สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน

สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (CAAC) เป็นหน่วยงานด้านการบินพลเรือนของสาธารณรัฐประชาชนจีน สังกัดกระทรวงคมนาคม มีหน้าที่กำกับดูแลการบินพลเรือนและสอบสวนอุบัติเหตุและอุบัติการรณ์ทางการบิน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เขตตงเฉิง กรุงปักกิ่ง 

ก่อนการปฏิรูปของเติ้ง เสี่ยวผิงที่แยกการบริหารงานของรัฐบาลออกจากกิจการเชิงพาณิชย์ หน่วยงานนี้เคยเป็นผู้ดำเนินการสายการบินซีเอเอซีแอร์ไลน์ (CAC Airlines) โดยผูกขาดตั้งแต่ ค.ศ. 1953 ถึง 1987 

ประวัติศาสตร์
วันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 ไม่นานหลังการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน คณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนมีมติก่อตั้งทบวงการบินพลเรือนขึ้นภายใต้คณะกรรมการทหารปฏิวัติประชาชน และอยู่ภายใต้บัญชาการของกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน เพื่อบริหารการบินที่ไม่ใช่ทางทหารทั้งหมดในประเทศ รวมถึงให้บริการเที่ยวบินทั่วไปและเชิงพาณิชย์ ทบวงการบินพลเรือนถูกจัดตั้งขึ้นในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน และเปิดสำนักงานในฉงชิ่ง กว่างโจว ช่างไห่ เทียนจิน และอู่ฮั่น วันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1950 สำนักงานกว่างโจวเริ่มปฏิบัติงาน โดยบริหารบริการเที่ยวบินพลเรือนในกว่างตง กว่างซี และหูหนาน ต่อมาถูกยุบรวมเข้ากับสำนักงานอู่ฮั่นเพื่อตั้งสำนักงานการบินพลเรือนภาคกลางและภาคใต้ของจีนเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1951 ที่กว่างโจว และเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักงานการบินพลเรือนภาคกลางและภาคใต้ ทำหน้าที่บริหารการบินพลเรือนในกว่างตง กว่างซี หูเป่ย์ และหูหนาน

วันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1952 คณะกรรมการทหารปฏิวัติประชาชนและคณะมนตรีรัฐกิจได้ออก มติว่าด้วยการจัดระเบียบการบินพลเรือน () และมีการโอนย้ายทบวงการบินพลเรือนของคณะกรรมการการทหารปฏิวัติประชาชนเข้าสู่ระบบการทหารและอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน จากนั้นมีการแยกแผนกบริหารการบินพลเรือนและแผนกสายการบินออกจากกันเพื่อตั้งเป็นทบวงการบินพลเรือนและสายการบินพลเรือนที่แยกจากกัน ภายใต้มตินี้ ตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 1951 ทบวงการบินพลเรือนมีสำนักงานบริหาร 4 แห่งในช่างไห่ (จีนตะวันออก) กว่างโจว (จีนกลาง-ใต้) ฉงชิ่ง (จีนตะวันตกเฉียงใต้) และเทียนจิน (จีนเหนือ) สำนักงานสาขาตอนใต้ของจีนถูกเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักงานบริหารการบินพลเรือนจีนใต้ในช่วงสั้น ๆ วันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 มีการก่อตั้งบริษัทการบินประชาชนจีนขึ้นโดยมีสำนักงานใหญ่ที่เทียนจิน

วันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1953 ภายหลังการรวมแอโรฟลอตในสหภาพโซเวียต บริษัทการบินประชาชนจีนถูกยุบรวมเข้ากับทบวงการบินพลเรือนของคณะกรรมการการทหารปฏิวัติกลาง และบริการภายในประเทศยังคงดำเนินต่อไปภายใต้ชื่อ 'การบินพลเรือน' () ในเวลาต่อมา SKOGA ถูกยุบรวมเข้ากับสำนักงานปักกิ่งในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1955

ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1954 ทบวงการบินพลเรือนของคณะกรรมการทหารปฏิวัติประชาชนได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นทบวงการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน และถูกโอนย้ายไปขึ้นตรงกับคณะมนตรีรัฐกิจโดยอยู่ภายใต้การนำของทั้งคณะมนตรีรัฐกิจและกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน กองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชนยังมีหน้าที่รับผิดชอบด้านเทคนิค การบิน เจ้าหน้าที่บนเครื่องบิน การสื่อสาร ทรัพยากรบุคคล และการดำเนินงานทางการเมืองด้วย หลังควบรวมกิจการกับ SKOGA สายการบินใหม่ยังคงดำเนินงานภายใต้ชื่อ "การบินพลเรือน" จนถึงต้น ค.ศ. 1957 ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น CAAC () ในที่สุด

วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958 ทบวงการบินพลเรือนถูกโอนย้ายไปสังกัดกระทรวงคมนาคม ต่อมา ในวันที่ 17 มิถุนายน ทบวงได้ให้สัตยาบัน รายงานความเห็นเกี่ยวกับการกระจายอำนาจระบบ () จากสาขาพรรคของกระทรวงคมนาคม โดยทั้งหน่วยงานระดับชาติและท้องถิ่นต่างมีหน้าที่รับผิดชอบด้านการบินพลเรือน โดยเที่ยวบินระหว่างประเทศและเที่ยวบินภายในประเทศสายหลักอยู่ภายใต้การนำของหน่วยงานระดับชาติเป็นหลัก ส่วนเที่ยวบินท้องถิ่นและการเกษตรอยู่ภายใต้การนำของหน่วยงานท้องถิ่นเป็นหลัก ด้วยเหตุนี้ มณฑลและเขตปกครองตนเองส่วนใหญ่จึงตั้งสำนักงานการบินพลเรือนของตนเองขึ้นมา และในวันที่ 13 ธันวาคม สำนักงาน 5 แห่งในปักกิ่ง เฉิงตู กว่างโจว ช่างไห่ เทียนจิน และอุรุมชีได้รับการยกสถานะเป็นทบวงส่วนภูมิภาค และในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ.1960 ทบวงได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักงานการบินพลเรือนทั่วไป กระทรวงคมนาคม

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1962 ที่ประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 2 ครั้งที่ 53 มีมติเปลี่ยนชื่อสำนักงานการบินพลเรือนทั่วไป กระทรวงคมนาคม เป็นสำนักงานการบินพลเรือนทั่วไปแห่งประเทศจีน และโอนย้ายไปสังกัดคณะมนตรีรัฐกิจภายใต้การบริหารของกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน ต่อมาในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969 สำนักงานการบินพลเรือนทั่วไปก็ได้ถูกโอนย้ายไปสังกัดกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชนอีกครั้งthumb|right|อิลยูชิน อิล-62 ของ CAAC ที่ท่าอากาศยานมอสโกเชเรเมเตียโวใน ค.ศ. 1974
ใน ค.ศ. 1963 ประเทศจีนได้ซื้อเครื่องบิน Vickers Viscount จำนวน 6 ลำจากสหราชอาณาจักร ต่อมาใน ค.ศ. 1971 ได้ซื้อเครื่องบิน Hawker Siddeley Trident จำนวน 4 ลำจากสายการบินปากีสถานอินเตอร์เนชันแนล และในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1971 สายการบินได้สั่งซื้อเครื่องบิน Trident 2E โดยตรงจากบริษัท Hawker Siddeley อีก 6 ลำTridents for China, Flight International, 2 September 1971, p. 348  ประเทศจีนยังได้สั่งซื้อเครื่องบินคองคอร์ดเป็นการชั่วคราวจำนวน 3 ลำ หลังการเยือนจีนของนิกสัน ค.ศ. 1972 ประเทศจีนได้สั่งซื้อเครื่องบินไอพ่นโบอิง 707 จำนวน 10 ลำ และในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1973 มีการตัดสินใจที่ถือเป็นครั้งแรก โดยกู้ยืมเงินจำนวน 40 ล้านปอนด์จากธนาคารตะวันตกเพื่อนำมาซื้อเครื่องบิน Trident เพิ่มเติมอีก 15 ลำ ในช่วงทศวรรษที่ 1970 และ 1980 เครื่องบินอิลยูชิน อิล-62 ที่สร้างโดยสหภาพโซเวียตถูกนำมาใช้ในเส้นทางบินระยะไกล

วันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1980 สำนักงานการบินพลเรือนทั่วไปไม่ได้อยู่ภายใต้การบริหารของกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชนอีกต่อไป และถูกโอนย้ายไปขึ้นตรงต่อคณะมนตรีรัฐกิจ อย่างไรก็ดี งานบริหารบางส่วนยังคงอยู่ภายใต้กองทัพปลดปล่อยประชาชนและการควบคุมทางอากาศยังคงบริหารโดยกรมเสนาธิการใหญ่และกองบัญชาการกองทัพอากาศของกองทัพปลดปล่อยประชาชน

วันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1987 คณะมนตรีรัฐกิจอนุมัติ รายงานเกี่ยวกับแนวทางการปฏิรูปและขั้นตอนการดำเนินการระบบบริหารการบินพลเรือน () ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา CAAC ทำหน้าที่เป็นหน่วยงานของรัฐเพียงอย่างเดียวและปรับโครงสร้างหน่วยงานส่วนภูมิภาค 6 แห่งใหม่ และไม่ให้บริการเที่ยวบินเชิงพาณิชย์อีกต่อไป ใน ค.ศ. 1988 สายการบิน CAAC ถูกแบ่งออกเป็นหลายสายการบินย่อย ซึ่งหลายสายได้ตั้งชื่อตามภูมิภาคของประเทศจีนที่เป็นศูนย์กลางการบิน

วันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1993 สำนักงานการบินพลเรือนทั่วไปถูกยกฐานะขึ้นเป็นหน่วยงานระดับกระทรวงภายใต้คณะมนตรีรัฐกิจ

ในเดือนมีนาคม ค.ศ.2008 CAAC ถูกปรับสถานะให้เป็นหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงคมนาคมที่จัดตั้งขึ้นใหม่ และชื่อภาษาจีนอย่างเป็นทางการของ CAAC ถูกปรับเปลี่ยนเล็กน้อยเพื่อให้สอดคล้องกับสถานะใหม่ที่ไม่ใช่หน่วยงานระดับกระทรวงอีกต่อไป ส่วนชื่อภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการยังคงเดิมคือ Civil Aviation Administration of China

วันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2019 CAAC เป็นหน่วยงานการบินพลเรือนแห่งแรกที่สั่งระงับการบินของโบอิง 737 แมกซ์For a full timeline of the groundings, see . หลังจากนั้น หน่วยงานการบินทั่วโลกส่วนใหญ่ก็สั่งระงับการบินของแมกซ์ตามมา รวมถึงสำนักงานความปลอดภัยการบินสหภาพยุโรป (EASA) ในวันถัดมา ขณะที่องค์การบริหารการบินแห่งชาติของสหรัฐ (FAA) ใช้เวลาถึงวันที่ 13 มีนาคมกว่าจะสั่งระงับการบินของแมกซ์ นักวิเคราะห์ด้านการบินมองว่าเหตุการณ์นี้ช่วยเสริมสร้างชื่อเสียงของ CAAC ในเวทีโลก ในขณะเดียวกันก็ลดความน่าเชื่อถือของ FAA ลง หลัง FAA อนุมัติให้แมกซ์กลับมาให้บริการได้ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 CAAC ก็ย้ำว่า "ยังไม่มีกำหนดเวลาที่แน่นอน" ในการยกเลิกคำสั่งระงับการบินของแมกซ์ในจีน ช่วงต้นเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 แมกซ์ได้ทำการบินทดสอบที่เซี่ยงไฮ้เพื่อตรวจสอบความถูกต้อง ต่อมาในวันที่ 2 ธันวาคม CAAC ออกคำสั่งความสมควรเดินอากาศเพื่ออนุญาตให้เครื่องบินรุ่นนี้กลับมาให้บริการได้ หากมีการแก้ไขระบบ MCAS ตามคำแนะนำของโบอิง

 ปัจจุบัน 
ปัจจุบัน CAAC เป็นหน่วยงานบริหารที่มีหน้าที่หลักในการกำกับดูแลตลาดการบินพลเรือน CAAC จะประกาศการขออนุญาตเส้นทางการบินทุกสัปดาห์ และสำหรับเส้นทางที่ไม่ได้บินไปยังประเทศ/ภูมิภาคที่มีนโยบายเปิดน่านฟ้า จะมีการประกาศคะแนนรายเดือนเพื่อตัดสินคะแนนของแต่ละเส้นทาง หลังจากนั้น CAAC จะอนุมัติให้ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดในรายการนั้นเริ่มทำการบินได้ CAAC ยังเป็นผู้ดูแลบัญชีรายชื่อบุคคลต้องห้ามบิน (no-fly list) ของประเทศจีนอีกด้วย

รายชื่อผู้อำนวยการ
รายชื่อผู้อำนวยการสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน:
ชื่อชื่อภาษาจีนเริ่มวาระสิ้นสุดวาระจง จื้อปิงพฤศจิกายน 1949ตุลาคม 1952จู ฮุยจ้าวตุลาคม 1952มิถุนายน 1955ค่วง เหรินหนงมิถุนายน 1955มิถุนายน 1973หม่า เหรินฮุยมิถุนายน 1973มิถุนายน 1975หลิว ฉุนซิ่นมิถุนายน 1975ธันวาคม 1977เฉิ่น ถูธันวาคม 1977มีนาคม 1985หู อี้โจวมีนาคม 1985กุมภาพันธ์ 1991เจี่ยง จู้ผิงกุมภาพันธ์ 1991ธันวาคม 1993เฉิน กวงอี้ธันวาคม 1993มิถุยายน 1998หลิว เจี้ยนเฟิงมิถุนายน 1998มิถุนายน 1998หยาง ยฺเหวียน-ยฺเหวียนพฤษภาคม 2002ธันวาคม 2007หลี่ เจียเสียงธันวาคม 2007มกราคม 2016เฝิง เจิ้งหลินมกราคม 2016กรกฎาคม 2022ซ่ง จื้อหย่งกรกฎาคม 2022อยู่ในวาระ

 หน่วยงานในสังกัด 
 สำนักบริหารการจราจรทางอากาศ (ATMB) ในปักกิ่ง
 มหาวิทยาลัยการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (CAUC) ในเทียนจิน
 มหาวิทยาลัยการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (CAFUC) ในกว่างฮั่น
 สถาบันจัดการการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (CAMIC) ในปักกิ่ง
 สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน – ศูนย์เทคโนโลยีความปลอดภัยการบิน, CAAC ในปักกิ่ง
 สถาบันวิจัยที่สอง CAAC ในเฉิงตู
 สำนักพิมพ์การบินพลเรือนแห่งจีน ในปักกิ่ง
 ศูนย์การแพทย์การบินพลเรือน – โรงพยาบาลทั่วไปการบินพลเรือน ในปักกิ่ง
 ศูนย์ชำระบัญชี CAAC ในปักกิ่ง
 ศูนย์ข้อมูล CAAC ในปักกิ่ง
 ศูนย์ตรวจสอบ CAAC ในปักกิ่ง
 บริษัท แคปิตอลแอร์พอร์ตโฮลดิงส์ จำกัด (CAH) ในปักกิ่ง
 ศูนย์ความร่วมมือและบริการระหว่างประเทศ CAAC ในปักกิ่ง
 บรรษัทก่อสร้างท่าอากาศยานจีน (CACC) ในปักกิ่ง
 ศูนย์ตรวจสอบความสมควรเดินอากาศของเครื่องยนต์การบินพลเรือนแห่งประเทศจีน
 ศูนย์ตรวจสอบการบิน CAAC ในปักกิ่ง
 พิพิธภัณฑ์ CAAC

 ดูเพิ่ม 

 การขนส่งในประเทศจีน
 รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศจีน
 รายชื่อท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารพลุกพล่านที่สุดของประเทศจีน
 รายชื่อสายการบินของประเทศจีน
 การบินพลเรือนในประเทศจีน
 กรมการบินพลเรือน (ฮ่องกง)
 กรมการบินพลเรือน (มาเก๊า)
 สำนักงานการบินพลเรือน (ไต้หวัน)

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 




หมวดหมู่:การบินพลเรือนในประเทศจีน
หมวดหมู่:ผู้ให้บริการเดินอากาศ
หมวดหมู่:เขตตงเฉิง ปักกิ่ง
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศจีนในปี พ.ศ. 2492
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2492