เซียว เจาเย่

เซียว เจาเย่่ (Simplified Chinese: 蕭昭業 ; pinyin: Xiāo Zhāoyè (ค.ศ. 473 – 7 กันยายน ค.ศ. 494) มักรู้จักในนาม อ๋องแห่งยฺอวี่หลิน พระนามรอง หยวนช่าง (元尚) พระนามลำลอง ฝ่าเชิน (法身) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฉีใต้ ภายหลังถูกพระอัยกา เซียว หลวนลอบปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 494 เพื่อตั้งต้นเป็นจักรพรรดิเสียเอง พระองค์ได้รับพระราชสมัญญานามหลังสิ้นพระชนม์เป็น อ๋องแห่งยฺอวี่หลิน ซึ่งเป็นการลดพระยศจากสถานะจักรพรรดิ ในรัชสมัยของพระองค์ ทรงเป็นที่รู้จักว่ามักใช้เวลาไปกับการละเล่นและความสุขมากเกินไป โดยไม่ทรงระวังว่าเซียวหลวนผู้ทะเยอทะยานมุ่งหมายที่จะถอดพระองค์จากบัลลังค์ หลังสิ้นพระชนม์ เซียวหลวนยกพระอนุชาต่างมารดาของพระองค์เซียว เจาเหวินขึ้นเป็นจักรพรรดิในช่วงสั้นๆ ทว่าหลังจากนั้นยึดอำนาจขึ้นเป็นจักรพรรดิเสียเอง

 ภูมิหลัง 
เซียวเจาเย่เกิดเมื่อ ค.ศ. 473 ขณะพระปัยกา (ปู่ทวด) เซียวเต้าเฉิงยังเป็นแม่ทัพราชวงศ์หลิวซ่ง ภายหลังเซียวเต้าเฉิงยึดอำนาจราชวงศ์หลิวซ่งในปี ค.ศ. 479 สถาปนาราชวงศ์ฉีใต้และขึ้นเป็นจักรพรรดิ  เซียวจ่างเม่า บิดาของเซียวเจาเย่ ในฐานะบุตรชายคนโตของรัชทายาทเซียวเจ๋อ ได้รับแต่งตั้งเป็นอ๋องแห่งเขตปกครองหนานจวิ้น หวังเป่าหมิง มารดาของเซียวเจาเย่ได้รับยศเป็นชายาอ๋องแห่งเขตปกครองนานจวิ้น ขณะนั้นตัวเซียวเจาเย่เองไม่ได้รับพระราชทานยศใดๆ เขาเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของเซียวจ่างเม่าที่เกิดแก่ชายาหวัง เนื่องจากนางไม่เป็นที่โปรดปรานของสามี

 ตำแหน่งอ๋องแห่งหนานจวิ้นและตำแหน่งรัชทายาท 
ค.ศ. 482 หลังจักรพรรดิเกาสิ้นพระชนม์ เซียวเจ๋อสืบทอดตำแหน่งเป็นจักรพรรดิอู่ เซียวจ่างเม่าได้รับแต่งตั้งเป็นรัชทายาท ส่วนเซียวเจาเย่ซึ่งเป็นบุตรชายคนโตของเซียวจ่างเม่าจึงได้รับพระราชทานยศเดิมของบิดาเป็นอ๋องแห่งหนานจวิ้น ปี ค.ศ. 484 เมื่ออายุได้ 11 ปี เซียวเจาเย่สมรส เหอ จิ้งอิง 

ขณะเซียวเจาเย่ดำรงตำแหน่งอ๋องแห่งหนานจวิ้น จากภายนอก คนทั่วไปคิดว่าเขาเป็นคนใฝ่รู้ รอบคอบ กตัญญู มีท่าทีสง่างามและคล่องแคล่วชำนิชำนาญในการกระทำการต่างๆ ดังนั้นจึงเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิฉีอู่ ซึ่งเป็นพระอัยกา (ปู่) อย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม เมื่อพ้นจากสายตาของปู่และพ่อ เซียวเจาเย่กลับกลายเป็นคนเหลาะแหละและมักใช้เวลากับผู้คนที่มีพฤติกรรมในทางเสื่อมเสีย ช่วงเวลาดังกล่าวนี้ เขาพำนักอยู่ที่เมืองชีฝู่ ชานเมืองหลวงเจี้ยนคัง กับเซียวจี๋เหลียง อ๋องแห่งจิงหลิง ผู้เป็นอา เนื่องจากเซียวจ่างเม่ามักจำกัดกิจกรรมและเงินงบประมาณของเขา บ่อยครั้งเซียวเจาเย่จึงกู้ยืมเงินจากตระกูลมั่งคั่งต่างๆ โดยไม่มีใครกล้าปฏิเสธ นอกจากนี้ เขายังทำมีกุญแจสำรองประตูป้อมปราการต่างๆ หนึ่งชุด เพื่อออกไปใช้เวลากับการละเล่นในค่ายทหารต่างๆ ตอนกลางคืน

อ้างอิง

 Book of Southern Qi, vol. 4.
 History of Southern Dynasties, vol. 5.
 Zizhi Tongjian, vols. 138, 139.

หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์ฉีใต้
หมวดหมู่:จักรพรรดิจีนที่ถูกปลงพระชนม์