ซูเปอร์มารีน ซีไฟร์

ซูเปอร์มารีน ซีไฟร์ () เป็นรุ่นที่ดัดแปลงมาจากซูเปอร์มารีน สปิตไฟร์ ซึ่งได้รับการดัดแปลงให้สามารถขึ้นบินและลงจอดบนเรือบรรทุกเครื่องบินได้ ชื่อ ซีไฟร์ มาจากคำย่อของชื่อที่ยาวกว่าคือ ซีสปิตไฟร์Andrews and Morgan 1987, p. 247.

รุ่นของ ซูเปอร์มารีน สปิตไฟร์ ที่สามารถใช้บนเรือบรรทุกเครื่องบิน ได้รับการเสนอโดยกองทัพเรือในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1938Stone, Phil. "The Seafire." The Supermarine Spitfire1 March 2006. Retrieved: 5 December 2009.

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1942 เป็นต้นมา มีการสั่งซื้อโครงสร้างของซีไฟร์เพิ่มเติม รวมถึงซีไฟร์ เอฟ Mk.III ที่ได้เข้าประจำการเป็นครั้งแรก สิ่งนี้นำไปสู่การใช้เครื่องบินรุ่นนี้อย่างแพร่หลายโดยฟลีตแอร์อาร์ม ซีไฟร์ได้เข้าทำการรบครั้งแรกซึ่งเกิดขึ้นระหว่างปฏิบัติการคบเพลิง

ซีไฟร์ ยังคงถูกใช้ต่อไปหลังสิ้นสุดสงคราม แต่ฟลีตแอร์อาร์ม‎ได้ถอนซีไฟร์ที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์เมอร์ลินทั้งหมด และแทนที่ด้วยซีไฟร์ที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์กริฟฟอน ซึ่งประเภทนี้มีการใช้ในการต่อสู้ในช่วงระหว่างสงครามเกาหลี ซึ่งซีไฟร์ของฟลีตแอร์อาร์ม‎ได้มีบทบาทในปฏิบัติภารกิจหลายร้อยครั้งในการโจมตีภาคพื้นดินและการลาดตระเวนต่อสู้ทางอากาศขัดขวางต่อกองกำลังเกาหลีเหนือในปี ค.ศ. 1950 ซีไฟร์ได้ถูกปลดประจำการในช่วงทศวรรษ 1950

 การพัฒนา 
กองทัพเรือแสดงความสนใจแนวคิดเรื่องเครื่องบินสปิตไฟร์รุ่นทางทะเลบนเรือบรรทุกเครื่องบินเป็นครั้งแรกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1938

เรื่องของสปิตไฟร์รุ่นทางทะเลถูกหยิบยกขึ้นมาอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1939 เมื่อกระทรวงการบินได้อนุญาตให้ผู้บัญชาการเออร์เมนบิน สปิตไฟร์ I ได้

ซีไฟร์ II มีประสิทธิภาพเหนือกว่า เอ6เอ็ม-5 ซีโร่ ที่ระดับความสูงต่ำเมื่อทั้งสองรุ่นถูกทดสอบด้วยกัน

 ประวัติการปฏิบัติการ 
ระหว่าง ค.ศ. 1942 และ ค.ศ. 1943 ฝูงบินของ ฟลีตแอร์อาร์ม‎ ได้เปลี่ยนมาเป็น ซีไฟร์ อย่างต่อเนื่อง ในที่สุดก็เข้ามาแทนที่ ซีเฮอริเคน ในการต่อสู้แนวหน้าของฟลีตแอร์อาร์ม สปิตไฟร์และซีไฟร์ถูกใช้โดยฝูงบินจำนวนหนึ่ง สปิตไฟร์ถูกใช้โดยการฝึกนักบินและอยู่ประจำฝูงบินภาคพื้นดิน

 ประจำการ 

 กองทัพเรือแคนาดา

 กองทัพเรือฝรั่งเศส

 กองทัพอากาศไอร์แลนด์

 ราชนาวี
 ฟลีตแอร์อาร์ม‎

 คุณลักษณะ (เอฟ เอ็มเค III) 
 ผู้สร้าง: ซูเปอร์มารีน (สหราชอาณาจักร)
 ประเภท: เครื่องบินขับไล่
 เครื่องยนต์: 1 × Rolls-Royce Merlin 55M
 กางปีก: 11.23 เมตร
 ยาว: 9.21 เมตร
 สูง: 3.49 เมตร
 พื้นที่ปีก: 22.5 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า: 2,412 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 3,280 กิโลกรัม
 อัตราเร็วสูงสุด: 578 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 10,973 เมตร
 อัตราไต่: 16.5 เมตร/ วินาที
 รัศมีทำการรบ: 748 กิโลเมตร
 อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ Hispano Mk II ขนาด 20 มม. 2 กระบอก / ปืนกล Browning Mk II ขนาด 7.7 มม. 4 กระบอก

 ดูเพิ่ม 
การพัฒนาที่เกี่ยวข้อง
 ซูเปอร์มารีน สปิตไฟร์
 ซูเปอร์มารีน ซีแฟง
อากาศยานที่เทียบเท่า
 แฟร์รี่ย์ ฟูลมาร์
 ฮ็อคเกอร์ ซีเฮอริเคน
 มิตซูบิชิ เอ6เอ็ม ซีโร่
 กรัมแมน เอฟ4เอฟ ไวลด์แคท
 กรัมแมน เอฟ6เอฟ เฮลแคท

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Manual: (1948) A.P. 2280F & G – P.N. Pilot's Notes Seafire 45 and 46
 Spitfire/Seafire Serial Numbers, production contracts and aircraft histories
 Seafire F.XVII SX336 history
 Kennet Aviation's Seafire Mk.XVII SX336/G-KASX – Renovation/Respray
 Sound of Seafire F.XVII SX336 taking off
 List of 15 survivors at warbirdregistry.org

หมวดหมู่:เครื่องบินซูเปอร์มารีน
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:อากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
หมวดหมู่:ซูเปอร์มารีน สปิตไฟร์
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2485