แอลัน ลิกต์เมิน

แอลัน เจย์ ลิกต์เมิน ( ; เกิด 4 เมษายน ค.ศ. 1947) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกัน เขามีหน้าที่สอนที่มหาวิทยาลัยอเมริกันในวอชิงตัน ดี.ซี. ตั้งแต่ ค.ศ. 1973

ลิกต์เมินสร้างระบบกุญแจสู่ทำเนียบขาว (Keys to the White House) ร่วมกับนักวิทยาแผ่นดินไหวชาวโซเวียต วลาดิมีร์ เคย์ลิซ-โบรอคในปี 1981 ระบบใช้เกณฑ์จริง/เท็จ 13 ข้อในการทำนายว่าผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีจากพรรคปัจจุบันจะชนะหรือแพ้ในการเลือกตั้งครั้งหน้าหรือไม่"The Keys to the White House", Madison Books, 1996,  ระบบและคำทำนายของลิกต์เมินบนพื้นฐานของระบบดังกล่าวได้รับการรายงานอย่างแพร่หลายในสื่อ ลิกต์เมินได้รับการยกย่องว่ามีความแม่นยำสูงในการทำนายผลการเลือกตั้งตั้งแต่ปี 1984 ถึงปี 2020 โดยใช้ระบบนี้

ลิกต์เมินลงสมัครชิงตำแหน่งวุฒิสมาชิกสหรัฐจากรัฐแมรีแลนด์ใน ค.ศ. 2006 และได้ลำดับที่ 6 ในการเลือกตั้งขั้นต้นของพรรคเดโมแครต ในปี 2017 เขาตีพิมพ์ เดอะเคสฟอร์อิมพีชเมนต์ (The Case for Impeachment) ซึ่งนำเสนอเหตุผลหลายประการในการถอดถอนดอนัลด์ ทรัมป์

 ปฐมวัยและการศึกษา 
ลิกต์เมินเกิดในย่านบราวนส์วิลล์ของบรุกลินในนครนิวยอร์ก เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมสตีเวแซนท์ ลิกต์เมินเป็นชาวยิว เขาได้รับปริญญาตรีสาขาประวัติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยแบรนไดส์ใน ค.ศ. 1967 และสำเร็จการศึกษาระดับฟายบีตาแคปปาและแมกนาคุมลอดิ (ท็อป 15%) ขณะแข่งขันวิ่งแข่งและมวยปล้ำอีกด้วย ใน ค.ศ. 1973 ลิกต์เมินได้รับปริญญาเอก จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในฐานะผู้สอนในสาขาประวัติศาสตร์

ในฐานะนักกรีฑาลู่และลาน ลิกต์เมินคว้าแชมป์การแข่งขันวิ่งข้ามรั้ว ระยะ 3,000 เมตร เมื่อ ค.ศ. 1979 ในรายการ USATF Masters Outdoor Championships ในประเภทอายุ 30-35 ปี โดยวิ่งในเวลา 11:06.1 นาที ซึ่งเขาผู้เข้าแข่งขันเพียงคนเดียวที่อยู่ในรายชื่อในกลุ่มอายุของเขา นอกจากนี้เขาได้ลำดับที่ 6 ในการแข่งขัน 1,500 เมตร ในปีเดียวกันในเวลา 4:17.48 นาที ใน ค.ศ. 2024 เขาผลิตวิดีโอร่วมกับเดอะนิวยอร์กไทมส์ โดยแสดงการวิ่งในงานแข่งขันกรีฑามืออาชีพพร้อมอธิบายวิธีการทำนายผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ

 อาชีพ 

 การสอน 
ลิกต์เมินเริ่มสอนในมหาวิทยาลัยอเมริกันเมื่อ ค.ศ. 1973 และได้รับหน้าที่เป็นศาสตราจารย์ใน ค.ศ. 1980 เขาได้รับรางวัลนักวิชาการ/ครูแห่งปี ประจำปีการศึกษา 2535-2536

ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 ขณะที่อาศัยอยู่ในแคลิฟอร์เนียในฐานะศาสตราจารย์รับเชิญที่สถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย ลิกต์เมินได้ร่วมในเกมโชว์ ทิกแทกโด กว่า 17 ตอน เขาได้รับรางวัล $100,000 จากการเข้าร่วมเกมโชว์นี้

 ผู้เขียนและข้อวิจารณ์ 
ลิกต์เมินได้ให้แสดงความเห็นบนเครือข่ายและช่องเคเบิลเช่น ซีเอ็นเอ็น, เอ็มเอสเอ็นบีซี และฟอกซ์นิวส์ เขาเป็นที่รู้จักกันดีจากระบบ "กุญแจ" ที่นำเสนอในหนังสือของเขาคือ เดอะเทอร์ทีนคียส์ทูเดอะเพรสิเดนซี (The Thirteen Keys to the Presidency) และ เดอะคียส์ทูเดอะไวต์เฮาส์ (The Keys to the White House) ระบบนี้ใช้ปัจจัยทางประวัติศาสตร์ 13 ข้อเพื่อทำนายว่าผู้ได้รับการเสนอชื่อจากพรรคที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีในขณะนั้นจะชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐหรือไม่ (ผู้ได้รับการเสนอชื่ออาจเป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งอยู่หรือไม่ก็ได้)

ระบบได้ทำนายผู้ชนะคะแนนนิยมอย่างถูกต้องในการเลือกตั้งทุกครั้งตั้งแต่ปี 1984 ถึง 2012 รวมถึง อัล กอร์ ในปี 2000 ด้วย ลิกต์เมิน ได้รับความสนใจจากคำทำนายของเขาว่า โดนัลด์ ทรัมป์ จะชนะการเลือกตั้งในปี 2016 นักวิจารณ์บางคนกล่าวว่าคำทำนายนั้นผิดพลาด เนื่องจากทรัมป์แพ้คะแนนนิยม แต่ลิกต์เมินกล่าวว่าเขาเปลี่ยนมาทำนายว่าใครจะได้เป็นประธานาธิบดีแทนและมันถูกต้อง สื่อต่าง ๆ ยกย่องเขาว่าทำนายปี 2016 ได้ถูกต้อง

กุญแจสู่ทำเนียบขาวที่เขาร่วมประดิษฐ์ถูกเลือกขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์กับผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีจาก ค.ศ. 1860 ถึง ค.ศ. 1980 โดยใช้วิธีทางสถิติดัดแปลงจากงานของนักธรณีฟิสิกส์ด้วยวิธีการที่ยังไม่พิสูจน์ สำหรับการคาดการณ์แผ่นดินไหว

ลิกต์เมินมีส่วนร่วมกับคณะกรรมาธิการสิทธิพลเมืองสหรัฐ ในการสืบสวนการทุจริตการลงคะแนนเสียงในฟลอริดาในช่ว การเลือกตั้งปี 2000 โดยยื่นการวิเคราะห์ทางสถิติ ของปัญหาการลงคะแนนเสียง เขาสรุปว่า "มีการแบ่งแยกเชื้อชาติอย่างมากในอัตราการปฏิเสธบัตรลงคะแนน"

ในปี 2013 ลิกต์เมินและริชาร์ด ไบรต์เมิน เขียนหนังสือ เอฟดีอาร์แอนด์เดอะจิวส์ (FDR and the Jews) ซึ่งกล่าวถึงแฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ ในฐานะผู้นำที่ยึดหลักปฏิบัติตามจริง ซึ่งแม้จะมีข้อจำกัดทางการเมือง แต่ก็พยายามอย่างมากที่จะช่วยเหลือชาวยิวในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยรักษาสมดุลระหว่างลำดับความสำคัญในประเทศและความกลัวปฏิกิริยาต่อต้านชาวยิว ลิกต์เมินและไบรต์เมินได้รับรางวัลยิวแห่งชาติ (National Jewish Book Award) ประจำปี 2013 สำหรับหนังสือเล่มดังกล่าว

ในปี 2017 ลิกต์เมินเขียนหนังสือ เดอะเคสฟอร์อิมพีชเมนต์ (The Case for Impeachment) ซึ่งได้นำเสนอเหตุผลหลายประการในการถอดถอน ดอนัลด์ ทรัมป์ ไฟแนนเชียลไทมส์วิจารณ์หนังสือเล่มนี้ในเชิงบวก โดยเขียนว่า "หนังสือทรงพลังของลิกต์เมินเป็นการเตือนใจว่าตอนนี้เรากำลังอยู่ในช่วงเริ่มต้นของการสืบสวนคดีของทรัมป์เท่านั้น" วอชิงตันโพสต์กล่าวถึงหนังสือเล่มนี้ว่า "น่าทึ่งมากที่ได้เห็นการโต้แย้งทั้งหมดถูกเปิดเผย" นิวยอร์กเจอร์นัลออฟบุกส์แนะนำว่าหนังสือเล่มนี้เป็นแหล่งข้อมูล "หากคุณเป็นสมาชิกรัฐสภาที่พยายามรับมือกับทุกสิ่งที่รัฐบาลชุดนี้ทำ" เดอะฮิลล์เขียนว่า: "ลิกต์เมินได้เขียนหนังสือที่อาจเป็นหนังสือที่สำคัญที่สุดของปีนี้" ซีบีซีนิวส์ได้ปรึกษากับนักวิชาการด้านกฎหมายซึ่งกล่าวว่าคำทำนายการถูกถอดถอนที่เสนอโดยลิกต์เมิน นั้นไม่น่าจะเป็นไปได้หากสภาผู้แทนราษฎรมีพรรครีพับลิกันเป็นแกนนำ สภาผู้แทนราษฎรซึ่งควบคุมโดยพรรคเดโมแครตได้ออกคำสั่งถอดถอนทรัมป์เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2019 และวุฒิสภาได้ตัดสินให้เขาพ้นผิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2020

ในปี 2020 ลิกต์เมินได้เผยแพร่หนังสือ รีพีลเดอะเซกเคินอะเมนด์เมนต์ (Repeal the Second Amendment) ซึ่งเขาโต้แย้งว่าวิธีเดียวที่จะแก้ปัญหาความรุนแรงจากอาวุธปืนในสหรัฐได้คือการยกเลิกการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐข้อที่ 2

ตั้งแต่ปี 2023 ลิกต์เมินร่วมจัดรายการสตรีมสดรายสัปดาห์ที่เรียกว่า ลิกต์เมินไลฟ์ (Lichtman Live) บนช่องยูทูบของเขา

 การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐปี 2024 
ในช่วงก่อนการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี 2024 ท่ามกลางการเรียกร้องที่กว้างขวางขึ้นจากตัวแทนพรรคเดโมแครต สมาชิก ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง และผู้สนับสนุนประธานาธิบดีโจ ไบเดน ให้ถอนตัวจากการเลือกตั้งเพื่อสนับสนุนผู้สมัครคนอื่นที่มี "โอกาสที่ดีกว่า" ลิกต์เมินเรียกข้อเรียกร้องดังกล่าวว่าเป็น "การหลบหนีที่โง่เขลาและทำลายล้าง" โดยกล่าวหา "ผู้เชี่ยวชาญและสื่อ" ว่า "ผลักดัน" พรรคเดโมแครตให้ต้องเลือกผู้ที่แพ้ เขากล่าวเสริมว่าผู้ที่เรียกร้องให้ไบเดนลาออกนั้น "ไม่มีประวัติ" ที่จะทำนายผลการเลือกตั้งได้เลย เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2024 ไบเดนประกาศว่าเขาจะถอนตัวจากการแข่งขัน แต่จะทำหน้าที่จนครบวาระ รองประธานาธิบดี กมลา แฮร์ริส ได้รับการเสนอชื่อให้เป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีจากพรรคเดโมแครตในเดือนถัดมา วันที่ 5 กันยายน ลิกต์เมินทำนายว่าแฮร์ริสจะชนะการเลือกตั้ง 

 การเลือกตั้งวุฒิสภาสหรัฐ ค.ศ. 2006 ในรัฐแมริแลนด์ 
ลิกต์เมิน ประกาศลงสมัครเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐจากรัฐแมริแลนด์ ในการเลือกตั้งเมื่อปี 2549 เพื่อแทนที่วุฒิสมาชิก พอล ซาร์บาเนซ โดยในโฆษณาทางโทรทัศน์ช่วงเปิดรายการที่มีเนื้อหาสนุกสนาน เขาให้คำมั่นว่าจะไม่เป็น "นักการเมืองตามแบบแผน" และกระโดดลงไปในคลองซีแอนด์โอในชุดสูทธุรกิจ  ลิกต์เมินถูกมองว่าเป็นผู้สมัครที่มีโอกาสชนะน้อยและได้รับการสนับสนุนน้อยมาก  เขาวิจารณ์ เบน คาร์ดิน ผู้แทนราษฎรสหรัฐที่เป็นที่นิยมในการหาเสียงสนับสนุนสงครามอิรัก เมื่อลีกออฟวิเมนโหวตเทอร์ไม่เชิญ ลิกต์เมินเข้าร่วมดีเบตทางโทรทัศน์สาธารณะของรัฐแมริแลนด์ เขากับผู้สมัครที่ถูกกีดกันอีกสองคน ได้แก่ จอช เรลส์ และ เดนนิส เอฟ. แรสมุสเซน จึงออกมาประท้วงนอกสตูดิโอโทรทัศน์ในเทศมณฑลบัลติมอร์ ลิกต์เมินและภรรยาถูกจับกุมหลังจากเผชิญหน้ากับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ในปี 2549 ทั้งคู่ได้รับการตัดสินพ้นผิดจากข้อกล่าวหาทั้งหมด 

ลิกต์เมินแพ้ในการเลือกตั้งขั้นต้น ให้กับคาร์ดินโดยได้รับคะแนนเสียง 6,919 คะแนน (1.2%) และอยู่ในลำดับที่ 6 จากผู้ลงสมัคร 18 คน ในเดือนตุลาคม 2012 เดอะวอชิงตันโพสต์รายงานว่าเขายังคงต้องชำระสินเชื่อที่กู้มาเพื่อช่วยระดมทุนในการรณรงค์หาเสียง

 รางวัลและเกียรติยศ 
ลิกต์เมินได้รับรางวัลมากมายจากมหาวิทยาลัยอเมริกัน ที่เด่นที่สุด เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นศาสตราจารย์ด้านประวัติศาสตร์ดีเด่นในปี 2011 และนักวิชาการ/ครูดีเด่นประจำปี 1992–93 ซึ่งถือเป็นรางวัลคณาจารย์ระดับสูงสุดของโรงเรียน เกียรติยศที่ได้รับประกอบด้วย:

 Sherman Fairchild Distinguished Visiting Scholar, California Institute of Technology, 1980–81
 Top Speaker Award, National Convention of the International Platform Association, 1983, 1984, 1987
 Selected by the Teaching Company as one of America's "Super Star Teachers"
 Outstanding Scholar/Teacher, 1992–93
 Finalist, National Book Critics Circle Award for White Protestant Nation, the Rise of the American Conservative Movement, 2008
 Distinguished Professor of History at American University, 2011
 Winner, National Jewish Book Award, 2013 for "FDR and the Jews," with Richard Breitman
 Finalist for the Los Angeles Times Book Prize, 2013 for "FDR and the Jews," with Richard Breitman

 หนังสือ 

 Historians and the Living Past: The Theory and Practice of Historical Study (Arlington Heights, Ill.: Harlan Davidson, Inc., 1978; with Valerie French)
 Ecological Inference (With Laura Irwin Langbein, Sage Series In Quantitative Applications In The Social Sciences, 1978)
 Your Family History: How to Use Oral History, Personal Family Archives, and Public Documents to Discover Your Heritage (New York: Random House, 1978)
 Prejudice and the Old Politics: The Presidential Election of 1928 (Chapel Hill: University of North Carolina Press, 1979; Lexington Books, 2000)
 Kin and Communities: Families In America (Edited, with Joan Challinor, Washington, D.C.: Smithsonian Press, 1979)
 The Thirteen Keys to the Presidency (Lanham: Madison Books, 1990, With Ken Decell) 
 The Keys to the White House, 1996 Edition (Lanham: Madison Books, 1996; reprint, Lexington Books Edition, 2000) 
 White Protestant Nation: The Rise of the American Conservative Movement, (Finalist for National Book Critics Circle Award in nonfiction, 2008) Grove/Atlantic Press. 
 FDR & the Jews, (Co-authored with Richard Breitman. Harvard University Press, 2013)
 The Case for Impeachment, HarperCollins, 2017, 
 The Embattled Vote in America, Harvard University Press, 2018.
 Repeal the Second Amendment: The Case for a Safer America, St. Martin's Press, 2020, 
 Thirteen Cracks: Repairing American Democracy after Trump, Rowman & Littlefield, 2021, 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 




หมวดหมู่:การสำรวจความเห็น
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2490