เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก (นิตยสาร)

เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก () เดิมชื่อ เดอะเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก แม็กกาซีน () และบางครั้งมีการใช้ชื่อทางการตลาดว่า แนตจีโอ () เป็นนิตยสารรายเดือนของสหรัฐ จัดพิมพ์โดยบริษัทเนชันแนลจีโอกราฟฟิกพาร์ตเนอร์ส ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1888 ในฐานะวารสารทางวิชาการ เก้าเดือนหลังจากการก่อตั้งของสมาคม แต่ปัจจุบันได้กลายเป็นนิตยสารที่ยอดนิยม ใน ค.ศ. 1905 นิตยสารเริ่มบรรจุภาพถ่าย ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นเอกลักษณ์สำคัญของสำนักพิมพ์ ภาพถ่ายสีชุดแรกปรากฏในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1910 ในช่วงสงครามเย็น นิตยสารได้ยึดมั่นในพันธกิจที่จะนำเสนอภาพรวมอย่างสมดุลของภูมิศาสตร์กายภาพและภูมิศาสตร์มนุษย์ของประเทศต่าง ๆ ที่อยู่นอกม่านเหล็ก ภายหลังนิตยสารได้แสดงจุดยืนอย่างชัดเจนในประเด็นสิ่งแวดล้อม

จนถึง ค.ศ. 2015 นิตยสารนี้ยังคงอยู่ภายใต้การเป็นเจ้าของและการบริหารงานอย่างเต็มรูปแบบของสมาคมเนชันแนลจีโอกราฟฟิก แต่ตั้งแต่ ค.ศ. 2015 เป็นต้นมา การถือหุ้นได้ตกอยู่ในมือของบริษัทเนชันแนลจีโอกราฟฟิกพาร์ตเนอร์ส หัวข้อหลักของบทความมักเกี่ยวข้องกับภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ธรรมชาติ วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมโลก นิตยสารเป็นที่รู้จักกันดีจากลักษณะเฉพาะของรูปเล่ม — เป็นปกแบบหนา เข้าเล่มสันตรง พร้อมกรอบสี่เหลี่ยมสีเหลืองซึ่งเป็นเอกลักษณ์ สมาชิกนิตยสารจะได้รับแผนที่เสริมจากเนชันแนลจีโอกราฟฟิกแมพส์ และนิตยสารมีทั้งฉบับพิมพ์แบบดั้งเดิมและฉบับออนไลน์แบบโต้ตอบได้

ใน ค.ศ. 1995 นิตยสารฉบับนี้มีการจัดจำหน่ายทั่วโลกเกือบ 40 ฉบับภาษาท้องถิ่น โดยมียอดจัดจำหน่ายทั่วโลกไม่น้อยกว่า 6.5 ล้านฉบับต่อเดือน รวมถึง 3.5 ล้านฉบับในสหรัฐ (ลดลงจากประมาณ 12 ล้านฉบับ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980) จนถึงปี 2015 นิตยสารได้รับรางวัลเนชันแนลแมกกาซีนอะวอดส์ รวมทั้งสิ้น 25 รางวัล ในปี 2023 นิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ได้เลิกจ้างนักเขียนประจำทั้งหมด และประกาศว่าจะยุติการวางจำหน่ายตามแผงหนังสือในสหรัฐของปีถัดมา ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2024 บัญชีอินสตาแกรมของนิตยสารมียอดผู้ติดตามกว่า 280 ล้านคน ซึ่งเป็นจำนวนมากเป็นอันดับที่สามของบัญชีที่ไม่ได้เป็นของบุคคลมีชื่อเสียง ยอดจำหน่ายรวมของนิตยสารทั้งในสหรัฐและต่างประเทศ ณ วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2024 อยู่ที่ประมาณ 1.65 ล้านฉบับ ขณะที่นิตยสารสำหรับเด็กในเครือมียอดจำหน่ายแยกต่างหากประมาณ 500,000 ฉบับ

 ภาพถ่าย 
นอกจากจะเป็นที่รู้จักในฐานะนิตยสารที่นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับทิวทัศน์ ประวัติศาสตร์ และพื้นที่อันห่างไกลที่สุดของโลกแล้ว เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ยังได้รับการยกย่องในด้านคุณภาพของงานพิมพ์ที่มีลักษณะคล้ายหนังสือ และมาตรฐานสูงของภาพถ่ายอีกด้วย ในช่วงที่อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ ดำรงตำแหน่งประธานสมาคม และกิลเบิร์ต เอช. โกรส์เวนอร์ (จี.เอช.จี.) เป็นบรรณาธิการ นิตยสารได้เริ่มให้ความสำคัญกับการใช้ภาพประกอบเป็นครั้งแรก แม้จะถูกคัดค้านจากคณะกรรมการบริหารบางส่วนซึ่งเห็นว่าการใช้ภาพจำนวนมากสะท้อนถึงแนวคิดทางภูมิศาสตร์ที่ "ไม่เป็นวิทยาศาสตร์" ภายใน ค.ศ. 1910 ภาพถ่ายได้กลายเป็นเอกลักษณ์ประจำของนิตยสาร และโกรส์เวนอร์ได้มุ่งแสวงหา "ภาพเคลื่อนไหวเชิงพลวัต" ตามคำของเกรแฮม เบลล์ โดยเฉพาะภาพที่สามารถถ่ายทอดความเคลื่อนไหวในเฟรมภาพนิ่งได้อย่างมีชีวิตชีวา ใน ค.ศ. 1915 โกรส์เวนอร์ได้เริ่มจัดตั้งทีมช่างภาพประจำ และจัดหาเครื่องมือขั้นสูงให้พวกเขา รวมถึงห้องมืดถ่ายภาพรุ่นใหม่ล่าสุด

นิตยสารเริ่มนำเสนอภาพถ่ายสีบางส่วนในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 ซึ่งเป็นยุคที่เทคโนโลยีการถ่ายภาพสียังอยู่ในระยะเริ่มต้น ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1930 ลูอิส มาร์เดน (1913–2003) นักเขียนและช่างภาพของเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ได้โน้มน้าวให้ทางนิตยสารอนุญาตให้ช่างภาพใช้กล้องขนาดเล็กแบบไลกา ขนาด 35 มิลลิเมตร ที่บรรจุฟิล์มโคดาครอม แทนกล้องขนาดใหญ่ที่ใช้แผ่นกระจกหนาและต้องตั้งขาตั้งกล้อง ใน ค.ศ. 1959 นิตยสารเริ่มตีพิมพ์ภาพถ่ายขนาดเล็กบนปก ซึ่งต่อมาได้ขยายให้มีขนาดใหญ่ขึ้น ต่อมา เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ได้เปลี่ยนมาใช้ระบบการถ่ายภาพดิจิทัลอย่างรวดเร็ว ทั้งในฉบับพิมพ์และบนเว็บไซต์ของตน ตลอดหลายปีหลังจากนั้น แม้ยังคงรักษากรอบสีเหลืองอันเป็นเอกลักษณ์ไว้ ปกนิตยสารได้ละทิ้งลายประดับใบโอ๊กและสารบัญหน้าแรก เพื่อให้พื้นที่แก่ภาพถ่ายเต็มหน้าจากบทความสำคัญของแต่ละเดือนนิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก มักถูกเก็บรักษาโดยสมาชิกผู้อ่านเป็นเวลาหลายปี และมักถูกนำไปจำหน่ายต่อในร้านของมือสองในฐานะของสะสม มาตรฐานด้านการถ่ายภาพยังคงอยู่ในระดับสูงตลอดหลายทศวรรษ และนิตยสารยังคงได้รับการยกย่องว่ามีงานภาพข่าวเชิงสารคดีที่มีคุณภาพสูงที่สุดในโลก ใน ค.ศ. 2006 เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก ได้จัดการแข่งขันการถ่ายภาพระดับนานาชาติขึ้นเป็นครั้งแรก โดยมีประเทศเข้าร่วมมากกว่า 18 ประเทศ

 ระเบียงภาพ 

 ฉบับภาษาต่าง ๆ 
 ฉบับที่ตีพิมพ์ในปัจจุบัน 
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1995 นิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก เริ่มตีพิมพ์เป็นภาษาญี่ปุ่น ซึ่งเป็นฉบับภาษาถิ่นฉบับแรก ปัจจุบันนิตยสารฉบับนี้ตีพิมพ์ในฉบับท้องถิ่น 29 ฉบับทั่วโลก

+  ภาษา ประเทศ เว็บไซต์ บรรณาธิการบริหาร ฉบับแรก  อังกฤษ สหรัฐอเมริกา ngm.com Nathan Lump   อังกฤษ สหราชอาณาจักร ngm.com   อาหรับ  ngalarabiya.com Hussain AlMoosawi   บัลแกเรีย บัลแกเรีย nationalgeographic.bg Tatiana Grigorova   จีน จีนแผ่นดินใหญ่ nationalgeographic.com.cn Tianrang Mai   จีน ไต้หวัน ngtaiwan.com Yungshih Lee   เช็ก  national-geographic.cz Tomáš Tureček   ดัตช์  nationalgeographic.nl Robbert Vermue   ฝรั่งเศส  nationalgeographic.fr Frédéric Vallois   จอร์เจีย จอร์เจีย nationalgeographic.ge Ketevan Chumburidze   เยอรมัน  nationalgeographic.de Werner Siefer   ฮังการี ฮังการี ng.hu Tamás Vitray   ฮีบรู อิสราเอล nationalgeographic.co.il Mirit Friedman   อินโดนีเซีย อินโดนีเซีย nationalgeographic.grid.id Didi Kaspi Kasim   อิตาลี อิตาลี nationalgeographic.it Marco Cattaneo   ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น nationalgeographic.jp Shigeo Otsuka   คาซัค คาซัคสถาน nationalgeographic.kz Yerkin Zhakipov   เกาหลี เกาหลีใต้ nationalgeographic.co.kr Junemo Kim   ลิทัวเนีย ลิทัวเนีย nationalgeographic.lt Frederikas Jansonas   โปแลนด์ โปแลนด์ nationalgeographic.pl Agnieszka Franus   โปรตุเกส โปรตุเกส nationalgeographic.pt Gonçalo Pereira   สโลวีเนีย สโลวีเนีย nationalgeographic.si Marija Javornik   สเปน ลาตินอเมริกา nationalgeographicla.com Robero Morani   สเปน เม็กซิโก ngenespanol.com Alicia Guzmán   สเปน สเปน nationalgeographic.com.es Gonçalo Pereira   ไทย ประเทศไทย ngthai.com Kowit Phadungruangkij 

 อ้างอิง 

 อ่านเพิ่ม 
 Stephanie L. Hawkins, American Iconographic: "National Geographic," Global Culture, and the Visual Imagination, University of Virginia Press, 2010, 264 pages. A scholarly study of the magazine's rise as a cultural institution that uses the letters of its founders and its readers; argues that National Geographic encouraged readers to question Western values and identify with others. 
 Catherine A. Lutz and Jane L. Collins. Reading National Geographic. Chicago: The University of Chicago Press, 1993. A foundational work in the field of visual anthropology. In 1915, Gilbert Hovey Grosvenor announced seven principles which would guide National Geographic. These included a call for absolute accuracy and objective reporting of important issues. Nothing controversial or partisan would be included. The emphasis would be on the photographs themselves.
 Robert M. Poole, Explorers House: National Geographic and the World it Made, 2004; reprint, Penguin Press, 2006. 

 แหล่งข้อมูลอื่น 


 All the magazine's covers published since 1888 until the year 2000
 Archived National Geographic magazines on the Internet Archive

 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:นิตยสารอเมริกัน
หมวดหมู่:นิตยสารรายเดือนอเมริกัน