เซบกา

เซบกา (อักษรโรมัน: Sebka, จาก ) เป็นคำเรียกรูปแบบหนึ่งของแม่ลายที่ใช้ในสถาปัตยกรรมอิสลามมัวร์ และ มูเดญัร

แม่ลายรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนไขว้กันหลายแบบปรากฏอยู่ทั่วไปตามพื้นผิวของหออะษาน และองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมอื่น ๆ ในโมร็อกโกกับอัลอันดูลัส ในสมัยอัลโมฮัด (ศตวรรษที่ 12-13) แม่ลายนี้ได้แพร่กระจายไปสู่การตกแต่งวิธีอื่น ๆ เช่น งานสตักโกบนผนังของหลายอาคารในสถาปัตยกรรมยุคมารีนิด และ นัสริด ก่อนจะกลายมาเป็นองค์ประกอบสำคัญของสถาปัตยกรรมอิสลามตะวันตก หลายครั้งควบคู่ประกอบกับองค์ประกอบของลายอาหรับ 

George Marçais นักวิชาการสมัยศตวรรษที่ 20 คนสำคัญ ที่ชำนาญการเรื่องสถาปัตยกรรมของภูมิภาคนี้ ระบุว่าแม่ลายนี้มีที่มาจากส่วนโค้งไขว้ที่สลับซับซ้อนในส่วนต่อขยายยุคศตวรรษที่ 10 ของมัสยิดใหญ่กอร์โดบา โดย คาลิฟ อัลฮักกัมที่สอง ซึ่งถูกนำมาย่อส่วนและยืดออกเป็นลายคล้ายตาข่ายที่ต่อเนื่องกันไป สามารถนำมาใช้ปกคลุมพื้นผิวได้ แม่ลายนี้ยังมีรูปแบบลักษณะที่หลากหลาย หนึ่งในรูปแบบที่พบทั่วไปเรียกว่า darj wa ktaf ("บันไดกับไหล่") ของช่างศิลป์ชาวโมร็อกโก ใช้การสลับเส้นตรงกับเส้นโค้งมาไขว้กันบนแกนที่สมมาตรกัน เกิดเป็นแม่ลายที่ดูคล้ายกับ fleur-de-lis หรือรูปคล้ายพัลเมทท์

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโมร็อกโก
หมวดหมู่:ศิลปะอิสลาม
หมวดหมู่:แม่ลาย
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมมัวร์