เหมืองทองซาโดะ

เหมืองทองซาโดะ () เป็นคำทั่วไปสำหรับเหมืองทองคำและเงินซึ่งครั้งหนึ่งเคยตั้งอยู่บนเกาะซาโดะในจังหวัดนีงาตะ ประเทศญี่ปุ่น ในบรรดาเหมืองเหล่านี้ เหมืองทองและเงินไอกาวะ () เป็นเหมืองที่ใหญ่ที่สุดและเปิดดำเนินการมาจนถึงยุคปัจจุบัน

ตามแหล่งที่มาของเกาหลี ทองแดงถูกสกัดในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยใช้แรงงานเกาหลี 1,000–2,000 คน ซึ่งเกณฑ์ทหารเกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 2015 คูนิ ซาโตะ เอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำยูเนสโก รับทราบประวัติศาสตร์การบังคับใช้แรงงาน

เหมืองทองและเงินซาโดะได้รับการขึ้นบัญชีรายชื่อชั่วคราวมรดกโลกของญี่ปุ่นภายใต้ชื่อ "แหล่งมรดกเหมืองแร่ซาโดะ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเหมืองทองคำ" ใน ค.ศ. 2010 และใน ค.ศ. 2024 เหมืองเหล่านี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ญี่ปุ่นได้ติดตั้งนิทรรศการเพื่อรับทราบถึงสภาพการทำงานที่ไม่ดี แต่นักวิจารณ์กล่าวหาว่าไม่มีการกล่าวถึงการบังคับใช้แรงงานในนิทรรศการนี้Foreign ministry to check for need to amend Sado mine exhibits on wartime forced labor koreaherald.com 

แหล่งมรดกโลก
การประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 46 ค.ศ. 2024 เหมืองทองซาโดะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาSado Island Gold Mines unesco.org ดังนี้
 (iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนาทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ

อ้างอิง

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น