การสะบัดแบบสแกนดิเนเวีย

การสะบัดแบบสแกนดิเนเวีย () เป็นเทคนิคที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในการแข่งรถบนน้ำแข็งและการแข่งขันแรลลี่ เทคนิคนี้ทำให้เกิดการโอเวอร์สเตียร์โดยใช้การถ่ายเทน้ำหนักเพื่อพารถผ่านโค้งพร้อมกับการลดความเร็ว

 ที่มาของชื่อ 
นักขับรถแข่งแรลลี่ชาวสแกนดิเนเวียทำให้เทคนิคนี้เป็นที่นิยมตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 โดยคำว่า "flick" มาจากเทคนิคการ "สะบัด" ล้อไปในทิศทางตรงข้ามกับการเลี้ยวเพื่อสร้างโมเมนตัมเชิงมุม

 เทคนิค 
เมื่อเข้าโค้งจาก "ด้านใน" คนขับจะหักพวงมาลัยอย่างรวดเร็วไปทางด้านนอกของโค้ง จากนั้นยกเท้าออกจากคันเร่งและเหยียบเบรกเบา ๆ การทำเช่นนี้จะทำให้เกิดการถ่ายเทน้ำหนักที่ทำให้รถหมุนไปทางด้านนอกของโค้ง จากนั้นหักพวงมาลัยเข้าโค้งและปล่อยแป้นเบรกพร้อมกับเหยียบคันเร่งเต็มที่ จะทำให้รถหมุนเข้าโค้ง เมื่อใกล้จะออกจากโค้ง คนขับอาจหักพวงมาลัยสวนทางพร้อมกับยกเท้าออกจากคันเร่ง และเหยียบคันเร่งอีกครั้งตามความจำเป็นเพื่อรักษามุมออกที่ถูกต้อง ทั้งหมดนี้เพื่อควบคุมการโอเวอร์สเตียร์ เทคนิคนี้จะทำให้รถเข้าในแนวเพื่อออกจากโค้งได้อย่างถูกต้องพร้อมกับรักษาโมเมนตัมไว้

 การใช้งานในปัจจุบัน 
นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 รถยนต์ส่วนใหญ่ที่ผลิตออกมาเป็นระบบขับเคลื่อนล้อหน้า ซึ่งมีแนวโน้มที่จะเกิดอาการอันเดอร์สเตียร์ ทำให้รถมีความเสถียรที่ความเร็วสูง แต่ต้องใช้การบังคับเลี้ยวที่มากขึ้นเมื่อใกล้ถึงขีดจำกัดของการยึดเกาะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนพื้นผิวที่มีการยึดเกาะต่ำ ผู้ขับขี่ที่มีทักษะสามารถใช้การบังคับเลี้ยวที่คล้ายกับการเลี้ยวแบบสแกนดิเนเวียนฟลิคได้ แม้ว่าจะใช้การบังคับเลี้ยวที่น้อยกว่าและควบคุมการลื่นไถลที่อาจเกิดขึ้นได้โดยใช้การบังคับเลี้ยวสวนทาง นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2010 รถยนต์ไฟฟ้าหลายรุ่นได้กลับมาใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหลัง สิ่งนี้อาจเปลี่ยนแปลงเทคนิคการขับขี่ที่ใช้ในการแข่งขันอีกครั้ง

ความสามารถของรถในการรับมือกับการเปลี่ยนทิศทางอย่างกะทันหันด้วยความเร็วสูงโดยไม่ลื่นไถลหรือพลิกคว่ำนั้น จะถูกประเมินผ่านการทดสอบที่เรียกว่า "การทดสอบมูส (moose test)" สถานการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อผู้ขับขี่พยายามหลีกเลี่ยงสิ่งกีดขวาง (โดยทั่วไปคือกวางมูส หรือสัตว์ขนาดใหญ่อื่น ๆ ที่อาจปรากฏบนท้องถนน) ในช่องเดินรถของตนเอง แล้วจึงกลับเข้าช่องทางเพื่อหลีกเลี่ยงรถที่วิ่งสวนมา การเลี้ยวหักมุมอย่างรวดเร็วในทิศทางตรงกันข้ามควบคู่กับการยกเท้าออกจากคันเร่ง คือวิธีการทำ "การสะบัดแบบสแกนดิเนเวีย" อย่างแท้จริง เนื่องจากเทคนิคนี้ใช้ที่ความเร็วสำหรับการแข่งขัน จึงไม่ใช่เรื่องปกติที่รถจะเริ่มลื่นไถลขณะขับขี่ด้วยความเร็วปกติบนถนน

เทคนิคนี้มักใช้ในการแข่งรถบนน้ำแข็งในทวีปอเมริกาเหนือและยุโรป (เช่น การแข่งขันแอนดรอสทรอฟี (Andros Trophy)) บนพื้นผิวที่ไม่มั่นคง นักแข่งแรลลี่ในปัจจุบันมักจะใช้การเบรกด้วยเท้าซ้ายเพื่อควบคุมทิศทางในการเข้าโค้งด้วยรถขับเคลื่อนล้อหน้ามากกว่า

 ในวัฒนธรรมสมัยนิยม 
เทคนิคนี้ถูกนำมาใช้ในรายการ ท็อปเกียร์ (Top Gear) เวอร์ชันรีบูตปี ค.ศ. 2002 ซึ่งริชาร์ด แฮมมอนด์ (Richard Hammond) พยายามทำการสะบัดแบบสแกนดิเนเวียขณะเข้าโค้งด้วยรถซูซูกิซุปเปอร์แครี (Suzuki Super Carry) ซึ่งมีเครื่องยนต์วางกลางลำและน้ำหนักเบา ผลลัพธ์ที่ได้คือการพลิกคว่ำที่ไม่น่าประทับใจนัก นอกจากนี้ยังปรากฏในรายการ ท็อปเกียร์ ในตอนที่เจมส์ เมย์ (James May) ฝึกฝนทักษะการแข่งแรลลี่กับมิกา แฮกกิเนน ในป่าและภูมิประเทศที่ปกคลุมไปด้วยหิมะของฟินแลนด์ ยังถูกใช้เป็นชื่อตอนแรกของฤดูกาลที่ 5 ของรายการ เดอะแกรนด์ทัวร์ (The Grand Tour) ในชื่อ A Scandi Flick ตอนดังกล่าวติดตามแฮมมอนด์, เมย์ และแฮกกิเนน ขณะเดินทางผ่านนอร์เวย์ สวีเดน และฟินแลนด์ นอกจากนี้ยังถูกใช้ในรายการ เดอะแกรนด์ทัวร์ ฤดูกาลที่ 2 ตอนที่ 9 ในช่วงคนดังซึ่งเพนน์ จิลเลตต์ จากเพนน์และเทลเลอร์ (Penn & Teller) พยายามทำเทคนิคนี้

ในอนิเมะ อินิเชียล ดี ภาคแรก ทาคูมิ ฟูจิวาระ ตัวเอกของเรื่อง ใช้เทคนิคการสะบัดแบบสแกนดิเนเวียในการเข้าโค้งหลังจากเร่งความเร็วเกินไปในการแข่งขันแบบไม่ได้ตั้งตัว การดริฟต์ครั้งนี้ทำให้คู่แข่งอย่าง เคซูเกะ ทาคาฮาชิ ตกใจและรู้สึกอับอายที่แพ้รถโตโยต้า สปรินเตอร์ ทรูโน เออี86 (Toyota Sprinter Trueno AE86) ฉากนี้กลายเป็นมีมบนอินเทอร์เน็ตด้วย

ภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง 4 ล้อซิ่ง...ซ่าท้าโลก (Cars) ในปี ค.ศ. 2006 ไลท์นิง แม็คควีน ตัวเอกของเรื่อง ได้รับการสอนการสะบัดแบบสแกนดิเนเวีย จากด็อก ฮัดสัน ผู้ซึ่งต่อมากลายเป็นอาจารย์ของเขา

 ดูเพิ่ม 
 ดริฟต์




 อ้างอิง 

หมวดหมู่:เทคนิคการขับขี่