ชาวอาเจะฮ์

ชาวอาเจะฮ์ (, ) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองของอาเจะฮ์ทางตอนเหนือของเกาะสุมาตราในประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งมีประวัติศาสตร์การต่อต้านเจ้าอาณานิคมดัตช์มายาวนาน ประชากรชาวอาเจะฮ์ส่วนใหญ่เป็นมุสลิม ชื่ออื่น ๆ ของชาวอาเจะฮ์ เช่น ลัมมูรี (Lam Muri), ลัมบรี (Lambri), อักฮีร์ (Akhir), อาจิน (Achin), อัซจี (Asji), อัตเจ (A-tse หรือ Atse) ภาษาของชาวอาเจะฮ์เรียกว่าภาษาอาเจะฮ์ เป็นหนึ่งในภาษาอาเจะฮ์-จามของภาษามลายู-โปลีนีเซีย ในกลุ่มภาษาออสโตรนีเซีย

ในสมัยหนึ่ง ชาวอาเจะฮ์เคยเป็นศาสนิกชนฮินดู ซึ่งปรากฏในธรรมเนียมบางอย่างและคำภาษาสันสกฤตในภาษาอาเจะฮ์ การค้าขายกับโลกมุสลิมต่อมาได้นำไปสู่การกลายเป็นอิสลาม ประชากรเริ่มค่อย ๆ เปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลามมานานหลายศตวรรษ ประชากรชาวอาเจะฮ์มีการประมาณจำนวนอยู่ที่ระหว่าง 3.526 ล้านคน คน 4.2 ล้านคน

เดิมทีแล้วชาวอาะเจะฮ์ประกอบอาขีพเกษตรกรรม ช่างตีเหล็ก และช่างทอผ้า ธรรมเนียมอาเจะฮ์เดิมทีมีลักษณะอำนายฝ่ายมารดา ลักษณะสังคมเป็นแบบชุมชน อาศัยกันใน กัมปง ซึ่งรวมกันเป็นเขตที่เรียกว่า มูกิม. ยุคทองของวัฒนธรรมอาเจะฮ์อยู่ในศตวรรษที่ 16 พร้อมกับการเรืองอำนาจของรัฐสุลต่านอาเจะฮ์ซึ่งเติบโตถึงขีดสุดในศตวรรษที่ 17 โดยทั่วไปแล้ว ชาวอาเจะฮ์ถือว่าเป็นศาสนิกชนของศาสนาอิสลามโดยอนุรักษนิยมและอย่างเคร่งครัด และมักถือว่าเป็นกองกำลังผู้สู้รบต่อเจ้าอาณานิคมทั้งโปรตุเกสและดัตช์

อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:จังหวัดอาเจะฮ์