ความแตกแยกระหว่างแอลเบเนีย–โซเวียต

ความแตกแยกระหว่างแอลเบเนีย–โซเวียต เป็นการค่อย ๆ เสื่อมถอยของความสัมพันธ์ระหว่างสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (สหภาพโซเวียต) และสาธารณรัฐประชาชนแอลเบเนียซึ่งเกิดขึ้นในช่วง พ.ศ. 2499-2504 อันเป็นผลจากการสร้างสายสัมพันธ์ระหว่างนีกีตา ครุชชอฟ ผู้นำโซเวียตกับยูโกสลาเวีย ควบคู่ไปกับ "สุนทรพจน์ลับ" ของเขา และการล้มล้างอิทธิพลของสตาลินในเวลาต่อมา รวมถึงความพยายามในการขยายนโยบายเหล่านี้ไปยังแอลเบเนียเช่นเดียวกับที่เกิดขึ้นในรัฐกลุ่มตะวันออกอื่น ๆ ในขณะนั้น

อย่างไรก็ตาม ความแตกแยกระหว่างแอลเบเนีย–โซเวียตไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะจนกระทั่งในระหว่างการประชุมผู้แทนพรรคคอมมิวนิสต์และพรรคคนงานที่กรุงบูคาเรสต์ใน พ.ศ. 2503 คณะผู้แทนแอลเบเนียซึ่งนำโดยฮิสนี คาโป ไม่สนับสนุนมุมมองทางอุดมการณ์ของครุชชอฟเกี่ยวกับความแตกแยกระหว่างจีน–โซเวียตMihai Croitor, Sanda Croitor (2020), Sub zodia Dragonului: Lungul marș către ruptura sovieto-albaneză (1956-1961), Editura Mega, p.35-39

ผู้นำแอลเบเนียภายใต้การนำโดยแอนแวร์ ฮอจา มองว่านโยบายของครุชชอฟขัดแย้งกับหลักคำสอนของลัทธิมากซ์–เลนินและการประณามโจเซฟ สตาลินว่าเป็นการกระทำที่ฉวยโอกาสซึ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อทำให้ลัทธิแก้ถูกต้องตามกฎหมายภายในขบวนการคอมมิวนิสต์ระหว่างประเทศ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในบริบทของความแตกแยกที่ใหญ่ขึ้นระหว่างจีนและสหภาพโซเวียต ความแตกแยกระหว่างโซเวียตและแอลเบเนียสิ้นสุดลงด้วยการตัดความสัมพันธ์ใน พ.ศ. 2504 อย่างไรก็ตาม แอลเบเนียไม่ได้ถอนตัวออกจากกติกาสัญญาวอร์ซอจนกระทั่ง พ.ศ. 2511 โดยส่วนใหญ่เป็นปฏิกิริยาเพื่อตอบสนองต่อการรุกรานเชโกสโลวาเกีย

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 



















หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์แอลเบเนีย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์แอลเบเนีย−สหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:นีกีตา ครุชชอฟ