จง (สถาปัตยกรรม)

ซง หรือ จง (, , , dzong) หมายถึงหมู่สิ่งปลูกสร้างที่ประกอบด้วยป้อมปราการ อาราม หอคอย กุฏิสงฆ์ และอาคารทำการ 

ในประเทศภูฏาน จงใช้งานหลากหลาย ทั้งใช้งานในเชิงศาสนา การทหาร การปกครอง ไปจนถึงเป็นศูนย์กลางชุมชน รวมถึงเป็นที่จัดเทศกาล เซชู ประจำปี โดยปกติแล้ว ครึ่งหนึ่งของห้องในจงแบบภูฏานจะใช้งานสำหรับการปกครอง อีกครึ่งหนึ่งใช้งานทางศาสนาเป็นวัด และเป็นอาราม ในปี 2012 รัฐบาลภูฏานขึ้นทะเลียนจงห้าแห่งเป็นแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโก ได้แก่ ปูนาคาจง, วังเดวโพตรังจง, ปาโรจง, ตรงซาจง และ ดากานาจง (Dagana Dzong)

ในทิเบตโบราณมีการแบ่งเขตการปกครองเป็น 53 แคว้นซึ่งเรียกว่า จงLe Tibet, Marc Moniez, Christian Deweirdt, Monique Masse, Éditions de l'Adret, Paris, 1999,  ในแต่ละจงจะประกอบด้วยสองจงเปิน คือของลามะและของฆราวาสDas, Sarat Chandra. (1902). Lhasa and Central Tibet. Reprint (1988): Mehra Offset Press, Delhi, p. 176.

ในยุคร่วมสมัย ในประเทศภูฏานปัจจุบันนิยมสร้างอาคารที่มีลักษณะภายนอกแบบจง ส่วนในประเทศสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยเท็กซัสเอลปาโซ (UTEP) มีการสร้างอาคารแบบจงซึ่งถือว่าหาได้ยากนอกแถบหิมาลัย ผลงายออกแบบโดยเฮนรี ทรอสต์For more details see the UTEP Handbook of Operations .

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมทิเบต
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมภูฏาน