ชาวสลาฟตะวันตก

ชาวสลาฟตะวันตก () เป็นชาวสลาฟที่พูดภาษาในกลุ่มสลาฟตะวันตก ชาวสลาฟตะวันตกแยกตัวออกจากกลุ่มชาวสลาฟร่วมในช่วงประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 7 และได้ก่อตั้งรัฐอิสระในยุโรปกลาง ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 9 ภาษาในกลุ่มสลาฟตะวันตกได้แตกแขนงไปเป็นรูปแบบที่ปรากฏในประวัติศาสตร์ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึง 14

ในปัจจุบัน กลุ่มชนที่พูดภาษาในกลุ่มสลาฟตะวันตก ได้แก่ ชาวโปแลนด์ ชาวเช็ก ชาวสโลวาเกีย ชาวไซลีเชีย ชาวคาชูเบีย และชาวซอร์บ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 เป็นต้นมา ชาวสลาฟตะวันตกส่วนใหญ่ได้เปลี่ยนไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิก จึงได้รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมจากคริสตจักรละติน รับเอาอักษรละตินมาใช้ และมีแนวโน้มที่จะผสานเข้ากับพัฒนาการทางวัฒนธรรมและสติปัญญาในยุโรปตะวันตกมากกว่าชาวสลาฟตะวันออก ซึ่งหันไปนับถือนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์และใช้อักษรซีริลลิกแทน

ในทางภาษาศาสตร์ กลุ่มภาษาสลาฟตะวันตกสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 กลุ่มย่อย ได้แก่ กลุ่มเลคิติก ซึ่งรวมถึงภาษาโปแลนด์ ภาษาไซลีเชีย ภาษาคาชูเบีย และภาษาที่สูญพันธุ์ไปแล้วอย่างภาษาโปลาเบียนและภาษาพอเมอเรเนีย กลุ่มซอร์เบียซึ่งใช้ในแถบภูมิภาคลูเซเชีย และกลุ่มเช็ก-สโลวักซึ่งใช้ในดินแดนเช็กBohemia and Poland. Chapter 20.pp 512-513. [in:] Timothy Reuter. The New Cambridge Medieval History: . 2000

อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาวสลาฟ