พระราชญาณโสภณ (จรัส เขมจารี)

พระราชญาณโสภณ (พระจรัส เขมจารี) หรือ หลวงปู่ห้วย เขมจารี (8 สิงหาคม พ.ศ. 2470 - 15 สิงหาคม พ.ศ. 2567) เป็นพระสงฆ์ชาวไทย ดํารงตําแหน่งพระราชาคณะชั้นราช อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดศรีสะเกษ (ธรรมยุติกนิกาย) และอดีตเจ้าอาวาสวัดหลวงสุมังคลาราม (ธรรมยุตกนิกาย)

พระราชญาณโสภณ เป็นพระที่มีวัตรปฏิบัติเคร่งครัดในพระธรรมวินัย ในปี พ.ศ. 2498 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดประชารังสรรค์ อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ ท่านได้อบรมสั่งสอนประชาชนและพระภิกษุสามเณรในปกครองด้วยความเมตตาเป็นที่ตั้ง ท่านจึงมีสัทธิวิหาริก และอันเตวาสิกมากมาย ประกอบกับท่านวางตนเรียบง่ายสมถะ ชอบความสันโดษตามแบบศากยบุตร จึงเป็นที่เคารพเลื่อมใสศรัทธาของเหล่าประชาชนที่ได้พบเห็น

 ประวัติ 
พระราชญาณโสภณ หรือ พระจรัส เขมจารี นามเดิม จรัส ศรีสุข ชื่อเล่น ห้วย เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2470 ตรงกับวันจันทร์ ขึ้น 11 ค่ำ เดือน 9 ปีเถาะ ที่บ้านเมืองจันทร์ ตำบลเมืองจันทร์ อำเภอเมืองจันทร์ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นบุตรของมา ศรีสุข และผุย ศรีสุข ท่านเป็นบุตรคนโตในจำนวนพี่น้อง 7 คน ได้เข้าเรียนระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดบ้านเมืองจันทร์ อำเภอเมืองจันทร์ จังหวัดศรีสะเกษ จบชั้น ป.3 เพราะมีการสอนเท่านั้นในขณะนั้น อายุได้ 17 ปี จึงได้เข้าบรรพชาเป็นสามเณรเมื่อปี พ.ศ. 2487 ณ วัดหลวงสุมังคลาราม เพื่อศึกษาพระธรรมวินัยจนกระทั่งสอบได้นักธรรมชั้นตรี ต่อมาได้อุปสมบทเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 ณ พัทธสีมาวัดหลวงสุมังคลาราม ตำบลเมืองใต้ อำเภอเมือง จังหวัดศรีสะเกษ โดยมีพระครูสิริสารคุณ (ศรี ฐิตธมฺโม) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระมหาธวัช วิมโล เป็นพระกรรมวาจารย์ พระมหาหน่วย ขันติโก เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับนามฉายาว่า “ เขมจารี ” เมื่ออุปสมบทแล้วได้ศึกษาพระปริยัติธรรม สอบได้นักธรรมชั้นเอกในปี พ.ศ. 2498 ณ สำนักเรียนวัดหลวงสุมังคลาราม ตำบลเมืองใต้ อำเภอเมือง จังหวัดศรีสะเกษ และศึกษาแผนกบาลีสำนักเรียนวัดประชารังสรรค์ และสอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยค ในปี พ.ศ. 2515 สังกัดสำนักศาสนศึกษาวัดประชารังสรรค์ อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ

 มรณภาพ 
พระราชญาณโสภณ (พระจรัส เขมจารี) มรณภาพเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2567 หลังจากจากที่ช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ 2566 ได้เข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลสมิติเวช ที่กรุงเทพมหานคร เป็นเวลาหลายเดือน ต่อมาช่วงวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 พระและลูกศิษย์ที่ดูแลท่านก็ได้นํามารักษาตัวที่โรงพยาบาลพริ้นซ์ จังหวัดศรีสะเกษ รักษาอาการอาพาธจากโรคชราและโรคปอด จนกระทั่งเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ 2567 ท่านมีอาการเหนื่อยและมีลมหายใจที่แผ่วลง กับทั้งความดันลดลงเรื่อย ๆ จนกระทั่งเวลา 01.00 น. พระราชญาณโสภณ ได้ละสังขารด้วยอาการสงบที่โรงพยาบาลพริ้นซ์ จังหวัดศรีสะเกษ ด้วยอาการป่วยเนื่องจากอายุมาก และปอดติดเชื้อ
 อ้างอิง 

หมวดหมู่:พระสงฆ์ไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองจันทร์