ปอร์เช่ไทป์ 12

ปอร์เช่ไทป์ 12 เป็นโครงการของเยอรมันในการพัฒนา "รถยนต์สำหรับทุกคน" (Auto für Jedermann) ให้กับ Zündapp Fritz Neumeyer ซึ่งเป็นเจ้าของ Zündapp ในขณะนั้น ได้สั่งให้ Ferdinand Porsche ออกแบบและสร้างต้นแบบในปี ค.ศ. 1931 ในที่สุด รถเก๋งสองคันและรถเปิดประทุนหนึ่งคันก็ถูกสร้างขึ้น โดยรถทั้งหมดได้สูญหายไปในช่วง สงครามโลกครั้งที่สอง คันสุดท้ายถูกทำลายใน การทิ้งระเบิดที่สตุ๊ตการ์ท ในปี ค.ศ. 1945 ปอร์เช่ไทป์ 12 ถือเป็นก้าวสำคัญในช่วงต้นของการพัฒนารถโฟล์กสวาเกนต้นแบบ ปัจจุบันมีการสร้างแบบจำลองของ ไทป์ 12 และจัดแสดงอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์อุตสาหกรรมวัฒนธรรม ในเมือง เนือร์นแบร์ค

 การเปรียบเทียบกับแนวคิดร่วมสมัย 

ในปีพ.ศ. 2479 บริษัทซิตรองได้เริ่มพัฒนารถยนต์ราคาถูกรูปทรงเพรียวบางพร้อมระบบกันสะเทือนอิสระทั้งหมด แชสซีส์แบบแพลตฟอร์ม และไม่มีเพลาขับ ซึ่งเรียกว่า2CV

ไทป์ 12 เป็นตัวอย่างแรก ๆ ของการออกแบบที่เน้นแอโรไดนามิกและรูปทรงกลมมน ซึ่งเริ่มเป็นที่นิยมในช่วงทศวรรษ 1930 โดยพัฒนาในเวลาเดียวกับ Mercedes-Benz 120H และก่อนหน้าต้นแบบที่สองของ Tatra V570 และต้นแบบรถยนต์เครื่องยนต์หลังแบบ streamline ของ DKW ที่ใช้พื้นฐานจากรุ่น F2 ในปี ค.ศ. 1933DKW Auto-Union Project: DKW's 1933 Rear Engine Streamliner ในรถยนต์ที่ผลิต สไตล์นี้ได้รับการบุกเบิกโดย Chrysler และ DeSoto Airflow ในปี 1934 และ Toyota AA ในปี 1936 ซึ่งเป็นการลอกเลียนแบบจากรถเหล่านั้น และในที่สุดก็กลายเป็น "รถสำหรับประชาชน" หรือ KdF-Wagen หรือ Volkswagen Type 1 หรือ Beetle ในปี ค.ศ. 1938

ต้นแบบร่วมสมัยที่เน้นแอโรไดนามิกอย่างมากได้แก่ Dymaxion car ในปี ค.ศ. 1933 และ Schlörwagen ของ Karl Schlör ซึ่งพัฒนาระหว่างปี ค.ศ. 1936 ถึง ค.ศ. 1939Christopher, John. The Race for Hitler's X-Planes (The Mill, Gloucestershire: History Press, 2013), p.200.

 คำอธิบาย 
รถยนต์คันนี้มีโครงคานกลางแบบ U-profile เดี่ยว ซึ่งแตกต่างจากแชสซีส์ท่อกลางของ VW Beetle ตัวถังรถ (ผลิตโดย Reutter) มีรูปทรงแอโรไดนามิกที่ค่อนข้างดีในช่วงเวลานั้นโดยมีซุ้มล้อหลังแบบปิด เพลาหน้าและเพลาหลังเป็นแบบแหนบและมีแหนบขวางเดี่ยวแต่ละเพลา Porsche ใช้กล่องพวงมาลัยแบบเฟืองตัวหนอนและดรัมเบรกไฮดรอลิกสี่ตัวใน ไทป์ 12 รถยนต์คันนี้มีการออกแบบระบบส่งกำลังแบบฉบับของ VW Beetle พร้อมชุดเฟืองท้ายแบบผสมพร้อมเครื่องยนต์ที่ยึดกับส่วนท้ายโดยตรง ซึ่งหมายความว่าเพลาหลังเป็นเพลาแกว่งซึ่งอยู่ระหว่างกระปุกเกียร์และเครื่องยนต์ ซึ่งเป็นไปได้ในทางเทคนิคเนื่องจากเครื่องยนต์มีความยาวค่อนข้างสั้น Unlike ต่างจาก โฟล์คสวาเกน บีเทิล ปอร์เช่ ไทป์ 12 มีคลัตช์ดิสก์เดี่ยวแบบเปียก

เครื่องยนต์เป็นเครื่องยนต์อ๊อตโต้ เครื่องยนต์แฉกดาว ห้าสูบ ที่ผลิตโดย Zündapp (จุดระเบิดด้วยประกายไฟ) แทนที่จะเป็นเครื่องยนต์สี่สูบนอนที่ Porsche นิยมใช้Christopher, John. The Race for Hitler's X-Planes. The Mill, Gloucestershire: History Press, 2013, p.200. เครื่องยนต์ Zündapp แบบห้าสูบเป็นเครื่องยนต์ระบายความร้อนด้วยน้ำและมีปั๊มน้ำปกติ เพลาลูกเบี้ยวเป็นชนิดกลองลูกเบี้ยว (หรือเพลาลูกเบี้ยวสั้นมาก) และควบคุมวาล์วเหนือสูบสองตัวต่อสูบ 62 mm กระบอกสูบและระยะชัก เครื่องยนต์จะเคลื่อนตัว - มันมีการบีบอัดของ ε=5.3 คาร์บูเรเตอร์ Zenith ขนาด 26 มม. ตัวเดียวและผลิต  ที่ 3200/นาที ความเร็วสูงสุดของรถอยู่ที่ 

 แกลเลอรี่ 

 อ้างอิง 

ไทป์ 12