กระดูกหักแบบคอลลิส

กระดูกหักคอลลิส () เป็นรูปแบบหนึ่งของกระดูกต้นแขนส่วนปลายหักที่ซึ่งปลายของกระดูกเรเดียสที่หักมีการงอออกไปด้านหลัง อาการอาจประกอบด้วยอาการเจ็บ, บวม, ผิดรูป และฟกช้ำ ผลข้างเคียงอาจรวมถึงการบาดเจ็บของเส้นประสาทมีเดียน

กระดูกหักแบบนี้มักเกิดขึ้นเป็นผลจากการล้มโดยเอามือลง และมือข้างที่ลงเกิดการกางออกมาก (outstretched hand) ความเสี่ยงการเกิดโรคนี้รวมถึงภาวะกระดูกพรุน การวินิจฉัยยืนยันใช้เอ็กซ์เรย์ ในการหักของกระดูกแบบนี้ ส่วนปลายของกระดูกอัลนาอาจหักด้วย

การรักษาอาจรวมถึงการทำคาสต์หรือการผ่าตัด การรีดักชั่นและการทำคาสต์สามารถทำได้ในผู้ป่วยส่วนใหญ่ที่อายุมากกว่า 50 ปี การควบคุมอาการปวดสามารถทำได้ระหว่างการรีดักชั่นโดยใช้ยาระงับปวดและยาชาตามกระบวนการ (procedural sedation and analgesia) หรือโดยการบล็อกฮีมาโตมา กระดูกที่หักสามารถประสานกันได้ในเวลาหนึ่งถึงสองปี

ราว 15% ของประชากรเกิดกระดูกหักแบบคอลลิสสักครั้งหนึ่งในชีวิต พบผู้ป่วยกระดูกหักแบบนี้มากกว่าในผู้ใหญ่ตอนต้นและคนสูงวัย เมื่อเทียบกับเด็กและผู้ใหญ่ตอนกลาง และพบในผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย ชื่อของภาวะนี้ตั้งตาม แอบราฮัม คอลลิส ซึ่งบรรยายภาวะนี้ครั้งแรกในปี 1814

อ้างอิง

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Colles Fracture Wheeless' Textbook

Category:กระดูกหัก