ฮึยช็อน

ฮึยช็อน เป็นนครทางตอนใต้ของจังหวัดชากัง ประเทศเกาหลีเหนือ  มีประชากร 168,180 คน (ข้อมูล ค.ศ. 2008)

 ประวัติศาสตร์ 
ภูมิภาคโดยรอบของนครแห่งนี้กลายเป็นอำเภอฮึยช็อนใน ค.ศ. 1896 เดิมทีเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดพย็องอันเหนือในสมัยอาณานิคมญี่ปุ่น อำเภอนี้แต่เดิมถูกแบ่งออกเป็น 9 มย็อน และ 35 ทงในช่วงเวลาที่มีการตั้งจังหวัดจากังที่สร้างขึ้นใหม่ในเดือนมกราคม ใน ค.ศ. 1947 แต่ส่วนหนึ่งของภูมิภาคทางตะวันออกของอำเภอได้แยกตัวออกจากเขตการปกครองเพื่อจัดตั้งเป็นอำเภอทงชิน ใน ค.ศ. 1952 ต่อมาในเดือนตุลาคม ใน ค.ศ. 1967 อำเภอได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นนคร เดิมทีฮึยช็อนเคยเป็นเพียงหมู่บ้านขนาดเล็ก ตั้งแต่สงครามเกาหลีและการหลั่งไหลเข้ามาของการลงทุนจากรัฐบาล นครนี้ได้กลายเป็นฐานการผลิตอิเล็กทรอนิกส์และเครื่องจักรสำหรับประเทศเกาหลีเหนือ ภูมิภาคนี้ได้รับผลกระทบเป็นพิเศษจากทุพภิกขภัยในเกาหลีเหนือช่วงทศวรรษ 1990 ปัจจุบัน ฮคยช็อนเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยการโทรคมนาคมหลักของประเทศเกาหลีเหนือ

 การแบ่งเขตการปกครอง 
ฮึยช็อนแบ่งออกเป็น 21 ย่าน (ทง) และ 12 หมู่บ้าน (รี):

 ย่านชีชิน
 ย่านช็อนพย็อง
 ย่านช็อนชิน
 ย่านช็องช็อน
 ย่านช็องฮา
 ย่านช็องนย็อน
 ย่านฮูพย็อง 1
 ย่านฮูพย็อง 2
 ย่านคัลกล
 ย่านคัลฮย็อน
 ย่านคึมซัน
 ย่านแมบง
 ย่านนัมช็อน
 ย่านพุงซัน
 ย่านพย็องว็อน
 ย่านชินฮึง
 ย่านซลโมรู ย่านซอมุน
 ย่านแทฮึง
 ย่านย็อกช็อน
 ย่านย็อกพย็อน
 หมู่บ้านชังพย็อง
 หมู่บ้านช็องซัง
 หมู่บ้านคุกซ็อง
 หมู่บ้านควันแด
 หมู่บ้านมาซ็อล
 หมู่บ้านมย็องแด
 หมู่บ้านนัมชิล
 หมู่บ้านพูฮึง
 หมู่บ้านรยูจัง
 หมู่บ้านซังซอ
 หมู่บ้านซงจี
 หมู่บ้านทงมุล

 การขนส่ง 
ฮึยช็อนได้รับบริการโดยทางด่วนสู่เปียงยางและโดยทางรถไฟสายมันโพ

ฮึยช็อนมีเส้นทางรถไฟฟ้าล้อยางระยะทาง  ซึ่งได้ทรุดโทรมลงภายใน ใน ค.ศ. 2015 แต่ได้รับการบูรณะในเวลาต่อมา โดยได้รับรถไฟฟ้าล้อรางรุ่นช็อลลีมา-321 (Chollima-321) ใหม่ใน ค.ศ. 2019 หรือ 2020

 เศรษฐกิจ 
อุตสาหกรรมหลักคือการผลิตยานยนต์และเครื่องจักร รวมถึงโรงงานเครื่องมือกลฮึยช็อน โรงงานปั่นไหมฮึยช็อน และโรงงานเครื่องแก้วเนื้อแข็งฮึยช็อน ด้วยทำเลที่ตั้งทางยุทธศาสตร์ในเขตที่ราบสูงตอนใน ฮึยช็อนจึงเป็นแหล่งผลิตยุทธภัณฑ์อีกด้วย

โรงงานเครื่องมือกลฮึยช็อน
บรรษัทการค้าเครื่องจักรทั่วไปแห่งประเทศเกาหลี (Korea General Machinery Trading Corporation) เป็นผู้ดำเนินงานโรงงานเครื่องมือกลฮึยช็อน ซึ่งเป็นผู้ผลิตเครื่องมือกลหนักของรัฐบาลเกาหลีเหนือเพื่อใช้ภายในประเทศและเพื่อการส่งออก (แม้การส่งออกส่วนใหญ่จะถูกระงับโดยการคว่ำบาตรของสหประชาชาติก็ตาม)

กลุ่มโรงงานก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1955 และมีส่วนร่วมในกระบวนการผลิตเครื่องมือกล ได้แก่ การผลิตเหล็กกล้า การหล่อ การแปรรูป การประกอบ การทาสี และการบรรจุ ผลิตภัณฑ์ถูกผลิตขึ้นทั้งในระบบการผลิตแบบต่อเนื่องและแบบจำนวนน้อย ผลผลิตเครื่องมือกลที่มีความแม่นยำประกอบด้วยเครื่องเจียระไนร่องเพลาหลากหลายประเภทและเครื่องกลึงอุตสาหกรรม

การตั้งนิคมอุตสาหกรรมแห่งนี้ได้รับการหารือเป็นครั้งแรกในการประชุมคณะกรรมการกลางพรรคแรงงานเกาหลีเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1951 คิม อิล-ซ็อง กล่าวว่า "ในระหว่างสงคราม ข้าพเจ้าได้เรียนรู้บทเรียนอันนองเลือดว่าเราควรผลิตยุทธภัณฑ์และอาวุธของเราเอง ข้าพเจ้ารู้สึกอย่างยิ่งว่าเราต้องมีอุตสาหกรรมสร้างเครื่องจักรที่มั่นคงด้วยวิสัยทัศน์ที่กว้างไกล" มีสองสถานที่ที่ถูกอ้างถึงเพื่อวัตถุประสงค์นี้คือต็อกช็อนและฮึยช็อน

เมื่อสร้างเสร็จ โรงงานแห่งนี้กลายเป็นต้นแบบสำหรับอุตสาหกรรมการสร้างเครื่องจักรของประเทศ โรงงานเครื่องจักรที่สร้างขึ้นในแทอัน รักว็อน ต็อกช็อน รยงซ็อง คูซ็อง และส่วนอื่น ๆ ของประเทศถูกสร้างขึ้นตามต้นแบบของฮึยช็อน ตามตัวเลขของรัฐบาลสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีที่น่ากังขา (ข้อมูล ณ ค.ศ. 1998) อุตสาหกรรมการสร้างเครื่องจักรในเกาหลีเหนือเพิ่มขึ้น 1,690 เท่าเมื่อเทียบกับตัวเลขก่อนการปลดปล่อย และการพึ่งพาตนเองในด้านเครื่องจักรสูงถึงร้อยละ 98 แล้ว
โรงงานปั่นไหมฮึยช็อน
โรงงานปั่นไหมฮึยช็อนเป็นโรงงานของรัฐที่ผลิตเส้นไหมซึ่งมีชื่อเสียงในฐานะของดีประเทศเกาหลีมาแต่โบราณ งานก่อสร้างอาคารเสร็จสมบูรณ์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1988 โดยสร้างขึ้นบนฝั่งแม่น้ำช็องช็อน

ทีมงานที่รับผิดชอบกระบวนการเริ่มต้นของการผลิตเส้นไหมจะคัดแยกดักแด้และนำดักแด้ที่เน่าเสียออก คำสั่งจากรัฐบาลนั้นเข้มงวดมาก ทีมงานต้มดักแด้และทีมงานสาวไหมต้องพยายามเพิ่มการผลิตเส้นไหม ช่างเครื่องของทีมงานต้มดักแด้ต้อง "เพิ่มอัตราการใช้ประโยชน์จริง" โดยการควบคุมอุณหภูมิในการต้มดักแด้อย่างมีเหตุผล

ที่โรงงานสาวไหม คนงานที่รับผิดชอบการหาปลายเส้นใยดักแด้ต้องตรวจสอบปลายเส้นใยดักแด้ทั้งหมดเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีการสูญเสีย คนงานสาวไหมต้องรับผิดชอบหม้อต้มจำนวนมาก และต้องบรรลุเป้าหมายโดย "การยกระดับทางเทคโนโลยี" และผลิตให้เกินแผนการผลิตรายเดือน

เส้นไหมยี่ห้อช็องช็อนกัง (Chongchongang) ถูกส่งออกไปยังหลายประเทศ แม้การคว่ำบาตรของสหประชาชาติจะทำให้การค้าไหมเป็นอัมพาตในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา
โรงงานเครื่องแก้วเนื้อแข็งฮึยช็อน
โรงงานเครื่องแก้วเนื้อแข็งฮึยช็อนประกอบด้วยอาคารหลักและอาคารเสริมบนพื้นที่ประมาณ 12,000 ตารางเมตร สามารถผลิตเครื่องแก้วชนิดต่าง ๆ ได้มากกว่าสิบล้านชิ้นต่อปี

โรงงานแห่งนี้มีเตาหลอมแก้ว เครื่องอัดพลาสติก เครื่องพลาสติกแรงเหวี่ยง และวัตถุดิบจำนวนมาก

โรงงานผลิตเครื่องแก้วประเภทต่าง ๆ สำหรับใช้ในครัวเรือน ซึ่งจะถูกส่งไปยังครัวเรือนในเปียงยาง จังหวัดลากัง และส่วนอื่น ๆ ของประเทศ

 ไฟฟ้าพลังน้ำ 
ฮึยช็อนประกอบด้วยโรงไฟฟ้าพลังน้ำขนาดเล็กจำนวนหนึ่งที่ตั้งอยู่โดยรอบ (ฮึยช็อนหมายเลข 2) ซึ่งก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนเมษายน ค.ศ. 2012 เร็วกว่ากำหนดการเดิมถึง 7 ปี วัตถุประสงค์หลักคือเพื่อจ่ายกระแสไฟฟ้าที่เสถียรให้แก่เปียงยาง (175 กิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงใต้) โดยมีกำลังการผลิตไฟฟ้าประมาณ 300 เมกะวัตต์ไฟฟ้า (MWe)

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 มีรายงานว่าสถานีไฟฟ้าฮึยช็อนหมายเลข 2 มีปัญหาทางโครงสร้างอย่างรุนแรงและมีการรั่วไหล ปัญหาดังกล่าวมีขนาดใหญ่มากจนทำให้ในปัจจุบันเปียงยางได้รับกระแสไฟฟ้าเพียง 5 ชั่วโมงต่อวัน ตามรายงานของวิทยุเอเชียเสรี (Radio Free Asia) วิทยุต่อต้านคอมมิวนิสต์ที่ดำเนินการโดยสหรัฐ ระบุว่า "มีเพียงสถานีเชิดชูตระกูลคิม อพาร์ตเมนต์เจ้าหน้าที่พรรคส่วนกลาง โรงแรมโครยอ [สูง 43 ชั้น] และ [โครงการพัฒนาที่อยู่อาศัยใหม่] ถนนชังจ็อนเท่านั้นที่มีไฟฟ้าใช้ตลอด 24 ชั่วโมง ส่วนเขตพื้นที่ซึ่งประชาชนทั่วไปอาศัยอยู่สามารถใช้ไฟฟ้าได้เพียง 5 ชั่วโมงต่อวัน"

แหล่งข่าวเกาหลีใต้ โชซ็อนอิลโบ (The Chosun Ilbo) ยังรายงานด้วยว่าเมื่อคิม จ็อง-อิลทราบถึงปัญหาดังกล่าว เขาโกรธจัดและสั่งลงโทษผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างรุนแรง และต่อมาได้เสียชีวิตจากอาการหัวใจวายอันเป็นผลสืบเนื่องมาจากเหตุการณ์นี้

 ภูมิอากาศ 
ฮึยช็อนมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: Dwa)

 ดูเพิ่ม 
เขตการปกครองของประเทศเกาหลีเหนือ
ภูมิศาสตร์เกาหลีเหนือ

 อ้างอิง 

 Panorama Korea, Foreign Language Publishing House, Pyongyang, 1999.

 อ่านเพิ่ม 
Dormels, Rainer. North Korea's Cities: Industrial facilities, internal structures and typification. Jimoondang, 2014. 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

Foreign Trade
City profile of Huichon 

หมวดหมู่:นครในจังหวัดชากัง