ธงชาติมอนเตเนโกร

ธงชาติมอนเตเนโกร ()  เป็นธงสีแดงขอบทอง และมีตราแผ่นดินของมอนเตเนโกรอยู่ตรงกลาง ธงนี้ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 เมื่อสาธารณรัฐมอนเตเนโกร ในขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพเซอร์เบียและมอนเตเนโกรและได้กำหนดคุณสมบัติเฉพาะที่แม่นยำไว้เป็นมาตรฐานเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2547 และได้รับมอบอำนาจโดยมาตรา 4 ของรัฐธรรมนูญแห่งมอนเตเนโกรที่รับรองในปี 2550

 คำอธิบาย 
ธงชาติมอนเตเนโกรเป็นธงสีแดง ตราแผ่นดินอยู่ตรงกลาง ธงสีแดงและขอบสี่เหลี่ยมสีทอง อัตราส่วนของธงคือ 1:2 ตราแผ่นดินใช้ความสูง  2 ⁄ 3 ของความสูงของธง จุดกึ่งกลางของตราแผ่นดินตรงกับจุดกึ่งกลางของธง ความกว้างของเส้นขอบคือ1 ⁄ 20 ของสัดส่วนของธง มีการใช้ธงมอนเตเนโกรสองรุ่น แนวนอน ส่วนใหญ่ใช้กลางแจ้ง และแนวตั้ง ส่วนใหญ่ใช้ภายในบ้าน

 การใช้ธงในสถานที่ต่างๆ 
 รัฐสภามอนเตเนโกร
 อาคารที่เป็นสถานที่ราชการของประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐมอนเตเนโกร ,นายกรัฐมนตรี,  ประธานศาลสูง, ประธานศาลรัฐธรรมนูญ, อัยการสูงสุด และผู้ตรวจการแผ่นดินสิทธิมนุษยชน
 ที่พักของประธานาธิบดีมอนเตเนโกร
ธงยังถูกชักขึ้นก็ต่อเมื่อ:
 วันชาติมอนเตเนโกรและวันหยุดราชการอื่น ๆ ของมอนเตเนโกรในอาคารที่หน่วยงานของรัฐและหน่วยงานอื่น ๆ ของรัฐบาล
 ทูตของมอนเตเนโกรในต่างประเทศ
 เครื่องบิน เรือ และเรืออื่นๆ ตามข้อบังคับพิเศษ
 สถานที่ลงคะแนนเสียงระหว่างการเลือกตั้งและการลงประชามติ
 วันไว้อาลัยและต้องลดธงมอนเตเนโกรลงครึ่งเสา
ธงอาจถูกชักขึ้นในระหว่างการประชุมระหว่างประเทศ การเมือง วิทยาศาสตร์ วัฒนธรรม ศิลปะ กีฬา และการแสดงอื่น ๆ ที่มอนเตเนโกรเป็นตัวแทน ตามกฎหมายของมอนเตเนโกรดังกล่าว
ตามประเพณีระหว่างประเทศ เมื่อธงถูกชักขึ้นพร้อมกับธงของรัฐอื่น ๆ หรือองค์กรระหว่างประเทศหนึ่งแห่งหรือมากกว่าบนผืนดินของมอนเตเนโกร ธงนั้นก็จะเข้ามาแทนที่เกียรติยศ สถานที่เกียรติยศ ถือเป็นศูนย์กลาง; ตำแหน่งตรงกลางระหว่างผืนธงและด้านซ้ายเมื่อมองจากด้านหน้าของผืนธง ของรัฐอื่นหรือองค์กรระหว่างประเทศ
ธงถูกชักขึ้น ต่ำลง และถือด้วยเกียรติตามปกติ (เช่น การยืนขึ้น การทำความเคารพ เป็นต้น) ธงนั้นไม่สามารถชักให้แตะพื้นได้ และไม่ควรใช้เป็นผ้าปูโต๊ะ ผ้าม่าน หรือสิ่งอื่นที่คล้ายคลึงกัน
อ้างอิง