เอ็นลื่น

เอ็นลื่น () เป็นพืชในวงศ์ผักบุ้ง ลักษณะเป็นไม้ล้มลุกเถา ลำต้นเกลี้ยง ภายในมีน้ำยางสีขาว ใบรูปไข่กว้างเกือบกลม ยาว 7–30 เซนติเมตร ปลายใบแหลมยาวหรือมีติ่ง โคนใบมนหรือกลม ดอกออกเป็นช่อเชิงหลั่น ยาวได้ถึง 40 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงปลายมนมีติ่งแหลม กลีบนอกรูปไข่มี 3 กลีบ ยาว 1.8–2.5 เซนติเมตร กลีบคู่ในรูปขอบขนานแกมรูปไข่ ยาวเท่า ๆ กลีบนอกแต่บางกว่า ดอกรูปปากแตร สีเหลืองเข้ม ยาว 4–6 เซนติเมตร ก้านชูอับเรณูมีขนช่วงโคน อับเรณูบิดเวียน ปลายมีกระจุกขน รังไข่เกลี้ยง ผลรูปไข่กว้าง ยาว 2.5–3 เซนติเมตร ภายในมีเมล็ดรูปสามเหลี่ยม ยาว 6–8 มิลลิเมตรสารานุกรมพืชในประเทศไทย (ฉบับย่อ), ราชันย์ ภู่มา และคณะ, หน้า 478, พ.ศ. 2559, โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ กรุงเทพฯ

เอ็นลื่นกระจายพันธุ์ในแอฟริกาตะวันออก อินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหมู่เกาะแปซิฟิก ในบางแห่งพบขึ้นเป็นวัชพืช น้ำยางขาวใช้ทาแผลสด แผลน้ำร้อนลวก และเป็นยาระบาย

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 



หมวดหมู่:วงศ์ผักบุ้ง
หมวดหมู่:ไม้เลื้อยเนื้อแข็ง