เอมานูเอลา เซตตี การ์ราโร

เอมานูเอลา เซตตี การ์ราโร (; ; 9 ตุลาคม ค.ศ. 1950 – 3 กันยายน ค.ศ. 1982) เป็นพยาบาลชาวอิตาลี และเป็นภรรยาของนายพล การ์โล อัลแบร์โต ดัลลา กีเอซา โดยไม่ถึงสองเดือนหลังจากการแต่งงาน เธอก็ตกเป็นเหยื่อของกลุ่มมาเฟียซิซิลีในการสังหารหมู่ที่วีอาการีนี ซึ่งได้สังหารสามีของเธอและโดเมนีโก รุสโซ ผู้เป็นเจ้าหน้าที่คุ้มกัน

 ชีวิต 
เธอเกิดที่บอร์โกเซเซีย ในจังหวัดแวร์เชลลี แคว้นปีเยมอนเต เมื่อ ค.ศ. 1950 ในครอบครัว "ชนชั้นกระฎุมพีที่มีศีลธรรม" ชาวมิลาน ซึ่งเอมานูเอลาได้ดำเนินชีวิตตามพันธกิจมารดาและสำเร็จการศึกษาเป็นพยาบาลอาสาสมัครของกาชาดอิตาลี เธอได้ให้บริการพิเศษที่โรงพยาบาลทหารในมิลานและห้องผ่าตัดของสถาบันศัลยพยาธิวิทยาแห่งมหาวิทยาลัยมิลาน โดยเอมานูเอลามีพี่ชายสองคนคือปาโอโล จูเซปเป ซึ่งเป็นแพทย์ และโจวันนี มารีอา ซึ่งเป็นพ่อค้าผลงานศิลปะ เธอได้กลายเป็นภรรยาของนายพลการาบีนีเอรีและเจ้าเมืองปาแลร์โม การ์โล อัลแบร์โต ดัลลา กีเอซา (ซึ่งเป็นหม้ายตั้งแต่ ค.ศ. 1978) เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1982 หลังจากที่ดัลลา กีเอซา ลังเลใจอยู่หลายครั้งเนื่องจากอายุที่ห่างกัน (30 ปี) และก็สามารถเอาชนะได้ด้วยความมุ่งมั่นของเอมานูเอลาเท่านั้น ส่วนพิธีแต่งงานได้จัดขึ้นอย่างเป็นส่วนตัวในโบสถ์เล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่เขตอีวาโน-ฟราเชนา จังหวัดเตรนโต โดยในช่วงไม่กี่เดือนที่เธอใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองปาแลร์โม เธอเป็นคนเดียวที่นายพลเจ้าเมืองอยู่เคียงข้าง

 การเสียชีวิต 


ในเย็นวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1982 เวลา 21:15 น. เอมานูเอลาขับรถยนต์เอาโตบีอันกี อา112 โดยมีสามีของเธอนั่งอยู่ข้าง ๆ จากนั้นได้มีการพบศพของทั้งคู่ถูกยิงหลายนัด โดยที่นายพลโอบกอดเธอไว้เพื่อพยายามปกป้องเธอด้วยร่างกายของเขาเอง จากการวิเคราะห์เหตุการณ์ เธอถูกยิงในเหตุการณ์ยิงจากรถยนต์ที่วิ่งผ่านไป โดยฆาตกรชื่ออันโตนีโอ มาโดเนีย สมาชิกแก๊งมาเฟียกอร์เลโอเนซี ซึ่งยิงเธอและสามีด้วยปืนเอเค-47 จากฝั่งผู้โดยสารของรถบีเอ็มดับเบิลยู 520 ที่ขับโดยกาโลเจโร กันชี และแม้ว่าเธอจะไม่ใช่เหยื่อหญิงคนแรกของมาเฟียในเวลานั้น แต่การเสียชีวิตของเธอได้กระตุ้นให้เกิดการไตร่ตรองถึงวิวัฒนาการของการปฏิบัติของมาเฟีย ซึ่งได้ละทิ้งกฎ "อันทรงเกียรติ" ที่ไม่ฆ่าผู้หญิงไปแล้ว ต่อมา เธอได้รับการฝังเคียงข้างสามีของเธอที่เมืองปาร์มา ส่วนรถอา112 นั้นได้รับการเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ของเมืองโวเกรา

 สิ่งสืบเนื่อง 
เธอได้รับเกียรติให้ได้รับเหรียญทองกิตติคุณจากกาชาดอิตาลี (Medaglia d'oro al merito della Croce Rossa Italiana) และเหรียญกิตติคุณด้านสาธารณสุข (Medaglia al merito della sanità pubblica) รวมถึงโรงเรียนและสถานพยาบาลหลายแห่งทั่วประเทศอิตาลีได้รับการตั้งชื่อตามเธอAntonia Setti Carraro, Memorie di una Crocerossina, Milano, Mursia, 1982Antonia Setti Carraro, Ricordi, Emanuela?, Milano, Rizzoli, 1983Luigi Càstano, Emanuela dalla Chiesa Setti Carraro: una crocerossina secondo il Vangelo, Torino, Editrice Elle di Ci, 1993, 200 pp Renate Siebert, Secrets of Life and Death: Women and the Mafia, Verso editore, 1996, 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 


หมวดหมู่:พยาบาลชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นางพยาบาลชาวอิตาลี