ช่วงอายุไผเบียน

ไผเบียน () เป็นหินช่วงอายุอยู่ล่างที่สุดของหินสมัยฝูหรงเจียนในหินยุคแคมเบรียน ไผเบียนยังเป็นช่วงอายุแรกของสมัยฝูหรงเจียนของยุคแคมเบรียน ต่อจากช่วงอายุกูจางเจียนซึ่งอยู่ในสมัยเมียวลิงเจียนของยุคแคมเบรียน และถูกสืบต่อด้วยหินช่วงอายุเจียงชานเนียน จุดเริ่มต้นของไผเบียนถูกกำหนดด้วยการปรากฏครั้งแรกของไทรโลไบต์สปีชีส์กลิปตาโนสตุส เรติคูเลตุส (Glyptagnostus reticulatus) ประมาณ  ล้านปีก่อน จุดสูงสุดหรือจุดเริ่มต้นของเจียงชานเนียนถูกกำหนดด้วยการปรากฏครั้งแรกของไทรโลไบต์สปีชีส์แอกโนสโตโตส โอเรียนทัลลิส (Agnostotes orientalis) ประมาณ  ล้านปีก่อน

 จุดและส่วนชั้นหินแบบฉบับขอบเขตทั่วโลก 
ชื่อนี้มีที่มาจากหมู่บ้านไผบี้ ซึ่งตั้งอยู่ในมณฑลหูหนาน ประเทศจีน จุดและส่วนชั้นหินแบบฉบับขอบเขตทั่วโลกถูกกำหนดใน "แหล่งไผบี้" (เทือกเขาอู่หลิง อำเภอฮวาหยวน) ซึ่งเป็นหน้าผาของหมวดหินฮวาเฉียว (花桥组) ส่วนฐานเป็นการปรากฏครั้งแรกของกลิปตาโนสตุส เรติคูเลตุส (Glyptagnostus reticulatus) ที่อยู่สูง 396 เมตรเหนือฐานของหมวดหินฮวาเฉียว ณ พิกัด (28.3895°N 109.5257°E)

 เหตุการณ์สำคัญ 
ในช่วงการเปลี่ยนแปลงระหว่างช่วงอายุกูจางเจียนและไผเบียน ได้เกิดเหตุการณ์การสูญพันธุ์ครั้งหนึ่งที่ลดความหลากหลายของสปีชีส์ลงถึง 45% เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นพร้อมกับการสูญพันธุ์มาร์จูมัน (Marjuman) ซึ่งสามารถพบได้ในชุดซากดึกดำบรรพ์ของไทรโลไบต์และแบรคิโอพอดในบริเวณลอเรนเชีย โดยสามารถแบ่งออกเป็นสองระยะที่พบในตะกอนของประเทศจีนตอนใต้ ระยะแรกมีการลดลงของสปีชีส์เล็กน้อยเกิดขึ้นในช่วงอายุกูจางเจียน ใช้เวลาประมาณ 1.8 ล้านปี ส่วนระยะที่สองมีการลดลงของความหลากหลายอย่างชัดเจนใช้เวลา 1.2 ล้านปี ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงอายุไผเบียน หลังจากการสูญพันธุ์ ความหลากหลายของสปีชีส์ได้กลับคืนสู่ระดับเดิม

การเปลี่ยนแปลงของไอโซโทปคาร์บอนเชิงบวกสเต็ปโตอีโออัน (SPICE) ได้เริ่มขึ้นในช่วงเขตแดนระหว่างช่วงอายุกูจางเจียนและไผเบียน เหตุการณ์นี้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของวัฏจักรคาร์บอนระดับโลก กลไกการเปลี่ยนแปลงนี้ยังไม่เป็นที่เข้าใจอย่างสมบูรณ์ แต่เชื่อว่าเกิดจากการขยายตัวของน้ำลึกที่ไม่มีออกซิเจนเข้าสู่บริเวณน้ำตื้น เหตุการณ์ SPICE มีผลกระทบที่ชัดเจนต่อไทรโลไบต์ โดยมีการลดลงของความหลากหลายของไทรโลไบต์ในช่วงเริ่มต้นและในช่วงสิ้นสุดของเหตุการณ์ ซึ่งตรงกับการสูญพันธุ์ของไบโอเมียร์มาร์จูมันช่วงสิ้นสุดลอเรเชีย (Laurentian End-Marjuman Biomere Extinction; EMBE) และการสูญพันธุ์ของไบโอเมียร์สเต็ปโตอีอัน (End-Steptoean Biomere Extinction; ESBE) ตามลำดับ เหตุการณ์ SPICE ยังมาพร้อมกับการเย็นตัวของสภาพอากาศซึ่งช่วยในการฟื้นตัวของระบบนิเวศหลังจากเหตุการณ์เริ่มต้น แต่การอุ่นตัวที่ตามมาได้รบกวนการหมุนเวียนของน้ำในมหาสมุทรและกระตุ้นให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของสภาวะรีด็อกซ์ใหม่ซึ่งเป็นเหตุให้เกิด ESBE 

 บรรพชีวินวิทยา 
สกุลของแอกโนสตอยด์ เช่น กลิปตาโนสตุส (Glyptagnostus), โฮแม็กโนสตุส (Homagnostus), ซูดแอกโนสตุส (Pseudagnostus) และแอ็กมาร์ราจิส (Acmarhachis) เป็นที่รู้จักจากการสะสมตัวในช่วงอายุไผเบียน.

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 





หมวดหมู่:ธรณีกาลวิทยาของยุคแคมเบรียน
หมวดหมู่:ช่วงอายุทางธรณีวิทยา