สังคมนิยมอัตลักษณ์จีน

สังคมนิยมอัตลักษณ์จีน (;   ) เป็นชุดทฤษฎีการเมืองและนโยบายของพรรคคอมมิวนิสต์จีนที่ผู้สนับสนุนมองว่าเป็นการปรับลัทธิมากซ์ให้เข้ากับสถานการณ์ของประเทศจีน

ศัพท์ดังกล่าวริเริ่มโดยเติ้ง เสี่ยวผิงเมื่อ ค.ศ. 1982 และมีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับโครงการโดยรวมของเติ้งในการนำองค์ประกอบของระบบเศรษฐกิจแบบตลาดเสรีมาใช้เป็นเครื่องมือส่งเสริมการเติบโตโดยใช้การลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศและเพื่อเพิ่มผลผลิต (โดยเฉพาะในชนบทที่ประชากรจีนร้อยละ 80 อาศัยอยู่) ขณะที่พรรคคอมมิวนิสต์จีนยังคงรักษาทั้งพันธะสัญญาอย่างเป็นทางการในการบรรลุเป้าหมายลัทธิคอมมิวนิสต์และการผูกขาดอำนาจทางการเมือง ในเรื่องเล่าอย่างเป็นทางการของพรรค สังคมนิยมอัตลักษณ์จีนคือลัทธิมากซ์ที่ปรับให้เข้ากับสภาพการณ์ของจีนและเป็นผลผลิตของสังคมนิยมวิทยาศาสตร์ ทฤษฎีดังกล่าวระบุว่าจีนอยู่ในขั้นต้นของสังคมนิยมเนื่องจากระดับความมั่งคั่งทางวัตถุค่อนข้างต่ำและจำเป็นต้องมุ่งเน้นการเติบโตทางเศรษฐกิจก่อนจะแสวงหาสังคมนิยมในรูปแบบที่เสมอภาคมากขึ้น ซึ่งในที่สุดจะนำไปสู่สังคมคอมมิวนิสต์ตามที่อธิบายไว้ในลัทธิมากซ์ออร์ทอดอกซ์

สังคมนิยมอัตลักษณ์จีนนั้นมีองค์ประกอบหลักคือแนวทาง ทฤษฎี ระบบ และวัฒนธรรม โดยแนวทางจะระบุถึงนโยบายที่ชี้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีน ทฤษฎีนี้ประกอบด้วยทฤษฎีของเติ้ง เสี่ยวผิง สามตัวแทน (เจียง เจ๋อหมิน) ทัศนะการพัฒนาวิทยาศาสตร์ (หู จิ่นเทา) และความคิดของสี จิ้นผิง ตามหลักคำสอนของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ความคิดของสี จิ้นผิงถือเป็นนโยบายของลัทธิมากซ์–เลนินที่เหมาะกับสภาพปัจจุบันของจีน ขณะที่ทฤษฎีของเติ้ง เสี่ยวผิงถือว่ามีความเหมาะสมในช่วงเวลาที่ถูกกำหนดขึ้น ระบบนี้เป็นเค้าโครงของระบบการเมืองของจีน

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:เติ้ง เสี่ยวผิง
หมวดหมู่:พรรคคอมมิวนิสต์จีน