ซูเปอร์มารีน สปิตไฟร์

ซูเปอร์มารีน สปิตไฟร์ () เป็นเครื่องบินขับไล่ที่นั่งเดี่ยวของสหราชอาณาจักร ใช้โดยกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร และประเทศพันธมิตรอื่น ๆ ในช่วงก่อนระหว่างและหลังสงครามโลกครั้งที่สอง

เป็นเครื่องบินขับไล่แบบที่นั่งเดี่ยวของอังกฤษ ใช้งานโดยกองทัพอากาศอังกฤษ (RAF) และประเทศพันธมิตรอื่น ๆ ก่อน ระหว่าง และหลังสงครามโลกครั้งที่สอง มันเป็นเครื่องบินขับไล่แบบเดียวของอังกฤษที่ถูกผลิตอย่างต่อเนื่องตลอดช่วงสงคราม สปิตไฟร์ยังคงเป็นที่นิยมในหมู่ผู้ชื่นชอบการบิน ปัจจุบันมีประมาณ 70 ลำที่ยังคงบินได้ และมีอีกจำนวนมากจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์การบินทั่วโลก

สปิตไฟร์เป็นเครื่องบินสกัดกั้นระยะสั้นสมรรถนะสูง ออกแบบโดยอาร์. เจ. มิตเชลล์ (R. J. Mitchell) หัวหน้าวิศวกรออกแบบของบริษัทซูเปอร์มารีนเอวิเอชัน ตั้งแต่ปี 1928 มิตเชลล์ได้พัฒนาปีกวงรีอันเป็นเอกลักษณ์ของสปิตไฟร์ (ออกแบบโดยเบเวอร์ลีย์ เชนสโตน) โดยใช้หมุดย้ำแบบฝังเพื่อให้โครงปีกบางที่สุดเท่าที่ทำได้ ส่งผลให้มีความเร็วสูงสุดเหนือกว่าหลายแบบขับไล่ร่วมสมัย (เช่น ฮ็อคเกอร์ เฮอริเคน) มิตเชลล์ยังคงพัฒนาการออกแบบจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี 1937 หลังจากนั้น โจเซฟ สมิธ เพื่อนร่วมงานจึงรับหน้าที่หัวหน้าแผนกออกแบบ

สมิธดูแลการพัฒนาของสปิตไฟร์ผ่านหลายรุ่น ตั้งแต่ Mk I ไปจนถึง Mk 24 ที่ใช้เครื่องยนต์ Rolls-Royce Griffon โดยมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบปีกและอาวุธหลายแบบ โครงสร้างดั้งเดิมออกแบบมาให้ใช้เครื่องยนต์ Rolls-Royce Merlin ให้กำลัง 1,030 แรงม้า ซึ่งแข็งแรงและยืดหยุ่นพอที่จะติดตั้ง Merlin รุ่นที่มีกำลังสูงขึ้นเรื่อย ๆ และในรุ่นหลัง ๆ ได้เปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์ Rolls-Royce Griffon ให้กำลังถึง 2,340 แรงม้า ส่งผลให้สมรรถนะและขีดความสามารถของสปิตไฟร์เพิ่มขึ้นตลอดอายุการใช้งาน

ระหว่างยุทธการที่บริเตน (กรกฎาคม–ตุลาคม 1940) แม้ว่า เครื่องบินเฮอริเคนซึ่งมีจำนวนมากกว่าจะขึ้นบินรับมือกองทัพอากาศเยอรมัน มากกว่า แต่สปิตไฟร์กลับกลายเป็นที่ประทับใจของสาธารณชน ส่วนหนึ่งเพราะสปิตไฟร์เป็นเครื่องบินขับไล่ที่มีสมรรถนะดีกว่าเฮอริเคน หน่วยสปิตไฟร์มีอัตราสูญเสียต่ำกว่าและอัตราชนะสูงกว่า โดยทั่วไป สปิตไฟร์จะเข้าปะทะกับเครื่องบินขับไล่ของเยอรมัน โดยเฉพาะ เม็สเซอร์ชมิท Bf 109E ซึ่งถือว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่ใกล้เคียงกันมากที่สุด

หลังจากยุทธการบริเตนสปิตไฟร์ก็เข้ามาแทนที่เฮอริเคนในฐานะเครื่องบินหลักของกองบัญชาการบินขับไล่ และถูกนำไปใช้ในสนามรบหลายสมรภูมิทั้งในยุโรป เมดิเตอร์เรเนียน แปซิฟิก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

 คุณลักษณะ (สปิตไฟร์ Mk 5B) 
 ผู้สร้าง: ซูเปอร์มารีน (สหราชอาณาจักร)
 ประเภท: เครื่องบินขับไล่
 เครื่องยนต์: เครื่องยนต์ลูกสูบรูปตัววี โรลส์-รอยซ์ เมอร์ลิน 45 จำนวน 12 สูบ ให้กำลัง 1,470 แรงม้า 1 เครื่อง
 กางปีก: 11.23 เมตร
 ยาว: 9.12 เมตร
 สูง: 3.86 เมตร
 พื้นที่ปีก: 22.48 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า: 2,297 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 3,039 กิโลกรัม
 อัตราเร็วสูงสุด: 595 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 อัตราไต่: 13.2 เมตร/ วินาที
 รัศมีทำการรบ: 756 กิโลเมตร
 พิสัยบินไกลสุด: 1,827 กิโลเมตร
 อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ Hispano Mk II ขนาด 20 มม. 2 กระบอก / ปืนกล Browning Mk II ขนาด 7.7 มม. 4 กระบอก

 ผู้ใช้งาน
  (two, ex-civilian, test only)
 http://www.adf-serials.com.au/2a58.htmhttp://www.adf-serials.com.au/spitfire.htm



  สาธารณรัฐจีน








  สหภาพอินเดีย



  (สาธารณรัฐอิตาลี)

















 ดูเพิ่ม 
การพัฒนาที่เกี่ยวข้อง
 ซูเปอร์มารีน ซีไฟร์
 ซูเปอร์มารีน สไปต์ฟูล
 ซูเปอร์มารีน ซีแฟง
อากาศยานที่เทียบเท่า
 เบลล์ พี-39 ไอราคอบรา
 เคอร์ทิสส์ พี-40 วอร์ฮอว์ค
 เดอวัวตีน เด.520
 ฮ็อคเกอร์ เฮอริเคน
 ไฮง์เคิล เฮ 112
 เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109
 มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-3
 นอร์ทอเมริกัน พี-51 มัสแตง
 ยาโกเลฟ ยัค-1

 อ้างอิง 


หมวดหมู่:เครื่องบินซูเปอร์มารีน
หมวดหมู่:เครื่องบินสกัดกั้น
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินแคนาดาในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:อากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2479