สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 1992–93

ฤดูกาล 1992–93 เป็นฤดูกาลแรกของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเอฟเอพรีเมียร์ลีก และเป็นฤดูกาลที่ 18 ติดต่อกันบนลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ

ฤดูกาลนี้สโมสรคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกสมัยแรก สิ้นสุดระยะเวลา 26 ปีที่พวกเขาไม่สามารถคว้าแชมป์ลีกสูงสุดของอังกฤษได้ตั้งแต่ฤดูกาล 1966–67 ภายใต้การคุมทีมของเซอร์แมตต์ บัสบี พวกเขาลงเอยด้วยการคว้าแชมป์ลีกโดยมีแต้มเหนือรองแชมป์อยู่ 8 แต้มคือแอสตัน วิลลาซึ่งพวกเขาแข่งขันกันตลอดทั้งฤดูกาลกับทั้งวิลล่าและนอริชซิตี การมาถึงของ เอริก ก็องโตนา กองหน้าชาวฝรั่งเศสซึ่งย้ายจากแชมป์ลีกเมื่อฤดูกาลที่แล้วคือลีดส์ยูไนเต็ด ด้วยค่าตัว 1 ล้านปอนด์ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน (แม้ว่าลีดส์จะประกาศว่าอยู่ที่ 1.2 ล้านปอนด์ก็ตาม) เพื่อช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในเกมรุกของยูไนเต็ด หลังจากที่พวกเขาร่วงลงมาอยู่ที่อันดับ 10 ของลีก การมาถึงของก็องโตนาเกิดขึ้นหลังจากกองหน้าคนใหม่คือดิออน ดับลินพักฟื้นเป็นเวลา 6 เดือนหลังการผ่าตัดเนื่องจากขาหัก ซึ่งการมาของก็องโตนาเป็นตัวเร่งให้ยูไนเต็ดคว้าแชมป์ และในที่สุดยูไนเต็ดก็สามารถคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกสมัยแรกในวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 เนื่องจากแอสตันวิลลาซึ่งเป็นรองจ่าฝูงของตารางแพ้คาบ้านให้กับโอลดัมแอทเลติกทำให้พวกเขาตามยูไนเต็ดไม่ทัน

มาร์ก ฮิวส์ครองดาวซัลโวด้วยจำนวน 15 ประตูในลีก ในขณะที่ ไรอัน กิ๊กส์ ที่ยอดเยี่ยมได้รับการโหวตให้เป็นนักฟุตบอลดาวรุ่งแห่งปีของพีเอฟเอเป็นปีที่ 2 ติดต่อกัน สตีฟ บรูซ ซึ่งเป็นรองกัปตันทีม เขาเป็นกัปตันทีมเกือบทั้งฤดูกาล ในขณะที่ไบรอัน ร็อบสัน นักเตะตัวเก๋าและกัปตันทีมตัวจริงพลาดลงเล่นหลายนัดเนื่องจากอาการบาดเจ็บ การมาถึงของเอริก ก็องโตนาทำให้อดีตกองหน้าไบรอัน แมคแคลร์เปลี่ยนไปเล่นกองกลาง ทำให้โอกาสในทีมชุดใหญ่ของร็อบสันลดลงไปอีก

ในยูฟ่าคัพ ยูไนเต็ดตกรอบจากการดวลจุดโทษกับตอร์ปิโดมอสโกของรัสเซีย หลังจากเสมอกันสองเลกแบบไร้สกอร์ การป้องกันแชมป์ลีกคัพของพวกเขาจบลงในรอบที่ 3 จากความพ่ายแพ้ต่อแอสตันวิลลา การแข่งขันเอฟเอคัพของพวกเขาจบลงในรอบที่ 5 เมื่อพวกเขาแพ้ 1-2 ให้กับเชฟฟีลด์ยูไนเต็ดในการแข่งขันที่สตีฟ บรูซ พลาดจุดโทษอย่างไม่เคยมีมาก่อน

มีผู้เล่นวัยรุ่นจากทีมเยาวชนที่เปิดตัวในฤดูกาลนี้ ได้แก่ เดวิด เบ็คแคม, นิคกี บัตต์ และ แกรี เนวิล

ก่อนที่ฤดูกาลจะเริ่มต้นขึ้น ยูไนเต็ดมีข่าวเชื่อมโยงกับการเซ็นสัญญาคว้าตัวแอลัน เชียเรอร์ กองหน้าดาวรุ่งของเซาแทมป์ตัน ซึ่งได้รับการกล่าวถึงเป็นครั้งแรกในสื่อว่าเป็นเป้าหมายการย้ายทีมในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1991 แต่เชียเรอร์ตัดสินใจเซ็นสัญญากับแบล็กเบิร์นโรเวอส์แทน ดิออน ดับลินเซ็นสัญญาย้ายจากเคมบริดจ์ยูไนเต็ด แต่ได้รับบาดเจ็บเพียง 1 เดือนหลังจากที่เขามาถึงสโมสร และยูไนเต็ดก็มีปัญหาในการทำประตูในสัปดาห์ต่อมา สโมสรตกเป็นข่าวเชื่อมโยงกับกองหน้าคนอื่น ๆ อีกหลายคน การเสนอราคา 3 ล้านปอนด์เพื่อคว้าตัวเดวิด เฮิร์สต์กองหน้าของเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ถูกปฏิเสธ ในขณะที่ไบรอัน ดีน กองหน้าของเชฟฟีลด์ยูไนเต็ดก็มีข่าวเชื่อมโยงกับโอลด์แทรฟฟอร์ดแต่ไม่มีข้อเสนอที่แน่นอน การตามล่าหากองหน้าคนใหม่สิ้นสุดลงในวันที่ 26 พฤศจิกายน เมื่อ เอริก ก็องโตนา เซ็นสัญญาจากลีดส์ ยูไนเต็ด ด้วยค่าตัวเพียง 1.2 ล้านปอนด์

เมื่อจบฤดูกาล ยูไนเต็ด ถูกเชื่อมโยงกับการย้ายของรอย คีน กองกลางชาวไอริชวัย 21 ปีของนอตทิงแฮมฟอเรสต์ ซึ่งเป็นเป้าหมายของ อาร์เซนอล และ แบล็กเบิร์นโรเวอส์ หลังจากที่คีนเกือบเซ็นสัญญากับแบล็กเบิร์น ยูไนเต็ดก็คว้าตัวเขาไปเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1993 ด้วยค่าตัวเป็นประวัติการณ์ของอังกฤษที่ 3.75 ล้านปอนด์

มันเป็นฤดูกาลสุดท้ายที่ โอลด์แทรฟฟอร์ด ของ นีล เว็บบ์ ซึ่งย้ายกลับไปที่ นอตทิงแฮมฟอเรสต์ ในเดือนพฤศจิกายนหลังจากเสียตำแหน่งในทีมชุดใหญ่ของยูไนเต็ด รัสเซล เบียร์ดสมอร์ ซึ่งไม่ได้ลงเล่นตลอดทั้งฤดูกาล ย้ายไปบอร์นมัธแบบไร้ค่าตัวเมื่อจบฤดูกาล

 การซื้อขาย 
การออกจากทีมครั้งแรกของแมนฯ ยูไนเต็ดในฤดูกาล 1992–93 คือมัล โดนากีซึ่งย้ายไปร่วมทีมเชลซี เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม วันต่อมา มาร์ก โรบินส์เซ็นสัญญากับนอริชซิตีด้วยค่าตัว 800,000 ปอนด์ นอกจากนี้ยังมีเดเร็ค บราซิลกองหลังทีมชาติไอร์แลนด์, โคลิน เทลฟอร์ด กองหน้าทีมชาติไอร์แลนด์เหนือและนีล เวบบ์กองกลางทีมชาติอังกฤษที่ย้ายออกจากสโมสรกลับไปร่วมทีมนอตทิงแฮมฟอเรสต์

ขณะเดียวกัน ผู้เล่นที่เข้ามาในช่วงซัมเมอร์ได้แก่โจวาน คิรอฟสกี้ กองหน้าชาวอเมริกัน แพต แม็คกิบบอน กองหลังชาวไอร์แลนด์เหนือ และดิออน ดับลิน กองหน้าชาวอังกฤษ เอริก ก็องโตนา กองหน้าชาวฝรั่งเศสย้ายเข้าร่วมทีมในวันที่ 27 พฤศจิกายน

วันที่ 19 มีนาคม คีแรน โทล ออกจากยูไนเต็ดเพื่อเซ็นสัญญากับมาเธอร์เวลล์ ราฟาเอล เบิร์คถูกปล่อยตัวเมื่อวันที่ 10 เมษายน ในขณะที่รัสเซล เบียร์ดสมอร์ ย้ายไปร่วมทีมบอร์นมัทเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน เอเดรียน โดเฮอร์ตี, จอร์จ สวิตเซอร์ และ เอียน วิลกินสันออกจากสโมสรหนึ่งวันหลังจากที่เบียร์ดสมอร์ย้ายออกไป

นักเตะที่มาในฤดูหนาวเพียงคนเดียวของแมนฯ ยูไนเต็ดคือเลส ซีลีย์ซึ่งเซ็นสัญญาย้ายมาจากแอสตันวิลลาเมื่อวันที่ 6 มกราคม

 เหตุการณ์ระหว่างฤดูกาล 
หลังขาดผู้ทำประตูในช่วงครึ่งหลังของฤดูกาลที่แล้ว ทำให้ยูไนเต็ดพลาดแชมป์ลีก อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน เริ่มตามล่าหากองหน้าคนใหม่ ชื่อที่มีการเชื่อมโยงอย่างมากกับ ยูไนเต็ด เป็นเวลาหลายเดือนคือ แอลัน เชียเรอร์ กองหน้าของ เซาแทมป์ตัน และทีมชาติอังกฤษวัย 21 ปี  ความหวังของยูไนเต็ดในการเซ็นสัญญาเชียเรอร์ได้รับแรงหนุนในวันที่ 7 กรกฎาคม เมื่อผู้จัดการทีมเซาแทมป์ตันในเวลานั้น เอียน แบรนฟุต ประกาศว่าเชียเรอร์สามารถออกจากสโมสรได้หากราคาเหมาะสม

ในขณะที่กำลังไล่ล่ากองหน้า 1 คนเพื่อร่วมทีมยูไนเต็ด อีกคนกำลังออกจากสโมสร มาร์ก โรบินส์ กองหน้าซึ่งไม่ค่อยได้ลงเล่นในฤดูกาล 1991-92 อยู่ในรายชื่อย้ายทีมและในที่สุดก็เซ็นสัญญากับ นอริชซิตี ซึ่งผู้จัดการทีมคนใหม่ ไมค์ วอล์คเกอร์ จ่ายค่าตัว 800,000 ปอนด์ ในขณะที่เขามองหากองหน้าที่สามารถทำประตูให้ ทีมนกขมิ้น ในเอฟเอพรีเมียร์ลีกได้ มีไม่กี่คนที่สามารถจินตนาการได้ว่าโรบินส์และทีมใหม่ของเขาจะเป็นผู้ท้าชิงแชมป์ลีกในฤดูกาลแรกของพรีเมียร์ลีก

การแข่งขันเพื่อเซ็นสัญญากับ แอลัน เชียเรอร์ สิ้นสุดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม เมื่อเชียเรอร์เลือกย้ายไป แบล็กเบิร์นโรเวอส์ ด้วยค่าตัว 3.6 ล้านปอนด์ เป็นค่าตัวแพงที่สุดในอังกฤษเป็นประวัติการณ์ในสมัยนั้น ภายใต้การคุมทีมของ เคนนี ดัลกลิช และ แจ็ค วอล์กเกอร์  ในฐานะประธานสโมสรและเจ้าของสโมสร ซึ่งพยายามสร้างทีมขึ้นมาใหม่ให้กลับมาเป็นสโมสรชั้นนำในลีกสูงสุดนับตั้งแต่ทศวรรษที่ 1960

ยูไนเต็ดแสดงความสนใจในการเซ็นสัญญากับ พอล สจ๊วร์ต ของ ทอตนัมฮอตสเปอร์ ซึ่งเป็นผู้เล่นสารพัดประโยชน์ที่สามารถเล่นได้ทั้งกองหน้าและกองกลาง แต่สจ๊วร์ตเซ็นสัญญากับลิเวอร์พูลแทน - ในที่สุดก็พิสูจน์ได้ว่าเป็น 1 ในการย้ายทีมที่หายนะของลิเวอร์พูล

การตามล่าหากองหน้าคนใหม่สิ้นสุดลงในวันที่ 7 สิงหาคม หรือ 8 วันก่อนเริ่มฤดูกาลใหม่ เมื่อ ดิออน ดับลิน เซ็นสัญญาจาก เคมบริดจ์ยูไนเต็ด ด้วยค่าตัว 1 ล้านปอนด์ เป็นการเซ็นสัญญาช่วงปิดฤดูกาลเพียงรายเดียวของยูไนเต็ด ดับลิน วัย 23 ปี เป็น 1 ในผู้ทำประตูสูงสุดนอกลีกสูงสุดในช่วง 3 ฤดูกาลหลัง ขณะที่เคมบริดจ์ทะยานจากดิวิชั่น 4 เกือบจะขึ้นสู่พรีเมียร์ลีก ชัดเจนว่าเขาจะเริ่มต้นการเดินทางใหม่ที่ โอลด์แทรฟฟอร์ด ในฐานะตัวสำรองของ มาร์ก ฮิวส์ และ ไบรอัน แมคแคลร์ โดยเขาสวมเสื้อหมายเลข 7 แทนที่กัปตันทีม ไบรอัน ร็อบสัน ซึ่งถูกย้ายไปสวมเสื้อหมายเลข 12

เกมแรกของยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีกคือการพบกับ เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด ที่ บรามอลล์เลน และเป็นความผิดหวังครั้งใหญ่ที่พวกเขาแพ้ 1-2 และ ไบรอัน ดีน กองหน้าของสโมสรจาก  เซาท์ยอร์คเชียร์ เป็นผู้ทำประตูแรกของลีกใหม่

2 วันต่อมา ลี ชาร์ป ปีกวัย 21 ปี ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากเชื้อไวรัส และต้องพักรักษาตัวนานกว่า 3 เดือน ทำให้ยูไนเต็ดต้องพบกับวิกฤตครั้งใหญ่ในตำแหน่งกองกลางและปีก

เกมพรีเมียร์ลีกนัดแรกที่โอลด์แทรฟฟอร์ดคือวันที่ 19 สิงหาคม กับเอฟเวอร์ตัน แต่เป็นความผิดหวังครั้งใหญ่ที่ยูไนเต็ดพ่าย 0-3 เป็นการแพ้ในบ้านที่แย่ที่สุดนัดที่ 2 นับตั้งแต่อเล็กซ์ เฟอร์กูสันเข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการทีมในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1986

แต้มแรกมาถึงในเกมที่ 3 เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม แต่ยูไนเต็ดทำได้เพียงเสมอ 1-1 ที่บ้านกับอิปสวิชทาวน์ที่เพิ่งเลื่อนชั้น ทำให้เกิดข้อสงสัยอย่างมากในหมู่แฟนบอลและสื่อว่ายูไนเต็ดสามารถยุติการรอคอยที่ยาวนานของพวกเขาได้หรือไม่สำหรับแชมป์ในฤดูกาลนี้

ชัยชนะครั้งแรกในพรีเมียร์ลีกของยูไนเต็ดเกิดขึ้นในเกมที่ 4 เมื่อวันอาทิตย์ที่ 24 สิงหาคม เมื่อ ดิออน ดับลิน ทำประตูแรกให้กับยูไนเต็ดในการชนะเซาแทมป์ตัน 1-0 4 เกมต่อมาพวกเขาชนะทั้งหมด ทำให้ยูไนเต็ดปีนขึ้นไปอยู่อันดับ 3 ในกลางเดือนกันยายน โดยมี นอริชซิตี รั้งจ่าฝูงและ แบล็กเบิร์นโรเวอส์ เป็นรองจ่าฝูง หนึ่งในเกมเหล่านั้น – ชัยชนะ 1-0 ที่บ้านของ คริสตัลพาเลซ – ดิออน ดับลิน ได้รับบาดเจ็บขาหักซึ่งทำให้เขาพลาดการลงสนามเป็นเวลา 6 เดือน ตามมาด้วยผลเสมอ 5 นัดในลีก และในระหว่างนั้นพวกเขาตกรอบแรกจาก ยูฟ่าคัพ ด้วยน้ำมือของทีมจากรัสเซียอย่าง ตอร์ปิโดมอสโก เมื่อพวกเขาแพ้จุดโทษหลังจากเสมอแบบไร้สกอร์ทั้ง 2 นัด เลกแรกที่ โอลด์แทรฟฟอร์ด คือการเปิดตัวของ แกรี เนวิล แบ็คซ้ายวัย 17 ปี

ปลายเดือนนั้นยูไนเต็ดเริ่มป้องกันแชมป์ลีกคัพด้วยการเสมอ 1-1 กับ ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน ในรอบที่ 2 เลกแรก ซึ่ง เดวิด เบ็คแฮม วัย 17 ปี – ได้เปิดตัวกับ United  โดย United ชนะในเลกที่สอง 1-0 ที่ โอลด์แทรฟฟอร์ด แต่ความหวังของพวกเขาในการรักษาแชมป์ League Cup สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม เมื่อพวกเขาแพ้ 0-1 ให้กับ แอสตันวิลลา ในรอบที่ 3 ที่ วิลลาพาร์ก ซึ่งคุมทีมโดย รอน แอตกินสัน อดีตผู้จัดการทีม ยูไนเต็ด (ที่ได้นำสโมสรเก่าของเขา เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ ชนะ 1-0 เหนือยูไนเต็ดในลีกคัพรอบชิงชนะเลิศเมื่อ 18 เดือนก่อน) ก็ปรากฏตัวขึ้นในฐานะคู่แข่งชิงแชมป์ลีก

การเสมอของยูไนเต็ดจบลงเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ด้วยความพ่ายแพ้ โดยที่พวกเขาแพ้ให้กับวิมเบิลดัน 0-1 ในบ้าน ผู้ทำประตูในวันนั้นคือ ลอรี ซานเชซ มิดฟิลด์ที่ทำประตูชัยที่เวมบลีย์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1988 ทำให้วิมเบิลดันเอาชนะลิเวอร์พูลในเอฟเอ คัพ รอบชิงชนะเลิศ  หนึ่งสัปดาห์ต่อมา การไร้ชัยชนะของยูไนเต็ดขยายไปถึง 7 นัด เมื่อ แอสตันวิลลา ของ รอน แอตกินสัน สร้างความพ่ายแพ้ให้กับพวกเขาอีกครั้งที่ วิลลาพาร์ก ตอนนี้ยูไนเต็ดอยู่อันดับที่ 10 ในลีก ตามหลังจ่าฝูงอย่างอาร์เซนอล 8 แต้ม และยังตามหลังนอริชซิตี, คอเวนทรีซิตี และ อิปสวิช ทาวน์ ที่ต้องต่อสู้กับการลุ้นหนีตกชั้นมากกว่าการต่อสู้เพื่อชิงแชมป์ลีก

เฟอร์กูสันตระหนักว่าเขามีบางอย่างต้องทำหากยูไนเต็ดหวังว่าจะยังคงอยู่ในการแข่งขันลุ้นแชมป์  เขายื่นข้อเสนอ 3 ล้านปอนด์สำหรับ David Hurst กองหน้าของ เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ แต่ถูกปฏิเสธ จากนั้นเขาก็ได้รับข้อเสนอจากแชมป์เก่าในฤดูกาลที่แล้วอย่าง ลีดส์ยูไนเต็ด (ร่วมกับทีมเต็งแชมป์อย่างลิเวอร์พูล ซึ่งตอนนี้อยู่ครึ่งล่างของตาราง) เพื่อขอซื้อตัว เดนิส เออร์วิน ปราการหลังทีมชาติไอร์แลนด์ แต่เฟอร์กูสันปฏิเสธข้อเสนอของทั้งสองทีม อย่างไรก็ตาม เขาถามผู้จัดการทีม ลีดส์ยูไนเต็ด ในขณะนั้น โฮเวิร์ด วิลกินสัน ว่าเขาต้องการขาย เอริก ก็องโตนา กองหน้าชาวฝรั่งเศสวัย 26 ปี หรือไม่ ในวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 ก็องโตนาเซ็นสัญญากับยูไนเต็ดด้วยค่าตัว 1.2 ล้านปอนด์ และเล่นในตำแหน่งกองหน้าของยูไนเต็ดร่วมกับ มาร์ก ฮิวส์ โดย ไบรอัน แมคแคลร์ ย้ายไปเล่นกองกลางร่วมกับ พอล อินซ์ โดยก็องโตนาสวมเสื้อหมายเลข 7 ต่อจาก ไบรอัน ร็อบสัน กัปตันทีมและ ดิออน ดับลิน (ในฤดูกาลนั้นผู้เล่นยังสามารถหมุนเวียนหมายเลขเสื้อที่สวมอยู่ได้ก่อนยกเลิกกฎนี้หลังจบฤดูกาลและกฎใหม่ของพรีเมียร์ลีกกำหนดหมายเลขเสื้อที่แน่นอนสำหรับผู้เล่นแต่ละคนและใส่ชื่อผู้เล่นคนนั้นลงบนเสื้อ เริ่มตั้งแต่ฤดูกาล 1993-94 มาจนถึงปัจจุบัน)

 ทีม 
 ผู้รักษาประตู 
 (1)  ปีเตอร์ ชไมเคิล
  แกรี วอลช์

 กองหลัง 
 (2)  พอล พาร์กเกอร์
 (3)  เดนิส เออร์วิน
 (4)  สตีฟ บรูซ (รองกัปตันทีม)
 (6)  แกรี พัลลิสเตอร์
   แกรี เนวิลล์
  เคลย์ตัน แบล็กมอร์

 กองกลาง 
 (12)  ไบรอัน ร็อบสัน (c เปลี่ยนมาใส่หลังจากยกเบอร์ 7 ให้ก็องโตนา)
  ไมค์ ฟีแลน
 (8)  พอล อินซ์
 (11)  ไรอัน กิ๊กส์
 (5) ลี ชาร์ป
  นิคกี บัตต์
 (28)  เดวิด เบ็คแคม
  นีล เว็บบ์
  อังเดร แคนเชลสกี
  ดาร์เรน เฟอร์กูสัน

 กองหน้า 
 (9)  ไบรอัน แมคแคลร์
 (7)  เอริก ก็องโตนา
 (10)  มาร์ก ฮิวส์
  ดิออน ดับลิน

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ฤดูกาลของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด