นครรัฐเชลียง

นครรัฐเชลียง เป็นประเทศราชของอาณาจักรอยุธยา โดยมีศูนย์กลางที่เมืองศรีสัชนาลัย นครรัฐเชลียงได้รับการสันนิษฐานว่าถูกอาณาจักรอยุธยาแยกออกจากอาณาจักรสุโขทัยตามนโยบายแบ่งแยกแล้วปกครองเพื่อผนวกอาณาจักรสุโขทัย ภายหลังถูกผนวกเข้าสู่อาณาจักรล้านนาระหว่างสงครามอยุธยา–ล้านนา (พ.ศ. 1984–2017)

 ศัพทมูลวิทยา 
เชลียงสัณนิฐานไว้ 2 กระแส คือกระแสหนึ่งให้ความเห็นว่า น่าจะเพี้ยนมาจากภาษาขอมว่า “เชรียง” หรือ “เจรียง” แปลว่า เอน เมืองเชลียงจำแปลว่า เมืองเอน หรือ เมืองเฉียง (ออกไป) อีกกระแสหนึ่งบอกว่า เป็นคำบาลี-สันสกฤต แปลว่า เมืองน้ำ มาจาก ชล หรือ ชลา แปลว่า น้ำ มาสมาสกับคำว่า เวียง แปลว่า เมือง ซึ่งผู้สร้างเมืองเชลียงตั้งไว้ตามสภาพของเมืองที่ลำน้ำยมล้อมเกือบรอบตัวเมืองนั่นเอง

 ประวัติศาสตร์ 

 ก่อนประวัติศาสตร์ 
โบราณวัตถุที่พบในเชลียง-ศรีสัชนาลัยแสดงให้เห็นว่าชุมชนเหล่านี้มีการค้าขายกับหลายรัฐในสมัยทวารวดี เช่น ศรีมโหสถทางตะวันออกเฉียงใต้ เมืองฟ้าแดดสงยาง และบ้านเมืองฝ้ายทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ซึ่งเชลียงตั้งอยู่บนโค้งแม่น้ำยมขนาดใหญ่ สัณนิฐานว่ามีชาวมอญอาศัยอยู่ ซึ่งอพยพมาจากลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่าง ในขณะที่ศรีสัชนาลัย ซึ่งตั้งอยู่ใกล้เชิงเขาและอยู่ริมแม่น้ำ น่าจะมีผู้คนจากที่ราบสูงทางตอนเหนือไทย 33–34

 พงศาวดารเหนือ 
พระราชพงศาวดารเหนือ ได้กล่าวว่าเชลียงก่อตั้งขึ้น พ.ศ. 500 โดยเจ้าฤๅษีสัชนาไลย (หรือ อนุสิสส ในตำนานมูลศาสนา) ได้รวบรวมผู้คนและสร้างคูเมืองและกำแพงเพื่อกำหนดอาณาเขตของเมือง ผังเมืองเชลียงยังเป็นต้นแบบงผังเมืองหริภุญชัย ซึ่งฤๅษีสุเทพสร้างขึ้น ซึ่งบ่งชี้ว่าผังเมืองนี้มีอยู่ก่อนการสถาปนาเมืองหริภุญชัยในราวพุทธศตวรรษที่ 13 ในระยะแรก เชลียงมีอิทธิพลครอบคลุมเมืองทุ่งยั้ง และเวียงเจ้าเงาะ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และบรรจบกับสุโขทัยทางทิศใต้

เจ้าฤๅษีสัชนาไลยมีสหายฤาษีด้วยกัน 4 องค์ ซึ่งฤาษีแต่ละท่านมีบทบาทสำคัญในการสถาปนาอาณาจักรโบราณในประเทศไทยยุคปัจจุบัน ดังรายละเอียดต่อไปนี้

 ฤๅษีสุเทพ ผู้ก่อตั้งเมืองหริภุญชัย โดยขอคำแนะนำจากฤๅษีสุกทันต ในการทูลเชิญ ในละโว้ในการทูลเชิญพระนางจามเทวี ขึ้นครองราชสมบัติ
 ฤๅษีสุกทันต์ พระอาจารย์ของพระนางจามเทวี
 ฤๅษีพุทธชฎิล (พุทธชลิต) ได้รับการร้องขอจาก พระเจ้าอนันตยศ พระโอรสของพระนางจามเทวีให้สร้างเมืองใหม่ให้ แต่ปฏิเสธและแนะนำให้ไปพบฤๅษีสุพรหมผู้เป็นสหาย
 ฤาษีสุพรม (สุพรหมยาน หรือ อสีพรหมสิฤาษี หรือ พรหมิสิ) สถาปนาลำปางให้แก่พระเจ้าอนันตยศ 

 การปกครองเมืองเหนือของอาณาจักรอยุธยา 
อาณาจักรสุโขทัยตกอยู่ภายใต้อำนาจของอาณาจักรอยุธยาในรัชสมัยของสมเด็จพระอินทราชาและสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 แห่งอาณาจักรอยุธยา พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณและตำนานมูลศาสนาระบุว่า สุโขทัยและดินแดนโดยรอบ ซึ่งถูกเรียกโดยรวมว่า เมืองเหนือ ถูกแบ่งออกเป็น 4 ส่วน ได้แก่ สองแคว สุโขทัย เชลียง และกำแพงเพชร พระราชพงศาวดารไทยที่ชำระในสมัยรัตนโกสินทร์ระบุทั้ง 4 เมืองให้เป็น 4 ใน 16 ประเทศราชของอาณาจักรอยุธยาในรัชกาลสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 แต่เนื่องจากข้อมูลประเทศราชเหล่านี้ขัดแย้งกับหลักฐานอื่น ทำให้ได้รับการสันนิษฐานว่า ถูกเพิ่มเติมเข้ามาในพงศาวดารในภายหลัง อาจตั้งแต่รัชกาลสมเด็จพระอินทราชา

 พระยาศรียศราช 
จารึกพระยาศรียศราช วัดหงส์รัตนารามฯกล่าวถึงกษัตริย์แห่งเชลียงในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 1967 ไทยสากลเทียบตามปฏิทินสุริยคติไทย โดยยึดวันปีใหม่คือ 1 มกราคม พระนามว่า พระยาศรียศราช โดยพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณออกพระนามว่า พระยาเชลียง และมีพระโอรสองค์หนึ่งพระนามว่า เจ้าราชศรียศ 

พระยาเชลียงถูกกล่าวถึงในเหตุการณ์สถาปนาพระยาบาลเมืองแห่งสองแควขึ้นเป็นพระมหาธรรมราชาที่ 4 ซึ่งเกิดขึ้นในปีใดปีหนึ่งก่อนปี พ.ศ. 1969 ไทยสากล ทำให้มีการจัดมหรสพเฉลิมฉลองที่เมืองสองแคว ซึ่งพระยาเชลียงทรงได้มาช่วยงานด้วย เมืองเชลียงถูกกล่าวถึงอีกครั้งในสงครามตีเมืองตายทองโดยกองกำลังผสมจากเมืองเหนือและอาณาจักรอยุธยา

พระยาศรียศราชยังปรากฏในตำนานมูลศาสนาฝ่ายวัดสวนดอกในพระนาม ท้าวไสยศรียศ โดยระบุว่า เมื่อคณะสงฆ์วัดป่าแดงนำพุทธศาสนานิกายใหม่เข้ามาเผยแผ่ที่เชลียงในปี พ.ศ. 1973/1974 ไทยสากล (จ.ศ. 792) พระยาเชลียงทรงไม่อนุญาตให้คณะสงฆ์วัดป่าแดงบวชประชาชน

ต่อมาในปี พ.ศ. 1976/1977 ไทยสากล (จ.ศ. 795) พญาอินทแก่นท้าวกษัตริย์แห่งนครรัฐน่านทรงถูกพระอนุชาชิงเมือง จึงเสด็จหนีไปยังเมืองเชลียง พระยาเชลียงทรงรับอุปถัมภ์พญาอินทแก่นท้าวไว้และพาลงไปเข้าเฝ้าสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 ณ กรุงศรีอยุธยา ในปีต่อมา สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 โปรดให้เมืองเหนือทั้งสี่ นำโดยพระยาเชลียงรวมกำลังเข้าตีเมืองน่านเพื่อสนับสนุนพญาอินทแก่นท้าวขึ้นเป็นกษัตริย์ภายใต้อำนาจของอยุธยา ในระหว่างการเกณฑ์ไพร่พลนั้นเมืองไตรตรึงษ์ขัดขืนคำสั่งของพระยาเชลียง นครรัฐกำแพงเพชรรับหน้าที่เข้าตีเมืองไตรตรึงษ์แต่ไม่สำเร็จ ทำให้พระยาเชลียงทรงยกทัพมาช่วยจนได้เมืองไตรตรึงษ์ จากนั้นพระยาเชลียงและพญาอินทแก่นท้าวทรงนำกองทัพเมืองเหนือรบชนะกองทัพน่าน ทำให้พญาอินทแก่นท้าวทรงได้ครองเมืองน่านอีกครั้ง พระยาเชลียงมีพระชนม์ถึง พ.ศ. 1991/1992 ไทยสากล (จ.ศ. 810) เป็นอย่างน้อย จากเหตุการณ์พระเจ้าติโลกราชแห่งอาณาจักรล้านนาทรงตีเมืองน่านแตก พื้นเมืองน่านระบุว่า พญาอินทแก่นท้าวได้เสด็จหนี "ไปหาพระญาแช่เลียงสหายตนเล่าแล" 

 การสิ้นสุดของนครรัฐเชลียง 

ในต้นรัชกาลพระเจ้าติโลกราช เกิดความขัดแย้งระหว่างพระองค์และพระอนุชา เจ้าเมืองเทิงจึงลอบส่งหนังสือไปชักชวนสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 ขึ้นมายึดล้านนา จนนำไปสู่สงครามตีเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 1985/1986 ไทยสากล (จ.ศ. 804) นครรัฐเชลียงและเมืองเหนืออื่นๆ มีส่วนร่วมในการตีเมืองเชียงใหม่ครั้งนี้ หนึ่งในพระยาผู้ปกครองได้เข้าชนช้างกับแม่ทัพเมืองพะเยาตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่แต่ละฉบับให้ความไม่ตรงกัน ฉบับ พ.ศ. 2514 ว่า ขอจูงหูไสเข้ารบพระยาชะเลียงสุโขทัยว่ากำแพงเปก ฉบับ พ.ศ. 2550 ว่า ขอจูงหูไสเข้ารบพระยาชะเลียงสุรเดชา ไทยว่ากำแพงเพชร และฉบับ พ.ศ. 2567 ว่า ถือขอสับช้างไสช้างเข้ารบพระญาชะเลียง สุโขทัย กำแพงเพชร แต่ไม่สามารถเอาชนะได้ ทำให้พระยายุทธิษเฐียรแห่งสองแควต้องเข้าช่วยเหลือ 

หลังสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถขึ้นครองราชย์ พระยายุทธิษเฐียรไม่พอพระทัยในตำแหน่งพระยาสองแควจึงทรงเข้าสวามิภักดิ์ต่ออาณาจักรล้านนาในปี พ.ศ. 1995 ไทยสากล ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ระบุว่า พระยายุทธิษเฐียรทรงชักชวนให้พระเจ้าติโลกราชให้ไปตีเมืองเชลียง แต่เมืองเชลียงป้องกันไว้ได้ ในขณะที่พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐระบุว่าเป็นเมืองสุโขทัย

อาณาจักรอยุธยาและอาณาจักรล้านนาทำสงครามแย่งชิงเมืองเหนือหลายครั้งในรัชสมัยของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ในขณะเดียวกันสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถได้ทรงผนวกเมืองเหนือเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยา สองแคว สุโขทัย และกำแพงเพชรถูกลดสถานะจากประเทศราช โดยปรากฏตำแหน่งขุนนางเข้าปกครองแทน ได้แก่ ราชวังเมืองแห่งสองแควหลังปี พ.ศ. 1995 ไทยสากล ขุนราชอาสาแห่งสุโขทัยและขุนเพชรรัตน์แห่งกำแพงเพชรในปี พ.ศ. 2000 ไทยสากล ทว่าเมืองเชลียงยังคงปรากฏพระยาเชลียงเป็นผู้ปกครองในปี พ.ศ. 2004 ไทยสากล ซึ่งอาจมีพระนามว่า เจ้าแสน จากการตีความโคลงยวนพ่าย

ในปี พ.ศ. 2003/2004 ไทยสากล (จ.ศ. 822) พระเจ้าติโลกราชทรงยกทัพมายังเมืองเชลียง พระยาเชลียงทรงยอมอ่อนน้อมต่ออาณาจักรล้านนา พระเจ้าติโลกราชจึงโปรดให้ครองเมืองเชลียงดังเดิม นครรัฐเชลียงในช่วงเวลานี้ได้รับการสันนิษฐานว่า อาจได้ปกครองเมืองสุโขทัยด้วย จากการที่ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่เรียกพระยาเชลียงว่า พระยาเชลียงสุโขทัย อย่างไรก็ตาม อาณาจักรอยุธยาได้ยึดเมืองสุโขทัยคืนในปีถัดมา ในปีเดียวกันนั้น พระยาเชลียงทรงคิดไม่ซื่อต่อพระเจ้าติโลกราชจึงถูกจับตัวไปยังเชียงใหม่ จากนั้นถูกส่งตัวไปยังเมืองหางและสิ้นพระชนม์ที่นั่น นครรัฐเชลียงถูกผนวกเข้าสู่อาณาจักรล้านนาโดยพระเจ้าติโลกราชโปรดให้เมืองเชลียงอยู่ในการปกครองของหมื่นด้งนคร เจ้าเมืองลำปางภายหลัง อยุธยาได้ชิงเมืองเชลียงคืนมาในปี พ.ศ. 2017 เมืองเชลียงจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยา

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไทย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศไทย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดสุโขทัย
หมวดหมู่:นครรัฐ