เอ็มลีน ฮิวส์

เอ็มลีน วอลเตอร์ ฮิวส์ (; 28 สิงหาคม ค.ศ. 1947 - 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004)  เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เขาเริ่มต้นอาชีพในปี ค.ศ. 1964 ที่แบล็กพูล ก่อนจะย้ายไปลิเวอร์พูลในปี ค.ศ. 1967 เขาลงเล่นให้กับลิเวอร์พูล 665 นัด และเป็นกัปตันทีมคว้าแชมป์ลีก 3 สมัย และแชมป์เอฟเอคัพ ในทศวรรษที่ 1970 ต่อมาเขาคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ 2 สมัย ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1977 และแชมป์ยูฟ่าคัพ 2 สมัย ฮิวส์ได้รับรางวัลนักฟุตบอลแห่งปีของสมาคมผู้สื่อข่าวฟุตบอล ในปี ค.ศ. 1977 ฮิวส์คว้าแชมป์ทุกถ้วยภายในประเทศด้วยการคว้าแชมป์ลีกคัพกับวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ในปี ค.ศ. 1980 นอกเหนือจากวูล์ฟส์แล้ว เขายังเล่นให้กับ รอเทอรัมยูไนเต็ด, ฮัลล์ซิตี, แมนส์ฟีลด์ทาวน์ และ สวอนซีซิตี ฮิวส์ติดทีมชาติอังกฤษ 62 นัด ยิงได้ 1 ประตูซึ่งเขาเป็นกัปตันทีม

หลังจากเลิกเล่นฟุตบอล เขาทำงานเป็นสื่อ ส่วนใหญ่กับบีบีซี โดยเขาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น OBE ในปี ค.ศ. 1980 ในฐานะที่เขาทำคุณประโยชน์ทางด้านกีฬา ฮิวส์เสียชีวิตด้วยโรคเนื้องอกในสมอง เมื่ออายุ 57 ปี ในปี ค.ศ. 2004

 ชีวิตวัยเด็ก 
เอ็มลิน ฮิวส์ เป็นลูกชายของ เฟร็ด ฮิวส์ อดีตนักรักบี้มืออาชีพDavid Lawrenson (2007). "The Rugby League Miscellany [Page-6]". Vision Sport Publishing. 

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลคัมเบรีย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก