แอลฟาทู-แอนติพลาสมิน

แอลฟาทู-แอนติพลาสมิน ( หรือ α2-antiplasmin หรือ plasmin inhibitor; A2AP) เป็นโปรตีนในกลุ่มสารยับยั้งซีรีนโปรตีเอส (เซอร์ปิน) ทำหน้าที่ยับยั้งการทำงานของพลาสมินในกระบวนการการจับลิ่มของเลือด ถูกถอดรหัสได้จากยีน SERPINF2 บนโครโมโซมคู่ที่ 17 อย่างไรก็ตาม มีรายงานความผิดปกติที่เกี่ยวข้องกับภาวะพร่องแอลฟาทู-แอนติพลาสมินน้อยมาก เนื่องจากจะมีการรายงานเฉพาะกรณีที่มีภาวะเลือดออกง่ายอย่างรุนแรงจากการทำงานของพลาสมินที่มากผิดปกติเท่านั้น

ในผู้ป่วยโรคตับแข็ง จะมีการผลิต A2AP น้อยกว่าคนปกติประมาณ 2 เท่า ทำให้ขาดแคลน A2AP ที่ใช้ต้านการทำงานของพลาสมิน จนทำให้เกิดการสลายของลิ่มเลือดลดน้อยลง ความผิดปกติดังกล่าวมีความสัมพันธ์กับการเพิ่มขึ้นของความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะเลือดออกง่ายในผู้ป่วยโรคตับSattar, Husain. Fundamentals of Pathology. Pathoma LLC, 2011, p. 36.

A2AP สามารถถูกทำให้หมดฤทธิ์ได้ด้วยนิวโทรฟิลอีลาสเตส (Neutrophil elastase) โดยนิวโทรฟิลอีลาสเตสจะตัดย่อย A2AP  ออกเป็น 2 ส่วน ซึ่งไม่มีฤทธิ์ทางชีววิทยา


 ดูเพิ่ม 
 เซอร์ปิน
 พลาสมิน

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 





















 ฐานข้อมูลออนไลน์ MEROPS สำหรับเปปทิเดส และสารยับยั้งเปปทิเดส: I04.023




Category:เซอร์ปิน
Category:ยีนบนโครโมโซมคู่ที่ 17
Category:การสลายลิ่มเลือด