สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงซีจู่

สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงซีจู่ (; พ.ศ. 1799 – 1870) พระนามเดิม จูชูอี (朱初一) เป็นสมเด็จพระบรมราชชนกในสมเด็จพระจักรพรรดิฉุน และเป็นสมเด็จพระบรมอรรคราชบรรพบุรุษแห่งพระราชวงศ์หมิง เนื่องด้วยเป็นสมเด็จพระบรมอัยกาธิบดีในสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่

 พระบรมราชประวัติ 

สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงซีจู่ ทรงพระราชสมภพเมื่อ พ.ศ. 1799 ณ เมืองจู้หร่ง (句容) ในปัจจุบันคือเมืองจู้หร่ง มณฑลเจียงซู เป็นพระราชโอรส พระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงอี้จู่ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีเหิง《明太祖实录卷一》：“宋季时，熙祖始徙家渡淮居泗州，父仁祖讳世珍，元世又徙居钟离之东乡，勤俭忠厚，人称长者。母太后陈氏生四子，上其季也。”。

พระองค์ทรงย้ายไปที่เมืองซื้อโจว (泗州) ปัจจุบันคืออำเภอซูอี่ (盱眙) จังหวัดหฺวายอาน มณฑลเจียงซู มีพระอัครมเหสี จากสกุลหวัง มีพระราชโอรสธิดาด้วยกัน และเสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 1870 รวมพระชนมพรรษา 71 พรรษา明太祖御制朱氏世德碑记:“元初籍淘金户，金非土产、市于他处，先祖初一公因於役，遂弃田庐携二子迁泗州盱眙县。”

รัชศกหลงเฟิงปีที่ 9 (พ.ศ. 1906) สมเด็จพระเจ้าหานซ่งเสี่ยวหมิงทรงพระราชทานตำแหน่ง เช่น 光禄大夫 (กวงลู่ต้าฟู), จอมพล (柱国), ซือคง (司空), และพระราชอิสริยยศอู่กั๋วกง (吴国公) เป็นต้น《弇山堂别集》卷六·三祖爵封

รัชศกหงอู่ปีที่ 1 (พ.ศ. 1911) สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่มีพระราชโองการให้สถาปนาสมเด็จพระบรมอัยกาธิบดีขึ้นเป็น จักรพรรดิ (皇帝) ประกาศเฉลิมพระอารามนามว่า ซีจู่ (熙祖) และเฉลิมพระสมัญญานามว่า จักรพรรดิอวี้ (裕皇帝) และสร้างพระราชสุสานหมิงจู่ถวาย《明史·太祖本纪》：追尊高祖考曰玄皇帝，庙号德祖，曾祖考曰恒皇帝，庙号懿祖；祖考曰裕皇帝，庙号熙祖，皇考曰淳皇帝，庙号仁祖，妣皆皇后。

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์จีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์หมิง