กู่ฉิน

กู่ฉิน (;  ) เป็นเครื่องดนตรีจีนมีเจ็ดสายที่เล่นด้วยการดีด มีการเล่นกันมาตั้งแต่สมัยโบราณ และเป็นนิยมเล่นในหมู่นักวิชาการและขุนนางบัณฑิตในฐานะเครื่องดนตรีที่มีความละเอียดประณีตอย่างยิ่ง ดังที่เน้นไว้ในคำกล่าวที่ว่า "บุรุษพึงไม่แยกจากฉิน และเซ่อ โดยไม่มีเหตุอันควร"Li Ji: Quli, second half 禮記‧曲禮下. รวมถึงมีความเกี่ยวข้องกับขงจื๊อนักปรัชญาชาวจีนโบราณอีกด้วย บางครั้งชาวจีนเรียกกู่ฉินว่าเป็น "บิดาแห่งดนตรีจีน" หรือ "เครื่องดนตรีของนักปราชญ์" ระวังสับสนกู่ฉิน กับกู่เจิง ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีชนิดเครื่องสายขนาดยาวของจีนอีกชนิดหนึ่งที่ไม่มีเฟรตเช่นกัน  แต่มีหย่องที่เคลื่อนย้ายได้ใต้สายแต่ละสาย

ในยุคโบราณ กู่ฉินมีคำเรียกง่ายๆ ว่า "ฉิน" (琴)Zhang Yushu et al. Kangxi Zidian 【康熙字典】. Folio 28. แต่เมื่อถึงศตวรรษที่ 20 คำนี้ก็ได้นำไปใช้เรียกครื่องดนตรีอื่น ๆ จำนวนมาก เช่น หยางฉิน คือขิมที่เล่นด้วยการตี, หูฉิน เป็นตระกูลเครื่องสายที่เล่นโดยการสี รวมไปถึงเปียโนของตะวันออกที่เรียกในภาษาจีนว่า กางฉิน (钢琴) และไวโอลินที่เรียกว่าเสี่ยวถีฉิน (小提琴) เป็นตัวอย่างของการใช้คำนี้ คำนำหน้า " กู่- " (古; มีความหมายว่า "โบราณ") ถูกเพิ่มเข้ามาในภายหลังเพื่อให้มีความหมายชัดเจนขึ้น เครื่องดนตรีชนิดนี้จึงถูกเรียกว่า " กู่ฉิน " ในปัจจุบัน นอกจากนี้มีคำเรียกว่า ชีเสียนฉิน (七絃琴; มีความหมายว่า "ฉินเจ็ดสาย")

มีบทเพลงกู่ฉิน ที่หลงเหลือจากยุคโบราณและยุคราชวงศ์ที่เป็นที่รู้จักมากกว่า 3,360 เพลง เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ประกาศให้กู่ฉินของจีนได้รับเลือกให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของโลกที่จับต้องไม่ได้ ในปี พ.ศ. 2549 กู่ฉินได้รับเลือกให้อยู่ในรายชื่อมรดกทางวัฒนธรรมที่ไม่ใช่วัตถุแห่งชาติของจีน ในปี พ.ศ. 2553 กู่ฉิน ยุคราชวงศ์ซ่ง ถูกขายไปในราคา 22 ล้านเหรียญสหรัฐ ทำให้เป็นเครื่องดนตรีที่แพงที่สุดเท่าที่เคยมีการขายมา

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 

หนังสือภาษาจีนเกี่ยวกับฉิน
Zha, Fuxi (1958). Cunjian Guqin Qupu Jilan 【存見古琴曲譜輯覽】. Beijing: The People's Music Press. .
Xu, Jian (1982). Qinshi Chubian 【琴史初編】. Beijing: The People's Music Press. .
Gong, Yi (1999). Guqin Yanzoufa 【古琴演奏法】; 2nd ed., rev. inc. 2 CDs. Shanghai: Shanghai Educational Press. 
Li, Mingzhong (2000). Zhongguo Qinxue 【中國琴學】 卷壹. Volume one. Shanxi: Shanxi Society Science Magazine Association.
Yin, Wei (2001). Zhongguo Qinshi Yanyi 【中國琴史演義】. Yunnan: People's Press of Yunnan. /I‧866
Zhang, Huaying (2005). Gu Qin 【古琴】. Guizhou: Zhejiang People's Press. 
Part of the Masterpieces of the Oral and Intangible Heritage of Humanity Collection 【人類口頭與非物質文化遺產叢書】.
Guo, Ping (2006). Guqin Congtan 【古琴叢談】. Jinan: Shandong Book Press. 

ฉินผู่
Zhu, Quan (1425, 2001). Shenqi Mipu 【神奇秘譜】. Beijing: Cathay Bookshop. /J‧284
Xu, Shangying (1673, 2005). Dahuan Ge Qinpu 【大還閣琴譜】. Beijing: Cathay Bookshop. /J‧322
Zhou, Zi'an (1722, 2000). Wuzhi Zhai Qinpu 【五知齋琴譜】. Beijing: Cathay Bookshop. /J‧237
Chu, Fengjie (1855). Yugu Zhai Qinpu 【與古齋琴譜】. Fujian: Private publication.
Zhang, He (1864, 1998). Qinxue Rumen 【琴學入門】. Beijing: Cathay Bookshop. /J‧236
Yang, Zongji (1910–1931, 1996). Qinxue Congshu 【琴學叢書】. Beijing: Cathay Bookshop. /I‧139
Wang, Binglu (1931, 2005). Mei'an Qinpu 【楳盦珡諩】. Beijing: China Bookstore. /J‧331
Wu, Jinglüe and Wenguang (2001). Yushan Wushi Qinpu 【虞山吳氏琴譜】 The Qin Music Repertoire of the Wu Family. Beijing: Eastern Press. /I‧78
Gu, Meigeng (2004). Qinxue Beiyao (shougao ben) 【琴學備要（手稿本）】. Shanghai: Shanghai Music Press. 

วารสารและจดหมายข่าว
Zhongguo Huabao 【中國畫報】. July 1986.
Beijing Guqin Research Association. Beijing Qin-xun 【北京琴訊】. March 2001 (volume 71).
Parabola, Vol XXIII, No. 2, Summer 1998, pp 56–62: J.L. Walker "No Need to Listen! A Conversation Between Sun Yu-ch'in and J.L. Walker"

หนังสือภาษาอังกฤษเกี่ยวกับฉิน
Gulik, Robert Hans van (1940, 1969). The Lore of the Chinese Lute. 2nd ed., rev. Rutland, Vt., and Tokyo: Charles Tuttle and Sophia University; Monumenta Nipponica. 
Gulik, Robert Hans van (1941). Hsi K'ang and his Poetical Essay on the Chinese Lute. Tokyo: Monumenta Nipponica. 
Lieberman, Fredric (1983). A Chinese Zither Tutor: The Mei-an Ch'in-p'u. Trans. and commentary. Washington and Hong Kong: Hong Kong University Press. 
Yung, Bell (2008). The Last of China's Literati: The Music, Poetry and Life of Tsar The-yun. Hong Kong: Hong Kong University Press. 
Gulik, Robert Hans van (2011). The Lore of the Chinese Lute. 3rd ed. Bangkok: Orchid Press.

หนังสือภาษาสเปนเกี่ยวกับฉิน
Lieberman, Fredric (2008). Un Manual de Cítara China: el Meian qinpu. (J.M. Vigo, Trans.). Barcelona: www.citarachina.org. (1983).

หนังสือภาษาฝรั่งเศสเกี่ยวกับฉิน
Goormaghtigh, Georges (1990). L'art du Qin. Deux textes d'esthétique musicale chinoise. Bruxelles : Institut belge des Hautes études chinoises. ISSN 0775-4612
Goormaghtigh, Georges (2010). Le chant du pêcheur ivre: Ecrits sur la musique des lettrés chinois. Gollion: Infolio éditions. 
Goormaghtigh Georges (2018). Le grain des choses: Petit musée du qin [cd-book], Geneva : (self-publishing) legraindeschoses.com

หนังสือที่ไม่เกี่ยวกับฉิน (หรือหนังสือที่มีบางส่วนเกี่ยวกับฉิน)
 DeWoskin, Kenneth J. (1982) A Song for One or Two: Music and the Concept of Art in Early China. University of Michigan Press, 1982. Paper: 
Dr. L. Wieger, S. J. (1915, 1927, 1965). Chinese Characters: Their origin, etymology, history, classification and signification. A thorough study from Chinese documents. L. Davrout, S. J. (trans.). New York: Dover Publications. 
Zhang Yushu et al. (1921). Kangxi Zidian 【康熙字典】. Shanghai: Shanghai Old Books Distribution Place.
Herdan, Innes (trans.) (1973, 2000). 300 Tang Poems 【英譯唐詩三百首】, Yee Chiang (illus.). Taipei: The Far East Book Co., Ltd. 
Rawski, E. Evelyn & Rawson, Jessica (ed.) (2005). CHINA: The Three Emperors 1662—1795. London: Royal Academy of Arts. 

ทรัพยากรวีดิทัศน์
The Heart of Qin in Hong Kong (2010), Director: Maryam Goormathtigh, 52 min, documentary, Hong Kong China (Language: Cantonese, Subtitle: Chinese and English)

แผ่นเสียง
Sou Si-tai (2007), Le pêcheur et le bûcheron. Le qin, cithare des lettrés, AIMP LXXXII VDE-GALLO, CD-1214 
Tsar Teh-Yun (1905-2007) maitre du qin (2014), [2 cd-set+54 pages booklet in English/French], AIMP-VDE Gallo, VDE CD 1432/1433

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 John Thompson's on the Guqin Silk String Zither A host of information on the qin and silk strings for qins in English, including extensive study of Shenqi Mipu and analysis of playing style, plus useful section on qin sources
 The Qin on the Heilbrunn Timeline of Art History, The Metropolitan Museum of Art
 Silk on Wood A Feature Radio Documentary by Robert Iolini about the Silk String Qin and Madame Tsar Teh-Yun. The website includes online video performances by the Deyin Qin Society of Hong Kong.
 Chinese Guqin and Notation Judy (Pei-You) Chang's very detailed and well illustrated site explaining fingering techniques, including sections on structure, forms and various information
 A Complete Study of the Chinese Zither from 1670
 Chinese Guqin cliques and where they originated A specific analysis of most Guqin cliques and play styles, also have some analysis about their originations
 Period table of Chinese dynasties A timetable of different Chinese dynasty to help people understand the period of Guqin History

หมวดหมู่:กู่ฉิน
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีจีน
หมวดหมู่:เครื่องดนตรียุคแรก
หมวดหมู่:มรดกชิ้นเอกด้านมุขปาฐะและมรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ