แอลเอ็นอีอาร์ คลาสเอ 3 4472 ฟลายอิงสกอตส์แมน

รถจักรไอน้ำหมายเลข 4472 ฟลายอิงสกอตส์แมน () เป็นรถจักรไอน้ำแอลเอ็นอีอาร์ คลาสเอ 3 ประเภท 4-6-2 "แปซิฟิก" สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1923 ที่โรงงานดองคัสเตอร์เวิกส์ (Doncaster Works) สำหรับการรถไฟลอนดอนและตะวันออกเฉียงเหนือ (LNER) ออกแบบโดยเซอร์ไนเจล เกรสลีย์ เคยให้บริการรถไฟโดยสารด่วนทางไกลบนเส้นทางรถไฟหลักสายอีสต์คอสต์ที่ดำเนินงานโดย LNER และหน่วยงานสืบทอดอย่างการรถไฟอังกฤษ (BR) เขตตะวันออก และเขตตะวันออกเฉียงเหนือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริการรถไฟเดอะฟลายอิงสกอตส์แมน (The Flying Scotsman) ระหว่างสถานีลอนดอนคิงส์ครอส กับสถานีรถไฟเอดินบะระ เวฟเวอร์ลีย์ อันเป็นที่มาของชื่อรถจักรคันนี้

ฟลายอิงสกอตส์แมนปลดประจำการจากการรถไฟอังกฤษ (British Railways) ในปี ค.ศ. 1963 หลังจากวิ่งไปแล้วกว่า 2.08 ล้านไมล์ (3.3 ล้านกิโลเมตร) ได้รับการยกย่องว่าเป็นรถจักรไอน้ำที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในโลก ชื่อเสียงอันยิ่งใหญ่ของรถจักรคันนี้มาจากการได้รับการอนุรักษ์โดยเจ้าของหลายท่านตามลำดับได้แก่ แอลัน เพ็กเลอร์, เซอร์วิลเลียม แมกอัลไพน์, โทนี มาร์ชิงตัน และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 เป็นต้นมาโดยพิพิธภัณฑ์การรถไฟแห่งชาติ (National Railway Museum) 4472 กลายเป็นรถจักรไอน้ำที่สำคัญของ LNER เคยเป็นตัวแทนของบริษัทเข้าร่วมงานนิทรรศการจักรวรรดิอังกฤษ (British Empire Exhibition) ถึงสองครั้ง และในปี ค.ศ. 1928 ก็ได้เป็นรถจักรลากจูงขบวนรถไฟเดอะฟลายอิงสกอตส์แมนในเที่ยวแรกที่วิ่งแบบไม่หยุดพัก นอกจากนี้ฟลายอิงสกอตส์แมนยังทำลายสถิติโลกด้านการเดินรถด้วยไอน้ำถึง 2 ครั้ง โดยเป็นหัวรถจักรไอน้ำคันแรกที่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการว่าทำความเร็วได้ถึง 161 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (100 ไมล์ต่อชั่วโมง) ในวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1934 และทำสถิติการวิ่งแบบไม่หยุดพักที่ไกลที่สุดในโลกสำหรับหัวรถจักรไอน้ำคือ 679 กิโลเมตร (422 ไมล์) ระหว่างการทัวร์ที่ออสเตรเลียเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1989

 อ้างอิง