เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม

เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม () ประสูติเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2449 เป็นพระโอรสใน เจ้าชายเมเหม็ด เซลิม และ นูเฟอร์ ฮานิม เป็นพระราชนัดดาใน สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ทรงได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยกาลาตาซาราย ณ อิสตันบูล และในปี 2476 ทรงได้รับเชิญให้เสด็จ ณ ประเทศญี่ปุ่น โดยในฐานะแขกของรัฐบาล สันนิษฐานว่าน่าจะใช้สถานะของพระองค์ในฐานะผู้อ้างสิทธิ์ราชบัลลังก์ออตโตมันเพื่อช่วยเหลือจักรวรรดิญี่ปุ่น ในการรุกรานของชาติมุสลิม ในเอเชียกลาง ที่ขัดแย้งกับสหภาพโซเวียต

พระองค์ทรงเสกสมรสกับ นเหม็ด ฮานิม (25 ธันวาคม พ.ศ. 2454 – 4 สิงหาคม พ.ศ. 2524) ที่ อเลปโป ณ ประเทศซีเรีย เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 และหย่าร้างในปี พ.ศ. 2474 มีพระโอรส 2 พระองค์ ซึ่งล้วนแล้วได้ดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายประมุขแห่งออตโตมัน ทั้งสิ้น คือ
เจ้าชายดุนดาร์ อาลี ออสมัน
เจ้าชายฮารุน ออสมัน

เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2478 สิริพระชันษาได้เพียง 29 ปี 
 อ้างอิง 
"Cemil Aydin, "Japan's Pan-Asianism and the Legitimacy of Imperial World Order, 1931–1945", The Asia-Pacific Journal, Vol. 6, Issue 3, No. 0, March 12, 2008". Japanfocus.org. Retrieved 2016-01-03.
Asia.boun
A. Merthan Dündar (2006). Pan-İslâmizm'den Büyük Asyacılığa: Osmanlı İmparatorluğu, Japonya ve Orta Asya. Ötüken Neșriyat. ISBN 978-975-437-579-4.

หมวดหมู่:ราชวงศ์ออสมัน
หมวดหมู่:ราชวงศ์มุสลิม
หมวดหมู่:ราชวงศ์ตุรกี
หมวดหมู่:ราชวงศ์ตะวันออกกลาง