นิคมประชาชนชาวยูเครนในประเทศแมนจู

นิคมประชาชนชาวยูเครนในประเทศแมนจู () หรือ นิคมประชาชนชาวยูเครนในฮาร์บิน () อักษรย่อ:  เป็นศูนย์กลางของชุมชนผู้มีเชื้อชาติยูเครนเพียงแห่งเดียวในภูมิภาคตะวันออกไกลในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2478–2488 ซึ่งได้ผนวกรวมองค์กรของชาวยูเครนทั้งหมดเข้าด้วยกัน และดำเนินการปกป้องผลประโยชน์ของผู้อพยพชาวยูเครน

 ประวัติความเป็นมาขององค์กร 
นิคมประชาชนชาวยูเครนก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2478 โดยความพยายามร่วมกันของชุมชนประชาชนชาวยูเครน สหภาพผู้อพยพยูเครน สหภาพเยาวชนยูเครน สมาคมปรอสวีตา () และอื่น ๆ อีกหลายองค์กร นิคมถูกจำกัดการดำเนินกิจกรรมตามเงื่อนไขที่กำหนดโดยรัฐบาลประเทศแมนจู (รัฐหุ่นเชิดของจักรวรรดิญี่ปุ่น)УКРАЇНСЬКА НАЦІОНАЛЬНА КОЛОНІЯ // Енциклопедія Української Діяспори. (В 7 томах). Гол. ред.: Василь Маркусь. Вид. 1-е. Київ, «ІНТЕЛ», 1995. Т. 4 (Австралія — Азія — Африка). 1995. 250 с. з ілюстраціями. .

สภานิคมซึ่งทำหน้าที่บริหารมีสมาชิกประกอบด้วย ดมือตรอ บาร์แชนกอ (), มือกอลา บีลึย (), อีวัน แซลุก (), ยูรีย์ รอย (), มือกอลา ซามาร์สกึย (), แฟดีร์ บอห์ดัน (), มักซึม แนแตรแบนกอ () และวาซึล แฟดอแรนกอ ()

ในฤดูใบไม้ร่วงปี พ.ศ. 2479 ผู้นำกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ครองอำนาจในประเทศแมนจูได้เริ่มรื้อแนวปฏิบัติที่เป็นประชาธิปไตยขององค์กรแต่เดิม หลักการของการเลือกผู้นำนิคมถูกปฏิเสธ ยูรีย์ รอย ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้นำนิคม และวิกตอร์ กูเลียบกอ-กอแรตสกึย ( ได้รับแต่งตั้งให้เป็นรอง ในปีต่อมา องค์กรยูเครนทั้งหมดถูกสั่งห้ามในประเทศแมนจู ยกเว้น 

ช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2482 ถึง 2483 การเลือกผู้นำนิคมได้รับการฟื้นฟูขึ้นอีกครั้งโดย มักซึม แนแตรแบนกอ ได้รับเลือกเป็นผู้นำนิคม และสืบต่อโดยออแลกซันดร์ วิตกอว์สกึย () ในช่วงเวลาเดียวกัน ญี่ปุ่นเริ่มลดทอนกิจกรรมของ  ในประเทศแมนจูМикола Посівнич. Українська Національна колонія в Манджурії У 1920—1945 рр. // Наукові записки Національного університету «Острозька академія»: Історичні науки. — Вип.15 / Національний університет «Острозька академія», Українське Історичне Товариство. Відп. редактори: І. Пасічник, Л. Винар. — Острог: Видавництво Національного університету «Острозька академія», 2010. — 524 с.

ในปี พ.ศ. 2484 วิกตอร์ กูเลียบกอ-กอแรตสกึย เข้ารับตำแหน่งผู้นำนิคม เขาเริ่มความร่วมมือกับองค์กรผู้อพยพชาวรัสเซีย และจดทะเบียนนิคมกับ "สำนักกิจการผู้อพยพชาวรัสเซีย ()"

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2487 การผ่อนปรนของผู้นำกองทัพคันโตของญี่ปุ่นในประเทศแมนจู ทำให้สามารถดำเนินการเลือกผู้นำนิคมขึ้นใหม่โดยออแลกซันดร์ วิตกอว์สกึย กลับมาเป็นผู้นำของ  อีกครั้ง ซึ่งได้รื้อฟื้นแนวทางหลักในการดำเนินกิจกรรมขององค์กร โดยเริ่มค่อย ๆ กลับไปดำเนินงานตามระเบียบที่ได้กำหนดไว้

นิคมถูกยกเลิกในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488 เมื่อกองทหารโซเวียตเคลื่อนเข้าสู่แมนจูเรีย นักเคลื่อนไหวของ  หลายร้อยคนถูกจับกุม (รวมถึง ออแลกซันดร์ วิตกอว์สกึย, มักซึม แนแตรแบนกอ) หลายคนถูกประหาร

 กิจกรรมเผยแพร่ 
ในปี พ.ศ. 2477  ได้สนับสนุนการเผยแพร่รายการวิทยุกระจายเสียงภาษายูเครนในตะวันออกไกล

ในปี พ.ศ.  2479 และ 2480  เผยแพร่หนังสือพิมพ์ ข่าวนิคมประชาชนชาวยูเครนในประเทศแมนจู () ในเมืองฮาร์บิน จำนวน 2 ฉบับ

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Андрій Попок. Далекосхідні поселення українців (Far Eastern settlements of Ukrainians). . .

หมวดหมู่:ประเทศแมนจู
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2478