เฉา (นาฏกรรม)

เฉา, ฉะอู หรือ ฉะอุ (อักษรโรมัน: Chhau หรือ Chhou, อักษรเบงกอล: ছৌ, อักษรเทวนาครี: छऊ, โอริยา: ଛଉ) เป็นนาฏกรรมอินเดียกึ่งคลาสสิกที่ผสมผสานธรรมเนียมพื้นถิ่นและศิลปะการป้องกันตัว ปรากฏเฉาอยู่สามรูปแบบซึ่งมีชื่อต่างกันไปสถานที่ ซึ่งได้แก่ ปุรุลิยาเฉา (Purulia Chhau) จากปุรุลิยาในรัฐเบงกอลตะวันตก, เสรายเกลลาฉะอู (Seraikella Chhau) จากเสรายเกลาในรัฐฌารขัณฑ์ และ มยุรภัญช์ฉะอุ (Mayurbhanj Chhau) จากมยุรภัญช์ในรัฐโอฑิศา

เฉามีลักษณะตั้งแต่ศิลปะป้องกันตัวเพื่อเฉลิมฉลอง, กายกรรม และการแสดงเชิงกีฬาด้วยแก่นแบบนาฏกรรมพื้นบ้าน ไปจนถึงการร่ายรำที่มีแบบแผนภายใต้แก่นทางศาสนาดังที่ปรากฏในลัทธิไศวะ, ลัทธิศักติ และลัทธิไวษณวะ การแต่งกายในการแสดงเฉามีแตกต่างกันไปตามชนิด เช่น เฉาแบบปุรุลิยา กับ เสรายเกลา สวมหน้ากากเพื่อระบุถึงตัวละคร เรื่องราวที่นำมาแสดงด้วยเฉายังรวมถึงเรื่องราวจากมหากาพย์ฮินดู เช่น รามายณะ, มหาภารตะ, ปุราณะต่าง ๆ ไปจนถึงวรรกรรมอินเดียอื่น ๆ

ตามธรรมเนียมแล้ว การแสดงเฉาใช้ผู้ชายทั้งหมด และแสดงเฉลิมฉลองเป็นพิเศษในช่วงฤดูใบไม้ร่วงของทุกปี เฉาอาจเป็นนาฏกรรมที่ผสมผสานมาจากการร่ายรำฮินดูแบบคลาสสิก กับธรรมเนียมของชนเผ่าโบราณต่าง ๆ ในภูมิภาค นาฏกรรมนี้นำพาผู้คนจากพื้นหลังทางเศรษฐสังคมที่หลากหลายมารวมกันภายใต้บรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลองและจิตวิญญาณร่วมทางศาสนา

นาฏกรรมเฉามีที่มาจากอินเดียตะวันออก ชื่อนี้อาจมาจากคำสันสกฤต จายะ (Chāya; เงา ภาพ หน้ากาก) บ้างกล่าวว่ามาจากคำว่า จัทมะ (Chadma; ปลอมตัว) ที่เหลือ ซึ่งรวมถึง สีตากานต์ มหาปัตระ เสนอว่ามาจากคำภาาาโอฑิศา ฉะอุนิ (Chhauni; ค่ายทหาร)Claus, p. 109

อ้างอิง

หมวดหมู่:นาฏศิลป์อินเดีย