หน่วยคำควบ

หน่วยคำควบ () ตามความหมายทั่วไปคือการหลอมคำอย่างหนึ่งGarner's Modern American Usage , p. 644. ซึ่งนำบางส่วนของคำหลายคำมาประกอบรวมกันเป็นคำใหม่ เช่น ในภาษาอังกฤษ คำ smog ประกอบขึ้นจากการหลอมคำ  เข้ากับคำ  หรือคำ motel ประกอบขึ้นจากการหลอมคำ  เข้ากับคำ  เป็นต้น การควบหน่วยคำมีลักษณะคล้ายกับการหดตัวหรือการลดรูปทางเสียง (contraction) แต่รูปหดตัวประกอบขึ้นจากคำที่อาจปรากฏแยกและเรียงกันก็ได้ เช่น ในภาษาอังกฤษ คำ  และคำ  หลอมรวมและหดตัวเป็น  เป็นต้น ในขณะที่หน่วยคำควบเกิดจากการประกอบรวมคำที่มีอยู่เดิมตั้งแต่สองคำขึ้นไปโดยเชื่อมโยงเข้าหามโนทัศน์เดียว หน่วยคำควบยังแตกต่างจากคำประสม (compound) ตรงที่คำประสมไม่ได้ตัดทอนส่วนใดส่วนหนึ่งของต้นเค้าศัพท์ของคำที่จะมาประกอบรวมกัน เช่น ในภาษาอังกฤษ คำ starfish ถือเป็นคำประสมเนื่องจากประกอบรวมรูปคำดั้งเดิมไว้ทั้งหมด กล่าวคือ คำ  และคำ  

ในทางภาษาศาสตร์ หน่วยคำควบคือรูปหน่วยคำเดียวที่ได้รับการวิเคราะห์ว่ามาจากหน่วยคำชั้นใต้ตั้งแต่สองหน่วยขึ้นไป เช่น ในภาษาฝรั่งเศส รูปหน่วยคำ   ประกอบขึ้นจากหน่วยคำ  ควบกับหน่วยคำ  หรือรูปหน่วยคำ   ประกอบขึ้นจากหน่วยคำ  ควบกับหน่วยคำ  เป็นต้น

 อ้างอิง 


หมวดหมู่:วิทยาหน่วยคำ