เอากุสท์ ฟ็อน มัคเคินเซิน

อันโทน ลูทวิช เอากุสท์ ฟรีดริช เอากุสท์ มัคเคินเซิน () ต่อมาในปี 1899 ได้ติดยศขุนนางเป็น ฟ็อน มัคเคินเซิน เป็นหนึ่งในนายพลที่มีชื่อเสียงที่สุดของจักรวรรดิเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ด้วยเครื่องแบบทหารปรัสเซียแบบโบราณและหมวกกระดกยอด เขาได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของความรุ่งเรืองของกองทัพเยอรมันช่วงต้นศตวรรษที่ 20

ประวัติช่วงต้น
มัคเคินเซินเกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1849 ในซัคเซินเหนือ ราชอาณาจักรปรัสเซีย บิดาเป็นเจ้าของที่ดินขนาดเล็ก มัคเคินเซินเข้ารับการศึกษาที่มหาวิทยาลัยฮัลเลอ ในสาขาเกษตรศาสตร์ก่อนจะลาออกเพื่อสมัครเข้ารับราชการทหารในปี 1869

เขาเริ่มต้นอาชีพทหารในฐานะทหารม้าประจำกองทัพพรัสเซีย โดยเข้าประจำการในกรมทหารม้าแห่งหนึ่งในเมืองเบรสเลา ความสามารถ ความมีวินัย และบุคลิกภาพที่เคร่งครัดแบบทหารปรัสเซีย ทำให้เขาได้รับความสนใจจากผู้บังคับบัญชาในเวลาไม่นาน ต่อมาในปี 1870 มัคเคินเซินเข้าร่วมสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย แม้ว่าเขาเป็นนายทหารชั้นผู้น้อย แต่การเข้าร่วมในการทัพครั้งนี้นับเป็นจุดเริ่มต้นของประสบการณ์ทางทหารในสงครามจริง และกลายเป็นรากฐานสำคัญที่หล่อหลอมความคิดทางยุทธศาสตร์และความจงรักภักดีต่อแนวคิดชาตินิยมเยอรมันในตัวเขา

หลังสงคราม ฝรั่งเศสพ่ายแพ้อย่างราบคาบ ต้องยอมรับเงื่อนไขในสนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ตและยกดินแดนแอลซาซ–ลอแรนให้แก่เยอรมนี ความสำเร็จของปรัสเซียในการสงครามครั้งนี้ไม่เพียงทำให้จักรวรรดิเยอรมันถือกำเนิดขึ้น แต่ยังกลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในประวัติศาสตร์การทหารของยุโรป และเปิดทางให้ทหารหนุ่มอย่างมัคเคินเซินเริ่มต้นเส้นทางที่นำเขาไปสู่ตำแหน่งจอมพลในอนาคต โดยได้รับการสนับสนุนจากเจ้าชายวิลเฮล์ม (ต่อมาคือจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2)Craig, Gordon A. The Politics of the Prussian Army 1640–1945. Oxford University Press, 1955. 

สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งปะทุขึ้นในปี 1914 พลเอกอาวุโสเอากุสท์ ฟ็อน มัคเคินเซิน ในวัย 64 ปี ได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพที่ 17 แห่งจักรวรรดิเยอรมันภายใต้กองทัพภาคกลาง และมีบทบาทสำคัญในแนวรบด้านตะวันออก

ในการรุกกอร์ลิทซ์–ทาร์นอฟ เมื่อพฤษภาคม 1915 ซึ่งเขาได้รับการแต่งตั้งให้บัญชาการ “กลุ่มทัพมัคเคินเซิน” ซึ่งประกอบด้วยกองกำลังเยอรมันและออสเตรีย–ฮังการี ร่วมมือกันโจมตีแนวรับของรัสเซียในแคว้นกาลิเซีย การทัพครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูง โดยสามารถทะลวงแนวป้องกันของรัสเซียได้อย่างเด็ดขาด และบังคับให้รัสเซียถอนตัวออกจากโปแลนด์ในเวลาต่อมาHerwig, Holger H. The Marne, 1914: The Opening of World War I and the Battle That Changed the World. Random House, 2009. ชัยชนะครั้งนี้ทำให้มัคเคินเซินได้เลื่อนยศเป็นจอมพลในเดือนมิถุนายน 1915 และได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์พัวร์เลอเมรีท

ต่อมาในปี 1916 มัคเคินเซินได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บัญชาการการทัพในแนวรบบอลข่าน โดยมีภารกิจสำคัญคือการรุกรานโรมาเนีย ภายหลังจากที่โรมาเนียเข้าร่วมสงครามในฝ่ายสัมพันธมิตร การทัพโรมาเนียของมัคเคินเซินถือเป็นหนึ่งในชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของเยอรมนีในสงครามครั้งนี้ ภายในเวลาไม่กี่เดือน กองกำลังของเขาได้บุกเข้ายึดบูคาเรสต์ เมืองหลวงของโรมาเนีย เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 1916Tucker, Spencer C. (ed). World War I: A Student Encyclopedia. ABC-CLIO, 2005.

ในช่วงปลายสงคราม มัคเคินเซินถูกลดบทบาทลงจากการบัญชาการแนวหน้า เนื่องจากความขัดแย้งทางนโยบายกับผู้นำสูงสุดของเยอรมนี โดยเฉพาะพลเอกเอริช ลูเดินดอร์ฟ อย่างไรก็ตาม เขายังคงได้รับความเคารพในฐานะทหารอาวุโส และเป็นหนึ่งในบุคคลที่ประชาชนเยอรมันมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของความมีระเบียบ วินัย และจิตวิญญาณนักรบในยุคจักรวรรดิ 

เกษียณจากราชการ
หลังสิ้นสุดสงคราม มัคเคินเซินเกษียณจากราชการ แต่ยังคงจงรักภักดีต่อราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นและมีบทบาททางสังคมในฐานะตัวแทนแนวคิดราชาธิปไตย เขาวิจารณ์ระบอบสาธารณรัฐไวมาร์อย่างรุนแรง และถึงแม้ในเวลาต่อมาเขาจะปรากฏตัวในพิธีการของพรรคนาซีเพื่อแสดงความเป็นหนึ่งเดียวในแนวคิดชาตินิยม แต่มัคเคินเซินกลับไม่เคยเป็นสมาชิกพรรคนาซีหรือยอมรับอุดมการณ์ของฮิตเลอร์อย่างเต็มที่Kershaw, Ian. Hitler: 1889-1936 Hubris. Penguin Books, 1999.

มัคเคินเซินเสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 1945 ที่บ้านพักในเมืองเซ็ลเลอ ขณะมีอายุถึง 95 ปี ซึ่งถือว่าสูงมากในบรรดานายทหารร่วมยุคของเขา เขาถูกจดจำในฐานะทหารมืออาชีพ ผู้มีวินัยเข้มงวด และเป็นภาพแทนของทหารเยอรมันในยุคจักรวรรดิ

อ้างอิง

หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:จอมพลแห่งปรัสเซีย
หมวดหมู่:จอมพลแห่งจักรวรรดิเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับพัวร์เลอเมรีท (ชั้นทหาร)