บาร์บาราชต็อลเลิน

บาร์บาราชต็อลเลิน () หรือเรียกว่า โอเบอร์รีทชต็อลเลิน () หรือ โอเบอร์รีเดอร์ชต็อลเลิน () ในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี เป็นอุโมงค์ส่งแร่ () ที่เลิกใช้งานแล้ว เดิมเคยเป็นอุโมงค์ขนส่งแร่เงินส่วนหนึ่งของเหมือง "กรูเบอเชาอินส์ลันท์" () ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาเชาอินส์ลันด์ในพื้นที่ป่าดำ ใกล้เขตโอเบอร์รีท ห่างจากเมืองไฟรบวร์คอิมไบรส์เกาไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 10 กิโลเมตร

ปัจจุบันอุโมงค์แห่งนี้เป็นสถานที่เก็บรักษากลางของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ถูกใช้เก็บรักษาเอกสารภาพที่ถ่ายด้วยระบบภาพถ่ายขาว–ดำ บนไมโครฟิล์มพอลิเอสเทอร์ขนาด 35 มิลลิเมตร โดยตั้งแต่ปี 2010 เป็นต้นมามีการใช้ฟิล์มสีด้วยเช่นกัน เอกสารเหล่านี้มีความสำคัญมากในเชิงประวัติศาสตร์ชาติและวัฒนธรรมเยอรมัน บาร์บาราชต็อลเลินถือเป็นคลังเก็บเอกสารระยะยาวที่ใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรป อุโมงค์แห่งนี้ตั้งชื่อตามนักบุญบาร์บารา ซึ่งเป็นนักบุญอุปถัมภ์ของคนงานเหมือง

 ประวัติ 

บาร์บาราชต็อลเลินถูกเจาะใน ค.ศ. 1903 โดยมีแผนจะสร้างให้ยาวประมาณ 3,500 เมตร เพื่อเชื่อมต่อกับปล่องร็อกเกินบัค () ของเหมืองเชาอินส์ลันท์ วัสดุทำเหมืองและแร่ควรจะถูกลำเลียงออกจากปล่องผ่านอุโมงค์แห่งนี้ต่อไปยังสถานีรถไฟที่วางแผนสร้างไว้ในหุบเขา อย่างไรก็ตาม อุโมงค์ถูกเจาะลึกเข้าไปเพียง 700 เมตร ซึ่งสร้างไม่แล้วเสร็จและไม่ได้เปิดใช้งานเป็นอุโมงค์ขนส่ง มีการเข้าไปตรวจสอบอุโมงค์ครั้งสุดท้ายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1954

ต่อมาระหว่าง ค.ศ. 1972–1974 มีการทยอยดัดแปลงอุโมงค์ จากนั้นใน ค.ศ. 1975 จึงมีการนำไมโครฟิล์มชุดแรกมาเก็บไว้ เดิมทีฟิล์มเอกสารที่ถ่ายจะถูกเก็บไว้ตามหน่วยงานที่ทำการถ่ายแต่ละแห่ง

ตั้งแต่วันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1978 เป็นต้นมา บาร์บาราชต็อลเลินเป็นสถานที่เพียงแห่งเดียวในเยอรมนีที่ได้รับสถานะคุ้มครองพิเศษตามอนุสัญญาเฮกว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินทางวัฒนธรรมในกรณีความขัดแย้งทางอาวุธ และถูกบันทึกไว้ในทะเบียนสากล (International Register of Cultural Property under Special Protection) ขององค์การยูเนสโกที่กรุงปารีส สถานะพิเศษนี้มีจุดสังเกตคือจะมีการติดตั้งสัญลักษณ์ธงสีน้ำเงิน-ขาวสามผืนตรงทางเข้าอุโมงค์ แสดงการคุ้มครองทรัพย์สินทางวัฒนธรรม

ที่ตั้งและพันธกิจของอุโมงค์แห่งนี้ถูกเปิดเผยอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อความตึงเครียดระหว่างฝั่งตะวันออก–ตะวันตกในช่วงสงครามเย็นคลี่คลายลง ปัจจุบันมีการจัดให้สื่อมวลชนเข้าชม และจัดงาน "วันเปิดบ้าน" อย่างสม่ำเสมอ

 เอกสารฉบับที่พันล้าน 

เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2016 ซึ่งตรงกับวันเอกภาพเยอรมัน ได้มีการนำถังหมายเลข 2165 เข้าเก็บรักษาเป็นพิเศษ ภายในบรรจุรัฐธรรมนูญพื้นฐานของเยอรมนี () ซึ่งถือเป็นเอกสารฉบับที่หนึ่งพันล้านของโครงการ พร้อมด้วยเอกสารที่เกี่ยวข้องชุดสมบูรณ์ นอกจากนี้ยังมีต้นฉบับของธรรมนูญฉบับแรกที่มีลายเซ็นของสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ () ภายใต้การนำของค็อนราท อาเดอเนาเออร์ เดิมเอกสารชุดนี้ถูกถ่ายเก็บด้วยไมโครฟิล์มโดยหอจดหมายเหตุรัฐเบอร์ลิน ซึ่งมีความยาวกว่า 30,000 หน้า, Bundesministerium des Innern.

 การบริหารจัดการ 

แต่เดิมสำนักงานสหพันธ์เพื่อการคุ้มครองพลเรือน () เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบดูแลอุโมงค์บาร์บาราชต็อลเลินมาตั้งแต่แรก ต่อมาใน ค.ศ. 2001 หน่วยงานแห่งนี้ถูกย้ายไปขึ้นต่อสำนักงานบริหารสหพันธ์ () ในฐานะศูนย์คุ้มครองพลเรือน () ผ่านกองงานคุ้มครองทรัพย์สินทางวัฒนธรรม

ต่อมาใน ค.ศ. 2004 มีการจัดตั้งสำนักงานสหพันธ์เพื่อการคุ้มครองประชาชนและช่วยเหลือกรณีภัยพิบัติ (, BBK) สำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองบ็อน หน่วยงานแห่งนี้ได้รับหน้าที่ต่อในการออกมาตรการคุ้มครองทรัพย์สินทางวัฒนธรรม ซึ่งยังคงใช้อุโมงค์แห่งนี้เป็นสถานที่ปลอดภัยในการเก็บรักษาบันทึกต่าง ๆ ที่ถ่ายลงบนม้วนฟิล์มของประเทศเยอรมนี

 ด้านเทคนิค 

อุโมงค์หลักมีความยาว 680 เมตร เอกสารจดหมายเหตุไม่ได้ถูกเก็บไว้ในอุโมงค์นี้โดยตรง หากอยู่ในอุโมงค์ย่อยสำหรับเก็บสองแห่ง ซึ่งตั้งอยู่ที่ระยะ 340 เมตร และ 390 เมตรจากปากอุโมงค์ โดยบริเวณเหนืออุโมงค์ย่อยทั้งสองแห่งนี้มีชั้นหินของภูเขาหนาอย่างน้อยถึง 200 เมตร ระบบอุโมงค์บาร์บาราชต็อลเลินเป็นหินแกรนิตและหินไนส์ทั้งหมด อุโมงค์ย่อยแต่ละแห่งถูกเจาะเข้าไปในภูเขา เสริมผนังด้วยคอนกรีตหล่อ มีความยาว 50 เมตร สูง 3 เมตร และกว้าง 3.40 เมตร และบริเวณทางเข้าติดตั้งประตูแรงดันมาตรฐาน มีล็อกนิรภัยเชิงกลคุณภาพสูง ทำให้สามารถเปิดและปิดได้โดยไม่ต้องใช้ไฟฟ้า ภายในอุโมงค์ย่อยไม่ได้มีการปรับอากาศ แต่เนื่องจากตำแหน่งที่ตั้งคืออุโมงค์ใต้ภูเขา สภาพแวดล้อมจึงคงที่ที่อุณหภูมิราว 10 °ซ. และความชื้นสัมพัทธ์ 75% พื้นที่อุโมงค์หลักที่ถัดจากทางเข้าอุโมงค์ย่อยแห่งที่สองถูกปิดด้วยลูกกรง พื้นที่หลังลูกกรงยังคงสภาพดั้งเดิมของเหมืองเอาไว้ ลึกเข้าไปอีก 350 เมตรมีแท่งคอนกรีตปิดผนึกไว้

ภายในอุโมงค์ย่อยทั้งสองแห่งเป็นที่เก็บรักษาถังภาชนะสเตนเลส (ชนิด V2A เยอรมัน) ปิดผนึกอย่างแน่นหนามากกว่า 2,000 ใบ จัดเรียงไว้บนชั้นวางสูงสองชั้น ถังเหล่านี้เป็นที่เก็บบันทึกไมโครฟิล์มทั้งหมด (ข้อมูล ณ เดือนตุลาคม 2016)

ถังที่ใช้มีสองประเภทได้แก่ ประเภท 1 (รุ่นเก่า) มีขนาดเล็กและใช้วิธีเชื่อมปิดผนึก เกิดสนิมได้ง่ายกว่าเมื่อเวลาผ่านไป จึงได้มีการคิดค้นถังประเภท 2 (รุ่นใหม่) ขึ้นแทนที่รุ่นเก่า ถังรุ่นใหม่นี้ใช้วิธีลากขึ้นรูป (deep drawing) และไม่มีรอยเชื่อม เมื่อต้องการบรรจุ จะเก็บเอกสารไว้ในสภาพแวดล้อม 10 °ซ. และความชื้นสัมพัทธ์ 35% เป็นเวลา 4 สัปดาห์ก่อนปิดผนึก ด้วยวิธีนี้คาดการณ์ว่าทำให้สามารถเก็บรักษาฟิล์มเอกสารได้อย่างน้อย 500 ปีโดยไม่สูญเสียข้อมูล ปัจจุบันเอกสารทั้งหมดถูกย้ายมาเก็บในถังรุ่นใหม่แล้ว จึงทำให้อุโมงค์ย่อยมีพื้นที่ว่างเพิ่มขึ้น ระบบป้องกันการเข้าถึงแหล่งจัดเก็บบันทึกโดยไม่ได้รับอนุญาตมีทั้งระบบสัญญาณเตือนภัยหลายชั้น มีการตรวจสอบระหว่างกัน รวมถึงการตรวจสอบการเข้าออกของบุคลากรหลายขั้นตอน

+ถังเก็บไมโครฟิล์ม รายการ  ประเภท 1 (เก่า)  ประเภท 2 (ใหม่) 135px|Lagerbehälter Typ 1  120px 120px ผู้ผลิต  Hoesch AG  Primetall GmbH ประเภทถัง  ขนาดเล็ก  ขนาดใหญ่ รูปทรง  ทรงกระบอก  ทรงกระบอก ลักษณะการผลิต  เชื่อม  ลากขึ้นรูปไร้รอยเชื่อม วัสดุ  สเตนเลส V2A   สเตนเลส V2A ซีลปิด  ทองแดง  ทองแดง ระบบปิดผนึก  สกรู 16 ตัว  สกรู 16 ตัว ความสูง  65 ซม.  78 ซม. เส้นผ่านศูนย์กลาง  28 ซม.  43 ซม. น้ำหนักเปล่า  25 กก.  42 กก. น้ำหนักเมื่อบรรจุเต็มพิกัด  ประมาณ 70 กก.  ประมาณ 120 กก. ความจุ  15 ม้วน ม้วนละ 760 ม.  16 ม้วน ม้วนละ 1520 ม. ความยาวฟิล์ม (หนา 7/100 มม.,กว้าง 35 มม., วัสดุโพลีเอสเตอร์)  11,400 ม.  24,320 ม. จำนวนภาพที่บรรจุได้  ประมาณ 410,400  ประมาณ 875,520

หลังเหตุเพลิงไหม้ห้องสมุดดัชเชสอันนา-อะมาเลียที่เมืองไวมาร์ในปี 2004 ได้มีการพัฒนาเทคโนโลยีการเก็บถาวรแบบใหม่ขึ้นที่สถาบันเฟราน์โฮเฟอร์เพื่อเทคโนโลยีการวัดทางฟิสิกส์ () ในเมืองไฟรบวร์ก ภายใต้โครงการ ARCHE ของ InnoNet ชื่อว่า "ArchiveLaser" เพื่อให้สามารถเก็บฟิล์มสีได้ในอนาคต วิธีนี้มีการใช้เลเซอร์ฉายลงบนไมโครฟิล์มที่มีความเสถียรระยะยาวชนิด ILFOCHROME® MICROGRAPHIC, Wolfgang J. Riedel, Andreas Hofmann, Auskunft: Zeitschrift für Bibliothek, Archiv und Information in Norddeutschland, 27 (1) 2007, p. 115–120 และนำเสนอในวันจดหมายเหตุเยอรมันเหนือ (Norddeutschen Archivtag) วันที่สาม, 20–21 มิถุนายน 2006 ในลือเนอบวร์ค ฟิล์มชนิดนี้ทนทานกว่าฟิล์มถ่ายภาพทั่วไปถึง 250 เท่า และมีความละเอียดสูงจนสามารถบันทึกเนื้อหากระดาษ A4 ได้ 25 หน้าภายในภาพที่มีขนาดพื้นที่ 45 × 32 มิลลิเมตร โดยมีพิกเซลขนาด 3 ไมโครเมตร รวมมีจุดภาพทั้งหมดประมาณ 10,000 × 15,000 จุด ฟิล์มชนิดนี้แตกต่างจากฟิล์มรีเวอร์แซลตรงที่ใช้สีย้อมอะโซบริสุทธิ์โดยไม่ใช้เงิน และฟิล์มทำจากพอลิเอสเทอร์เช่นเดียวกับไมโครฟิล์มจดหมายเหตุขาว-ดำ ตั้งแต่ปี 2010 เป็นต้นมา มีการนำฟิล์มสีประเภทนี้มาเก็บในอุโมงค์แล้ว, กันยายน 2010.

 เอกสารและวัตถุที่เก็บรักษา 

ทั้งผลงานเขียนต้นฉบับของนักประพันธ์เพลงและนักเขียนชาวเยอรมันผู้ยิ่งใหญ่ ตลอดจนเอกสารและสนธิสัญญาทางประวัติศาสตร์ต่าง ๆ ล้วนถูกทำสำเนาและเก็บรักษาไว้ในบาร์บาราชต็อลเลิน. เอกสารที่เก็บไว้มีตัวอย่างเช่น

 เอกสารรับรองของจักรพรรดิชาร์เลอมาญ เพื่อประโยชน์ของอารามซังคท์เอ็มเมอรัม (Sankt Emmeram) เมืองเรเกินส์บวร์ค ค.ศ. 794 (ถือว่าเป็นเอกสารเก็บที่เก่าแก่ที่สุดในอุโมงค์), Sebastian Pantel, Südkurier, 2010-08-01.
 เอกสารการราชาภิเษกของอ็อทโทที่ 1 มหาราช ค.ศ. 936
 บทอธิบายพระวรสารนักบุญมัทธิวโดยอัลแบร์ตุส มาญุส
 สารตราทอง ค.ศ. 1356
 กฎบัตรพันธมิตรเมืองโคโลญ (Kölner Verbundbrief) ค.ศ. 1396
 พระสมณสาส์นข่มขู่คว่ำบาตร (Exsurge Domine) ของสมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 10 ต่อมาร์ติน ลูเทอร์ ลงวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1520
 แบบแปลนการก่อสร้างอาสนวิหารโคโลญ
 ต้นฉบับลายมือของโยฮัน เซบัสทีอัน บัค
 ข้อความสนธิสัญญาสันติภาพเว็สท์ฟาเลิน หลังสงครามสามสิบปี วันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1648
 เอกสารแต่งตั้งอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เป็นนายกรัฐมนตรีไรช์ ค.ศ. 1933
 คลังภาพยนตร์ของเยอรมนีตะวันออก ความยาวรวมประมาณ 8,000 กิโลเมตร บรรจุในถังกระบอก 327 ใบ
 รัฐธรรมนูญพื้นฐานของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ฉบับต้นฉบับพร้อมลายเซ็นของสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ

ใน ค.ศ. 2003 เริ่มมีการถ่ายเก็บเอกสารของห้องสมุดเพิ่มเติม นอกจากนี้ยังมีการถ่ายโอนข้อมูลจากโครงการเก็บจดหมายเหตุบนไมโครฟิล์มของอดีตเยอรมนีตะวันออก ซึ่งทำในเมืองแฟร์ค (Ferch) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงเบอร์ลิน โดยมีความยาวรวม 8.2 ล้านเมตร (ภาพถ่ายประมาณ 240 ล้านภาพ) มาเก็บไว้บนไมโครฟิล์มพอลิเอสเทอร์และนำเข้ามาเก็บในอุโมงค์.

จากเหตุการณ์หอจดหมายเหตุประวัติศาสตร์เมืองโคโลญพังถล่มในปี 2009 ได้มีการเก็บฟิล์ม 6,396 ม้วน รวมมากกว่า 10 ล้านภาพในอุโมงค์แห่งนี้. 2009-04-08. อย่างไรก็ตาม การถ่ายเก็บในฟิล์มของหอจดหมายเหตุเมืองโคโลญดำเนินมาถึงเพียงศตวรรษที่ 19 เท่านั้น ข้อมูลที่ใหม่กว่านี้ เช่น จดหมายเหตุส่วนตัวของไฮน์ริช เบิล จึงสามารถกู้คืนได้เพียงจากซากพังถล่มเท่านั้น

เนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปีของอนุสัญญาเฮก เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 มีการประกาศให้ผลงานศิลปะ 50 ชิ้นที่ได้รับการบริจาคจากศิลปิน 50 คนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมเยอรมันและนำมาเก็บไว้ในอุโมงค์ ผลงานดังกล่าวถูกสร้างขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์นี้โดยเฉพาะและไม่เคยมีผู้ใดเห็นก่อนการนำมาเก็บ ภัณฑารักษ์ของโครงการนาม "Subduktive Maßnahmen ZBO – SdM 052004". คืออดัลแบร์ท เฮิสเลอ (Adalbert Hoesle) นักศิลปะแสดงสดIndex ZBO-SdM052004 Subduktive Maßnahmen, ISBN 3-89770-217-7 ศิลปินที่เข้าร่วมเช่น Andreas Gursky, Jörg Immendorff, Jonathan Meese, Karin Sander และ Christoph Schlingensief ถังที่ปิดผนึกเหล่านี้ถูกจัดแสดงที่หอศิลปะเมืองบ็อนก่อนนำมาเก็บ และมีกำหนดเปิดอีกครั้งใน ค.ศ. 3504 ผลงานเหล่านี้เป็นวัตถุเพียงชุดเดียวที่เก็บไว้โดยไม่ใช่ไมโครฟิล์ม

เนื่องในโอกาสครบรอบ 55 ปีของอนุสัญญาเฮกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2009 มีการนำถังมาเก็บเพิ่มอีก 50 ใบ ทำให้มีความยาวไมโครฟิล์มรวมทั้งหมดประมาณ 29,400 กิโลเมตร ซึ่งเป็นภาพถ่ายมากกว่า 900 ล้านภาพ ในโอกาสเดียวกันยังมีการจัดทำบันทึกตำแหน่งที่เก็บถังแต่ละถังใหม่ พร้อมการจัดหมวดหมู่ตามรหัสตัวอักษร/เลขที่สามารถเพิ่มใหม่ได้และระบุอุโมงค์เก็บ ทำให้สามารถค้นหาถังสำหรับการตรวจสอบตามรอบได้รวดเร็วขึ้น. 2009-07-20.

ใน ค.ศ. 2015 บาร์บาราชต็อลเลินมีถังสเตนเลสอยู่ 1,540 ใบที่ภายในมีไมโครฟิล์มสำรองซึ่งผลิตตั้งแต่ ค.ศ. 1961 พื้นที่ว่างในอุโมงค์ยังเพียงพอที่จะจัดเก็บถังสเตนเลสได้เพิ่มอีกอย่างน้อย 1,000 ใบ ในถังแต่ละถังบรรจุฟิล์มความยาวกว่า 21,000 เมตร ซึ่งบันทึกภาพไว้ 36–40 ภาพต่อความยาวหนึ่งเมตร (ข้อมูลวันที่ 29 มิถุนายน 2015), สภาสหพันธ์เยอรมนี: คำตอบโดยคณะรัฐบาลสหพันธ์ต่อคำถามน้อยของสมาชิกสภา Sigrid Hupach, Nicole Gohlke, Rosemarie Hein, สมาชิกสภาอื่น ๆ และกลุ่มของพรรค DIE LINKE – Drucksache 18/5147, 2015-06-29.

การนำเอกสารเข้าจัดเก็บในอุโมงค์มีขึ้นปีละ 4 ครั้ง และสามารถสร้างอุโมงค์เพิ่มเติมเพื่อขยายพื้นที่เก็บได้ การขยายพื้นที่แต่ละครั้งจะใช้เวลาก่อสร้างราว 5 ถึง 7 ปี

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 บาร์บาราชต็อลเลิน หน้าเว็บไซต์อย่างเป็นทางการในเว็บไซต์สำนักงานสหพันธ์เพื่อการคุ้มครองประชาชนและช่วยเหลือกรณีภัยพิบัติ (BBK)

หมวดหมู่:หอจดหมายเหตุในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค