ก๋งเป่ย์ (ศาสนาอิสลาม)

ก๋งเป่ย์ (; จาก  โกนแบด, แปลว่า "โดม", "คัพพอลา") เป็นคำที่ใช้โดยชุมชนมุสลิมในจีน โดยเฉพาะชาวหุย และ อุยกูร์ ในทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน เพื่อใช้เรียกหมู่ศาสนสถานอิสลามที่ล้อมรอบสุสาน (มักบะรา) ของศาสนบุคคลในนิกายศูฟีย์ ซึ่งมักเป็น มุรชิด ("อาจารย์") หรือ วะลี ("นักบุญ") โดยทั่วไปคือผู้สถาปนาสายตระกูลศักดิ์สิทธิ์หรือ เหมินหวน (เฏาะรีเกาะฮ์) ตัวโครงสร้างมักมีโดมJoseph Fletcher, The Sufi Paths (turuq) in China”, Etudes Orientales 13/14 (1994). Quoted in:  ศาสนสถานชนิดเดียวกันในมุสลิมชุมชนอื่นทั่วโลกอาจเรียกว่า ดัรกาฮ์ หรือ ตือร์เบ

ระหว่างปี 1958 ถึง 1966 ก๋งเป่ย์จำนวนหนึ่งในหนิงเซี่ยและโดยรอบถูกรื้อถอนทำลายโดยรัฐบาลพรรคคอมมิวนิสต์จีนในฐานะของเก่าที่ต้องถูกกำจัดในการปฏิวัติวัฒนธรรม (1946−1950) รวมถึงเพื่อเป็นการเพิ่มพื้นที่ทำการเกษตร หลังทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา จึงมีการฟื้นฟูและสร้างก๋งเป่ย์ขึ้นคืนตามเดิม

ในหนิงเซี่ยสามารถแบบก๋งเป่ย์ออกเป็นสามประเภท ได้แก่ ก๋งเป่ย์ที่เป็นส่วนหนึ่งของ daotang (ศาลาสอน), ก่วงเป่ย์ที่มีโถงสวด และก๋งเป่ย์ที่มีมัสยิด

อ้างอิง

Category:ศาสนาอิสลามในประเทศจีน
Category:สถาปัตยกรรมอิสลาม
Category:ศาสนสถานในประเทศจีน