การติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์

การติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ () เป็นรูปแบบหนึ่งของการเฝ้าระวัง ที่ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ติดอยู่กับตัวบุคคล

ในเขตอำนาจศาลบางแห่ง อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จะติดอยู่เหนือข้อเท้า เพื่อใช้สำหรับบุคคลซึ่งอยู่ในเงื่อนไขการประกันตัวหรือการคุมประพฤติ นอกจากนี้ยังใช้ในสถานพยาบาลและในบริบทการย้ายถิ่นฐาน การติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์สามารถใช้ร่วมกับระบบกำหนดตำแหน่งบนโลก (GPS) สำหรับการเฝ้าติดตามบุคคลที่สวมอุปกรณ์ติดตามอิเล็กทรอนิกส์ในระยะสั้น โดยใช้เทคโนโลยีความถี่วิทยุ

 ประวัติ 
การติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ของมนุษย์มีการใช้งานเชิงพาณิชย์ครั้งแรกในทศวรรษที่ 1980 เครื่องรับส่งสัญญาณแบบพกพาที่สามารถบันทึกตำแหน่งของอาสาสมัครได้รับการพัฒนาขึ้นเป็นครั้งแรกโดยกลุ่มนักวิจัยที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในช่วงต้นทศวรรษ 1960 นักวิจัยอ้างถึงมุมมองทางจิตวิทยาของ บี. เอฟ. สกินเนอร์ ว่าเป็นปัจจัยสนับสนุนสำหรับโครงการทางวิชาการของพวกเขา อุปกรณ์ติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์แบบพกพานี้เรียกว่า ตัวส่งสัญญาณ-ตัวเสริมพฤติกรรม และสามารถส่งข้อมูลสองทางระหว่าง สถานีฐาน กับอาสาสมัครที่จำลองเป็น ผู้กระทำความผิดที่เป็นวัยรุ่น ข้อความควรถูกส่งไปที่อุปกรณ์ติดตามนั้น เพื่อให้เกิดการเสริมแรงเชิงบวกแก่ผู้กระทำความผิดที่เป็นเยาวชน และด้วยเหตุนี้จึงช่วยในการฟื้นฟู หัวหน้าโครงการวิจัยนี้คือ Ralph Kirkland Schwitzgebel และพี่ชายฝาแฝดของเขา Robert Schwitzgebel (ชื่อสกุลต่อมาย่อเป็น Gable)   เสาอากาศสถานีฐานหลักติดตั้งอยู่บนหลังคาของโบสถ์บัพติศมาเคมบริดจ์เก่า ที่มีพระคริสต์เป็นคณบดีของโรงเรียนเทพฮาร์วาร์ดRobert S. Gable, "The ankle bracelet is history: An informal review of the birth and death of a monitoring technology", The Journal of Offender Monitoring, 2015, vol. 27, pp. 4-8.

ผู้ตรวจสอบกลยุทธ์การติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ต้นแบบนั้นไม่เชื่อ ในปี 1966 Harvard Law Review เยาะเย้ยอุปกรณ์ติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ว่าเป็น เครื่องจักร Schwitzgebel และตำนานก็เกิดขึ้น ตามโครงการการติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ต้นแบบที่ใช้สมองเทียมและส่งคำสั่งทางวาจาไปยังอาสาสมัคร บรรณาธิการของ Federal Probation ซึ่งเป็นสิ่งพิมพ์ของรัฐบาลกลางสหรัฐที่มีชื่อเสียง ปฏิเสธต้นฉบับที่ส่งโดย Ralph Kirkland Schwitzgebel และรวมจดหมายที่อ่านบางส่วน: "ฉันได้รับความประทับใจจากบทความของคุณว่าเราจะสร้างหุ่นยนต์จากของเรา ทัณฑ์บนและว่าในอนาคตเจ้าหน้าที่ทัณฑ์บนจะเป็นผู้เชี่ยวชาญในการตรวจวัดระยะไกล นั่งหน้าคอมพิวเตอร์เครื่องใหญ่ รับโทรศัพท์ทั้งกลางวันและกลางคืน และบอกผู้ทัณฑ์บนว่าต้องทำอะไรในทุกสถานการณ์ [. . . ] บางทีเราควรคิดเกี่ยวกับการใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เพื่อเลี้ยงลูกของเราด้วย เนื่องจากพวกเขาไม่มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีในตัวที่จะบอกว่าพวกเขาถูกอะไรผิด สิ่งที่พวกเขาต้องทำก็คือกดปุ่ม 'แม่' และเธอก็จะรับหน้าที่ในการตัดสินใจ"Evjen, V.H., 1966, Nov.16. Letter to R.Schwitzgebel from Victor H Evjen, Assistant Chief of Probation, Administrative Office of the U.S. Courts, Washington, D.C. ในปี 1973 ลอเรนซ์ ไทรบ์ เผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับความพยายามที่ล้มเหลวของผู้ที่เกี่ยวข้องในโครงการเพื่อค้นหาแอปพลิเคชันเชิงพาณิชย์สำหรับการติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์

ในสหรัฐ ช่วงปี 1970 มีการยุติการพิจารณาคดีฟื้นฟูสมรรถภาพ เช่น การปล่อยทัณฑ์บนตามดุลยพินิจ ผู้ที่ถูกตัดสินว่ามีความผิดทางอาญา ถูกส่งตัวเข้าคุก ส่งผลให้จำนวนประชากรในคุกเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน การคุมประพฤติกลายเป็นเรื่องปกติมากขึ้น เนื่องจากผู้พิพากษาเห็นศักยภาพของการติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งนำไปสู่การเน้นย้ำมากขึ้นในการเฝ้าระวัง ความก้าวหน้าของเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ช่วยให้การตรวจสอบผู้กระทำความผิดเป็นไปได้และราคาไม่แพง อย่างไรก็ตาม ต้นแบบของ Schwitzgebel ถูกสร้างขึ้นจากอุปกรณ์ติดตามขีปนาวุธส่วนเกิน  ชุดอุปกรณ์ติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ยุคแรกตั้งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์จิตวิทยาแห่งชาติในเมืองแอครอน รัฐโอไฮโอNational Museum of Psychology, Center for the History of Psychology, University of Akron, 73 S. College St, Akron, OH 44325, http://www.uakron.edu/chp

ความพยายามในการตรวจสอบผู้กระทำความผิดกลายเป็นปัญหาจนกระทั่งในปี 1982 แจ็ค เลิฟ ผู้พิพากษาเขตของรัฐแอริโซนาได้โน้มน้าวให้ มิแชล ที. กอสส์ อดีตตัวแทนฝ่ายขายของบริษัทระบบสารสนเทศฮันนีเวลล์ ตั้งบริษัทตรวจสอบ คือ บริษัทบริการตรวจสอบและควบคุมการกักขังแห่งชาติ (National Incarceration Monitor and Control Services; NIMCOS)Cassidy, J. District judge tests electronic monitor, Albuquerque Journal, 1983, 18 March, p. A1 บริษัท NIMCOS ได้สร้างเครื่องส่งสัญญาณขนาดเท่าบัตรเครดิตที่สามารถรัดไว้ที่ข้อเท้าได้ อุปกรณ์ติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ที่ข้อเท้าส่งคลื่นวิทยุทุก ๆ 60 วินาทีซึ่งสามารถรับได้โดยเครื่องรับที่ไม่เกิน  ห่างจากอุปกรณ์ติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องรับสามารถเชื่อมต่อกับ โทรศัพท์ เพื่อให้ข้อมูลจากอุปกรณ์ติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ที่ข้อเท้าสามารถส่งไปยังเมนเฟรมคอมพิวเตอร์ได้ จุดมุ่งหมายในการออกแบบอุปกรณ์ติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์คือการรายงานการละเมิดการกักบริเวณในบ้านที่อาจเกิดขึ้น ในปี 1983 ผู้พิพากษา แจ็ค เลิฟ ในศาลแขวงของรัฐได้กำหนดเคอร์ฟิวที่บ้านสำหรับผู้กระทำความผิดสามคนที่ถูกตัดสินให้ถูกคุมประพฤติ การกักบริเวณที่บ้านเป็นเงื่อนไขคุมประพฤติและกำหนดให้มีการติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ที่บ้านเป็นเวลา 30 วัน อุปกรณ์ติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ที่ข้อเท้าของ NIMCOS ได้รับการทดลองกับผู้ถูกคุมความประพฤติทั้งสามคน ซึ่งสองคนกลับรู้สึกไม่พอใจ ดังนั้น แม้ว่าเป้าหมายของการคุมขังในบ้านจะเป็นที่พอใจ แต่เป้าหมายของการลดอาชญากรรมผ่านการทดลองนั้นกลับไม่เป็นเช่นนั้น

 เทคโนโลยีเพิ่มเติม 

 เครื่องวัดปริมาณแอลกอฮอล์ในเหงื่อ 
ตามระบบตรวจสอบแอลกอฮอล์ (Alcohol Monitoring Systems; AMS) การตรวจสอบแอลกอฮอล์ระยะไกลอย่างต่อเนื่องที่ปลอดภัย (Secure Continuous Remote Alcohol Monitoring; SCRAM) มีให้บริการใน 35 รัฐของสหรัฐ

เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2021 ในประเทศอังกฤษ อุปกรณ์ที่เรียกว่า sobriety เริ่มถูกนำมาใช้สำหรับผู้กระทำความผิดบางคนที่ก่ออาชญากรรมจากแอลกอฮอล์หลังจากทดสอบอุปกรณ์ในเวลส์ ในเดือนตุลาคมของปีก่อนหน้า โดยจะตรวจวัดตัวอย่างเหงื่อทุกๆ 30 นาที และแจ้งเตือนหน่วยพิสูจน์หลักฐานหากตรวจพบแอลกอฮอล์

 การใช้งาน 

 การแพทย์และสุขภาพ 
การใช้การติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ในการปฏิบัติทางการแพทย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับการติดตามผู้สูงอายุและผู้ที่มีภาวะสมองเสื่อม ได้สร้างความขัดแย้งและความสนใจของสื่อ ผู้สูงอายุในบ้านพักคนชราสามารถติดอุปกรณ์ติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์แบบเดียวกับที่ใช้ติดตามผู้กระทำผิดที่เป็นเด็ก สำหรับผู้ที่เป็นโรคสมองเสื่อม อาจใช้การติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาหลงทาง ข้อโต้แย้งเกี่ยวกับการใช้ทางการแพทย์เกี่ยวข้องกับข้อโต้แย้งสองข้อ ข้อหนึ่งเกี่ยวกับความปลอดภัยของผู้ป่วย และอีกข้อหนึ่งเกี่ยวกับความเป็นส่วนตัวและสิทธิมนุษยชนJulian C Hughes and Stephen J Louw, 'Electronic Tagging of People with Dementia who Wander: Ethical Considerations are Possibly more Important than Practical Benefits' (2002) 325(7369) British Medical Journal 847﹘848 <PubMed> มากกว่า 40% มีความชุกของการหลงทางสูงในผู้ป่วยสมองเสื่อม จากหลายวิธีที่ใช้เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาหลงทาง มีรายงานว่า 44% ของผู้หลงทางที่มีภาวะสมองเสื่อมถูกกักตัวไว้หลังประตูบ้านในบางจุดMcShane R et al, 'Getting Lost in Dementia: A Longitudinal Study of a Behavioral Symptom' (1998) 5 International Psychogeriatrics 239﹘245 วิธีแก้ปัญหาอื่น ๆ ได้แก่ การเฝ้าระวังอย่างต่อเนื่อง การใช้สัญญาณเตือนภัยชั่วคราว และการใช้ยาต่าง ๆ ที่มีความเสี่ยงต่อผลกระทบ

 ทางการค้า 
โทรศัพท์อัจฉริยะมีแอปตามตำแหน่งเพื่อใช้ข้อมูลจากเครือข่ายระบบกำหนดตำแหน่งบนโลก (GPS) เพื่อระบุตำแหน่งโดยประมาณของโทรศัพท์

 ผู้ปกครอง 
บริษัทในประเทศญี่ปุ่นได้สร้างเครื่องแบบและเป้สะพายหลังที่เปิดใช้งาน GPS เด็กนักเรียนที่ตกทุกข์ได้ยากสามารถกดปุ่มบนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ในเครื่องแบบหรือกระเป๋าเป้เพื่อเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไปยังสถานที่ได้ทันที

 ยานพาหนะ 
ยานพาหนะขนส่งสาธารณะ ติดตั้งอุปกรณ์ตรวจสอบอิเล็กทรอนิกส์ที่สื่อสารกับระบบ GPS เพื่อติดตามตำแหน่งของพวกเขา นักพัฒนาแอพได้รวมเทคโนโลยีนี้เข้ากับโปรแกรมประยุกต์บนอุปกรณ์เคลื่อนที่ ขณะนี้ผู้โดยสารสามารถรับตารางเวลาการขนส่งสาธารณะที่ถูกต้องได้แล้ว 

 ประสิทธิผล 
การใช้กำไลติดข้อเท้าหรืออุปกรณ์ติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์อื่น ๆ ได้พิสูจน์แล้วว่าได้ผลในการศึกษาวิจัยและอาจยับยั้งอาชญากรรมได้Stuart S Yeh (2010). "Cost-benefit analysis of reducing crime through electronic monitoring of parolees and probationers". Journal of Criminal Justice. 1090–1096.

ปัจจัยหลายอย่างได้รับการระบุว่าจำเป็นเพื่อให้การติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์มีประสิทธิภาพ: การเลือกผู้กระทำความผิดอย่างเหมาะสม เทคโนโลยีที่แข็งแกร่งและเหมาะสม ติดแท็กทันที ตอบสนองต่อการละเมิดทันที และการสื่อสารระหว่างระบบยุติธรรมทางอาญาและผู้รับเหมา สภายุโรปเควกเกอร์มองว่าเพื่อให้การติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์มีประสิทธิภาพ ควรทำหน้าที่หยุดอาชีพอาชญากรที่กำลังพัฒนา

สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินในอังกฤษและเวลส์ได้จัดทำแบบสำรวจเพื่อตรวจสอบประสบการณ์ของผู้กระทำความผิดที่ถูกติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์และสมาชิกในครอบครัวของพวกเขา การสำรวจเผยให้เห็นว่ามีข้อตกลงร่วมกันระหว่างผู้ตอบแบบสำรวจว่าการติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์เป็นมาตรการลงโทษที่มีประสิทธิภาพมากกว่าค่าปรับ และโดยทั่วไปแล้วมีประสิทธิภาพมากกว่าการบริการชุมชน ผู้กระทำความผิดที่ให้สัมภาษณ์ให้เครดิตว่า: "คุณได้เรียนรู้เกี่ยวกับอาชญากรรมอื่น ๆ [ในคุก] มากขึ้น และฉันคิดว่าการก่ออาชญากรรมอื่นๆ จะทำให้คุณได้ลิ้มรสเพราะคุณได้นั่งฟังคนอื่นเล่า"

ในปี 2006 Kathy Padgett, William Bales และ Thomas Bloomberg ได้ทำการประเมินผู้กระทำความผิดในฟลอริดาจำนวน 75,661 คนซึ่งถูกกักบริเวณในบ้านตั้งแต่ปี 1998 ถึง 2002Stuart S Yeh (2010). "Cost-benefit analysis of reducing crime through electronic monitoring of parolees and probationers". Journal of Criminal Justice. 1090–1096. ซึ่งมีผู้กระทำความผิดเพียงไม่กี่เปอร์เซ็นต์เท่านั้นที่สวมอุปกรณ์ติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ ผู้กระทำความผิดที่มีการติดแท็กอิเล็กทรอนิกส์ถูกเปรียบเทียบกับผู้ที่ถูกคุมขังที่บ้านโดยไม่มี วัดปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จหรือความล้มเหลวของการกำกับดูแลชุมชน รวมถึงประเภทของอุปกรณ์ติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้และประวัติอาชญากรKathy Padgett, William Bales and Thomas Blomberg (2006) "Under Surveillance: An Empirical Test of the Effectiveness and Consequences of Electronic Monitoring" Criminology and Public Policy, pages 61 - 91 . ผลการวิจัยพบว่าผู้กระทำความผิดที่สวมป้ายอิเล็กทรอนิกส์มีโอกาสหลบหนีน้อยกว่าร้อยละ 91.2 และมีโอกาสน้อยกว่าที่จะกระทำความผิดใหม่ร้อยละ 94.7 เมื่อเทียบกับผู้กระทำความผิดที่ไม่ได้รับการติดตาม

 ข้อวิจารณ์ 
การติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ของบุคคลซึ่งติดป้ายอิเล็กทรอนิกส์ไว้ ไม่ได้ห้ามบุคคลเหล่านี้ไม่ให้ออกจากพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่ง และไม่ได้ป้องกันไม่ให้บุคคลเหล่านี้ เป้าหมายหลักของการทดลอง นอกจากนี้ การรับรู้ของสาธารณชนเกี่ยวกับการกักบริเวณที่บ้านคือรูปแบบหนึ่งของการลงโทษแบบผ่อนปรน

ตั้งแต่ปี 1988 คณะกรรมการกิจการทัณฑ์บนของสมาคมเพื่อนศาสนา (Quakers) ได้เขียนบรรยายสรุปในกระดาษเขียว เพื่อคัดค้านการนำการติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์มาใช้ในอังกฤษและเวลส์ คณะกรรมการตั้งข้อสังเกตถึงการอ้างสิทธิ์ทั้งหมดที่สนับสนุนการติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ แต่ยืนยันว่าการอ้างสิทธิ์ดังกล่าวทั้งหมดอาจ 'พังยับเยินหรือทำให้เป็นโมฆะ' ได้โดยการโต้แย้ง ข้อโต้แย้งหรือคำวิจารณ์ที่สำคัญต่อเรื่องนี้ก็คือ บนพื้นฐานของประสบการณ์ที่ผ่านมา การติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์จะไม่ถูกนำมาใช้อย่างเด็ดขาดกับบุคคลที่เสี่ยงต่อการถูกควบคุมตัว แต่ใช้กับบุคคลที่ได้รับภาคทัณฑ์หรือบริการชุมชน สิ่งนี้จะนำไปสู่การขยายเครือข่ายการควบคุมมากกว่าการลดจำนวนประชากรเรือนจำ มันจะบ่อนทำลายการแทรกแซงที่สร้างสรรค์และสนับสนุน คณะกรรมการพิจารณาโทษได้ลงความเห็นว่าการเฝ้าติดตามเพื่อนมนุษย์อย่างเสื่อมเสียทางอิเล็กทรอนิกส์นั้นผิดทางศีลธรรมและไม่สามารถยอมรับได้

ในสหรัฐอเมริกาในปี 1990 โรนัลด์ คอร์เบ็ตต์ และ แกรี ที. มาร์กซ วิพากษ์วิจารณ์การใช้การติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ในเอกสารที่นำเสนอในการประชุมประจำปีของสมาคมนักอาชญาวิทยาแห่งสหรัฐที่เมืองบอลทิมอร์ ในบทความซึ่งตีพิมพ์ในภายหลังใน Justice Quarterly ผู้เขียนได้อธิบายถึงเทคโนโลยี 'การเฝ้าระวังแบบใหม่' ว่าเป็นการแบ่งปันร๊อคและเทคนิคการรวบรวมข้อมูลที่พบในเรือนจำที่มีความปลอดภัยสูงสุด ซึ่งช่วยให้พวกเขาเผยแพร่สู่สังคมในวงกว้างได้ พวกเขาตั้งข้อสังเกตว่า 'ดูเหมือนว่าเรากำลังก้าวไปสู่การเป็น "สังคมที่มีความปลอดภัยสูงสุด" แทนที่จะออกห่างRonald Corbett and Gary T. Marx, 'Critique: No Soul in the New Machine: Technofallacies in the Electronic Monitoring Movement' (1991) Justice Quarterly ผู้เขียนยอมรับความสามารถใน การทำเหมืองข้อมูล ของอุปกรณ์ตรวจสอบอิเล็กทรอนิกส์เมื่อพวกเขาระบุว่า "ข้อมูลในรูปแบบต่างๆ มากมายจากพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่แยกจากกัน องค์กร และช่วงเวลา สามารถรวมและวิเคราะห์ได้อย่างง่ายดาย"

ในปี 2013 มีรายงานว่าโปรแกรมติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์จำนวนมากทั่วสหรัฐไม่ได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม George Drake ที่ปรึกษาที่ทำงานเกี่ยวกับการปรับปรุงระบบ กล่าวว่า "หลายครั้งที่หน่วยงานได้รับงบประมาณสำหรับอุปกรณ์ติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ จะได้รับงบประมาณสำหรับอุปกรณ์เท่านั้น" เขาเสริมว่าสถานการณ์นั้น 'เหมือนกับการซื้อค้อนและคาดหวังว่าบ้านจะถูกสร้างขึ้น มันเป็นเพียงเครื่องมือ และต้องใช้มืออาชีพในการใช้เครื่องมือนั้นและรันโปรแกรม' Drake เตือนว่าโปรแกรมอาจควบคุมไม่ได้หากเจ้าหน้าที่ไม่พัฒนาโปรโตคอลที่เข้มงวดสำหรับวิธีตอบสนองต่อการแจ้งเตือนและไม่จัดการวิธีสร้างการแจ้งเตือน: "ฉันเห็นหน่วยงานที่มีการแจ้งเตือนมากมายจนไม่สามารถจัดการกับพวกเขาได้" Drake พูดว่า. "พวกเขาลงเอยด้วยการยกมือขึ้นและบอกว่าพวกเขาตามพวกเขาไม่ทัน" ในโคโลราโด การตรวจสอบข้อมูลการแจ้งเตือนและเหตุการณ์ที่ได้รับจากกรมราชทัณฑ์โคโลราโดภายใต้คำขอบันทึกแบบเปิด ดำเนินการโดยการจับคู่ชื่อของผู้ต้องขังที่ปรากฏในข้อมูลนั้นกับผู้ที่ปรากฏในบันทึกการจับกุม ข้อมูลเปิดเผยว่าเจ้าหน้าที่ทัณฑ์บน 212 คนมีหน้าที่ตอบสนองต่อการแจ้งเตือนเกือบ 90,000 รายการ และการแจ้งเตือนที่สร้างโดยอุปกรณ์ติดตามด้วยอิเล็กทรอนิกส์ในช่วง 6 เดือนที่มีการตรวจสอบ

 เขตอำนาจศาล 
 ประเทศไทย 

 ดูเพิ่ม 

 ตำแหน่งพาหนะอัตโนมัติ

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:การลงโทษ
หมวดหมู่:การเฝ้าระวังภัย