ดิอีโคโนมิสต์

ดิอีโคโนมิสต์ () เป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ระหว่างประเทศที่พิมพ์ในรูปแบบนิตยสารและเผยแพร่ในรูปแบบดิจิทัลซึ่งเน้นที่เหตุการณ์ปัจจุบัน, ธุรกิจระหว่างประเทศ, การเมือง และเทคโนโลยี หนังสือพิมพ์ดังกล่าวตั้งฐานอยู่ในลอนดอน ซึ่งมีดิอีโคโนมิสต์กรุปเป็นเจ้าของ โดยมีกองบรรณาธิการหลักในสหรัฐ เช่นเดียวกับเมืองใหญ่ ๆ ในยุโรปภาคพื้นทวีป, เอเชีย และตะวันออกกลาง ซึ่งใน ค.ศ. 2019 ปริมาณการพิมพ์ทั่วโลกเฉลี่ยมากกว่า 909,476 ฉบับ และเมื่อรวมกับการปรากฏตัวทางดิจิทัลแล้ว มีจำนวนมากกว่า 1.6 ล้านฉบับ ส่วนในแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดีย มีผู้ชม 35 ล้านคนใน ค.ศ. 2016 หนังสือพิมพ์นี้ให้ความสำคัญกับวารสารศาสตร์ข้อมูล และการวิเคราะห์มากกว่าการรายงานที่เป็นต้นฉบับ ทั้งในด้านคำวิจารณ์และคำชม

ดิอีโคโนมิสต์ได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1843 เผยแพร่ครั้งแรกโดยเจมส์ วิลสัน นักเศรษฐศาสตร์ชาวสกอต เพื่อรวบรวมการสนับสนุนการยกเลิกคอร์นลอส์ของอังกฤษ (ค.ศ. 1815–ค.ศ. 1846) ซึ่งเป็นระบบภาษีนำเข้า เมื่อเวลาผ่านไป ความครอบคลุมของหนังสือพิมพ์ได้ขยายไปสู่เศรษฐศาสตร์การเมือง และในที่สุดก็เริ่มเขียนบทความเกี่ยวกับเหตุการณ์ปัจจุบัน, การเงิน, การพาณิชย์ ตลอดจนการเมืองของอังกฤษ ตลอดช่วงกลางถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้การขยายการจัดวางและรูปแบบโดยเพิ่มคอลัมน์ความคิดเห็น, รายงานพิเศษ, การ์ตูนล้อการเมือง, จดหมายของผู้อ่าน, เรื่องจากปก, บทวิจารณ์ศิลปะ, บทวิจารณ์หนังสือ และคุณลักษณะทางเทคโนโลยี หนังสือพิมพ์นี้มักจะจดจำได้ด้วยป้ายชื่อสีแดงรถดับเพลิงและภาพประกอบปกเกี่ยวกับหัวข้อ บทความแต่ละบทความเขียนขึ้นโดยไม่ระบุชื่อ ซึ่งไม่มีบรรทัดย่อย เพื่อให้บทความบรรยายเป็นเสียงเดียวกัน เสริมด้วยนิตยสารไลฟ์สไตล์พี่น้องอย่าง 1843 รวมถึงพอดแคสต์, ภาพยนตร์ และหนังสือที่หลากหลาย

จุดยืนของบรรณาธิการดิอีโคโนมิสต์ส่วนใหญ่เวียนวนเกี่ยวกับเสรีนิยมคลาสสิก, เสรีนิยมสังคม และที่โดดเด่นที่สุดคือเสรีนิยมทางเศรษฐกิจ นับตั้งแต่ก่อตั้ง บริษัทได้สนับสนุนการเมืองสายกลางมูลวิวัติ นิยมนโยบายและรัฐบาลที่รักษาการเมืองสายกลาง โดยทั่วไปแล้ว หนังสือพิมพ์นี้สนับสนุนเสรีนิยมทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตลาดเสรี, การค้าเสรี, การย้ายถิ่นเสรี, การผ่อนคลายกฎระเบียบ และโลกาภิวัตน์ แม้จะมีจุดยืนด้านบรรณาธิการที่เด่นชัด แต่ก็ถูกมองว่ามีอคติในการรายงานเพียงเล็กน้อย และใช้การตรวจสอบข้อเท็จจริงอย่างเข้มงวดกับการแก้ไขการคัดลอกที่เข้มงวด หนังสือพิมพ์นี้ใช้การเล่นคำครอบคลุม, ราคาสมัครสมาชิกสูง และความครอบคลุมในเชิงลึกได้เชื่อมโยงบทความนี้กับผู้อ่านที่มีรายได้สูงและมีการศึกษา ซึ่งดึงความหมายทั้งด้านบวกและด้านลบ โดยอ้างสอดคล้องกับสิ่งนี้ว่ามีผู้อ่านที่มีอิทธิพลของผู้นำธุรกิจและผู้กำหนดนโยบายที่โดดเด่น

 ดูเพิ่ม 

 อ้างอิง 

 อ่านเพิ่ม 
 Arrese, Angel (1995), La identidad de The Economist, Pamplona: Eunsa. . (preview)
 Edwards, Ruth Dudley (1993), The Pursuit of Reason: The Economist 1843–1993, London: Hamish Hamilton, 


 แหล่งข้อมูลอื่น