ช่วงอายุดรูเมียน

หินช่วงอายุดรูเมียน () ของหินสมัยเมียวลิงเจียนของยุคแคมเบรียน อยู่ต่อจากช่วงอายุอูลิวอันและก่อนช่วงอายุกูจางเจียน จุดเริ่มต้นของช่วงเวลานี้ถูกกำหนดด้วยการปรากฏตัวครั้งแรกของไทรโลไบต์สปีชีส์ไทคาโนสตุส อาตาวุส (Ptychagnostus atavus) เมื่อประมาณ  ล้านปีก่อน จุดสิ้นสุดของช่วงเวลานี้ถูกกำหนดด้วยการปรากฏตัวครั้งแรกของไทรโลไบต์อีกชนิดหนึ่งคือ เลโจปเก เลวิกาตา (Lejopyge laevigata) เมื่อประมาณ  ล้านปีก่อน

จุดและส่วนชั้นหินแบบฉบับขอบเขตทั่วโลก
จุดและส่วนชั้นหินแบบฉบับขอบเขตทั่วโลกถูกกำหนดไว้ที่แหล่งดรูเมียน () ในเทือกเขาดรัม มิลลาร์ดเคาน์ตี รัฐยูทาห์ สหรัฐ หินช่วงอายุนี้ยังได้รับการตั้งชื่อตามเทือกเขาดรัม ตัวแหล่งนี้เป็นหินโผล่ของหมวดหินวีลเลอร์ ซึ่งเป็นชั้นหินดินดานปูนเนื้อปูน ฐานที่แน่นอนของหินช่วงอายุดรูเมียนคือหินปูนเป็นชั้น 62 เมตร (203 ฟุต) เหนือฐานของชั้นวีลเลอร์

เหตุการณ์สำคัญ
เหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงของไอโซโทปคาร์บอนในช่วงอายุดรูเมียนของยุคแคมเบรียน (DICE) นั้นสัมพันธ์กับจุดเริ่มต้นของช่วงอายุนี้ สาเหตุของเหตุการณ์นี้คือการตื้นขึ้นของน้ำลึกที่ปราศจากออกซิเจนพร้อมกับการเคลื่อนตัวขึ้นบนบกของน้ำลึกเหล่านี้ เหตุการณ์ DICE ส่งผลกระทบต่อการฟื้นตัวของระบบนิเวศน์แนวปะการังที่ได้รับผลกระทบจากการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ในช่วงต้น-กลางยุคแคมเบรียน ในช่วงกลาง-ปลายช่วงอายุดรูเมียน มีช่วงเวลาการแผ่ขยายของสิ่งมีชีวิตก่อนที่จะเกิดการสูญพันธุ์ครั้งต่อไป

บรรพชีวินวิทยา
มีฟองน้ำหลายชนิด, สัตว์จำพวกพาลีโอสโคเลซิด และสัตว์ขาปล้อง (รวมถึงสัตว์จำพวกเรดิโอดอนต์) ถูกค้นพบจากแหล่งสะสมในช่วงอายุดรูเมียน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น





หมวดหมู่:ธรณีกาลวิทยาของยุคแคมเบรียน
หมวดหมู่:ช่วงอายุทางธรณีวิทยา
หมวดหมู่:สหรัฐในยุคแคมเบรียน