บะหมี่เกี๊ยว

บะหมี่เกี๊ยว () เป็นอาหารประเภทก๋วยเตี๋ยวที่มีต้นกำเนิดจากกวางตุ้ง อาหารจานนี้ได้รับการตั้งชื่อว่า "หุนถุน" () ในสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618–907) ต่อมาได้รับความนิยมในจีนตอนใต้ ฮ่องกง อินโดนีเซีย มาเลเซีย สิงคโปร์ และไทย โดยประกอบด้วยบะหมี่ไข่เสิร์ฟในน้ำซุปร้อน ตกแต่งด้วยผักใบและเกี๊ยว ผักใบที่ใช้มักเป็นผักคะน้า เกี๊ยวอีกประเภทหนึ่งที่เรียกว่าชุ่ยเจี่ยว () หรือเกี๊ยวซ่าแบบต้ม บางครั้งก็ใช้เสิร์ฟแทนเกี๊ยว เกี๊ยวกุ้งส่วนใหญ่เรียกว่าเกี๊ยวฮ่องกง เกี๊ยวประกอบด้วยกุ้ง ไก่ หรือหมู และต้นหอม แต่บางสูตรก็ใส่เห็ดและเห็ดหูหนูดำลงไป ในอินโดนีเซีย โดยเฉพาะจังหวัดสุมาตราเหนือ จังหวัดกาลีมันตันตะวันตก และจังหวัดซูลาเวซีใต้ อาหารจานนี้เรียกว่า มีปังซิต ()

ในไทย บะหมี่เกี๊ยวก็ได้รับความนิยมอย่างมากเช่นกัน ส่วนในมาเลเซียและสิงคโปร์มักสั่งบะหมี่เกี๊ยวคู่กับเนื้อหมูซึ่งต่อมาเรียกว่า บะหมี่เกี๊ยวหมูแดง ตามธรรมเนียมของซุปก๋วยเตี๋ยวที่มีต้นกำเนิดจากจีนหลายชนิดในไทย เติมพริกแช่น้ำส้มสายชู พริกแห้งป่น น้ำตาล และน้ำปลาเพื่อเพิ่มรสชาติ จานนี้ส่วนใหญ่จะรับประทานในรูปแบบซุป แต่ก็สามารถเสิร์ฟแบบแห้งแยกต่างหากจากน้ำซุปได้

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:อาหารกวางตุ้ง
หมวดหมู่:อาหารจีน
หมวดหมู่:อาหารฮ่องกง
หมวดหมู่:อาหารมาเลเซีย
หมวดหมู่:อาหารสิงคโปร์
หมวดหมู่:อาหารอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:อาหารประเภทบะหมี่