ใบประดับ

ใบประดับ () เป็นใบที่เปลี่ยนแปลงไปทำหน้าที่อื่น โดยเฉพาะหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับการสืบพันธุ์ เช่น ดอก แกนช่อดอก หรือโคนสน ใบประดับมักมีขนาด รูปทรง และสีแตกต่างจากใบไม้ทั่วไป ใบประดับของเฟื่องฟ้ามีสีสดเพื่อดึงดูดพาหะถ่ายเรณูแทนกลีบดอกสีขาวขนาดเล็ก ใบประดับของหญ้าเปลี่ยนรูปเป็นกาบบน (palea) และกาบล่าง (lemma) หุ้มดอกและผล ใบประดับของพืชกลุ่มพิโนฟิตาทำหน้าที่รองรับโคน และใบประดับของพืชชนิด Marcgravia evenia มีลักษณะคล้ายจานเพื่อสะท้อนคลื่นเสียงจากค้างคาว ทั้งนี้คำว่า bract มาจากภาษาละติน bractea แปลว่า แผ่นโลหะบาง ๆ

ริ้วประดับ (epicalyx) เป็นใบประดับประเภทหนึ่งที่ก่อตัวเป็นวงรอบวงกลีบเลี้ยง พบในพืชวงศ์ชบา กาบหุ้มช่อดอก (spathe) เป็นใบประดับขนาดใหญ่ที่หุ้มดอก พบในพืชกลุ่มปาล์ม ไอริส และโครคัส พืชสกุล Arum มีกาบหุ้มช่อดอกสีสดเพื่อดึงดูดพาหะถ่ายเรณู ขณะที่ภายในกาบเป็นช่อดอกที่ดอกย่อยเกิดเรียงบนแกนกลาง เรียกว่า ช่อเชิงลดมีกาบ (spadix)spadix. CollinsDictionary.com. Collins English Dictionary - Complete & Unabridged 11th Edition. Retrieved October 18, 2012.

 ระเบียงภาพ 

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ใบไม้
หมวดหมู่:สัณฐานวิทยาของพืช