ชาวครีตเชื้อสายเติร์ก

ชาวครีตเชื้อสายเติร์ก ( หรือ ; , , หรือ ; ) ที่กลุ่มชนที่นับถือศาสนาอิสลามบนเกาะครีต ปัจจุบันผู้สืบสันดานส่วนใหญ่อาศัยในประเทศตุรกี หมู่เกาะโดเดคะนีสภายใต้การปกครองของอิตาลี (ต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศกรีซเมื่อสงครามโลกครั้งที่สอง) ประเทศซีเรีย (เฉพาะเมืองอัลฮามีดียะฮ์) ประเทศเลบานอน ประเทศปาเลสไตน์ ประเทศลิเบีย และประเทศอียิปต์ โดยปะปนอยู่กับกลุ่มชาวตุรกีพลัดถิ่น

ชาวครีตเชื้อสายเติร์กคือลูกหลานของชาวกรีกที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม เมื่อจักรวรรดิออตโตมันพิชิตเกาะครีตเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 17 พวกเขาระบุตัวตนว่าเป็น "ชาวกรีกมุสลิม" แต่ชาวกรีกที่ยังนับถือศาสนาคริสต์อยู่เรียกชนกลุ่มนี้ว่า "เติร์ก" เนื่องจากศาสนาที่นับถือ หาใช่ภูมิหลังทางชาติพันธุ์ จากการปกครองของชาวเติร์กทำให้ชาวเกาะครีตจำนวนมากหันไปนับถือศาสนาอิสลามLeonidas Kallivretakis, "A Century of Revolutions: The Cretan Question between European and Near Eastern Politics", p. 13f in Paschalis Kitromilides, Eleftherios Venizelos: The Trials of Statesmanship, Edinburgh University Press, 2009,  ทำนองเดียวกันกับประชากรในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ประเทศแอลเบเนีย บางส่วนของประเทศมาซิโดเนียเหนือ และประเทศบัลแกเรียMalise Ruthven, Azim Nanji, Historical Atlas of Islam, , p. 118 ซึ่งอาจเป็นอัตราการเปลี่ยนเข้ารีตศาสนาอิสลามที่สูงเสียยิ่งกว่าประชากรอัตราการอพยพเข้าของชาวเติร์กผู้รุกรานเสียอีก แม้จะเปลี่ยนศาสนาไปแล้ว แต่พวกเขายังคงสื่อสารด้วยภาษากรีกสำเนียงครีตดังเดิมDemetres Tziovas, Greece and the Balkans: Identities, Perceptions and Cultural Encounters Since the Enlightenment; William Yale, The Near East: A modern history Ann Arbor: The University of Michigan Press, 1958) ครั้นเมื่อมีการสมรสข้ามชาติพันธุ์และการเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม จึงเกิดชนกลุ่มใหม่เรียกว่า "ชาวครีตเชื้อสายเติร์ก" มีเหตุผลนานาประการที่ทำให้ชาวกรีกหันไปนับถือศาสนาอิสลาม (หรือแสร้งทำเป็นนับถือ) จากเอกสารของนักเดินเรือชาวยุโรประบุว่า "ชาวเติร์กบนเกาะครีต ไม่ได้มีเชื้อสายเติร์กเลย หากแต่เป็นชาวครีตที่เคยนับถือนิกายออร์ทอดอกซ์"Barbara J. Hayden, The Settlement History of the Vrokastro Area and Related Studies, vol. 2 of Reports on the Vrokastro Area, Eastern Crete, p. 299Balta, E., & Ölmez, M. (2011). Between religion and language: Turkish-speaking Christians, Jews and Greek-speaking Muslims and Catholics in the Ottoman Empire. İstanbul: Eren.

หลังเกิดความขัดแย้งทางศาสนาช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทำให้ชาวมุสลิมจำนวนมากอพยพออกจากเกาะครีต โดยเฉพาะการก่อกำเริบเกาะครีต ช่วงปี ค.ศ. 1897–1898Henry Noel Brailsford (full text), an eyewitness of the immediate aftermath, uses the term "wholesale massacre" to describe the events of 1897 in Crete. และการที่เกาะครีตขอรวมเข้ากับประเทศกรีซใน ค.ศ. 1908 สุดท้ายหลังสิ้นสงครามกรีก–ตุรกีใน ค.ศ. 1919–1922 และสงครามประกาศอิสรภาพตุรกี จึงมีการแลกเปลี่ยนประชากรกันระหว่างประเทศกรีซกับตุรกี โดยแลกชาวคริสต์จากคาบสมุทรอนาโตเลียกับชาวมุสลิมในคาบสมุทรบอลข่าน ตามสนธิสัญญาโลซานเมื่อ ค.ศ. 1923 ชาวครีตเชื้อสายเติร์กจำต้องอพยพโยกย้ายออกจากเกาะ

พวกเขายังคงอัตลักษณ์ด้านการใช้ภาษากรีกสำเนียงครีตอยู่ตลอดChris Williams, "The Cretan Muslims and the Music of Crete", in Dimitris Tziovas, ed., Greece and the Balkans: Identities, Perceptions, and Cultural Encounters since the Enlightenment ทั้งที่ภาษาตุรกีออตโตมันเป็นภาษาในการปกครองของชนชั้นสูง ภาษากรีกของพวกเขาถูกใช้ในพิธีกรรมของลัทธิเบกตาชีซึ่งเป็นมุสลิมซูฟี ปัจจุบันสามารถพวกลูกหลานของชาวครีตเชื้อสายเติร์กได้ที่เมืองอัยวาลึค ซึ่งมีชาวครีตอาศัยอยู่มากที่สุดชาวครีตเชื้อสายเติร์กที่อพยพออกจากเกาะครีตช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19–20 ส่วนใหญ่จะตั้งถิ่นฐานตามแนวชายฝั่งทะเลอีเจียนและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ที่เมืองอัยวาลึค เกาะจุนดา อิซมีร์ ชูคูโรวา โบดรุม ซีเด มูดานยา อาดานา แมร์ซิน ส่วนที่เมืองอัลฮามีดียะฮ์ ประเทศซีเรีย มีชาวครีตเชื้อสายเติร์กอาศัยอยู่ร้อยละ 60 ของประชากรเมืองทั้งหมด พวกเขายังคงอนุรักษ์วัฒนธรรมของตนได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะการใช้ภาษากรีกในการสื่อสารGreek-Speaking Enclaves of Lebanon and Syria by Roula Tsokalidou. Proceedings II Simposio Internacional Bilingüismo. Retrieved 4 December 2006

 ระเบียงภาพ 

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ชาวกรีกมุสลิม
หมวดหมู่:ชาวเติร์กในประเทศกรีซ
หมวดหมู่:ชุมชนมุสลิมในทวีปยุโรป