เกา เหิง

เกา เหิง (; กรกฎาคมหรือสิงหาคม ค.ศ. 570(武平元年六月，生皇子恒。) Bei Qi Shu, vol.09. เดือนนี้ตรงกับวันที่ 19 กรกฎาคมถึง 16 สิงหาคม ค.ศ. 570 ในปฏิทินจูเลียน – 577) หรือรู้จักกันในประวัติศาสตร์นิพนธ์ว่า (เป่ย์)ฉีโย่วจู่ () เป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์ฉีเหนือ ใน ค.ศ. 577 ฉีเหนืออยู่ภายใต้การโจมตีครั้งใหญ่โดยราชวงศ์โจวเหนือ เกา เว่ย์พระราชบิดาของเกา เหิง ซึ่งตอนนั้นเป็นจักรพรรดิต้องการพยายามเบี่ยงเบนลางร้ายที่แสดงถึงการเปลี่ยนแปลงสถานะจักรพรรดิ พระองค์จึงทรงมอบบัลลังก์ให้เกา เหิง ในปีต่อมาหลังจากที่ทรงหลบหนี กองทัพราชวงศ์โจวเหนือก็เดินทางมาถึง พระองค์ถูกจับและนำตัวไปยังเมืองหลวงของราชวงศ์โจวเหนือ ฉางอัน ในฤดูหนาว ค.ศ. 577 จักรพรรดิโจวอู่สั่งให้พระองค์รวมทั้งสมาชิกคนอื่น ๆ ของตระกูลเกาฆ่าตัวตาย ดินแดนฉีเหนือถูกยึดโดยโจวเหนือ แม้ว่าเกา เซ่าอี่ ลูกพี่ลูกน้องของเกา เว่ย์ จะได้รับตำแหน่งจักรพรรดิในการลี้ภัยเป็นเวลาหลายปีภายใต้การคุ้มครองของเผ่าทูเจี๋ย

อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์ฉีเหนือ
หมวดหมู่:จักรพรรดิจีนที่ถูกปลงพระชนม์