ภาษาเจี๋ย

ภาษาเจี๋ย (张昌圣. "《晋书·佛图澄传》之羯语探源". 四川大学学报: 哲学社会科学版 3 (1995): 48-56.) เป็นภาษาสูญหายแล้วที่มีหลักฐานยืนยันน้อย เคยใช้พูดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนในสมัยราชวงศ์จ้าวยุคหลังโดยชาวเจี๋ย ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของสมาพันธรัฐซฺยงหนู ภาษานี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มภาษาเยนิเซย์หรือเตอร์กิก โดยแบบแรกได้รับการยอมรับมากที่สุดในปัจจุบัน

 การรับรอง 
มีเพียงแค่วลีเดียวในภาษาเจี๋ยเท่านั้นที่ปรากฏอยู่ แหล่งที่มาของวลีมาจากฝัวถู เฉิง พระภิกษุและผู้เพยแผ่ศาสนาชาวกูชา วลีนี้บันทึกไว้ในจิ้นชูเป็น  และกล่าวกันว่าเชื่อมโยงกับการต่อสู้ของฉือ เล่อต่อหลิว เย่าใน ค.ศ. 328 วลีนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาจีนดังนี้:
 ข้อความ ภาษาจีนสมัยกลาง อภิธานศัพท์      "กองทัพ"      "ออกไป"      ตำแหน่งชนป่าเถื่อนของหลิว เย่า      "จับกุม"

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

Category:ภาษาสูญแล้วในทวีปเอเชีย