หางบน

alt=A diagram showing the line terms used in typography|thumb| หางบนเป็นส่วนของอักษรตัวพิมพ์เล็กที่อยู่เหนือเส้นค่าเฉลี่ยสำหรับบริบทที่กว้างขึ้น โปรดดู กายวิภาคศาสตร์ของไทป์เฟซ

ในศิลปะการใช้ตัวพิมพ์และการเขียนด้วยลายมือ หางบน () คือส่วนของตัวอักษรพิมพ์เล็กที่อยู่เหนือเส้นค่าเฉลี่ยของไทป์เฟซ นั่นคือส่วนของตัวอักษรตัวพิมพ์เล็กที่สูงกว่าความสูงของตัวอักษรเอ็กซ์ของฟอนต์

หางบนกับหางล่างช่วยในการจดจำคำศัพท์ ด้วยเหตุนี้ หลาย ๆ สถานการณ์ที่ต้องการความชัดเจนสูง เช่น ป้ายถนน จึงหลีกเลี่ยงการใช้อักษรตัวพิมพ์ใหญ่เพียงอย่างเดียว (เช่น ตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด)

การศึกษาในช่วงเริ่มต้นของการก่อสร้างเครือข่าย มอเตอร์เวย์ของอังกฤษสรุปได้ว่าคำที่มีตัวอักษรทั้งพิมพ์เล็กและใหญ่นั้นอ่านได้ง่ายกว่าคำที่มีแต่ "ตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด" และได้มีการออกแบบไทป์เฟซพิเศษสำหรับป้ายมอเตอร์เวย์ สิ่งเหล่านี้กลายเป็นเรื่องสากลทั่วสหราชอาณาจักรต่อมา ดูป้ายถนนในสหราชอาณาจักร
ฟอนต์ที่มีไว้สำหรับข้อความส่วนเนื้อหาบางตัว เช่น Bembo และ Garamond จะมีหางบนที่สูงกว่าส่วนสูงของตัวพิมพ์ใหญ่

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ศิลปะการใช้ตัวพิมพ์