อุบัติการณ์หลิน เปียว

อุบัติการณ์หลินเปียว () เป็นอุบัติเหตุเครื่องบินเมื่อเวลา 03.00 น. ของวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1971 ซึ่งมีหลิน เปียว รองประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีน เป็นผู้โดยสาร ผู้โดยสารทุกคนบนเครื่องบินฮอว์เกอร์ ซิดดีลีย์ ไทรเดนต์ (Hawker Siddeley Trident) รวมถึงหลินและสมาชิกครอบครัวของเขาหลายคน เสียชีวิตเมื่อเครื่องบินตกกระแทกพื้นในมองโกเลีย มีรายงานว่าหลินพยายามแปรพักตร์ไปยังสหภาพโซเวียตหลังแผนลอบสังหารเหมา เจ๋อตงล้มเหลว หลังจากการเสียชีวิตของหลิน เกิดความสงสัยอย่างกว้างขวางในโลกตะวันตกเกี่ยวกับคำอธิบายอย่างเป็นทางการของจีน แต่การสืบสวนนิติเวชที่ดำเนินการโดยสหภาพโซเวียต ที่พบศพหลังเครื่องบินตก ได้ยืนยันว่าหลินเป็นหนึ่งในผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์เครื่องบินตกจริงMackerras, McMillen, and Watson. 140

 เหตุการณ์ 

เรื่องเล่าทางการของจีน
ตามที่รัฐบาลจีนกล่าว หลิน เปียวรับทราบว่าเหมาไม่ไว้วางใจเขาอีกต่อไปหลังจากคณะกรรมการกลางชุดที่ 9 และเขาได้ซ่อนความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะยึดอำนาจสูงสุดไว้ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 หลินและเย่ ฉฺวิน ภรรยาของเขา (ซึ่งขณะนั้นเป็นสมาชิกกรมการเมือง) เริ่มวางแผนลอบสังหารเหมา ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1971 หลิน ลี่กั่ว ลูกชายของหลิน (ซึ่งเป็นนายทหารระดับสูงของกองทัพอากาศ) ได้จัดการประชุมลับกับผู้ติดตามที่ใกล้ชิดที่สุดของเขาในฐานทัพอากาศแห่งหนึ่งในเซี่ยงไฮ้ การกล่าวกันว่าในการประชุมครั้งนี้ หลิน ลี่กั่ว และผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาวางแผนที่จะก่อรัฐประหาร โดยใช้ชื่อแผนว่า "โครงการ 571" ในภาษาจีน "5-7-1" () เป็นคำพ้องเสียงกับ "การลุกฮือด้วยอาวุธ" () ในเดือนมีนาคมนั้น กลุ่มดังกล่าวกลับมาประชุมกันอีกครั้งเพื่อจัดโครงสร้างบังคับบัญชาให้เป็นทางการตามแผนการรัฐประหารที่วางไว้He 248

เหมาไม่ทราบถึงแผนการรัฐประหาร และในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1971 ได้กำหนดการประชุมในเดือนกันยายนเพื่อตัดสินชะตากรรมทางการเมืองของหลิน เปียว วันที่ 15 สิงหาคม เหมาออกจากปักกิ่งเพื่อหารือประเด็นนี้กับผู้นำทางการเมืองและทหารอาวุโสคนอื่น ๆ ในจีนตอนใต้ วันที่ 5 กันยายน หลินได้รับรายงานว่าเหมากำลังเตรียมการกวาดล้างเขา วันที่ 8 กันยายน หลินสั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาดำเนินการรัฐประหาร

ผู้ใต้บังคับบัญชาของหลินวางแผนลอบสังหารเหมาโดยการก่อวินาศกรรมรถไฟของเขาก่อนที่เขาจะกลับปักกิ่ง แต่เหมาเปลี่ยนเส้นทางอย่างไม่คาดคิดในวันที่ 11 กันยายน องครักษ์ของเหมาขัดขวางความพยายามลอบสังหารเหมาหลายครั้งในเวลาต่อมา และเหมาก็เดินทางกลับปักกิ่งอย่างปลอดภัยในเย็นวันที่ 12 กันยายน เมื่อล้มเหลวในการลอบสังหารเหมา ความพยายามก่อรัฐประหารของหลินก็ล้มเหลวHe 249

เมื่อตระหนักว่าเหมาทราบถึงการก่อรัฐประหารที่ล้มเหลวของตนแล้ว พรรคพวกของหลินจึงพิจารณาที่จะหลบหนีลงใต้ไปยังฐานอำนาจของพวกเขาในกว่างโจว ที่ซึ่งพวกเขาจะจัดตั้ง "สำนักงานใหญ่พรรค" ทางเลือก และโจมตีกองกำลังติดอาวุธที่ภักดีต่อเหมา เมื่อได้ยินว่านายกรัฐมนตรีโจว เอินไหลกำลังสอบสวนอุบัติการณ์ที่เกิดขึ้น พวกเขาจึงล้มเลิกแผนเดิมเพราะคิดว่าทำไม่ได้จริง และหันไปวางแผนหนีไปสหภาพโซเวียตแทน ในช่วงเช้าตรู่ของวันที่ 13 กันยายน หลิน เปียว, เย่ ฉฺวิน, หลิน ลี่กั่ว และผู้ช่วยส่วนตัวหลายคนพยายามหลบหนีไปยังสหภาพโซเวียต และขึ้นเครื่องบินไทรเดนต์ 1E ที่เตรียมไว้ล่วงหน้า (จดทะเบียนเป็น PLAAF 256) ซึ่งมีผาน จิ้งอิน รองผู้บัญชาการกองบินที่ 34 ของกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLAAF) เป็นผู้ขับ เครื่องบินบรรทุกเชื้อเพลิงไม่เพียงพอก่อนออกเดินทาง เชื้อเพลิงหมด และตกใกล้ออนดอร์กฮานในมองโกเลียในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1971 ผู้โดยสารและลูกเรือเสียชีวิตทั้งหมด 8 ราย เป็นชาย 1 ราย หญิง 1 รายHannam and Lawrence 2

มุมมองระหว่างประเทศก่อน ค.ศ. 1994 ของคำอธิบายอย่างเป็นทางการของจีน
รายละเอียดที่แท้จริงของการเสียชีวิตของหลินยังคงคลุมเครือ เพราะไม่มีหลักฐานเหลืออยู่ บันทึกของรัฐบาลดั้งเดิมจำนวนมากที่เกี่ยวข้องกับการเสียชีวิตของหลินถูกทำลายอย่างลับ ๆ และตั้งใจ โดยได้รับอนุมัติจากกรมการเมือง ในช่วงเวลาสั้น ๆ ของการปกครองชั่วคราวของฮฺว่า กั๋วเฟิง ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ในบรรดาบันทึกที่ถูกทำลายนั้นมีบันทึกโทรศัพท์ รายงานการประชุม บันทึกส่วนตัว และสมุดบันทึกประจำวันบนโต๊ะทำงาน หากบันทึกเหล่านั้นยังคงอยู่ มันจะช่วยให้กิจกรรมของเหมา เจ๋อตง, โจว เอินไหล, เจียง ชิง และวัง ตงซิ่ง เกี่ยวข้องกับหลินชัดเจนขึ้น ทั้งก่อนและหลังการเสียชีวิตของหลิน เนื่องจากการทำลายเอกสารของรัฐบาลที่เกี่ยวข้องกับการเสียชีวิตของหลิน รัฐบาลจีนจึงอาศัยคำสารภาพที่ถูกกล่าวหาของเจ้าหน้าที่ที่ถูกกำจัดซึ่งใกล้ชิดกับหลินเพื่อยืนยันเรื่องราวอย่างเป็นทางการ แต่โดยทั่วไปแล้วนักวิชาการที่ไม่ใช่ชาวจีนถือว่าคำสารภาพเหล่านี้ไม่น่าเชื่อถือQiu Distorting History

ตั้งแต่ ค.ศ. 1971 นักวิชาการนอกประเทศจีนตั้งข้อสงสัยต่อคำอธิบายอย่างเป็นทางการของรัฐบาลเกี่ยวกับสถานการณ์การเสียชีวิตของหลิน ผู้ที่สงสัยกล่าวว่าเรื่องราวอย่างเป็นทางการนั้นไม่สามารถอธิบายได้อย่างเพียงพอว่าทำไมหลิน เป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนที่ใกล้ชิดที่สุดของเหมาและเป็นหนึ่งในนายพลคอมมิวนิสต์ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด จะพยายามก่อรัฐประหารที่วางแผนไม่ดีและล้มเหลวอย่างกะทันหัน คำอธิบายของรัฐบาลยังไม่กระจ่างชัดว่าเครื่องบินของหลินตกได้อย่างไรและเพราะเหตุใด ผู้ที่สงสัยกล่าวอ้างว่าการตัดสินใจของหลินในการหลบหนีไปยังสหภาพโซเวียตนั้นไม่สมเหตุสมผล โดยให้เหตุผลว่าสหรัฐหรือไต้หวันจะเป็นปลายทางที่ปลอดภัยกว่า

นักประวัติศาสตร์ตะวันตกหลายคนโต้แย้งว่าหลินไม่ได้มีทั้งความตั้งใจหรือความสามารถที่จะชิงตำแหน่งของเหมาภายในรัฐบาลหรือพรรค ทฤษฎีหนึ่งพยายามอธิบายการหลบหนีและการเสียชีวิตของหลินโดยตั้งข้อสังเกตว่าเขาคัดค้านการฟื้นฟูความสัมพันธ์ระหว่างจีนกับสหรัฐ ซึ่งโจว เอินไหลกำลังดำเนินการด้วยความเห็นชอบของเหมาRoss 265 เนื่องจากรัฐบาลจีนไม่เคยแสดงหลักฐานสนับสนุนรายงานของตนที่ว่าหลินอยู่บนเครื่องบินลำดังกล่าว นักวิชาการตะวันตกจึงสงสัยว่าหลินเสียชีวิตจากเหตุเครื่องบินตกหรือไม่ หนังสือเล่มหนึ่ง ตีพิมพ์โดยไม่ระบุชื่อผู้เขียน โดยใช้นามปากกาภาษาจีนใน ค.ศ. 1983 อ้างว่าเหมาเป็นผู้สั่งฆ่าหลินและภรรยาของเขาในปักกิ่ง และหลิน ลี่กั่วได้พยายามหลบหนีทางอากาศ นักวิชาการคนอื่น ๆ เสนอว่าเหมาสั่งให้กองทัพจีนยิงเครื่องบินของหลินตกเหนือมองโกเลียHannam and Lawrence 1

รัฐบาลจีนไม่มีความสนใจที่จะประเมินเรื่องราวการเสียชีวิตของหลิน เปียวใหม่อีกครั้ง เมื่อได้รับการติดต่อใน ค.ศ. 1994 เพื่อขอความเห็นเกี่ยวกับหลักฐานใหม่ที่ปรากฏขึ้นเกี่ยวกับอุบัติการณ์หลิน เปียวหลังสงครามเย็น กระทรวงการต่างประเทศจีนกล่าวว่า: "จีนมีข้อสรุปที่ชัดเจนและเป็นทางการเกี่ยวกับอุบัติการณ์หลิน เปียวแล้ว รายงานจากต่างประเทศอื่น ๆ ที่เป็นการคาดเดานั้นไม่มีมูลความจริง" นักวิชาการที่ไม่ใช่ชาวจีนตีความว่าจีนมีความลังเลที่จะพิจารณาหลักฐานที่ขัดแย้งกับประวัติศาสตร์ "อย่างเป็นทางการ" ของตน

นักวิชาการที่ไม่ใช่ชาวจีนตีความความลังเลของจีนในการพิจารณาหลักฐานที่ขัดแย้งของประวัติศาสตร์ "อย่างเป็นทางการ" ของตนว่าเป็นผลจากความต้องการหลีกเลี่ยงการสำรวจประเด็นใด ๆ ที่อาจนำไปสู่การวิพากษ์วิจารณ์เหมา เจ๋อตง หรือการประเมินการปฏิวัติวัฒนธรรมใหม่โดยรวม ซึ่งอาจเบี่ยงเบนความสนใจของจีนจากการแสวงหาการเติบโตทางเศรษฐกิจHannam and Lawrence 4

การศึกษาในภายหลังและคำให้การของพยานที่เชื่อถือได้
การสืบสวนเป็นเวลาหกเดือนโดยนักวิชาการตะวันตกใน ค.ศ. 1994 ได้ตรวจสอบหลักฐานในรัสเซีย มองโกเลีย จีนแผ่นดินใหญ่ สหรัฐ และไต้หวัน และได้ข้อสรุปหลายประการ บางข้อขัดแย้งกับเหตุการณ์ที่ทางการจีนแถลงอย่างเป็นทางการ การศึกษายืนยันว่า หลิน เปียว, เย่ ฉฺวิน และหลิน ลี่กั่วเสียชีวิตในเหตุเครื่องบินตกทั้งหมด เครื่องบินของหลินกำลังเดินทางออกห่างจากสหภาพโซเวียตในขณะที่เครื่องบินตก ทำให้ลำดับเหตุการณ์ที่แน่นอนก่อนที่หลินจะเสียชีวิตซับซ้อนยิ่งขึ้น และทำให้เกิดข้อสงสัยเกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่หลินกำลังพยายามขอลี้ภัยในสหภาพโซเวียต ภรรยาและลูกชายของหลินอาจบังคับเขาให้ขึ้นเครื่องบินโดยที่เขาไม่เต็มใจ ผู้นำระดับสูงหลายคนในลำดับชั้นของพรรคคอมมิวนิสต์ทราบว่าหลินและครอบครัวของเขาจะหลบหนี แต่เลือกจะไม่ขัดขวาง จากการศึกษาครั้งนี้ หลินได้พยายามติดต่อกับก๊กมินตั๋งในไต้หวันสองครั้งแยกกันก่อนที่เขาจะเสียชีวิตไม่นาน ผลการค้นพบความพยายามของหลินในการติดต่อกับฝ่ายก๊กมินตั๋งสนับสนุนข่าวลือจากภายในประเทศจีนก่อนหน้านี้ว่าหลินกำลังเจรจาลับ ๆ กับรัฐบาลของเจียง ไคเชก เพื่อที่จะฟื้นฟูรัฐบาลก๊กมินตั๋งในจีนแผ่นดินใหญ่โดยแลกกับตำแหน่งสูงในรัฐบาลใหม่ ข้อกล่าวหาเรื่องการติดต่อระหว่างหลินกับก๊กมินตั๋งไม่เคยได้รับการยืนยันหรือปฏิเสธอย่างเป็นทางการจากรัฐบาลในปักกิ่งหรือไทเปเลย

คำให้การของพยานที่เห็นเหตุการณ์โดยตรงจากจาง หนิง คู่หมั้นของหลิน ลี่กั่ว ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต และพยานอีกคนหนึ่งที่ขอสงวนนาม บ่งชี้ถึงลำดับเหตุการณ์ที่ต่างจากเรื่องราวอย่างเป็นทางการ ตามที่จางกล่าว หลิน เปียวกลายเป็นคนเฉื่อยชาและไม่กระตือรือร้นอย่างมากภายใน ค.ศ. 1971 เมื่อหลิน ลี่กั่วบอกเย่ ฉฺวินว่าเหมาเตรียมจะปลดเย่ออกจากตำแหน่งสมาชิกกรมการเมือง ทั้งสองก็เชื่อมั่นว่าครอบครัวของพวกเขาจะถูกกวาดล้างหากพวกเขาไม่ดำเนินการอะไร จึงวางแผนหลบหนีHannam and Lawrence 2–3

เวลา 22.00 น. คืนก่อนที่กลุ่มของหลินจะหลบหนี เย่ ฉฺวินประกาศว่าครอบครัวจะขึ้นเครื่องบินในเวลา 07.00 น. ของเช้าวันรุ่งขึ้นเพื่อบินไปยังกว่างโจว หลิน ลี่เหิง ลูกสาววัย 27 ปีของหลิน (รู้จักกันในชื่อเล่นว่า "โต้วโต้ว") คัดค้านแผนการหลบหนี และติดต่อองครักษ์ของหลินเพื่อขอให้พวกเขาปกป้องพ่อของเธอจากเย่ ต่อมาโต้วโต้วโทรศัพท์หาโจว เอินไหลHannam and Lawrence 3 แต่ไม่สามารถติดต่อเขาโดยตรงได้ และโจวได้รับรายงานของโต้วโต้วเพียงผ่านคนอื่นมาอีกทีBarnouin and Yu 272

โจวได้รับข้อความของโต้วโต้วหลังจากโทรศัพท์ของโต้วโต้วไม่นาน โดยตรงจากสำนักงานทั่วไปของคณะกรรมการกลางซึ่งมีหน้าที่คุ้มครองผู้นำระดับสูงของจีน ข้อความดังกล่าวมีคำเตือนของโต้วโต้วว่าเย่ ฉฺวินและหลิน ลี่กั่วกำลังพยายามชักชวนหลิน เปียวให้หนีออกจากประเทศโดยใช้เครื่องบินที่กำลังเตรียมการอยู่ที่สนามบินฉินหวงเต่าชานไห่กวน โจวโทรหาอู๋ ฟ่าเซี่ยน ผู้บัญชาการกองทัพอากาศ ผู้ซึ่งยืนยันการมีอยู่ของเครื่องบินลำนั้น จากนั้นโจวได้ออกคำสั่งว่าเครื่องบินจะไม่สามารถขึ้นบินได้หากไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากตัวเขาเองและเจ้าหน้าที่ทหารระดับสูงคนอื่น ๆ อีกหลายคน รวมถึงอู๋ ฟ่าเซี่ยน, หวง หย่งเชิ่ง เสนาธิการใหญ่ และหลี่ จั้วเผิง ผู้บัญชาการและเสนาธิการกองทัพเรือ เวลา 11:30 น. เย่ ฉฺวินโทรหาโจวและแจ้งให้เขาทราบว่าหลิน เปียวกำลังวางแผนที่จะบินไปต้าเหลียน และปฏิเสธว่าพวกเขาได้เตรียมเครื่องบินไว้ที่ชานไห่กวน โจวบอกให้เย่รอให้เขาเดินทางไปพบหลินก่อนที่พวกเขาจะออกจากเป่ย์ไต้เหอ (ที่ที่พวกเขาพักอยู่) ออกคำสั่งให้จัดการกับเจ้าหน้าที่ที่อาจก่อกวนซึ่งอยู่ใกล้หลิน (อู๋ ฟ่าเซี่ยน และหวง หย่งเชิ่ง) และสั่งให้เตรียมเครื่องบินสองลำในปักกิ่งเพื่อที่เขาจะบินไปยังที่พักของหลินเพื่อจัดการกับเรื่องนี้ด้วยตนเองBarnouin and Yu 272–273

เย่ประกาศว่าพรรคพวกต้องรีบเก็บข้าวของ สองชั่วโมงหลังโต้วโต้วติดต่อโจว ทหารก็ยังไม่ได้ตอบสนองอย่างมีนัยสำคัญใด ๆ เย่และหลิน ลี่กั่วปลุกหลินเปียวและพาเขาขึ้นรถลีมูซีนที่จอดรออยู่ จากนั้นพรคพวกก็เดินทางไปยังสนามบินชานไห่กวน ซึ่งอยู่ห่างจากที่พักของพวกเขาในเป่ย์ไต้เหอ  โดยมีเครื่องบินของพวกเขารออยู่ องครักษ์ของหลินบอกโต้วโต้วและเพื่อนอีกคนว่าพวกเขาได้รับคำสั่งให้พาพวกเขาไปด้วย แต่โต้วโต้วและเพื่อนของเธอปฏิเสธ

ทหารนายหนึ่งยิงไปที่รถลีมูซีนของหลินเปียวขณะที่มันออกจากเป่ย์ไต้เหอ แต่พลาดเป้า ทหารส่วนใหญ่ที่พรรคพวกพบระหว่างทางไปสนามบินอนุญาตให้รถลิมูซีนผ่านไปได้ ตามคำกล่าวของคนขับรถลีมูซีนของหลิน ระบุว่าไม่มีเวลาที่จะนำบันไดเคลื่อนที่มาวางข้างทางเข้าเครื่องบิน ดังนั้นพรรคพวกจึงขึ้นเครื่องบินโดยใช้บันไดเชือก หลิน เปียวอ่อนแรงมากจนต้องยกและดึงขึ้นเครื่องบิน

จาง หนิงสังเกตการณ์เครื่องบินหลังจากที่มันออกจากสนามบิน เครื่องบินของหลินในตอนแรกเดินทางไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ (ในทิศทางของกวางโจว) เครื่องบินลำนั้นกลับมาอีก 20 นาทีต่อมาและบินวนรอบสนามบินหลายรอบราวกับว่าพยายามจะลงจอด แต่ไฟรันเวย์ถูกปิดไปแล้ว เจ้าหน้าที่โซเวียตและพยานชาวมองโกเลียรายงานว่าเครื่องบินลำดังกล่าวบินขึ้นไปทางเหนือ ข้ามมองโกเลียและเกือบถึงชายแดนโซเวียต แต่แล้วก็เลี้ยวกลับและเริ่มบินลงใต้ก่อนที่จะตก ชาวมองโกเลียคนหนึ่งที่เห็นเหตุการณ์รายงานว่าหางของเครื่องบินมีไฟลุกไหม้ขณะที่ตกHannam and Lawrence 1, 3 เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นในเวลาประมาณ 03.00 น.

คำสั่งของโจวไม่สามารถหยุดหลินไม่ให้บินได้ และเขาทราบว่าเครื่องบินของหลินออกไปแล้วก่อนที่เขาจะไปพบหลินได้ทัน จากนั้นโจวสั่งให้เครื่องบินทั่วประเทศหยุดบินทั้งหมด ต่อมาโจวสั่งระงับการบินทั่วประเทศโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเหมาและผู้นำทหารระดับสูง เขารีบไปยังจงหนานไห่เพื่อรายงานเหมาเรื่องการบินหนีของหลิน และถามเหมาว่าต้องการสั่งยิงเครื่องบินของหลินตกหรือไม่ แต่เหมาตอบว่าควร "ปล่อยเขาไป" เวลา 20:30 น. ของวันที่ 13 กันยายน กระทรวงการต่างประเทศมองโกเลียเรียกเอกอัครราชทูตจีนเข้าพบเพื่อยื่นเรื่องร้องเรียนอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับการที่เครื่องบินลำหนึ่งล่วงล้ำน่านฟ้ามองโกเลียโดยไม่ได้รับอนุญาต และได้รายงานต่อเอกอัครราชทูตว่าเครื่องบินลำดังกล่าวได้ตก และผู้โดยสารทั้งหมดเสียชีวิต จากนั้นเอกอัครราชทูตจีนประจำมองโกเลียโทรศัพท์ไปหาโจว เอินไหล ซึ่งจากนั้นเอกอัครราชทูตก็สั่งให้แจ้งชาวมองโกเลียว่าเครื่องบินได้เข้ามาในน่านฟ้าของมองโกเลียเนื่องจากออกนอกเส้นทางBarnouin and Yu 273–274

นักสืบสวนชาวมองโกเลียเป็นกลุ่มแรกที่ตรวจสอบซากเครื่องบิน โดยเดินทางไปถึงในวันเดียวกันนั้น พวกเขาพบบัตรประจำตัวที่ระบุว่าเป็นของหลิน ลี่กั่ว เป็นการยืนยันว่าหลิน ลี่กั่วอยู่บนเที่ยวบินนั้น ร่องรอยบนเครื่องบินและสิ่งของส่วนตัวที่ยังเหลืออยู่ยืนยันว่าเครื่องบินและผู้โดยสารมาจากประเทศจีน แต่ชาวมองโกเลียไม่แน่ใจว่าผู้เสียชีวิตคนใดเป็นหลิน เปียวหรือเย่ ฉฺวิน หลังตรวจสอบซากเครื่องบินแล้ว ชาวมองโกลได้ฝังศพผู้เสียชีวิตไว้ในที่เกิดเหตุ

ผ่านทางเอกอัครราชทูตจีน โจวได้ร้องขอและได้รับอนุญาตให้เจ้าหน้าที่สถานทูตจีนตรวจสอบซากเครื่องบินของหลิน ซึ่งพวกเขาได้ดำเนินการในวันที่ 15–16 กันยายน เจ้าหน้าที่รายงานต่อโจวว่าเครื่องบินเกิดไฟไหม้ขณะพยายามลงจอด และจากนั้นก็ระเบิด ต่อมาโจวส่งเจ้าหน้าที่เพิ่มเติมไปสัมภาษณ์พยานชาวมองโกเลียที่เห็นเหตุการณ์เครื่องบินตก และทำการประเมินทางเทคนิคอย่างละเอียดเกี่ยวกับเหตุการณ์เครื่องบินตกนั้น รายงานสรุปว่าเครื่องบินมีเชื้อเพลิงเหลือประมาณ 30 นาทีเมื่อตกลงแต่พยายามลงจอดโดยไม่ได้เปิดล้อลงจอดหรือแฟลปBarnouin and Yu 274

ต่อมาคณะแพทย์โซเวียตเดินทางไปยังสถานที่เกิดเหตุลับ ๆ และขุดศพขึ้นมา ซึ่งในตอนนั้นศพเริ่มเน่าเปื่อยเล็กน้อยแล้ว คณะได้ตัดศีรษะของศพสองศพที่คาดว่าเป็นหลิน เปียวและเย่ ฉฺวิน และนำกลับไปยังสหภาพโซเวียตเพื่อทำการชันสูตรทางนิติเวช ใน ค.ศ. 1972 คณะสรุปว่าศีรษะเหล่านั้นเป็นของหลิน เปียวและเย่ ฉฺวิน (ศีรษะเหล่านั้นยังคงถูกเก็บไว้ในหอจดหมายเหตุรัสเซีย) เพื่อยืนยันผลการค้นพบของพวกเขา คณะได้กลับไปยังมองโกเลียเป็นครั้งที่สองเพื่อตรวจสอบศพที่เชื่อว่าเป็นของหลิน เปียว เมื่อขุดศพขึ้นมาอีกครั้ง คณะพบร่องรอยวัณโรค ซึ่งเป็นโรคที่หลินเคยป่วย ในปอดข้างขวาของศพ ทำให้การการระบุตัวตนโดยฝ่ายโซเวียตเป็นที่แน่ชัด โซเวียตไม่สามารถระบุสาเหตุของการตกได้ แต่ตั้งสมมติฐานว่านักบินประเมินระดับความสูงของตนผิดพลาดขณะจงใจบินต่ำเพื่อเลี่ยงเรดาร์ จากไฟที่ลุกไหม้หลังจากเครื่องบินตก โซเวียตประเมินว่าเครื่องบินมีเชื้อเพลิงเพียงพอที่จะบินไปยังอีร์คุตสค์หรือชีตาของโซเวียตได้ งานทั้งหมดและผลลัพธ์ของมันถูกเก็บเป็นความลับจากสาธารณชน นอกเหนือจากคณะสืบสวนแล้ว มีเพียงยูรี อันโดรปอฟ ประธานเคจีบี และเลโอนิด เบรจเนฟ ผู้นำโซเวียตเท่านั้นที่ได้รับแจ้ง รายงานดังกล่าวยังคงถูกจัดอยู่ในประเภทความลับจนถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 หลังสงครามเย็นสิ้นสุดลงHannam and Lawrence 3–4

 ผลพวง 

หลิน เปียวมีลูกสาวที่รอดชีวิตสองคนคือโต้วโต้วและลูกสาวอีกคนMackerras, McMillen, and Watson 141 นายทหารทั้งหมดที่ถูกระบุว่ามีความใกล้ชิดกับหลินหรือครอบครัวของเขา (ส่วนใหญ่เป็นผู้บัญชาการทหารระดับสูงของจีน) ถูกกวาดล้างภายในไม่กี่สัปดาห์หลังการหายตัวไปของหลิน วันที่ 14 กันยายน โจวประกาศต่อที่ประชุมกรมการเมืองว่า นายทหารระดับสูงของจีน 4 นายถูกสั่งพักราชการทันทีพร้อมทั้งให้เขียนรายงานวิจารณ์ตนเองยอมรับว่ามีความเกี่ยวข้องกับหลิน หลังการประกาศ มีการจับกุมผู้ใกล้ชิดหลิน 93 คนทันทีBarnouin and Yu 275 และภายในหนึ่งเดือนหลังหลินหายตัวไป เจ้าหน้าที่ทหารจีนระดับสูงกว่า 1,000 คนถูกกวาดล้าง การกวาดล้างผู้สนับสนุนของหลินอย่างเป็นทางการดำเนินต่อไปจนกระทั่งถูกยุติโดยคณะกรรมการกลางชุดที่ 10 ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1973Barnouin and Yu 280 อุบัติการณ์นี้เป็นจุดจบของความเชื่อผิด ๆ ภายในพรรคที่ว่าเหมาถูกต้องอย่างสมบูรณ์เสมอมา งานเฉลิมฉลองวันชาติ วันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1971 ถูกยกเลิก

ข่าวการเสียชีวิตของหลินได้รับการประกาศต่อเจ้าหน้าที่พรรคคอมมิวนิสต์ทุกคนในช่วงกลางเดือนตุลาคม ค.ศ. 1971 และต่อสาธารณชนจีนในเดือนพฤศจิกายน ข่าวนี้ได้รับการตอบรับจากสาธารณชนด้วยความตกใจและสับสน เหมารู้สึกไม่สบายใจเป็นพิเศษกับอุบัติการณ์ดังกล่าว สุขภาพของเขาแย่ลง และเขาก็เริ่มหดหู่ ภายในปลาย ค.ศ. 1971 เขาป่วยหนัก และเป็นโรคหลอดเลือดสมองในเดือนมกราคม ค.ศ. 1972 ได้รับการรักษาพยาบาลฉุกเฉิน และสุขภาพของเขายังคงไม่คงที่ เหมาเริ่มโหยหาเพื่อนร่วมปฏิวัติบางคนที่หลินสนับสนุนการกวาดล้างพวกเขา และสนับสนุนความพยายามของโจว เอินไหลในการฟื้นฟูนักปฏิวัติผ่านศึกอย่างกว้างขวาง และแก้ไขความรุนแรงเกินไปบางประการของการปฏิวัติวัฒนธรรม (ซึ่งเขาโทษหลินเปียว)Barnouin and Yu 275–276 ภายหลังการกวาดล้างผู้สนับสนุนของหลิน โจว เอินไหลได้เข้ามาแทนที่หลินในฐานะบุคคลที่มีอำนาจมากที่สุดเป็นอันดับสองในจีน และเจียง ชิงกับผู้ติดตามของเธอไม่สามารถที่จะโค่นล้มเขาได้เลย หากปราศจากการสนับสนุนจากหลิน เจียงก็ไม่สามารถขัดขวางความพยายามของโจวในการปรับปรุงความสัมพันธ์ของจีนกับสหรัฐ หรือฟื้นฟูแกนนำที่ถูกกำจัดในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรมRoss 275–276 ข้อความในธรรมนูญพรรคที่ระบุว่าหลินเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของเหมาไม่ได้รับการแก้ไขอย่างเป็นทางการจนกระทั่งคณะกรรมการกลางชุดที่ 10 ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1973

จุดยืนของรัฐบาลจีนเกี่ยวกับหลินและสถานการณ์การเสียชีวิตของเขาเปลี่ยนแปลงหลายครั้งในช่วงทศวรรษหลังจาก ค.ศ. 1971 เป็นเวลากว่าหนึ่งปีที่พรรคพยายามปกปิดรายละเอียดการเสียชีวิตของหลิน จากนั้นรัฐบาลเริ่มเผยแพร่รายละเอียดบางส่วนของเหตุการณ์ ตามมาด้วยการรณรงค์โฆษณาชวนเชื่อต่อต้านหลินเปียว หลังการเสียชีวิตของเหมาใน ค.ศ. 1976 รัฐบาลได้ยืนยันการประณามหลินและยุติการสนทนาใด ๆ เกี่ยวกับบทบาทของหลินในประวัติศาสตร์Robinson 1080 ตลอดคริสต์ทศวรรษ 1970 ผู้นำระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์จีน รวมถึงฮฺว่า กั๋วเฟิง เผยแพร่เรื่องราวต่อผู้แทนต่างชาติว่าหลินวางแผนร่วมกับเคจีบีเพื่อลอบสังหารเหมา Pacepa

ใน ค.ศ. 1973 เจียง ชิง ภรรยาคนที่สี่ของเหมาและอดีตพันธมิตรทางการเมืองของหลิน เริ่มต้นการรณรงค์วิจารณ์หลิน วิจารณ์ขงจื๊อ โดยมีเป้าหมายที่จะใช้ภาพลักษณ์ที่เสียหายของหลินเพื่อโจมตีโจว เอินไหล การรณรงค์โฆษณาชวนเชื่อส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการบิดเบือนประวัติศาสตร์ รวมถึงรายละเอียด (เท็จ) เกี่ยวกับวิธีที่หลินต่อต้านความเป็นผู้นำและกลยุทธ์ของเหมาตลอดอาชีพของเขาHu Chi-hsi 269 หลังหลินเสียชีวิต มีการพบแฟลชการ์ดที่เย่ ฉฺวินทำไว้เพื่อบันทึกความคิดของหลินในบ้านพักของเขา และนั่นทำให้ชื่อของหลินถูกนำไปใช้ในการรณรงค์โฆษณาชวนเชื่อของเจียง แฟลชการ์ดเหล่านี้บางส่วนบันทึกความเห็นที่วิพากษ์วิจารณ์เหมา ตามที่หลินเขียนไว้ "เหมาจะสร้างความเห็นปลอม ๆ ขึ้นมาให้ 'คุณ' ก่อน แล้วค่อยเปลี่ยนความเห็นนั้น ซึ่งจริง ๆ แล้วไม่ใช่ความเห็นของคุณ แต่เป็นสิ่งที่เขาแต่งขึ้น ฉันต้องระวังกลอุบายแบบนี้ให้ดี" อีกหนึ่งคำกล่าววิจารณ์ที่สำคัญของหลินคือ เหมา "บูชาตนเองและเชื่อมั่นในตนเองอย่างมืดบอด เขาบูชาตัวเองมากถึงขั้นที่ว่าความดีความชอบทั้งหมดเป็นของเขา แต่ความผิดพลาดทั้งหมดเป็นของคนอื่น"Qiu The Culture of Power. 78 คำวิจารณ์ส่วนตัวของหลินต่อเหมาขัดแย้งโดยสิ้นเชิงกับภาพลักษณ์สาธารณะที่หลินสร้างขึ้น ซึ่งเขากล่าวต่อสาธารณะภายหลังการก้าวกระโดดไกลว่าความผิดพลาดทั้งหมดในอดีตเป็นผลมาจากการไม่ทำตามคำสั่งสอนของเหมาBarnouin and Yu 190

เช่นเดียวกับผู้สนับสนุนหลักหลายคนของการปฏิวัติวัฒนธรรม ภาพลักษณ์ของหลินถูกปรับแต่งหลังการเสียชีวิตของเหมาใน ค.ศ. 1976 และแง่มุมเชิงลบมากมายของการปฏิวัติวัฒนธรรมถูกโยนความผิดให้กับหลิน หลังเดือนตุลาคม ค.ศ. 1976 ผู้มีอำนาจก็กล่าวโทษผู้สนับสนุนของเหมา หรือที่เรียกกันว่าแก๊งออฟโฟร์ด้วย ใน ค.ศ. 1980 รัฐบาลจีนได้จัด "การพิจารณาคดีพิเศษ" หลายครั้งเพื่อระบุผู้ที่ต้องรับผิดชอบต่อการปฏิวัติวัฒนธรรมมากที่สุด ใน ค.ศ. 1981 รัฐบาลประกาศคำตัดสินของพวกเขาว่าหลิน เปียวจะต้องถูกถือว่าเป็นหนึ่งในสอง "กลุ่มต่อต้านการปฏิวัติ" หลัก ร่วมกับเจียง ชิง ซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบต่อความรุนแรงเกินขอบเขตในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 ตามคำตัดสินอย่างเป็นทางการของพรรค หลินและเจียงถูกชี้เป้าให้รับผิดชอบเพราะพวกเขานำกลุ่มภายในพรรคซึ่งฉวยโอกาสจาก "ความผิดพลาด" ของเหมาเพื่อส่งเสริมเป้าหมายทางการเมืองของตนเอง โดยกระทำการ "กิจกรรมทางอาชญากรรม" เพื่อประโยชน์ส่วนตนQiu The Culture of Power. 15 หนึ่งใน "อาชญากรรม" ที่เขาถูกกล่าวหาคือการขับไล่ประธานหลิว เช่าฉี ประมุขแห่งรัฐของจีน หลินถูกพบว่ามีส่วนรับผิดชอบหลักในการใช้ "หลักฐานเท็จ" เพื่อวางแผน "ใส่ร้ายทางการเมือง" ต่อหลิวNorth 2 หลินได้รับการจดจำอย่างเป็นทางการว่าเป็นหนึ่งในวายร้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจีนสมัยใหม่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา หลินไม่เคยได้รับการฟื้นฟูทางการเมือง ดังนั้นข้อกล่าวหาที่มีต่อเขายังคงมีผลบังคับใช้

เป็นเวลาหลายทศวรรษที่ชื่อและภาพลักษณ์ของหลินถูกตรวจพิจารณาในประเทศจีน แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ภาพลักษณ์ที่สมดุลของหลินได้ปรากฏขึ้นอีกครั้งในวัฒนธรรมสมัยนิยม ผู้ช่วยที่รอดชีวิตและสมาชิกในครอบครัวได้ตีพิมพ์บันทึกความทรงจำเกี่ยวกับประสบการณ์ของพวกเขากับหลิน นักวิชาการได้สำรวจหลักฐานที่เหลืออยู่ส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับชีวิตและความตายของเขา และได้รับการเผยแพร่ในสื่อทางการของจีน ภาพยนตร์ที่ฉายในช่วงก่อน ค.ศ. 1949 ได้อ้างอิงถึงหลิน และชื่อของหลินได้ปรากฏขึ้นอีกครั้งในหนังสือเรียนประวัติศาสตร์จีน โดยยอมรับการมีส่วนร่วมของเขาต่อชัยชนะของกองทัพแดง ในประเทศจีนสมัยปัจจุบัน หลินถูกยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักยุทธศาสตร์การทหารที่ดีที่สุดของกองทัพแดง ใน ค.ศ. 2007 ภาพเหมือนขนาดใหญ่ของหลินถูกเพิ่มเข้าไปในพิพิธภัณฑ์การทหารจีนในปักกิ่ง โดยรวมอยู่ในนิทรรศการของ "สิบจอมพล" กลุ่มที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ก่อตั้งกองทัพจีน

 อ้างอิง 

 ข้อมูล 

 Barnouin, Barbara and Yu Changgen. Zhou Enlai: A Political Life. Hong Kong: Chinese University of Hong Kong, 2006. . Retrieved on 12 March 2011.
 Hannam, Peter, and Lawrence, Susan V. "Solving a Chinese Puzzle: Lin Biao's Final Days and Death, After Two Decades of Intrigue". U.S. News & World Report. 23 January 1994. Retrieved 21 November 2011.
 He, Henry Yuhuai.  Dictionary of the Political Thought of the People's Republic of China. United States: East Gate. 2001. .
 Hu Chi-hsi. "Mao, Lin Biao, and the Fifth Encirclement Campaign". The China Quarterly. No. 82. June 1980.
 Mackerras, Colin, Donald Hugh McMillen, and Donal Andrew Watson. Dictionary of the Politics of the People's Republic of China. Great Britain: Routelage. 1998. . Retrieved 9 November 2011.
 North, Robert C., ed. "Liu Shaoqi". Encyclopædia Britannica. 16 August 2013. Retrieved 28 June 2014.
 Pacepa, Ion Mihai. "The Kremlin's Killing Ways" National Review Online. 28 November 2006.  Retrieved 21 January 2012.
 Qiu Jin. The Culture of Power: The Lin Biao Incident in the Cultural Revolution.  Stanford, California: Stanford University Press.  1999.  Retrieved 12 November 2011.
 Qiu Jin. "Distorting History: Lessons From The Lin Biao Incident". Quest. Vol. 3, Issue 2, June 2002. Retrieved 18 November 2011.
 Ross, Robert S. "From Lin Biao to Deng Xiaoping: Elite Instability and China's U. S. Policy". The China Quarterly. No.118. June 1989. pp. 265–299.

หมวดหมู่:หลิน เปียว
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางอากาศใน ค.ศ. 1971
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์จีน–มองโกเลีย
หมวดหมู่:การปฏิวัติทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางอากาศในประเทศจีน
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางอากาศในประเทศมองโกเลีย
หมวดหมู่:ทฤษฎีสมคบคิดเกี่ยวกับความตาย
หมวดหมู่:ทฤษฎีสมคบคิดในประเทศจีน
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางอากาศที่เกี่ยวข้องกับผู้นำประเทศ
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์จีน–สหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:ฉินหฺวางเต่า