กบฏ 7 รัฐ

กบฏ 7 รัฐ () เกิดขึ้นเมื่อ 154 ปีก่อนคริสตกาล โดยกษัตริย์ในดินแดนต่าง ๆ ที่ปกครองตนเอง ลุกขึ้นต่อต้านจักรพรรดิฮั่นจิง เพื่อขัดขวางการรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง

 ภูมิหลัง 
ในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่น หลิวปัง หรือจักรพรรดิฮั่นเกาจู่ ได้พระราชทานบรรดาศักดิ์ให้กับพระญาติจำนวนมาก โดยมอบดินแดนที่ครอบคลุมประมาณหนึ่งในสามกับอีกครึ่งหนึ่งของอาณาจักรให้ปกครอง ซึ่งเป็นความพยายามของราชสกุลหลิวในการรวมอำนาจปกครองส่วนต่าง ๆ ของจีนให้แน่นแฟ้นขึ้น โดยเฉพาะในพื้นที่ที่ไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงจากเมืองหลวง ซึ่งปกครองโดยระบบมณฑล

ในรัชสมัยของจักรพรรดิฮั่นเหวิน พระราชโอรสของจักรพรรดิเกาจู่ เจ้าชายเหล่านี้มีอำนาจมากจนสามารถออกกฎหมายของตนเองได้ รวมถึงสามารถผลิตเหรียญกษาปณ์และเก็บภาษีเองได้ด้วย โดยได้รับพระบรมราชานุญาตจากจักรพรรดิฮั่นเหวิน แต่เจ้าชายหลายพระองค์เพิกเฉยต่ออำนาจของราชสำนัก 

เมื่อจักรพรรดิฮั่นจิงขึ้นครองบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดา (จักรพรรดิฮั่นเหวิน) เมื่อ 157 ปีก่อนคริสตกาล อาณาจักรอู่ของหลิวพี พระราชนัดดาของจักรพรรดิเกาจู่ มีอำนาจมากที่สุด เป็นอาณาจักรร่ำรวยเนื่องจากมีทรัพยากรธรรมชาติมากมายทั้งทองแดงและเกลือ

 โหมโรง 

จักรพรรดิฮั่นจิงมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพระญาติของพระองค์คือหลิวพี อู่หวัง พระราชนัดดาของจักรพรรดิเกาจู่

ประมาณ 179–175 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อจักรพรรดิฮั่นจิงยังเป็นองค์ชายรัชทายาท หลิว เสียน พระโอรสของหลิวพีได้เสด็จไปเมืองหลวงฉางอานอย่างเป็นทางการ และพวกเขาแข่งขันกันในเกมกระดาน หลิวโป ในระหว่างการโต้เถียงเกี่ยวกับเกม หลิว เสียนทำให้องค์รัชทายาทขุ่นเคืองและโยนกระดานหลิวโป ไปที่หลิว เสียนส่งผลให้หลิว เสียน สิ้นพระชนม์

เฉา ซั่ว ที่ปรึกษาคนสำคัญของจักรพรรดิฮั่นจิง เสนอให้ใช้ความผิดที่บรรดาเจ้าชายกระทำ ซึ่งจักรพรรดิฮั่นเหวินมักจะเพิกเฉย เป็นข้ออ้างในการลดขนาดอาณาเขตของบรรดาเจ้าชาย เพื่อลดอำนาจและภัยคุกคาม

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮั่น