สึกาวาระ โนะ มิจิซาเนะ

สึกาวาระ โนะ มิจิซาเนะ ( หรือ คังโก ({{nihongo|菅公|Kankō|) เป็นนักวิชาการ กวี และนักการเมืองในยุคเฮอัง ได้รับการยอมรับว่าเป็นกวีที่เยี่ยมยอด โดยเฉพาะในการประพันธ์กวี วากะ และ กันชิ ปัจจุบันได้รับการนับถือในศาสนาชินโตให้เป็นเทพเจ้าแห่งการเรียนรู้ เท็นมังเท็นจิง ( หรือเรียกย่อว่า เท็นจิง) มิจิซาเนะ, ไทระ โนะ มาซากาโดะ และ จักรพรรดิซูโตกุ ถือว่าเป็น “สามองเรียวที่ยิ่งใหญ่ของญี่ปุ่น”

มิจิซาเนะมีตำแหน่งมากมายในราชสำนักในเวลานั้นและเป็นผู้ที่จักรพรรดิอูดะไว้วางใจ หลังจักรพรรดิอูดะสละราชบัลลังก์ ตำแหน่งของมิจิซาเนะเริ่มสั่นคลอน และในปร 901 เขาถูกคู่แข่งทางการเมืองฟูจิวาระ โนะ โทกิฮิระ กล่าวโทษและถูกลดระดับขุนนางลงเป็นตำแหน่งเล็ก ไปประจำที่ดาไซฟู ในจิกุเซ็ง ที่ซึ่งทั้งเขาและครอบครัวถูกขับไล่ออกจากนครหลวงเกียวโตไป เขาเสียชีวิตที่นั่นไม่นานในปี 903 ไม่นานหลังมิจิซาเนะเสียชีวิต เกิดฟ้าผ่าใหญ่ที่พระราชวังหลวงในเกียวโต ขุนนางระดับสูงหลายคนที่มีส่วนในการขับไล่เขาบาดเจ็บหรือเสียชีวิต นอกจากนี้ยังเกิดโรคห่าระบาดและภัยแล้ง ตามด้วยบุตรของจักรพรรดิไดโงะเสียชีวิต โถงใหญ่ ชิชินเด็ง (shishinden) ของพระราชวังหลวงเกียวโตถูกฟ้าผ่าหลายครั้ง และเกียวโตเกิดพายุและห่าฝนต่อกันหลายสัปดาห์ สำนักพระราชวังเชื่อว่าทั้งหมดนี้เกิดจากดวงวิญญาณอาฆาตของมิจิซาเนะ และสร้างศาลเจ้าชินโตคิตาโนะเท็นมังกูขึ้นในเกียวโตเพื่อบูชามิจิซาเนะและให้วิญญาณของเขาสงบลง จนท้ายที่สุดกลายมาเป็น คามิ แห่งการศึกษา

ปัจจุบันในประเทศญี่ปุ่นมีศาลเจ้าชินโตบูชามิจิซาเนะมากมาย และมิจิซาเนะกลายมาเป็นหนึ่งในตัวอย่างสำคัญที่น่าสนใจของการแปรสภาพของวิญญาณในญี่ปุ่น จากดวงวิญญาณที่มีความอาฆาตแค้น (องเรียว หรือ โกเรียว) กลายมาเป็นเทพเจ้าที่มีผู้คนนับถือผ่านกระบวนการชำระล้างทางพิธีกรรมและการให้ยศหลังเสียชีวิต

อ้างอิง

หมวดหมู่:เทพเจ้าในศาสนาชินโต
หมวดหมู่:ขุนนางญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ยุคเฮอัง