ทาบิดาจิ โนะ ฮิ นิ

ทาบิดาจิ โนะ ฮิ นิ (; ณ วันแห่งการออกเดินทาง) เป็นเพลงประสานเสียงที่ถูกแต่งขึ้นใน ค.ศ. 1991 โดยครูโรงเรียนมัธยมต้นคาเกะโมริเทศบาลชิจิบุ ในจังหวัดไซตามะ เนื้อเพลงถูกแต่งโดยอาจารย์ใหญ่ในขณะนั้น โคจิมะ โนโบรุ ส่วนเพลงนั้นถูกประพันธ์ขึ้นโดยครูดนตรี ซากาโมโตะ ฮิโรมิ (ปัจจุบัน ทากาฮาชิ ฮิโรมิ) และเรียบเรียงโดย มัตสึอิ ทากาโอะ พร้อมกับนักแต่งเพลงอีกหลายคนกลุ่มคายกคณะนี้ประกอบด้วยนักแต่งเพลงประสานเสียงหลายคน เพลงที่โด่งดัง เช่น My ballad เป็นต้น โดยทางคณะมิได้มีความสัมพันธ์โดยตรงกับโรงเรียนมัธยมต้นคาเกะโมริแต่อย่างใด ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2000 เป็นต้นมา เพลงนี้ถูกรู้จักในฐานะเพลงประกอบพิธีสำเร็จการศึกษา และถูกร้องในหลากหลายคีย์ เช่น ซีเมเจอร์ เพิ่มเติมจาก บีแฟลตเมเจอร์ ซึ่งใช้ในเพลงต้นฉบับ รวมทั้งยังมีอีกหลายฉบับ เช่น ฉบับผสานเสียง 3 ส่วน, ฉบับผสานเสียง 4 ส่วน, ฉบับเสียงร้องหญิง 3 ส่วน และฉบับเสียงเดี่ยว 2 ส่วน

ภาพรวม
จนกระทั่งเกิดเป็นเพลง
อาจารย์ใหญ่โรงเรียนมัธยมต้นคาเกะโมริ โคจิมะ โนโบรุ ต้องการแก้ไขความไม่เป็นระเบียบภายในโรงเรียนและเพื่อทำให้โรงเรียนกลายเป็น "โรงเรียนที่กึกก้องด้วยเสียงเพลง" จึงเพิ่มการร้องเพลงประสานเสียงเข้าไปในโรงเรียน ในช่วงแรก ก็มีนักเรียนคัดค้านบ้างแต่ก็คลี่คลายลงในเวลาต่อมา

ในช่วงสิ้นเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 เป็นเวลา 3 ปีให้หลังจากนโยบาย "โรงเรียนที่กึกก้องด้วยเสียงเพลง" ซากาโมโตะได้กล่าวว่า "แก่เหล่านักเรียนที่ใกล้สำเร็จการศึกษาทั้งหลาย ฉันจะทิ้งสิ่งหนึ่งไว้ให้ สิ่งที่จะเป็นความทรงจำ เป็นหนึ่งเดียวในโลกใบนี้" และขอให้โคจิมะเขียนเนื้อเพลงให้ แต่โคจิมะก็ได้ปฏิเสธคำขอโดยให้เหตุผลว่า "ผมไม่มีเซนส์อะไรพวกนั้นหรอก" แต่ในวันถัดมาก็มีเนื้อเพลงวางไว้บนโต๊ะของซากาโมโตะแล้ว ในจดหมายที่เธอส่งถึงรายการวิทยุได้เขียนไว้ว่า "เมื่อได้อ่านเนื้อเพลงนั้น ความหมายของมันทำให้รู้สึกตื้นตันใจสุด ๆ เลย" ต่อมาในเวลาว่างหลังจากการสอน เธอก็มักจะขังตัวเองในห้องสอนดนตรีและใช้เวลานั้นในการประพันธ์เพลง勇気を翼に込めて 特集インタビュー、S・A・I、2012年3月、埼玉県社会福祉協議会

เพลงที่แต่งเสร็จแล้วถูกร้องเป็นครั้งแรกโดยคณาจารย์ใน "งานเลี้ยงส่งนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3" แบบไม่ได้มีการบอกกล่าวล่วงหน้า และนี่เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่โคจิมะได้ขึ้นไปร้องเพลงในปีนั้น เนื่องจากเขาจะเกษียณตัวเองหลังจากการสั่งสอนมา 41 ปี เริ่มแรก เหตุการณ์นี้จะเป็นการร้องแสดงเพียงครั้งเดียวและเป็นครั้งสุดท้าย แต่ในปีถัดมา นักเรียนก็นำเพลงนี้ขึ้นมาร้องอีกครั้ง

โคจิมะ ผู้แต่งเนื้อร้อง เสียชีวิตลงในวันที่ 20 มกราคม 2011 ด้วยวัย 80 ปี ทางจังหวัดไซตามะได้มอบรางวัล "รางวัลความสำเร็จพิเศษไซโนกุนิ" ร่วมกับซากาโมโตะ (ครั้งนี้นับเป็นครั้งที่ 4 ตั้งแต่สถาปนารางวัลนี้ขึ้น)

กลายเป็นเพลงพิธีสำเร็จการศึกษาอันคลาสสิก
สักพักหนึ่งหลังจากเพลงถูกแต่งเสร็จ มันถูกใช้เพียงที่โรงเรียนมัธยมต้นคาเกะโมริเท่านั้น แต่ต่อมามันก็ค่อย ๆ ถูกร้องในโรงเรียนประถมและมัธยมต้นรอบ ๆ มากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่นานก็มีนักประพันธ์เพลง มัตสึอิ ทากาโอะ ที่เป็นครูสอนดนตรีของโรงเรียนมัธยมต้นแห่งหนึ่งในโตเกียว ได้มารู้จักเพลงนี้เข้าและปรับเพลงนี้ให้เป็นเพลงประสานเสียงแบบผสม 3 ส่วน หลังจากนั้นเพลงนี้ก็ไปปรากฏในนิตยสาร "เคียวอิกุ องคากุ" (ดนตรีเพื่อการศึกษา) ของบริษัทองคากุโนะโทโมชะ จนกระทั่งในปี 1998 พบว่ามีการร้องเพลงนี้ในโรงเรียนไปทั้งทั่วประเทศญี่ปุ่น นอกจากนั้น ในเดือนมีนาคม 2004 มันได้ไปปรากฏใน "Joho Live EZ!TV" และในปี 2007 มันถูกใช้เป็นเพลงโฆษณาของ NTT East Japan โดยมีสแมปเป็นผู้แสดง มันเป็นเพลงพิธีสำเร็จการศึกษาที่ถูกใช้กันอย่างแพร่หลายมากที่สุด นำทั้ง "อาเกบะ ทากาชิ", "ซุดาจิ โนะ อูตะ" และ "โอกูรุ โคโตบะ"

หมายเหตุ

อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2534