มีเลเต็ก

มีเลเต็ก (; ) เป็นบะหมี่ที่มีที่มาจากเมืองสรันดากัน อำเภอบันตุล เขตการปกครองพิเศษยกยาการ์ตา บะหมี่ทำมาจากมันสำปะหลังและมะพร้าวขูด โดยดั้งเดิมแล้วใช้กระทิงในการมาปั่นแป้งทำบะหมี่ คำว่า "lethek" ได้มาจากลักษณะสีน้ำตาลของหมี่ที่เหมือนกับเปลือกไม้ หมี่เลเท็กเป็นที่นิยมลดลงในยกยาการ์ตาเนื่องจากการแข่งขันจากอาหารจานอื่น เช่น เปอติซ, กูนิง และ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป กระนั้นในอำเภอบันตุล ยังคงรับประทานบะหมี่นี้กันโดยทั่วไป

 ประวัติศาสตร์ 
ในทศวรรษ 1920s อูมาร์ ยัสซีร์ (Umar Yassir) เดินทางจากประเทศเยเมนมายังยกยาการ์ตาเพื่อเผยแผ่ศาสนาอิสลาม กระนั้นคำสอนของเขาไม่สามารถแพร่หลายได้เท่าที่ควรเนื่องจากเขาเลือกใช้อักษรยาวี ท้ายที่สุด ชาวบ้านได้เสนอตัว กไย บากีร์ (Kyai Bakir) ซึ่งสามารถพูดภาษาอาหรับได้และสามารถส่งผ่านคำสอนได้ดีกว่า แก่ยัสซีร์ บากีร์ส่งตัวยัสซีร์ไปยังสรันดากันในบันตุลเพื่อสอนศาสนา เขาพบว่ากิจกรรมทางเศรษฐกิจไม่เพียงแต่ช่วยดำรงชีพแต่ยังช่วยพัฒนาความเป็นอยู่ของชาวบ้านได้ ในปี 1940 เขาจึงก่อตั้งโรงงานผลิตบะหมี่ขึ้นในสรันดากัน โรงงานบะหมี่ของอูมาร์มีชื่อว่า โรงงานบะหมี่ครุฑ (การูดา; Garuda Noodle Factory) ซึ่งมีการปิดตัวชั่วคราวไปสักพักก่อนกลับมาเปิดใหม่

 การผลิต 
วัตถุดิบหลักของหมี่เลเต็กคือมันสำปะหลังและแป้งมันสำปะหลัง มันสำปะหลังจะนำไปแช่น้ำหลายวันโดยเปลี่ยนน้ำทุกวัน หลังจากนั้นจึงนำไปบดผสมกับแป้วมันสำปะหลัง แป้งที่ได้จะนำมานวดโดยใช้กระทิงนานสองชั่วโมง จากนั้นนำมาขึ้นรูปเป็นบล็อกสี่เหลี่ยมขนาด 20 x 30 x 20 เซนติเมตร และนำไปนึ่งไอน้ำนาน 90 นาทีก่อนจะทิ้งให้เย็นข้ามคืน นำมาขูดเป็นผงผสมกับแป้งมันสำปะหลัง ขึ้นรูปเป็นบะหมี่ และนำไปต้ม

 การประกอบอาหาร 
มีเลเต็กสามารถนำไปผัดหรือต้ม นิยมปรุงรสด้วยเครื่องเทศเช่นกระเทียม หอมแดง พริก เม็ดแคนเดิลนัต (candlenuts), ขมิ้น และ ข่า ร่วมกับเนื้อสัตว์หรือผัก

อ้างอิง

หมวดหมู่:บะหมี่
หมวดหมู่:อาหารอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ยกยาการ์ตา
หมวดหมู่:อาหารจากเส้นของอินโดนีเซีย