หอสมุดบริติช

หอสมุดบริติช () เป็นหอสมุดประจำชาติสหราชอาณาจักร"Using the British Library" . British Library. Retrieved 17 April 2014. ตั้งอยู่ในลอนดอน เป็นหนึ่งในหอสมุดที่ใหญ่ที่สุดในโลก ประมาณการจำนวนวัตถุในหอสมุดนี้อยู่ระหว่าง 170 ถึง 200 รายการจากหลากหลายชาติ หอสมุดดังกล่าวรับสำเนาหนังสือทั้งหมดที่พิมพ์ในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ในฐานะ และยังมีหนังสือจากต่างชาติที่เผยแพร่ในสหราชอาณาจักรจำนวนมากในอัตราส่วนที่มีนัยสำคัญ หอสมุดนี้ดำเนินการในฐานะ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก

หอสมุดบริติชเป็นห้องสมุดวิจัยขนาดใหญ่เนื่องด้วยมีวัตถุสารสนเทศในหลากหลายภาษาและรูปแบบ ทั้งแบบพิมพ์และดิจิทัล ประกอบด้วยหนังสือ เอกสารโบราณ วารสาร หนังสือพิมพ์ นิตยสาร แถบบันทึกเสียง วีดิทัศน์ บทละคร สิทธิบัตร ฐานข้อมูล แผ่นที่ แสตมป์ ภาพพิมพ์ และภาพวาด คลังสารสนเทศของหอสมุดประกอบด้วยหนังสือประมาณ 14 ล้านเล่ม ตลอดจนเอกสารโบราณและโบราณวัตถุจำนวนมากที่มีอายุนับตั้งแต่ 2,000 ปีก่อนคริสตกาล หอสมุดมีการบำรุงรักษารายการจัดการวัตถุสารสนเทศและเพิ่มวัตถุราวสามล้านรายการในแต่ละปี คิดเป็นระยะทาง  ของชั้นวางวัตถุเพิ่มใหม่The British Library Annual Report and Accounts 2010/11, p. 31 

อาคารหอสมุดตั้งอยู่ถัดจากสถานีรถไฟเซนต์แพนครัสในลอนดอน โดยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ทรงเปิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2541 อาคารดังกล่าวได้รับการจัดเป็นสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ เกรด I "แห่งประโยชน์กรณีพิเศษ" สำหรับสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์ นอกจากนี้ยังมีอาคารจัดเก็บวัตถุเพิ่มเติมนอกพื้นที่หลักในพื้นที่ที่สองใกล้กับในยอร์กเชอร์

 ประวัติ 

 เริ่มก่อตั้ง  (พ.ศ. 2515 – 2540) 
หอสมุดบริติชจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ตามพระราชบัญญัติหอสมุดบริติช ค.ศ. 1972 โดยก่อนหน้านี้ หอสมุดประจำชาติแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์บริติชซึ่งเป็นผู้จัดสรรทรัพยากรแก่หอสมุดแห่งใหม่แห่งนี้ร่วมกับการผนวกองค์กรขนาดเล็กอื่น ๆ เข้าด้วยกัน (เช่น The National Central Library, a tutorial system and a scholarly library for working people who were not connected to an academic institution, had been founded by Albert Mansbridge. "Mansbridge, Albert." Encyclopædia Britannica. 2006.
หอสมุดให้ยืมแห่งชาติเพื่อวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และ) ใน พ.ศ. 2517 มีการให้โอนกิจการของสำนักงานสารสนเทศทางวิทยาศาสตร์และเทคนิคแก่หอสมุดบริติช จากนั้นใน พ.ศ. 2525 มีการโอนกิจการของและงานเย็บเล่มหนังสือของให้แก่หอสมุดบริติชWhitaker's Almanack; 1988, p. 409 ใน พ.ศ. 2526 หอสมุดได้ผนวกซึ่งถือครองสื่อบันทึกเสียงและภาพเคลื่อนไหวจำนวนมาก ไม่น้อยกว่าหนึ่งล้านแผ่นและแถบบันทึกนับพันชุดเข้าเป็นส่วนหนึ่งของหอสมุด

คลังทรัพยากรของหอสมุดแห่งนี้ส่วนมากมากจากการบริจาคและการจัดซื้อตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 คลังชุดนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "คลังพื้นฐาน" โดยคลังดังกล่าวมีบรรดาหนังสือและเอกสารเขียนมือของ ซึ่งตัดสินใจบริจาคห้องสมุดส่วนตัวและคลังสะสมทางธรรมชาติวิทยาให้แผ่นดินในการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์บริติช นอกจากนี้กรรมการบริหารพิพิธภัณฑ์ยังได้จัดซื้อคลังของ ในราคา 10,000 ปอนด์สเตอร์ลิงManuscripts Supplied to Robert Harley by John Bagford: Further Information from BL, Harl. MS. 5998 bl.uk ทั้งยังผนวกซึ่งเดิมเป็นคลังของที่เป็นของแผ่นดินอยู่แล้วอยู่ในในเวสต์มินสเตอร์ โดยคลังทั้งสามในภายหลังผนวกรวมโดย ซึ่งพระเจ้าจอร์จที่ 2 พระราชทานและแห่งสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3

ในช่วงหลายปี มีการกระจายวัตถุสารสนเทศไปยังอาคารต่าง ๆ ทั่ว เช่น  (ภายในพิพิธภัณฑ์บริติช),   และ ตลอนจนศูนย์ที่ ห่างจากไปทางตะวันออก  ของยอร์กเชอร์ตะวันตก (ตั้งบนพื้นที่การค้าธอร์ปอาร์ช) และห้องสมุดเฉพาะหนังสือพิมพ์ที่ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของลอนดอน

 ย้ายไปเซนต์แพนครัส (พ.ศ. 2540  ปัจจุบัน) 
เดิมทีการสร้างหอสมุดบริติชจะรื้อถอนพื้นที่โดยรอบถนนบลูมส์บิวรีส่วนสำคัญราว 7 เอเคอร์ที่อยู่หน้าพิพิธภัณฑ์ ซึ่งจะทำให้หอสมุดตั้งอยู่ตรงข้ามกับพิพิธภัณฑ์โดยตรง แต่ภายหลังการคัดค้านอย่างรุนแรงและยาวนานที่นำโดยจอร์จ วากเนอร์ จึงล้มเลิกแผนการเดิมและให้Ritchie, p. 188ก่อสร้างหอสมุดบน ถัดจากสถานีรถไฟเซนต์แพนครัส

หลังจากการปิดห้องอ่านหนังสือรูปวงกลมที่พิพิธภัณฑ์บริติชเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2540 มีการย้ายคลังทรัพยากรของห้องหนังสือไปยังอาคารที่เซนต์แพนครัส โดยก่อนสิ้นปีดังกล่าวได้เปิดห้องอ่านหนังสือสิบเอ็ดห้องแรกและยังคงมีการขนย้ายคลังอย่างต่อเนื่องOvenden, Richard (1997) "The big move", in: Rare Books Newsletter; 57: winter 1997, pp. 49–53 ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 ถึง 2552 คลังทรัพยากรหลักนั้นอยู่ในอาคารหลังใหม่เพียงอาคารเดียว ส่วนคลังหนังสือพิมพ์อังกฤษและชาติอื่นนั้นอยู่ที่ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 หอสมุดประกาศว่าจะย้ายทรัพยากรที่มีการใช้งานต่ำไปยังในยอร์กเชอร์ พร้อมวางแผนปิดห้องสมุดสมุดหนังสือพิมพ์ที่คอลินเดลแล้วจะย้ายไปยังอาคารแบบที่มีลักษณะคล้ายกันในพื้นที่เดียวกัน ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2552 จนถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 มีการย้ายทรัพยากรไปยังอาคารจัดเก็บเพิ่มเติมเป็นระยะทางมากกว่า 200 กิโลเมตร ทรัพยากรจากแหล่งดังกล่าวยังคงให้บริการเมื่อมีการร้องขอโดยจัดรถขนส่งไปยังห้องอ่านหนังสือของหอสมุดบริติชในลอนดอน อาคารจัดเก็บเพิ่มเติมหลังดังกล่าวสร้างเสร็จใน พ.ศ. 2556 และปิดห้องสมุดหนังสือพิมพ์ในคอลินเดลเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ปัจจุบันคลังดังกล่าวแยกออกเป็นคลังที่เซนต์แพนครัสและบอสตันสปา นอกจากนี้ในอดีตยังมีคลังจัดเก็บหนังสือใน ทางตะวันออกเฉียงใต้ของลอนดอน ปัจจุบันไม่มีการใช้คลังดังกล่าวแล้ว

หอสมุดแห่งใหม่นี้ได้รับการออกแบบให้เหมาะสมกับวัตถุประสงค์การใช้งานโดยร่วมกันกับ ภรรยา ซึ่งเป็นผู้วางแผนที่ได้นำมาพัฒนาและสร้างในเวลาต่อมา ส่วนที่ติดกับถนนอูสตันเป็นลานกว้างขนาดใหญ่ ประกอบด้วยผลงานจำนวนหนึ่ง เช่น รูปปั้นขนาดใหญ่ที่สร้างโดย (รูปปั้นทองแดงที่สร้างขึ้นจากภาพพิมพ์ไอแซก นิวตันของ) และ อาคารดังกล่าวเป็นอาคารสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดของสหราชอาณาจักรในคริสต์ศตวรรษที่ 20

ตอนกลางของอาคารเป็นอาคารกระจกสูงหอชั้นที่ได้แรงบันดาลใจจากงานสถาปัตยกรรมของ ประกอบด้วย ที่มีสิ่งพิมพ์ราว 65,000 ฉบับ และใบปลิว เอกสารเขียนมือ และแผนที่ที่พระเจ้าจอร์จที่ 3 ทรงสะสมไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2306 – 2363 ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 ทำพิธีเปิดอาคารจัดเก็บแห่งใหม่ในบอสตันสปา อาคารแห่งนี้ใช้งบประมาณในการสร้าง 26 ล้านปอนด์ สามารถจัดเก็บทรัพยากรได้มากถึงเจ็ดล้านฉบับ บรรจุลงชั้นเก็บพร้อมติดบาร์โค้ด 140,000 ชั้นวางและใช้หุ่นยนต์ในการสืบค้น ที่มีความยาวมากถึง 262 กิโลเมตร ในสภาพแวดล้อมควบคุมอุณหภูมิและความชื้น

อาคารหอสมุดที่ตั้งบนถนนอูสตันจะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ เกรด I เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2558 นอกจากนี้ยังมีแผนที่จะเปิดอาคารแห่งที่สามในลีดส์ โดยคาดว่าจะตั้งอยู่ในซึ่งเป็นอาคารที่ได้รับการขึ้นทะเบียนในระดับเดียวกัน

 การจัดเก็บเข้าคลังดิจิทัลและระบบห้องสมุดดิจิทัล 
ใน พ.ศ. 2548 หอสมุดบริติชเริ่มโครงการเพื่อจัดเก็บและรักษาเว็บไซต์จากสหราชอาณาจักร เมื่อหอสมุดจะจัดเก็บข้อมูล หอสมุดจะติดต่อเจ้าของเว็บไซต์เพื่อขออนุญาตเก็บเว็บไซต์นั้นเข้าคลัง

ใน พ.ศ. 2555 ของสหราชอาณาจักรลงนามในบันทึกความเข้าใจว่าด้วยการอนุญาตให้หอสมุดสามารถจัดเก็บเว็บไซต์ทั้งหมดเข้าคลังได้โดยอัตโนมัติและสร้างระบบสาธารณูปโภคทางเทคนิคที่สามารถใช้ร่วมกันในการดำเนินการระบบห้องสมุดดิจิทัล () ที่พัฒนาโดยหอสมุดบริติช ใน 5 เมษายน พ.ศ. 2556 หอสมุดประกาศโครงการที่จะเก็บบันทึกเว็บไซต์เข้าคลังทุกเว็บที่ลงท้ายด้วย .uk เพื่อจุดมุ่งหมายในการรักษาแห่งชาติ (ซึ่งในขณะนั้นมีเว็บไซต์ประมาณ 4.8 ล้านเว็บ ประกอบด้วยหน้าเว็บ 1 พันล้านหน้า) โดยหอสมุดเปิดให้คลังดังกล่าวให้ผู้ใช้เข้าถึงได้เป็นการทั่วไปภายในสิ้น พ.ศ. 2556 และยืนยันว่าคลังดังกล่าวจะได้รับการรักษาไปยังภายภาคหน้าด้วยความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีแม้ว่าอินเทอร์เน็ตจะมีความไหลลื่นก็ตาม ภายหลังรัฐบาลสหราชอาณาจักรออก "ระเบียบว่าด้วยห้องสมุดรับฝากตามกฎหมาย (งานที่ไม่ใช่สิ่งพิมพ์) ค.ศ. 2013" หอสมุดบริติชสามารถขยายอำนาจตามพระราชบัญญัติว่าด้วยห้องสมุดรับฝากตามกฎหมาย ค.ศ. 2003 ให้ครอบคลุมถึงสื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่ตีพิมพ์ตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2556 

หน่วยจัดเก็บคลังทั้งสี่แห่ง (ในลอนดอน   และเอดินบะระ) เชื่อมโยงเข้าด้วยเครือข่ายป้องกันที่สื่อสารอย่างสม่ำเสมอในการทำซ้ำ สอบทานตนเอง และปรับแก้ข้อมูลโดยอัตโนมัติ มีการเพิ่มครอว์เว็บไซต์ .uk (และโดเมนระดับบนสุดอื่น) ทุกโดเมนฉบับสมบูรณ์เข้าไปใน DLS เป็นประจำทุกปีตั้งแต่ พ.ศ. 2556 ซึ่งประกอบด้วยคลังเว็บไซต์ .uk ของอินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2539 – 2556 โดยในนโยบายและระบบจาก ซึ่งครอว์เว็บไซต์โดเมน .fr รายปีตั้งแต่ พ.ศ. 2549 ด้วยความช่วยเหลือจากอินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2553

 การโจมตีทางไซเบอร์ พ.ศ. 2566 
เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2566 เว็บไซต์หอสมุดบริติชไม่สามารถเข้าถึงได้ทั้งหมดเนื่องจากถูกโจมตีทางไซเบอร์ ซึ่งภายหลังมีการยืนยันว่าเป็นการโจมตีโดยมัลแวร์เรียกค่าไถ่จาก กลุ่มมัลแวร์เรียกค่าไถ่กลุ่มหนึ่ง ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อระบบแสดงสารบัญและเรียกใช้ ผู้ใช้งานหอสมุดไม่สามารถเข้าถึงคลังทรัพยากรได้ หอสมุดออกแถลงการณ์โดยกล่าวว่าบริการของหอสมุดจะมีปัญหาต่อไปอีกหลายสัปดาห์ บางส่วนอาจเป็นหลายเดือน

ในมกราคม พ.ศ. 2567 บริการอิเล็กทรอนิกส์ของหอสมุดบริติชยังคงมีปัญหาอันเป็นผลจากการโจมตีทางไซเบอร์ดังกล่าว ภายในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2567 บริการที่ก่อนหน้าไม่สามารถเข้าถึงได้กลับมาให้บริการได้อีกครั้ง รวมทั้งระบบเรียกใช้ทรัพยากรทางไกล ระบบการเรียนรู้ออนไลน์ และเอกสารโบราณออนไลน์

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 หอสมุดบริติชประกาศแผนการปรับปรุงหอสมุดมูลค่า 1.1 พันล้านปอนด์ ซึ่งได้รับทุนสนับสนุนจาก บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ญี่ปุ่น โครงการดังกล่าวตั้งเป้าหมายที่จะขยายพื้นที่สาธารณะ โดยเพิ่มพื้นที่ 100,000 ตารางฟุตสำหรับกิจกรรมทางวัฒนธรรม การเรียนรู้ วิจัย และธุรกิจ พร้อมกับพื้นที่สำหรับธุรกิจและการค้าปลีกอีก 600,000 ตารางฟุต

 คลังทรัพยากร 
หอสมุดบริติชเป็น ในอังกฤษ ห้องสมุดดังกล่าวสามารถย้อนประวัติไปได้ถึงอย่างน้อย ค.ศ. 1610Robert C. Barrington Partridge "The history of the legal deposit of books throughout the British Empire", London: Library Association, 1938 ได้กำหนดหลักการของห้องสมุดรับฝากตามกฎหมายเพื่อเป็นหลักประกันว่าหอสมุดบริติชและห้องสมุดอื่นอีกห้าแห่งในบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์สามารถรับสำเนาของสื่อสิ่งพิมพ์ที่เผยแพร่หรือจัดพิมพ์ในบริเตนได้โดยไม่มีค่าใช้จ่าย ห้องสมุดอีกห้าแห่งที่กล่าวถึง คือ ในออกซฟอร์ด ในเคมบริดจ์ หอสมุดวิทยาลัยทรินิตีในดับลิน  และ หอสมุดบริติชเป็นห้องสมุดแห่งเดียวที่จะต้องได้รับสำเนาสื่อสิ่งพิมพ์ทุกฉบับที่เผยแพร่ในบริเตนโดยอัตโนมัติ ส่วนห้องสมุดแห่งอื่นจะได้รับสื่อดังกล่าวก็ต่อเมื่อร้องขอเป็นการเฉพาะจากสำนักพิมพ์หลังจากทราบว่าสำนักพิมพ์นั้นได้เผยแพร่หรือจะเผยแพร่สื่อนั้น โดยมีเป็นผู้ดำเนินการดังกล่าวแบบรวมศูนย์

ภายใต้ (ฉบับล่าสุดคือรัฐบัญญัติลิขสิทธิ์และสิทธิ์ที่เกี่ยวข้อง ค.ศ. 2000) หอสมุดบริติชบริติชมีสิทธิ์ที่จะได้รับสำเนาของหนังสือทุกฉบับที่เผยแพร่ในไอร์แลนด์โดยอัตโนมัติและไม่มีค่าใช้จ่ายควบคู่กับ หอสมุดวิทยาลัยทรินิตีในดับลิน หอสมุด หอสมุด และกลุ่มหอสมุดของเครือข่ายมหาวิทยาลัยในสังกัดมหาวิทยาลัยแห่งชาติไอร์แลนด์ ส่วนหอสมุดบอดเลย์ หอสมุดมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และหอสมุดแห่งชาติสกอตแลนก์และเวลส์มีสิทธิ์ได้รับสำเนาสื่อสิ่งพิมพ์ที่เผยแพร่ในไอร์แลนด์ แต่ต้องร้องขออย่างเป็นทางการเช่นเดียวกัน

 ได้ขยายขอบข่ายอำนาจตามกฎหมายให้ห้องสมุดรับฝากตามกฎหมายของสหราชอาณาจักรให้ครอบคลุมถึงเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ เช่น แผ่นซีดีและเว็บไซต์ที่ได้รับเลือก

บริการจัดหาเอกสารหอสมุดบริติช () คลังจัดหาเอกสารของหอสมุด และมีฐานการให้บริการอยู่ที่หอสมุดที่บอสตันสปา คลังทรัพยากรในยอร์กแชร์ที่ประกอบด้วยทรัพยากรที่มีการใช้น้อย หนังสือพิมพ์ และคลังจัดหาเอกสารของหอสมุด คิดเป็นประมาณร้อยละ 70 ของทรัพยากรทั้งหมดที่หอสมุดถือครองอยู่ นอกจากนี้หอสมุดยังถือครอง (APAC) ซึ่งครอบคลุมถึงและสื่อในภาษาที่ใช้ในเอเชียและทางตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของแอฟริกา

 เอกสารโบราณ 

 คลังพื้นฐาน 
คลังพื้นฐานทั้งสามแห่งเป็นคลังที่รวมบรรดาเอกสารโบราณที่อยู่ในพิพิธภัณฑ์บริติชเข้าด้วยกันใน พ.ศ. 2296

 คลังอื่นที่มีชื่อ 
คลังเอกสารโบราณอื่น ๆ ที่มีการตั้งชื่อ เช่น

เอกสารโบราณของ

คลังอื่นที่ไม่ได้มีเฉพาะเอกสารโบราณเท่านั้น เช่น


 คลังเอกสารโบราณอื่น 
บรรดาชุดเอกสารโบราณอื่น ๆ ที่ไม่ได้อยู่ในคลังอื่นที่มีชื่อข้างต้นนั้นรวมอยู่ใน รวมทั้งเอกสารโบราณอื่นที่หอสมุดได้รับบริจาค จัดซื้อ หรือได้รับตามพินัยกรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2299 โดยมีหมายเลขประจำเอกสารตั้งแต่ 4101 ซึ่งเป็นเลขชุดต่อเนื่องมากจากคลังเอกสารโบราณสโลนซึ่งมีหมายเลขตั้งแต่ 1 ถึง 4100

 หนังสือพิมพ์ 
หอสมุดมีหนังสือพิมพ์ของบริเตนและไอร์แลนด์เกือบครบถ้วนสมบูรณ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2383 อันมีส่วนจากกฎหมายว่าด้วยห้องสมุดรับฝากตามกฎหมายใน พ.ศ. 2412 ที่กำหนดให้หนังสือพิมพ์ทุกฉบับต้องส่งสำเนาหนังสือพิมพ์แต่ละฉบับให้แก่ห้องสมุด โดยฉบับลอนดอนของของหนังสือพิมพ์ระดับชาติรายวันและหนังสือพิมพ์วันอาทิตย์มีครบถ้วนนับตั้งแต่ พ.ศ. 2344 เมื่อนับรวมแล้วคลังดังกล่าวประกอบด้วยหนังสือพิมพ์ที่เข้าเล่ม 660,000 เล่มและ 370,000 ม้วนที่บรรจุหนังสือพิมพ์มากถึง 52,000 หัว เมื่อวางเรียงบนชั้นหนังสือจะได้ความยาวมากถึง  คลังหนังสือพิมพ์นี้มี ซึ่งมีหนังสือพิมพ์ในคริสต์ศตวรรษที่สิบเจ็ด 7,200 ฉบับ และ ซึ่งมีหนังสือพิมพ์ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เกือบ 1 ล้านหน้า นอกจากนี้ยังมีคลังหนังสือพิมพ์นอกอังกฤษในภาษาต่าง ๆ จำนวนมาก

แผนกหนังสือพิมพ์เดิมตั้งอยู่ในในลอนดอนตอนเหนือจนถึง พ.ศ. 2566 เมื่ออาคารซึ่งได้รับการพิจารณาว่าอยู่ในภาวะที่พื้นที่จัดเก็บไม่เพียงพอและเกินกว่าจะปรับปรุงได้ปิดตัวลงและขายเพื่อการพัฒนาต่อไป ปัจจุบันสถานที่จัดเก็บทางกายภาพแบ่งเป็นที่เซนต์แพนครัส (สำหรับสื่อที่มีงวดการออกที่มีการใช้งานสูงและทรัพยากรหายาก เช่น คลังเอกสารสั้นทอมาสันและคลังเบอร์นีย์) และที่บอสตันสปา (คลังเอกสารขนาดใหญ่ จัดเก็บในสถานที่ที่สร้างใหม่เฉพาะวัตถุประสงค์)

คลังทรัพยากรที่มีความสำคัญและมีอัตราการขยายตัวอย่างต่อเนื่องเปิดให้ผู้อ่านสามารถเข้าถึงได้ในรูปแบบสำเนา ทั้งในรูปแบบไมโครฟิล์มหรือแบบดิจิทัลซึ่งเพิ่มเติมล่าสุด ใน พ.ศ. 2553 มีการเริ่มต้นโครงการ 10 ปีเพื่อจัดทำสำเนาดิจิทัลของคลังจัดเก็บหนังสือพิมพ์ด้วยความร่วมมือกับคู่ค้าทางธุรกิจกับไบรท์โซลิด บริษัทในเครือของและเปิดตัวในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2557 หอสมุดเปิดห้องเฉพาะสำหรับอ่านหนังสือพิมพ์ ซึ่งรวมถึงอุปกรณ์สำหรับให้คำปรึกษาด้านการจัดทำไมโครฟิล์มและการจัดทำสำเนาดิจิทัล ตลอดจนการเรียกค้นทรัพยากรฉบับพิมพ์จากบอสตันสปาในกรณีที่ไม่มีสำเนาให้บริการ

 ทรัพยากรออนไลน์, อิเล็กทรอนิกส์ และดิจิทัล 
หอสมุดบริติชจัดทำสำเนาภาพถ่ายของทรัพยากรในคลังเผยแพร่ออนไลน์ คลังภาพออนไลน์ของหอสมุดเปิดให้เข้าถึงภาพถ่ายมากกว่า 30,000 ภาพจากหนังสือในยุคกลางจำนวนมาก พร้อมด้วยทรัพยากรจัดแสดงในรูปแบบนิทรรศการจำนวนหนึ่ง เช่น  รวมถึงนิทรรศการแบบเปิดหน้าหนังสือเสมือนกับเอกสารบางฉบับ เช่น สมุดจดของเลโอนาร์โด ดา วินชี นอกจากนี้ยังมีสารบัญรายการคลังเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรทางออนไลน์ พร้อมด้วยภาพถ่ายจากหน้าหนังสือหรือภาพขนาดย่อบางส่วนจากคลังเอกสารดังกล่าวที่มีจำนวนเพิ่มขึ้น และยังมีฐานข้อมูลของที่มีความสำคัญ

 บรรณานุกรม 
 เชิงอรรถ 

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2516
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลอนดอน
หมวดหมู่:หอสมุดแห่งชาติ