การปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1848–1849

การปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1848-1849 () ช่วงระยะเปิดฉากซึ่งถูกเรียกอีกอย่างว่า การปฏิวัติเดือนมีนาคม () แต่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิวัติ ค.ศ. 1848 ที่เกิดขึ้นในหลายประเทศในยุโรป พวกเขาเป็นหนึ่งในกลุ่มประท้วงและการก่อกบฎที่ประสานงานร่วมกันแบบหลวม ๆ ในสมาพันธรัฐเยอรมัน รวมทั้งจักรวรรดิออสเตรีย การปฏิวัติครั้งนี้ ซึ่งได้เน้นย้ำถึงอุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมัน แสดงให้เห็นถึงความไม่พอใจที่แพร่หลาย ต่อโครงสร้างทางการเมืองที่มีอำนาจเด็ดขาดแบบดั้งเดิมของรัฐอิสระทั้งสามสิบเก้ารัฐของสมาพันธรัฐที่ได้สืบทอดดินแดนเยอรมันของอดีตจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ภายหลังจากการถอดถอนอันเป็นผลมาจากสงครามนโปเลียน กระบวนการนี้ได้เริ่มต้นในช่วงกลางปี ค.ศ. 1840

ส่วนหนึ่งของชนชั้นกลางที่ยึดมั่นในหลักการเสรีนิยม ในขณะที่ชนชั้นแรงงานได้แสวงหาในการปรับปรุงเพื่อให้มีสภาพการทำงานและชีวิตความเป็นอยู่อย่างรุนแรง ในขณะที่ชนชั้นกลางและชนชั้นแรงงานเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิวัติที่แยกต่างหาก ชนชั้นสูงที่เป็นฝ่ายอนุรักษ์นิยมเป็นฝ่ายชนะ พวกเสรีนิยมได้ถูกบังคับให้ลี้ภัยเพื่อหลบหนีการกดขี่ข่มเหงทางการเมือง ซึ่งพวกเขาได้เป็นที่รู้จักกันคือ Forty-Eighters หลายคนได้อพยพไปยังสหรัฐอเมริกา โดยได้ตั้งถิ่นฐานจากรัฐวิสคอนซินไปยังรัฐเท็กซัส

 เหตุการณ์ที่นำไปสู่การปฏิวัติ 

รากฐานของการลุกฮือใน ค.ศ. 1848 วางไว้ตั้งแต่เทศกาลฮัมบาเคอร์ใน ค.ศ. 1832 เมื่อการลุกฮือของประชาชนเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นท่ามกลางการเก็บภาษีอย่างหนักและการเซ็นเซอร์ทางการเมือง เทศกาลฮัมบาเคอร์ยังโดดเด่นด้วยการที่พรรครีพับลิกันนำสีดำ-แดง-ทอง ซึ่งใช้บนธงชาติเยอรมนีในปัจจุบัน มาใช้เป็นสัญลักษณ์การเคลื่อนไหวของพรรครีพับลิกันและความเอกภาพในกลุ่มชนที่พูดภาษาเยอรมัน เพลง "Fürsten zum Land Hinaus!" มีต้นกำเนิดมาจากเทศกาลนี้ และได้รับการสนับสนุนจากประชาชนอย่างรวดเร็วให้ยกเลิกระบอบกษัตริย์และสถาปนาสาธารณรัฐ

การเคลื่อนไหวเพื่อการปฏิรูปเสรีนิยมแพร่กระจายไปทั่วรัฐเยอรมันหลายแห่ง ซึ่งแต่ละรัฐมีการปฏิวัติที่แตกต่างกันออกไป การเคลื่อนไหวนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากการเดินขบวนประท้วงบนท้องถนนที่นำโดยคนงานและช่างฝีมือในกรุงปารีส ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 22 ถึง 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1848 และนำไปสู่การสละราชสมบัติของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศสและทรงถูกเนรเทศไปยังสหราชอาณาจักร ในฝรั่งเศส การปฏิวัติใน ค.ศ. 1848 เป็นที่รู้จักกันในชื่อการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์

 ความสำเร็จของชาวไร่ชาวนาจากการปฏิวัติ 
ชาตินิยมไม่ได้กลายเป็นวิธีการปกติในการก่อตั้งและสร้างความชอบธรรมให้กับรัฐต่าง ๆ ทั่วยุโรปจนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ประชากรกว่าร้อยละ 90 ในจักรวรรดิออสเตรียและสมาพันธรัฐเยอรมันเป็นชาวไร่ชาวนา พวกเขาส่วนใหญ่ต้องทนทุกข์ทรมานกับความอัปยศอดสูของระบบทาสติดที่ดินหรือองค์ประกอบบางอย่างที่หลงเหลืออยู่ในระบบแรงงานบังคับ การก่อจลาจลของชาวไร่ชาวนาในช่วง ค.ศ. 1848–1849 มีผู้เข้าร่วมมากกว่าการปฏิวัติแห่งชาติในยุคนั้น สิ่งสำคัญที่สุดคือ การก่อจลาจลเหล่านี้ประสบความสำเร็จในการยุติระบบทาสติดที่ดินหรือส่วนที่เหลือของระบบนี้ทั่วทั้งสมาพันธรัฐเยอรมัน จักรวรรดิออสเตรีย และปรัสเซีย ;  ผู้นำของขบวนการชาวนาต่อต้านระบบทาสติดที่ดินคือ ฮันส์ คุดลิช ซึ่งต่อมาได้รับการยกย่องให้เป็น  ('ผู้ปลดปล่อยชาวไร่ชาวนา')

อ้างอิง

 ข้อมูลทั่วไป 



















 อ่านเพิ่ม 



 Daum, Andreas W. "Ambiguity as Principle: Alexander von Humboldt in the Revolution of 1848.” In HiN: Alexander von Humboldt in the Net. International Review for Humboldt Studies XXVI, no. 50 (2025), 45-63. doi.org/10.18443/378. 

แหล่งข้อมูลอื่น





หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เยอรมนี
หมวดหมู่:การประท้วงในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:การปฏิวัติ
หมวดหมู่:การปฏิวัติแบ่งตามประเทศ