สมองเน่า

สมองเน่า () เป็นคำศัพท์ที่ใช้เรียกเนื้อหาบนอินเทอร์เน็ตที่คุณภาพต่ำหรือด้อยค่า หรืออาจใช้เรียกผลกระทบทางจิตใจและปัญญาเชิงลบที่เกี่ยวข้องกับการคลุกคลีกับเนื้อหาดังกล่าว คำศัพท์นี้สะท้อนว่าการใช้เวลาในโลกออนไลน์มากเกินไปอาจส่งผลให้เกิดการเสื่อมถอยของความสามารถในการรับรู้ เช่น ระยะเวลาที่คงความสนใจไว้ได้สั้นลง หรือการทำงานของจิตใจเสื่อมถอยลง

คำนี้เริ่มใช้ทางออนไลน์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2547 แต่เป็นที่แพร่หลายใน พ.ศ. 2566 และได้กลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีม คำนี้มักใช้ในบริบทของนิสัยดิจิทัลของคนรุ่นแอลฟา โดยนักวิจารณ์กล่าวว่าคนรุ่นวัยนี้จมอยู่กับวัฒนธรรมออนไลน์มากเกินไป คำศัพท์นี้มักเกี่ยวข้องกับศัพท์สแลงและกระแสนิยมในกลุ่มรุ่นวัยแอลฟา เช่น "สกีบีดี" (นำมาจาก สกีบีดีทอยเล็ต), "ริซ" (rizz ย่อมาจากคำว่า charisma), "แกย็ต" (gyatt หมายถึงก้น), "แฟนัมแทกซ์" (fanum tax หมายถึงการขโมยอาหาร) และ "ซิกมา" (sigma หมายถึงผู้นำหรือ “ชายแอลฟา”) ใน พ.ศ. 2567 นักการเมืองชาวออสเตรเลีย ฟาติมา เพย์แมน นำคำสแลงของกลุ่มรุ่นวัยแอลฟามาใช้ในสุนทรพจน์ต่อสาธารณะ สุนทรพจน์ดังกล่าวประพันธ์โดยเอซรา อิสมา ซึ่งเป็นพนักงานที่อายุน้อยกว่า สุนทรพจน์นั้นกลายเป็นข่าวหน้าหนึ่ง และผู้คนบางกลุ่มมองด้วยว่าสุนทรพจน์นี้เป็นตัวอย่างของ "สมองเน่า" นอกโลกออนไลน์

 ดูเพิ่ม 

 วัฒนธรรมระดับต่ำ
 อิตาเลียนเบรนรอต

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ตมีมในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอินเทอร์เน็ต