ตงฟางซั่ว

ตงฟางซั่ว (, 154–93 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นนักปราชญ์และขุนนาง นักเวท และตลกหลวงในรัชสมัยของจักรพรรดิฮั่นอู่แห่งราชวงศ์ฮั่น ( 140–87 ปีก่อนคริสตกาล)

 ชื่อ 
ตงฟางซั่วมีนามสกุลเดิมว่า จาง (张 แปลว่า ยืด หรือ แผ่ขยาย) ซึ่งต่อมาเขาได้เปลี่ยนนามสกุลเป็น ตงฟาง (東方 แปลว่า ทิศตะวันออก) ชื่อเมื่อแรกเกิดของเขาคือ ซั่ว (朔 แปลว่า พระจันทร์ใหม่) และชื่อรองของเขาคือ ม่านเชี่ยน (曼倩 แปลว่า งดงาม สง่างาม)

เนื่องจากพฤติกรรมที่แปลกประหลาดและขบขันของเขาที่ราชสำนักฮั่นในฉางอัน ตงฟางซั่วได้รับการยกย่องให้เป็น หัวจี หรือ ตัวตลกในราชสำนัก เขาจึงตั้งฉายาให้ตัวเองเป็น เฉาอิน หรือ เสนาบดีสันโดษ คนแรก เมื่อเพื่อนขุนนางเรียกเขาว่า คนเสียสติ ตงฟางซั่วจึงอธิบายว่า "บุคคลประเภทข้าพเจ้าเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้หลีกหนีจากโลกวุ่นวายด้วยการใช้ชีวิตเรียบง่ายในราชสำนัก"

 อ้างอิง 






 เชิงอรรถ 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 390
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 451
หมวดหมู่:ขุนนางราชวงศ์ฮั่น