หินแห่งความหิวโหย

หินแห่งความหิวโหย () เป็นเครื่องหมายเด่นในน้ำประเภทหนึ่งที่พบได้ทั่วไปในยุโรปกลาง หินแห่งความหิวโหยทำหน้าที่เป็นอนุสรณ์และคำเตือนทุพภิกขภัย ทำขึ้นในเยอรมนีและบริเวณที่ตั้งถิ่นฐานของชาติพันธุ์เยอรมันทั่วยุโรปนับตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 ถึง 19

หินเหล่านี้ถูกฝังไว้ตามลำน้ำในช่วงภัยแล้งเพื่อให้เป็นเครื่องหมายบอกระดับน้ำและเพื่อเตือนชนรุ่นหลังว่าจะต้องเผชิญกับความยากลำบากจากทุพภิกขภัยหากน้ำในลำน้ำลดลงถึงระดับนี้อีกครั้ง ตัวอย่างหินแห่งความหิวโหยที่มีชื่อเสียงอยู่ในแม่น้ำเอ็ลเบอที่เมืองแยชีน ประเทศเช็กเกีย ซึ่งจารึกข้อความว่า "ถ้าเจ้าเห็นเรา เจ้าจงร่ำไห้" () ไว้เป็นคำเตือน

หินเหล่านี้หลายก้อนสลักขึ้นหลังเกิดทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ปี 1816–1817 ซึ่งเกิดจากการปะทุของเขาตัมโบราในอินโดนีเซียLederer, David. German History in Global and Transnational Perspective, Springer. Aug. 8, 2017. pp. 24

ในปี 1918 หินแห่งความหิวโหยก้อนหนึ่งที่ท้องน้ำเอ็ลเบอใกล้กับเมืองแยชีนผุดขึ้นในช่วงน้ำลดซึ่งตรงกับช่วงทุพภิกขภัยใหญ่เนื่องจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งAssociated Press. "'Hunger Stone' appears," The New York Times. Aug. 1, 1918. pp. 1 หินแห่งความหิวโหยที่คล้ายกันยังผุดให้เห็นอีกในช่วงภัยแล้งในปี 2018 และในปี 2022

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:วัฒนธรรมเยอรมนี
หมวดหมู่:หิน
หมวดหมู่:ทุพภิกขภัย