ซิมโฟนีหมายเลข 7 (ชอสตโกวิช)

ซิมโฟนีหมายเลข 7 ของดมีตรี ชอสตโกวิช ในบันไดเสียง ซีไมเนอร์ โอปุสที่ 60 ชื่อเล่นว่า เลนินกราด  เริ่มต้นประพันธ์ขึ้นในเลนินกราด ประพันธ์เสร็จในเมืองซามารา (คูบืยเชียฟในขณะนั้น) ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2484 และแสดงรอบปฐมทัศน์ในเมืองนั้นเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2485 ในตอนแรก ซิมโฟนีถูกประพันธ์เพื่ออุทิศให้กับเลนิน แต่ในที่สุดซิมโฟนีก็ถูกนำเสนอเพื่อเป็นเกียรติแก่เมืองเลนินกราดที่ถูกปิดล้อม ซึ่งซิมโฟนีถูกเล่นครั้งแรกภายใต้สถานการณ์ที่เลวร้ายในวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2485 เกือบหนึ่งปีหลังจากการปิดล้อมโดยกองทัพเยอรมันGalina Ustvolskaya's interview in the book by Olga Gladkova "Music as Bewitchment" (1999)."Dmitri Shostakovich o vremeni i o sebe – Dmitri Shostakovich: on his time and himself. Moscow: Sovetskiy kompozitor, 1980, page 75. การบรรเลงถูกถ่ายทอดโดยลำโพงทั่วเมืองและไปยังกองทัพเยอรมันเพื่อแสดงความยืดหยุ่นและการต่อต้าน ในไม่ช้า เลนินกราด ก็ได้รับความนิยมทั้งในสหภาพโซเวียตและตะวันตกในฐานะสัญลักษณ์ของการต่อต้านลัทธิฟาสซิสต์และเผด็จการ ต้องขอบคุณส่วนหนึ่งที่นักแต่งเพลงบันทึกแผ่นเสียงในซามาราและส่งมอบอย่างลับ ๆ ผ่านเตหะรานและไคโรไปยังนิวยอร์ก ที่อาร์ตูโร ตอสกานีนี ออกอากาศการบรรเลงในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 และนิตยสาร ไทม์ ได้นำรูปชอสตโกวิชขึ้นบนหน้าปก ความนิยมนั้นจางหายไปบ้างหลัง พ.ศ. 2488 แต่ผลงานนี้ก็ยังถือเป็นบทพิสูจน์ทางดนตรีที่สำคัญของชาวโซเวียต 27 ล้านคนที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่สอง และมักจะเล่นที่สุสานเลนินกราด ซึ่งเป็นที่ฝังศพเหยื่อกว่าครึ่งล้านคนจากการปิดล้อมเลนินกราดเป็นเวลา 900 วัน

 อ้างอิง 

 แกล่งข้อมูลอื่น 
 Full orchestral score  from the New York Philharmonic's archives

หมวดหมู่:ผลงานของ ดมีตรี ชอสตโกวิช