การย้ายถิ่นของมนุษย์

การย้ายถิ่นของมนุษย์ () คือการเคลื่อนย้ายผู้คนจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง โดยมีเจตนาที่จะตั้งถิ่นฐาน ณ สถานที่หรือภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ใหม่ ไม่ว่าจะเป็นการตั้งถิ่นฐานแบบถาวรหรือชั่วคราว การเคลื่อนย้ายนี้มักจะเกิดขึ้นในระยะทางไกลและข้ามประเทศหนึ่งไปยังอีกประเทศหนึ่ง (การย้ายถิ่นภายนอก) อย่างไรก็ตาม การย้ายถิ่นภายใน (ภายในประเทศเดียว) เป็นรูปแบบหลักของการย้ายถิ่นของมนุษย์ในระดับโลกWorld Migration Report

การย้ายถิ่นมักจะเชื่อมโยงกับทุนมนุษย์ที่ดีขึ้นทั้งในระดับบุคคลและครัวเรือน และกับการเข้าถึงเครือข่ายการย้ายถิ่นที่ดีขึ้น ซึ่งเอื้อต่อความเป็นไปได้ในการเคลื่อนย้ายครั้งที่สอง การย้ายถิ่นมีศักยภาพสูงในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของมนุษย์ และบางงานวิจัยก็ยืนยันว่าการย้ายถิ่นเป็นเส้นทางที่ตรงที่สุดในการหลุดพ้นจากความยากจน อายุก็มีความสำคัญเช่นกันทั้งในการย้ายถิ่นเพื่อการทำงานและไม่ใช่เพื่อการทำงาน ผู้คนอาจย้ายถิ่นในฐานะปัจเจกบุคคล ในหน่วยครอบครัวหรือในกลุ่มขนาดใหญ่ การย้ายถิ่นมีรูปแบบหลักอยู่สี่รูปแบบ ได้แก่ การบุกครอง การพิชิต การยึดเป็นอาณานิคม และการย้ายถิ่นเข้า/ออกประเทศ

บุคคลที่ต้องย้ายออกจากบ้านเนื่องจากการโยกย้ายประชากร (เช่น ภัยธรรมชาติหรือความไม่สงบในสังคม) อาจถูกเรียกว่า ผู้พลัดถิ่น หรือหากยังคงอยู่ในประเทศบ้านเกิด ก็จะถูกเรียกว่า ผู้พลัดถิ่นภายในประเทศ (internally-displaced persons) ส่วนบุคคลที่หลบหนีไปยังประเทศอื่นเนื่องจากการประหัตประหารทางการเมือง ศาสนา หรือการประหัตประหารประเภทอื่น ๆ ในประเทศบ้านเกิด สามารถยื่นคำร้องอย่างเป็นทางการเพื่อขอที่พักพิงในประเทศที่ตนไปอาศัยอยู่ได้ บุคคลเหล่านี้มักถูกเรียกว่า ผู้ขอลี้ภัย (asylum seekers) หากคำร้องได้รับการอนุมัติ สถานะทางกฎหมายของบุคคลเหล่านั้นก็จะเปลี่ยนไปเป็นผู้ลี้ภัย (refugees)

อ้างอิง

หมวดหมู่:การอพยพของมนุษย์
หมวดหมู่:มานุษยวิทยา
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์ประชากร
หมวดหมู่:ประชากรศาสตร์
หมวดหมู่:พงศาวลีวิทยาพันธุศาสตร์