ขชุราโห

ขชุราโห (; Khajuraho, ) เป็นนครตั้งอยู่ใกล้กับฉัตรปุระ ในอำเภอฉัตรปุระ รัฐมัธยประเทศ เป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางยอดนิยมของการท่องเที่ยวในประเทศอินเดีย เป็นที่รู้จักจากหมู่ศาสนสถานของศาสนาฮินดูและศาสนาไชนะที่สร้างขึ้นในอินเดียยุคกลาง รู้จักในชื่อ หมู่ปูชนียสถานขชุราโห และมีสถานะเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก

 ประวัติศาสตร์ 
พื้นที่แถบนี้มีการเปลี่ยนผ่านผู้ปกครอบมาหลายจักรวรรดิและอาณาจักร โดยอาณาจักรแรกที่ปรากฏหลักฐานคือวัตสะ ต่อมาถูกยึดครองโดยเมารยะ, สุงคะ, กุษาณ, นาคะปัทมาวตี, วกฏกะ, คุปตะ, ปุษยภูติ และคุรชร-ประติหาร สถาปัตยกรรมและศิลปกรรมในขชุราโหเริ่มรุ่งเรืองในสมัยคุปตะเป็นต้นมา และมีพัฒนาการทางศิลปะและสถาปัตยกรรมตามยุคสมัยต่าง ๆ เรื่อยมา

อิบน์ บัตตูตา เคยเดินทางเยือนขชุราโห และบรรยายถึงวิหารต่าง ๆ และสาธุจำนวนไม่มาก วิหารบางส่วนในขชุราโหเสียหายจากการรุกรานของสิกันทร โลฑี ในปี 1495 ในศตวรรษที่ 16 ขชุราโหสิ้นความสำคัญลง กระทั่งนักสำรวจของกองทัพอังกฤษเจ้าอาณานิคม เจซี แฟรงกลิน (C. J. Franklin) ค้นพบขชุราโหในปี 1819 และตามด้วยความพยายามของกัปตันกองทัพอังกฤษ ทีเอส เบิร์ต (T. S. Burt) ในการนำขชุราโหกลับมาสู่ความสำคัญอีกครั้งหลังเขาเดินทางเยือนในปี 1838 และต่อมา อาเล็กซันเดอร์ คันนิงแฮม ได้เดินทางเยือนคขชุราโหในปี 1852 และ 1855

การเดินทาง
ทางอากาศ
ท่าอากาศยานขชุราโหมีเที่ยวบินระหว่างขชุราโหกับเดลี, พาราณสี และ เรวะ ท่าอากาศยานตั้งอยู่ห่างไป 3 กิโลเมตรทางใต้ของเมือง เปิดให้บริการในปี 1978 มีเป้าหมายเพื่ออำนวยความสะดวกนักท่องเที่ยว

ทางราง
สถานีรถไฟขชุราโหเชื่อมต่อกับเดลีมีเที่ยวรถวันละครั้ง ผ่านฉัตรปุระ, ติมครห์, ฌางสี, ควาลิยัร, อาครา และมถุรา เป็นต้น

 อ้างอิง 

Category:เมืองศักดิ์สิทธิ์
Category:เมืองในรัฐมัธยประเทศ