ซังกะ

ซังกะ () คือกลุ่มชนเร่ร่อนบนภูเขาและไม่มีหลักแหล่ง กลุ่มชนนี้เคยมีตัวตนและอาศัยอยู่ในประเทศญี่ปุ่น พวกเขาดำรงชีวิตเลื่อนลอย หาเก็บของป่าและล่าสัตว์เพื่อยังชีพ บางครั้งซังกะลงจากเขาเพื่อนำของป่าไปค้าขายกับชุมชนเมือง ไม่ปรากฏประวัติความเป็นมาของชาวซังกะอย่างชัดเจน คิตะ ซาดาคิจิ () เสนอว่าชาวซังกะคือลูกหลานของชาวนาหรือคนนอกรีตที่หนีสงครามกลางเมืองเข้าไปในเขตภูเขาเมื่อช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16

ยานางิตะ คูนิโอะ () เป็นบุคคลแรกทำการวิจัยชาวซังกะเมื่อช่วง ค.ศ. 1910  ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น ทากาโนะ ยาซาบูโร () ระบุว่าชาวซังกะมีลักษณะเป็นอาชญากร และมองว่าเป็นภัยคุกคามของประเทศชาติ ซึ่งกรณีนี้ยานางิตะอธิบายว่า การลักขโมยฉวยทรัพย์สินผู้อื่นของชาวซังกะ เกิดจาก "พวกเขามีมุมมองเกี่ยวกับทรัพย์สินที่แตกต่างไปจากคนทั่วไป"

 ระเบียงภาพ 

 อ้างอิง 

แหล่งข้อมูลอื่น


หมวดหมู่:สังคมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศญี่ปุ่น