ซุยตำ

ซุยตำ("ขณะนั้นโจโฉจึงให้ไปเกลี้ยกล่อมผู้มีสติปัญญาอันอยู่หัวเมืองฝ่ายเหนือ ซึ่งขึ้นแก่หัวเมืองกิจิ๋ว ได้ซุยตำที่ปรึกษาอ้วนเสี้ยว ซึ่งได้ว่ากล่าวทัดทานมาแต่ก่อนอ้วนเสี้ยวไม่เชื่อฟัง ซุยตำจึงทำป่วยออกไปอยู่ณบ้านนั้น โจโฉมีความยินดีจึงให้ซุยตำเปนที่ปรึกษา แล้วโจโฉได้บาญชีพลเมืองกิจิ๋ว ซึ่งมีครอบครัวถึงสามสิบหมื่นเศษ โจโฉจึงว่า อันเมืองกิจิ๋วนี้เปนหัวเมืองเอก ผู้คนจึงมีมาก ซุยตำจึงว่า อันมีบาญชีพลเมืองอยู่นั้นก็จริง ซึ่งท่านจะไว้ใจว่ามีคนอยู่ตามบาญชีนั้นไม่ได้ ด้วยมีศึกมาหลายปีแล้ว ผู้คนก็ล้มตายเปนอันมาก บัดนี้อ้วนถำกับอ้วนซงรบพุ่งกัน ผู้คนทั้งปวงแตกฉานซ่านเซนไปทุกตำบล ขอท่านจงปราบปรามให้ปรกติ จงเกลี้ยกล่อมให้บ้านเมืองอยู่เย็นเปนสุขแล้ว ทหารแลไพร่บ้านพลเมืองก็จะกลับเข้ามาหาท่าน โจโฉเห็นชอบด้วย จึงคิดอ่านทำตามซุยตำว่า")  เทียบกับ (乃令人遍訪冀州賢士。冀民曰：「騎都尉崔琰，字季珪，清河東武城人也。數曾獻計於袁紹，紹不從，因此託疾在家。」操即召琰為本州別駕從事，因謂曰：「昨按本州戶籍，共計三十萬眾，可謂大州。」琰曰：「今天下分崩，九州幅裂，二袁兄弟相爭，冀民暴骨原野，丞相不急存問風俗，救其塗炭，而先計校戶籍，豈本州士女所望於明公哉？」操聞言，改容謝之，待為上賓。) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 33. หรือ ซุนต่ำ("ครั้นอยู่มาหลายวัน ที่ปรึกษาแลทหารทั้งปวงประชุมปรึกษาพร้อมกันจะตั้งโจโฉเปนเจ้าวุยอ๋อง ซุนต่ำได้ยินปรึกษากันดังนั้นจึงว่า ซึ่งท่านทั้งปวงจะตั้งโจโฉเปนเจ้าวุยอ๋องนั้นเราไม่เห็นด้วย นายทหารทั้งปวงจึงตอบว่า ท่านไม่รู้หรือเมื่อครั้งซุนฮกขัดขวางก็ถึงแก่ความตาย ซุนต่ำได้ฟังดังนั้นก็โกรธจึงว่า ครั้งนี้ได้ทีท่านทั้งปวงแล้ว จะทำประการใดก็ทำเอาตามชอบใจเถิด ทหารคนหนึ่งได้ฟังซุนต่ำว่ากล่าวเปนข้อหยาบช้าก็เอาเนื้อความไปบอกโจโฉ โจโฉได้ฟังดังนั้นก็สั่งให้เอาตัวซุนต่ำไปจำใส่คุกไว้ ซุนต่ำมีใจเจ็บแค้น ด่าโจโฉเปนข้อหยาบช้าต่าง ๆ ทุกเวลา ผู้คุมก็เอาเนื้อความไปบอกแก่โจโฉ ๆ ได้ฟังดังนั้นก็โกรธ สั่งให้ชักฅอซุนต่ำเสียให้ถึงแก่ความตาย")  เทียบกับ (文武眾官皆議立曹操爲魏王。尚書崔琰力言不可。眾官曰：「汝獨不見荀文若乎？」琰大怒曰：「時乎！時乎！會當有變！任自為之！」有與琰不和者，告知操。操大怒，收琰下獄問之。琰虎目虯髯，只是大罵曹操欺君奸賊。廷尉白操，操令杖殺崔琰在獄中。) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 68. ( ค.ศ. 160 –  ค.ศ. 216) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ชุย เหยี่ยน () ชื่อรอง จี้กุย ()  เป็นขุนนางชาวจีนผู้รับใช้ขุนศึกโจโฉ (曹操 เฉา เชา) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 ตงฮั่น) ในช่วงต้นชีวิต ซุยตำรับราชการในที่ว่าการท้องถิ่นเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ก่อนจะออกจากบ้านไปศึกษาเล่าเรียนกับเต้เหี้ยน (鄭玄 เจิ้ง เสฺวียน) บัณฑิตลัทธิขงจื๊อ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 190 ซุยตำกลายมาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของอ้วนเสี้ยว (袁紹 ยฺเหวียน เช่า) ขุนศึกภาคเหนือ แต่ซุยตำไม่ได้สร้างผลงานสำคัญใด ๆ ในช่วงที่รับใช้อ้วนเสี้ยวผู้ซึ่งเพิกเฉยต่อคำแนะนำของซุยตำ หลังอ้วนเสี้ยวเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 202 ซุยตำถูกจำคุกหลังปฏิเสธที่จะช่วยเหลือบุตรชายทั้งสองคนของอ้วนเสี้ยวคืออ้วนซง (袁尚 ยฺเหวียน ช่าง) และอ้วนถำ (袁譚 ยฺเหวียน ถาน) ซึ่งต่อสู้กันเองเพื่อช่วงชิงอาณาเขตของบิดา  หลังซุยตำได้รับการปล่อยตัวก็มารับราชการกับโจโฉผู้เป็นผู้นำโดยพฤตินัยของราชสำนักราชวงศ์ฮั่น ตลอดช่วงเวลาที่รับราชการกับโจโฉ ซุยตำปฏิบัติหน้าที่อย่างซื่อสัตย์และขยันขันแข็ง รักษากฎหมายและความเป็นระเบียบเรียบร้อยในสำนักที่สังกัด และเสนอผู้มีความสามารถให้เข้ารับราชการพลเรือน ครั้น ค.ศ. 216 เกิดเหตุการณ์หนึ่งที่ถือกันว่าเป็นกรณีอยุติธรรมอย่างร้ายแรง นั่นคือการที่ซุยตำถูกกล่าวหาว่าเขียนให้ร้ายโจโฉในจดหมายฉบับหนึ่ง เป็นเหตุทำให้ซุยตำถูกปลดออกจากตำแหน่งและถูกขังคุก ท้ายที่สุดก็ถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
 เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
 ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).
 หลิว อี้ชิ่ง  (คริสต์ศตวรรษที่ 14). ชื่อชัวซิน-ยฺหวี่.

หมวดหมู่:ข้าราชการของอ้วนเสี้ยว
หมวดหมู่:ชาวจีนที่ถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย
หมวดหมู่:ข้าราชการของโจโฉ
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นที่ถูกประหารชีวิต
หมวดหมู่:บุคคลที่ถูกประหารชีวิตโดยราชวงศ์ฮั่น