เครื่องบูชาเผาทั้งตัว

ในศาสนายูดาห์ เครื่องบูชาเผาทั้งตัว (; , qorban ʿōlā) เป็นรูปแบบหนึ่งของการบวงสรวงซึ่งกล่าวถึงครั้งแรกในคัมภีร์ฮีบรู เครื่องบูชาเผาทั้งตัวในฐานะเครื่องบูชาถวายพระเจ้าเป็นการเผาสัตว์ทั้งตัวบนแท่นบูชา ต่างจากการบวงสรวงรูปแบบอื่น ๆ (ที่เรียกว่า zevach หรือ zevach shelamim) ซึ่งเป็นการเผาสัตว์บางส่วนและส่วนใหญ่ แล้วรับประทานโดยผู้เข้าร่วมพิธีในมื้ออาหารบวงสรวง

ในยุคพระวิหารแรกและพระวิหารที่สอง มีการถวายเครื่องบูชาในรูปสัตว์เผาทั้งตัวบนแท่นบูชาในพระวิหารในกรุงเยรูซาเลม 45 ครั้งต่อวัน ผิวหนังของสัตว์นั้นไม่ได้ถูกเผาไปได้ แต่มอบให้แก่ปุโรหิตตามกองเวรของปุโรหิต
ผิวหนังเหล่านี้ถูกระบุว่าเป็นหนึ่งในของขวัญแด่ปุโรหิตยี่สิบสี่อย่างใน Tosefta HallahJacob Neusner. The Comparative Hermeneutics of Rabbinic Judaism: Why this, not that?. p. 144.

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:คำและวลีในคัมภีร์ฮีบรู