ดนตรีร่วมสมัยสำหรับผู้ใหญ่

ในอเมริกาเหนือ ดนตรีร่วมสมัยสำหรับผู้ใหญ่ ( ย่อ AC) เป็นรูปแบบหนึ่งของรายการวิทยุเพลงป็อป ที่เปิดเพลงซอฟต์ร็อกตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 ไปยังถึงเพลงบัลลาดหนัก ๆ ในยุคปัจจุบัน มีความหลากหลายตั้งแต่ อีซีลีเซ็นนิง ป็อป ดนตรีโซล ริทึมแอนด์บลูส์ ไควเอตสตรอม และเพลงที่ได้กลิ่นอายร็อกMusical Terms . American Popular Music. Oxford University Press. Retrieved August 4, 2008.
ดนตรีร่วมสมัยสำหรับผู้ใหญ่มีแนวโน้มว่าจะมีความหรูหรา โอ่อ่า สละสลวย มีคุณภาพ เน้นเมโลดีและความกลมกลืน มีความไพเราะที่จะดึงดูคนฟังได้ และดีพอที่จะเป็นเพลงเบื้องหลังได้ และเช่นเดียวกับเพลงป็อปส่วนใหญ่ เพลงมีรูปแบบโครงสร้างแบบท่อนเวิร์สและคอรัส รูปแบบดนตรีแบบนี้มักเป็นเพลงรักบัลลาดกินใจ ที่โดยมากใช้เครื่องดนตรีอคูสติก เช่น กีตาร์โปร่ง เปียโน แซกโซโฟน ในบางครั้งมีวงออร์เคสตรา อย่างไรก็ดีดนตรีร่วมสมัยสำหรับผู้ใหญ่ในปัจจุบัน อาจมีเครื่องสังเคราะห์เสียง หรือดนตรีอิเล็กทรอนิกส์อื่น ๆ อย่าง ดรัมแมชชีนJ. M. Curtis, Rock eras: interpretations of music and society, 1954-1984 (Popular Press, 1987), p. 236.

สถานีวิทยุเพลงร่วมสมัยสำหรับผู้ใหญ่ มักเล่นเพลงกระแสหลัก แต่ไม่เล่นเพลงจำพวกฮิปฮอป แด๊นซ์ ฮาร์ดร็อก และรูปแบบเพลงทีนป็อปอื่น ๆ ที่ไม่ใช่เป็นกลุ่มผู้ฟัง โดยกลุ่มผุ้ฟังสถานีวิทยุมักมีช่วงอายุระหว่าง 25–44 ปีAdult Contemporary's Demographic Fault Line Is Now 45. AllAccess.com (August 3, 2012). Retrieved on September 29, 2013. ในยุคปัจจุบันสถานีวิทยุมักเล่นเพลงใหม่ ๆ น้อยกว่าเพลงฮิตในอดีต

อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเภทดนตรีป็อป
หมวดหมู่:เพลงสมัยนิยม
หมวดหมู่:รูปแบบรายการวิทยุ