อาการกลัวคณิตศาสตร์

อาการกลัวคณิตศาสตร์ หรือ อาการวิตกกังวลเรื่องคณิตศาสตร์ () เป็นความวิตกกังวลเกี่ยวกับความสามารถในการดำเนินการทางคณิตศาสตร์และการคำนวณทางคณิตศาสตร์ เช่น การแก้โจทย์ปัญหาทางคณิตศาสตร์ หรือการดำเนินการทางพีชคณิต นับเป็นปรากฏการณ์หนึ่งที่ใช้อธิบายปัญหาของเด็ก ๆ ที่ไม่สามารถทำคณิตศาสตร์ได้

มาร์ก เอช. แอชคราฟท์ นิยามอาการกลัวคณิตศาสตร์ไว้ว่าเป็น "ความรู้สึกของความตึงเครียด, กดดัน หรือ กลัว ซึ่งส่งผลต่อความสามารถในการทำเลข" (a feeling of tension, apprehension, or fear that interferes with math performance) ผลการศึกษาเชิงวิชาการของอาการนี้เริ่มต้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 1950 เมื่อแมรี่ ไฟเด็ส กาฮ์ก (Mary Fides Gough) ริเริ่มคำว้า อาการกลัวเลข (Mathemaphobia) เพื่ออธิบายอาการที่คล้ายกับโรคกลัว (phobia) ที่เกิดขึ้นกับคณิตศาสตร์ คณะของเฮ็มบรี (Hembree) ในปี ค.ศ. 1990 ได้เริ่มการวิเคราะห์อภิมานผลการศึกษา 151 ชุด และสรุปไว้ว่าอาการกลัวคณิตศาสตร์เกี่ยวข้องกับความสามารถในการทำคณิตศาสตร์และการคำนวณ ซึ่งเป็นผลมาจากความทรงจำที่ฝังใจพวกข้อผิดพลาดในอดีตเกี่ยวกับคณิตศาสตร์ เช่น สอบตก ทำคะแนนได้ไม่ดี หรือทำคณิตศาสตร์ง่าย ๆ ได้ไม่ทันคนรอบข้าง ซึ่งทำให้เกิดอคติต่อวิชาคณิตศาสตร์และทำให้เกิดการหลีกหนี

แอชคราฟท์เสริมในปี ค.ศ. 2000 ว่า การหลีกหนีคณิตศาสตร์จะนำไปสู่การหลีกเลี่ยงการคำนวณซึ่งทำให้ความคล่องและความเข้าใจในคณิตศาสตร์หายไป ซึ่งยิ่งทำให้การกลัวคณิตศาสตร์มีมากขึ้น

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:จิตวิทยาการศึกษา
หมวดหมู่:การศึกษาคณิตศาสตร์
หมวดหมู่:โรคกลัว