แม่น้ำจีลีวุง

จีลีวุง ( หรือ Ci Liwung, , ซุนดา: ᮎᮤᮜᮤᮝᮥᮀ) เป็นแม่น้ำความยาว 119 กิโลเมตรบนเกาะชวาทางตะวันตกเฉียงเหนือ ไหลผ่านสองจังหวัด คือ  ชวาตะวันตก และภูมิภาคพิเศษจาการ์ตา ปากแม่น้ําตามธรรมชาติของจีลีวุงเป็นรู้จักกันในชื่อ กาลีเบซาร์ ("แม่น้ำใหญ่") ในอดีตเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สําคัญสําหรับการค้าในยุคก่อนอาณานิคมและยุคอาณานิคม และมีบทบาทมากในการสถาปนาการเป็นเมืองท่าของจาการ์ตา กระนั้นได้สูญหายไปแล้วผ่านการจัดระเบียบทางย้ำใหม่เป็นลำคลองมากมาย

พื้นที่ชุ่มน้ำจีลีวุงมีประวัติการตั้งรกรากมาอย่างยาวนาน สามารถย้อนกลับไปได้ถึงศตวรรษที่ 4 มีอาณาจักรสำคัญสองแห่งที่สถาปนาขึ้นในแถบตอนบนของแม่น้ำจีลีวุงในโบโกร์ ได้แก่ ตารูมาเนอการา (ศตวรรษที่ 4-5) โดยกษัตริย์ปุณาณวรมัน (Purnawarman) และอาณาจักรซุนดา (ศตวรรษที่ 15-16) โดยกษัตริย์ศรีบาดูกา มีหลักฐานลายลักษณ์อักษรกล่าวถึงอาณาจักรเหล่านี้พบบนจารึกจีอารูเตอุน และจารึกบาตูตูลิซ

 ภูมิศาสตร์ 
จีลีวงุมีความยาว 119 กิโลเมตร มีพื้นที่ซับน้ำขนาด 476 ตารางกิโลเมตร ต้นธารอยู่ในเขามันดาลาวางี (Mandalawangi) อำเภอโบโกร์ ซึ่งเป็นเขาที่มียอดสูงสุดถึง 3,002 เมตร จากต้นธาร แม่น้ำไหลออกมาทางทิศเหนือ ผ่านภูเขาไฟที่ยังคุกกรุ่นมากมาย, เขาซาลัก, เขาเกินดัง และ เขาฮาลีมุน จากนั้นจึงไหลผ่านนครโบโกร์และจาการ์ตา ก่อนจะไหลลงสู่ทะเลชวาที่อ่าวจาการ์ตา

ปริมาณน้ําฝนเฉลี่ยของแม่น้ำจีลีวุงมีบันทึกสูงถึง 3,125 มิลลิมตร และมีปริมาตรน้ำไหลเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 16 ลูกบาศก์เมตร ตามที่วัดได้ ณ สถานีสังเกตการณ์จีลีวุง ราตูจายา (Ciliwung Ratujaya) เนื่องด้วยลักษณะทางภูมิประเทศและอุทกศาสตร์ ทำให้แม่น้ำจีลีวุงมักไหลเอ่อท่วมในบางส่วนของจาการ์ตา ประชากรที่อาศัยในพื้นที่ชุ่มน้ำจีลีวุงมีปริมาณถึง 4.088 ล้านคน ณ ปี 2000

อ้างอิง

หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:เกาะชวา