เยโฮอาหาสแห่งอิสราเอล

เยโฮอาหาส (;  Yəhō’āḥāz, มีความหมายว่า "พระยาห์เวห์ทรงยึดถือ"; ) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 11 ของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ และเป็นพระราชโอรสของเยฮู (2 พงศ์กษัตริย์ 10:35; 13:1) พระองค์ครองราชย์เป็นเวลา 17 ปี  

 ประวัติศาสตร์ 
วิลเลียม เอฟ. ออลไบรท์ (William F. Albright) ระบุรัชสมัยของเยโฮอาหาสไว้ที่ 815–801 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนเอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) ระบุเป็น 814–798 ปีก่อนคริสตกาลEdwin Thiele, The Mysterious Numbers of the Hebrew Kings, (1st ed.; New York: Macmillan, 1951;  2d ed.; Grand Rapids: Eerdmans, 1965; 3rd ed.; Grand Rapids: Zondervan/Kregel, 1983). , 9780825438257

 เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล 
เรื่องราวใน 2 พงศ์กษัตริย์ระบุว่าเยโฮอาหาสทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์  และประชาชนของพระองค์ปฏิบัติพิธีการทางศาสนาตามแบบอย่างของราชวงศ์เยโรโบอัมซึ่งรวมถึงการบูชาเสาของพระอาเช-ราห์ในสะมาเรีย ฮาซาเอลและเบนฮาดัดกษัตริย์ชาวอารัมทรงมีอำนาจเหนือเยโฮอาหาส (2 พงศ์กษัตริย์ 13:1–3). เยโฮอาหาสทูลวิงวอนพระยาห์เวห์ให้ทรงส่งผู้ช่วยมากปลดปล่อยอิสราเอลจากการกดขี่ของชาวอารัม พระยาห์เวห์จึงทรงประทานผู้ช่วยคนหนึ่งที่ไม่ระบุชื่อJewish Encyclopedia, "Jehoahaz" ทำให้ชาวอารัมพ่ายแพ้ไป แต่ก็ทำให้เยโฮอาหาสทรงมีกองทัพที่เหลือเพียงทหารม้า 50 นาย รถรบ 10 คัน และทหารราบ 10,000 นาย2 พงศ์กษัตริย์ 13:4–7

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Jehu Jewish Encyclopedia

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อิสราเอล
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
หมวดหมู่:ราชวงศ์เยฮู