เมืองกำแพงเกาลูน

เมืองกำแพงเกาลูน (; ) เป็นชุมชนแออัดในฮ่องกง ตั้งอยู่ที่เมืองเกาลูนในอาณานิคมฮ่องกงของอังกฤษ เดิมเป็นป้อมปราการทางทหารของจีน ในสมัยต่อมา ถึงแม้ว่าฮ่องกงจะตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษ แต่เมืองนี้ก็ยังถือเป็นดินแดนของจีนโดยพฤตินัย จำนวนประชากรในเมืองเพิ่มขึ้นอย่างมากหลังจากการยึดครองฮ่องกงของญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1990 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 50,000 คน และมีพื้นที่ประมาณ 2.6 เฮกตาร์ (6.4 เอเคอร์) เมืองกำแพงเกาลูนเคยถูกควบคุมโดยกลุ่มอั้งยี่ จึงมีอัตราการค้าประเวณี การพนัน และการใช้ยาเสพติดสูง 

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1987 รัฐบาลฮ่องกงได้ประกาศแผนการรื้อถอนเมืองกำแพงเกาลูน หลังจากถ่ายโอนที่ดินมาจากประเทศจีนได้สำเร็จ การรื้อถอนเริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1993 และแล้วเสร็จในเดือนเมษายน ค.ศ. 1994 ปัจจุบันนี้ เมืองกำแพงเกาลูนกลายเป็นที่ตั้งของสวนสาธารณะ โดยภายในสวนมีการจัดแสดงโบราณวัตถุและมีโบราณสถานต่าง ๆ ที่หลงเหลืออยู่จากการรื้อถอน

 ลักษณะของเมือง 

 โครงสร้างและสถาปัตยกรรม 
แต่เดิมนั้นเมืองกำแพงเกาลูนเคยเป็นป้อมปราการมาก่อน โดยป้อมปราการถูกสร้างขึ้นบนเนิน มีความกว้าง 210 เมตร ยาว 120 เมตร มีประตูเข้าออกอยู่ 4 ทาง และมีกำแพงหนา 4.6 เมตร ซึ่งกำแพงนี้ถูกรื้อถอนไปเมื่อ ค.ศ. 1943 Benedetti, Paul (18 กันยายน 1982). "A nervy tour of Kowloon's Walled City". The Globe and Mail. สืบค้นเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2009.

ในช่วง 60 ปีแรก เมืองกำแพงเกาลูนเป็นเพียงย่านชุมชนแออัดธรรมดาที่ประกอบไปด้วยตึกเตี้ย ๆ ไม่กี่แห่ง จนเมื่อเข้าสู่ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 ก็มีการก่อสร้างอาคารสูงจำนวนมาก จนในที่สุดเมืองนี้ก็กลายเป็นย่านแออัดที่เต็มไปด้วยตึกสูงกว่า 10 ชั้นนับร้อยตึกเรียงติดกันอยู่อย่างมิดชิดLambot, Ian (กันยายน 2007). City of Darkness: Life in Kowloon Walled City. Watermark. .Goddard, Charles. "The Clearance". City of Darkness: Life in Kowloon Walled City. pp. 208–11. .

ภายในเมืองเต็มไปด้วยตรอกซอยเล็ก ๆ ที่กว้างประมาณ 1–2 เมตรซึ่งมีแสงไฟส่องไม่ทั่วถึงWesley-Smith, Peter (1998). Unequal treaty, 1898–1997: China, Great Britain, and Hong Kong's new territories (rev. ed.). Hong Kong: Oxford University Press. pp. 189–90. . บริเวณชั้นบนมีบันไดมากมายเชื่อมต่อกันเป็นระบบ ทำให้ผู้คนสามารถเดินทางได้ทั่วเมืองโดยไม่ต้องลงมาที่พื้นดินเลย ตึกในเมืองประมาณ 350 ตึกถูกสร้างโดยไร้การควบคุมจากรัฐบาล ทำให้หลายตึกมีรากฐานไม่มั่นคงและไม่มีระบบสาธารณูปโภคอย่างทั่วถึง นอกจากนี้ ในเมืองมีห้องอพาร์ทเมนต์ที่ค่อนข้างแคบ (ประมาณ 23 ตร.ม./ห้อง) จึงมีการสร้างส่วนต่อขยาย เช่น ระเบียง เพิงบนหลังคาตึก เป็นต้น บริเวณหลังคาของแต่ละตึกเต็มไปด้วยเสาอากาศโทรทัศน์ ราวตากผ้า และถังน้ำ แต่ละตึกในเมืองสูงไม่เท่ากัน จึงมีบันไดพาดเอาไว้ให้สามารถปีนผ่านหลังคาของแต่ละตึกได้

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:นครรัฐ
หมวดหมู่:อดีตดินแดนแทรก
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตสาธารณรัฐจีน
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:อาณาเขตที่เป็นข้อพิพาทในทวีปเอเชีย