หม่า หลง

หม่า หลง (;  ค.ศ. 251–290) ชื่อรอง เซี่ยวซิง () เป็นขุนนางและขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กและของราชวงศ์จิ้นตะวันตก มีชื่อเสียงจากการยุติกบฏทูฟ่า ชู่จีเหนิงในช่วงต้น ต.ศ. 280 ซึ่งหม่า หลงใช้กลยุทธ์นอกแบบแผนในการปราบกบฏ หลังสิ้นสุดยุคสามก๊ก หม่า หลงได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองของเมืองเสเป๋ง (西平郡 ซีผิงจฺวิ้น; อยู่บริเวณนครซีหนิง มณฑลชิงไห่ในปัจจุบัน) และดำรงตำแหน่งนี้เป็นเวลามากกว่าสิบปี หม่า หลงรักษาความสงบในมณฑลเลียงจิ๋วและเป็นที่นิยมในหมู่ชนเผ่าที่อาศัยบริเวณนั้น

 การรับราชการช่วงต้น 
หม่า หลงเป็นชาวอำเภอผิงลู่ (平陸縣 ผิงลู่เซี่ยน; อยู่ในอำเภอเหวินช่าง มณฑลชานตงในปัจจุบัน) ราชรัฐตังเป๋ง (東平國 ตงผิงกั๋ว) หม่า หลงได้รับการกล่าวขานว่าเป็นคนฉลาดและแข็งแรงตั้งแต่วัยเยาว์ ตัวหม่า หลงชอบที่จะปฏิบัติตนอย่างมีเกียรติและซื่อสัตย์สุจริต(馬隆，字孝興，東平平陸人。少而智勇，好立名節。) จิ้นชู เล่มที่ 57. หม่า หลงเริ่มรับราชการเป็นข้าราชการระดับล่างในมณฑลกุนจิ๋ว (兗州 เหยี่ยนโจว)

 กบฏทูฟ่า ชู่จีเหนิง

 การรับราชการช่วงปลาย 

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 หมายเหตุ 

อ้างอิง

 บรรณานุกรม 
 ฝาง เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
 ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.

หมวดหมู่:ขุนพลของวุยก๊ก
หมวดหมู่:ขุนพลในยุคราชวงศ์จิ้น