คังกเย

คังกเย (; ) เป็นเมืองเอกของจังหวัดชากัง ประเทศเกาหลีเหนือ มีประชากร 251,971 คน ด้วยความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์อันมีที่มาจากลักษณะภูมิประเทศ จึงเป็นที่ตั้งทางทหารที่ได้รับความสนใจมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์โชซ็อน (ค.ศ. 1392–1910)

 ประวัติศาสตร์ 
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1949 ตำบลคังกเยได้รับการยกฐานะเป็นนครคังกเย

ระหว่างสงครามเกาหลี หลังถูกขับไล่ออกจากเปียงยาง คิม อิล-ซ็องและรัฐบาลของเขาได้ย้ายเมืองหลวงชั่วคราวไปยังคังกเยหลังย้ายเป็นการชั่วคราวไปยังชินอึยจูในตอนแรก เมืองนี้ถูกโจมตีด้วยระเบิดเพลิงในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1950 ตามคำสั่งของนายพลดักลาส แมกอาเธอร์แห่งสหรัฐหลังกองทัพอาสาประชาชนจีนเปลี่ยนทิศทางของสงคราม โดยเมืองอย่างน้อยร้อยละ 65 ได้ถูกทำลายลงBarros, Andrew and Martin Thomas (2018) The Civilianization of War เดือนถัดมา คิมทำหน้าที่ประธานการประชุมเต็มคณะของคณะรัฐมนตรีที่คังกเย ที่ซึ่งเขาโยนความผิดให้แก่สิ่งที่เขากล่าวอ้างว่าเป็นความล้มเหลวทางทหารในช่วงระยะที่พ่ายแพ้ของสงครามSong, Wojun and Joseph Wright (2018) "The North Korean Autocracy in Comparative Perspective" Journal of East Asian Studies 20:2

 วัฒนธรรม 

 สถานที่ท่องเที่ยว 
คังกเยเป็นที่ตั้งของสนามกีฬากลงแจ้งและยังเป็นที่ตั้งของคังกเยไรดิงคลับ (Kanggye Riding Club) ซึ่งสร้างขึ้นใน ค.ศ. 2024 คังกเยมีทางเดินชมทิวทัศน์เลียบแม่น้ำชังจาและสวนน้ำขนาดเล็ก

สถานที่ที่น่าสนใจอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาอินพุงและภูเขารย็อนฮวา สถานที่ท่องเที่ยวได้รับการพัฒนาเพื่อแสดงถึงลักษณะความเป็นภูเขาของเมือง

 สิ่งอำนวยความสะดวก 
มหาวิทยาลัยศึกษาศาสตร์คังกเย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีคังกเย และมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์คังกเยตั้งอยู่ในเมืองนี้

เมืองนี้มีศูนย์การแพทย์ต่าง ๆ มากกว่า 50 แห่ง รวมถึงศูนย์ดูแลช่องปากและโรงพยาบาลสูตินรีเวช

 การขนส่ง 
คังกเยเป็นศูนย์กลางการคมนาคมที่เชื่อมต่อกับเมืองอื่น ๆ ทางถนนและทางรถไฟ เมืองนี้ตั้งอยู่ที่จุดตัดของสายคังกเยและสายมันโพ รถไฟชานเมืองวิ่งบนสายมันโพระหว่างสถานีคังกเยและสถานีซังบังดง นอกจากนี้ ยังมีทางหลวงเชื่อมต่อเมืองนี้กับเปียงยางและสถานที่อื่น ๆ โดยมีเครือข่ายถนนของจังหวัดชากังซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองนี้

คังกเยมีระบบรถไฟฟ้าล้อยาง (무궤도전차) ซึ่งเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1992 โดยมีเส้นทางระยะทาง 12 กิโลเมตร วิ่งจากย่านชังจาไปยังย่านคงอิน ตามแนวคันกั้นน้ำของแม่น้ำชังจาและแม่น้ำพูช็อน จนถึง ค.ศ. 2009 เมืองนี้มีรถไฟฟ้าล้อยางขนาดปกติ 6 คันและขนาดกลาง 2 คัน ในช่วงทศวรรษ ค.ศ. 2010 เหลือรถขนาดปกติ 5 คันและขนาดกลาง 1 คัน ใน ค.ศ. 2020 วงเวียนทางทิศเหนือได้รับการสร้างเป็นอู่จอดรถขนาดเล็ก

 การแพร่ภาพกระจายเสียง 
สถานีวิทยุท้องถิ่น "สถานีกระจายเสียงคังกเย" () เดิมก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1947 ในฐานะสถานีกระจายเสียงท้องถิ่นสำหรับจังหวัดพย็องอันเหนือ ต่อมาได้กลายเป็นสถานีกระจายเสียงท้องถิ่นสำหรับจังหวัดชากังใน ค.ศ. 1949 ดำเนินการโดยคณะกรรมการการแพร่ภาพกระจายเสียงจังหวัดชากัง () โดยออกอากาศรายการที่ครอบคลุมหัวข้อต่าง ๆ เช่น การศึกษาทางอุดมการณ์ หรือข้อมูลสภาพอากาศท้องถิ่น

 เศรษฐกิจ 
นับจาก ค.ศ. 1945 อุตสาหกรรมการผลิตได้พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว

คังกเยมีอุตสาหกรรมการทำเหมืองแร่ที่ผลิตทองแดง สังกะสี ถ่านหิน และแกรไฟต์

คังกเยเป็นที่ตั้งของโรงงานแปรรูปไม้หลักแห่งหนึ่งของจังหวัดชากังและประเทศเกาหลีเหนือ เมืองนี้มีอุตสาหกรรมเบาหลากหลายควบคู่ไปกับการผลิตเครื่องจักรก่อสร้าง เครื่องจักรไฟฟ้า และเครื่องจักรที่มีความแม่นยำสูง ดินสอที่ผลิตขึ้นซึ่งมีการส่งออกด้วยนั้นมี "ความสำคัญระดับชาติ" นอกจากนี้เมืองยังมีผลผลิตทางการเกษตร ผลไม้ ผัก และปศุสัตว์

 การผลิตไฟฟ้า 
เมืองนี้มีโรงไฟฟ้าพลังน้ำจำนวนมากเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำหลายสาย สถานีไฟฟ้าพลังน้ำแห่งแรกในชุดโครงการนี้มีชื่อว่าสถานีไฟฟ้าเยาวชนฮึงจูหมายเลข 1 ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของคังกเย 3.5 กิโลเมตร โดยได้รับการสนับสนุนจากเขื่อนรยงริม ซึ่งไม่มีสถานีไฟฟ้าติดตั้งอยู่ด้วย สิ่งนี้ช่วยให้มีการจัดการระดับน้ำอย่างระมัดระวังเพื่อให้มั่นใจในประสิทธิภาพของการดำเนินงาน ตามมาด้วยสถานีไฟฟ้าเยาวชนฮึงจูหมายเลข 2 และ 3 โดยหมายเลข 2 สร้างเสร็จใน ค.ศ. 2007 และหมายเลข 3 สร้างเสร็จภายในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ติดตั้งกังหันเครื่องกำเนิดไฟฟ้าจำนวนสามตัว

นอกจากนี้ยังมีชุดโรงไฟฟ้าพลังน้ำขนาดเล็กจำนวน 4 แห่งบนแม่น้ำพุกช็อน

 โรงงานแปรรูปไม้คังกเย 
โรงงานแปรรูปไม้คังกเย (강계목재가공공장) เป็นโรงงานขนาดเล็กของรัฐตั้งอยู่ในคังกเย เมื่อเริ่มดำเนินการ โรงงานผลิตเฟอร์นิเจอร์เพียงสองชนิด (โต๊ะอาหารและตะเกียบฆ่าเชื้อ) ผ่านการใช้แรงงานคน เมื่อเวลาผ่านไปได้พัฒนาสู่การเป็นผู้ผลิตเฟอร์นิเจอร์ทันสมัยอย่างครบวงจร โดยผลิตงานไม้ด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกทันสมัยในการผลิตกว่าหนึ่งร้อยหลายสิบรายการ

ในบรรดาเครื่องจักรที่ใช้งาน ได้แก่ เครื่องไสไม้อัตโนมัติแบบสามหน้าและสี่หน้า เครื่องขัดอเนกประสงค์ เครื่องต่อไม้ และเลื่อยเซาะร่อง

ขณะเดียวกัน โรงงานได้มุ่งเน้นความพยายามไปที่โครงการปรับปรุงงานอบแห้งให้ทันสมัย ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของกระบวนการทำไม้ ด้วยการสร้างนวัตกรรมทางเทคนิค (เช่น การเปลี่ยนกระบวนการอบแห้งที่ใช้หม้อต้มน้ำเป็นเตาอบแห้ง และการใช้เชื้อเพลิงอื่นแทนถ่านหิน) โรงงานสามารถเพิ่มการผลิตและลดกำลังคนลงได้


 โรงงานทั่วไปหมายเลข 26 
โรงงานหมายเลข 26 เป็นสิ่งก่อสร้างทางทหารใต้ดินที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลี โรงงานแห่งนี้ผลิตกระสุนซึ่งมีการส่งออกไปยังลิเบีย ซีเรีย อิหร่าน อิรัก และอียิปต์ มีการจ้างงานคนงานมากกว่า 20,000 คน และสามารถผลิตลูกปืนครก 126,000 นัดและกระสุนปืนไรเฟิล 1.76 ล้านนัดต่อปี เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991 มีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตถึงหนึ่งพันคนหลังจากเกิดการระเบิดครั้งใหญ่ที่โรงงาน แหล่งข่าวจากเกาหลีใต้ระบุว่าจำนวนผู้เสียชีวิตอาจสูงกว่านั้นถึงหกเท่าหรือมากกว่า โดยอ้างอิงจากคำกล่าวอ้างของผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ดังกล่าว

 การแบ่งเขตการปกครอง 

คังกเยแบ่งออกเป็น 34 ทง (ย่าน) และ 2 ri (หมู่บ้าน) :

 ย่านชังจา 장자동 (將子洞)
 ย่านชุงซ็อง 충성동 (忠誠洞)
 ย่านฮยังโร 향로동 (香爐洞)
 ย่านฮึงจู 흥주동 (興洲洞)
 ย่านคังซอ 강서동 (江西洞)
 ย่านโคย็อง 1 고영1동 (古營一洞)
 ย่านโคย็อง 2 고영2동 (古營二洞)
 ย่านคงกวี 공귀동 (公貴洞)
 ย่านคงอิน 공인동 (公仁洞)
 ย่านมันซู 만수동 (萬壽洞)
 ย่านนัมอุน 남문동 (南門洞)
 ย่านนัมซัน 남산동 (南山洞) ย่านรยู 류동 (柳洞)
 ย่านชินมุน 신문동 (新門洞)
 ย่านซอซัน 서산동 (西山洞)
 ย่านซ็อกโจ 석조동 (石造洞)
 ย่านซ็อกฮย็อน 석현동 (石峴洞)
 ย่านซูชิม 수침동 (水砧洞)
 ย่านแทอึง 대응동 (大應洞)
 ย่านท็อกซัน 독산동 (獨山洞)
 ย่านทงบู 동부동 (東部洞)
 ย่านทงมุน 동문동 (東門洞)
 ย่านอึยจิน 의진동 (義眞洞)
 ย่านอึนจ็อง 은정동 (恩情洞) ย่านอเวรย็อง 외룡동 (外龍洞)
 ย่านพูชัง 부창동 (府倉洞)
 ย่านพุกมุน 북문동 (北門洞)
 ย่านโรดงจา 로동자동 (勞動者洞)
 ย่านย็อนพุง 연풍동 (淵豊洞)
 ย่านย็อนซ็อก 연석동 (煙石洞)
 หมู่บ้านชินฮึง 신흥리 (新興里)
 หมู่บ้านทูฮึง 두흥리 (斗興里)
 ย่านยาฮัก 야학동 (野鶴洞)
 ย่านย็อนจู 연주동 (煙州洞)
 ย่านนัมช็อน 남천동 (南川洞)
 ย่านแนรย็อง 내룡동 (內龍洞)

 ภูมิศาสตร์ 
คังกเยได้รับชื่อซึ่งมีความหมายว่า "จุดบรรจบของแม่น้ำ" จากแม่น้ำชังจาที่ไหลผ่านตัวเมืองและลำน้ำสาขาอีกสองสาย เมืองนี้ตั้งอยู่ในแอ่งแผ่นดิน ดังนั้นจึงถูกล้อมรอบด้วยภูเขา เทือกเขาหลักคือเทือกเขานังนิมและเทือกเขาคังนัม

 ภูมิอากาศ 
คังกเยมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: Dwa)

 ดูเพิ่ม 
 ภูมิศาสตร์เกาหลีเหนือ
 รายชื่อนครในประเทศเกาหลีเหนือ

 อ้างอิง 

 อ่านเพิ่ม 
 Dormels, Rainer. North Korea's Cities: Industrial facilities, internal structures and typification. Jimoondang, 2014. 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 City profile of Kanggye 

หมวดหมู่:นครในจังหวัดชากัง