ซาบาร์ยัต

ซาบาร์ยัต (อียิปต์โบราณ: sbꜣyt, คอปติก: ⲥⲃⲱ "คำแนะนำ หรือ การสอน")Grapow & Ermann, vol.4, pp. 85, 86 เป็นคำศัพท์ในภาษาอียิปต์โบราณที่หมายถึงประเภทของวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับฟาโรห์ โดย sbꜣyt มีความหมายตรงตัวคือ "คำสอน" หรือ "คำแนะนำ"A further meaning is 'punishment', cf. Grapow & Ermann, vol. 5, 288.2-289.23 และยังหมายถึง คำสอนทางจริยธรรมที่เขียนขึ้นอย่างเป็นกิจจะลักษณะ ซึ่งเน้นไปที่ "วิถีชีวิตอย่างแท้จริง" จึงถือให้ตำราคำสอนซาบาร์ยัตเป็นวรรณกรรมภูมิปัญญาของอียิปต์

 ตัวอย่าง 
ในคำสรรเสริญแด่นักประพันธ์ผู้วายชนม์ (Eulogy of Dead Writers) ซึ่งเขียนขึ้นในช่วงราชวงศ์ที่ยี่สิบแห่งสมัยราชอาณาจักรใหม่ โดยบทนี้ แสดงรายนามผู้ประพันธ์ที่มีชื่อเสียงจากผลงานอันยิ่งใหญ่ของพวกเขา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้เขียนตำราคำสอนจากช่วงสมัยราชอาณาจักรกลาง:

ผู้เขียนเหล่านี้แต่ละคน (ยกเว้นอิมโฮเทปที่ไม่มีผลงานใดที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันอยู่เลย) รวมทั้งพทาห์เอมดเจฮูติhttp://fs2.american.edu/dfagel/www/LoyalistInstruction.pdf   ซึ่งสามารถยืนยันได้ว่าพวกเขาเป็นผู้เขียนผลงานต่าง ๆ จากช่วงสมัยอาณาจักรกลาง โดยตำราคำสอนซาบาร์ยัตที่เก่าแก่ที่สุดมีหลายคนอ้างว่า เขียนขึ้นในสหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาลในระหว่างช่วงสมัยราชอาณาจักรเก่า แต่ในปัจจุบันมีฉันทามติกันโดยทั่วไปว่า พวกเขาแต่งตำราขึ้นมาจริง ๆ ในภายหลังโดยเริ่มตั้งแต่ในช่วงสมัยราชอาณาจักรกลาง (ระหว่าง 1991–1786 ปีก่อนคริสตกาล) และการแสดงที่มาที่สมมติขึ้นนี้ให้แก่ผู้เขียนในช่วงอดีตอันยาวนาน อาจมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ข้อความในตำรามีอำนาจมากขึ้น

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:วรรณกรรมอียิปต์โบราณ