สะพานหลงเถิง

สะพานหลงเถิง () หรือชื่อทางการ สะพานอู๋เถิงผิง () เป็นซากปรักหักพังของอดีตสะพานรถไฟในหมู่บ้านหลงเถิง เมืองซานอี้ เทศมณฑลเหมียวลี่ ประเทศไต้หวัน

สะพานนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1906 ในสมัยใต้ปกครองญี่ปุ่น ใช้ชื่อว่าสะพานเคียวโตเฮเคียว () ผลงานออกแบบโดยวิศวกรโยธาชาวอเมริกัน เทโอดอร์ คูเพอร์ และ ซี ซี ชไนเดอร์ ให้กับรัฐบาลเจ้าอาณานิคม ชื่อของหมู่บ้านและสะพานนี้ตั้งตามชื่อพืช Millettia pachycarpa () ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นพิษต่อปลา ตามตำนานว่ากันว่าในอดีตในทะเลสาบใกล้กันมีปลาคาร์ปปิศาจอาศัยอยู่ซึ่งนำพาความโชคร้ายมาแก่ชาวบ้าน ชาวบ้านโดยรอบจึงปลูกพืชนี้เพื่อต่อสู้กับปลาคาร์ปปิศาจ

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1935 เกิดเหตุแผ่นดินไหวชินจิกุ-ไทชู และอาฟเตอร์ช็อกตามมาอีกหลายครั้งจนเดือนกรกฎาคม ทำให้สะพานพังถล่มลงมาหลายส่วนจนเสียหายเกินกว่าบูรณะได้ มีการสร้างสะพานเหล็กขึ้นทดแทนแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1938 ห่างไป 80 เมตรจากสะพานหลงเถิง ทรัสส์เหล็กกล้าตรงกลางของสะพานหลงเถิงซึ่งเสัยหายบิดงอจากแผ่นดินไหวได้ถูกเคลื่อนย้ายออกจากสะพานหลงเถิงหลังสะพานแห่งใหม่ก่อสร้างแล้วเสร็จ ชื่อปัจจุบันว่า หลงเถิง นั้นเริ่มกลับมาใช้งานหลังญี่ปุ่นถอนอาณานิคมจากไต้หวัน

ในปี ค.ศ. 1999 เกิดแผ่นดินไหวใหญ่ทำให้ส่วนที่เหลือของสะพานพังถล่มลงมา รัฐบาลของเทศมณฑลจึงตัดสินใจอนุรักษ์สะพานในลักษณะเช่นนี้เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจถึงเหตุแผ่นดินไหวที่ร้ายแรงที่สุดในไต้หวันทั้งสองครั้ง ซากของสะพานหลงเถิงได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถานในรายการทรัพย์สินวัฒนธรรมแห่งไต้หวันในปี ค.ศ. 2003

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:สะพานในไต้หวัน
หมวดหมู่:โบราณสถานในประเทศไต้หวัน
หมวดหมู่:เทศมณฑลเหมียวลี่