พายุหมุนเขตร้อนใน พ.ศ. 2562

พายุหมุนเขตร้อนใน พ.ศ. 2562 แบ่งออกเป็นพื้นที่เจ็ดบริเวณที่แตกต่างกันเรียกว่า แอ่ง รวมถึงพื้นที่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนด้วย จนถึงขณะนี้ มีพายุก่อตัวขึ้นทั่วโลกในระหว่างปีนี้ 38 ลูก ในจำนวนนั้นมีพายุ 24 ลูกเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีกำลังจนได้รับชื่อเรียกจากบรรดาศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค (RSMC) หรือศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อน (TCWC) ในพื้นที่

พายุหมุนเขตร้อนที่เป็นเหตุให้มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดของปี คือ พายุไซโคลนรุนแรงอิดาอีในมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ ซึ่งมีผู้เสียชีวิตจำนวน 1,066 คนในประเทศโมซัมบิก ประเทศมาลาวี ประเทศซิมบับเว และประเทศมาดากัสการ์ ส่วนพายุที่ก่อให้เกิดความเสียหายมากที่สุดของปี คือ พายุไซโคลนกำลังแรงวิรอนิกาในภูมิภาคออสเตรเลีย โดยมีความเสียหายเกิดขึ้น 1.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

กิจกรรมพายุหมุนเขตร้อน ในแต่ละแอ่งจะอยู่ภายใต้อำนาจหน้าที่ของศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคต่าง ๆ ดังนี้ ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (NHC) รับผิดชอบพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือและมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก, ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง (CPHC) รับผิดชอบพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง โดยทั้ง NHC และ CPHC เป็นหน่วยงานย่อยของบริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติสหรัฐ, กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ทำหน้าที่เฝ้าระวังและติดตามพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก, กรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย (IMD) ทำหน้าที่เฝ้าระวังและติดตามพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรอินเดียเหนือ ขณะที่ศูนย์อุตุนิยมวิทยาฝรั่งเศสในเกาะเรอูว์นียง (MFR) ทำหน้าที่เฝ้าระวังและติดตามพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรอินเดียใต้ฝั่งตะวันตก ส่วนในภูมิภาคออสเตรเลีย พายุหมุนเขตร้อนจะถูกติดตามโดย TCWC ห้าศูนย์ภายใต้การประสานงานของสำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลีย (BOM), กรมอุตุนิยมวิทยาฟีจี (FMS) และ เมทเซอร์วิสของนิวซีแลนด์ รวมถึงยังมีหน่วยงานที่ติดตามพายุอย่างไม่เป็นทางการ คือ ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) และหน่วยงานที่ตั้งชื่อพายุอย่างไม่เป็นทางการ คือ สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ด้วย

สรุป
 มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ มหาสมุทรอินเดียเหนือ ภูมิภาคออสเตรเลีย มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกและกลาง มหาสมุทรอินเดียใต้ฝั่งตะวันตก มหาสมุทรแอตแลนติกใต้ มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก มหาสมุทรแปซิฟิกใต้ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

พายุ
มกราคม
เดือนมกราคมเป็นเดือนที่ไม่ค่อยมีกิจกรรมของพายุนัก มีพายุหมุนเขตร้อนเพียงแปดลูกเท่านั้น ซึ่งในจำนวนพายุทั้งหมดของเดือน มีพายุจำนวนห้าลูกที่ได้รับชื่อ อย่างไรก็ตาม พายุโซนร้อนปาบึก กลายเป็นพายุโซนร้อนที่ก่อตัวเร็วที่สุดในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ทำลายสถิติเดิมที่พายุไต้ฝุ่นอลิซทำไว้เมื่อปี พ.ศ. 2522 ปาบึกทำให้มีผู้เสียชีวิต 10 คนในประเทศไทย, ประเทศเวียดนาม และ ประเทศมาเลเซีย และทำให้มีความเสียหายเกิดขึ้น 115 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ ค.ศ. 2019) ต่อมาช่วงปลายเดือนมกราคม พายุโซนร้อนเอเกตแซงได้ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวน 27 คนในประเทศมาดากัสการ์
+ พายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในเดือนมกราคม พ.ศ. 2562 ชื่อพายุ ช่วงที่พายุมีกำลัง ลมแรงสุดกม./ชม. (ไมล์/ชม.) ควมกดอากาศ(hPa) พื้นที่ได้รับผลกระทบ ความเสียหาย(USD) ผู้เสียชีวิต อ้างอิงโมนา28 ธันวาคม—9 มกราคม95 (60)985หมู่เกาะโซโลมอน, ฟีจี, ตองงาเล็กน้อยไม่มีปาบึก31 ธันวาคม—7 มกราคม85 (50)994หมู่เกาะนาตูนา, เวียดนาม, มาเลเซีย, ไทย, พม่า, หมู่เกาะอันดามัน151 ล้าน1001W (อามัง)4–22 มกราคม55 (35)1004คิริบาส, หมู่เกาะมาร์แชลล์, หมู่เกาะแคโรไลน์, ฟิลิปปินส์4.11 ล้าน911U15—23 มกราคมไม่ได้ระบุ1004เกาะชวาไม่มีไม่มีเดสมอนด์17—22 มกราคม65 (40)995โมซัมบิก, มาดากัสการ์ไม่ทราบไม่มีไรลีย์19—30 มกราคม120 (75)974หมู่เกาะมาลูกู, ติมอร์ตะวันออก, รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียไม่มีไม่มี13U21—25 มกราคม55 (35)999คาบสมุทรเคปยอร์กไม่มีไม่มีเอเกตแซง22—24 มกราคม75 (45)993มาดากัสการ์ไม่ทราบ27

กุมภาพันธ์
เดือนกุมภาพันธ์เป็นเดือนที่ไม่ค่อยมีกิจกรรมของพายุนัก มีพายุหมุนเขตร้อนเพียงสิบลูกเท่านั้น ซึ่งในจำนวนพายุทั้งหมดของเดือน มีพายุจำนวนเจ็ดลูกที่ได้รับชื่อ อย่างไรก็ตาม พายุไต้ฝุ่นหวู่ติบ ได้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีกำลังแรงที่สุดในเดือนกุมภาพันธ์
+ พายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ชื่อพายุ ช่วงที่พายุมีกำลัง ลมแรงสุดกม./ชม. (ไมล์/ชม.) ควมกดอากาศ(hPa) พื้นที่ได้รับผลกระทบ ความเสียหาย(USD) ผู้เสียชีวิต อ้างอิงฟูนานี3–10 กุมภาพันธ์195 (120)940รอดริเกซไม่มีไม่มี06F3–9 กุมภาพันธ์65 (40)994วอลิสและฟูตูนา, หมู่เกาะซามัวNoneNoneเจเลนา4–14 กุมภาพันธ์205 (125)942มาดากัสการ์, มอริเชียส, รอดริเกซ1.02 ล้านไม่มีโอมา7–22 กุมภาพันธ์130 (80)974วานูวาตู, นิวแคลิโดเนีย, หมู่เกาะโซโลมอน, รัฐควีนส์แลนด์, รัฐนิวเซาท์เวลส์51 ล้าน1เนอีล8–10 กุมภาพันธ์65 (40)994วอลิสและฟูตูนา, ฟีจี, ตองงาไม่มีไม่มี08F10–13 กุมภาพันธ์ไม่ได้ระบุ996ฟีจี, ตองงาไม่มีไม่มี10F11–13 กุมภาพันธ์ไม่ได้ระบุ996วอลิสและฟูตูนา, ฟีจีไม่มีไม่มีหวู่ติบ (เบตตี)18 กุมภาพันธ์–2 มีนาคม195 (120)920หมู่เกาะแคโรไลน์, กวม3.3 ล้านไม่มีโปลา23 กุมภาพันธ์–2 มีนาคม165 (105)950วอลิสและฟูตูนา, ฟีจี, ตองงาไม่มีไม่มีฮาเลฮ์28 กุมภาพันธ์–7 มีนาคม175 (110)945ไม่มีไม่มีไม่มี

มีนาคม
มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นในเดือนมีนาคมจำนวนสิบลูก ในจำนวนนี้หกลูกได้รับชื่อ ซึ่งไซโคลนอิดาอีเป็นพายุที่ทำให้มีจำนวนผู้เสียชีวิตในทวีปอเมริกาใต้ถึง 1,007 คน. ส่วนพายุโซนร้อนอีบากลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนลูกแรกที่ก่อตัวขึ้นในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้นับตั้งแต่พายุแอนีตาใน พ.ศ. 2553
+ พายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 ชื่อพายุ ช่วงที่พายุมีกำลัง ลมแรงสุดกม./ชม. (ไมล์/ชม.) ควมกดอากาศ(hPa) พื้นที่ได้รับผลกระทบ ความเสียหาย(USD) ผู้เสียชีวิต อ้างอิงอิดาอี4–16 มีนาคม195 (120)940โมซัมบิก, มาลาวี, มาดากัสการ์, ซิมบับเว≥2 พันล้าน1,29715U6–11 มีนาคมไม่ได้ระบุ1007หมู่เกาะมาลูกูไม่มีไม่มีซะแวนนาห์7–20 มีนาคม175 (110)951เกาะชวา, เกาะคริสต์มาส, หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)>7.5 ล้าน10TL13–14 มีนาคมไม่ได้ระบุไม่ได้ระบุไม่มีไม่มีไม่มี03W (เชเดง)14–19 มีนาคมไม่ได้ระบุ1006ปาเลา, ฟิลิปปินส์23,000ไม่มีเทรเวอร์15–26 มีนาคม175 (110)955ปาปัวนิวกินี, รัฐควีนส์แลนด์, นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี71,000ไม่มี1วิรอนิกา18–31 มีนาคม195 (125)938ติมอร์, รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย1.2 พันล้านไม่มีจัวนินฮา18–30 มีนาคม185 (115)939รอดริเกซไม่มีไม่มีอีบา23–28 มีนาคม85 (55)1006บราซิลไม่มีไม่มีTL31 มีนาคม–3 เมษายนไม่ได้ระบุ1005ภาคตะวันออกเฉียงใต้ปาปัวนิวกินีไม่มีไม่มี

เมษายน
มีพายุหมุนเขตร้อนหกลูกก่อตัวขึ้นในเดือนเมษายน และสี่ลูกได้รับชื่อ ในเดือนนี้ เคนเนท ได้กลายเป็นพายุไซโคลนรุนแรงที่มีกำลังแรงที่สุดที่พัดขึ้นฝั่งประเทศโมซัมบิก โดยทำให้มีผู้เสียชีวิต 48 คน ซึ่งในจำนวนนั้น 41 คนเสียชีวิตในประเทศโมซัมบิก ส่วน ฟานี ได้พัดเข้าบางส่วนของประเทศอินเดียและบังกลาเทศ ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวน 72 คนในรัฐโอฑิศา 17 คนในประเทศบังกลาเทศ และ 8 คนในรัฐอุตตรประเทศ โดยนับเป็นพายุที่สร้างความเสียหายไว้มากที่สุดในปีนี้ (นับถึงปัจจุบัน) ที่ 2.46 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
+ พายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในเดือนเมษายน พ.ศ. 2562 ชื่อพายุ ช่วงที่พายุมีกำลัง ลมแรงสุดกม./ชม. (ไมล์/ชม.) ควมกดอากาศ(hPa) พื้นที่ได้รับผลกระทบ ความเสียหาย(USD) ผู้เสียชีวิต อ้างอิงวอลลิซ1–16 เมษายน120 (75)980นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี, หมู่เกาะมาลูกู, เกาะติมอร์, รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียไม่มีไม่มี22U5–15 เมษายนไม่ได้ระบุ1006เกาะนิวกินี, นอร์เทิร์นเทร์ริทอรีไม่มีไม่มีเคนเนท21–29 เมษายน215 (130)934เซเชลส์, มาดากัสการ์, หมู่เกาะโคโมโร, โมซัมบิก, แทนซาเนีย, มาลาวี>100 ล้าน50โลร์นา21 เมษายน–1 พฤษภาคม110 (70)978ไม่มีไม่มีไม่มีTL21–25 เมษายนไม่ได้ระบุ1003เกาะสุมาตรา, หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)ไม่มีไม่มีฟานี26 เมษายน–4 พฤษภาคม215 (130)937ศรีลังกา, รัฐอานธรประเทศ, ภาคตะวันออกของอินเดีย, บังกลาเทศ, ภูฏาน1.81 พันล้าน89

พฤษภาคม
เดือนพฤษภาคมเป็นเดือนที่ไม่ค่อยมีกิจกรรมของพายุนัก มีพายุหมุนเขตร้อนเพียงแปดลูกเท่านั้น ซึ่งในจำนวนพายุทั้งหมดของเดือน มีพายุจำนวนสี่ลูกที่ได้รับชื่อ พายุไซโคลนลีลีก่อนตัวชึ้นเป็นพายุหมุนเขตร้อนในแอ่งออสเตรเลีย นับเป็นพายุหมุนนอกฤดูกาลของภูมิภาคออสเตรเลีย และพัดเข้าติมอร์ตะวันออก และหมู่เกาะมาลูกูของประเทศอินโดนีเซีย ปริมาณน้ำฝนทำให้เกิดอุทกภัย และส่งผลให้เกิดความเสียหายต่อโครงสร้างพื้นที่และทรัพย์สินประชาชนเล็กน้อย พายุไซโคลนแอนน์ เป็นพายุหมุนนอกฤดูกาลของภูมิภาคออสเตรเลียอีกลูก พัฒนาขึ้นเป็นพายุในระดับพายุโซนร้อนที่มีความรุนแรงตามมาตราแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน และพัดขึ้นฝั่งในฟาร์นอร์ทควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลียในฐานะความกดอากาศต่ำเขตร้อน โดยพายุแอนน์นับเป็นพายุหมุนแถบออสเตรเลียที่ก่อตัวในเดือนพฤษภาคมที่มีความรุนแรงที่สุด นับตั้งแต่พายุรอนดาเมื่อปี พ.ศ. 2540 ต่อมาพายุกึ่งโซนร้อนก่อตัวขึ้นในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ และได้ชื่อว่า ฌากัวร์ ทำให้พายุฌากัวร์เป็นพายุหมุนเขตร้อนของมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ลูกที่สองของปี ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นสองลูกในปีเดียวกันของมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 และตามด้วยการก่อตัวของพายุกึ่งโซนร้อนอายุสั้นชื่อ แอนเดรีย ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเบอร์มิวดาในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ทำให้ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติกเริ่มต้นขึ้นก่อนวันเริ่มฤดูกาลอย่างเป็นทางการ เป็นปีที่ห้าติดต่อกันแล้ว
+ พายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2562 ชื่อพายุ ช่วงที่พายุมีกำลัง ลมแรงสุดกม./ชม. (ไมล์/ชม.) ควมกดอากาศ(hPa) พื้นที่ได้รับผลกระทบ ความเสียหาย(USD) ผู้เสียชีวิต อ้างอิงลีลี4–11 พฤษภาคม75 (45)997ภาคตะวันออกของอินโดนีเชีย, ติมอร์ตะวันออก, ท็อปเอ็นด์, คิมเบร์ลีปานกลางไม่มีTD7–8 พฤษภาคมไม่ได้ระบุ1006แยป, ปาเลาไม่มีไม่มีTD7–15 พฤษภาคมไม่ได้ระบุ1004หมู่เกาะแคโรไลน์ไม่มีไม่มีแอนน์7–18 พฤษภาคม95 (60)993หมู่เกาะโซโลมอน, นิวแคลิโดเนีย, รัฐควีนส์แลนด์, ท็อปเอ็นด์ไม่มีไม่มีTD10–11 พฤษภาคมไม่ได้ระบุ1006แยป, ปาเลาไม่มีไม่มี12F16–21 พฤษภาคม55 (35)1002ไม่มีไม่มีไม่มีฌากัวร์20–22 พฤษภาคม65 (40)1010บราซิลไม่มีไม่มีแอนเดรีย20–21 พฤษภาคม65 (40)1006เบอร์มิวดาไม่มีไม่มี

มิถุนายน
วันที่ 1 มิถุนายน เป็นวันเริ่มต้นฤดูอย่างเป็นทางการของฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก แม้ว่าพายุลูกแรกของฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติกปีนี้ (พายุแอนเดรีย) จะก่อตัวไปตั้งแต่ก่อนฤดูกาลเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคมก็ตาม หลังจากที่เว้นช่วงไปอย่างยาวนานที่สุดของปี ในที่สุด ระบบพายุแรกในทะเลอาหรับของฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2562 ก็ก่อตัวขึ้นเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน และได้ชื่อว่า วายุ มีกำลังเป็นพายุไซโคลนกำลังแรงมาก ต่อมาในช่วงปลายเดือน พายุเฮอริเคนแอลวินก่อตัวขึ้นและกลายเป็นพายุลูกแรกของฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิกนี้ นอกจากนี้ยังมีพายุดีเปรสชันเขตร้อนที่ก่อตัวขึ้นและกลายเป็นพายุโซนร้อนชื่อ เซอปัต ซึ่งนับเป็นพายุโซนร้อนลูกแรกในรอบสี่เดือนนับแต่พายุหวู่ติบในเดือนกุมภาพันธ์
+ พายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 ชื่อพายุ ช่วงที่พายุมีกำลัง ลมแรงสุดกม./ชม. (ไมล์/ชม.) ควมกดอากาศ(hPa) พื้นที่ได้รับผลกระทบ ความเสียหาย(USD) ผู้เสียชีวิต อ้างอิงวายุ10—19 มิถุนายน150 (90)978ภาคเหนือของมัลดีฟส์, ลักษทวีป, อินเดียตะวันตก, ปากีสถานตะวันออกเฉียงใต้>140,0008เซอปัต17—28 มิถุนายน75 (45)992หมู่เกาะแคโรไลน์, ญี่ปุ่นไม่มีไม่มีTD26 มิถุนายน55 (35)1000หมู่เกาะรีวกีว, เกาหลีใต้, ญี่ปุ่นไม่มีไม่มีแอลวิน25—29 มิถุนายน120 (75)992เกาะกลาริยงไม่มีไม่มี 04W26 มิถุนายน—1 กรกฎาคม55 (35)1006หมู่เกาะแคโรไลน์, ปาเลาไม่มีไม่มีบาร์บารา30 มิถุนายน—6 กรกฎาคม250 (155)933ไม่มีไม่มีไม่มี
กรกฎาคม
เดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนค่อนข้างมากในปีนี้ โดยมีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นสิบสามลูก ในจำนวนนั้นสิบลูกมีความรุนแรงถึงพายุโซนร้อน ในบรรดาพายุเหล่านี้ พายุโซนร้อนมูน ได้พัดขึ้นฝั่งทางภาคเหนือของประเทศเวียดนาม และพายุเฮอริเคนแบร์รี ได้พัดขึ้นฝั่งบริเวณชายฝั่งมิดเวสเทิร์นของสหรัฐและภาคตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐในฐานะพายุโซนร้อน สร้างความเสียหาย 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และมีผู้เสียชีวิตทางอ้อมจากพายุจำนวน 1 คน
+ พายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 ชื่อพายุ ช่วงที่พายุมีกำลัง ลมแรงสุดกม./ชม. (ไมล์/ชม.) ควมกดอากาศ(hPa) พื้นที่ได้รับผลกระทบ ความเสียหาย(USD) ผู้เสียชีวิต อ้างอิงมูน1—4 กรกฎาคม65 (40)992เกาะไหหนัน, ภาคใต้ของจีน, หมู่เกาะพาราเซล, เวียดนาม, ลาว240,0002คอสมี6—8 กรกฎาคม85 (50)1001ไม่มีไม่มีไม่มีแบร์รี11—15 กรกฎาคม120 (75)991มิดเวสเทิร์นของสหรัฐ, ภาคตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐ, ชายฝั่งด้านอ่าวของสหรัฐ, รัฐอาร์คันซอ, รัฐโอคลาโฮมา, ภูมิภาคเกรตเลกส์, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ≥500 ล้าน1สี่-อี12—14 กรกฎาคม55 (35)1006ไม่มีไม่มีไม่มีดานัส12—21 กรกฎาคม85 (50)985แยป, ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, หมู่เกาะรีวกีว, ภาคตะวันออกของจีน, ญี่ปุ่น, คาบสมุทรเกาหลี, ภาคเหนือของจีน, รัสเซียตะวันออกไกล, หมู่เกาะคูริล302,0004TD17—19 กรกฎาคม55 (35)996ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, หมู่เกาะรีวกีวไม่มีไม่มีเดลิลา22—25 กรกฎาคม65 (40)1005ปานามา, คอสตาริกา, นิการาก้วไม่มีไม่มีสาม22—23 กรกฎาคม50 (30)1013บาฮามาสไม่มีไม่มี0122—24 กรกฎาคม45 (30)1001ไม่มีไม่มีไม่มีนารี24—27 กรกฎาคม65 (40)998หมู่เกาะโบนิน, ญี่ปุ่นไม่มีไม่มีเอริก27 กรกฎาคม—ปัจจุบัน215 (130)952รัฐฮาวายไม่มีไม่มีฟลอสซี28 กรกฎาคม—ปัจจุบัน130 (80)990ไม่มีไม่มีไม่มีวิภา30 กรกฎาคม—3 สิงหาคม55 (35)992หมู่เกาะพาราเซล, เกาะไหหนัน, ภาคใต้ของจีน, เวียดนาม, ลาวไม่มีไม่มี

สิงหาคม
+ พายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 ชื่อพายุ ช่วงที่พายุมีกำลัง ลมแรงสุดกม./ชม. (ไมล์/ชม.) ควมกดอากาศ(hPa) พื้นที่ได้รับผลกระทบ ความเสียหาย(USD) ผู้เสียชีวิต อ้างอิงฟรานซิสโก1 สิงหาคม—ปัจจุบัน95 (60)992ไม่มีไม่มีไม่มีเลกีมา1 สิงหาคม—ปัจจุบัน65 (40)996ไม่มีไม่มีไม่มีกิล3 สิงหาคม—ปัจจุบัน65 (40)1006ไม่มีไม่มีไม่มี

ผลกระทบทั่วโลก
 ชื่อฤดูกาล พื้นที่ได้รับผลกระทบ พายุทั้งหมด พายุทีได้รับชื่อ ความเสียหาย (USD) ผู้เสียชีวิตฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2562เบอร์มิวดา, สหรัฐ, มิดเวสเทิร์นของสหรัฐ, ภาคตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐ, ชายฝั่งด้านอ่าวของสหรัฐ, รัฐอาร์คันซอ, รัฐโอคลาโฮมา, ภูมิภาคเกรตเลกส์, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ, บาฮามาส32500 ล้าน1ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2562อเมริกากลาง, ปานามา, คอสตาริกา, นิการากัว, รัฐฮาวาย, หมู่เกาะฮาวาย, จอห์นสตันอะทอลล์7600ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 25621หมู่เกาะนาดูนา, เวียดนาม, มาเลเซีย, ไทย, พม่า, คิริบาส, หมู่เกาะมาร์แชลล์, หมู่เกาะแคโรไลน์, ปาเลา, ฟิลิปปินส์, กวม, สหพันธรัฐไมโครนีเชีย, หมู่เกาะมาเรียนา, แยป, ไต้หวัน, หมู่เกาะรีวกีว, ภาคตะวันออกของจีน, ญี่ปุ่น, คาบสมุทรเกาหลี, ภาคเหนือของจีน, รัสเซียตะวันออกไกล, ฝั่งตะวันตกของรัฐแอลาสกา, เขตอาร์กติก, หมู่เพาะคูริล, หมู่เกาะโบนิน, ลาว177165 ล้าน25ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2562ไทย, พม่า, หมู่เกาะอันดามัน, หมู่เกาะนิโคบาร์, ศรีลังกา, ภาคใต้ของอินเดีย, ภาคตะวันออกของอินเดีย, บังกลาเทศ, ภูฏาน22>1.812 พันล้าน97พายุหมุนเขตร้อนในแอตแลนติกใต้ พ.ศ. 2562บราซิล2200ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2561–25621มาดากัสการ์, รอดริเกซ, มอริเชียส, โมซัมบิก, มาลาวี, ซิมบับเว, เซเชลล์, หมู่เกาะโคโมโร99>2.111 พันล้าน1,376ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2562–25632ไม่มี10$00ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย พ.ศ. 2561–25621เกาะชวา, อินโดนีเชีย, รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย, หมู่เกาะมาลูกู, ติมอร์ตะวันออก, คาบสมุทรเคปยอร์ก, รัฐควีนส์แลนด์, รัฐนิวเซาท์เวลส์, หมู่เกาะโซโลมอน, หมู่เกาะโคโคส (คีลิง), เกาะคริสต์มาส, นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี, เกาะสุมาตรา, นิวแคลิโดเนีย, คิมเบร์ลี1681.209 พันล้าน13ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย พ.ศ. 2562–25632ไม่มี0000ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้ พ.ศ. 2561–25621หมู่เกาะโซโลมอน, ฟีจี, วอลลิสและฟุตุนา, หมู่เกาะซามัว, ตองงา, วานูวาตู, นิวแคลิโดเนีย11451 ล้าน0ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้ พ.ศ. 2562–25632ไม่มี0$00ทั่วโลก(ดูด้านบน)6740>5.748 พันล้าน1,510

หมายเหตุ
1 เฉพาะพายุที่ก่อตัว ในหรือหลังวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2562 เท่านั้นที่ถูกนับในจำนวนพายุรวม
2 เฉพาะพายุที่ก่อตัว ก่อนหรือในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เท่านั้นที่ถูกนับในจำนวนพายุรวม3 ความเร็วลมสูงสุดในแอ่งนี้อ้างอิงตามมาตราของกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย ซึ่งจะใช้ความเร็วลมเฉลี่ยใน 3 นาที
4 ความเร็วลมสูงสุดในแอ่งนี้อ้างอิงตามมาตราแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน ซึ่งจะใช้ความเร็วลมเฉลี่ยใน 1 นาที5ความเร็วลมของพายุหมุนเขตร้อนนี้อ้างอิงตามเมเตโอฟร็องส์ซึ่งวัดที่ความเร็วลมกระโชก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
ศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค
 ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติสหรัฐ – แอตแลนติกเหนือ, แปซิฟิกตะวันออก
 ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง – แปซิฟิกกลาง
 กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น – แปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
 กรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย – อ่าวเบงกอล และ ทะเลอาหรับ
 Météo-France – เรอูว์นียง – มหาสมุทรอินเดียใต้จาก 30°E ถึง 90°E
 Fiji Meteorological Service – แปซิฟิกใต้ทางตะวันตกของ 160°E ทางเหนือของ 25°S

ศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อน
 กรมอุตุนิยมวิทยา ภูมิอากาศวิทยา และธรณีฟิสิกส์แห่งอินโดนีเซีย  – มหาสมุทรอินเดียใต้จาก 90°E ถึง 141°E, บริเวณตอนเหนือของ 10°S
 สำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลีย (TCWC ศูนย์เพิร์ท, ดาร์วิน และ บริสเบน) – มหาสมุทรอินเดียใต้และมหาสมุทรแปซิฟิกใต้จาก 90°E ถึง 160°E, บริเวณตอนใต้ของ 10°S
 บริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติปาปัวนิวกินี  – มหาสมุทรแปซิฟิกใต้จาก 141°E ถึง 160°E, บริเวณตอนเหนือของ 10°S
 เมทเซอร์วิสนิวซีแลนด์ – มหาสมุทรแปซิฟิกใต้ทางตะวันตกของ 160°E, ทางใต้ของ 25°S

หมวดหมู่:ฤดูพายุหมุนเขตร้อน
หมวดหมู่:บทความพายุหมุนเขตร้อน
หมวดหมู่:พายุหมุนเขตร้อน