ซินเย่

ซินเย่ () เป็นหมู่บ้านประวัติศาสตร์ในเมืองต้าฉือเยี่ยน () ในนครระดับเทศมณฑลเจี้ยนเต๋อ ก่อตั้งขึ้นใน ราชวงศ์ซ่งใต้ มีชื่อเสียงในด้านการอนุรักษ์สถาปัตยกรรมอาคารที่อยู่อาศัยจากยุค หมิง และยุค ชิง  ซินเย่ยังเป็นที่รู้จักในการการอนุรักษ์พิธีบูชาบรรพบุรุษประจำปีใน เทศกาลชางซื่อ ซึ่งเป็นประเพณีโบราณที่มีเพียงไม่กี่ชุมชนในประเทศจีนในปัจจุบันยังคงจัดอยู่ ในปี 2553 ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นหมู่บ้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติของจีนhttps://web.archive.org/web/20160303234737/http://www.jdnews.com.cn/jdpd/jdyw/content/2010-11/06/content_2369925.htm

 ที่ตั้ง 
หมู่บ้านซินเย่ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเทศมณฑลเจี้ยนเต๋อ ทางตะวันตกของมณฑลเจ้อเจียง มีพรมแดนติดกับเทศมณฑลหลานซี และตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเขายู่หฺวา () และเขาเต้าเฟิง () ทางเข้าหลักคือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 330 ห่างจากหมู่บ้าน 6 กิโลเมตร หมู่บ้านนี้อยู่ภายใต้การปกครองของเมืองต้าฉือเยี่ยนของนครระดับเทศมณฑลเจี้ยนเต๋อ ซึ่งอยู่ในเขตการปกครองของนครหางโจว นครเอกของมณฑลเจ้อเจียง  

 ประวัติ 
หมู่บ้านซินเย่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 1762 ในรัชสมัยของ จักรพรรดิซ่งหนิงจง แห่ง ราชวงศ์ซ่งใต้ โดย เย่ คุน () ต่อมาหลานชายชื่อ เย่ เค่อเฉิง ( , 1250-1323) ได้ขยายหมู่บ้านออกไป และสร้างหอบรรพบุรุษซีซาน () ขึ้นบนเนินเขาทางทิศตะวันตกและ หอบรรพบุรุษโหยวฉวี่ () ที่ใจกลางหมู่บ้าน  

ในปัจจุบันชาวบ้านส่วนใหญ่ 3,900 คน ใช้สกุล 'เย่' ซึ่งสืบเชื้อสกุลจาก เย่ คุน ถึง 29 ชั่วอายุคน และเรียกรวมกันว่าเครือญาติ ยู่หฺวา เย่ (   ) จากชื่อตระกูลและชื่อภูเขาใกล้หมู่บ้าน ในช่วงรุ่นที่แปดหมู่บ้านถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มเครือญาติย่อย (  ) แต่ละกลุ่มสร้างหอบรรพบุรุษของกลุ่มเอง ปัจจุบันมีจำนวน 5 กลุ่มเครือญาติย่อยได้แก่ ฉงเหริน (  ), ฉงจื่อ (  ), ฉงเต๋อ (  ), ฉงอี้ (  ) และ หยูชิ่ง (  )  

 สถาปัตยกรรมที่โดดเด่น 
สถาปัตยกรรมที่สำคัญของหมู่บ้านซินเย่ ประกอบด้วย หอบรรพบุรุษ 16 แห่ง และบ้านพักอาศัยโบราณสีขาว 230 หลัง ซึ่งได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี ซึ่งได้รับการยกย่องให้เป็นพิพิธภัณฑ์ที่อยู่อาศัยโบราณกลางแจ้งที่ใหญ่ที่สุดในจีน    รูปแบบสถาปัตยกรรมคล้ายกับหมู่บ้านหงชุนในเมืองฮุ่ยโจว ที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งรวมถึงแหล่งมรดกโลกหงชุน และ ซีตี้

หอบรรพบุรุษซีซาน เป็นหอบรรพบุรุษของหมู่บ้านซินเย่ที่เก่าแก่ที่สุดและปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนประถมศึกษา Xinye Youxu ยังคงใช้เป็นหอบรรพบุรุษหลักของหมู่บ้านซึ่งมีการจัดพิธีที่สำคัญที่สุด แม้ว่าจะมีขนาดเล็กกว่าหอบรรพบุรุษย่อยฉงเหรินก็ตาม สถาปัตยกรรมสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ เจดีย์ถวฺนหยฺวุน (  ) สร้างในสมัยราชวงศ์หมิง และ ศาลเจ้าเหวินชาง () นอกจากนี้ใกล้หมู่บ้านยังมีวัดศาสนาพุทธซึ่งสร้างขึ้นกลางแนว ผาต่าฉือ () ในสมัยราชวงศ์หยวน  ISBN 9787543447837

การที่หมู่บ้านซินเย่ตั้งอยู่บนภูเขาที่ห่างไกลทำให้เกิดความรู้สึกแนบแน่นของเหล่าเครือญาติ และเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้หมู่บ้านสามารถอนุรักษ์วัฒนธรรมของหมู่บ้านได้ไว้อย่างมั่นคง แม้กระทั่งในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม เมื่อมรดกทางวัฒนธรรมของจีนในพื้นที่ต่าง ๆ ถูกทำลายเป็นจำนวนมาก แต่อาคารโบราณในหมู่บ้านซินเย่ได้รับการปกป้องจากสมาชิกหมู่บ้านด้วยการฉาบปูนขาวทับและปิดแผ่นกระดาษที่มีคำพูดของ เหมา เจ๋อตง บนประติมากรรมและงานแกะสลักของหมู่บ้าน

 วัฒนธรรม 
ศาสนปฏิบัติหลักของหมู่บ้านคือ การบูชาบรรพบุรุษแบบดั้งเดิม ศาสนสถานและศาลเจ้าส่วนใหญ่ในซินเย่ก่อสร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้กับบรรพบุรุษตระกูลเย่ของหมู่บ้าน หรือ บรรพบุรุษของกลุ่มครือญาติย่อยต่าง ๆ ด้วยเหตุนี้ชาวหมู่บ้านจึงได้เก็บรักษาและจดบันทึก หนังสือลำดับวงศ์ตระกูล ไว้อย่างละเอียดตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา ซึ่งมีการสังคายนาอย่างเป็นทางการทุก ๆ รอบ 60 ปี พร้อม ๆ กับการจัดเฉลิมฉลองใหญ่  

ในขณะที่ภูมิภาคส่วนใหญ่ของจีนฉลอง ตรุษจีน เป็นเทศกาลประจำปีหลัก ในซินเย่เทศกาลที่สำคัญที่สุดคือ ชางซื่อ หรือ สามคู่ ซึ่งตรงกับวันที่สามเดือนสามในปฏิทินจีน เทศกาลชางซื่อเป็นประเพณีเก่าแก่ที่มีเพียงไม่กี่ชุมชนในประเทศจีนในปัจจุบันยังคงปฏิบัติ การเฉลิมฉลองเทศกาลได้แก่ การแห่ขบวนพิธีกรรมระยะทาง 3 กิโลเมตรไปยังวัด หยู่ฉฺวาน () และแห่ย้อนกลับ รวมถึงการจัดพิธีบูชาบรรพบุรุษและการแสดงในศาสนสถานหลายแห่งในพื้นที่  

ในปี 2553 ซินเย่ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นหมู่บ้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติของจีน และมีแผนจะยื่นขอสถานะ มรดกโลก ร่วมกับหมู่บ้าน จูเก๋อ และ ยู่หยวน ที่อยู่ใกล้เคียง  

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาจีน
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาจีนตัวเต็ม
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาจีนตัวย่อ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมณฑลเจ้อเจียง
หมวดหมู่:หมู่บ้านในประเทศจีน