แรดสุมาตราเหนือ

แรดสุมาตราเหนือ (Dicerorhinus sumatrensis lasiotis) รู้จักกันในชื่อ แรดจิตตะกอง หรือ แรดขนดกเหนือ เป็นแรดสุมาตราสายพันธุ์ย่อยที่พบได้แพร่หลายที่สุด และยังเป็นสายพันธุ์ย่อยชนิดเดียวที่ทราบว่ามีถิ่นกำเนิดบนเอเชียแผ่นดินใหญ่

การพบเห็นแรดสุมาตราเหนือครั้งสุดท้ายที่ได้รับการยืนยันเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1960 เมื่อมีรายงานว่าแรดจำนวนเจ็ดตัวนำไปเลี้ยงในกรงของสวนสัตว์และคณะละครสัตว์ การพบเห็นแรดในอินเดียครั้งสุดท้ายที่ยังไม่ได้รับการยืนยันเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1967 ในรัฐอัสสัม โดยเฉพาะบริเวณพื้นที่ชายแดนใกล้รัฐอรุณาจัลประเทศ ใน ค.ศ. 1986 มีการพบเห็นแรดที่ไม่ได้รับการยืนยันในตามันเนอการา มาเลเซียตะวันตก แม้ว่าแรดชนิดนี้ถือว่าสูญพันธุ์ไปจากภูมิภาคนี้แล้ว การพบเห็นครั้งสุดท้ายที่ไม่ได้รับการยืนยันเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1993 ที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า Htamanthi ประเทศพม่า โดยคนในพื้นที่อ้างว่าเคยเห็นแรดสายพันธุ์ย่อยนี้

แม้มีการประกาศว่าสูญพันธุ์อย่างเป็นทางการหลายครั้งในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 แต่มีรายงานว่าประชากรขนาดเล็กอาจมีอยู่ในป่า เช่นในประเทศพม่าและคาบสมุทรมลายู กระนั้น สิ่งนี้ยังคงเป็นที่สงสัยมาก ณ ค.ศ. 2008 องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติจัดให้แรดสายพันธุ์ย่อยนี้เป็นสัตว์ที่ "ใกล้สูญพันธุ์ขั้นวิกฤต"

 อนุกรมวิธาน 
แรดสุมาตราสายพันธุ์ย่อยบนแผ่นดินใหญ่ได้รับชื่อสายพันธุ์ว่า Dicerorhinus sumatrensis lasiotis โดยคำว่า lasiotis มาจากภาษากรีกที่แปลว่า "ขนหูดก" เช่นเดียวกันกับแรดสุมาตราเหนือมีขนที่หูยาวอย่างน่าทึ่ง ด้วยเหตุผลนี้ สายพันธุ์ย่อยแรดสุมาตราเหนือยังมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า แรดสุมาตราขนหูดก หรือ แรดหูพู่

มีการถกเถียงกันว่าควรพิจารณาตัวอย่างชนิด Dicerorhinus sumatrensis lasiotis ถือเป็นชนิดย่อยที่แยกจากตัวอย่างชนิดที่ให้ชื่อว่า Dicerorhinus sumatrensis sumatrensis จากอินโดนีเซีย ซึ่งมีลักษณะคล้ายกันหรือไม่ อย่างไรก็ตาม ตัวอย่างชนิดนี้ยังคงเป็นสายพันธุ์ย่อย เนื่องจากแรดสุมาตราเหนือมีขนาดใหญ่กว่าอย่างเห็นได้ชัด โดยมีขนบริเวณหูยาวกว่าปกติ และมีนอยาวและใหญ่กว่า

 คำอธิบาย 
แรดสุมาตราเหนือเป็นสายพันธุ์ย่อยที่มีขนาดใหญ่ที่สุด โดยมีขนบนหูและนอที่ยาวกว่าแรดชนิดอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม แรดชนิดย่อยนี้อาจมีขนบนลำตัวน้อยกว่าแรดสุมาตราตะวันตก

 ถิ่นอาศัยและการกระจายพันธุ์ 
แรดสุมาตราเหนืออาศัยอยู่ในป่าดิบชื้น ที่ลุ่มน้ำขัง ป่าเมฆ ป่าดงดิบ และทุ่งหญ้า พวกมันยังอาศัยอยู่ในพื้นที่ภูเขา ใกล้แม่น้ำ หุบเขาสูงชันด้านบน และภูเขา

แรดสุมาตราเหนือเป็นแรดสุมาตราที่มีการกระจายพันธุ์มากที่สุด โดยมีอาณาเขตไกลถึงคาบสมุทรอินโดจีน อินเดียตะวันออก ประเทศภูฏานส่วนหิมาลัยตะวันออก และบังกลาเทศ ถึงเขตปกครองตนเองมองโกเลียในทางตอนเหนือของประเทศจีน แรดขนดกตอนเหนือได้รับการประกาศว่าสูญพันธุ์ในอินเดีย บังกลาเทศ จีน และประเทศอื่น ๆ ในคริสต์ทศวรรษ 1920 และประกาศสูญพันธุ์อีกครั้งในอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือเมื่อ ค.ศ. 1997 กระนั้น ยังมีผู้อ้างว่ามีแรดชนิดย่อยนี้เหลือยู่ที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า Tamanthi ของประเทศพม่า แม้ว่ามีการประกาศว่าสายพันธุ์นี้สูญพันธุ์ในประเทศพม่าในคริสต์ทศวรรษ 1980 ก็ยังมีรายงานการพบเห็นแรดสุมาตราหลายครั้งเมื่อเร็ว ๆ นี้ รายงานที่ยังไม่ได้รับการยืนยันบ่งชี้ว่าประชากรแรดสุมาตราเหนือจำนวนเล็กน้อยอาจยังคงมีชีวิตอยู่ในประเทศพม่า แต่เนื่องจากสถานการณ์ทางการเมืองในประเทศทำให้ไม่สามารถตรวจสอบการพบเห็นเหล่านี้ได้ ยังมีความเป็นไปได้ที่แรดขนดกเหนือยังคงอาศัยอยู่ในตามันเนอการาจากมาเลเซียตะวันตก แม้ว่าการอยู่รอดของประชากรคาบสมุทรมาเลเซียจะยังเป็นเรื่องที่น่าสงสัยอย่างยิ่ง

 ในที่คุมขัง 
แรดสุมาตราเหนือไม่สามารถอาศัยอยู่นอกระบบนิเวศของตนเอง และไม่สามารถสืบพันธุ์ได้ดีในที่เลี้ยง เช่นเดียวกับแรดสายพันธุ์ย่อยอีกสองชนิด โดยไม่มีตัวอย่างชนิดที่เกิดในสวนสัตว์เลยนับตั้งแต่แรดสุมาตราเหนือตัวเดียวที่เกิดได้สำเร็จในสวนสัตว์อาลิปูร์ของอินเดียใน ค.ศ. 1889 เมื่อ ค.ศ. 1872 ทางสวนสัตว์ลอนดอนได้เข้าครองแรดเพศผู้และเพศเมียที่จับได้ในจิตตะกองเมื่อ ค.ศ. 1868 เพศเมียที่มีชื่อว่า "Begum" มีชีวิตจนถึง ค.ศ. 1900 ทำสถิติเป็นแรดในกรงขังที่มีอายุขัยมากที่สุด Begum เป็นตัวอย่างชนิดตัวหนึ่งในแรดอย่างน้อย 7 ตัวของสายพันธุ์ D. s. lasiotis ที่สูญพันธุ์แล้ว นำเลี้ยงไว้ในสวนสัตว์และคณะโรงละครสัตว์

 การพรรณนาทางวัฒนธรรม 

แรดสุมาตราเหนือเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นสัตว์ที่ได้รับความเคารพและปรากฎในวรรณกรรมจีนมากที่สุด งานศิลปะและรูปปั้นแรดสองนอในจีนสมัยโบราณถึงสมัยใหม่ส่วนใหญ่เป็นภาพแทนของแรดสุมาตราเหนือ

นักธรรมชาตินิยมและนักล่าในยุคอาณานิคมรวบรวมนิทานพื้นบ้านเกี่ยวกับแรดสุมาตราจำนวนหนึ่งตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในประเทศพม่าที่เคยเป็นถิ่นอาศัยของแรดสุมาตราสายพันธุ์ย่อยทางเหนือ มีความเชื่อที่เคยแพร่หลายว่าแรดสุมาตรากินไฟ มีเรื่องเล่าที่เล่ากันว่าแรดกินไฟจะไล่ตามควันไฟจนถึงแหล่งกำเนิด โดยเฉพาะกองไฟ แล้วจึงโจมตีค่าย ชาวพม่ายังเชื่อกันว่าช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการล่าแรดคือเดือนกรกฎาคมของทุกปี ซึ่งเป็นเวลาที่แรดสุมาตราจะมารวมตัวกันใต้แสงจันทร์เต็มดวง

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:แรด
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตที่อาจจะสูญพันธุ์ไปแล้ว
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์