การตรวจพิจารณาในประเทศเกาหลีเหนือ

ประเทศเกาหลีเหนือถูกจัดอยู่ในกลุ่มประเทศที่มีการตรวจพิจารณาอย่างสุดโต่งที่สุดในโลก โดยรัฐบาลสามารถควบคุมการสื่อสารได้อย่างเข้มงวด เกาหลีเหนืออยู่ในอันดับต่ำสุดในดัชนีเสรีภาพสื่อปี 2025 ของนักข่าวไร้พรมแดน โดยรั้งอันดับที่ 179 จากทั้งหมด 180 ประเทศที่ได้รับการสำรวจ

ในเกาหลีเหนือ สื่อทุกสำนักเป็นของรัฐบาลและถูกควบคุมโดยรัฐบาล เนื้อหาข่าวทั้งหมดถูกผลิตและตรวจพิจารณาโดยสำนักข่าวกลางเกาหลี (KCNA) สื่อเหล่านี้ใช้ทรัพยากรจำนวนมหาศาลไปกับการโฆษณาชวนเชื่อทางการเมืองและการส่งเสริมลัทธิบูชาบุคคลของตระกูลคิม (คิม อิล-ซ็อง, คิม จ็อง-อิล และคิม จ็อง-อึน) รัฐบาลของคิม จ็อง-อึนยังคงมีอำนาจหน้าที่และควบคุมสื่อรวมถึงข้อมูลข่าวสารและได้รับการจัดอันดับซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้เป็นหนึ่งในห้าประเทศที่มีเสรีภาพสื่อน้อยที่สุดของโลก

 ผลกระทบ 
การตรวจพิจารณาเป็นรูปแบบหนึ่งของการผูกขาดสื่อ โดยที่รัฐบาลจะคอยดูแลเนื้อหาสื่อทั้งหมดเพื่อรักษาความเชื่อฟัง เกาหลีเหนือใช้แนวทางสามระดับในการควบคุมพลเมือง ทั้งในระดับอุดมการณ์ กายภาพ และสถาบัน สิ่งนี้ไม่ได้ใช้แค่กับผู้อยู่อาศัยในเกาหลีเหนือเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงผู้ที่มาเยือนด้วย

ผลกระทบของการตรวจพิจารณาสื่อต่อเด็กชาวเกาหลีเหนือนั้นปรากฏให้เห็นในแนวทางที่ภาพลักษณ์ของคิม จอง-อึน ผู้นำพรรคแรงงานเกาหลีเหนือ ถูกทำให้กลายเป็นเหมือนพระเจ้าในฐานะผู้นำที่มีอำนาจล้นพ้น สิ่งนี้เริ่มต้นตั้งแต่ในช่วงวัยเด็ก ด้วยเหตุนี้ เด็กชาวเกาหลีเหนือจึงสามารถเข้าถึงวรรณกรรมและเนื้อหาสื่อได้อย่างจำกัด

สำหรับผู้ใหญ่ คณะกรรมาธิการสอบสวนแห่งสหประชาชาติ (COI) ยอมรับว่ามีการละเมิดสิทธิมนุษยชนหลายประการในเกาหลีเหนือที่เชื่อมโยงกับการตรวจพิจารณาและการควบคุมของรัฐบาล โดยเฉพาะการละเมิดเสรีภาพทางความคิดและการแสดงออกส่วนบุคคล

ความปลอดภัยของนักข่าวก็ได้รับผลกระทบจากการตรวจพิจารณาเช่นกัน ข้อมูลจากนักข่าวไร้พรมแดนระบุว่าสำนักข่าวกลางเกาหลี (KCNA) จำกัดและควบคุมการผลิตและการแพร่ภาพกระจายเสียงข้อมูล ในขณะเดียวกันก็สั่งห้ามการทำข่าวอิสระ แม้รัฐธรรมนูญของเกาหลีเหนือจะระบุไว้ในทางตรงกันข้าม การปฏิบัติหน้าที่ของนักข่าวบางประการที่กระทำในเกาหลีเหนืออาจนำไปสู่การลงโทษทางกฎหมาย รวมถึงโทษประหารชีวิต

 ประวัติศาสตร์ 

 สมัยคิม อิล-ซ็อง (ค.ศ. 1948–1994) 


คิม อิล-ซ็องเกิดมาในฐานะสามัญชนชื่อคิม ซ็อง-จูเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1912 ในช่วงสูงสุดของจักรวรรดินิยมยุโรปและญี่ปุ่น วาระการดำรงตำแหน่งของคิม อิล-ซ็องเต็มไปด้วยการละเมิดสิทธิมนุษยชน เช่น ค่ายกักกันและการตรวจพิจารณาอย่างรุนแรง นโยบายของคิม อิล-ซ็องยังคงมีผลบังคับใช้จนถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 ข้อมูลจากฟรีดอมเฮาส์ระบุว่า ณ ค.ศ. 2015 สื่อท้องถิ่นทั้งหมดในเกาหลีเหนือดำเนินการโดยรัฐ วิทยุและโทรทัศน์ถูกดัดแปลงให้รับได้เฉพาะช่องที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น

 ค.ศ. 1946–ปัจจุบัน: สำนักข่าวกลางเกาหลี 

สำนักข่าวกลางเกาหลี (KCNA) เป็นสำนักข่าวของรัฐเกาหลีเหนือ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1946 สำนักข่าวนี้เผยแพร่ทัศนะของรัฐบาลเกาหลีเหนือเพื่อให้สำนักข่าวต่างประเทศนำไปบริโภคและอ้างอิง ข้อมูลจากเว็บไซต์ระบุว่า KCNA "พูดแทนพรรคแรงงานเกาหลีและรัฐบาล [เกาหลีเหนือ]" นี่คือวิธีการหลักที่รัฐบาลเกาหลีเหนือใช้เผยแพร่ทัศนะของตนออกสู่ภายนอกประเทศ

KCNA รับผิดชอบข่าวทั้งหมดในเกาหลีเหนือและยังเผยแพร่ภาพถ่ายด้วย เนื้อหาของพวกเขามีให้บริการในภาษาเกาหลี อังกฤษ สเปน และญี่ปุ่น ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2011 เว็บไซต์เริ่มให้บริการวิดีโอ KCNA มักแพร่ภาพโฆษณาชวนเชื่อของเกาหลีเหนือ และเผยแพร่บทความเกี่ยวกับ "จักรวรรดินิยม" จากสหรัฐและเกาหลีใต้อยู่บ่อยครั้ง KCNA ทำหน้าที่เป็นบริษัทประชาสัมพันธ์และสื่อประสมของประเทศ โดยมีข่าวที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับการโฆษณาชวนเชื่อ ประเด็นที่ KCNA นำเสนออย่างต่อเนื่อง ได้แก่ การประณามการกระทำของสหรัฐและญี่ปุ่น รวมถึงการส่งเสริมชื่อเสียงและตัวตนของคิม จ็อง-อึนและคิม จ็อง-อิล พนักงาน 2,000 คนของพวกเขาอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างเข้มงวดเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาจะรายงานข่าวในเชิงบวกต่อประเทศของตน

 สมัยคิม จ็อง-อิล (ค.ศ. 1994–2011) 

คิม จ็อง-อิลได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดและประธานคณะกรรมาธิการกิจการทหารโดยคิม อิล-ซ็อง ผู้เป็นบิดาในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1994 ต่อมาในเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน คิม อิล-ซ็องถึงแก่อสัญกรรม คิม จ็อง-อิลจึงกลายเป็นสมาชิกคนถัดไปของราชวงศ์คิมที่ปกครองเกาหลีเหนือ คิม จ็อง-อิลยังคงรักษาระบอบเผด็จการและการตรวจพิจารณาอย่างเข้มงวดของบิดาเอาไว้ เขาเป็นที่รู้จักในการคงไว้ซึ่งการตรวจพิจารณาอย่างเข้มงวดและใช้การโฆษณาชวนเชื่อทางทหารเพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนเสรีภาพในการรับรู้ข้อมูล แม้จะให้ประชาชนเข้าถึงได้เพียงโฆษณาชวนเชื่อของรัฐบาลที่เน้นการทหารอย่างหนัก แต่โทรศัพท์มือถือและดีวีดีจำนวนมากก็ถูกลักลอบนำเข้าอย่างผิดกฎหมายในสมัยของคิม จ็อง-อิล

ใน ค.ศ. 1983 หนังสือของคิม จ็อง-อิล The Great Teacher of Journalists (บรมครูแห่งนักข่าว) ถูกแปลเป็นภาษาอังกฤษ ในหนังสือเล่มนี้ คิม จ็อง-อิลแนะนำให้นักข่าวควรถ่ายภาพผู้นำให้ออกมาดีที่สุด ศึกษาผลงานของผู้นำ และปลูกฝังความจงรักภักดีต่อผู้นำให้แก่ผู้อื่น คิม จ็อง-อิลรวมเรื่องราวเกี่ยวกับวีรกรรมอันน่าทึ่งของเขาไว้ในหนังสือเล่มนี้ โดยให้รายละเอียดตอนที่เขาช่วยชีวิตนักข่าวจากการเสียชีวิตและตอนที่เขาแก้ไขบทความทางการเมืองของนักเขียนคนหนึ่งจนสมบูรณ์แบบ

 ค.ศ. 2004–2008: การห้ามใช้โทรศัพท์มือถือ 
รัฐบาลเกาหลีเหนือได้ดำเนินนโยบายเพื่อป้องกันไม่ให้แหล่งข้อมูลภายนอกเข้าถึงประชาชน ตั้งแต่ทศวรรษ 1990 เมื่อความอดอยากแผ่ขยายไปทั่วประเทศ พ่อค้าใช้โทรศัพท์มือถือเป็นเครื่องมือในการนำอาหารและสินค้าข้ามพรมแดนอย่างผิดกฎหมาย

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 โอราสคอมเทเลคอม (Orascom Telecom) บริษัทสัญชาติอียิปต์ได้แนะนำให้เกาหลีรู้จักกับโครยอลิงก์ (Koryolink) เครือข่าย 3G การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตได้รับอนุญาตเฉพาะสำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติหรือชนชั้นนำเท่านั้น ภายใน ค.ศ. 2015 ชาวเกาหลีเหนือสามล้านคนได้สมัครใช้บริการโครยอลิงก์ ผู้ใช้ต้องขออนุญาตเพื่อสมัครสมาชิกและ "อยู่ภายใต้การควบคุมและสอดส่องโดยกระทรวงและองค์กรอย่างน้อยแปดแห่งระหว่างพรรค รัฐ และกองทัพ" เครือข่ายไม่อนุญาตให้โทรออกต่างประเทศ บางครั้งผู้ใช้อาจได้รับข้อความโฆษณาชวนเชื่อ

ใน ค.ศ. 2013 ชาวต่างชาติได้รับอนุญาตให้เข้าถึงอินเทอร์เน็ตผ่านโทรศัพท์มือถือ 3G ด้วยแผนข้อมูลรายเดือน โดยสามารถใช้งานผ่านโมเด็ม USB หรือซิมการ์ด เมื่อเร็ว ๆ นี้ รัฐบาลมีความตระหนักมากขึ้นเกี่ยวกับการเข้าถึงข้อมูลภายนอกผ่านช่องทางอื่น จึงมีการบังคับใช้มาตรการรักษาความปลอดภัยที่เพิ่มขึ้นเพื่อกำจัดแหล่งข้อมูลเหล่านี้ รวมถึงการรักษาความปลอดภัยชายแดนที่เข้มงวดขึ้นในจุดที่โทรศัพท์มือถือผิดกฎหมายสามารถเข้าถึงเครือข่ายมือถือของจีนได้

โทรศัพท์เหล่านี้อาจเป็นพาหะในการปล่อยข่าวรายละเอียดเกี่ยวกับการปกครองอย่างโหดร้ายภายในประเทศซึ่งเป็นสิ่งต้องห้าม นอกเหนือจากการลงโทษผู้ใช้โทรศัพท์ภายในประเทศแล้ว ยังมีอันตรายสำหรับผู้แปรพักตร์ที่แพร่กระจายความรู้เกี่ยวกับกฎหมายที่รุนแรงของประเทศ ข้อความและรูปถ่ายจากโทรศัพท์มือถือถูกส่งไปยังนักข่าวและนักกิจกรรมภายนอกในเกาหลีใต้เพื่อเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่ ข่าวเด่นเกี่ยวกับเรื่องการผ่าตัดข้อเท้าของคิม จ็อง-อึน และการตั้งครรภ์ของรี ซ็อล-จู ภริยาใน ค.ศ. 2012 ถูกปล่อยออกมาจากคนในเหล่านี้

เนื่องจากโซเชียลมีเดียและแอปพลิเคชันข่าวผ่านสมาร์ทโฟนกลายเป็นช่องทางหลักของสื่อ เกาหลีเหมือจึงผลักดันการจำกัดให้มากขึ้น มีไซเบอร์สเปซที่ถูกควบคุมอย่างแน่นหนาภายในประเทศซึ่งประชาชนชนชั้นสูงจำนวนน้อยสามารถเข้าถึงอินทราเน็ตที่เรียกว่าควังมย็อง ทรัพยากรอิสระนี้ให้การสื่อสารระหว่างอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัย และรัฐบาล ต่างจากเวิลด์ไวด์เว็บของทั่วโลก มันถูกใช้เพื่อแพร่กระจายข้อมูลผ่านแชตและอีเมลซึ่งทั้งคู่ถูกตรวจสอบและคัดกรองโดยรัฐบาล โดยอนุญาตให้เพียงกลุ่มนักวิจัย นักโฆษณาชวนเชื่อ และคนทำงานสื่อที่ได้รับเลือกเท่านั้นที่สามารถเข้าถึงสื่อของรัฐและรายการต่าง ๆ ที่ถูกลบออกจากอินเทอร์เน็ตสาธารณะ

 สมัยคิม จ็อง-อึน (ค.ศ. 2011–ปัจจุบัน) 


คิม จ็อง-อึนสานต่อการปกครองของบรรพบุรุษและทำงานเพื่อรวบรวมอำนาจตั้งแต่ขึ้นเป็นผู้นำสูงสุดของเกาหลีเหนือเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2011 เขาสั่งประหารชีวิตชัง ซ็อง-แท็ก อาของเขา และถูกกล่าวหาว่าสั่งลอบสังหารคิม จ็อง-นัม พี่ชายต่างมารดาของเขา

คิม จ็อง-อึนให้เกาหลีเหนืออยู่ภายใต้การสอดส่องของเขาผ่านการตรวจพิจารณาอย่างรุนแรง ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2020 ระบอบมีคะแนนเสรีภาพสื่อจากดัชนีเสรีภาพสื่อโลก (โดยนักข่าวไร้พรมแดน) อยู่ที่ 83.4 คะแนน (โดยที่ 100 คือคะแนนที่แย่ที่สุด) และรั้งอันดับสุดท้ายจากการจัดอันดับโลก 180 ประเทศ นักข่าวเกาหลีเหนือต้องเป็นสมาชิกของพรรคแรงงานเกาหลี (WPK) และปรับการรายงานข่าวของตนให้สะท้อนถึงความเป็นผู้นำของคิม จ็อง-อึนในเชิงบวก สื่อต่างชาติไม่ได้รับการต้อนรับและมักถูกสื่อเกาหลีเหนือใช้เป็นแพะรับบาป รายงานจากกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐระบุว่าการไม่ปฏิบัติตามแนวทางที่เข้มงวดตามที่พรรคกำหนดไว้อาจนำไปสู่การจำคุก การใช้แรงงานบังคับ หรือความตาย

การละเมิดสิทธิมนุษยชนในเกาหลีเหนือสร้างความกังวลไปทั่วโลก ระบอบของคิม จ็อง-อึนมีชื่อเสียงด้านการทรมาน การหายสาบสูญอย่างลึกลับ และความรุนแรงทางเพศ ทุกลำดับชั้นของรัฐบาลถูกจัดโครงสร้างเพื่อขจัดภัยคุกคามทางการเมืองที่อาจเกิดขึ้นและเผยแพร่อุดมการณ์ของคิม จ็อง-อึน และผู้ที่พยายามหลบเลี่ยงการตรวจพิจารณาจะต้องเผชิญกับผลลัพธ์อย่างรุนแรง

ใน ค.ศ. 2020 เกาหลีเหนือผ่านกฎหมายว่าด้วยการปฏิเสธแนวคิดและวัฒนธรรมปฏิกิริยา ซึ่งกำหนดบทลงโทษตั้งแต่การใช้แรงงานบังคับไปจนถึงความตาย สำหรับผู้ที่ต้องการเก็บไว้หรือเผยแพร่สื่อทางวัฒนธรรม เช่น รายการโทรทัศน์ หนังสือ และเพลง จาก "ประเทศปรปักษ์" รวมถึงเกาหลีใต้ ญี่ปุ่น และสหรัฐ

 การตรวจพิจารณาวิทยุและโทรทัศน์ 

เครื่องรับวิทยุหรือโทรทัศน์ที่สามารถหาซื้อได้ในเกาหลีเหนือจะถูกตั้งค่าไว้ล่วงหน้าให้รับได้เฉพาะคลื่นความถี่ของรัฐบาลและถูกปิดผนึกด้วยแถบสติกเกอร์เพื่อป้องกันการดัดแปลงอุปกรณ์ การดัดแปลงเครื่องรับเพื่อรับสัญญาณวิทยุหรือโทรทัศน์จากภายนอกเกาหลีเหนือถือเป็นความผิดอาญาร้ายแรง ในการรณรงค์ของพรรคเมื่อ ค.ศ. 2003 หัวหน้าหน่วยพรรคในแต่ละละแวกบ้านและหมู่บ้านได้รับคำสั่งให้ตรวจสอบตราประทับบนเครื่องรับวิทยุทุกเครื่อง

ข้อมูลจากเดลีเอ็นเคระบุว่าเป็นไปได้ที่จะแพร่ภาพกระจายเสียงข่าวสำหรับเกาหลีเหนือผ่านทางวิทยุคลื่นสั้น การครอบครองวิทยุคลื่นสั้นถือเป็นเรื่องผิดกฎหมายในเกาหลีเหนือ แต่อุปกรณ์เหล่านี้มักถูกยึดและนำไปขายต่อโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจลับที่ทุจริต

เจ้าหน้าที่ระดับสูงสามารถเข้าถึงโทรศัพท์มือถือและอินเทอร์เน็ตได้ในขณะที่บุคคลอื่นถูกจำกัดให้รับชมได้เพียงสถานีของรัฐบาลที่ตั้งโปรแกรมไว้ซึ่งแพร่ภาพโฆษณาชวนเชื่อ โทรทัศน์ทุกเครื่องจะถูกตรวจสอบและตรวจตราตลอดทั้งปีเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีการรับสัญญาณสถานีภายนอกอย่างผิดกฎหมาย นอกจากนี้ เพลงที่ได้ยินทั้งในโทรทัศน์และวิทยุจะถูกควบคุมให้มีเนื้อหาบนพื้นฐานของการสรรเสริญคอมมิวนิสต์และผู้นำพรรค ด้วยความเชื่อ (โฆษณาชวนเชื่อ) ที่ว่าสมาชิกในตระกูลคิมเป็นผู้เขียนบทเพลงเหล่านั้น

ผลการศึกษา "A Quiet Opening: North Koreans in a Changing Media Environment" จัดทำโดยอินเตอร์มีเดีย (InterMedia) ตามคำสั่งของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐและเผยแพร่เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 พบว่าแม้จะมีกฎระเบียบเข้มงวด แต่ชาวเกาหลีเหนือ โดยเฉพาะชนชั้นนำ มีการเข้าถึงข่าวสารและสื่ออื่น ๆ ภายนอกสื่อที่รัฐบาลอนุญาตเพิ่มมากขึ้น แม้การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตจะถูกควบคุม แต่วิทยุและดีวีดีเป็นสื่อที่เข้าถึงได้ทั่วไป และในพื้นที่แถบชายแดนก็มีการเข้าถึงโทรทัศน์ ครัวเรือนในเมืองมากถึง 1 ใน 2 ครัวเรือนครอบครอง "Notel" (หรือเรียกว่า Notetel) เครื่องเล่นสื่อแบบพกพาที่ผลิตในจีนซึ่งได้รับความนิยมในเกาหลีเหนือตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 2005 และได้รับการรับรองให้ถูกกฎหมายใน ค.ศ. 2014 โดยเครื่องเล่นนี้ได้รับเครดิตว่าเป็นตัวช่วยอำนวยความสะดวกในการขยายตัวของ "กระแสเกาหลี" (Hallyu หรือกระแสความนิยมวัฒนธรรมป๊อปเกาหลีใต้ในระดับสากล) เข้าสู่เกาหลีเหนือ

ณ ค.ศ. 2011 ยูเอสบีแฟลชไดรฟ์มียอดขายดีมากในเกาหลีเหนือ ส่วนใหญ่ใช้สำหรับรับชมละครและภาพยนตร์เกาหลีใต้บนคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล

 วารสารศาสตร์ 
เกาหลีเหนือถูกจัดอยู่ในอันดับรองสุดท้ายของดัชนีเสรีภาพสื่อซึ่งจัดทำขึ้นเป็นประจำทุกปีโดยนักข่าวไร้พรมแดน ตั้งแต่ ค.ศ. 2002 ถึง 2006 ประเทศนี้ถูกจัดให้เป็นประเทศที่แย่ที่สุดในโลก และตั้งแต่ ค.ศ. 2007 ถึง 2016 เกาหลีเหนือถูกจัดอยู่ในอันดับรองสุดท้าย (ตามหลังประเทศเอริเทรีย) จากทั้งหมดประมาณ 180 ประเทศ ต่อมาใน ค.ศ. 2017 และ 2018 เกาหลีเหนือถูกจัดให้อยู่ในอันดับแย่ที่สุดอีกครั้ง ใน ค.ศ. 2019 ถูกจัดให้อยู่ในอันดับรองสุดท้าย โดยอยู่เหนือประเทศเติร์กเมนิสถาน และใน ค.ศ. 2020 เกาหลีเหนือก็กลับมาอยู่อันดับสุดท้ายอีกครั้งหนึ่ง

 นโยบายอินเทอร์เน็ต 

ใน ค.ศ. 2006 จูเลียน เพน หัวหน้าฝ่ายอินเทอร์เน็ตของนักข่าวไร้พรมแดน อธิบายว่าเกาหลีเหนือเป็น "หลุมดำทางอินเทอร์เน็ตที่แย่ที่สุดในโลก" ในรายชื่อ 13 ประเทศที่เป็นศัตรูต่ออินเทอร์เน็ตมากที่สุด

โดยทั่วไปแล้วการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตไม่มีให้บริการในเกาหลีเหนือ มีเพียงเจ้าหน้าที่ระดับสูงบางส่วนและชาวต่างชาติเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึงอินเทอร์เน็ตทั่วโลก ในมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ จะมีคอมพิวเตอร์จำนวนน้อยที่ถูกตรวจสอบอย่างเข้มงวดไว้คอยให้บริการ พลเมืองคนอื่น ๆ สามารถเข้าถึงได้เฉพาะอินทราเน็ตแห่งชาติที่เรียกว่าควังมย็องเท่านั้น เนื้อหาบนควังมย็องจะถูกคัดกรองโดยศูนย์คอมพิวเตอร์เกาหลี ชาวต่างชาติสามารถเข้าถึงอินเทอร์เน็ตได้โดยใช้เครือข่ายโทรศัพท์ 3G อย่างไรก็ตาม อุตสาหกรรมไอทีได้มีการเติบโตขึ้นและการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตเริ่มเพิ่มขึ้นภายในเกาหลีเหนือ แต่อาจมีข้อยกเว้นเพียงเล็กน้อยที่ควังมย็องจะถูกแยกออกจากอินเทอร์เน็ตทั่วโลกโดยสิ้นเชิงเพื่อเป็นช่องทางให้เกาหลีเหนือใช้ทรัพยากรส่วนตัวของรัฐที่ถูกควบคุมและกำกับดูแลโดยระบอบอย่างเบ็ดเสร็จ อินทราเน็ตนี้ยากต่อการเข้าถึงโดยศัตรูจากต่างประเทศ จึงทำให้ประเทศสามารถรักษาอินเทอร์เน็ตส่วนตัวของตนเองไว้ได้

อุลลิม (Ullim) แท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ตระบบแอนดรอยด์ของเกาหลีเหนือที่มีวางจำหน่ายตั้งแต่ ค.ศ. 2014 มีระดับการสอดส่องและควบคุมที่ถูกติดตั้งมาในตัวเครื่องอย่างแน่นหนา แท็บเล็ตนี้จะทำการบันทึกภาพหน้าจอของแอปพลิเคชันที่ผู้ใช้เปิดและบันทึกประวัติการใช้งานเบราว์เซอร์ แท็บเล็ตยังอนุญาตให้เข้าถึงเฉพาะแอปพลิเคชันที่ได้รับอนุมัติในจำนวนจำกัดเท่านั้น มีการแชร์ข้อมูลลายน้ำเพื่อติดตามการแพร่กระจายของเนื้อหาระหว่างบุคคล และอนุญาตให้ผู้ใช้เข้าถึงได้เฉพาะเนื้อหาที่ถูกสร้างขึ้นบนแท็บเล็ตหรือมาจากตัวแท็บเล็ตเองเท่านั้น เนื้อหาที่ถูกส่งมาจากผู้ใช้อื่นหรือแพลตฟอร์มภายนอกจะไม่สามารถเข้าถึงได้

ณ ค.ศ. 2022 พลเมืองทั่วไปที่มีอุปกรณ์เคลื่อนที่ยังคงไม่สามารถเข้าถึงอินเทอร์เน็ตทั่วโลกได้ แต่บุคคลเหล่านี้สามารถเข้าถึงได้เฉพาะควังมย็องที่ดำเนินการโดยประเทศเท่านั้น ในแง่ของการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตทั่วโลก เอกสิทธิ์นี้จะมอบให้แก่ชนชั้นนำชาวเกาหลีเหนือจำนวนน้อย โดยการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตถูกจำกัดไว้เฉพาะสำหรับกิจการทหารและรัฐบาล

 ดูเพิ่ม 

สื่อในประเทศเกาหลีเหนือ
โทรคมนาคมในประเทศเกาหลีเหนือ
การไปรษณีย์เกาหลีเหนือ
การโฆษณาชวนเชื่อในประเทศเกาหลีเหนือ
การเฝ้าระวังมวลชนในประเทศเกาหลีเหนือ
สิทธิมนุษยชนในประเทศเกาหลีเหนือ
การเคลื่อนไหวทางไซเบอร์ในประเทศเกาหลีเหนือ

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
เดลีเอ็นเค - ศูนย์กลางข่าวสารเกี่ยวกับเกาหลีเหนือ
วิทยุเกาหลีเหนือเสรี
วิทยุปฏิรูปเกาหลีเหนือ


หมวดหมู่:การเมืองเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:การสื่อสารในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:สื่อมวลชนในประเทศเกาหลีเหนือ