หัวต่อไฟฟ้า

200px|thumb|สัญลักษณ์สำหรับหัวต่อตัวผู้และตัวเมีย 

หัวต่อไฟฟ้า () เป็นอุปกรณ์เครื่องกลไฟฟ้าที่ใช้ในการเชื่อมต่อตัวนำไฟฟ้าและสร้างวงจรไฟฟ้า ขั้วต่อไฟฟ้าส่วนใหญ่มีเพศเช่น ส่วนประกอบตัวผู้ที่เรียกว่า ปลั๊ก เชื่อมต่อกับส่วนประกอบตัวเมียหรือ เบ้า การเชื่อมต่ออาจถอดออกได้ (สำหรับอุปกรณ์พกพา) ต้องใช้เครื่องมือในการประกอบเข้าและถอดออก หรือใช้เป็นข้อต่อไฟฟ้าถาวรระหว่าง 2 จุด สามารถใช้ตัวปรับต่อเพื่อเชื่อมตัวเชื่อมต่อที่แตกต่างกัน

โครงแบบของหัวต่อหลายพันแบบถูกผลิตขึ้นเพื่อใช้งานกับไฟฟ้า ข้อมูล และโปรแกรมประยุกต์ด้านโสตทัศนูปกรณ์ หัวต่อไฟฟ้าสามารถแบ่งออกเป็น 4 ประเภทพื้นฐานตามหน้าที่ได้ ดังนี้: 
 Inline หรือ Cable หัวต่อถาวรที่เชื่อมกับสายเคเบิลได้ ดังนั้น จึงสามารถเสียบเข้ากับขั้วปลายสายไฟอื่นได้ (ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์ที่อยู่กับที่หรือสายเคเบิลอื่น) 
 Chassis หรือ Panel หัวต่อถาวรที่ติดอยู่กับชิ้นส่วนของอุปกรณ์เพื่อให้ผู้ใช้สามารถเชื่อมต่อสายเคเบิลเข้ากับอุปกรณ์ที่อยู่กับที่ได้
 PCB mount หัวต่อที่เชื่อมบัดกรีเข้ากับแผงวงจรพิมพ์ เป็นจุดยึดเกาะกับสายเคเบิลหรือสายไฟ
 Splice หรือ butt หัวต่อถาวร (ส่วนใหญ่เป็นหัวต่อรางฉนวน) ที่เชื่อมต่อสายไฟหรือสายเคเบิลที่ความยาวไม่เท่ากันได้

 อ้างอิง 

 Foreman, Chris, "Sound System Design", Handbook for Sound Engineers, Third Edition, Glen M. Ballou, Ed., Elsevier Inc., 2002, pp. 1171–72.

 แหล่งข้อมูลอื่น