กว่างตงพินอินฟางอ้าน

กว่างตงพินอินฟางอ้าน () เป็นชื่อเรียกรวมของแผนการถอดเสียงภาษาจีนถิ่นต่าง ๆ ภายในมณฑลกวางตุ้งเป็นอักษรโรมันซึ่งจัดทำโดยกรมการศึกษาของรัฐบาลประชาชนมณฑลกวางตุ้งในปี 1960 โดยได้ทำทั้งหมด 4 ภาษา ได้แก่ ภาษากวางตุ้ง ภาษาแต้จิ๋ว ภาษาฮากกา และ ภาษาไหหลำ โดยระบบที่ใช้กับทั้ง 4 ภาษานี้ใช้วิธีการสะกดคำที่คล้ายกัน แต่มีความแตกต่างบางประการขึ้นอยู่กับรูปแบบเสียงของแต่ละภาษา

โดยรวมแล้วรูปแบบการเขียนมีความคล้ายคลึงกับพินอินของภาษาจีนกลางมาตรฐาน มีการใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรเพื่อแสดงสระบางตัว แต่วรรณยุกต์จะแสดงด้วยตัวเลขตัวยก แทนที่จะใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรวางบนพยัญชนะเหมือนอย่างพินอินของภาษาจีนกลาง

 ภาษากวางตุ้ง 
เป็นระบบถอดเสียงภาษากวางตุ้งมาตรฐาน แต่ไม่ได้รับความนิยมเท่าระบบอื่นเช่น ยฺหวิดเพ็งที่ถูกเสนอโดยทางฮ่องกง ปัจจุบันยังเหลือการใช้แค่ในวงจำกัดสำหรับงานวิจัยเกี่ยวกับภาษากวางตุ้งในจีนแผ่นดินใหญ่

 ภาษาฮากกา 
เป็นระบบการถอดเสียงของภาษาฮากกาโดยยึดตามสำเนียงเหมย์เซี่ยนเป็นมาตรฐาน

 ภาษาแต้จิ๋ว 

เป็นระบบการถอดเสียงภาษาแต้จิ๋วซึ่งได้รับความนิยมมากที่สุด ปัจจุบันนิยมใช้ในการสอนภาษาแต้จิ๋วโดยทั่วไป

 ภาษาไหหลำ 
เป็นระบบถอดเสียงภาษาไหหลำโดยยึดสำเนียงเหวินชางเป็นมาตรฐาน

 อ้างอิง 

劉新中。海南閩語的語音研究。北京：中國社會科學出版社，2006年4月。ISBN 7500455615。


หมวดหมู่:การถอดอักษรจีนเป็นอักษรโรมัน