จักรพรรดิอู่โจวไท่จู่

สมเด็จพระจักรพรรดิอู่โจวไท่จู่ (; ค.ศ. 577 – ค.ศ. 635)武士彟（577年—635年） เป็น​พระบรมราชชนกในจักรพรรดินีนาถเจ๋อเทียน

 พระบรมราชประวัติ 
ทรงพระราชสมภพเมื่อ	ค.ศ. 577 ในราชสกุลอู่ (武) พระนามเดิมว่าอู่ซื่อเยว์ (武士彟) พระนามรองว่าอู่ซิ่น (武信) พระองค์ได้ช่วยเหลือถังเกาจู่ และได้รับการแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่ ต่อมาได้เข้าร่วมกับกองทัพของถังไท่จงโจมตีเมืองฉางอัน ภายหลังเมื่อสถาปนาราชวงศ์ถัง พระองค์ถูกยกย่องเป็นหนึ่งใน "ขุนพลปฐมการไท่หยวน" (太原元谋功臣) พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นอี้หยวนจวิ้นกง (義原郡公) และยศพลเรือนที่"กวงลู่ต้าฝู (光祿大夫)"以大將軍府鎧曹參軍從平京師，為光祿大夫、義原郡公

ต่อมาเป็น "เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ" (工部尚书) พร้อมบรรดาศักดิ์ "อิ้งกั๋วกง" (应国公)唐朝建立后，名列“太原元谋功臣”之一，官至工部尚书，封应国公。

เมื่อถังไท่จงขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้รับพระราชทานให้ปกครอง อวี้โจว (豫州)、ลี่โจว (利州), จิงโจว (荆州)李世民即位后，历任豫州、利州和荆州都督，任内治民有方，得到李世民嘉奖。

ศักราชเจินกวนปีที่ 9 (ค.ศ. 635) พระองค์ทรงทราบข่าวการเสด็จสวรรคตของถังเกาจู่ ซึ่งเป็นจักรพรรดิหลวง (太上皇) เป็นเหตุให้ประชวร เสด็จสวรรคต สิริพระชนมพรรษา 58 พรรษา จักรพรรดิถังไท่จงพระราชทานสมัญญานามว่า "ติ้ง" (定) และตำแหน่ง"เสนาบดีกระทรวงธรรมการ" (禮部尚書)李世民赐谥号为定。

เมื่อจักรพรรดินีนาถเจ๋อเทียนขึ้นสำเร็จราชการต่างพระองค์ จึงโปรดสถาปนาพระราชบิดาขึ้นเป็นไท่หวง (太皇) ซึ่งเป็นพระราชอิสริยยศสำหรับพระบรมราชชนก ประกาศเฉลิมพระปรมาภิไธยว่าโจวจงเซี่ยวไท่หวง (周忠孝太皇)二月丁酉，尊考太師魏忠孝王曰周忠孝太皇。

ภายหลังเมื่อจักรพรรดินีนาถเจ๋อเทียนขึ้นครองราชย์ โปรดเฉลิมพระเกียรติยศสมเด็จพระบรมราชชนกขึ้นเป็นจักรพรรดิ มีพระบรมราชสมัญญาว่าสมเด็จพระจักรพรรดิไท่จู่เซี่ยวหมิงเกา (太祖孝明高皇帝)新唐書/卷四 本紀第四 則天皇后 中宗 忠孝太皇曰太祖孝明高皇帝，妣曰孝明高皇后。

ในรัชสมัยจักรพรรดิถังเสฺวียนจง โปรดให้ลดพระเกียรติยศลงเป็นเจ้าชายไท่หยวน先天中，有詔削士卬皞偽號，仍為太原王，廟遂廢。

 พระบรมราชอิสริยยศ 
โซ่วหยางเสียนกง (寿阳县公)
ไท่หยวนจวิ้นกง (太原郡公) : จวิ้นกงขั้น 2 เอก (正二品)
อิ้งกั๋วกง (应国公) : กั๋วกงขั้น 1 รอง (从一品)
โจวติ้งกง (周定公) :  ค.ศ. 656
ไท่หยวนจวิ้นอ๋อง (太原郡王) : ค.ศ. 670
พระเจ้าเว่ยจงเซี่ยว (魏忠孝王) : ค.ศ. 684
โจวจงเซี่ยวไท่หวง (周忠孝太皇) : ค.ศ. 689
จักรพรรดิไท่จู่เซี่ยวหมิงเกา (太祖孝明高皇帝) : ค.ศ. 690

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:จักรพรรดิจีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ถัง
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์