ชาวบาตักกาโร

กาโร (อักษรโรมัน: Karo) หรือ บาตักกาโร เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ย่อยของชาวบาตัก ที่มีพื้นเพอยู่ใน ตานะฮ์กาโร (ดินแดนชาวกาโร) ในจังหวัดสุมาตราเหนือบนเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย ดินแดนชาวกาโรประกอบด้วยเขตการปกครอง อำเภอกาโรและพื้นที่เคียงในเขตอำเภออาเจะฮ์ตะวันออกเฉียงใต้, อำเภอลังกัต, อำเภอดาอีรี, อำเภอซีมาลูงุน และ อำเภอเดอลีเซอร์ดัง นอกจากนี้ ทั้งนครบินจาอี และ เมอดัน ล้วนมีประชากรชาวกาโรอยู่อย่างมีนัยสำคัญ

ในพื้นที่ตานะฮ์กาโรประกอบด้วยภูเขาไฟสำคัญสองแห่ง คือ เชาซีนาบุง ซึ่งปะทุครั้งแรดในรอบ 400 ปีไปเมื่อปี 2010 และ เขาซีบายัก

ดินแดนของชาวกาโรถูกเจ้าอาณานิคมชาวดัตช์เข้ายึดครองในปี 1904 และในปี 1906 ได้เริ่มก่อสร้างถนนไปตามพื้นที่สูงของกาโร ถือเป็นจุดสิ้นสุดสังคมปลีกวิเวกของชาวกาโรที่สูง ในปี 1890 สมาคมมิชชันนารีเนเธอร์แลนด์เข้ามาเผยแผ่ศาสนาและเปลี่ยนศาสนาคนพื้นเมืองไปนับถือศาสนาคริสต์เอวันเจลิก กระนั้นมีผู้เปลี่ยนศาสนาเช่นนั้นไม่มากเนื่องจากศาสนาคริสต์ถูกมองว่าเป็นของเจ้าอาณานิคม และกระทั่งอินโดนีเซียได้เอกราชในปี 1945 ที่ชาวกาโรส่วนใหญ่กลายมารับนับถือศาสนาคริสต์History of Christianity in Indonesia. pp. 569-584.

ในปี 1911 มีโครงการเพาะปลูกพืชจากยุโรปที่เติบโตดีในเขตอากาศเย็นในเมืองเบอรัซตากี ซึ่งต่อมาเติบโตมาเป็นเมืองสำคัญหนึ่งในเขตตานะฮ์กาโร ในขณะที่นอกเขตนี้เข้าไปในแถบชนบทห่างไกลมีรายได้ที่ต่ำกว่า และการเช้าถึงบริการสุขภาพที่จำกัดลง

อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:จังหวัดสุมาตราเหนือ