เลียงกี๋

เลียงกี๋ มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เหลียง จี () เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน และเป็นเสนาธิการทัพ (參軍 ชานจฺวิน) ใต้บังคับบัญชาของสุมาอี้

 ประวัติ 
ต้นรัชสมัยจักรพรรดิโจยอยแห่งวุยก๊ก ซินหงีเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองเว่ย์ซิง (魏興; อยู่บริเวณอำเภอฉือเฉฺวียนในมณฑลฉ่านซีและอำเภอยฺหวินซีในมณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) ลอบรายงานถึงราชสำนักวุยก๊กว่าเบ้งตัดเจ้าเมืองของเมืองซินเสีย (新城 ซินเฉิง) กำลังติดต่อกับรัฐจ๊กก๊ก แต่จักรพรรดิโจยอยทรงไม่เชื่อรายงาน สุมาอี้ซึ่งอยู่ประจำการที่อำเภออ้วนเซีย (宛 หว่าน; ปัจจุบันคือเขตหว่านเฉิง นครหนานหยาง มณฑลเหอหนาน) จึงส่งเลียงกี๋ไปตรวจสอบเบ้งตัดและเชิญเบ้งตัดให้เดินทางมานครหลวงลกเอี๋ยง ในเวลานั้นจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งรัฐจ๊กก๊กเขียนจดหมายถึงเบ้งตัดเพื่อเกลี้ยกล่อมให้เบ้งตัดแปรพักตร์กลับมาเข้าด้วยจ๊กก๊ก เบ้งตัดเกรงว่าเรื่องนี้จะถูกเปิดเผยจึงก่อกบฏขึ้นทันที(諸葛亮聞之，陰欲誘達，數書招之，達與相報答。魏興太守申儀與達有隙，密表達與蜀潛通，帝未之信也。司馬宣王遣參軍梁幾察之，又勸其入朝。達驚懼，遂反。) อรรถาธิบายจากเว่ยเลฺว่ในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 3.

 ในนิยายสามก๊ก 
ในนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 ซึ่งเล่าเรื่องเหตุการณ์ก่อนและระหว่างยุคสามก๊ก ชื่อของเลียงกี๋เขียนด้วยอักษรจีนว่า 梁畿 ในนวนิยาย สุมาอี้ส่งเลียงกี๋ไปที่เมืองซินเสียและอ้างกับเบ้งตัดว่าสุมาอี้นำทัพไปยังเตียงฮันเพื่อต้านการบุกของรัฐจ๊กก๊ก เบ้งตัดได้ฟังดังนั้นก็รู้สึกยินดีเพราะเข้าใจว่าสุมาอี้ไม่ได้ระแคะระคายเรื่องที่ตนวางแผนก่อกบฏ จึงจัดงานเลี้ยงรับรองเลียงกี๋และส่งเลียงกี๋ออกจากเมืองสามก๊ก ตอนที่ 94. 

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อ).
 เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
 ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซันกั๋วเหยี่ยนอี้).

หมวดหมู่:ขุนนางของวุยก๊ก