เปคาหิยาห์

เปคาหิยาห์ (, ;  Pəqaḥyā; "พระยาห์เวห์ทรงเปิดดวงตา"; ) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 17 ของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ และเป็นพระราชโอรสของเมนาเฮม เปคาหิยาห์เป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอลลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายจากราชวงศ์กาดี พระองค์ปกครองจากเมืองหลวงสะมาเรีย

เปคาหิยาห์ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ในปี​ที่​ 50 แห่งรัชสมัยของอุสซียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์2 พงศ์กษัตริย์ 15:23 วิลเลียม เอฟ. ออลไบรท์ (William F. Albright) ระบุรัชสมัยของเปคาหิยาห์ไว้ที่ 738–736 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนเอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) ระบุเป็น 742–740 ปีก่อนคริสตกาลEdwin Thiele, The Mysterious Numbers of the Hebrew Kings, (1st ed.; New York: Macmillan, 1951;  2d ed.; Grand Rapids: Eerdmans, 1965; 3rd ed.; Grand Rapids: Zondervan/Kregel, 1983). , 9780825438257. p. 217

หนังสือพงศ์กษัตริย์ระบุว่าเปคาหิยาห์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ พระองค์ยังคงดำเนินวิถีตามแบบอย่างของเยโรโบอัมบุตรเนบัทซึ่งเรียกว่าเป็นบาปของเยโรโบอัม กล่าวคือพระองค์ทรงนับถือรูปวัวทองคำซึ่งเยโรโบอัมทรงสร้างที่เบธเอลและที่ดาน และยังคงส่งเสริมตำแหน่งปุโรหิตทุจริตซึ่งเยโรโบอัมก่อตั้งขึ้น2 พงศ์กษัตริย์ 15:24

หลังเปคาหิยาห์ครองราชย์ได้ 2 ปี เปคาหิยาห์ถูกปลงพระชนม์ในป้อมของพระราชวังในสะมาเรียโดยเปคาห์บุตรเรมาลิยาห์ซึ่งเป็นแม่ทัพคนหนึ่งของพระองค์โดยความช่วยเหลือของคนกิเลอาด 50 คน เปคาห์ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แทนที่เปคาหิยาห์"Pekahiah", Jewish Encyclopedia

 อ้างอิง 


หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อิสราเอล
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
หมวดหมู่:ราชวงศ์กาดี
หมวดหมู่:เหยื่อฆาตกรรมในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดินที่ถูกปลดจากราชบัลลังก์
หมวดหมู่:กิเลอาด