หัวเสา

ในงานสถาปัตยกรรม หัวเสา (; )  เป็นส่วนที่อยู่ด้านบนสุดของเสา (หรือ เสาเก็จ) ทำหน้าที่เป็นตัวกลางระหว่างเสากับน้ำหนักที่กดลงมาจากด้านบน โดยช่วยขยายพื้นที่รองรับของส่วนบนของเสาให้กว้างขึ้น หัวเสาซึ่งยื่นออกมาทั้งสองข้างขณะยกขึ้นเพื่อรองรับแป้นหัวเสา เชื่อมต่อกับแป้นหัวเสาซึ่งโดยปกติแล้วจะเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสและลำต้นเสาซึ่งโดยปกติแล้วจะกลม หัวเสาอาจเป็นรูปนูน เช่น ในเสาดอริก แบบเว้า เช่น ใน แบบระฆังคว่ำ ในเสาคอรินเทียน หรือมีลักษณะโค้งออก เช่น ในเสาไอออนิก หัวเสาเหล่านี้เป็นหัวเสาพื้นฐานของเสาแบบคลาสสิก 

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
หมวดหมู่:เสาและเอนทาเบลเชอร์