เล็ก ตุ้มบัวทอง

เล็ก ตุ้มบัวทอง (พ.ศ. 2470 – 8 สิงหาคม พ.ศ. 2515 เป็นผู้ข่มขืนต่อเนื่อง และฆาตกรฆ่าข่มขืนเด็กชาวไทยที่ถูกประหารชีวิตตามคำสั่งของจอมพลถนอม กิตติขจร หัวหน้าคณะปฎิวัติ ในข้อหาข่มขืน และฆาตกรรมเฉลียว จันทร์อยู่บูชา อายุ 7 ขวบ ที่อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งเล็กมีศักดิ์เป็นน้าของเฉลียว

 ประวัติ 
เล็ก ตุ้มบัวทอง เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2470 เป็นน้องชายของบุญช่วย จันทร์อยู่บูชา เขามีภรรยาจำนวน 2 คน และมีบุตรจำนวน 6 คน เขาก่อเหตุข่มขืนกระทำชำเราผู้หญิงมาแล้วหลายคน แต่ไม่สามารถดำเนินคดีได้เนื่องจากขาดพยานหลักฐาน

 การก่อคดี 
วันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2515 เล็กเดินทางมาเยี่ยมญาติพี่น้องที่อำเภอบ้านแพ้ว และพักที่บ้านของใส จันทร์อยู่บูชา บิดาของเฉลียว ต่อมาในเวลาประมาณ 17.00 น.ของวันเดียวกัน ทองอยู่ สายะนันท์เห็นเล็กพาเฉลียว จันทร์อยู่บูชา อายุ 7 ปี ไปหลบอยู่ในพุ่มไม้ภายในดงสวนมะพร้าว ทองอยู่จึงไปเรียกชาวบ้านมาดู เมื่อชาวบ้านมามุงดู เล็กจึงยอมพาเฉลียวออกจากพุ่มไม้

วันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2515 เวลา 15.00 น. เล็กกับย้อย วงษ์สุข พ่อตาของเขา ไปเที่ยวงานสงกรานต์ที่วัดราชศรัทราราม และแวะดื่มสุราที่บ้านของใส จนกระทั่งในเวลาประมาณ 19.00 น. เขาออกจากบ้าน โดยบอกย้อยว่าจะไปดูรำวงที่วัด ซึ่งเฉลียวได้เดินตามเขาไป ต่อมาในเวลาประมาณ 20.00 น. เขาจึงสะกิดให้เธอเดินตามมา แล้วแวะซื้อน้ำแข็งไสที่ข้างวัดให้เธอ จนกระทั่งเธอเดินตามเขาจนถึงดงกล้วยของนายอ่ำ รัศมีบริเวณชายทุ่ง เขาจึงจับเธอนอนบนพื้นแล้วข่มขืนเธอ เธอร้องด้วยความเจ็บปวดว่า"อย่าทำหนูเลย" หลายครั้ง เขาจึงใช้มือกดคอเธอ แล้วข่มขืนเธอต่อ เมื่อข่มขืนเสร็จ เขาพบว่าเธอนอนนิ่งไป เขาจึงใช้มือคลำหัวใจเธอ พบว่าหัวใจเธอไม่เต้น เขาจึงนำหัวลงไปในท้องร่องแล้วเหยียบซ้ำ หลังจากนั้นเขาจึงกลับไปเที่ยวงานวัดและหลบหนีกลับไปที่บ้านในอำเภอสามพรานในคืนเดียวกัน ต่อมาในเวลา 21.00 น. บุญช่วย จันทร์อยู่บูชา เห็นว่าเฉลียวหายตัวไปนานผิดปกติ เธอกับใสจึงออกตามหาเฉลียว ในช่วงรุ่งเช้าของวันถัดมา ใสออกตามหาบริเวณสวนใกล้บ้าน เขาพบรอยเลือดบริเวณโคนกล้วยที่ร่องสวน เขาจึงใช้ไม้เขี่ยในน้ำแล้วพบเท้าของเฉลียวปรากฎขึ้นมา เขาจึงไปแจ้งตำรวจสถานีตำรวจภูธรอำเภอบ้านแพ้ว เมื่อวันที่ 18 เมษายน เวลา 15.00 น.

พันตำรวจโทสว่าง ศรีอัมพร และอนามัยอำเภอ จึงเดินทางมาชันสูตรพลิกศพ และตรวจสอบที่เกิดเหตุ จากการชันสูตรศพพบว่าที่ช่องคลอดของเฉลียวมีร่องรอยฉีกขาด และลำคอมีรอยเชียวช้ำกับรอยเล็บจิก เจ้าหน้าที่ทั้งหมดจึงลงความเห็นว่าเธอถูกข่มขืนแล้วบีบคอจนเสียชีวิตเพื่อปิดปาก แล้วนำศพมาฝังไว้ใต้โคลน
 การสืบสวน 
วันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2515 พันตำรวจโทสว่าง ศรีอัมพร และร้อยโทอานนท์ เปลี่ยนสินชัย สงสัยว่าเล็กเป็นคนร้ายเนื่องจากหนึ่งวันก่อนเกิดเหตุเล็กพาเฉลียวไปหลบในพุ่มไม้แต่ชาวบ้านมาเจอก่อน และในวันเกิดเหตุมีคนพบเห็นเล็กเดินคลอเคลียอยู่กับเฉลียว และหลังจากเฉลียวเสียชีวิตเล็กก็หายตัวไป ตำรวจจึงวางแผนจับกุมเล็ก ต่อมาในเวลา 17.30 น. ตำรวจจับกุมเล็กที่บ้านเลขที่ 47 ในตำบลคลองจินดา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม

ในการสอบสวนครั้งแรกเล็กให้การปฎิเสธทุกข้อกล่าวหา ต่อมาในวันที่ 25 เมษายน พันตำรวจโทสุรินทร์ กองจินดา และพันตำรวจโทสว่าง ศรีอัมพรได้สอบปากคำเล็กใหม่อีกครั้ง โดยพูดจาหว่านล้อมให้เล็กยอมรับสารภาพ เล็กจึงรับสารภาพว่าสาเหตุที่ก่อเหตุเกิดจากความมึนเมา และอารมณ์ชั่ววูบ โดยสารภาพว่า ในช่วงเย็นวันที่ 16 เมษายน เขาตั้งใจจะพาเฉลียวไปข่มขืน อย่างไรก็ตามเมื่อมีคนมาเห็นเข้า เขาจึงล้มเลิกความตั้งใจที่จะข่มขืนเธอ ในวันต่อมา เวลา 19.00 น. เขาพบเธอกำลังดูรำวงที่วัดใกล้บ้าน เขาจึงสะกิดแล้วพาเธอเข้าไปยังดงกล้วย แล้วข่มขืนเธอ ระหว่างที่เขาข่มขืนเธอ เธอร้องบอกเขาด้วยความเจ็บปวดว่า"อย่าทำหนูเลย" แต่เขาไม่ฟังและใช้มือบีบคอเธอจนเงียบไป หลังจากข่มขืนเสร็จ เขาพบว่าเธอนอนนิ่งไป เขาจึงใช้มือคลำหัวใจดูและพบว่าเธอเสียชีวิตแล้ว เขาจึงจับศีรษะของเธอเสือกลงไปในร่องสวนแล้วใช้เท้าเหยีบบให้จมดิน เพื่อปกปิดความผิดของตน
หลังจากที่เขารับสารภาพแล้ว ในวันที่ 26 เมษายน เวลา 13.00 น. พ.ต.ท.สุรินทร์,พ.ต.ท. สว่าง และร้อยตำรวจเอกยิ่ง แสงมณี นำเล็กไปทำแผนประกอบคำรับสารภาพที่ดงกล้วยของนายอ่ำ รัศมี โดยมีประชาชนจำนวนมาล้อมดูการทำแผน เขาแสดงท่าทาง และให้การรับสารภาพขณะทำแผน เขากล่าวกับพ.ต.ท. สุรินทร์ว่า "ผมคงตายแน่ แต่เมื่อทำผิดก็ต้องยอมรับกรรม" ภายหลังการทำแผนเสร็จสิ้นเจ้าหน้าที่ตำรวจจึงนำเขากลับไปควบคุมตัวที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอบ้านแพ้ว โดยเจ้าหน้าที่ตำรวจจะสรุปสำนวนการสอบสวนเพื่อเสนอต่อคณะปฎิวัติพิจารณาโทษต่อไป

 การประหารชีวิต 
วันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2515 จอมพล ถนอม กิตติขจร ออกคำสั่งหัวหน้าคณะปฎิวัติที่ 46/2515 ให้ประหารชีวิตเล็ก โดยเห็นว่าเป็นการกระทำทารุณโหดร้ายมาก ก่อกรรมทำเข็ญแก่ผู้อื่น ไม่เกรงกลัวอาญาแผ่นดินระหว่างประกาศใช้กฎอัยการศึก ซึ่งในวันเดียวกัน จอมพลถนอมออกคำสั่งให้ประหารชีวิตสมใจ กลิ่นบุหงา ที่อำเภอนางรอง และนิคม ชัยนนถี ที่อำเภอวังชิ้น ซึ่งทั้งสองได้ก่อเหตุฆ่าข่มขืนเด็กเช่นเดียวกับเล็ก โดยทั้งสามจะถูกประหารชีวิตในที่สาธารณะที่อำเภอท้องที่เกิดเหตุในช่วงเช้าของวันที่ 8 สิงหาคม

วันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2515 เวลา 06.30 น. เจ้าหน้าที่ตำรวจเบิกตัวเล็กออกจากห้องขังในเรือนจำจังหวัดสมุทรสาคร หลังจากนั้นสุกรี เปี่ยมแจ้ง พัศดีเรือนจำได้อ่านคำสั่งของคณะปฎิวัติให้เล็กฟัง แล้วให้เซ็นทราบในคำสั่ง จากนั้นอนามัยจังหวัดได้ตรวจร่างกายเล็กพบว่าร่างกายปกติ ถัดจากนั้นเรือนจำได้นิมนต์พระครูโกมุทธรรมธาดา เจ้าอาวาสวัดป้อมวิเชียรโชติการามมาเทศนาธรรมให้เล็กฟังในเรื่องกรรมเก่า ซึ่งเล็กนั่งฟังเทศน์อย่างสงบเป็นเวลา 20 นาที หลังจากเทศน์จบ เจ้าหน้าที่นำอาหารมื้อสุดท้ายมาให้เล็กแต่เขาปฎิเสธที่จะรับประทาน เขาดื่มกาแฟเย็น 1 แก้วเท่านั้น จากนั้นตำรวจถามความสมัครใจที่จะบริจาคดวงตา ในครั้งแรกเล็กปฎิเสธที่จะบริจาค พระครูโกมุทธรรมธาดาจึงเข้าไปชี้แจงและปลอบโยนจนเล็กยิมยอมบริจาคดวงตา 

ต่อมาในเวลา 08.30 น. เจ้าหน้าที่ตำรวจควบคุมตัวเล็กขึ้นรถจิ๊บตราโล่ออกจากเรือนจำไปยังท่าเรืออ่างทองที่อำเภอกระทุ่มแบน เมื่อถึงท่าเรือเจ้าหน้าที่ตำรวจนำเล็กลงเรือโดยสารขนาดใหญ่แล้วเดินทางไปตามคลองดำเนินสะดวกเพื่อไปยังวัดธรรมจริยาภิรมย์ เมื่อถึงท่าน้ำวัด เจ้าหน้าที่ตำรวจนำเล็กขึ้นจากเรือ ระหว่างนั้นเล็กเข่าอ่อน เจ้าหน้าที่จึงประคองเล็กไปยังหลักประหารใกล้เมรุเผาศพ ซึ่งห่างจากท่าน้ำ 80 เมตร หลักจากนั้นตำรวจมัดเล็กกับหลักประหารแล้วติดเป้าตาวัว จากนั้นพันตำรวจเอก ชนม์เจริญ สมบัติศิริ อ่านคำสั่งประหารชีวิตอีกครั้ง ระหว่างนั้นร้อยตำรวจเอก วิริยะ ตุมรสุนมรได้ออกคำสั่งให้เรียกแถวเพชฌฆาต 5 นายซึ่งเป็นตำรวจ มาหยุดยืนตั้งแถวหน้ากระดานหน้ากล่องหลักประหาร โดยห่างจากกล่อง 5 เมตร หลังจากนั้น ร.ต.อ. วิริยะ ได้ออกคำสั่งให้ยิง เล็กถูกประหารชีวิตเมื่อเวลา 10.03 น. ใช้กระสุนรวม 25 นัด หลังจากนั้นอนามัยจังหวัดเข้าตรวจสอบร่างของเล็ก และแจ้งว่าเล็กเสียชีวิตแล้ว เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงนำศพเล็กลงจากหลักประหารก่อนจะพิมพ์ลายนิ้วมือ แล้วนำศพไปเก็บไว้ในวัดธรรมจริยาภิรมย์ เพื่อรอให้เจ้าหน้าที่ของสภากาชาดไทยรับดวงตาไป หลังจากเจ้าหน้าที่สภากาชาดไทยรับดวงตาเล็กไป ญาติได้รับศพเล็กไปจัดการตามศาสนาต่อไปหนังสือพิมพ์สยามรัฐ ฉบับวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2515 หน้า 2

 ดูเพิ่ม 

 โทษประหารชีวิตในประเทศไทย
 รายชื่อบุคคลที่ถูกประหารชีวิตในที่สาธารณะตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีโดยทหารและตำรวจ
 เดชา สุวรรณสุก
 สุดใจ ชนะ
 ส้มเกลี้ยง สร้อยพลาย
 สมชาย อุประดี

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2470
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:การข่มขืนกระทำชำเรา
หมวดหมู่:ชาวไทยที่ถูกประหารชีวิต
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตในประเทศไทย
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตด้วยอาวุธปืน
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสมุทรสาคร
หมวดหมู่:ฆาตกรชาวไทย
หมวดหมู่:อาชญากรชาวไทย