รอฟิเฎาะฮ์

() ใช้เรียกมุสลิมนิกายชีอะฮ์ที่ 'ปฏิเสธ' ความชอบธรรมของเคาะลีฟะฮ์ อะบูบักร์ () อุมัร () และอุษมาน () แต่เห็นชอบกับ อะลี () ลูกพี่ลูกน้องและบุตรเขยของนบีมุฮัมมัด 

คำว่าปรากฏในบทโจมตีของชาวซุนนีในฐานะชื่อเล่นเหยียดหยามชีอะฮ์สิบสองอิมามเป็นการเฉพาะ ซึ่งเป็นกลุ่มคนส่วนใหญ่ในนิกายชีอะฮ์ ในทางกลับกัน กลุ่มสิบสองอิมามได้ตีความชื่อเล่นนี้ใหม่ในทางที่ดีเพื่อแสดงถึงการ 'ปฏิเสธ' การกดขี่ของชาวซุนนีต่อตน

 คำนิยาม 

คำว่า  (หรือ , , เอกพจน์: ) สื่อถึงมุสลิมนิกายชีอะฮ์ที่ 'ปฏิเสธ' ความชอบธรรมของเคาะลีฟะฮ์ อะบูบักร์ () อุมัร () และอุษมาน () เคาะลีฟะฮ์แต่ละพระองค์ครองตำแหน่งต่อกันหลังนบีมุฮัมมัดเสียชีวิตใน ค.ศ. 632 คำว่าใช้เรียกชีอะฮ์สิบสองอิมามเป็นการเฉพาะ ซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ของชีอะฮ์ ชีอะฮ์สิบสองอิมามเชื่อว่า ก่อนที่มุฮัมมัดจะเสียชีวิตไม่นาน ท่านได้ประกาศแต่งตั้งอะลี อิบน์ อะบีฏอลิบ ลูกพี่ลูกน้องและลูกเขยของท่าน ให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อที่เฆาะดีรคุม ในความเห็นของพวกเขา เคาะลีฟะฮ์ยุคแรกได้แย่งชิงสิทธิ์ในการสืบทอดตำแหน่งต่อจากมุฮัมมัดของอะลี พวกเขายังเชื่อด้วยว่าลูกหลาน 11 คนของอะลีได้รับการสืบทอดตำแหน่งต่อจากท่าน 

คำว่าที่มีต้นตอจากประวัติศาสตร์อิสลามตอนต้น ปรากฏในบทโจมตีของซุนนีที่ใช้เรียกเป็นชื่อเล่นของชีอะฮ์สิบสองอิมาม ซึ่งภายหลังได้ตีความคำนี้ใหม่ในทางที่ดี โดยหมายถึงการ 'ปฏิเสธ' การกดขี่ข่มเหงทุกประเภทและการต่อสู้ดิ้นรนต่อต้านการกดขี่ของชาวซุนนี คำว่าใช้เรียกกับผู้นับถือชีอะฮ์นิกายอื่น ๆ ไม่บ่อยนัก เช่น คำว่า  () ผู้ยกย่องอิมามชีอะฮ์ให้เป็นพระเจ้า และถูกพวกเขาตัดขาดจากศาสนา

เนื้อหา

ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 สถานะของชีอะฮ์ในฐานะ "ผู้ปฏิเสธความจริง" ได้รับการรับรองโดยนักวิชาการมัซฮับฮันบะลีที่ไม่ให้สิทธิตามหลักอิสลามแก่มุสลิมนิกายชีอะฮ์: พวกเขาต้องไม่แต่งงานด้วย เนื้อที่พวกเขาเชือดไม่ฮะลาล (อนุญาต) และพวกเขาละหมาดนำไม่ได้ หลังอับบาซียะฮ์ล่มสลายใน ค.ศ. 1258 การโจมตีต่อชีอะฮ์จึงรุนแรงมากขึ้น นักวิชาการซะละฟีและวะฮาบีหลายคนในปัจจุบันระบุพวกเขาเป็นพวกนอกศาสนาหรือพวกนอกรีต ถือว่าเป็นภัยต่ออิสลามมากกว่าศาสนาคริสต์และศาสนายูดาห์ และมีเสียงเรียกร้องให้กำจัดพวกนี้บ่อยครั้ง ด้วยเหตุนี้ กลุ่มญิฮาดซุนนีบางกลุ่มจึงอ้างเหตุผลนี้ในการใช้ความรุนแรงต่อชุมชนชีอะฮ์ แหล่งอ้างอิงที่เป็นที่นิยมสำหรับกลุ่มเหล่านี้มาจากอิบน์ ตัยมียะฮ์ (เสียชีวิต ค.ศ. 1328) นักเทววิทยาฮันบาลีผู้มีชื่อเสียงที่ต่อต้านชีอะฮ์อย่างแข็งกร้าว โดยกล่าวหาชีอะฮ์ว่าสมคบคิดกับผู้ปฏิเสธศรัทธาเพื่อทำลายศาสนาอิสลามจากภายใน ในประเทศซาอุดีอาระเบียที่นิกายวะฮาบีปรากฏอยู่ หนังสือเรียนเรียกชาวชีอะฮ์เป็นรอฟิเฎาะฮ์จนถึง ค.ศ. 1993 โดยหนังสือเรียนของซาอุดีอาระเบียและสื่อที่รัฐสนับสนุนยังคงประณามพวกเขาอย่างเปิดเผยจนถึงคริสต์ทศวรรษ 2000

เมื่อชีอะฮ์รู้ตัวว่าไม่สามารถกำจัดชื่อเล่นที่ดูหมิ่นได้ พวกเขาจึงพยายามใช้ชื่อนั้นให้เป็นประโยชน์กับตนเอง ทำให้แหล่งข้อมูลชีอะฮ์สิบสองอิมามตีความคำว่าใหม่เป็นตำแหน่งเกียรติยศ ในยุคปัจจุบัน ชาวชีอะฮ์บางส่วนในอิรักและเลบานอนถือว่าคำดังกล่าวเป็นแหล่งที่มาของความภาคภูมิใจ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการกบฏต่อความเป็นเผด็จการ

ประวัติ

ดูเพิ่ม

อ้างอิง

ข้อมูล

























แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ชีอะฮ์
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ชีอะฮ์–ซุนนี
หมวดหมู่:คำพูดใส่ร้ายป้ายสีที่เกี่ยวข้องกับศาสนาอิสลาม
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาอาหรับ
หมวดหมู่:การต่อต้านชีอะฮ์