เว็บเมล

เว็บเมล (หรือ อีเมลบนเว็บ; ) คือ บริการอีเมลที่สามารถเข้าถึงได้ผ่านทางเว็บเบราว์เซอร์ทั่วไป ต่างจากบริการอีเมลที่เข้าถึงผ่านซอฟต์แวร์ไคลเอนต์อีเมลเฉพาะทาง นอกจากนี้ ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต (ISP) หลายรายยังให้บริการเว็บเมลเป็นส่วนหนึ่งของแพ็คเกจบริการอินเทอร์เน็ต และผู้ให้บริการเว็บโฮสติ้งบางรายก็ให้บริการเว็บเมลเป็นส่วนหนึ่งของแพ็คเกจโฮสติงด้วย

เช่นเดียวกับเว็บแอปพลิเคชันใด ๆ ข้อได้เปรียบหลักของเว็บเมลเหนือการใช้ซอฟต์แวร์ลูกค้าอีเมลบนคอมพิวเตอร์แบบตั้งโต๊ะ คือ ความสามารถในการส่งและรับอีเมลได้ทุกที่จากเว็บเบราว์เซอร์

 ประวัติ 
 การพัฒนาช่วงแรก 

เว็บเมลถูกพัฒนาขึ้นครั้งแรกที่ CERN ในปี 1993 โดย ฟิลิป ฮัลแลม-เบเกอร์ (Phillip Hallam-Baker) เป็นการทดสอบโปรโตคอล เอชทีทีพี (HTTP) แต่ไม่ได้พัฒนาต่อ อย่างไรก็ตาม ในอีกสองปีต่อมา มีผู้คนหลายคนสร้างแอปพลิเคชันเว็บเมลที่ใช้งานได้

ในยุโรป มีการพัฒนาเว็บเมลสามเวอร์ชัน ได้แก่ "WWW Mail" ของ เซอเรน เวจรุม (Søren Vejrum), เว็บเมลของ ลูก้า มานุนซ่า (Luca Manunza)Pinna, Alberto, "Soru: un incontro con Rubbia, così nacque il web in Sardegna", Corriere della Sera, December 28, 1999 (in Italian).Ferrucci, Luca, "The ICT in Sardinia: Startup and evolution"  และ เว็บเมลของ เรมี่ เวทเซลส์ (Remy Wetzels)Internet Archive, "DSE Webmail" "WWW Mail" ของ Søren Vejrum เขียนขึ้นในขณะที่เขากำลังศึกษาและทำงานที่โรงเรียนธุรกิจโคเปนเฮเกน (Copenhagen Business School) ในเดนมาร์ก และเผยแพร่เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 1995comp.internet.net-happenings, "ANNOUNCE: WWW Mail Client 1.00", February 28, 1995. เว็บเมลของ ลูก้า มานุนซ่า เขียนขึ้นในขณะที่เขากำลังทำงานที่ CRS4 ในซาร์ดิเนีย จากแนวคิดของ จานลุยจิ ซาเน็ตติ (Gianluigi Zanetti) โดยปล่อยซอร์สโค้ดครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 1995comp.internet.net-happenings, WebMail – Source code release, March 30, 1995. เว็บเมลของเรมี่ เวทเซลส์ เขียนขึ้นในขณะที่เขากำลังศึกษาที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไอนด์โฮเฟิน (Eindhoven University of Technology) ในเนเธอร์แลนด์ สำหรับ DSEDigitale Stad Eindhoven "Digitale Stad Eindhoven"De Digitale Stad on Wikipedia De Digitale Stad (in Dutch) และเผยแพร่ในช่วงต้นเดือนมกราคม 1995

ในสหรัฐอเมริกา แมตต์ แมงกินส์ (Matt Mankins) เขียน "เว็บเอ็กซ์" (Webex)comp.mail.misc, Webex Announcement, August 8, 1995. และ บิลฟิลเตอร์ (Bill Fitler) ในขณะที่ทำงานอยู่ที่ โลตัส ซีซีเมล (Lotus cc:Mail) เริ่มทำงานเกี่ยวกับการพัฒนาซึ่งเขาสาธารณะต่อสาธารณชนที่ โลตัสเฟียร์ (Lotusphere) เมื่อวันที่ 24 มกราคม 1995Lotusphere 95 Presentation, "cc:Mail Mobile's Next Generation", January 24, 1995. แมตต์ แมงกินส์ ภายใต้การดูแลของ ดร.เบิร์ต โรเซนเบิร์ก (Dr.Burt Rosenberg) ที่มหาวิทยาลัยไมอามี่Miami.edu, CV, Dr. Burton Rosenberg  ได้เผยแพร่ซอร์สโค้ดแอปพลิเคชัน "เว็บเอ็กซ์" ของเขาในโพสต์ไปยัง comp.mail.misc เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 1995 แม้ว่าจะถูกใช้งานเป็นแอปพลิเคชันอีเมลหลักที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ (School of Architecture) ซึ่ง แมงกินส์ ทำงานอยู่ก่อนหน้านี้หลายเดือน

การพัฒนาเว็บเมลของ บิลฟิลเตอร์ ได้รับการพัฒนาเพิ่มเติมเป็นผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์ ซึ่ง โลตัส (Lotus) ประกาศและเปิดตัวในฤดูใบไม้ร่วงปี 1995 ในชื่อ cc:Mail for the World Wide Web 1.0; จึงให้วิธีการอื่นในการเข้าถึงร้านค้าข้อความ ซีซีเมล (วิธีปกติคือแอปพลิเคชันเดสก์ท็อป ซีซีเมล (cc:Mail) ที่ทำงานผ่านการโทรเข้าหรือภายในขอบเขตของเครือข่ายท้องถิ่น)Network World, "Lotus readies cc:Mail-Web hooks", (part 2), September 4, 1995, pp. 1, 55.

การค้าเว็บเมลในช่วงแรกยังประสบความสำเร็จเมื่อ "เว็บเอ็กซ์" ถูกขายโดย บริษัทของแมงกินส์ ดอทช็อป (Mankins, DotShop, Inc.) ในปลายปี 1995 ภายใน ดอทช็อป "เว็บเอ็กซ์" เปลี่ยนชื่อเป็น "อีมูเมล" (EMUmail); ซึ่งจะขายให้กับบริษัทต่าง ๆ เช่น ยูพีเอส (UPS) และ แร็คสเปซ (Rackspace) จนกระทั่งขายให้กับ แอคคูเรฟ (Accurev) ในปี 2001 อีมูเมล เป็นหนึ่งในแอปพลิเคชันแรก ๆ ที่มีเวอร์ชันฟรีที่มาพร้อมกับโฆษณาแบบฝังตัว รวมถึงเวอร์ชันที่มีใบอนุญาตที่ไม่มีโฆษณา

ฮอตเมล และ ร็อคเก็ตเมล (RocketMail) ของ โฟร์อีเลฟเว่น (Four11) เปิดตัวในปี 1996 ในฐานะบริการฟรีและได้รับความนิยมอย่างมากทันที

 การขยายตัวอย่างกว้างขวาง 
เมื่อช่วงทศวรรษ 1990 ดำเนินไปจนถึงทศวรรษ 2000 การเข้าถึงเว็บเมลของประชาชนทั่วไปเป็นเรื่องปกติมากขึ้น เนื่องจาก:

 ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต (ISP) หลายราย (เช่น เอิร์ธลิ้งค์ (EarthLink)) และผู้ให้บริการเว็บโฮสติง (เช่น เวริโอ (Verio)) เริ่มรวมเว็บเมลไว้ในแพ็คเกจบริการของตน (มักจะคู่ขนานกับบริการ POP/SMTP)
 องค์กรอื่นๆ อีกมากมาย (เช่น มหาวิทยาลัยและบริษัทขนาดใหญ่) เริ่มเสนอเว็บเมลเป็นวิธีการสำหรับชุมชนผู้ใช้ในการเข้าถึงอีเมลของตน (ไม่ว่าจะเป็นการจัดการภายในหรือแบบเอาท์ซอร์ส)
 ผู้ให้บริการเว็บเมล (เช่น ฮอตเมล และ ร็อคเก็ตเมล (RocketMail)) เกิดขึ้นในปี 1996 ในฐานะบริการฟรีสำหรับประชาชนทั่วไป และได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว

ในบางกรณี ซอฟต์แวร์แอปพลิเคชันเว็บเมลได้รับการพัฒนาภายในโดยองค์กรที่ดำเนินการและจัดการแอปพลิเคชัน และในบางกรณีได้มาจากบริษัทซอฟต์แวร์ที่พัฒนาและจำหน่ายแอปพลิเคชันดังกล่าว โดยปกติจะเป็นส่วนหนึ่งของแพ็คเกจเซิร์ฟเวอร์เมลแบบบูรณาการ (ตัวอย่างแรกคือ เน็ตสเคป เมสเสจจิง เซิร์ฟเวอร์ (Netscape Messaging Server)Oracle, Cnet Archive - Release Notes: Netscape Messaging Server 4.15) ตลาดสำหรับซอฟต์แวร์แอปพลิเคชันเว็บเมลยังคงดำเนินต่อไปในช่วงทศวรรษ 2010

 การแสดงผลและความเข้ากันได้ 
ผู้ใช้เว็บเมลอาจพบปัญหาบางประการเมื่อใช้ทั้งเว็บเมลไคลเอ็นต์และเดสก์ท็อปไคลเอ็นต์โดยใช้โปรโตคอล POP3 ตัวอย่างเช่น ข้อความอีเมลที่ดาวน์โหลดโดยเดสก์ท็อปไคลเอ็นต์และถูกลบออกจากเซิร์ฟเวอร์จะไม่สามารถใช้งานได้บนเว็บเมลไคลเอ็นต์อีกต่อไป ผู้จำกัดจำกัดการแสดงตัวอย่างข้อความโดยใช้เว็บไคลเอ็นต์ก่อนที่เดสก์ท็อปอีเมลไคลเอ็นต์จะดาวน์โหลดข้อความเหล่านั้นลงไป อย่างไรก็ตาม ผู้ใช้สามารถเลือกที่จะเก็บอีเมลไว้บนเซิร์ฟเวอร์ ซึ่งในกรณีนี้ปัญหาจะไม่เกิดขึ้น การใช้ทั้งเว็บเมลไคลเอ็นต์และเดสก์ท็อปไคลเอ็นต์โดยใช้โปรโตคอล IMAP4 ช่วยให้สามารถแสดงเนื้อหาของกล่องจดหมายได้อย่างสม่ำเสมอในทั้งเว็บเมลและเดสก์ท็อปไคลเอ็นต์ และการดำเนินการใด ๆ ที่ผู้ใช้ดำเนินการกับข้อความในอินเทอร์เฟซหนึ่งจะแสดงผลเมื่อเข้าถึงอีเมลผ่านอินเทอร์เฟซอื่น มีข้อแตกต่างที่สำคัญในความสามารถในการแสดงผลสำหรับบริการเว็บเมลยอดนิยมมากมาย เช่น จีเมล เอาต์ลุกดอตคอม และ ยาฮู!เมล  เนื่องจากการรองรับแท็ก HTML ที่แตกต่างกัน เช่น <style> และ <head> รวมถึงความไม่สม่ำเสมอในการแสดงผล CSS บริษัทการตลาดทางอีเมลจึงต้องพึ่งเทคนิคการพัฒนาเว็บแบบเก่าเพื่อส่งเมลข้ามแพลตฟอร์ม ซึ่งมักหมายถึงการพึ่งพิงตารางและสไตล์ชีทแบบอินไลน์มากกว่า

ค่าเริ่มต้นของแอปพลิเคชันไมโครซอฟท์ วินโดวส์จะสร้างข้อความอีเมลผ่าน MAPI ผู้ขายหลายรายผลิตเครื่องมือเพื่อให้มีอินเทอร์เฟซ MAPI กับเว็บเมลAffixa (Creating messages directly from Windows applications via MAPI)

 ความกังวลด้านความเป็นส่วนตัว 

แม้ว่าอีเมลที่เก็บไว้โดยไม่ได้เข้ารหัสบนเซิร์ฟเวอร์ของผู้ให้บริการใด ๆ ก็ตาม สามารถอ่านได้โดยผู้ให้บริการนั้น แต่มีความกังวลเฉพาะเกี่ยวกับบริการเว็บเมลที่วิเคราะห์เนื้อหาของอีเมลของผู้ใช้โดยอัตโนมัติเพื่อจุดประสงค์ในการโฆษณาแบบเฉพาะเจาะจง อย่างน้อยสองบริการดังกล่าวคือ จีเมล และ ยาฮู! เมล ให้ผู้ใช้เลือกไม่รับโฆษณาแบบเฉพาะเจาะจง

เว็บเมลที่เข้าถึงผ่าน HTTP ที่ไม่ปลอดภัยอาจอ่านได้โดยบุคคลที่สามที่สามารถเข้าถึงการส่งข้อมูล เช่น ผ่านการเชื่อมต่อ Wi-Fi ที่ไม่ปลอดภัย สิ่งนี้สามารถหลีกเลี่ยงได้โดยการเชื่อมต่อกับบริการเว็บเมลผ่าน HTTPS ซึ่งเข้ารหัสการเชื่อมต่อ จีเมลรองรับ HTTPS นับตั้งแต่เปิดตัว และในปี 2014 เริ่มกำหนดให้ใช้สำหรับการเชื่อมต่อเว็บเมลทั้งหมด ยาฮู! เมล เพิ่มตัวเลือกในการเชื่อมต่อผ่าน HTTPS ในปี 2013 และกำหนดให้ใช้ HTTPS ในปี 2014

 เชิงอรรถ 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 


อีเมล
หมวดหมู่:ไคลเอนต์อีเมล