ลำดับชั้นภรรยาของพระมหากษัตริย์จีน

ลำดับชั้นภรรยาของพระมหากษัตริย์จีน หรือ พระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในราชวงศ์จีน หมายถึง ระบบการจัดฐานันดรศักดิ์ของพระอัครมเหสี พระมเหสี และพระสนมในราชสำนักจีน ซึ่งมีฐานันดรศักดิ์จะแตกต่างกันไปตลอดประวัติศาสตร์จีนของแต่ละราชวงศ์ เนื่องจากมีความโดดเด่นในด้านการบริหารราชสำนักชั้นในและการสืบราชสันตติวงศ์ ซึ่งจัดอันดับรัชทายาทตามความโดดเด่นของมารดานอกเหนือจากลำดับการเกิด โดยไม่คำนึงถึงอายุ สำหรับการจัดลำดับชั้นยศของพระภรรยาเจ้าและพระภรรยานี้ให้ได้แบ่งเป็น 3 ชั้น ได้แก่ พระอัครมเหสี (正妃), พระมเหสี (次妃) และพระสนม (庶妃) ซึ่งเป็นกลุ่มสตรีผู้รับราชการฝ่ายในพระราชวังที่เรียกว่า พระราชวังชั้นใน (內宮; nèi gōng) หรือพระราชวังหลัง (後宮; hòu gōng) หรือที่เรียกว่า "ธรรมเนียมวังหลัง" (後宮制度; hòu gōng zhì du)

ในสมัยราชวงศ์ซางพระอัครมเหสี มีพระราชอิสริยยศที่ พระบรมเทวี (后妃)夏朝为后妃，因夏朝君主称后 ก่อนที่สมัยราชวงศ์โจวจะเปลี่ยนเป็น พระราชินี (王后)通典: 禮三十二: 天子之妃曰后 และเมื่อเข้าสู่ยุคจักรวรรดิพระราชอิสริยยศยกขึ้นที่ พระจักรพรรดินี (皇后)

ทำให้คำว่า "เฟย" ในราชวงศ์โจวถึงราชวงศ์ฉินไม่ได้ถูกใช้เป็นตำแหน่งอย่างเป็นทางการแต่เป็นเพียงคำเรียกของสตรีฝ่ายในที่เป็นพระภรรยาเจ้าและพระภรรยาแทน และตำแหน่งทางการถูกแทนด้วยคำว่า "ฟูเหริน (夫人)"《史記·卷十五·六國年表》:（秦惠文王）四年，魏夫人來。

คำว่าเฟยถูกนำกลับมาใช้อย่างเป็นทางการอีกครั้งในสมัยราชวงศ์ฮั่น โดยชายาเอกของไท่จื่อ (太子) และหวัง (王) มีพระยศเป็นเฟย (妃)

ในสมัยสมเด็จพระเจ้าโจยอยแห่งเว่ย์ทรงสถาปนา ซูเฟย (淑妃) เป็นพระยศสำหรับพระมเหสี

จนถึงสมัยราชวงศ์ถัง คำว่า "เฟย" จึงถูกใช้เป็นพระยศทางการมากขึ้น แต่มีเพียง 4 พระยศ เรียกรวมว่า สี่ฟูเหริน (四夫人) หรือ สี่เฟย (四妃) ได้แก่ กุ้ยเฟย (貴妃), ซูเฟย (淑妃), เต๋อเฟย (德妃), เสียนเฟย (賢妃)舊唐書 : 唐因隋制，皇后之下，有貴妃、淑妃、德妃、賢妃各一人，為夫人，正一品。

 ลำดับชั้นพระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในสมัยราชวงศ์โจว 
ในสมัยราชวงศ์โจว พระมหากษัตริย์เรียกว่า อ๋อง หรือ หวัง (王) ส่วนพระมเหสีเอกเรียกว่า โฮ่ว (后) โดยในคัมภีร์โจวหลี่ (周礼) ได้แบ่งระดับไว้ ดังนี้

 ลำดับชั้นภรรยาของพระมหากษัตริย์โจว 
 ลำดับพระอิสริยยศ หมายเหตุทับศัพท์ จีน พินอินคำแปลพระภรรยาเจ้า พระอัครมเหสี หวังโฮ่ว 王后 Wánghòu พระราชินี พระอัครมเหสี หรือพระมเหสีเอก สถาปนาได้เพียงพระองค์เดียว เป็นพระประมุขของฝ่ายใน มีฐานะเทียบเท่าพระราชา (王) พระมเหสี ฟูเหริน 夫人 Fūrén พระมเหสี หรือพระมเหสีรอง สถาปนาได้ 3 พระองค์ ผิน 嬪 Pín พระชายา สถาปนาได้ 9 พระองค์พระภรรยา พระสนมเอก ซื่อฟู่ 世婦 Shì fù พระสนมเอก แต่งตั้งได้ 27 นาง พระสนม อฺวี้ชี 御妻 Yù qī พระสนม แต่งตั้งได้ 81 นาง ราชวงศ์โจวมีข้อกำหนดเพื่อหลีกเลี่ยงการมีพระมเหสีเอก 2 พระองค์ หรือมีภรรยาเอกหลายคนในหมู่เจ้าผู้ครองแคว้น และเพื่อยืนยันความแตกต่างระหว่าง ภรรยาเอก (嫡) และ ภรรยาทั่วไป (庶)

ลำดับชั้นพระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในสมัยราชวงศ์ฉิน
กฎมณเฑียรบาลแห่งราชวงศ์ฉินแบ่งระดับไว้ดังนี้
ลำดับพระอิสริยยศหมายเหตุทับศัพท์จีนตัวเต็มจีนตัวย่อพินอินคำแปลพระอัครมเหสีหวังโฮว่王后王后wáng hòuพระราชินีต่อมาถูกแทนที่ด้วยพระราชอิสริยยศฮองเฮา (皇后)ในรัชสมัยจิ๋นซีฮ่องเต้ พระมเหสีตำแหน่งขั้น 1ฟูเหริน夫人夫人Fūrénผู้เป็นของสามีตำแหน่งขั้น 2เหม่ยเหริน美人美人měi rénผู้งดงามพระสนมระดับล่างตำแหน่งขั้น 3เหลียงเหริน良人良人liáng rénผู้มีจิตใจบริสุทธิ์ดีงามตำแหน่งขั้น 4ปาจื่อ八子八子bā ziอนุภรรยาตำแหน่งขั้น 5ชีจื่อ七子七子qī ziอนุภรรยาชั้นรองตำแหน่งขั้น 6จ่างสื่อ長使长使zhǎng shǐสตรีผู้ปรนนิบัติรับใช้มาเป็นเวลานานตำแหน่งขั้น 7เสาสื่อ少使少使shǎo shǐสตรีผู้พร้อมปรนนิบัติรับใช้มาเป็นระยะเวลาหนึ่ง

 ลำดับชั้นพระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก 
ช่วงต้นราชวงศ์ฮั่น หลิวปัง สถาปนาจักรพรรดินีลฺหวี่เป็นฮองเฮา

กฎมณเฑียรบาลแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตกแบ่งระดับไว้ดังนี้

 ช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตกไปจนถึงต้นรัชสมัยฮั่นอู่ตี้ 
ลำดับพระอิสริยยศหมายเหตุทับศัพท์จีนพินอินคำแปลจักรพรรดินีหวงโฮ่ว皇后huáng hòuจักรพรรดินีตำแหน่งจักรพรรดินีองค์ปัจจุบันของจักรพรรดิ หรือรู้จักกันในชื่อ "ฮองเฮา" พระอัครมเหสีเอกซึ่งมีตำแหน่งเดียวและมีศักดิ์สูงสุดในการปกครองฝ่ายใน ไม่นับรวมลำดับขั้นกับพระชายาและพระสนมอื่นๆ สำหรับพระมารดาขององค์จักรพรรดิที่ซึ่งไม่ได้เป้นจักรพรรดินี เมื่อสิ้นพระชนม์มักจะได้รับการแต่งตั้งเป็นฮองเฮาทุกพระองค์ พระมเหสีตำแหน่งขั้น 1ฟูเหริน夫人Fūrénผู้เป็นของสามีตำแหน่งพระมเหสีในองค์จักรพรรดิช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ฐานะสูงศักดิ์ เป็นรองเพียงพระอัครมเหสีที่จักรพรรดินีตำแหน่งฟูเหรินได้ถูกแทนที่ด้วย 4 ตำแหน่งใหม่ตำแหน่งขั้น 2เหม่ยเหริน美人měi rénผู้งดงามตำแหน่งพระมเหสีช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ศักดิ์รองจากฟูเหริน ภายหลังถูกจัดอยู่ที่ตำแหน่งขั้น 5 ซึ่งยังคงเป็นพระสนมเอกในองค์จักรพรรดิเช่นเดิมพระสนมตำแหน่งขั้น 3เหลียงเหริน良人liáng rénผู้มีจิตใจบริสุทธิ์ดีงาม ตำแหน่งพระสนมเอกช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ศักดิ์รองจากเหม่ยเหริน ภายหลังถูกจัดอยู่ที่ตำแหน่งขั้น 9 พระสนมชั้นกลางในองค์จักรพรรดิ จี (姬;jī)คำเรียกพระสนมระดับล่างในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก มักจะเรียกต่อท้ายชื่อสกุลด้วยคำว่าจี แทนชื่อตำแหน่งตำแหน่งขั้น 4ปาจื่อ八子bā ziอนุภรรยาตำแหน่งพระสนมช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ศักดิ์รองจากเหม่ยเหรินสองขั้น ภายหลังเป็นตำแหน่งขั้น 6 พระสนมชั้นสูงในองค์จักรพรรดิตำแหน่งขั้น 5ชีจื่อ七子qī ziอนุภรรยาชั้นรองตำแหน่งพระสนมช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ศักดิ์รองจากปาจื่อ ภายหลังเป็นตำแหน่งขั้น 8 พระสนมชั้นกลางในองค์จักรพรรดิตำแหน่งขั้น 6จ่างสื่อ長使zhǎng shǐสตรีผู้ปรนนิบัติรับใช้มาเป็นเวลานานตำแหน่งพระสนมช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ศักดิ์รองจากชีจื่อ ภายหลังเป็นตำแหน่งขั้น 10 พระสนมชั้นกลางในองค์จักรพรรดิตำแหน่งขั้น 7เสาสื่อ少使shǎo shǐสตรีผู้พร้อมปรนนิบัติรับใช้มาเป็นระยะเวลาหนึ่งตำแหน่งพระสนมช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ศักดิ์รองจากฉางสื่อ ภายหลังเป็นตำแหน่งขั้น 11 พระสนมชั้นกลางในองค์จักรพรรดินางในพระจักรพรรดิเจียเหรินจื่อ家人子Jiārén zǐสตรีในครอบครัวคำเรียกสตรีจากทุกหนแห่งที่ถูกคัดเลือกเข้ามาภายในวัง และยังไม่มีตำแหน่งใดๆ ฐานะสูงกว่านางกำนัลรับใช้ทั่วไป ถือเป็นสตรีสูงศักดิ์ การคัดเลือกเจียเหรินจื่อนั้นมักจะมีฮองไทเฮาเป็นผู้ควบคุมจัดการ โดยการคัดเลือกไม่มีการจำกัดชนชั้นหรือสถานะทางสังคม ไม่ว่าจะเป็นสตรีที่เป็นธิดาตระกูลข้าราชสำนักชั้นสูง ธิดาขุนนางปัญญาชน หรือสตรีจากครอบครัวสามัญชนไต้จ้าวเยถิง待詔掖庭Dài zhào yē tíngสตรีที่รอรับพระกรุณายังไม่ได้ถวายการรับใช้ 

 ปลายรัชสมัยฮั่นอู่ตี้ถึงช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันตก 
ลำดับพระอิสริยยศหมายเหตุทับศัพท์จีนพินอินคำแปลจักรพรรดินีหวงโฮ่ว皇后huáng hòuจักรพรรดินีตำแหน่งจักรพรรดินีองค์ปัจจุบันของจักรพรรดิ หรือรู้จักกันในชื่อ "ฮองเฮา" พระอัครมเหสีเอกซึ่งมีตำแหน่งเดียวและมีศักดิ์สูงสุดในการปกครองฝ่ายใน ไม่นับรวมลำดับขั้นกับพระชายาและพระสนมอื่นๆ สำหรับพระมารดาขององค์จักรพรรดิที่ซึ่งไม่ได้เป้นจักรพรรดินี เมื่อสิ้นพระชนม์มักจะได้รับการแต่งตั้งเป็นฮองเฮาทุกพระองค์ พระมเหสีตำแหน่งขั้น 1เจาอี๋昭儀zhāo yíผู้งามเลิศยิ่งพระมเหสีรองในพระจักรพรรดิ เพิ่มเข้ามาในสมัยฮั่นเยวี๋ยนตี้ ตำแหน่งเทียบเท่าอัครมหาเสนาบดีราชสำนัก บรรดาศักดิ์เทียบเท่า "อ๋อง" เจ้าครองแคว้นตำแหน่งฟูเหรินได้ถูกแทนที่ด้วย 4 ตำแหน่งใหม่นี้ตำแหน่งขั้น 2เจี๋ยอวี๋婕妤jié yúหญิงงามผู้ได้รับความโปรดปรานพระมเหสีในพระจักรพรรดิ เพิ่มเข้ามาในสมัยฮั่นอู่ตี้ ตำแหน่งเทียบเท่าเสนาบดีอาวุโส และเทียบเท่าบรรดาศักดิ์ชั้นที่ 20 "เลี่ยโหว" เจ้าครองอาณาเขตตำแหน่งขั้น 3สิงเอ๋อ娙娥xíng éพระมเหสีในพระจักรพรรดิ เพิ่มเข้ามาในสมัยฮั่นอู่ตี้ ตำแหน่งเทียบเท่าขุนนางระดับเก้าเสนาบดี และเทียบเท่าบรรดาศักดิ์ชั้นที่ 19 "กวานเน่ยโหว" (關內侯)ตำแหน่งขั้น 4หรงฮว๋า容華róng huá ตำแหน่งขั้น 4 พระมเหสีในพระจักรพรรดิ เพิ่มเข้ามาในสมัยฮั่นอู่ตี้ ตำแหน่งเทียบเท่าขุนนางระดับอัครเสนาบดีประจำแคว้นอ๋อง และเทียบเท่าบรรดาศักดิ์ชั้นที่ 16 "ต้าซ่างเจ้า" (大上造)พระสนมชั้นเอกตำแหน่งขั้น 5เหม่ยเหริน美人měi rénผู้มีความงดงามตำแหน่งพระสนมเอกช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ศักดิ์รองจากฟูเหริน ภายหลังถูกจัดอยู่ที่ตำแหน่งขั้น 5 ซึ่งยังคงเป็นพระสนมเอกในองค์จักรพรรดิเช่นเดิม ซึ่งเทียบเท่าขุนนางระดับผู้ว่าราชการนคร (郡) และเทียบเท่าบรรดาศักดิ์ชั้นที่ 15 "เส่าซ่างเจ้า" (少上造)ตำแหน่งขั้น 6ปาจื่อ八子bā ziอนุภรรยาตำแหน่งพระสนมช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ศักดิ์รองจากเหม่ยเหรินสองขั้น ภายหลังเป็นตำแหน่งขั้น 6 พระสนมชั้นสูงในองค์จักรพรรดิ ซึ่งเทียบเท่าขุนนางระดับผู้ช่วยอัครมหาเสนาบดี และเทียบเท่าบรรดาศักดิ์ชั้นที่ 13 "จงเกิ้ง" (中更)ตำแหน่งขั้น 7ชงอี充衣chōng yīพระสนมชั้นสูงในองค์จักรพรรดิ เพิ่มเข้ามาในสมัยฮั่นอู่ตี้ ตำแหน่งเทียบเท่าขุนนางระดับผู้ช่วยอัครมหาเสนาบดีเช่นเดียวกับปาจื่อ และเทียบเท่าบรรดาศักดิ์ชั้นที่ 12 "จั่วเกิ้ง" (左更)พระสนมชั้นโทตำแหน่งขั้น 8ชีจื่อ七子qī ziอนุภรรยาชั้นรองตำแหน่งพระสนมช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ศักดิ์รองจากปาจื่อ ภายหลังเป็นตำแหน่งขั้น 8 พระสนมชั้นกลางในองค์จักรพรรดิ ซึ่งเทียบเท่าขุนนางระดับข้าราชการผู้ดูแลองค์รัชทายาท และเทียบเท่าบรรดาศักดิ์ชั้นที่ 11 "โย่วซู่จ่าง" (右庶長)ตำแหน่งขั้น 9เหลียงเหริน良人liáng rénผู้มีจิตใจบริสุทธิ์ดีงาม ตำแหน่งพระสนมช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ศักดิ์รองจากเหม่ยเหริน ภายหลังถูกจัดอยู่ที่ตำแหน่งขั้น 9 พระสนมชั้นกลางในองค์จักรพรรดิ ซึ่งเทียบเท่าขุนนางระดับข้าราชการผู้ดูแลองค์รัชทายาทเช่นเดียวชีจื่อ และเทียบเท่าบรรดาศักดิ์ชั้นที่ 10 "จั่วซู่จ่าง" (左庶長)ตำแหน่งขั้น 10จ่างสื่อ長使zhǎng shǐสตรีผู้ปรนนิบัติรับใช้มาเป็นเวลานานตำแหน่งพระสนมช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ศักดิ์รองจากชีจื่อ ภายหลังเป็นตำแหน่งขั้น 10 พระสนมชั้นกลางในองค์จักรพรรดิ ซึ่งเทียบเท่าขุนนางระดับข้าราชการกำกับดูแลสิบสามเขตการปกครองใหญ่ (十三州) และเทียบเท่าบรรดาศักดิ์ชั้นที่ 9 "อู่ไต้ฟู" (五大夫)ตำแหน่งขั้น 11เสาสื่อ少使shǎo shǐสตรีผู้พร้อมปรนนิบัติรับใช้มาเป็นระยะเวลาหนึ่งตำแหน่งพระสนมช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ศักดิ์รองจากฉางสื่อ ภายหลังเป็นตำแหน่งขั้น 11 พระสนมชั้นกลางในองค์จักรพรรดิ ซึ่งเทียบเท่าขุนนางระดับข้าราชการดูแลความสงบเขตอำเภอใหญ่ และเทียบเท่าบรรดาศักดิ์ชั้นที่ 8 "กงเฉิง" (公乗)พระสนมชั้นตรีตำแหน่งขั้น 12อู่กวน五官wǔ guānพระสนมระดับล่างในองค์จักรพรรดิ ซึ่งเทียบเท่าขุนนางระดับรองหัวหน้าข้าราชการระดับอำเภอตำแหน่งขั้น 13ซุ่นฉาง順常shùn chángพระสนมระดับล่างในองค์จักรพรรดิ ซึ่งเทียบเท่าขุนนางระดับข้าราชการดูแลความสงบเขตอำเภอเล็กตำแหน่งขั้น 14อู๋เจวียน舞涓wǔ juānสนมชั้นล่างในองค์จักรพรรดิ เทียบเท่าขุนนางระดับข้าราชการกองบันทึกประวัติศาสตร์ก้งเหอ共和gòng héยวี๋หลิง娛靈yú língเป่าหลิน保林bǎo línเหลียงสื่อ良使liáng shǐเย่เจ่อ夜者yè zhěนางในพระจักรพรรดิเจียเหรินจื่อ家人子Jiārén zǐสตรีในครอบครัวคำเรียกสตรีจากทุกหนแห่งที่ถูกคัดเลือกเข้ามาภายในวัง และยังไม่มีตำแหน่งใดๆ ฐานะสูงกว่านางกำนัลรับใช้ทั่วไป ถือเป็นสตรีสูงศักดิ์ การคัดเลือกเจียเหรินจื่อนั้นมักจะมีฮองไทเฮาเป็นผู้ควบคุมจัดการ โดยการคัดเลือกไม่มีการจำกัดชนชั้นหรือสถานะทางสังคม ไม่ว่าจะเป็นสตรีที่เป็นธิดาตระกูลข้าราชสำนักชั้นสูง ธิดาขุนนางปัญญาชน หรือสตรีจากครอบครัวสามัญชนไต้จ้าวเยถิง待詔掖庭Dài zhào yē tíngสตรีที่รอรับพระกรุณายังไม่ได้ถวายการรับใช้ 
ในสมัยราชวงศ์ฮั่น มีเพียงฮองเฮาของฮ่องเต้พระองค์ก่อนเท่านั้นที่สามารถได้รับการยกย่องให้เป็น ฮองไทเฮา (皇太后) หรือ สมเด็จพระพันปีหลวง

หากจักรพรรดิพระองค์ใหม่ (嗣皇帝) เป็นบุตรที่เกิดด้วยเฟยผิน หรือเกิดแต่พระบรมวงศานุวงศ์ (皇族宗室) ได้สมมุติขึ้นเป็นบุตรบุญธรรม มารดาที่แท้จริงจะไม่มีสิทธิ์ได้รับการสถาปนา ฮองไทเฮา (皇太后)

แต่ก็มีบางกรณีที่เป็นข้อยกเว้น เช่น จักรพรรดิฮั่นอายเป็นพระราชโอรสของอ๋องเจ้าผู้ครองแคว้น (诸侯王) ถูกรับมาเป็นรัชทายาท เมื่อขึ้นเป็นฮ่องเต้ ทรงได้สถาปนาพระอัยยิกาของพระองค์ ฟู่จาวอี๋ (傅昭仪) ขึ้นเป็น ตี้ไท่ไท่โฮ่ว (帝太太后) หรือ หวงไท่ไท่โฮ่ว (皇太太后) และพระมารดาติงจี (丁姬) ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น ตี้ไท่โฮ่ว (帝太后)

เมื่อรวมกับหวังเจิ้งจวิน (王政君) พระราชมารดาของจักรพรรดิฮั่นเฉิง ที่ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น ไท่หวงไท่โฮ่ว (太皇太后) และจ้าวเฟยเอี้ยน (赵飞燕) ฮองเฮาของจักรพรรดิฮั่นเฉิงซึ่งได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น หวงไท่โฮ่ว (皇太后) จึงเกิดภาพแปลกตาที่มี ไทเฮาพร้อมกันถึง 4 องค์ในรัชกาลนี้

 ลำดับชั้นพระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในสมัยราชวงศ์ซิน 
ราชวงศ์ซินของหวัง หมั่ง มีแนวโน้มฟื้นฟูระเบียบแบบโบราณ โดยตั้งชื่อเรียกตำแหน่งอย่างมากมาย หวังหมั่งยกเลิกธรรมเนียมวังหลังราชวงศ์ฮั่น และเลียนแบบระบบของยุคก่อน โดยสร้างตำแหน่งใหม่ขึ้น 4 ระดับ ได้แก่: เหอ (和), ผิน (嫔), เหม่ย (美) และ อวี้ (御)
 ลำดับชั้นภรรยาของพระมหากษัตริย์ราชวงศ์ซิน 
 ลำดับพระอิสริยยศ หมายเหตุทับศัพท์ จีน พินอินคำแปลพระภรรยาเจ้า พระอัครมเหสี "หวงโฮ่ว" หรือ "ฮองเฮา" 皇后 Wánghòu พระจักรพรรดินี พระอัครมเหสี หรือพระมเหสีเอก สถาปนาได้เพียงพระองค์เดียว เป็นพระประมุขของฝ่ายใน พระมเหสี เหอเหริน 和人 Hé rén พระมเหสี หรือพระมเหสีรอง สถาปนาได้ 3 พระองค์ ผินเหริน 嫔人 Pín rén พระชายา สถาปนาได้ 9 พระองค์พระภรรยา พระสนมเอก เหม่ยหริน 美人 Měirén พระสนมเอก แต่งตั้งได้ 27 นาง พระสนม อฺวี้เหริน 御人 Yù rén พระสนม แต่งตั้งได้ 81 นาง

 ลำดับชั้นพระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก 

จักรพรรดิฮั่นกวังอู่สถาปนาฮั่นตะวันออก มีการส่งเสริมความประหยัดมัธยัสถ์ จึงทำให้ธรรมเนียมวังหลังมีความเรียบง่าย

กฎมณเฑียรบาลแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออกแบ่งระดับไว้ดังนี้
 ลำดับพระอิสริยยศ หมายเหตุทับศัพท์ จีน พินอินคำแปลพระภรรยาเจ้า พระอัครมเหสี "หวงโฮ่ว" หรือ "ฮองเฮา" 皇后 Wánghòu จักรพรรดินี ตำแหน่งจักรพรรดินีองค์ปัจจุบันของจักรพรรดิ หรือรู้จักกันในชื่อ "ฮองเฮา" พระอัครมเหสีเอกซึ่งมีตำแหน่งเดียวและมีศักดิ์สูงสุดในการปกครองฝ่ายใน ไม่นับรวมลำดับขั้นกับพระชายาและพระสนมอื่นๆ สำหรับพระมารดาขององค์จักรพรรดิที่ซึ่งไม่ได้เป็นจักรพรรดินี เมื่อสิ้นพระชนม์อาจได้รับการสถาปนาเป็นฮองเฮาได้ แต่มีปรากฏไม่มาก พระสนมเอก กุ้ยเหริน 貴人 Guìrénผู้ทรงเกียรติ ตำแหน่งพระภรรยาชั้นสูงในจักรพรรดิ ศักดิ์รองจากฮองเฮา กุ้ยเหริน แปลว่า ผู้ทรงเกียรติ ในบรรดาตำแหน่งพระชายาพระสนมทั้งหมด กุ้ยเหรินเป็นเพียงตำแหน่งเดียวที่มีบรรดาศักดิ์นับเป็นสมาชิกในราชวงศ์ฮั่น มีกำหนดชัดเจนถึงตราประทับรับพระราชทาน ตราทองแถบสายม่วง (金印紫绶) ชุดสำหรับพระราชพิธี รูปแบบขบวนเกี้ยวหาม เงินทองและเครื่องยศประจำตำแหน่ง กุ้ยเหรินจึงถือเป็นตำแหน่งที่สูงศักดิ์ ในสมัยฮั่นตะวันออก ฮองเฮาจะได้รับการแต่งตั้งเป็นกุ้ยเหรินก่อนขึ้นเป็นจักรพรรดินีทุกพระองค์พระภรรยา พระสนม เหม่ยหริน 美人 Měirénผู้มีความงดงามเป็นพระสนมชั้นล่างทั้งหมด ฐานะค่อนข้างต่ำต้อย ไม่มีบรรดาศักดิ์ ไม่มีตราประทับหรือชุดสำหรับพระราชพิธี ไม่มีเงินทองและเครื่องยศประจำตำแหน่ง มีเพียงได้รับเบี้ยหวัดเป็นรายปีเท่านั้น กงเหริน 宫人 Gōng rénผู้ทำงานรับใช้ในวังหลวง ไฉหนี่ว์ 采女 Cǎinǚสตรีผู้ได้รับคัดเลือกจากครอบครัวขุนนางสามัญชน

ยุคก่อนอ๋องเป็นเจ้าผู้ครองแคว้นสามารถมีภรรยาน้อยได้ไม่จำกัดจำนวน มีภรรยาหลวงคือ หวังโฮ่ว (王后) แปลว่า พระราชินี และพระราชมารดาของอ๋องเรียกว่า หวังไท่โฮ่ว (王太后) แปลว่า พระราชชนนีพันปีหลวง

แต่ในช่วงฮั่นตะวันออก เมื่ออำนาจ และดินแดนของเจ้าผู้ครองแคว้นลดลง จึงมีการกำหนดอย่างเป็นทางการว่า ภรรยาเอกคือ เฟย (妃) และภรรยาน้อยหรืออนุภรรยา ต้องไม่เกิน 40 นาง และพระราชมารดาของอ๋องเรียกว่า หวังไท่เฟย (王太妃) แปลว่า พระราชชนนี

ในสมัยราชวงศ์ฮั่น ชายาและหม่อมห้ามของรัชทายาท (ไท่จื่อ) แบ่งออกเป็น 3 ระดับ: พระชายาเอกคือ เฟย (妃) ส่วนพระชายารองคือ เหลียงตี้ (良娣) และหม่อมห้ามคือ หรูจื่อ (孺子) ส่วนพระชายาของพระราชนัดดา (皇孙) เรียกว่า ฟูเหริน (夫人)

 ลำดับชั้นพระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในสมัยราชวงศ์จิ้น 
ราชวงศ์จิ้นสืบทอดธรรมเนียมของราชวงศ์ฮั่นและวุยก๊ก โดยการปรับใช้กฎเกณฑ์โบราณในการตั้งตำแหน่งฝ่ายใน รวมถึงการกำหนดตำแหน่ง สามพระมเหสี และเก้าพระชายา (嫔) ดังนี้:

กฎมณเฑียรบาลแห่งราชวงศ์จิ้นแบ่งระดับไว้ดังนี้
พระภรรยาเจ้า
หวงโฮ่ว (皇后; huáng hòu) พระอัครมเหสี 1 พระองค์
สามเทวี (三夫人) ได้แก่ กุ้ยผิน (贵嫔), ฟูเหริน (夫人), กุ้ยเหริน (贵人) : เทียบได้กับตำแหน่ง "สามกง (三公)"
เก้าชายา (九嫔) ได้แก่ ซูเฟย (淑妃)、ซูหยวน (淑媛)、ซูอี๋ (淑仪)、ชิวฮวา (修华)、ชิวหรง (修容)、ชิวอี๋ (修仪)、เจี๋ยอวี๋ (婕妤)、หรงฮว่า (容华)、ฉงฮว่า (充华)
พระภรรยา
เหม่ยเหริน (美人) : เป็นบรรดาศักดิ์พระสนมเอก
ไฉเหริน (才人)
จงไฉเหริน (中才人)

 ลำดับชั้นพระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในสมัยราชวงศ์สุย 
ในสมัยจักรพรรดิสุยหยางทรงพิจารณาแบบอย่างโบราณ ตั้งธรรมเนียมวังหลัง ดังนี้

 พระภรรยาเจ้า 

 1.พระอัครมเหสี 
 ฮองเฮา (皇后; *huáng hòu*) — พระอัครมเหสีเพียง 1 พระองค์

 2.พระมเหสี 
 เฟย (妃; *fēi*) — พระมเหสี 3 พระองค์:
 กุ้ยเฟย (貴妃; *guì fēi*)
 ซูเฟย (淑妃; *shū fēi*)
 เต๋อเฟย (德妃; *dé fēi*)
ทั้งหมดอยู่ขั้น 1
 พิน (嬪; *pín*) — พระมเหสีรอง 9 พระองค์:
 ซุ่นอี๋ (顺仪)
 ซุ่นหรง (顺容)
 ซุ่นฮว่า (顺华)
 ชิวอี๋ (修仪)
 ชิวหรง (修容)
 ชิวฮว่า (修华)
 ฉงอี๋ (充仪)
 ฉงหรง (充容)
 ฉงฮว่า (充华)
ทั้งหมดอยู่ขั้น 2
 พระภรรยา 
 3.พระสนมเอก 
 เจี๋ยอวี๋ (婕妤) — มีได้ 12 นาง อยู่ขั้น 3

 4.พระสนมระดับกลาง 
 เหม่ยเหริน (美人)
 ไฉเหริน (才人) — รวมกันมีได้ 15 นาง อยู่ขั้น 4

 พระสนมระดับล่าง 
 เป่าหลิน (宝林) — มีได้ 24 นาง อยู่ขั้น 5
 อวี้หนี่ว์ (御女) — มีได้ 24 นาง อยู่ขั้น 6
 ไฉหนี่ว์ (采女) — มีได้ 37 นาง อยู่ขั้น 7

 ลำดับชั้นพระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในสมัยราชวงศ์ถัง 
กฎมณเฑียรบาลแห่งราชวงศ์ถังตอนต้นแบ่งระดับไว้ดังนี้

ราชวงศ์ถังตอนต้น
ลำดับพระอิสริยยศหมายเหตุทับศัพท์จีนพินอินคำแปลพระภรรยาเจ้าจักรพรรดินีหวงโฮ่ว皇后huáng hòuจักรพรรดินีตำแหน่งจักรพรรดินีองค์ปัจจุบันของจักรพรรดิ หรือรู้จักกันในชื่อ "ฮองเฮา" พระอัครมเหสีเอกซึ่งมีตำแหน่งเดียวและมีศักดิ์สูงสุดในการปกครองฝ่ายใน ไม่นับรวมระดับในระบบเก้าขั้นกับพระชายาและพระสนมอื่นๆ สำหรับพระมารดาขององค์จักรพรรดิที่ไม่ได้เป็นจักรพรรดินี เมื่อสิ้นพระชนม์ก็จะได้รับการแต่งตั้งเป็นฮองเฮาทุกพระองค์ซื่อฟูเหริน (四夫人) "สี่พระมเหสี" ขั้น 1 ชั้นเอกกุ้ยเฟย貴妃guì fēiพระอัครเทวีผู้สูงศักดิ์ล้ำค่า ตำแหน่งพระชายาลำดับที่ 1 ในองค์จักรพรรดิ "พระอัครเทวีผู้สูงศักดิ์ล้ำค่า" มีศักดิ์สูงสุดในทั้งหมดสี่ตำแหน่ง โดยกำหนดตำแหน่งละ 1 คนซูเฟย淑妃shū fēiพระราชเทวีผู้บริสุทธิ์และดีงามตำแหน่งพระชายาลำดับที่ 2 ในองค์จักรพรรดิ "พระราชเทวีผู้บริสุทธิ์และดีงาม"เต๋อเฟย德妃dé fēiพระอัครชายาผู้มีศีลธรรมจริยาตำแหน่งพระชายาลำดับที่ 3 ในองค์จักรพรรดิ "พระอัครชายาผู้มีศีลธรรมจริยา"เสียนเฟย賢妃xián fēiพระราชชายาผู้พร้อมด้วยคุณธรรมปัญญาตำแหน่งพระชายาลำดับที่ 4 ในองค์จักรพรรดิ "พระราชชายาผู้พร้อมด้วยคุณธรรมปัญญา" เป็นตำแหน่งเริ่มต้นของพระชายาจากทั้งหมดสี่ตำแหน่ง จิ่วผิน (九嬪) "เก้าพระมเหสี" ขั้น 2 ชั้นเอกเจาอี๋昭儀zhāo yíผู้งามเลิศยิ่งโดยกำหนดตำแหน่งละ 1 คนเจาหรง昭容zhāo róngผู้มีกิริยางามสง่าเจาเยวี่ยน昭媛zhāo yuànผู้งามสง่าจับใจชิวอี๋修儀xiū yíผู้มีรูปโฉมวิจิตรชิวหรง修容xiū róngผู้มีกิริยางามวิจิตร ชิวเยวี่ยน修媛xiū yuànผู้งดงามวิจิตรฉงอี๋充儀chōng yíผู้งามตาเพรียบพร้อมฉงหรง充容chōng róngผู้มีกิริยางามพร้อมฉงเยวี่ยน充媛chōng yuànผู้สง่างามเพรียบพร้อมยิ่งพระภรรยากั๋วฟูเหริน國夫人Guó fūrénนางงามของประเทศ เป็นตำแหน่งที่องค์จักรพรรดิพระราชทานให้กับสตรีในครอบครัวของข้าราชสำนักชั้นสูง แต่ก็มีการแต่งตั้งให้กับสตรีชั้นสูงบางคนที่มีความสัมพันธ์กับองค์จักรพรรดิ เป็นสนมอย่างไม่เป็นทางการด้วยเช่นกันแต่ในบางรัชสมัยตำแหน่งเหล่านี้ก็มีปรากฎใช้เป็นตำแหน่งสนมอย่างเป็นทางการในองค์จักรพรรดิเอ้อร์สือชีซื่อฟู่ (二十七世婦) "ยี่สิบเจ็ดพระสนมชั้นสูง"เจี๋ยอวี๋婕妤jié yú หญิงงามผู้ได้รับความโปรดปรานตำแหน่งพระสนมในองค์จักรพรรดิ ขั้น 3 ชั้นเอกเป็นตำแหน่งสูงสุดของพระสนม แต่ยังไม่เทียบเท่าพระสนมเอกโดยกำหนดตำแหน่งละ 9 คนเหม่ยเหริน美人měi rénผู้มีความงดงามตำแหน่งพระสนมในองค์จักรพรรดิ ขั้น 4 ชั้นเอกไฉเหริน才人cái rénผู้ฉลาดปราดเปรื่องตำแหน่งพระสนมในองค์จักรพรรดิ ขั้น 5 ชั้นเอก ตำแหน่งเริ่มต้นของสตรีผู้ได้รับคัดเลือกเป็นพระสนมจวิ้นฟูเหริน郡夫人Jùn fūrénนางงามของอาณาเขต เป็นตำแหน่งที่องค์จักรพรรดิพระราชทานให้กับสตรีในครอบครัวของข้าราชสำนักชั้นสูง แต่ก็มีการแต่งตั้งให้กับสตรีชั้นสูงบางคนที่มีความสัมพันธ์กับองค์จักรพรรดิ เป็นสนมอย่างไม่เป็นทางการด้วยเช่นกันแต่ในบางรัชสมัยตำแหน่งเหล่านี้ก็มีปรากฎใช้เป็นตำแหน่งสนมอย่างเป็นทางการในองค์จักรพรรดิปาสืออียวี่ชี (八十一禦妻) "แปดสิบเอ็ดสนมชั้นล่าง"เป่าหลิน寶林bǎo línสิ่งที่สูงค่ายิ่งตำแหน่งสนมระดับล่างในองค์จักรพรรดิ ขั้น 6 ชั้นเอก เดิมเป่าหลิน มาจาก ชีเป่าซู่หลิน (七寶樹林) ป่าที่ให้กำเนิดมณีทั้งเจ็ดในศาสนาพุทธของจีนโดยกำหนดตำแหน่งละ 27 คนอวี้หนวี่禦女yù nǚสตรีในองค์จักรพรรดิตำแหน่งสนมระดับล่างในองค์จักรพรรดิ ขั้น 7 ชั้นเอก ยวี่ (禦) แปลว่า เกี่ยวข้องหรือเป็นของจักรพรรดิไฉหนวี่採女cǎi nǚ สนมที่คัดเลือกจากธิดาครอบครัวสามัญชนตำแหน่งสนมระดับล่างในองค์จักรพรรดิ ขั้น 8 ชั้นเอก
ในช่วงต้นราชวงศ์ถัง โดยเฉพาะในรัชสมัยของจักรพรรดิถังเกาจู่ (唐高祖) และจักรพรรดิถังไท่จง (唐太宗) ดูเหมือนว่าจะมีการใช้ตำแหน่งสนมที่หลากหลายและอาจมีการผสมผสานระหว่างระบบเก่าของราชวงศ์สุยกับระบบใหม่ที่กำลังก่อร่างสร้างตัว

 หลักฐานจากจารึกหลุมศพ: จารึกหลุมศพของ มั่วลี่ฟาง (莫丽芳) และ หยางกุ้ยผิน (楊貴嬪) ซึ่งเป็นสนมในรัชสมัยถังเกาจู่ บ่งชี้ว่าตำแหน่ง "กุ้ยผิน (贵嫔)" อาจยังคงมีอยู่และถูกใช้ในยุคแรกเริ่มของถัง
 การใช้ตำแหน่งเก้าผิน (九嫔) ของราชวงศ์สุย: การที่จักรพรรดินีจ่างซุน (长孙皇后) มีพระประสงค์จะทาบทามธิดาของเจิ้งเหรินจี (郑仁基) ให้เป็น "ชงฮว๋า (充华)" สำหรับจักรพรรดิถังไท่จงนั้น ชงฮว๋าเป็นหนึ่งในตำแหน่ง เก้าผิน (九嫔)ซึ่งเป็นระบบของราชวงศ์สุย สิ่งนี้อาจแสดงให้เห็นว่าในยุคแรกเริ่มของราชวงศ์ถัง ยังคงมีการใช้ตำแหน่งจากราชวงศ์สุย หรืออาจเป็นการผสมผสานระหว่างตำแหน่งเก่าและใหม่

 สมัยจักรพรรดิถังเสวียนจง 
ลำดับพระอิสริยยศหมายเหตุทับศัพท์จีนพินอินคำแปลพระภรรยาเจ้าจักรพรรดินีหวงโฮ่ว皇后huáng hòuจักรพรรดินีตำแหน่งจักรพรรดินีองค์ปัจจุบันของจักรพรรดิ หรือรู้จักกันในชื่อ "ฮองเฮา" พระอัครมเหสีเอกซึ่งมีตำแหน่งเดียวและมีศักดิ์สูงสุดในการปกครองฝ่ายใน ไม่นับรวมระดับในระบบเก้าขั้นกับพระชายาและพระสนมอื่นๆ สำหรับพระมารดาขององค์จักรพรรดิที่ไม่ได้เป็นจักรพรรดินี เมื่อสิ้นพระชนม์ก็จะได้รับการแต่งตั้งเป็นฮองเฮาทุกพระองค์ซานฟูเหริน (三夫人) "สามพระมเหสี" ขั้น 1 ชั้นเอกฮุ่ยเฟย惠妃Huì fēiการปรับเปลี่ยนนี้ใช้ในศักราชย์ของถังเสวียนจงเท่านั้น โดยเหตุผลในการเปลี่ยนแปลงคาดว่ามาจากเหตุผลทางการเมืองและปัญหาอำนาจจากฝ่ายใน โดยกำหนดตำแหน่งละ 1 คนลี่เฟย麗妃Lì fēiฮว๋าเฟย華妃Huá fēiลิ่วอี๋ (六儀) "หกพระอรรคชายา" ขั้น 2 ชั้นเอกซูอี๋淑儀Shū yí ในสมัยถังเสวียนจงได้มีการปรับเปลี่ยนโดยกำหนดตำแหน่งละ 1 คนเต๋ออี๋德儀Dé yíเสียนอี๋賢儀Xián yíซุ่นอี๋順儀Shùn yíหว่านอี๋婉儀Wǎn yíฟางอี๋芳儀Fāng yíพระภรรยาพระสนมเอกขั้น 3 ชั้นเอกเหม่ยเหริน美人měi rénจำนวน 4 นางพระสนมขั้น 4 ชั้นเอกไฉเหริน才人cái rénจำนวน 7 นาง

ลำดับชั้นพระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในสมัยราชวงศ์ซ่ง
ราชวงศ์ซ่ง
กฎมณเฑียรบาลแห่งราชวงศ์ซ่งแบ่งระดับไว้ดังนี้
ลำดับพระอิสริยยศหมายเหตุทับศัพท์จีนพินอินคำแปลพระภรรยาเจ้าจักรพรรดินีหวงโฮ่ว皇后huáng hòuจักรพรรดินีตำแหน่งจักรพรรดินีองค์ปัจจุบันของจักรพรรดิ หรือรู้จักกันในชื่อ "ฮองเฮา" พระอัครมเหสีเอกซึ่งมีตำแหน่งเดียวและมีศักดิ์สูงสุดในการปกครองฝ่ายใน ไม่นับรวมลำดับขั้นกับพระชายาและพระสนมอื่นๆ พระมารดาขององค์จักรพรรดิที่ไม่ได้เป็นจักรพรรดินี เมื่อสิ้นพระชนม์จะได้รับการแต่งตั้งเป็นฮองเฮาทุกพระองค์ ในสมัยราชวงศ์ซ่ง พระชายาหรือพระสนมที่ได้รับความโปรดปรานมาก เมื่อสิ้นพระชนม์แล้วก็สามารถได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นฮองเฮาได้เช่นกันเฟย (妃; fēi)  ขั้น 1 ชั้นเอกเฉินเฟย宸妃chénfēiถูกเพิ่มขึ้นในรัชสมัยจักรพรรดิซ่งเหรินจงโดยกำหนดตำแหน่งละ 1 คนกุ้ยเฟย貴妃guìfēiสมัยราชวงศ์ซ่งสืบต่อลำดับตำแหน่งต่างๆ บางส่วนมาจากราชวงศ์ถังซูเฟย淑妃shūfēiเต๋อเฟย德妃défēiเสียนเฟย賢妃xiánfēiพิน (嬪; pín)  ขั้น 2 ชั้นเอกไท่อี๋太儀tàiyí เมื่อมีการเรียกชื่อตำแหน่งเหล่านี้มักจะเติมคำว่า "ผิน" (嬪) ต่อท้ายไปด้วย เพื่อบ่งบอกระดับขั้นที่ชัดเจนยิ่งขึ้นโดยกำหนดตำแหน่งละ 1 คน(เรียงลำดับดังนี้)กุ้ยอี๋貴儀guìyíเฟยอี๋妃儀fēiyíซูอี๋淑儀shūyíซูหรง淑容shūróngซุ่นอี๋順儀shùnyíซุ่นหรง順容shùnróngหว่านอี๋婉儀wǎnyíหว่านหรง婉容wǎnróngเจาอี๋昭儀zhāoyíเจาหรง昭容zhāoróngเจาเยวี่ยน昭媛zhāoyuànชิวอี๋修儀xiūyíชิวหรง修容xiūróngชิวเหยี่ยน修媛xiūyuànฉงอี๋充儀chōngyíฉงหรง充容chōngróngฉงเยวี่ยน充媛chōngyuànพระภรรยาขั้น 3 ชั้นเอกเจี๋ยอวี๋婕妤jiéyúมีได้ไม่จำกัดจำนวนขั้น 4 ชั้นเอกเหม่ยเหริน美人měirénขั้น 5 ชั้นเอกไฉเหริน才人cái rénกุ้ยเหริน貴人guìrénเพิ่มเข้ามาในสมัยซ่งเจินจง ในช่วงแรกไม่มีลำดับขั้น ต่อมาได้กำหนดให้เป็นตำแหน่งขั้น 5 ชั้นเอก เทียบเท่าไฉเหริน 

 ลำดับชั้นพระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในสมัยราชวงศ์จิน 
ในช่วงต้นของราชวงศ์จิน ยังไม่มีการกำหนดตำแหน่ง ต่อมาในสมัยจักรพรรดิจงซีจงเริ่มมีการตั้งยศ เช่น กุ้ยเฟย (贵妃), เสียนเฟย (贤妃), และเต๋อเฟย (德妃) โดยรวมได้ยึดตามแบบราชวงศ์ถังเป็นหลัก ซึ่งมีดังนี้:

กฎมณเฑียรบาลแห่งราชวงศ์จินแบ่งระดับไว้ดังนี้
พระภรรยาเจ้า
 หวงโฮ่ว (皇后; huáng hòu) พระอัครมเหสี 1 พระองค์
 เฟย (妃; fēi) พระมเหสี 5 พระองค์ เป็นพระอิสริยยศขั้น 1
หยวนเฟย (元妃; yuán fēi)
 กุ้ยเฟย (貴妃; guì fēi)
 ซูเฟย (淑妃; shū fēi)
 เต๋อเฟย (德妃; dé fēi)
 เสียนเฟย (賢妃; xián fēi)
 พิน (嬪) พระชายา 9 พระองค์ เป็นพระอิสริยยศขั้น 2
 เจาอี๋ (昭儀; zhāo yí)
 เจาหรง (昭容; zhāo róng)
 เจาเหยี่ยน (昭媛; zhāo yuàn)
 ซิวอี๋ (修儀; xiū yí)
 ซิวหรง (修容; xiū róng)
 ซิวเหยี่ยน (修媛; xiū yuàn)
 ฉงอี (充衣; chōng yī)
 ฉงหรง (充容; chōng róng)
 ฉงเหยี่ยน (充媛; chōng yuàn)
พระภรรยา
พระสนมระดับสูง (世妇)
 เจี๋ยอวี๋ (婕妤; jié yú) พระสนมเอก 9 นาง บรรดาศักดิ์ขั้น 3
 เหม่ยเหริน (美人; měi rén) พระสนม 9 นาง บรรดาศักดิ์ขั้น 4
 ไฉเหริน (才人; cái rén) พระสนม 9 นาง บรรดาศักดิ์ขั้น 5
พระสนมระดับล่าง (御妻)
 เป่าหลิน (寶林; bǎo lín) พระสนม 27 นาง บรรดาศักดิ์ขั้น 6
 อวี้หนวี่ (禦女; yù nǚ) พระสนม 27 นาง บรรดาศักดิ์ขั้น 7
 ไฉหนวี่ (採女; cǎi nǚ) พระสนม 27 นาง บรรดาศักดิ์ขั้น 8

ต่อมาจักรพรรดิจินเสวียนจง กำหนดใหม่ดังนี้
พระภรรยาเจ้า
 หวงโฮ่ว (皇后; huáng hòu) พระอัครมเหสี 1 พระองค์
 เฟย (妃; fēi) พระมเหสี 5 พระองค์
 กุ้ยเฟย (貴妃)
 เจินเฟย (真妃)
 ซูเฟย (淑妃)
 ลี่เฟย (丽妃)
 โรวเฟย (柔妃)
 พิน (嬪) พระชายา 9 พระองค์
 เจาอี๋ (昭儀)
 เจาหรง (昭容)
 เจาเหยี่ยน (昭媛)
 ซิวอี๋ (修儀)
 ซิวหรง (修容)
 ซิวเหยี่ยน (修媛)
 ฉงอี (充衣)
 ฉงหรง (充容)
 ฉงเหยี่ยน (充媛)
พระภรรยา
พระสนมเอก
 เจี๋ยอวี๋ (婕妤)
พระสนม บรรดาศักดิ์ขั้น 3
 ลี่เหริน (丽人)
 ไฉเหริน (才人)
พระสนม บรรดาศักดิ์ขั้น 4
 ซุ่นอี๋ (顺仪)
 ซูฮว่า (淑华)
 ซูอี๋ (淑仪)

 ลำดับชั้นพระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในสมัยราชวงศ์หยวน 
กฎมณเฑียรบาลช่วงต้นราชวงศ์หยวน ฝ่ายในยังเรียบง่าย โดยกำหนดไว้เพียงสองตำแหน่งคือฮองเฮา และเฟย ทั้งสองตำแหน่งนี้ไม่มีการจำกัดจำนวน元朝初期后宫位号简朴，只设皇后、妃子二等，但人数不定。

กล่าวคือ สามารถมีฮองเฮา และเฟย ได้หลายพระองค์พร้อมกัน แต่ฮองเฮาพระองค์แรกถือว่ามีฐานะสูงที่สุด

ช่วงหลังฮ่องเต้พยายามรักษาระเบียบโดยให้มี ฮองเฮาเพียงหนึ่งพระองค์เท่านั้น ในแต่ละช่วงเวลา
ตำแหน่งฝ่ายในจึงได้ถูกจัดระเบียบใหม่เป็น สี่ชั้น ดังนี้
1.พระอัครมเหสี
ฮองเฮา (皇后)
2.พระมเหสี
เฟย (妃)
ผิน (嫔)
3.พระสนม
ไฉเหริน (才人)

ลำดับชั้นพระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในสมัยราชวงศ์หมิง
ราชวงศ์หมิง

ตอนต้นราชวงศ์หมิงกฎมณเฑียรบาลงแบ่งระดับไว้ ดังนี้

ชั้นพระภรรยาเจ้า
พระอัครมเหสี
 หวงโฮ่ว (皇后; huáng hòu)
พระมเหสี
 กุ้ยเฟย (貴妃; guì fēi)
 เฟย (皇妃; Huáng fēi) ：พระยศชั้นนี้จะได้รับการเฉลิมพระนามาภิไธย 1 ใน 8 อักษร ได้แก่ เสียน (賢)、ซู (淑)、จวง (莊)、จิ้ง (敬)、ฮุ่ย (惠)、ซุ่น (順)、คัง (康)、หนิง (寧)諸妃位號亦惟取賢、淑、莊、敬、惠、順、康、寧為稱，閨房雍肅，旨寓深遠。 หากพระมเหสีได้รับโปรดเกล้าให้ปกครองวังหลัง จะถูกเรียกว่ารักษาการหกตำหนัก (攝六宮事) เป็นตำแหน่งผู้สำเร็จราชการฝ่ายใน
 พิน (嬪; pín)
ชั้นพระภรรยา (พระสนม)
 เจี๋ยอวี๋ (婕妤; jié yú)
 เจาอี๋ (昭儀; zhāo yí)
 เหม่ยเหริน (美人; měi rén)
 กุ้ยเหริน (貴人; guì rén)

ในรัชสมัยจักรพรรดิจิ่งไท่ (景泰帝) มีการแต่งตั้ง พระมเหสีถัง (唐氏) ขึ้นเป็น หวงกุ้ยเฟย (皇贵妃) ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สูงกว่ากุ้ยเฟย แต่ต่อมาตำแหน่งนี้ก็ถูกยกเลิกไป

ต่อมาจักรพรรดิหมิงเซี่ยนจง ได้แต่งตั้ง พระมเหสีว่านกุ้ยเฟย (万贵妃) ขึ้นเป็น หวงกุ้ยเฟย (皇贵妃) และจากนั้นตำแหน่งนี้ก็เริ่มกลายเป็น ธรรมเนียมประจำราชสำนัก อย่างค่อยเป็นค่อยไป

ภายหลังตำแหน่งกุ้ยเฟย (贵妃) จึงถูกลดสถานะลงมาเป็น ลำดับที่สาม

รัชศกจักรพรรดิเจียจิ้งปีที่ 10 (ค.ศ. 1531) ได้มีการฟื้นฟูธรรมเนียมตามแบบโบราณ แต่งตั้ง เก้าผิน (九嫔) หรือ เก้าพระชายา โดยจัดให้อยู่ถัดลงมาจากตำแหน่งเฟย

ชั้นพระภรรยาเจ้า
พระอัครมเหสี
 หวงโฮ่ว (皇后; huáng hòu)
พระมเหสี
 กุ้ยเฟย (貴妃; guì fēi)
 เฟย (皇妃; Huáng fēi) ：พระยศชั้นนี้จะได้รับการเฉลิมพระนามาภิไธย 1 ใน 8 อักษร ได้แก่ เสียน (賢)、ซู (淑)、จวง (莊)、จิ้ง (敬)、ฮุ่ย (惠)、ซุ่น (順)、คัง (康)、หนิง (寧)諸妃位號亦惟取賢、淑、莊、敬、惠、順、康、寧為稱，閨房雍肅，旨寓深遠。 หากพระมเหสีได้รับโปรดเกล้าให้ปกครองวังหลัง จะถูกเรียกว่ารักษาการหกตำหนัก (攝六宮事) เป็นตำแหน่งผู้สำเร็จราชการฝ่ายใน
 เก้าผิน (九嬪; pín) : เต๋อผิน (德嫔), เสียนผิน (贤嫔), จวงผิน (庄嫔), ลี่ผิน (丽嫔), ฮุ่ยผิน (惠嫔), อานผิน (安嫔), เหอผิน (和嫔), ซีผิน (僖嫔), คังผิน (康嫔)
ชั้นพระภรรยา (พระสนม)
 เจี๋ยอวี๋ (婕妤; jié yú)
 เจาอี๋ (昭儀; zhāo yí)
 เจาหรง (昭容; zhāo róng)
 กุ้ยเหริน (貴人; guì rén)
 เหม่ยเหริน (美人; měi rén)

 ตอนกลางถึงตอนปลายราชวงศ์หมิง 

กฎมณเฑียรบาลงแบ่งระดับไว้ ดังนี้
ชั้นพระภรรยาเจ้า
พระอัครมเหสี
 หวงโฮ่ว (皇后; huáng hòu)
พระมเหสี
 หวงกุ้ยเฟย (皇貴妃; huáng guì fēi)
 กุ้ยเฟย (貴妃; guì fēi)
 เฟย (妃; fēi)
 พิน (嬪; pín)
ชั้นพระภรรยา (พระสนม)
 เจาอี๋ (昭儀; zhāo yí)
 เจาหรง (昭容; zhāo róng)
 เจี๋ยอวี๋ (婕妤; jié yú)
 เหม่ยเหริน (美人; měi rén)
 กุ้ยเหริน (貴人; guì rén'')

 ลำดับชั้นพระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในสมัยราชวงศ์ชิง 

กฎมณเฑียรบาลแห่งราชวงศ์ชิงแบ่งระดับไว้ดังนี้
ลำดับพระอิสริยยศหมายเหตุทับศัพท์จีนพินอินคำแปลชั้นพระภรรยาเจ้าจักรพรรดินีหวงโฮ่ว皇后huáng hòuจักรพรรดินีตำแหน่งจักรพรรดินีพระองค์ปัจจุบันของจักรพรรดิ มักรู้จักกันในชื่อ "ฮองเฮา" จักรพรรดินีซึ่งมีตำแหน่งเดียวและมีศักดิ์สูงสุดในการปกครองฝ่ายใน มีขันทีรับใช้ได้ 12 คน นางกำนัลรับใช้ได้ 10 คนพระอัครมเหสีหวงกุ้ยเฟย皇貴妃huáng guì fēiพระอัครมเหสีซึ่งมีอำนาจในการปกครองวังหลังรองจากฮองเฮา ตำแหน่งนี้จึงมีได้เพียง 1 คน หากมีความเหมาะสมในรัชสมัยถัดไปอาจได้รับแต่งตั้งเป็นหวงกุ้ยไท่เฟย (皇貴太妃) หวงกุ้ยเฟยมีขันทีรับใช้ได้ 12 คน นางกำนัลรับใช้ได้ 8 คนพระมเหสีกุ้ยเฟย貴妃guì fēiสามารถแต่งตั้งได้ 2 คน หากมีความเหมาะสมในรัชสมัยถัดไปอาจได้รับแต่งตั้งเป็นกุ้ยไท่เฟย (貴太妃) กุ้ยเฟยมีขันทีรับใช้ได้ 12 คน นางกำนัลรับใช้ได้ 8 คนเฟย妃fēiสามารถแต่งตั้งได้ 4 คน หากมีความเหมาะสมในรัชสมัยถัดไปอาจได้รับแต่งตั้งเป็นไท่เฟย (太妃) เฟยมีขันทีรับใช้ได้ 10 คน นางกำนัลรับใช้ได้ 6 คนผิน嬪pínสามารถแต่งตั้งได้ 6 คน หากมีความเหมาะสมในรัชสมัยถัดไปอาจได้รับแต่งตั้งเป็นไท่ผิน (太嬪) ผินมีขันทีรับใช้ได้ 8 คน นางกำนัลรับใช้ได้ 6 คนชั้นพระภรรยาพระสนมกุ้ยเหริน貴人guì rénพระสนมเอกบรรดาศักดิ์พระสนมเอก สำหรับภรรยาที่เป็นสามัญชนของพระจักรพรรดิ สามารถแต่งตั้งได้นับไม่ถ้วน กุ้ยเหรินมีขันทีรับใช้ได้ 4 คน นางกำนัลรับใช้ได้ 4 คนฉางไจ้常在cháng zàiผู้คงอยู่สามารถแต่งตั้งได้นับไม่ถ้วน ฉางจ้ายมีขันทีรับใช้ได้ 3 คน นางกำนัลรับใช้ได้ 3 คนตาอิ้ง答應dā yìngผู้รับมั่นสามารถแต่งตั้งได้นับไม่ถ้วน ตาอิ้งมีขันทีรับใช้ได้ 1 คน นางกำนัลรับใช้ได้ 2 คนนางในองค์จักรพรรดิกวนหนวี่จื่อ官女子Guān nǚzǐนางในราชวังนางกำนัลผู้ได้ถวายตัวกับองค์จักรพรรดิแต่ไม่ได้แต่งตั้งเป็นพระสนม

 ลำดับชั้นพระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในอาณาจักรสวรรค์ไท่ผิง 
หลังจากหงซิ่วเฉวียน สถาปนาอาณาจักรสวรรค์ไท่ผิง พระมเหสีทั้งหลายต่างได้รับการเรียกขานว่า หวังเหนียง (王娘) แปลว่า พระราชมเหสี และเลิกใช้ตำแหน่งเดิม เช่น "เฮา (后)" และ เฟย แล้วตั้งตำแหน่งภริยาหลวงไว้สองตำแหน่ง ได้แก่: ภรรยาหลวง (元配) เรียกว่า เจิ้งตงกง (正东宫) และภรรยาหลวงร่วม (平妻) เรียกว่า “โหย่วเจิ้งตงกง (又正东宫)”

แต่ในความเป็นจริง ตำแหน่งเจิ้งตงกงซึ่งสูงสุดในฝ่ายใน กลับมอบให้แก่ "พระชายาสวรรค์ (天妻)" ซึ่งหงซิ่วเฉวียนอ้างว่าเป็นภรรยาที่ตนได้อภิเษกสมรสบนแดนสวรรค์ ส่วนไหลซีอิง (赖惜英) หรือ ไหลเหลียนอิง (赖莲英) ซึ่งเป็นภริยาหลวงแต่เดิม ได้รับเพียงตำแหน่ง "โหย่วเจิ้งตงกง (又正东宫)"

ต่อมา เนื่องจากหงซิ่วเฉวียนเปรียบตนเองเป็นพระสุริยะ ส่วนพระมเหสีเปรียบเสมือนพระจันทร์ จึงเปลี่ยนคำเรียกจาก ตงกง (东宫) มาเป็น เยว่กง (月宫) แปลว่า วังจันทรา มีตำแหน่ง ดังนี้

เจิ้งเยว่กง (正月宫) ตำแหน่งชายาหลวงสวรรค์ (天妻) มี 1 พระองค์
โหย่วเจิ้งเยว่กง (又正月宫) มี 1 พระองค์
ฝูเยว่กง (副月宫) ไม่จำกัดจำนวน
โหย่วฝูเยว่กง (又副月宫) ไม่จำกัดจำนวน

 พระยศมารดาของฮ่องเต้ 
ฮองเฮาในรัชกาลก่อน โดยทั่วไปจะได้รับการยกย่องจากฮ่องเต้พระองค์ใหม่ให้เป็นฮองไทเฮา แต่ในบางกรณี หากฮ่องเต้พระองค์ใหม่มีพระพรรษามากกว่าฮ่องเต้พระองค์ก่อน หรือได้ขึ้นเสวยราชสมบัติในฐานะพระอนุชาธิราชของฮ่องเต้พระองค์ก่อน ฮองเฮาในรัชกาลก่อนจึงไม่ได้เป็น "ไทเฮา" และจะได้รับการเฉลิมพระเกียรติยศยกย่องแทน
ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตกภรรยาของจักรพรรดิองค์ก่อน หากมีโอรส ก็จะได้รับการสถาปนาเป็น "อ๋องไทเฮา (王太后)" แปลว่า พระราชชนนีพันปีหลวง และเสด็จไปประทับที่แคว้นของพระราชโอรสได้
ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกภรรยาของจักรพรรดิองค์ก่อน หากมีโอรส เช่น สวีเหม่ยเหริน พระสนมเอกในจักรพรรดิฮั่นกวังอู่ ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นไทเฮาแคว้นฉู่
ราชวงศ์จิ้นไม่อนุญาตให้มารดาซึ่งเป็นเฟยผินได้รับการสถาปนาเป็นไทเฮา ถ้าโอรสขึ้นครองราชย์ เช่น พระนางโจว ไท่เฟยพระองค์แรกของจีน ผู้เป็นพระราชมารดาของจักรพรรดิจิ้นเฟ่ย และจักรพรรดิจิ้นอาย ได้รับการยกย่องเป็น "หวงไท่เฟย (皇太妃)" แปลว่า พระบรมราชชนนี แต่ยังได้รับพระเกียรติยศเทียบเท่ากับฮองไทเฮา (皇太后) ทั้งในด้านฉลองพระองค์ และขนมธรรมเนียมในราชสำนัก
เฟยผินที่มีโอรสอาจได้เป็นหวังไท่เฟย (王太妃)
ราชวงศ์ถังเฟยผินของฮ่องเต้พระองค์ก่อนที่มีโอรส มักได้รับการสถาปนาตามพระยศของพระราชโอรสเป็น "กั๋วไท่เฟย (国太妃)" หรือ "ไท่เฟยแคว้น" เช่น พระนางเจ้าว่านกุ้ยเฟย พระมเหสีชั้นกุ้ยเฟยในจักรพรรดิถังเกาจู่ได้รับการสถาปนาเป็น "ไทเฟยแคว้นฉู่ (楚国太妃)"
พระมเหสีชั้นผินขึ้นไปของฮ่องเต้พระองค์ก่อนที่ไม่มีโอรส เนื่องจากเป็นมีพระอิสริยยศสูงจึงไม่ต้องบวชชี เช่น พระนางสวีฮุ่ยฉงหรง (徐惠充容) พระมเหสีชั้นผิน เมื่อจักรพรรดิถังไท่จงสวรรคต  พระนางเสด็จไปประทับ ณ วังเซิ่งฉง (崇圣宫) จนสิ้นพระชนม์ได้เป็นเสียนเฟย (贤妃)
พระสนมตั้งแต่ชั้นเจี๋ยอวี๋ (婕妤) ลงไปของฮ่องเต้พระองค์ก่อนที่ไม่มีโอรส มักถูกย้ายไปอยู่ที่ศาลบูชาของจักรพรรดิพระองค์ก่อน หรือออกบวชที่อารามนางชี  เช่น อู่เจ๋อเทียนพระสนมระดับสูงในจักรพรรดิถังไท่จง บรรดาศักดิ์ไฉเหริน (才人) ออกบวชเป็นชีที่วัดกานเย่ (感业寺) ภายหลังจากรัชศกเจินหยวนปีที่ 6 (ค.ศ. 790) จักรพรรดิถังเต๋อจงโปรดให้สนมของจักรพรรดิองค์ก่อนที่มีธิดาเป็นไท่อี๋ (太仪) พระยศเสมอกับเจ้าหญิงแต่ต่ำกว่าไท่เฟย (太妃)
ราชวงศ์ซ่งตามกฎมณเฑียรบาลไม่อนุญาตให้มีฮองไทเฮา (皇太后) มากกว่าหนึ่งพระองค์ในเวลาเดียวกัน ดังนั้น จักรพรรดิซ่งเจ๋อจงจึงสามารถถวายพระเกียรติแด่ฮองเฮาในฮ่องเต้พระองค์ก่อนให้เป็นไทเฮาเพียงพระองค์เดียว ส่วนพระราชมารดาของพระองค์ คือเต๋อเฟย ได้เป็นหวงไท่เฟย (皇太妃)
ราชวงศ์หมิงเฟยผินของฮ่องเต้พระองค์ก่อนโดยทั่วไป จะได้รับการเฉลิมพระอารามนามของฮ่องเต้พระองค์ก่อนไว้หน้า พระยศเดิมคือ xxเมี่ยวxxเฟย (xx庙xx妃), xxเมี่ยวxxผิน (xx庙xx嫔) เช่น ซวนเมี่ยวเสียนเฟย (宣庙贤妃) พระมเหสีชั้นเฟยในจักรพรรดิเซฺวียนเต๋อ
ในกรณีที่ไม่มีฮองไทเฮา (皇太后) เฟยผินอาจได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นหวงไท่เฟย (皇太妃) เช่น จาวเฟยในจักรพรรดิว่านลี่ได้เป็นซวนอี้ไท่เฟย์ประทับที่พระตำหนักฉือหนิง ทำหน้าที่แทนไทเฮา
ราชวงศ์ชิงเฟยผินของฮ่องเต้พระองค์ก่อนโดยทั่วไป จะมีการเติมคำว่า "หวงข่าว (皇考)"  หรือ "หวงจู่ (皇祖)" ไว้หน้าพระยศเดิม เพื่อแสดงความสัมพันธ์กับฮ่องเต้พระองค์ปัจจุบัน และอาจได้รับการยกย่องเป็น หวงกุ้ยไท่เฟย (皇贵太妃), กุ้ยไท่เฟย (贵太妃) หรือไท่เฟย (太妃) เป็นต้น

 พิธีสถาปนา 
ตลอดทุกยุคสมัย พระราชพิธีสถาปนาล้วนมีรูปแบบเฉพาะที่เป็นแบบแผน และสงวนไว้เพียงพระมเหสีเท่านั้น เช่นตั้งแต่ชั้นผินขึ้นไป ที่จัดพระราชพิธีได้ ซึ่งโดยทั่วไปจะมีขุนนางเป็นผู้อ่านพระราชโองการ และจัดพิธีตามธรรมเนียมราชวงศ์
ราชวงศ์หมิงการสถาปนาเฟยใช้พระราชโองการทองสองแผ่น ขนาดกว้างยาวเท่ากับของฮองเฮา พระราชทานตราประทับทอง明史/卷68 : 妃冊，用鍍金銀冊二片，廣長與後冊同。
ราชวงศ์ชิงตั้งแต่ชั้นผินขึ้นไปเท่านั้นทีมีพระราชพิธีสถาปนา โดยกำหนดให้ผิน ได้รับพระราชทานเป็นตราประทับประจำพระยศ และพระราชโองการทำจากทองคำสี่แผ่นคล้ายพระสุพรรณบัฏของไทย เป็นเครื่องประกอบพระยศ และในพระราชพิธีมีข้าหลวงอ่านประกาศการสถาปนา

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์จีน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์จีน
หมวดหมู่:ภรรยาของพระมหากษัตริย์จีน