เขตเหยียนชิ่ง

เหยียนชิ่ง () เดิมคือ อำเภอเหยียนชิ่ง ก่อน ค.ศ. 2015 เป็นเขตหนึ่งของปักกิ่ง ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของตัวเมืองปักกิ่ง อยู่ห่างจากใจกลางเมือง 74 กิโลเมตร ประกอบด้วย 3 แขวง 11 เมือง และ 4 ตำบล และมีอาณาเขตติดกับเขตต่าง ๆ ของปักกิ่ง ได้แก่ เขตหฺวายโหรวทางตะวันออก และเขตชางผิงทางใต้ รวมถึงมณฑลเหอเป่ย์ ได้แก่ อำเภอหฺวายไหลทางตะวันตก และอำเภอชื่อเฉิงทางเหนือ เขตนี้เคยเป็นสถานที่จัดเอ็กซ์โป 2019 และเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันสกีลงเขา บอบสเลด ลูจ และสเกเลตันในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022

 ประวัติศาสตร์ 
ในสมัยราชวงศ์ถัง มีการตั้งอำเภอกุยชวนโดยตั้งชื่อตามแม่น้ำกุยและขึ้นอยู่กับกุยโจวในมณฑลเหอเป่ย์ โดยมีเมืองที่เป็นที่ตั้งของกำลังป้องกันทางทหาร ในที่สุด เมื่อ ค.ศ. 1952 พื้นที่นี้ได้ถูกโอนไปขึ้นกับเขตพิเศษจางเจียโข่ว [zh] และใน ค.ศ. 1958 ก็ถูกโอนมาขึ้นกับปักกิ่ง ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2015 คณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีนอนุมัติการปรับเขตการปกครองของปักกิ่ง โดยมีการยุบอำเภอเหยียนชิ่งและยกฐานะขึ้นเป็นเขต เขตเหยียนชิ่งกลายเป็นเมืองพี่น้องกับเขตทงแดมุน โซล โดยเริ่มจากการสถาปนาความสัมพันธ์ฉันมิตรใน ค.ศ. 1997 และมีการลงนามในข้อตกลงแลกเปลี่ยนด้านวัฒนธรรมและกีฬา รวมถึงข้อตกลงแลกเปลี่ยนทางเศรษฐกิจใน ค.ศ. 2011韩国东大门区代表团来延访问。 

 ภูมิอากาศ 
เขตเหยียนชิ่งมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dwa/Dwb) ซึ่งเป็นเขตเปลี่ยนผ่านระหว่างเขตอากาศอบอุ่นและอบอุ่นปานกลางรวมถึงเขตกึ่งแห้งแล้งและกึ่งชื้น พื้นที่ที่สูงกว่ามีสภาพอากาศเป็นเอกลักษณ์ โดยมี ฤดูหนาวที่หนาวเย็นและฤดูร้อนที่อบอุ่นไม่รุนแรง ทำให้เหยียนชิ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองหลวงฤดูร้อน" ของปักกิ่ง สภาพอากาศโดยรวมคือหนาวในฤดูหนาวและอบอุ่นในฤดูร้อน โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่  พื้นที่นี้มีบริเวณกว้าง 105 ตารางกิโลเมตรที่อยู่ในเขตร้อนชื้น และมีทรัพยากรพลังงานความร้อนใต้พิภพตื้น ๆ ที่อุดมสมบูรณ์ ด้วยปริมาณแสงแดดต่อปีที่ 2,623.4 ชั่วโมง ทำให้มีทรัพยากรพลังงานแสงอาทิตย์ที่มากที่สุดในปักกิ่ง นอกจากนี้ ทรัพยากรพลังงานลมของเหยียนชิ่งคิดเป็นร้อยละ 70 ของทรัพยากรพลังงานลมทั้งหมดในเขตเทศบาลกรุงปักกิ่ง

แอ่งกำแพงปาต๋าหลิ่งในเหยียนชิ่งล้อมรอบด้วยภูเขาทางทิศเหนือ ทิศใต้ ทิศตะวันออก และมีอ่างเก็บน้ำกวนทิงอยู่ทางทิศตะวันตก ซึ่งก็คือแอ่งเหยียนหฺวาย เหยียนชิ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของแอ่งนี้ โดยมีระดับความสูงเฉลี่ยประมาณ  ภูเขาไห่ถัว ความสูง  เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในเขตและเป็นยอดเขาที่สูงเป็นอันดับสองในเขตเทศบาลกรุงปักกิ่ง

เหยียนชิ่งล้อมรอบด้วยภูเขาทางทิศเหนือ ตะวันออก และใต้ และมีแหล่งน้ำทางทิศตะวันตก โดยมีระดับความสูงเฉลี่ย  เหนือระดับน้ำทะเล ส่วนใหญ่เป็นเขตภูเขา โดยพื้นที่ภูเขาคิดเป็นร้อยละ 70 ของพื้นที่ อัตราความเขียวขจีของป่าไม้ในภูมิภาคทั้งหมดสูงถึงร้อยละ 74http://m.sohu.com/n/416820997/?_trans_=000115_3w 延庆简介：常住人口31.7万 首都生态涵养发展区。 ยิ่งไปกว่านั้น เหยียนชิ่งยังอุดมไปด้วยทรัพยากรพลังงานใหม่และพลังงานหมุนเวียนอื่น ๆ เช่น พลังงานความร้อนใต้พิภพ พลังงานแสงอาทิตย์ และพลังงานลม โดยคิดเป็นร้อยละ 25 ของการใช้พลังงาน และเป็นหนึ่งในกลุ่มแรก ๆ ของ เขตสาธิตพลังงานสีเขียวแห่งชาติ และเป็นพื้นที่สาธิตพลังงานใหม่และพลังงานหมุนเวียนในปักกิ่ง

อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึกไว้คือ  เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1961 ก่อน ค.ศ. 2016 อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึกไว้คือ  เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1973 อย่างไรก็ดี เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2016 อุณหภูมิต่ำสุดที่บันทึกได้คือ  ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่ต่ำที่สุดที่บันทึกในปักกิ่งในรอบ 30 ปี北京迎30年来最冷一天：延庆最低气温逼近-30度  ปีที่มีปริมาณน้ำฝนสูงสุดในช่วงเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคมคือ ค.ศ. 1964 โดยมีปริมาณ  และปีที่มีปริมาณน้ำฝนต่ำสุดคือ ค.ศ. 1965 โดยมีปริมาณ  ชั่วโมงแสงแดดเฉลี่ยต่อปีในเขตหนึ่งของอำเภอเหยียนชิ่งคือ 2,623.4 ชั่วโมง โดยมีร้อยละของแสงแดดต่อปีที่ 60 ซึ่งเป็นชั่วโมงแสงแดดและรังสีดวงอาทิตย์สูงสุดในปักกิ่ง

ใน ค.ศ. 2022 ค่าเฉลี่ยความเข้มข้นต่อปีของ PM2.5 ในเขตเหยียนชิ่งอยู่ที่ 27 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ต่ำกว่าพื้นที่ในตัวเมืองปักกิ่ง (34 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร) 7 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร และจัดอยู่ในอันดับหนึ่งด้านคุณภาพอากาศเหนือกว่าเขตอื่นในปักกิ่ง2013 Beijing Environmental Status Bulletin

 การแบ่งเขตการปกครอง 

เขตนี้ประกอบด้วย 3 แขวง 11 เมือง และ 4 ตำบล

พื้นที่เมืองของเขตเหยียนชิ่ง
รัฐบาลเขตเหยียนชิ่งตั้งอยู่ที่แขวงหรูหลิน พื้นที่เมืองของเขตเหยียนชิ่งประกอบด้วยแขวงไป่เฉฺวียน แขวงหรูหลิน แขวงเซียงฉุ่ย-ยฺเหวียน และเมืองเหยียนชิ่ง โดยมีประชากรเกิน 100,000 คน พื้นที่เมืองมีย่านธุรกิจกลางและศูนย์นิทรรศการ

รายชื่อเขตย่อยของเขตเหยียนชิ่ง

 ชื่อ  ภาษาจีน (ตัวย่อ)  ฮั่นยฺหวี่พินอิน จำนวนประชากร (ค.ศ. 2010)  พื้นที่ (ตร.กม.) แขวงหรูหลิน(ที่ตั้งรัฐบาลเขต)      125,659  14.26 แขวงไป่เฉฺวียน     6.20 แขวงเซียงฉุ่ย-ยฺเหวียน     7.45 เมืองเหยียนชิ่ง     47.00 เมืองคังจวง     33,487  75.00 เมืองปาต๋าหลิ่ง     8,094  96.00 เมืองหย่งหนิง     24,075  158.70 เมืองจิ้วเซี่ยน     19,932  109.70 เมืองจางชานอิ๋ง     23,769  248.00 เมืองซื่อไห่     6,001  115.70 เมืองเชียนเจียเตี้ยน     9,463  371.00 เมืองเฉิ่นเจียอิ๋ง     12,021  37.30 เมืองต้ายฺหวีชู่     21,630  64.00 เมืองจิ่งจวง     10,646  125.70 ตำบลต้าจวงเคอ     5,276  126.57 ตำบลหลิวปินเป่า     6,088  116.20 ตำบลเซียงอิ๋ง     7,782  96.00 ตำบลเจินจูเฉฺวียน     3,503  114.00

 ประชากร 
ณ สิ้น ค.ศ. 2019 เขตเหยียนชิ่งมีจำนวนครัวเรือนทั้งหมด 145,474 ครัวเรือน ในจำนวนนี้เป็นครัวเรือนเกษตรกรรม 70,386 ครัวเรือน ประชากรขึ้นทะเบียนมีจำนวน 289,093 คน ในจำนวนนี้มีผู้หญิงที่อาศัยอยู่ถาวร 14,045 คน ประชากรที่อาศัยอยู่จริงมีจำนวน 357,000 คน (35.7) ในจำนวนนี้เป็นผู้ย้ายถิ่นฐานถาวร 45,000 คน (4.5) คิดเป็นร้อยละ 12.6 ของประชากรที่อาศัยอยู่จริงทั้งหมด ในบรรดาประชากรที่อาศัยอยู่ถาวร มีประชากรในเขตเมือง 213,000 คน (21.3) คิดเป็นร้อยละ 59.7 ของประชากรที่อาศัยอยู่ถาวร อัตราการเกิดของประชากรที่อาศัยอยู่ถาวรคือ 8.22 ต่อพันคน (‰) และอัตราการเสียชีวิตคือ 5.84 ต่อพันคน อัตราการเพิ่มขึ้นตามธรรมชาติของประชากรที่อาศัยอยู่ถาวรอยู่ที่ 2.38 ต่อพันคน

 วัฒนธรรมและการท่องเที่ยว 
เขตนี้อุดมไปด้วยสถานที่ทางประวัติศาสตร์และแหล่งท่องเที่ยวกลางแจ้ง

สถานที่ท่องเที่ยวที่มีผู้เยี่ยมชมมากที่สุดของเหยียนชิ่งคือปาต๋าหลิ่ง ส่วนของกำแพงเมืองจีนที่ได้รับการบูรณะใหม่และเป็นที่นิยมอย่างมากในหมู่นักท่องเที่ยว ส่วนของกำแพงปาต๋าหลิ่งส่วนที่เหลือ (ฉือเซี่ยกวน) และด่านฉุ่ยกวนในเหยียนชิ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกและตะวันออกตามลำดับของปาต๋าหลิ่งที่ได้รับความนิยมมากและจะได้รับนักท่องเที่ยวที่หลั่งไหลเข้ามาโดยเฉพาะในช่วงฤดูท่องเที่ยว

หนึ่งในทริปวันเดียวที่ได้รับความนิยมมากที่สุดสำหรับผู้อยู่อาศัยในปักกิ่งคือโกรกธารหลงชิ่ง ซึ่งตั้งอยู่ในหมู่บ้านกู่เฉิงของเขตนี้ พื้นที่ทัศนียภาพนี้มี หุบเขาลึกที่เต็มไปด้วยน้ำจากอ่างเก็บน้ำที่สร้างขึ้นด้วยฝีมือมนุษย์ในบริเวณใกล้เคียง ซึ่งมีบริการ ล่องเรือสั้น ๆ ไปตามทิวทัศน์อันน่าทึ่งของยอดเขาแคบ ๆ

ซากของชุมชนที่พักอาศัยบนหน้าผาอายุพันปีซึ่งมีมาแต่สมัยราชวงศ์ถังพบได้ที่ถ้ำกู่หยาจฺวีใกล้หมู่บ้านตงเหมินอิ๋ง นักโบราณคดีไม่แน่ใจเกี่ยวกับต้นกำเนิดของกู่หยาจฺวี ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าเผ่าคูโม่ซี ชนเผ่าที่อาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าสเตปป์ได้แกะสลักห้องโถงและที่อยู่อาศัยหลายร้อยแห่งจากหิน ซึ่งเป็นชุมชนป้อมปราการที่อยู่ในถ้ำ

สถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์อีกแห่งหนึ่งคือ เมืองหย่งหนิง หอคอยบริเวณจัตุรัสกลางเมืองได้รับการบูรณะในทศวรรษ 2000 และมีโบสถ์คาทอลิกสไตล์ฟื้นฟูกอทิกจากศตวรรษที่ 19

คอมมูนบายเดอะเกรตวอล (Commune by the Great Wall) ตั้งอยู่ในเขตนี้ - The page is also available in Mandarin Chinese. Chinese address: "北京G6京藏高速公路53号水关长城出口"

ภาษาพูดของเขตนี้แบ่งออกเป็นหกภูมิภาคโดยประมาณ แต่ขอบเขตของสำเนียงทั้งหกนี้ยังคง คลุมเครือและไม่แน่นอน

 แหล่งท่องเที่ยวและสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ 

 พื้นที่ชุ่มน้ำทะเลสาบเป็ดป่า 
พื้นที่ชุ่มน้ำทะเลสาบเป็ดป่าตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเขตเหยียนชิ่ง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งชาติระดับ 4A และเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่มนุษย์สร้างขึ้น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่เหยียนชิ่งของอ่างเก็บน้ำกวนทิง พื้นที่นี้เป็นหนึ่งในแหล่งที่อยู่อาศัยที่สำคัญที่สุดของนกในปักกิ่งและแม้กระทั่งในภาคเหนือของจีน มีการตั้งพื้นที่ชุ่มน้ำทะเลสาบเป็ดป่าปักกิ่งขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1997 และได้รับการตั้งเป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติระดับเทศบาลในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2000 พื้นที่รวมของเขตอนุรักษ์คือ 6,873 เฮกตาร์ ในจำนวนนี้เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำ 3,939 เฮกตาร์

 กำแพงเมืองจีนปาต๋าหลิ่ง 

กำแพงเมืองจีนปาต๋าหลิ่งเป็นฉากที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งในเหยียนชิ่ง ตั้งอยู่ที่ทางเข้าด้านเหนือของเส้นทางโบราณกวานโก่ว จฺวินตูชาน เขตเหยียนชิ่ง ปักกิ่ง ที่นี่เป็นส่วนสำคัญของกำแพงเมืองจีน ซึ่งเป็นโครงการก่อสร้างที่ยิ่งใหญ่ในสมัยจีนโบราณและเป็นช่องทางแคบที่สำคัญของกำแพงเมืองจีนสมัยราชวงศ์หมิง กำแพงเมืองจีนปาต๋าหลิ่งยังเป็นป้อมปราการสำคัญของด่านจฺวียง

 โกรกธารหลงชิ่ง 

โกรกธารหลงชิ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของหมู่บ้านกู่เฉิง ห่างจากตัวเมืองปักกิ่ง 85 กิโลเมตร เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งชาติระดับ 4A และเป็นหนึ่งในสิบหกสถานที่ท่องเที่ยวของปักกิ่ง แหล่งน้ำกำเนิดมาจากตีนเขาด้านตะวันออกของภูเขาไห่ถัว และไหลลงสู่เขื่อนกู่เฉิงผ่านภูเขายฺหวีตู เนื่องจากเหยียนชิ่งมีฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีช่วงเวลาที่น้ำกลายเป็นน้ำแข็งยาวนาน โกรกธารหลงชิ่งจึงใช้ประโยชน์จากสภาพธรรมชาติที่เป็นเอกลักษณ์นี้ในการจัดงานเทศกาลโคมน้ำแข็งหลงชิ่งมาตั้งแต่ ค.ศ. 1987 การจัดแสดงศิลปะโคมน้ำแข็งหลงชิ่งจึงกลายเป็นโครงการดั้งเดิมของการท่องเที่ยวฤดูหนาวในเมืองหลวง

 สกีรีสอร์ตว่านเคอฉือจิงหลง 
ตั้งชื่อตามว่านเคอ สร้างเสร็จใน ค.ศ. 1999 เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งชาติระดับ 3A ตั้งอยู่ในเหยียนชิ่ง ปักกิ่ง ห่างจากตัวเมืองปักกิ่ง 80 กิโลเมตร เป็นสกีรีสอร์ตแห่งแรกในพื้นที่โดยรอบปักกิ่งที่มีขนาดใหญ่ อุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน และเป็นผู้บุกเบิกในประเทศจีนที่ใช้การทำหิมะเทียม นอกจากนี้ ยังมีทางลาดด้านทิศใต้ที่หายากในปักกิ่งซึ่งนักท่องเที่ยวสามารถเล่นสกีภายใต้แสงแดดอันอบอุ่นในฤดูหนาวได้ ลานหิมะครอบคลุมพื้นที่ 600 เอเคอร์และมีหกเส้นทาง สำหรับเล่นสกี

 พิพิธภัณฑ์กำแพงเมืองจีน 
ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของปาต๋าหลิ่ง เป็นพิพิธภัณฑ์เฉพาะเรื่องที่สะท้อนถึงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของกำแพงเมืองจีนปาต๋าหลิ่งอย่างครอบคลุม สร้างเสร็จและเปิดให้ประชาชนเข้าชมเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1994 รูปลักษณ์ภายนอกของพิพิธภัณฑ์กำแพงเมืองจีนมีลักษณะเป็นประภาคาร โดยมีพื้นที่ก่อสร้างมากกว่า 4,000 ตารางเมตรและพื้นที่ใช้สอย 3,200 ตารางเมตร北京新春博物馆活动精彩大盘点 .新浪

 หอรำลึกจาน เทียนโย่ว 
หอรำลึกจาน เทียนโย่วตั้งอยู่ในเขตพิเศษปาต๋าหลิ่ง เขตเหยียนชิ่ง ปักกิ่ง ประเทศจีน สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงจาน เทียนโย่ว วิศวกรทางรถไฟชาวจีน และอยู่ภายใต้การดูแลของพิพิธภัณฑ์การรถไฟจีน เป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติระดับสาม ใน ค.ศ. 1992 พิพิธภัณฑ์ได้รับรางวัลเป็นฐานการศึกษารักชาติปักกิ่ง และใน ค.ศ. 1995 ได้รับรางวัลเป็นฐานการศึกษาความรักชาติทางรถไฟ มีการปรับปรุงนิทรรศการใน ค.ศ. 1997 และใน ค.ศ. 2008 พิพิธภัณฑ์ได้รับรางวัลเป็นฐานการศึกษาวิทยาศาสตร์ปักกิ่ง รวมถึงมีการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานและนิทรรศการทั้งหมด พิพิธภัณฑ์ได้รับการจัดอันดับเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติระดับสามและฐานกิจกรรมนอกห้องเรียนสำหรับนักเรียนเยาวชนในปักกิ่ง และใน ค.ศ. 2010 ได้รับการจัดอันดับเป็นฐานการศึกษาเผยแพร่วิทยาศาสตร์แห่งชาติ

 สวนสัตว์ป่าปาต๋าหลิ่งปักกิ่ง 
สวนสัตว์ป่าปาต๋าหลิ่งปักกิ่งเป็นสวนสัตว์ป่าบนภูเขาที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน ตั้งอยู่ที่เชิงกำแพงเมืองจีนปาต๋าหลิ่งและใกล้กับทางด่วนปาต๋าหลิ่ง อุทยานมีพื้นที่ใช้สอย ห้าส่วน ได้แก่ พื้นที่ทัวร์สัตว์ป่า เขตอนุรักษ์เชิงนิเวศ พื้นที่ท่องเที่ยวป่าภูเขา พื้นที่วัฒนธรรมโบราณ และพื้นที่พักผ่อนหย่อนใจ อุทยานครอบคลุมพื้นที่เกือบ 6,000 เอเคอร์ โดยมีสัตว์ป่ามากกว่า 100 ชนิดเกือบ 10,000 ตัว

 การคมนาคม 
link=https://zh.wikipedia.org/wiki/File:NDJ3_0003@QLQ_(20170329105806).jpg|thumb|สาย S2 ที่สถานีชิงหลงเฉียว
เขตเหยียนชิ่งเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งสำคัญทางตอนเหนือของปักกิ่ง โดยมีถนนทั้งในเขตเมืองและชนบทที่เชื่อมต่อกันทุกทิศทาง ณ สิ้น ค.ศ. 2018 ระยะทางรวมของทางหลวงในภูมิภาคทั้งหมดอยู่ที่ 1,833.4 กิโลเมตร ลดลง 0.9 กิโลเมตรจากสิ้นปีที่แล้ว

ทางรถไฟสายจิงเปา ทางรถไฟสายต้าฉิน ทางด่วนปักกิ่ง-ทิเบต (ปาต๋าหลิ่ง) ทางด่วนจิงซิน ทางหลวงแห่งชาติจีนหมายเลข 110 ทางหลวง S216, S323 และอื่น ๆ ล้วนแต่ผ่านเขตนี้ การก่อสร้างทางด่วนซิงเหยียนกำลังจะเริ่มขึ้น และเมื่อแล้วเสร็จจะใช้เวลาเพียง 30 นาทีในการเดินทางไปยังใจกลางเมืองปักกิ่ง

รถไฟชานเมือง
ทางรถไฟสายปักกิ่ง-เปาโถวและรถไฟชานเมือง สาย S2 มีความสะดวกสบายสำหรับการขนส่งผู้โดยสารและสินค้า รถไฟระหว่างเมืองปักกิ่ง-จางเจียโข่วเปิดให้บริการสายย่อยเหยียนชิ่งเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2020 ทำให้สามารถเดินทางไปใจกลางเมืองปักกิ่งได้ภายใน 26 นาที เหยียนชิ่งมีรถไฟชานเมืองให้บริการหนึ่งสาย ดำเนินการโดยรถไฟชานเมืองปักกิ่ง (BCR) โดยสาย S2 (ทั้งสายหลักและสายย่อย) เริ่มต้นจากสถานีรถไฟหฺวางถู่เตี้ยนในเขตชางผิงและจอดที่สถานีต่อไปนี้ในเหยียนชิ่ง:
  (หลัก) - ปาต๋าหลิ่ง, เหยียนชิ่ง
  (สาขา) - ปาต๋าหลิ่ง, คังจวง

 การศึกษา 

 อาหารท้องถิ่น 
โต๊ะจีนเต้าห
เป็นมื้ออาหารตามพิธีการในงานแต่งงานและงานเฉลิมฉลองแบบจีนดั้งเดิม อาหารนี้ทำโดยการใส่ กะหล่ำปลี เต้าหู้ หมูสามชั้นตากแห้ง วุ้นเส้น และส่วนผสมอื่น ๆ ลงในอั้งโล่ ซึ่งอั้งโล่นี้เคยเป็นอุปกรณ์ทำความร้อนในพื้นที่ชนบททางตอนเหนือของจีนสมัยก่อน

 ผลผลิต 
ผลไม้ที่ปลูกทั่วไปในพื้นที่ ได้แก่ แอปเปิล พลัม และองุ่น

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 




หมวดหมู่:เขตของปักกิ่ง
หมวดหมู่:เมืองอารยธรรมแห่งชาติ