ความสัมพันธ์ไทย–อินโดนีเซีย

ประเทศไทยและประเทศอินโดนีเซียสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างเป็นทางการในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1950 ทั้งสองประเทศมีความสัมพันธ์ทวิภาคีที่จริงใจ และแต่งตั้งสถานทูตของตนเองในเมืองหลวง โดยอินโดนีเซียมีสถานทูตของตนที่กรุงเทพมหานครและสถานกงสุลที่สงขลา ส่วนไทยตั้งสถานทูตที่จาการ์ตา ทั้งสองประเทศอยู่ในกลุ่มผู้ร่วมก่อตั้งอาเซียนและเป็นสมาชิกขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดและเอเปค อินโดนีเซียและไทยถูกมองเป็นพันธมิตรโดยธรรมชาติ อินโดนีเซียยังได้รับเชิญเป็นผู้สังเกตการณ์ในวิกฤตการณ์ชายแดนไทย–กัมพูชา พ.ศ. 2551–2554

 เปรียบเทียบประเทศ 
  ไทย  อินโดนีเซีย ประชากร 67,091,120 คน 272,229,372 คน พื้นที่ 513,120 ตารางกิโลเมตร 1,904,569 ตารางกิโลเมตร ความหนาแน่นประชากร 132.1 คนต่อตารางกิโลเมตร 124.66 คนต่อตารางกิโลเมตร จำนวนเขตเวลา 1 3 เมืองหลวง กรุงเทพมหานคร  จาการ์ตา  เมืองใหญ่สุด กรุงเทพมหานคร – 8,280,925 คน (เขตมหานคร 14,565,547 คน) จาการ์ตา – 11,374,022 คน (เขตมหานคร 30,326,103 คน) รัฐบาล รัฐเดี่ยว ระบบรัฐสภา ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ รัฐเดี่ยว ระบบประธานาธิบดี สาธารณรัฐภายใต้รัฐธรรมนูญ ภาษาราชการ ภาษาไทย ภาษาอินโดนีเซีย ศาสนาหลัก 93.2% พุทธ, 5.5% อิสลาม, 0.9% คริสต์, 0.3% ไม่นับถือศาสนา  86.7% อิสลาม, 7.6% โปรเตสแตนต์, 3.12% คาทอลิก, 1.7% ฮินดู, 0.77% พุทธ, 0.03% ลัทธิขงจื๊อ, 0.04% อื่น ๆ กลุ่มชาติพันธ์ุ 90% ไทย/จีน, 2% พม่า, 1.3% อื่น ๆ, 0.9% ไม่ระบุ 40.22% ชวา, 15.5% ซุนดา, 3.58% บาตัก, 3.03% มาดูรา, 2.88% เบอตาวี, 2.73% มีนังกาเบา, 2.69% บูกิซ, 2.27 มลายู, 1.97% บันเติน, 1.74% บันจาร์, 1.73% อาเจะฮ์, 1.67% บาหลี, 1.34% ซาซัก, 1.27 ดายัก, 1.2% จีน, 1.14% ปาปัว, 1.13% มากัซซาร์, 14.24% อื่น ๆ จีดีพี (ต่อหัว) 7,674 ดอลลาร์สหรัฐ 4,224 ดอลลาร์สหรัฐ จีดีพี (เฉลี่ย) 5.368 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ 1.1150 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ

ประวัติ

ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับอินโดนีเซียสมัยโบราณสืบได้ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 8 ในสมัยจักรวรรดิศรีวิชัย ภาคใต้ของไทยบางส่วนบนคาบสมุทรมลายูอยู่ภายใต้อิทธิพลของจักรวรรดิศรีวิชัยที่มีการปกครองแบบสมุทราธิปัตย์ (thalassocracy) ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่บนเกาะสุมาตรา วัดแบบศรีวิชัยสามารถพบได้ที่ไชยา กษัตริย์ Dharanindra (ครองราชย์ ค.ศ. 780–800) แห่งมาตารัมอาจนำลิกอร์ในคาบสมุทรมลายูเข้าในดินแดนของไศเลนทร์ นาการาเกรตากามา เอกสารตัวเขียนชวาซึ่งเขียนขึ้นในสมัยมัชปาหิตเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 14 ระบุถึงบางรัฐที่ปัจจุบันอยู่ในประเทศไทยสมัยใหม่ เช่น Syangka (สยาม), Ayodhyapura (อยุธยา), Dharmanagari (นครศรีธรรมราช) ในภาคใต้ของไทย, Rajapura (ราชบุรี) และ Singhanagari (สิงห์บุรีที่ริมแม่น้ำสาขาของแม่น้ำเจ้าพระยา) การค้นพบพระพุทธรูปสัมฤทธิ์อยุธยาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่ตีนเขาจีเรอไมในตาลากา หมู่บ้านใกล้จีเรอบน สามารถกล่าวแนะถึงความสัมพันธ์ในอดีต ในทางกลับกัน เอกสารไทยสมัยโบราณยังกล่าวถึงสถานที่ในอินโดนีเซียด้วย เช่น ชวา (เกาะชวา), มัชปาหิต, มักกะสัน (มากัซซาร์) และมีนังกาเบา

ข้อมูลฝั่งไทยรายงานว่า ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีชาวมากัซซาร์ร้อยกว่าคนหลบหนีจากนครมากัซซาร์ไปยังอยุธยาหลังฝ่ายดัตช์ยึดครองอาณาจักรเมื่อปลายคริสต์ทศวรรษ 1660 พระองค์พระราชทานที่ดินในนครใกล้กับย่านมลายูแก่พวกเขา ปันหยี เรื่องราวแห่งความรัก การผจญภัย และความกล้าหาญของเจ้าชายและมเหสีชวา มีต้นตอในเกอดีรีและได้รับความนิยมในสมัยมัชปาหิต ก่อนที่จะเดินทางเข้าคาบสมุทรมลายู กัมพูชา และสยามภายใต้ชื่อ อิเหนา (มาจาก Inu หรือ Hino Kertapati อีกพระนามหนึ่งของเจ้าชาย)

ในสมัยอาณานิคมหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ ความสัมพันธ์ที่ดียังคงดำเนินต่อไป พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จไปยังชวาสามครั้ง ได้แก่ ค.ศ. 1870, 1896 และ 1901 กษัตริย์ไทยเสด็จไปยังบาตาเวีย เซอมารัง และโบโรบูดูร์ พระองค์นำรูปปั้นช้างสัมฤทธิ์ให้เป็นของที่ระลึก ปัจจุบันรูปปั้นช้างตั้งอยู่หน้าพิพิธภัณฑ์แห่งชาติที่จาการ์ตา พระองค์ทรงกระตือรือร้นและสนพระทัยประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรมชวาโบราณ ในกรณีหนึ่ง พระองค์ทรงแสดงความปรารถนาที่จะรวบรวมตัวอย่างโบราณวัตถุทางโบราณคดีชวาโบราณ ผู้ว่าการหมู่เกาะอินเดียตะวันออกจึงตอบรับด้วยการให้ของขวัญเป็นรูปปั้นและหินแกะสลักที่นำมาจากโบโรบูดูร์แปดเกวียนบรรทุก สิ่งของเหล่านี้รวมถึงภาพนูน 30 ชิ้น, พระพุทธรูป 5 องค์, รูปปั้นสิงโต 2 อัน, ปนาลี 1 อัน, ลายหน้ากาลจากบันไดและทางผ่านบางส่วน และทวารบาลขนาดใหญ่ โบราณวัตถุเหล่านี้หลายชิ้น โดยเฉพาะสิงโตและทวารบาล ปัจจุบันจัดแสดงในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ

หลังอินโดนีเซียเป็นเอกราชใน ค.ศ. 1945 ตามมาด้วยการปฏิวัติและการยอมรับอธิปไตยจากเนเธอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1949 ราชอาณาจักรสยามจึงจัดตั้งความสัมพันธ์ทางการทูตกับสาธารณรัฐอินโดนีเซียในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1950 จากนั้นใน ค.ศ. 1967 ทั้งสองประเทศพร้อมกับฟิลิปปินส์ มาเลเซีย และสิงคโปร์พบกันที่กรุงเทพมหานคร เพื่อจัดตั้งอาเซียน ซึ่งมีจุดประสงค์ให้เกิดสันติภาพและเสถียรภาพในภูมิภาค

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 หนังสือและบทความ 
 ธนัท ปรียานนท์. (2563). จากเฮกสู่จาการ์ตา: ความเปลี่ยนแปลงในนโยบายต่างประเทศของไทยต่อเนเธอร์แลนด์ กรณีการเรียกร้องเอกราชของอินโดนีเซีย. วารสารอักษรศาสตร์. 49(2): 160-82.

 เว็บไซด์ 
  Embassy of the Republic of Indonesia in Bangkok, kingdom of Thailand
 Royal Thai Embassy, Jakarta, Indonesia


ไทย
อินโดนีเซีย