จักรพรรดิฉีหมิง

จักรพรรดิหมิง แห่งราชวงศ์ฉีใต้ ( ) (452–498) พระนามเดิมว่า เซียว หลวน (蕭鸞) มีพระนามรอง (ชื่อทางการ) ว่า จิ้งฉี (Jingqi) พระนามลำลอง (ชื่อเล่น) ว่า เสวียนตู (Xuandu) เป็นจักรพรรดิรัชกาลที่ 5 ของราชวงศ์ฉีใต้ พระองค์เป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิฉีเกา ปฐมกษัตริย์ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฉีใต้ พระองค์ได้ดำรงตำแห่งเป็นสมุหนายก ในรัชสมัยของเซียว เจาเย่ พระราชนัดดาของพระองค์

เชื่อกันว่าเซียว เจาเย่เป็นจักรพรรดิที่ไร้ความสามารถ ไม่อาจต่อต้านจักรพรรดิฉีหมิงได้ พระองค์จึงได้ทำรัฐประหารและลอบสังหารเซียว เจาเย่ลงเสีย หลังจากพระองค์สถาปนาจักรพรรดิ เซียว เจาเหวิน พระอนุชาของเซียวเจาเย่ได้ไม่นาน พระองค์ก็ปลดเซียวเจาเหวินลงเช่นกัน และปราบดาภิเษกตนเองเป็นจักรพรรดิ ในรัชสมัยของพระองค์ พระองค์ทรงเป็นที่รู้จักในเรื่องพระเดชและพระคุณ เขาถูกมองว่าเป็นบุคคลที่โหดร้ายมากในประวัติศาสตร์ เพราะเขาสังหารโอรสที่ยังมีชีวิตอยู่ของจักรพรรดิเกาและจักรพรรดิอู่ ทั้งๆ ที่ทั้ง 2 จักรพรรดิทรงมีความเมตตาต่อพระองค์มาโดยตลอด
 ภูมิหลัง 

เซียวหลวนเกิดเมื่อ ค.ศ. 452 ไม่ปรากฏนามมารดาในบันทึกทางประวัติศาสตร์ บิดาคือเซียวเต้าเชิง ข้าราชการระดับกลางล่างในสมัยราชวงศ์หลิวซ่ง เซียวเต้าเชิงเสียชีวิตเมื่ออายุยังน้อย เซียวหลวนจึงได้รับการเลี้ยงดูโดยน้องชายของบิดาชื่อ เซียวเต้าเฉิง เป็นแม่ทัพในราชวงศ์หลิวซ่ง เซียวหลวนมีพี่น้องสองคน พี่ชายชื่อเซียวเฟิ่ง น้องชายชื่อเซียวเหมี่ยน กล่าวกันว่าเซียวเต้าเฉิงรักเซียวหลวนอย่างมาก อาจจะรักมากกว่าลูกชายแท้ๆ ของตัวเองเสียด้วยซ้ำ ในปี ค.ศ. 472 เมื่ออายุได้ 20 ปี เซียวหลวนได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าหน้าที่ปกครองเทศมณฑล เพียงสองสามปีให้หลังเมื่ออาของเขามีอำนาจเพิ่มขึ้น เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็ว กระทั่งได้รับตำแหน่งแม่ทัพในปี ค.ศ. 478 เมื่อเซียวเต้าเฉิงยึดอำนาจจากจักรพรรดิชฺวิ่นแห่งราชวงศ์หลิวซ่งและสถาปนาราชวงศ์ฉีใต้ เซียวหลวนได้รับแต่งตั้งเป็น Marquess (เทียบได้กับตำแหน่งพระยาของระบบข้าราชการไทยโบราณ) แห่งซือชาง (ปัจจุบันคือเมืองซือชาง จังหวัดซีฉวน มณฑลเหลียงชานในปัจจุบัน)

อ้างอิง

 Book of Southern Qi, vol. 6.
 History of Southern Dynasties, vol. 5.
 Zizhi Tongjian, vols. 135, 137, 138, 139, 140, 141.

Category:จักรพรรดิราชวงศ์ฉีใต้