กบพิษสีฟ้า

กบพิษสีฟ้า (; ชื่อวิทยาศาสตร์: Hyloxalus azureiventris) เป็นชนิดของกบลูกศรพิษ เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นของประเทศเปรูและเป็นที่รู้จักจากบริเวณตอนล่างทางตะวันออกของเทือกเขาแอนดีสในแอ่งอเมซอนตอนบนของแคว้นซานมาร์ติน

 แหล่งที่อยู่และนิเวศวิทยา 
ถิ่นอาศัยของชนิดนี้ส่วนใหญ่อยู่ในที่ราบลุ่มป่าฝนเขตร้อนและพื้นที่ชุ่มน้ำ ภายในพื้นที่ของประเทศเปรู ซึ่งกบตัวเต็มวัยจะชอบอยู่ในถ้ำและกองหิน แต่มีการพบเห็นกบวัยอ่อนอยู่ในเศษใบไม้ มีการทราบข้อมูลน้อยมากเกี่ยวกับความสามารถในการปรับตัวของชนิดนี้ให้เข้ากับถิ่นที่อยู่อาศัยที่ปรับเปลี่ยน มีการพบเห็นกบชนิดนี้ระหว่างความสูง 200 ถึง 1,200 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล

ขอบเขตของกบชนิดนี้ครอบคลุมอย่างน้อยหนึ่งอุทยานที่ได้รับการคุ้มครองคือ Cordillera Escalera Regional Conservation Area

 การสืบพันธุ์ 
หลายคนจะได้ยินเสียงกบตัวผู้เรียกหากบตัวเมียในเวลาพลบค่ำ ซึ่งกบเหล่านี้จะเกาะอยู่บนโขดหินหรือนั่งอยู่ในซอกหิน กบตัวเมียวางไข่ประมาณ 12-16 ฟอง ในน้ำในเปลือกมะพร้าว ในโพรงของเศษใบไม้ หรือในน้ำในพืชวงศ์สับปะรด กบตัวผู้จะเฝ้าดูแลไข่เป็นเวลา 2 สัปดาห์ก่อนไข่จะฟักออกมา หลังจากนั้นกบตัวผู้จะพาลูกอ๊อดไปที่น้ำในลำธาร พืชวงศ์สับปะรด หรือแม้กระทั่งใบปาล์มที่ร่วงหล่นซึ่งอุดมไปด้วยน้ำ

ลูกอ๊อดสามารถโตได้ถึง 11.5 มม. โดยปลายหางมีลักษณะกลม ซึ่งแต่ละตัวมีฟัน 5 แถว แถวบน 2 แถว และแถวล่าง 3 แถว และลูกอ๊อดจะมีสีเทาเข้ม

 อนุกรมวิธาน 
ชนิดนี้ถูกจัดอยู่ในสกุลต่าง ๆ มากมาย รวมถึงสกุลใหม่ Cryptophyllobates ที่สร้างขึ้นสำหรับกบชนิดนี้ อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันจัดไว้ในสกุล Hyloxalus แม้ว่า Hyloxalus azureiventris จะเป็นเคลดที่แตกต่างภายในสกุล Hyloxalus แต่การยอมรับให้มันเป็นกลุ่มอย่างเป็นทางการจะทำให้ส่วนที่เหลือของ Hyloxalus เป็นวิวัฒนาการแบบกึ่งชาติพันธุ์เดียว

 ลักษณะ 
กบตัวเต็มวัยจะมีความยาวประมาณ 27 มม. โดยบันทึกความยาวจากจมูกถึงรูทวาร ผิวหนังของกบมีสีพื้นเป็นสีดำและมีสีสันที่สดใส มีแถบสีเหลืองทอดยาวจากจมูกเหนือดวงตาไปจนถึงขาหลัง มีแถบสีเหลืองมากขึ้นจากจมูกไปจนถึงขาหน้า พื้นผิวด้านบนของหลัง ขาหน้า และขาหลังมีลายหินอ่อนสีน้ำเงินเขียว สีข้างลำตัวเป็นสีดำ และขาทั้งสี่ข้างมีเครื่องหมายสีฟ้าสดใส

 สถานะการอนุรักษ์และภัยคุกคาม 
เนื่องจากประชากรกบพิษสีฟ้ามีน้อยลง ทำให้ชนิดนี้ถูกจัดอยู่ในกลุ่มชนิดใกล้สูญพันธุ์โดย IUCN ภัยคุกคามหลักต่อชนิดนี้คือการสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัยอันเป็นผลมาจากการพัฒนาที่อยู่อาศัยและเชิงพาณิชย์ของมนุษย์และเกษตรกรรม

 ความสัมพันธ์กับมนุษย์ 
กบชนิดนี้ปรากฏอยู่ในธุรกิจสัตว์เลี้ยงระดับนานาชาติ แต่ต่างจากกบที่สวยงามชนิดอื่น ๆ ที่คล้ายกัน โดยนักวิทยาศาสตร์ไม่ได้อ้างว่าสิ่งนี้เป็นภัยคุกคามต่อการอยู่รอดของกบชนิดนี้ ซึ่งการส่งออกถูกกฎหมายเกิดขึ้นในช่วงกลางทศวรรษปี 2000 และกบสามารถเพาะพันธุ์ได้ในที่เลี้ยง

 เชิงอรรถและอ้างอิง 

หมวดหมู่:ชนิดใกล้สูญพันธุ์ตามบัญชีแดงไอยูซีเอ็น
หมวดหมู่:วงศ์กบลูกศรพิษ