กระโดน

กระโดน () เป็นพืชในวงศ์จิก ลักษณะเป็นไม้ต้นผลัดใบ สูงได้ถึง 30 เมตร ใบออกเรียงเวียน รูปไข่กลับกว้าง ยาว 20-30 เซนติเมตร ขอบใบจักฟันเลื่อย ดอกออกเป็นช่อแบบกระจะที่ปลายกิ่ง ดอกไม่มีก้าน มีใบประดับ 3 ใบ กลีบเลี้ยง 4 กลีบ เชื่อมติดกันประมาณกึ่งหนึ่ง ยาว 2-2.5 เซนติเมตร กลีบดอกรูปขอบขนาน สีขาวอมเขียวขอบสีชมพู มี 4 กลีบ ยาว 4-6 เซนติเมตร มีเกสรเพศผู้สีขาวหรืออมแดงจำนวนมาก โดยวงนอกยาวกว่าวงด้านใน ก้านชูอับเรณูยาว 2-4.5 เซนติเมตร จานฐานดอกรูปวงแหวน รังไข่ใต้วงกลีบ มี 4-5 ช่อง ก้านเกสรเพศเมียเรียวยาว ผลเป็นผลสดเส้นผ่านศูนย์กลาง 5-8 เซนติเมตร ภายในมีเมล็ดรูปขอบขนาน แบน ยาวประมาณ 1 เซนติเมตร อยู่จำนวนมากสารานุกรมพืชในประเทศไทย (ฉบับย่อ), ราชันย์ ภู่มา และคณะ, หน้า 14, พ.ศ. 2559, โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ กรุงเทพฯ

กระโดนมีถิ่นกำเนิดในอัฟกานิสถาน อนุทวีปอินเดียและอินโดจีน แพทย์พื้นบ้านใช้เปลือกต้นเป็นยาสมาน ดอกใช้บำรุงสตรีหลังคลอด ผลช่วยในการย่อยอาหาร

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 



หมวดหมู่:วงศ์จิก
หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:พืชที่พบในทวีปเอเชีย