วัดบางเตยกลาง

วัดบางเตยกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเตย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

วัดบางเตยกลางสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2330 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ต่อมาชาวมอญอพยพหนีสงครามมาอยู่ปะปนกับคนไทย วัดนี้จึงมีสภาพเป็นวัดมอญแปลง มอญเรียกว่า เพี้ยฮะปร้าง แต่ภายหลังเรียกผิดเพี้ยนไปเป็น วัดเปิ้ง ต่อมาพระยามหัยสวรรค์กลับจากการรบกับเงี้ยว เป็นผู้บูรณปฏิสังขรณ์ให้ดีขึ้นกว่าเดิมจึงเปลี่ยนเป็นชื่อวัดเป็น วัดลิ้มกลีบอัมไพรมหัยสวรรค์ (ลิ้มกลีบเป็นภรรยาพระยาอำภัยมหัยสวรรค์) แต่ต่อมาพระครูธีรานุวัตรเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดบางเตยกลาง" จนถึงปัจจุบันนี้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2420 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2527

สิ่งสำคัญในวัด ได้แก่ อุโบสถมีลักษณะทรงไทยโบราณ และมีพระพุทธรูปเก่าแก่ปางสมาธิเพชรจึงมีชื่อเรียกว่า หลวงพ่อเพชร พระยืนปางห้ามสมุทร ปางห้ามญาติของเก่าแก่ รูปปั้นหลวงพ่อพระครูธีรานุวัตร (หลวงปู่หอม) และโอ่งดินเผาสมัยของชุมชนไทยเชื้อสายมอญ

พระเกจิอาจารย์ชื่อดังของวัด คือ พระครูธีรานุวัตร หรือ หลวงพ่อหอม รามธัมโม หนึ่งในพระปฏิบัติดีรูปหนึ่งในจังหวัดปทุมธานี ท่านได้เริ่มบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะที่ชำรุดทรุดโทรมมากในขณะนั้น โดยสร้างกุฏิ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ หอระฆัง และสร้างอุโบสถหลังใหม่หมด ยังนิยมสร้างพระเครื่องมาก มีทั้งพระสมเด็จ ตะกรุด เหรียญและพระพิมพ์ต่าง ๆ มากมาย วัตถุมงคลได้รับความนิยมอย่างมาก โดยปฏิบัติอยู่ในศีลเคร่งครัดมาก จนชาวบ้านนับถือมาก

อ้างอิง

บางเตยกลาง
บางเตยกลาง