ชินชิยาหางยาว

ชินชิยาหางยาว (), ชินชิยาชิลี (), ชินชิยาชายฝั่ง () หรือ ชินชิยาน้อย () เป็นสัตว์แทะชนิดหนึ่งจากสองชนิดในสกุลชินชิยา อีกชนิดคือชินชิยาหางสั้น ทั้งสองชนิดกลายเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ในธรรมชาติเนื่องจากถูกมนุษย์ล่าเอาขนนุ่มของพวกมันมาโดยตลอด ชินชิยาที่เลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงมีอยู่ 3 พันธุ์ ได้แก่ ลาปลาตา โกสตินา และราตอน เชื่อกันว่าสายพันธุ์เลี้ยงเหล่านี้ได้รับการพัฒนาพันธุ์มาจากชินชิยาหางยาว 

ในอดีตมีรายงานการพบชินชิยาหางยาวตั้งแต่เมืองตัลกา (35°30'S) ของชิลี ไปทางทิศเหนือจนถึงเปรู และไปทางทิศตะวันออกจากเนินเขาชายฝั่งชิลี ตามภูเขาลูกเตี้ย ๆ แต่พอถึงช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็ไม่พบชินชิยาหางยาวทางตอนใต้ของแม่น้ำโชอาปาในชิลีตอนกลางแล้ว ณ ค.ศ. 1996 เหลือประชากรสัตว์ชนิดนี้กระจายพันธุ์ในธรรมชาติใกล้กับเมืองอิยาเปล (31°38'S, 71°06'W) ในเขตสงวนแห่งชาติลัสชินชิยัส และใกล้กับเมืองลาอิเกรา (29°33'S, 71°04'W) ห่างจากเมืองโกกิมโบไปทางทิศเหนือประมาณ 100 กิโลเมตร

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ชินชิยา