ละครประโลมโลก

ในสมัยใหม่ ละครประโลมโลกสำนักงานราชบัณฑิตยสภา. พจนานุกรมศัพท์วรรณกรรม ฉบับราชบัณฑิตยสภา (แก้ไขเพิ่มเติม). พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักงานราชบัณฑิตยสภา, 2561, หน้า 315. () หมายถึงงานละครที่เน้นโครงเรื่องและการดำเนินเรื่องที่กระตุ้นอารมณ์ความรู้สึกอย่างเข้มข้น แทนที่จะเน้นการพัฒนาตัวละครอย่างลุ่มลึก ละครประเภทนี้มักให้ความสำคัญกับบทสนทนาที่จัดจ้านหรือขยี้อารมณ์โดยไม่ใส่ใจความสมเหตุสมผลของการกระทำเท่าไรนัก ตัวละครมักเป็นตัวละครมิติเดียวและสร้างขึ้นเพื่อรองรับต้นแบบบุคลิกตัวละครที่กำหนดไว้ ละครประโลมโลกแบบฉบับมักเล่าเรื่องราวส่วนตัวภายในบ้าน เน้นประเด็นทางศีลธรรม ความรัก ครอบครัว และชีวิตคู่ มักมีอุปสรรคจากภายนอก เช่น ตัวโกง นางร้าย หรือตัวร้ายที่เป็นชนชั้นสูง เข้ามาสร้างความวุ่นวาย ละครประโลมโลกทั้งบนเวที ในภาพยนตร์ และในโทรทัศน์มักจะมาพร้อมกับดนตรีประกอบที่ช่วยชักจูงให้ผู้ชมมีอารมณ์ร่วมไปกับฉากที่กำลังดำเนินอยู่ ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์เกลียดชัง สงสาร เศร้าโศก สุขสันต์ หรือสยองขวัญ

ศัพท์  ในภาษาอังกฤษเป็นคำยืมจากศัพท์  ในภาษาฝรั่งเศส ซึ่งประสมขึ้นจากคำ  ('เพลง, ทำนองเพลง') ในภาษากรีก กับคำ  ('ละคร') ในภาษาฝรั่งเศสอีกทอดหนึ่ง ในบริบทของดนตรีเชิงวิชาการและเชิงประวัติ ศัพท์นี้หมายถึง ละครดนตรีสำนักงานราชบัณฑิตยสภา. พจนานุกรมศัพท์ดนตรีสากล ฉบับราชบัณฑิตยสภา. กรุงเทพฯ: สำนักงานราชบัณฑิตยสภา, 2561, หน้า 125. หรือละครเวทีสมัยวิกตอเรียที่นำเพลงหรือดนตรีวงดุริยางค์มาผสมผสานกับการแสดงเพื่อสร้างความระทึกใจให้แก่ผู้ชม โดยอาจสลับระหว่างบทพูดกับดนตรีบรรเลง หรืออาจมีบทพูดพร้อมกับดนตรีพื้นหลัง แต่ในปัจจุบันความหมายของศัพท์นี้ได้กว้างขึ้น โดยยังใช้เรียกการแสดงบนเวทีที่ไม่มีดนตรีประกอบ รวมไปถึงนวนิยาย ภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ และละครวิทยุที่มีโครงเรื่องเร้าอารมณ์ความรู้สึกอีกด้วย ในบริบทสมัยใหม่ ศัพท์  มักมีความหมายในเชิงลบ เพราะสื่อถึงชิ้นงานที่ขาดความละเอียดอ่อน ขาดการพัฒนาลักษณะนิสัยตัวละคร หรือขาดทั้งสองอย่าง

 อ้างอิง 


หมวดหมู่:ประเภทละคร
หมวดหมู่:ประเภทละครเวที
หมวดหมู่:ประเภทของภาพยนตร์