เชิงสี่เหลี่ยมมุมฉาก

ในศิลปะการใช้ตัวพิมพ์ ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉาก หรือที่เรียกว่าสแลบเซริฟ (), แบบกลไก (mechanistic), เชิงจตุรัส (square serif), โบราณ (antique), อียิปต์ (Egyptian)  เป็นไทป์เฟซแบบมีเชิงประเภทหนึ่งที่โดดเด่นด้วยเชิงที่หนาคล้ายบล็อก เชิงเหล่านั้นอาจทื่อและเป็นเชิงมุม (Rockwell) หรือแบบกลม (เคอเรียร์) เชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากถือกำเกิดขึ้นในต้นศตวรรษที่ 19

ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากเป็นประเภทไทป์เฟซที่ใหญ่และมีความหลากหลาย ไทป์เฟซบางตัว เช่น Memphis และร็อคเวลล์มีการออกแบบที่เน้นความเป็นเรขาคณิต โดยมีการเปลี่ยนแปลงความกว้างของเส้นขีดน้อยมาก บางครั้งก็ถูกเรียกว่าเป็นฟอนต์แบบไม่มีเชิงที่มีเชิงเพิ่มเข้ามา ไทป์เฟซอื่น ๆ เช่น ไทป์เฟซคลาเรนดอน มีโครงสร้างเหมือนกับไทป์เฟซแบบมีเชิงอื่น ๆ ส่วนใหญ่ แม้ว่าจะมีเชิงที่ใหญ่กว่าและชัดเจนกว่าก็ตาม การออกแบบเหล่านี้อาจมีเชิงทรงวงเล็บเหลี่ยมซึ่งจะเพิ่มความกว้างตามความยาวก่อนที่จะรวมเข้ากับลายเส้นหลักของตัวอักษร ในขณะที่ไทป์เฟซที่เน้นความเป็นเรขาคณิตนั้น เชิงจะมีความกว้างคงที่

ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากที่เน้นสำหรับไว้ใช้แสดงผลมักจะหนามาก โดยมีจุดประสงค์เพื่อดึงดูดความสนใจของผู้อ่านโปสเตอร์ ในขณะที่ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากที่เน้นความที่เน้นให้อ่านง่ายในขนาดเล็กจะมีลักษณะที่ไม่เวอร์เท่า ไทป์เฟซบางตัวที่เน้นการพิมพ์ขนาดเล็กและการพิมพ์บนกระดาษหนังสือพิมพ์คุณภาพต่ำอาจมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากเพื่อเพิ่มความชัดเจน ในขณะที่คุณสมบัติอื่น ๆ ของไทป์เฟซนั้นใกล้เคียงกับไทป์เฟซอื่น ๆ ที่ใช้ในหนังสือทั่วไป

ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากมักใช้ในเครื่องพิมพ์ดีด โดยไทป์เฟซที่โด่งดังที่สุดคือเคอเรียร์และธรรมเนียมนี้ทำให้ไทป์เฟซข้อความโมโนสเปซ จำนวนมากสำหรับการใช้ในคอมพิวเตอร์และการเขียนโปรแกรมเป็นไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉาก[จำเป็นต้องอ้างอิง]

 ความเป็นมา 
ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 โดยแทบไม่มีอะไรเหมือนกันกับไทป์เฟซก่อนหน้านี้เลย ในขณะที่การพิมพ์สื่อโฆษณาเริ่มขยายตัวในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 รูปแบบตัวอักษรใหม่และที่คาดว่าจะดึงดูดความสนใจมากขึ้นก็ได้รับความนิยม ไทป์เฟซขนาดโปสเตอร์เริ่มได้รับการพัฒนาซึ่งไม่เพียงแต่ขยายรูปแบบหนังสือเท่านั้น แต่ยังแตกต่างและโดดเด่นยิ่งขึ้นอีกด้วย ไทป์เฟซบางตัวพัฒนามาจากการออกแบบเมื่อห้าสิบปีก่อน: แบบตัวหนาพิเศษที่เรียกว่า "หน้าอ้วน" ซึ่งเกี่ยวข้องกับไทป์เฟซแบบดีโดนีในยุคนั้นแต่โดดเด่นกว่ามาก ไทป์เฟซอื่น ๆ มีโครงสร้างใหม่ทั้งหมด: ตัวอักษรแบบไม่มีเชิงซึ่งมีพื้นฐานมาจากสมัยโบราณคลาสสิก และรูปแบบตัวอักษรที่ตัดกันอย่างตรงกันข้าม การออกแบบบางประเภทที่ปรากฏในช่วงเวลานี้อาจอิงตามประเพณีการทาสีป้ายและตัวอักษรทางสถาปัตยกรรม หรือในทางกลับกัน

ตัวอย่างแรกที่รู้จักของรูปแบบไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากคือตัวอักษรบล็อกไม้ในโฆษณาลอตเตอรีปี 1810 จากลอนดอน ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากอาจถูกนำมาใช้ครั้งแรกโดย Vincent Figgins ผู้ออบแบบไทป์เฟซจากลอนดอน ภายใต้ชื่อ "โบราณ" โดยปรากฏในตัวอย่างไทป์เฟซลงวันที่ ค.ศ. 1815 (แต่อาจออกในปี ค.ศ. 1817)James Mosley, The Nymph and the Grot: the revival of the sanserif letter. London: Friends of the St Bride Printing Library, 1999.

นายพิมพ์ Thomas Curson Hansard เขียนในปี ค.ศ. 1825 ด้วยความสนุกสนานว่าไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากและไทป์เฟซอื่น ๆ ที่เน้นสำหรับไว้ใช้แสดงผลเป็น "ไทป์เฟซที่อุกอาจ ซึ่งดัดแปลงมาเฉพาะสำหรับป้ายโฆษณา ตั๋วเงิน บัตรเชิญสู่กงล้อแห่งโชคลาภ...แฟชั่นและแฟนซีโดยทั่วไป สนุกสนานจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง"

ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากได้รับความนิยมลดลงตามความนิยมที่เพิ่มขึ้นของไทป์เฟซแบบไม่มีเชิง (ซึ่งทั้งสองแนวนี้ก็แข่งขันกันมาโดยตลอด) คอลเลกชันไทป์เฟซไม้ดั้งเดิมที่โดดเด่นจัดขึ้นในแฮมิลตันในรัฐวิสคอนซิน Hamilton Wood Type and Printing Museum Analog, digital, virtual: @Home with Hamilton Wood Type by Molly Doane และ มหาวิทยาลัยเท็กซัสที่ออสตินรวบรวมโดยร็อบ รอย เคลลี่ นักเขียนหนังสือที่รู้จักกันดีเกี่ยวกับประเภทโปสเตอร์ของอเมริกา Adobe Inc. ได้เผยแพร่ไทป์เฟซจำนวนมากที่ได้รับแรงบันดาลใจจากไทป์เฟซไม้ในศตวรรษที่ 19Bringing Wood Type into the 21st Century by Angela RiechersHamilton Wood Type Collection – joint venture between P22 Type Foundry and the Hamilton Wood Type and Printing MuseumWood Type Revival – created from hand-set letterpress prints of the original 19th century wood type by Matt Griffin & Matt BraunEtna – typeface adapted by Mark Simonson from HWT Aetna

หลังจากกิจกรรมในอียิปต์ของนโปเลียนและการเผยแพร่รูปภาพและคำอธิบายผ่านสิ่งพิมพ์เช่น Description de l'Égypte (ปี ค.ศ. 1809) ความหลงใหลในวัฒนธรรมอียิปต์ก็ตามมา ห้องชุดเฟอร์นิเจอร์ห้องนั่งเล่นร่วมสมัยถูกผลิตขึ้นคล้ายกับเฟอร์นิเจอร์ที่พบในสุสาน วอลเปเปอร์ลายพิมพ์แกะไม้หลากสีอาจทำให้ห้องอาหารในเอดินบะระหรือชิคาโกให้ความรู้สึกเหมือนลักซอร์ แม้ว่าจะไม่มีความสัมพันธ์กันระหว่างระบบการเขียนของอียิปต์กับไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉาก แต่การตลาดที่ชาญฉลาดหรือความสับสนอย่างไร้เดียงสาก็ทำให้ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากมักถูกเรียกว่าแบบอียิปต์Carter, E., Day. B, Meggs P.: "Typographic Design: Form and Communication, Third Edition", page 35. John Wiley & Sons, 2002. นักประวัติศาสตร์เจมส์ มอสลีย์ได้แสดงให้เห็นว่าไทป์เฟซและตัวอักษรชุดแรกที่เรียกว่า 'แบบอียิปต์' เห็นได้ชัดว่าเป็นไทป์เฟซแบบไม่มีเชิงทั้งหมดJames Mosley, The Nymph and the Grot: the revival of the sanserif letter. London: Friends of the St Bride Printing Library, 1999.

คำว่าแบบอียิปต์ถูกนำมาใช้โดยโรงหล่อของฝรั่งเศสและเยอรมัน ซึ่งต่อมาคำว่า Egyptian ได้กลายมาเป็นคำว่า Egyptienne รูปแบบที่เบากว่าของเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากซึ่งมีลายเส้นกว้างเพียงเส้นเดียวเรียกว่า 'หน้าช่างแกะสลัก' (engravers face) เนื่องจากมีลักษณะคล้ายกับโครงสร้างโมโนไลน์ของการแกะสลักโลหะ ส่วนคำว่า 'slab-serif' นั้นเพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ เป็นไปได้ว่าเกิดขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 20

เนื่องจากลักษณะที่ชัดเจนและหนาของเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉาก การออกแบบที่มีลักษณะเฉพาะของเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากจึงมักใช้กับงานพิมพ์ขนาดเล็ก เช่น ในการพิมพ์ด้วยเครื่องพิมพ์ดีดและบนกระดาษหนังสือพิมพ์ ตัวอย่างเช่น Legibility Group ของ Linotype ซึ่งหนังสือพิมพ์ส่วนใหญ่พิมพ์ในช่วงศตวรรษที่ 20 ส่วนใหญ่มีรูปแบบ "อิออน" หรือ "คลาเรนดอน" ที่ปรับให้เข้ากับข้อความเนื้อหาที่มีความต่อเนื่อง

นอกจากนี้ Joanna, TheSerif, FF Meta Serif และ Guardian Egyptian เป็นตัวอย่างอื่น ๆ ของไทป์เฟซที่ใช้ในหนังสือพิมพ์และสิ่งพิมพ์อื่นขนาดเล็กที่มีเชิงแบบ monoline ปกติ (บางครั้งมองเห็นได้ชัดเจนกว่าด้วยตัวหนา) แต่มีโครงสร้างไทป์เฟซแบบมนุษยนิยมทั่วไปที่ไม่ได้รับอิทธิพลเป็นพิเศษจากไทป์เฟซสไตล์ศตวรรษที่ 19 (เช่นเดียวกับพวก คลาเรนดอน) มีการใช้คำว่า "ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากมนุษยนิยม" กับไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากในรูปแบบนี้

นักออกแบบฟอนต์สมัยใหม่ Jonathan Hoefler และ Tobias Frere-Jones อธิบายถึงกระบวนการออกแบบไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉาก โดยสังเกตว่าโครงสร้างของไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากขนาดใหญ่ทำให้เกิดการประนีประนอมกับโครงสร้าง ด้วยการออกแบบที่เน้นความเป็นเรขาคณิตล้วน ๆ นั้นยากที่จะสร้างขึ้นในขนาดที่หนาเป็นพิเศษจนเป็นไปไม่ได้ที่จะสร้าง ตัวอักษรตัวพิมพ์เล็กแบบโมโนไลน์อย่างเคร่งครัด และการออกแบบสไตล์คลาเรนดอนที่ยากต่อการสร้างในสไตล์ที่เส้นบางกว่า

 การจำแนกประเภทย่อย 
มีประเภทย่อยหลัก ๆ หลายประเภทของไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉาก:

 แบบโบราณ 
ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากที่เก่าแก่ที่สุดมักถูกเรียกว่า "โบราณ" หรือ "แบบอียิปต์" พวกมันมักจะเป็นแบบโมโนไลน์ในโครงสร้าง และมีความคล้ายคลึงกับไทป์เฟซแบบมีเชิงสมัยศตวรรษที่ 19 เช่น จบเส้นด้วยจุด

 แบบคลาเรนดอน 
ไทป์เฟซของ คลาเรนดอน ต่างจากไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากอื่น ๆ โดยมีการถ่ายคร่อมและขนาดที่ตัดกันอย่างในไทป์เฟซแบบมีเชิงจริง โดยเชิงมักจะมีส่วนโค้งจึงเปลี่ยนความกว้างและกว้างขึ้นเมื่อเข้าใกล้เส้นหลักของตัวอักษร ตัวอย่าง ได้แก่ คลาเรนดอน และ Egyptienne[ จำเป็นต้องอ้างอิง ]

 แบบอิตาลี 
ในแบบอิตาลีหรือที่รู้จักกันในชื่อ French คลาเรนดอน เชิงจะหนักกว่าตัวเส้น ทำให้เกิดเอฟเฟกต์ที่น่าทึ่งและดึงดูดความสนใจ สิ่งนี้เรียกว่าไทป์เฟซคอนทราสต์แบบย้อนกลับ มักใช้ในละครสัตว์และโปสเตอร์อื่นๆ และมักพบเห็นได้ทั่วไปในภาพยนตร์ตะวันตกหรือเพื่อสร้างบรรยากาศของศตวรรษที่ 19 ได้รับความนิยมมากที่สุดในช่วงทศวรรษที่ 1860 จนถึงต้นศตวรรษที่ 20 โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา แม้ว่าแนวคิดพื้นฐานจะมีต้นกำเนิดมาจากการพิมพ์ในลอนดอนในช่วงทศวรรษปี 1820 และมีการใช้นอกสหรัฐอเมริกาก็ตาม ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาแบบย่อยนี้ก็ได้รับการออกแบบใหม่อยู่หลายครั้ง ตัวอย่างเช่นโดย Robert Harling มาเป็น Playbill และอีกไม่นานโดย Adrian Frutiger มาเป็น Westside

 ไทป์เฟซของเครื่องพิมพ์ดีด 
ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากของเครื่องพิมพ์ดีดได้รับการตั้งชื่อมาเพื่อใช้ในการพิมพ์ดีดแบบขีดทับ ไทป์เฟซเหล่านี้มีต้นกำเนิดในรูปแบบโมโนสเปซที่มีความกว้างคงที่ ซึ่งหมายความว่าอักขระทุกตัวจะใช้พื้นที่แนวนอนเท่ากันทุกประการ คุณลักษณะนี้จำเป็นโดยธรรมชาติของอุปกรณ์เครื่องพิมพ์ดีด ตัวอย่าง ได้แก่ เคอเรียร์ (ในรุ่นเรขาคณิต) และ Prestige Elite (ในรุ่น คลาเรนดอน)

ชื่ออื่น ๆ ถูกนำมาใช้เรียกแบบนี้มากมาย โดยเฉพาะในศตวรรษที่ 19 ซึ่งในขณะนั้นยังไม่มีการแยกระหว่างชื่อไทป์เฟซและประเภทของไทป์เฟซ ดังนั้นจึงไม่เป็นที่แน่ชัดว่าชื่อหนึ่ง ๆ กำลังกล่าวถึงไทป์เฟซเฉพาะ หรือกล่าวถึงประเภทย่อยของไทป์เฟซType classifications are useful, but the common ones are not by Indra Kupferschmid ตัวอย่างเช่น ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากในโมเดล คลาเรนดอน ของฝรั่งเศสเรียกอีกอย่างว่า 'เซลติก' (Celtic), 'เบลเยียม' (Belgian), 'อัลดีน' (Aldine) และ 'ทูโทนิก' (Teutonic) โดยนักพิมพ์ของอเมริกา เช่นเดียวกับ 'ทัสคัน' (Tuscan) ซึ่งเป็นชื่อที่หมายถึงเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากทรงเพชรที่เรียกว่าเดือยมัธยฐาน (median spurs) ที่ด้านข้างของรูปตัวอักษร

 แบบเรขาคณิต 
การออกแบบที่เน้นความเป็นเรขาคณิตไม่มีการถ่ายคร่อม และเส้นหลักกับเชิงมีความหนาเท่ากัน ตัวอย่างในช่วงแรก ๆ ได้แก่ Memphis, Rockwell, Karnak, Beton, Rosmini, City และ Tower ซึ่งหลายตัวอย่างได้รับอิทธิพลจากไทป์เฟซแบบไม่มีเชิงที่เน้นความเป็นเรขาคณิตในช่วงทศวรรษปี 1920 และ 1930 โดยเฉพาะ Futura ไทป์เฟซแบบไม่มีเชิงที่เน้นความเป็นเรขาคณิตที่รู้จักกันดีล่าสุด ได้แก่ ITC Lubalin, Neutraface Slab และ Archer

ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากโมโนไลน์บางตัว เช่น เซริฟา เฮลเซริฟ และ โรโบโตสแล็บ ได้รับการออกแบบภายใต้อิทธิพลของไทป์เฟซแบบไม่มีเชิงแบบวิรูปใหม่ในช่วงทศวรรษปี 1950 และ 1960 เป็นต้นไป และอาจเรียกไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากเหล่านั้นว่า "ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากวิรูปใหม่"

 ตัวอย่างไทป์เฟซอักษรไทย 

 ไทป์เฟซดิลเลเนีย ยูพีซี (DilleniaUPC) ที่ติดตั้งมาพน้อมกับระบบปฏิบัติการ​ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ นั้นจับคู่รูปอักขระไทยมีหัวเข้ากับรูปอักขระละตินแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉาก โดยรูปอักขระละตินของไทป์เฟซนี้นั้นแทบจะเหมือนกับของไทป์เฟซ Serifa ทุกประการ ต่างกันแค่ตรงที่รูปอักขระละตินของดิลเลเนีย ยูพีซี จะแคบกว่าของ Serifa (ความกว้างน้อยกว่า)​
 ไทป์เฟซปรีดี (Pridi) จับคู่รูปอักขระไทยมีหัว (แต่รูปอักขระไทยของปรีดีจะถูก simplify มากกว่าของ DilleniaUPC) เข้ากับรูปอักขระละตินแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉากเช่นกัน
Fonts-TLWG
Fonts-TLWG ซึ่งพัฒนาโดยไทยลินุกซ์เวิร์กกิงกรุ๊ปมีไทป์เฟซอักษรไทย 4 ไทป์เฟซ ที่ใช้รูปอะขระละตินแบบเดียวกับเคอเรียร์
 TlwgMono
 Tlwg Typewriter
 Tlwg Typist
 Tlwg Typo

 ดูเพิ่ม 

 รายการไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉาก

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 หนังสือตัวอย่าง George Bruce & Co. แห่งนิวยอร์ก ค.ศ. 1828 (และอื่นๆ) ตัวอย่างมากมายของประเภท Slab Serif ในยุคแรกๆ ควบคู่ไปกับการแสดงช่วงเวลาประเภทอื่นๆ
 จากบริษัทของ Vincent Figgins : หนังสือตัวอย่าง, 1845 . ประดับลวดลายโดดเด่นมากมาย หนังสือเก่าๆ ในช่วงต้นทศวรรษ 1800 ยังคงมีอยู่และได้รับการพิมพ์ซ้ำ

หมวดหมู่:ไทป์เฟซแบบมีเชิงสี่เหลี่ยมมุมฉาก