คิโน (วงดนตรี)

คิโน (, ) เป็นวงดนตรีร็อคสัญชาติโซเวียตซึ่งก่อตั้งขึ้นในเมืองเลนินกราดเมื่อปี ค.ศ. 1982 วงคิโนถือเป็นวงร็อคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดวงหนึ่งในประวัติศาสตร์ดนตรีรัสเซีย ผู้ร่วมก่อตั้งและเป็นหัวหน้าวงคือวิกเตอร์ ซอย ซึ่งเป็นผู้แต่งเพลงและเนื้อเพลงเกือบทุกเพลงของวง ตลอดระยะเวลา 8 ปีที่ผ่านมา  วงคิโนปล่อยเพลงมากกว่า 90 เพลงจากสตูดิโอ 7 อัลบั้ม รวมทั้งปล่อยผลงานรวมเพลงและอัลบั้มแสดงสดอีกสองถึงสามชุด เพลงของวงยังเผยแพร่อย่างกว้างขวางในรูปแบบของแผ่น Bootleg ในสมัยที่สหภาพโซเวียตยังเคร่งครัดเรื่องการกำจัดหรือเซนเซอร์สื่ออยู่ วิกเตอร์ ซอย เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี ค.ศ. 1990 ไม่นานหลังจากที่เขาเสียชีวิต ทางวงก็ประกาศแยกวงหลังจากปล่อยอัลบั้มที่ไม่มีชื่อ (หรืออัลบั้มสีดำ) ซึ่งประกอบด้วยเพลงที่วิกเตอร์ ซอย และวงกำลังจัดทำในช่วงหลายเดือนก่อนการเสียชีวิตของวิกเตอร์ ซอย

ในปี ค.ศ. 2019 วงได้ประกาศการรวมตัวอีกครั้งพร้อมกับคอนเสิร์ตที่วางแผนไว้ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 2020 เป็นครั้งแรกในรอบ 30 ปี อย่างไรก็ตาม ภายหลังพวกเขาถูกเลื่อนออกไปเป็นปี ค.ศ. 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19

ประวัติ
ช่วงก่อตั้งวงKino
วงคิโนก่อตั้งขึ้นในปี 1981 โดยสมาชิกของสองกลุ่มก่อนหน้านี้จากเลนินกราด (ปัจจุบันคือเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก) กลุ่ม Palata No. 6 และ Piligrimy ในตอนแรกพวกเขาเรียกตัวเองว่า Garin i giperboloidy () ตามนวนิยายของอเล็กซี่ ตอลสตอย เรื่อง The Hyperboloid of Engineer Garin ช่วงตั้งวงประกอบด้วยวิกเตอร์ซอย มือกีตาร์อเล็กซี่ ไรบิน และมือกลองโอเล็ก วาลินสกี้ พวกเขาเริ่มซ้อม แต่วาลินสกี้ถูกเกณฑ์ทหารและต้องออกจากวงไปก่อน ในฤดูใบไม้ผลิปี 1982 พวกเขาเริ่มแสดงที่เลนินร็อคคลับและได้พบกับนักดนตรีใต้ดินผู้มีอิทธิพล บอริส เกรเบนชิคอฟ ในช่วงเวลานี้เองที่พวกเขาเปลี่ยนชื่อวงเป็นคิโน () ชื่อนี้ถูกเลือกเพราะถือว่าสั้นและสมาชิกในวงก็ภูมิใจที่มีเพียงสองพยางค์และง่ายต่อการออกเสียงโดยผู้พูดทั่วโลก วิกเตอร์และไรบินได้กล่าวในภายหลังว่าพวกเขามีความคิดสำหรับชื่อนี้หลังจากเห็นป้ายโรงหนัง

 อัลบั้ม 45 และจุดเริ่มต้นของวง 
Kino ออกอัลบั้มเปิดตัว 45 ในปี 1982 เนื่องจากวงมีสมาชิกเพียงสองคน ซึ่งมี Grebenshchikov กับตัววิกเตอร์ ซอย จึงแนะนำให้สมาชิกของวงอควาเรียมช่วยวงคิโนในการบันทึกอัลบั้ม ซึ่งรวมถึงนักเล่นเชลโล Vsevolod Gakkel, นักเป่าขลุ่ย Andrei Romanov [ru] และมือเบส Mikhail Faynshteyn-Vasilyev [ru] เนื่องจากตอนนั้นพวกเขาไม่มีมือกลอง พวกเขาจึงใช้เครื่องตีกลองในการสร้างเสียงกลองขึ้นมา การจัดเรียงที่เรียบง่ายนี้ทำให้อัลบั้มดูมีชีวิตชีวาและสดใส ในเชิงเนื้อเพลง มีลักษณะคล้ายกับดนตรีกวีของสหภาพโซเวียตในยุคก่อน ๆ ในเรื่องความโรแมนติกของชีวิตในเมืองและการใช้ภาษากวี อัลบั้มประกอบด้วยเพลงสิบสามเพลงและมีชื่อว่า 45 ตามความยาวของเพลง (ในนาที) ความนิยมของกลุ่มค่อนข้างจำกัดในขณะนั้น ดังนั้นอัลบั้มจึงไม่ถือว่าประสบความสำเร็จมากนัก ซอยระบุในภายหลังว่าบันทึกออกมาอย่างคุณภาพต่ำและเขาควรจะบันทึกมันแตกต่างออกไปKushnir, Alexander. 100 Great Albums of Soviet Rock. Moscow: Kraft+, 2003. Print.

 ช่วงรอยต่อ (ปลายปี 1982 ถึง 1984) 

 นาชาลนิค คัมชัตกี และการเริ่มมีชื่อเสียง (1984 ถึง 1985) 

 โนช และการรู้จักโดยคนทั้งประเทศ (1985 ถึง 1986) 

 กรุปปา โกรวี และการได้รับคำวิจารณ์ในด้านบวกอย่างกว้างขวาง (1986 ถึง 1988) 

 ซเวซดา ปา อิมเยนี โซลน์เซ และความโด่งดังโดยทั่วโลก (1989 ถึง 1990) 

 อัลบั้มไม่มีชื่อ และจุดจบของวง (1990) 

 การรวมวง (2012, 2019 ถึง ปัจจุบัน) 

 แนวการเล่น 
แนวเพลงของคิโนมักถูกอธิบายว่าเป็นแนวโพสต์พังก์ และนิวเวฟ เพลงของคิโนทั้งหมดเขียนโดยวิกเตอร์ ซอย หัวหน้าวง เนื้อเพลงของเขาโดดเด่นด้วยความเรียบง่ายแบบบทกวี แนวคิดเรื่องเสรีภาพปรากฏอยู่ (ในเพลงหนึ่งที่มีชื่อว่า "Mother Anarchy") แต่โดยรวมแล้ว ข้อความของวงถึงสาธารณชนไม่ได้เกี่ยวข้องกับการเมืองโดยตรง เพลงของพวกเขาส่วนใหญ่เน้นไปที่การต่อสู้ดิ้นรนในชีวิตของมนุษย์และเกี่ยวข้องกับความรัก สงคราม และการแสวงหาเสรีภาพ เมื่อถูกถามถึงประเด็นทางสังคมและการเมืองในเพลงของเขา ซอยกล่าวว่าเพลงของเขาเป็นงานศิลปะ และเขาไม่ต้องการที่จะเกี่ยวข้องกับงานด้านสื่อสารมวลชน

 มรดกต่อคนรุ่นหลัง 
คิโนเป็นหนึ่งในวงดนตรีร็อคของรัสเซียวงแรก ๆ ที่มีอิทธิพลต่อวงดนตรีรุ่นหลัง ๆ อย่างมากSvetlana Gudezh. Audition: Direct speech. Zvuki.Ru (30 March 2009). เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1999 Nashe Radio สถานีวิทยุเพลงร็อคของรัสเซียได้ประกาศรายชื่อเพลงร็อครัสเซีย 100 อันดับแรกของศตวรรษที่ 20 โดยอิงจากคะแนนโหวตของผู้ฟัง คิโยมิเพลงอยู่ในรายชื่อมากถึง 10 เพลง ซึ่งมากกว่าวงดนตรีอื่น ๆ และ "กรุปปา โกรวี" ของพวกเขาก็คว้าอันดับหนึ่ง หนังสือพิมพ์ Komsomolskaya Pravda ของรัสเซียจัดอันดับให้คิโนเป็นวงดนตรีรัสเซียที่มีอิทธิพลมากเป็นอันดับสอง (รองจาก Alisa)Leonid Zakharov. Groups that have changed our world.  Moscow :Komsomolskaya Pravda, 6 July 2004. นอกจากนี้ "Gruppa Krovi" ยังถูกจัดอันดับให้เป็น 1 ใน 40 เพลงที่เปลี่ยนแปลงโลกในนิตยสาร โรลลิงสโตน ฉบับภาษารัสเซียเมื่อปี ค.ศ. 2007Editors Rolling Stone. 40 songs that changed the world / / Rolling Stone Russia . -Moscow : Publishing House SPN, in October 2007.

 สมาชิกวง 

 วิกเตอร์ ซอย (Виктор Цой) – นักร้องนำ ริธึมกีตาร์ กีตาร์อะคูสติก (1981–1990; เสียชีวิต 1990)
 อเล็กซี่ ไรบิน (Алексей Рыбин) – ลีดกีตาร์ (1981–1983)
 โอเล็ก วาลินสกี้ (Олег Валинский) – มือกลอง (1981)
 ยูริ คาสปาเรียน (Юрий Каспарян) – กีตาร์ลีด, ร้องประสาน (1983–1991)
 อเล็กซานเดอร์ ติตอฟ (Александр Титов) – มือเบส, ร้องประสาน (1984–1985)
 เกออร์กี กูร์ยานอฟ (Георгий Гурьянов) – มือกลอง, เครื่องเคาะ, ร้องประสาน (1984–1991; เสียชีวิต 2013)
 อิกอร์ ทิโคมิรอฟ (Игорь Тихомиров) – มือเบส (1985–1991)

 รายชื่ออัลบั้ม 

 สตูดิโออัลบั้ม 

 45 (1982)
 46 (1983)
 นาชาลนิค คัมชัตกี (1984)
 เอตา นเย ลยูบอฟ... (1985)
 โนช (1986)
 กรุปปา โกรวี (1988)
 ซเวซดา ปา อิมเยนี โซลน์เซ (1989)
 อัลบั้มไม่มีชื่อ (Black Album) (1990)

 อัลบั้มรวบรวม 

 ปัสเลดนี เกรอย (1989)

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติรัสเซีย
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1980
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2524
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ยุบเลิกในปี พ.ศ. 2533