อปริเคราะห์

อปริเคราะห์ () หรือ อปริครหะ ในศาสนาฮินดูและศาสนาเชน เป็นคุณธรรมในการไม่ครอบครอง การไม่ลักขโมย และไม่โลภArti Dhand (2002), The dharma of ethics, the ethics of dharma: Quizzing the ideals of Hinduism, Journal of Religious Ethics, 30(3), pages 347-372อปริเคราะห์ ตรงข้ามกับ ปริเคราะห์ หลักของอปริฤห์ให้คงความอยากที่จะครอบครองและเสาะหาในสิ่งที่จำเป็นหรือสำคัญ ขึ้นอยู่กับบริบทหรือช่วงชีวิตของบุคคล อปริคฤห์ยังมุ่งเน้นการควบคุมความอยากและความโลภที่จะได้รับสิ่งหนึ่งหรือประโยชน์ของตนมาโดยการที่ต้องทำร้ายหรือ้บียดเบียนผู้อื่น ในศาสนาเชนนั้นอาจรวมถึงการที่ต้องทำร้ายสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ทุกชนิดSharon Lauricella (2013), Judging by the way animals are treated: Gandhi as a manifestation of Patanjali’s Yoga Sutras, Gandhi Marg Quarterly, 35(4): 655–674

อปริคฤห์เกี่ยวข้องกับ "ทาน" (dāna) ทั้งในมุมมองของผู้ให้และผู้รับSC Jain (2012), Spiritual Guidance in Achieving and Sustaining Organizational Excellence, Purushartha: A Journal of Management Ethics and Spirituality, 4(2): 1-16N Kazanas (2013), Vedic Tradition and Civilization, in On India: Self-Image and Counter-image (Editor: AN Balslev), SAGE Publications, , pages 27-41

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนาเชน