ไทรโบโลยี

ไทรโบโลยี () เป็นศาสตร์และวิศวกรรมที่ศึกษาเกี่ยวกับแรงเสียดทาน การหล่อลื่น และการสึกกร่อนของพื้นผิวที่มีการสัมผัสและเคลื่อนที่สัมพันธ์กัน ไทรโบโลยีเป็นสาขาวิชาที่มีลักษณะสหวิทยาการสูง เชื่อมโยงองค์ความรู้จากหลายสาขา เช่น ฟิสิกส์ เคมี วัสดุศาสตร์ คณิตศาสตร์ ชีววิทยา และวิศวกรรมศาสตร์ วัตถุพื้นฐานที่ใช้ศึกษาในไทรโบโลยีเรียกว่า ระบบการขัดถู (tribosystem) ซึ่งหมายถึงระบบทางกายภาพที่มีพื้นผิวสัมผัสกัน สาขาย่อยของไทรโบโลยีได้แก่ ไบโอไทรโบโลยี (biotribology) นาโนไทรโบโลยี (nanotribology) และไทรโบโลยีอวกาศ (space tribology) นอกจากนี้ยังเกี่ยวข้องกับสาขาอื่น เช่น การกัดกร่อนแบบไทรโบ (tribocorrosion) ซึ่งศึกษาการเชื่อมโยงระหว่างการกัดกร่อนและการสึกหรอ รวมถึงกลศาสตร์การสัมผัสที่ศึกษาการเปลี่ยนรูปของพื้นผิวเมื่อสัมผัสกัน มีการประมาณว่า ราว 20% ของการใช้พลังงานทั้งหมดของโลกสูญเสียไปจากผลกระทบของแรงเสียดทานและการสึกหรอในภาคการขนส่ง การผลิต การผลิตพลังงาน และการใช้พลังงานในครัวเรือน

อ้างอิง

หมวดหมู่:วัสดุศาสตร์
หมวดหมู่:วิศวกรรมเครื่องกล