มาโรไนต์

มาโรไนต์ (; ) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ศาสนาพื้นถิ่นเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออกและภูมิภาคลิแวนต์ในเอเชียตะวันตก ปัจจุบันมีชุมชนขนาดใหญ่ตั้งอยู่ใกล้ภูเขาเลบานอนในประเทศเลบานอน ชาวมาโรไนต์เป็นคริสต์ศาสนิกชนกลุ่มหนึ่งที่ใช้ภาษาซีรีแอกในทางศาสนา* นับถือคริสตจักรมาโรไนต์ ซึ่งเป็นคริสตจักรเฉพาะถิ่นแห่งหนึ่งของคาทอลิกตะวันออกที่ปกครองตนเอง แต่ร่วมเอกภาพสมบูรณ์กับพระสันตะปาปาและ คริสตจักรโรมันคาทอลิกMalone, Joseph J. The Arab Lands of Western Asia, Prentice-Hall, 1973, Page 7 มีประมุขคือ อัครบิดรมาโรไนต์แห่งแอนทิออก

มาโรไนต์มาจากชื่อนักบุญมารอน นักบวชผู้บำเพ็ญพรตในเทือกเขาทอรัส ต่อมาผู้นับถือนักบุญมารอนอพยพจากถิ่นเดิมในแอนติออกมาที่ภูเขาเลบานอน และก่อตั้งคริสตจักรมาโรไนต์ขึ้น

ศาสนาคริสต์ในเลบานอนมีประวัติศาสตร์ต่อเนื่องยาวนาน มีบันทึกช่วงต้นบ่งบอกถึงความเป็นไปได้ที่นักบุญเปโตรเป็นผู้ประกาศข่าวดีแก่ชาวฟินิเชียที่ขึ้นกับเขตอัครบิดรแอนติออก นอกจากนี้นักบุญเปาโลได้เทศนาคริสต์ศาสนิกชนยุคแรกในไทร์และไซดอน การเผยแผ่ศาสนาคริสต์ในเลบานอนเป็นไปอย่างเชื่องช้าเนื่องจากลัทธินอกศาสนามีอิทธิพลสูง โดยเฉพาะแถบภูเขาเลบานอน ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 5 นักบุญมารอนส่งอับราฮัมแห่งซีรัสมาเทศนาผู้คนในเลบานอนให้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ แม่น้ำอะโดนิส แม่น้ำสายหนึ่งที่มีต้นน้ำอยู่ที่ภูเขาเลบานอนถูกเปลี่ยนชื่อเป็นแม่น้ำอับราฮัมตามชื่ออับราฮัมนี้

ชาวมาโรไนต์ยุคแรกเป็นชาวเซไมต์ที่กลายเป็นกรีก พูดภาษากรีกและภาษาซีรีแอก มีถิ่นฐานในซีเรียสมัยจักรวรรดิไบแซนไทน์ แต่จัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับผู้พูดภาษากรีกในคอนสแตนติโนเปิลและแอนติออก พวกเขาสามารถรักษาอิสรภาพไว้ได้หลังมุสลิมยึดครองลิแวนต์ รวมถึงการนับถือศาสนาและภาษาแอราเมอิกเลบานอน จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชาวมาโรไนต์มักถูกจัดเป็นชาวเลบานอนที่มีพื้นเพเป็นมาโรไนต์ แต่บางส่วนต้องการเป็นชาวอาหรับที่นับถือศาสนาคริสต์ บางส่วนระบุว่าตนสืบเชื้อสายจากชาวฟินิเชีย ขณะที่บางส่วนอ้างว่าตนมีบรรพบุรุษเป็นชาวมัรไดต์ แต่นักประวัติศาสตร์และอัครมุขนายกคาทอลิกซีรีแอกแห่งดามัสกัสปฏิเสธข้อกล่าวอ้างนี้

ชาวมาโรไนต์อพยพขนานใหญ่ไปยังทวีปอเมริกาช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ทุพภิกขภัยระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งคร่าชีวิตชาวมาโรไนต์หนึ่งในสามถึงครึ่งหนึ่งของประชากรทั้งหมด สงครามกลางเมืองภูเขาเลบานอน ค.ศ. 1860 และสงครามกลางเมืองเลบานอน (ค.ศ. 1975–1990) ยิ่งลดจำนวนประชากรมาโรไนต์ในลิแวนต์ อย่างไรก็ตามปัจจุบันชาวมาโรไนต์คิดเป็นหนึ่งในสี่ของประชากรเลบานอนทั้งหมด บางส่วนกระจายตัวในประเทศเพื่อนบ้าน และมีชุมชนชาวเลบานอนพลัดถิ่นในทวีปอเมริกา ยุโรป ออสเตรเลียและแอฟริกา

ชาวมาโรไนต์และชาวดรูซมีส่วนในการสร้างเลบานอนสมัยใหม่ช่วงปกครองโดยจักรวรรดิออตโตมันสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในเขตมุตาซาร์ริฟเมาต์เลบานอน ผ่านระบบสังคมและการปกครองที่เรียกว่า "ทวินิยมมาโรไนต์–ดรูซ" ประธานาธิบดีเลบานอนทั้งหมด (ยกเว้นชาลส์ เดบบัสและเปโตร ทราด) เป็นชาวมาโรไนต์ ซึ่งเป็นไปตามกติกาสัญญาแห่งชาติ อันเป็นความตกลงไม่เป็นลายลักษณ์อักษรระหว่างชาวมาโรไนต์ ชาวมุสลิมซุนนี และชาวมุสลิมชีอะฮ์ในการร่วมกันบริหารประเทศ โดยประธานาธิบดีจะเป็นชาวมาโรไนต์ นายกรัฐมนตรีจะเป็นชาวมุสลิมซุนนี และประธานรัฐสภาจะเป็นชาวมุสลิมชีอะฮ์

 เชิงอรรถ 
 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

  ใน สารานุกรมบริแทนนิกา ฉบับที่ 11 (ค.ศ. 1911)

หมวดหมู่:ประเทศเลบานอน
หมวดหมู่:ลิแวนต์
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชน
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในตะวันออกกลาง