Niphidium crassifolium

Niphidium crassifolium (ชื่อสามัญ graceful fern) เป็นสายพันธุ์หนึ่งของเฟิร์นในวงศ์ Polypodiaceae พบในอเมริกากลางและอเมริกาใต้ โดยส่วนใหญ่เติบโตแบบพืชอิงอาศัย (epiphytic) บนพืชชนิดอื่น เช่น ที่ชั้นเรือนยอดของต้นไม้ แต่บางครั้งสามารถเติบโตบนโขดหินหรือบนพื้นดินได้ โดยเฉพาะในพื้นที่ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลมากขึ้น เฟิร์นชนิดนี้มีเหง้าซึ่งมีรากขนาดเล็กจำนวนมากที่ปกคลุมด้วยเกล็ดสีน้ำตาลแดงเข้ม เมื่อรวมกันจะเกิดเป็นกลุ่มรากลักษณะคล้ายตะกร้า ซึ่งเมื่อเติบโตบนต้นไม้จะช่วยกักเก็บเศษใบไม้และฝุ่นละออง ทำให้เกิดดินที่อุดมไปด้วยสารอาหารและสามารถเก็บกักน้ำได้ดี ใบมีลักษณะเรียบง่าย มีความยาว  และกว้าง  เมื่อแห้ง ใบจะถูกเคลือบด้วยแผ่นฟิล์มคล้ายขี้ผึ้ง อับสปอร์มีลักษณะกลมและมีขนาดใหญ่ โดยปรากฏในแถวเดี่ยวระหว่างเส้นใบบริเวณปลายใบ

 อนุกรมวิธาน 
N. crassifolium ถูกบรรยายครั้งแรกโดยคาร์ล ลินเนียส ใน ค.ศ. 1753 ในชื่อ Polypodium crassifolium ต่อมาใน ค.ศ. 1972 เดวิด บี. เลลลิงเจอร์ (David B. Lellinger) ได้ย้ายสายพันธุ์นี้ไปอยู่ในสกุล Niphidium การแยก N. crassifolium จาก N. albopunctatissimum อาจทำได้ยาก เนื่องจากมีลักษณะคล้ายกัน อย่างไรก็ตาม สายพันธุ์ N. albopunctatissimum จะมีใบที่แคบกว่า และมักเติบโตบนโขดหินหรือพื้นดิน รวมทั้งมีถิ่นที่อยู่อาศัยในพื้นที่ที่แตกต่างกัน

 การกระจายพันธุ์ 
Niphidium crassifolium พบได้ในพื้นที่อเมริกากลางและอเมริกาใต้ ตั้งแต่ประเทศเม็กซิโกทางตอนเหนือถึงประเทศเปรูทางตอนใต้ รวมถึงปานามา เอกวาดอร์ เปรู บราซิล เฟรนช์เกียนา กายอานา และหมู่เกาะอินดีสตะวันตก เฟิร์นชนิดนี้เติบโตในพื้นที่ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลไม่เกิน  และในสภาพความชื้นที่หลากหลาย

โทมัส โครอัต (Thomas Croat) ระบุว่าเฟิร์นชนิดนี้อาจเป็นเฟิร์นที่พบได้บ่อยที่สุดบนเกาะบาร์โรโคโลราโด ในปานามา Niphidium crassifolium เป็นที่รู้กันว่าสามารถเจริญเติบโตบนต้น Socratea exorrhiza โดยพบอยู่บนต้นไม้ชนิดนี้ประมาณ 12% บนเกาะบาร์โรโคโลราโด

นอกจากนี้ เฟิร์นยังสามารถเติบโตบนต้นไม้ชนิดอื่น ๆ ได้ เช่น Platypodium elegans, Ceiba pentandra, Tabebuia guayacan และ Anacardium excelsum

 ชีวเคมี 
เฟิร์นชนิดนี้ใช้กระบวนการเมแทบอลิซึมของกรดครัสซูเลียน (CAM) ซึ่งทำให้สามารถเก็บก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่เกิดจากกระบวนการการหายใจระดับเซลล์ในเวลากลางคืนไว้ แล้วปล่อยออกมาเพื่อใช้ในกระบวนการการสังเคราะห์แสงในวันถัดไป อย่างไรก็ตาม การใช้กระบวนการนี้ถือว่ามีสัดส่วนเล็กน้อยเมื่อเปรียบเทียบกับพืช CAM แท้ เช่น กระบองเพชร โดยเมื่อพืชอยู่ในสภาวะความเครียดจากความแห้งแล้ง การมีส่วนร่วมของ CAM ในกระบวนการการตรึงคาร์บอนจะเพิ่มขึ้นจาก 2.7% เป็น 10%

การผลิตแกมีโทไฟต์ (gametophyte) ของเฟิร์นชนิดนี้ไม่ได้ถูกควบคุมด้วยฮอร์โมนพืช แต่ขึ้นอยู่กับระดับของแสงที่ได้รับ

 การใช้งาน 
N. crassifolium สามารถปลูกได้ในดินที่ระบายน้ำได้ดีและได้รับแสงปานกลาง มีรายงานว่าเฟิร์นชนิดนี้สามารถทนต่ออุณหภูมิที่เย็นจัดถึง  ได้ติดต่อกันหลายวัน ในพื้นที่ทางตอนเหนือของเปรู ลำต้นสดของพืชชนิดนี้ถูกนำมาใช้ในการแพทย์แผนโบราณเพื่อรักษาการอักเสบของอวัยวะภายใน

 อ้างอิง 

 อ่านหนังสือเพิ่ม 



 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Photographs of Niphidium crassifolium from Saint Lucia 

หมวดหมู่:Polypodiaceae
หมวดหมู่:เฟิร์นในทวีปอเมริกา
หมวดหมู่:พืชในภูมิภาคอเมริกากลาง
หมวดหมู่:พืชในภูมิภาคตอนเหนือของอเมริกาใต้
หมวดหมู่:พืชในภูมิภาคตะวันตกของอเมริกาใต้
หมวดหมู่:เฟิร์นในบราซิล
หมวดหมู่:เฟิร์นในเอกวาดอร์
หมวดหมู่:เฟิร์นในเม็กซิโก
หมวดหมู่:พืชที่ถูกอธิบายในปี 1753
หมวดหมู่:กลุ่มสิ่งมีชีวิตที่ได้รับการตั้งชื่อโดยคาร์ล ลินเนียส