เฟยผิน

มเหสีชายา หรือ เฟยผิน () หมายถึง พระมเหสีและพระสนมในจักรพรรดิ รวมถึงพระชายาหรือหม่อมห้ามในหวงไท่จื่อ (皇太子), ชินอ๋อง (亲王), ซื่อจื่อ (世子), จวิ้นอ๋อง (郡王), เจ้าชาย (皇子)晋书·列传第一

เฟย ดั้งเดิมหมายถึง คู่สมรส ซึ่งในยุคจีนโบราณ เฟยหมายถึงพระอัครมเหสี ของพระเจ้าแผ่นดินและโอรสสวรรค์ ต่อมาเมื่อจักรพรรดิฉินสื่อ สถาปนาจักรวรรดิฉิน ได้มีการสถาปนาพระราชอิสริยยศจักรพรรดินี (皇后) ขึ้นที่พระอัครมเหสี ทำให้เฟยกลายเป็นฐานันดรศักดิ์สำหรับพระมเหสี

ธรรมเนียมราชวงศ์สุย และราชวงศ์ถัง พระมเหสีในจักรพรรดิเรียกว่า "เฟย" เช่น "กุ้ยเฟย" (贵妃), "ซูเฟย" (淑妃), "เต๋อเฟย" (德妃), "เสียนเฟย" (贤妃) เป็นต้น

อีกทั้งพระชายาในหวงไท่จื่อ (皇太子), ชินอ๋อง (亲王), ซื่อจื่อ (世子), จวิ้นอ๋อง (郡王) ก็เรียกว่า "เฟย" เช่น ชินอ๋อง (亲王), จวิ้นอ๋อง (郡王) มีพระชายาเอกหรือพระอัครชายา เรียกว่า หวังเฟย (王妃) และพระชายาหรือพระชายารอง เรียกว่า เช่อเฟย (侧妃)

 อธิบายคำศัพท์ 
"เฟย" (妃) เดิมหมายถึง "คู่สมรส" ซึ่งใช้เรียกพระชายาของพระบรมวงศานุวงศ์ชาย รวมถึง พระมเหสีของจักรพรรดิด้วย妃，原意为配偶，指诸王、世子，皇帝之妃。

"ผิน" (嫔) เดิมหมายถึง "การอภิเษกสมรสของพระราชธิดาในจักรพรรดิ" ต่อมาได้กลายเป็นฐานันดรศักดิ์สำหรับพระราชชายาของจักรพรรดิ嫔，原意为帝王女儿出嫁之意。

 ดูเพิ่มเติม 
พระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในราชวงศ์จีน
เฟย
กุ้ยเหริน
หวังเฟย

 แหล่งข้อมูล 
唐朝白居易所作《长恨歌》

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์จีน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สังคมจีน