วิลเลียม ทอมัส เทอร์เนอร์

นาวาเอก วิลเลียม ทอมัส เทอร์เนอร์  (23 ตุลาคม ค.ศ. 1856 – 23 มิถุนายน ค.ศ. 1933) เป็นกัปตันเรือพาณิชย์ชาวบริติช เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะกัปตันของเรืออาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนีย (RMS Lusitania) ขณะเรือลำดังกล่าวถูกจมด้วยตอร์ปิโดของเยอรมันในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1915

 ประวัติ 
ชีวิตช่วงต้นและอาชีพการงาน
เขาเกิดในลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรของชาร์ลอตต์ เทอร์เนอร์ (สกุลเดิม จอห์นสัน) และชาลส์ เทิร์นเนอร์ กะลาสีเรือ เทอร์เนอร์ได้ล่องเรือกราสเมียร์ (Grasmere) เป็นครั้งแรกเมื่ออายุได้ระหว่าง 8 ถึง 13 ปี (มีแหล่งข้อมูลเกี่ยวกับอายุของเขาแตกต่างกันไป) เช่นเดียวกับการเดินทางครั้งสุดท้ายของเขาบนเรือลูซิเทเนีย การเดินทางทางทะเลครั้งแรกของเขาสิ้นสุดลงด้วยเหตุเรืออับปางใกล้ประเทศไอร์แลนด์ และเขาจึงว่ายน้ำไปยังชายฝั่งไอร์แลนด์เพื่อช่วยชีวิตตัวเอง เทอร์เนอร์ทำหน้าที่ภายใต้การบังคับบัญชาของพ่อของเขาในเรือควีนออฟเดอะเนชันส์ (Queen of the Nations) แม้ปัจจุบันจะมีชื่อเสียงจากบทบาทในภัยพิบัติเรือลูซิเทเนีย แต่เทอร์เนอร์ก็เป็นนักเดินเรือที่ยอดเยี่ยมซึ่งสามารถข้ามทะเลได้สำเร็จหลายครั้งด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง รวมถึงจากลิเวอร์พูลไปนิวยอร์กในเวลา 12 วันใน ค.ศ. 1910 และได้รับการเลื่อนตำแหน่งในด้านทักษะของเขา แม้จะมีพฤติกรรมหยาบคายและไม่เหมาะสมต่อหน้าผู้โดยสารก็ตาม กล่าวกันว่าเทอร์เนอร์อ้างถึงผู้โดยสารว่าเป็น "ฝูงลิงเลือดเย็นที่ส่งเสียงจ้อแจ้ไม่หยุด"

การกระทำอันกล้าหาญ
ขณะที่ได้รับแต่งตั้งในเรือเชอร์เบิร์ก (Cherborg) เทอร์เนอร์ได้รับการยอมรับในฐานะผู้ที่สามารถช่วยเหลือชายคนหนึ่งและเด็กชายที่ตกลงไปในน้ำหลังจากที่เรืออลิซ เดวีส์ (Alice Davies) ประสบอุบัติเหตุชนกับเชอร์เบิร์ก เขาได้รับชื่อเสียงอีกครั้งจากการช่วยเหลือเด็กชายวัย 14 ปีที่ตกจากท่าเรืออเล็กซานดรา และได้รับเหรียญเงินจากราชสมาคมสมาคมเรืออับปางและมนุษยธรรม เขาได้รับใบประกาศเกียรติคุณจากสมาคมเรืออับปางและมนุษยธรรมลิเวอร์พูลสำหรับการช่วยเหลือลูกเรือของเรือแวเนีย (Vagne) ใน ค.ศ. 1897 เทิร์นเนอร์ได้รับเหรียญการขนส่งสำหรับการบริการที่โดดเด่นใน ค.ศ. 1902 เมื่อเขาดำรงตำแหน่งต้นเรืออุมเบรีย (Umbria) และเคลื่อนย้ายกองทหารไปยังแอฟริกาใต้ในช่วงสงครามบูร์ เทอร์เนอร์ได้รับใบประกาศเกียรติคุณอีกครั้งจากสมาคมเรืออับปางและมนุษยธรรมลิเวอร์พูลหลังจากช่วยชีวิตลูกเรือเวสต์พอยต์ (West Point) ครึ่งหนึ่งใน ค.ศ. 1910
รายชื่อเรือสำคัญที่เทอร์เนอร์เคยประจำการ
 กราสเมียร์ (Grasmere)
 ไวต์สตาร์ (White Star)
 ควีนออฟเนชันส์ (Queen of Nations)
 เชอร์เบิร์ก (Cherbourg)
 สตาร์ออฟดิอีสต์ (Star of the East)
 เอสเอส คาตาโลเนีย (SS Catalonia)
 อาร์เอ็มเอส อุมเบรีย (RMS Umbria)
 เอสเอส อาเลปโป (SS Aleppo)
 อาร์เอ็มเอส คาร์เพเทีย (RMS Carpathia)
 อาร์เอ็มเอส ไอเวอร์เนีย (RMS Ivernia)
 อาร์เอ็มเอส คาโรเนีย (RMS Caronia)
 อาร์เอ็มเอส มอริเทเนีย (RMS Mauretania)
 อาร์เอ็มเอส อาควิเทเนีย (RMS Aquitania)
 เอสเอส ทรานซิลเวเนีย (SS Trasylvania)
 อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนีย (RMS Lusitania)
 เอสเอส ยูโทเนีย (SS Utonia)

อาชีพกับคูนาร์ด
เทอร์เนอร์เข้าร่วมกับสายการเดินเรือคูนาร์ด (Cunard Line) ใน ค.ศ. 1878 ในตำแหน่งเจ้าหน้าที่ลำดับที่ 4 โดยเดินตามรอยเท้าของพ่อ และออกจากคูนาร์ดใน ค.ศ. 1883 เพื่อรับประสบการณ์เพิ่มเติมที่จำเป็นสำหรับการเลื่อนตำแหน่ง เทอร์เนอร์ได้รับใบอนุญาตกัปตันใน ค.ศ. 1886 และกลับมาร่วมงานกับสายการเดินเรืออีกครั้งใน ค.ศ. 1889 ใน ค.ศ. 1903 เทอร์เนอร์บัญชาการเรือครั้งแรกในเรืออาเลปโป (Aleppo) แม้ในตอนแรกคูนาร์ดจะกังวลเกี่ยวกับพฤติกรรมหยาบกระด้างของเทอร์เนอร์และการหลีกเลี่ยงผู้โดยสาร แต่พวกเขาก็พบว่าผู้โดยสารกลับเพลิดเพลินกับการกระทำที่เข้าใจยากของเทิร์นเนอร์ และเขาเป็นที่ต้องการตัวอย่างมาก

ใน ค.ศ. 1915 เรือดำน้ำเยอรมันได้จมเรืออาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนีย (RMS Lusitania) ด้วยตอร์ปิโด และการสอบสวนของกระทรวงทหารเรือได้ตั้งข้อกล่าวหาที่ร้ายแรงต่อเทอร์เนอร์ วินสตัน เชอร์ชิล มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงกับคดีนี้ เทอร์เนอร์ได้รับการพิสูจน์ความบริสุทธิ์ แต่ข้อกล่าวหาเหล่านี้ยังคงตามหลอกหลอนเขาไปตลอดชีวิต และเขาใช้ชีวิตอย่างสันโดษ

 เรือไอเวอร์เนีย
ในฤดูใบไม้ร่วงของ ค.ศ. 1916 หนึ่งปีเศษหลังลูซิเทเนียอับปาง เทอร์เนอร์ได้รับแต่งตั้งเป็นกัปตันเรือทดแทนของเอสเอส ไอเวอร์เนีย (SS Ivernia) ของสายการเดินเรือคูนาร์ด ซึ่งรัฐบาลอังกฤษได้เช่าเหมาลำมาใช้เป็นเรือลำเลียงทหาร วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1917  เรือดำน้ำเยอรมันได้ยิงตอร์ปิโดใส่เรือดังกล่าวในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนนอกชายฝั่งกรีก โดยมีทหารอยู่บนเรือ 2,400 นาย เรือลำนี้จมลงค่อนข้างเร็ว โดยสูญเสียลูกเรือ 36 นายและทหาร 84 นาย เทอร์เนอร์รอดมาได้อีกครั้ง ครั้งนี้ เดอะนิวยอร์กไทมส์รายงานว่า เขาอยู่บนสะพานเดินเรือจนกระทั่งคนบนเรือออกไปด้วยเรือชูชีพและแพ "ก่อนจะว่ายน้ำออกไปในขณะที่เรือจมลงใต้เท้าของเขา"

 ชีวิตส่วนตัว 
เทอร์เนอร์ได้รับฉายาว่าโบว์เลอร์ บิล (Bowler Bill) เนื่องมาจากธรรมเนียมของเขาที่จะซื้อหมวกโบว์เลอร์ใหม่เอี่ยมเมื่อรับหน้าที่ควบคุมเรือและสวมหมวกใบนี้ในเวลาทำงานบนเรือ

เทอร์เนอร์แต่งงานกับอลิซ เอลิซาเบธ ฮิตชิง ลูกพี่ลูกน้องของเขาในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1883 พวกเขาอาศัยอยู่ด้วยกันในแมนเชสเตอร์และมีลูกชายสองคนคือ เพอร์ซี วิลเฟรด (เกิด ค.ศ. 1885) และนอร์แมน เฮนรี (เกิด ค.ศ. 1893) อลิซย้ายออกไปพร้อมกับลูกชายของเทิร์นเนอร์ใน ค.ศ. 1903 ก่อนจะแยกทางกัน พวกเขายังคงแยกทางกันตลอดชีวิต และเทอร์เนอร์ก็อาศัยอยู่กับมิสเมเบิล เอฟเวอรี แม่บ้านและเพื่อนร่วมงานของเขา อลิซอพยพพร้อมกับลูกชายของเทอร์เนอร์ไปที่ออสเตรเลียใน ค.ศ. 1915 ตามการสอบสวนของกระทรวงทหารเรือ และต่อมาย้ายไปที่แคนาดาในวันที่ไม่ทราบแน่ชัด โดยไม่ทราบว่าลูกชายของเขาย้ายไปอยู่แคนาดาพร้อมกับอลิซ เทอร์เนอร์จึงออกตามหาพวกเขาเมื่อได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งลำไส้ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1919 เทอร์เนอร์เกษียณอายุโดยบอกกับเมเบิลว่า "ตอนนี้สิ่งเดียวที่ฉันต้องการคือชีวิตที่เงียบสงบ" ครั้งนี้เขาได้รับรางวัล O.B.E. จากคำสั่งของประธานสายการเดินเรือคูนาร์ด

เทแร์เนอร์เสียชีวิตด้วยมะเร็งลำไส้เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1933 เพอร์ซี วิลเฟรด เทิร์นเนอร์ กะลาสีเรือพาณิชย์ ลูกชายของเทิร์นเนอร์ อายุ 55 ปี สูญหายเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1941 บนเรือเจดมัวร์ (Jedmoor) เมื่อถูกจมโดยเรือดำน้ำอู-98 ของเยอรมัน

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

หมวดหมู่:อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนีย