ที่จอดเรือ

ที่จอดเรือ () คือตำแหน่งที่กำหนดไว้ในท่าเรือหรือท่าจอดเรือที่ใช้สำหรับผูกเรือเมื่อเรือไม่ได้อยู่กลางทะเล ที่จอดเรือเป็นส่วนหน้าแนวตั้งที่ช่วยให้จอดเรือได้อย่างปลอดภัยและมั่นคง และสามารถขนถ่ายสินค้าหรือผู้คนลงจากเรือได้

 สถานที่ในท่าเรือ 

ที่จอดเรือเป็นคำที่ใช้ในท่าเรือและอ่าวจอดเรือเพื่อระบุตำแหน่งที่เรือจอดผูกไว้ โดยปกติจะใช้เพื่อบรรทุกและขนถ่ายสินค้า ที่จอดเรือจะได้รับการกำหนดโดยฝ่ายบริหารของหน่วยงาน (เช่น เจ้าหน้าที่ท่าเรือ นายท่าเรือ) เรือจะได้รับมอบหมายให้จอดที่ที่จอดเรือโดยเจ้าหน้าที่เหล่านี้

ที่จอดเรือส่วนใหญ่จะอยู่ข้างเขื่อนเทียบเรือหรือสะพานเทียบเรือ (ท่าเรือขนาดใหญ่) หรืออู่ลอย (ท่าจอดเรือและที่จอดเรือขนาดเล็ก) ที่จอดเรือมีทั้งแบบทั่วไปและแบบเฉพาะเจาะจงขึ้นอยู่กับประเภทของเรือที่ใช้ท่านั้น ขนาดของที่จอดเรือจะแตกต่างกันไปตั้งแต่  สำหรับเรือขนาดเล็กในที่จอดเรือไปจนถึงมากกว่า  สำหรับเรือบรรทุกน้ำมันขนาดใหญ่ที่สุดthumb|left|ที่จอดเรือในโปสการ์ด ที่พิพิริกิ โรมัน วังกานุย นิวซีแลนด์ ในคริสต์ทศวรรษที่ 1930

 ประเภทที่จอดเรือ 

 โดยการก่อสร้าง 
นี้เป็นรายชื่อประเภทที่จอดเรือตามวิธีการก่อสร้าง:
ที่จอดเรือโครงสร้างแข็ง
 ในที่จอดเรือแบบนี้ โครงสร้างแนวตั้งที่มั่นคงจะถูกสร้างขึ้นเพื่อบรรจุวัสดุที่ถมลงไปจนสุดโครงสร้าง โดยอาจสร้างขึ้นโดยใช้โครงสร้างผนังแรงโน้มถ่วง โดยผนังด้านหน้าของโครงสร้างจะใช้แรงของน้ำหนักและแรงเสียดทานของตัวเองเพื่อบรรจุวัสดุที่ถมลงไป หรือโครงสร้างเสาเข็มแผ่น ซึ่งใช้แผ่นยึดเพื่อบรรจุน้ำหนักของดินที่ถมลงไป
ที่จอดเรือโครงสร้างเปิด
 ที่จอดเรือแบบเปิดมีโครงสร้างที่รองรับด้วยเสาเข็มที่ตั้งห่างจากชายฝั่งเล็กน้อยจากพื้นที่ธรรมชาติหรือดินถมที่ไกลที่สุด ที่จอดเรือประเภทนี้มีความยืดหยุ่นในการก่อสร้างเฉพาะเจาะจงมากขึ้น แต่ในขณะเดียวกันก็มีความซับซ้อนมากขึ้นในการขุดลอกภายหลัง และยังจำกัดปริมาณน้ำหนักที่ที่จอดเรือสามารถรองรับและต้านทานได้อีกด้วย

 โดยการเชื่อมต่อจากฝั่ง 
ที่จอดเรือประเภทนี้ สามารถจำแนกได้ตามรูปแบบการเชื่อมต่อจากฝั่ง:
ท่าเทียบแบบยื่นออก 
 ท่าเทียบแบบยื่นออก (Finger pier) ใช้เพื่อเพิ่มพื้นที่จอดเรือให้มากที่สุดตามความยาวของแนวน้ำThoresen, Carl A. "Port Designer's Handbook: Recommendations and Guidelines." 2003 ท่าเทียบแบบยื่นออก มักใช้สำหรับเรือขนาดเล็กถึงขนาดกลางที่เกี่ยวข้องกับการเดินทางของผู้โดยสาร ท่าเทียบแบบยื่นออกยังใช้สำหรับสินค้าอันตราย เช่น สินค้าทางทหาร ซึ่งไม่สามารถใช้กับที่จอดเรือนอกชายฝั่งได้เนื่องจากน้ำหนักและอุปกรณ์ที่มาก ในกรณีเหล่านี้ ท่าเทียบแบบยื่นออก ที่ยาวอาจไปถึงนอกชายฝั่งได้ไกล โดยสามารถเข้าถึงทางรถไฟหรือวิธีการขนถ่ายสินค้าอื่น ๆ ได้

ที่จอดเรือนอกชายฝั่ง
 ที่จอดเรือนอกชายฝั่ง (Offshore berth) ใช้เมื่อการจัดการหรือจัดเก็บสินค้าอาจเป็นอันตราย ที่จอดเรือนอกชายฝั่งมักถูกสร้างขึ้นเพื่อจอดเรือน้ำมันและก๊าซ ท่าเทียบเรือเหล่านี้มีโครงสร้างอิสระที่เรียกว่า หลักผูกเรือ (ดอลฟิน) ซึ่งมีบังโคลนและเสาค้ำที่จัดวางให้เหมาะกับรูปทรงของเรือที่จะเข้าเทียบท่า

 โดยการขนส่งสินค้า 
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อประเภทที่จอดเรือตามสินค้าของเรือที่เข้าเทียบท่า:

ที่จอดเรือสินค้าเทกอง ที่จอดเรือสินค้าเทกอง (Bulk berth) ใช้สำหรับขนถ่ายสินค้าเทกองจำนวนมากทั้งแบบแห้งและของเหลว เรือจะถูกขนถ่ายโดยใช้รถขุด สายพานลำเลียง และ/หรือท่อส่ง สถานที่จัดเก็บสินค้าจำนวนมากมักจะอยู่ติดกับที่จอดเรือ เช่น ไซโลหรือกองสินค้า
ที่จอดเรือคอนเทนเนอร์ ที่จอดเรือคอนเทนเนอร์ (Container berth) ใช้สำหรับจัดการคอนเทนเนอร์แบบมาตรฐาน (intermodal container) เรือจะถูกโหลดและขนถ่ายโดยเครนคอนเทนเนอร์ซึ่งออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับงานนี้ ที่จอดเรือเหล่านี้จะมีพื้นที่ขนาดใหญ่สำหรับการจัดการคอนเทนเนอร์ใกล้กับที่จอดเรือ และจะมีอุปกรณ์สำคัญบนท่าเทียบเพื่ออำนวยความสะดวกในการเคลื่อนย้ายคอนเทนเนอร์ขึ้นและลงจากเรืออย่างรวดเร็ว ข้างเขื่อนเทียบเรือมักจะมีพื้นที่ราบขนาดใหญ่ที่ใช้สำหรับจัดเก็บคอนเทนเนอร์ทั้งที่นำเข้าและส่งออก
ที่จอดเรือทั่วไป ที่จอดเรือทั่วไป (General berth) ใช้สำหรับขนส่งสินค้าทั่วไปขนาดเล็ก เรือที่ใช้เครนประเภทนี้มักจะมีอุปกรณ์ยกของเป็นของตัวเอง แต่ท่าเรือบางแห่งจะมีเครนเคลื่อนที่สำหรับยกของ เครนประเภทนี้มักพบในท่าเรือขนาดเล็กหรือท่าเรือที่มักมีสินค้าโครงการพิเศษ
ที่จอดเรือสำรองใช้
ที่จอดเรือสำรองใช้ (Lay berth; Layberth) คือที่จอดเรือที่ใช้สำหรับเรือที่จอดทิ้งไว้ เรือที่จอดอยู่บนขอเกี่ยวสามารถใช้ที่จอดเรือเหล่านี้เป็นจุดกึ่งกลางระหว่างเรือใช้งานและจอดพักชั่วคราวที่ที่ผูกเรือนอกชายฝั่ง ที่จอดเรือเหล่านี้จะมีทางเข้าหรืออุปกรณ์เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ยกเว้นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการยึดเรือ
ที่จอดเรือพัก ที่จอดเรือพัก (Lay-by berth) คือที่จอดเรือทั่วไปสำหรับเรือที่ต้องการรอท่าเทียบเรือเพื่อขนถ่ายสินค้าชั่วคราว ท่าเทียบเรือเหล่านี้มีสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐาน เช่น เชื้อเพลิง เสบียง และสาธารณูปโภคต่าง ๆ เพื่อใช้ในการรองรับลูกเรือและเรือ จนกว่าจะถึงท่าเทียบเรือปลายทาง
ที่จอดเรือของเหลว ที่จอดเรือของเหลว (Liquid berth) ใช้ในการขนถ่ายผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับน้ำมันและก๊าซ ที่จอดเรือจะตั้งอยู่นอกชายฝั่งเพื่อป้องกันพื้นที่ปฏิบัติการที่ปลอดภัยจากการดำเนินการอื่น ๆ ของท่าเรือ เรือจะถูกบรรทุกผ่านแขนบรรทุกที่มีท่อส่ง จากนั้นสินค้าจะถูกสูบกลับขึ้นฝั่งผ่านท่อส่งซึ่งโดยปกติจะจมอยู่ใต้น้ำ สถานที่จัดเก็บผลิตภัณฑ์มักจะอยู่ห่างจากที่จอดเรือและเชื่อมต่อด้วยท่อส่งเหล่านี้
ที่จอดเรือมารินา ที่จอดเรือมารินา (Marina berth) ใช้เพื่อให้เจ้าของเรือพักผ่อนขึ้นและลงจากเรือของตน โดยทั่วไปจะอยู่ข้างโป๊ะและเข้าถึงได้โดยสะพานบานพับ (ในสถานที่ที่มีกระแสน้ำขึ้นลง) ไปยังชายฝั่ง ที่จอดเรือมารินามักสร้างขึ้นให้มีขนาดที่สามารถปรับเปลี่ยนได้เพื่อปรับขนาดที่จอดเรือให้เหมาะกับเรือพักผ่อนที่มีรูปร่างและขนาดต่าง ๆ อุปกรณ์พิเศษเพื่อป้องกันไม่ให้เรือลงไปในน้ำก็เป็นอุปกรณ์ที่พบเห็นได้บ่อยเช่นกัน ซึ่งช่วยให้เรือไม่ได้รับผลกระทบจากคลื่นที่กระทำต่อตัวเรือและช่วยป้องกันการเจริญเติบโตของสารอินทรีย์บนตัวเรือ
ที่จอดเรือเอ็กซ์ (X) และ แซด (Z) ที่จอดเรือเอ็กซ์ และ แซด (X and Z berth) เหมาะสำหรับเรือรบพลังงานนิวเคลียร์ และเป็นส่วนหนึ่งของฐานทัพเรือปฏิบัติการ หรืออาคารและลานซ่อมแซม ที่จอดเรือเอ็กซ์ (X-berth) ทั้งหมดมีแผนกฟิสิกส์สุขภาพถาวรเป็นส่วนหนึ่งของระบบความปลอดภัย องค์การติดตามสถานการณ์ฉุกเฉินในท้องถิ่น และแผนความปลอดภัยในท้องถิ่นที่จัดทำขึ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของคณะกรรมการประสานงานในท้องถิ่นเป็นส่วนหนึ่งของการจัดเตรียมด้านความปลอดภัย

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:คำศัพท์การเดินเรือ