แร็กไทม์

แร็กไทม์ ( สามารถสะกดได้ว่า rag-time หรือ rag time) เป็นรูปแบบดนตรีที่รุ่งเรืองสูงสุดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1890 ถึง 1910 ลักษณะเด่นคือ จังหวะที่ขืน (syncopation) หรือ "ไม่สม่ำเสมอ" แร็กไทม์ได้รับความนิยมในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยนักประพันธ์เพลง เช่น สก็อต จอปลิน, เจมส์ สก็อต และ โจเซฟ แลมบ์ เพลงแร็กไทม์ (มักเรียกว่า "แร็ก") โดยทั่วไปแต่งขึ้นและเล่นด้วยเปียโน แม้ว่าแนวเพลงดังกล่าวจะได้รับการดัดแปลงให้เหมาะกับเครื่องดนตรีและสไตล์ต่าง ๆ ก็ตาม

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:แร็กไทม์
หมวดหมู่:ดนตรีอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน