นาเมริกาวะ

นาเมริกาวะ () เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด  มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2025 ประมาณ 31,579 คน มีความหนาแน่นของประชากร 578 คนต่อตารางกิโลเมตรสถิติอย่างเป็นทางการจากหน้าแรก  ชายฝั่งนาเมริกาวะเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของปลาหมึกหิ่งห้อยเรืองแสง () อันโด่งดังระดับโลก ซึ่งโผล่ขึ้นมาเป็นปรากฏการณ์ทุกปี ดังนั้น รัฐบาลญี่ปุ่นจึงกำหนดให้น่านน้ำนาเมริกาวะเป็นอนุสรณ์สถานทางธรรมชาติพิเศษ นาเมริกาวะได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1954

 ภูมิศาสตร์ 

นครนาเมริกาวะตั้งอยู่ในทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดโทยามะ บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำฮายัตสึกิ และมีอาณาเขตทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับทะเลญี่ปุ่น (อ่าวโทยามะ) พื้นที่ของเมืองก่อตัวขึ้นบนตะกอนน้ำพารูปพัดระหว่างแม่น้ำฮายัตสึกิกับแม่น้ำคามิอิจิ นครนาเมริกาวะอยู่ห่างจากโตเกียวโดยเครื่องบิน 1 ชั่วโมง (ผ่านท่าอากาศยานโทยามะ) โดยรถไฟ 3 ชั่วโมง โดยรถยนต์ 5 ชั่วโมง และตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 เป็นต้นมา สามารถเดินทางด้วยรถไฟความเร็วสูงโฮกูริกุชิงกันเซ็งมาลงที่สถานีรถไฟโทยามะได้

นครนาเมริกาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dfa) มีลักษณะเด่นคือฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในนาเมริกาวะอยู่ที่ 13.9 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 2,317 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 26.4 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ 2.6 °Cข้อมูลภูมิอากาศนาเมริกาวะ

 เทศบาลข้างเคียง 
 จังหวัดโทยามะ
 นครโทยามะ
 นครอูโอซุ
 เมืองคามิอิจิ

 สถิติประชากร 
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่นสถิติประชากรนาเมริกาวะ จำนวนประชากรของนครนาเมริกาวะค่อนข้างคงที่ในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา

 ประวัติศาสตร์ 
พื้นที่ที่เป็นนครนาเมริกาวะในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณที่ชื่อแคว้นเอ็ตจู ในช่วงยุคเฮอัง พื้นที่ส่วนใหญ่บริเวณนี้เป็นส่วนหนึ่งของโชเอ็งที่อยู่ภายใต้การควบคุมของศาลเจ้ายาซากะในเกียวโต และในช่วงยุคเอโดะ พื้นที่ดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนที่อยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลมาเอดะแห่งแคว้นศักดินาคางะ

เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งเมืองนาเมริกาวะขึ้นภายในอำเภอนากานีกาวะ จังหวัดโทยามะ ต่อมาวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1953 เมืองนาเมริกาวะได้ผนวกหมู่บ้านใกล้เคียงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง ได้แก่ นากากาซูมิ ฮิงาชิกาซูมิ นิชิกาซูมิ คิตากาซูมิ ฮามากาซูมิ และฮายัตสึกิกาซูมิ และได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1954

 การเมืองการปกครอง 
นครนาเมริกาวะมีการบริหารรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภานครเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 15 คน

 เศรษฐกิจ 
ครั้งหนึ่งนาเมริกาวะเคยเป็นเมืองชนบทริมอ่าวโทยามะ ที่ได้พัฒนาขึ้นเป็นเมืองที่พักบนเส้นทางสายโฮกูริกุไกโด จากนั้นได้กลายเป็นเมืองอุตสาหกรรมและศูนย์กลางการค้า และเริ่มพัฒนาเป็นชุมชนที่อยู่อาศัยของผู้ที่เดินทางไปกลับที่ทำงานในนครอูโอซุที่อยู่ใกล้เคียงมากขึ้นเรื่อย ๆ

 การศึกษา 
นครนาเมริกาวะมีโรงเรียนประถม 7 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่งที่ดำเนินการโดยเทศบาลนครนาเมริกาวะ และมีโรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่งที่ดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดโทยามะ

 การขนส่ง 
 รถไฟ 

 22px รถไฟไอโนกาเซะโทยามะ
 สถานี:  – 
 18px รถไฟโทยามะจิโฮ
 สถานี:  –  –  –  –  –  –  – 

 ทางหลวง 



 สถานที่ที่น่าสนใจในท้องถิ่น 

พิพิธภัณฑ์หมึกหิ่งห้อยแห่งเดียวในโลกเปิดทำการเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1998 เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศและการศึกษาเกี่ยวกับหมึกหิ่งห้อย

 เมืองพี่น้อง 
นครนาเมริกาวะมีเมืองพี่น้องหลายแห่ง ได้แก่
 นครโคโมโระ จังหวัดนางาโนะ ตั้งแต่ ค.ศ. 1974
 เมืงโทโยโกโระ ฮกไกโด ตั้งแต่ ค.ศ. 1984
 นครนาซูชิโอบาระ จังหวัดโทจิงิ ตั้งแต่ ค.ศ. 1996
  รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ ค.ศ. 1997

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 




หมวดหมู่:นครในจังหวัดโทยามะ