การเผาหนังสือ

การเผาหนังสือ เป็นการทำลายหนังสือหรือเอกสารอื่น ๆ โดยเจตนาด้วยไฟซึ่งมักดำเนินการในที่สาธารณะ การเผาหนังสือถือเป็นองค์ประกอบของการเซ็นเซอร์ และมักเกิดจากการต่อต้านทางวัฒนธรรม ศาสนา หรือการเมืองต่อเนื้อหาที่เป็นปัญหา การเผาหนังสืออาจเป็นการกระทำที่ดูหมิ่นเนื้อหาของหนังสือหรือผู้แต่ง โดยมีจุดประสงค์เพื่อดึงความสนใจของสาธารณชนให้กว้างขึ้นต่อการต่อต้านนี้ หรือปกปิดข้อมูลในข้อความไม่ให้เปิดเผยต่อสาธารณะ เช่น ไดอารี่หรือบัญชีแยกประเภท

ในบางกรณี ผลงานที่ถูกทำลายไม่สามารถทดแทนได้ และการเผาผลงานดังกล่าวถือเป็นการสูญเสียมรดกทางวัฒนธรรมอย่างร้ายแรง ตัวอย่าง ได้แก่ การเผาหนังสือและฝังบัณฑิตภายใต้ราชวงศ์ฉินของจีน (213–210 ปีก่อนคริสต์ศักราช) การทำลายหอสมุดใหญ่แห่งแบกแดดระหว่างการล้อมกรุงแบกแดดของชาวมองโกล (ค.ศ. 1258) การทำลายหนังสือโบราณแอซเท็กโดยอิทซ์โคตล์ (ค.ศ. 1430) การเผาหนังสือโบราณมายาตามคำสั่งของบิชอปดิเอโก เดอ ลันดา (ค.ศ. 1562) และการเผาหอสมุดสาธารณะจาฟนาในศรีลังกา (ค.ศ. 1981)

ในกรณีอื่น ๆ เช่น การเผาหนังสือโดยนาซี สำเนาของหนังสือที่ถูกทำลายยังคงอยู่ แต่การเผาหนังสือกลายเป็นสัญลักษณ์ของระบอบการปกครองที่โหดร้ายและกดขี่ ซึ่งพยายามเซ็นเซอร์หรือปิดปากบางแง่มุมของวัฒนธรรมที่แพร่หลาย

ในยุคปัจจุบัน สื่อประเภทอื่น ๆ เช่น แผ่นเสียง วิดีโอเทป และแผ่นซีดี ก็ถูกเผา ฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย หรือบดขยี้เช่นกัน การทำลายงานศิลปะเกี่ยวข้องกับการเผาหนังสือ เนื่องจากอาจมีความหมายแฝงทางวัฒนธรรม ศาสนา หรือการเมืองที่คล้ายคลึงกัน และเนื่องจากในกรณีทางประวัติศาสตร์ต่าง ๆ หนังสือและงานศิลปะจะถูกทำลายในเวลาเดียวกัน

เมื่อการเผากระจายอย่างกว้างขวางและเป็นระบบ การทำลายหนังสือและสื่ออาจกลายเป็นองค์ประกอบสำคัญของการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ทางวัฒนธรรม

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 "On Book Burnings and Book Burners: Reflections on the Power (and Powerlessness) of Ideas" by Hans J. Hillerbrand
 "Burning books" by Haig A. Bosmajian
 "Bannings and burnings in history" – Book and Periodical Council (Canada)
 "The books have been burning: timeline" by Daniel Schwartz, CBC News. Updated 10 September 2010.


หมวดหมู่:การตรวจพิจารณาหนังสือ
หมวดหมู่:การลอบวางเพลิง
หมวดหมู่:เสรีภาพในการแสดงออก