นูร์บานู ซุลตัน

นูร์บานู ซุลตัน (, ;  ค.ศ. 1525A.H. de Groot, s.v. in Encyclopaedia of Islam vol.8 p.124 – 7 ธันวาคม ค.ศ. 1583) เป็นฮาเซกี ซุลตันแห่งจักรวรรดิออตโตมัน โดยเป็นพระมเหสีเอกของสุลต่านเซลิมที่ 2 (ครองราชย์ ค.ศ. 1566–1574) ภรรยาถูกกฎหมาย เช่นเดียวกันกับวาลีเด ซุลตันกับพระราชมารดาของสุลต่านมูรัดที่ 3 (ครองราชย์ ค.ศ. 1574–1583) พระองค์เป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่สุดในช่วงรัฐสุลต่านหญิง มีทฤษฎีที่ขัดแย้งกันบอกถึงพระองค์ว่ามีต้นกำเนิดเป็นชาวเวนิส, ชาวยิวStanford J. Shaw,  หรือชาวกรีกArbel, Benjamin, Nur Banu (c. 1530-1583): A Venetian Sultana? และพระนามาภิไธยตอนเสด็จพระราชสมภพว่าเป็นทั้งเซซิเลีย เวเนียร์-บัฟโฟ (Cecilia Venier-Baffo),Godfrey Goodwin, The Private World of Ottoman Women, Saqi Book, , , 2001. page 128, ราเชลValeria Heuberger, Geneviève Humbert, Geneviève Humbert-Knitel, Elisabeth Vyslonzil, Cultures in Colors, page 68. , 2001 หรือคาเล คาร์ตาโน (Kalē Kartanou)Arbel, Benjamin, Nur Banu (c. 1530-1583): A Venetian Sultana?, Turcica, 24 (1992), pp. 241-259.

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 Arbel, Benjamin, Nur Banu (c. 1530-1583): A Venetian Sultana?, Turcica, 24 (1992), pp. 241–259.

 A.D. Alderson, The Structure of the Ottoman Dynasty. Clarendon Press, Oxford, 1956.
 Almanach de Gotha: annuaire généalogique, diplomatique et statistique, Justes Perthes, Gotha, 1880–1944.

 Burke's Royal Families of the World, Volume II: Africa & The Middle East, Burke's Peerage Ltd., London, 1980.
 A.H. de Groot, s.v. in Encyclopaedia of Islam vol.8 p. 124
 Yılmaz Öztuna, Devletler ve Hanedanlar, Turkiye 1074-1990, Ankara, 1989.
 Osman Selâheddin Osmanoğlu, Osmanli Devleti'nin Kuruluşunun 700. Yılında Osmanlı Hanedanı, Islâm Tarih, Sanat ve Kültür Araştırma Vakfı (ISAR), Istanbul, 1999.
 Emine Fuat Tugay, Three Centuries: Family Chronicles of Turkey and Egypt, Oxford, 1963.



 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Women Leaders in Power

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1520
หมวดหมู่:บุคคลจากแพรอส
หมวดหมู่:วาลีเด ซุลตัน
หมวดหมู่:พระมเหสีของสุลต่านออตโตมัน