มาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งสกอตแลนด์

เจ้าหญิงมาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก หรือ มาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก (เดนมาร์ก:Margrete af Danmark; 23 มิถุนายน ค.ศ. 1456 - 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1486) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสกอตแลนด์ตั้งแต่ค.ศ. 1469 ถึง ค.ศ. 1486 จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าเจมส์ที่ 3 แห่งสกอตแลนด์ พระนางเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก นอร์เวย์และสวีเดน กับโดโรเธียแห่งบรันเดินบวร์ค
พระชนม์ชีพ
เจ้าหญิงมาร์เกรเธอประสูติในเดนมาร์กเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก, นอร์เวย์และสวีเดน กับสมเด็จพระราชินีโดโรเธีย ไม่มีการบันทึกถึงพระชนม์ชีพช่วงต้นเท่าไรนัก มีเพียงตอนที่ทรงมีพระชนมายุ 4 พรรษา มีการกล่าวถึงแผนการอภิเษกสมรสของพระนางกับเจ้าชายเจมส์แห่งสกอตแลนด์ ในปีค.ศ. 1468 เจ้าหญิงมาร์เกรเธอทรงหมั้นหมายกับเจ้าชายเจมส์แห่งสกอตแลนด์ เพื่อยุติความบาดหมางที่สกอตแลนด์ติดหนี้เดนมาร์กในเรื่องภาษีดินแดนแฮบริดีสและไอล์ออฟแมน การอภิเษกสมรสครั้งนี้จัดขึ้นตามคำแนะนำของพระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1469 ขณะทรงมีพระชนมายุ 13 พรรษา พระนางได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าเจมส์ที่ 3 แห่งสกอตแลนด์ที่แอบบีย์ฮอลีรูด เมื่ออภิเษกสมรส หนี้ทั้งหมดของสกอตแลนด์ก็ถูกบอกล้าง วิลเลียม ซินแคลร์ เอิร์ลที่ 1 แห่งเคธเนส ในขณะนั้นดำรงเป็นเอิร์ลแห่งออร์กนีย์ของชาวนอร์ส ในปีค.ศ. 1472 ซินแคลร์เสนอแลกเปลี่ยนดินแดนศักดินาออร์กนีย์ของเขาแลกกับปราสาทเรเวนสเครก ดังนั้นราชบัลลังก์สกอตแลนด์จึงได้สิทธิ์เป็นเอิร์ลเหนือหมู่เกาะต่างๆ ด้วยUK Royal website, James III

พระนางถูกเรียกในสกอตแลนด์ฐานะ สมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ตทรงได้รับจอยน์เชอ (ทรัพย์สินที่สามียกให้ภริยาต่อเมื่อตนตายแล้ว) ขนาดใหญ่ที่สุดตามที่กฎหมายสกอตแลนด์อนุญาตในข้อตกลงการอภิเษกสมรสของพระนาง โดยเป็นหนึ่งในสามของรายได้ราชวงศ์ พร้อมด้วยกับพระราชวังลินลิธโกว์และปราสาทดูน พระนางสนพระทัยในฉลองพระองค์และเครื่องประดับ และทรงเป็นที่รู้จักจากการที่ทรงฉลองพระองค์ตามสมัยนิยมตลอดเวลาElizabeth Ewan, Sue Innes and Sian Reynolds, The Biographical Dictionary of Scottish Women: From Earliest Times to 2004 (Edinburgh: Edinburgh University Press, 2006). . หลังจากทรงมีพระประสูติกาล เจ้าชายเจมส์ ในปีค.ศ. 1473 พระนางเสด็จจาริกแสวงบุญไปยังโบสถ์วิทธอร์นและเสด็จไปประทับร่วมกับกษัตริย์ที่พระราชวังฟอล์กแลนด์Thomas Dickson, Accounts of the Treasurer, vol. 1 (Edinburgh, 1877), pp. 29, 44. พระราชินีทรงสอนให้พระราชโอรสตรัสภาษาเดนมาร์ก พระนางเป็นพระราชินีที่โด่งดังในสกอตแลนด์และได้รับขนานนามว่าทรงพระสิริโฉม อ่อนโยนและมีเหตุผล

ความสัมพันธ์ระหว่างสมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ตกับพระเจ้าเจมส์ที่ 3 นั้นไม่มีความสุข มีรายงานว่า พระนางไม่พอพระทัยพระราชสวามีมากนัก และทรงมีความสัมพันธ์ทางเพศกับพระองค์เพื่อให้กำเนิดรัชทายาทเท่านั้น แม้ว่าพระนางจะทรงเคารพพระองค์ในฐานะพระมหากษัตริย์ก็ตาม เหตุผลหนึ่งที่แสดงถึงความห่างเหินกันคือ พระเจ้าเจมส์ที่ 3 ทรงโปรดพระราชโอรสองค์รองมากกว่าพระราชโอรสองค์ใหญ่ ในปีค.ศ. 1476 พระเจ้าเจมส์ที่ 3 ทรงตัดสินพระทัยว่า พระองค์ประสงค์ตำแหน่งเอิร์ลแห่งรอสเพื่อพระราชทานให้พระราชโอรสองค์รอง และทรงกล่าวหา จอห์น แมคดอนัลด์ ผู้รั้งตำแหน่งเอิร์ลว่าเป็นกบฏ จากนั้นแมคดอนัลด์ถูกนำตัวขึ้นพิจารณาคดีต่อหน้าสภาขุนนาง แต่ด้วยคำขอของสมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ต ทำให้เขายังคงดำรงตำแหน่งลอร์ดแห่งสภาต่อไป ในช่วงวิกฤตการณ์ ค.ศ. 1482 พระเจ้าเจมส์ที่ 3 ทรงถูกเจ้าชายอเล็กซานเดอร์ ดยุคแห่งออลบานี พระราชอนุชาของพระองค์ลิดรอนพระราชอำนาจเป็นเวลาหลายเดือน ว่ากันว่า สมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ตทรงห่วงใยสวัสดิภาพของเหล่าพระราชโอรสมากกว่าพระราชสวามี ซึ่งนำไปสู่ความบาดหมางกันอย่างถาวร ในทางการเมือง สมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ตทรงดำเนินการฟื้นฟูพระราชอำนาจของพระราชสวามีในฐานะพระมหากษัตริย์ระหว่างเหตุการณ์นี้ หลังจากสิ้นสุดวิกฤต ค.ศ. 1482 ทั้งสองพระองค์ประทับแยกกัน พระเจ้าเจมส์ที่ 3 ประทับในเอดินเบอระ ในขณะที่สมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ตทรงโปรดที่จะประทับในสเตอร์ลิงพร้อมกับเหล่าพระราชโอรส
สวรรคต
สมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ตเสด็จสวรรคตที่ปราสาทสเตอร์ลิงในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1486 ขณะมีพระชนมายุ 30 พรรษา หลังจากทรงพระประชวร และพระศพได้ถูกฝังที่โบสถ์แคมบัสเค็นเน็ท พระบรมศพของพระเจ้าเจมส์ที่ 3 พระราชสวามีได้ถูกนำมาฝังเคียงข้างกันหลังจากสวรรคตในปีค.ศ. 1488 อารามแห่งนี้กลายเป็นซากปรักหักพังเหลือเพียงแต่หอระฆังที่ตั้งตระหง่านจนทุกวันนี้ หลุมฝังพระบรมศพได้รับการปิดมิดชิดและบูรณะในปีค.ศ. 1865 ด้วยพระราชทรัพย์ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ผู้สืบเชื้อสายของทั้งสองพระองค์จารึกหลุมพระบรมศพของพระเจ้าเจมส์ที่ 3

มีเรื่องราวที่บอกเล่าผ่านพระราชโอรสของพระนางที่ระบุว่า สมเด็จพระราชินีมาร์กาเร็ตทรงถูกลอบปลงพระชนม์จากการเสวยยาพิษที่ทูลเกล้าฯ ถวายโดยจอห์น แรมซีย์ ลอร์ดโบธเวลล์ที่ 1 ผู้นำฝักฝ่ายการเมืองคนหนึ่ง เนื่องจากเขายังคงได้รับความโปรดปรานจากราชสำนักหลังการสวรรคตของพระราชินี เรื่องนี้จึงเป็นเรื่องน่าสงสัยและอาจเป็นการใส่ความ แม้ว่าเขาจะเป็นคนที่รู้เรื่องยาพิษก็ตาม

เครื่องเพชรและฉลองพระองค์
บันทึกเกี่ยวกับการซื้อฉลองพระองค์และผ้าให้กับมาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์กยังเหลือรอดถึงปัจจุบันและอยู่ในบัญชีของเสนาบดีคลังสกอตแลนด์The Wardrobe of Margaret of Denmark, Queen of Scotland, Susan Abernethy ผ้าและขนสัตว์ถูกซื้อโดยคนรับใช้และเจ้าพนักงานภูษาของพระนาง ได้แก่ แอนดรูว์ บัลโฟร์, คัลด์เวลล์ และแซนดริส วอร์ดร็อป (แซนเดอส์ออฟเดอะวอร์โรป) ซื้อจากพ่อค้าและเจ้าของร้านค้าในเอดินเบอระ รวมทั้ง อีโซเบล วิลเลียมสัน, โทมัส ยาร์และแซนดี ทัวริง รองพระบาทผลิตโดยร้านฮัด โดยอธิบายว่าเป็น "ซูเทอ" (ช่างทำรองเท้า) คนขายเครื่องหนังในสเตอร์ลิงเป็นคนทำถุงพระหัตถ์หนังRosalind Marshall, Scottish Queens, 1034–1714 (John Donald, 2007), pp. 75–77. ฉลองพระองค์ผลิตในปีค.ศ. 1473 และ 1474 ได้แก่ ฉลองพระองค์กำมะหยี่สีน้ำเงินและผ้าซาตินสีแดง ฉลองพระองค์คลุม ฉลองพระองค์กระโปรงผ้ายกดอกดะแมสกัสสีเขียว ฉลองพระองค์ทรงม้า "สตอมัค" ทำจากผ้าซาตินบุด้วยขนเออร์มิน "บอนเนทประดับ" (หมวกสตรีรูปฝาชีมักมีริบบิ้นผูกใต้คาง) "เทอร์เรท" (ผ้าคลุมศีรษะ) ปลายพระมาลาและปกฉลองพระองค์ทำด้วยกำมะหยี่ขลิบด้วยขนสัตว์ นอกจากนี้ฉลองพระองค์คลุมยังถูกซื้อให้เหล่านางสนองพระโอษฐ์ของพระนาง 6 คนThomas Dickson, Accounts of the Treasurer, vol. 1 (Edinburgh, 1877), pp. 29–39.

รายการทรัพย์สินของหีบหรือ "คิสท์" (กำปั่นใส่เงิน) และกำปั่นที่ถูกเรียกว่า "การ์เดอเวียน" จากปราสาทสเตอร์ลิงบรรจุอัญมณีบางส่วนของมาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก ถูกสร้างขึ้นในปีค.ศ. 1488 หลังจากยุทธการที่ซอชีเบิร์น สิ่งที่อยู่ภายในประกอบด้วย รัดพระองค์ที่ทำด้วยทองคำและผ้าสีแดงเข้ม พร้อมข้อต่อทองคำRosalind Marshall, Scottish Queens, 1034–1714 (John Donald, 2007), pp. 77–78. มีสายประคำและสายสร้อยทอง สายสร้อยแคลเซโดนีพร้อมจี้ที่บรรจุน้ำหอมกลิ่นชะมด ตาข่ายคลุมพระเกศาไข่มุก สายสร้อยหงส์ กระเป๋าทรงใบเล็กที่ประดับอัญมณีที่ไม่ได้เจียระไนเก้าชิ้น และถุงดอกลาเวนเดอร์หนึ่งถุง มีลิ้นงูพิษ (เป็นฟอสซิลฟันฉลามที่เชื่อกันว่าป้องกันพิษได้) และเขาม้ายูนิคอร์นทำจากทองคำ ใช่เพื่อตรวจวิเคราะห์พิษในมื้ออาหาร พระนางยังทรงเป็นเจ้าของพระธำมรงค์ที่ประดับด้วยหินลาย หินลายซึ่งมีสรรพคุณในการถอนพิษ มีหนังสือแผ่นทองคำเปลวใช้สำหรับปิดทอง และผ้าม่านแท่นบรรทมสีม่วง และผ้าปูแท่นบรรทมปักลายดอกทิสเซิลและยูนิคอร์น พระนางทรงมีจี้ที่ออกแบบเป็นรูปตัว "M" ประดับด้วยมุกเม็ดใหญ่หนึ่งเม็ดThomas Dickson, Accounts of the Treasurer, vol. 1 (Edinburgh, 1877), pp. 83–85: Thomas Thomson, A Collection of Royal Inventories (Edinburgh, 1815), pp. 8–11
พระราชโอรส
 พระเจ้าเจมส์ที่ 4 แห่งสกอตแลนด์ (17 มีนาคม ค.ศ. 1473 - 9 กันยายน ค.ศ. 1513)Oxford Reference website, Overview James IV
 เจ้าชายเจมส์ ดยุคแห่งรอส (มีนาคม ค.ศ. 1476 - มกราคม ค.ศ. 1504)The Stewart Society website, History of the Stewarts, King James III of Scotland
 เจ้าชายจอห์น สทิวเวิร์ต เอิร์ลแห่งมาร์ (ธันวาคม ค.ศ. 1479 - ค.ศ. 1503)
ภาพ

อ้างอิง

ที่มา

 Marshall, Rosalind, Scottish Queens, 1034–1714
 Richard Oram: The Kings and Queens of Scotland  
 Timothy Venning: The Kings and Queens of Scotland 
 Mike Ashley: British Kings and Queens 
 Elizabeth Ewan, Sue Innes and Sian Reynolds: The Biographical Dictionary of Scottish Women



หมวดหมู่:เจ้าหญิงเดนมาร์ก
หมวดหมู่:เจ้าหญิงสวีเดน
หมวดหมู่:เจ้าหญิงนอร์เวย์
หมวดหมู่:คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์
หมวดหมู่:ราชวงศ์สทิวเวิร์ต
หมวดหมู่:ราชวงศ์อ็อลเดินบวร์ค