ดังดุต

ดังดุต () เป็นแนวดนตรีพื้นบ้านอินโดนีเซียที่บางส่วนได้รับอิทธิพลและผสมผสานมาจากดนตรีฮินดูสตานี อาหรับ และในระดับรองลงมาได้แก่ ดนตรีชวา มลายู มีนังกาเบา ซุนดา และดนตรีพื้นบ้านท้องถิ่นอื่น ๆ  ดังดุตเป็นแนวเพลงที่ได้รับความนิยมสูงสุดในอินโดนีเซีย  และได้รับความนิยมมากในประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทรอื่น ๆ เนื่องด้วยทำนองดนตรีและเสียงขับร้องที่ไพเราะ  ดังดุตประกอบจังหวะด้วยตะบลา และ เกินดัง 

นักร้องเพลงแนวนี้ได้แก่ โรห์มา อิรามะ, มันชูร์ เอส., เอลวี ซูแกซิห์, คามิเลีย มาลิก และในยุคปัจจุบันได้แก่ อิเยธ บุสตามิ, อายุ ติง ติง, เลสตี เกอโจรา และ วียา วาแลน ซึ่งเป็นนักร้องเพลงดังดุตระดับดีวา ดนตรีเหล่านี้ได้รับอิทธิพลจากดนตรีอินเดียเป็นหลัก โดยเน้นที่ความกลมกลืน ธีม และจังหวะ วงดนตรีดังดุตมักประกอบด้วยนักร้องนำ 1 คน และนักดนตรี 4 ถึง 8 คน เครื่องดนตรีโดยทั่วไปประกอบด้วยตะบลา เกินดัง ฟลูต แมนโดลิน กีตาร์ สิตาร์ ดรัมแมชชีน และเครื่องสังเคราะห์เสียง "No Money, No Honey: a Study of Street Traders and Prostitutes in Jakarta" by Alison Murray. Oxford University Press, 1992. Glossary page xii ดังดุตสมัยใหม่ได้รับอิทธิพลจากดนตรีป็อปตะวันออกกลาง, ดนตรีร็อกตะวันตก, เร็กเก, ดิสโก, อาร์แอนด์บีร่วมสมัย, ฮิปฮอป, เฮาส์ และ อิเล็กทรอนิกส์แดนซ์.

ความนิยมของดังดุตเริ่มมีขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1960 และถึงจุดสูงสุดในช่วงทศวรรษ 1970 และ 1980  โดยในปี ค.ศ. 2012 เพลงประเภทนี้ยังคงได้รับความนิยมอย่างมากในอินโดนีเซียฝั่งตะวันตก แต่ความนิยมน้อยลงในภาคตะวันออก ยกเว้นในหมู่เกาะมาลูกู  ในขณะเดียวกัน ดังดุตในรูปแบบเฉพาะภูมิภาคและมีจังหวะที่เร็วกว่า (ตรงกันข้ามกับดังดุตแบบช้าที่ได้รับอิทธิพลจากบอลลีวูด) ก็ได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้น

ในประเทศไทย มักมีความเข้าใจว่าดนตรีดังดุตมีความคล้ายคลึงกับเพลงลูกทุ่ง แต่ในทางปฏิบัติแล้ว แนวเพลงดังดุตยังมีความคล้ายคลึงกับเพลงเพื่อชีวิตในบางส่วน โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาจากการรับอิทธิพลเพลงจากตะวันตกและการพูดถึงเนื้อหาทางการเมืองและสังคมในช่วงระหว่างยุคระเบียบใหม่

 พัฒนาการ 
โรห์มา อิรามะ เป็นที่รู้จักในนาม "ราชาแห่งเพลงดังดุต" (Raja Dangdut)|thumb|200px|left
ชื่อของ ดังดุต มีที่มาจากสัทพจน์ของตะบลา และ เกินดัง ซึ่งเกิดเป็นเสียง ดัง และ ดุต  ปูตู วิจายะ ได้กล่าวถึงเพลงตุ๊กตาจากอินเดียเป็นครั้งแรกในนิตยสารเต็มโป (Tempo) ฉบับวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 ว่าเพลงตุ๊กตาจากอินเดียเป็นการผสมผสานระหว่างเพลงมลายู จังหวะตะวันออกกลาง และเพลง "ดัง-ดิง-ดุต" ของอินเดีย มีรายงานว่านิตยสารดนตรี อักตุอิล (Aktuil) เป็นผู้คิดคำนี้ขึ้นมา แม้ว่าโรห์มา อิรามะ จะระบุว่าคำนี้ถูกคิดขึ้นเพื่อเป็นคำล้อเลียนโดยชนชั้นสูงต่อดนตรีของคนจน แม้จะมีเจตนาดูหมิ่น แต่ผู้ที่เล่นเพลงนี้ก็ใช้คำนี้ และคำนี้ยังปรากฏในเพลงดังดุตคลาสสิกของโรห์มาในปี ค.ศ. 1973

คำว่า ดังดุต ยังเป็นคำที่แตกแขนงมาจากประเพณีดนตรีแบบรวมของวงโอร์เกสเมอะลายู (Orkes Melayu) หรือออร์เคสตรามลายู ซึ่งนำมาโดยนักแสดงบังสาวัน (Bangsawan) จากหมู่เกาะรีเยา, เมดัน จาการ์ตา และ ซูราบายา ตั้งแต่ช่วงปี ค.ศ. 1930 ต้นกำเนิดของคำว่า ดังดุต อาจกล่าวได้ว่ามีการนำดนตรีจากเพลงภาพยนตร์บอลลีวูดมาผสมผสานกับวงดนตรีออร์เคสตราในจาการ์ตาในช่วงปี ค.ศ. 1950 ภาพยนตร์ดังกล่าวได้รับความนิยมอย่างล้นหลามหลังจากที่ซูการ์โนประกาศห้ามนำดนตรีและภาพยนตร์ตะวันตกไปเผยแพร่ในช่วงเวลาดังกล่าว  ดนตรีมีนังกาเบาสมัยใหม่ยังถือเป็นต้นแบบของดังดุต ร่วมกับดนตรีมลายู

เอลลิยา กะดัม นักร้องโอร์เกสเมอะลายู หันมาร้องเพลงดังดุต ในช่วงทศวรรษ 1970 และในปี ค.ศ. 1972 เธอก็กลายเป็นศิลปินอันดับหนึ่งของอินโดนีเซีย ความสำเร็จของเธอควบคู่ไปกับความสำเร็จของโรห์มา อิรามะ ทำให้ในปี ค.ศ. 1975 เพลงที่บันทึกไว้ทั้งหมดในอินโดนีเซีย 75 เปอร์เซ็นต์เป็นเพลงแนวดังดุต โดยมีวงดนตรีป็อป เช่น กุส ปลัส (Koes Plus) ที่นำแนวเพลงดังกล่าวมาใช้

 วัฒนธรรมและข้อโต้แย้ง 
alt=en undersøgelse af indonesiske musikkulturers forhold til islam og kulturelle rettigheder|thumb|นักร้องดังดุตที่ยกยาการ์ตา ค.ศ. 2011

ดังดุตกลายเป็น "เพลงพื้นบ้านร่วมสมัย" ในอินโดนีเซีย ความนิยมของดังดุตแซงหน้าเพลงแนวอื่น ๆ ผู้คนต่างชื่นชอบการร้องเพลงดังดุตในห้องคาราโอเกะ พนักงานในสำนักงานรัฐบาลกลางก็ออกกำลังกายตามเสียงเพลงดังดุตก่อนเริ่มงาน เป็นต้น เวทีหาเสียงของพรรคการเมืองก็ไม่พลาดที่จะใช้ประโยชน์จากความนิยมของดังดุตเพื่อดึงดูดมวลชน Høeg Jensen, Simon (2012), Islam og Dangdut: en undersøgelse af indonesiske musikkulturers forhold til islam og kulturelle rettigheder (PDF) (in Danish), Københavns Universitet, p.
10.

เมืองใหญ่ ๆ ส่วนใหญ่ โดยเฉพาะบนเกาะชวา มีสถานที่จัดการแสดงดังดุตอย่างน้อยหนึ่งแห่งต่อสัปดาห์ นอกจากนี้ ยังมีการถ่ายทอดคอนเสิร์ตของดาราดังดังทางโทรทัศน์ด้วย  เนื่องจากดังดุตได้รับความนิยม ภาพยนตร์และรายการทีวีบางรายการจึงมีธีมที่เน้นไปที่ดังดุต เช่น ภาพยนตร์ของโรห์มา อิรามะ และ เมินดาดัก ดังดุต (Mendadak Dangdut) ของรูดี ซูจาโว

ตามที่นักวิชาการสังเกต ดังดุตเป็นประเภทเพลงที่มีการโต้เถียงกันมากที่สุดเกี่ยวกับความสัมพันธ์กับศีลธรรมทางศาสนาอิสลามของอินโดนีเซีย Høeg Jensen 2012, pp.
14–15, 26–31. และเป็นแนวเพลงยอดนิยมเพียงไม่กี่แนวในโลกนี้ให้ความสำคัญกับทรวดทรงผู้หญิงมากกว่าตัวเพลง  ซึ่งเนื้อเพลงมักพรรณนาถึงผู้หญิงในฐานะวัตถุทางเพศ 

ด้านหนึ่ง ภายในดังดุตก็มีแนวคิดทางศาสนาเกิดขึ้น ในขณะที่เพลงดังดุตส่วนใหญ่มักพูดถึงความสัมพันธ์กับคู่รัก แต่ผลงานทางจิตวิญญาณนั้นมุ่งไปที่พระเจ้า การมีส่วนร่วมหลักในการเกิดขึ้นของดังดุตทางจิตวิญญาณนั้นมาจากโรห์มา อิรามะ ซึ่งทำดังดุตเป็นเครื่องมือในการสั่งสอนผู้คน ซึ่งสามารถเห็นได้จากเนื้อเพลงของเพลงที่เขาสร้างขึ้นและจากคำพูดที่เขาพูดออกมาเอง Høeg Jensen 2012, pp.
17–25.

อีกด้านหนึ่ง เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 นักดนตรีดังดุตบางคนกลายเป็นประเด็นถกเถียงทั่วประเทศในอินโดนีเซียเกี่ยวกับการแสดงของอินุล ดาราติสตา นักร้องโกปโลดังดุต ซึ่งนักอนุรักษ์นิยมทางศาสนาระบุว่าเป็นการแสดงที่เร้าอารมณ์และชี้นำทางเพศ การประท้วงที่นำโรห์มา อิรามะ และฝ่ายมุสลิมเคร่งศาสนาเรียกร้องให้แบนดาราติสตาจากการออกสื่อ และสภาที่ปรึกษาประชาชนได้ผ่านกฎหมายในปี ค.ศ. 2008 ซึ่งกล่าวถึงกิจกรรมหลากหลายประเภทที่ถูกเรียกโดยรวมว่า "สื่อลามก" Høeg Jensen 2012, p.
32.

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2012 เกิดการโต้เถียงกันในอินโดนีเซียเกี่ยวกับแผนการแสดงของเลดีกากาที่กรุงจาการ์ตา ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นในช่วงต้นเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 ซึ่งเมื่อเผชิญกับการต่อต้านจากกลุ่มมุสลิมอนุรักษ์นิยมในอินโดนีเซีย การแสดงที่วางแผนไว้จึงถูกยกเลิกไป การยกเลิกครั้งนี้ทำให้ผู้วิจารณ์จำนวนมากตั้งข้อสังเกตว่าการต่อต้านการแสดงของเลดีกากาเป็นเรื่องที่น่าแปลกใจเมื่อพิจารณาถึงลักษณะของการแสดงดังดุตบางที่ Taufiqurrahman, M., ''Dangdut' the collateral damage in the Gaga saga', The Jakarta Post, 8 June 2012.

ดังดุตยังคงเป็นส่วนสำคัญของชีวิตและวัฒนธรรมประชานิยมของอินโดนีเซีย แม้ว่าชาวมุสลิมฝั่งอนุรักษ์นิยมจะมีความกังวลเกี่ยวกับความหยาบโลนของการแสดงบางรายการ (เช่น การแสดงของ เดวี เปอร์ซิก และ จูลียา เปเรซ) 

นักร้องดังดุตยังต้องหาความสมดุลระหว่างเรื่องผู้หญิง เพศ และศีลธรรม อันเนื่องมาจากกฎหมาย 

 ดูเพิ่มเติม 
จัมปูซารี
กัมบุส
อินโดป็อป
ดนตรีในประเทศอินโดนีเซีย
ดนตรีในประเทศมาเลเซีย

 แหล่งอ้างอิง 

 อ่านเพิ่มเติม 
 Music of Indonesia [Series]. Ed. by Philip Yampolsky. Washington, DC: Smithsonian/Folkways, 1990–1999. 20 Compact Discs with Liner Notes. Bibliography.
 Vol. 2 (1991): Indonesian Popular Music: Kroncong, Dangdut, & Langgam Jawa.


หมวดหมู่:ดนตรีในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ประเภทดนตรีแดนซ์