เกาะมิยาเกะ

เกาะมิยาเกะ หรือ มิยาเกะ-จิมะ () เป็นเกาะภูเขาไฟ ในคาบสมุทรอิซุ ทะเลฟิลิปปิน ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 180 กิโลเมตร จากกรุงโตเกียว อยู่ในเขตการปกครองของกิ่งจังหวัดมิยาเกะ ส่วนหนึ่งของโตเกียวNussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Izu Shotō," Japan Encyclopedia, p. 412. และเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ

 นิรุกติศาสตร์ 
มีทฤษฎีมากมายเกี่ยวกับที่มาของชื่อ “มิยาเกะ-จิมะ” ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าชื่อดังกล่าวได้รับอิทธิพลจากต้นฉบับเกี่ยวกับการกำเนิดของเกาะที่เรียกว่า "มิยาเคะกิ" (三宅記) ซึ่งเขียนโดยนักบวชชินโตจากเกาะนี้ ต้นฉบับนั้นอธิบายว่าเทพเจ้ามาชิมะ (三嶋) ได้สร้างวังของตนบนเกาะแห่งนี้ หลังจากที่ได้สร้าง “บ้าน” อีกสองหลังบนเกาะใกล้เคียง โดยบ้านแต่ละหลังหันหลังให้กับวัง จึงทำให้เกิดภาพลักษณ์เหมือนเรียงกันเป็นเส้นตรง ความเชื่อนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ “ทฤษฎีบ้านทั้งสาม”

สมมติฐานอีกประการหนึ่งกล่าวว่า ศาลเจ้าบนเกาะมิยาเกะจิมะมีความเกี่ยวข้องทางประวัติศาสตร์กับศาลเจ้าบนเกาะมิยาจิมะ ซึ่งตั้งอยู่ในอ่าวฮิโรชิมะ เนื่องจากยังมีข้อสันนิษฐานอื่น ๆ อีกมากมาย ต้นกำเนิดที่แท้จริงของชื่อ “มิยาเกะจิมะ” จึงไม่อาจทราบได้แน่ชัด

 ภูมิศาสตร์ 
เกาะแห่งนี้เป็นภูเขาไฟประเภทกรวยชั้น ที่ประกอบด้วยหินแกรนิต เกิดขึ้นในช่วงปลายยุคน้ำแข็งเพลสโตซีน เมื่อประมาณ 10,000 ถึง 2,000 ปีก่อน ชายฝั่งของเกาะมีลักษณะเป็นวงกลมโดยรอบ ความยาวประมาณ 88.3 กิโลเมตร และมีเส้นผ่านศูนย์กลางเฉลี่ยราว 8 กิโลเมตร

จุดที่สูงที่สุดของเกาะคือภูเขาโอยามะ (雄山, Oyama-san) ซึ่งเป็นภูเขาไฟที่ยังคงมีพลังและมีความสูง 759 เมตร ภูเขาลูกนี้มีบันทึกการปะทุหลายครั้งตลอดประวัติศาสตร์ โดยมีการกล่าวถึงตั้งแต่สมัยนาราในบันทึกโบราณ ในช่วง 890 ปีที่ผ่านมา มีการปะทุทั้งหมด 13 ครั้ง รวมถึง 5 ครั้งนับตั้งแต่เริ่มสมัยเมจิ การไหลของลาวาในปี 1940 คร่าชีวิตผู้คนไป 11 ราย และมีการปะทุอื่น ๆ เกิดขึ้นอีกในปี 1962 และ 1983

เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ปี 2000 ภูเขาโอยามะได้เริ่มปะทุขึ้นอีกครั้ง และภายในเดือนกันยายนเกาะทั้งหมดก็ถูกอพยพอย่างสิ้นเชิง หลังจากปล่อยก๊าซภูเขาไฟอย่างต่อเนื่องเป็นเวลา 4 ปี ชาวเกาะจึงได้รับอนุญาตให้กลับมาพำนักอย่างถาวร ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ปี 2005 หลังจากการปะทุครั้งนั้นมีการปล่อยก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ออกมาจากภูเขาโอยามะอย่างต่อเนื่อง เดิมทีชาวเกาะทุกคนจำเป็นต้องพกหน้ากากกันแก๊สติดตัวไว้ตลอดเวลา อย่างไรก็ตามปัจจุบันไม่จำเป็นต้องใช้หน้ากากอีกต่อไปแล้ว แต่ยังคงมีระบบเตือนภัยที่จะส่งเสียงเตือนหากระดับก๊าซพิษในอากาศเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว 

การปล่อยก๊าซภูเขาไฟจากภูเขาไฟลูกนี้ถูกตรวจวัดโดยระบบวิเคราะห์ก๊าซหลายองค์ประกอบ (Multi-Component Gas Analyzer System) ซึ่งสามารถตรวจจับการปล่อยก๊าซล่วงหน้าก่อนการปะทุของแมกมาได้ ทำให้สามารถคาดการณ์กิจกรรมภูเขาไฟได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 เว็บไซต์ทางการหมู่บ้านมิยาเกะ
 Miyakejima - Japan Meteorological Agency 

มิยาเกะ