ซุนเปียน

ซุนเปียน("ครั้นขุนนางทั้งปวงแต่งการศพพระเจ้าซุนฮิวเสร็จแล้ว จึงปรึกษาจะยกซุนเปียนผู้เปนพระราชบุตรขึ้นครอบครองราชสมบัติว่าราชการเมืองแทนพระราชบิดาตามประเพณีสืบไป ขณะนั้นบั้นเฮ็กเตียวเป๋าขุนนางผู้ใหญ่จึงปรึกษาว่า ซึ่งจะยกซุนเปียนผู้เปนพระราชบุตรขึ้นว่าราชการเมืองนั้นก็ชอบอยู่ แต่ทว่าซุนเปียนนี้มีสติปัญญาน้อยยังเยาว์แก่ความนัก เห็นจะว่าราชการไปมิตลอด ขอให้เอาซุนโฮซึ่งเปนหลานพระเจ้าซุนกวน อันเปนบุตรของซุนเหลียงนั้นครอบครองราชสมบัติเถิด ด้วยมีสติปัญญาหลักแหลมเห็นจะปกป้องอาณาประชาราษฎรได้ ครั้นขุนนางทั้งปวงได้ยินเสนาผู้ใหญ่ทั้งสองปรึกษาฉนั้น ก็เห็นพร้อมด้วยกันสิ้น ครั้นถึงเดือนเก้าขึ้นค่ำหนึ่ง ก็แต่งการพระราชพิธีอภิเษกซุนโฮขึ้นครอบครองราชสมบัติสืบไป จึงตั้งให้ซุนเปียนผู้เปนพระราชบุตรของพระเจ้าซุนฮิวเปนที่เจ้าเจี๋ยงอ๋อง ให้เตงฮองเปนที่ต้ายสุม้า")  (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 265) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซุน วาน(太子名𩅦，𩅦音如『湖水灣澳』之灣，字莔，莔音如『迄今』之迄) อรรถาธิบายจากอู๋ลู่ใน สามก๊กจี่ เล่มที่ 48. () ชื่อรอง ชี่ () เป็นเจ้าชายของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์โตและรัชทายาทของซุนฮิวจักรพรรดิลำดับที่ 3 ของรัฐง่อก๊ก

 พระประวัติ 
ซุนเปียนเป็นพระโอรสองค์โตของซุนฮิวจักรพรรดิลำดับที่ 3 ของรัฐง่อก๊ก

ในวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 262 ซุนเปียนได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาท(戊子，立子𩅦爲太子，大赦。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 48.

ในปี ค.ศ. 264 ก่อนที่ซุนฮิวจะสวรรคต พระองค์ทรงฝากฝังให้อัครมหาเสนาบดีเอียงเหียง (濮陽興 ผูหยาง ซิง) ให้ช่วยค้ำชูรัชทายาทซุนเปียน(休寢疾，口不能言，乃手書呼丞相濮陽興入，令子𩅦出拜之。休把興臂，而指𩅦以託之。) อรรถาธิบายจากเจียงเปี่ยวจฺว้านในสามก๊กจี่ เล่มที่ 48. บั้นเฮ็ก (萬彧 ว่าน ยฺวี่) ผู้เป็นผู้จัดการทัพซ้าย (左典軍 จั๋วเตี้ยนจฺวิน) สนิทกับซุนโฮที่เป็นอูเฉิงโหว (烏程侯) และเป็นพระภาติยะ (หลานลุง) ของซุนฮิว บั้นเฮ็กจึงเสนอกับเอียงเหียงและเตียวปอ (張布 จาง ปู้) ให้เชิญซุนโฮขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ ในท้ายที่สุดจึงไม่ได้ตั้งให้ซุนเปียนที่เป็นรัชทายาทขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ แต่ตั้งให้ซุนโฮขึ้นครองราชย์แทน(左典軍萬彧昔爲烏程令，與皓相善，稱皓才識明斷，是長沙桓王之疇也，又加之好學，奉遵法度，屢言之於丞相濮陽興、左將軍張布。興、布說休妃太后朱，欲以皓爲嗣。朱曰：「我寡婦人，安知社稷之慮，苟吳國無損，宗廟有賴可矣。」於是遂迎立皓，時年二十三。改元，大赦。是歲，於魏咸熙元年也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 48. ซุนเปียนถูกเปลี่ยนฐานันดรศักดิ์เป็นเจ้าเจี๋ยงอ๋อง("จึงตั้งให้ซุนเปียนผู้เปนพระราชบุตรของพระเจ้าซุนฮิวเปนที่เจ้าเจี๋ยงอ๋อง")  หรืออ๋องแห่งอิเจี๋ยง (豫章王 ยฺวี่จางหวาง)(十月，封休太子𩅦爲豫章王) สามก๊กจี่ เล่มที่ 48.

ในปี ค.ศ. 265 ซุนเปียนและพระอนุชาอีก 3 พระองค์ถูกเนรเทศไปยังเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในง่อก๊ก ระหว่างทางพระองค์ถูกคนของซุนโฮลอบปลงพระชนม์พร้อมกับซุน กง (孫) ที่เป็นพระอนุชาองค์รอง(秋七月，皓逼殺景后朱氏，亡不在正殿，於苑中小屋治喪，衆知其非疾病，莫不痛切。又送休四子於吳小城，尋復追殺大者二人。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 48.

 ดูเพิ่ม 
 พงศาวลีง่อก๊ก#ซุนฮิว
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
 เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).

หมวดหมู่:เจ้าชายของง่อก๊ก
หมวดหมู่:รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงที่ไม่เคยสืบราชสันตติวงศ์