อาหารตามหมู่โลหิต

อาหารตามหมู่โลหิต เป็นอาหารตามแฟชั่น (fad) ซึ่งผู้ประพันธ์หลายคนสนับสนุน โดยผู้มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ Peter J. D'Adamo ตั้งอยู่บนความเชื่อว่าหมู่โลหิต ABO เป็นปัจจัยสำคัญที่สุดในการกำหนดอาหารที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย และแนะนำให้บุคคลต่างหมู่โลหิตกินอาหารคนละอย่างกัน

สมมติฐานเชื่อว่า บุคคลต่างหมู่โลหิตย่อยเล็กติน (lectin) ได้แตกต่างกัน และถ้ากินอาหารที่ไม่เข้ากับหมู่โลหิตอาจก่อให้เกิดปัญหาสุขภาพ แต่ถ้ากินถูกต้องจะมีสุขภาพดีขึ้น นอกจากนี้ยังเชื่อมโยงหมู่โลหิตกับมรดกทางวิวัฒนาการที่แตกต่างกัน เช่น   หมู่เอเป็นหมู่โลหิตในสมัยที่มนุษย์ยังกินแค่ผักและผลไม้เป็นอาหาร ช่วงที่มนุษย์ใกล้เคียงกับบรรพบุรุษคือลิงหรือมนุษย์วานร, ส่วนหมู่โอเป็นหมู่โลหิตในสมัยที่มนุษย์เป็นคนเก็บของป่าล่าสัตว์เพราะรู้จักการกินเนื้อสัตว์แล้ว จึงเริ่มล่าสัตว์กินเนื้อ เพราะรู้จักใช้ไฟแล้ว ฉะนั้นควรกินอาหารที่มีโปรตีนจากสัตว์สูงเหมือนสมัยก่อน, หมู่บีเป็นหมู่โลหิตในสมัยที่มนุษย์เป็นพวกเลี้ยงสัตว์เร่ร่อน เพราะรู้จักการเลี้ยงสัตว์แล้ว รู้จักการกินนมจากสัตว์กินพืชเป็นอาหารแล้ว ฉะนั้นจึงควรกินนมเป็นหลัก รองมาคือเนื้อ และผัก, หมู่เอบีเป็นหมู่โลหิตในสมัยที่มนุษย์เริ่มตั้งถิ่นฐานสร้างบ้านเรือนในสังคมกสิกรรม เพราะรู้จักการปลูกผักมีความรู้ทางชลประทานแล้ว ฉะนั้นจึงควรกินอาหารประเภทแป้ง ผสมผักและเนื้อ เป็นต้น เพราะเป็นช่วงที่มนุษย์รู้จักการปลูกข้าวเป็นอาหารหลัก เลี้ยงสัตว์ ปลูกผัก เลี้ยงปลา เพราะอยู่เป็นหลักเป็นแหล่งได้แล้ว 

ในหมู่นักโภชนาการ แพทย์และนักวิทยาศาสตร์ มีความเห็นพ้องว่าอาหารเหล่านี้ไม่มีหลักฐานวิทยาศาสตร์รองรับ ในการศึกษาปี 2547 ซึ่งเปรียบเทียบตัวชี้วัดชีวภาพ เช่น ดัชนีมวลกาย ความดันโลหิต และระดับคอเลสเตอรอลและอินซูลินในเลือดในหมู่เยาวชน และประเมินอาหารเป็นเวลาหนึ่งเดือน พบว่า ผู้ที่กินอาหารที่แนะนำตามหมู่โลหิตและกลุ่มควบคุมไม่มีความแตกต่างของตัวชี้วัดชีวภาพ

 ดูเพิ่ม 
 ทฤษฎีบุคลิกภาพหมู่โลหิต

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:อาหาร
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์เทียม