คตินิยมแบบตะวันออก

ในประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา วรรณกรรม และ วัฒนธรรมศึกษา คตินิยมแบบตะวันออก () คือการเลียนแบบหรือพรรณนาถึงลักษณะต่าง ๆ ของโลกตะวันออก โดยนักเขียน นักออกแบบ และศิลปินจากโลกตะวันตก งานจิตรกรรมคตินิยมแบบตะวันออก จะเน้นที่ตะวันออกกลาง เป็นหนึ่งในสาขาเฉพาะของศิลปะตามหลักวิชา ในศตวรรษที่ 19 และวรรณกรรมตะวันตกก็ได้รับอิทธิพลจากความสนใจที่คล้ายคลึงกันในแก่นเรื่องตะวันออก

นับตั้งแต่หนังสือ Orientalism ของเอ็ดเวิร์ด ซาอิดได้รับการตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1978 การอภิปรายทางวิชาการมากมายได้เริ่มใช้คำว่า "Orientalism" เพื่ออ้างถึงทัศนคติที่ดูถูกเหยียดหยามของชาวตะวันตกโดยทั่วไปที่มีต่อสังคมตะวันออกกลาง เอเชีย และ แอฟริกาเหนือ ในการวิเคราะห์ของซาอิด 'ตะวันตก' ถือว่าสังคมเหล่านี้เป็นสิ่งที่หยุดนิ่งและไม่ได้รับการพัฒนา จึงทำให้เกิดมุมมองเกี่ยวกับวัฒนธรรมตะวันออกที่สามารถศึกษา พรรณนา และผลิตซ้ำได้ในการให้บริการ จักรวรรดินิยม ซาอิดเขียนว่าสิ่งที่สร้างขึ้นนี้แฝงไว้ด้วยความคิดที่ว่าสังคมตะวันตกมีการพัฒนา มีเหตุผล ยืดหยุ่น และเหนือกว่าMahmood Mamdani, Good Muslim, Bad Muslim: America, the Cold War, and the Roots of Terrorism, New York: Pantheon, 2004; ; p. 32. สิ่งนี้ทำให้ 'จินตนาการของชาวตะวันตก' มองวัฒนธรรมและผู้คน 'ตะวันออก' ว่าทั้งน่าดึงดูดใจและเป็นภัยคุกคามต่ออารยธรรมตะวันตก

อ้างอิง

หมวดหมู่:คตินิยมแบบตะวันออก
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ศิลปะ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมตะวันออก