การมองเห็นพร่ามัว

การมองเห็นพร่ามัว เป็นอาการทางตาที่ทำให้การมองเห็นไม่ชัดเจน และยากที่จะเห็นรายละเอียดเล็ก ๆ ได้อย่างชัดเจน

อาการการมองเห็นพร่ามัวชั่วคราวอาจเกิดจากตาแห้ง การติดเชื้อทางตา ภาวะพิษสุราเรื้อรัง ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ หรือความดันโลหิตต่ำ อาการเหล่านี้อาจเชื่อมโยงกับโรคหรือภาวะทางสุขภาพอื่น ๆ เช่น ข้อผิดพลาดในการหักเหแสง ได้แก่ สายตาสั้น สายตายาวขั้นสูง สายตาเอียง สายตาขี้เกียจ สายตายาวตามวัย สายตาสั้นหลอก เบาหวาน ต้อกระจก โรคโลหิตจางจากการขาดวิตามินบี 12 การขาดวิตามินบี12 การขาดไทอามีน ต้อหิน จอประสาทตาเสื่อม ภาวะวิตามินเอเกิน ไมเกรน โรคโชเกรน ฝ้าในตา จอตาเสื่อม และอาจเป็นสัญญาณของโรคหลอดเลือดสมองหรือเนื้องอกในสมองได้Khurana, A. K. (2003). Comprehensive Ophthalmology. New Age International Publishers.American Academy of Ophthalmology. (2023). Vision Symptoms: Blurred Vision. Retrieved from www.aao.orgKhurana, A. K. (2008). Theory and Practice of Optics and Refraction. Elsevier.

 สาเหตุ 
มีสาเหตุหลายประการที่ทำให้เกิดอาการมองเห็นพร่ามัว ดังนี้:

 ข้อผิดพลาดในการหักเหแสง: ข้อผิดพลาดที่ไม่ได้รับการแก้ไข เช่น สายตาสั้น สายตายาวขั้นสูง และสายตาเอียง ทำให้มองเห็นระยะไกลไม่ชัด ซึ่งเป็นหนึ่งในสาเหตุหลักของภาวะสายตาพิการทั่วโลก อาการเบลอที่เกิดจากข้อผิดพลาดเหล่านี้สามารถแก้ไขได้ด้วยเลนส์สายตา หรือการผ่าตัดแก้ไขสายตา

 สายตายาวตามวัย: เกิดจากความสามารถในการเพ่งสายตาลดลงตามอายุ เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้ผู้สูงอายุมีปัญหาการมองเห็นระยะใกล้

 สายตาสั้นหลอก: เกิดจากปัญหาการเพ่ง เช่น การเพ่งเกินหรือตะคริวของกล้ามเนื้อเพ่ง ส่งผลให้มองระยะไกลไม่ชัด

 การมึนเมาจากแอลกอฮอล์ อาจทำให้มองเห็นไม่ชัด

 ยาที่มีฤทธิ์ทำให้กล้ามเนื้อเพ่งตายตัว เช่น อโทรปิน หรือยาanticholinergics อื่น ๆ  ทำให้มองเห็นไม่ชัดเนื่องจากการกล้ามเนื้อเพ่งตาเป็นอัมพาต

 ต้อกระจก: ความขุ่นมัวที่เกิดขึ้นที่เลนส์ตา ทำให้มองเห็นไม่ชัด เห็นแสงเป็นวงรัศมี และไวต่อแสงจ้า

 ต้อหิน: การเพิ่มขึ้นของความดันลูกตา ทำให้เกิดความเสียหายต่อเส้นประสาทตา และอาจนำไปสู่การสูญเสียการมองเห็นหากไม่ได้รับการรักษา

 เบาหวาน: น้ำตาลในเลือดที่ควบคุมได้ไม่ดีอาจทำให้เลนส์ตาบวมชั่วคราว ส่งผลให้มองเห็นอาการมองเห็นพร่ามัว

 โรคประสาทตา : หากไม่ได้รับการรักษา อาจทำให้เกิดความเสียหายต่อจอตา และสูญเสียการมองเห็นได้

 โรคจอตาเสื่อม: ส่งผลต่อการมองเห็นส่วนกลาง ทำให้เกิดอาการเบลอ โดยเฉพาะเวลาอ่านหนังสือ
สาเหตุอื่น ๆ ของอาการมองเห็นอาการมองเห็นพร่ามัว

 การติดเชื้อในตา หรือการอักเสบ เช่น เยื่อบุตาอักเสบ หรือม่านตาอักเสบ

 ซินโดรมโจเกรน: โรคเรื้อรังที่ระบบภูมิคุ้มกันทำลายต่อมผลิตความชุ่มชื้น เช่น ต่อมน้ำตา ส่งผลให้ตาแห้งและมองเห็นไม่ชัด

 ฟลอเตอร์: วัตถุเล็ก ๆ ที่ลอยอยู่ในดวงตา มักไม่เป็นอันตราย แต่บางครั้งอาจเป็นสัญญาณของจอตาลอก

 การอักเสบของเส้นประสาทตา (Optic neuritis): พบในโรคmultiple sclerosis อาจทำให้เกิดการมองเห็นไม่ชัด และเจ็บเมื่อกรอกลูกตา

 หลอดเลือดสมองตีบตันชั่วคราว หรือหลอดเลือดสมอง: ส่งผลต่อการมองเห็นส่วนปลาย

 มะเร็งสมอง: อาจส่งผลต่อการประมวลผลของการมองเห็น

 ภาวะพิษคาร์บอนมอนอกไซด์: การได้รับก๊าซพิษนี้ทำให้การไหลเวียนของออกซิเจนลดลง ซึ่งมีผลต่อการมองเห็น

 ไมเกรน: อาการไมเกรนอาจเริ่มต้นด้วยอาการเห็นแสงกระพริบ คลื่นแสง หรือแสงซิกแซก

 อาการและการสังเกตที่เกี่ยวข้อง 

 ภาวะกระพริบตาไม่เพียงพอ ทำให้ความชื้นในฟิล์มน้ำตาไม่สม่ำเสมอ

 ภาวะเลือดออกในลูกตา

 อักเสบของหลอดเลือดขมับ

 การวินิจฉัย 
ควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านจักษุวิทยา หากมีอาการเบลอเฉียบพลันหรือเกิดร่วมกับอาการอื่น เช่น ปวดตา มองไม่เห็นสี หรือเห็นเงาผิดปกติ เพื่อป้องกันภาวะแทรกซ้อน เช่น จอตาลอก หรือต้อหินขั้นรุนแรง

 อ้างอิง 

 ดูเพิ่ม 

 การสูญเสียการมองเห็นจากการทำงาน

หมวดหมู่:ความผิดปกติของกล้ามเนื้อตา การเคลื่อนไหวของตา การปรับโฟกัสและการหักเหของแสง