วัดปู่บัว

วัดปู่บัว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสนามชัย อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี

ตามประวัติเล่าสืบต่อมาว่า เดิมชื่อ วัดปลูกบัว ต่อมาเรียกเพี้ยนเป็น วัดปู่บัว เล่าเพิ่มเติมว่าเป็นวัดหนึ่งในเส้นทางประวัติศาสตร์ ตามตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ว่าเคยเป็นสถานที่ปลูกบัวเพื่อขอขมาดวงวิญญานของเหล่าทหารที่เข้าร่วมสู้รบในสงครามยุทธหัตถีที่ทรงมีต่อพระมหาอุปราชาแห่งพม่า เมื่อพ.ศ. 2134 กรมศิลปากรได้ประกาศให้วัดปู่บัวขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 75 วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 โดยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2476 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2489

สถานที่ตั้งวัดอยู่นอกกำแพงเมืองสุพรรณบุรีและอยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำสุพรรณบุรี พบพระพุทธรูปหินทรายนาคปรกศิลปะบายน จำนวน 32 องค์จากใต้พื้นดิน และพบลานทอง 1 แผ่น ลักษณะศิลปกรรมของโบราณสถานสันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ และพบหลักฐานชิ้นส่วนภาชนะดินเผา เตาเผาภาชนะดินเผาโบราณ ทำให้สันนิษฐานว่าบริเวณนี้น่าจะเคยเป็นที่ตั้งของชุมชนโบราณกรมศิลปากร. "วัดปู่บัว" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 6 ธันวาคม 2565. เข้าถึงจาก http://gis.finearts.go.th/fineart/

โบราณสถานมีเจดีย์ทรงสี่เหลี่ยม องค์เจดีย์หันหน้าไปทางแม่น้ำสุพรรณุบรี ด้านตะวันตกมีซุ้มเปิดเข้าสู่ห้องภายในองค์เจดีย์ ส่วนยอดเป็นบัวโถ เป็นเจดีย์สกุลช่างอู่ทองตั้งอยู่ด้านหลังวัดใกล้แม่น้ำ เจดีย์รายตั้งอยู่ด้านหน้าของเจดีย์ประธาน แบ่งได้เป็น 2 รูปแบบ คือ เจดีย์มณฑปยอดระฆัง และเจดีย์ทรงระฆังเหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง

วัดมีอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2488 ขนาด 5 ห้อง กว้าง 8.50 เมตร ยาว 24 เมตร ภายในมีภาพพุทธประวัติใส่กรอบประดับอยู่ และยังเป็นประดิษฐานพระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 79 นิ้ว เนื้อศิลาแลง มีอายุประมาณ 200 ปี เป็นพระพุทธรูปที่ย้ายมาจากวัดเสือที่อยู่ทางทิศใต้วัดปู่บัว เป็นพระประธานที่ประดิษฐานมาแล้ว 3 อุโบสถ จึงเรียกกันว่า หลวงพ่อสามโบสถ์

 ลำดับเจ้าอาวาส 
ลำดับเจ้าอาวาสวัดปู่บัว เท่าที่พบข้อมูลกระทรวงธรรมการ. (2447). ทำเนียบคณะสงฆ์ ลงพิมพ์โดยอนุญาตของเสนาบดีกระทรวงธรรมการ รัตนโกสินทร์ศก 123. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจ.ดิส กิจไพบูลย์. (2494). ประวัติวัดปู่บัว ประวัติผู้สร้างโบสถ์วัดปู่บัว ตำรายาช่วยตัวเองกิจไพบูลย์ วันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2494. พระนคร: บริษัทคณะช่างจำกัด.กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 21. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.
ลำดับที่รายนามเริ่มวาระสิ้นสุดวาระหมายเหตุ1สมภารคำ - -เจ้าอาวาส, ย้ายมาจากวัดวรจันทร์, ปรากฏชื่อบนจารึกระฆังเก่าของวัด พ.ศ. 23842ขรัวตาสุด - -ไม่ชัดเจนว่าเป็นเจ้าอาวาสหรือไม่, ปรากฏชื่อบนจารึกบูรณะพระประธานของวัด ระบุวันอังคาร ขึ้น 13 ค่ำ เดือน 4 ปีกุน สัปตศก (พ.ศ. 2418)3พระพู่ - -ไม่ชัดเจนว่าเป็นเจ้าอาวาสหรือไม่, ปรากฏชื่อในประวัตินายดิส กิจไพบูลย์ สมัยเป็นศิษย์วัดราว พ.ศ. 24384พระต่าย - -เจ้าอาวาส, ปรากฏชื่อในทำเนียบคณะสงฆ์ ร.ศ.123 (พ.ศ. 2447)5พระไม้ - -เจ้าอาวาส6พระคุ้ม - -เจ้าอาวาส7พระลำใย (ไย)ราวสมัยรัชกาลที่ 7ราวสมัยต้นรัชกาลที่ 9เจ้าอาวาส8พระครูปัญญาสารวัฒน์ (โปร่ง สังข์พิชัย ปญฺญาสาโร) ราวสมัยต้นรัชกาลที่ 9พ.ศ. 2522เจ้าอาวาส, มรณภาพ9พระแสวง - -เจ้าอาวาส10พระทอง จรณธมฺโม - -เจ้าอาวาส11พระครูสิริวิริยาภรณ์ (เพียร คำเหล็ก ปญฺญาวุโธ) ป.ธ.6พ.ศ. 2530 -เจ้าอาวาส, ปัจจุบัน

อ้างอิง

ปู่บัว
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสุพรรณบุรี