ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ไทย

ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ไทย เป็นการจัดเรียงรายพระนามและนามของบุคคลในสายลำดับการสืบราชสมบัติของราชวงศ์จักรีแห่งราชอาณาจักรไทย การสืบราชสมบัติบัญญัติโดยกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช 2467 และภายหลังการปฏิวัติ พ.ศ. 2475 มีรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยรับรองทุกฉบับ

 ภูมิหลัง 
ก่อนหน้านั้น ในสมัยอาณาจักรรัตนโกสินทร์ตอนต้น ในกรณีที่พระมหากษัตริย์เสด็จสวรรคตโดยมิได้ทรงสถาปนากรมพระราชวังบวรสถานมงคลไว้ จะใช้ระบบการสืบราชสันตติวงศ์ที่เรียกว่า "อเนกชนนิกรสโมสรสมมติ" คือการใช้มติของที่ประชุมร่วมระหว่างเสนาบดี และเชื้อพระวงศ์ชั้นผู้ใหญ่ ในการเลือกพระบรมวงศานุวงศ์ที่มีความเหมาะสมทั้งวัยวุฒิและคุณวุฒิ ให้เสด็จขึ้นทรงราชย์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ต่อจากพระมหากษัตริย์ที่สวรรคตลง

อย่างไรก็ตาม ระบบอเนกชนนิกรสโมสรสมมติถูกยกเลิกไปในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2429 หลังจากพระองค์ทรงปรับให้พระมหากษัตริย์ทรงสมมติหรือสถาปนาพระรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงขึ้น ซึ่งคือตำแหน่งสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2467 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตรากฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช 2467 เพื่อรับรองตำแหน่งพระรัชทายาทข้างต้น และทรงวางลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ในประเทศไทยสำหรับกรณีที่พระมหากษัตริย์มิได้ทรงสถาปนารัชทายาทไว้อย่างชัดเจน

ภายหลังการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ซึ่งเป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศไทยทุกฉบับ ได้รับรองและกำหนดให้คณะองคมนตรีใช้ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ไทยตามที่เรียงไว้โดยกฎมณเฑียรบาล พ.ศ. 2467 ในการเสนอพระนามพระบรมวงศานุวงศ์ผ่านคณะรัฐมนตรี เพื่อให้รัฐสภาพิจารณาให้ความเห็นชอบ สำหรับกรณีที่พระมหากษัตริย์มิได้ทรงสถาปนารัชทายาทไว้ อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517 จนถึงปัจจุบัน กำหนดว่า หากพระมหากษัตริย์ไม่มีพระราชโอรส พระราชธิดาสามารถสืบราชสันตติวงศ์ได้ ซึ่งขัดแย้งกับกฎมณเฑียรบาลมาตรา 13 ที่ห้ามราชนารี (คือพระบรมวงศานุวงศ์ที่เป็นสตรี หรือฝ่ายใน) ทุกพระองค์ ขึ้นทรงราชย์อย่างเด็ดขาด

 การมีสิทธิ 
สิทธิสืบราชสันตติวงศ์นั้นเป็นไปตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช 2467 ซึ่งจัดลำดับราชสันตติวงศ์ไว้ตามสิทธิของพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ สถานะของพระราชชนนี และอนุญาตเฉพาะบุรุษเพศเท่านั้น

บุคคลจะอยู่ในลำดับราชสันตติวงศ์นี้ก็ต่อเมื่อเป็นไปตามเงื่อนไขดังนี้ทุกประการ

 ได้รับการยอมรับจากประชาชนชาวไทย และพระบรมวงศานุวงศ์ (มาตรา 10)
 ไม่มีลักษณะต้องห้ามต่อไปนี้แม้แต่ข้อเดียว (มาตรา 11)
 พระสัญญาวิปลาศ
 ต้องราชทัณฑ์ในคดีมหันตโทษ
 ไม่สามารถทรงเป็นอัครพุทธศาสนูปถัมภก
 มีพระชายาเป็นชาวต่างประเทศ (ดังเช่นพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ ที่มีพระมารดาเป็นชาวต่างประเทศ คือ หม่อมคัทริน ณ พิษณุโลก ชาวรัสเซีย)
 ถูกถอดถอนออกจากตำแหน่งรัชทายาท (คือถูกพระมหากษัตริย์ทรงถอดถอนออกจากตำแหน่งสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ตามมาตรา 7 วรรคหนึ่ง) ไม่ว่าจะเป็นไปในรัชกาลใด ๆ ก็ตาม
 ถูกประกาศให้ยกเว้นออกจากลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ (ตามมาตรา 7 วรรคสอง; ดังเช่นพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรานนท์ธวัช พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราไชย ที่มีพระมารดาคือ ระวี จาตุรจินดา ซึ่งเป็นสามัญชนมิใช่สะใภ้หลวง)
 มิใช่พระราชโอรสสายตรงของพระบรมวงศานุวงศ์ที่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา 11 แม้แต่ข้อเดียว (มาตรา 12)
 มิใช่ราชนารี คือพระบรมวงศานุวงศ์ที่เป็นสตรี หรือฝ่ายใน ทุกพระองค์ (มาตรา 13; อย่างไรก็ตาม บทบัญญัตินี้ขัดแย้งกับรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยตั้งแต่ฉบับพุทธศักราช 2517 จนถึงปัจจุบัน ซึ่งระบุไว้ว่า ในกรณีที่พระมหากษัตริย์ไม่มีพระราชโอรส คณะองคมนตรีสามารถเสนอชื่อให้รัฐสภาพิจารณาให้ความเห็นชอบให้พระราชธิดาสืบราชสันตติวงศ์ได้)

 ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ 
ในกฎมนเทียรบาล ระบุถึงผู้ที่มีสิทธิในพระราชบัลลังก์ ดังนี้

 มาตรา 5 ระบุว่า พระมหากษัตริย์ทรงมีสิทธิขาดในการที่จะทรงสถาปนาพระรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง (ในประเทศไทยหมายถึงตำแหน่งสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร)
 มาตรา 6 ระบุว่า หากพระมหากษัตริย์เสด็จสวรรคตหลังจากทรงสถาปนาพระรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงแล้ว ให้พระรัชทายาทพระองค์ดังกล่าวขึ้นทรงราชย์ได้ในทันที
 มาตรา 8 ระบุว่า หากพระมหากษัตริย์เสด็จสวรรคตก่อนการทรงสถาปนาพระรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง ให้เสนาบดีอัญเชิญพระบรมวงศานุวงศ์ที่เป็นพระรัชทายาทโดยสันนิษฐานลำดับที่ 1 ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ไทยที่กำหนดไว้ในมาตรา 9 (ยกเว้นผู้ที่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา 11 และ 12) เสด็จขึ้นทรงราชย์ต่อไป

ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ในกรณีนี้หมายถึงฉบับปัจจุบัน คือฉบับพุทธศักราช 2560) มีระบุการสืบราชสมบัติหลังจากพระราชบัลลังก์ว่างลงแล้วไว้ในมาตรา 21 ทั้ง 2 กรณี ใน 2 วรรค ดังนี้

 วรรคหนึ่ง หากพระมหากษัตริย์ทรงสถาปนาพระรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงไว้แล้ว ให้คณะรัฐมนตรีแจ้งประธานรัฐสภาทราบ เพื่อเรียกประชุมรัฐสภาให้รับทราบการสถาปนาพระรัชทายาทข้างต้น จากนั้นประธานรัฐสภาจะกราบบังคับทูลเชิญพระรัชทายาทเสด็จขึ้นทรงราชย์ เมื่อพระรัชทายาททรงตอบรับแล้ว ให้ประธานรัฐสภาประกาศให้ประชาชนทราบ
 วรรคสอง หากพระมหากษัตริย์มิได้ทรงสถาปนาพระรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงไว้ ให้คณะองคมนตรีเสนอพระนามพระรัชทายาทโดยสันนิษฐานตามมาตรา 8 ของกฎมณเฑียรบาล (ผ่านมาตรา 20 ของรัฐธรรมนูญ ที่กำหนดให้ใช้ลำดับจากกฎมณเฑียรบาลในทางอ้อม) ซึ่งเรียกว่า "ผู้สืบราชสันตติวงศ์" ผ่านคณะรัฐมนตรี เพื่อให้รัฐสภาให้ความเห็นชอบ โดยอาจเสนอพระนามพระราชธิดาก็ได้ หากได้รับความเห็นชอบแล้ว ให้ประธานรัฐสภากราบบังคมทูลเชิญผู้สืบราชสันตติวงศ์ขึ้นทรงราชย์ เมื่อผู้สืบราชสันตติวงศ์ทรงตอบรับแล้ว ให้ประธานรัฐสภาประกาศให้ประชาชนทราบ

โดยในมาตรา 9 ของกฎมณเฑียรบาล มีการระบุเกณฑ์ในการจัดลำดับการสืบราชสันตติวงศ์เป็น 13 ข้อ โดยสรุปคือ ให้เลือกจากสายตรงก่อน ตาม 12 ข้อแรก หากไม่มี จึงจะเลือกตามลำดับความสนิทจากมากไปน้อยเป็นลำดับสุดท้าย ดังนี้

 สมเด็จหน่อพุทธเจ้า คือ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระอัครมเหสี
 พระราชโอรสของสมเด็จหน่อพุทธเจ้า เริ่มจากพระองค์ใหญ่ เรียงตามลำดับพระชนมายุจากมากไปน้อย
 สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอพระองค์ที่ 2 ในสมเด็จพระอัครมเหสี
 พระโอรสของสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอในข้อ 3 ตามเกณฑ์ในข้อ 2
 สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอในสมเด็จพระอัครมเหสีพระองค์ถัดไปตามลำดับพระชนมายุจากมากไปน้อย หรือพระโอรสของสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอพระองค์นั้น ๆ ตามเกณฑ์ในข้อ 2, 3 และ 4
 สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอในพระมเหสีรองถัดลงไปตามลำดับชั้นพระอิสริยยศของพระมารดาจากมากไปน้อย หรือพระโอรสของสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอพระองค์นั้น ๆ ตามเกณฑ์ในข้อ 2, 3 และ 4
 พระเจ้าลูกยาเธอตามลำดับพระชนมายุ หรือพระโอรสของพระเจ้าลูกยาเธอพระองค์นั้น ๆ ตามเกณฑ์ในข้อ 2, 3 และ 4
 สมเด็จพระอนุชาร่วมพระราชชนนีพระองค์ที่มีพระชนมายุถัดลงมาจากพระมหากษัตริย์
 พระโอรสของสมเด็จพระอนุชาในข้อ 8 ตามเกณฑ์ในข้อ 2
 สมเด็จพระอนุชาร่วมพระชนนีพระองค์ถัดมา หรือพระโอรสของสมเด็จพระอนุชาพระองค์นั้น ๆ ตามเกณฑ์ในข้อ 2, 3 และ 4
 สมเด็จพระเชษฐาและสมเด็จพระอนุชาต่างพระชนนี หรือพระโอรสของสมเด็จพระเชษฐาและสมเด็จพระอนุชาพระองค์นั้น ๆ ตามเกณฑ์ในข้อ 2, 3, 4 และ 6
 พระเจ้าพี่ยาเธอและพระเจ้าน้องยาเธอ หรือพระโอรสของพระเจ้าพี่ยาเธอและพระเจ้าน้องยาเธอ ตามเกณฑ์ในข้อ 7
 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอและพระเจ้าบรมวงศ์เธอ หรือพระโอรสและเชื้อสายของพระองค์ ตามลำดับความสนิทจากมากไปน้อย ตามเกณฑ์ตั้งแต่ข้อ 1 ถึง 12

 ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ในปัจจุบัน 
ห้าลำดับแรกตามกฎมณเฑียรบาล 1. เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ 57x57px 2. หม่อมเจ้านวพรรษ์ 40x40px 3. พระองค์เจ้าเฉลิมศึกยุคล 56x56px 4. หม่อมเจ้าฑิฆัมพร 40x40px 5. หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม 59x59px
ห้าลำดับแรกตามรัฐธรรมนูญ 1. เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ 57x57px 2. กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร 51x51px 3. เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี 44x44px 4. กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา 43x43px 5. กรมพระศรีสวางควัฒน 46x46px
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ที่แท้จริงในปัจจุบันยังไม่ชัดเจน เนื่องจากพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์ไทยพระองค์ปัจจุบัน ยังมิได้ทรงสถาปนาพระรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง และในกฎมณเฑียรบาลกับในรัฐธรรมนูญมีการระบุหลักเกณฑ์ในการจัดลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ที่แตกต่างกัน นอกจากนี้ การพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ในประเทศไทยเป็นสิ่งต้องห้ามตามประมวลกฎหมายอาญาว่าด้วยความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ไทย

พระรัชทายาทโดยสันนิษฐานทั้งตามกฎมณเฑียรบาลและรัฐธรรมนูญ คือ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ พระราชโอรสของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ประสูติแต่ท่านผู้หญิงศรีรัศมิ์ สุวะดี พระชายาพระองค์ที่สาม อย่างไรก็ตาม มีการคาดการณ์อย่างกว้างขวางว่าพระองค์ทรงมีภาวะผิดปกติทางพัฒนาการ ซึ่งอาจทำให้พระองค์ไม่สามารถเสด็จขึ้นทรงราชย์ได้

หากนับลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ไทยตามที่กฎมณเฑียรบาลระบุไว้ ลำดับถัดไปจะเป็นพระอนุวงศ์ฝ่ายหน้าในราชสกุลยุคลทั้งหมด ประกอบด้วย หม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล, พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมศึกยุคล, หม่อมเจ้าฑิฆัมพร ยุคล และหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ตามลำดับ

สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา พระราชธิดาพระองค์แรกของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระราชธิดาพระองค์เดียวที่ประสูติแต่พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ พระชายาพระองค์แรก ทรงเป็นพระรัชทายาทลำดับที่ 2 ตามรัฐธรรมนูญ และเคยทรงถูกมองว่ามีความเป็นไปได้สูงที่จะทรงสืบราชสันตติวงศ์ต่อhttps://www.vice.com/en/article/thailand-royal-crisis-succession-princess-bajrakitiyabhas/ อย่างไรก็ตาม พระองค์ทรงพระประชวรด้วยภาวะโคม่าตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2565

พระราชโอรสทั้งสี่ท่านของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ประสูติแต่สุจาริณี วิวัชรวงศ์ พระชายาพระองค์ที่สอง ถูกถอดฐานันดรศักดิ์และพ้นจากสถานะพระราชวงศ์ในปี พ.ศ. 2539 ทำให้มีลักษณะต้องห้ามในการสืบราชสันตติวงศ์ตามมาตรา 11 (6) ของกฎมณเฑียรบาล การกลับมาประเทศไทยครั้งแรกในรอบ 27 ปีของวัชเรศร วิวัชรวงศ์ พระราชโอรสพระองค์ที่สองในปี พ.ศ. 2566 ทำให้เกิดการพูดคุยถึงการคืนฐานันดรศักดิ์และการกลับเข้าสู่สถานะพระราชวงศ์และลำดับการสืบราชสันตติวงศ์อีกครั้ง อย่างไรก็ตาม วัชเรศรและพี่น้องทั้ง 3 คนถูกเนรเทศออกจากประเทศไทยอีกครั้งในปี พ.ศ. 2568

สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา พระราชธิดาพระองค์ที่สองของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระราชธิดาพระองค์เดียวที่ประสูติแต่สุจาริณี ไม่ได้ถูกถอดฐานันดรศักดิ์และยังคงอยู่ในลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ลำดับที่ 3 ตามรัฐธรรมนูญ อย่างไรก็ตาม พระองค์เคยมีพระดำรัสเมื่อนานมาแล้วว่ามิได้ทรงสนใจในพระราชบัลลังก์มากนักhttps://www.thestandard.com.hk/world-news/article/311080/Speculations-fueled-on-the-heir-to-the-Thai-throne-ill-princess-autistic-son-or-exiled-prince

พระกนิษฐภคินีของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้แก่ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ทรงอยู่ในลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ลำดับที่ 4 และ 5 ตามรัฐธรรมนูญตามลำดับ 

เชื้อสายที่ยังมีชีวิตอยู่ และไม่ได้อยู่ในสายลำดับการสืบราชสมบัติ ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม เช่น ลาออก หรือทรงถูกถอดถอนจากฐานันดรศักดิ์พระราชวงศ์ หรือสิ้นพระชนม์ไปแล้ว จะเขียนไว้เป็นตัวเอียง เพราะถือว่าถูกข้ามลำดับไปแล้ว

 15px พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (2347–2411) 
 15px พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (2396–2453) 
 15px พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (2424–2468) 
 15px พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (2436–2484) 
 สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก (2435–2472) 
 15px พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร (2468–2489) 
  15px พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (2470–2559)
 ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี (2494–ปัจจุบัน)
 15px พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (2495–ปัจจุบัน)
 จุฑาวัชร วิวัชรวงศ์ (2522–ปัจจุบัน)
 วัชเรศร วิวัชรวงศ์ (2524–ปัจจุบัน)
 จักรีวัชร วิวัชรวงศ์ (2526–ปัจจุบัน)
 วัชรวีร์ วิวัชรวงศ์ (2528–ปัจจุบัน)
 (1) สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ (2548–ปัจจุบัน)
 (1.1) สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา (2521–ปัจจุบัน)
 (1.2) สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา (2530–ปัจจุบัน)
 (1.3) สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี (2498–ปัจจุบัน)
 (1.4) สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี (2500–ปัจจุบัน)
 (1.5) พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ (2525–ปัจจุบัน)
  (1.6) พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอทิตยาทรกิติคุณ (2527–ปัจจุบัน)
 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์ (2425–2475) 
 พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล (2453–2538) 
   (2)  หม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล (2521–ปัจจุบัน) 
 พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร (2456–2534) 
  (3)  พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมศึกยุคล (2493–ปัจจุบัน) 
  (4)  หม่อมเจ้าฑิฆัมพร ยุคล (2494–ปัจจุบัน) 
 พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ (2458–2541) 
  (5)  หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (2485–ปัจจุบัน) 
 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพงษาดิศรมหิป (2404-2479) 
  (6)  หม่อมเจ้าจรูญฤทธิเดช ชยางกูร (2476–ปัจจุบัน) 

+ หมายเหตุและแหล่งที่มาเครื่องหมาย  แหล่งที่มาของรายการหรือหมายเหตุเกี่ยวกับข้อยกเว้นการสืบราชสันตติวงศ์ม  กฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช 2467 ก  ในกรณีที่พระราชบัลลังก์ว่างลง และพระมหากษัตริย์มิได้ทรงแต่งตั้งพระรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช 2467 ไว้ การเสนอพระนามพระรัชทายาทโดยสันนิษฐานของคณะองคมนตรีให้รัฐสภาเห็นชอบให้สืบราชสันตติวงศ์นั้น จะเสนอพระนามพระราชธิดาก็ได้ ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 หมวด 2 พระมหากษัตริย์ มาตรา 21 วรรคสอง
 การเสนอพระนามพระราชธิดาให้สืบราชสันตติวงศ์นั้นมีการระบุไว้ตั้งแต่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517 แล้ว ดังนั้นจึงนับพระราชธิดาและพระราชนัดดาที่เป็นสตรีของพระมหากษัตริย์ไทย ตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เป็นต้นมา ในลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ไทย ตามรัฐธรรมนูญที่แก้ไขเพิ่มเติมดังกล่าวด้วย

 ดูเพิ่ม 
 กฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช 2467

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 




หมวดหมู่:อาณาจักรรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:ราชวงศ์จักรี
หมวดหมู่:รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ไทย