มาตราฟูจิตะ

มาตราฟูจิตะ () หรือ มาตราฟูจิตะ–เพียร์สัน () เป็นมาตราสำหรับจำแนกระดับความรุนแรงของพายุทอร์นาโด ระดับจะขึ้นอยู่กับความรุนแรงของพายุนั้น ๆ แบ่งเป็นทั้งหมด 6 ระดับ คือ F0 F1 F2 F3 F4 และ F5 โดยเรียงจากรุนแรงน้อยไปมากที่สุด การที่จะกำหนดระดับพายุได้นั้น ต้องมีนักอุตุนิยมวิทยาและวิศวกรมาสำรวจความเสียหายทางบก ทางอากาศหรือทั้งสองอย่าง รวมถึงขึ้นอยู่กับสถานการณ์, รูปแบบการหมุนภาคพื้นดิน (เครื่องหมายไซคลอยด์), ข้อมูลเรดาร์ตรวจสภาพอากาศ, คำบอกเล่าจากพยาน, รายงานของสื่อและภาพความเสียหาย, รวมถึงการรังวัดด้วยภาพหรือการรังวัดด้วยวิดีโอหากมีการบันทึกภาพเคลื่อนไหวไว้ ต่อมา มาตราฟูจิตะถูกแทนที่ด้วยมาตราเอนแฮนซ์ฟูจิตะ (Enhanced Fujita Scale, EF-Scale) ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 แคนาดาได้นำระดับ EF มาใช้แทนมาตราฟูจิตะพร้อมกับเครื่องวัดความเสียหาย 31 ตัว โดยให้กรมสิ่งแวดล้อมและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศแห่งประเทศแคนาดา (ECCC) ในการจัดอันดับพายุ

 เบื้องหลัง 
มาตราส่วนนี้เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2514 โดย เท็ด ฟูจิตะ จาก มหาวิทยาลัยชิคาโก โดยความร่วมมือกับ อัลเลน เพียร์สัน หัวหน้าศูนย์พยากรณ์พายุรุนแรงแห่งชาติ ( NSSFC; ปัจจุบันคือ ศูนย์พยากรณ์พายุ หรือ SPC) มาตรานี้ได้รับการปรับปรุงในปี พ.ศ. 2516 โดยคำนึงถึงความยาวและความกว้างระหว่างระดับ ในสหรัฐอเมริกาเริ่มมีใช้มาตรานี้ในปี พ.ศ. 2516 หลังจากนั้นไม่นานพายุทอร์นาโดก็ได้รับการจัดอันดับ มาตราฟูจิตะถูกนำไปใช้ย้อนหลังกับพายุทอร์นาโดที่ถูกรายงานในระหว่าง พ.ศ. 2493 ถึง 2515 ด้วย ในองค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติ มีการเก็บเป็นฐานข้อมูลทอร์นาโดแห่งชาติ โดยใช้มาตราฟูจิตะในจัดระดับพายุทอร์นาโดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2459 ถึง 2535 และ โทมัส พี. กราซูลิส แห่ง The Tornado Project ได้จัดอันดับย้อนหลังให้ทุกคนรู้จักพายุทอร์นาโดที่สำคัญ (F2-F5 หรือก่อให้เกิดการเสียชีวิต) ในสหรัฐอเมริกาย้อนกลับไปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2423 ส่วนมากแล้วมาตราฟูจิตะจะถูกใช้ในพื้นที่นอกบริเตนใหญ่

 พารามิเตอร์ 
การจัดอันดับนั้น จัดตามความเสียหายที่พายุทอร์นาโดสร้างให้กับสิ่งก่อสร้างที่สร้างมาอย่างสมบูรณ์หรือในระดับที่เทียบเคียงจากการวิเคราะห์ทางวิศวกรรมของความเสียหายอื่น  ๆ
เนื่องจากมาตราฟูจิตะนั้นขึ้นอยู่กับขนาดความรุนแรงของความเสียหายที่เกิดจากลมแรง พายุทอร์นาโดระดับ F6 หรือ F7 เป็นเพียงระดับทางทฤษฎี ความเสียหายทางโครงสร้างหรือการถูกทำลายโดยสิ้นเชิงถือเป็นความเสียหายในระดับ F5 พายุทอร์นาโดที่มีความเร็วลมสูงกว่า 319 ไมล์ต่อชั่วโมง (513 km/h) นั้นเป็นไปได้ในทางทฤษฎี
มาตราประมาณการความเร็วลมความเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นmphkm/hF0 40-7264-116ความเสียหายเล็กน้อย
เกิดความเสียหายต่อปล่องไฟ กิ่งก้านต้นไม้หัก ป้ายเสียหายright|150x150px|F0 damage exampleF1 73–112117–180ความเสียหายปานกลาง
หลังคาเสียหาย บ้านขนาดเล็กถูกถอนรากฐาน ยานพาหนะที่เคลื่อนที่ออกจากถนน right|150x150px|F1 damage exampleF2 113–157181–253ความเสียหายที่โดยมีนัยสำคัญ
หลังคาถูกพัดปลิวออกจากตัวบ้าน
รถบ้านพลิกคว่ำ พังยับเยิน
รถขนาดใหญ่ล้มคว่ำ
ต้นไม้ใหญ่หักหรือถุกถอนรากถอนโคน
หน้าต่างบนตึกสูงแตกright|150x150px|F2 damage exampleF3 158–206254–332ความเสียหายรุนแรง
หลังคาและผนังบางส่วนฉีกออกจากบ้านที่สร้างมาอย่างดี รถไฟคว่ำ
ต้นไม้ส่วนใหญ่ในป่าถอนรากถอนโคน
รถหนักลอยขึ้นจากพื้นright|150x150px|F3 damage exampleF4 207–260333–418ความเสียหายร้ายแรง
บ้านที่สร้างขึ้นอย่างดีราบเป็นหน้ากลอง โครงสร้างที่มีรากฐานที่อ่อนแอจะถูกพัดปลิวหายไปright|150x150px|F4 damage exampleF5 261–318419–512ความเสียหายอย่างไม่น่าเชื่อ
บ้านที่แข็งแรงโดนยกฐานรากออกไป รถยนต์อาจลอยไปไกลกว่า 100 เมตร
ต้นไม้สามารถถูกถอนรากถอนโคนและปลิวไปตามกระแสลม
โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กได้รับความเสียหาย ตึกระฟ้าพังทลายลงright|150x150px|F5 damage example

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ระบบการวัดความอันตราย
หมวดหมู่:พายุหมุนเขตร้อน