กองทัพแดงจีน

กองทัพแดงจีน หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ กองทัพแดงกรรมกรและชาวนาจีน () หรือเรียกอย่างย่อว่า กองทัพแดง () คือปีกทหารของพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) ตั้งแต่ ค.ศ. 1928 ถึง ค.ศ. 1937 ก่อตั้งขึ้นเมื่อองค์ประกอบคอมมิวนิสต์ในกองทัพปฏิวัติแห่งชาติแยกตัวออกไปและก่อการกำเริบขึ้นในการก่อการกำเริบหนานชาง กองทัพแดงถูกผนวกรวมเข้ากับกองทัพปฏิวัติแห่งชาติอีกครั้งในฐานะส่วนหนึ่งของแนวร่วมที่สองกับก๊กมินตั๋งเพื่อต่อสู้กับจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สองระหว่าง ค.ศ. 1937–1945 ในระยะต่อมาของสงครามกลางเมืองจีน กองทัพแดงได้แยกตัวออกมาอีกครั้งและถูกเปลี่ยนชื่อเป็นกองทัพปลดปล่อยประชาชน

 ประวัติศาสตร์ 

 การก่อเกิด (ปลายทศวรรษ 1920) 

ในฤดูร้อน ค.ศ. 1927 พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้เข้ายึดสองกองพลกองของกองกำลังพรรคชาตินิยมจีนและเป็นผู้นำการก่อกบฏทางทหาร นายพลเฮ่อ หลง แห่งกองกำลังชาตินิยมสั่งให้กองทัพน้อยที่ 20 เข้าร่วมกับพวกเขา พวกเขามีกำลังพลรวม 20,000 นายและวางแผนจะเข้ายึดกว่างโจว อย่างไรก็ดี พวกเขาพ่ายแพ้ก่อนจะไปถึงกว่างโจว โดยมีผู้รอดชีวิตจากการรบเพียงไม่กี่พันคน จู เต๋อนำกลุ่มผู้รอดชีวิตเดินทางไปยังหูหนานเพื่อสู้รบในการก่อการกำเริบหน้าเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง แต่ก็พ่ายแพ้อีกครั้ง หลังจากการก่อกบฏครั้งนี้ เหมา เจ๋อตงได้รวบรวมกลุ่มกบฏให้เป็นกองทัพกองโจร และตั้งฐานปฏิวัติในภูเขาจิ่งกัง ในฤดูหนาว ค.ศ. 1927 พรรคคอมมิวนิสต์จีนวางแผนพิชิตกว่างโจว แต่การก่อการกำเริบก็ล้มเหลว และกลุ่มกบฏหลายพันคนถูกสังหารโดยกองกำลังชาตินิยมของนายพลหลี่ จี้เชิน

ระหว่าง ค.ศ. 1928 ถึง ค.ศ. 1929 พรรคคอมิวนิสต์จีนเริ่มปฏิบัติการก่อการกำเริบหลายครั้ง เหมา เจ๋อตงและจู เต๋อเป็นผู้นำในการจัดระเบียบและฝึกฝนกองทัพคอมมิวนิสต์ รวมถึงกองทัพที่สี่ ซึ่งมีกำลังพลรวมประมาณ 6,000 นายในฤดูร้อน ค.ศ. 1928 และสู้รบอยู่ในเจียงซี ในฤดูร้อน ค.ศ. 1928 เช่นกัน เผิง เต๋อหวย ผู้บังคับการกรมทหารของกองกำลังชาตินิยม ก็ได้นำการก่อกบฏทางทหาร และ เฮ่อ หลง ผู้รอดชีวิตจากการก่อการกำเริบหนานชาง ก็ได้สร้างกองทัพขึ้นในบ้านเกิดของตน โดยใช้ทหารของรัฐบาลเดิมเป็นกำลังรบหลัก

ในช่วงปลายทศวรรษ 1920 กองกำลังคอมมิวนิสต์ขาดแคลนทรัพยากรและต้องพึ่งพายุทธวิธีกองโจร เช่น การโจมตีแบบฉับพลันและถอนกำลังอย่างรวดเร็ว (hit-and-run) เพื่อชดเชยข้อจำกัดด้านวัตถุของพวกเขา

ในช่วงปลาย ค.ศ. 1929 กองทัพที่สี่จัดการก่อการกำเริงกู่เฉิงและมีการตั้งฝ่ายบริหารโซเวียต องค์กรชาวนา และกองกำลังอาสาสมัคร

 ความสำเร็จตอนต้น (ต้นทศวรรษ 1930) 
ในช่วงต้น ค.ศ. 1930 มีการตั้งกองทัพแดงเพิ่มขึ้นอีกและจำนวนทหารแดงก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ภายในฤดูร้อน ค.ศ. 1930 กองทัพแดงจีนมีจำนวนทหารเพิ่มขึ้นเป็นกว่า 100,000 นายและมีฐานหลายแห่ง เช่น ทางใต้และเหนือของเจียงซี ทางตะวันตกของหูเป่ย์ และทางตะวันออกของหูหนาน เป็นต้น กองทัพที่ห้าของเผิง เต๋อหวยและกองทัพแดงที่ 16 ของหยาง โย่วหลินได้เข้าโจมตีและยึดฉางชา เมืองหลวงของหูหนาน หลังการโจมตีครั้งนั้น เจียงซีก็กลายเป็นฐานที่ใหญ่ที่สุดของกองทัพแดงจีน ในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1930 กองทัพที่เจ็ดของเติ้ง เสี่ยวผิงได้ออกจากฐานในกว่างซี

ใน ค.ศ. 1931 กองทัพแดงจีนสามารถเอาชนะกองกำลังของพรรคชาตินิยมได้ถึงสามครั้งด้วยการโจมตีขนาดใหญ่ ทำให้กองกำลังชาตินิยมเสียทหารไปเกือบ 100,000 นาย กองทัพแดงขนาดเล็กหลายแห่งได้รวมตัวกันและตั้งเป็นกลุ่มกองทัพ ในฤดูร้อน ค.ศ. 1931 นายพลจาง กั๋วเทาเดินทางมาถึงฐานของกองทัพแดงที่สี่และเข้าควบคุมกองทัพ เขาสังหารนายทหารระดับสูงส่วนใหญ่ของกองทัพแดงที่สี่ รวมถึงสฺวี่ จี้เชิ่น, โจว เหวย์จฺย่ง และเสี่ยวฟาง การเคลื่อนไหวที่คล้ายกันนี้ก็เกิดขึ้นในหูเป่ย์ตะวันตกเช่นกัน โดยในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1931 เซี่ย ซีได้เข้าควบคุมกองทัพของเฮ่อ หลงและสังหารนายทหารระดับสูงส่วนใหญ่ของเขา รวมถึงต้วน เต๋อชาง 

ในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1932 กองกำลังชาตินิยมได้รวบรวมทหาร 300,000 นายเพื่อโจมตีกองทัพแดงที่สี่ อนาคตนายพลส่วนใหญ่ของกองกำลังชาตินิยมได้เข้าร่วมในการรบครั้งนี้ เช่น หวง เหวย์, ตู้ ยฺวี่หมิง, ซุน ลี่เหริน และคนอื่น ๆ กองทัพแดงที่สี่พ่ายแพ้และต้องถอยออกจากฐาน เนื่องจากสูญเสียทหารไปมากกว่าครึ่งหนึ่ง กองทัพที่สามของเฮ่อ หลงก็ประสบความสูญเสียอย่างหนักเช่นกัน โดยมีทหารกว่า 10,000 นายเสียชีวิตหลังออกจากหูเป่ย์ตะวันตก ในช่วงเวลานี้ยังมีการสู้รบหลายครั้งระหว่างกองกำลังชาตินิยมกับกองทัพแดงที่หนึ่งในเจียงซี

ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1933 กองทัพแดงที่หนึ่งสามารถเอาชนะการโจมตีขนาดใหญ่ครั้งที่สี่ของกองกำลังชาตินิยมได้และทำลายกองพลชั้นยอดไปถึงสองกองพลครึ่ง นายพลกองกำลังชาตินิยมหลายคนก็ถูกจับเป็นเชลย ใน ค.ศ. 1933 กองทัพแดงที่สี่เดินทางมาถึงเสฉวนและเกณฑ์ทหารเพิ่มได้กว่า 80,000 นาย สิ่งนี้ทำให้ขุนศึกเสฉวน หลิว เซียง ต้องระดมทหาร 200,000 นายเพื่อโจมตีกองทัพแดงที่สี่ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง

 พายแพ้ (กลางทศวรรษ 1930) 
ใน ค.ศ. 1934 กองกำลังชาตินิยมจัดซื้ออาวุธใหม่จากเยอรมนีและเปิดฉากการโจมตีขนาดใหญ่ครั้งที่ห้าต่อฐานของกองทัพแดงในเจียงซี ในการรบครั้งนี้ กองทัพแดงที่หนึ่งต้องเสียทหารไปกว่า 50,000 นายและถูกบีบให้ต้องออกจากเจียงซีเพื่อไปตั้งฐานใหม่ นี่เป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทัพทางไกล มีทหารประมาณ 30,000 นายถูกทิ้งไว้เพื่อป้องกันฐานในภาคใต้ของจีน ในเวลาเดียวกันนั้น กองทัพแดงที่สี่สามารถเอาชนะการโจมตีของหลิว เซียงได้ ซึ่งสูญเสียทหารไปกว่า 80,000 นายในการรบ ก่อนที่กองทัพแดงที่หนึ่งจะเริ่มการเดินทัพทางไกล กองทหารที่หกของเซียว เค่อได้เดินทางมาถึงกุ้ยโจวตะวันออกและรวมกำลังกับกองทัพที่สามของเฮ่อ หลง หลังจากนั้น กองทัพที่สามก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นกองทหารที่สอง

 การก่อเกิดกองทัพใหม่ (ปลายทศวรรษ 1930) 
ในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1936 กองทหารที่สอง, กองทหารที่หก และกองทัพที่สามสิบสองได้รวมตัวกันและตั้งเป็นกลุ่มกองทัพใหม่ มีชื่อว่ากองทัพแดงที่สองและเฮ่อ หลงได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บัญชาการ กองทัพแดงที่สองและกองทัพแดงที่สี่ได้เดินทางมาถึงฉ่านซีเหนือในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1936 ในเวลาเดียวกันนั้น ทหารประมาณ 21,000 นายจากกองทัพแดงที่สี่ได้เข้าโจมตีกานซู่ โดยมีเป้าหมายเพื่อหาเส้นทางไปยังสหภาพโซเวียต แต่ในช่วงปลาย ค.ศ. 1936 พวกเขาก็พ่ายแพ้ให้แก่กองกำลังชาตินิยมภายใต้นายพลหม่า ปู้ฟาง โดยมีทหารถูกจับเป็นเชลยมากกว่า 6,000 นาย ผู้รอดชีวิตมีเพียงสฺวี เซี่ยงเฉียนและนายทหารระดับสูงคนอื่น ๆ เนื่องจากความล้มเหลวครั้งใหญ่นี้ จาง กั๋วเทา ผู้บัญชาการกองทัพแดงที่สี่จึงถูกริบอำนาจทางทหาร

เมื่อสงครามต่อต้านญี่ปุ่นปะทุขึ้นในวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 กำลังทหารคอมมิวนิสต์จึงถูกผนวกรวมเข้ากับกองทัพปฏิวัติแห่งชาติของสาธารณรัฐจีนในนาม ก่อตั้งเป็นหน่วยกองทัพลู่ที่แปดและกองทัพที่สี่ใหม่ กองทัพแดงที่หนึ่งถูกรวมเข้ากับกองพลที่ 115 ของกองกำลังชาตินิยม กองทัพแดงที่สองถูกรวมเข้ากับกองพลที่ 120 ของกองกำลังชาตินิยม กองทัพแดงที่สี่ถูกรวมเข้ากับกองพลที่ 129 ของกองกำลังชาตินิยม กองพลทั้งสามนี้มีกำลังพลรวมทั้งสิ้น 45,000 นาย โดยมีทหาร 10,000 นายถูกทิ้งไว้เพื่อป้องกันฐานในฉ่านซีเหนือ ส่วนทางตอนใต้ของจีน กองทัพที่สี่ใหม่มีทหาร 10,000 นายทำหน้าที่เป็นกองกำลังกองโจร ในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง กองทัพทั้งสองนี้มีกำลังพลติดอาวุธถึงหนึ่งล้านนาย กองทัพแดงเติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงสงคราม และเมื่อสิ้นสุดสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง กองทัพแดงมีกำลังทหารประจำการ 900,000 นายและกำลังอาสาสมัคร (Militia) สองล้านนาย

 การจัดระเบียบสู่กองทัพปลดปล่อยประชาชน 
ใน ค.ศ. 1947 กองทัพแดงได้รับการจัดระเบียบใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็นกองทัพปลดปล่อยประชาชน กองทัพยังคงปฏิบัติการในลักษณะกองทัพกองโจรที่ต้องพึ่งพาการสนับสนุนจากชนชั้นชาวนา เมื่อถึงเวลาก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 กองทัพปลดปล่อยประชาชนมีกำลังพลถึง 5.5 ล้านนาย ส่วนใหญ่เป็นทหารราบเบา

หลังพรรคคอมมิวนิสต์ขึ้นสู่อำนาจใน ค.ศ. 1949 ทหารผ่านศึกของกองทัพแดง (ผู้ที่เคยอยู่ในกองทัพแดงก่อนการรวมกับฝ่ายชาตินิยม) ได้รับการยกย่องในวัฒนธรรมจีนแผ่นดินใหญ่และมีความโดดเด่นต่างจากผู้ที่เข้าร่วมรบกับพรรคคอมมิวนิสต์หลังการรวมตัวกับชาตินิยม หรือในช่วงสงครามกลางเมืองครั้งที่สอง

ใน ค.ศ. 1954 ความสัมพันธ์ระหว่างพรรคกับกองทัพได้รับการจัดตั้งเป็นสถาบันอย่างเป็นทางการยิ่งขึ้นด้วยการก่อตั้งคณะกรรมาธิการการทหารกลาง

 เหตุการณ์สำคัญ 

 1 สิงหาคม ค.ศ. 1927: การก่อการกำเริบหนานชาง
 ค.ศ. 1927: การก่อการกำเริบหน้าเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง
 ค.ศ. 1927: การกอการกำเริบกว่างโจว
 ค.ศ. 1930 ถึง 1931: การทัพโอบล้อมครั้งแรก
 ค.ศ. 1931: การทัพโอบล้อมครั้งที่สอง
 กรกฎาคม ค.ศ. 1931: การทัพโอบล้อมครั้งที่สาม
 ค.ศ. 1932 ถึง 1933: การทัพโอบล้อมครั้งที่สี่
 ค.ศ. 1933 ถึง 1934: การทัพโอบล้อมครั้งที่ห้า
 ค.ศ. 1934 ถึง 1936: การเดินทัพทางไกล《中國國民黨史》：“赤匪自稱這次流竄為長征。這次長征開始於民國二十三年十月，到二十四年一月，紅軍主力已到達貴州的遵義。”

 อุดมการณ์และบทบาททางการเมือง 
ในมุมมองของพรรคคอมมิวนิสต์ การมีส่วนร่วมของมวลชนในกองทัพแดงมีความสำคัญเกินกว่าความเกี่ยวข้องโดยตรงด้านกำลังพลและการสนับสนุนทางวัตถุ นอกจากนี้ยังถูกมองว่าเป็นกระบวนการทางการเมืองที่มวลชนจะวิวัฒนาการไปสู่การเป็น "เจ้าของรัฐ" ตามคำกล่าวของเหมาที่ว่า "[กอง]ทัพแดงไม่ใช่หน่วยงานสำหรับการต่อสู้เท่านั้น งานหลัก (หรือหน้าที่) ของมันคือการระดมมวลชน การต่อสู้เป็นเพียงวิธีการเท่านั้น" กระบวนการนี้เกี่ยวข้องกับความรับผิดชอบสำคัญของกองทัพแดงในการให้ความรู้ การจัดระเบียบ และการระดมมวลชน โดยทำหน้าที่คล้ายกับการเป็นร่างเคลื่อนที่ของพรรคคอมมิวนิสต์นอกเหนือจากบทบาททางทหาร นักวิชาการ ไช่ เซียง เขียนว่าความสามารถของกองทัพแดงในการทำหน้าที่เช่นนี้ช่วยอธิบายได้ว่าเหตุใดพรรคชนกรรมาชีพจึงสามารถพัฒนาได้สำเร็จ แม้ว่าจีนในสมัยปฏิวัติจะมีฐานอุตสาหกรรมอ่อนแอ

แนวคิดเหล่านี้ได้พัฒนาขึ้นในการประชุมกู่เถียนใน ค.ศ. 1929 รวมถึงในเอกสาร "โครงการสำหรับกองทัพแดงที่สี่ในทุกระดับ" เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1930 และ "ระเบียบชั่วคราวว่าด้วยงานการเมืองของกองทัพกรรมกรและชาวนาจีน (ฉบับร่าง)" ในฤดูหนาว ค.ศ. 1930 ซึ่งกำหนดอย่างเป็นทางการถึงความเป็นผู้นำของพรรคเหนือกองทัพ

ในบทความ "ขบวนการประชาธิปไตยภายในกองทัพ" (The Democratic Movement within the Army) ซึ่งเขียนขึ้นในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง เหมา เจ๋อตงกล่าวถึงงานการเมืองของกองทัพแดงและระบุว่า "ผ่านขบวนการประชาธิปไตยภายใต้การนำแบบรวมศูนย์ เราสามารถบรรลุความสามัคคีทางการเมืองในระดับสูง ปรับปรุงชีวิตความเป็นอยู่ และปรับปรุงเทคโนโลยีและยุทธวิธีทางทหาร ซึ่งเป็นวัตถุประสงค์หลักสามประการของเรา" มุมมองเรื่องประชาธิปไตยในกองทัพนี้เน้นที่ประชาธิปไตยรวมศูนย์ (democratic centralism) และเลี่ยงสิ่งที่พรรคถือว่าเป็น "ประชาธิปไตยสุดโต่ง หรืออนาธิปไตย"

 ผู้นำหลัก 
 ผู้นำหลักของกองบัญชาการกองทัพแดง 
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1933 กองทัพแดงจีนได้เริ่มสร้างระบบการจัดระเบียบทางทหารให้เป็นมาตรฐาน พวกเขาก่อตั้งกองบัญชาการกองทัพแดงที่แนวหน้าเพื่อบัญชาการปฏิบัติการต่าง ๆ
 ตำแหน่ง วาระที่หนึ่ง วาระที่สอง วาระที่สาม ประธานคณะกรรมาธิการการทหารกลาง จู เต๋อ (พฤษภาคม 1933 – ธันวาคม 1936) เหมา เจ๋อตง (ธันวาคม 1936 – กรกฎาคม 1937) ผู้บัญชาการทหาร จู เต๋อ (พฤษภาคม 1933 – กรกฎาคม 1937)  หัวหน้ากรรมาธิการการเมือง โจว เอินไหล (พฤษภาคม 1933 –  มิถุนายน 1935) จาง กั๋วเทา (มิถุนายน 1935 – กรกฎาคม 1937) เสนาธิการทหาร หลิว ปั๋วเฉิง (พฤษภาคม 1933 – กรกฎาคม 1935) รองเสนาธิการทหาร จาง ยฺหวินอี้ (พฤษภาคม 1933 – ตุลาคม 1934)  เย่ เจี้ยนอิง (ตุลาคม 1934 – กรกฎาคม 1937)  ผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง หวัง เจี้ยเสียง (พฤษภาคม 1933 – มิถุนายน 1935) เฉิง ชางห้าว (มิถุนายน 1935 – ธันวาคม 1936) หวัง เจี้ยเสียง (ธันวาคม 1936 – กรกฎาคม 1937) รองผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง  (พฤษภาคม 1933 – ตุลาคม 1934) ยฺเหวียน กั๋วผิง (ตุลาคม 1934 – ธันวาคม 1936) หยาง ช่างคุน (ธันวาคม 1936 – กรกฎาคม 1937) ผู้อำนวยการฝ่ายความมั่นคง หลี่ เค่อหนง (มิถุนายน 1933 – ธันวาคม 1935) หลัว รุ่ยชิง (ธันวาคม 1935 – กรกฎาคม 1937) รัฐมนตรีเสบียง เย่ จี้จ้วง (พฤษภาคม 1933 – กรกฎาคม 1937) รัฐมนตรีสาธารณสุข เผิง หลงปั๋ว (พฤษภาคม – ธันวาคม 1933) เฮ่อ เฉิง (ธันวาคม 1933 – กรกฎาคม 1937) รัฐมนตรีทหาร  (พฤษภาคม 1933 – กรกฎาคม 1937) 

 ผู้บัญชาการกลุ่มกองทัพ 
กองทัพแดงจีนมักอ้างว่าตนเองมีสามกลุ่มกองทัพ (group Armies) อย่างไรก็ดี พอถึง ค.ศ. 1931 กองทัพแดงที่สองนั้นมีขนาดเล็กกว่าอีกสองกลุ่มกองทัพที่เหลืออยู่มาก
 กองทัพ ตำแหน่ง วาระที่หนึ่ง วาระที่สอง วาระที่สามกองทัพแดงที่ 1 ผู้บัญชาการ จู เต๋อ (สิงหาคม 1930 – ตุลาคม 1935) เผิง เต๋อหวย (ตุลาคม 1935 – สิงหาคม 1937) กรรมาธิการการเมือง เหมา เจ๋อตง (สิงหาคม 1930 – พฤษภาคม 1933) โจว เอินไหล (พฤษภาคม 1933 – ตุลาคม 1935) เหมา เจ๋อตง (ตุลาคม 2478 – สิงหาคม 2480) เสนาธิการ  (สิงหาคม 1930 – มิถุนายน 1931) เย่ เจี้ยนอิง (มิถุนายน 1931 – สิงหาคม 1937)  ผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง  (สิงหาคม 1930 – มิถุนายน 1932) หยาง ช่างคุน (มิถุนายน 1932 – ตุลาคม 1935) หวัง เจี้ยเสียง (ตุลาคม 2478 – สิงหาคม 2480)กองทัพแดงที่ 2 ผู้บัญชาการ เฮ่อ หลง (กรกฎาคม 1935 – สิงหาคม 1937)  กรรมาธิการการเมือง เหริน ปี้ฉือ (กรกฎาคม – ตุลาคม 1936) กวน เซียงหยิง (ตุลาคม 1936 – สิงหาคม 1937)  เสนาธิการ หลี่ ต๋า (กรกฎาคม – ตุลาคม 1936) โจว ชื่อตี้ (ตุลาคม 1936 – สิงหาคม 1937)  ผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง กาน ซื่อฉี (กรกฎาคม – ตุลาคม 1936) จู รุ่ย (ตุลาคม 1936 – สิงหาคม 1937) กองทัพแดงที่ 4 ผู้บัญชาการ สวี เซี่ยงเฉียน (พฤศจิกายน 1931 – สิงหาคม 1937)  กรรมาธิการการเมือง เฉิง ช่างห่าว (พฤศจิกายน 1931 – สิงหาคม 1937)   เสนาธิการ  (พฤศจิกายน 1931 – ตุลาคม 1933) หนี จื้อเลี่ยง (ตุลาคม 1933 – เมษายน 1936) หลี่ เท่อ (เมษายน 2479 – สิงหาคม 2480) ผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง หลิว ชื่อฉี (พฤศจิกายน 1931 – พฤศจิกายน 1932) เฉิง ช่างห่าว (พฤศจิกายน 1932 – เมษายน 1936) หลี่ จั๋วหราน (เมษายน 2479 – สิงหาคม 2480)

 ผู้บัญชาการฐาน 
ใน ค.ศ. 1930 กองทัพแดงจีนได้ตั้งฐานหลายแห่งขึ้น แม้การกำหนดชื่อหน่วยของกองทัพแดงจะมีการเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้ง แต่ผู้นำหลักของฐานเหล่านั้นก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมีนัยสำคัญ
 ฐาน ระหว่าง ผู้นำหลัก หมายเหตุเจียงซี1929–1934 เหมา เจ๋อตง จู เต๋อ  ปั๋ว กู่  โจว เอินไหล เจียงซีเหนือ1929–1934  ทรยศในปี 1934 ฟู่ ชิวเทา  ฟาง ปู้โจว () ทรยศในปี 1937เจียงซีตะวันออก1929–1935 ฟาง จื้อหมิ่น เสียชีวิตในปี 1935   เช่า ชื่อผิง ฝูเจี้ยนเหนือ1929–1934 หวง เต้า  หวง ลี้กุ้ย () เสียชีวิตในปี 1937 อู่ เซี่ยนสี่ () เสียชีวิตในปี 1937เจียงซีตะวันตก และหูหนานตะวันออก1930–1934 เหริน ปี้ฉือ หวัง เจิ้น  เซียว เค่อ   เสียชีวิตในปี 1936อานฮุยตะวันตก, หูเป่ย์ตะวันออก และเหอหนานใต้1930–1932 จาง กั๋วเทา สฺวี่ จี้เชิ่น เสียชีวิตในปี 1931 สฺวี เซี่ยงเฉียน  เฉิน ชางฮ่าว  เฉิน เจ๋อหมิน เสียชีวิตในปี 1933หูเป่ย์ตะวันตก1930–1935 เฮ่อ หลง โจว อี้ฉฺวิน เสียชีวิตในปี 1931   เซี่ย ซี เสียชีวิตในปี 1936เสฉวนเหนือ1933–1935 จาง กั๋วเทา สฺวี เซี่ยงเฉียน  เฉิน ชางฮ่าว   ฉ่านซีเหนือ1932–1937 หลิว จื้อตาน เสียชีวิตในปี 1936  เสียชีวิตในปี 1935 สี จ้งซฺวิน กว้างตุ้งตะวันออก1930–1931   กว่างซี1930–1932 เติ้ง เสี่ยวผิง จาง ยฺหวินอี้  เสียชิวิตในปี 1931  เสียชีวิตในปี 1930  เสียชีวิตในปี 1932 ไห่หนาน1930–1932 หวัง เหวินหมิง () เสียชีวิตในปี 1930 เฝิง ไป่จฺวี้

 กำลังพล 
 การกบฏทางทหาร 
ในช่วงต้นของการก่อตั้ง กองทัพแดงจีนส่วนใหญ่มีนายทหารที่มาจากอดีตนายทหารของกองกำลังชาตินิยม ส่วนใหญ่เข้าร่วมกับกองทัพแดงอย่างลับ ๆ ระหว่าง ค.ศ. 1925 ถึง ค.ศ. 1928 นายทหารเหล่านี้จำนวนมากถูกสังหารในช่วงปีแรกของสงคราม การก่อกบฏครั้งใหญ่ที่สุดคือการก่อการกำเริบหนิงตูซึ่งเกิดขึ้นในฤดูหนาว ค.ศ. 1931 นายพล หัวหน้ากองทัพลู่ที่ 26 ของกองทัพปฏิวัติแห่งชาติพร้อมด้วยทหาร 17,000 นายเป็นกลุ่มแรกที่เข้าร่วมกับกองทัพแดงที่หนึ่ง หลังการก่อการกำเริบครั้งนี้ พรรคชาตินิยมได้เพิ่มความเข้มงวดในการควบคุมกองทัพ ทำให้การก่อกบฏทางทหารทำได้ยากขึ้น อย่างไรก็ดี นายพลจาง กั๋วเทา ซึ่งดูถูกอดีตนายทหารของกองกำลังชาตินิยม ได้นำการโจมตีในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1931 ซึ่งสังหารนายทหารระดับกลางและสูงของกองทัพแดงที่สี่ที่มาจากกองกำลังชาตินิยมไปมากกว่า 2,500 นาย

 ชั้นยศ 
กองทัพแดงจีนไม่มีการจัดลำดับยศ โดยถือว่านายทหารและทหารทั่วไปมีความเท่าเทียมกัน ในช่วงแรกเริ่ม นายทหารจะมาจากการเลือกตั้งโดยทหาร แต่ต่อมาระบบนี้ได้ถูกยกเลิกไปในช่วงหลังของสงคราม สำหรับระบบการบังคับบัญชาในแต่ละระดับ ตั้งแต่ระดับกรมจนถึงระดับทัพจะมีผู้บังคับบัญชาสี่ตำแหน่ง ได้แก่ ผู้บัญชาการ กรรมาธิการการเมือง (Political Commissar) เสนาธิการ และผู้อำนวยการฝ่ายการเมือง โดยที่กรรมาธิการการเมืองเป็นผู้มีอำนาจสูงสุด

 การสรรหา 
ความพยายามสรรหาของกองทัพแดงมักเกี่ยวข้องกับการจัดการประชุมขนาดใหญ่และการแข่งขันระหว่างหมู่บ้าน อำเภอ หรือองค์กรมวลชนต่าง ๆ โดยพิจารณาว่าพื้นที่ใดสามารถสรรหาทหารใหม่ได้มากที่สุด มีการระดมองค์กรสตรีเพื่อมอบการสนับสนุนแก่ครอบครัวที่ต้องพึ่งพาทหารกองทัพแดงและเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้หญิง "ดึงรั้งชายของตนไว้" (pulling on [their menfolk's] tails) ซึ่งเป็นการเปรียบเปรยถึงการขัดขวางไม่ให้พวกเขาเข้าร่วมการเกณฑ์ทหาร การบังคับเกณฑ์ถูกห้ามอย่างเด็ดขาด

 การศึกษา 
เมื่อจำนวนอดีตนายทหารของกองกำลังชาตินิยมที่มาเข้าร่วมกองทัพแดงลดลงตลอดช่วงสงคราม กองทัพแดงจึงเริ่มพัฒนาระบบการศึกษาทางทหารสำหรับทหารใหม่ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวนามาก่อน แต่ละฐานได้ตั้งสถาบันการทหารเป็นของตนเอง โดยปกติแล้วจะใช้เชลยศึกที่เป็นนายทหารฝ่ายศัตรูมาเป็นผู้สอน การดำเนินการนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก และภายใน ค.ศ. 1936 นายทหารของกองทัพแดงส่วนใหญ่ก็เป็นอดีตชาวนา

 การกวาดล้าง 
ใน ค.ศ. 1931 เหล่าผู้บัญชาการตัดสินว่ามีสายลับจำนวนหนึ่งแทรกซึมอยู่ในกองทัพแดง ปัญหานี้แพร่หลายเป็นพิเศษเมื่อจู ยฺหวินชิง เสนาธิการทหารของกองทัพแดงที่หนึ่ง ถูกสายลับลอบสังหารในโรงพยาบาล หลังจากนั้น กองทัพแดงแต่ละแห่งก็เริ่มทำการตัดสินและประหารชีวิตนายทหารและทหารที่ต้องสงสัยว่าเกี่ยวข้อง ใน ค.ศ. 1931 กองทัพแดงที่หนึ่งได้ประหารชีวิตไปประมาณ 4,000 นาย ส่วนกองทัพแดงที่สี่และกองทัพแดงที่สามก็ได้ประหารชีวิตนายทหารไปอีกหลายพันนาย โดยเฉพาะนายทหารระดับสูง

 กำลังอาสาสมัคร 
โดยปกติแล้ว ฐานของกองทัพแดงมักถูกล้อมรอบด้วยกองกำลังศัตรู เพื่อป้องกันฐานจากการโจมตีของศัตรู กองทัพแดงจึงได้เกณฑ์กองกำลังพิทักษ์แดง (Red Guards) โดยมีเจ้าหน้าที่จากสภาโซเวียตท้องถิ่นเป็นผู้บัญชาการ เมื่อเกิดสงครามขนาดใหญ่ขึ้น กองกำลังพิทักษ์แดงมีหน้าที่รับผิดชอบในการสนับสนุนด้านการส่งกำลังบำรุง ของกองทัพแดงและสรรหาทหารใหม่ให้แก่กองทัพแดง ตัวอย่างเช่น ในฤดูหนาว ค.ศ. 1932 กองทัพที่แปดของเซียว เค่อ มีทหารแดง 2,200 นายและกองกำลังพิทักษ์แดงถึง 10,000 นาย อย่างไรก็ดี เจ้าหน้าที่ของกองกำลังพิทักษ์แดงไม่ได้มีความภักดีเสมอไป ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1933 เจ้าหน้าที่ของกองกำลังพิทักษ์แดงคนหนึ่งได้สังหารผู้บัญชาการกองทัพที่ 29 เฉิน เชียนหลุน และยอมจำนนต่อกองกำลังชาตินิยม

 โครงสร้างกองทัพ 
โดยปกติแล้วกองทัพหรือกองทหารแต่ละหน่วยของกองทัพแดงจีนจะประกอบด้วยกองพลทหารราบสามหรือสองกองพล แต่ละกองพลจะมีกรมทหารราบสามกรมและมีกองร้อยปืนครกหนึ่งกองร้อย จำนวนทหารในแต่ละกองพลจะแตกต่างกันไปตามช่วงเวลา ในช่วงเริ่มต้น แต่ละกองพลจะมีทหารประมาณ 1,000 ถึง 2,000 นาย ส่วนในช่วง ค.ศ. 1933 ถึง 1936 หนึ่งกองพลโดยทั่วไปจะมีทหารประมาณ 5,000 ถึง 6,000 นาย

ค.ศ. 1928
หลังการก่อการกำเริบหลายครั้ง ในฤดูร้อน ค.ศ. 1928 กองทัพแดงจีนมีกองทัพหลายหน่วยดังนี้:
 มณฑล ลำดับการรบ ผู้บัญชาการ กำลังพลเจียงซี กองทัพที่ 4 จู เต๋อ 6,000หูหนาน กองทัพที่ 5 เผิง เต๋อหวย 2,000หูเป่ย์ กองทัพที่ 2 เฮ่อ หลง 1,500อานฮุย กองทัพที่ 11  300

ค.ศ. 1930
กองทัพแดงจีนมีกำลังเข้มแข็งขึ้นกว่าเดิมมากในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1930
 มณฑล ลำดับการรบ ผู้บัญชาการ กำลังพลเจียงซี กองทัพที่ 4 หลิน เปียว 5,000 กองทัพที่ 6  5,000 กองทัพที่ 10 ฟาง จื๋อหมิน 2,000 กองทัพที่ 12 เติ้ง อี้กัง () 3,000 กองทัพที่ 20 หู เช่าไห่ () 1,500หูหนาน กองทัพที่ 5 เผิง เต๋อหวย 4,000 กองทัพที่ 8 เหอ ฉางกง 5,000 กองทัพที่ 16 หู อีหมิง () 2,000หูเป่ย์ กองทัพที่ 4 เฮ่อ หลง 2,000 กองทัพที่ 6 ต้วน เต๋อชาง 8,000อานฮุย กองทัพที่ 1 สฺวี่ จี้เชิ่น 2,100เจ้อเจียง กองทัพที่ 13  3,000เจียงซู กองทัพที่ 14  700กว่างซี กองทัพที่ 7 จาง ยฺหวินอี้ 6,000 กองทัพที่ 8  1,000

ค.ศ. 1932
ในฤดูร้อน ค.ศ. 1932 กองทัพแดงจีนได้ตั้งกำลังหลักขึ้นสามกองทัพก่อนหน้าการทัพโอบล้อมครั้งที่สี่
 มณฑล ลำดับการรบ ผู้บัญชาการ กำลังพลเจียงซี กองทหารที่ 1 หลิน เปียว 20,000 กองทหารที่ 3 เผิง เต๋อหวย 18,000 กองทหารที่ 5  17,000 กองทัพที่ 12  7,400 กองทัพที่ 22 เซียว เค่อ 2,000เจียงซีเหนือ กองทัพที่ 16 ข่ง เหอฉ่ง 17,000หูหนานตะวันออก กองทัพที่ 8 หวัง เจิ้น 2,200 กองพลที่ 12  1,200เจียงซีตะวันออก กองทัพที่ 10 โจว เจียผิง 4,000หูเป่ย์ตะวันตก กองทัพที่ 3 เฮ่อ หลง 14,000อานฮุยตะวันตกและหูเป่ย์ตะวันออก กองทัพที่ 4 สฺวี เซี่ยงเฉียน 30,000 กองทัพที่ 24  12,000 กองพลที่ 1  3,000ฉ่านซีเหนืแ กองพลที่ 42 หลิว จื้อตาน 200กว่างซี กองพลที่ 21 เหวย์ ป๋าฉฺวิน 1,000

ค.ศ. 1934
กองทัพแดงจีนมีทหารเกือบ 200,000 นายในฤดูหนาว ค.ศ. 1933
 มณฑล กองทัพ ลำดับการรบ ผู้บัญชาการ กำลังพลเจียงซีกองทัพแดงที่หนึ่ง กองทหารที่ 1 หลิน เปียว 22,400 กองทหารที่ 3 เผิง เต๋อหวย 19,800 กองทหารที่ 5  12,000 กองทหารที่ 8  10,900 กองทหารที่ 9  11,500กุ้ยโจวตะวันออกกองทัพแดงที่สอง กองทหารที่ 2 เฮ่อ หลง 4,400 กองทหารที่ 6 เซียว เค่อ 3,300เสฉวนกองทัพแดงที่สี่ กองทัพที่ 4 หวัง หงคุน 20,000 กองทัพที่ 9  18,000 กองทัพที่ 30  16,000 กองทัพที่ 31  16,000 กองทัพที่ 33  10,000ฝูเจี้ยนกองทัพที่ 7 กองทหารที่ 7  6,000เจียงซีตะวันออกกองทัพที่ 10 ใหม่ กองทัพที่ 10 ใหม่  4,000เจียงซีเหนือกองพลที่ 16 กรมทหารที่ 47  1,500หูเป่ย์ตะวันออกกองทัพที่ 25 กองทัพที่ 25 สฺวี ไห่ตง 3,100ฉ่านซีเหนือกองทัพที่ 26 กองพลที่ 78 หลิว จื้อตาน 2,000อานฮุยตะวันตกกองทัพที่ 28 กองพลที่ 82  1,000

ค.ศ. 1936
ทหารส่วนใหญ่ของกองทัพแดงจีนได้เดินทางไปถึงบริเวณตอนเหนือของฉ่านซีภายในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1936 มีเพียงทหารส่วนน้อยเท่านั้นที่ยังคงอยู่ในภาคใต้ของจีน
 มณฑล กองทัพ ลำดับการรบ ผู้บัญชาการ กำลังำลฉ่านซีเหนือกองทัพแดงที่หนึ่ง กองทหารที่หนึ่ง จัว เฉฺวียน 10,000 กองทหารที่ 15 สฺวี ไห่ตง 7,000 กองทัพที่ 28 ซ่ง ฉือหลุน 1,500กองทัพแดงที่สอง กองทหารที 2 เฮ่อ หลง 6,000 กองทหารที่ 6 เซียว เค่อ 5,000 กองทัพที่ 32  2,000กองทัพแดงที่สี่ กองทัพที่ 4 เฉิน ไจ้เต้า 9,000 กองทัพที่ 31 หวัง ชู่เชิง 7,000กานซู่กองทัพลู่ตะวันตก กองทัพที่ 5  3,000 กองทัพที่ 9  6,500 กองทัพที่ 30 เฉิง ชื่อไฉ 7,000ฉ่านซีใต้กองทัพที่ 25 กองพลที่ 74 เฉิน เซียนรุ่ย 1,400อานฮุยตะวันตกและหูเป่ย์ตะวันออกกองทัพที่ 28 กองพลที่ 82  2,500เจียงซีเหนือกองพลที่ 16 กรมทหารที่ 47 ฟาง ปู้โจว () 1,200ฝูเจี้ยนตะวันออกกองบัญชาการทหารฝูเจี้ยนตะวันออก กองพลอิสระ เย่ เฟย์ 1,000ฝูเจี้ยนเหนือกองบัญชาการทหารฝูเจี้ยนเหนืแ กองพลอิสระ หวฺาง ลี่กุ้ย () 3,000เจ้อเจียงใต้กองบัญชาการทหารเจ้อเจียงใต้ กองพลอิสระ ซู ยฺวี่ 1,600

 ยุทธภัณฑ์ 
 ปืนเล็กยาว 
อาวุธของกองทัพแดงจีนทั้งหมดถูกยึดมาจากกองทัพฝ่ายศัตรู โดยอาวุธสำคัญและมีประโยชน์ที่สุดคือปืนเล็กยาว ในฤดูหนาว ค.ศ. 1934 กองทัพแดงที่หนึ่งมีทหาร 72,300 นาย แต่มีปืนเล็กยาวเพียง 25,300 กระบอก เมื่อเทียบกับกองทัพแดงที่หนึ่งแล้ว กองทัพแดงที่สี่มีปืนเล็กยาวมากกว่า ซึ่งทำให้สามารถเกณฑ์ทหารใหม่ในเสฉวนได้เป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ดี กองกำลังท้องถิ่นขาดแคลนปืนเล็กยาว ในฤดูร้อน ค.ศ. 1934 กองทหารที่เจ็ดของ มีทหาร 6,000 นาย แต่มีปืนเล็กยาวเพียง 1,200 กระบอก ซึ่งเป็นสาเหตุให้กองทัพน้อยที่เจ็ดพ่ายแพ้อย่างรวดเร็วเมื่อพยายามโจมตีฝูโจว寻淮洲将军传 (Biography of General Huaizhou) 解放军出版社 (People's Liberation Army Publishing House), 1991

 ปืนกล 
โดยทั่วไปกองร้อยปืนกลของแต่ละกรมในกองทัพแดงจะมีปืนกลหกกระบอกหรือมากกว่า อัตราการติดตั้งปืนกลของกองทัพแดงนั้นไม่ด้อยไปกว่ากองทหารชั้นยอดของกองกำลังชาตินิยม นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่ทำให้กองทัพแดงสามารถเอาชนะกองกำลังชาตินิยมได้หลายครั้ง ปืนกลที่พบมากที่สุดคือเอ็มจี08,Shaanxi, Chinese Red Army soldiers with machine guns. Harrison Forman. University of Wisconsin - Milwaukee ZB vz. 26, ปืนกลเอ็ม1919 บราวนิง และปืนกลฮอตช์คิส เอ็ม1914thumb|200px|ปืนกลของกองทัพแดงจีนใน ค.ศ. 1936

 อาวุธเย็น 
เนื่องจากขาดแคลนปืนเล็กยาว กองทัพแดงจีนจึงถูกบังคับให้ใช้อาวุธเย็น เช่น ดาบใหญ่ หอก กระบี่ และอาวุธระยะประชิดอื่น ๆ From peasant guerrillas to high-tech troops: 80 years of the PLA  Chang Ai'ling. China Features. Embassy of the People's Republic of China in the Hellenic Republic. โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทหารส่วนใหญ่จากกองกำลังอาสาสมัครของกองทัพแดงติดอาวุธด้วยอาวุธเย็นอยู่ตลอดเวลา ในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1930 เจิง จงเชิงได้บัญชาการกองกำลังพิทักษ์แดงจำนวน 30,000 นายที่ติดอาวุธเย็น แม้จะมีจำนวนทหารแดงที่มากกว่าอย่างท่วมท้น แต่กองทหารฝ่ายตรงข้ามเพียง 1,000 นายที่ติดอาวุธปืนเล็กยาวก็สามารถเอาชนะกองกำลังของเจิงได้

 ปืนกลมือ 
กองทัพแดงจีนใช้ปืนกลมือหลายชนิดตั้งแต่ทอมป์สันไปจนถึงเอ็มเพ 18Shaanxi, Chinese Red Army soldiers holding submachine guns. Harrison Forman. University of Wisconsin - Milwaukee LibrariesPrint 1723 c1: 1935/1937.  The Long March.  Chinese Red Army troopers with German Bergmann sub-machine guns.  Print 1723 c2: Chinese Reds (note sickle-and-hammer and red star in flag) with German-made Bergmann submachine guns.  Yun Yang, Shensi (Shaanxi). Harrison Forman. University of Wisconsin - Milwaukee Libraries  ทั้งหมดถูกยึดมาจากกองกำลังชาตินิยม

 ปืนใหญ่ 
กองทัพแดงจีนใช้ปืนใหญ่ที่ยึดมาจากกองกำลังศัตรูเช่นกันShaanxi, Chinese Red Army soldiers in the field with cannon. Harrison Forman. University of Wisconsin - Milwaukee Libraries ส่วนใหญ่แล้วกองทัพแดงจะมีเพียงแค่ปืนครก โดยปกติแต่ละทัพจะมีปืนครกสามถึงห้ากระบอก ในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1930 กองทัพที่ห้าของเผิง เต๋อหวยยึดปืนภูเขาขนาด 75 มม. ได้สี่กระบอกที่เยฺว่โจว แต่พวกเขาขาดแคลนกระสุนที่จำเป็น

 อากาศยาน 
ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1931 กองทัพแดงที่สี่สามารถยึดเครื่องบินลาดตระเวนของกองกำลังชาตินิยมได้หนึ่งลำในหูเป่ย์ตะวันออก นักบิน หลง เหวินกวง ได้เข้าร่วมกองทัพแดงและช่วยโจมตีกองทัพศัตรู ก่อนที่กองทัพแดงที่สี่จะถอยออกจากฐาน เครื่องบินลำนี้ถูกซ่อนไว้โดยเกษตรกรในพื้นที่และถูกพบอีกครั้งใน ค.ศ. 1951 กองทัพแดงที่หนึ่งยังสามารถยึดเครื่องบินลาดตระเวนได้สองลำใน ค.ศ. 1932

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:หน่วยและรูปขบวนทหารที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2471
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศจีนในปี พ.ศ. 2471
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของจีน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์พรรคคอมมิวนิสต์จีน
หมวดหมู่:กองทัพปลดปล่อยประชาชน
หมวดหมู่:การปฏิวัติคอมมิวนิสต์จีน