หลักการห้ามผลักดันกลับ

หลักการห้ามผลักดันกลับ () เป็นหลักการขั้นพื้นฐานในกฎหมายระหว่างประเทศที่ถูกบัญญัติไว้ในอนุสัญญาว่าด้วยสถานภาพผู้ลี้ภัย โดยห้ามประเทศใด ๆ เนรเทศ (ผลักดันกลับ) ใครก็ตามสู่ประเทศที่ "จะคุกคามชีวิตหรืออิสรภาพ" ของพวกเขา เนื่องด้วย "เชื้อชาติ ศาสนา สัญชาติ การเป็นสมาชิกของกลุ่มสังคมใดกลุ่มหนึ่ง หรือความคิดเห็นทางการเมือง" โดยข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียวคือ "อาจมีเหตุอันสมเหตุสมผล" ให้เกิด "อันตรายต่อความมั่นคงของรัฐ" หรือ "อันตรายต่อชุมชนของประเทศนั้น" ซึ่งหลักการนี้ แตกต่างกับการขอลี้ภัยทางการเมือง อันจะได้สิทธิเมื่อได้พิสูจน์ความกลัวจากการถูกข่มเหงทางการเมืองอย่างมีมูลแล้วUniversal Declaration of Human Rights, Article 14 หลักการนี้ยังห้ามการเนรเทศผู้คน รวมถึงผู้ลี้ภัย ไปยังพื้นที่สงครามและพื้นที่ภัยพิบัติอื่น ๆ อีกด้วย

หลักการห้ามผลักดันกลับมักถูกมองเป็นหนึ่งในกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศColeman, Nils. "Non-Refoulement Revised-Renewed Review of the Status of the Principle of Non-Refoulement as Customary International Law." Eur. J. Migration & L. 5 (2003): 23. ที่ซึ่งมีผลแม้รัฐนั้นจะมิได้ลงนามในอนุสัญญาปี ค.ศ. 1951 ว่าด้วยสถานภาพผู้ลี้ภัยและพิธีสารปี ค.ศ. 1967 หลักการดังกล่าวยังเป็นที่ถกเถียงว่าเป็น หลักกฎหมายบังคับเด็ดขาด (jus cogens) ซึ่งประเทศต้องประพฤติตามโดยห้ามเปลี่ยนแปลงจุดประสงค์หรือเปลี่ยนแปลงภายใต้สถานการณ์ใด (การยกเลิกบทกฎหมายเพียงบางส่วน, derogation) ในกฎหมายระหว่างประเทศหรือไม่Jean Allain, 2001, "The jus cogens Nature of non‐refoulement", International Journal of Refugee Law, Vol. 13, Issue 4, pp. 533-558.[Costello, Cathryn, and Michelle Foster. "Non-refoulement as custom and jus cogens? Putting the prohibition to the test." Netherlands Yearbook of International Law 2015: Jus Cogens: Quo Vadis? (2016): 273-327.] โดยการโต้เถียงใน "หลักกฎหมายบังคับเด็ดขาด" ถูกจุดประกายขึ้นมาอีกครั้งหลังเกิดวินาศกรรม 11 กันยายนที่ประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศอื่น ๆ ในยุโรป

อ้างอิง

หมวดหมู่:กฎหมายระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:สันนิบาตชาติ
หมวดหมู่:ผู้ลี้ภัย
หมวดหมู่:การไร้สัญชาติ