เคมีระดับซูพราโมเลกุล

เคมีระดับซูพราโมเลกุล () เป็นสาขาหนึ่งของเคมีที่เกี่ยวข้องกับระบบทางเคมีที่ประกอบด้วยโมเลกุลในจำนวนที่แยกเป็นส่วนชัด ความแรงของแรงที่รับผิดชอบต่อการจัดเรียงเชิงพื้นที่ของระบบมีได้ตั้งแต่แรงระหว่างโมเลกุลที่อ่อน ประจุไฟฟ้าสถิต หรือพันธะไฮโดรเจน ไปจนถึงพันธะโคเวเลนต์ที่แข็งแรง โดยมีเงื่อนไขว่าความแรงของการคู่ควบอิเล็กตรอนยังคงมีค่าน้อยเมื่อเทียบกับพารามิเตอร์ด้านพลังงานขององค์ประกอบนั้นๆ แม้ว่าเคมีแบบดั้งเดิมจะมุ่งเน้นไปที่พันธะโคเวเลนต์ แต่เคมีระดับซูพราโมเลกุลจะศึกษาอันตรกิริยาระหว่างโมเลกุลที่ไม่ใช่โคเวเลนต์ที่อ่อนกว่าและย้อนกลับได้ แรงเหล่านี้ประกอบด้วยพันธะไฮโดรเจน โคออร์ดิเนชันโลหะ แรงไม่ชอบน้ำ แรงแวนเดอร์วาลส์ อันตรกิริยาไพ-ไพ และปรากฏการณ์ทางไฟฟ้าสถิต 

แนวคิดสำคัญที่เคมีระดับซูพราโมเลกุลได้พัฒนา ได้แก่ การประกอบตัวเองของโมเลกุล การพับของโมเลกุล การจับโมเลกุล สภาพเข้ากันได้ทางเคมีแบบเจ้าบ้านและผู้อาศัย โครงสร้างโมเลกุลที่เชื่อมต่อกันเชิงกล และเคมีโคเวเลนต์เชิงพลวัต การศึกษาอันตรกิริยานอนโคเวเลนต์มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการทำความเข้าใจกระบวนการทางชีววิทยามากมายที่อาศัยแรงเหล่านี้ในการสร้างโครงสร้างและหน้าที่ ระบบทางชีววิทยามักเป็นแรงบันดาลใจสำหรับการวิจัยระดับซูพราโมเลกุล

อ้างอิง

หมวดหมู่:เคมีระดับซูพราโมเลกุล
หมวดหมู่:เคมี