ซินท์เวฟ

ซินท์เวฟ ( เรียกอีกอย่างว่า outrun, retrowave หรือ futuresynth) เป็นแนวย่อยดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่อิงจากเพลงประกอบภาพยนตร์แนวโลดโผน นิยายวิทยาศาสตร์โลดโผน และสยองขวัญของยุคคริสต์ศตวรรษ 1980 เป็นหลัก อิทธิพลอื่น ๆ ได้รับมาจากงานศิลปะและวิดีโอเกมในทศวรรษนี้ นักดนตรีแนวซินท์เวฟมักรับหลักการด้านการโหยหาอดีตในวัฒนธรรมในยุคคริสต์ทศวรรษ 1980 และพยายามถ่ายทอดบรรยากาศของยุคนั้นและเฉลิมฉลอง

แนวเพลงนี้ได้รับการพัฒนาในช่วงกลางจนถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 2000 โดยโปรดิวเซอร์ เฟรนซ์เฮาส์ชาวฝรั่งเศส รวมไปถึงศิลปินรุ่นใหม่ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากวิดีโอเกม แกรนด์เธฟต์ออโต: ไวซ์ซิตี ที่ออกในปี 2002 ยังอ้างอิงนักประพันธ์เพลง จอห์น คาร์เพนเตอร์, ฌ็อง มีแชล ฌาร์, แวนเจลิส (โดยเฉพาะดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่อง เบลดรันเนอร์ ในปี 1982) ซินท์เวฟได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางมากขึ้นหลังจากที่นำไปใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Drive ในปี 2011 (ซึ่งมีเพลงประกอบที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของแนวเพลงนี้บางเพลง) วิดีโอเกม Hotline Miami ในปี 2012 รวมถึง ภาคต่อในปี 2015 ภาพยนตร์ ธอร์: ศึกอวสานเทพเจ้า ในปี 2017 และซีรีส์เน็ตฟลิกซ์ เรื่อง สเตรนเจอร์ ธิงส์   

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ดนตรีอินดี
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอินเทอร์เน็ต
หมวดหมู่:ประเภทดนตรีอิเล็กทรอนิกส์