เส้นทางคมนาคมทางทะเล

เส้นทางคมนาคมทางทะเล () เป็นคำอธิบายเส้นทางเดินเรือหลักระหว่างท่าเรือ ที่ใช้เพื่อการค้า โลจิสติกส์ และกองกำลังทางเรือ โดยปกติจะใช้อ้างอิงถึงการปฏิบัติการทางเรือเพื่อทำให้แน่ใจว่าเส้นทางคมนาคมทางทะเลนั้นเปิดอยู่ หรือถูกปิดกั้นอยู่ในเวลาสงคราม

ความสำคัญของเส้นทางคมนาคมทางทะเลในภูมิรัฐศาสตร์ถูกอธิบายไว้ใน ยุทธศาสตร์ของอเมริกาในการเมืองโลก (America's Strategy in World Politics) โดย นิโคลาส เจ. สปิคแมน ที่ตีพิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 2485

ในสงครามปฏิวัติอเมริกาและสงครามนโปเลียน เส้นทางคมนาคมทางทะเลส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การควบคุมของกองทัพเรือสหราชอาณาจักร เมื่อสหราชอาณาจักรสูญเสียการควบคุมระหว่างการปฏิวัติ ส่งผลให้เกิดการล่มสลายของยอร์กทาวและกองทัพที่ใหญ่ที่สุด กระทั่งสุดท้ายก็เกิดเป็นสงคราม ในยุคของนโบเลียนซึ่งมีการสู้รบอยู่ตลอด สหราชอาณาจักรได้คว่ำบาตรและการปิดล้อมประเทศที่เกี่ยวข้องกับนโปเลียน สร้างความลำบากในทางเศรษฐกิจครั้งใหญ่ และเนื่องจากการถูกตัดขาดทำให้ชาวฝรั่งเศสนอกแผ่นดินแม่หมดศรัทธากับนโบเลียน

ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และสงครามโลกครั้งที่สอง สหราชอาณาจักรและเยอรมันได้ประกาศร่วมกันปิดล้อมปิดล้อม ครีคส์มารีเนอ ที่พยายามจะปิดเส้นทางคมนาคมทางทะเลจากอเมริกาเหนือไปยังหมู่เกาะบริเตนโดยใช้เรือดำน้ำ ในกรณีนี้ฝ่ายสัมพันธมิตรประสบความสำเร็จในการเปิดช่องทางคมนาคมทางทะเลได้สำเร็จ ขณะที่ฝ่ายเยอรมันล้มเหลวในการเอาชนะการปิดกั้นเยอรมนีในยุทธนาวีของสหราชอาณาจักร กองทัพเรือสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สองสหรัฐประสบความสำเร็จในการปิดกั้นเส้นทางคมนาคมทางทะเลไปสู่ญี่ปุ่น บีบให้ประเทศที่เป็นเกาะอย่างญี่ปุ่นขาดแขนทรัพยากรที่จำเป็น

ในกรณีที่สงครามเย็นปะทุความรุนแรงขึ้น ยุโรปจำเป็นจะต้องใช้กำลังเสริมจากอเมริกาเหนือ กองทัพเรือโซเวียตสามารถคุกคามและสกัดเส้นทางคมนาคมทางทะเลสายแอตแลนติกเพื่อตัดกำลังสนับสนุนจากอเมริกาเหนือและช่วยสนับสนุนการรุกรานของโซเวียตในภาคพื้นยุโรปได้

 ดูเพิ่ม 
 ช่องแคบทางยุทธศาสตร์
 เส้นหลักการคมนาคม (การทหาร)
 สร้อยไข่มุก (มหาสมุทรอินเดีย)

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 















หมวดหมู่:ยุทธศาสตร์การทหาร
หมวดหมู่:การสงครามเรือ
หมวดหมู่:ความมั่นคงระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์การทหาร
หมวดหมู่:การส่งกําลังบํารุงทางทหาร
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การเดินเรือ