วัดมารวิชัย (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

วัดมารวิชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองขนมจีน ในตำบลบางนมโค อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ 21 ไร่ 65 ตารางวา

วัดมารวิชัย เดิมมีนามว่า วัดผจญมาร ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2379 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2445

สันนิษฐานว่าเป็นวัดตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาโดยพบว่าหลังอุโบสถด้านเหนือมีเนินดินที่ชาวบ้านขุดพบซากกำแพงเก่าที่สร้างด้วยอิฐมอญขนาดใหญ่ สันนิษฐานว่า ถูกพม่าเผาทำลายแล้วทับถมกันจนกลายเป็นโคก ซึ่งต่อมาชาวบ้านเรียกโคกนี้ว่า โคกวิหารน่าจะเป็นวัดที่ถูกทหารพม่าเผาทำลายไปในช่วงเสียกรุง แต่พระประธานในอุโบสถ พระพุทธวิชิตมาร รอดพ้นจากการเผาทำลายมาได้ ต่อมาในสมัยของหลวงพ่อมี ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 11 ของวัดมารวิชัย เห็นว่าชื่อวัดผจญมารไม่เป็นมงคล จึงเปลี่ยนมาเป็น "วัดมารวิชัย" หลวงพ่อมีได้ปกครองวัดและพัฒนาวัดรวมถึงชุมชนละแวกวัดอย่างต่อเนื่อง ท่านได้จัดตั้งและสนับสนุนโรงเรียนประชาบาลวัดมารวิชัยและโรงเรียนเด็กเล็กวัดมารวิชัย

รายนามเจ้าอาวาส
 หลวงตามืด พ.ศ. 2379–2395 (มรณภาพ)
 หลวงพ่อสุวรรณ พ.ศ. 2395–2437 (มรณภาพ)
 พระอาจารย์พัน พ.ศ. 2437–2440 (ลาสิกขา)
 พระอาจารย์ไผ่ พ.ศ. 2440–2444 (ลาสิกขา)
 พระอาจารย์หลง พ.ศ. 2444–2446 (ลาสิกขา)
 พระอาจารย์ทอง พ.ศ. 2446–2449 (ลาสิกขา)
 พระอาจารย์เทียน พ.ศ. 2449–2451 (ลาสิกขา)
 พระอาจารย์เทศน์ พ.ศ. 2451–2459 (ลาสิกขา)
 พระอาจารย์เผื่อน พ.ศ. 2459–2471 (ลาสิกขา)
 หลวงพ่อคล้าย พ.ศ. 2471–2481 (ลาสิกขา)
 หลวงพ่อมี พ.ศ. 2481–2542 (มรณภาพ)
 พระครูสังฆรักษ์ชุมพล พ.ศ. 2542–ปัจจุบัน

อ้างอิง

มารวิชัย