ซิงลิช

ซิงลิช (; เป็นหน่วยคำควบของ Singapore กับ English) ในอดีตรู้จักกันในชื่อ ภาษาอังกฤษแบบพูดของสิงคโปร์ () เป็นถาษาครีโอลฐานอังกฤษที่มีต้นกำเนิดในประเทศสิงคโปร์ ซิงลิชเกิดขึ้นจากสถานการณ์การติดต่อทางภาษาระหว่างผู้พูดภาษาในเอเชียที่สิงคโปร์เป็นเวลานาน เช่น มลายู, กวางตุ้ง, ฮกเกี้ยน, จีนกลาง, แต้จิ๋ว และทมิฬ คำว่า Singlish สื่อถึงการผสมผสานระหว่างภาษาแสลงสิงคโปร์กับภาษาอังกฤษ และมีการบันทึกครั้งแรกในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970Lambert, James. 2018. A multitude of ‘lishes’: The nomenclature of hybridity. English World-wide, 39(1): 30. DOI: 10.1075/eww.38.3.04lam

ซิงลิชมีต้นกำเนิดจากการเข้ามาของชาวอังกฤษและการก่อตั้งการศึกษาภาษาอังกฤษในสิงคโปร์Gupta, Anthea Fraser (1994) The Step-tongue: Children's English in Singapore, Clevedon, UK: Multilingual Matters, p. 35. องค์ประกอบของภาษาอังกฤษถูกกรองออกจากโรงเรียนและไปสู่ท้องถนนอย่างรวดเร็ว ก่อให้เกิดการพัฒนาภาษาพิดจิน ที่ผู้พูดที่ไม่ใช่ภาษาแม่พูดเป็นภาษากลางในการสื่อสารระหว่างผู้พูดภาษาต่าง ๆ มากมายที่ใช้ในสิงคโปร์ ซิงลิชโดยหลักพัฒนาขึ้นในกลุ่มชนชั้นแรงงานที่เรียนภาษาอังกฤษโดยไม่ได้เรียนในโรงเรียนเป็นการเฉพาะ ผสมกับภาษาแม่ของตนเข้าไปด้วย หลังจากนั้นไม่นาน ภาษาพิดจินใหม่นี้ก็รวมเข้ากับอิทธิพลสำคัญจากเปอรานากัน วิธภาษาจีนตอนใต้ มลายู และทมิฬ กลายเป็ยภาษาหลักตามท้องถนน เมื่อซิงลิงได้รับความนิยมมากขึ้น เด็ก ๆ เริ่มรับซิงลิชเป็นภาษาแม่ผ่านกระบวนการที่มีชื่อว่า creolization นั่นทำให้ซิงลิงกลายเป็นภาษาครีโอลที่สมบูรณ์ มั่นคง และเป็นอิสระ รับคำศัพท์ที่แข็งแกร่งขึ้น และไวยากรณ์ซับซ้อนขึ้น พร้อมกับสัทวิทยา วากยสัมพันธ์ หน่วยคำ และการรวมประโยคเป็นของตนเอง

หมายเหตุและอ้างอิง


ข้อมูล





อ่านเพิ่ม
 Brown, Adam (1999). Singapore English in a Nutshell: An Alphabetical Description of its Features. Singapore: Federal Publications. .
 Crewe, William (ed. 1977) The English Language in Singapore. Singapore: Eastern Universities Press.
 Deterding, David (2007). Singapore English. Edinburgh: Edinburgh University Press. .
 Deterding, David, Brown, Adam and Low Ee Ling (eds. 2005) English in Singapore: Phonetic Research on a Corpus. Singapore: McGraw-Hill Education (Asia). .
 Deterding, David, Low Ee Ling and Brown, Adam (eds. 2003) English in Singapore: Research on Grammar. Singapore: McGraw-Hill Education (Asia). .
 Deterding, David and Hvitfeldt, Robert (1994) 'The Features of Singapore English Pronunciation: Implications for Teachers', Teaching and Learning, 15 (1), 98-107. (on-line version) 
 Deterding, David and Poedjosoedarmo, Gloria (2001) The Grammar of English: Morphology and Syntax for English Teachers in Southeast Asia. Singapore: Prentice Hall. (Chapter 19: Singapore English). .
 Foley, Joseph (ed. 1988) New Englishes: the Case of Singapore, Singapore: Singapore University Press.
 Foley, J. A., T. Kandiah, Bao Zhiming, A.F. Gupta, L. Alsagoff, Ho Chee Lick, L. Wee, I. S. Talib and W. Bokhorst-Heng (eds. 1998) English in New Cultural Contexts: Reflections from Singapore. Singapore: Singapore Institute of Management/Oxford University Press. .
 Gopinathan, S., Pakir, Anne, Ho Wah Kam and Saravanan, Vanithamani (eds. 1998) Language, Society and Education in Singapore (2nd edition), Singapore: Times Academic Press.
 Gupta, Anthea Fraser (1992) 'Contact features of Singapore Colloquial English'. In Kingsley Bolton and Helen Kwok (eds.) Sociolinguistics Today: International Perspectives, London and New York: Routledge, pp. 323–45.
 Gupta, Anthea Fraser (1994). The Step-Tongue: Children's English in Singapore. Clevedon, UK: Multimedia Matters. .
 Ho, Mian Lian and Platt, John Talbot (1993). Dynamics of a contact continuum: Singapore English. Oxford: Clarendon Press; New York: Oxford University Press. .
 Lim, Lisa (ed. 2004). Singapore English: a grammatical description. Amsterdam; Philadelphia: John Benjamins. .
 Low, Ee Ling and Brown, Adam (2005) English in Singapore: An Introduction. Singapore: McGraw-Hill.
 Melcher, A. (2003). Unlearning Singlish: 400 Singlish-isms to avoid. Singapore: Andrew Melcher Pte. Ltd. 
 Newbrook, Mark (1987). Aspects of the syntax of educated Singaporean English: attitudes, beliefs, and usage. Frankfurt am Main; New York: P. Lang. .
 Ooi, Vincent B. Y. (ed. 2001) Evolving Identities: the English Language in Singapore. Singapore: Times Academic. .
 Pakir, Anne (1991) ‘The range and depth of English-knowing bilinguals in Singapore’, World Englishes, 10(2), 167–79.
 Platt, John Talbot and Weber, Heidi (1980). English in Singapore: status, features, functions. Kuala Lumpur: Oxford University Press. .
 Shelley, R., Beng, K.-S., & Takut bin Salah. (2000). Sounds and sins of Singlish, and other nonsense. Kuala Lumpur: Times Books International. 
 Tongue, R. K. (1979) The English of Singapore and Malaysia (2nd edition). Singapore: Eastern Universities Press.
 VJ Times Editorial Team. (2000). Singlish to English: basic grammar guide. Singapore: VJ Times. 
 Wee, Lionel (2004) 'Singapore English: Phonology'. In Edgar W. Schneider, Kate Burridge, Bernd Kortmann, Rajend Mesthrie and Clive Upton (eds.) A Handbook of Varieties of English. Volume 1: Phonology, Berlin: Mouton de Gruyter, pp. 1017–33.
 Wee, Lionel (2004) 'Singapore English: morphology and syntax'. In Bernd Kortmann, Kate Burridge, Rajend Mesthrie, Edgar W. Schneider and Clive Upton (eds.) A Handbook of Varieties of English. Volume 2: Morphology and Syntax, Berlin: Mouton de Gruyter, pp. 1058–72.
 Wong, J. O. (2001). The natural semantic metalanguage approach to the universal syntax of the Singlish existential primitive. CAS research paper series, no. 30. Singapore: Centre for Advanced Studies, National University of Singapore. 

แหล่งข้อมูลอื่น

 The Coxford Singlish Dictionary @ Talkingcock.com
 A Dictionary of Singlish and Singapore English
 Singlish Books to Get Intimate with Locals
 'Hover & Hear' pronunciations in a Standard Singapore English accent, and compare side by side with other English accents from around the World.
 An Annotated Bibliography of Works on Singapore English 
 The NIE Corpus of Spoken Singapore English 
 The Lim Siew Lwee Corpus of Informal Singapore Speech 


Category:ภาษาในประเทศสิงคโปร์
Category:ภาษาพิดจินและครีโอลอิงอังกฤษ