โยบ 4

โยบ 4 () เป็นบทที่ 4 ของหนังสือโยบในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์Holman Illustrated Bible Handbook. Holman Bible Publishers, Nashville, Tennessee. 2012. ไม่ทราบว่าผู้เขียนหนังสือโยบเป็นใคร นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเขียนขึ้นราวศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสกาล บทที่ 4 ของหนังสือโยบบันทึกคำกล่าวของเอลีฟัสชาวเทมาน (เพื่อนคนหนึ่งของโยบ) เป็นส่วนหนึ่งของส่วนบทสนทนาของหนังสือที่ประกอบด้วยโยบ 3:1-31:40

 ต้นฉบับ 
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 21 วรรค

 พยานต้นฉบับ 
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่  ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) 

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; A; ศตวรรษที่ 5)

 วิเคราะห์ 
โครงสร้างของหนังสือเป็นดังต่อไปนี้:
บทนำ (บทที่ 1–2)
บทสนทนา (บทที่ 3–31)
การตัดสิน (32:1–42:6)
บทส่งท้าย (42:7–17)

ในโครงสร้างนี้ บทที่ 4 ถูกรวมอยู่ในส่วนบทสนทนาที่มีโครงสร้างดังต่อไปนี:
การแช่งตนเองและการคร่ำครวญให้ตนเองของโยบ (3:1–26)
รอบที่หนึ่ง (4:1–14:22)
เอลีฟัส (4:1–5:27)
คำกล่าวนำ (4:1-6)
สรุปเค้าโครงของการลงโทษ (4:7-11)
นิมิตของเอลีฟัสและความนัย (4:12-21)
ประสบการณ์ของคนโง่ (5:1-7)
มอบเรื่องของตนไว้กับพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ (5:8-16)
พระเจ้าจะทรงประทานรางวัลแก่คนชอบธรรม (5:17-27)
โยบ (6:1–7:21)
บิลดัด (8:1–22)
โยบ (9:1–10:22)
โศฟาร์ (11:1–20)
โยบ (12:1–14:22)
รอบที่สอง (15:1–21:34) 
รอบที่สาม (22:1–27:23)
บทคั่น – บทกวีสรรเสริญปัญญา (28:1–28)
การสรุปของโยบ (29:1–31:40)

ส่วนบทสนทนาเขียนด้วยรูปแบบบทกวีที่มีวากยสัมพันธ์และไวยากรณ์ที่มีลักษณะเฉพาะตัว คำกล่าวแรกของเอลีฟัสในบทที่ 4 และ 5 สามารถแบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก:หมายเหตุ [a] ของโยบ 4:1 ใน NET Bible
โยบ 4:1-11: เอลีฟัสสงสัยว่าโยบตกอยู่ในความสิ้นหวังเช่นนี้ แม้ว่าโยบเคยได้หนุนใจผู้คนที่มีปัญหาจำนวนมาก และโยบเป็นคนที่เชื่อในพระเจ้าอย่างมาก เอลีฟัสจึงกล่าวหาโยบลืมสัจธรรมที่คนชอบธรรมไม่เคยพินาศด้วยความทุกข์ยากและหายนะที่ควรจะทำลายล้างคนชั่วเท่านั้น
โยบ 4:12-5:7: เอลีฟัสพยายามเตือนโยบเกี่ยวกับการพร่ำบ่นต่อพระเจ้า เพราะมีเพียงคนอธรรมเท่านั้นที่ไม่พอใจต่อกิจของพระเจ้า และด้วยความไม่อดทนของคนอธรรม พระพิโรธจึงลงมาเหนือพวกเขา
โยบ 5:8-27: เอลีฟัสขอให้โยบปฏิบัติในแนวทางอื่นคือการแสวงพระเจ้า เพื่อพระเจ้าจะทรงเพียงตีสอน แล้วทรงรักษาหรือทรงแก้ไข เพื่อให้ทรงดึงผู้คนกลับมาหาโยบและออกห่างจากความชั่วร้ายFullerton, K. “Double Entendre in the First Speech of Eliphaz,” JBL 49 (1930): 320-74; J. C. L. Gibson, “Eliphaz the Temanite: A Portrait of a Hebrew Philosopher,” SJT 28 (1975): 259-72; and J. Lust, “A Stormy Vision: Some Remarks on Job 4:12-16,” Bijdr 36 (1975): 308-11. ''Apud' Note [a] on Job 4:1 in NET Bible

 สรุปเค้าโครงของเอลีฟัสเกี่ยวกับการลงโทษ (4:1–11) 

 นิมิตของเอลีฟัส (4:12–21) 

 ดูเพิ่ม 

ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: ปฐมกาล 15, โยบ 2, โยบ 42

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 คำแปลในศาสนายูดาห์:
 Iyov - Job - Chapter 4 (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
 คำแปลในศาสนาคริสต์:
 Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
 Book of Job Chapter 4. Various versions
  Various versions
 โยบ 4. ยูเวอร์ชัน

04