การอ้างเหตุผล

การอ้างเหตุผล () คือการพิสูจน์หรือตรวจสอบข้อความ ประโยค หรือประพจน์ที่เป็นข้อตั้ง โดยสามารถนำไปตั้งบทสรุปได้ มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เหตุผลสำหรับบทสรุปของสิ่งหนึ่งด้วยการกล่าวอ้าง อธิบาย หรือชักจูง และเพื่อพิสูจน์ความน่าเชื่อถือว่าข้อความที่เป็นบทสรุปนั้นสอดคล้องกับความจริงมากเพียงใดRalph H. Johnson, Manifest Rationality: A pragmatic theory of argument (New Jersey: Laurence Erlbaum, 2000), 46–49.This is called "argument-as-product", distinguished from "argument-as-process" and "argument-as-procedure."

Wenzel, J. W. (1987). The rhetorical perspective on argument. In F. H. van Eemeren, R. Grootendorst, J. A. Blair, & C. A. Willard (Eds.), Argumentation. Across the lines of discipline. Proceedings of the conference on argumentation 1986 (pp. 101–109). Dordrecht-Providence: Foris.

ในตรรกศาสตร์ การอ้างเหตุผลจะอยู่ในรูปของภาษารูปนัยเชิงสัญลักษณ์ และไม่อยู่ในรูปของภาษาธรรมชาติ และสามารถนิยามได้ว่าเป็นกลุ่มของประพจน์ที่ประพจน์หนึ่งอ้างว่ามาจากประพจน์อื่น ๆ ผ่านการอนุมานที่สมเหตุสมผลแบบนิรนัยซึ่งพิสูจน์ความจริงได้ตั้งแต่ส่วนของข้อตั้งไปจนถึงบทสรุป ซึ่งมุมมองเชิงตรรกศาสตร์เกี่ยวกับการอ้างเหตุผลนี้ยังมีความเกี่ยวข้องในสาขาวิชาต่าง ๆ เช่น คณิตศาสตร์ และวิทยาการคอมพิวเตอร์

อ้างอิง

หมวดหมู่:ผลพวงเชิงตรรกะ
หมวดหมู่:การให้เหตุผล