สมาคมประภาคารและเครื่องหมายทางเรือระหว่างประเทศ

สมาคมประภาคารและเครื่องหมายทางเรือระหว่างประเทศ () ก่อนหน้าที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ สมาคมประภาคารระหว่างประเทศ (International Association of Lighthouse Authorities) เป็นองค์กรระหว่างประเทศที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2500 เพื่อรวบรวมและให้ความรู้และข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการเดินเรือ โดยมีชื่อภาษาฝรั่งเศสว่า Association Internationale de Signalisation Maritime (AISM)

 ประวัติ 
สมาคมประภาคารและเครื่องหมายทางเรือระหว่างประเทศ (IALA) เป็นการรวมตัวแทนด้านความช่วยเหลือในการให้บริการเดินเรือจากประมาณ 80 ประเทศเพื่อการประสานงานในด้านเทคนิค การแบ่งกันข้อมูล และการประสานการปรับปรุงความช่วยเหลือในการเดินเรือทั่วโลก ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 เพื่อจัดให้มีองค์กรถาวรในการสนับสนุนการประชุมเทคนิคทางประภาคาร (Technical Lighthouse Conferences) ซึ่งก่อตั้งขั้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2472 โดยจะจัดให้มีประชุมทุก ๆ สี่ปี มีสมาชิกจำนวน 24 คนที่มีการประชุมกันปีละสองครั้งเพื่อติดตามและดูแลโครงการที่กำลังเดินการอยู่

คณะกรรมการสี่ชุดที่ดูแลแผนงานที่จัดตั้งขึ้นเป็นระยะเวลาสี่ปี ประกอบไปด้วย
 ENAV: e-Navigation – ระบบการเดินเรืออิเล็กทรอนิกส์
 ARM: Aids to Navigation Requirements and Management ข้อกำหนดและการจัดการเครื่องหมายทางเรือ – มุ่งเน้นไปที่การจัดการปัญหาด้านการจัดการที่สมาชิกประสบ
 ENG: Engineering and Sustainability วิศวกรรมและการพัฒนาอย่างยั่งยืน – มุ่งเน้นในด้านของวิศวกรรมเครื่องหมายทางเรือทั้งหมดรวมถึงด้านผลกระทบต่อสิงแวดล้อม รวมไปถึงดูแลงานและกิจกรรมของ IALA ที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์ประภาคารและอุปกรณ์ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์
 VTS: Vessel Traffic Services ระบบควบคุมการจราจรทางน้ำ – มุ่งเน้นไปที่ประเด็นที่เกี่ยวข้องกับระบบควบคุมการจราจรทางน้ำทั้งหมด

คณะกรรมการของ IALA ได้จัดทำเอกสารสำคัญให้แก่องค์การอุทกศาสตร์สากล (International Hydrographic Organization: IHO) และองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ ในขณะที่สำนักเลขาธิการ IALA ทำหน้าที่เป็นหน่วยงานกลางในการแลกเปลี่ยนข้อมูลทางเทคนิค และจัดการสัมมนารวมถึงการสนับสนุนทางเทคนิคสำหรับประเทศกำลังพัฒนา

ภารกิจหลักของสมาคมเริ่มต้นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2516 คือการนำระบบทุ่นลอยทางทะเลของ IALA มาใช้งาน โดยนำระบบนี้มาแทนที่ระบบทุ่นลอยเดิมที่แตกต่างกันกว่า 30 ระบบที่มีการใช้งานมาก่อนหน้านี้แล้วทั่วโลกด้วยระบบหลักที่แบ่งเป็น 2 ระบบ ซึ่งระบบนี้มีที่มามาจากเหตุการณ์อุบัติเหตุสองครั้งในช่องแคบโดเวอร์ในปี พ.ศ. 2514 เมื่อเรือบรันเดินบวร์ก ชนเข้ากับซากเรือเทกซาโกแคริบเบียนนอกชายฝั่งโฟล์กสโตนและจมลง แม้ว่าซากเรือดังกล่าวจะได้รับการติดตั้งทุ่นลอยเตือนแล้วก็ตาม หลังจากนั้นไม่นาน เรือนิกิก็ได้ชนเข้ากับซากเรือเทกซาโกแคริบเบียนและจมลงอีกลำ แม้ว่าจะมีการทำเครื่องหมายป้องกันไว้แล้วเช่นกัน โดยเหตุการณ์ดังกล่าวทั้ง 2 ครั้งทำให้มีผู้เสียชีวิตรวมกันถึง 51 ราย"The Mariner's Handbook", Admiralty, UKHO, p206

แม้ว่าข้อตกลงระหว่างประเทศในปี พ.ศ. 2525 ในการใช้ระบบทุ่นลอยร่วมกันจะเป็นอีกความสำเร็จของ IALA ได้ด้วยการทำงานหนักของคณะกรรมการ แต่ก็ยังมีผลสำเร็จอย่างอื่นอีกมากมายในเชิงเทคนิคที่ถูกนำมาใช้งาน เช่น ระบบสำแดงข้อมูลเรืออัตโนมัติ (Automatic. Identification System: AIS) ระบบการหาตำแหน่งแบบสัมพัทธ์ DGNSS (Differential Global Navigation System) และอื่น ๆ อีกมากมาย

สำหรับเป้าหมายความสำเร็จในอนาคต คือการนำระบบการเดินเรืออิเล็กทรอนิกส์ไปใช้งาน โดยไม่ได้มุ่งเป้าไปที่เรือที่เดินเรือด้วยระบบอิเล็กทรอกนิกส์ แต่เป็นการรวบรวมข้อมูลและการนำทางทั้งผมดผ่านฐานข้อมูลที่เชื่อมต่อกันและมีการแลกเปลี่ยนประสานข้อมูลกัน

สมาคมประภาคารและเครื่องหมายทางเรือระหว่างประเทศ (IALA) ตั้งอยู่ใกล้กับปารีส ในเมืองแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล ประเทศฝรั่งเศส

 ข้อเสนอแนะหลัก 
องค์กร IALA เป็นที่รู้จักกันในด้านของระบบทุ่นลอยทางทะเลของ IALA หรือระบบเครื่องหมายทางทะเลที่ใช้ในการนำร่องเรือในทะเลhttp://www.cil.ie/media/11141/IALA-MBS.pdf IALA Maritime Buoyage System
 เครื่องหมายทางข้าง ใช้ในการระบุขอบของร่องน้ำ
 เครื่องหมายจตุรทิศ ใช้ในการระบุทิศทางน่านน้ำที่ปลอดภัยและจุดอันตราย
 เครื่องหมายแสดงที่ปลอดภัย (Safe water marks) ใช้ในการระบุระดับน้ำลึกและปลายเปิดของร่องน้ำ
 เครื่องหมายพิเศษ (Special marks) ใช้ในการระบุพื้นที่หรือลักษณะพิเศษ เช่น ท่อระบายน้ำ พื้นที่ในการบริหารจัดการเฉพาะ พื้นที่จำกัดความเร็ว เป็นต้น
 เครื่องหมายสิ่งอันตรายโดดเดี่ยว (Isolated danger marks) ใช้ในการระบุสิ่งอันตรายต่อการเดินเรือ
 ทุ่นเรืออับปางฉุกเฉิน (Emergency Wreck Buoy) เป็นมาตรการชั่วคราวที่ใช้เพื่อทำเครื่องหมายบริเวณที่พึ่งมีเรืออัปปาง (ข้อเสนอแนะของ IALA, O-133 เริ่มใช้งานเมื่อ พ.ศ. 2549)

โดยแต่ละประเภทของเครื่องหมายมีสี รูปร่าง และลักษณะเฉพาะของแสงไฟกระพริบที่แตกต่างกันออกไป

 ภูมิภาคเครื่องหมายทางทะเลของ IALA 
ระบบทุ่นลอยของ IALA แบ่งออกเป็นสองภูมิภาคบนโลกด้วยกัน คือ ภูมิภาค A และภูมิภาค B โดยภูมิภาค B ครอบคลุมทั่วทั้งทวีปอเมริกา ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และฟิลิปปินส์ ในขณะที่ส่วนที่เหลือของโลกอยู่ในภูมิภาค A

 แหล่งที่มา 

ข้อมูลความเป็นมาของบทความนี้มาจากมาตรา 125 ของ American Practical Navigator ซึ่งเป็นเอกสารที่จัดทำขึ้นโดยรัฐบาลสหรัฐ

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 International Association of Lighthouse Authorities (IALA) official site
 Allships - Marine Self-testing on IALA. 

หมวดหมู่:องค์กรเกี่ยวกับประภาคาร
หมวดหมู่:การส่งสัญญาณทางทะเล
หมวดหมู่:องค์กรการเดินเรือ