ซะลแว

ซะลแว (, ) คือเครื่องอิสริยาภรณ์ประจำราชสำนักพม่า เป็นสังวาลไหล่ที่ทำด้วยโซ่โลหะ มักทำด้วยทองหรือเงิน โดยยึดติดกันไว้สี่จุดเป็นรูปโล่หรือลายดุน และคล้องไว้บนไหล่เหมือนสายสะพายของเหล่าเจ้าหน้าที่

ในระบอบกษัตริย์พม่า ซะลแว ใช้สำหรับฆราวาสเท่านั้น เดิมเคยถูกใช้เพื่อยกย่องคุณงามความดีและการรับใช้รัฐ

 ศัพทมูลวิทยาและต้นกำเนิด 
ในภาษาพม่า ซะลแว  เป็นการแปลงภาษาจากพิธีฮินดู Janeu (जनेऊ) (หรือเรียกอีกอย่างว่า อุปนยนะ) หมายถึงการมอบอันศักดิ์สิทธิ์หรือเชือกด้ายพราหมณ์ที่พบในชนวรรณะสูงของสังคมฮินดู

ซะลแว มีต้นกำเนิดจากพม่าโบราณ มีการกล่าวถึงใน Salwedin Sadan (หนังสือแห่งเครื่องอิสริยาภรณ์) ในพม่ามีการระบุจำนวนสาย ซะลแว ซึ่งคนในแต่ละวรรณะทั้งสี่ของฮินดูสวมใส่:
 กษัตริย์ (Khattiya) - 9 สาย
 พราหมณ์ (Brahmana) - 6 สาย
 แพศย์ (Vessa) - 1-3 สาย
 ศูทร (Sudda) - ไม่มี

 การใช้งาน 
จำนวนเส้นในสายบ่งบอกถึงลำดับเครื่องอิสริยาภรณ์ ซะลแว ถูกสวมใส่เป็นเครื่องหมายสัญลักษณ์อันสูงส่ง จนถึงยืนยันตัวตนการไร้มลทินของครอบครัวหรือวรรณะของตน

ในสมัยราชวงศ์โก้นบอง ขุนนางชั้นสูงที่ได้รับการคุ้มกันจากการประหารชีวิตในรูปแบบต่าง ๆ (thetdawshay) ยังสวม ซะลแว 18 เส้น ตารางต่อไปนี้คือรายชื่อบรรดาศักดิ์ที่สอดคล้องกันในยุคโก้นบองและจำนวน ซะลแว ที่พระราชทาน:

+บรรดาศักดิ์ในสมัยราชวงศ์โก้นบอง ลำดับ  จำนวนเส้น กษัตริย์  24 พระมหาอุปราช 21 เจ้าฟ้าไทใหญ่, เจ้าชายสืบสายพระโลหิต  18 เจ้าเมืองไทใหญ่, และสมาชิกราชวงศ์อื่น ๆ  15 ขุนนางระดับสูง (Mugyi, Matgyi)  12 ขุนนางระดับล่าง (Mulat, Matlat, Mu-nge, Matnge)  3-9

 การใช้งานปัจจุบัน 
การใช้ ซะลแว ต่อมาในปัจจุบันโดยการเมืองพม่า:
 ปยีดองซุ ซีตู ตีนกะฮะ
 ตีริ ตุดะมะ ตีนกะฮะ

 อ้างอิง 




หมวดหมู่:วัฒนธรรมพม่า
หมวดหมู่:เครื่องอิสริยาภรณ์พม่า
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายพม่า
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาพม่า