สัพพัญญู

สัพพัญญูพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554, หน้า 1209 (, จาก สพฺพ คุณนาม + ญู (ญา ธาตุ + -รู ปัจจัยในนามกิตก์)) หรือ สรรเพชญพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554, หน้า 1175 ( สรฺวชฺญู) แปลว่า ผู้รู้ทุกสิ่งทุกอย่าง ผู้รู้ทั่ว คือรู้สิ่งทั้งปวงอย่างสัมบูรณ์ ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคตพจนานุกรมศัพท์ปรัชญา ฉบับราชบัณฑิตยสภา, หน้า 174 

ในคติเทวนิยมมักใช้คำนี้เป็นเนมิตกนามของพระเป็นเจ้า เพราะเชื่อว่าพระองค์ทรงคุณลักษณะเช่นนั้น และเรียกคุณลักษณะนั้นว่า สัพพัญญุตา (สพฺพญฺญู (สพฺพ คุณนาม + ญู (ญา ธาตุ + -รู ปัจจัยในนามกิตก์) + -ตา ปัจจัยในภาวตัทธิต) ส่วนศาสนาอเทวนิยม เช่น ศาสนาพุทธใช้หมายถึงพระพุทธเจ้า และศาสนาเชนใช้หมายถึงเกวลิน

 อ้างอิง 
 เชิงอรรถ

 บรรณานุกรม




หมวดหมู่:พระนามของพระเป็นเจ้า
หมวดหมู่:พระนามของพระพุทธเจ้า