คิกบ็อกซิง

คิกบ็อกซิง () เป็นกีฬาการต่อสู้ในลักษณะการปะทะที่มีรูปแบบการต่อยและเตะเป็นหลัก จัดการแข่งขันบนสังเวียน โดยมีอุปกรณ์ทั่วไป เช่นนวม ฟันยาง กางเกง ไม่ใส่รองเท้าเพื่อการเตะ การเล่นกีฬาคิกบ็อกซิงมีจุดประสงค์เพื่อการป้องกันตัวเอง เพื่อสมรรถภาพทางกาย หรือเพื่อการแข่งขัน รูปแบบที่ถือว่าเป็นกีฬาคิกบ็อกซิงเช่น คาราเต้ มวยไทย คิกบ็อกซิงญี่ปุ่น ซ่านโฉ่ว และซาวัต

หลักฐานที่มีการบันทึกครั้งแรกที่มีการใช้การเตะและต่อยในกีฬาในการต่อสู้ปรากฏขึ้นในสมัยกรีกโบราณ และอินเดียโบราณSection XIII: Samayapalana Parva, Book 4: Virata Parva, Mahabharata. อย่างไรก็ดีคำว่า "คิกบ็อกซิง" ถือกำเนิดในประเทศญี่ปุ่นในคริสต์ทศวรรษ 1960 ซึ่งมีการพัฒนารูปแบบมาตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 จากกีฬาคาราเตผสมกับการต่อยมวย รวมถึงได้รับอิทธิพลจากเทควันโด มวยไทย และซาวัตด้วย  และมีการจัดการแข่งขันนับแต่นั้น ส่วนอเมริกันคิกบ็อกซิงถือกำเนิดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยเป็นที่รู้จักในเดือนกันยายน ค.ศ. 1974 หลังจากที่สมาคมคาราเต้อาชีพ (Professional Karate Association) ได้จัดการแข่งขันเวิลด์แชมเปียนชิปครั้งแรก

 เชิงอรรถ 
 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 


หมวดหมู่:มวยสากล
หมวดหมู่:กีฬาการต่อสู้
หมวดหมู่:ศิลปะการต่อสู้ของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กีฬาที่มีต้นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศิลปะการต่อสู้ของอเมริกาเหนือ