ลั่ว จฺวิ้น

ลั่ว จฺวิ้น (; เสียชีวิต ค.ศ. 197) ชื่อรอง เซี่ยว-ยฺเหวี่ยน () เป็นขุนนางในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 ตงฮั่น) ของจีน เป็นบิดาของเล่งทอง (駱統 ลั่ว ถ่ง) ผู้เป็นขุนนางที่มีชื่อเสียงของรัฐง่อก๊ก (吳國 อู๋กั๋ว) ในยุคสามก๊ก

 ประวัติ 
ลั่ว จฺวิ้นเป็นชาวอำเภออูชาง (烏傷縣 อูชางเซี่ยน) เมืองห้อยเข (會稽郡 ไคว่จีจฺวิ้น) ซึ่งอยู่บริเวณนครอี้อู (義烏市 อี้อูชื่อ) มณฑลเจ้อเจียง (浙江) ในปัจจุบัน(駱統字公緒，會稽烏傷人也。父俊，官至陳相，為袁術所害。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 57. มีชื่อเสียงว่าเป็นผู้มีสามารถทั้งในด้านการพลเรือนและการทหาร ในวัยเยาว์รับราชการเป็นเจ้าพนักงานของที่ว่าการเมืองห้อยเขอันเป็นบ้านเกิด ต่อมาลั่ว จฺวิ้นได้รับการเสนอชื่อเป็นเซี่ยวเหลียน (孝廉; ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้ารับราชการ)  ได้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าพนักงานสำนักราชเลขาธิการ (尚書郎 ช่างชูหลาง) แล้วได้เลื่อนขึ้นมาดำรงตำแหน่งปลัดรัฐ (相 เซียง) ของราชรัฐเฉิน (陳國 เฉินกั๋ว; อยู่บริเวณนครโจวโข่ว มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน)(俊字孝遠，有文武才幹，少為郡吏，察孝廉，補尚書郎，擢拜陳相。) อรรถาธิบายจาก โฮ่วฮั่นชู (後漢書) ของเซี่ย เฉิง (謝承) ใน สามก๊กจี่ เล่มที่ 57. โดยเป็นผู้ช่วยของหลิว ฉ่ง (劉寵) ผู้เป็นอ๋องแห่งเฉิน (陳王 เฉินหวาง) 

ในช่วงเวลานั้นเป็นช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก แผ่นดินจีนตกอยู่ภาวะวุ่นวายจากสงครามกลางเมืองและเกิดทุพภิกขภัยไปทั่งแผ่นดิน ราษฎรจากเมืองใกล้เคียงอพยพลี้ภัยสงครามมายังราชรัฐเฉิน ลั่ว จฺวิ้นสละทรัพย์สมบัติและเสบียงอาหารเพื่อช่วยเหลือบรรเทาทุกข์ให้กับบรรดาผู้ลี้ภัย ทั้งยังปกป้องรักษาเขตแดนอย่างเข้มแข็ง ทำให้ราษฎรมีชีวิตที่มั่นคงปลอดภัย ลั่ว จฺวิ้นจึงได้รับความนับถือจากราษฎรเป็นอย่างสูง(值袁術僭號，兄弟忿爭，天下鼎沸，羣賊並起，陳與比界，姧慝四布，俊厲威武，保疆境，賊不敢犯。養濟百姓，災害不生，歲獲豐稔。) อรรถาธิบายจาก โฮ่วฮั่นชู (後漢書) ของเซี่ย เฉิง (謝承) ใน สามก๊กจี่ เล่มที่ 57.(國相會稽駱俊素有威恩，時天下饑荒，鄰郡人多歸就之，俊傾資賑贍，並得全活。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 50.

ช่วงต้น ค.ศ. 197 อ้วนสุด (袁術 ยฺเหวียน ชู่) ตั้งตนเป็นจักรพรรดิในฉิวฉุน (壽春 โช่วชุน) ซึ่งอยู่ทางใต้ของราชรัฐเฉินที่อีกฟากของแม่น้ำห้วย (淮河 หฺวายเหอ) การกระทำอุกอาจนี้ทำให้อ้วนสุดตกเป็นเป้าหมายโจมตีของขุนศึกคนอื่น ๆ หลังอ้วนสุดพ่ายแพ้ต่อทัพของลิโป้ (呂布 ลฺหวี่ ปู้) อ้วนสุดก็ไม่สามารถหาเสบียงมาเลี้ยงทหารจึงร้องขอเสบียงอาหารจากราชรัฐเฉิน  ลั่ว จฺวิ้นเกลียดชังพฤติกรรมชั่วร้ายของอ้วนสุดจึงปฏิเสธที่จะมอบเสบียงให้ อ้วนสุดโกรธมาก จึงส่งมือสังหารชื่อเตียวคี (張闓 จาง ไข่) ไปลอบสังหารลั่ว จฺวิ้น รวมถึงลอบปลงพระชนม์หลิว ฉ่งผู้เป็นอ่องแห่งเฉิน(袁術使部曲將張闓陽私行到陳，之俊所，俊往從飲酒，因詐殺俊，一郡吏人哀號如喪父母。) โฮ่วฮั่นชู (後漢書) ของเซี่ย เฉิง (謝承). เมื่อผู้นำทั้งสองสิ้นชีพ ราชรัฐเฉินก็ระส่ำระสายและล่มสลายในที่สุด(後術軍衆饑困，就俊求糧。俊疾惡術，初不應荅。術怒，密使人殺俊。) อรรถาธิบายจาก โฮ่วฮั่นชู (後漢書) ของเซี่ย เฉิง (謝承) ใน สามก๊กจี่ เล่มที่ 57.(後袁術求糧於陳而俊拒絕之，術忿恚，遣客詐殺俊及寵，陳由是破敗。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 50. 

ภายหลังภรรยาของหลิว จฺวิ้นได้สมรสใหม่เป็นอนุภรรยาของฮัวหิม (華歆 ฮฺว่า ซิน)(統母改適，為華歆小妻，統時八歲，遂與親客歸會稽。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 57. ส่วนเล่งทอง (駱統 ลั่ว ถ่ง) ผู้เป็นบุตรชายของลั่ว จฺวิ้นก็ได้รับราชการเป็นขุนนางของรัฐง่อก๊ก (吳國 อู๋กั๋ว) ในยุคสามก๊ก ดำรงตำแหน่งเป็นแม่ทัพยี่สู (濡須督 หรูซฺวีตู) และมีบรรดาศักดิ์เป็นเตงเฮาแห่งซินหยาง (新陽亭侯 ซินหยางถิงโหว)

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
 เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
 ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). โฮ่วฮั่นชู.



หมวดหมู่:ข้าราชการในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ชาวจีนที่ถูกลอบสังหาร