ราชวงศ์เวียงจันทน์

ราชวงศ์เวียงจันทน์ เป็นราชวงศ์ที่ปกครองอาณาจักรเวียงจันทน์, อาณาจักรจำปาศักดิ์, เมืองมุกดาหาร และเมืองอุบลราชธานีในช่วงพุทธศตวรรษที่ 23–25

 ประวัติ 
อาณาจักรเวียงจันทน์ได้รับการสถาปนาในปี พ.ศ. 2246 หลังการแบ่งเขตแดนอาณาจักรล้านช้างบริเวณปากน้ำเหือง โดยมีพระไชยเชษฐาธิราชที่ 2 เป็นปฐมกษัตริย์ ทายาทของพระองค์ปกครองอาณาจักรเวียงจันทน์จนถึงการล่มสลายในปี พ.ศ. 2371 มีผู้ปกครองรวม 7 พระองค์ อย่างไรก็ตาม เจ้าอุปราช (ท้าวนอง) อาจไม่อยู่ในราชวงศ์เวียงจันทน์ หากยึดถือแนวคิดการสืบตระกูลฝั่งบิดาอย่างเคร่งครัด

ในรัชสมัยของเจ้าอนุวงศ์ เจ้าราชบุตร (โย้) มีความชอบในการปราบกบฏอ้ายสาเกียดโง้ง จึงได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้านครจำปาศักดิ์ในปี พ.ศ. 2364 ทำให้ราชวงศ์เวียงจันทน์ได้ปกครองอาณาจักรจำปาศักดิ์ด้วยอีกแห่งหนึ่ง ต่อมาเจ้าอนุวงศ์และเจ้าราชบุตร (โย้) พ่ายแพ้ในสงครามต่อต้านสยาม สยามล้มเลิกอาณาจักรเวียงจันทน์และแต่งตั้งทายาทเป็นเจ้านครจำปาศักดิ์อีกครั้ง

หลังการสิ้นสุดอาณาจักรเวียงจันทน์ เอกสารพื้นเวียงระบุว่า เจ้าราชวงศ์ (เหง้า) หลบหนีสู่เขตแดนอาณาจักรเวียดนาม ฝ่ายเจ้าอุปราช (ติสสะ) และเชื้อพระวงศ์บางส่วนสวามิภักดิ์ต่อสยามและย้ายมาอาศัยที่กรุงเทพฯ ภายหลังเจ้าอุปราช (ติสสะ) ได้เป็นหนึ่งในแม่ทัพของสยามในการโจมตีหัวเมืองฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงในอานามสยามยุทธ

ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชประสงค์ที่จะชุบเลี้ยงเชื้อพระวงศ์เวียงจันทน์ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งพระนครศรีบริรักษ์ (เจ้าหนู) เจ้าเมืองขอนแก่นเป็นเจ้าจันทรเทพสุริยวงษ์ เจ้าเมืองมุกดาหารในปี พ.ศ. 2408 และเจ้าหน่อคำเป็นเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงศ์ เจ้าเมืองอุบลราชธานีในปี พ.ศ. 2409 ทว่าเจ้าจันทรเทพสุริยวงษ์และเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงศ์เกิดความขัดแย้งกับเหล่าผู้ปกครองท้องถิ่น ทำให้เจ้าจันทรเทพสุริยวงษ์ถูกถอดจากตำแหน่งในปี พ.ศ. 2412 และตำแหน่งเจ้าเมืองกลับคืนสู่เชื้อสายเจ้าเมืองเดิม เจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงศ์ถึงแก่พิราลัยขณะสู้คดีความ ณ กรุงเทพฯ ในปี พ.ศ. 2429 สยามมิได้แต่งตั้งเจ้าเมืองอุบลราชธานีอีก และนำไปสู่การยกเลิกระบบเจ้าเมืองกินเมืองในที่สุด ทายาทราชวงศ์เวียงจันทน์บางส่วนได้เข้ารับราชการต่อไปในสยาม

 ลำดับสายสกุลวงศ์ 

 พงศาวลีโดยสังเขป 

 ลำดับอย่างละเอียด 

 พระไชยเชษฐาธิราชที่ 2 
พระไชยเชษฐาธิราชที่ 2 มีพระราชโอรสพระราชธิดาได้แก่

 เจ้าองค์ลอง

 พระกรัดนางกัลยาณี เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี
 เจ้านางช่อฟ้า เป็นภรรยาพระศรีวรราช ปรากฏเฉพาะในตำนานก่อตั้งเมืองในลุ่มแม่น้ำเซบั้งเหียงฉบับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐาสารี

 เจ้าองค์ลอง 
เจ้าองค์ลองมีพระราชโอรสได้แก่

 พระเจ้าสิริบุญสาร
 เจ้าอุปราช (ดวงหน้า) ในพงศาวดารเมืองยโสธรระบุว่ามีพระธิดาคือ
 เจ้านางเขียวค้อม เป็นพระสนมในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ในพงศาวดารเมืองน่านกล่าวว่าเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าสิริบุญสาร

 พระเจ้าสิริบุญสาร 
พระเจ้าสิริบุญสารมีพระราชโอรสพระราชธิดาได้แก่

 พระเจ้านันทเสน ประสูติแต่พระอรรคเทวีฝ่ายขวา
 พระเจ้าอินทวงศ์ ประสูติแต่พระอรรคเทวีฝ่ายขวา
 เจ้าอนุวงศ์ ประสูติแต่พระอรรคเทวีฝ่ายขวา
 เจ้าพรหมวงศ์ ประสูติแต่พระอรรคเทวีฝ่ายขวา
 เจ้าอุปราช (ติสสะ) หรือเจ้าอุปราช (สีถาน) ประสูติแต่พระสนมหรือบาทบริจาริกา
 เจ้าองค์นาง หรือเจ้าหน่อเมือง ถูกส่งไปถวายพระเจ้ามังระในปี พ.ศ. 2311
 เจ้านางแก้วยอดฟ้ากัลยาณีศรีกษัตริย์ ปรากฏในศุภอักษรเสนาบดีธนบุรีไปถึงเสนาบดีเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2318 ได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นพระองค์เดียวกันกับเจ้านางเขียวค้อม
 เจ้าพระยาหลวงบุตรโคตรวงศา ประสูติแต่พระชายาจันทะมาสเทวีดวง รามางกูร, ประวัติลำดับพระญาติวงศ์อาชญาเมืองพนม. ม.ป.พ., ม.ป.ป.
 เจ้าหน่อกะบอง หรือเจ้าพงษ์กะบอง ประสูติแต่พระชายาจันทะมาสเทวี
 เจ้านางแก้วกุมมารี หรือเจ้าหน่อน้อยกุมมารี ประสูติแต่พระชายาจันทะมาสเทวี
 เจ้าพระยาหลวงเมืองแสน
 เจ้าพระยาคำหาญอาสา
 เจ้าพระยาจันทอง
 เจ้าพระยาละคอนมหาโคตร
 เจ้าพระยาศรีสัตนาคธรรมมา
 เจ้าพระยาจันทรสุริยามหาเดชา
 เจ้าสิริธรรมา
 เจ้าคำโผย หรือเจ้าคำโปรย
 เจ้าคำทอง หรือเจ้าแผ่นหล้า
 เจ้าคำปุ่นบุญล่วง

 พระเจ้านันทเสน 
พระเจ้านันทเสนมีพระราชโอรสพระราชธิดาได้แก่

 เจ้าชาลี เป็นต้นสกุลชาลีจันทร์ สมรสกับเจ้านางประภา มีโอรสคือ
 เจ้าไข่ ชาลีจันทร์
 เจ้าวัฒนาวงศ์ วัฒนศักดิ์ เป็นต้นตระกูล วัฒนศักดิ์ สมรสกับ นักองค์หม่อมเจ้าสีสุวัถติ์ ศรีสุวรรณาเทวี เจ้าหญิงแห่งกัมพูชาภายหลังลี้ภัยมาอยู่ประเทศไทย มีโอรสธิดา คือ
 เจ้านางประกายแก้ว
 เจ้าสุวรรณฉัตร เป็นปู่ของพระยาวรรณวโรปการณ์ (สุทธิวงศ์ วัฒนศักดิ์) ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในจังหวัดนครราชสีมา

 เจ้าจอมมารดาเพ็งเล็ก หรือเจ้านางเพ็งน้อย (เจ้านางเพ็ง) ได้รับการสถาปนาให้เป็นเจ้าจอมมารดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช มีพระราชธิดาคือ
 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุภาธร
 เจ้าจ่อม เป็นทวดของนายตำรวจโท จ่าชำนิทั่วด้าน (อิน) นายเวรสมุหพระตำรวจ กรมพระตำรวจหลวงรักษาพระองค์ ผู้ขอพระราชทานนามสกุล จันทนากร

 พระเจ้าอินทวงศ์ 
พระเจ้าอินทวงศ์มีพระอัครมเหสีปรากฏพระนามว่า พระนางคำมูลราชเทวี มีพระราชธิดาคือ

เจ้านางคำสุก หรือเจ้าจอมมารดาทองสุก นาย ก.ศ.ร. กุหลาบ ตฤาณานนท์ว่าเป็นพระราชธิดาในพระเจ้านันทเสน ทรงได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าจอมมารดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก มีพระราชธิดาคือ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี

 เจ้าอนุวงศ์ 
เจ้าอนุวงศ์มีพระราชโอรสพระราชธิดาได้แก่
 เจ้าสุทธิสาร (โป้) หรือเจ้าสิทธิสาร (โป๋) เอกสารลำดับสกุลชาลีจันทร์ออกพระนามว่า เจ้าสุทธิราช เป็นต้นสกุลสิทธิสาริบุตร
 มีพระโอรสคือ
 เจ้ารูป (ฮูป) ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่ถูกสยามจับตัวได้ในปี พ.ศ. 2371 
 มีพระโอรสพระธิดาอันประสูติแต่เจ้านางประภา ได้แก่
 เจ้าช่วย
 เจ้าพรหมา
 เจ้านางทอง
 เจ้าราชวงศ์ (เหง้า) หรือเจ้าเง่า
 ทรงมีหม่อมที่ได้รับถวายจากเจ้าเมืองร้อยเอ็ดนาง 1 คือ อาชญานางอ่อม ธิดาในพระรัตนวงศามหาขัติยราช (อ่อน) เจ้าเมืองสุวรรณภูมิ
 ทรงมีพระชายาปรากฏในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ชื่อ บัว
 ทรงมีพระโอรสอันประสูติแต่นางใดไม่ปรากฏนามคือ
 เจ้าสีหาราช ต้นสกุล สีหราช ในประเทศลาว เจ้าสีหาราชมีพระโอรสคือ
 เจ้าคำบง
 เจ้าบุญเหลือ
 เจ้าสมทอง มีพระโอรสพระธิดารวม 7 องค์ ที่ปรากฏนามคือ
 ท้าวสมอก สีหราช หรือท้าวอนุวงศ์ เศษฐาธิราช ผู้ตั้งสกุล เศษฐาธิราช ในประเทศลาว สมรสกับนางอุไรวรรณ (อุไรวัน) เศษฐาธิราช เชื้อสายเจ้านายในราชวงศ์หลวงพระบาง และมีบุตรคือ
 ท้าวฟ้าไชย เศษฐาธิราช
 ท้าวฟ้าหงุ่ม เศษฐาธิราช
 เจ้าราชบุตร (โย้) หรือเจ้าโย่ เจ้านครจำปาศักดิ์ มีพระราชโอรสคือ
 เจ้าอุปราช (คำป้อม) เจ้าอุปราชนครจำปาศักดิ์สิลา วีระวงส์, ประวัติศาสตร์ลาว. กรุงเทพ, 2539.
 เจ้าแก้ว
 เจ้าเต้ ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่ถูกจำคุกพร้อมเจ้าอนุวงศ์
 เจ้าชัยสาร (ไชยสาร) ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2370
 เจ้าเถื่อน หรือท้าวเถื่อน ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2370 ต่อมารับราชการเป็นแม่ทัพสยามในอานามสยามยุทธ
 เจ้าคลี่ (คี่) หรือเจ้าคี่เหี่ย สมรสกับเจ้านางท่อนแก้ว พระธิดาในเจ้าอุปราช (ติสสะ) มีพระธิดาด้วยกันคือ
 เจ้าจอมมารดาดวงคำ หรือเจ้านางหนูมั่น ได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าจอมมารดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชธิดาคือ
 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา
 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐาสารี
 เจ้าปาน ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่ถูกจำคุกพร้อมเจ้าอนุวงศ์
 เจ้าเสือ ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2370 เจ้าเสือสมรสกับเจ้านางท่อนแก้ว และยังเป็นที่ถกเถียงว่าเจ้านางท่อนแก้วเป็นพระองค์เดียวกันกับพระธิดาเจ้าอุปราช (ติสสะ) หรือไม่ เจ้าเสือและเจ้านางท่อนแก้วมีพระราชโอรสคือ
 เจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงศ์ ดำรงรัฐสีมา อุบลราชธานีบาล (หน่อคำ) เจ้าเมืองอุบลราชธานี เป็นต้นสกุลพรหโมบล, พรหมเทพ, เทวานุเคราะห์
 เจ้าดวงจันทร์ ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่ถูกจำคุกพร้อมเจ้าอนุวงศ์
 เจ้าช้าง ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2370
 เจ้าอึ่งคำ (อึ่ง) ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2370
 เจ้าสุวรรณจักร ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่ถูกจำคุกพร้อมเจ้าอนุวงศ์
 เจ้าขัติยะ ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2371
 เจ้าพุทธชาติ ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2370
 เจ้าปัน (ปั้น) ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่ถูกจำคุกพร้อมเจ้าอนุวงศ์
 เจ้าดิศพงษ์ ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2370
 เจ้านางหนูจีน ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2370 สมรสกับหลวงมหาดไทย มีพระโอรสคือ
 นายขำ สมรสกับนางบุญรอด มีบุตรธิดาด้วยกัน คือ
 พันตำรวจเอก พระยาบุเรศผดุงกิจ (รวย พรหโมบล) อดีตอธิบดีกรมตำรวจ ผู้ขอพระราชทานนามสกุลพรหโมบล
 นางปลั่ง สมรสกับ หลวงราษฎร์ (ชม บุนนาค)
 นางผ่อง สมรสกับ พระยาอินทราธิบดีสีหราชรองเมือง (เชย ไชยคุปต์)
 นางแปลก สมรสกับ นายกราย บุนนาค
 นางสาวสาย พรหโมบล
 คุณหญิงน้อม พิชัยภูเบนทร์ สมรสกับ พันเอก พระยาพิชัยภูเบนทร์ (ผ่าน อินทรทัต)
 เจ้าสุพรรณ ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2370
 เจ้านางคำวัน ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่ถูกสยามจับตัวได้ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2371
 เจ้านางคำแพง ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่ถูกสยามจับตัวได้ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2371
 เจ้านางเชียงคำ ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2371
 เจ้านางหนู ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่ถูกสยามจับตัวได้ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2371 อาจเป็นพระองค์เดียวกันกับเจ้านางหนูจีน
 เจ้าหนู ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่ถูกสยามจับตัวได้ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2371
 เจ้าเหมน ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2371
 เจ้าสุวรรณ ถูกจับตัวเมื่อกองทัพสยามเข้ายึดจำปาศักดิ์ในปี พ.ศ. 2370 อาจเป็นพระองค์เดียวกันกับเจ้าสุวรรณจักร
 เจ้าบัน ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่ถูกสยามจับตัวได้ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2371 อาจเป็นพระองค์เดียวกันกับเจ้าปัน
 เจ้าหมื่นนาม ปรากฏในเอกสารพื้นเวียง ประสูติแต่พระมเหสีชื่อนางสอน ธิดาเจ้าเมืองนครพนม สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2370
 เจ้านางคำวัน (คำแว่น) อภิเษกกับเจ้าสุททะกะสุวันนะกุมาร หรือเจ้าน้อย กษัตริย์แห่งเมืองพวน
 เจ้านางดวงจันทร์ (แก้วจันทร์) สยามได้พาพระองค์เสด็จมาประทับที่เมืองสุพรรณบุรี พร้อมกับเจ้านายลาวอีกหลายพระองค์ในคราวสงครามเจ้าอนุวงศ์ ต่อมาได้เสด็จไปประทับอยู่ ณ บ้านดอนมะขาม (ไผ่ขวาง) อำเภอเมืองสุพรรณบุรี ต่อมาทายาทบุตรหลานในชั้นหลังจึงตั้งนามหนองน้ำใหญ่ใกล้ที่ประทับเพื่อระลึกถึงพระองค์ว่า หนองยายจันทร์
 เจ้านางประทุม หรือเจ้าจอมประทุม ได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าจอมพระสนมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
 เจ้านางจันทร์โสม หรือเจ้าจอมมารดาจันทร์โฉม
 ได้รับการสถาปนาเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชธิดาคือ
 พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม
 นอกจากนี้เจ้านางจันทร์โสมยังมีบุตรชายคือ
 นายจันทร์แพ เป็นผู้ขอพระราชทานนามสกุลเทวานุเคราะห์ จากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
 เจ้านางลาวช่อฟ้า (คำเพา) หรือพระนางลาว เรื่องราวเกี่ยวกับพระนางยังเป็นข้อถกเถียงทางประวัติศาสตร์ ตำนานเมืองวังในประเทศลาวกล่าวว่า เป็นพระชายาของพระยาศรีวรราช (ก้า) เจ้าเมืองวังอ่างคำ ต้นสกุล แก้วมณีไชย, แก้วมณีชัย, แก้วมณี, อินทร์ติยะ ในอำเภอเรณูนคร มีพระโอรสธิดาคือ
 พระยาราชเตโช (เตโช) หรือพระยาเตโช เจ้าเมืองวัง ต้นสกุลเตโช ในอำเภอเรณูนคร
 พระยาหน้าก่ำ (ก่ำ) หรือพระยาก่ำ
 พระยาแก้ว (แก้ว) อดีตเจ้าอุปราชเมืองวัง ต่อมาได้เป็นเจ้าเมืองวังเว มีพระโอรสธิดาคือ
 เจ้านางเอื้อยกก ต้นสกุล บัวสาย ในอำเภอเรณูนคร
 เจ้านางเอื้อยรอง
 พระแก้วโกมล (เพชร) เจ้าเมืองเว
 พระแก้วโมล (สาย) เจ้าเมืองเรณูนคร ต้นสกุลโกพลรัตน์ ในอำเภอเรณูนคร

 พระราชนัดดาและพระราชปนัดดาที่ไม่ปรากฏพระนามพระบิดาและพระมารดา 
เจ้าอนุวงศ์มีพระราชนัดดาและพระราชปนัดดาที่ไม่ทราบว่าประสูติแต่พระราชโอรสพระราชธิดา หรือพระราชนัดดาพระองค์ใด ดังนี้มหาศิลา วีระวงศ์, พงศาวดานลาว. ม.ป.พ., 2496.

 เจ้าอุปราช (เอม) เจ้าอุปราชนครเวียงจันทน์
 เจ้าสุริยะ กรมการนครเวียงจันทน์
 เจ้าสุวรรณ
 เจ้าสุพรรณ อาจเป็นพระองค์เดียวกันกับเจ้าสุวรรณ
 เจ้าสุพล
 เจ้าโหง่นคำ (ง่อนคำใหญ่)
 เจ้ากำพ้า (กำพร้า)
 เจ้าโถง
 เจ้าอ้ง อาจเป็นพระองค์เดียวกับเจ้าอัง พระโอรสในเจ้าอุปราช (ติสสะ)
 เจ้าบุตร์ (บุตร)
 เจ้าบุ
 เจ้าป่าน อาจเป็นพระองค์เดียวกันกับเจ้าปาน
 เจ้าพงษ์ อาจเป็นพระองค์เดียวกันกับเจ้าดิศพงษ์ พระราชโอรสในเจ้าอนุวงศ์
 เจ้าหลอด
 เจ้าดี
 เจ้าคุณปลัด (คุณพ่อปลัด) ผู้นำชุมชนชาวลาวจากนครเวียงจันทน์ บ้านดอนคา ตำบลดอนคา อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ต้นสกุล กุลวงศ์ ต่อมาบุตรหลานได้รับราชการบรรดาศักดิ์ แล้วแยกออกมาตั้งสกุลต่าง ๆ ได้แก่ หงษ์เวียงจันทร์ เหมเวียงจันทร์ พันธุ์จันทร์ นนท์ช้าง นนท์แก้ว ยศวิชัย ปลัดม้า ตุ่มศรียา ทองเรือนดี เป็นต้น

 เจ้าอุปราช (ติสสะ) 
เจ้าอุปราช (ติสสะ) เป็นเจ้าอุปราชเวียงจันทน์ในรัชกาลเจ้าอนุวงศ์ มีหม่อมเป็นธิดาของพระยาขัติยวงษา (สีลัง) เจ้าเมืองร้อยเอ็ด ปรากฏนามดังนี้

 พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณระบุว่า ชื่อนางหมานุย, นางตุ่ย และนางแก้ว
 พงศาวดารภาคอีสาน ฉะบับของพระยาขัติยวงษา (เหลา ณร้อยเอ็จ) ระบุว่า ชื่อนางหมา, นางแก้วใหญ่, นางแก้วน้อย และนางอุสา
 เจ้าอุปราช (ติสสะ) มีพระโอรสธิดาคือ
 เจ้าจันทรเทพสุริยวงษ์ ดำรงรัฐสีมา มุกดาหาราธิบดี (หนู) เจ้าเมืองมุกดาหาร บ้างก็กล่าวว่าพระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้านันทเสน เป็นต้นตระกูล จันทนากร (พระราชทาน)
 มีธิดากับหม่อมบุญมี คือ
 เจ้านางจำเริญ จันทนากร มีธิดาคือ
 นางรัชนี จันทนากร
มีบุตรกับหม่อมใดไม่ปรากฏนาม คือ
 เจ้าสุทธิสาร กรมการเมืองมุกดาหาร
 เจ้าราชวงษ์ (ดวงเกศ) คณะอาญาสี่เมืองมุกดาหาร
 เจ้าดวงจันทร์ เคยปกครองหัวเมืองลาว 2 เมือง คือ เมื่อครั้งเป็นเจ้าเมืองสองคอนดอนดงกินบรรดาศักดิ์ที่พระจำเริญพลรบ และเมื่อครั้งเป็นเจ้าเมืองท่าอุเทนกินบรรดาศักดิ์ที่พระศรีวรราช
 เจ้าราชวงษ์ (ขัติยะ) คณะอาญาสี่เมืองสองคอนดอนดง
 เจ้าเอม หรือเจ้าเอบ ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2370
 เจ้าปาน ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2370
 เจ้าสุพรหม ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2370
 เจ้าอัง ปรากฏในรายชื่อบุคคลที่อพยพหนีจากเวียงจันทน์ในปี พ.ศ. 2370
 เจ้านางท่อนแก้ว สมรสกับเจ้าคลี่ (ดูรายชื่อบุตรที่เจ้าอนุวงศ์)
 ท้าวเหม็น รับราชการเป็นแม่ทัพสยามในอานามสยามยุทธ
 ท้าวแรต รับราชการเป็นแม่ทัพสยามในอานามสยามยุทธ
 เจ้าจอมมารดาน้อยลาว (น้อย) ได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าจอมมารดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชโอรสพระราชธิดาคือ
 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชายไม่ปรากฏพระนาม
 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุบงกช
 เจ้าเหมน (เม่น) ข้าหลวงเดิมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นผู้อัญเชิญพระพุทธรูปพระเจ้าองค์แสนเมืองมหาชัยกองแก้ว ตลอดจนพระทองหล่อ เขากระทิงหด และเขาวัวหดจากเมืองนครพนมไปทูลเกล้าทูลถวาย ณ กรุงเทพมหานคร เจ้าเหมนอาจเป็นพระองค์เดียวกันกับพระราชโอรสในเจ้าอนุวงศ์ ในพงศาวดารเมืองสกลนคร ซึ่งกล่าวว่า เจ้าเหมนมีพระชายาพระองค์หนึ่งพระนามว่า อาชญานางตัด เป็นธิดาพระพรหมอาสาหรือเจ้าจุลนี เจ้าเมืองมหาชัยกองแก้ว พระราชโอรสในพระบรมราชา (พรหมา) เจ้าเมืองนครพนม ต้นสกุล พรหมประกาย ณ นครพนม

 เจ้าพระยาหลวงบุตร์โคตร 
เจ้าพระยาหลวงบุตร์โคตรหรือเจ้าบุตรโคตร มีพระนามเต็มว่า เจ้าพระยาหลวงบุตร์โคตรวังศาเสดถะบัวระพาสุวัณณไชยปุคคละ ทรงถูกเชิญเสด็จไปกรุงอังวะพร้อมกับเจ้าหน่อเมืองหรือเจ้าองค์นาง

 เป็นพระบิดาในเจ้าพระยานาเหนือ (คำมุกหรือคำบุก) หรือเจ้าพระยาแสนศรีสุวัณณไชยปุคคละ ต้นตระกูล บุคคละ
 เป็นพระปัยกาของเจ้าพระยาเมืองฮามนามฮุ่งศรี (คำอยู่) เจ้าพระยาเมืองฮามนามฮุ่งศรี (คำอยู่) มีพระชายาและหม่อมคือ
 อาชญานางบุคคะลี (เจ้านางโมคคัลลี)
 อาชญานางเทพคัณฑี
 อาชญานางสุวรรณ์คำสุก
 เจ้าพระยาเมืองฮามนามฮุ่งศรี (คำอยู่) มีพระโอรสพระธิดา คือ
 เจ้าพระรามราชรามางกูรขุนโอกาส (ราม รามางกูร)วีรพงษ์ รามางกูร, อนุสรณ์ ร้อยตำรวจตรีประดิษฐ์ รามางกูร 22 กันยายน 2528. กรุงเทพ, 2528. เจ้าเมืองธาตุพนม ต้นตระกูล รามางกูร และ รามางกูร ณ โคตะปุระ มีชายาคือเจ้านางยอดแก้วสิริบุญ หรือญาแม่โซ่นศรีบุญมา ธิดาในเจ้าอุปละ (สีสุมังค์) กรมการเมืองธาตุพนม พระนัดดาในพระยากางสงคราม (คำวิสุด) แห่งเมืองนครจำปาศักดิ์ มีบุตรคือ
 เจ้าพระรามราชปราณีศรีมหาพุทธปริษัท (ศรี รามางกูร) เจ้าเมืองธาตุพนม สมรสกับอาชญานางบุษดี ธิดาในหมื่นนำรวง ผู้เป็นทายาทของท้าวคำสิงห์ พระโอรสในท้าวหม่อมบ่าวหลวงเจ้าเมืองหลวงโพนสิมและนางสิมมา นอกจากนี้ เจ้าพระรามราชปราณีศรีมหาพุทธปริษัท (ศรี รามางกูร) ยังมีหม่อมอีกหลายท่าน คือ เจ้านางจันทุมมา, เจ้านางคำดวง, อาชญานางเทพ, อาชญานางลือดี, อาชญานางอรดี, อาชญานางแก้วคำพา, อาชญานางหมอก, อาชญานางจันทราช, อาชญานางวอระพัน, นางคำแก้ว, นางคำลุน, นางลาดสุวรรณ, นางมนมณี, หม่อมคำนาลี, หม่อมนาคำ, หม่อมยอดคำทิพย์ เจ้าพระรามราชปราณีศรีมหาพุทธปริษัท (ศรี รามางกูร) มีบุตรธิดาคือ
 เจ้าพระอัคร์บุตร (บุญมี รามางกูร) ผู้ตั้งตระกูล บุคคละ แห่งเมืองธาตุพนม
 อาชญาท้าวจารย์พุทธา (พุทธา รามางกูร)
 เจ้าพระอุปฮาซา (เฮือง รามางกูร) ผู้ตั้งตระกูล รามางกูร แห่งเมืองธาตุพนม เป็นบิดาของร้อยตำรวจตรีประดิษฐ์ รามางกูร (ประดับ บุคคละ) ร้อยตำรวจตรีประดิษฐ์ รามางกูร เป็นบิดาของ ดร. วีรพงษ์ รามางกูร อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง นายกสมาคมมิตรภาพไทย-ลาว
 อาชญาท้าวพรหมบุตร์ (คำเที่ยง รามางกูร)
 อาชญาท้าวน้อยคำผิว (ผิว รามางกูร)
 เจ้านางยอดแก้ว (ก่องมะนี รามางกูร) ภรรยาพระยาจันทรสุริยวงศ์ (กิ่ง) เจ้าเมืองมุกดาหาร ต้นตระกูลพระราชทาน พิทักษ์พนม
 อาชญานางสิริพรรณ
 อาชญานางจันทะแจ่ม
 อาชญานางคำกองเกิดหล้า สมรสกับเจ้าอุปราชจันทร์ละคร หรือพระยาพนมนครานุรักษ์กิตติศักดิ์เทพฤๅยศ ทศบุรีศรีโคตรบูรหลวง (จันทน์ทองทิพย์ มังคละคีรี) เจ้าเมืองท่าแขก มีบุตรธิดาคือ
 พระปราณีศรีมหาพุทธบริษัท (เมฆ รามางกูร) เจ้าเมืองธาตุพนม
 เจ้านางจันทร์ทิพย์ สมรสกับ อาชญาท้าวโพธิสาร กรมการเมืองมุกดาหาร
 เจ้านางจันทรา สมรสกับ หลวงทศทิศพนมธานี (ทศ ทศศะ) กรมการเมืองมุกดาหาร ต้นตระกูล ทศศะ จันทศ และ จันทร์ทศ

 พระยาชัยสุนทร (โสมพะมิตร) 
งานเขียนของทายาทอาญาสี่เมืองอุบลราชธานีระบุว่า พระยาชัยสุนทร (โสมพะมิตร) มีบิดาเป็นโอรสของพระเจ้านครเวียงจันทน์ การเผยแพร่โดยมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ระบุว่า พระยาชัยสุนทร (โสมพะมิตร) เป็นพระราชนัดดาในพระไชยเชษฐาธิราชที่ 2

 พระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราช 

ตำนานเมืองจำปาศักดิ์ ฉะบับเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์และเจ้าราชวงศ์เมืองนครจำปาศักดิ์ระบุว่า พระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราชเป็นเชื้อสายเจ้าอุปราชเวียงจันทน์ ดังระบุในข้อความ "ครั้งนั้นเจ้าหน้าอยู่บ้านสินท่า เป็นเชื้อสายสืบวงศ์วานมาแต่เจ้าอุปราชเวียงจันทน์คนเก่า"

 สายสกุลของทายาท 
สกุลสายตรงที่สืบเชื้อสายจากเจ้าอนุวงศ์อันสืบทอดทายาทจากพระราชโอรสพระองค์โตคือ เจ้าสิทธิสาร หรือ เจ้าสุทธิสาร (โป้) เป็นสกุลสายหลักที่สามารถมีสิทธิ์ในการเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ได้ สกุลนี้ถือเป็นราชตระกูลที่ได้รับพระราชทานนามสกุลจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ว่า สิทธิสาริบุตร (Siddhisariputra) เลขทะเบียนพระราชทานที่ 1474 ทรงพระราชทานแก่นายนาวาตรี หลวงพรหมประชาชิต (ฟื้น) ผู้ช่วยหัวหน้ากองพัศดุ กระทรวงทหารเรือ กับหลวงภาษาปริวัตร (เต๋อ) เลขานุการชั้นที่ 2 กระทรวงการต่างประเทศ ปู่ทวดชื่อเจ้าสิทธิสาร เมืองเวียงจันทน์

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

ราชวงศ์เวียงจันทน์