องศาเดลิเซิล

องศาเดลิเซิล (อังกฤษ:Delisle Scale, สัญลักษณ์: °D) คือหน่วยวัดอุณหภูมิที่คิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1732 โดยนักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส โจเซฟ-นิโคลัส เดลิเซิล (Joseph-Nicolas Delisle) โดยวัดจุดเดือดของน้ำเป็น 0°D และจุดเยือกแข็งของน้ำอยู่ที่ 150°D เป็นหน่วยที่นิยมใช้ในจักรวรรดิรัสเชียในอดีตเป็นเวลากว่า 100 ปี โดยมีผู้ใช้ที่มีชื่อเสียงในวงการวิทยาศาสตร์คือ มิคาอิล โลโมโนซอฟ (Mikhail Lomonosov) นักวิทยาศาสตร์ชาวรัสเซีย ผู้ค้นพบกฎการอนุรักษ์มวลในปฏิกิริยาเคมี เป็นหน่วยการวัดอุณหภูมิที่แปลกกว่าหน่วยวัดอื่น ๆ เพราะ ยิ่งอุณหภูมิในหน่วยองศาเดลิเซิลสูงขึ้น อากาศจะยิ่งเย็นลง สวนทางกับมาตรวัดแบบอื่น ๆ
จากองศาเดลิเซิลแปลงให้เป็นองศาเดลิเซิลองศาเซลเซียส[°C] = 100 − [°De] × ​2⁄3[°De] = (100 − [°C]) × ​3⁄2องศาฟาเรนไฮต์[°F] = 212 − [°De] × ​6⁄5[°De] = (212 − [°F]) × ​5⁄6เคลวิน[K] = 373.15 − [°De] × ​2⁄3[°De] = (373.15 − [K]) × ​3⁄2องศาแรงคิน[°R] = 671.67 − [°De] × ​6⁄5[°De] = (671.67 − [°R]) × ​5⁄6องศานิวตัน[°N] = 33 − [°De] × ​11⁄50[°De] = (33 − [°N]) × ​50⁄11องศาโรเมอร์[°Ré] = 80 − [°De] × ​8⁄15[°De] = (80 − [°Ré]) × ​15⁄8องศาเรอเมอร์[°Rø] = 60 − [°De] × ​7⁄20[°De] = (60 − [°Rø]) × ​20⁄7

 ดูเพิ่ม 
 การแปลงหน่วยอุณหภูมิ

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ปริมาณทางกายภาพ
หมวดหมู่:หลักการสำคัญของฟิสิกส์
หมวดหมู่:อุณหพลศาสตร์
หมวดหมู่:หน่วยวัดอุณหภูมิ