โยบ 7

โยบ 7 () เป็นบทที่ 7 ของหนังสือโยบในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์Holman Illustrated Bible Handbook. Holman Bible Publishers, Nashville, Tennessee. 2012. ไม่ทราบว่าผู้เขียนหนังสือโยบเป็นใคร นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเขียนขึ้นราวศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสกาล บทที่ 7 ของหนังสือโยบบันทึกคำกล่าวของโยบ เป็นส่วนหนึ่งของส่วนบทสนทนาของหนังสือที่ประกอบด้วยโยบ 3:1-31:40

 ต้นฉบับ 
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 21 วรรค

 พยานต้นฉบับ 
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่  ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) 

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5)

 วิเคราะห์ 
โครงสร้างของหนังสือเป็นดังต่อไปนี้:
บทนำ (บทที่ 1–2)
บทสนทนา (บทที่ 3–31)
การตัดสิน (32:1–42:6)
บทส่งท้าย (42:7–17)

ในโครงสร้างนี้ บทที่ 7 ถูกรวมอยู่ในส่วนบทสนทนาที่มีโครงสร้างดังต่อไปนี:
การแช่งตนเองและการคร่ำครวญให้ตนเองของโยบ (3:1–26)
รอบที่หนึ่ง (4:1–14:22)
เอลีฟัส (4:1–5:27)
โยบ (6:1–7:21)
โยบกล่าวกับเพื่อน ๆ (6:1–30)
เค้าโครงคำบ่นของโยบ (6:1–7)
คำร้องขอของโยบ (6:8–13)
ความล้มเหลวของเพื่อน ๆ ในการดูแล (6:14–23)
คำท้าทายถึงเพื่อน ๆ (6:24–30)
โยบทูลต่อพระเจ้า (7:1–21)
ความยากลำบากของชีวิตมนุษย์ (7:1–8)
ความมีอายุสั้นของชีวิตมนุษย์ (7:9–16)
ทำไม? นานเท่าใด? (7:17–21)
บิลดัด (8:1–22)
โยบ (9:1–10:22)
โศฟาร์ (11:1–20)
โยบ (12:1–14:22)
รอบที่สอง (15:1–21:34) 
รอบที่สาม (22:1–27:23)
บทคั่น – บทกวีสรรเสริญปัญญา (28:1–28)
การสรุปของโยบ (29:1–31:40)

ส่วนบทสนทนาเขียนด้วยรูปแบบบทกวีที่มีวากยสัมพันธ์และไวยากรณ์ที่มีลักษณะเฉพาะตัว บทที่ 6 และ 7 บันทึกคำตอบของโยบหลังคำพูดแรกของเอลีฟัส (ในบทที่ 4 และ 5) ซึ่งแบ่งได้เป็น 2 ส่วนหลัก:
โยบ 6: โยบตอบคำพูดที่เข้าใจผิดของเอลีฟัส
โยบ 7: โยบทูลต่อพระเจ้า
รูปแบบที่สนทนากับเพื่อน ๆ ก่อนและจึงหันไปทูลต่อพระเจ้าเป็นรูปแบบการพูดของโยบต่อทั้งบทสนทนา

บทที่ 7 เป็น 'กวีนิพนธ์ที่สมดุล' ประกอบด้วย 3 ส่วน แต่ละส่วนประกบหน้าหลังด้วยคำกล่าวเปิดเกี่ยวกับสภาวะของมนุษย์และคำกล่าวปิดที่ทูลคร่ำครวญต่อพระเจ้า:
 ส่วน# วรรค  คำกล่าวเปิด  คำกล่าวปิด 1  1–8  1–2  7–8 2  9–16  9–10  15–16 3  17–21  17–18  21

การเปลี่ยนจุดเน้นของคำกล่าวของโยบปรากฏชัดเจนในวรรค 7-8 ดังนั้น "พระองค์" ในวรรค 12, 14, 16 และ 21 จึงเป็นที่ชัดเจนว่าเป็นสรรพนามบุรุษที่ 2 ที่หมายถึงพระยาห์เวห์

 ความยากลำบากของชีวิตมนุษย์ (7:1–8) 

 ความมีอายุสั้นของชีวิตมนุษย์ (7:9–16) 

 คำถามว่าทำไม? และนานเท่าใด? (7:17–21) 

 ดูเพิ่ม 

ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: ปฐมกาล 1, ปฐมกาล 2, โยบ 1, โยบ 6

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 คำแปลในศาสนายูดาห์:
 Iyov - Job - Chapter 7 (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
 คำแปลในศาสนาคริสต์:
 Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
 Book of Job Chapter 7. Various versions
  Various versions
 โยบ 7. ยูเวอร์ชัน

07