พระยาอภัยภูเบศร (เชด)

พระยาอภัยภูเบศร (เชด) เป็นผู้ว่าราชการเมืองพระตะบอง คนที่ 4 ระหว่าง พ.ศ. 2370–2377

เดิมดำรงตำแหน่ง พระอุดมภักดี (เชด) จนในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงโปรดแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองพระตะบองคนที่ 4 เมื่อ พ.ศ. 2370 ในสงครามระหว่างไทยและญวนครั้งที่ 1 พ.ศ. 2376–2377 เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ยกทัพเข้าโจมตีเขมรผ่านทางเมืองพระตะบอง ซึ่งเป็นที่ประชุมพลใหญ่ เพราะไทยมีไพร่พลถึง 40,000 นาย จะยกตีเขมรและญวน

พระยาอภัยภูเบศร (เชด) เจ้าเมืองพระตะบองคนที่ 4 รับภาระหน้าที่เกณฑ์ไพร่พล เสบียง อาหาร ไปเลี้ยงกองทัพ ยังรับคำสั่งจากเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ให้บัญชาการกองทัพนำกำลังไพร่พลเมืองพระตะบองทำการรบยึดพนมเปญ แล้วคุมกำลังอยู่รักษาเมืองพนมเปญกับนักองค์อิ่มและนักองค์ด้วง ขณะที่เจ้าพระยาบดินทรเดชาคุมกองทัพไปรบกับญวนที่ไซ่ง่อน เมื่อไทยพ่ายแพ้ญวนแล้วถูกเขมรตีซ้ำ พระยาอภัยภูเบศร (เชด) ได้รับคำรับสั่งจากเจ้าพระยาบดินทรเดชา ให้ทำการรื้อกำแพงพนมเปญเสีย เพื่อให้พนมเปญทรุดโทรมและอ่อนแอลง พระยาอภัยภูเบศร (เชด) ตรากตรำในสงครามครั้งนี้มาก จึงล้มป่วย ถึงอสัญกรรมเมื่อ พ.ศ. 2377

บุตรธิดา
 พระภักดีบริรักษ์
 พระพิทักษ์บดินทร์ (โสม)
 อำแดงแก้ว ภรรยาพระยาพิทักษ์บดินทร
 อำแดงกอง ภรรยาพระเสนาธิบดีเมืองพระตะบอง

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:เจ้าเมืองพระตะบอง
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพระตะบอง
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นพระยา