การยอมระงับความกังขา

การยอมระงับความกังขาสำนักงานราชบัณฑิตยสภา. พจนานุกรมศัพท์วรรณกรรม ฉบับราชบัณฑิตยสภา (แก้ไขเพิ่มเติม). พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักงานราชบัณฑิตยสภา, 2561, หน้า 260. () เป็นการหลีกเลี่ยงความคิดเชิงวิพากษ์และความสมเหตุสมผลในการทำความเข้าใจสิ่งที่ไม่เป็นจริงหรือเป็นไปไม่ได้ในความเป็นจริง เช่น การเลือกที่จะเชื่อถือเหตุการณ์บางอย่างในจินตนิยายที่ขาดความสมเหตุสมผล เพื่อที่จะได้เข้าถึงและคล้อยตามไปกับกรรมวิธีการเล่าเรื่องของบทละครนั้น ๆ จุดกำเนิดของแนวคิดนี้มีพื้นเพมาจากบทละครของชาวกรีกและชาวโรมัน กล่าวคือผู้ชมจะต้องมองข้ามความไม่สมเหตุสมผลของเนื้อหาในบันเทิงคดีเรื่องนั้น ๆ เพื่อที่จะได้เคลิบเคลิ้ม (catharsis) ไปกับประสบการณ์อันเป็นบทบาทและผลจากการกระทำของตัวละครนั้น ๆ เอง ผู้ที่บัญญัติและเรียบเรียงวลีนี้ขึ้นมาคือ แซมมวล เทย์เลอร์ คอเลริดจ์ นักกวีและนักปรัชญาชาวอังกฤษ โดยได้ระบุคำนี้ไว้ในงานอัตชีวประวัติ (Biographia Literaria) ของเขาเมื่อ ค.ศ. 1817 ว่า "ความเต็มใจที่จะระงับความไม่เชื่อไว้ชั่วขณะหนึ่ง เป็นการแสดงให้เห็นถึงศรัทธาในความเป็นบทกวีอย่างสุดซึ้ง"

 ดูเพิ่ม 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Coleridge's Biographia Literaria, Chapter XIV, containing the term
หมวดหมู่:บันเทิงคดี
หมวดหมู่:โครงเรื่อง (เรื่องเล่า)
หมวดหมู่:ศาสตร์แห่งการเล่าเรื่อง
หมวดหมู่:การแนะนำในปี พ.ศ. 2360
หมวดหมู่:คำสร้างใหม่ในคริสต์ทศวรรษ 1810