โพรโทคอลการตั้งอุโมงค์

ในเครือข่ายคอมพิวเตอร์ โพรโทคอลการตั้งอุโมงค์ () คือโพรโทคอลที่ช่วยให้ข้อมูลสามารถส่งผ่านจากเครือข่ายหนึ่งไปยังอีกเครือข่ายหนึ่งได้ และยังสามารถช่วยให้การสื่อสารทางเครือข่ายแบบส่วนตัวสามารถส่งผ่านเครือข่ายสาธารณะอย่างเช่น อินเทอร์เน็ต ได้ หรือส่งโพรโทคอลเครือข่ายหนึ่งผ่านเครือข่ายที่ไม่รองรับได้ โดยอาศัยกระบวนการที่เรียกว่า การห่อหุ้ม (encapsulation)

เนื่องจากการตั้งอุโมงค์จะมีการทำแพกเกจข้อมูลปริมาณการใช้ใหม่ให้อยู่ในรูปแบบอื่นที่ต่างออกไป บางครั้งถ้ามีการเข้ารหัสลับซึ่งเป็นมาตรฐานอยู่แล้ว การเข้ารหัสลับนั้นก็อาจซ่อนลักษณะของปริมาณการใช้ที่วิ่งผ่านอุโมงค์ได้

โพรโทคอลการตั้งอุโมงค์ทำงานโดยใช้ส่วนข้อมูลของกลุ่มข้อมูล (หรือที่เรียกว่า เพย์โหลด) หนึ่งเพื่อเป็นตัวกลางในการส่งกลุ่มข้อมูลที่เตรียมเซอร์วิซให้อย่างแท้จริง การตั้งอุโมงค์จะใช้แบบจำลองโพรโทคอลแบบลำดับชั้น เช่น แบบจำลองโอเอสไอ ทีซีพี/ไอพี แต่มักจะละเลยการแบ่งลำดับชั้นเมื่อใช้กลุ่มข้อมูลนั้นในการส่งเซอร์วิซที่ปกติแล้วเครือข่ายไม่ได้เตรียมไว้ให้ โดยทั่วไปแล้ว โพรโทคอลการนำส่งจะดำเนินการในแบบจำลองแบบลำดับชั้นโดยอยู่ในระดับเดียวกันกับโพรโทคอลเพย์โหลด หรือในระดับที่สูงกว่า

ดูเพิ่ม
 แบบจำลองโอเอสไอ
 เครือข่ายส่วนตัวเสมือน

หมวดหมู่:โพรโทคอลเครือข่าย