สมเด็จพระอภิสิริสุคนธามหาสังฆราชาธิบดี (บัวร์ กรี)

สมเด็จพระอภิสิริสุคนธามหาสังฆราชาธิบดี (บัวร์ กรี) (เขมร:  សម្តេចព្រះអភិសិរីសុគន្ធា មហាសង្ឃរាជាធិបតី បួរ គ្រី) (11 มกราคม พ.ศ.2488 - ปัจจุบัน)  ทรงเป็นสมเด็จพระสังฆราช องค์ที่ 8 คณะธรรมยุติกนิกาย ในราชอาณาจักรกัมพูชา และทรงดำรงสมณศักดิ์อยู่ในปัจจุบัน

 ช่วงต้นพระชนม์ชีพ 
ประสูติในแขวงพระตะบอง และทรงอุปสมบทเป็นพระภิกษุในปี พ.ศ. 2506 ได้รับพระฉายานามทางธรรมในภาษาบาลีว่า จนฺทคิริโก ช่วงปฐมวัยในสมณเพศ ทรงอุทิศพระองค์ในการศึกษาพระไตรปิฎกภาษาบาลี ต่อมาได้ทรงดำรงตำแหน่งเลขานุการฝ่ายจิตวิญญาณแห่งแม่น้ำโขง และได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดแห่งหนึ่งบริเวณชายแดนไทย–กัมพูชา

 การลี้ภัยประเทศฝรั่งเศส 
ภายหลังการเรืองอำนาจของเขมรแดงในปี พ.ศ. 2518 ประเทศกัมพูชาตกอยู่ในห้วงแห่งความทุกข์ยากและความรุนแรง การดำรงอยู่ของคณะสงฆ์กัมพูชาจึงตกอยู่ในภาวะวิกฤติ พระองค์ทรงสามารถลี้ภัยมายังประเทศฝรั่งเศสได้ในปี พ.ศ. 2519 และในปีถัดมา พ.ศ. 2520 ได้ทรงสถาปนาสมาคมพุทธศาสนิกชนเขมร (Association Bouddhique Khmer) ขึ้น พร้อมด้วยหมู่พระภิกษุและคฤหัสถ์ชาวเขมรผู้ลี้ภัย ต่อมาพระพุทธศาสนิกชนได้ขยายตัวขึ้น จนนำไปสู่การก่อตั้งวัดเขมราราม (Vatt Khémararam) ณ เมืองเกรเตย์ (Créteil) ชานกรุงปารีส ในปี พ.ศ. 2523 และในปี พ.ศ. 2525 ทรงสถาปนามูลนิธิ “ความช่วยเหลือพุทธสากล” (Secours Bouddhique International) ซึ่งเป็นองค์การการกุศลอิสระจากวัด เพื่อช่วยเหลือผู้ลี้ภัยจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

 การได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระสังฆราช 
สมเด็จพระนโรดม สีหนุ ทรงสถาปนาขึ้นดำรงสมณศักดิ์ “สมเด็จพระองค์ครู” (เขมร: សម្តេចព្រះអង្គគ្រូ) ในปี พ.ศ. 2530 และภายหลังการลงนามในความตกลงสันติภาพกรุงปารีส เมื่อปี พ.ศ. 2534 พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ได้ทรงสถาปนาให้ทรงดำรงตำแหน่งประมุขคณะธรรมยุติกนิกายแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา พร้อมถวายพระสมณศักดิ์เป็นที่ “สมเด็จพระสุคนธาธิบดี” (เขมร: សម្តេចព្រះសុគន្ធាធិបតី)

 พระกรณียกิจด้านสังคมและศาสนา 
ภายหลังจาก พ.ศ. 2534 เสด็จกลับสู่ราชอาณาจักรกัมพูชาโดยเสมอ เพื่อทรงมีพระกรณียกิจในการฟื้นฟูและพัฒนาสถานศึกษาและวัดในคณะธรรมยุติกนิกาย ซึ่งปัจจุบันมีวัดธรรมยุติกว่า 150 แห่งทั่วประเทศ ในปี พ.ศ. 2538 ทรงสถาปนา สถาบันพุทธศาสนา พระสีหนุธรรมาธิราช (Preah Sihanouk Dhammadhiraj Buddhist Institute) โดยมีพระราชประสงค์เพื่อให้การศึกษาและอบรมวิชาชีพแก่เยาวชนยากไร้ของกัมพูชา ฟื้นฟูพระธรรมวินัย และปลูกฝังวัฒนธรรมประเพณีเขมรแก่เยาวชนกัมพูชา ยังทรงมีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมบทบาทของพระสงฆ์ในการเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับโรคเอดส์ ทรงเข้าร่วมอภิปรายในเวทีนานาชาติด้านสาธารณสุข และส่งเสริมให้วัดเป็นศูนย์กลางในการให้ความรู้แก่ประชาชน นอกจากนี้ ยังทรงมีพระกรณียกิจในการรณรงค์ป้องกันการติดยาเสพติดและบุหรี่ในประเทศกัมพูชาอีกด้วย

 เฉลิมพระนาม 
ใน พ.ศ. 2550 ฐานะที่ทรงดำรงตำแหน่งเป็นสมเด็จพระสังฆราชแห่งคณะธรรมยุติกนิกาย พระสมณศักดิ์อย่างเป็นทางการของพระองค์คือ: สมเด็จพระอภิสิริสุคนธามหาสังฆราชาธิบดี (บาลี: Abhisirī Sugandhā Mahāsangharājādhipati) (เขมร: សម្តេចព្រះអភិសិរីសុគន្ធា មហាសង្ឃរាជាធិបតី) ซึ่งมีความหมายว่า “ผู้ทรงไว้ซึ่งบุญญาธิการอันสูงส่งและศีลาจารวัตรอันบริสุทธิ์ เป็นสังฆราชาธิบดีผู้เป็นใหญ่” ในการติดต่อเป็นลายพระหัตถ์กับสมเด็จพระนโรดม สีหนุ พระองค์ทรงใช้นามย่อในคำลงท้ายว่า: สมเด็จพระสังฆราช (เขมร: សម្តេចព្រះសង្ឃរាជ)

 สมณศักดิ์ 

 พ.ศ. 2530  เป็น สมเด็จพระองค์ครู
 พ.ศ. 2534 เป็น สมเด็จพระสุคนธาธิบดี สมเด็จพระสังฆราชฝ่ายธรรมยุติกนิกาย
 พ.ศ. 2550 เป็น สมเด็จพระอภิสิริสุคนธามหาสังฆราชาธิบดี กิตติอุทเทศบัณฑิต สมเด็จพระสังฆราชฝ่ายธรรมยุติกนิกาย

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:สมเด็จพระสังฆราชกัมพูชา
หมวดหมู่:ภิกษุในนิกายเถรวาท