เถิง ซิว

เถิง ซิว (; เสียชีวิต ค.ศ. 288(太康九年卒) จิ้นชู เล่มที่ 57.) ชื่อรอง  เสี่ยนเซียน () เป็นขุนพลของรัฐง่อก๊กในช่วงปลายยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220–280) ของจีน หลังการล่มสลายของง่อก๊กเมื่อ ค.ศ. 208 เถิง ซิวรับราชการต่อไปกับราชวงศ์จิ้น บางครั้งเถิง ซิวถูกโยงเข้ากับตำนานเกี่ยวกับศาลห้าเซียน (五仙觀 อู่เซียนกว้าน) ในนครกว่างโจว มณฑลกวางตุ้งในปัจจุบัน

 ประวัติ 
เถิง ซิวเป็นชาวอำเภอซีเอ้อ (西鄂縣 ซีเอ้อเซี่ยน) เมืองลำหยง (南陽郡 หนานหยางจฺวิ้น) ซึ่งอยู่บริเวณอำเภอหนานเจ้า (南召縣) มณฑลเหอหนาน (河南) ในปัจจุบัน(滕修，字顯先，南陽西鄂人也。) จิ้นชู เล่มที่ 57. เถิง ซิวเริ่มรับราชการเป็นข้าราชการของรัฐง่อก๊กในช่วงปลายยุคสามก๊ก และได้รับการตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เป็นเฮาแห่งซีเอ้อ (西鄂侯 ซีเอ้อโหว) จากความดีความชอบในราชการ(仕吳為將帥，封西鄂侯。) จิ้นชู เล่มที่ 57.

ในรัชสมัยของซุนโฮ (孫皓 ซุน เฮ่า) จักรพรรดิลำดับที่ 4 และลำดับสุดท้ายของรัฐง่อก๊ก เถิง ซิวได้สืบทอดตำแหน่งข้าหลวงมณฑล (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลกว่างโจว (廣州) ถัดจากสฺยง มู่ (熊睦) และกลายเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ปกครองที่มีความสามารถ(孫皓時，代熊睦為廣州刺史，甚有威惠。) จิ้นชู เล่มที่ 57.

ราว ค.ศ. 279 เมื่อกัว หม่า (郭馬) เริ่มก่อกบฏต่อต้านการปกครองของง่อก๊กในมณฑลกว่างโจว ซุนโฮทรงมีรับสั่งให้เถิง ซิวนำทัพหลวงของง่อก๊กไปปราบกบฏ พระองค์ยังทรงเลื่อนตำแหน่งของเถิง ซิวให้เป็นเจ้ามณฑล (牧 มู่) ของมณฑลกว่างโจว และยังทรงแต่งตั้งเพิ่มเติมให้เถิง ซิวเป็นขุนพลพิทักษ์ภาคใต้ (鎮南將軍 เจิ้นหนานเจียงจฺวิน) พร้อมพระราชทานอาญาสิทธิ์ในการบัญชาการทหารในมณฑลกว่างโจว(廣州部曲督郭馬等為亂，皓以修宿有威惠，為嶺表所伏，以為使持節、都督廣州軍事、鎮南將軍、廣州牧以討之。) จิ้นชู เล่มที่ 57.

เมื่อ ค.ศ. 280 ระหว่างที่เถิง ซิวกำลังวุ่นกับการปราบกบฏ ทัพของราชวงศ์จิ้นที่เป็นรัฐอริของง่อก๊กยกบุกง่อก๊ก เถิง ซิวจึงนำกำลังพลจากมณฑลกว่างโจวไปต้านการบุก(未克而王師伐吳，修率眾赴難。) จิ้นชู เล่มที่ 57. แต่เมื่อเถิง ซิวเคลื่อนพลไปถึงปากิ๋ว (巴丘 ปาชิว; ปัจจุบันคือนครเยฺว่หยาง มณฑลหูหนาน) ซุนโฮก็ทรงยอมจำนนต่อราชวงจิ๋นเสียแล้ว ทำให้รัฐง่อก๊กล่มสลาย เถิง ซิวจึงเสียใจมากจนร้องไห้แล้วจึงกลับไปยังมณฑลกว่างโจว ภายหลังเถิง ซิวพร้อมด้วยลฺหวี เฟิง (閭豐) ข้าหลวงมณฑลกว่างโจวและหวาง อี้ (王毅) เจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองซังงาว (蒼梧郡 ชางอู๋จฺวิ้น) ก็ยอมจำนนต่อราชวงศ์จิ้นเช่นกัน(至巴丘而皓已降，乃縞素流涕而還，與廣州刺史閭豐、蒼梧太守王毅各送印綬。) จิ้นชู เล่มที่ 57.

ภายหลังจักรพรรดิสุมาเอี๋ยน (司馬炎 ซือหม่า เหยียน) แห่งราชวงศ์จิ้นทรงออกพระราชโองการแต่งตั้งเถิง ซิวเป็นขุนพลสงบภาคใต้ (安南將軍 อานหนานเจียงจฺวิน) และเจ้ามณฑลกว่างโจว พร้อมพระราชทานอาญาสิทธิ์ในการควบคุมทั้งมณฑลกว่างโจวเช่นเดียวกับที่เถิง ซิวได้รับในรัชสมัยของซุนโฮ จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนยังทรงแต่งตั้งให้เถิง ซิวมีบรรรดาศักดิ์เป็นเฮาแห่งอู่ตาง (武當侯 อู่ตางโหว)(詔以修為安南將軍，廣州牧、持節、都督如故，封武當侯，加鼓吹，委以南方事。) จิ้นชู เล่มที่ 57.  

เถิง ซิวเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 288(太康九年卒，請葬京師，帝嘉其意，賜墓田一頃，諡曰聲。) จิ้นชู เล่มที่ 57.

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
 เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
 ฝาง เสฺวียนหลิง (บก.) (648). จิ้นชู.

หมวดหมู่:ขุนนางของง่อก๊ก
หมวดหมู่:ขุนพลของง่อก๊ก
หมวดหมู่:ข้าราชการในยุคราชวงศ์จิ้น
หมวดหมู่:ขุนพลในยุคราชวงศ์จิ้น