อามลัก

อามลัก หรือ อามลกะ (เทวนาครี: आमलक) คือจานหินที่มีรอบแบ่งหรือขัดเป็นเฟือง ใช้ประดับบนยอดศิขรหรือหอคอยหลักในโบสถ์พราหมณ์ มีการตีความไว้ว่าอามลักสื่อถึงดอกบัว อันเป็นสัญลักษณ์ถึงการเป็นที่สถิตของเทพเจ้าซึ่งประดิษฐานอยู่ในห้องภายใต้อามลัก บ้างตีความว่าสื่อถึงดวงอาทิตย์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของทางสู่โลกสวรรค์; Kramrisch, 348-356 ลักษณะและชื่อของอามลักมาจากผลมะขามป้อมหรือมะขามอินเดียHarle, 54; Kramrisch, 356 ซึ่งมีขื่อในภาษาสันสกฤตว่าผล “อามลกี” () ผลอามลกีนั้นมีความเป็นชั้น ๆ และแบ่งส่วน ถึงแม้ว่าจะไม่ได้โดดเด่นมากเท่าในอามลักก็ตามKramrisch, 354-355 บนยอดของอามลักจะประดับด้วยกลศะอีกชั้นหนึ่งเป็นยอดบนสุดKramrisch, 350, 355

 อ้างอิง 
 เชิงอรรถ

 บรรณานุกรม 

Harle, J.C., The Art and Architecture of the Indian Subcontinent, 2nd edn. 1994, Yale University Press Pelican History of Art, 
Kramrisch, Stella, The Hindu Temple, Volume 2, 1996 (originally 1946), , 9788120802223, google books

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโบสถ์พราหมณ์
หมวดหมู่:อนุสรณ์สถานในประเทศอินเดีย