ภาษามลายูปาปัว

ภาษามลายูปาปัว () หรือ ภาษามลายูอีเรียน () เป็นภาษาครีโอลฐานมลายูที่มีผู้พูดในนิวกินีฝั่งอินโดนีเซีย โดยปรากฏเป็นภาษาติดต่อในบรรดาชนเผ่าในนิวกินีของอินโดนีเซีย (ปัจจุบันคือจังหวัดปาปัว, จังหวัดปาปัวกลาง, จังหวัดปาปัวที่สูง, จังหวัดปาปัวใต้, จังหวัดปาปัวตะวันตก และจังหวัดปาปัวตะวันตกเฉียงใต้) เพื่อการค้าขายและการสื่อสารในชีวิตประจำวัน ปัจจุบันมีผู้พูดภาษาแม่เพิ่มมากขึ้น เมื่อไม่นานมานี้ ภาษาพื้นเมืองของชาวปาปัวในอินโดนีเซียได้รับอิทธิพลจากภาษาอินโดนีเซียมาตรฐาน ภาษาย่อยมาตรฐานของชาติ ภาษานี้มีผู้พูดในนิวกินีของอินโดนีเซียร่วมกับภาษาอื่น ๆ อีก 274 ภาษา และทำหน้าที่เป็นภาษากลาง

ภาษามลายูปาปัวอยู่ในสาขาย่อยมาเลย์อิกที่อยู่ในสาขามลายู-พอลินีเชียตะวันตก (WMP) ของกลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชีย

นักภาษาศาสตร์บางส่วนเสนอแนะว่าภาษามลายูปาปัวมีต้นกำเนิดจากภาษามลายูโมลุกกะเหนือ เนื่องจากมีหลักฐานคำยืมภาษาเตร์นาเตในพจนานุกรมจำนวนหนึ่ง นักภาษาศาสนาอีกกลุ่มเสนอว่าภาษานี้แยกมาจากภาษามลายูอัมบน

มีวิธภาษามลายูปาปัวที่ระบุได้ถึง 4 ภาษา

อ้างอิง

ข้อมูล



Category:พิดจินและครีโอลฐานมลายู
Category:ภาษาในประเทศอินโดนีเซีย
Category:ภาษาย่อยมลายู