ว่าวกล่อง

ว่าวกล่อง หรือ ว่าวเครื่องบิน เป็น ว่าว ประสิทธิภาพสูง โดยมีลักษณะเด่นคือมี การยกตัวได้ ค่อนข้างสูง และเป็นว่าวประเภทหนึ่งในตระกูลว่าวเซลล์ การออกแบบทั่วไปมีเสาขนานสี่อัน กล่องนี้ทำขึ้นให้มีความแข็งแรงโดยมีเสาค้ำเฉียงไขว้กัน มีใบเรือหรือ ริบบิ้น 2 อัน มีความกว้างประมาณหนึ่งในสี่ของความยาวกล่อง ริบบิ้นพันรอบปลายกล่อง โดยปล่อยให้ปลายและตรงกลางของว่าวเปิดอยู่ ขณะบิน เสาค้ำยันอันหนึ่งจะอยู่ด้านล่าง และผูกบังเหียนไว้ระหว่างด้านบนและด้านล่างของเสาค้ำยันนี้ เส้นไดฮีดรัลของใบเรือช่วยให้มีเสถียรภาพ

ว่าวกล่องถูกประดิษฐ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1893 โดย ลอว์เรนซ์ ฮาร์เกรฟ  ชาวออสเตรเลียที่เกิดในอังกฤษ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามในการพัฒนาเครื่องบินที่มีคนขับ ฮาร์เกรฟเชื่อมโยงกล่องว่าวของเขาหลายตัวเข้าด้วยกัน (เซลล์ฮาร์เกรฟ) ทำให้เกิดแรงยกที่เพียงพอให้เขาบินได้สูงจากพื้นดินประมาณ 16 ฟุต (4.9 เมตร)  ว่าวชนิดนี้มีปีกและได้รับการขนานนามว่าว่าว โคดี้ ตามพัฒนาการของ ซามูเอล แฟรงคลิน โคดี้ การใช้งานทางทหารยังรวมถึงเครื่องส่งสัญญาณว่าว/วิทยุที่ออกให้กับนักบินในช่วง สงครามโลกครั้งที่สอง เพื่อใช้ในแพชูชีพ 

ว่าวกล่องใหญ่มีโครงสร้างเหมือนว่าวเซลล์ แทนที่จะมีกล่องเดียว กลับมีหลายกล่อง แต่ละกล่องก็มีใบเรือของตัวเอง

สถิติระดับความสูงของการเล่นว่าวส่วนใหญ่นั้นทำโดยว่าวกล่องขนาดใหญ่ที่มีใบเรือ ดาครอน และบินด้วยสายเคเบิล สเปคตร้า อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 2014 โรเบิร์ต มัวร์และทีมผู้เชี่ยวชาญด้านว่าวได้บินสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ DT ขนาด 12 ตารางเมตรขึ้นไปสูง 16,009 ฟุตเหนือจุดปล่อยตัว สถานที่ของเที่ยวบินดังกล่าวอยู่ใกล้กับ โคบาร์ ในนิวเซาท์เวลส์ตะวันตก ประเทศออสเตรเลีย แม้ว่าโดยหลักแล้วสิ่งนี้จะเป็นว่าวสามเหลี่ยมปีก แต่ก็มีกล่องรูปสามเหลี่ยมตรงกลางเพื่อความเสถียรเพิ่มเติม   ความพยายามในอนาคตในการบันทึกว่าวตัวเดียวหรือบันทึกว่าวหลายตัว (ผ่านการฝึกแล้ว) อาจใช้ว่าวกล่อง ฮาร์เกรฟ หรือแบบอื่น ก่อนที่จะมี ดาครอน สเปกตร้า และ เคฟลาร์ว่าวกล่องสมรรถนะสูงจะใช้ใบเรือที่ทำด้วย ไหม ลินิน หรือ ป่าน เคลือบน้ำมัน และบินด้วยสายเคเบิล เหล็ก ผ้าไหม ผ้าลินิน และป่านถูกนำมาใช้เพราะสามารถปั่นให้ละเอียดกว่า ฝ้าย และยืดได้ค่อนข้างน้อยเมื่อเปียก เหล็กเป็นวัสดุที่มีความแข็งแรงสูงสุดเมื่อเทียบกับน้ำหนักของมัน หลังจากที่ ฮาร์เกรฟ ประดิษฐ์ว่าวกล่อง สถานีตรวจอากาศจากทั่วโลกก็มองเห็นศักยภาพในการออกแบบของเขา หอสังเกตการณ์บลูฮิลล์และสถานีอุตุนิยมวิทยาเยอรมันที่ลินเดนเบิร์ก   ใช้ว่าวเป็นประจำจนกระทั่งบอลลูนตรวจอากาศเข้ามามีบทบาทแทนในช่วงทศวรรษปี 1920 และ 1930

 ดูเพิ่ม 

 ว่าว
 ประเภทของว่าว

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Cellular kites at the Virtual Kite Zoo

หมวดหมู่:ว่าว