เม่าจงกัง

เม่าจงกัง("ต่อมามีนักปราชญ์จีนอีก ๒ คน คนหนึ่งชื่อเม่าจงกังคิดจะพิมพ์หนังสือสามก๊ก จึงแต่งคำอธิบายแลพังโพยเพิ่มเข้า แล้วให้นักปราชญ์จีนอีกคน ๑ ชื่อกิมเสี่ยถ่างอ่านตรวจ กิมเสี่ยถ่างเลื่อมใสในหนังสือสามก๊ก ช่วยแก้ไขคำพังโพยของเม่าจงกัง แล้วแต่งคำอธิบายของกิมเสี่ยถ่างเปนทำนองคำนำ มอบให้เม่าจงกังไปแกะตัวพิมพ์ตีพิมพ์หนังสือเรื่องสามก๊กขึ้น")  (ค.ศ. 1632–1709) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เหมา จงกาง () ชื่อรอง ซฺวี่ฉื่อ () ชื่อศิลปิน จื่ออาน () ร่วมกับบิดาคือ เหมา หลุน () ชื่อรอง เชิงชาน () เป็นบรรณาธิการและนักวิจารณ์ในยุคราชวงศ์ชิงผู้มีอิทธิพลต่อแนวคิดของนวนิยายจีน

 อิทธิพลในฐานะบรรณาธิการและนักวิจารณ์ 
เหมา หลุนและเม่าจงกังพ่อลูกมีชื่อเสียงจากการแก้ไขปรับปรุงและเขียนคำวิจารณ์ให้กับนวนิยายสามก๊ก (三國演義 ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ทั้งสองมักถูกจัดกลุ่มร่วมกับจาง จู๋พัว (張竹坡) และกิมเสี่ยถ่าง (金聖歎 จิน เชิ่งท่าน) ในฐานะนักวิจารณ์/บรรณาธิการผู้ใช้วิธี (讀法  "วิถีเพื่ออ่าน") ในการตีความนวนิยายโดยใช้มาตรฐานคำศัพท์และการวิจารณ์ ซึ่งก่อนหน้านั้นเคยจำกัดเฉพาะกับกวีนิพนธ์และภาพจิตรกรรม นวัตกรรมนี้ช่วยยกสถานะของนวนิยายสำหรับนักอ่านชาวจีน และทำให้การเขียนนวนิยายกลายเป็นกิจกรรมที่มีหน้ามีตาสำหรับบุคคลที่มีการศึกษา

 การแก้ไขปรับปรุงนวนิยายสามก๊ก 

 การแก้ไขปรับปรุงผีพาจี้ 

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรมและอ่านเพิ่มเติม 





  West, Andrew. The Textual History of Sanguo Yanyi The Mao Zonggang Recension, based on the author's "Quest for the Urtext: The Textual Archaeology of The Three Kingdoms" (PhD Dissertation, Princeton University, 1993), and his 三國演義版本考 Sanguo Yanyi Banben Kao [Study of the Editions of The Romance of the Three Kingdoms] (Shanghai: Shanghai Guji Chubanshe).

หมวดหมู่:นักเขียนชาวจีน
หมวดหมู่:สามก๊ก