สมัยเมียวลิงเจียน

สมัยเมียวลิงเจียน () เป็นหินสมัยที่สามของยุคแคมเบรียน และได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการในปี 2561 มีช่วงระยะเวลาตั้งแต่ประมาณ  ถึง  ล้านปีก่อน และแบ่งออกเป็น 3 หินช่วงอายุตามลำดับดังนี้ อูลิวอัน ดรูเมียน และกูจางเจียน สมัยเมียวลิงเจียนนั้นอยู่ถัดจากหินสมัยแคมเบรียน 2 ที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ และตามด้วยหินสมัยฝูหรงเจียน

ชื่อเมียวลิงเจียน มาจากเทือกเขาเมียวหลิงในมณฑลกุ้ยโจวตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศจีน

 นิยาม 
มีการเสนอการใช้ซากดึกดำบรรพ์และชั้นหินแบบฉบับหลายครั้งก่อนที่จะมีการให้การรับรองอย่างเป็นทางการในปี 2561 ซากดึกดำบรรพ์ที่เป็นเครื่องหมายที่มีแนวโน้มดีที่สุดได้รับการพิจารณาให้เป็นการปรากฏขึ้นครั้งแรกของสิ่งมีชีวิตในกลุ่มไทรโลไบต์สปีชีส์โอวาโตรีคโตคารา กรานูลาตา (Ovatoryctocara granulata) หรือออรีคโตเซฟาลัส อินดิคัส (Oryctocephalus indicus) ซึ่งทั้งสองชนิดมีอายุใกล้เคียงกันประมาณ  ล้านปีก่อน หลังจากการพิจารณา การปรากฏขึ้นครั้งแรกของออรีคโตเซฟาลัส อินดิคัส ได้ถูกเลือกเป็นเครื่องหมายขอบเขตล่าง และจุด GSSP ถูกวางไว้ในหมวดหินคายหลี อู่หลิว-เจิ้งเจียหยาน มณฑลกุ้ยโจว ประเทศจีน

ขอบเขตระหว่างเมียวลิงเจียนและฟูหรงเจียนมีคำนิยามเดียวกันกับหินช่วงอายุไผเบียน โดยมีการกำหนดเป็นการปรากฏขึ้นครั้งแรกของกลิปตาโนสตุส เรติคูเลตุส (Glyptagnostus reticulatus) ประมาณ  ล้านปีก่อน

การแบ่งย่อย
สมัยเมียวลิงเจียนแบ่งออกได้เป็นดังนี้

 สมัย / หินสมัย ช่วงอายุ / หินช่วงอายุ ขอบล่างของช่วงอายุ (ล้านปีก่อน) ฝูหรงเจียน หินช่วงอายุ 10  เจียงชานเนียน  ไผเบียน  เมียวลิงเจียน กูจางเจียน  ดรูเมียน  อูลิวอัน  หินสมัย 2 หินช่วงอายุ 4  หินช่วงอายุ 3 

หินช่วงอายุออร์เดียน (Ordian stage) ซึ่งใช้ในมาตราการลำดับชั้นหินตามอายุกาลของออสเตรเลีย เดิมถูกกำหนดให้เป็นขั้นต่ำสุดของหินสมัยเมียวลิงเจียน แต่มีความเป็นไปได้ว่าอาจอยู่ในตอนบนของหินสมัย 2 จนถึงปี 2567 ฐานของหินช่วงอายุออร์เดียนยังไม่ได้ถูกกำหนดขึ้น

 เหตุการณ์สำคัญ 
ในช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างหินสมัยแคมเบรียน 2 และเมียวลิงเจียน ได้เกิดการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ของไทรโลไบต์ครั้งแรก ซึ่งรู้จักกันในชื่อ ขอบเขตโอลเลเนลลิดไบโอเมียร์ (Olenellid Biomere boundary) โดยเฉพาะไทรโลไบต์ในวงศ์โอลเลเนลลุสและเรดลิเคีย ได้สูญพันธุ์ในลอเรนเทียและจีนใต้ ตามลำดับ ไทรโลไบต์ชนิดออรีคโตเซฟาลัส อินดิคัส (O. indicus) ได้ปรากฏขึ้นครั้งแรกหลังจากการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ครั้งนี้ และในพื้นที่ที่ไม่พบซากดึกดำบรรพ์ของออรีคโตเซฟาลัส อินดิคัส การกำหนดช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างหินสมัยแคมเบรียน 2 และเมียวลิงเจียนจะถูกกำหนดโดยข้อมูลการลำดับชั้นหินตามเคมี

 บรรพชีวินวิทยา 
แกรพโตไลต์ชนิดอยู่ก้นท้องน้ำได้กระจายตัวอย่างกว้างขวางในสมัยเมียวลิงเจียน อาณานิคมของวงศ์แรบโดพลูริดา (Rhabdopleuridae) ซึ่งหุ้มด้วยเปลือกแข็งและอาณานิคมที่เติบโตในลักษณะแตกกิ่งก้านยืนตรงของวงศ์ดิเทโคเดนดริเด (Dithecodendridae) ได้วิวัฒนาการขึ้นตั้งแต่ช่วงต้นของสมัยเมียวลิงเจียน สกุลแกรพโตไลต์ที่พบมากที่สุดในช่วงอายุอูลิวอันคือ สฟีโนเซียม (Sphenoecium) ซึ่งมีอาณานิคมที่แข็งแรงถูกพบทั่วโลก

การอ้างอิง

 แหล่งข้อมูลอื่น 




*03
หมวดหมู่:สมัยทางธรณีวิทยา