หลี่ฉือจื่อ

หลี่ซื่อจือ (; 694-747) หรือ หลี่ชาง (李昌) มีบรรดาศักดิ์ว่า ชิงเหอกง (清和公) เป็นขุนนางในสมัย ราชวงศ์ถัง และเป็นอัครมหาเสนาบดีระหว่างรัชสมัยของ จักรพรรดิถังเสฺวียนจง เขาเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งใน แปดอมตะไหสุรา เนื่องจากมีทักษะในการดื่มสุราโดยไม่เกิดอาการเมาNew Book of Tang, vol. 202 .

 ปูมหลัง 
หลี่ฉือจื่เกิดเมื่อ ค.ศ. 694 ในรัชสมัยของ จักรพรรดินีบูเช็กเทียน แห่ง ราชวงศ์โจว เป็นพระนัดดาของ หลี่ เฉิงเฉียน (李承乾) พระราชโอรสองค์ใหญ่และอดีตรัชทายาทในจักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์ถัง จักรพรรดิถังไท่จง องค์ชายหลี่ เฉิงเฉียน ถูกปลดจากตำแหน่งรัชทายาทใน ค.ศ. 643 แต่ได้รับการอภัยโทษและสายราชสกุลขององค์ชายหลี่ เฉิงเฉียน ได้ถูกข้ามไปจากสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์ ซึ่งในที่สุดก็ได้ตกไปอยู่ที่พระอนุชาของพระองค์ หลี่จื้อ (จักรพรรดิเกาจง) บิดาของหลี่ฉือจื่อ หลี่เซี่ยง (李象) รับราชการเป็นเลขานุการเจ้าเมืองระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดินีของจักรพรรดิเกาจง บูเช็กเทียน แต่ถูกพระนางปลดออกจากตำแหน่ง ตัวหลี่ซื่อจือเองเริ่มต้นรับราชการเป็นราชองครักษ์ระหว่างรัชสมัยที่ 2 ของจักรพรรดิถังจงจงSee New Book of Tang, vol. 70 พระราชโอรสของจักรพรรดิเกาจง

 ระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดิเสฺวียนจง 
ในช่วงกลางของศักราชไคยฺเหวียน (712-741) ของจักรพรรดิถังเสฺวียนจง พระราชนัดดาของจักรพรรดิถังจงจง หลี่ซื่อจือกลายเป็นนายอำเภอของอำเภอทงโจว (通州 ปักกิ่ง ในทุกวันนี้)

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ขุนนางในสมัยราชวงศ์ถัง