โลจิง

กิ่งอำเภอปกครองตนเองโลจิง (,  ยาวี: ) บ้างเรียก ที่สูงโลจิง () เป็นพื้นที่ภูเขาขึ้นกับอำเภอกัวมูซัง รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ใกล้กับที่สูงแคเมอรอนของรัฐปะหัง

โลจิงถูกยกเป็นกิ่งอำเภอปกครองตนเองขึ้นกับอำเภอกัวมูซัง รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ใน พ.ศ. 2553

 การแบ่งเขตการปกครอง 
กิ่งอำเภอปกครองตนเองโลจิง แบ่งการปกครองออกเป็น 7 ชุมชน ได้แก่

 บาลาร์ (Balar)
 เบลา (Blau)
 เฮา (Hau)
 เฮินดรป (Hendrop)
 กัวลาเบอติซ (Kuala Betis)
 ซีการ์ (Sigar)
 ตูเย็ล (Tuel)

 ภูมิศาสตร์และประชากรศาสตร์ 
ที่สูงโลจิงตั้งอยู่ในเทือกเขาสันกาลาคีรีหรือตีตีวังซาในภาษามลายู ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพทั้งพืชและสัตว์ เนินเขาและป่าไม้ได้รับการอนุรักษ์เป็นอย่างดี ทำให้ที่นี่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์ที่ได้รับความนิยม ทั้งยังเป็นที่ตั้งของเขายงเบอลาร์ (Gunung Yong Belar) ที่มีความสูง 2,181 เมตร เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในรัฐกลันตัน และสูงที่สุดเป็นอันดับที่สามของคาบสมุทรมลายู

ประชากรส่วนใหญ่ของที่สูงโลจิง เป็นชนพื้นเมืองโอรังอัซลี (Orang Asli) ซึ่งในไทยนิยมเรียกว่า เงาะป่า โดยมากเป็นคนในเผ่าเตอมียาร์ (Temiar) จัดเป็นชนพื้นเมืองเชื้อสายเซนอยกลุ่มหนึ่ง

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 


หมวดหมู่:อำเภอในรัฐกลันตัน