อีวัน ฟัลซ์

ฟีร์กียาวัน ลิซตันโต  () หรือรู้จักในชื่อ อีวัน ฟัลซ์ (; เกิด 3 กันยายน ค.ศ. 1961) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และมือกีตาร์ชาวอินโดนีเซียเชื้อสายชวา โดยใน ค.ศ. 2002 นิตยสารไทม์ ได้จัดชื่อเขาเป็นหนึ่งในวีรบุรุษเอเชียผู้ยิ่งใหญ่

ชีวิตช่วงต้น
ฟีร์กียาวัน ลิซตันโต เกิดที่จาการ์ตา ในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1961 เป็นบุตรของฮาร์โซโยซึ่งรับราชการทหาร และลียัซ ซูอูดีจะฮ์ เขาศึกษาที่โรงเรียนมัธยมต้น 5 บันดุง และโรงเรียนอาชีวะเบเปกา บันดุง เขาศึกษาต่อที่โรงเรียนการประชาสัมพันธ์ และสถาบันศิลปะจาการ์ตา เมื่ออายุได้สิบสามปี เขาก็ได้แสดงเล่นดนตรีในงานแต่งงานเล็ก ๆ และงานสังคมอื่น ๆ

อาชีพนักดนตรี
ขณะที่เขาอายุ 18 ปี อีวัน ฟัลซ์ พร้อมกับเพื่อนได้แก่ โตโต กูนาร์โต, เฮ็ลมี, บัมบัง บูเล และกาเก็ก จากอก ได้ร่วมกันตั้งวงชื่อ อัมบูราดุล (Amburadul) วงได้ออกอัลบั้ม เปอร์จาลานัน (Perjalanan) ใน ค.ศ. 1979 ซึ่งไม่ได้ประสบความสำเร็จใด ๆ แต่ก็ยังมีการออกอัลบั้มใหม่อีกครั้งพร้อมกับเพิ่มเพลง "ตีกาบูลัน" (Tiga Bulan) เป็นอัลบั้ม ตีกาบูลัน (ค.ศ. 1980) โดยในปีเดียวกันนี้ วงถูกยุบและไม่มีบทบาทสำคัญใด ๆ ต่อ อีวัน ฟัลซ์ อีก

ในฐานะส่วนหนึ่งของอาชีพนักดนตรีในช่วงแรก อีวัน ฟัลซ์ ยังบันทึกอัลบั้มแนวขำขันบางอัลบั้มหลังจากชนะการประกวดร้องเพลงคันทรีแนวขำขัน เขาร้องเพลงเกี่ยวกับเหตุการณ์และดนตรีท้องเรื่องการ์ตูนต่าง ๆ โดยอัลบั้มแรกสุดของเขาคือ จันดาดาลัมนาดา (Canda Dalam Nada) ซึ่งเป็นผลงานชุดแรก ๆ ทำกับเพื่อนร่วมวงอัมบูราดุล 

ในช่วงเวลาดังกล่าว อีวัน ฟัลซ์ ยังเลี้ยงชีพตนเองด้วยการเล่นดนตรีข้างถนน

ค.ศ. 1981 อีวัน ฟัลซ์ เซ็นสัญญากับค่ายมูซีกาสตูดีโย (Musica Studio) เพื่อบันทึกเสียงอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก ซาร์จานามูดา (Sarjana Muda) อัลบั้มนี้แสดงให้เห็นถึงสไตล์เพลงคันทรีอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา โดยมีเพลง "กูรูอูมาร์บักรี" (Guru Oemar Bakrie) ซึ่งพูดถึงการที่ครูในอินโดนีเซียได้รับค่าตอบแทนน้อยนิดแต่ยังคงมีความรับผิดชอบในการให้การศึกษาแก่นักเรียนเพื่อให้มีฐานะและอนาคตที่มั่นคง "กูรูอูมาร์บักรี" เป็นที่รู้จักและได้รับความนิยมอย่างมากในอินโดนีเซีย และทำให้อีวันฟัลซ์เริ่มเป็นที่รู้จัก อัลบั้มนี้ยังมีเพลงแนวบัลลาดอีกหลายเพลง ซึ่งได้รับผลประโยชน์จากการลงทุนจำนวนมากจากค่ายมูซีกาสตูดีโย ซึ่งเลือกใช้นักดนตรีและโปรดิวเซอร์คุณภาพสูงสำหรับอัลบั้มนี้

อัลบั้มที่ 2 โอปีนี (Opini) ซึ่งจำหน่ายใน ค.ศ. 1982 โดยค่ายมุสิกะสตูดิโอเช่นกัน ซึ่งตอกย้ำชื่อเสียงของเขาในฐานะนักร้องเพลงแนวประท้วงผสมกับเพลงบัลลาด เพลง "กาลังรัมบูอานาร์กี" (Galang Rambu Anarki) สำหรับลูกชายแรกเกิดของเขาผสมผสานทั้งสององค์ประกอบเข้าด้วยกัน โดยกล่าวถึงทั้งเหตุการณ์อันน่ายินดีของการเกิดบุตรคนแรกของเขา แต่ยังกล่าวถึงค่าครองชีพที่พุ่งสูงขึ้น โดยกล่าวว่าบางทีลูกของเขาอาจขาดสารอาหารหากเขาไม่สามารถซื้อนมได้

ใน ค.ศ. 1983 มีการเปิดตัวอัลบั้ม ซุมบัง (Sumbang) ในขณะที่อัลบั้มใน ค.ศ. 1984 ได้แก่ บารังอันติก (Barang Antik) และ ซูกาลี (Sugali)

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1984 อีวัน ฟัลซ์ ถูกจับกุมและถูกสอบสวนเป็นเวลาสองสัปดาห์หลังจากเขาแสดงเพลง "เดโมกราซีนาซี" (Demokrasi Nasi) และ "มะบักตีนี" ซึ่งทั้งสองเพลงไม่ได้ถูกอัดไว้ในอัลบั้มใด ๆ ที่เปอกันบารู เพลงมะบักตีนีเป็นเรื่องเกี่ยวกับโสเภณีที่มีร้านกาแฟริมทาง ซึ่งแต่งงานกับ "ซูฮาร์โย" โดยเชื่อว่าเป็นเพลงที่มีเนื้อหาเสียดสีซูฮาร์โตและภรรยา เหตุการณ์ดังกล่าวได้รับการเล่าขานอีกครั้งในเพลง "14-4-84" ในอัลบั้ม เอธิโอเปีย (Ethiopia) ค.ศ. 1986

อีวัน ฟัลซ์ ยังคงออกอัลบั้มอย่างต่อเนื่องตลอดช่วงทศวรรษ 1980 ต่อมาใน ค.ศ. 1989 เขาได้ก่อตั้งวงซวามี (Swami) ซึ่งออกอัลบั้มสองชุด ได้แก่ ซวามี 1 ใน ค.ศ. 1989 และ ซวามี 2 ใน ค.ศ. 1991 วงกันตาตาตักวา (Kantata Takwa) ก็เป็นหนึ่งในวงที่คล้ายคลึงกัน ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกวงซวามีหลายคน แนวเพลงคือเรบานาร็อก (Rebana rock) ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างจิมิ เฮนดริกซ์ กับริก เวกแมน กับดนตรีเรบานาแบบเบอตาวี อัลบั้ม กันตาตาตักวา (Kantata Takwa) วางจำหน่ายใน ค.ศ. 1990 ประกอบด้วยเพลงอย่าง "เบ็นโต" (Bento) และ "บงการ์" (Bongkar; "ฉีกทิ้ง") ซึ่งเป็นสองเพลงจากหลายเพลงที่พวกเขาร้องในระหว่างการประท้วงของนักศึกษา เพลง "เบ็นโต" ได้รับอิทธิพลมาจากเพลง "เดย์ทริปเปอร์" ของเดอะบีเทิลส์

จนกระทั่งถึงการเปิดตัวอัลบั้ม โอรังกีลา (Orang Gila) ใน ค.ศ. 1994 อีวัน ฟัลซ์ ได้ออกอัลบั้มใหม่ประมาณปีละสองอัลบั้ม เป็นเวลา 15 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1994 เขาได้ลดตารางการออกอัลบั้มลงอย่างมาก โดยออกซิงเกิลเพียงสองเพลงใน ค.ศ. 1995 และหนึ่งเพลงใน ค.ศ. 1996 ขณะที่ใน ค.ศ. 1998 ก็ได้ออก กันตาตาซัมซารา (Kantata Samsara) อัลบั้มที่สองและอัลบั้มสุดท้ายของ กันตาตาตักวา

ภายหลังยังมีการออกอัลบั้มรวมเพลงของอีวัน ฟัลซ์ หลายอัลบั้มในช่วงทศวรรษ 1990 และ 2000 รวมถึง Best of the Best, Akustik (3 อัลบั้ม) และ ซาลัมรีโฟร์มาซี (Salam Reformasi; "สวัสดีการปฏิรูป") ซึ่งขายได้มากกว่า 50,000 ชุด

ใน ค.ศ. 2002 อีวัน ฟัลซ์ ออกอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกนับตั้งแต่ ค.ศ. 1994 คือ ซูวาราฮาตี (Suara Hati) ใน ค.ศ. 2003 อัลบั้ม In Collaboration With ได้ออกจำหน่าย ซึ่งประกอบด้วยการแสดงร่วมกับศิลปินคนอื่น ๆ ของอินโดนีเซีย ส่วนอัลบั้มเดี่ยว มานูซียาเซอเตองะฮ์เดวา (Manusia Setengah Dewa) วางจำหน่ายใน ค.ศ. 2004

ใน ค.ศ. 2005 เขาได้เปิดตัวอัลบั้ม Iwan Fals in Love ซึ่งเป็นการรวบรวมผลงานเพลงแนวโรแมนติกที่มีอยู่แล้ว รวมถึงเพลงใหม่ "อีจินกันอากูเมอญายังกีมู" (Ijinkan Aku Menyayangimu; "ให้ฉันได้รักเธอ") เป็นซิงเกิลหลัก และมีการนำเพลงเก่ามาอัดใหม่ถึง 5 เพลง โดยสองเพลงที่ร่วมร้องกับอินดรา เล็ซมานา (Indra Lesmana) คือ "ฮารุซกะฮ์เปอร์กี" (Haruskah Pergi) และ "เซอลันจาร์" (Selancar) ได้รับการเผยแพร่ในรูปแบบการดาวน์โหลดแบบดิจิทัลใน ค.ศ. 2006

ในปี 2007 อัลบั้ม 50:50 ได้วางจำหน่ายโดย Musica Studios แก่นเรื่องของอัลบั้มคือความโรแมนติกและการวิพากษ์วิจารณ์สังคม ซิงเกิลหนึ่งจากอัลบั้มชื่อ ปูลังละฮ์ (Pulanglah; "กลับบ้านเถิด") เล่าถึงการเสียชีวิตของมูนีร์ ซาอิด ตาลิบ เพลง 6 เพลงนั้นเขียนโดยตัวเขาเอง และอีก 6 เพลงนั้นเขียนโดยเพื่อนนักดนตรีของเขา โดยสองเพลงได้ปล่อยใน ค.ศ. 2009 ในชื่อ "อุนตุกมูเตอร์กาซิฮ์" (Untukmu Terkasih)

ใน ค.ศ. 2010 เขาออกอัลบั้ม เกอเซออิมบางัน (Keseimbangan) และใน ค.ศ. 2011 เขาออกอัลบั้มใหม่ชื่อ เตอร์กีลา-กีลา (Tergila-gila) ซึ่งมีเพลงใหม่ 4 เพลงอยู่ข้างใน

เนื้อหาเพลง
อีวัน ฟัลซ์ มักได้รับการเปรียบเทียบกับบ็อบ ดิลลัน ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ที่มีอิทธิพลต่อเขาอย่างมากทั้งในแนวเพลงยุคแรกของเขาที่ใช้ฮาร์โมนิกาอย่างหนัก และในเนื้อเพลงของเขาที่มักอยู่ในแนวเพลงประท้วง หรือคล้ายกับเพลงเพื่อชีวิตของไทย

ตัวอย่างเช่น "กามูซูดะฮ์กีลา" (Kamu Sudah Gila; "คุณบ้าไปแล้ว") และ "อาปากามูซูดะฮ์จาดีตูฮัน?" (Apa Kamu Sudah Jadi Tuhan?; "คุณกลายเป็นพระเจ้าแล้วหรือยัง?") เป็นเพลงที่วิพากษ์วิจารณ์ระบอบการปกครองยุคระเบียบใหม่

เพลงอื่น ๆ นอกจากนี้ มักเน้นเรื่องราวเหตุการณ์มากกว่า แต่ก็ยังสามารถมองได้ว่าเป็นเพลงการเมือง ตัวอย่างเช่น เพลง "กาลังรัมบูอานาร์กี" (Galang Rambu Anarki) ของเขาที่แต่งขึ้นเพื่อลูกชายแรกเกิด พูดถึงความยากจนเกินกว่าจะเลี้ยงดูลูกชายได้ ขณะที่เพลง "เกิมบังเปอเตอ" (Kembang Pete; "ดอกสะตอ") เล่าเรื่องราวของคนยากจนที่ถูกมองข้าม "อากูโบซัน" (Aku Bosan; "ฉันเบื่อ") เป็นเรื่องราวของเด็กชายที่ประท้วงพ่อแม่เพราะพ่อแม่ทิ้งเขาไว้ที่บ้านคนเดียวเนื่องจากทำงานมากไป ขณะที่ "ฮูรา-ฮูรา ฮูรู-ฮูรา" (Hura-Hura Huru-Hara; "การจลาจลปลอม") เปรียบเจ้าหนี้เป็นดั่งผีดูดเลือด

เพลง (และอัลบั้ม) ปี 1988 ชื่อ "1910" ซึ่งอาจตีความได้ว่าหมายถึง ค.ศ. 1910 นั้น แท้จริงแล้วอ้างอิงถึงวันที่ 19 ตุลาคม ซึ่งเป็นวันที่เกิดเหตุการณ์รถไฟชนกันที่เมืองบินตาโรใน ค.ศ. 1987 ซึ่งเป็นเหตุการณ์หายนะที่เพลงนี้บันทึกไว้ในรูปแบบบันทึกเรื่องราวเหตุการณ์ เพลง "เจอโลเตะฮ์จามาร์โต-ลลดันเจอมาร์" (Celoteh Camar Tolol dan Cemar) ในอัลบั้ม ซุมบัง  ค.ศ. 1983 ก็เป็นการบันทึกเหตุการณ์เรือ Tampomas II จมลงในมาซาเลมบู

แม้ว่าอีวัน ฟัลซ์ จะเป็นนักแต่งเพลง แต่สถานะของอีวันฟัลซ์ในฐานะหนึ่งในนักแสดงร็อก/ป็อปชั้นนำของอินโดนีเซีย ได้นำไปสู่การบันทึกเสียงของเขาจากนักแต่งเพลงคนอื่น ๆ มากมาย เพลงฮิตที่โดดเด่นที่สุดของเขาที่เขียนโดยคนอื่น ๆ ได้แก่ "บารังอันติก" (Barang Antik; "สินค้าโบราณ"), "เกอเมิซราอัน" (Kemesraan; "ความใกล้ชิด"), "กูเมอนันตีเซอโอรังเกอกาซิฮ์" (Kumenanti Seorang Kekasih; "ฉันกำลังรอที่รัก"), "อากูบูฮันปีลีฮัน" (Aku Bukan Pilihan; "ฉันไม่ใช่ตัวเลือก") และ "อีจินกันอากูเมอญายังกีมู" (Ijinkan Aku Menyayangimu; "ให้ฉันได้รักเธอ")

ชีวิตส่วนตัว
วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1982 กาลัง รัมบู อานาร์กี บุตรชายคนแรกของอีวัน ฟัลซ์ ได้ถือกำเนิด หนึ่งในเพลงที่โด่งดังที่สุดของฟอลส์คือ "กาลังรัมบูอานาร์กี" ซึ่งแต่งขึ้นเพื่อรำลึกถึงการเกิดของบุตรชาย และได้เผยแพร่ในอัลบั้ม โอปีนี (Opinion; "ความเห็น") กาลังเดินตามรอยเท้าบิดาโดยเล่นดนตรีในวงดนตรีตั้งแต่ยังเด็กในฐานะนักกีตาร์และนักดนตรีพื้นบ้าน แต่เขาเสียชีวิตเมื่ออายุ 15 ปี ในวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1997 จากการเสพมอร์ฟีนเกินขนาดหรือโรคหอบหืด วลี กาลังรัมบูอานาร์กี แปลว่า "สนับสนุนสัญลักษณ์แห่งอนาธิปไตย"

ใน ค.ศ. 1985 อันนีซา จีกัล รัมบู บาซาเอ (Annisa Cikal Rambu Basae) ลูกสาวและลูกคนที่สองถือกำเนิดขึ้น ลูกคนที่สามของเขาคือ ไรยา รัมบู รบบานี (Rayya Rambu Robbani) เขาและโรซันนา ภรรยาของเขา อาศัยในจีบูบูร์ จังหวัดชวาตะวันตก

 ดูเพิ่ม 
 โรห์มา อิรามะ
 คริเชอ

แหล่งอ้างอิง

หนังสืออ้างอิง






หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2504
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:นักร้องชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ชาวชวา