ชายแดนไทย–อินโดนีเซีย

ชายแดนไทย–อินโดนีเซีย เป็นเขตแดนทางทะเลร่วมกันทางตอนเหนือของช่องแคบมะละกาและทะเลอันดามันทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย และทางตะวันตกของแนวชายฝั่งตะวันตกของภาคใต้ของประเทศไทย เขตแดนทางทะเลทอดยาวระหว่างจุดบรรจบสามเขตแดนอินเดีย–อินโดนีเซีย–ไทยทางตอนเหนือ และจุดบรรจบสามเขตแดนอินโดนีเซีย–มาเลเซีย–ไทยทางตอนใต้

เขตแดนได้ถูกแบ่งด้วยความตกลง 4 ฉบับ โดยสองฉบับเกี่ยวข้องกับบุคคลที่สาม คือ อินเดียและมาเลเซีย เนื่องจากทั้งสองประเทศกำหนดจุดเชื่อมโยงร่วมกับประเทศเหล่านี้

 แนวพรมแดน 
แนวติดต่อของพรมแดนระหว่างไทยและอินโดนีเซียมีระยะทางประมาณ รวมความยาวประมาณ  ประกอบไปด้วย เขตแดนที่มีระยะทางถือเท่ากันในปี พ.ศ. 2514 คือ  และมีการกำหนดเข้าไปในพื้นที่ของทะเลอันดามันอีกประมาณ  โดยแต่ละประเทศถือตามไหล่ทวีปของประเทศตนเอง จึงมีระยะทางไม่เท่ากันเหมือนกันเส้นแรก
 ความตกลงฉบับแรกจากทั้งหมดสี่ฉบับคือ “ความตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยและรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซียเกี่ยวกับการกำหนดเขตแดนไหล่ทวีประหว่างสองประเทศในส่วนเหนือของช่องแคบมะละกาและในทะเลอันดามัน” ซึ่งลงนามเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ณ กรุงเทพมหานคร โดยกำหนดเขตแดนร่วมระหว่างสองประเทศเป็นเส้นตรงระหว่างจุดที่ 1 และจุดที่ 2 (ดูตารางด้านล่าง) ความตกลงดังกล่าวซึ่งมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ยังขยายเขตแดนร่วมจากจุดที่ 1 ไปจนถึงจุดสามฝ่ายร่วมอินโดนีเซีย–มาเลเซีย–ไทย ซึ่งได้จัดทำขึ้นก่อนหน้านี้ผ่านบันทึกความเข้าใจที่ลงนามเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2513
 จุดสามฝ่ายร่วม (ซึ่งแสดงเป็น CP ในตารางด้านล่าง) ได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างถูกต้องตามกฎหมายโดยทั้งสามประเทศใน 4 วันต่อมาคือในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2514 เมื่อพวกเขาลงนามใน "ความตกลงสามฝ่ายระหว่างรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย รัฐบาลแห่งมาเลเซีย และรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยเกี่ยวกับการกำหนดขอบเขตไหล่ทวีปในส่วนเหนือของช่องแคบมะละกา" ในกัวลาลัมเปอร์ ความตกลงนี้ซึ่งมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 โดยเป็นการตอกย้ำถึงขอบเขตร่วมกันว่าขยายออกไปเป็นเส้นตรงโดยวิ่งจากจุดร่วม 2 ผ่านจุด 1
 เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ในกรุงจาการ์ตา อินโดนีเซียและไทยได้ลงนามใน "ความตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซียและรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยเกี่ยวกับการกำหนดขอบเขตพื้นที่ใต้ท้องทะเลระหว่างสองประเทศในทะเลอันดามัน" ความตกลงนี้ขยายขอบเขตร่วมกันจากจุดที่ 2 ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นจุด A ในความตกลง ในทิศทางตะวันตกเฉียงเหนือไปจนถึงจุด L
 จุด L ตั้งอยู่ไม่ไกลจากจุดบรรจบสามประเทศร่วมของอินเดีย–อินโดนีเซีย–ไทย (จุด T ในตารางด้านล่าง) ซึ่งต่อมาได้ถูกกำหนดขึ้นใน "ความตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทย รัฐบาลแห่งสาธารณรัฐอินเดีย และรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซียเกี่ยวกับการกำหนดจุดร่วมสามประเทศและการกำหนดขอบเขตที่เกี่ยวข้องของทั้งสามประเทศในทะเลอันดามัน" ซึ่งลงนามเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2521 ในนิวเดลี ความตกลงสามประเทศซึ่งมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2522 และยังขยายเขตแดนอินโดนีเซีย–ไทยจากจุด L ไปจนถึงจุดสามประเทศที่จุด T 

 พิกัดขอบเขตและจุดเลี้ยวของชายแดน 

 จุดละติจูด (N) ลองจิจูด (E) หมายเหตุ จุดร่วมสามประเทศและขอบเขตที่เกี่ยวข้อง ภายใต้ความตกลงไตรภาคีอินเดีย–อินโดนีเซีย–ไทย พ.ศ. 2521จุดสามพรมแดนขอบเขตวิ่งเป็นเส้นตรงจากจุดสามพรมแดนไปยังจุด L ด้านล่าง ขอบเขตก้นทะเลและจุดเลี้ยว ภายใต้ความตกลงอินโดนีเซีย–ไทย พ.ศ. 2518LAจุดนี้เรียกอีกอย่างหนึ่งว่าจุดที่ 2 ตามความตกลงอินโดนีเซีย-ไทย พ.ศ. 2514 ขอบเขตไหล่ทวีปและจุดเลี้ยว ภายใต้ความตกลงอินโดนีเซีย–ไทย พ.ศ. 25142จุดนี้เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า จุด A ตามความตกลงอินโดนีเซีย-ไทย พ.ศ. 25181 ขอบเขตไหล่ทวีปและจุดเลี้ยว ภายใต้ความตกลงอินโดนีเซีย–มาเลเซีย–ไทย พ.ศ. 2514CP

 ดูเพิ่ม 
 ชายแดนอินโดนีเซีย–มาเลเซีย
 ชายแดนมาเลเซีย–ไทย

 อ้างอิง 


ไทย
อินโดนีเซีย