กฎมนเทียรบาล

กฎมนเทียรบาล บ้างสะกดเป็น กฎมณเฑียรบาล เป็นตัวบทกฎหมายในประวัติศาสตร์ไทยตั้งแต่สมัยอยุธยา (พุทธศตวรรษที่ 19–24) ที่บัญญัติเกี่ยวกับพระราชกรณียกิจของพระมหากษัตริย์ ราชสำนัก และรัฐบาล ในแง่หนึ่งทำหน้าที่เหมือนรัฐธรรมนูญช่วงอยุธยาตอนต้นSeni Pramoj, quoted in Baker & Phongpaichit 2016, p. 51 หลังอยุธยาล่มสลาย กฎมนเทียรบาลเป็นหนึ่งในกฎหมาย 27 เรื่องที่ประมวลเข้าเป็นกฎหมายตราสามดวงใน พ.ศ. 2348 ตามรับสั่งของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชBaker & Phongpaichit 2016, p. 1

ปัจจุบัน กฎมนเทียรบาลจำนวนหนึ่งยังมีผลอยู่ โดยมีอายุย้อนไปถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (ครองราชย์ พ.ศ. 2453–2468) กฎที่สำคัญที่สุดคือกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช 2467 ซึ่งรัฐธรรมนูญไทยยอมรับให้ใช้ได้

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

หมวดหมู่:กฎหมายไทย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ไทย