การศึกษาโสตทัศนศึกษา

การศึกษาโสตทัศนศึกษา หรือ การศึกษาแบบสื่อผสม (MBE) คือ วิธีการสอนที่ให้ความสำคัญกับการนำเสนอเนื้อหาผ่านสื่อโสตทัศนศึกษาหรือสื่อผสม เพื่อช่วยเพิ่มความเข้าใจและการจดจำเนื้อหาของนักเรียน

 ประวัติ 
แนวคิดของการใช้สื่อโสตทัศนศึกษาเริ่มมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 โดยจอห์น อาโมส โคเมนีอุส นักการศึกษาชาวโบฮีเมีย ได้นำภาพประกอบวัตถุที่พบเห็นในชีวิตประจำวันมาใช้เป็นสื่อการสอนในหนังสือ Orbis Sensualium Pictus ของเขา นักการศึกษาในยุคแรกที่สนับสนุนการใช้สื่อภาพในกระบวนการเรียนการสอนยังรวมถึงฌอง-ฌาคส์ รุสโซ จอห์น ล็อก และโยฮัน ไฮน์ริช เพสตาลอซซี

สื่อโสตทัศนศึกษายังถูกใช้กันอย่างแพร่หลายโดยกองทัพในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยกองทัพอากาศสหรัฐได้สร้างภาพยนตร์ฝึกอบรมกว่า 400 เรื่อง และแถบภาพ (film strips) 600 แถบเพื่อใช้ในการฝึกทหาร

ปัจจุบัน สื่อโสตทัศนศึกษาได้เติบโตอย่างก้าวกระโดด มีสื่อหลากหลายรูปแบบ เช่น ภาพยนตร์เพื่อการศึกษา ไมโครซอฟท์ พาวเวอร์พอยต์ ซีรีส์การศึกษาทางโทรทัศน์ วิดีโอบนยูทูบ และสื่อออนไลน์อื่น ๆ วัตถุประสงค์หลักของการใช้สื่อโสตทัศนศึกษาคือการเสริมสร้างประสิทธิภาพในการสอนของครู ทำให้เนื้อหามีความเรียบง่าย เข้าใจง่าย และดึงดูดความสนใจของนักเรียนมากขึ้น

 วัตถุประสงค์ 
 เสริมสร้างทักษะการเรียนรู้ของนักเรียนและทำให้การเรียนการสอนมีประสิทธิภาพมากขึ้น
 ดึงดูดความสนใจของผู้เรียน
 กระตุ้นความสนใจในเนื้อหาเรียนรู้
 พัฒนาระบบการสอนที่เข้าใจง่าย
 ทำให้ห้องเรียนมีความน่าสนใจและโต้ตอบได้มากขึ้น
 เน้นกระบวนการสอนที่มุ่งเน้นนักเรียนเป็นศูนย์กลาง

 ข้อดี 
ในปัจจุบันเรามักใช้เครื่องมือดิจิทัล เช่น ไมโครซอฟท์ พาวเวอร์พอยต์ ซึ่งช่วยทำให้การเรียนการสอนมีความน่าสนใจและมีประสิทธิภาพมากขึ้น การใช้สื่อโสตทัศนศึกษาทำให้นักเรียนจำเนื้อหาได้นานขึ้น และช่วยให้แนวคิดที่ซับซ้อนกลายเป็นเรื่องง่ายที่จะเข้าใจ นอกจากนี้ การผสมผสานเทคโนโลยีในห้องเรียนยังช่วยให้นักเรียนได้สัมผัสประสบการณ์เสมือนจริง ซึ่งช่วยพัฒนาการเรียนรู้ในด้านต่าง ๆ เช่น การเรียนรู้เกี่ยวกับทัชมาฮาลโดยการดูวิดีโอที่แสดงให้เห็นภาพสถานที่จริง

การใช้สื่อโสตทัศนศึกษายังช่วยในการรักษาระเบียบในห้องเรียน เพราะนักเรียนจะมีสมาธิอยู่กับการเรียน และกระบวนการเรียนการสอนที่น่าสนใจนี้ยังช่วยพัฒนาการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการคิดวิเคราะห์ ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญในการเรียนรู้

การใช้สื่อโสตทัศนศึกษาเป็นสื่อกลางในการสื่อสารระหว่างครูและนักเรียน ทำให้การเรียนรู้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ตัวอย่างเช่น ในการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ (EFL) นักเรียนที่ขาดแรงจูงใจหรือการเปิดเผยต่อภาษาที่แท้จริงสามารถได้รับประโยชน์จากการใช้สื่อเสียงและภาพที่ช่วยสร้างความคุ้นเคยและพัฒนาทักษะการออกเสียง

 ข้อเสีย 
การใช้สื่อโสตทัศนศึกษามากเกินไปอาจทำให้เกิดความเบื่อหน่าย นอกจากนี้ยังอาจใช้ได้ผลเพียงแค่ในบางสถานการณ์ เนื่องจากการเรียนการสอนบางรูปแบบไม่สามารถใช้สื่อโสตทัศนศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ เครื่องมือที่ใช้ เช่น เครื่องฉายโปรเจ็กเตอร์ ลำโพง และหูฟัง อาจมีราคาสูง ทำให้บางโรงเรียนไม่สามารถจัดซื้อได้ การเตรียมบทเรียนเพื่อใช้สื่อโสตทัศนศึกษาอาจใช้เวลามาก และในบางพื้นที่ เช่น พื้นที่ชนบทที่ขาดไฟฟ้า การใช้สื่อโสตทัศนศึกษาที่ต้องใช้ไฟฟ้าอาจไม่สามารถทำได้

 สรุป 
สื่อโสตทัศนศึกษาเป็นเครื่องมือสำคัญในการเสริมสร้างกระบวนการเรียนรู้และการสอน โดยช่วยให้ครูสามารถนำเสนอเนื้อหาได้อย่างมีประสิทธิภาพ และทำให้นักเรียนเรียนรู้และจดจำเนื้อหาได้ดีขึ้น การใช้สื่อโสตทัศนศึกษายังช่วยในการพัฒนาการคิดวิเคราะห์และวิจารณญาณของนักเรียน อย่างไรก็ตาม การใช้สื่อเหล่านี้ควรมีการวางแผนที่ดีเพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบต่อผลการเรียนรู้

 อุปกรณ์ที่ใช้ในการนำเสนอทางโสตทัศนศึกษา 
 โทรทัศน์
 โปรเจกเตอร์ LCD
 เครื่องฉายภาพยนตร์
 เครื่องฉายภาพนิ่ง
 เครื่องฉายภาพทึบแสง
 เครื่องฉายแผ่นใส

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:การสอน
หมวดหมู่:สื่อผสม