เหอ จื๋อ

เหอ จื๋อ () เป็นขุนนางของรัฐง่อก๊กในช่วงปลายยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220-280) ของจีน เป็นน้องชายของจักรพรรดินีเหอ พระพันปีหลวง (何太后 เหอไท่โฮ่ว) ผู้เป็นพระมารดาของซุนโฮ (孫皓 ซุน เฮ่า) จักรพรรดิลำดับที่ 4 และลำดับสุดท้ายของรัฐง่อก๊ก

 ประวัติ 
เหอ จื๋อเป็นชาวอำเภอจฺวี้หรง (句容縣 จฺวี้หรงเซี่ยน) เมืองตันเอี๋ยง (丹陽郡 ตานหยางจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครจฺวี้หรง (句容市 จฺวี้หรงชื่อ) มณฑลเจียงซู (江蘇) บิดาของเหอ จื๋อคือเหอ ซุ่ย (何遂) เป็นนายทหารม้าผู้รับราชการกับซุนกวน (孫權 ซุน เฉฺวียน) จักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก พี่สาวของเหอ จื๋อคือเหอจี (何姬) หรือพระสนมเหอ เป็นพระสนมของซุนโฮ (孫和 ซุน เหอ) ที่เป็นพระโอรสและอดีตรัชทายาทของซุนกวน และเป็นพระมารดาของซุนโฮ (孫皓 ซุน เฮ่า) ซึ่งภายหลังได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิลำดับที่ 4 และลำดับสุดท้ายของรัฐง่อก๊ก(孫和何姬，丹楊句容人也。父遂，本騎士。孫權嘗遊幸諸營，而姬觀於道中，權望見異之，命宦者召入，以賜子和。生男，權喜。名之曰彭祖，即皓也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 50. เหอ จื๋อยังมีพี่ชายอีก 2 คนคือเหอ หง (何洪) หรือเหอ เจี่ยง (何蔣)

เมื่อ ค.ศ. 264 ซุนโฮ (ซุน เฮ่า) ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งง่อก๊ก พระองค์ทรงแต่งตั้งพระมารดาเป็นไทเฮา (太后 ไท่โฮ่ว) หรือพระพันปีหลวง และพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้พระมาตุลา (น้า) ที่เป็นน้องชายของพระมารดาทั้งสาม โดยเหอ หงได้รับการตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เป็นเฮาแห่งหย่งผิง (永平侯 หย่งผิงโหว)  เหอ เจี่ยงได้รับการตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เป็นเฮาแห่งลี่หยาง (溧陽侯 ลี่หยางโหว) และเหอ จื๋อได้รับการตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เป็นเฮาแห่งฮวนเสีย (宣城侯 เซฺวียนเฉิงโหว)([元興元年]十二月，孫休葬定陵。封后父滕牧爲高密侯，舅何洪等三人皆列侯。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 48.(月餘，進為皇太后。封弟洪永平侯，蔣溧陽侯，植宣城侯。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 50.

เมื่อ ค.ศ. 274 ซี ซี (奚熙) เจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองหลินไห่ (临海郡 หลินไห่จฺวิ้น) เขียนจดหมายถึงกัว ต้าน (郭诞) เจ้าเมืองของเมืองห้อยเข (會稽郡 ไคว่จีจฺวิ้น) เพื่อวิพากย์วิจารณ์การบริหารราชการแผ่นดิน ซุนโฮจึงทรงส่งเหอ จื๋อซึ่งเป็นแม่ทัพสามเมือง (三郡督 ซานจฺวิ้นตู) ไปจับกุมซี ซี  ซี ซีส่งกำลังทหารไปป้องกันและตัดเส้นทางเดินเรือ ท้ายที่สุดซี ซีถูกผู้ใต้บังคับบัญชาของตนเองสังหารและส่งศีรษะไปยังเกี๋ยนเงียบ (建業 เจี้ยนเย่) นครหลวงของง่อก๊ก ตระกูลของซี ซีถูกประหารชีวิตสามชั่วโคตร([鳳皇]三年，會稽妖言章安侯奮當爲天子。臨海太守奚熙與會稽太守郭誕書，非論國政。誕但白熙書，不白妖言，送付建安作船。〉遣三郡督何植收熙，熙發兵自衞，斷絕海道。熙部曲殺熙，送首建業，夷三族。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 48.

เมื่อ ค.ศ. 279 กัว หม่า (郭馬) ก่อกบฏ  ราชสำนักง่อก๊กแต่งตั้งเตี๋ยวเค้า (張悌 จาง ที่) ผู้เป็นที่ปรึกษาการทหาร (軍師 จฺวินชือ) ให้เป็นอัครมหาเสนาบดี (丞相 เฉิงเซี่ยง) แต่งตั้งเหอ จื๋อผู้เป็นแม่ทัพอำเภองิวจู๋ (牛渚都督 หนิวจู่ตูตู) ให้เป็นเสนาบดีมหาดไทย (司徒 ซือถู) แต่งตั้งเถิง ซิว (滕修) ผู้เป็นเจ้ากรมนครบาล (執金吾 จื๋อจินอู๋) ให้เป็นข้าหลวงมณฑล (牧 มู่) ของมณฑลกว่างโจว (廣州) ให้นำพลหมื่นนายไปปราบกบฏกัว หม่า(八月，以軍師張悌爲丞相，牛渚都督何植爲司徒。執金吾滕循爲司空，未拜，轉鎮南將軍，假節領廣州牧，率萬人從東道討馬，與族遇於始興，未得前。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 48. ในปีเดียวกันนั้น ราชวงศ์จิ้นยกทัพบุกง่อก๊ก 

เมื่อ ค.ศ. 280 อองหุย (王渾 หวาง หุน) ขุนพลราชวงศ์จิ้นตีทัพของเตี๋ยวเค้าแตกพ่ายในการรบที่สะพานป่าน (版橋 ป่านเฉียว; ทางเหนือของอำเภอหานชาน มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) ไม่นานหลังจากนั้น  เหอ จื๋อและซุน เยี่ยน (孫晏) ขุนพลง่อก๊กต่างยอมจำนนต่อทัพราชวงศ์จิ้น(孫皓司徒何植、建威將軍孫晏送印節詣渾降。) จิ้นชู เล่มที่ 42. ทำให้ทัพราชวงศ์จิ้นรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว จักรพรรดิซุนโฮจึงตัดสินพระทัยยอมจำนนต่อทัพราชวงศ์จิ้นในที่สุด  หลักฐานทางประวัติศาสตร์ไม่มีบันทึกว่าเกิดอะไรขึ้นกับเหอ จื๋อหลังการล่มสลายของ่อก๊ก

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
 เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
 ฝาง เสฺวียนหลิง (บก.) (648). จิ้นชู.

หมวดหมู่:ขุนนางของง่อก๊ก