เนี่ยนฝัว

เนี่ยนฝัว () หรือ เน็มบุตสึ () หรือ ย็อมพุล () หรือ เหนี่ยมเฝิต () เป็นจารีตปฏิบัติในพุทธศาสนา มีความสำคัญมากในพุทธศาสนาแบบเอเชียตะวันออก คำนี้แปลมาจากภาษาสันสกฤต พุทฺธานุสฺมฤติ (ป. พุทธานุสสติ, "การมีสติระลึกถึงพุทธภาวะ") และเป็นการปฏิบัติเจริญสติ (สฺมฤติ) หนึ่งของพุทธศาสนา เนี่ยนฝัวเป็นการปฏิบัติที่มุ่งเน้นไปยังพระอมิตาภพุทธเจ้า และเป็นการปฏิบัติที่สำคัญที่สุดในพุทธศาสนานิกายสุขาวดี 

ในคติของนิกายสุขาวดี เนี่ยนฝัวโดยทั่วไปหมายถึงการพูดหรือเปล่งเสียงพระนามของพระอมิตาภพุทธเจ้าซ้ำ ๆ ผ่านวลีที่แปลว่า "[ข้าพเจ้าขอ]นอบน้อมต่อพระอมิตาภพุทธเจ้า" (จีน: 南無阿彌陀佛, จีนกลาง: Nāmó Āmítuófó, นาหมัวอาหมีถัวฝัว; ชาวจีนในไทยนิยมใช้รูป นำ มอ อา มี ทอ ฝอ, ญี่ปุ่น: Namu Amida Butsu; นามุ อามิดะ บุตสึ, เวียนดนาม: , นัมโมอาดีด่าเฝิต) ซึ่งมาจากภาษาสันสกฤต: นโม อมิตาภาย พุทธาย หรือ นะโม อมิตาพุทธ คำดังกล่าวยังอาจหมายถึงบทภาวนานี้โดยตรงเช่นกัน

มีหลายวิธีในการปฏิบัติเนี่ยนฝัว โดยวิธีที่นิยมมากที่สุดในนิกายสุขาวดีคือการใช้ปากเปล่งเสียงบทดังกล่าว หรือเพียงแต่พระนามของพระอมิตาภพุทธเจ้า (อามีทอฝอ, อมิตาพุทธ หรือ อมิตาภพุทธ)Thích Thiện Tâm. Buddhism of Wisdom & Faith: Pure Land Principles and Practice (1994), p. 119. Sutra Translation Committee of the United States. ในสำนักโจโดะชู และโจโดะชินชู ของนิกายสุขาวดีในญี่ปุ่น มุ่งเน้นการปฏิบัติสำคัญที่สุดคือการท่องบทเนี่ยนฝัวโดยเฉพาะJones (2019), p. 138. นอกจากการเปล่งเสียงแล้ว ยังมีการ "นึกถึงพระนาม" ในใจ ทำโดยการใช้จิตนึกถึงพระอมิตาภพุทธเจ้าผ่านการเปล่งพระนามซ้ำ ๆ ในใจJones (2021), pp. 82-96 นอกจากนี้ยังมีวิธีการเพ่งจิตที่ภาพหรือรูปของพระอมิตาภพุทธเจ้า ทั้งจากการมองรูปเคารพ ภาพเขียน หรือทำสมาธิและจินตนาการภาพในใจ ไปจนถึงการใช้วิธีปฏิบัติสมาธิต่าง ๆ ที่ปรากฏใน อมิตายุรญาณสูตรLuk, Charles. The Secrets of Chinese Meditation. 1964. p. 85Jones (2019), pp. 82-96, 130.

อ้างอิง

บรรณานุกรม
 Baskind, James (2008). The Nianfo in Obaku Zen: A Look at the Teachings of the Three Founding Masters, Japanese Religions 33 (1–2),19–34

 Dharma Master Thich Tinh Lac (Suddhisukha) (2000). Taming the Monkey Mind: A Guide to Pure Land Practice by the Buddhist Scholar Cheng Wei-an Translation with Commentary by Dharma Master Suddhisukha.. Sutra Translation Committee of the U. S. and Canada.
 Grumbach, Lisa (2005). "Nenbutsu and Meditation: Problems with the Categories of Contemplation, Devotion, Meditation, and Faith", Pacific World, Third Series, 7, 91–105.
 Inagaki Hisao, trans., Stewart, Harold (2003). The Three Pure Land Sutras, 2nd ed., Berkeley, Numata Center for Buddhist Translation and Research. 
 Jones, Charles B. (2001). Toward a Typology of Nien-fo: A Study in Methods of Buddha-Invocation in Chinese Pure Land Buddhism, Pacific World, Third Series, 3, 219–239.
 Jones, Charles B. (2019). Chinese Pure Land Buddhism, Understanding a Tradition of Practice. University of Hawai'i Press / Honolulu.
 Jones, Charles B. (2021). Pure Land: History, Tradition, and Practice. Shambhala Publications.
 Keenan, John P. (1989). Nien-Fo (Buddha-Anusmrti): The Shifting Structure of Remembrance, Pacific World, New Series 5, 40–52
 Li-Ying, Kuo (1995), La récitation des noms de "buddha" en Chine et au Japon. T'oung Pao, Second Series 81 (4/5), 230–268
 Payne, Richard K. (2005). "Seeing Buddhas, Hearing Buddhas: Cognitive Significance of Nenbutsu as Visualization and as Recitation", Pacific World, Third Series, 7, 110–141
 Thích Thiện Tâm (1994). Buddhism of Wisdom & Faith: Pure Land Principles and Practice. Sutra Translation Committee of the United States.

หมวดหมู่:พิธีกรรมในศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:นิกายสุขาวดี
หมวดหมู่:พระอมิตาภพุทธะ