โทรทัศน์ในประเทศเกาหลีเหนือ

โทรทัศน์ในประเทศเกาหลีเหนือ อยู่ภายใต้การควบคุมของคณะกรรมการแพร่ภาพกระจายเสียงกลางเกาหลีและถูกควบคุมโดยกรมโฆษณาชวนเชื่อและการปลุกระดมของพรรคแรงงานเกาหลี การศึกษาใน ค.ศ. 2017 พบว่าร้อยละ 98 ของครัวเรือนมีโทรทัศน์ 

ณ ค.ศ. 2020 มีการออกอากาศทางอากาศทั้งในรูปแบบแอนะล็อกและดิจิทัลที่เพิ่งเปิดตัว

 ข้อมูลทางเทคโนโลยี 
โทรทัศน์ในเกาหลีเหนือใช้ระบบส่งสัญญาณแอนะล็อก PAL 576i ระบบ D และ K และอัตราส่วนภาพ 4:3 ก่อนค.ศ. 1993 เกาหลีเหนือใช้ระบบโทรทัศน์ SECAM ซึ่งก็ใช้ 576i ที่อัตราส่วนภาพ 4:3 เช่นกัน สถานีโทรทัศน์หลักสี่ช่อง ได้แก่ สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศเกาหลี, มันซูแด, สถานีโทรทัศน์กีฬา และรยงนัมซันแพร่สัญญาณทางอากาศและทางระบบเคเบิลทีวีในเปียงยางดูบทความพิเศษเพิ่ม เขียนโดย เอ. ไอ.ชิน ช่องเหล่านี้ยังมีให้ใช้งานในแอปพิเศษที่พบในแท็บเล็ตซัมจีย็อนที่รัฐบาลออกให้ รวมถึงบนบริการไอพีทีวีมันบังด้วย

เกาหลีเหนือใช้ระบบ DVB-T2 สำหรับโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล เริ่มทดลองใช้ใน ค.ศ. 2012 ณ ค.ศ. 2020 มีรุ่นกล่องรับสัญญาณ (set-top box) หลายรุ่นที่วางจำหน่าย ทำให้สามารถรับชมช่องรายการที่ออกอากาศได้สี่ช่อง

โทรทัศน์ที่จำหน่ายในเกาหลีเหนือสามารถทำงานได้เฉพาะกับระบบ PAL และ DVB-T2 เท่านั้น การจำกัดดังกล่าวมีจุดประสงค์เพื่อป้องกันไม่ให้ประชาชนรับชมรายการโทรทัศน์จากเกาหลีใต้ (ซึ่งใช้ระบบ NTSC ระบบ M แอนะล็อก และ ATSC ดิจิทัล) หรือจากจีน (ซึ่งใช้ระบบ DTMB ดิจิทัล) อย่างไรก็ตาม สามารถรับชมรายการโทรทัศน์จากรัสเซียได้ เนื่องจากรัสเซียก็ใช้ระบบ DVB-T2 เช่นกัน โทรทัศน์นำเข้าที่สามารถทำงานได้ทั้งระบบ PAL และ NTSC (เช่น โทรทัศน์จากญี่ปุ่น) จะถูกรัฐบาลปิดใช้งานระบบ NTSC เมื่อนำเข้าเพื่อป้องกันการรับชมรายการจากเกาหลีใต้

ช่องโทรทัศน์
ณ วันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2016 มีช่องโทรทัศน์ในเกาหลีเหนือทั้งหมดสี่ช่อง ทุกช่องเป็นของรัฐและโดยปกติจะออกอากาศตั้งแต่ช่วงกลางวันจนถึงช่วงเวลาไพรม์ไทม์

 โทรทัศน์กลางเกาหลี 

เป็นสถานีโทรทัศน์ที่เก่าแก่ที่สุดและเป็นสถานีหลักในเกาหลีเหนือ เริ่มออกอากาศเป็นประจำเมื่อ ค.ศ. 1963 ณ ค.ศ. 2017 เป็นสถานีโทรทัศน์เกาหลีเหนือเพียงแห่งเดียวที่ออกอากาศสู่โลกภายนอกผ่านโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมและไอพีทีวีนอกเหนือจากการออกอากาศภายในประเทศ บนดาวเทียม KCTV สามารถรับชมได้ทั้งในรูปแบบความละเอียดมาตรฐาน (SD) และความละเอียดสูงเต็มรูปแบบ (Full HD)KCTV เริ่มออกอากาศผ่านดาวเทียมด้วยความละเอียดสูง — นอร์ทโคเรียเทค ตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2017 เริ่มทดลองออกอากาศในรูปแบบ 16:9 SDTV

 โทรทัศน์มันซูแด 


มันซูแดออกอากาศรายการเพื่อการศึกษาและมีโฆษณาเป็นครั้งคราวในช่วงสุดสัปดาห์ ไปยังกรุงเปียงยาง เปิดทำการเมื่อ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1973 ออกอากาศสามชั่วโมง (19:00–22:00 น.) ในวันเสาร์ และเก้าชั่วโมง (10:00–13:00 น., 16:00–22:00 น.) ในวันอาทิตย์

 โทรทัศน์รยงนัมซัน 
โทรทัศน์รยงนัมซัน () เป็นช่องโทรทัศน์เพื่อการศึกษาที่จัดทำโดยฝ่ายโทรทัศน์นักศึกษามหาวิทยาลัยของสถานีวิทยุและโทรทัศน์เกาหลีรายงานวิดีโอของเอพีเกี่ยวกับการเปิดตัวโทรทัศน์รยงนัมซัน ผู้อำนวยการโดยพฤตินัยของช่องนี้คือยัง ชุน-ว็อนthumb|ตราของโทรทัศน์รยงนัมซัน

เริ่มออกอากาศเมื่อ 1 เมษายน ค.ศ. 1971 โดยใช้ชื่อว่า "แคซ็อง" วันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1991 ได้เปลี่ยนเป็นการออกอากาศสี วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 (บางแหล่งระบุวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997) ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "เครือข่ายการศึกษาและวัฒนธรรมเกาหลี"คำอธิบายทีวีเกาหลีเหนือบน kfausa.org จาก หนังสือคู่มือเกาหลีเหนือ การปรับเปลี่ยนภาพลักษณ์ใหม่นั้นเกี่ยวข้องกับวันครบรอบ 55 ปีของคิม จ็อง-อิล ช่องนี้ออกอากาศทางช่อง 9 ในเปียงยางตั้งแต่เวลา 18.00-22.00 น. ในวันธรรมดา ในช่วงทศวรรษ 1990 สถานีทำการทดลองออกอากาศจากหอส่งสัญญาณโทรทัศน์ในเมืองแคซ็องทางช่อง 8 ในรูปแบบ NTSC-M เพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมเกาหลีเหนือในหมู่ผู้ชมชาวเกาหลีใต้ ช่อง 8 ถูกเลือกใช้เพื่อป้องกันไม่ให้สัญญาณถูกรบกวนจากสถานีโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ ในกรุงโซลของเกาหลีใต้ ช่อง 7 และ 9 ถูกใช้สำหรับออกอากาศสถานี KBS2 และ KBS1 ตามลำดับกระทั่งมีการยุติการออกอากาศระบบแอนะล็อกในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2012 KBS1 และ KBS2 ก็ออกอากาศในเขตปลอดทหาร (DMZ) บนช่อง 29 และ 28 ตามลำดับด้วยเช่นกัน แม้สัญญาณของพวกเขาจะถูกรบกวนโดยรัฐบาลเกาหลีเหนือ

ช่องนี้ได้รับชื่อปัจจุบันเมื่อ 5 กันยายน ค.ศ. 2012新たに放送開始、話題集める竜南山テレビ 学問専門番組、大学生に好評（朝鮮新報） รายการที่ออกอากาศประกอบด้วยสารคดีวิทยาศาสตร์ภาษาอังกฤษ การบรรยายทางโทรทัศน์ และรายการเพื่อการศึกษาสำหรับการเรียนภาษาต่างประเทศ ช่องนี้มีไว้สำหรับนักศึกษาในมหาวิทยาลัยทุกแห่งในกรุงเปียงยาง ออกอากาศทางช่อง 9 จากหอส่งสัญญาณโทรทัศน์เปียงยาง ผ่านบริการไอพีทีวีมันบัง ผ่านแอปพลิเคชันบนแท็บเล็ตซัมจีย็อน

 โทรทัศน์กีฬา 

 (โทรทัศน์เชยุก, ) เป็นช่องกีฬาที่เปิดตัวเมื่อ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2015朝鲜终于有了体育台 ถ่ายทอดการแข่งขันกีฬาที่มีนักกีฬาเกาหลีเหนือเข้าร่วม รวมถึงสารคดีและรายการเกี่ยวกับประวัติศาสตร์กีฬาในเกาหลีเหนือและทั่วโลก朝鲜体育电视台开播 ออกอากาศในวันเสาร์และวันอาทิตย์ตั้งแต่เวลา 19:00 น. ถึง 22:00 น. ในเวลา 20:00 น. ช่องจะออกอากาศรายการข่าว โบโด โดยสถานีโทรทัศน์วิทยุกลางแห่งประเทศเกาหลี

หอส่งสัญญาณโทรทัศน์เปียงยาง
แผนความถี่ของหอส่งสัญญาณโทรทัศน์เปียงยาง (2015) และช่องสัญญาณไอพีทีวีของมันบัง (2016) ช่องสัญญาณ VHF ใช้ระบบ D และความถี่ UHF ใช้ระบบ K
 ช่องความถี่  ระบบ ไอพีทีวีของมันบัง  ช่องโทรทัศน์  กำลังส่ง
(kW) 5 (93.25 MHz)  2  โทรทัศน์มันซูแด  350 6 (175.25 MHz)  4  โทรทัศน์กีฬา  250 9 (199.25 MHz)  3  รยงนัมซัน  140 12 (223.25 MHz)  1  โทรทัศน์กลางเกาหลี  700 25 (503.25 MHz)  - (วางแผน)  31 (551.25 MHz)  - (วางแผน) 

เนื้อหา
เนื้อหารายการได้เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา มีการออกอากาศข่าวต่างประเทศและสารคดีบ่อยขึ้น ส่วนใหญ่มักเป็นหัวข้อเกี่ยวกับสุขภาพ ประวัติศาสตร์เกาหลีและโลก และภูมิศาสตร์ ตั้งแต่ ค.ศ. 2012 การพยากรณ์อากาศมีความแม่นยำมากขึ้น

ดูเพิ่ม

รายการละครโทรทัศน์ของเกาหลีเหนือ
โทรคมนาคมในประเทศเกาหลีเหนือ
สื่อของเกาหลีเหนือ
โทรทัศน์ในประเทศเกาหลีใต้

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 การวิเคราะห์การแพร่สัญญาณโทรทัศน์และวิทยุในเกาหลีเหนือและใต้  

เกาหลีเหนือ