โชวะ (1312–1317)

โชวะ () เป็นศักราชของญี่ปุ่นหลังศักราชโอโชและก่อนศักราชบุนโพ ช่วงเวลานี้กินเวลาหลายปีตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 1312 ถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1317Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Shōwa" in ; n.b., Louis-Frédéric is pseudonym of Louis-Frédéric Nussbaum, see Deutsche Nationalbibliothek Authority File . ซึ่งจักรพรรดิผู้ครองราชย์ในช่วงเวลานี้คือจักรพรรดิฮานาโซโนะ (花園天皇)Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, pp. 278-280; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki. pp. 239-243.

 นิรุกติศาสตร์ 
ชื่อศักราชนี้มาจาก Old Book of Tang ซึ่งเป็นหนังสือจีนคลาสสิกที่แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 941-945 หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์ถัง อักษรตัวแรกคือ โช (正) หมายถึง "ถูกต้อง ตรงไปตรงมา จริง" ขณะที่อักษร 和 (วะ) หมายถึง "สันติภาพ" และอาจเล่นคำกับคำว่า วะ (倭) ซึ่งเป็นชื่อสมัยโบราณของญี่ปุ่น ชื่อศักราชนี้ออกเสียงเหมือนกับศักราชโชวะของจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ แต่ชื่อศักราชนั้นเขียนด้วยตัวอักษร 昭 ("มีชื่อเสียง") สำหรับคำว่าโช

 การเปลี่ยนศักราช 
 27 เมษายน ค.ศ. 1312 โชวะปีแรก (正和元年): ชื่อศักราชใหม่ถูกสร้างขึ้นเพื่อแสดงถึงเหตุการณ์หรือชุดของเหตุการณ์ ศักราชก่อนหน้าสิ้นสุดลงและศักราชใหม่เริ่มขึ้นในปีโอโชที่ 2 เนื่องมาจากภัยพิบัติทางธรรมชาติ

 เหตุการณ์ในศักราชโชวะ 
ในขั้นต้น อดีตจักรพรรดิฟูชิมิบริหารราชสำนักตลอดระยะเวลาที่ทรงพระผนวชเป็นพระภิกษุVarley, p. 241.
 ค.ศ. 1313 (ปีโชวะที่ 2, เดือน 10): อดีตจักรพรรดิฟูชิมิโกนพระเกศาและพระเศียรของพระองค์ออกผนวชกลายเป็นพระภิกษุ ทำให้พระราชอำนาจในการบริหารราชสำนักของจักรพรรดิฮานาโซโนะซึ่งเป็นพระราชโอรสของอดีตจักรพรรดิฟูชิมิ ได้เปลี่ยนไปอยู่ที่พระราชโอรสของพระองค์ซึ่งเป็นพระเชษฐาต่างพระมารดาของจักรพรรดิฮานาโซโนะคือ อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิTitsingh, p. 279.
 ค.ศ. 1314 (ปีโชวะที่ 3, เดือน 11): โฮโจ ซาดาอากิสิ้นสุดบทบาทของเขาในฐานะโรกูฮาระทันไดในเกียวโต; และเขากลับไปที่คามากูระTitsingh, p. 280.
 ค.ศ. 1315 (ปีโชวะที่ 4, เดือน 7): โฮโจ ฮิโรโตกิถึงแก่อสัญกรรมในคามากูระ; และในขั้นต้น โฮโจ ซาดาอากิ และโฮโจ โมโตโตกิใช้อำนาจร่วมกัน
 ค.ศ. 1315 (ปีโชวะที่ 4, เดือน 10): โฮโจ โทกิอัตสึดำรงตำแหน่งโรกูฮาระทันไดในเมืองหลวง
 ค.ศ. 1316 (ปีโชวะที่ 5, เดือน 7): โฮโจ โทกิอัตสึ ซึ่งเป็นบุตรชายของ โฮโจ ซาดาอากิ รับตำแหน่งชิกเก็ง; และโฮโจ โมโตโตกิออกจากตำแหน่งไปเป็นพระภิกษุ

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 
 Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005).  Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. ;  OCLC 58053128
 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
 Varley, H. Paul. (1980). A Chronicle of Gods and Sovereigns: Jinnō Shōtōki of Kitabatake Chikafusa. New York: Columbia University Press. ;  OCLC 6042764

หมวดหมู่:ศักราชญี่ปุ่น