ดาเนียล 1

ดาเนียล 1 () เป็นบทแรกของหนังสือดาเนียลในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ เล่าว่าดาเนียลและเพื่อนสามคนถูกเนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 จับตัวเป็นเชลยจากเยรูซาเล็มไปยังบาบิโลนและได้รับการศึกษาในเรื่องภาษาและวรรณคดีของบาบิโลน ดาเนียลและเพื่อนปฏิเสธที่จะรับประทานอาหารและสุราจากกษัตริย์ และพระเจ้าก็ประทานความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับความฝันและนิมิตให้พวกเขา หลังผ่านการศึกษาจนสำเร็จแล้ว ปรากฏว่าพวกเขาดีกว่าพวกโหรและพวกหมอดูในอาณาจักรบาบิโลนถึงสิบเท่า

แก่นเรื่องโดยรวมของหนังสือดาเนียลคือพระอำนาจสูงสุดของพระเจ้าเหนือประวัติศาสตร์ บทที่ 1แนะนำพระเจ้าในฐานะบุคคลที่ทรงควบคุมทุกสิ่งที่เกิดขึ้น เป็นผู้ทรงมีพระเจตจำนงและพระอำนาจสูงสุด พระองค์เป็นผู้มอบเยโฮยาคิมไว้ในพระหัตถ์ของเนบูคัดเนสซาร์และนำดาเนียลและเพื่อนให้ตกไปเป็นเชลยในบาบิโลน พระองค์ประทาน "พระคุณและพระเมตตา" แก่ดาเนียล และประทาน "ความรู้และทักษะ" แก่ชายหนุ่มชาวยิวทั้งสี่คน

หนังสือดาเนียลเป็น "ตำราที่ประกอบด้วยประวัติศาสตร์ที่น่าสงสัยจากหลากหลายประเภท" และตัวดาเนียลถือเป็นบุคคลในตำนาน หนังสือดาเนียลที่ตัวดาเนียลเป็นตัวละครเอกแบ่งเป็น 2 ส่วนใหญ่ ๆ ส่วนแรกคือชุดเรื่องราวในบทที่ 1–6 จากช่วงเวลาที่ไม่ไกลไปกว่าสมัยเฮลเลนิสต์ (323–30 ปีก่อนคริสตกาล) ส่วนหลักเป็นชุดนิมิตในบทที่ 7–12 จากสมัยมัคคาบี (กลางศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล) บทที่ 1 น่าจะถูกเพิ่มมาในฐานะบทนำของเรื่องราวเมื่อมีการรวบรวมเรื่องราวเป็นหนังสือดาเนียลเมื่อประมาณช่วงปลายของศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 

































































 แหล่งข้อมูลอื่น 
ดาเนียล 1. ยูเวอร์ชัน

01
หมวดหมู่:ฝันและนิมิตในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:พระเจ้าเนบูคัดเนสซาร์ที่ 2