ศูนย์ข่าวกรองจอร์จ บุช

ศูนย์ข่าวกรองจอร์จ บุช () เป็นสำนักงานใหญ่ของสำนักข่าวกรองกลาง (CIA) ตั้งอยู่ในชุมชนไม่ได้ปกครองโดยระบบเทศบาลของแลงลีย์ในเทศมณฑลแฟร์แฟกซ์ รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา ใกล้วอชิงตัน ดี.ซี.

สำนักงานใหญ่แห่งนี้เป็นการรวมกันของอาคารสำนักงานใหญ่เดิม (OHB) และอาคารสำนักงานใหญ่ใหม่ (NHB) ซึ่งตั้งอยู่บนพื้นที่ทั้งหมด  เคยเป็นสำนักงานใหญ่หน่วยข่าวกรองที่ใหญ่ที่สุดในโลกตั้งแต่ ค.ศ. 1959 จนถึง ค.ศ. 2019 ก่อนจะถูกแซงหน้าโดยสำนักงานใหญ่การสืบราชการลับกลาง (BND) ของเยอรมนี

ชื่อ
ก่อนจะมีชื่ออย่างเป็นทางการ สำนักงานใหญ่ของ CIA ไม่มีชื่อเรียกเฉพาะ ต่อมาในวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1999 อาคารแห่งนี้ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการตามรัฐบัญญัติการอนุญาตข่าวกรองประจำปีงบประมาณ 1999 เพื่อเป็นเกียรติแก่จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการข่าวกรองกลางเป็นเวลา 357 วัน (ระหว่างวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1976 ถึง 20 มกราคม ค.ศ. 1977) และต่อมาได้เป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ 41

โดยทั่วไปแล้ว สำนักงานแห่งนี้เป็นที่รู้จักในนามนัยว่า แลงลีย์  ส่วนคำว่า "เดอะฟาร์ม" (The Farm) ไม่ได้หมายถึงศูนย์ข่าวกรองแห่งนี้ แม้จะตั้งอยู่ในที่อยู่เดียวกัน แต่หมายถึงศูนย์ฝึกอบรมของ CIA ที่ค่ายแพรี

ประวัติศาสตร์
อาคารสำนักงานใหญ่เดิมได้รับการออกแบบโดยบริษัทแฮร์ริสันแอนด์แอบราโมวิตซ์ (Harrison & Abramovitz) จากนิวยอร์กในช่วงทศวรรษ 1950 และมีพื้นที่ใช้สอย  โดยเริ่มการก่อสร้างเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1959 โดยมีประธานาธิบดีดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ เป็นผู้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์  อาคารสร้างเสร็จในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1961 และมีระบบท่อลมที่ผลิตโดยบริษัทแลมสันคอร์ปอเรชัน (Lamson Corporation) ในซีราคิวส์ รัฐนิวยอร์ก แม้ระบบดังกล่าวจะถูกแทนที่ด้วยอีเมลและถูกปิดใช้งานใน ค.ศ. 1989 แต่ท่อเหล็กความยาว ยังคงอยู่ในอาคาร ตามคำขอของอัลเลน ดัลเลส กำแพงหินอ่อนในอาคารสำนักงานใหญ่เดิมได้สลักคำจารึกจากคัมภีร์ไบเบิลว่า "และพวกท่านจะรู้จักสัจจะ แล้วสัจจะจะทำให้ท่านเป็นไท"

อาคารสำนักงานใหญ่ใหม่ ออกแบบโดยบริษัทสมิธ ฮินช์แมนแอนด์กริลส์แอสโซซิเอตส์ (Smith, Hinchman and Grylls Associates) สร้างเสร็จในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1991 หลังเริ่มการก่อสร้างเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1984 เป็นอาคารที่ซับซ้อนซึ่งเชื่อมต่อกับอาคารสำนักงานสูงหกชั้นสองแห่งและเชื่อมต่อกับอาคารสำนักงานใหญ่เดิมด้วยอุโมงค์อย่างสมบูรณ์

เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1993 มิร กาซี ชาวปากีสถานซึ่งอาศัยอยู่ในสหรัฐ ได้สังหารเจ้าหน้าที่ CIA สองคนและบาดเจ็บอีกสามคนบนถนนไปยังสำนักงานใหญ่ CIA โดยอ้างว่าเป็นการแก้แค้นนโยบายของรัฐบาลสหรัฐในตะวันออกกลาง "โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อชาวปาเลสไตน์" กาซีถูกตัดสินประหารชีวิตจากเหตุยิงดังกล่าวและถูกประหารใน ค.ศ. 2002

เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 ชายติดอาวุธวัย 31 ปีจากแจสเปอร์ รัฐอินดีแอนา พยายามขับรถเข้าไปในศูนย์และถูกยิงหลังการเผชิญหน้าที่กินเวลาหลายชั่วโมง เขาเสียชีวิตในวันรุ่งขึ้น

ที่ตั้งและสิ่งอำนวยความสะดวก
ศูนย์ตั้งอยู่ที่ 1000 ถนนโคโลเนียลฟาร์ม ในแมกลีน รัฐเวอร์จิเนีย และสามารถเดินทางไปถึงได้ทางจอร์จ วอชิงตันเมโมเรียลพาร์กเวย์ โดยมีเพียงผู้ที่ได้รับอนุญาต (มีเอกสารที่เหมาะสม) หรือผู้ที่นัดหมายเท่านั้นที่สามารถเข้าถึงอาคารได้ และมีเพียงรถยนต์ที่ได้รับอนุญาตเท่านั้นที่สามารถใช้ถนนส่วนบุคคลซึ่งนำไปสู่ศูนย์จากจอร์จ วอชิงตันเมโมเรียลพาร์กเวย์ได้Hamilton, John (2007). The CIA: Defending the Nation, ABDO.left|thumb|อาคารสำนักงานใหญ่เดิมได้รับการออกแบบในช่วงกลางทศวรรษ 1950 ตามวิสัยทัศน์ของอดีตผู้อำนวยการข่าวกรองกลาง อัลเลน ดัลเลส ที่ใฝ่ฝันถึงสถานที่ที่เจ้าหน้าที่ข่าวกรองสามารถทำงานในบรรยากาศคล้ายวิทยาเขตมหาวิทยาลัย

ข้อยกเว้นที่น่าสังเกตสำหรับระเบียบปฏิบัติที่เข้มงวดในการเข้าถึงศูนย์นี้คือการมาเยือนของรัสเซล เวสตัน จูเนียร์ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1996 เวสตันซึ่งเป็นชายที่มีอาการจิตเภทหวาดระแวงจากรัฐมอนแทนา ขับรถข้ามประเทศจากบ้านของเขามายังศูนย์ โดยที่ประตูทางเข้าเขาอ้างว่าชื่อรหัสของเขาคือ "เดอะมูน" และเขามีข้อมูลสำคัญสำหรับผู้อำนวยการข่าวกรองกลาง (ในขณะนั้นคือ จอห์น เอ็ม. ดอยช์) จากนั้นเวสตันก็ได้รับอนุญาตให้เข้าถึงสถานที่ได้ ซึ่งเขาได้รับการสัมภาษณ์ประมาณหนึ่งชั่วโมงโดยเจ้าหน้าที่ CIA นิรนาม ก่อนจะถูกปล่อยตัวไป สองปีต่อมา เวสตันกลายเป็นผู้ก่อเหตุยิงในอาคารรัฐสภาสหรัฐ ค.ศ. 1998 ซึ่งมีตำรวจรัฐสภาสองนายถูกสังหาร

ที่ตั้งของอาคารนี้ทำให้ชื่อ "แลงลีย์" ถูกนำมาใช้เป็นนามนัยสำหรับสำนักงานใหญ่ CIA แม้จะมีอาคารรัฐบาลอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับ CIA อยู่ในชุมชนแลงลีย์ก็ตาม เช่น ศูนย์วิจัยทางหลวงเทอร์เนอร์-แฟร์แบงก์ ซึ่งคล้ายกับกรณีที่ "ฟอกกีบอตทอม" ถูกใช้เป็นนามนัยสำหรับสำนักงานใหญ่กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ แม้ชื่อนี้จะหมายถึงย่านในดี.ซี. ที่อาคารตั้งอยู่ด้วยก็ตามcarmine, Alex (2009). Dan Brown's The Lost Symbol: The Ultimate Unauthorized and Independent Reading Guide, Punked Books, p. 37. Mowbray, Joel (2003). Dangerous Diplomacy: How the State Department Threatens America's Security, Regnery Publishing, p. 11. 

พิพิธภัณฑ์ CIA (หรือที่รู้จักในชื่อคอลเลกชันประวัติศาสตร์แห่งชาติ หรือคอลเลกชันสภาข่าวกรองแห่งชาติ (NIC)) ตั้งอยู่ภายในศูนย์ พิพิธภัณฑ์จัดแสดงสิ่งของที่ได้รับการลดชั้นความลับ เช่น สิ่งประดิษฐ์ที่เกี่ยวข้องกับ CIA สำนักงานบริการยุทธศาสตร์ และองค์กรข่าวกรองต่างประเทศ รวมถึงอุปกรณ์สายลับและอาวุธทางประวัติศาสตร์ และภาพถ่าย เนื่องจากตั้งอยู่ในบริเวณอาคารของ CIA จึงไม่เปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชม ในพิพิธภัณฑ์ยังมีเครื่องเอนิกมาและปืน AKMS ของอุซามะฮ์ บิน ลาดิน

มีร้านกาแฟสตาร์บัคส์ตั้งอยู่ในบริเวณสำนักงานใหญ่ CIA ซึ่งมีความลับอย่างมาก และบาริสตาไม่ได้รับอนุญาตให้ถามชื่อลูกค้าWax-Thibodeaux, Emily. "At CIA Starbucks, even the baristas are covert." Washington Post. September 27, 2014. Retrieved on September 29, 2014.

คริปตอส เป็นประติมากรรมเข้ารหัสที่มีชื่อเสียงซึ่งตั้งอยู่บนพื้นที่ของสำนักงานใหญ่ CIA

เพื่อเป็นการรำลึกถึงกิจกรรมการรวบรวมข่าวกรองลับของอเมริกาในยุคก่อนหน้า รูปปั้นของเนทาน เฮล สายลับอาณานิคมที่ถูกจับและถูกแขวนคอโดยชาวอังกฤษในช่วงการปฏิวัติอเมริกา ได้ถูกตั้งอยู่บนพื้นที่สำนักงานใหญ่ CIA และสำนักงานใหญ่ CIA ยังมีรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ของแฮริเอ็ต ทับแมน ซึ่งทาง CIA ยกย่องว่าเป็นสายลับต้นแบบ โดยพนักงาน CIA คนหนึ่งกล่าวในพอดแคสต์ของ CIA ชื่อ The Langley Files ว่า "เธอเป็นตัวอย่างว่าเราต้องการเจ้าหน้าที่ที่หลากหลายเพื่อทำภารกิจของเราที่ CIA"

ดูเพิ่ม

สำนักงานใหญ่สำนักข่าวกรองกลาโหม

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Headquarters Virtual Tour—ทัวร์เสมือนจริงของสำนักงานใหญ่ CIA
 สามสิ่งเกี่ยวกับสำนักงานใหญ่ของ CIA แลงลีย์ 

หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2504
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐเวอร์จิเนีย
หมวดหมู่:สำนักข่าวกรองกลาง
หมวดหมู่:อาคารรัฐบาล
หมวดหมู่:จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช
หมวดหมู่:อาคารสำนักงานที่สร้างเสร็จในคริสต์ศตวรรษที่ 21