บิวเฟิร์ด (รัฐไวโอมิง)

บิวเฟิร์ด () เป็นชุมชนที่ไม่ได้อยู่ในการปกครองแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในเขตเทศมณฑลแอลบานี รัฐไวโอมิง สหรัฐ ตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 80 ระหว่างเมืองแลรามี () กับเมืองไชแอนน์ () ประชากรคนสุดท้ายที่อาศัยอยู่เมืองนี้ยาวนานถึงสองทศวรรษได้ย้ายออกไปเมื่อ พ.ศ. 2555  และจากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรเมื่อ พ.ศ. 2563 พบว่าเมืองแห่งนี้ไม่มีประชากรอาศัยแม้แต่คนเดียว

 ที่ตั้ง 
บิวเฟิร์ดตั้งอยู่แถบเทือกเขาแลรามี ตั้งอยู่ระหว่างเมืองแลรามีกับเมืองไชแอนน์ โดยตัวเมืองบิวเฟิร์ดตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 80 ทางหลวงลิงคอล์น และทางรถไฟสายโอเวอร์แลนด์ ทางตะวันออกของเขาเชอร์แมนฮิลล์ นอกจากนี้เมืองบิวเฟิร์ดยังเป็นเส้นทางไปยังอนุสาวรีย์แอเมส ซึ่งเป็นจุดสูงสุดของทางรถไฟข้ามทวีปสายเก่า

 ประวัติ 
บิวเฟิร์ดก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2409 จากบทความใน ชิคาโกทรีบูน ฉบับ พ.ศ. 2555 ระบุว่า เดิมบิวเฟิร์ดเป็นที่ตั้งของค่ายทหารเมื่อช่วงการก่อสร้างทางรถไฟข้ามทวีป แต่ในเวลาต่อมาได้มีการย้ายค่ายทหารไปยังเมืองแลรามีซึ่งอยู่ใกล้เคียง ประชากรในเมืองบิวเฟิร์ดจึงหดตัวลง ทั้งนี้บิวเฟิร์ดเคยมีประชากรรวม 2,001 คน มีการก่อตั้งไปรษณีย์บิวเฟิร์ดเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2443 เดิมอยู่ในเขตการรับผิดชอบของเทศมณฑลแลรามี ต่อมาภายหลังจึงถูกโอนไปขึ้นกับเทศมณฑลแอลบานีใน พ.ศ. 2444 กระทั่งไปรษณีย์บิวเฟิร์ดหยุดให้บริการเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 การบริการนำส่งไปรษณีย์ในเมืองบิวเฟิร์ดยุติลงเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 และโอนการรับผิดชอบไปยังที่ทำการไปรษณีย์ไชแอนน์แทน

ก่อนหน้านี้ดอน แซมมอนส์ ()  ชาวรัฐแคลิฟอร์เนีย พร้อมภรรยาและบุตร ได้โยกย้ายเข้าไปตั้งรกรากที่เมืองบิวเฟิร์ดเมื่อ พ.ศ. 2523  Archived as  กระทั่ง พ.ศ. 2535 แซมมอนส์ได้ซื้อที่ผืนหนึ่งขนาด 10 เอเคอร์ (4.0 เฮกตาร์) อันประกอบไปด้วยเมืองบิวเฟิร์ด ร้านค้าในเมืองบิวเฟิร์ด และปั๊มน้ำมันบิวเฟิร์ด และเขายังรับผิดชอบเป็นบุรุษไปรษณีย์ตั้งแต่ พ.ศ. 2536 และได้เป็นนายไปรษณีย์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2537 และทำงานอยู่ที่นั่นเรื่อยมาจนกระทั่งที่ทำการไปรษณีย์ประจำเมืองถูกยุบลง ครั้นเมื่อภรรยาของแซมมอนส์เสียชีวิตลงเมื่อ พ.ศ. 2538 และลูกชายของแซมมอนส์ย้ายออกจากเมืองใน พ.ศ. 2551 แซมมอนส์ตัดสินใจย้ายไปอยู่ใกล้ ๆ กับบุตร และนำที่ดินผืนดังกล่าวออกประมูลเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2555

มีการประมูลที่ดินของแซมมอนส์เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2555 โดยมีชายชาวเวียดนามจำนวนสองคนเสนอราคาสูงสุดไว้ที่ 900,000 ดอลลาร์สหรัฐDoanh gia Việt Nam qua Mỹ mua trọn thị trấn giá $900,000  ภายหลังจึงมีการเปิดเผยชื่อหนึ่งในนั้นคือ ฟัม ดิญ เหงียน () เป็นเจ้าของที่ดินคนใหม่ Lộ danh tánh người Việt mua thị trấn Mỹ $900,000  เขานำเข้ากาแฟจากประเทศเวียดนาม ยี่ห้อ "ฟินเดลี" () มาวางขายในร้านสะดวกซื้อ ต่อมาเขาได้เปลี่ยนชื่อที่ดินผืนดังกล่าวว่า "ฟินเดลีทาวน์บิวเฟิร์ด" () ใน พ.ศ. 2556 กระทั่งผู้จัดการของร้านประกาศลาออก และร้านสะดวกซื้อก็ถูกปิดตายลงในเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 อย่างไรก็ตาม จากข้อมูลในเว็บไซต์แก๊สบัดดีดอตคอม ระบุว่า ปั๊มน้ำมันและมินิมาร์เก็ตฟินเดลี ยังเปิดให้บริการจนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 เป็นอย่างน้อย และการสำรวจสำมะโนครัวประชากรเมื่อ พ.ศ. 2563 ปรากฏว่าไม่พบประชากรอาศัยอยู่ในเมืองนี้แม้แต่คนเดียว

 อ้างอิง 

แหล่งข้อมูลอื่น


หมวดหมู่:เมืองในรัฐไวโอมิง