ชาน เทา

ชาน เทา หรือ ซันถิว (; ค.ศ. 205 - 3 มีนาคม ค.ศ. 283([太康]四年春正月....戊午，司徒山涛薨。) จิ้นชู เล่มที่ 3.(...太康四年薨，时年七十九，...) จิ้นชู เล่มที่ 43.) ชื่อรอง จฺวี้-ยฺเหวียน () เป็นหนึ่งในเจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่ซึ่งเป็นกลุ่มบัณฑิตลัทธิเต๋า นักเขียน และนักดนตรีชาวจีนที่มีชีวิตในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ชาน เทายังเป็นข้าราชการของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กและของราชวงศ์จิ้นตะวันตก 

 ภูมิหลัง 
บิดาของชาน เทาคือชาน เย่า (山曜) เป็นข้าราชการผู้น้อย(父曜，宛句令。) จิ้นชู เล่มที่ 43. มารดาของจาง ชุนหฺวาเป็นพี่สาวหรือน้องสาวของปู่ของชาน เทา(宣穆張皇后諱春華，河內平臯人也。....；母河內山氏，司徒濤之從祖姑也。) จิ้นชู เล่มที่ 31.

 ประวัติในวุยก๊ก 
ประมาณปี ค.ศ. 244 ชาน เทาเข้ารับราชการกับวุยก๊กขณะอายุ 40 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) หลังจากดำรงตำแหน่งเล็ก ๆ หลายตำแหน่งก็ได้รับการเสนอชื่อเป็นเซี่ยวเหลียน (孝廉)(涛年四十，始为郡主簿、功曹、上计掾。举孝廉，州辟部河南从事。) จิ้นชู เล่มที่ 43.

คืนหนึ่งเมื่อประมาณปี ค.ศ. 247 ชาน เทาอยู่กับฉือ เจี้ยน (石鉴) ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังพักผ่อน จู่ ๆ ชาน เทาก็เตะฉือ เจี้ยนและอุทานว่า "เหตุใดท่านจึงหลับอย่างสบายใจในเวลาเช่นนี้ ท่านไม่รู้หรือว่าราชครู (สุมาอี้) กำลังคิดการใด" ฉือ เจี้ยนตอบว่า "อัครมหาเสนาบดี (โจซอง) มีอำนาจมากกว่าและกุมกฎหมายไว้ ท่านจะกังวลอะไรเล่า" ชาน เทาก็โต้กลับว่า "หึ! อาจารย์ฉือไม่ควรเดินไปทั่วเลย!" ไม่ถึงสองปีต่อมา เกิดอุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลง และชาน เทาก็ปลีกวิเวกอีกครั้ง(与石鉴共宿，涛夜起蹴鉴曰：“今为何等时而眠邪！知太傅卧何意？”鉴曰：“宰相三不朝，与尺一令归第，卿何虑也！”涛曰：“咄！石生无事马蹄间邪！”投传而去。未二年，果有曹爽之事，遂隐身不交世务。) จิ้นชู เล่มที่ 43.

ประมาณปี ค.ศ. 262 จี คาง (嵇康) สหายของชานเทาถูกประหารชีวิต ก่อนจี คางจะถูกประหารชีวิตได้พูดกับจี เช่า (嵇紹) บุตรชายว่า "หากมีจฺวี้-ยฺเหวียนอยู่เคียงข้าง เจ้าจะไม่เป็นเด็กกำพร้า"(康后坐事，临诛，谓子绍曰：“巨源在，汝不孤矣。”) จิ้นชู เล่มที่ 43

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ฝาง เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.

หมวดหมู่:เจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่
หมวดหมู่:ขุนนางของวุยก๊ก
หมวดหมู่:ข้าราชการในยุคราชวงศ์จิ้น