จารึกลิกอร์

จารึกลิกอร์ เป็นศิลาจารึกในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ที่ค้นพบในลิกอร์ จังหวัดนครศรีธรรมราช ประเทศไทย จารึกนี้เขียนและสลักไว้สองด้าน ส่วนแรกคือ "จารึกลิกอร์ เอ" () หรือรู้จักกันในชื่อ จารึกเวียงสา ส่วนอีกด้านเรียกว่า "จารึกลิกอร์ บี" () เขียนในอักษรกวิที่มีอายุถึง ค.ศ. 775 จารึกลิกอร์ บีอาจเขียนโดยมหาราช ดยาฮ์ ปัญจปณะ กริยานะ ปณัมกรณะ (ปานังการัน) กษัตริย์แห่งราชวงศ์ไศเลนทร์ จารึกนี้ถูกนำไปเชื่อมโยงกับอาณาจักรศรีวิชัยและราชวงศ์ไศเลนทร์

 การตีความ 
จารึกลิกอร์ เอ พูดเกี่ยวกับกษัตริย์ศรีวิชัยนามธรรมเสตุ มหาราชาธิราช ผู้สร้าง Trisamaya caitya แก่ Kajara

ส่วนจารึกลิกอร์ บีที่ระบุอายุถึง ค.ศ. 775 เขียนในอักษรกวิ ระบุข้อมูลเกี่ยวกับกษัตริย์นาม วิษณุ ผู้มีบรรดาศักดิ์ ศรีมหาราชา จาก ไศเลนทรวงศ์ ได้รับการยกย่องว่าเป็น Śesavvārimadavimathana (ผู้สังหารศัตรูผู้หยิ่งยะโสอย่างไร้ร่องรอย) โดยมีการตีความเกี่ยวกับกษัตริย์ที่กล่าวถึงในจารึกลิกอร์ บี แตกต่างกัน บางคนเสนอแนะว่ากษัตริย์ที่กล่าวถึงในจารึกนี้คือพระเจ้าปานังการัน ในขณะที่อีกส่วน โต้แย้งว่าเป็นผู้สืบทอดนามพระเจ้าธารานินทร์

อ้างอิง

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:อาณาจักรศรีวิชัย
หมวดหมู่:ราชวงศ์ไศเลนทร์