แพะรับบาป

ในคัมภีร์ไบเบิล แพะรับบาป () เป็นแพะตัวหนึ่งจากแพะสองตัวที่นำไปปล่อยในถิ่นทุรกันดาร โดยนำบาปและสิ่งไม่บริสุทธิ์ทั้งหมดไปด้วย ส่วนแพะอีกตัวนำไปไปเครื่องบูชา แนวคิดนี้ปรากฏครั้งแรกในหนังสือเลวีนิติ ซึ่งแพะตัวหนึ่งถูกกำหนดให้ถูกปล่อยในถิ่นทุรกันดารเพื่อแบกนำบาปของชุมนุมชนออกไป 

ธรรมเนียมปฏิบัติที่มีความคล้ายคลึงกับพิธีแพะรับบาปยังปรากฏในกรีซโบราณและเอบลาด้วย

 ต้นกำเนิด 
นักวิชาการบางคนแย้งว่าพิธีแพะรับบาปสามารถสืบย้อนไปถึงเอบลาเมื่อราวด 2,400 ปีก่อนคริสตกาล จากนั้นจึงแพร่หลายในตะวันออกใกล้โบราณ 





 ศัพทมูล 

คำว่า "แพะรับบาป" ในภาษาไทยหรือ "scapegoat" ในภาษาอังกฤษเป็นคำแปลของคำภาษาฮีบรูว่า  () ซึ่งปรากฏในเลวีนิติ 16:8:

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

หมวดหมู่:สัตว์ในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:หนังสือเลวีนิติ
หมวดหมู่:แพะ
หมวดหมู่:คำและวลีในคัมภีร์ฮีบรู
หมวดหมู่:การเบียดเบียน