แมอิลซินโบ

แมอิลซินโบ () เป็นหนังสือพิมพ์ภาษาเกาหลีที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1910 ถึง 1945 จากเคโจ (โซล) เกาหลี ในสมัยจักรวรรดิญี่ปุ่น หนังสือพิมพ์นี้สืบทอดมาจากเดอะโคเรียเดลีย์นิวส์ ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1904 แต่สืบทอดมาโดยส่วนใหญ่ในฐานกระบอกเสียงของรัฐบาลอาณานิคมญี่ปุ่น จนกระทั่งวันประกาศอิสรภาพแห่งชาติเกาหลีใน ค.ศ. 1945 หลังจากนั้น รัฐบาลทหารของกองทัพสหรัฐในเกาหลีเข้าครองกิจการและปรับเปลี่ยนไปเป็นซออุลชินมุนในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945

 ภูมิหลัง 

เดอะโคเรียเดลีย์นิวส์ หนังสือก่อนหน้า แท้จริงแล้วเป็นหนังสือพิมพ์ฉบับบุกเบิกในขบวนการเรียกร้องเอกราชเกาหลี อย่างไรก็ตาม การรายงานข่าวของหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ก็สร้างความไม่พอใจให้กับญี่ปุ่น ซึ่งกำลังยึดครองเกาเหลีเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของญี่ปุ่นในเวลานั้น หลังจาก Ernest Bethell เจ้าของหนังสือพิมพ์ เสียชีวิต รัฐบาลญี่ปุ่นและอังกฤษได้กดดัน Arthur Marnham ผู้สืบทอดตำแหน่งของ Bethell ให้ปิดกิจการและออกจากประเทศ เขาทำเช่นนั้นในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1910 โดยขายหนังสือพิมพ์ให้กับอดีตพนักงาน Yi Changhun () ในราคาเท่าทองคำ 40,000 วอน (หรือ 700 ปอนด์อังกฤษ) หนังสือพิมพ์ที่ออกวันที่ 14 มิถุนายน ฉบับที่ 1408 ก็สะท้อนให้เห็นถึงเรื่องนี้โดยระบุชื่อบรรณาธิการคนใหม่ นักเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชเกาหลีของหนังสือพิมพ์ได้ลาออกและประณามอย่างเป็นสาธารณะว่าเป็นเพียงแต่หนังสือพิมพ์โฆษณาชวนเชื่อ

หนังสือพิมพ์ฉบับนี้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างเข้มงวดของญี่ปุ่น เปลี่ยนชื่อเป็น แมอิลซินโบ เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1910 หนังสือพิมพ์ที่สนับสนุนญี่ปุ่นอีกฉบับคือ แทฮันซินมุน ได้ถูกควบรวมเข้ากับหนังสือพิมพ์ในวันที่ 1 กันยายน

 ประวัติ 
ต่อมาหนังสือพิมพ์นี้กลายเป็นส่วนของเคโจนิปโป หนังสือพิมพ์ภาษาญี่ปุ่น และสำนักงานหนังสือพิมพ์จึงถูกย้ายไปยังอาคารของเคโจนิปโป โทกูโตมิ โซโฮ นักข่าวชาวญี่ปุ่น ได้รับเลือกให้ดูแลทั้งเคโจนิปโปและแมอิลซินโบ โทกูโตมิเตือนบุคลากรชาวเกาหลีของเขาให้หลีกเลี่ยงการรายงานข่าวต่อต้านญี่ปุ่น และหลีกเลี่ยงการเขียนด้วย "ความคิดที่ลำเอียงและแบ่งขั้ว" เช่นเดียวกับหลีกเลี่ยง "การรายงานข่าวที่หลอกลวงและเป็นเท็จ"

ในคริสต์ทศวรรษ 1910 แมอิลซินโบเป็นหนังสือพิมพ์ภาษาเกาหลีฉบับเดียวที่ได้รับอนุญาตให้ตีพิมพ์ในประเทศ แต่คย็องนัมอิลโบ หนังสือพิมพ์ท้องถิ่น ก็ยังคงตีพิมพ์จนกระทั่งถูกกดดันให้ปิดตัวลงใน ค.ศ. 1914 แม้ว่าแมอิลซินโบส่วนใหญ่ตีพิมพ์ตามแนวญี่ปุ่น แต่หนังสือพิมพ์นี้ยังทำหน้าที่เป็นสื่อกลางสำหรับวรรณกรรมภาษาเกาหลี และตีพิมพ์ผลงานของนักเขียนเกาหลีที่มีชื่อเสียงหลายคนอีกด้วย มีการจัดกิจกรรมทางวัฒนธรรมมากมาย ซึ่งแต่ละงานมีผู้เข้าร่วมหลายหมื่นคน กิจกรรมเหล่านี้นำเสนอประเพณีวัฒนธรรมเกาหลีที่หลากหลาย เช่น พันโซรี, ชังกึก และการเต้นรำเกาหลี แมอิลซินโบได้จัดการประกวดวรรณกรรมในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1919

 เนื้อหา 
ผู้รายงานข่าวของแมอิลซินโบได้รับคำสั่งให้ส่งเสริมแนวคิดว่าการเข้ายึดครองของญี่ปุ่นนั้นเป็นไปด้วยความปรารถนาดีและสูงส่ง และหากชาวเกาหลีเชื่อฟังคำสั่งให้กลืนตัวเข้า ผลตอบแทนจะยิ่งใหญ่มหาศาล หนังสือพิมพ์ได้เผยแพร่มุมมองเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเกาหลีกับญี่ปุ่นที่หลากหลาย บางคนส่งเสริมว่าเกาหลีและญี่ปุ่นเคยเป็นส่วนหนึ่งของอารยธรรมเดียวกัน และการกลับมารวมชาติกันอีกเป็นเรื่องธรรมชาติ บทบรรณาธิการส่วนใหญ่ตั้งประเด็นว่าชาวเกาหลีควร "กลายเป็นคนญี่ปุ่น" แต่ Mark E. Caprio นักประวัติศาสตร์ ก็ได้ระบุแนวคิดหนึ่งที่มีว่า อาจเกิดวัฒนธรรมแบบผสมผสานขึ้นได้ในอนาคต หนังสือพิมพ์นี้สนับสนุนมุมมองที่ว่าการกลืนตัวและการเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นควรดำเนินการอย่างค่อยเป็นค่อยไปตลอดหลายชั่วอายุคน

หนังสือพิมพ์วิพากษ์วิจารณ์องค์ประกอบของวัฒนธรรมและสังคมเกาหลีเพื่อจุดประสงค์ทั้งการกลืนกลายและการปฏิรูป คำวิจารณ์เหล่านี้บางส่วนเป็นคำวิจารณ์เดียวกับที่นักวิชาการเกาหลีย้ำมาหลายทศวรรษ เช่น การประณามการแต่งงานเร็วเกินไปของผู้หญิง

หนังสือพิมพ์นี้สนับสนุนการศึกษาของผู้หญิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเตรียมความพร้อมสำหรับสิ่งที่มองว่าเป็นบทบาทหลักของพวกเธอในสังคม นั่นคือ การให้การศึกษาแก่เด็ก ๆ ที่บ้าน Mark E. Caprio เขียนว่า กระนั้นเมื่อเทียบกับผู้หญิงชาวญี่ปุ่นแล้ว ผู้หญิงชาวเกาหลียังคงถูกปฏิบัติอย่างดูถูกเหยียดหยาม เมื่อรายงานข่าวการเยือนโตเกียวของหญิงชาวเกาหลี หนังสือพิมพ์นี้เขียนว่าประสบการณ์ครั้งนี้มีคุณค่าอย่างยิ่งสำหรับผู้หญิงที่ร่วมเดินทาง โดยเขียนว่าพวกเธอสามารถเรียนรู้จากแม่บ้านญี่ปุ่นได้ เนื่องจาก "ความรู้ [เกี่ยวกับครัวเรือนสมัยใหม่] ของผู้หญิงเกาหลีนั้นตื้นเขินกว่า" พวกเธอมาก

 มรดก 
หนังสือพิมพ์ฉบับนี้มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์สื่อเกาหลี เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาเกาหลีฉบับสำคัญเพียงฉบับเดียวที่มีจำหน่ายทั่วเกาหลีในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1910 และตั้งแต่ ค.ศ. 1940 จนถึงการปลดปล่อยเกาหลีใน ค.ศ. 1945 โดยหลังการปลดปล่อยเกาหลีไม่นาน นักข่าวภาษาเกาหลีส่วนใหญ่ก็เป็นพนักงานเก่าของหนังสือพิมพ์นี้

 รายชื่อประธาน 

 1938–1941 – 
 1941–1945 – 

 อ้างอิง 

 ข้อมูล 







 แหล่งข้อมูลอื่น 

 https://nl.go.kr/newspaper/publish_date.do?searchPaper=%EB%A7%A4%EC%9D%BC%EC%8B%A0%EB%B3%B4 – Scanned copies of many of its issues

หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์เกาหลีที่เลิกกิจการแล้ว
หมวดหมู่:ซออุลชินมุน
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ที่ตีพิมพ์ในเกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เคโจนิปโป
หมวดหมู่:เคโจ
หมวดหมู่:ผู้สมรู้ร่วมคิดเกาหลีในจักรวรรดิญี่ปุ่น