เงียมอู

เงียมอู มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เหยียน ยฺหวี่ () ชื่อรอง เหวินผิง () เป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน 

 ประวัติ 
เงียมอูเป็นชาวเมืองลำกุ๋น (南郡 หนานจฺวิ้น) ในมณฑลเกงจิ๋ว (荊州 จิงโจว) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในนครจิงโจว มณฑลหูเป่ย์(閻宇字文平，南郡人也。) อรรถาธิบายจากหฺวาหยางกั๋วจื้อในสามก๊กจี่ เล่มที่ 43. เงียมอูรับราชการในจ๊กก๊ก มีชื่อเสียงในเรื่องความสามารถและคุณธรรม ปฏิบัติหน้าที่อย่างขยันหมั่นเพียร《宋书·州郡志三》：“南浦令，刘禅建兴八年（230年）十月，益州牧阎宇表改羊渠立。”但当时诸葛亮兼领益州牧，阎宇不可能为益州牧；且《华阳国志·巴志》：“迄吴平，巴东后省羊渠，置南浦。”可见蜀汉当时置羊渠县，西晋统一后才将其撤销，置南浦县。详见凌富亚《蜀汉政区地理研究》 。 

ในช่วงปีท้าย ๆ ของศักราชเหยียนซี (延熙; ค.ศ. 238-257) เงียมอูได้รับการตั้งเป็นแม่ทัพภูมิภาคหนานจง (庲降都督 หลายเสียงตูตู) ลำดับที่ 6 แทนที่จาง เปี่ยว (張表) แล้วยกทหารไปสยบภูมิภาคหนานจง (南中) เงียมอูเป็นคนขยันหมั่นเพียร จัดการราชการต่าง ๆ อย่างรอบคอบ ดำเนินตามรอยของม้าตง แต่อิทธิพลและความดีความชอบไม่เทียบเท่าม้าตง(張表，時名士，清望踰忠。閻宇，宿有功幹，於事精勤。繼踵在忠後，其威風稱績，皆不及忠。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 43. ฮั่ว อี้ (霍弋) ได้รับการตั้งให้เป็นเสนาธิการทัพ (參軍 ชานจฺวิน) ของเงียมอู(表後，以南郡閻宇為都督，南郡為參軍。弋甚善參毗之禮，遂代宇為監軍、安南將軍。) หฺวาหยางกั๋วจื้อ เล่มที่ 4.

ในปี ค.ศ. 258 เงียมอูได้รับการแต่งตั้งเป็นมหาขุนพลขวา (右大將軍 โย่วต้าเจียงจฺวิน) ฮั่ว อี้ขึ้นมาทำหน้าที่แทนเงียมอูในตำแหน่งผู้ควบคุมทัพ (監軍 เจียนจฺวิน) และขุนพลสงบภาคใต้ (安南將軍 อันหนานเจียงจฺวิน) ในช่วงเวลานั้นจองอี้ผู้เป็นแม่ทัพอำเภอเองอั๋น (永安都督 หย่งอานตูตู) เดินทางกลับนครหลวงเซงโต๋ (成都 เฉิงตู) เพราะล้มป่วย ในขณะที่ซุนหลิมกำลังกุมอำนาจในรัฐง่อก๊กที่เป็นรัฐพันธมิตรของจ๊กก๊กในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เหล่าขุนนางไม่เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ชือ จี (施績) ผู้เป็นขุนพลทหารม้าทะยาน (驃騎將軍 เพี่ยวฉีเจียงจฺวิน) ของง่อก๊กกังวลว่ารัฐวุยก๊กที่เป็นรัฐอริจะฉวยโอกาสจากความวุ่นวายภายในง่อก๊ก ชือ จีจึงลอบเขียนจดหมายถึงรัฐจ๊กก๊กเพื่อแสดงถึงความกังวลว่าง่อก๊กจะถูกวุยก๊กผนวก ราชสำนักจ๊กก๊กจึงตั้งให้เงียมอูเป็นแม่ทัพอำเภอเองอั๋น และนำกำลังทหารเพิ่มเติมห้าพันนายไปป้องกันเมืองปาตง (巴東郡 ปาตงจฺวิ้น; อยู่บริเวณอำเภอเฟิ่งเจี๋ย นครฉงชิ่งในปัจจุบัน)(孫綝秉政，大臣疑貳，績恐吳必擾亂，而中國乘釁，乃密書結蜀，使為並兼之慮。蜀遣右將軍閻宇將兵五千，增白帝守，以須績之後命。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 56. 

ในปีเดียวกันนั้น เฉิน จือ (陳祗) ผู้เป็นหัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (尚書令 ช่างชูลิ่ง) เสียชีวิต(以……閻宇為右【衛】大將軍。陳祗卒，謚曰忠侯。) หฺวาหยางกั๋วจื้อ เล่มที่ 7. ขันทีฮุยโฮจึงได้ผูกขาดอำนาจในราชสำนักจ๊กก๊ก นายกองพันหลัว เซี่ยน (羅憲) ปฏิเสธที่จะร่วมงานกับฮุยโฮ ฮุยโฮจึงให้ส่งหลัว เซี่ยนไปไกลจากนครหลวงเซงโต๋ให้ไปรับตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองปาตง แม้ว่าเงียมอูจะประจบประแจงฮุยโฮแต่ก็เห็นความสำคัญของความสามารถของหลัว เซี่ยน จึงให้หลัว เซี่ยนคุมกำลังทหารและตั้งให้เป็นรองแม่ทัพของตน(時右大將軍閻宇都督巴東，為領軍，後主拜憲領軍，為宇副貳。魏之伐蜀，召宇西還，留宇二千人，令憲守永安城。) เซียงหยางฉีจิ้วจี้ เล่มที่ 2.(時大將軍閻宇都督巴東，拜（羅）憲領軍，為（閻）宇副貳。) จิ้นชู เล่มที่ 57.

เกียงอุยได้รับหน้าที่สำคัญในการยกทัพบุกวุยก๊กติดต่อกันหลายปีแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ เมื่อฮุยโฮขึ้นมามีอำนาจในราชสำนักและมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเงียมอูซึ่งเวลานั้นเป็นมหาขุนพลขวา ฮุยโฮต้องการปลดเกียงอุยออกจากอำนาจและตั้งเงียมอูขึ้นแทนที่(維本羈旅托國，累年攻戰，功績不立。而宦官黃皓等弄權於內，右大將軍閻宇與皓協比，而皓陰欲廢維樹宇。維亦疑之，故自危懼，不復還成都。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 44.  จูกัดเจี๋ยมผู้ดำรงตำแหน่งรักษาการขุนพลพิทักษ์ (衛將軍 เว่ย์เจียงจฺวิน) ก็ถวายฎีกาทูลเสนอให้ตั้งเงียมอูแทนที่เกียงอุยเช่นกัน(維好戰無功，國內疲弊，宜表後主，召還為益州刺史，奪其兵權；蜀長老猶有瞻表以閻宇代維故事。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 35. เมื่อเกียงอุยทราบเรื่องนี้จึงทูลเล่าเสี้ยนว่า "ฮุยโฮกลับกลอก แกมโกง ใช้อำนาจตามอำเภอใจ จะทำลายรัฐลงได้ ขอทรงมีรับสั่งให้ประหารชีวิตเถิด" เล่าเสี้ยนตรัสตอบว่า "ฮุยโฮเป็นเพียงข้าราชการผู้น้อยที่เราใช้ให้ไปทำธุระไป ๆ มา ๆ ก่อนหน้านี้ตั๋งอุ๋นก็รังเกียจเขาอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ข้ารู้สึกไม่ชอบใจในเรื่องนี้ เหตุใดท่านจึงระแวงเขาเล่า"  เกียงอุยเห็นว่าฮุยโฮมีผู้สนับสนุนจำนวนมากในราชสำนัก กลัวว่าที่ตนกล่าวประณามฮุยโฮจะเป็นเหตุให้ผู้สนับสนุนของฮุยโฮมาจับตัวตน จึงเปลี่ยนท่าทีและทูลอย่างสำรวมต่อเล่าเสี้ยนอีกไม่กี่ประโยคแล้วจึงทูลลาออกมา เล่าเสี้ยนจึงทรงส่งฮุยโฮไปพบเกียงอุยเพื่อขอขมา ตั้งแต่นั้นมาเกียงอุยก็ระแวงถึงภัยอันตรายในราชสำนักมากขึ้น หลังกลับจากเตียวเจี๋ยง (洮陽 เถาหยาง) เกียงอุยก็ขอไปยังท่าจง (沓中; ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอโจวชฺวี มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) เพื่อดำเนินการทำนาเพาะปลูกข้าวสาลี และไม่กล้ากลับไปนครหลวงเซงโต๋

ในปี ค.ศ. 263 รัฐวุยก๊กยกทัพบุกจ๊กก๊ก จักรพรรดิเล่าเสี้ยนจึงมีรับสั่งให้เงียมอูนำกำลังทหารยกมาทางตะวันตกเพื่อช่วยป้องกันนครหลวงเซงโต๋ เงียมอูมอบหมายให้หลัว เซี่ยนคุมทหารสองพันนายอยู่รักษาอำเภอเองอั๋น ตัวเงียมอูนำกำลังทหารที่เหลือไปทางตะวันตกไปช่วยเหลือนครหลวงเซงโต๋ ต่อมาไม่นานวุยก๊กพิชิตจ๊กก๊กลงได้ ไม่มีการกล่าวถึงเงียมอูในบันทึกประวัติศาสตร์อีกหลังจากนั้น

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
 ฉาง ฉฺวี (คริสต์ศตวรรษที่ 4). หฺวาหยางกั๋วจื้อ.
 เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).

หมวดหมู่:ขุนพลของจ๊กก๊ก