กูลิสทอนีอีแรม

กูลิสทอนีอีแรม () เป็นบันทึกเหตุการณ์ภาษาเปอร์เซียในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ชีร์วัน ดาเกสถาน และเดร์เบนต์ จากสมัยโบราณถึงสนธิสัญญาโกเลสถานที่เป็นบทสรุประหว่างจักรวรรดิรัสเซียและอิหร่านสมัยกอญัรใน ค.ศ. 1813 เขียนขึ้นใน ค.ศ. 1841 โดยอับบัสกูลู บาคือฆานอฟ () พหูสูตชาวอาเซอร์ไบจานในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่รับใช้จักรวรรดิรัสเซีย ชื่อหนังสือพาดพิงถึงสวนอิร็อมที่ปรากฏในอัลกุรอานและหมู่บ้านกูลิสตันที่เป็นบริเวณลงนามสนธิสัญญา

บาคือฆานอฟประยุกต์ใช้วิธีการที่เขาเรียนรู้จากนิโคไล คารัมซินและนักประวัติศาสตร์ยุโรปร่วมสมัยท่านอื่น ๆ เข้ากับประวัติศาสตร์เปอร์เซียและอาหรับในการเขียนหนังสือเล่มนี้ อย่างไรก็ตาม ทัศนคติของเขามีความคิดสร้างสรรค์และวิเคราะห์มากกว่า เขาปรับเปลี่ยนวิธีการเหล่านี้ผ่านความรู้เกี่ยวกับประเภทของเปอร์เซียและประเพณีประวัติศาสตร์อิสลาม โดยเสริมด้วยมาตรฐาน วิธีการ และอุดมคติของยุโรป

หนังสือเล่มนี้ดึงข้อมูลมาจากประวัติศาสตร์เปอร์เซียที่สำคัญอย่างมาก เพื่ออธิบายจุดเริ่มต้นประวัติศาสตร์มนุษย์ ซึ่งหนังสือที่โดดเด่นที่สุดคือ ตารีคอัรรุซุลวัลมุลูกของอัฏเฏาะบะรี (เสียชีวิต ค.ศ. 923) ทอรีฆีกูซีแด ("ประวัติโดยย่อ") กับแซแฟร์นอเม ("หนังสือแห่งชัยชนะ") ของฮัมดัลลอฮ์ มุสเตาฟี (เสียชีวิตหลัง ค.ศ. 1339/40), เราะเฎาะตุศเศาะฟา ("สวนแห่งความบริสุทธิ์") ของมีร์ฆวอนด์ (เสียชีวิต ค.ศ. 1498) เช่นเดียวกันกับ Khulasat al-akhbar ("รายงานสรุป") ฉบับสั้นโดยฆวอนแดมีร์ (เสียชีวิต ค.ศ. 1535/6)

งานเขียนดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์ในฉบับภาษารัสเซียเมื่อ ค.ศ. 1984 โดยซียา บึนยาดอฟ () นักประวัติศาสตร์ชาวอาเซอร์ไบจาน ซึ่งถูกมองว่า "ไม่สมบูรณ์และมีข้อบกพร่อง" โดยมีการตัดเนื้อหาออกไปประมาณ 20 หน้า บทที่ 63, 64, 65 และ 66 ซึ่งส่วนใหญ่เน้นที่อาร์เมเนียและชาวอาร์เมเนีย

 หมายเหตุ 

อ้างอิง

 ข้อมูล 









หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อาเซอร์ไบจาน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เดร์เบนต์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ดาเกสถาน
หมวดหมู่:บันทึกเหตุการณ์
หมวดหมู่:อิร็อมแห่งเสาหิน