โหหยอง

โหหยอง("โฮจิ๋นให้โหหยองซุนสิวแตะถ้ายกับขุนนางใหญ่น้อยสามสิบเศษ ตามอ้วนเสี้ยวเข้าไปถึงตำหนักซึ่งไว้พระศพพระเจ้าเลนเต้ แล้วเชิญเสด็จหองจูเปียนขึ้นณที่นั่งพระเจ้าเลนเต้เสด็จออก ขุนนางทั้งปวงกราบถวายบังคมแล้วเฝ้าที่นั่น")  เทียบกับ (何進引何顒、荀攸、鄭泰等大臣三十餘員，相繼而入，就靈帝柩前，扶立太子辯即皇帝位。) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 10. หรือ โหเง้า("แลเมืองลำหยงนั้นมีคนหนึ่งชื่อโหเง้า ว่าแก่คนทั้งปวงว่า แผ่นดินเมืองหลวงนั้นจะสูญเสียแล้ว ซึ่งจะปราบแผ่นดินให้ราบนั้นเห็นแต่โจโฉผู้เดียว")  เทียบกับ (南陽何顒見操，言：「漢室將亡，安天下者，必此人也。」) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 1. (เสียชีวิต  ค.ศ. 191) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เหอ หยง () ชื่อรอง ปั๋วฉิว () เป็นขุนนางชาวจีนในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 ตงฮั่น) เป็นชาวเมืองลำหยง (南陽郡 หนานหยางจฺวิ้น) และเดินทางไปเข้าศึกษาที่สำนักศึกษาหลวงในนครหลวงลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) ที่ซึ่งโหหยองได้มีชื่อเสียงในฐานะผู้มองหาผู้มีความสามารถที่มีเส้นสายดี โหหยองถูกเนรเทศไปอยู่เมืองยีหลำ (汝南郡 หรู่หนานจฺวิ้น) ในช่วงเหตุการณ์วิบัติการกีดกันพลพรรคเมื่อ ค.ศ. 169 จนถึง ค.ศ. 184 หลังจากนั้นจึงได้รับราชการในราชสำนักของราชวงศ์ฮั่น โหหยองถูกจับกุมจากอีกคดีหนึ่งคือการวางแผนต่อต้านตั๋งโต๊ะ (董卓 ต่ง จั๋ว) เป็นเหตุให้โหหยองฆ่าตัวตายในเวลาต่อมา

 ประวัติช่วงต้น 
โหหยองเป็นชาวอำเภอเซียงเซียง (襄鄉縣 เซียงเซียงเซี่ยน) เมืองลำหยง (南陽郡 หนานหยางจฺวิ้น) ในมณฑลเกงจิ๋ว (荊州 จิงโจว) ซึ่งปัจจุบันคือนครเจ่าหยาง (棗陽市 เจ่าหยางชื่อ) มณฑลหูเป่ย์ (湖北)(何顒字伯求，南陽襄鄉人也。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 67.

 ถูกเนรเทศ 

 รับราชการในราชสำนัก 

 เสียชีวิต 

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
 เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
 ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). โฮ่วฮั่นชู.
 ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2

หมวดหมู่:บุคคลช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ข้าราชการของราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในยุคราชวงศ์ฮั่น