ระบอบราชาธิปไตยในประเทศฝรั่งเศส

ระบอบราชาธิปไตยในฝรั่งเศส เป็นการสนับสนุนการฟื้นฟูระบอบราชาธิปไตยในฝรั่งเศส ซึ่งระบอบดังกล่าวถูกยกเลิกหลังจากที่ฝรั่งเศสพ่ายแพ้ต่อปรัสเซียในปี ค.ศ. 1871 หรืออาจกล่าวได้ก่อนหน้านั้นในปี ค.ศ. 1848 ด้วยการก่อตั้งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 ปัจจุบันขบวนการกษัตริย์นิยมของฝรั่งเศสแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มดังนี้

 พวกเลฌีตีมีสต์สำหรับราชวงศ์บูร์บง
 พวกออร์เลอานิสต์สำหรับราชสกุลสาขาของราชวงศ์ออร์เลอ็องส์และ
 พวกโบนาปาร์ติสต์สำหรับราชวงศ์โบนาปาร์ต

 ประวัติศาสตร์ 
ในประเทศฝรั่งเศส พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 ทรงสละราชสมบัติเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1848 ซึ่งถือเป็นการเปิดทางไปสู่สาธารณรัฐที่ 2 (1848–1852) ซึ่งคงอยู่ไปจนถึงการรัฐประหารของนโปเลียนที่ 3 ในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1851 และการสถาปนาจักรวรรดิที่ 2 (ค.ศ. 1852–1871) ขบวนการนิยมกษัตริย์กลับมาอีกครั้งหลังจากที่ฝรั่งเศสพ่ายแพ้ต่อปรัสเซียในปี ค.ศ. 1870 และคอมมูนปารีสถูกปราบปรามโดยอาดอลฟ์ ตีแยร์จากกลุ่มออร์เลอานิสต์ในปี ค.ศ. 1871 กลุ่มเลฌีตีมีสต์และออร์เลอานิสต์ควบคุมเสียงส่วนใหญ่ในสภาและสนับสนุนปาทริส เดอ มัก มาอง ให้เป็นประธานาธิบดีของรัฐบาลศีลธรรมอันดีของประชาชน

แต่ความดื้อรั้นของอ็องรีแห่งอาร์ตัว ผู้ปฏิเสธที่จะละทิ้งธงขาวและสัญลักษณ์ดอกลิลลี และวิกฤตการณ์ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1877 บีบบังคับให้พวกเลฌีตีมีสต์ละทิ้งเวทีการเมือง ในขณะที่พวกออร์เลอานิสต์ที่มีแนวคิดเสรีนิยมบางส่วน "รวมตัวกัน" เพื่อจัดตั้งสาธารณรัฐที่ 3 (ค.ศ. 1870–1940) อย่างไรก็ตาม เนื่องจากระบอบกษัตริย์และนิกายโรมันคาทอลิกมีความสัมพันธ์เกี่ยวพันกันมายาวนาน ("พันธมิตรของบัลลังก์และแท่นบูชา") ความคิดแบบสาธารณรัฐจึงมักเจือปนด้วยการต่อต้านพระสงฆ์ ซึ่งนำไปสู่ความวุ่นวายในคณะรัฐมนตรีของเอมีล กงบ์ จากพรรคเรดิคัลในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20

ความกังวลเกี่ยวกับระบอบราชาธิปไตยทำให้รัฐบาลฝรั่งเศสฝังทหารนิรนามในสงครามโลกครั้งที่ 1 ที่ประตูชัย เนื่องจากวิหารป็องเตองมีความเกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐ

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ราชาธิปไตยฝรั่งเศส