อักษรไภกษุกี

อักษรไภกษุกี (, ไภกษุกี: ) เป็นอักษรชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมี ใช้ในช่วงประมาณศตวรรษที่ 11 ถึง 12 เพื่อเขียนภาษาสันสกฤต มีลักษณะเด่นคือเป็นหัวลูกศร เคยใช้กันในทิเบตอย่างน้อยประมาณ 3 ศตวรรษ จารึกที่ใช้อักษรชนิดนี้ส่วนใหญ่พบได้ในในรัฐพิหารและรัฐเบงกอลตะวันตกของอินเดีย และในบางภูมิภาคของบังกลาเทศ

 ยูนิโคด 
ตัวอักษรไภกษุได้รับการเพิ่มลงในยูนิโคดเวอร์ชัน 9.0 ในเดือนมิถุนายน 2016

 อ้างอิง 

ไภกษุกี
ไภกษุกี
ไภกษุกี
หมวดหมู่:อักษรที่มีรหัส ISO 15924