ชินชิยา

ชินชิยา () คือสกุลของสัตว์แทะ 2 ชนิด ได้แก่ ชินชิยาหางสั้น (Chinchilla chinchilla) และชินชิยาหางยาว (Chinchilla lanigera) มีถิ่นกำเนิดอยู่บริเวณเทือกเขาแอนดีสในทวีปอเมริกาใต้ ชินชิยาเป็นสัตว์ที่ออกหากินยามสนธยา อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงในพื้นที่สูงจนถึง 4,270 เมตร (14,000 ฟุต) ในอดีตกระจายพันธุ์อยู่ในพื้นที่บางส่วนของโบลิเวีย เปรู และชิลี แต่ในปัจจุบันพบประชากรในธรรมชาติที่ชิลีเท่านั้น ชินชิยาจัดเป็นสัตว์ในวงศ์ชินชิยา (Chinchillidae) ร่วมกับบิซกาชาซึ่งเป็นญาติใกล้ชิด อีกทั้งยังมีความสัมพันธ์กับหนูชินชิยาอีกด้วย

ชินชิยาเป็นสัตว์ที่มีขนหนาแน่นที่สุดในบรรดาสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั้งหมดที่อาศัยอยู่บนบก โดยมีขนประมาณ 20,000 เส้นต่อตารางเซนติเมตร และมีขนประมาณ 50 เส้นงอกออกมาจากรากขนแต่ละราก (ในน้ำ นากทะเลเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนหนาแน่นกว่า) ชินชิยาได้รับการตั้งชื่อตามชาวชินชาแห่งเทือกเขาแอนดีส เนื่องจากครั้งหนึ่งพวกเขาเคยนำขนชินชิยาซึ่งมีผิวสัมผัสนุ่มคล้ายกำมะหยี่มาทำเครื่องนุ่งห่ม เมื่อถึงช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชินชิยากลายเป็นสัตว์หายากหลังจากถูกล่าอย่างหนักเพื่อเอาขน ชินชิยาส่วนใหญ่ที่ถูกจับไปใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมขนสัตว์ทุกวันนี้มาจากฟาร์มเพาะเลี้ยง ชินชิยาบ้านที่สืบเชื้อสายมาจากชินชิยาหางยาวมักถูกเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงเพื่อความเพลิดเพลินและอาจถือเป็นสัตว์เลี้ยงฉบับกระเป๋าชนิดหนึ่ง

 อ้างอิง 


หมวดหมู่:สัตว์ฟันแทะ