การวิบัติแบบต่อเนื่อง

การวิบัติแบบต่อเนื่อง (, ) คือ กระบวนการที่องค์ประกอบโครงสร้างหลักล้มเหลว ส่งผลให้องค์ประกอบโครงสร้างข้างเคียงล้มเหลวด้วย ซึ่งมีผลให้ความล้มเหลวของโครงสร้างขยายวงออกไป

การวิบัติแบบต่อเนื่องอาจเกิดขึ้นโดยบังเอิญ เช่น ความบกพร่องในการออกแบบ ไฟไหม้ การรับน้ำหนักเกินโดยไม่เจตนา ความล้มเหลวของวัสดุ หรือปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ (เช่น การกัดเซาะ ลมพายุ หรือแผ่นดินไหว) นอกจากนี้ยังอาจเกิดขึ้นโดยจงใจเช่นจากวิธีการรื้อถอน โดยเฉพาะการรื้อถอนอาคารด้วยการระเบิด หรืออาจเกิดจากการก่อการร้ายหรือสงคราม

 ตัวอย่างเหตุการณ์ 
 เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1902 หอระฆังซันมาร์โกสูง 98 เมตร (323 ฟุต) ในเมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ได้พังถล่มลงมา หลังจากผนังรับน้ำหนักด้านเหนือเริ่มแยกออกจากโครงสร้างหลัก สาเหตุของการแยกดังกล่าวเกิดจากโครงสร้างที่สึกหรอมานานกว่า 700 ปี ซึ่งรวมถึงเหตุไฟไหม้ แผ่นดินไหว และการกระจายแรง ซึ่งส่วนใหญ่เกิดจากการหดตัวของคานรับน้ำหนักที่ทำจากไม้ซึ่งเกิดการแห้ง จากระฆังที่แกว่งไปมา และจากการคืบ (creep) ของเสา ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ ยกเว้นแมวของผู้ดูแล หอคอยแห่งนี้ได้รับการออกแบบด้วยงานหินก่อ (stonemasonry)A study on St. Mark's Campanile can be found in Northwestern Universities civil engineering archive and a study about the effects of aging on ancient medieval bell towers was released by the University of Pisa in 2001.

 วันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966 อาคารแผนกสัตววิทยาของมหาวิทยาลัยอเบอร์ดีนสูง 7 ชั้นในเมืองอเบอร์ดีน ประเทศสกอตแลนด์ พังถล่มลงมาทั้งหมดในขณะที่กำลังก่อสร้าง การพังถล่มครั้งนี้เกิดจากการเชื่อมคานที่ไม่ดีโดยโครงสร้างอ่อนตัวลงจากความล้าของโลหะซึ่งเกิดจากแรงสั่นไหวในแนวข้างของโครงสร้าง (โดยหลักแล้วคือแรงลม) มีผู้เสียชีวิต 5 รายและบาดเจ็บอีก 3 ราย อาคารหลังนี้ออกแบบโดยการใช้โครงเหล็ก (steel-frame) และการพังทลายครั้งนี้ถือเป็นตัวอย่างแรกที่ทราบกันดีของการพังทลายลงทั้งหมดของอาคารโครงเหล็กAn  on the collapse with articles from The Scotsman is available.  An article on the collapse can also be found in The St. Petersburg Times as well as in the Hansard Archives University of Aberdeen (Collapse of Zoological Building) and Fatal Accident, Aberdeen University (Legal Aid)

 เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1968 อพาร์ตเมนต์โรนันพอยต์สูง 22 ชั้นในเขตเวสต์แฮม ลอนดอนโบโรออฟนิวัม ลอนดอน ประสบเหตุพังถล่มลงมาบริเวณมุมหนึ่งของอาคารเนื่องจากการระเบิดของแก๊สธรรมชาติ ซึ่งทำลายผนังรับน้ำหนัก มีผู้เสียชีวิต 4 ราย และบาดเจ็บอีก 17 ราย อาคารหลังดังกล่าวเป็นอาคารระบบแผ่นผนังขนาดใหญ่ (large-panel system)

 วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1973 อาคารสกายไลน์ทาวเวอร์สูง 26 ชั้นในแฟร์แฟกซ์เคาน์ตี รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ พังถล่มลงมาเนื่องจากค้ำยันที่ชั้นบนถูกรื้อออกเร็วเกินไปในระหว่างการก่อสร้าง มีผู้เสียชีวิต 14 รายและบาดเจ็บอีก 34 ราย อาคารหลังนี้ออกแบบโครงสร้างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก

 เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1985 อาคารสำนักงานพาณิชย์สูง 22 ชั้นAlthough certain articles claim the building was a 21-story building and others claim it to be a 22-story building , the ultimate height of the building was attained by looking up renter addresses for "1000 Wilshire Blvd 22nd Floor"  There are renter addresses listed up to the 22nd floor but not higher ที่วิลเชอร์บูเลอวาร์ด ลอสแอนเจลิส ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในชื่ออาคารเวดบุช1000 Wilshire Blvd. Los Angeles, CA 90017 was named the Wedbush Building in January 2002 ประสบเหตุโครงสร้างพังทลายบางส่วน ทีมงานก่อสร้างกำลังขนถ่ายคานเหล็กจากรถบรรทุกไปยังดาดฟ้าของชั้นที่ 5 ที่เพิ่งสร้างเสร็จใหม่โดยใช้ปั้นจั่น เมื่อคานหลุดออกจากปั้นจั่นและตกลงมาทับกองวัสดุด้านล่างซึ่งทำให้มีน้ำหนักกดถึงสองเท่าของความสามารถรับน้ำหนักสูงสุดที่ออกแบบไว้ของพื้น เหตุการณ์นี้ทำให้พื้นซึ่งรับน้ำหนักเกินวิบัติแบบต่อเนื่อง โดยส่วนพื้นและคานพังทลายลงมาทะลุชั้นที่อยู่ด้านล่างสี่ชั้น และสุดท้ายมาหยุดอยู่ที่โรงจอดรถ มีผู้เสียชีวิต 3 ราย อาคารหลังนี้ออกแบบด้วยโครงเหล็กThe location of the office building was at 1000 Wilshire Blvd. in Los Angeles  and consisted of a 5 floor collapse

 วันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1986 โรงแรมนิวเวิลด์ 6 ชั้นในย่านลิตเติลอินเดีย ประเทศสิงคโปร์ ถล่มลงมา เนื่องจากวิศวกรโครงสร้างลืมบวกน้ำหนักบรรทุกคงที่ของอาคาร (น้ำหนักของตัวอาคารเอง) ลงในการคำนวณเพื่อกำหนดความแข็งแรงที่จำเป็นของเสาค้ำยันอาคารเมื่อทำการสร้างโรงแรมในปี ค.ศ. 1971 มีผู้เสียชีวิต 33 ราย และบาดเจ็บอีก 17 ราย อาคารหลังนี้ออกแบบด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

 เมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1987 อาคารแลมเบียนซ์พลาซา สูง 16 ชั้นในเมืองบริดจ์พอร์ต รัฐคอนเนตทิคัต สหรัฐ ถล่มลงมาในระหว่างการก่อสร้าง เนื่องมาจากมีการค้ำยันที่ไม่เพียงพอหลายจุดทั่วบริเวณก่อสร้างThe L'Ambiance Plaza case can be found on Engineering.com  มีผู้เสียชีวิต 28 ราย อาคารหลังนี้ออกแบบโดยใช้ระบบพื้นยกประกอบ (lift-slab)

 วันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1989 หอคอยเมืองปาวีอา สูง 78 เมตร (255 ฟุต) ในเมืองปาวีอา ประเทศอิตาลี ได้พังทลายลงจากความเค้นที่กระจายตัวบนโครงสร้างอายุกว่า 800 ปี สาเหตุหลักเกิดจากการหดตัวของคานไม้รับน้ำหนักเนื่องจากการแห้ง การแกว่งของระฆัง และการคืบ (creep) ของตัวหอคอยA study on Pavia Civic Tower can be found in Northwestern Universities civil engineering archive and a study about the effects of aging on ancient medieval bell towers was released by the University of Pisa in 2001. มีผู้เสียชีวิต 4 รายและบาดเจ็บอีก 15 ราย หอคอยแห่งนี้ออกแบบด้วยงานหินก่อ (stonemasonry)

 เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 โรงงานผลิตตุ๊กตาและของเด็กเล่นเคเดอร์ สูง 4 ชั้นในจังหวัดนครปฐม ได้พังถล่มลงมาหลังจากเกิดเพลิงไหม้ที่ชั้น 1 และลุกลามไปทั่วทั้งบริเวณโรงงาน ขณะนั้นโรงงานกำลังผลิตเต็มกำลังและทางหนีไฟทั้งหมดถูกล็อกไว้ การวิบัติครั้งนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิต 188 รายและบาดเจ็บอีกกว่า 500 ราย อาคารหลังนี้ออกแบบด้วยโครงเหล็กA case study on the Kader Toy Factory fire is available.

 วันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1993From a brief history of the organs at St. Maria Magdalena upon the dedication of the new organ in 2015.  หอระฆังโบราณของโบสถ์ซังมารีอามัคดาเลนาในยุคกลางที่เมืองก็อค ประเทศเยอรมนี ได้พังทลายลง สาเหตุเกิดจากความเครียดที่กระจายตัวบนโครงสร้างมาเป็นเวลาหลายร้อยปี โดยส่วนใหญ่เกิดจากการหดตัวของคานไม้รับน้ำหนักที่เกิดจากการแห้ง ระฆังที่แกว่งไปมานานนับศตวรรษ การคืบ (creep) ของอาคาร และการผุกร่อนของงานก่ออิฐที่ไม่ได้รับการดูแลรักษา รวมถึงรอยแตกร้าวที่ขยายตัวเนื่องจากน้ำแข็งและช่องระหว่างก้อนหินที่ขยายตัวในช่วงฤดูหนาว ทำให้การแตกร้าวขยายตัวมากขึ้น เหตุนี้ไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บ หอคอยแห่งนี้ได้รับการออกแบบด้วยงานหินก่อ (stonemasonry)Reference to the church of St Maria Magdalena can be found in a study about the effects of aging on ancient medieval bell towers, which was released by the University of Pisa in 2001.

 เมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1995 อาคารรัฐบาลกลางอัลเฟรด พี. เมอร์ราห์ สูง 9 ชั้นในเมืองโอคลาโฮมาซิตี รัฐโอคลาโฮมา สหรัฐ ถล่มลงมาหลังจากการจุดชนวนระเบิดในรถบรรทุกด้านนอกอาคารด้านทิศเหนือ คลื่นบีบอัดของระเบิดทำให้ชั้นที่ 4 และ 5 เกิดแรงเฉือนขึ้นและฉีกออกจากเสา แล้วถล่มลงมาที่ชั้นที่ 3 ซึ่งชั้นที่ 3 เชื่อมต่อกับคานรับน้ำหนักหลัก และดึงคานเข้าด้านในเมื่อชั้นที่ 4 และ 5 ตกลงมาทับชั้นนั้น ส่งผลให้เสาแนวตั้งทั้งหมดที่อยู่บริเวณขอบด้านเหนือที่เชื่อมต่อกับคานรับน้ำหนักพังทลายลงเช่นกัน รวมถึงส่วนพื้นที่ต้องอาศัยเสาเหล่านั้นในการรับน้ำหนักแนวตั้ง เหตุระเบิดในโอคลาโฮมาซิตีเป็นตัวอย่างแรกที่ทราบกันดีของการวิบัติของอาคารโดยผู้ก่อการร้ายบนผืนแผ่นดินอเมริกาที่ทวีความรุนแรงขึ้น การโจมตีครั้งนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิต 168 รายและบาดเจ็บอีก 680 ราย อาคารหลังนี้ออกแบบด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กThe NIST has released a summary and a report on the bombing of the Alfred P. Murrah Federal Building and its collapse.

 วันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1995 เกิดเหตุห้างสรรพสินค้าซัมพุงสูง 5 ชั้นในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ถล่มลงมาอันเป็นผลจากการรื้อเสาค้ำยันหลายต้นที่ชั้นล่างออกเพื่อเปิดทางให้บันไดเลื่อน การขาดโครงสร้างรองรับดังกล่าวยังเลวร้ายลงไปอีกในอีกหลายปีต่อมาจากการติดตั้งเครื่องปรับอากาศที่มีน้ำหนักมากหลายเครื่องบนหลังคาเหนือบริเวณที่รื้อเสาค้ำยันออกไป ส่งผลให้เสาค้ำยันที่อยู่ใกล้กับเครื่องปรับอากาศมากที่สุดพังทลายลงและถ่ายน้ำหนักไปที่เสาข้างเคียง ส่งผลให้พังทลายลงอย่างสมบูรณ์ภายใน 24 ชั่วโมงหลังจากรอยแตกร้าวขนาดใหญ่ปรากฏรอบ ๆ เสาที่พังทลาย การวิบัติครั้งนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิต 501 รายและบาดเจ็บอีก 937 ราย อาคารหลังนี้ออกแบบด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

 เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 อาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ 1, 2 และ 7 ในนครนิวยอร์ก พังถล่มอันเป็นผลจากการโจมตีของกลุ่มก่อการร้ายและเหตุเพลิงไหม้ที่เกิดขึ้น หลังจากการสืบสวนเป็นเวลาสามปีโดยสถาบันมาตรฐานและเทคโนโลยีแห่งชาติ (National Institute of Standards and Technology, NIST) สรุปได้ว่าไฟไหม้ได้ทำให้โครงสร้างเหล็กอ่อนตัวลงจนกระทั่งส่วนพื้นยาวคล้ายสะพาน (โครงถัก) เริ่มหย่อนลงเรื่อย ๆ การหย่อนนี้ทำให้แรงดึงลงของโครงถักเปลี่ยนเป็นแรงดึงเข้าด้านใน แรงดึงเข้าด้านในที่เพิ่มมากขึ้นบนผนังในที่สุดทำให้เสาด้านนอกของอาคาร 2 และต่อมาเสาด้านในของอาคาร 1 งอและพับลง จึงทำให้การพังทลายเริ่มต้นขึ้นNIST has published a  final report on the causes of the World Trade Center collapse. มีผู้เสียชีวิตในอาคารทั้งหมด 2,752 ราย รวมถึงผู้โดยสารและลูกเรือ 157 รายที่อยู่บนเครื่องบินที่ถูกจี้ 2 ลำที่พุ่งชนอาคาร 1 และ 2 ทำให้เกิดเพลิงไหม้ในทั้งสองอาคาร โดยเศษซากทำให้เกิดเพลิงไหม้ในอาคาร 7 เมื่ออาคาร 1 และ 2 พังถล่ม อาคารทั้งสองหลังออกแบบด้วยโครงเหล็ก ความวิบัติแบบต่อเนื่องของระบบพื้น หรือที่เรียกว่า "ทฤษฎีแพนเค้ก" ถูกตัดออกจากการเป็นปัจจัยต้นเหตุที่ทำให้เกิดความล้มเหลวของโครงสร้าง แต่ทั้งนักวิทยาศาสตร์ของสำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลาง (FEMA) และ NIST พบว่าเป็นสาเหตุหลักของความวิบัติหลังจากเริ่มเกิดการพังถล่ม

 วันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 อาคารตอร์เรวินด์เซอร์ สูง 28 ชั้นในกรุงมาดริด ประเทศสเปน ประสบเหตุส่วนชั้นบนของอาคาร 11 ชั้นพังถล่มลงมา ตึกนี้มีแกนในเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กล้อมรอบด้วยโครงเหล็กตาข่ายแบบดั้งเดิม ส่วนระหว่างชั้น 16 และ 17 มีพื้นคอนกรีตเสริมเหล็กหนา 7 ฟุต ซึ่งออกแบบมาเพื่อทำหน้าที่เป็นผนังกั้นและรองรับโครงเหล็กของชั้นบน 11 ชั้น เกิดเหตุเพลิงไหม้สำนักงานที่ชั้น 21 และหลังจากผ่านไป 5 ชั่วโมง แกนในที่เป็นคอนกรีตก็ไม่สามารถรองรับโครงเหล็กด้านนอกที่โก่งงอได้อีกต่อไป ชั้นบน 11 ชั้นพังถล่มลงมาจนถึงระดับถนน โดยเศษซากส่วนที่เหลือของชั้นบนสามชั้นพังถล่มลงมาทับพื้นคอนกรีตเสริมเหล็ก ไม่มีผู้เสียชีวิต อาคารหลังนี้ออกแบบด้วยโครงสร้างวัสดุผสมเหล็ก (composite steel-frame) และคอนกรีตเสริมเหล็กAn engineering case study on the Windsor Tower Fire is available.

 เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2007 สะพานข้ามแม่น้ำมิสซิสซิปปี I-35W ในเมืองมินนิอาโปลิส รัฐมินนิโซตา พังถล่มลงมาในช่วงชั่วโมงเร่งด่วนช่วงบ่าย ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 13 ราย การพังทลายครั้งนี้เกิดจากแผ่นเสริมที่เชื่อมส่วนต่าง ๆ ของโครงถักส่วนโค้งหลักสองจุดเกิดการชำรุด การวิบัติของข้อต่อที่วิกฤตต่อการแตกหัก (fracture-critical joint) นี้ทำให้โครงสร้างทั้งหมดพังทลาย

 วันที่ 24 เมษายน 2013 อาคารสำนักงานพาณิชย์รานาพลาซา สูง 8 ชั้นในเมืองซาวาร์ ประเทศบังกลาเทศ ประสบเหตุโครงสร้างส่วนใหญ่พังถล่มลงมา อาคารแห่งนี้ได้รับการออกแบบมาในตอนแรกเพื่อรองรับร้านค้าและสำนักงานที่มีผู้คนสัญจรหมุนเวียนไม่มากนัก แต่ได้รับการดัดแปลงเป็นโรงงานที่มีอุปกรณ์ผลิตเสื้อผ้าขนาดใหญ่ที่ชั้นบน อุปกรณ์นี้ทำหน้าที่เหมือนเครื่องอัดกระแทกแบบเบา ๆ โดยทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือนต่อโครงอาคาร การใช้วัสดุในการก่อสร้างที่ไม่ได้มาตรฐาน รวมถึงน้ำหนักของคนงานและเครื่องจักร (ซึ่งรวมกันเกินขีดความสามารถในการรับน้ำหนักของพื้นตามการออกแบบเดิม) ส่งผลให้องค์ประกอบโครงสร้างหลักอ่อนแอลงและล้มเหลวในที่สุด การพังทลายครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นหนึ่งวันหลังจากที่รอยแตกร้าวเบื้องต้นเริ่มปรากฏให้เห็นทั่วทั้งอาคาร ซึ่งบ่งชี้ว่าองค์ประกอบโครงสร้างหลักล้มเหลวและกำลังส่งแรงกดไปยังองค์ประกอบโดยรอบ มีผู้เสียชีวิตในอาคารทั้งหมด 1,129 ราย และมีผู้ได้รับบาดเจ็บประมาณ 2,515 ราย เหตุการณ์นี้ถือเป็นอุบัติเหตุโรงงานเสื้อผ้าที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ รวมถึงเป็นความล้มเหลวของโครงสร้างโดยอุบัติเหตุที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์สมัยใหม่

 เมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2017 อาคารโพลอสคู ซึ่งเป็นอาคารสูงในกรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน เกิดเพลิงไหม้และถล่มลงมา โดยเพลิงไหม้เริ่มต้นที่ชั้นที่ 8 และเกิดการวิบัติแบบต่อเนื่องระหว่างปฏิบัติการกู้ภัย โดยมีเจ้าหน้าที่ดับเพลิงประมาณ 200 นายอยู่ในที่เกิดเหตุ มีรายงานว่าลักษณะการถล่มเป็นแบบแพนเค้กเนื่องจากเกิดขึ้นตรง ๆ จากบนลงล่าง คล้ายคลึงกับเหตุการณ์อาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ถล่ม เจ้าหน้าที่ดับเพลิง 16 นายและพลเรือน 10 รายเสียชีวิตจากเหตุเพลิงไหม้และการถล่มครั้งนี้

 วันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2021 อาคารชุดแชมเปลนทาวเวอร์เซาท์ สูง 12 ชั้น ในเมืองเซิร์ฟไซด์ รัฐฟลอริดา ประสบเหตุการวิบัติแบบต่อเนื่องส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 98 ราย สาเหตุยังอยู่ระหว่างการสอบสวน

 เมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2025 อาคารสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินแห่งใหม่ สูง 30 ชั้น ตั้งอยู่บริเวณถนนกำแพงเพชร 2 เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ซึ่งอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง ถล่มลงมาทั้งหมด จากเหตุแผ่นดินไหวในภาคซะไกง์ ประเทศพม่า มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 9 ราย และสูญหาย 78 ราย อาคารมีการวิบัติแบบต่อเนื่อง โดยมีข้อสันนิษฐานจุดที่พังทลายที่สำคัญ 3 จุดได้แก่ เสาชลูดชั้นล่างหักที่บริเวณกลางเสา, รอยต่อระหว่างพื้นไร้คานกับเสาชั้นบนเฉือนขาดในแนวดิ่ง และการวิบัติที่เกิดจากปล่องลิฟต์

 ศัพท์บัญญัติ 
เนื่องจากความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการวิบัติแบบต่อเนื่องนั้นไม่เป็นสัดส่วนกับสาเหตุแรกเริ่ม คำว่า "disproportionate collapse" (การวิบัติแบบไม่เป็นสัดส่วน) จึงมักใช้ในงานวิศวกรรมเพื่ออธิบายการพังทลายประเภทนี้

 การเปลี่ยนแปลงหลักเกณฑ์ตัวแบบ 
ตามคำแนะนำจากสถาบันมาตรฐานและเทคโนโลยีแห่งชาติ (NIST) ของกระทรวงพาณิชย์สหรัฐ ได้มีการอนุมัติชุดการเปลี่ยนแปลงหลักเกณฑ์อาคารที่รับรองโดย International Code Council (ICC) คำแนะนำดังกล่าวอิงตามผลการตรวจสอบของ NIST เป็นเวลา 3 ปีเกี่ยวกับการพังทลายของอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ (WTC) ในนครนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001

ข้อเสนอดังกล่าวได้กล่าวถึงด้านต่าง ๆ เช่น การเพิ่มความต้านทานต่อการพังทลายของอาคารจากไฟไหม้และเหตุการณ์อื่น ๆ การใช้วัสดุทนไฟแบบพ่น (เรียกกันทั่วไปว่า "การป้องกันไฟลาม (fireproofing)") ประสิทธิภาพและส่วนซ้ำสำรองของระบบป้องกันอัคคีภัย (เช่น เครื่องพ่นน้ำดับเพลิงอัตโนมัติ) การจัดเก็บ/ท่อน้ำมันเชื้อเพลิง ลิฟต์สำหรับใช้โดยเจ้าหน้าที่กู้ภัยและผู้อพยพ จำนวนและตำแหน่งของช่องบันได และเครื่องหมายทางออก

การเปลี่ยนแปลงหลักเกณฑ์ตัวแบบที่สอดคล้องกับคำแนะนำในการตรวจสอบของรายงานการสอบสวนภัยพิบัติของ NIST เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ ที่ International Building Code (IBC) กำหนดให้ใช้ในปัจจุบัน ได้แก่:

 เพิ่มความแข็งแรงของแรงยึดเหนี่ยวของคอนกรีตกับเหล็ก (bond strength) สำหรับการป้องกันอัคคีภัย (มากกว่าที่กำหนดไว้ก่อนหน้านี้เกือบสามเท่าสำหรับอาคารที่มีความสูง 25 ถึง 130 เมตร (75 ถึง 420 ฟุต) และสำหรับอาคารที่มีความสูงมากกว่า 130 เมตร (420 ฟุต) มากกว่าเจ็ดเท่า)

 ข้อกำหนดการติดตั้งภาคสนามสำหรับการป้องกันอัคคีภัยเพื่อให้มั่นใจว่า:
 การติดตั้งเป็นไปตามคำแนะนำของผู้ผลิต
 พื้นผิว (พื้นผิวที่ป้องกันไฟได้) สะอาดและปราศจากสภาวะใด ๆ เพื่อป้องกันการยึดติด
 การทดสอบดำเนินการเพื่อแสดงให้เห็นว่าการยึดติดที่จำเป็นยังคงอยู่สำหรับเหล็กที่ทาสีรองพื้น ทาสี หรือถูกห่อหุ้มพื้นผิว
 สภาพสำเร็จของวัสดุป้องกันไฟที่ติดตั้งแล้ว เมื่อแห้งหรือบ่มสมบูรณ์แล้ว จะไม่ปรากฏรอยแตกร้าว ช่องว่าง การแตก การหลุดร่อน การแยกชั้น หรือการเปิดเผยพื้นผิว

 การตรวจสอบภาคสนามพิเศษของวัสดุป้องกันอัคคีภัยเพื่อให้แน่ใจว่าความหนา ความหนาแน่น และความแข็งแรงของแรงยึดเหนี่ยว ที่ทำการติดตั้งวัสดุตรงตามข้อกำหนดที่กำหนด และให้ใช้สารยึดติดเมื่อความแข็งแรงของแรงยึดเหนี่ยวน้อยกว่าที่ต้องการเนื่องจากผลของพื้นผิวเหล็กที่ทาสีรองพื้น ทาสี หรือถูกห่อหุ้ม การตรวจสอบจะต้องดำเนินการหลังจากการติดตั้งในเบื้องต้นของระบบเครื่องกล ไฟฟ้า ประปา หัวกระจายน้ำดับเพลิง และฝ้าเพดาน

 เพิ่มระดับความทนไฟของส่วนโครงสร้างและส่วนประกอบในอาคารที่มีความสูง 130 เมตร (420 ฟุต) ขึ้นไปอีกหนึ่งชั่วโมง (การเปลี่ยนแปลงนี้ได้รับการอนุมัติในหลักเกณฑ์ฉบับก่อนหน้า)

 การนำแนวคิด "กรอบโครงสร้าง (structural frame)" มาใช้อย่างชัดแจ้งเพื่อให้ได้ระดับความทนไฟ โดยกำหนดให้ชิ้นส่วนทั้งหมดของกรอบโครงสร้างหลักต้องมีระดับความทนไฟที่สูงกว่าระดับซึ่งจำเป็นสำหรับเสา กรอบโครงสร้างหลักประกอบด้วยเสา ชิ้นส่วนโครงสร้างอื่น ๆ เช่น คาน โครงถัก และคานรับน้ำหนักพื้นที่ช่วงโค้งที่เชื่อมต่อกับเสาโดยตรง และชิ้นส่วนเสริมความแข็งแรงที่ออกแบบมาเพื่อรับน้ำหนักบรรทุก (gravity load)

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 




หมวดหมู่:วิศวกรรมความปลอดภัย
หมวดหมู่:วิศวกรรมโครงสร้าง