สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงอี้จู่

สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงอี้จู่ (; ? — ?), พระนามเดิมว่าจู ซื่อจิ่ว (朱四九) ทรงเป็นสมเด็จพระบรมอรรคราชบรรพบุรุษแห่งราชวงศ์หมิง เนื่องด้วยทรงเป็นสมเด็จพระบรมราชชนกในสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงซีจู่ ทรงเป็นสมเด็จพระอัยกาธิบดีในสมเด็จพระจักรพรรดิฉุน  และทรงเป็นสมเด็จพระปัยกาธิบดีในสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่

รัชศกหลงเฟิ่งปีที่ 9（ค.ศ. 1363）สมเด็จพระเจ้าเสี่ยวหมิงแห่งราชวงศ์หานซ่ง โปรดตั้งพระองค์เป็นมหาอำมาตย์โท (资德大夫), รองอัครเสนาบดีขวาสำนักจงซูสาขาเจียงหนาน ( 江南等处行中书省右丞 ), ราชองครักษ์ใหญ่ (上护军), สือคง (司空), อู๋กั๋วกง (吴国公) และฟูเหรินแซ่โหว (侯) เป็นกงฟูเหริน (公夫人)

ในสมัยราชวงศ์หมิง รัชศกหงอู่ปีที่ 1 (ค.ศ.  1368)  สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่มีพระราชโองการสถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นจักรพรรดิ โปรดให้เฉลิมพระอารามนามว่า อี้จู่ (懿祖) พงศาวดารหมิง บรรพที่ 51：追尊高祖考曰玄皇帝，廟號德祖，曾祖考曰恆皇帝，廟號懿祖；祖考曰裕皇帝，廟號熙祖，皇考曰淳皇帝，廟號仁祖，妣皆皇后。และพระบรมราชสมัญญาว่า เหิงฮ่องเต้ (恒皇帝)

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์หยวน