มุญัดดิด

มุญัดดิด () เป็นคำศัพท์อิสลามสำหรับผู้ที่นำ "การฟื้นฟู" () ต่อศาสนา ตามหะดีษของชาวมุสลิมที่เป็นที่นิยม หมายถึงบุคคลที่ปรากฏตัวในทุก ๆ ศตวรรษของปฏิทินอิสลาม เพื่อฟื้นฟูอิสลาม ชำระล้างองค์ประกอบภายนอกและคืนสู่ความบริสุทธิ์ดั้งเดิม ในยุคปัจจุบัน มูญัดดิดถูกมองว่าเป็นมุสลิมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในศตวรรษ

แนวคิดนี้มีพื้นฐานมาจากสุนัต (คำกล่าวของนบีมุฮัมมัดแห่งอิสลาม)Neal Robinson (2013), Islam: A Concise Introduction, Routledge, , Chapter 7, pp. 85–89 บันทึกโดย อะบูดาวูด รายงานจากอะบูฮุร็อยเราะฮ์ ซึ่งนบีมุฮัมมัดกล่าวว่า:อิคติลาฟ (ความขัดแย้ง) มีอยู่ในหมู่ผู้ตรวจสอบหะดีษที่แตกต่างกัน นักวิชาการเช่น อัซซะฮะบี และ อิบน์ ฮะญัร อัลอัสเกาะลานี ได้ตีความว่าคำว่า มุญัดดิด สามารถเข้าใจได้ว่าเป็นคำพหูพจน์ (มุญัดดิดีน) ดังนั้นจึงหมายถึงกลุ่มคนFath al-Baari (13/295)Taareekh al-Islam (23/180)

บรรดามุญัดดิด อาจรวมถึงนักวิชาการที่มีชื่อเสียง, ผู้ปกครองที่เคร่งศาสนา และขุนศึก

 รายชื่อของบรรดามุญัดดิด 
รายชื่อของบรรดามุญัดดิด อ้างอิงจากซิยัร อะอ์ลาม อันนุบะลาอ์ โดย อัซซะฮะบี, เอานุลมับอูด โดย ชัมซิลฮักก์ อัลอะซีมอาบาดีย์, บางส่วนจากตัฟซีร อัลมะนาร โดย มุฮัมมัด เราะชีด ริฎอ และบางส่วนจากหนังสือของอัสซุยูฏี และอื่นๆ

 ศตวรรษที่ 1: 

 อุมัร อิบน์ อับดิลอะซีซ (ฮ.ศ. 61-101)ซิยัร อะอ์ลาม อันนุบะลาอ์ เล่ม 14 หน้า 203 โดย ชัมซุดดีน อัซซะฮะบี
 ฮะซัน อัลบัศรี (ฮ.ศ. 21-110)

 ศตวรรษที่ 2: 

 มุฮัมมัด อิบน์ อิดรีส อัชชาฟิอี (ฮ.ศ. 150-204)
 อะฮ์หมัด อิบน์ ฮัมบัล (ฮ.ศ. 164-241)มินอะอ์ลาม อัลมุญัดดิดูน หน้า 7 โดย ศอลิห์ อัลเฟาซาน
 มุฮัมมัด อิบน์ อิสมาอีล อัลบุคอรี (ฮ.ศ. 194-256)เอานุลมะอ์บูด เล่ม 11 หน้า 301-310 โดย มุฮัมมัด ชัมซุกฮักก์ อัลอาบาดี
 มุสลิม อิบน์ อัลฮัจญาจญ์ (ฮ.ศ. 199/206-261)
 อะบูดาวูด อัสซิญิสตานี (ฮ.ศ. 202-275)

 ศตวรรษที่ 3: 

 อะฮ์หมัด อิบน์ ชุอัยบ์ อันนะซาอี (ฮ.ศ. 214-303)
 อะบุลอับบาส อิบน์ ซุร็อยจญ์ (ฮ.ศ. 249-306)
 มุฮัมมัด อิบน์ คุซัยมะฮ์ (ฮ.ศ. 223-311)วีดิโอเทป: ซีรีส์ใหม่ หลักศรัทธาเบื้องต้น | ตอนที่ 4 : หลักการ ศรัทธาของชาวสะลัฟ โดย อามีน ลอนา
 อะบุลฮะซัน อัลอัชอะรี (ฮ.ศ. 240-324)อิซาตุลคุฟาอ์ เล่ม 7 หน้า 77 โดย ชาฮ์วะลียุลลอฮ์ อัดดะฮ์ละวี

 ศตวรรษที่ 4: 

 อะบุฏฏ็อยยิบ ซะฮ์ล อัศเศาะอ์ลูกีย์ (เสียชีวิต 404)ซิยัร อะอ์ลาม อันนุบะลาอ์ เล่ม 17 หน้า 208-209 โดย ชัมซุดดีน อัซซะฮะบี
 อัลฮากิม อันนัยซาบูรี (ฮ.ศ. 321-405)
 อะบูฮามิด อัลอิสฟะรอยีนี (ฮ.ศ. 344-406)
 อะบูอุษมาน อัศศอบูนี (ฮ.ศ. 373-449)Ayub, Zulfiqar (2 May 2015). THE BIOGRAPHIES OF THE ELITE LIVES OF THE SCHOLARS, IMAMS & HADITH MASTERS Biographies of The Imams & Scholars. Zulfiqar Ayub Publications. p. 167.
 อิบน์ ฮัซม์ อัลอันดะลุซี (ฮ.ศ. 384-456)ดูเพิ่ม ตัฟซีร อัลมะนาร โดย มุฮัมมัด เราะชีด ริฎอ

 ศตวรรษที่ 5: 

 อะบูฮามิด อัลเฆาะซาลี (ฮ.ศ. 450-505)
 ฮุซัยน์ อิบน์ มัสอูด อัลบะเฆาะวี (ฮ.ศ. 433/436-516)أرشيف ملتقى أهل الحديث - قائمة المجددين من أهل السنة
 อับดุลกอดิร อัลญัยลานี (ฮ.ศ. 470-561)มัจญ์มูอ์ อัลฟะตาวา เล่ม 10 หน้า 455 โดย ชัยคุลอิสลาม อิบน์ ตัยมียะฮ์
 เศาะลาฮุดดีน อัลอัยยูบี (ฮ.ศ. 538-589)วารสารอัลมะนาร ฉบับ 1 หน้า 3-4 โดย มุฮัมมัด เราะชีด ริฎอ

 ศตวรรษที่ 6: 

 อับดุลเฆาะนี อัลมักดิซี (ฮ.ศ.541-600)
 อิบน์ กุดามะฮ์ อัลมักดิซี (ฮ.ศ. 541-620)

 ศตวรรษที่ 7: 

 อิบน์ ดะกีก อัลอีด (ฮ.ศ. 625-702)
 ชัยคุลอิสลาม อิบน์ ตัยมียะฮ์ (ฮ.ศ.  661-728)มินอะอ์ลาม อัลมุญัดดิดูน หน้า 35 โดย ศอลิห์ อัลเฟาซาน
 อิบน์ ก็อยยิม อัลเญาะซียะฮ์ (ฮ.ศ. 691-751)
 อะบูอิสฮาก อัชชาฏิบี (ฮ.ศ. 720-790)

 ศตวรรษที่ 8: 

 อับดุรเราะห์มาน อิบน์ ค็อลดูน (ฮ.ศ. 732-808)อับเกาะริยาต อิบน์ ค็อลดูน หน้า 117 โดย อะลี อับดุลวาฮิด วาฟี 
 อิบน์ อัลวะซีร อัลยะมะนี (ฮ.ศ. 775-840)
 ตะกียุดดีน อัลมักรีซี (ฮ.ศ.764-845)Ahmad Bin Ali al-Maqrizi al-Shafi'i (d. 845H) on Tawhid, Shirk, Rububiyyah, Uluhiyyah, Shafaa'ah by Abu 'Iyaad Amjad Rafiq

 ศตวรรษที่ 9: 

 อิบน์ อัลมุบัรร็อด อัลฮัมบะลี (ฮ.ศ. 840-909)
 ซุลัยมาน อัลกอนูนี (ฮ.ศ. 900-974)ชัซเราะตุซซะฮับ เล่ม 8 หน้า 373 โดย อิบน์ อัลอิมาด อัลฮัมบะลี
 มุฮัมมัด อัลบิรกิวี (ฮ.ศ. 929-981)

 ศตวรรษที่ 10: 

 ชัมซุดดีน อัรร็อมลี (ฮ.ศ. 957-1004)
 มัรอี อัลกัรมี (ฮ.ศ. 988-1033)อัสซุฮุล อัลวาบิละฮ์ หน้า 463 โดย อับดุลลอฮ์ บิน ฮุมัยด์
 กอฎี ซาดิฮ์ มุฮัมมัด (เสียชีวิต 1045)السلفية العثمانية: إحيائية إسلامية في مواجهة البدع الصوفية

 ศตวรรษที่ 11: 

 อิบรอฮีม อัลกูรอนี (ฮ.ศ. 1023-1101)
 ศอลิห์ อิบน์ มะฮ์ดี อัลมักบะลี (ฮ.ศ. 1047-1108)
 ชาฮ์ วะลียุลลอฮ์ อัดดะฮ์ละวี (ฮ.ศ. 1114-1176)
 มุฮัมมัด อิบน์ อิสมาอีล อัศศ็อนอานี (ฮ.ศ. 1099-1182)ฟะฮะร็อส อัลฟะฮาริส วัลอัษบาต หน้า 513 โดย อับดุลฮัยย์ อิบน์ อับดุลกะบีร อัลกิตตานี

 ศตวรรษที่ 12: 

 มุรตะฎอ อัซซะบีดี (ฮ.ศ. 1145-1205)
 มุฮัมมัด อิบน์ อับดุลวะฮ์ฮาบ (ฮ.ศ. 1114-1206)มินอะอ์ลาม อัลมุญัดดิดูน หน้า 83 โดย ศอลิห์ อัลเฟาซาน
 ศอลิห์ อิบน์ มุฮัมมัด อัลฟะลานี (ฮ.ศ. 1166-1218)
 มุฮัมมัด อัชเชากานี (ฮ.ศ. 1229-1250)

 ศตวรรษที่ 13: 

 มุฮัมมัด ศิดดีก ฮะซัน ข่าน อัลก็อนเนาญี (ฮ.ศ. 1248-1307)
 มุฮัมมัด นะซีร ฮุซัยน์ อัดดะฮ์ละวี (ฮ.ศ. 1220-1320)
 มุฮัมมัด ญะมาลุดดีน อัลกอซิมี (ฮ.ศ. 1283-1332)เกาะวาอิด อัตตะห์ดีษ หน้า 9 โดย ญะมาลุดดีน อัลกอซิมี
 อับดุรเราะห์มาน อิบน์ นาศิร อัสซะอ์ดี (ฮ.ศ. 1307-1376)
 มุฮัมมัด อัลอะมีน อัชชันกีฏี (ฮ.ศ. 1325-1393)العلماء المجددون شروطهم صفاتهم ونماذج منهم

 ศตวรรษที่ 14: 

 มุฮัมมัด ตะกียุดดีน อัลฮิลาลี (ฮ.ศ. 1311-1407)محاضرة واجب العلماء تجاه الدعوة

جامعة الملك عبدالعزيز بجدة عام ١٤٠٤ هجري
 อับดุลอะซีซ อิบน์ บาซ (ฮ.ศ. 1330-1420)
 มุฮัมมัด นาศิรุดดีน อัลอัลบานี (ฮ.ศ. 1333-1420)
 มุฮัมมัด อิบน์ ศอลิห์ อัลอุษัยมีน (ฮ.ศ. 1347-1421)

 อ้างอิง