พู่จอมพล

พู่จอมพล () เป็นพืชในวงศ์ย่อยสีเสียด มีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของทวีปอเมริกา ลักษณะเป็นไม้ยืนต้นหรือไม้พุ่มไม่ผลัดใบ สูง 1–5 เมตร เปลือกต้นสีน้ำตาลเข้ม มีรอยด่างเป็นวงสีเทาขาว ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก 2 ชั้นปลายคู่ เรียงสลับ ใบย่อยมี 5–10 คู่ รูปขอบขนาน ปลายใบมน โคนใบเบี้ยว ขอบใบเรียบ ดอกออกเป็นช่อกระจุกที่ซอกใบใกล้ปลายกิ่ง มักบานพร้อมกันทั้งช่อ มีขนาด 4–7 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงรูปถ้วย กลีบดอกสีขาว แดงหรือชมพู โคนก้านสีขาวเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็นเส้นเล็กยาวสีขาวหรือสีชมพู ปลายแยกเป็น 5 แฉก มีเกสรตัวผู้จำนวนมาก รังไข่มีก้านสั้น ๆ ก้านเกสรเพศเมียยาวเท่า ๆ เกสรตัวผู้ ออกดอกตลอดปี ผลเป็นฝักแบนแห้ง ยาวได้ถึง 10 เซนติเมตร เมื่อแก่จะแตกภายในมีเมล็ดสีน้ำตาล 4–8 เมล็ด

พู่จอมพลนิยมปลูกเป็นไม้ประดับ โดยปลูกในดินร่วนปนทราย ต้องการแสงแดดทั้งวันและน้ำปานกลาง ขยายพันธฺุ์ด้วยการเพาะเมล็ดหรือปักชำกิ่ง มีการศึกษาพบว่าใบพู่จอมพลมีฤทธิ์สมานแผลและต้านอนุมูลอิสระ และดอกพู่จอมพลมีฤทธิ์ต้านหนอนพยาธิ

ภาพ

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

หมวดหมู่:วงศ์ย่อยสีเสียด
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ