โง ดิ่ญ ญู

โง ดิ่ญ ญู (, ; ในอดีตนิยมทับศัพท์ว่า โง ดินห์ นู,  7 ตุลาคม ค.ศ. 1910 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 ชื่อที่ได้รับหลังเข้าพิธีล้างบาปคือ ยาโคป) เป็นคนเก็บเอกสารและนักการเมืองชาวเวียดนาม เขาเป็นน้องชายคนรองและหัวหน้าที่ปรึกษาทางการเมืองของโง ดิ่ญ เสี่ยม ประธานาธิบดีคนแรกของประเทศเวียดนามใต้ แม้ว่าเขาจะไม่ได้ดำรงตำแหน่งฝ่ายบริหารอย่างเป็นทางการแต่อย่างใด แต่เขาก็ใช้อำนาจที่ไม่เป็นทางการอย่างใหญ่โต ในการใช้คำสั่งส่วนตัวของทั้งหน่วยรบพิเศษของกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม (หน่วยกองกำลังกึ่งทหารที่ทำหน้าที่เป็นกองทัพส่วนบุคคลโดยพฤตินัยของตระกูลโง) และเครื่องมือทางการเมืองของพรรคเกิ่นลาว (ที่เป็นที่รู้จักกันคือ พรรคแรงงานส่วนบุคคล) ซึ่งทำหน้าที่เป็นตำรวจลับโดยพฤตินัยของระบอบการปกครอง

ในวัยช่วงแรกของเขา ญูเป็นคนที่เงียบขรึมและเจ้าเล่ห์ซึ่งแสดงความโน้มเอียงเล็กน้อยต่อเส้นทางการเมืองของพี่ชายของเขา ในขณะที่ฝึกเป็นคนเก็บเอกสารในฝรั่งเศส ญูได้นำอุดมการณ์ของลัทธิบุคคลนิยมของนิกายโรมันคาทอลิกมาใช้ แม้จะถูกวิพากษ์วิจารณ์ก็ตาม มีการกล่าวอ้างว่าเขาใช้ปรัชญานั้นไปในทางที่ผิด เมื่อกลับมาที่เวียดนาม เขาได้ช่วยเหลือพี่ชายของเขาในการแสวงหาอำนาจทางการเมือง และญูได้พิสูจน์ให้เห็นถึงนักยุทธศาสตร์และกลยุทธ์ที่ชาญฉลาดและโหดเหี้ยม ซึ่งช่วยให้เสี่ยมได้รับผลประโยชน์มากขึ้นและเอาชนะคู่แข่งได้มากขึ้น ในช่วงนั้น เขาได้ก่อตั้งและคัดเลือกสมาชิกของพรรคเกิ่นลาวที่เป็นความลับ ซึ่งได้ให้กล่าวคำสาบานว่าตนจะจงรักภักดีต่อตระกูลโงเพื่อเป็นฐานอำนาจของพวกเขา และในที่สุดก็กลายเป็นกองกำลังตำรวจลับของพวกเขา ญูยังคงเป็นหัวหน้า จนกระทั่งตัวเขาถูกลอบสังหาร

ใน ค.ศ. 1955 ผู้สนับสนุนของญูได้ช่วยเหลือกันในการข่มขู่ประชาชนและควบคุมการลงประชามติของรัฐเวียดนามในปี พ.ศ. 2498 ซึ่งทำให้เสี่ยม พี่ชายของเขาได้ครองอำนาจ ญูได้ใช้เกิ่นลาว ซึ่งเขาจัดตั้งให้เป็นกลุ่มเล็ก ๆ เพื่อแทรกซึกเข้าไปในทุกส่วนของสังคม เพือกำจัดฝ่ายปรปักษ์กับตระกูลโง ในปี พ.ศ. 2502 เขาได้จัดให้มีการลอบสังหารที่ล้มเหลวด้วยการส่งกล่องพัสดุที่ถูกติดตั้งด้วยระเบิดไปให้กับพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ นายกรัฐมนตรีกัมพูชาที่เป็นประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งความสัมพันธ์ดูเริ่มตึงเครียด ญูได้เปิดเผยต่อสาธารณชนในความสามารถทางด้านความรู้ของตนเอง เขาเป็นที่รู้จักกันในเรื่องการแถลงการณ์ต่อสาธารณะว่า ได้ให้คำมั่นสัญญาว่า จะรื้อถอนเจดีย์ซาลอย และสาบานว่าจะสังหารพ่อตาที่เหินห่างของเขา เจิ่น วัน เจือง ผู้เป็นเอกอัครราชทูตประจำสหรัฐอเมริกา ภายหลังจากที่ได้ประณามพฤติกรรมของตระกูลโงและตัดความสัมพันธ์กับบุตรสาวของตนคือ เจิ่น เหละ ซวน (มาดามญู) ภรรยาของญู"Change in Will Linked to Saigon Aide's Death", The New York Times, 8 August 1986

ใน ค.ศ. 1963 การครองอำนาจของตระกูลโงเริ่มติดขัดในช่วงวิกฤตการณ์ทางศาสนาพุทธ ซึ่งเป็นช่วงที่ชาวพุทธส่วนใหญ่ในประเทศได้ลุกขึ้นต่อต้านระบอบการปกครองที่นิยมนับถือนิกายโรมันคาทอลิก นูได้พยายามทำลายการต่อต้านของชาวพุทธโดยใช้หน่วยรบพิเศษในการตีโฉบฉวยต่อวัดพุทธที่มีชื่อเสียง ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตหลายร้อยคน และวางกองกำลังทหารประจำการไว้ในที่ต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม แผนการของญูได้ถูกเปิดเผย ซึ่งทำให้แผนการที่ได้ถูกคิดขึ้นอย่างแข็งขันโดยเจ้าหน้าที่นายทหาร ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากอเมริกาที่หันหลังให้กับตระกูลโง ภายหลังจากการโจมตีวัดเจดีย์ ญูได้รับรู้แผนการดังกล่าว แต่ยังคงมั่นใจว่าเขาสามารถที่จะเอาชนะพวกเขาได้ และเริ่มวางแผนการต่อต้านรัฐประหาร รวมทั้งการลอบสังหารเอกอัครราชทูตสหรัฐ เฮนรี เคบ็อท ลอดจ์ จูเนียร์ และบุคคลทั้งฝ่ายปรปักษ์และอเมริกันคนอื่น ๆ ญูโดนหลงกลโดยนายพล Tôn Thất Đính, ผู้ภักดี ซึ่งได้หันมาต่อต้านกับตระกูลโง ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 การรัฐประหารยังคงดำเนินต่อไป และสองพี่น้องตระกูลโง (ญูและเสี่ยม) ได้ถูกควบคุมตัวและถูกลอบสังหารในวันรุ่งขึ้นKarnow, p. 326.

ชีวิตช่วงต้น
ตระกูลญูมาจากอำเภอ Lệ Thủy จังหวัดกว๋างบิ่ญในเวียดนามตอนกลาง ครอบครัวของเขาเคยรับใช้เป็นกวานในราชสำนักเว้ โง ดิ่ญ ขา พ่อของเขา เป็นที่ปรึกษาแก่จักรพรรดิถั่ญ ท้ายในช่วงที่ฝรั่งเศสกำลังล่าอาณานิคม หลังทางฝรั่งเศสปลดจักรพรรดิโดยอ้างว่าทรงวิกลจริต ขาจึงเกษียณอายุเพื่อประท้วงและผันตัวมาเป็นชาวนา ญูเป็นบุตรชายคนที่สี่จากบุตรชายทั้งหมดหกคน เกิดใน ค.ศ. 1910Karnow, pp. 229–33.

ในช่วงวัยเยาว์ ญูไม่สนใจการเมืองและถูกมองว่าเป็นคนเงียบขรึม ชอบศึกษาหาความรู้ พอถึงช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 พี่ชายสามคนของเขา ได้แก่ โง ดิ่ญ โคย โง ดิ่ญ ถุก และโง ดิ่ญ เสี่ยม กลายเป็นบุคคลสำคัญในเวียดนาม ถุกได้รับแต่งตั้งเป็นอาร์ชบิชอปโรมันคาทอลิกแห่งเว้ใน ค.ศ. 1960 ใน ค.ศ. 1932 เสี่ยมได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย แต่ลาออกภายในเวลาไม่กี่เดือนหลังจากตระหนักว่าเขาจะไม่ได้รับอำนาจที่แท้จริงJacobs, pp. 10–20. ญูแทบไม่สนใจที่จะเดินตามรอยเท้าของพวกเขาMiller, p. 448.

ขึ้นสู่อำนาจ

จักรพรรดิบ๋าว ดั่ยทรงแต่งตั้งเสี่ยม พี่ชายของญู เป็นนายกรัฐมนตรีรัฐเวียดนามในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1954 หลังฝรั่งเศสพ่ายแพ้ในเดียนเบียนฟูและ 12 วันหลังเวียดนามหลายเป็นรัฐอธิปไตยโดยสมบูรณ์ภายในสหภาพฝรั่งเศส ในช่วงเริ่มต้น ค.ศ. 1955 อินโดจีนของฝรั่งเศสถูกยุบเลิด ทำให้เสี่ยมควบคุมพื้นที่ตอนใต้ชั่วคราวMaclear, pp. 65–68. จากนั้นมีการกำหนดลงประชามติในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1955 เพื่อกำหนดทิศทางของภาคใต้ในอนาคต จักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ผู้สนับสนุนการฟื้นฟูสถาบันกษัตริย์ คัดค้านประชามตินี้ ขณะที่เสี่ยมลงสมัครรับเลือกตั้งภายใต้นโยบาย "สาธารณรัฐ" การเลือกตั้งได้จัดขึ้น โดยมีญูและคณะทำงานทางการเมืองเกิ่นลาวของตระกูลเกิ่น เป็นผู้จัดหาฐานเสียงให้กับเสี่ยม ​​รวมถึงจัดการและกำกับดูแลการเลือกตั้งLangguth, p. 99.

การหาเสียงให้บ๋าว ดั่ยถูกห้าม และผลการเลือกตั้งถูกโกง ผู้สนับสนุนบ๋าว ดั่ยถูกคนงานของญูทำร้ายร่างกาย เสี่ยมได้รับคะแนนเสียง 98.2% รวมคะแนนในไซ่ง่อนที่ 605,025 คะแนน ซึ่งมีผู้ลงทะเบียนเพียง 450,000 คน จำนวนผู้ลงทะเบียนของเสี่ยมยังสูงกว่าจำนวนในเขตอื่น ๆ อีกด้วยKarnow, p. 239.Jacobs, p. 95. ญูสร้างเครือข่ายองค์กรลับทางการเมือง ความมั่นคง แรงงาน และอื่น ๆ และสร้างโครงสร้างหน่วยลับห้าคนเพื่อสอดส่องผู้เห็นต่างและส่งเสริมผู้ที่ภักดีต่อระบอบการปกครองของเสี่ยมKarnow, pp. 280–84.

อำนาจ

รัฐประหารและเสียชีวิต

ในเวลานี้ เสี่ยมและญูรู้ว่ากลุ่มนายพลและพันเอกของกองทัพเวียดนามใต้กำลังวางแผนก่อรัฐประหาร แต่ไม่รู้ว่า Tôn Thất Đính อยู่ท่ามกลางพวกเขาด้วยKarnow, p. 318. ญูสั่งให้ Đính และ TungKarnow, p. 317. วางแผนก่อรัฐประหารปลอมเพื่อต่อต้านตระกูลโง หนึ่งในวัตถุประสงค์ของญูคือการหลอกล่อผู้เห็นต่างให้เข้าร่วมการลุกฮือปลอม ๆ เพื่อให้สามารถระบุตัวตนและกำจัดพวกเขาได้Jones, pp. 398–399. อีกวัตถุประสงค์หนึ่งของการแสดงความสามารถนี้คือการสร้างภาพลวงเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของระบอบการปกครอง

ญูและ Tung ยังไม่รู้ถึงการเปลี่ยนฝ่ายของ Đình โดย Đình บอกพวกเขาว่าจำเป็นต้องมีกำลังทหารใหม่ในเมืองหลวงJones, p. 399. โดยมีความเห็นว่า "ถ้าเราย้ายกองหนุนเข้าไปในเมือง ฝ่ายอเมริกันจะโกรธ พวกนั้นจะบ่นว่าเราไม่ได้ทำสงคราม ดังนั้นเราต้องอำพรางแผนของเราโดยส่งกองกำลังพิเศษออกนอกประเทศ ซึ่งจะเป็นการหลอกลวงพวกเขา" ญูไม่รู้เลยว่าเจตนาที่แท้จริงของ Đình คือการโอบล้อมไซ่ง่อนด้วยหน่วยกบฏและขังผู้ภักดีของ Tung ไว้ในชนบทที่พวกเขาไม่สามารถปกป้องตระกูลโงได้Karnow, p. 319. Tung และญูตกลงที่จะส่งกองกำลังพิเศษทั้งสี่กองร้อยประจำไซ่ง่อนออกจากเมืองหลวงในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1963

เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 จึงเกิดรัฐประหารจริงขึ้น โดยกองทัพของ Cao และ Tung อยู่ข้างนอกไซ่ง่อน ไม่สามารถช่วยเสี่ยมกับญูจากการล้อมรอบของฝ่ายกบฏได้Karnow, pp. 307–22. กว่าที่พี่น้องโงจะตระหนักว่าการรัฐประหารไม่ใช่การกระทำปลอม ๆ ของกลุ่มผู้ภักดี Tung ถูกเรียกตัวไปยังกองบัญชาการเสนาธิการทหารบกที่ฐานทัพอากาศ โดยอ้างว่าเป็นการประชุมตามปกติ และถูกจับกุมกับประหารชีวิต ความพยายามที่จะติดต่อกับ Đình ของเสี่ยมและญูถูกขัดขวางโดยนายพลคนอื่น ๆ ซึ่งเจ้าหน้าที่อ้างว่า Đình อยู่ที่อื่น ทำให้ญูและเสี่ยมเชื่อว่าเขาถูกจับกุมตัวไปแล้ว.

ในช่วงเช้าตรู่ของวันที่ 2 พฤศจิกายน เสี่ยมและญูตกลงยอมจำนน เจ้าหน้าที่กองทัพเวียดนามใต้ได้ให้สัญญาว่าพี่น้องตระกูลโงจะได้รับการลี้ภัยอย่างปลอดภัยและ "เกษียณอายุอย่างสมเกียรติ"Hammer, p. 297. ทางสหรัฐไม่ต้องการให้เสี่ยมหรือญูเข้าใกล้เวียดนาม "เนื่องจากแผนการที่พวกเขาจะก่อขึ้นเพื่อพยายามยึดอำนาจคืน"Hammer, p. 294. เมื่อเซือง วัน มิญพบว่าทำเนียบว่างเปล่า เขาโกรธมาก แต่ก็ได้รับแจ้งที่อยู่ของพี่น้องตระกูลโงในไม่ช้าHammer, p. 292. ญูและเสี่ยมหลบหนีไปยังโบสถ์คาทอลิกเซนต์ฟรานซิสเซเวียร์ที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งพวกเขาถูกควบคุมตัวและนำตัวขึ้นรถลำเลียงพลหุ้มเกราะJones, p. 429. เพื่อนำกลับไปยังกองบัญชาการทหาร ขบวนรถนำโดยนายพล Mai Hữu Xuân และพี่น้องทั้งสองได้รับการคุ้มกันภายในรถลำเลียงพลหุ้มเกราะ โดยมีพันตรี Dương Hiếu Nghĩa และร้อยเอก Nguyễn Văn Nhung ผู้คุ้มกันของมิญHammer, pp. 297–98. ก่อนที่ขบวนรถจะออกเดินทางไปยังโบสถ์ มีรายงานว่ามิญแสดงสัญลักษณ์มือให้ Nhung ด้วยนิ้วสองนิ้ว ซึ่งถือเป็นคำสั่งให้สังหารพี่น้องทั้งสอง ต่อมาการสืบสวนโดยนายพล Trần Văn Đôn พบว่า Duong Hieu Nghia ได้ยิงพี่น้องทั้งสองในระยะเผาขนด้วยอาวุธปืนกึ่งอัตโนมัติ และ Nhung ได้ยิงกระสุนใส่พวกเขาก่อนที่จะแทงร่างด้วยมีดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

Nghia เล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทางกลับไปยังกองบัญชาการทหารว่า: "ขณะที่เรากำลังขี่รถกลับไปยังกองบัญชาการเสนาธิการร่วม เสี่ยมนั่งเงียบ ๆ แต่ญูและร้อยเอก [Nhung] เริ่มพูดจาดูถูกกัน ผมไม่รู้ว่าใครเป็นคนเริ่มก่อน การด่าทอเริ่มรุนแรงขึ้น ร้อยเอกเกลียดญูมาก่อน ตอนนี้เขาเต็มไปด้วยความรู้สึกโกรธแค้น" Nghia เล่าว่า "[Nhung] พุ่งเข้าใส่ญูด้วยดาบปลายปืนและแทงเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า อาจจะสิบห้าหรือยี่สิบครั้ง เขายังคงโกรธอยู่ จึงหันไปหาเสี่ยม ​​ชักปืนออกมายิงที่ศีรษะ จากนั้นเขาก็หันกลับไปมองญูที่นอนอยู่บนพื้น ตัวสั่นเทา เขายิงกระสุนเข้าที่ศีรษะเช่นกัน ทั้งเสี่ยมและญไม่สามารถป้องกันตัวเองได้ มือของพวกเขาถูกมัดไว้" นักประวัติศาสตร์โฮเวิร์ด โจนส์ ระบุว่า "การสังหารหมู่ไม่ได้ทำให้พี่น้องทั้งสองกลายเป็นผู้พลีชีพ เป็นเครื่องยืนยันอย่างชัดเจนถึงความเกลียดชังอันรุนแรงที่พวกเขาได้ปลุกปั่นขึ้น"Jones, p. 436. หลายเดือนต่อมา มีรายงานว่ามิญสารภาพกับแหล่งข่าวชาวอเมริกันว่า "เราไม่มีทางเลือกอื่น พวกเขาต้องถูกฆ่า เสี่ยมไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้เพราะเขาเป็นที่เคารพนับถือมากเกินไปในหมู่คนสมถะที่หลงเชื่อง่ายในชนบท โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวคาทอลิกและผู้ลี้ภัย เราต้องฆ่าญูเพราะเขาเป็นที่เกรงขามอย่างกว้างขวาง และเขาได้สร้างองค์กรที่เป็นอาวุธด้านอำนาจส่วนตัวของเขา"Jones, p. 435.

สองพี่น้อง (ญูและเสี่ยม) ถูกคณะผู้ยึดอำนาจการปกครองฝังในสถานที่ที่ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด สถานที่ฝังศพที่คาดการณ์ไว้ ได้แก่ เรือนจำทหาร สุสานท้องถิ่น และบริเวณสำนักงานใหญ่ JGS ที่ Tan Son Nhut นอกจากนี้ยังมีรายงานการเผาศพด้วยShaplen, p. 210.Jacobs, p. 189.

 อ้างอิง 

ข้อมูล



แหล่งข้อมูลอื่น



หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตด้วยอาวุธปืน
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกว๋างบิ่ญ
หมวดหมู่:การเบียดเบียนพุทธศาสนิกชน