สุสานปฏิวัติปาเป่าชาน

สุสานปฏิวัติปาเป่าชาน () เป็นสถานที่ฝังศพหลักของวีรบุรุษปฏิวัติชั้นสูง เจ้าหน้าที่รัฐชั้นสูง และบุคคลที่ได้รับการยกย่องว่ามีความสำคัญอย่างยิ่งต่อสังคมในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ในภาษาจีน ปาเป่าชาน แปลว่า "ภูเขาแปดสมบัติ" สุสานนี้อยู่ในแขวงปาเป่าชาน เขตฉือจิ่งชาน ทางตะวันตกของเทศบาลปักกิ่ง

ประวัติศาสตร์
สุสานปฏิวัติปาเป่าชาน มีเนื้อที่ 0.10 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่บริเวณชายแดนด้านตะวันตกของเขตเมืองที่ขยายตัวอย่างรวดเร็วของปักกิ่ง สร้างขึ้นครั้งแรกในฐานะวัดเพื่อเป็นเกียรติแก่นายพลกัง ปิ่ง ทหารในราชวงศ์หมิงที่ตอนอวัยวะเพศเพื่อเป็นการเชื่อฟังจักรพรรดิหย่งเล่อ จักรพรรดิทรงกำหนดให้พื้นที่รอบวัดเป็นที่ฝังศพของนางสนมและขันที เมื่อเวลาผ่านไป วัดเต๋าได้กลายเป็นบ้านพักของขันทีเกษียณอายุ ชื่ออย่างเป็นทางการของวัดคือ () แปลคร่าว ๆ ว่าวัดแห่งความภักดีและผู้พิทักษ์ชาติ

เจ้าอาวาสองค์สุดท้ายของวัดคือซิ่น ซิวหมิง (信修明) ซึ่งได้แต่งงานแล้วและมีลูก 2 คน ด้วยสภาพการใช้ชีวิตที่แสนสาหัสในชนบทของประเทศจีน ซิ่นเมื่ออายุได้ 19 ปีได้ทำการตอนตัวเองและกลายเป็นขันทีของผู่อี๋ ท่ามกลางการต่อต้านอย่างหนักจากสมาชิกในครอบครัวของเขา หลังการก่อตั้งสาธารณรัฐจีน ซิ่นได้ออกจากพระราชวังต้องห้ามและไปอาศัยอยู่ในวัดแห่งความภักดีต่อประเทศชาติ และเมื่อถึง ค.ศ. 1930 เขาได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นเจ้าอาวาสวัดเต๋า ภายใต้การบริหารของเจ้าอาวาสซิ่น วัดเต๋าเจริญรุ่งเรืองในฐานะสถานประกอบการธุรกิจทางการเกษตร โดยที่ดิน 52 เอเคอร์ที่เป็นของวัดทำการเกษตรโดยขันทีเอง ที่ดินอีก 157 เอเคอร์ที่เป็นของวัดทำการเกษตรโดยขันทีและผู้เช่าไร่นาร่วมกัน และพื้นที่ที่เหลือ 269 เอเคอร์ที่เป็นของวัดถูกเช่าให้ทำการเกษตรโดยผู้เช่าไร่นา เจ้าอาวาสซิ่นสามารถเจรจากับอู๋ ฮั่น รองนายกเทศมนตรีปักกิ่ง เพื่อให้ได้ข้อตกลงที่ดีสำหรับขันที โดยรัฐบาลจะจ่ายเงินเต็มจำนวนสำหรับทรัพย์สินทั้งหมดในวัด และจ่ายเงินบำนาญรายเดือนให้ขันทีแต่ละคนจนกว่าเสียชีวิต พระอุปัชฌาย์ยังโน้มน้าวรัฐบาลให้จัดพาหนะมาช่วยเคลื่อนย้ายขันทีไปยังสถานที่ใหม่สองแห่งด้วย ขันทีผู้สูงอายุเหล่านั้นถูกย้ายไปยังวัดเต๋าสำหรับขันทีที่แม่น้ำหลิวหลีเหอ (琉璃河) และขันทีที่เหลือถูกย้ายไปที่วัดเต๋าสำหรับขันทีอีกแห่งที่ถนนซีเสีย (西斜街)

ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 สุสานแห่งนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นสถานที่ฝังศพผู้เสียสละทางการเมืองและการทหารของจีน

อิสราเอล เอปสไตน์ ชาวยิวคอมมิวนิสต์ที่อพยพไปยังประเทศจีน ได้รับเกียรติและฌาปนกิจที่ปาเป่าชานใน ค.ศ. 2005

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 บุคคล 8 ราย (เจ้าหน้าที่รักษาสันติภาพของสหประชาชาติ 4 ราย และผู้แทนจีน 4 ราย) ซึ่งเสียชีวิตจากแผ่นดินไหวในเฮติ ค.ศ. 2010 ก็ได้รับการฝังศพที่ปาเป่าชานในฐานะผู้เสียสละเช่นกันhttp://ca.news.yahoo.com/s/afp/100120/world/haiti_quake_china_funeral 

เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2022 เจียง เจ๋อหมิน อดีตประธานาธิบดีและผู้นำสูงสุดของจีนระหว่าง ค.ศ. 1989 ถึง 2002 ได้รับการฌาปนกิจที่ฌาปนสถานเพื่อเตรียมการสำหรับงานรัฐพิธีศพthumb|สุสานผู้เสียสละในปาเป่าชาน
บุคคลสำคัญที่ถูกฝังที่ปาเป่าชาน

 ปั๋ว อีปัว (1908–2007)                                                                                                                                  
 เฉา ตี๋ชิว (1909-1976)
 ยูจีน เฉิน (1878–1944) 
 เฉิน ยฺหวิน (1905–1995) 
 ต่ง ปี้อู่ (1886–1975)  
 อิสราเอล เอปสไตน์ (1915–2005)
 เกิ่ง เปียว (1909–2000)
 จอร์จ ฮาเต็ม (หรืออีกชื่อหนึ่งคือ หมา ไห่เต๋อ) (1910–1988)
 เชอร์ลีย์ เกรแฮม ดูบัวส์ (1897–1977)
 หฺวา หลัวเกิง (1910–1985)
 เหลา เฉ่อ (1899–1966)
 หลี่ ฟู่ชุน (1900–1975)
 หลี่ เค่อเฉียง (1955–2023)
 หลี่ เขอหร่าน (1907–1989)
 หลี่ เผิง (1928–2019) 
 หลี่ รุ่ย (1917–2019)
 หลี่ ซื่อกวง (1889–1971)
 หลี่ เซียนเนี่ยน (1909–1992)
 เหลียว เฉิงจื้อ (1908–1983)
 หลิน ปั๋วฉฺวี (1886–1960)
 หลิว ฟู่จือ (1917–2013)
 หลิ่ว ย่าจื่อ (1887–1958)
 หลง ยฺหวิน (1884‐1962)
 ลฺหวี่ เจิ้งเชา (1904–2009)
 หลัว หรงหวน (1902–1963)
 หลัว รุ่ยชิง (1906–1978)
 ฮันส์ มุลเลอร์ (1915–1994)
 งาปอย เซเดน โชอิการ์  (1915–2012)
 งาปอย งาวัง จิกมี (1910–2009)
 เนี่ย หรงเจิน (1899–1992)
 เผิง เต๋อหวย (1898–1974)
 เผิง เจิน (1902–1997)
 ผู่เริ่น (1918–2015)
 ฉี่ กง (1912–2005)
 เฉียน สฺเวเซิน (1911–2009)
 เฉียว ฉือ (1924–2015)
 ฉฺวี ฉิวไป่ (1899–1935)
 มันยา รีสส์ (1900–1962)
 เหริน ปี้ฉือ (1904–1950)
 แอกเนส สเมดลีย์ (1892–1950)
 ดักลาส สปริงฮอลล์ (1901–1953)
 แอนนา หลุยส์ สตรอง (1885–1970)
 เถา จู้ (1908–1969)
 ถาน เจิ้นหลิน (1902–1983)
 ว่าน หลี่ (1916–2015)
 วัง ตงซิง (1916–2015)
 หวัง กวงเหม่ย์ (1921–2006)
 หวัง เย่าอู่ (1904–1968)
 เว่ย์ เหวินปั๋ว (1905–1987)
 เหวิน อีตัว (1899–1946)
 เหยา อี้หลิน (1917–1994)
 ยฺหวี ชิวหลี่ (1914–1999)
 ไจ่เทา (1887–1970)
 เจิ้ง ชาน (1899–1972)
 จาง อ้ายผิง (1910–2003)
 จาง หลาน (1872–1955)
 จาง ว่านเหนียน (1928–2015)
 โจว ฉุนเฉฺวียน (1905–1985)
 จู เต๋อ (1886–1976)
 หว่าง วัน ฮวน (1905–1991)
 เฉิน ชุ่นเหยา - ภริยาของซ่ง ผิง อดีตมนตรีรัฐกิจ - ฝังเมื่อ ค.ศ. 2019

พระบรมอัฐิของจักรพรรดิผู่อี๋ ซึ่งฝังไว้ที่ปาเป่าชานเมื่อพระองค์สวรรคตใน ค.ศ. 1967 ได้รับการเคลื่อนย้ายไปยังสุสานหลวงหฺวาหลง (华龙皇家陵园) ใกล้กับสุสานหลวงราชวงศ์ชิงตะวันตกนอกกรุงปักกิ่งในเดือนเมษายน ค.ศ. 1996 ภายใต้การริเริ่มของหลี่ ชูเสียน พระมเหสีของผู่อี๋ อย่างไรก็ตาม พระศพของเจ้าชายผู่เจี๋ย (溥杰) พระอนุชาของผู่อี๋ ยังคงฝังอยู่ที่ปาเป่าชาน

ดูเพิ่ม
 รายชื่อสุสานแห่งชาติจำแนกตามประเทศ
 สุสานทหารภูเขาอู่จื้อ
 สุสานผู้เสียสละปฏิวัติ
 สุสานวีรชนผู้รักชาติ
 หอรำลึกประธานเหมา

หมายเหตุ

แหล่งข้อมูลอื่น

 ภาพถ่ายของปาเป่าชาน  ในช่วงเทศกาลเชงเม้งพร้อมประวัติสั้นของบุคคลที่ถูกฝังอยู่ที่นั่นหลายคน

หมวดหมู่:สุสานแห่งชาติ
หมวดหมู่:สุสานในปักกิ่ง
หมวดหมู่:เขตฉือจิ่งชาน