ขนนก

ขนนก () คือเนื้อเยื่อชั้นนอกที่เจริญเติบโตเป็นชั้นหนังกำพร้า ซึ่งก่อตัวเป็นชั้นนอกที่โดดเด่น ทั้งในนกและไดโนเสาร์ประเภทไม่ใช่นกบางชนิด รวมถึงอาร์โคซอร์ชนิดอื่น ๆ ขนนกเป็นโครงสร้างระบบผิวหนังที่ซับซ้อนที่สุดที่พบในสัตว์มีกระดูกสันหลัง และเป็นตัวอย่างของวิวัฒนาการอันซับซ้อน ขนนกเป็นหนึ่งในลักษณะเฉพาะที่ทำให้นกในปัจจุบันแตกต่างจากสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น ๆ

แม้ว่าขนนกจะปกคลุมบริเวณส่วนใหญ่ของร่างกายนก แต่ก็เกิดขึ้นจากบางบริเวณที่มีรูปร่างชัดเจนบนผิวหนังเท่านั้น ขนนกมีประโยชน์ในการบิน เป็นฉนวนกันความร้อน และกันน้ำได้อีกด้วย นอกจากนั้น สีสันของขนนกยังช่วยในเรื่องการสื่อสารและการพรางตัวด้วย

มนุษย์ใช้ขนนกในกิจกรรมหลายอย่างไม่ว่าจะเป็นในเรื่องการประยุกต์ใช้ วัฒนธรรม และศาสนา ขนนกมีสัมผัสที่นุ่มนวลและสามารถดักจับความร้อนได้ดีเยี่ยม บางครั้งขนนกถูกใช้ในผ้าปูที่นอนชั้นสูง โดยเฉพาะหมอน ผ้าห่ม และฟูก และยังถูกใช้เป็นสิ่งบรรจุสำหรับเสื้อผ้าในฤดูหนาวและผ้าปูที่นอนกลางแจ้ง เช่น เสื้อโคตแบบผ้านวมและถุงนอน ขนอ่อนของห่านและไอเดอร์มีคุณสมบัติฟูและพองตัวได้ดี และยังสามารถขยายตัวจากสถานะบีบอัดเพื่อดักจับและกักเก็บอากาศจำนวนมากไว้ภายในได้ ขนนกของนกขนาดใหญ่ (โดยเฉพาะห่าน) ถูกนำมาใช้ทำปากกาขนนก ในอดีต การล่านกเพื่อนำขนนกมาประดับตกแต่งได้ทำให้สัตว์บางชนิดใกล้สูญพันธุ์และมีส่วนทำให้สัตว์ชนิดอื่น ๆ สูญพันธุ์ด้วย ปัจจุบันขนนกที่ใช้ในแฟชั่น รวมทั้งเครื่องประดับศีรษะและเสื้อผ้าทหารได้มาจากการเลี้ยงสัตว์ปีก เช่น ไก่ ห่าน ไก่งวง ไก่ฟ้า และนกกระจอกเทศ โดยขนนกจากสัตว์เหล่านี้จะถูกย้อมสีและปรับแต่งเพื่อให้ดูสวยงามยิ่งขึ้น เนื่องจากขนนกจากสัตว์ปีกมักจะมีสีหมองลงเมื่อเทียบกับขนนกของนกป่า

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ผลิตผลจากสัตว์