เตียวโหลว

เตียวโหลว (ภาษาจีนกลาง; ) หรือ ติ๊วเหล่า (ภาษากวางตุ้ง; ) หมายถึงหอตรวจการณ์ความสูงกลายชั้นที่พบได้ในหมู่บ้านตามชนบท ส่วนใหญ่พบได้ในไคผิง มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน ในปี ค.ศ. 2007 ยูเนสโกขึ้นทะเบียนให้ บรรดาเตียวโหลวและหมู่บ้านแห่งไคผิง () เป็นแหล่งมรดกโลก ซึ่งรวมถึงเตียวโหลวที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 19-20 ด้วยสถาปัตยกรรมผสมผสานแบบจีนและยุโรป

เตียวโหลวมีการก่อสร้างมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิงจนถึงต้นศตวรรษที่ 20 และมีการสร้างมากที่สุดในสมัยขุนศึกเมื่อทศวรรษ 1920 ถึง 1930 โดยได้รับการสนับสนุนด้านเงินทุนจากชาวจีนโพ้นทะเล และมีการสร้างเตียวโหลวขึ้นมากกว่า 3,000 หอ ปัจจุบันเป็นที่คาดการณ์ว่ามีเตียวโหลวเพียง 1,800 แห่งที่ยังเหลืออยู่ในหมู่บ้านตามชนบทของไคผิง ส่วนใหญ่ถูกทิ้งร้าง นอกจากนี้ยังสามารถพบเตียวโหลวในพื้นที่อื่น ๆ ของมณฑลกวางตุ้ง รวมถึงในเซินเจิ้นและตงกว่าน

ในปลายศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20 ด้วยความไม่มั่นคงทางสังคมและความอดอยาก ไคผิงกลายมาเป็นศูนย์กลางสำคัญหนึ่งของการอพยพไปโพ้นทะเล ร่วมกับพื้นที่อื่น ๆ ในแถบเซย์ยับ เตียวโหลวที่สร้างขึ้นในสมัยต้นศตวรรษที่ 20 จำนวนมากสร้างขึ้นตามศูนย์กลางของการอพยพเหล่านี้ เงินทุนจากชาวจีนอพยพไปโพ้นทะเลได้ถูกส่งกลับมายังตระกูล หมู่บ้าน หรือเผ่าของตน และถูกนำไปใช้สร้างหอสังเกตการณ์ แม้ว่าเตียวโหลวจะสร้างขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อการป้องกันการรุกรานจากผู้บุกรุก แต่บางเตียวโหลวก็ใช้งานเพื่อการอยู่อาศัยด้วย บ้างสร้างขึ้นโดยครอบครัวเดี่ยว ๆ และบ้างวร้างขึ้นโดยหลายครอบครัวไปจนถึงจากชุมชนของหมู่บ้าน ไคผิงได้กลายมาเป็นหม้อหลอมวัฒนธรรมที่ชาวจีนโพ้นทะเลนำกลับมา ซึ่งแสดงออกผ่านการก่อสร้างเตียวโหลวด้วยองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมของยุโรปมาผสมผสาน

อ้างอิง

หมวดหมู่:หอคอย
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมจีน
หมวดหมู่:มณฑลกวางตุ้ง