การบินตระเวนรบ

การบินตระเวนรบ หรือ การบินรบรักษาเขต () เป็นประเภทหนึ่งของภารกิจบินสำหรับเครื่องบินขับไล่ การบินตระเวนรบคือการตรวจตราทางอากาศที่ดำเนินการเหนือพื้นที่เป้าหมาย เหนือกองกำลังที่ได้รับการปกป้อง เหนือพื้นที่สำคัญของเขตหน้า หรือเหนือพื้นที่ป้องกันทางอากาศ เพื่อจุดประสงค์ในการสกัดกั้นและทำลายเครื่องบินข้าศึกก่อนที่พวกเขาจะไปถึงเป้าหมาย การบินตระเวนรบใช้กับทั้งปฏิบัติการบนบกและบนน้ำ เพื่อปกป้องเครื่องบินลำอื่น สถานที่ประจำที่และเคลื่อนที่บนบก หรือเรือในทะเล 

การบินตระเวนรบ รู้จักในชื่อย่อว่า CAP โดยทั่วไปหมายถึงเครื่องบินขับไล่ที่บินตามรูปแบบยุทธวิธีหรือคัดกรองเป้าหมายที่ได้รับการป้องกันในขณะที่มองหาผู้โจมตีที่กำลังเข้ามา รูปแบบการบินตระเวนรบที่มีประสิทธิภาพอาจรวมถึงเครื่องบินที่ประจำตำแหน่งทั้งในระดับความสูงและต่ำ เพื่อลดเวลาตอบสนองเมื่อตรวจพบการโจมตี การบินตระเวนรบสมัยใหม่ได้รับการควบคุมโดยการสกัดกั้นที่ควบคุมจากพื้นดิน (GCI) หรือ ระบบเตือนภัยล่วงหน้าและควบคุมทางอากาศ (AWACS) เพื่อให้มีการแจ้งเตือนล่วงหน้าสูงสุดสำหรับปฏิกิริยาป้องกัน

การบินตระเวนรบช่วงแรก ๆ เป็นลักษณะเฉพาะของปฏิบัติการของเรือบรรทุกอากาศยาน โดยการบินตระเวนรบจะถูกใช้บินเพื่อปกป้องหมู่เรือบรรทุกอากาศยาน แต่คำศัพท์นี้ได้กลายเป็นคำทั่วไปสำหรับการปฏิบัติการบินทั้งบนบกและบนเรือ ปฏิบัติการปิดล้อมแตกต่างจากเครื่องบินขับไล่คุ้มกันตรงที่กองกำลังการบินตระเวนรบจะไม่ผูกมัดกับหมู่เรือที่ตนปกป้อง ไม่ถูกจำกัดด้วยระดับความสูงและความเร็วที่บิน และมีความยืดหยุ่นทางยุทธวิธีในการเข้าโจมตีภัยคุกคาม เครื่องบินขับไล่คุ้มกันมักจะอยู่กับทรัพยากรที่ตนสนับสนุนและด้วยความเร็วของหมู่ที่ได้รับการสนับสนุนในฐานะกองกำลังตอบโต้ขั้นสุดท้ายต่อภัยคุกคามในระยะใกล้ เมื่อเครื่องบินคุ้มกันเข้าโจมตี กองกำลังที่ได้รับการสนับสนุนจะไม่ได้รับการปกป้อง

 ประเภทการบินตระเวนรบ 
ส่วนนี้มีผลใช้เฉพาะกับกองทัพสหรัฐเท่านั้น กองท้พสหรัฐใช้การบินตระเวนรบหลายประเภทนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง:
 BARCAP: "การบินตระเวนรบเป็นฉากขัดขวาง" หรือ "การบินรบรักษาเขตเป็นฉากขัดขวาง" (Barrier combat air patrol) ในแง่ของทัพเรือ (fleet) ภารกิจที่บินระหว่างหมู่เรือบรรทุกอากาศยานและทิศทางที่มีแนวโน้มสูงสุดที่ศัตรูจะโจมตี นอกจากนี้ยังหมายถึงเครื่องบินขับไล่ที่วางไว้ระหว่างกองกำลังโจมตีของฝ่ายเราและพื้นที่ที่คาดว่าจะมีภัยคุกคามทางอากาศ ซึ่งเรียกอีกอย่างว่า "MiG screen"
 BATCAP: การบินตระเวนรบในช่วงเย็น
 CAP/Strike: อากาศยานที่มีบทบาทหลักในการโจมตี CAP และบทบาทการโจมตีรอง อากาศยานดังกล่าวได้รับอนุญาตให้ทิ้งระเบิดโจมตีและไล่ตามเครื่องบินศัตรูที่พบเห็น และไม่จำกัดเฉพาะการเผชิญหน้าเพื่อการป้องกันเท่านั้น
 DADCAP: การบินตระเวนรบตั้งแต่เช้าจรดค่ำ
 FastCAP: การบินตระเวนรบเพื่อปกป้องเครื่องบินขับไล่โจมตี
 FORCAP: "กองกำลังบินตระเวนรบ" (Force combat air patrol) คือหน่วยลาดตระเวนของเครื่องบินขับไล่ที่ควบคุมดูแลกองกำลังโจมตี โดยหลักแล้วเป็นหน่วยคุ้มกัน
 HAVCAP: "การบินตระเวนรบมูลค่าทรัพย์สินสูง" (High asset value combat air patrol) บินเพื่อปกป้อง "ทรัพย์สินมูลค่าสูง" เช่น เครื่องบิน AWACS หรือ J-STARS เครื่องบินเติมเชื้อเพลิงทางอากาศ หรือเครื่องบินข่าวกรอง เฝ้าระวัง และลาดตระเวน (ISR) ในช่วงเวลาที่กำหนดบนสถานี เรียกอีกอย่างว่า HVAACAP สำหรับ "การบินตระเวนรบที่มีมูลค่าสูง" (high value airborne asset CAP)
 JACKCAP: การบินตระเวนรบครอบคลุมพื้นที่สี่ส่วนด้วยฉากกำบังอีกฉากหนึ่ง
 MiGCAP: ใช้เป็นหลักในช่วงสงครามเวียดนาม MiGCAP ถูกใช้เพื่อโจมตีเครื่องบิน MiG โดยเฉพาะ ในช่วงปฏิบัติการไลน์แบ็คเกอร์ได้มีการจัดระเบียบอย่างเข้มข้นและมี 3 ประการ ดังนี้
 MiGCAP ขาเข้า 2–3 เที่ยวบิน (เครื่องบินขับไล่ 8–12 ลำ) ซึ่งอยู่ก่อนกองกำลังสนับสนุนชุดแรก เช่นเครื่องบินทิ้งระเบิดเป้าลวง หรือต่อต้าน SAM และยังคงอยู่จนกระทั่งออกจากเขตศัตรู
 พื้นที่เป้าหมาย MiGCAP ของเที่ยวบินอย่างน้อย 2 เที่ยวบิน ก่อนหน้าการโจมตีจริงทันที
 เครื่องบิน MiGCAP ขาออก 1 หรือ 2 เที่ยวบิน ที่มาถึงสถานีที่จุดทางออกที่คาดการณ์ไว้ 10 นาที ก่อนเวลาขาออกเร็วที่สุด เครื่องบิน MiGCAP ขาออกทุกเที่ยวบินได้รับการเติมน้ำมันจากเครื่องบินเติมน้ำมันจนเต็มถังและนำผู้โดยสารออกจากพื้นที่เป้าหมาย CAP
 RAPCAP: การบินตระเวนรบยามเรดาร์
 RESCAP: "การบินตระเวนรบกู้ภัย" (Rescue combat air patrol) กำลังเครื่องบินขับไล่ มักมาจากเครื่องบินที่อยู่ในพื้นที่แล้ว ใช้เพื่อปกป้องบุคลากรบนพื้นดิน (เช่น นักบินที่ถูกยิงตก) จากภัยคุกคามภาคพื้นดิน รวมถึงเครื่องบินค้นหาและกู้ภัยในการรบหรือหน่วยกู้ภัยอื่น ๆ จากภัยคุกคามทั้งภาคพื้นดินและทางอากาศ
 SARCAP: "การบินตระเวนรบค้นหาและกู้ภัย" (Search and rescue combat air patrol) รุ่นก่อนหน้าของ RESCAP
 SCOCAP: การบินตระเวนรบสอดแนม
 Slow CAP: การบินตระเวนรบเพื่อปกป้องเครื่องบินที่บินช้า เช่น EA-3B / EKA-3B, P-3A / P-3B, EB-66 / RB-66, B-52 หรือ EC-121 ในช่วงสงครามเวียดนาม โดยถูกแทนที่ด้วย "HAVCAP"
 Strike/CAP: เครื่องบินที่ทำหน้าที่โจมตีเป็นหลักและป้องกันภัยทางอากาศเป็นรอง ได้รับอนุญาตให้ทิ้งอาวุธโจมตีและโจมตีเครื่องบินของศัตรูได้เฉพาะเมื่อถูกโจมตีโดยตรงเท่านั้น Strike/CAP ยังมีหน้าที่ถอนตัวจาก CAP เมื่อส่งอาวุธโจมตีไปยังเป้าหมายแล้ว
 TARCAP: "การบินตระเวนรบเป้าหมาย" (Target combat air patrol) บินเหนือหรือใกล้เป้าหมายการโจมตีเพื่อปกป้องเครื่องบินโจมตีเฉพาะทาง เช่น เครื่องบินล็อกฮีด เอซี-130 จากเครื่องบินขับไล่ของศัตรู

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 Futrell, L. Frank, et al. (1976) United States Air Force in Southeast Asia: Aces and Aerial Victories - 1965–1973, Air University, Headquarters USAF, on-line edition
 Griffith, Paddy (1991). The Ultimate Weaponry. Sidgwick & Jackson.

บินตระเวนรบ
บินตระเวนรบ