ซาเลม

ซาเลม (; , Šālēm; , Salḗm) เป็นเมืองในตะวันออกกลางโบราณที่ถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล  คำว่า "ซาเลม" เป็นคำในภาษาฮีบรูที่มีความหมายว่า "สันติภาพ" (มีรากศัพท์เดียวกันกับคำภาษาฮีบรูว่า "ชาโลม" ซึ่งเป็นที่คุ้นเคยมากกว่า ภาษาฮีบรูเป็นภาษาดั้งเดิมในพันธสัญญาเดิม) ตามธรรมเนียมดั้งเดิม ซาเลมถูกระบุว่าคือเมืองเดียวกันกับเยรูซาเล็ม แต่งานวิชาการในยุคปัจจุบันตั้งข้อสงสัยต่อความเชื่อมโยงนี้

ซาเลมถูกกล่าวถึงในความของคัมภีร์ไบเบิลดังต่อไปนี้:

 ปฐมกาล 14:18: "เมลคีเซเดคผู้เป็นทั้งกษัตริย์ซาเลมและปุโรหิตของพระเจ้าผู้สูงสุด ก็นำขนมปังกับเหล้าองุ่นมาให้"ปฐมกาล 14:18.
 สดุดี 76:1–2: "ในยูดาห์ พระเจ้าทรงเป็นที่รู้จัก ในอิสราเอล พระนามของพระองค์ใหญ่ยิ่ง ที่ประทับของพระองค์อยู่ในซาเลม ที่พำนักของพระองค์อยู่ในศิโยน ที่นั่น พระองค์ทรงหักลูกธนูเพลิง ทั้งโล่ ดาบ และยุทธภัณฑ์"สดุดี 76:2.
 ฮีบรู 7:2: "อับราฮัม ก็ถวายทศางค์ จากสิ่งสารพัด แก่เมลคีเซเดค ประการแรก นามของท่านแปลว่า กษัตริย์แห่งความชอบธรรม และประการต่อมา ท่านเป็นกษัตริย์เมืองซาเลม ด้วยซึ่งหมายถึงกษัตริย์แห่งสันติสุข"

หนังสือยูดิธซึ่งเป็นคัมภีร์อธิกธรรมกล่าวถึง "หุบเขาซาเลม"ยูดิธ 4:4

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของเยรูซาเล็ม
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โบราณของเยรูซาเล็ม
หมวดหมู่:เมืองในโทราห์