ปรากฏการณ์ฟาราเดย์

ปรากฏการณ์ฟาราเดย์ (Faraday effect) เป็นปรากฏการณ์ที่ระนาบของโพลาไรเซชันเกิดการหมุนเมื่อแสงโพลาไรซ์แบบเส้นตรงแผ่ผ่านสสารในทิศทางที่ขนานกับสนามแม่เหล็ก การหมุนนี้เรียกว่า การหมุนฟาราเดย์ (Faraday Rotation)

ปรากฏการณ์นี้ถูกค้นพบโดย ไมเคิล ฟาราเดย์ ใน ค.ศ. 1845

 คำนิยาม 
ให้  เป็นการหมุนเชิงแสงเนื่องจากปรากฏการณ์ฟาราเดย์  คือความแรงสนามแม่เหล็ก และ  คือความยาวของวัสดุที่แสงโพลาไรซ์ จะได้ว่า



โดย  เรียกว่า ค่าคงที่แวร์แด (Verdet constant) เป็นค่าคงที่ซึ่งขึ้นอยู่กับชนิดของสสาร ความยาวคลื่นของแสงโพลาไรซ์ และอุณหภูมิ

 การประยุกต์ใช้ 
ปรากฏการณ์ฟาราเดย์ใช้ในองค์ประกอบที่เรียกว่า ไอโซเลเตอร์ (isolator) ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวป้องกันไม่ให้แสงสะท้อนย้อนกลับมายังแหล่งกำเนิดแสง สารที่ให้แสงโพลาไรซ์ผ่านอาจใช้เป็นโกเมน

นอกจากนี้ยังสามารถวัดความแรงของสนามแม่เหล็ก ณ ตำแหน่งหนึ่ง ๆ ได้โดยใช้ปรากฏการณ์ฟาราเดย์ สามารถใช้วัดกระแสไฟฟ้าในวงจรไฟฟ้าที่สร้างสนามแม่เหล็กโดยไม่ต้องใช้แอมมิเตอร์  นอกจากนี้ยังใช้ในการสังเกตการณ์ควอนตัมฟลักซ์แม่เหล็กในสถานะผสมของตัวนำยวดยิ่งชนิดที่สอง

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ไมเคิล ฟาราเดย์
หมวดหมู่:ปรากฏการณ์ทางฟิสิกส์
หมวดหมู่:แม่เหล็ก
หมวดหมู่:ทัศนศาสตร์
หมวดหมู่:โพลาไรเซชัน