ไฮน์ริช ไฟรแฮร์ ฟ็อน ลึทวิทซ์

ไฮน์ริช ดีโปลด์ เกออร์ก ไฟรแฮร์ ฟ็อน ลึทวิทซ์ (; 6 ธันวาคม ค.ศ. 1896 – 9 ตุลาคม ค.ศ. 1969) เขาเป็นขุนนางชาวปรัสเซีย นักกีฬาขี่ม้าโอลิมปิก และนายทหารเยอรมัน ซึ่งรับราชการทหารทั้งในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง ก่อนที่จะเกษียณอายุราชการในตำแหน่งพลเอกทหารยานเกราะ (General der Panzertruppe) ทีมของลึทวิทซ์เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 ที่กรุงเบอร์ลิน แต่ไม่สามารถคว้าเหรียญรางวัลใด ๆ ได้ ความล้มเหลวนี้ถูกมองว่าเป็นเรื่องน่าอับอายสำหรับระบอบนาซี และส่งผลให้เขาถูกลดบทบาทและถูกมองข้ามในแวดวงอาชีพไปหลายปี 
ต่อมา เขาได้ก้าวขึ้นมาบัญชาการกองพลยานเกราะสองกองพล และการได้บัญชาการกองทัพยานเกราะที่ 47 (XLVII. Panzerkorps) ทำให้เขาได้รับชื่อเสียงจากการทำให้กองพลส่งทางอากาศที่ 101 ยอมจำนน

 ชีวิตช่วงต้นและในสงคราม 
ลึทวิทซ์เป็นคนที่เรียนเก่งเช่นเดียวกับขุนนางปรัสเซียหลายคน เขาเริ่มขี่ม้าตั้งแต่อายุยังน้อยจนกลายเป็นนักขี่ม้าที่เก่งกาจ เขาใฝ่ฝันที่จะเป็นนักขี่ม้าอาชีพเมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งปะทุขึ้น แม้ว่าตระกูลของเขาจะมีสายสืบทอดทางทหารย้อนกลับไปถึงศตวรรษที่ 14 และบิดาของเขาจะเป็นอดีตนายทหารกองทัพ แต่ลึทวิทซ์กลับไม่ได้รับอนุญาตจากบิดาให้ขอรับตำแหน่งนายทหาร ด้วยความดื้อรั้นของเขา เขาจึงไปสมัครเข้ากองทัพในฐานะทหารชั้นผู้น้อยในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1914 ขณะที่มีอายุ 17 ปี ต่อมา มารดาของเขาซึ่งมาจากตระกูลทหารขุนนางที่มีชื่อเสียง ฟอน อุนรูห์ ได้ใช้อิทธิพลของตนช่วยให้เขาได้รับการเลื่อนยศเป็น ร้อยตรี แบบแต่งตั้งพิเศษ ในเดือนธันวาคม

หลังจากสำเร็จการฝึกเป็นนายทหาร เขาได้รับการบรรจุเข้าประจำการในกรมทหารราบที่ 48 (บรันเดินบวร์กที่ 5) สังกัดกองพลที่ 5 หลังจากนั้นก็เกิดความขัดแย้งระหว่างเขากับบิดา ซึ่งเป็นทหารผ่านศึกผู้ทรงอิทธิพลจากสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย บิดาของลึทวิทซ์น่าจะใช้เครือข่ายและอิทธิพลของตนเพื่อให้บุตรถูกส่งไปประจำการในพื้นที่แนวหลังของหน่วย ห่างไกลจากแนวหน้า ลึทวิทซ์จึงเริ่มเขียนจดหมายถึงผู้บังคับบัญชา ขอให้ย้ายไปประจำการแนวหน้า ซึ่งได้รับการอนุมัติในปี ค.ศ. 1917 โดยเขาได้รับตำแหน่งผู้บังคับหมวดทหารราบ ต่อมาเขาได้รับเหรียญกางเขนเหล็กชั้นที่สองและชั้นที่หนึ่ง ก่อนจะได้รับบาดเจ็บและถูกส่งกลับเยอรมนีเพื่อพักฟื้น หลังจากฟื้นตัวในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1918 ครอบครัวของเขาได้ใช้อิทธิพลอีกครั้งเพื่อให้เขาได้รับการย้ายไปประจำการในกรมอูลันชึทเซินที่ 1 ซึ่งเป็นหน่วยทหารม้าภาคพื้นดินชั้นยอด ได้รับการฝึกฝนให้ฉวยโอกาสจากช่องโหว่ในแนวข้าศึกที่กองกำลังจู่โจม (Sturmtruppen) กลยุทธ์นี้ประสบความสำเร็จในช่วงต้นปี 1918 แต่เมื่อถึงเวลาที่ลึทวิทซ์เข้าประจำหน่วย กลยุทธ์ดังกล่าวก็ไม่สามารถใช้ได้ผลอีกต่อไป ทำให้เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ที่เหลือของสงครามไปกับการฝึกซ้อมและการเคลื่อนกำลัง หลังการลงนามสงบศึก เขากลับไปยังแคว้นไซลีเซียพร้อมกับกรมทหารของตน ซึ่งแตกต่างจากหน่วยส่วนใหญ่ในกองทัพที่กำลังถูกยุบอย่างรวดเร็ว กรมทหารของเขายังคงถูกรักษาไว้ในกองทัพไรชส์แวร์ชุดใหม่ ในชื่อกรมทหารม้าที่ 8 สังกัดกองพลทหารม้าที่ 2 ทำให้ลึทวิทซ์สามารถรับราชการทหารต่อไปได้อย่างต่อเนื่อง

 สงครามโลกครั้งที่สอง 
เขาถูกกันไม่ให้เข้าร่วมการรบแนวหน้าในการรุกรานโปแลนด์ จนกระทั่งใกล้จะสิ้นสุดการรบแล้ว และสามวันต่อมาเขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการยิงของพลซุ่มยิงชาวโปแลนด์

ในปี ค.ศ. 1944 ระหว่างยุทธการตอกลิ่ม กองทัพน้อยยานเกราะที่ 47 ภายใต้การบังคับบัญชาของลึทวิทซ์ ได้ล้อมกองพลพลร่มที่ 101 ของสหรัฐฯไว้ที่เมืองบาสตอญ โดยฝ่ายสหรัฐอยู่ภายใต้การบัญชาการของนายพลจัตวา แอนโทนี แมคออลิฟฟ์

ก่อนที่จะเปิดฉากโจมตีเมืองโดยกองพลโฟล์คสเกรนาเดียร์ที่ 26 ลึทวิทซ์ได้ส่งคำขาดไปยังกองกำลังอเมริกัน โดยข้อเรียกร้องให้ทหารสหรัฐยอมจำนนมีเนื้อหาดังนี้:

ถึงผู้บัญชาการกองทัพสหรัฐฯ ประจำเมืองบาสโตญที่ถูกล้อม

สถานการณ์สงครามกำลังเปลี่ยนแปลงไป คราวนี้กองกำลังสหรัฐฯ ในและใกล้เมืองบาสโตญถูกล้อมโดยหน่วยยานเกราะเยอรมันที่แข็งแกร่ง หน่วยยานเกราะเยอรมันเพิ่มเติมได้ข้ามแม่น้ำอูร์ทใกล้เมืองออร์เทอวิลล์ ได้เข้ายึดเมืองมาร์ช และไปถึงแซงต์อูแบร์โดยผ่านเมืองฮอมเพร–ซีเบรต์–ตีเยต์ เมืองลิบราโมงต์ นั้นได้ตกอยู่ในมือของเยอรมันแล้ว

มีเพียงหนทางเดียวที่จะช่วยทหารสหรัฐฯ ที่ถูกล้อมจากการทำลายล้าง นั่นคือการยอมจำนนอย่างมีเกียรติของเมืองที่ถูกล้อม เพื่อให้มีเวลาพิจารณาเรื่องนี้ จึงจะให้เวลาสองชั่วโมงนับตั้งแต่การนำเสนอข้อความนี้

หากข้อเสนอนี้ถูกปฏิเสธ กองทหารปืนใหญ่เยอรมัน 1 กอง และกองพันต่อต้านอากาศยานหนัก 6 กอง พร้อมที่จะทำลายล้างกองทัพสหรัฐฯ ทั้งในและรอบ ๆ เมืองบาสโตญ คำสั่งยิงจะถูกส่งทันทีหลังจากหมดเวลาสองชั่วโมงนี้

ความสูญเสียอย่างร้ายแรงของพลเรือนทั้งหมดที่เกิดจากการยิงปืนใหญ่ครั้งนี้ ไม่อาจเทียบได้กับมนุษยธรรมอันเป็นที่รู้จักกันดีของชาวอเมริกัน

ผู้บัญชาการทหารเยอรมัน

เขาได้รับคำตอบจากแมคออลีฟฟ์ดังนี้:
“ถึงผู้บัญชาการทหารเยอรมัน — ไม่มีทาง!”
คำตอบนี้ได้ถูกอธิบายแก่ฝ่ายเจรจาชาวเยอรมันว่า มีความหมายเทียบเท่ากับคำว่า “ไปลงนรกซะ!”

 เหรียญตรา 
 กางเขนเหล็ก (1914) ชั้น 2 (18 พฤษภาคม 1915) และชั้น 1 (2 มิถุนายน 1918) 
 เครื่องหมายบาดเจ็บ (1918) สีดำ
 ไม้กางเขนเยอรมันสีทอง เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1941
 เข็มกลัดกางเขนเหล็ก (1939) ชั้น 2 (20 กันยายน 1939) และชั้น 1 (1 สิงหาคม 1941) 
 เครื่องราชอิสริยาภรณ์กางเขนเหล็กชั้นอัศวิน ประดับด้วยใบโอ๊กและดาบ
 ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์กริชอัศวินเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 1942 ในตำแหน่งพันเอกและผู้บัญชาการกองพันทหารราบที่ 59
 ใบโอ๊คลำดับที่ 571 เมื่อวันที่ 3 กันยายน 1944 ในตำแหน่งพลโทและผู้บัญชาการกองพลยานเกราะที่ 2
 ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงดาบในปี 1945 ในฐานะนายพลแห่งกองทัพยานเกราะและผู้บัญชาการกองพลยานเกราะที่ 47

 อ้างอิง 
 การอ้างอิง 

 บรรณานุกรม 








หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2439
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2512
หมวดหมู่:ขุนนางปรัสเซีย
หมวดหมู่:บารอนแห่งเยอรมนี
หมวดหมู่:พลเอกทหารยานเกราะ