ภูมิภาคทางประวัติศาสตร์

ภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ คือภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ซึ่งในบางช่วงของประวัติศาสตร์มีพื้นฐานทางวัฒนธรรม ชาติพันธุ์ ภาษา หรือการเมือง โดยไม่คำนึงถึงพรมแดนในยุคหลังp. 332, Kotlyakov, Komarova (entry 2781) มีภูมิภาคทางประวัติศาสตร์บางแห่งที่สามารถถือว่าเป็นภูมิภาคที่ยังมีบทบาทอยู่ได้ ตัวอย่างเช่น โมราเวีย ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐเช็ก เป็นทั้งส่วนที่ได้รับการยอมรับของประเทศและเป็นภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ ภูมิภาคเหล่านี้ถูกใช้เป็นเส้นแบ่งเขตเพื่อศึกษาและวิเคราะห์พัฒนาการทางสังคมของวัฒนธรรมในแต่ละช่วงเวลา โดยไม่อ้างอิงถึงองค์กรทางการเมือง เศรษฐกิจ หรือสังคมร่วมสมัยแต่อย่างใด

 หลักการพื้นฐานที่อยู่เบื้องหลังมุมมองนี้ก็คือมีโครงสร้างทางการเมืองและทางจิตใจที่เก่ากว่าอยู่ ซึ่งมีอิทธิพลต่ออัตลักษณ์ทางสังคมและเชิงพื้นที่ของปัจเจกบุคคลมากกว่าที่โลกในยุคปัจจุบันเข้าใจ โดยผูกติดอยู่และมักถูกบดบังด้วยมุมมองโลกของตนเอง เช่น การเน้นที่รัฐชาติp. 151, Tägil

คำจำกัดความของคำว่าภูมิภาคมีความหลากหลายxiii, Tägil และคำว่าภูมิภาคอาจครอบคลุมตั้งแต่ทวีปต่าง ๆ เช่น ทวีปยุโรป ไปจนถึงดินแดนของรัฐอธิปไตยดั้งเดิม หรือพื้นที่ท้องถิ่นขนาดเล็กกว่า โดยทั่วไปแล้ว ความใกล้ชิดทางภูมิศาสตร์เป็นเงื่อนไขเบื้องต้นที่จำเป็นสำหรับการกำเนิดอัตลักษณ์ทางภูมิภาค ในยุโรป อัตลักษณ์ทางภูมิภาคมักสืบย้อนกลับไปถึงสมัยการย้ายถิ่นฐาน แต่สำหรับยุคปัจจุบัน อัตลักษณ์ทางภูมิภาคมักเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับการเปลี่ยนแปลงอาณาเขตที่เกิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 และหลังสงครามเย็นp. 82. Lehti, Smith

ภูมิภาคบางแห่งถูกประดิษฐ์ขึ้นทั้งหมด เช่น ตะวันออกกลาง ซึ่งได้รับความนิยมในปี ค.ศ. 1902 โดยอัลเฟรด เธเยอร์ มาฮาน นักยุทธศาสตร์การทหาร เพื่อเรียกพื้นที่อ่าวเปอร์เซียp. 65, Lewis, Wigen

อ้างอิง

หมวดหมู่:ภูมิภาคในประวัติศาสตร์