จักรพรรดินีเซี่ยวหยวนจิง

จักรพรรดินีเซี่ยวหยวนจิง (จีน: 孝淵景皇后; ค.ศ. 1427–ค.ศ. 1507) เป็นจักรพรรดินีในราชวงศ์หมิง ทรงอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิจิงไท่ ประสูติในสกุลหวัง

 พระราชประวัติ 

 รัชศกเซวียนเต๋อ 
พระนางประสูติในปีค.ศ. 1427 ณ กรุงซุ่นเทียน มาจากสกุลหวัง

 รัชศกเจิ้งถ่ง 
ค.ศ. 1445 จักรพรรดิหมิงอิงจงมีพระราชประสงค์ให้หาพระชายาให้กับเจ้าชายเฉิงอ๋อง องค์ชายจู ฉีอวี้ ส่งผลทำให้ในปี ค.ศ. 1449 พระนางจึงได้ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายเฉิงอ๋อง องค์ชายจู ฉีอวี้ และได้รับพระอิสริยยศเป็น"เฉิงหวางเฟย" หรือเจ้าหญิงเฉิง พระชายา 
 รัชศกจิ่งไท่ 

ในปีเดียวกันนั้นเอง จักรพรรดิหมิงอิงจงถูกพวกมองโกลจับไปเป็นเชลย พระพันปีหลวงซางเซิ่งจึงทรงเลือกองค์ชายจู ฉีอวี้ ผู้เป็นพระอนุชาของจักรพรรดิหมิงอิงจง ให้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิจิ่งไท่ จักรพรรดิจึงสถาปนาพระนางเป็นจักรพรรดินี พระนางให้การประสูติพระราชบุตรสองพระองค์ เป็นพระราชธิดาล้วน

ในเดือนพฤษภาคม ปีค.ศ. 1452 จักรพรรดิได้ประกาศให้พระราชโอรสของพระสนมหาง ขึ้นเป็นรัชทายาท สถาปนาพระสนมหางเป็นจักรพรรดินีซู่เซี่ยว พระนางจึงถูกปลดจากจักรพรรดินี  

เมื่อหลังจากถูกถอดจากพระอิสริยยศ พระนางจึงดำรงพระชนม์ชีพอย่างเงียบสงบ ในพระราชวังต้องห้าม  

 รัชศกเทียนซุ่น 
ปี ค.ศ. 1457 พระนางทรงรอด จากการที่พระสนมของจักรพรรดิจิ่งไท่ต้องฆ่าตัวตาย ด้วยเพราะพระนาง เคยทรงช่วยเหลือพระราชบุตรของจักรพรรดิหมิงอิงจงเอาไว้ ซึ่งต่อมาคือจักรพรรดิเฉิงฮว่า ให้หลบหนีจากจักรพรรดิจิ่งไท่Goodrich L. Carington; Fang Chaoying, et al., Dictionary of Ming biography, 1368-1644 . New York: Columbia University Press, 1976. xxi + 1751 s.  (1 vol.) 023103833X (vol. 2)  เหตุนี้เองจักรพรรดิจึงทรงสถาปนาพระนางเป็นเจ้าหญิงเฉิง พระชายา คืนพระอิสริยยศเดิมเมื่อครั้งทรงเป็นพระชายาในเจ้าชายเฉิงอ๋อง

พระนางเป็นที่เคารพอย่างมากสำหรับพระนางโจว และทรงสนิทกับพระนางเฉียนเป็นอย่างยิ่ง ครั้งใดที่มีงานเลี้ยงพระพันปีหลวงเชิ่งเลี่ยฉือโซ่วกับพระนางเฉียนมักมาเชิญพระนางเสมอ

 รัชศกเฉิงฮว่า 
ปี ค.ศ. 1464 จักรพรรดิเฉิงฮว่าเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ ทรงปฏิบัติต่อพระนางด้วยความเคารพ และสำนึกในบุญคุณพระนางเสมอ ทั้งนี้ยังทรงเห็นพระทัยในพระนาง หากจะทรงออกจากพระราชวังต้องห้ามก็มิทราบว่าจะประทับ ณ แห่งหนใด จึงให้พระนางกับองค์หญิงกู่อันพระราชธิดา ประทับอยู่ในพระราชวังต้องห้ามต่อไป

 รัชศกหงจื้อ 
ปี ค.ศ. 1488 จักรพรรดิหงจื้อทรงให้ความเคารพพระนางเช่นเดียวกับจักรพรรดิเฉิงฮว่า แต่พระนางทรงประทับในพระตำหนักเงียบ ๆ ทั้งนี้จักรพรรดิหงจื้อยังทรงพระราชทานที่ดินทั้งหมด 1,250 ไร่ แด่พระนาง โดยในอดีตเป็นที่ดินของจักรพรรดิจิ่งไท่ ผู้เป็นพระราชสวามี《明孝宗敬皇帝實錄》，卷九，弘治元年正月戊午條。 หลังจากนั้น 3 ปี คือปี ค.ศ. 1491 พระราชธิดาพระองค์เดียวที่ทรงพระชนม์ คือองค์หญิงกู่อัน เสด็จสิ้นพระชนม์ลง สร้างความโทมนัสต่อพระนางเป็นที่สุด

 รัชศกเจิ้งเต๋อ 
ปี ค.ศ. 1506 พระนางสิ้นพระชนม์ลง จักรพรรดิเจิ้งเต๋อจึงสถาปนาพระนางขึ้นเป็น จักรพรรดินีเจินฮุ่ย อันเหอจิ่ง (貞惠安和景皇后) พิธีพระศพถูกจัดอย่างยิ่งใหญ่ ในฐานะอดีตจักรพรรดินีแห่งราชวงศ์หมิง ณ สุสานจิ่งไท่ ในสุสานจินซาน และฝังพระศพคู่กันกับจักรพรรดิจิ่งไท่《明武宗毅皇帝實錄》，卷二十三，正德二年二月甲申條。 โดยทรงดำรงพระชนม์ชีพยาวนานถึง 7 รัชศก  อันได้แก่ เซวียนเต๋อ -เจิ้งถ่ง - จิ่งไท่ - เทียนซุ่น - เฉิงฮว่า - หงจื้อ - เจิ้งเต๋อ

 รัชศกหงกวง 
พระนางได้รับการสถาปนาพระสมัญญานามโดยจักรพรรดิหงกวง ขึ้นเป็นจักรพรรดินีเซี่ยวหยวนจิง

 พระเกียรติยศ 

ในรัชสมัยจักรพรรดิเซวียนเต๋อ ( ครองราชย์ ค.ศ.  1425 – ค.ศ. 1435 )
ท่านหญิงหวาง (汪氏; ตั้งแต่ ค.ศ. 1427)
ในรัชสมัยจักรพรรดิเจิ้งถ่ง ( ครองราชย์ ค.ศ.  1435 – ค.ศ. 1449 )
เจ้าหญิงเฉิง พระชายา (郕王妃; ตั้งแต่ ค.ศ. 1445)
ในรัชสมัยจักรพรรดิจิ่งไท่ ( ครองราชย์ ค.ศ.  1449 – ค.ศ. 1457 )
จักรพรรดินี (皇后; ตั้งแต่ 22 กันยายน ค.ศ. 1449)
ในรัชสมัยจักรพรรดิเทียนซุ่น ( ครองราชย์ ค.ศ.  1457 – ค.ศ. 1464 )
เจ้าหญิงเฉิง พระชายา (郕王妃; ตั้งแต่ ค.ศ. 1457) คืนพระอิสริยยศเดิม
ในรัชสมัยจักรพรรดิเจิ้งเต๋อ ( ครองราชย์ ค.ศ.  1505ื– ค.ศ. 1521 )
จักรพรรดินีเจินฮุ่ยอันเหอจิ่ง (贞惠安和景皇后; ตั้งแต่ ค.ศ. 1507)
ในรัชสมัยจักรพรรดิหงกวง (ครองราชย์ ค.ศ. 1644 – ค.ศ. 1645)
จักรพรรดินีเซี่ยวหยวน ซูอี้ เจิ้นฮุ่ย อานเหอ ฟูเทียน กงเชิ่ง จิง (孝淵肅懿貞惠安和輔天恭聖景皇后; ตั้งแต่ ค.ศ. 1644)

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์หมิง