เรือหลวงพอร์คิวไพน์ (G93)

เรือหลวงพอร์คิวไพน์ () เป็นเรือพิฆาตชั้นพีที่สร้างขึ้นโดยวิกเกอส์-อาร์มสตรองส์ บนแม่น้ำไทน์ มันได้รับการสั่งต่อเรือเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1939 วางกระดูกงูวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1939 และปล่อยลงน้ำวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1941 มันได้รับการขึ้นระวางวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1942 แต่มีการงานประจำที่ค่อนข้างสั้น มันถูกจมด้วยตอร์ปิโดในปี ค.ศ. 1942 แต่ได้รับการกู้เรือ และไม่ทำลายจนกระทั่งปี ค.ศ. 1947

 การงาน 

วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 พอร์คิวไพน์ พร้อมด้วยเรือพิฆาตดัตช์อีแซก สเวียส์ ช่วยทหาร 241 นายจากเรือนีวซีลันด์ ซึ่งเป็นเรือลำเลียงทหารที่ถูกจมด้วยตอร์ปิโดจาก ที่ 35 องศา 57 ลิปดาเหนือ 3 องศา 58 ลิปดาตะวันตก () – ประมาณ 80 ไมล์ (130 กม.) ทางตะวันออกของยิบรอลตาร์ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

พอร์คิวไพน์อยู่ภายใต้คำสั่งของนาวาโท จอร์จ สกอตต์ สจวร์ต ราชนาวีออสเตรเลีย เมื่อ ยิงตอร์ปิโดใส่ในขณะที่มันกำลังคุ้มกันเรือบรรทุกสัมภาระสำหรับเรือใต้น้ำ เรือหลวงเมดสโตน จากยิบรอลตาร์ไปยังแอลเจียร์เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1942Warlow (2000), p.111. ซึ่งอู-602 ยิงตอร์ปิโดสี่ลูกใส่เมดสโตน หนึ่งในนั้นโดนพอร์คิวไพน์ ส่วนอีกสามลูกพลาดเรืออังกฤษทั้งสองลำTomblin (2004), p.92.

การโจมตีฆ่าพลทหารเจ็ดนาย แต่เรือส่วนใหญ่ไม่เสียหาย – ยกเว้นความเสียหายเฉพาะที่ซึ่งเกือบจะแยกเรือเป็นสองส่วน เรือพิฆาตแวน็อคช่วยลูกเรือมทั้งหมดของมันยกเว้นหนึ่งโครงกระดูกซึ่งไม่คาดหมายมาก่อน หลังจากแก้ปัญหาค่าถ่วงน้ำหนักสูงสุดด้วยการโยนของทื้งทะเลในความพยายามที่จะลดรายการที่เพิ่มขึ้น เรือเอกซ์ได้พามันไปด้วยการลาก ในวันถัดมาเรือโยงฝรั่งเศสได้รับช่วงต่อและส่งพอร์คิวไพน์ไปสู่อาร์ซิว ประเทศแอลจีเรีย

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1943 มันถูกลากไปที่ออราน ซึ่งเรือได้รับการประกาศว่าเสียหายทั้งหมด คนงานอู่เรือชาวฝรั่งเศสได้ตัดเรือที่เสียหายออกเป็นสองส่วนก่อนที่จะมีการตัดสินใจรื้อปืนทั้งหมด, อมภัณฑ์, การติดตั้ง, เสบียง ฯลฯ และลากพวกมันไปยังสหราชอาณาจักร ทั้งสองส่วนได้รับการถ่วงน้ำหนักและนำไปที่พอร์ตสมัทในเดือนมิถุนายนMarine news, (1978), Vol. 32-33, p. 18. World Ship Society.

เมื่อทั้งสองส่วนกลับมาที่พอร์ตสมัท ส่วนหน้าของเรือเป็นที่รู้จักกันอย่างไม่เป็นทางการในฐานะเรือหลวงพอร์ก และส่วนท้ายในฐานะเรือหลวงไพน์ การปรับแต่งใหม่ในฐานะซากเรือที่พัก ทั้งสองได้รับการแบ่งขึ้นระวางภายใต้ชื่อเหล่านั้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1944 ในฐานะฐานเรือระบายพลอ่าวสโตกส์ ในพอร์ตสมัท ในที่สุดพวกมันก็ได้รับการนำไปซ่อมเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1946 ก่อนที่จะได้รับการขึ้นระวางใหม่สำหรับผู้บังคับบัญชาเรือกวาดทุ่นระเบิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1946 จากนั้นพอร์คิวไพน์ได้กลายเป็นเรือพี่เลี้ยงต่อเรือหลวงวิกตอรีที่สาม

 จุดจบ 
ในที่สุดพอร์คิวไพน์ก็ได้รับการนำไปซ่อมเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1946 ครั้นวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 มันได้รับการระบุว่าขายแล้ว และในปี ค.ศ. 1947 ได้มีการทำลายที่ชายฝั่งทางใต้ของอังกฤษ – แต่รายงานแตกต่างกันไปไม่ว่าจะเป็นที่พลิมัท พอร์ตสมัท หรือเซาแทมป์ตัน

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 










หมวดหมู่:เรือพิฆาตของสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือที่ถูกจมโดยเรือดำน้ำเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
พ