โดยประเทศเกาหลีเหนือ

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

เอกสารอ้างอิง

 อ่านเพิ่ม 

 แหล่งข้อมูลอื่น 


The Korea Society Film Journal: Review of "Flowers of Hell" 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2468
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2469
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:ผู้เสียชีวิตจากโรคตับอักเสบ
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลจากช็องจิน
หมวดหมู่:บุคคลที่เคยสูญหาย
หมวดหมู่:ชาวเกาหลีใต้ที่ถูกลักพาตัว
หมวดหมู่:ผู้รับการปลูกถ่ายตับ
หมวดหมู่:การลักพาตัวโดยประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ผู้ชนะรางวัลศิลปะแพ็กซัง สาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม (ภาพยนตร์)
หมวดหมู่:ตระกูลชินแห่งพย็องซัน
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์สยองขวัญชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ชาวเกาหลีใต้เชื้อสายเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลี
หมวดหมู่:พลเมืองที่ได้รับสัญชาติสหรัฐ
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเกาหลีเหนือ