วัดทุ่งเซียด

วัดทุ่งเซียด หรือ วัดทุ่งเชียด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าโรงช้าง อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 30 ไร่ วัดยังเป็นสำนักปฏิบัติธรรมแห่งที่ 6 จาก 11 แห่ง ของจังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดทุ่งเซียดตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2410 แต่เดิมมีความเจริญรุ่งเรืองแต่เมื่อพม่าตีกรุงศรีอยุธยาแตกแล้วก็เก็บเอาของมีค่าไปพร้อมทั้งเผาวัดทำให้ไม่มีหลักฐานอะไรหลงเหลืออยู่  คงเหลือแต่ซากอิฐปรักหักพัง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2512 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 29 เมตร ยาว 39 เมตร การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2532 โรงเรียนผู้ใหญ่วัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2540

วัดทุ่งเซียดมีอุโบสถกลางน้ำ เดิมเป็นอุโบสถไม้กลางน้ำที่ผุพังตามกาลเวลา แต่ก็ยังมีหลักฐานหลงเหลืออยู่เพียงแค่เสาไม้ของอุโบสถโบราณที่โผล่ขึ้นมาเหนือน้ำเพียงต้นเดียว จึงได้นำขึ้นมาไว้บนบก และสร้างอุโบสถกลางน้ำทดแทนโบสถ์เดิม เป็นอุโบสถสีขาวสร้างไว้บนฐานรูปเรือสีขาว บรรจุพระบรมธาตุจำลองไว้ ทางเข้าอุโบสถมีรูปปั้นพญาช้างดำ ภายในวัดยังมีต้นศรีมหาโพธิ์ รูปเหมือนองค์อดีตเจ้าอาวาสวัดทุ่งเซียด หรือในนามของพ่อท่านเซียด  เจดีย์มหาสมบัติโบราณ มณฑปพระพุทธรัตนปกป้องไทย ลานหินโค้งใช้ในการประกอบพิธีสำคัญ ๆ ศาลาหอฉัน รูปจำลองพญางูเห่าดง ก้อนอิฐโบราณ 

ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 85 นิ้ว สูง 109 นิ้ว พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 51 นิ้ว สูง 81 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543

รายนามเจ้าอาวาส
 พระเซียด   พ.ศ. 2410 – 2425
 พระรวย   พ.ศ. 2427 – 2436
 พระพัฒน์   พ.ศ. 2437 – 2438
 พระสน   พ.ศ. 2439 – 2441
 พระแดง   พ.ศ. 2442 – 2473
 พระเกษม   พ.ศ. 2474 – 2483
 พระแดง   พ.ศ. 2484 – 2493
 พระบุญ   พ.ศ. 2497 – 2503
 พระดำ   พ.ศ. 2504 – 2512
 พระครูสมุห์ติ้ง   สจจวาโร  พ.ศ. 2513 – 2525
 พระครูสังฆรักษ์  ประสงค์  พ.ศ. 2526 – 2531
 พระครูสารโสตถิคุณ  พ.ศ. 2532 – 

อ้างอิง

ทุ่งเซียด