เซียว เป่าเจวียน

เซียว เป่าเจวียน ( ) (483–501) หรือ เซียว หมิงเซียน ( )(483–501) รู้จักกันทั่วไปในชื่อ ต้งห้วนโหว ( )The term "Donghun" (東昏) does not denote a place, but a derogatory description of Xiao Baojuan. Historically, the Chinese word "Hun" (昏), when used to describe rulers, means "incompetent" or "mediocre". In that context, the title "Marquess of Donghun" can be translated as the "Eastern Incompetent Marquess". ซึ่งถูกปลดจากตำแหน่งหลังมรณกรรม ชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า จื้อจาง ( ) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฉีใต้ของจีน ในช่วงยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ พระองค์เป็นผู้ปกครองที่มีความรุนแรงที่จงใจสั่งประหารชีวิตขุนนางขั้นสูง และสิ่งนี้ทำให้เกิดการกบฏครั้งใหญ่หลายครั้ง ซึ่งครั้งสุดท้าย เซียว หยาน ได้โค่นล้มพระองค์ และล้มราชวงศ์ฉีใต้ลง โดยเซียวหยานเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์เหลียง เขาเป็นที่รู้จักในนามมาร์ควิสแห่งตงห้วน เนื่องจากเซียว หยาน ปลดออกจากตำแหน่งนั้นหลังจากที่พระองค์ถูกปลงพระชนม์ในการปิดล้อมเมืองหลวงเจี้ยนคัง

อ้างอิง

 Book of Southern Qi, vol. 7.
 History of Southern Dynasties, vol. 5.
 Zizhi Tongjian, vols. 139, 140, 141, 142, 143, 144.

Category:จักรพรรดิราชวงศ์ฉีใต้