เกรตเทอร์แอลเบเนีย

เกรตเทอร์แอลเบเนีย () เป็นคติชาตินิยมและแนวคิดเรียกร้องดินแดน ที่พยายามรวมดินแดนที่มีชาวแอลเบเนียจำนวนมากอาศัยอยู่ แนวคิดนี้อิงจากการกล่าวอ้างเกี่ยวกับดินแดนที่มีประชากรชาวแอลเบเนียในพื้นที่เหล่านั้น นอกเหนือจากแอลเบเนียที่มีอยู่แล้ว แนวคิดนี้ยังมีการอ้างสิทธิในภูมิภาคในรัฐใกล้เคียงด้วย โดยมีพื้นที่ต่าง ๆ รวมถึงคอซอวอ หุบเขาเปรเชวอของเซอร์เบีย ดินแดนทางตอนใต้ของมอนเตเนโกร ดินแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือของกรีซ (ภูมิภาคของกรีซในเทสโปรเทียและเปรเวซา เรียกโดยชาวแอลเบเนียว่า ชาเมเรีย และดินแดนอื่น ๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งของวิลายะห์แห่งยะนีนะห์ในสมัยจักรวรรดิออตโตมัน) . และดินแดนทางตะวันตกของมาซิโดเนียเหนือ

การรวมพื้นที่ที่ใหญ่กว่าให้เป็นดินแดนเดียวภายใต้อำนาจของแอลเบเนียนั้นเกิดขึ้นโดยสันนิบาตพริซเรน ซึ่งเป็นสันนิบาตที่เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อรวมดินแดนที่มีคนอาศัยอยู่เป็นชาวแอลเบเนีย (และภูมิภาคอื่น ๆ ซึ่งเป็นภูมิภาคมาซิโดเนีย และอีพีรุซ) ให้เป็นวิลายะห์แอลเบเนียที่เป็นอิสระแห่งเดียวภายในจักรวรรดิออตโตมัน ซึ่งบรรลุผลสำเร็จโดยนิตินัยในเดือนกันยายน 1912 และแนวคิดนี้ถูกนำมาใช้ภายใต้การยึดครองคาบสมุทรบอลข่านของอิตาลีและนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แนวคิดเรื่องการรวมชาติมีรากฐานมาจากเหตุการณ์ในสนธิสัญญาลอนดอนเมื่อปี 1913 เมื่อประมาณ 30% ของดินแดนแอลเบเนียส่วนใหญ่และ 35% ของประชากรถูกปล่อยให้อยู่นอกพรมแดนของประเทศใหม่."Roughly 30% of the predominantly Albanian territories and 35% of the population were left outside the new country's borders"
 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ประเทศแอลเบเนีย
หมวดหมู่:ชาตินิยม