เชมาทัง

เชมาทัง (), เชแมทัง (), เซมิตัง (อักษรโรมัน: Zemithang, Zimithang หรือ Jemeithang) หรือ ปังเช็น (อักษรโรมัน: Pangchen, ) เป็นหมู่บ้านและศูนย์กลางการปกครองของวงหมู่บ้านเชมาทัง อำเภอตาปั๋ง รัฐอรุณาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำญัมจังชู

วงหมู่บ้านเชมาทัง () เป็นเขตการปกครองสุดท้ายของประเทศอินเดียบนพรมแดนกับประเทศภูฏานและเขตปกครองตนเองทิเบตของประเทศจีน วงหมู่บ้านมีประชากร 2,498 คนตามสำมะโนปี 2011 และประกอบด้วย 18 หมู่บ้าน วงหมู่บ้านฉีมินทัง กับ วงหมู่บ้านดูดูฮาร์ (Dudunghar Circle) ทางใต้ รวมกันเป็นเขตพัฒนาชุมชน พรมแดนของฉีมินทังกับทิเบตของจีนตามแนวหุบเขานัมกาชู และ ซุมโดโรงชู เป็นพื้นที่พิพาทพรมแดนกับจีน

หลังทิเบตถูกจีนเช้ายึดครอง ทะไลลามะที่ 14 หลบหนีออกจากจีนมายังอินเดียในปี ค.ศ. 1959 โดยผ่านเชมาทังเป็นหมู่บ้านแรกในอาณาเขตของอินเดีย  ทะไลลามะได้อาศัยจำวัดที่อารามตาปั๋ง ราว 70 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงใต้ของฉีมินทังในวันที่ 30 มีนาคม ก่อนที่ในเดือนถัดมาจะเดินทางต่อไปยังรัฐอุตตราขัณฑ์ และพบกับนายกรัฐมนตรีอินเดียในเวลานั้น ชวาหัรลาล เนหรู มีรายงานว่าทะไลลามะระลึกถึงพื้นที่แถบบนี้ "โดยเปี่ยมด้วยอารมณ์" ว่าเป็น "สถานที่ที่เราได้พบกับอิสรภาพเป็นครั้งแรก"

 เขอร์สั่มเชย่อตัน 
เขอร์สั่มเชย่อตัน (อักษรโรมัน: Gorsam Chorten, ) เป็นสถูปในศาสนาพุทธ (เชย่อตัน; chorten) ตั้งอยู่ที่เชอร์สั่ม (Gorsam) ราว 3 กิโลเมตรทางใต้จากตัวหมู่บ้านฉีมินทัง ประวัติศาสตร์ของพระสถูปนี้ไม่เป็นที่ทราบเลย เนื่องจากบันทึกลายลักษณ์อักษรเท่าที่มีอยู่ของสถูปสูญหายกับถูกทำลายไปหมด ตามตำนานเล่าว่าพระสถูปนี้สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 12-14 โดยภิกษุนามว่า ลามะ สังฆเย ปราธาร (Lama Sangye Pradhar) เพื่อปัดเป่าวิญญาณชั่วร้ายในหมู่บ้าน ลามะได้เดินทางไปภูฏาน และกาฐมาณฑุในเนปาล เพื่อรับบริจาคสร้างพระสถูปนี้ ขณะจาริกไปยังกาฐมาณฑุ ท่านประทับใจมากกับพระสถูปพุทธนาถ (บางแหล่งว่า พระสถูปสวยัมภูนาถ) และแกะสลักผักกาดหัวเป็นรูปจำลองขนาดย่อของพระสถูปนี้ และเมื่อเดินทางกลับไปเชมาทัง ก็ได้สร้างสถูปเขอร์สั่มขึ้นตามรูปจำลองจากผักกาดหัวแกะสลักนี้ ว่ากันว่าพระสถูปเขอร์สั่มมีลักษณะต่างไปจากพระสถูปที่กาฐมาณฑุเนื่องมาจากผักกาดหัวที่ท่านแกะสลักและนำกลับมานั้นเหี่ยวเฉาลงไปก่อนที่จะมาถึงฉีมินทัง พระสถูปมีความสูง 28 เมตร และเป็นที่จัดเทศกาล Gorsam Kora ที่มีรายงานศาสนิกชนเข้าร่วมหลายพันคนต่อปี

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:รัฐอรุณาจัลประเทศ