ไท่ผิงหฺวาน-ยฺหวี่จี้

ไท่ผิงหฺวาน-ยฺหวี่จี้ () หรือ "ภูมิศาสตร์สากลแห่งรัชสมัยไท่ผิง [ค.ศ. 976–983]" เป็นตำราภูมิศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 โดยนักวิชาการชาวจีนนาม เยฺว่ ฉื่อ (樂史; ค.ศ. 930–1007) เขียนขึ้นในรัชสมัยจักรพรรดิซ่งไท่จงแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือEndymion Wilkinson, Chinese History: A New Manual, (Harvard University Asia Center, 2013), pp. 738, 760. ตำรานี้มี 200 ม้วน (หรือ เล่ม) ที่มีรายการเกือบทุกพื้นที่ของประเทศจีน ณ เวลาที่เผยแพร่ พร้อมทั้งชื่อสถานที่และรากศัพท์ของสถานที่เหล่านั้น ผลงานี้โดยทั่วไปปฏิบัติตามระบบการกำหนดทางภูมิศาสตร์และการเมืองของราชวงศ์ถัง โดยแบ่งประเทศจีนออกเป็น 13 "เต้า" () และแบ่งเพิ่มเติมออกเป็น "โจว" () และ "เซี่ยน" () เนื่องจากข้อมูลส่วนใหญ่อิงตามงานของราชวงศ์ถัง ผลงานี้จึงถือเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญในการศึกษาภูมิศาสตร์ของจีนราชวงศ์ถังEndymion Wilkinson, Chinese History: A New Manual (2013), p. 738.

ไท่ผิงหฺวาน-ยฺหวี่จี้มักบันทึกข้อมูลประชากร สถานที่สำคัญ และโครงสร้างทางศาสนาหรือพิธีกรรม ประเพณี และข้อมูลทางประวัติศาสตร์พื้นฐาน บางครั้งเพิ่มข้อมูลที่ไม่พบในฉื่อจี้ของซือหม่า เชียน ตำราภูมิศาสตร์ที่โด่งดังที่สุดของจีน นอกจากนี้ยังกำหนดแนวโน้มในการรวมชีวประวัติ การอ้างอิงวรรณกรรม และเนื้อหาอื่น ๆ ไว้ในผลงานทางภูมิศาสตร์ของจีนด้วย

อ้างอิง

Category:ตำราประวัติศาสตร์จีน
Category:วรรณกรรมราชวงศ์ซ่ง