เมตามอน

เมตามอน () หรือที่รู้จักในชื่อภาษาอังกฤษว่า ดิตโต ()  เป็นสายพันธุ์โปเกมอนจากแฟรนไชส์โปเกมอนของนินเท็นโดและเกมฟรีก ปรากฏครั้งแรกในวิดีโอเกมโปเกมอน เรด และ บลู โดยทีมพัฒนาออกแบบขึ้นเพื่อเป็นการอ้างอิงถึงตัวหนังสือความคิดสไมลีย์ในวัฒนธรรมป๊อป และได้โดยเค็ง ซูงิโมริเป็นผู้ออกแบบขั้นสุดท้าย เมตามอนปรากฏตัวในเกมหลายภาค เช่น โปเกมอน โก และโปเกมอนเทรดดิงการ์ดเกม รวมถึงสื่อต่าง ๆ ภายใต้แฟรนไชส์ ทั้งมังงะ อนิเมะ และภาพยนตร์ โดยในภาคญี่ปุ่นพากย์เสียงโดยโคโตโนะ มิตสึอิชิ ส่วนในภาษาอังกฤษพากย์โดยเรเชล ลิลลิส และมิเชล นอตซ์ เมตามอนยังปรากฏในภาพยนตร์ปี 2019 เรื่องโปเกมอน ยอดนักสืบพิคาชู ในบทของมนุษย์หญิงชื่อ "มิสนอร์แมน" ซึ่งแสดงโดยซุกิ วอเทอร์เฮาส์

เมตามอนเป็นโปเกมอนรูปร่างไม่แน่นอน ประเภทปกติ ลักษณะเป็นก้อนสีชมพูหรือม่วงเตี้ย ๆ มีตากลมเล็กและปากขนาดเล็ก ด้วยท่าไม้ตาย "Transform" ทำให้มันสามารถแปลงร่างเลียนแบบวัตถุหรือสิ่งมีชีวิตใด ๆ ได้ชั่วคราว และเมื่อแปลงร่างเป็นโปเกมอนตัวอื่น ก็สามารถใช้ท่าต่อสู้ที่โปเกมอนนั้นรู้ได้ด้วย อย่างไรก็ตาม การเลียนแบบมักไม่สมบูรณ์ เช่น ดวงตาหรือใบหน้าของเมตามอนยังคงติดอยู่บนร่างที่แปลงไป แม้เมตามอนจะไม่มีร่างวิวัฒนาการเหมือนโปเกมอนชนิดอื่น ๆ แต่ในช่วงพัฒนาโปเกมอน โกลด์ และ ซิลเวอร์ เคยมีแนวคิดจะเพิ่มร่างวิวัฒนาการชื่อ อะนิมอน (Animon, アニモン) ด้วยการใช้ไอเท็ม Metal Coat ทว่าความคิดนี้ไม่ได้ถูกนำมาใช้จริงในเกม

แม้เมตามอนจะถูกมองว่าอ่อนแอในภาคเรด และ บลู แต่เมื่อมีการเพิ่มระบบฝากเลี้ยงโปเกมอน (Daycare) ในเกมภาคหลัง ๆ และความสามารถพิเศษในการผสมพันธุ์กับโปเกมอนเกือบทุกสายพันธุ์ในภาคต่อ ๆ มา ความนิยมของเมตามอนก็พุ่งสูงขึ้นอย่างมากจนกลายเป็นโปเกมอนสำคัญในฉากการแข่งขัน แม้การออกแบบที่เรียบง่ายจะถูกวิจารณ์ว่าไม่น่าดึงดูด แต่หลายคนก็อยากเห็นศักยภาพของเมตามอนถูกนำมาใช้ให้เต็มที่มากกว่านี้ ความโดดเด่นของมันยังจุดกระแสข่าวลือในหมู่แฟน ๆ ว่าแท้จริงแล้วเมตามอนคือโคลนที่ล้มเหลวของมิว แม้ผู้พัฒนาเกมฟรีกจะออกมาปฏิเสธ แต่ข่าวลือนี้ก็สะท้อนถึงความคาดหวังที่ผู้เล่นอยากเห็นความลึกซึ้งยิ่งขึ้นในแฟรนไชส์ และยังมีอิทธิพลต่อแนวคิดการสร้างภาพยนตร์โปเกมอน ยอดนักสืบพิคาชู อีกด้วย

 แนวคิดและการออกแบบ 
upright=1.1|thumb|left|ร่างกายไร้รูปของเมตามอนที่ตอบสนองต่อการโจมตี ตามภาพประกอบโดยเค็ง ซูงิโมริ ซึ่งต่อมาเขาได้กล่าวว่าเป็นหนึ่งในการออกแบบที่เขาผูกพันมากที่สุด

เมตามอนเป็นหนึ่งในสายพันธุ์โปเกมอนซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตสมมติที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อแฟรนไชส์สื่อโปเกมอน พัฒนาโดยเกมฟรีก และจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโด แฟรนไชส์จากญี่ปุ่นนี้เริ่มต้นในปี 1996 ด้วยเกม โปเกมอน เรด และ กรีน บนเครื่องเกมบอย ก่อนวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือในปี 1998 ในชื่อ โปเกมอน เรด และ บลู ในเกมและภาคต่อ ผู้เล่นรับบทเป็นเทรนเนอร์ที่มีหน้าที่จับโปเกมอนและใช้ความสามารถของพวกมันต่อสู้กับโปเกมอนตัวอื่น แต่ละโปเกมอนจะมีประเภทหนึ่งหรือสองประเภท ซึ่งกำหนดจุดแข็งและจุดอ่อนเมื่อเข้าสู่การต่อสู้ หนึ่งในเป้าหมายหลักของเกมคือการทำสารานุกรมโปเกมอน หรือโปเกเดกซ์ ให้สมบูรณ์ โดยผู้เล่นต้องจับ วิวัฒนาการ และแลกเปลี่ยนโปเกมอนกับเทรนเนอร์คนอื่นเพื่อรวบรวมโปเกมอนทุกสายพันธุ์ให้ครบ

เมตามอนเปิดตัวครั้งแรกในภาค เรด และ บลู โดยเริ่มต้นจากสไปรต์พิกเซลอาร์ตที่ทีมพัฒนาสร้างขึ้น โดยใช้สีเพียงหนึ่งเดียวตามข้อจำกัดของซูเปอร์เกมบอย แม้จะเป็นผลงานร่วมกันของนักพัฒนาหลายคนในเกมฟรีก แต่การออกแบบและงานภาพขั้นสุดท้ายเป็นผลงานของเค็ง ซูงิโมริ เดิมทีเขาได้รับมอบหมายให้วาดภาพตัวละครประกอบคู่มือกลยุทธ์ของเกม แต่ภายหลังได้วาดสไปรต์ของโปเกมอนทั้งหมดขึ้นใหม่ในรูปแบบของตนเอง เพื่อให้แบบทั้งหมดมีความเป็นเอกภาพทางสายตา พร้อมทั้งปรับรายละเอียดบางส่วนที่เห็นว่ายังไม่เหมาะสม โดยยังคงรักษาเอกลักษณ์ของศิลปินผู้สร้างสไปรต์ต้นฉบับไว้ด้วย

เมตามอนเป็นโปเกมอนประเภทปกติ มีความสูงประมาณ 1 ฟุต (30 ซม.) มีรูปร่างเป็นก้อนวุ้นไร้รูปทรง ใบหน้าประกอบด้วยปากสีชมพูและดวงตากลมเล็กสีดำสองข้าง โดยทั่วไปมีสีม่วง หรือสีชมพูสด มีรูปแบบหายาก "ไชนี่" ซึ่งมีสีฟ้า เมตามอนสามารถปรับโครงสร้างเซลล์ของตนเองเพื่อแปลงร่างเป็นสิ่งใด ๆ ได้ชั่วคราวด้วยท่า "Transform" และเมื่อแปลงร่างเป็นโปเกมอนตัวอื่น ก็สามารถใช้ท่าต่อสู้ทั้งหมดของโปเกมอนนั้นได้ อย่างไรก็ตาม หากแปลงร่างจากความทรงจำ มักเกิดความผิดพลาดในรายละเอียดบางส่วน เมตามอนถูกออกแบบขึ้นเพื่อเป็นการคารวะต่อตัวหนังสือความคิดสไมลีย์ในวัฒนธรรมป๊อป โดยในญี่ปุ่นถูกเรียกว่าเมตามอน และเมื่อนินเท็นโดนำเกมไปแปลเป็นเวอร์ชันตะวันตก ได้ตั้งชื่อโปเกมอนให้มีความ "ชาญฉลาดและบ่งบอกลักษณะ" เพื่อให้เด็ก ๆ ชาวอเมริกันเข้าถึงได้ง่ายขึ้น ดังนั้นจึงตั้งชื่อว่า "Ditto" ตามความสามารถในการเลียนแบบของมัน

ในบทสัมภาษณ์ปี 2011 กับแอนดี เอ็ดดี ในนิตยสาร @เกมเมอร์ ทีมงานเกมฟรีกกล่าวว่า เมตามอนเป็น "โปเกมอนที่แปลกที่สุด" ในแฟรนไชส์ แต่กลับได้รับความนิยมไม่น้อยในหมู่นักพัฒนา ผู้สร้างแฟรนไชส์ ซาโตชิ ทาจิริ เคยเล่าในบทสัมภาษณ์ปี 1997 ในนิตยสาร ฟามิมากะ 64 ว่าเขาเคยเล่นเวอร์ชันดัดแปลงของเกมโปเกมอน บลู ที่มีสติกเกอร์ภาพเมตามอนพยายามแปลงร่างเป็นฟุชิกิดาเนะ เซนิกาเมะ และฮิโตะคาเงะ พร้อมกัน ซึ่งวาดโดยเค็ง ซูงิโมริ ส่วนซูงิโมริเองให้สัมภาษณ์กับนิตยสารนินเท็นโดดรีม ว่าเขาผูกพันกับการออกแบบเมตามอนเป็นพิเศษ โดยชอบที่ตัวละครนี้ถูกสร้างขึ้นจากเส้นเพียงไม่กี่เส้น พร้อมกล่าวว่า "มันอาจไม่มีรูปร่างชัดเจน แต่ความย้วย ๆ ของมันทำให้ดูมีเสน่ห์ และนั่นทำให้การออกแบบดูน่าสนใจยิ่งขึ้น" ภายหลังในปี 2009 เขาเสริมว่าเมตามอนเป็นตัวละครที่น่าทึ่ง เพราะแม้จะเรียบง่าย แต่สามารถสร้างขึ้นได้เพียงแค่บิดเส้นรอบสัญลักษณ์หน้ายิ้ม ซึ่งสะท้อนพลังของเส้นในการสร้างงานศิลปะได้อย่างดี

ในปี 2018 มีการรั่วไหลของไฟล์ต้นแบบการพัฒนาเกมโปเกมอน โกลด์ และ ซิลเวอร์ ซึ่งเป็นภาคต่อของเรด และ บลู บนอินเทอร์เน็ต ภายในนั้นมีโปเกมอนหลายตัวที่ไม่ถูกนำมาใช้ในเกมเวอร์ชันสุดท้าย รวมถึงร่างวิวัฒนาการของเมตามอนชื่อว่า อะนิมอน (Animon) ซึ่งสามารถได้มาจากการให้เมตามอนถือไอเท็ม Metal Coat ลักษณะของอะนิมอนยังคงคล้ายเมตามอน แต่มีปากขนาดใหญ่พร้อมเขี้ยวบนและล่าง และมีเขารูปหนามยื่นออกจากศีรษะ โดยยังคงเป็นโปเกมอนประเภทปกติเช่นเดียวกับเมตามอน

 การปรากฏตัว 

 วิดีโอเกม 

เมตามอนเปิดตัวครั้งแรกในเกมโปเกมอน เรด และ บลู และได้ปรากฏในทุกภาคหลักของซีรีส์ตั้งแต่นั้นมา ในเกมเหล่านี้ เมตามอนสามารถเรียนรู้ท่าท่าเดียวคือ "Transform" ซึ่งเมื่อใช้สำเร็จ จะทำให้เมตามอนคัดลอก ประเภท รูปลักษณ์ และท่าต่อสู้ ของโปเกมอนเป้าหมายชั่วคราวจนกว่าการต่อสู้จะสิ้นสุด ในภาค โกลด์ และ ซิลเวอร์ เมตามอนถูกระบุว่าเป็นโปเกมอนไร้เพศ แต่ผู้เล่นสามารถใช้ระบบฝากเลี้ยงโปเกมอน (Daycare) เพื่อผสมพันธุ์กับโปเกมอนตัวอื่นได้ โดยลูกที่เกิดจะยึดสายพันธุ์ของโปเกมอนอีกฝ่าย อย่างไรก็ตาม เมตามอนไม่สามารถผสมพันธุ์กับตัวเองได้ ผู้เล่นจึงต้องจับมันจากธรรมชาติหรือแลกเปลี่ยนกับผู้เล่นคนอื่น ในภาค โปเกมอน แบล็ก และ ไวต์ มีการเพิ่มเมตามอนเวอร์ชันพิเศษจากดรีมเวิลด์ ซึ่งมีความสามารถพิเศษในการ แปลงร่างอัตโนมัติทันทีที่เข้าสู่การต่อสู้ โดยไม่ต้องเสียเทิร์นใช้ท่า Transform ในภาค โปเกมอน สการ์เล็ต และ ไวโอเล็ต เมตามอนในธรรมชาติมักปลอมตัวเป็นโปเกมอนชนิดอื่น และจะเผยร่างจริงก็ต่อเมื่อผู้เล่นเข้าสู่การต่อสู้หรือใช้ฟังก์ชันสแกนของเกมตรวจจับเท่านั้น

นอกจากเกมภาคหลักแล้ว เมตามอนยังปรากฏในเกมอื่น ๆ ภายใต้แฟรนไชส์โปเกมอน เช่น โปเกมอน สแนป, เกมชุด โปเกมอน มิสทะรีดันเจียน และ โปเกมอนเทรดดิงการ์ดเกม ในเกมโปเกมอน โก เมตามอนไม่ได้ถูกเพิ่มเข้ามาตั้งแต่แรก แต่ถูกใส่ในอัปเดตภายหลัง โดยมันจะปลอมตัวเป็นโปเกมอนชนิดอื่นจากรายชื่อที่เปลี่ยนไปตามช่วงเวลา และด้วยระบบนี้เองทำให้ "เมตามอนไชนี่" ถือเป็นหนึ่งในโปเกมอนที่หายากที่สุดในเกม นอกจากนี้ เมตามอนยังเคยถูกนำมาใช้เป็นธีมในกิจกรรมวันเมษาหน้าโง่ของเกมอีกด้วย สำหรับเกมภาคแยกที่จะออกในปี 2025 ชื่อว่า โปเกมอน โปโกเปีย เมตามอนจะรับบทเป็นตัวเอกของเกม โดยมันจะสามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์และใช้พลังการเปลี่ยนรูปร่างเพื่อสร้างและขยายเกาะแห่งหนึ่ง นอกเหนือจากแฟรนไชส์โปเกมอน เมตามอนยังเคยถูกวางแผนให้ปรากฏสั้น ๆ ในเกมซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส เมเล ผ่านไอเท็ม "Pokéball" แต่ถูกตัดออกไป ก่อนจะถูกเพิ่มเข้ามาในซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต ซึ่งเมื่อถูกเรียกออกมา เมตามอนจะแปลงร่างเป็นหนึ่งในนักสู้ในสนามและต่อสู้ชั่วคราวก่อนจะหายไป

 สื่ออื่น 

เมตามอนได้ปรากฏในมังงะและอนิเมะหลายตอนของแฟรนไชส์โปเกมอน โดยตอนที่มีชื่อเสียงที่สุดคือตอน "Ditto's Mysterious Mansion” ซึ่งแนะนำเมตามอนของเด็กสาวชื่อดูพลิกา เมตามอนตัวนี้มีปัญหาในการแปลงร่าง เพราะไม่ว่าจะกลายร่างเป็นสิ่งใด ดวงตาและปากของมันก็ยังคงเหมือนเดิม อย่างไรก็ตาม ในตอนท้าย มันสามารถเอาชนะข้อบกพร่องนี้ได้ด้วยความช่วยเหลือจากแก๊งร็อกเก็ต คู่ปรับประจำซีรีส์ แม้เหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นเฉพาะกับเมตามอนตัวนี้เท่านั้น แต่ภาพจำของการแปลงร่างผิดรูปได้กลายเป็นเอกลักษณ์สำคัญที่ถูกอ้างอิงซ้ำในสื่อ เกม และสินค้าต่าง ๆ โดยใบหน้าดั้งเดิมของเมตามอนมักถูกใช้เป็นสัญลักษณ์เพื่อบ่งบอกว่าโปเกมอนตัวใดก็ตามที่เห็นนั้นคือเมตามอนที่ปลอมตัวอยู่ ในเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น เมตามอนพากย์เสียงโดยโคโตโนะ มิตสึอิชิ ส่วนในเวอร์ชันภาษาอังกฤษ พากย์โดยเรเชล ลิลลิส และภายหลังพากย์โดยมิเชล นอตซ์

ในภาพยนตร์โปเกมอน ยอดนักสืบพิคาชู เมตามอนที่ผ่านการดัดแปลงพันธุกรรมตัวหนึ่งปลอมตัวเป็นบอดี้การ์ดของตัวร้าย ฮาวเวิร์ด คลิฟฟอร์ด ภายใต้ชื่อ มิสนอร์แมน รับบทโดย ซุกิ วอเทอร์เฮาส์ ตัวละครนี้ปรากฏในร่างหญิงสาวสวมสูทธุรกิจ ผมยาวสีชมพูอมบลอนด์ ใส่แว่นกันแดดและถุงมือสีชมพู ในฉากไคลแมกซ์ของเรื่อง มิสนอร์แมนเผชิญหน้ากับตัวเอก และเมื่อถอดแว่นกันแดดออก ก็เผยให้เห็นดวงตาสีดำของเมตามอน จากนั้นแปลงร่างเป็นโปเกมอนหลายชนิดต่อเนื่องกันเพื่อจู่โจม ก่อนจะพ่ายแพ้ในที่สุด

เบน แซมิต หนึ่งในผู้เขียนบทของภาพยนตร์เปิดเผยว่า ทีมผู้สร้างต้องการให้เมตามอนปรากฏในเรื่อง เพราะเห็นว่าความสามารถในการแปลงร่างเข้ากับแนวสืบสวนได้อย่างลงตัว ขณะที่ผู้กำกับ ร็อบ เลตเทอร์แมน กล่าวเสริมว่า เขามองว่าเมตามอนเป็นตัวเลือกที่เหมาะสำหรับฉากหักมุม ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญที่ทีมงานตั้งใจจะใส่ในภาพยนตร์ แนวคิดให้เมตามอนปลอมตัวเป็นมนุษย์ได้รับแรงบันดาลใจจากตอนหนึ่งในอนิเมะ ที่เมตามอนแปลงเป็นคนแต่ยังคงมีดวงตาแบบเดิมอยู่ แม้แนวคิดดังกล่าวจะถูกปรับเปลี่ยนระหว่างการพัฒนา ทีมงานได้ตรวจสอบให้มั่นใจว่าการแปลงร่างในลักษณะนี้สามารถเกิดขึ้นได้จริงตามกติกาในจักรวาลของโปเกมอน เมตามอนยังคงเป็นองค์ประกอบสำคัญของเรื่อง โดยฉากต่อสู้ตอนจบถูกออกแบบให้มันแปลงร่างเป็นโปเกมอนหลายชนิดต่อเนื่องกัน เพื่อเพิ่มทั้งความสนุกและความตื่นเต้นให้กับภาพยนตร์

 การส่งเสริมและการตอบรับ 

นับตั้งแต่เปิดตัว เมตามอนได้ถูกนำไปผลิตเป็นสินค้าหลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่กาชาปองไปจนถึงเก้าอี้บีนแบ็ก ในปี 2016 บริษัทโปเกมอนได้วางจำหน่ายตุ๊กตายัดไส้ เมตามอนในร่างของโปเกมอนตัวอื่น แต่ยังคงมีใบหน้าแบบเมตามอน คือดวงตากลมเล็กและปากโค้ง ทำให้กลายเป็นสินค้าที่ได้รับความนิยมอย่างมาก ต่อมาในปี 2022 บริษัทได้ออกการ์ด "Peel-able Ditto" สำหรับเกมโปเกมอนเทรดดิงการ์ด ซึ่งแสดงภาพเมตามอนในร่างของโปเกมอนตัวอื่น พร้อมสติกเกอร์ที่สามารถลอกออกได้เพื่อเผยให้เห็นการ์ดเมตามอนตัวจริงด้านล่าง แม้สติกเกอร์นี้จะถูกห้ามใช้ในการแข่งขันอย่างเป็นทางการ แต่กลับสร้างความกังวลให้กับนักสะสมว่า กาวของสติกเกอร์อาจทำลายพื้นผิวของการ์ดในระยะยาว จึงเกิดการถกเถียงถึงวิธีการเก็บรักษาที่เหมาะสมสำหรับการ์ดชนิดนี้

ตลอดช่วงเวลาของแฟรนไชส์ เมตามอนได้รับเสียงตอบรับในแง่บวกเป็นส่วนใหญ่ เว็บไซต์ไอจีเอ็น ในคอลัมน์ "Pokémon of the Day Chick" เคยระบุว่า แม้เมตามอนจะ "ไร้ประโยชน์สิ้นดี" ในภาคเรด และ บลู แต่กลับ "พุ่งขึ้นมาเป็นที่นิยมอย่างมาก" ในภาคโกลด์ และ ซิลเวอร์ เพราะความสามารถในการผสมพันธุ์กับโปเกมอนได้ทุกสายพันธุ์ คุณลักษณะนี้กลายเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในหมู่แฟน ๆ โดยแคโรลิน กุดมันด์สัน จากเกมส์เรดาร์+ กล่าวติดตลกว่า ผู้เล่นบางคนเรียกมันว่า "ทาสทางเพศ" เนื่องจากบทบาทดังกล่าวในเกม พร้อมเสริมว่าเมตามอนเป็นโปเกมอนที่ "ถูกใช้งานหนักและถูกเอาเปรียบมากที่สุด" ในแฟรนไชส์ อย่างไรก็ตาม ความสามารถนี้เองทำให้เมตามอนกลายเป็นตัวสำคัญในวงการแข่งขัน นิตยสารเพสต์ ยกให้เป็นหนึ่งในโปเกมอนที่ดีที่สุดของซีรีส์ ส่วนเดล บาชีร์ จากไอจีเอ็น ยกให้เมตามอนเป็นหนึ่งในโปเกมอนที่มีอิทธิพลต่อประวัติศาสตร์ของแฟรนไชส์มากที่สุด โดยอธิบายว่ามันคือ "การจำลองของความเป็นไปได้ทั้งหมด" ส่วนนาดีน แมนสกี จากดอตอีสปอตส์ ก็ยกให้เมตามอนเป็นโปเกมอนประเภทปกติที่ดีที่สุดในซีรีส์ พร้อมกล่าวอย่างเอ็นดูว่า "จะไม่รักเจ้าก้อนสีม่วงหน้าตาเฉยตัวนี้ได้ยังไง หน้าของมันมีเสน่ห์บางอย่างที่สะกดใจทุกครั้งที่มอง"

อย่างไรก็ตาม เจมส์ สเตฟานี สเตอร์ลิง จากเว็บไซต์เดสทรักทอยด์ วิจารณ์ว่าการออกแบบของเมตามอนนั้น "ไม่น่าจดจำเลย ไม่คู่ควรแม้แต่จะพูดถึง" พร้อมโดยมองว่ามันเป็นเพียง "ก้อนสีชมพูเลอะ ๆ" ที่ "ขาดความตั้งใจในการออกแบบ" และระบุว่า ความสามารถในการแปลงร่างของมันดูเหมือนเป็นเพียงข้ออ้างสำหรับดีไซน์ที่เหมือน "ขีดเขียนมั่ว ๆ ลงกระดาษแล้วรีบออกไปนั่งดื่มต่อที่ผับ" ในทางกลับกัน สเตซีย์ เฮนลีย์ บรรณาธิการบริหารของเว็บไซต์เดอะเกมเมอร์ แสดงความผิดหวังที่ซีรีส์โปเกมอนไม่ได้ "ใช้ศักยภาพของเมตามอนให้เต็มที่" โดยเปรียบเสน่ห์ของมันกับมิสตีก จากมาร์เวลคอมิกส์ เธอกล่าวว่าแม้เมตามอนจะไม่ได้ถูกละเลยในแฟรนไชส์ แต่กลับไม่ค่อยถูกใช้ในเชิงเนื้อเรื่องหรือประเด็นทางความหมายเท่ากับในสื่ออื่น ๆ เฮนลีย์ยังตั้งข้อสังเกตว่า ซีรีส์ไม่เคยสำรวจ ผลกระทบทางชีวิตหรือสังคม จากการมีสิ่งมีชีวิตที่สามารถแปลงร่างได้อย่างเสรีเลย กลับกัน เมตามอนถูกลดบทบาทให้เป็นเพียง "โปเกมอนที่เอาไว้ฝากในระบบฝากเลี้ยงเพื่อผลิตไข่ให้ผู้เล่น — แล้วก็หมดหน้าที่" แม้เธอยอมรับว่าโปเกมอน โก ได้เพิ่มแนวใหม่ให้เมตามอนบ้าง แต่ก็ยังเป็นเพียงคุณสมบัติเดียวจบ เธอจึงหวังว่าเกมภาคต่อจะพัฒนาเมตามอนให้เป็นตัวละครที่มีมิติและมีบทบาทมากขึ้นในอนาคต

แพทริเซีย เฮอร์นานเดซ จากเว็บไซต์โพลีกอน ได้ชื่นชมการนำเสนอของเมตามอนในภาพยนตร์โปเกมอน ยอดนักสืบพิคาชู โดยระบุว่า แม้ในเกมจะไม่ได้ขยายความสามารถการแปลงร่างของมันอย่างลึกซึ้ง แต่เธอดีใจที่ภาพยนตร์เลือกหยิบประเด็นนี้มาใช้ โดยเฉพาะฉากเฉลยตอนท้ายที่เธอมองว่าเป็น "ช่วงเวลาหลอกตาที่ทำได้อย่างยอดเยี่ยม" และรู้สึกตื่นเต้นที่ได้เห็นเมตามอน "ใช้พลังของมันได้เต็มศักยภาพ" ขณะเปลี่ยนร่างไปมาระหว่างการต่อสู้ เฮอร์นานเดซยังเสริมว่า แม้เมตามอนจะไม่ใช่โปเกมอนที่แข็งแกร่งที่สุดในแฟรนไชส์ แต่ความสามารถในการแปลงร่างเป็นโปเกมอนตัวใดก็ได้ทันทีเมื่อจำเป็น ทำให้มันอาจเป็นศัตรูที่อันตรายที่สุดหากนำเสนออย่างจริงจัง พร้อมทั้งแสดงความเสียดายที่ในเกมกลับไม่ได้สำรวจมุมมองนี้เลย จนทำให้เมตามอนดู "ไร้ประโยชน์ในเชิงเนื้อเรื่อง" ทั้งนี้ มอลลี คิชิกาวะ จากคอมิกบุ๊กรีซอร์เซส และเอริก เธิร์ม จากแฟนไบต์ ต่างก็แสดงความคิดเห็นในทำนองเดียวกัน โดยชี้ว่า แม้ในเกมเมตามอนจะถูกมองว่าอ่อนโยน แต่หากพิจารณาความสามารถของมันในมิติเต็มรูปแบบแล้ว กลับมีนัยยะที่น่าขนลุกและน่ากลัว โดยเฉพาะแนวคิดที่มันสามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้อย่างสมบูรณ์ ซึ่งเธิร์มกล่าวว่า "นี่คือคำถามที่พวกเราหลีกเลี่ยงไม่อยากคิดถึงมาหลายปีแล้ว"

ในช่วงแรกของแฟรนไชส์ มีทฤษฎีแฟนยอดนิยมที่เชื่อว่าเมตามอนคือ "การโคลนที่ล้มเหลว" ของมิว ทฤษฎีนี้ถือกำเนิดขึ้นบนแพลตฟอร์มเรดดิต ในปี 2010 โดยอ้างอิงจากความคล้ายคลึงกันระหว่างทั้งสองตัว เช่น ความสามารถในการใช้ท่า Transform และประวัติของมิวที่เกี่ยวข้องกับการทดลองโคลน อย่างไรก็ตาม ทฤษฎีนี้ถูกปฏิเสธในปี 2012 โดยจุนอิจิ มาซึดะ จากเกมฟรีก ในการให้สัมภาษณ์กับเกมอินฟอร์มเมอร์ โดยเขากล่าวว่านี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินข่าวลือนี้ และยืนยันว่า "ในแง่ของการออกแบบ โปเกมอนแต่ละตัวล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวของมันเอง" ถึงกระนั้น ข่าวลือนี้ก็ยังคงแพร่ต่อในหมู่แฟน ๆ โดยผู้เขียนจากคอมิกบุ๊กรีซอร์เซส มองว่าทฤษฎีนี้เป็นตัวอย่างของความใส่ใจในรายละเอียดของแฟนโปเกมอนรุ่นเก่า และแสดงถึงความต้องการให้ซีรีส์มีความลึกซึ้งยิ่งขึ้น แม้ผู้กำกับภาพยนตร์โปเกมอน ยอดนักสืบพิคาชู จะไม่ทราบถึงทฤษฎีนี้โดยตรง แต่หนึ่งในผู้เขียนบท แดน เฮอร์นันเดซ ยอมรับว่าทฤษฎีดังกล่าวมีอิทธิพลต่อแนวคิดของเรื่อง โดยเขากล่าวว่าทีมงานไม่ต้องการ "ขยายความมากเกินไป" แต่ถือว่าเป็น "คำถามที่ชวนให้ขบคิด" ซึ่งพวกเขาเลือกจะสอดแทรกเป็นนัยในเรื่อง และใช้เป็นแนวทางเชื่อมโยงเมตามอนกับตัวละครอีกตัวที่เกี่ยวข้องกับมิว คือมิวทู

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:สายพันธุ์โปเกมอน
หมวดหมู่:ตัวละครที่สร้างโดยเค็ง ซูงิโมริ
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539