ตะบลา

ตะบลา (; ; ) เป็นกลองคู่จากอนุทวีปอินเดีย นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมา ตะบลาเป็นเครื่องตีหลักในดนตรีฮินดูสตานีคลาสสิก โดยอาจเล่นเดี่ยว ร่วมกับเครื่องดนตรีอื่นหรือร้อง หรือเป็นส่วนหนึ่งของวงดนตรีขนาดใหญ่ มักเล่นในการแสดงดนตรีพื้นบ้านและเพลงยอดนิยมของอินเดีย บังกลาเทศ อัฟกานิสถาน ปากีสถาน เนปาล และศรีลังกาTabla Encyclopædia Britannica ตะบลาเป็นเครื่องดนตรีสำคัญในประเพณีการสวดมนต์แบบภักติของศาสนาฮินดูและศาสนาซิกข์ เช่น ในระหว่างการร้องเพลงภาชันและกีรตัน เป็นเครื่องดนตรีกาววะลีหลักชนิดหนึ่งที่นักดนตรีซูฟีใช้ เครื่องดนตรีชนิดนี้ยังใช้ในการแสดงเต้นรำ เช่น ขะฐัก ตะบลาเป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ

ชื่อตะบลา อาจจะมาจากคำว่า tabl ซึ่งเป็นคำภาษาอาหรับที่แปลว่ากลอง นักวิชาการยังคงถกเถียงกันว่าเครื่องดนตรีชนิดนี้มีต้นกำเนิดมาจากเครื่องดนตรีพื้นเมืองของอนุทวีปอินเดียหรือไม่ ตะบลาประกอบด้วยกลองเล็ก 2 ใบซึ่งมีขนาดและรูปร่างต่างกันเล็กน้อย กลองแต่ละใบทำจากไม้กลวง ดินเหนียว หรือโลหะ กลองขนาดเล็ก (dayan/tabla) ใช้สร้างเสียงแหลมและเสียงโทน ในขณะที่กลองขนาดใหญ่ (baya/dagga) ทำหน้าที่หลักในการสร้างเสียงเบส กลองแต่ละใบมีห่วง เชือก และเดือยไม้ที่ด้านข้าง เดือยและห่วงใช้เพิ่มความตึงของหนังเพื่อปรับเสียงกลอง

เทคนิคการเล่นมีความซับซ้อนและเกี่ยวข้องกับการใช้มือและฝ่ามืออย่างมากในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อสร้างเสียงและจังหวะที่แตกต่างกันมากมาย ซึ่งสะท้อนให้เห็นในจังหวะช่วยจำ (พล - Bol)

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:กลอง
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีอินเดีย