เล่ออานจฺวิ้น

เล่ออานจฺวิ้น () เป็นจฺวิ้นในอดีตของประเทศจีน ตั้งอยู่ในบริเวณที่ปัจจุบันคือมณฑลชานตงตอนกลางและตอนเหนือ

จฺวิ้นนี้สถาปนาในตอนแรกด้วยการนำส่วนหนึ่งจากดินแดนฉีจฺวิ้น เป็นเชียนเฉิงจฺวิ้น (千乘郡) ในรัชสมัยจักรพรรดิฮั่นอู่ ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก จฺวิ้นนี้แบ่งออกเป็น 15 อำเภอ ได้แก่: เชียนเฉิง (千乘), ตงโจว (東鄒), ชือวั่ว (溼沃), ผิงอาน (平安), ปั๋วชาง (博昌), เลียวเฉิง (蓼城), เจี้ยนซิ่น (建信), ตี๋ (狄), หลางหฺวาย (琅槐), เล่ออาน (樂安), เป้ย์หยาง (被陽), เกาชาง (高昌), ฝานอาน (繁安), เกาวาน (高宛) และเหยียนเซียง (延鄉)ฮั่นชู เล่มที่ 28. ใน ค.ศ. 60 เชียนเฉิงกลายเป็นที่ดินศักดินาของหลิว เจี้ยน (劉建) พระราชโอรสในจักรพรรดิฮั่นหมิงที่สวรรคตในปีถัดมาโดยไม่มีพระราชโอรสธิดา ใน ค.ศ. 79 มีการพระราชทานเชียนเฉิงแก่หลิว ข้าง (劉伉) พระเชษฐา/อนุชาในจักรพรรดิฮั่นเหอ ดินแดนนี้เปลี่ยนชื่อเป็นเล่ออานใน ค.ศ. 95 หง (鴻) พระราชนัดดาในหลิว ข้าง เป็นพระราชบิดาในจักรพรรดิฮั่นจื่อ หลังฝ่ายหลังขึ้นครองราชย์ หงได้รับดินแดนที่อุดมสมบูรณ์กว่าชื่อ ปั๋วไห่ เป็นที่ดินศักดินาใหม่ของพระองค์ และเล่ออานถูกเปลี่ยนกลับไปเป็นจฺวิ้นโฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 155. ใน ค.ศ. 140 จำนวนอำเภอและตำบลในเล่ออานลดลงเหลือ 9 แห่ง: หลินจี้ (臨濟, เดิมคือ ตี๋), เชียนเฉิง, เกาหว่าน (高菀), เล่ออาน, ปั๋วชาง, เลียวเฉิง, ลี่ (利), อี้ (益) และโช่วกวาง (壽光)

ในสมัยราชวงศ์จิ้นตะวันตก เล่ออานกลายเป็นที่ดินศักดินาของซือหม่า เจี้ยน (司馬鑒) พระโอรสในสุมาเจียว และต่อมาเป็นของจี๋ (籍) โอรสของเจี้ยนจิ้นชู เล่มที่ 38. หลังสมัยราชวงศ์จิ้น เล่ออานกลายเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของราชวงศ์หลิวซ่ง จนกระทั่งรัชสมัยจักรพรรดิหลิวซ่งหมิงที่ถูกราชวงศ์เว่ย์เหนือเข้าพิชิต จฺวิ้นนี้ถูกยุบเลิกในสมัยราชวงศ์สุยตอนต้น

ประชากร
ราชวงศ์ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกราชวงศ์ฮั่นตะวันออกราชวงศ์จิ้นตะวันตกราชวงศ์หลิวซ่งราชวงศ์เว่ย์เหนือปี ค.ศ.2140280464534ครัวเรือน116,72774,400โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 112.11,000จิ้นชู เล่มที่ 15.2,259ซ่งชู เล่มที่ 36.5,916เว่ย์ชู เล่มที่ 106.ประชากร490,720424,075 14,99113,239

อ้างอิง

หมวดหมู่:จฺวิ้นในราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:จฺวิ้นในราชวงศ์จิ้น
หมวดหมู่:จฺวิ้นในราชวงศ์ตอนใต้
หมวดหมู่:จฺวิ้นในราชวงศ์ตอนเหนือ