เอสเอส เกรตบริเตน

เอสเอส เกรตบริเตน () เป็นพิพิธภัณฑ์เรือและอดีตเรือจักรไอน้ำโดยสารที่ล้ำหน้าในสมัยนั้น เป็นเรือโดยสารขนาดใหญ่ที่สุดในโลกตั้งแต่ ค.ศ. 1845 ถึง 1853 ออกแบบโดยอิซัมบาร์ด คิงดอม บรูเนล (ค.ศ. 1806–1859) ให้กับบริษัทเกรตเวสเทิร์นสตีมชิปสำหรับบริการเดินเรือข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกระหว่างบริสตอลและนครนิวยอร์ก  แม้เรือลำอื่น ๆ จะเคยถูกสร้างด้วยเหล็กหรือติดตั้งใบจักรเกลียวมาก่อน แต่เกรตบริเตนเป็นลำแรกที่รวมคุณสมบัติเหล่านี้เข้าไว้ด้วยกันในเรือเดินสมุทรขนาดใหญ่ ทำให้เธอกลายเป็นหนึ่งในเรือที่มีเทคโนโลยีล้ำหน้าที่สุดในสมัยนั้น เธอเป็นเรือจักรไอน้ำเหล็กลำแรกที่ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งเธอทำได้ใน ค.ศ. 1845 โดยใช้เวลา 14 วัน

เรือมีความยาว  และมีระวางขับน้ำ 3,400 ตัน เธอขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์สองสูบแบบเอียงชนิดทำงานขับตรง โดยมีกระบอกสูบคู่ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง  และช่วงชัก  เธอยังมีเสากระโดงรองสำหรับใช้พลังงานลมจากใบเรือ ั้ง 4 ชั้นสามารถรองรับลูกเรือได้ 120 คน และผู้โดยสารอีก 360 คน พร้อมห้องโดยพักองอาหาร และบาร์ริมถนน

เมื่อออกสู่ทะเลใน ค.ศ. 1843 เกรตบริเตนก็กลายเป็นเรือขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างมาอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาการก่อสร้างที่ยืดเยื้อถึงหกปี (ค.ศ. 1839–1845) และต้นทุนที่สูงมาก ทำให้เจ้าของประสบปัญหาการเงินอย่างหนัก และถูกบังคับให้เลิกกิจการใน ค.ศ. 1846 หลังพวกเขาใช้เงินทุนที่เหลือทั้งหมดในการกู้เรือขึ้นมาหลังเรือเกยตื้นที่อ่าวดันดรัมในเทศมณฑลดาวน์ใกล้นิวคาสเซิลซึ่งปัจจุบันคือไอร์แลนด์เหนือ เนื่องจากความผิดพลาดในการเดินเรือ ใน ค.ศ. 1852 เธอถูกขายเป็นเศษซากเรือและได้รับการซ่อมแซม ค่อมาเกรตบริเตนขนส่งผู้อพยพหลายพันคนไปยังออสเตรเลียตั้งแต่ ค.ศ. 1852 กระทั่งถูกดัดแปลงเป็นเรือใบล้วนใน ค.ศ. 1881 สามปีต่อมา เธอถูกปลดระวางไปยังหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ที่ซึ่งเธอถูกใช้เป็นโกดังเก็บของ เรือกักกันและเรือเก็บถ่านหินกระทั่งเธอถูกจมใน ค.ศ. 1937 เป็นเวลา 98 ปีหลังเริ่มวางกระดูกงู

ใน ค.ศ. 1970 หลังเกรตบริเตนถูกทิ้งร้างมา 33 ปี เซอร์ แจ็ก อาร์โนลด์ เฮย์เวิร์ด (Sir Jack Arnold Hayward, OBE) (ค.ศ. 1923–2015) ออกค่าใช้จ่ายในการกู้เรือขึ้นมาและซ่อมแซมพอให้สามารถลากจูงขึ้นไปทางเหนือผ่านมหาสมุทรแอตแลนติกกลับสู่สหราชอาณาจักร และนำกลับไปยังอู่แห้งบริสตอลที่ซึ่งเรือถูกสร้างขึ้นเมื่อ 127 ปีก่อนหน้านั้น เฮย์เวิร์ดเป็นนักธุรกิจ นักพัฒนา ผู้ใจบุญและเจ้าของสโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ของอังกฤษในขณะนั้น ปัจจุบันเกรตบริเตนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นส่วนหนึ่งของกองเรือประวัติศาสตร์แห่งชาติ (National Historic Fleet) และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและพิพิธภัณฑ์เรือที่อ่าวจอดเรือบริสตอล โดยมีผู้เข้าชมระหว่าง 150,000 ถึง 200,000 คนต่อปี

ดูเพิ่ม
 เอสเอส เกรตอีสเทิร์น
 เอสเอส เกรตเวสเทิร์น

หมายเหตุ

อ้างอิง

บรรณานุกรม














หนังสืออ่านเพิ่ม

  See also this link.


แหล่งข้อมูลอื่น

 เว็บไซต์ทางการ
 ไอ. เค. บรูเนล
 ทัวร์พาโนรามาจากบีบีซี
 The Great Britain Steamer ออสเตรเลียนทาวน์แอน์คันทรีเจอร์นัล, 31 ธันวาคม 1870, p. 17, ที่โทรฟ
 บีบีซีโครนิเคิล 1970 – The Great Iron Ship – SS Great Britain Rescue

หมวดหมู่:เรือที่สร้างในบริสตอล
หมวดหมู่:บริเวณอ่าวจอดเรือบริสตอล
หมวดหมู่:สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ด้านวิศวกรรมเครื่องกล
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์เรือในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เรือโดยสารในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เรือจักรไอน้ำในสหราชอาณาจักร
เอสเอส เกรตบริเตน
หมวดหมู่:เรือพาณิชย์สมัยวิกตอเรียในสหราชอาณาจักร
เอสเอส เกรตบริเตน
หมวดหมู่:เรือที่ออกแบบโดยอิซัมบาร์ด คิงดอม บรูเนล
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในบริสตอล
หมวดหมู่:ซากเรือเก่าเก็บถ่านหิน
หมวดหมู่:เรือเดินสมุทร
หมวดหมู่:เรือปี พ.ศ. 2386
หมวดหมู่:เรือและของกองเรือประวัติศาสตร์แห่งชาติ
หมวดหมู่:ซากเรืออับปางของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศอังกฤษในปี พ.ศ. 2386
หมวดหมู่:อุบัติการณ์ทางทะเลในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2386
หมวดหมู่:อุบัติการณ์ทางทะเลในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2406
หมวดหมู่:อุบัติการณ์ทางทะเลในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2429