วสิษฐ์

วสิษฐ์ (, , ไอเอเอสที: ) เป็นฤๅษีผู้ทรงพระเวท ที่เก่าแก่และเป็นที่เคารพนับถือมากที่สุดตนหนึ่งในสัปตฤๅษี (มหาฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่ที่ยิ่งใหญ่ทั้ง 7) ของอินเดีย ฤๅษีวสิษฐ์ได้รับยกย่องในฐานะหัวหน้าผู้ประพันธ์ มณฑล 7 ในสมัย  ฤคเวท  ฤๅษีวสิษฐ์และครอบครัวของเขาถูกกล่าวถึงในกลอนสมัยฤคเวท มณฑป ฤคเวทอื่น ๆ และในตำราเวทมากมาย"according to Rig Veda 7.33:11 he is the son of Maitravarun and Urvashi" Prof. Shrikant Prasoon, Pustak Mahal, 2009, , . 

โยควาสิษฐะ, วสิษฐสังหิตา มีเนื้อหาเช่นเดียวกับ อัคนิปุราณะ และ วิษณุปุราณะ เป็นผลมาจากเขา เขาเป็นผู้เขียนตำนานมากมาย เช่น เรื่องที่เขามีวัวศักดิ์สิทธิ์ กามเธนุ ไว้ในครอบครอง ผู้ที่สามารถมอบอะไรก็ได้ให้กับเจ้าของของพวกเขา และนันทินีลูกของเธอ เขามีชื่อเสียงในตำนานของชาวฮินดู ว่าด้วยเรื่องราวความขัดแย้งระหว่างเขากับฤๅษีวิศวามิตร ใน รามายณะ, เขาเป็นปุโรหิตประจำตระกูลของราชวงศ์รคุ และเป็นอาจารย์ของพระรามและพี่น้องของเขา

ประวัติ
ในเพลงสรรเสริญฤคเวท 7.33.9 ฤๅษีวสิษฐ์อธิบายว่าเขาเป็นนักวิชาการที่ย้ายข้ามแม่น้ำสินธุ เพื่อก่อตั้งโรงเรียนของเขา เขาแต่งงานกับอรุณธาติดังนั้นเขาจึงถูกเรียกว่า  อรุณธาตินาถ  ซึ่งหมายถึงสามีของอรุณธาติ เชื่อกันว่าฤๅษีวสิษฐ์อาศัยอยู่ริมฝั่ง แม่น้ำ ในยุคปัจจุบันคือ อุตตรันชัล ต่อมาภูมิภาคนี้มีความเชื่อในว่าเป็นที่พำนักของฤๅษีวยาส พร้อมกับ พี่น้องปาณฑพ พี่น้องทั้งห้าของ มหาภารตะ โดยลักษณะทั่วไปของเขาถูกเล่าไว้ในตำราฮินดูโบราณและยุคกลางว่าเป็นนักปราชญ์ที่มีขนยาวสลวยที่มัดเป็นมวยอย่างเรียบร้อยโดยม้วนเป็นกระจุกไปทางขวามีเคราหนวดมือจับและ ดิลก (tilak) บนหน้าผากของเขา

ในพระไตรปิฎกภาษาบาลี ทีฆนิกาย เตวิชชสูตร อธิบายการสนทนาระหว่างพระโคตมพุทธเจ้ากับนักวิชาการเวทในสมัยพุทธกาลว่า พระพุทธเจ้าทรงเรียกฤๅษี 10 ตนว่าเป็น "บูรพาจารย์" และผู้รวบรวมโองการโบราณที่และสวดในยุคของเขา และในบรรดาฤๅษีทั้งสิบนั้น มีนามของฤๅษีวสิษฐ์อยู่ด้วย (ในภาษาบาลีสะกดว่า วาเสฏฐะ)

ดูเพิ่ม

 อคัสตยะ
 อารุณิ
 อัตริ
 กัศยป

หมายเหตุ

อ้างอิง

บรรณานุกรม






 Selected verses, sorted by subject, in both Sanskrit and English text.
 Sanskrit and English text.
 Very short condensation.


หมวดหมู่:ฤๅษี
หมวดหมู่:ตัวละครในรามายณะ
หมวดหมู่:โหราจารย์ในยุคโบราณ