ถนนสายประธานใหญ่

ถนนสายประธานใหญ่ () หรือชื่อในอดีต อุตตราปัถ (Uttarapath), ซาราเกอาซัม (Sarak-e-Azam), ชะห์ ระเหอาซัม (Shah Rah-e-Azam), บาดชาฮีซารัก (Badshahi Sarak) และ เลิงวอล์ก (Long Walk) เป็นหนึ่งในถนนสายสำคัญที่เก่าแก่ที่สุดของทวีปเอเชีย มีอยู่มานานกว่า 2,500 ปีUNESCO, Caravanserais along the Grand Trunk Road in Pakistan เชื่อมต่อเอเชียกลางและอนุทวีปอินเดียเข้าด้วยกัน ด้วยความยาวประมาณ The Atlantic: "India's Grand Trunk Road" จากเตกนาฝในประเทศบังกลาเทศติดกับพรมแดนพม่า ไปสิ้นสุดที่คาบูล ประเทศอัฟกานิสถาน ผ่านเมืองจิตตะโกง และ ธากา (บังกลาเทศ), โกลกาตา, กานปุระ, อาครา, อาลีครห์, เดลี, อมฤตสระ (อินเดีย) และ ละฮอร์, ราวัลปินดี, เปศวาร์ (ปากีสถาน)

ถนนสายประธานเส้นนี้สร้างขึ้นบนถนนสายโบราณอุตตราปัถของเดิมที่สร้างขึ้นเมื่อ 300 ปีก่อนคริสต์กาล ซึ่งเดิมทีเชื่อมต่อปากแม่น้ำคงคาไปยังตอนเหนือของอินเดีย ต่อมามีการปรับปรุงเส้นทางใหม่ในสมัยของเศร ศาหะ สุรี จนไปถึงโสนารคาว และ โรถัสVadime Elisseeff, p. 159-162, The Silk Roads: Highways of Culture and CommerceFarooqui Salma Ahmed, p. 234, A Comprehensive History of Medieval India: From Twelfth to the Mid-Eighteenth Century มีการสร้างใหม่จนถึงอัฟกานิสถานในสมัยของมะห์มูด ชะห์ ดูร์รานี  และมีการบูรณะครั้งใหญ่ระหว่างปี 1833 ถึง 1860 โดยเจ้าอาณานิคมจักรวรรดิอังกฤษDavid Arnold (historian);
Science, technology, and medicine in colonial India (New Cambr hist India v.III.5)
Cambridge University Press, 2000, 234 pages p. 106

ตลอดระยะเวลาหลายศตวรรษ ถนนสายประธานเส้นนี้มีบทบาทเป็นเส้นทางการค้าที่สำคัญของภูมิภาค มีส่วนช่วยตั้งแต่การเดินทางจนถึงไปรษณีย์ ปัจจุบันยังคงใช้งานเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางถนนในอนุทวีปอินเดีย ซึ่งมีการขยายขนาดถนนและเชื่อมต่อเข้าเป็นส่วนหนึ่งของระบบทางหลวงของแต่ละประเทศที่ตัดผ่าน

อ้างอิง

หมวดหมู่:ถนนในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ถนนในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:ถนนในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:ถนนในประเทศอัฟกานิสถาน