สาธารณรัฐประชาชนคองโก

สาธารณรัฐประชาชนคองโก () เป็นรัฐสังคมนิยมลัทธิมากซ์-เลนินซึ่งมีอยู่ในสาธารณรัฐคองโกตั้งแต่ปี 1969 ถึง 1992

สาธารณรัฐประชาชนคองโกก่อตั้งขึ้นในเดือนธันวาคม 1969 ในฐานะรัฐมาร์กซิสต์-เลนินนิสต์แห่งแรกในแอฟริกาสามเดือนหลังจากรัฐบาลอัลฟองส์ มัสซัมบา-เดบัตถูกโค่นล้มในการรัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 1968 โดยมีพรรคแรงงานคองโกที่ปกครองอยู่ (, PCT) แต่งตั้ง มารียัน งัวบี เป็นประธานาธิบดีผู้ก่อตั้งคองโกในฐานะรัฐบาลคอมมิวนิสต์พรรคเดียวที่สอดคล้องกับสหภาพโซเวียต งัวบีถูกลอบสังหารในปี 1977 และสืบทอดโดย โยอาคิม ยมบี-โอบองโก จนกระทั่งเขาถูกล้มล้างในปี 1979 เดอนี-ซาซู อึงแกโซ สืบทอดต่อจากโอบองโกโดยยืนยันการปกครองของในคองโกด้วยรัฐธรรมนูญใหม่ ก่อตั้งความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับฝรั่งเศส และอนุญาตให้มีการลงทุนจากต่างประเทศมากขึ้น ในประเทศ สาธารณรัฐประชาชนคองโกเปลี่ยนผ่านไปสู่ระบอบประชาธิปไตยแบบหลายพรรคทุนนิยมภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี 1991 โดยฟื้นฟูชื่อและธงเดิมของประเทศ และสิ้นสุดลงในเดือนมีนาคม 1992 อังเดร มีลองโกได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีในช่วงเปลี่ยนผ่านขณะที่ซาสซูยังดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดี

 ประวัติศาสตร์ 

 ภูมิหลัง 
อัลฟองส์ มัสซัมบา-เดบัต ซึ่งกลายเป็นประธานาธิบดีของสาธารณรัฐคองโกในปี 2506 เป็นประมุขแห่งรัฐแอฟริกันคนแรกที่ประกาศตัวเองอย่างเปิดเผยว่าเป็นมากซิสต์ เขาก่อตั้งระบบพรรคการเมืองเดียวในปี 1964 โดยใช้กลุ่มการเมืองของเขาเอง นั่นคือ ขบวนการการปฏิวัติแห่งชาติ  (Mouvement National de la Révolution)  เดบัตได้รับเลือกเป็นเลขาธิการขบวนการปฏิวัติแห่งชาติ ในขณะที่ แอมบรัวส์ นูมาซาลาย กลายเป็นเลขาธิการคนแรก พรรคเดี่ยวของคองโกได้รับการสนับสนุนจากกองทหารอาสาสมัครติดอาวุธยอดนิยม นั่นคือ Defense Civile ซึ่งนำโดย อังเกร ดีวารา อย่างไรก็ตาม ภายในปี 1968 การประท้วงที่ทวีความรุนแรงขึ้นทำให้เดบัตต้องจำคุกมารียัน งัวบี หนึ่งในผู้นำAlbert M'Paka, Démocratie et administration au Congo-Brazzaville, L'Harmattan, 2005, pp. 181–182

 การประกาศ 
เมื่อเห็นว่าฝ่ายค้านฝ่ายซ้ายติดอาวุธไม่ยอมแพ้ มัสซัมบา-เดบัตจึงยอมจำนนและประกาศนิรโทษกรรม โดยปล่อยตัวมารียัน งัวบี ท่ามกลางนักโทษการเมืองคนอื่นๆ ในกลางปี 1968 หลังจากการนิรโทษกรรม มัสซัมบา-เดบัตได้ลงจากอำนาจในเดือนกันยายน ทำให้เกิดความไม่มั่นคงในช่วงหนึ่ง ในที่สุดในวันที่ 31 ธันวาคม 1968 งัวบีก็ได้ขึ้นเป็นประมุขแห่งรัฐ ผู้นำคนใหม่ประกาศอย่างเป็นทางการว่าเป็นรัฐที่มุ่งเน้นสังคมนิยมในรูปแบบของ "สาธารณรัฐประชาชน" เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 1969  ฝ่ายบริหารมีศูนย์กลางในบราซาวีล และตำแหน่งหลักของรัฐบาลถูกยึดครองโดยพรรคแรงงานคองโก หลังจากยกเลิกรัฐสภาของสาธารณรัฐก่อนหน้านี้ พรรคแรงงานได้จัดการประชุมสมัชชารัฐธรรมนูญในเมืองหลวงตั้งแต่วันที่ 29 ถึง 31 ธันวาคม 1969 และกลายเป็นพรรคเดียวของรัฐใหม่ งัวบีได้แนะนำนโยบายคอมมิวนิสต์หลายประการ เช่น การทำให้ปัจจัยการผลิตเป็นของกลาง ในปีต่อๆ มา งัวบีถูกลอบสังหารในปี 1977 และสืบทอดต่อโดยพันเอก โยอาคิม-ยมบี โอบองโก ซึ่งปกครองจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ 1979 เมื่อ เดอนี-ซาซู อึงแกโซ ขึ้นสู่อำนาจ

เช่นเดียวกับรัฐคอมมิวนิสต์ในแอฟริกาอื่นๆ ในยุคสงครามเย็น สาธารณรัฐประชาชนคองโกมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสหภาพโซเวียตTimeline: Republic of the Congoคองโกนี้ยังคงแข็งแกร่งหลังจากการลอบสังหารงัวบีในปี 1977 อย่างไรก็ตาม รัฐบาลสังคมนิยมยังคงรักษาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับฝรั่งเศสมาโดยตลอดJohn F. Clark, "Congo: Transition and the Struggle to Consolidate", in Political Reform in Francophone Africa (1997), ed. John F. Clark and David E. Gardinier, page 65.

 การเปลี่ยนผ่าน 
ในกลางปี 1991 การประชุมแห่งชาติอธิปไตยได้ลบคำว่า populaire ("ประชาชน") ออกจากชื่ออย่างเป็นทางการของประเทศ ขณะเดียวกันก็ประกาศแทนที่ธงและเพลงชาติที่ใช้ภายใต้รัฐบาลสังคมนิยม การประชุมแห่งชาติอธิปไตยยุติรัฐบาลสังคมนิยมโดยแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีในช่วงเปลี่ยนผ่าน อังเดร มีลองโก ซึ่งได้รับกาแต่งตั้งด้วยอำนาจบริหาร ประธานาธิบดี เดอนี-ซาซู อึงแกโซ ได้รับอนุญาตให้อยู่ในตำแหน่งในฐานะประธานาธิบดีในพิธีการในช่วงเปลี่ยนผ่านClark, "Congo: Transition and the Struggle to Consolidate", page 69.
 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 



หมวดหมู่:อดีตสาธารณรัฐสังคมนิยม
หมวดหมู่:สาธารณรัฐคองโก
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:รัฐคอมมิวนิสต์