พระเจ้ากุมารกัสสปะ

พระเจ้ากุมารกัสสปะ (, ) เป็นกษัตริย์แห่งพุกามที่ได้รับการแต่งตั้งโดยราชวงศฺหยวน ซึ่งครองสิริราชสมบัติอยู่เพียง 10 สัปดาห์ใน ค.ศ. 1301 เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของพระเจ้ากะยอชวาแห่งพุกาม ฝ่ายมองโกลได้เข้ามาแทรกแซงหลังจากที่พระราชบิดาของพระองค์ถูกโค่นล้มโดยเจ้าชายพี่น้องแห่งมยีนไซง์ใน ค.ศ. 1297 จักรพรรดิโทโมร์ ข่านทรงประกาศให้พระองค์เป็นกษัตริย์แห่งพม่าอย่างถูกต้องใน ค.ศ. 1300 พระเจ้ากุมารกัสสปะเสด็จกลับพุกามพร้อมกับกองทัพมองโกลผู้รุกรานใน ค.ศ. 1301 แต่ต้องล่าถอยกลับไปหลังจากที่ขุนพลของมองโกลได้รับสินบนแล้ว

ภูมิหลัง
กุมารกัสสปะเป็นพระโอรสในเจ้าหญิง ซอแห่ง Thitmahti กับเจ้าชายกะยอฉะวา อุปราชทะละ (ปัจจุบันคือ Twante) ในช่วงสุดท้ายของจักรวรรดิพุกามThan Tun 1959: 119 ตามจารึกร่วมสมัย พระองค์มีพระเชษฐาองค์เดียวนาม Theingapati(Ba Shin 1982: 47) รวมแผนภูมิลำดับวงศ์ตระกูลที่แสดง Min Lulin (Saw Hnit) เป็นพระราชโอรสในพระเจ้ากะยอฉะวากับ Pwa Saw แห่ง Thitmath แต่นี่น่าจะเป็นความผิดพลาด เนื่องจากสองสามหน้าก่อนหน้า (Ba Shin 1982: 42) ระบุว่า Saw Hnit ทรงแต่งตั้งให้ Pwa Saw แห่ง Thitmathi เป็นอัครมเหสี ซึ่งหมายความว่าพระองค์ไม่ใช่พระโอรสของซอแห่ง Thitmathi (Than Tun 1959: 120) และ (Than Tun 1964: 137) เสนอแนะว่า Saw Hnit เป็นพี่/น้องร่วมพระราชบิดาของพระองค์ พระองค์เติบโตขึ้นทางใต้ แต่ใน ค.ศ. 1289 สองปีหลังจักรวรรดิพุกามล่มสลาย พระองค์ย้ายไปที่เมืองหลวงพุกาม พระบิดาของพระองค์ได้รับการคัดเลือกโดยพระพันปีหลวง Pwa Saw ให้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้านรสีหบดี พระอัยกาผู้ถูกลอบปลงพระชนม์เมื่อสองปีก่อนHmannan Vol. 1 2003: 359

ที่พุกาม พระบิดาปกครองอาณาจักรที่หดตัวลงอย่างมาก อำนาจของพระองค์แทบไม่แผ่ขยายออกไปนอกเมืองหลวง ในปีต่อ ๆ มา อำนาจของพระองค์ถูกท้าทายมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยสามพี่น้องแห่งมยีนไซ่ง์ ซึ่งเป็นผู้นำในการป้องกันหุบเขาอิระวดีจากผู้รุกรานชาวมองโกลในช่วง ค.ศ. 1283–1287Than Tun 1959: 122 กะยอฉะวาพยายามแสวงหาอำนาจปกครองของมองโกลโดยหวังว่าจะได้รับการคุ้มครอง และได้ขึ้นเป็นข้าราชบริพารของมองโกลอย่างเป็นทางการในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1297Wade 2009: 22Than Tun 1959: 119–120 พี่น้องมยีนไซ่ง์ถอดถอนกะยอฉะวาหลังพระองค์ปกครองเพียง 9 เดือนHtin Aung 1967: 74จากนั้นในเวลาหนึ่งปีครึ่ง เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1299 พี่น้งมยีนไซ่ง์ประหารชีวิตกะยอฉะวาและ TheingapatiThan Tun 1959: 120–121

กษัตริย์บริวารมองโกล
กุมารกัสสปะหนีรอดจากการประหารชีวิตมาได้ พระองค์เสด็จไปยังมณฑลยูนนาน โดยถึงในเดือนกันยายน ค.ศ. 1299 รัฐบาลมณฑลมองโกลที่ไม่มีกำลังทหารสำรองเพียงพอ เพิกเฉยต่อคำร้องขอเข้าแทรกแซงของพระองค์ในตอนแรกThan Tun 1964: 137 พวกเขาเปลี่ยนใจหลังพี่น้องมยีนไซ่ง์ยึดฐานที่มั่นของมองโกลสองแห่งทางใต้สุดของพม่าตอนเหนือได้ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1300 ในที่สุดพวกเขาก็ส่งพระองค์ไปยังปักกิ่ง ซึ่งในวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1300 เจ้าชายได้รับการประกาศให้เป็นกษัตริย์โดยชอบธรรมของพม่าโดยจักรพรรดิโทโมร์ ข่าน กษัตริย์เจ้าเมืองได้ร่วมรบกับกองกำลังรุกรานจำนวน 12,000 นายในฤดูแล้งถัดมา พระองค์เสด็จเข้าสู่พุกามโดยไม่มีปัญหาใด ๆ เมื่อกองทัพรุกรานหลักเดินทางมาถึงมยีนไซ่ง์ที่อยู่ใกล้เคียงในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1301 (Saw Hnit พระเชษฐา/อนุชาต่างพระมารดาของพระองค์ ผู้เป็นกษัตริย์แห่งพุกามที่มยีนไซ่ง์สถาปนาไว้ ทรงหนีออกจากเมืองและประทับอยู่ในมยีนไซ่ง์)Than Tun 1959: 122

รัชสมัยของพระเจ้ากุมารกัสสปะอยู่ได้ไม่นาน หลังล้อมเมืองเพียงเดือนเดียว ฝ่ายมองโกลได้เปิดฉากโจมตีครั้งใหญ่ที่เมืองมยีนไซ่ง์เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1301 แต่ระบบป้องกันเมืองมยีนไซ่ง์ก็ยังคงอยู่ และในวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1301 การเจรจาหยุดยิงก็เริ่มต้นขึ้นThan Tun 1964: 278 ทั้งสองฝ่ายตกลงให้มองโกลถอนทัพแลกเปลี่ยนด้วยสินบนเป็นทอง 800 เหลี่ยง (30 กก.) และเงิน 2200 เหลี่ยง (83 กก.)Harvey 1925: 77 พระเจ้ากุมารกัสสปะเสด็จกลับมาพร้อมกับการถอนทัพของมองโกลซึ่งกินเวลาตั้งแต่วันที่ 6–8 เมษายน ค.ศ. 1301

นี่เป็นเหตุการณ์สุดท้ายที่ทราบกันว่าเกี่ยวข้องกับเจ้าชาย หลังจากนั้นพวกมองโกลไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรกับเจ้าชายมากนัก เนื่องจากพวกเขาใช้นโยบายถอยทัพจากดินแดนรอบนอก ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงไม่ส่งกองกำลังออกไปอีก แม้ว่าจะไม่พอใจกับการถอนทัพก็ตาม(Harvey 1925: 78): รัฐบาลยูนนานประหารชีวิตผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพรุกราน 2 คนเนื่องจากความล้มเหลว ฝ่ายมองโกลถอนตัวออกจากพม่าตอนเหนือทั้งหมดในสองปีต่อมาเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1303 พระองค์ไม่ได้รับการยกย่องจากพี่น้องมยีนไซ่ง์อย่างแน่นอน ศิลาจารึกที่จารึกไว้หนึ่งปีหลังสงครามใน ค.ศ. 1302 เรียกพระองค์เป็น Taruk Pyi La Thaw Tet-Taw-Mu Mingyi ("กษัตริย์ผู้มาจากดินแดนแห่ง Taruk [จีน]")

หมายเหตุ

 อ้างอิง 

บรรณานุกรม








หมวดหมู่:ราชวงศ์พุกาม
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์พม่า