เฟย

เฟย () คือ ฐานันดรศักดิ์สำหรับพระมเหสีของพระเจ้าแผ่นดิน ตลอดจนพระชายาของเจ้าชายในประเทศจีน และใช้เรียกพระมเหสี พระชายาของพระเจ้าแผ่นดิน เจ้าชายในต่างประเทศ
 ประเทศจีน 
"คัมภีร์จารีต (礼记)" บันทึกว่า
天子之妃曰后。เฟยของโอรสสวรรค์เรียกว่าโฮ่ว
ต่อมาคำว่าเฟย กลายเป็นคำเรียกเจ้านายสตรีที่มีพระอิสริยยศต่ำกว่าจักรพรรดินี เช่น พระชายาเอก (ภรรยาเอก) ของไท่จื่อ คือ หวงไท่จื่อเฟย (皇太子妃) และพระชายารอง (ภรรยารอง) เรียกว่า หวงไท่จื่อชื่อเฟย (皇太子次妃)

ในราชวงศ์โจว พระภรรยาของพระเจ้าแผ่นดิน แบ่งลำดับชั้น ดังนี้:
หวัง (后) คือ พระอัครมเหสี จำนวน 1 พระองค์
ฟูเหริน (夫人) คือ พระมเหสี จำนวน 3 พระองค์
ผิน (嫔) คือ พระชายา จำนวน 9 พระองค์
ซื่อฟู่ (世妇) คือ พระสนมเอก จำนวน 27 นาง
อวี้ชี (御妻) คือ พระสนม จำนวน 81 นาง《周礼》记载：王的后妃“编制”为：一后（嫡妻）、三夫人、九嫔、二十七世妇、八十一御妻，凡一百二十一人。

 ลำดับชั้นการแต่งงานในสมัยโบราณ 
ตามระเบียบสังคมจีนโบราณ การมีภรรยาและอนุภรรยาแตกต่างกันไปตามชนชั้น ดังนี้:

 เจ้าแคว้น () : อภิเษกกับหญิง 9 คนเพียงครั้งเดียว ได้ภรรยา 1 และอนุภรรยา 8 นาง
 ต้าฟู () : ชนชั้นอำมายต์ มีภรรยา 1 คน และอนุภรรยา 2 คน (一妻二妾)
 ซื่อ () :  ชนชั้นปัญญาชน มีภรรยา 1 คน และอนุภรรยา 1 คน (一妻一妾)
 ประชาชนทั่วไป () : ได้รับอนุญาตให้มีภรรยาได้เพียงคนเดียวเท่านั้น (一妻)诸侯一娶九女，且不再娶，可见妾是八个；大夫是一妻二妾；士则是一妻一妾。而庶民，则只许有一妻与之匹配，故而庶民被称为匹夫匹妇。

ระบบลำดับชั้นนี้สะท้อนถึงโครงสร้างทางสังคมและการบริหารภายในราชสำนักในยุคนั้น ซึ่งมีระเบียบแบบแผนที่ชัดเจนและเป็นระบบ

 ยุคราชวงศ์ 
ราชวงศ์เซี่ยภรรยาเอก (ภรรยาหลวง) ของพระเจ้าแผ่นดิน มีฐานันดรศักดิ์เป็น "เฟย" แบ่งเป็น
เจิ้งเฟย (正妃) หมายถึง พระอัครมเหสี หรือพระมเหสีเอก เป็นชายาหลวง (ภรรยาหลวง) ของพระเจ้าแผ่นดิน
ชื่อเฟย (次妃) หมายถึง พระมเหสี หรือพระมเหสีรอง เป็นชายาของพระเจ้าแผ่นดิน
ราชวงศ์โจวภรรยาเอก (ภรรยาหลวง) ของพระเจ้าแผ่นดิน มีฐานันดรศักดิ์เป็นหวังโฮ่ว (王后) แปลว่า พระราชินี ทำให้ "เฟย" กลายเป็นฐานันดรศักดิ์ภรรยารองของพระเจ้าแผ่นดิน
ราชวงศ์ฮั่น ภรรยาเอกของพระรัชทายาทมีฐานันดรศักดิ์เป็นหวงไท่จื่อเฟย (皇太子妃) และราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ภรรยาหลวงของอ๋องเรียกว่า หวังเฟย (王妃) แปลว่า พระชายา
ราชวงศ์เว่ย จักรพรรดิเว่ย์หมิงตี้ทรงสถาปนา "ซูเฟย (淑妃)" เป็นพระอิสริยยศรองจากจักรพรรดินี ฟูเหริน และกุ้ยผิน (贵嫔)
ราชวงศ์จิ้น จักรพรรดิจิ้นอู่ตี้ "ซูเฟย (淑妃)" เป็นพระอิสริยยศในชั้น เก้าผิน หรือ เก้าชายา (九嫔)
ราชวงศ์ถัง มีฐานันดรศักดิ์พระมเหสีรองจากจักรพรรดินี (皇后) เรียกว่า สี่เฟย (四妃) แปลว่า สี่เทวี ได้แก่ กุ้ยเฟย (贵妃), ซูเฟย (淑妃), เต๋อเฟย (德妃), เสียนเฟย (贤妃) ตำแหน่งขั้นเอกหนึ่ง (正一品)
ราชวงศ์หมิง :
ช่วงต้น มีฐานันดรศักดิ์เป็นอันดับ 2 รองจากจักรพรรดินีคือ กุ้ยเฟย (贵妃) มีพระเกียรติยศสูงสุดในเฟยผิน
ช่วงกลางจนถึงปลาย มีฐานันดรศักดิ์ หวงกุ้ยเฟย (皇贵妃) ขึ้นมามีพระเกียรติยศสูงกว่ากุ้ยเฟย (贵妃)
ราชวงศ์ชิง :
จักรพรรดิคังซีทรงบัญญัติว่า "พระอัครมเหสี คือ ฮองเฮา (皇后) รองลงมาคือพระมเหสี ได้แก่ หวงกุ้ยเฟย (皇貴妃), กุ้ยเฟย (貴妃), เฟย (妃), พิน (嬪) และสุดท้ายคือพระสนม ได้แก่ กุ้ยเหริน (貴人), ฉางไจ้ (常在), ตาอิ้ง (答應)"《清史稿‧后妃》，卷214，曰：「康熙以後，典制大備。皇后居中宮；皇貴妃一，貴妃二，妃四，嬪六，貴人、常在、答應無定數，分居東、西十二宮」。

 ความหมายของคำว่า "เฟย" 
"เฟย" (妃) หมายถึง "มเหสี, ชายา, เทวี" ในราชสำนักจีน ซึ่งตำแหน่งนี้มักจะมีการแบ่งระดับชั้นแตกต่างในแต่ละราชวงศ์ ตัวอย่างเช่น พระอัครมเหสีของฮ่องเต้คือฮองเฮา (皇后) และมีเฟยอยู่รองลงมาเรียกว่า หวงเฟย (皇妃) เป็นพระมเหสี

 ดูเพิ่มเติม 
พระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในราชวงศ์จีน
เฟยผิน
กุ้ยเหริน
หวังเฟย

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ราชวงศ์จีน
หมวดหมู่:จีนโบราณ
หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์จีน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน