โรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 3 บันดุง

โรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 3 บันดุง () หรือที่รู้จักกันในชื่อย่อว่า เอสเอ็มอาเอ็น ติกะ บันดุง (SMAN 3 Bandung) เป็นหนึ่งในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายโดยรัฐบาลอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ในจังหวัดชวาตะวันตก  ประเทศอินโดนีเซีย ระยะเวลาการศึกษาที่นี่ใช้เวลาทั้งหมด 3 ปี เช่นเดียวกับโรงเรียนมัธยมปลายทั่วไปในอินโดนีเซีย โดยโรงเรียนก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1953 เดิมมีชื่อว่า เอสเอ็มอา เบ (SMA B) (ค.ศ. 1952) และก่อนหน้านั้นคือ เอสเอ็มอา ซะตู เบ/เซ (SMA 1 B/C) (ค.ศ.1950)

ในปี ค.ศ. 2007 โรงเรียนได้นำหลักสูตร KTSP มาใช้ แทนที่หลักสูตรก่อนหน้า (KBK) และในปี ค.ศ 2013 เริ่มใช้หลักสูตร 2013 (Kurikulum 2013) ซึ่งเป็นหลักสูตรใหม่ของประเทศอินโดนีเซีย ต่อมาโรงเรียนได้ทดลองใช้ระบบหน่วยกิต (SKS) เพื่อรองรับความต้องการของนักเรียนในระดับที่สูงขึ้น

ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนตั้งอยู่บนถนนเบอะลิตุง หมายเลข 8 นครบันดุง จึงเคยถูกเรียกว่า "โรงเรียนเบอะลิตุงตะวันตก" โรงเรียนนี้ถือเป็นโรงเรียนมัธยมของรัฐแห่งแรกที่มีชื่อเสียงในบันดุง ก่อนจะมี โรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 8 บันดุง (SMAN 8 Bandung) และ โรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 5 บันดุง (SMAN 5 Bandung) ตามมาในลำดับถัดไป โดยนักเรียนจำนวนมากจากที่นี่สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำของอินโดนีเซียได้สำเร็จ

ประวัติอาคารเรียน

อาคารของโรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 3 บันดุง เป็นอาคารเก่าที่สร้างขึ้นในยุคอาณานิคมดัตช์ ออกแบบโดย ชาร์ลส์ โพรสเพอร์ วูลฟฟ์ ชครูเมกเกอร์ (Charles Prosper Wolff Schoemaker) โดยเดิมใช้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนฮาเบเอส (Hoogere Burgerschool te Bandoeng) เพื่อทำการเรียนการสอนต่อชาวดัตช์และชนชั้นสูงในอินโดนีเซียเวลานั้น อาคารตั้งอยู่บนพื้นที่ 14,240 ตารางเมตร มีพื้นที่อาคาร 8,220 ตารางเมตร หันหน้าไปทางทิศเหนือ (ถนนเบอะลิตุง) และใช้งานร่วมกันกับโรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 5 บันดุง โดยมีโถงกลางแบ่งเขตระหว่างสองโรงเรียน

การใช้งานในแต่ละยุคสมัย:

ยุคอาณานิคมดัตช์ (ค.ศ. 1916 – ค.ศ. 1942): อาคารเป็นโรงเรียนฮาเบเอส แห่งที่ 4 ต่อจากจาการ์ตา ซูราบายา และเซอมารัง 
ยุคญี่ปุ่นยึดครอง (ค.ศ. 1942 – ค.ศ. 1945): ใช้เป็นที่ทำการของเค็มเปไต
ยุคเปลี่ยนผ่าน (ค.ศ. 1947 – ค.ศ. 1950): ช่วงเช้าได้สอนโดยใช้ภาษาดัตช์สำหรับนักเรียนชาวดัตช์ ช่วงบ่ายสอนโดยใช้ภาษาอินโดนีเซียสำหรับนักเรียนชาวอินโดนีเซีย

ปี ค.ศ. 1950 เป็นต้นมา หลังได้รับเอกราชจากเนเธอร์แลนด์ ได้มีปรับเปลี่ยนตามระบบการศึกษาอินโดนีเซียหลังประกาศอิสรภาพ โดยโรงเรียนที่ใช้ภาษาอินโดนีเซียได้รับหมายเลขเรียงลำดับก่อน และมีการแยกโรงเรียนและเปลี่ยนชื่อหลายครั้งในช่วงปี ค.ศ. 1952 – ค.ศ. 1984 ซึ่งท้ายสุดพื้นที่อาคารได้กลายมาเป็นที่ตั้งของโรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 3 บันดุง และ โรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 5 บันดุง จนถึงปัจจุบัน

สิ่งอำนวยความสะดวก
โรงเรียนมีสิ่งอำนวยความสะดวกหลากหลายเพื่อรองรับกิจกรรมการเรียนการสอน เช่น:

ห้องเรียน
มัสยิด (มัสยิดมะสิอินะ โชลิฮีน)
ห้องละหมาดหญิง
ห้องสมุด
ห้องปฏิบัติการชีววิทยา ฟิสิกส์ เคมี คอมพิวเตอร์
เรือนเพาะชำ
สนามกีฬา (บาสเกตบอล วอลเลย์บอล ฟุตบอล กรีฑา)
โรงยิม
ห้องประชุมอเนกประสงค์
ห้องโสตทัศนศึกษา
สหกรณ์โรงเรียน
โรงอาหาร
ศาลา
สนามหญ้า
ดาดฟ้า

กิจกรรมนักเรียน
โรงเรียนมีชมรมและกิจกรรมเสริมหลักสูตรมากมาย ได้แก่:

ชมรมสิ่งแวดล้อม ALGA
ชมรมแบดมินตัน BC 3
ชมรมดนตรี Band 3
ชมรมวารสาร BM 3
ชมรมศาสนาอิสลามและคริสต์
ชมรมภาพถ่าย JEPRET!
ชมรมร้องเพลง KV3
ชมรมอังกะลุง KPA 3
ชมรมศิลปะซุนดา
ชมรมดนตรีคลาสสิก MK 3
ชมรมภาพยนตร์ MP3
ชมรมภาษาญี่ปุ่น NK 3
ชมรมธุรกิจ OMK 3
ชมรมกาชาดเยาวชน
ชมรมลูกเสือ
ชมรมศิลปะ SSR 3
ชมรมเชียร์ลีดเดอร์และเชิญธงชาติ SPARA 3
ชมรมซอฟต์บอล FOSTER
ชมรมภาษาอังกฤษ SEF 3
ชมรมโต้วาที SPeD 3
ชมรมสเกตน้ำแข็ง TIIS 3
ชมรมการละคร TST
ชมรมวิจัยและโอลิมปิก TRILOGI 3
ชมรมบาสเกตบอล UBBAS 3

 ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง 
ริดวัน กามิล นายกเทศมนตรีเมืองบันดุงคนที่ 36 (ค.ศ. 2013 – ค.ศ. 2018) และ ผู้ว่าการจังหวัดชวาตะวันตกคนที่ 14 (ค.ศ. 2018 – ค.ศ.2023)

 เครือข่าย 
หนึ่งในเครือข่ายของโรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 3 บันดุง คือ โรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 1 จิจาเลิงกา ในอำเภอบันดุง 

 ภาพถ่าย 

 แหล่งอ้างอิง 

หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดชวาตะวันตก
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2496