ทะเลสาบโบสทัง

ทะเลสาบโบสทัง (; อุยกูร์:  /  / Baghrash Köli / Baƣrax Kɵli; ชากาทาย: Bostang) เป็นทะเลเลสาบน้ำจืดทางขอบตะวันออกเฉียงเหนือของแอ่งทาริม อยู่ในเขตปกครองตนเองมองโกลบายินโกลิน (巴音郭楞蒙古自治州; Bayin'gholin Mongol Autonomous Prefecture) และประมาณ 20 กม. (12 ไมล์) ทางตะวันออกของการาชาฮีร์ (焉耆; Yānqí; ยานฉี) และ 57 กม. (35 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของคูร์ลา ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ประเทศจีน ทะเลเลสาบครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 1,000 ตารางกิโลเมตร (390 ตารางไมล์) (ร่วมกับทะเลสาบขนาดเล็กที่อยู่ติดกัน) เป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในซินเจียงและเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศจีนSeespiegelschwankungen des Bosten-Sees  ทะเลสาบโบสทังได้รับน้ำไหลเข้าจากพื้นที่เก็บกักน้ำ 56,000 ตารางกิโลเมตร (22,000 ตารางไมล์)

ชื่ออุยกูร์ของทะเลสาบและภาษาจีนบางครั้งแสดงเป็น Bosten Hu, Bagrax-hu, Bagrasch-köl, Baghrasch köl, Bagratsch-kul, Bositeng Lake หรือ Bositeng Hu 

แม่น้ำไคตู (开都河) เป็นแม่น้ำสาขาสำคัญที่สุดที่ไหลลงทะเลสาบโบสทัง คิดเป็นประมาณร้อยละ 83 ของปริมาณน้ำที่ไหลเข้าทั้งหมด แม่น้ำสาขาที่สำคัญอื่น ๆ ได้แก่ ลำห้วยหวงสุ่ย (จีน: 黃水溝) แม่น้ำชิงสุ่ย (清水河) และแม่น้ำไซต์  (烏拉司特河)

ปัจจุบันยังคงมีการทำประมงอยู่ในทะเลสาบ ข้อมูลจนถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 (ช่วง พ.ศ. 2513) ปลาที่จับได้ประจำปีร้อยละ 80 เป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียน 2 ชนิดK. F. Walker and H.Z. Yang, Fish and Fisheries in Western China, in Fish and Fisheries at Higher Altitudes: Asia (FAO Fisheries Technical Paper), December 1999 คือ Schizothorax biddulphi และ Aspiorhynchus laticeps ซึ่งเป็นปลาเฉพาะถิ่นของทะเลสาบโบสทังและแม่น้ำยาร์คันด์ คิดเป็น ในช่วงปี พ.ศ. 2505 ถึง 2508 ได้มีการนำปลาในวงศ์ปลาตะเพียนหลายชนิด (ปลาซ่ง, ปลาเฉาดำ, ปลาลิ่น, ปลาเฉา, ปลาไน และปลาทอง) มาปล่อยในทะเลสาบ ในคริสต์ทศวรรษ 1970 ปลาเหล่านี้กลายเป็นเป้าหมายหลักของการประมงในทะเลสาบแทน และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 ปลาเพิร์ชยุโรปได้ถูกนำมาปล่อยและเป็นปลาชนิดหลักในการการประมงในทะเลสาบโบสทังในเวลาต่อมา

 ระเบียงภาพ 

 อ้างอิง 

แหล่งข้อมูลอื่น

Google Earth view

โบสทัง
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน