หมาป่าฮกไกโด

หมาป่าฮอกไกโด (; Canis lupus hattai) มีอีกชื่อว่า หมาป่าเอโซะ () และในรัสเซียภายใต้ชื่อ หมาป่าซาฮาลินHeptner, V. G. & Naumov, N., P. (1998) Mammals of the Soviet Union Vol.II Part 1a, SIRENIA AND CARNIVORA (Sea cows; Wolves and Bears), Science Publishers, Inc., USA, pp. 193,  เป็นหมาป่าเทาชนิดย่อยที่สูญพันธุ์แล้ว ซึ่งเคยอาศัยอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือริมชายฝั่ง ญาติใหล้ชิดสุดคือหมาป่าในอเมริกาเหนือมากกว่าเอเชีย พวกมันถูกกำจัดในฮอกไกโดในช่วงสมัยการฟื้นฟูเมจิ เมื่อการปฏิรูปเกษตรกรรมแบบอเมริกันได้นำการใช้เหยื่อที่ผสมสตริกนินเพื่อฆ่าสัตว์นักล่าในปศุสัตว์มาใช้ Stable URL: https://www.jstor.org/stable/1178791 นักอนุกรมวิธานวิทยาบางคนเชื่อว่าพวกมันยังคงอยู่รอดจนถึง ค.ศ. 1945 บนเกาะซาฮาลิน ถือเป็นหมาป่าหนึ่งในสองชนิดย่อยที่เคยพบในหมู่เกาะญี่ปุ่น ส่วนอีกชนิดคือหมาป่าญี่ปุ่น (C. l. hodophilax)

ขอบเขต
เอโซะเป็นศัพท์ภาษาญี่ปุ่นที่หมายถึง "ชาวต่างชาติ" และสื่อถึงดินแดนในอดีตของชาวไอนุทางเหนือของฮนชูที่ชาวญี่ปุ่นเรียกว่า เอโซะ-ชิEditors: David N. Livingstone and Charles W. J. Withers (1999) "Geography and Enlightenment", University of Chicago Press, page 206  ชาวไอนุพบได้ในฮอกไกโด ซาฮาลิน หมู่เกาะคูริลDavid Howell. "The Meiji State and the Logic of Ainu 'Protection'", In New Directions in the Study of Meiji Japan, edited by Helen Hardacre, 1997. p. 614. และไปทางเหนือถึงคาบสมุทรคัมชัตคาShibatani, Masayoshi (1990). The languages of Japan. Cambridge University Press via Google Books. p. 3.

ขอบเขตของหมาป่าเอโซะอยู่ที่ฮอกไกโดและหมู่เกาะซาฮาลิน,Nowak, R.M. 1995. Another look at wolf taxonomy. pp. 375-397 in L.H. Carbyn, S.H. Fritts, D.R. Seip, editors. Ecology and Conservation of Wolves in a Changing World. Canadian Circumpolar Institute, Edmonton, Canada. (Refer to page 396) เกาะอีตูรุปและคูนาชีร์ทางตะวันออกของฮอกไกโดในหมู่เกาะคูริล และคาบสมุทรคัมชัตคา พวกมันสูญพันธุ์จากเกาะฮอกไกโดใน ค.ศ. 1889 มีรายงานถึงประชากรที่เหลือรอดในเกาะซาฮาลินและอาจถึงหมู่เกาะคูริลใน ค.ศ. 1945;Harper, F. (1945): Extinct and vanishing animals of the Old World. American Committee for International Wildlife Protection, Special Publication No. 12, New York. cited from Ellerman, J.R. and Morrison-Scott, T.C.S. (1951): Checklist of Palaearctic and Indian Mammals 1758 to 1946. British Museum (Nat. Hist.), London, p 810 Mech, L David (1970) "The wolf: the Ecology and Behavior of an Endangered Species", published for the American Museum of Natural History by the Natural History Press, pages 352-3 อย่างไรก็ตาม ตามคำบอกเล่าของวลาดิมีร์ เฮปต์เนร์ นักสัตววิทยาชาวโซเวียต ระบุว่าไม่เคยพบเห็นพวกมันในซาฮาลินเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เนื่องจากมีตัวอย่างชนิดหมาป่าป่าไซบีเรียจรจัดข้ามเข้าสู่เกาะผ่านช่องแคบเนเวลสคอยเป็นบางครั้ง แม้ว่าจะไม่ได้ตั้งรกรากถาวรก็ตาม ข้อมูลเกี่ยวกับการปรากฏตัวของสัตว์ชนิดนี้บนหมู่เกาะคูริลมักขัดแย้งกันหรือผิดพลาด มีบันทึกไม่แน่นอนว่าสัตว์ชนิดนี้อาศัยอยู่ในเกาะคูนาชีร์ เกาะอีตูรุป และเกาะปารามูชีร์ ในขณะที่หมาป่าที่รายงานในเกาะชุมชูภายหลังถูกมองว่าเป็นสุนัขจรจัด การสำรวจที่ดำเนินการในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 ไม่พบหมาป่าบนหมู่เกาะคูริลเลยแม้แต่ตัวเดียว แต่พบสุนัขจรจัดจำนวนมากHeptner, V. G. & Naumov, N., P. (1998) Mammals of the Soviet Union Vol.II Part 1a, SIRENIA AND CARNIVORA (Sea cows; Wolves and Bears), Science Publishers, Inc., USA, pp. 177, 

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:หมาป่าชนิดย่อยที่สูญพันธุ์
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่สูญพันธุ์ในเอเชีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่สูญพันธุ์ในประเทศญี่ปุ่น
สูญพันธุ์
หมวดหมู่:สภาพแวดล้อมในฮอกไกโด
หมวดหมู่:สัตวชาติในซาฮาลิน
หมวดหมู่:สัตวชาติในตะวันออกไกลของรัสเซีย
หมวดหมู่:สัตวชาติในหมู่เกาะคูริล