หลี่ หรง

หลี่ หรง (; 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1920 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักภาษาศาสตร์ชาวจีนที่เป็นที่รู้จักจากผลงานในด้านวิทยาภาษาถิ่นจีน
เขาเป็นผู้อำนวยการสถาบันภาษาศาสตร์แห่งสถาบันสังคมศาสตร์จีนตั้งแต่ ค.ศ. 1982 ถึง 1985
และบรรณาธิการแผนที่ภาษาของจีน กับ Great Dictionary of Modern Chinese Dialects ดัดแปลงจากบทความไว้อาลัยใน Fangyan 2003 (2): 97–107.

หลี่ หรงเกิดที่อำเภอเวินหลิง มณฑลเจ้อเจียง
ใน ค.ศ. 1939 เขาเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเซาท์เวสต์แอสโซซิเอเต็ดที่คุนหมิง โดยศึกษาวรรณคดีจีน
ใน ค.ศ. 1943 เขาได้ศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่สถาบันภาษามหาวิทยาลัยปักกิ่ง ซึ่งในขณะนั้นตั้งอยู่ที่คุนหมิง
วิทยานิพนธ์ระดับปริญญาโทของเขา คือการศึกษาระบบคู่มือการออกเสียงฝ่านเชี่ย ในเชี่ย-อฺวิ่น พจนานุกรมเสียงสัมผัสในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ได้รับการตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1952
ในผลงานนี้ เขาแสดงให้เห็นว่า "ตัวแบ่ง"ลึกลับของตารางสัมผัสอันหลังสะท้อนรูปแบบการกระจายในเชี่ย-อฺวิ่น

หลี่ หรง ก่อตั้งวารสารภาษาถิ่นจีน Fangyan ใน ค.ศ. 1979 และทำหน้าที่เป็นบรรณาธิการ
เขาเป็นผู้นำทีมจากสถาบันแห่งสังคมศาสตร์จีนร่วมมือกับสถาบันมนุษยศาสตร์ออสเตรเลีย เพื่อจัดทำแผนที่ภาษาของจีน ใน ค.ศ. 1987
แผนที่นี้จัดทำขึ้นตามการจำแนกภาษาจีนที่ปรับปรุงใหม่ของหลี่ โดยแยกกลุ่มภาษาจิ้น ฮุย และผิงฮว่าออกจากกัน
แม้ว่าการจำแนกประเภทนี้จะได้รับการยอมรับจากผู้ทำงานจำนวนมาก แต่ก็ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่
หลี่ยังเป็นบรรณาธิการบริหารของ Great Dictionary of Modern Chinese Dialects ประกอบด้วยคำอธิบายถึง 42 รูปแบบจากสถานที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศจีน

 ผลงานที่เลือก 





 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยปักกิ่ง