เยโคนิยาห์

เยโคนิยาห์ (;  Yəḵonəyā , มีความหมายว่า "ยาห์ทรงก่อตั้ง" ; ) ยังเป็นที่รู้จักในพระนามว่า โคนิยาห์ และ () และ เยโฮยาคีน (;  Yəhōyāḵīn ; ) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 19 และลำดับก่อนสุดท้ายของราชอาณาจักรยูดาห์ พระองค์ทรงถูกปลดจากราชบัลลังก์โดยเนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 กษัตริย์แห่งบาบิโลนในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาลและทรงถูกนำไปเป็นเชลย พระองค์เป็นพระโอรสและผู้สืบราชบัลลังก์ของกษัตริย์เยโฮยาคิม และเป็นพระนัดดาของกษัตริย์โยสิยาห์ ข้อมูลส่วนใหญ่ที่ทราบเกี่ยวกับเยโคนิยาห์พบในคัมภีร์ฮีบรู บันทึกที่แสดงถึงการมีตัวตนของเยโคนิยาห์ได้รับการค้นพบในประเทศอิรัก เช่น แผ่นจารึกปันส่วนของเยโฮยาคีน แผ่นจารึกเหล่านี้ถูกขุดพบใกล้กับประตูอิชทาร์ในบาบิโลนและมีอายุย้อนไปประมาณ 592 ปีก่อนคริสตกาล จารึกด้วยอักษรรูปลิ่ม กล่าวถึงเยโคนิยาห์ (, Yaʾúkinu [ia-ʾ-ú-ki-nu]) และพระโอรส 5 พระองค์ในฐานะผู้ได้รับการปันส่วนอาหารในบาบิโลนJames B. Pritchard, ed., Ancient Near Eastern Texts Relating to the Old Testament (Princeton, NJ: Princeton University Press, 1969) 308.

 ดูเพิ่ม 
 ราชอาณาจักรยูดาห์

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
Jehoiachin in Babylonia , discussion of the Babylonian evidence

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยูดาห์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดินที่ถูกปลดจากราชบัลลังก์
หมวดหมู่:ราชนิกุลชาวยิว
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศาวดาร
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือเยเรมีย์