พจนานุกรมคังซี

พจนานุกรมคังซี () เป็นพจนานุกรมจีนที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1716 ในช่วงสมัยราชวงศ์ชิงตอนกลาง ถือเป็นแหล่งอ้างอิงที่เชื่อถือที่สุดสำหรับการเขียนอักษรจีนตั้งแต่ช่วงตีพิมพ์จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 จักรพรรดิคังซีมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้รวบรวมในปี ค.ศ. 1710 เพื่อปรับปรุงพจนานุกรมก่อนหน้านี้ และเพื่อส่งเสริมมาตรฐานของระบบการเขียน โดยพจนานุกรมนี้ตั้งชื่อตามนามศักราชขององค์จักรพรรดิ พจนานุกรมนี้เป็นพจนานุกรมแบบดั้งเดิมที่ใหญ่ที่สุดโดยมีอักขระ 47,053 ตัว ประมาณร้อยละ 40 เป็นอักขระรูปแบบต่าง ๆ ในขณะที่ส่วนอื่นเป็นอักขระที่เลิกใช้ โบราณ หรือพบแค่ครั้งเดียวในคลังข้อมูลภาษาจีนคลาสสิก โดยภาษาจีนที่เขียนในปัจจุบันมีการใช้ตัวอักษรในพจนานุกรมน้อยกว่าหนึ่งในสี่ของตัวอักษรทั้งหมด

พจนานุกรมคังซีมีให้บริการในหลายรูปแบบ ตั้งแต่ฉบับบล็อกพิมพ์สมัยราชวงศ์ชิง ฉบับเย็บเล่มแบบจีนดั้งเดิม ฉบับแก้ไขในรูปแบบปกแข็ง ไปจนถึงฉบับดิจิทัล

การรวบรวม

โครงสร้าง
 คำนำโดยจักรพรรดิคังซี: pp. 1–6 ()
 หมายเหตุ: pp. 7–12 ()
 สัทวิทยา: pp. 13–40 ()
 สารบัญ: pp. 41–49 ()
 รายการตัวอักษร: pp. 50–71 ()
 เนื้อหาพจนานุกรม: pp. 75–1631
 เนื้อหาหลัก: pp. 75–1538
 เนื้อหาบทเพิ่มเติม: pp. 1539–1544 ()
 ข้อความบทเพิ่มเติม: pp. 1545–1576
 เนื้อหาภาคผนวก (อักขระที่ไม่มีแหล่งที่มา): pp. 1577–1583 ()
 ข้อความภาคผนวก: pp. 1585–1631
 บทส่งท้าย: pp. 1633–1635　()
 การวิจัยเชิงเนื้อหา: pp. 1637–1683 ()

 อ้างอิง 

แหล่งข้อมูลอื่น

Kangxi Zidian (Tongwen Shuju edition) with Chinese Text Project dictionary lookup
 Online version
 Japanese online edition Bibliothèque numérique mondiale
 in English, with brief history of the dictionary, on Chinaknowledge.de
 The Chinese Language Dictionary Homepage, in Chinese only
 Revised EPUB Version

หมวดหมู่:พจนานุกรมภาษาจีน
หมวดหมู่:จักรพรรดิคังซี