พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติศิลปะ พิธีกรรม และประเพณีกาบอง

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติศิลปะ พิธีกรรม และประเพณีกาบอง () เป็นพิพิธภัณฑ์หลักของประเทศกาบอง ซึ่งเก็บรวบรวมชิ้นงานศิลปวัตถุแบบกาบองดั้งเดิมกว่า 2,500 ชิ้น

อาคารพิพิธภัณฑ์แห่งใหม่ทำพิธีเปิดในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ตั้งอยู่ในตัวเมืองลีเบรอวีล เลขที่ 51 ถนนโอกุสแต็ง บูมา ตรงข้ามกับอาคารหอการค้า

 ประวัติ 
ใน พ.ศ. 2503 กาบองให้การต้อนรับกลุ่มนักวิจัยชาวฝรั่งเศสจากสำนักงานวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคนิคโพ้นทะเล () ตามคำร้องขอของประธานาธิบดีเลอง อึมบา () ซึ่งต่อมาได้มีการจัดตั้งเป็นสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนา () ซึ่งประกอบด้วยแอร์แบร์ เปเป (), ปีแยร์ ซาเล () นักชาติพันธุ์ดนตรีวิทยา และหลุยส์ แปรัว () นักชาติพันธุ์วิทยา

พร้อมด้วยทีมนักวิจัยและล่ามชาวกาบองซึ่งรวมถึงเอลี เอโกกา อึมเว (), ฌ็อง-เดอ-ดีเยอ มูเบญา () และปัสกาล อ็องเบ () เป้าหมายของพวกเขาคือการสร้างพื้นที่ซึ่งสามารถเก็บรักษาผลการวิจัยและเป็นที่รับรองภารกิจในการเผยแพร่วัฒนธรรม

พิพิธภัณฑ์เริ่มก่อตั้งในขนาดเล็ก บริเวณซึ่งเป็นที่พักอาศัยเดิมของแอร์แบร์ เปเป ในย่านมงตาญแซ็งต์ () มีพิธีเปิดโดยประธานาธิบดีเลอง อึมบา เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2506

อย่างไรก็ตาม สิ่งสะสมยังคงมีเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้มีความต้องการพื้นที่ใหม่ พิพิธภัณฑ์จึงย้ายไปอยู่ใจกลางเมือง ในอาคารที่ทำการของรัฐเก่าโดยพิพิธภัณฑ์เปิดดำเนินการอีกครั้งเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ภายใต้ชื่อพิพิธภัณฑ์ศิลปะและประเพณี

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 พิพิธภัณฑ์ศิลปะและประเพณีได้อยู่ภายใต้การดูแลของสำนักเลขาธิการกระทรวงวัฒนธรรมและศิลปะ และในปี พ.ศ. 2519 ได้เปลี่ยนสถานะเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติศิลปะและประเพณี

 อาคารพิพิธภัณฑ์ใหม่ 
พิพิธภัณฑ์แห่งใหม่มีพื้นที่ 4,057 ตารางเมตร ประกอบด้วยห้องนิทรรศการถาวรและชั่วคราว สวนพฤกษศาสตร์ที่มีพืชท้องถิ่นประมาณร้อยชนิด ห้องเก็บสื่อภาพและเสียง (ห้องสมุดเทป) ห้องสมุด อาคารฝ่ายบริหาร ตลอดจนร้านค้าและร้านอาหาร

 สิ่งสะสม 
สิ่งสะสมของพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยวัตถุทางชาติพันธุ์วรรณนา 2,500 ชิ้นที่รวบรวมตั้งแต่ พ.ศ. 2497 โดยแบ่งชุดสิ่งสะสมออกเป็น 16 รายการได้แก่ เครื่องจักสาน เครื่องครัว โลหวิทยา เครื่องดนตรี รูปปั้นขนาดเล็ก ประติมากรรมศิลาอึมบีกู () วัตถุโบราณคดี หีบวัตถุมงคล หน้ากาก ไม้เท้า การล่าสัตว์ เงินสินสอด เครื่องปั้นดินเผา การประมง เครื่องประดับ และเบ็ดเตล็ด

พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ยังมีชุดสิ่งสะสมสื่อสารคดีที่รวบรวมผลงาน 2,627 รายการ และมีชุดสื่อภาพและเสียงที่ประกอบด้วยสิ่งบันทึกในด้านสุนทรียภาพ 4 สาขาได้แก่ นิทาน การเต้นรำ เพลง และเครื่องดนตรี จำนวน 1,114 รายการ

 นิทรรศการ 
2540: จิตวิญญาณแห่งป่าแตร์ดูว์กาบง ()
2548: หน้ากากศักดิ์สิทธิ์: การค้นพบหน้ากากของกาบอง
2557: พิธีกรรมและความเชื่อ
2562: กาบอง ดินแดนแห่งบวีตี (Bwiti), นิทรรศการภาพถ่ายของโอมาร์ บองโก ออนดิมบา (Omar Bongo Ondimba), นิทรรศการ AtWork 24 ผลงานสร้างสรรค์โดยนักสร้างสรรค์รุ่นใหม่ร่วมสมัย
15 เมษายน – 15 มิถุนายน 2564: รากแห่งความหวัง - ฌอร์ฌ อึมบูรู ()
20 ธันวาคม – 30 มิถุนายน 2565: เส้นใยและรูปทรง: เครื่องจักสานกาบองทุกรูปแบบ

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 



หมวดหมู่:วัฒนธรรมกาบอง
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศกาบอง
หมวดหมู่:ลีเบรอวีล