อัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวน

อัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวน () คือค่าที่ใช้ในทฤษฎีสารสนเทศ วิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ เป็นอัตราส่วนของสัญญาณต่อสัญญาณรบกวน

อัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวนมักเขียนด้วยตัวย่อเป็น 

ยิ่งอัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวนสูงเท่าใด อิทธิพลของสัญญาณรบกวนต่อการส่งสัญญาณก็จะยิ่งน้อยลงเท่านั้น ในทางกลับกัน ถ้ายิ่งค่าต่ำลง อิทธิพลของสัญญาณรบกวนก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ดังนั้นโดยทั่วไปแล้วค่านี้ยิ่งสูงก็ยิ่งหมายความว่าสัญญาณมีความชัดเจน ดีกว่า

 คำนิยาม 
อัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวนคำนวณได้จากความแปรปรวนของสัญญาณหารด้วยความแปรปรวนของสัญญาณรบกวน

คำจำกัดความของสัญญาณและสัญญาณรบกวนขึ้นอยู่กับสิ่งที่กำลังพิจารณา สัญญาณรบกวนไม่จำเป็นต้องมาจากกระบวนการเฟ้นสุ่มเสมอไป

เมื่อพิจารณาความแปรปรวนของสัญญาณจริง  และสัญญาณรบกวน  แสดงออกมาเป็นสูตรได้ดังนี้


  = กำลังสัญญาณ
  = กำลังสัญญาณรบกวน
  = ค่ายังผลของความดันสัญญาณ
  = ค่ายังผลของความดันสัญญาณรบกวน

ในทางวิศวกรรมไฟฟ้า ความแปรปรวนคือกำลังไฟฟ้าของส่วนประกอบไฟฟ้ากระแสสลับ ดังนั้นจึงมักแสดงด้วยอักษร  พิจารณาเฉพาะส่วนประกอบไฟฟ้ากระแสสลับโดยไม่รวมส่วนประกอบไฟฟ้ากระแสตรงซึ่งสอดคล้องกับค่าเฉลี่ย  คือ ค่ายังผล (ค่าเฉลี่ยกำลังสอง) ของส่วนเบี่ยงเบน ซึ่งในทางวิศวกรรมไฟฟ้าคือส่วนประกอบของ กระแสไฟฟ้า หรือ แรงดันไฟฟ้า ของไฟฟ้ากระแสสลับ

ไม่ว่าสนามหรือปริมาณทางกายภาพจะเป็นอย่างไร ก็มักจะเรียกว่า "กำลัง" และแสดงด้วยอักษร  แต่ในความเป็นจริงแล้ว ไม่จำเป็นต้องเป็นค่าพลังงาน ตัวอย่างเช่น ความสว่าง ในวิดีโอ หรือ ในการวัดปริมาณทางกายภาพทั้งหลาย ได้แก่ ความยาว และ มวล

 ประสิทธิภาพในการสื่อสาร 
หากสัญญาณมีการแจกแจงปรกติ ความจุช่องสัญญาณของเส้นทางการส่งสัญญาณจะคำนวณได้จากทฤษฎีบทแชนนอน–ฮาร์ตลีย์



โดย  คือ ความกว้างแถบ จะเป็นเครื่องหมายเท่าเมื่อวิธีการสื่อสารเหมาะสมที่สุด

ยิ่งอัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวนสูงเท่าไร ประสิทธิภาพการสื่อสารก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น โดยเฉพาะถ้าหาก  แล้วจะได้ว่า



และประสิทธิภาพในการสื่อสารจะเป็นสัดส่วนกับอัตราส่วนสัญญาณต่อสัญญาณรบกวนที่แสดงเป็นเดซิเบล

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:การส่งผ่านข้อมูล
หมวดหมู่:ทฤษฎีสารสนเทศ
หมวดหมู่:สัญญาณรบกวน
หมวดหมู่:จำนวนไร้มิติ