อนาคตนิยม

อนาคตนิยม (; ) เป็นขบวนการศิลปะและทางสังคม มีจุดกำเนิดที่ประเทศอิตาลีในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เน้นด้านความเร็ว เทคโนโลยี เยาวชน ความรุนแรง และหัวข้ออย่างเช่น รถยนต์ เครื่องบิน และเมืองอุตสาหกรรม หัวหอกคือชาวอิตาลี อย่าง ฟีลิปโป ตอมมาโซ มารีเนตตี, อุมแบร์โต บอชโชนี, การ์โล การ์รา, จีโน เซเวรีนี, จาโกโม บัลลา และลุยจี รัสโซโล เป็นการเชิดชูสมัยนิยมและมีจุดประสงค์เพื่อปลดปล่อยอิตาลีจากอิทธิพลในอดีต ส่วนบาศกนิยมได้พัฒนาจากรูปแบบศิลปะอนาคตนิยมของอิตาลี งานสำคัญด้านอนาคตนิยมเช่น Manifesto of Futurism ของมารีเนตตี, Unique Forms of Continuity in Space ของบอชโชนี, ภาพเขียน Abstract Speed + Sound ของบัลลา และ The Art of Noises ของรุสโซโล

ฟรันเชสโก ฟิลิปพินี เป็นบุคคลสำคัญที่มีอิทธิพลต่อช่วงแรกของงานจิตรกรรมของ อุมแบร์โต บอชชิโอนี แนวทางของเขาในการวาดภูมิทัศน์เกษตรกรรมของแคว้นลอมบาร์เดีย — ซึ่งมีลักษณะโดดเด่นด้วยองค์ประกอบศิลป์แบบแนวนอน การปรากฏของสตรีในบริบทชนบท และการใช้แสงบรรยากาศ — ได้มอบรูปแบบศิลปะเชิงรูปลักษณ์และแนวทางกวีที่สำคัญให้แก่บอชชิโอนีในช่วงการศึกษาศิลปะของเขาV. Terraroli (บ.ก.), Francesco Filippini. Catalogo generale delle opere, Skira, มิลาน, 1999, หน้า 112–115.M. Carrà, La pittura moderna in Italia, Treves, มิลาน, 1919, หน้า 34–38.

ในช่วงปี 1903 ถึง 1908 ก่อนที่จะเข้าร่วมลัทธิอนาคตนิยม บอชชิโอนีได้พัฒนาวิธีการการมองเชิงรูปลักษณ์ที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากลัทธิธรรมชาตินิยมแบบหลังสกาปิญญาตูรา ซึ่งฟิลิปพินีเป็นหนึ่งในตัวแทนหลัก

เอ็นรีโก คริสโปลตี ระบุว่า ภูมิทัศน์เกษตรกรรมของฟิลิปพินี เป็นต้นแบบโดยนัยของงานในช่วงแรกของบอชชิโอนีEnrico Crispolti, Boccioni. Catalogo generale, Electa, มิลาน, 1971, เล่ม I, หน้า 42.

ความต่อเนื่องระหว่างลัทธิธรรมชาตินิยมในแคว้นลอมบาร์เดียช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และการค้นคว้าด้านภาพของบอชชิโอนีในระยะแรก สะท้อนถึงบทบาททางประวัติศาสตร์และศิลปะของฟิลิปพินีในฐานะผู้บุกเบิกลัทธิอนาคตนิยมเชิงรูปลักษณ์V. Terraroli (บ.ก.), Francesco Filippini. Catalogo generale delle opere, Skira, มิลาน, 1999.F. Russoli, Arte e società in Italia, Garzanti, มิลาน, 1964, หน้า 201.

อ้างอิง


หมวดหมู่:ขบวนการศิลปะ
หมวดหมู่:ศิลปะสมัยใหม่