เลือดมีออกซิเจนน้อย

ภาวะเลือดมีออกซิเจนน้อย () หมายถึงการที่ในเลือด (โดยเฉพาะเลือดในหลอดเลือดแดง) มีปริมาณออกซิเจนน้อยกว่าปกติ เกิดได้จากหลายสาเหตุ และมักทำให้เกิดภาวะพร่องออกซิเจนได้ เนื่องจากเลือดที่มีปริมาณออกซิเจนน้อยย่อมไม่สามารถส่งออกซิเจนให้เนื้อเยื่อได้เพียงพอต่อความต้องการ
นิยาม
ภาวะเลือดมีออกซิเจนน้อยคือการที่มีออกซิเจนในเลือดน้อย ส่วนภาวะพร่องออกซิเจนจะกินความหมายกว้างกว่าคือการมีออกซิเจนน้อยในเลือด หรือในเนื้อเยื่อ หรือในร่างกาย ภาวะเลือดมีออกซิเจนน้อยสามารถทำให้เกิดภาวะพร่องออกซิเจนได้ เรียกว่า ภาวะพร่องออกซิเจนเหตุเลือดมีออกซิเจนน้อย (hypoxemic hypoxia) แต่ภาวะพร่องออกซิเจนยังสามารถเกิดได้จากสาเหตุอื่นๆ อีก เช่น ภาวะเลือดจาง เป็นต้นRobert J. Mason, V. Courtney Broaddus, Thomas R. Martin, Talmadge E. King, Dean E. Schraufnagel, John F. Murray and Jay A. Nadel (eds.)  (2010) Murray & Nadel's Textbook of Respiratory Medicine, 5th ed. Philadelphia: Saunders Elsevier. .

นิยามของภาวะเลือดมีออกซิเจนน้อยโดยทั่วไปแล้วจะอ้างอิงกับการลดลงของความดันย่อยของออกซิเจนในเลือดแดง (หน่วยเป็นมิลลิเมตรปรอท) นิยามอื่นๆ อาจอ้างอิงกับปริมาตรออกซิเจนที่ลดลง (มิลลิลิตรของออกซิเจนต่อเดซิลิตรของเลือด) หรือร้อยละความอิ่มตัวของฮีโมโกลบินที่จับกับออกซิเจน โดยทั้งหมดนี้อาจพบร่วมกันหรือพบแยกกันก็ได้Morris, Alan; Kanner, Richard; Crapo, Robert; Gardner, Reed. (1984) Clinical Pulmonary Function Testing. A manual of uniform laboratory procedures, 2nd ed.
อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สรีรวิทยา