จักรพรรดิอักบัรที่ 2

สุลต่านอักบัร ชาฮ์ที่ 2 เป็นพระเจ้ากรุงเดลีและจักรพรรดิองค์ที่ 17 แห่งจักรวรรดิโมกุล ครองราชย์ระหว่างปี 1806 ถึง 1837 ซึ่งเป็นช่วงปลายของจักรวรรดิโมกุลที่มีอำนาจถดถอยลงอย่างมาก ในขณะที่อำนาจที่แท้จริงอยู่ในมือของบริษัทอินเดียตะวันออกของบริเตน

อักบัร ชาฮ์ที่ 2 เป็นโอรสของจักรพรรดิชาฮ์ อาลัมที่ 2 และขึ้นครองราชย์หลังจากพระบิดาสวรรคต แม้จะทรงดำรงตำแหน่งพระเจ้าแผ่นดินอย่างเป็นทางการ แต่ไม่มีอำนาจปกครองโดยแท้จริง อีกทั้งยังทรงถูกควบคุมอย่างเข้มงวดโดยข้าราชการอังกฤษ เช่น ลอร์ดแฮสติงส์ ผู้ว่าการเบงกอลในขณะนั้น ซึ่งมีอำนาจมากกว่าจักรพรรดิอย่างสิ้นเชิงSpear, Percival. A History of India, Volume 2. Penguin Books, 1990.

อักบัร ชาฮ์ที่ 2 พยายามรักษาบทบาทของราชวงศ์โมกุลในเชิงวัฒนธรรมและศาสนา ทรงอุปถัมภ์ศิลปิน กวี และผู้นำศาสนา รวมถึงตั้งราชทูตเดินทางไปยังอังกฤษ เพื่อขอให้อังกฤษรับรองสถานะของพระองค์ในฐานะ "จักรพรรดิแห่งอินเดีย" อย่างเป็นทางการ แต่คำร้องนี้ไม่ได้รับการตอบสนองMetcalf, Barbara D., and Thomas R. Metcalf. A Concise History of Modern India. Cambridge University Press, 2012. ต่อมาในช่วงปลายรัชกาลของพระองค์ยังเป็นจุดเริ่มต้นของการลดบทบาทจักรพรรดิลงในระบบราชการของอังกฤษ เช่น การยกเลิกใช้พระนามจักรพรรดิในการออกเหรียญกษาปณ์ และจำกัดพิธีการต่าง ๆ ที่เคยแสดงถึงอำนาจของราชสำนักโมกุล

พระองค์สวรรคตในปี 1837 ณ กรุงเดลี และถูกสืบราชสมบัติโดยพระโอรส บาฮาดูร์ ชาห์ ซาฟาร์ ซึ่งภายหลังจะเป็นผู้นำเชิงสัญลักษณ์ในการกบฏอินเดียปี 1857Dalrymple, William. The Last Mughal: The Fall of a Dynasty, Delhi 1857. Bloomsbury Publishing, 2006.

อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดิโมกุล