ยุทธการที่ป่าเฮือร์ทเกิน

ยุทธการที่ป่าเฮือร์ทเกิน () เป็นหนึ่งในการสู้รบอย่างดุเดือด ตั้งแต่วันที่ 19 กันยายน ถึง วันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1944 ระหว่างกองทัพอเมริกันและกองทัพเยอรมันบนแนวรบด้านตะวันตกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในป่าเฮือร์ทเกิน พื้นที่ประมาณ 140 ตารางกิโลเมตร (54 ตารางไมล์) ระยะทางประมาณ 5 กิโลเมตร (3.1 ไมล์) บนทางด้านตะวันออกของชายแดนเบลเยียม-เยอรมนี มันเป็นการสู้รบที่ยาวนานที่สุดบนพื้นที่ของเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและเป็นการสู้รบเพียงลำพังที่ยาวนานที่สุดที่กองทัพสหรัฐเคยสู้รบRegan, More military blunders, p.178.

เป้าหมายตอนแรกของผู้บัญชาการกองทัพสหรัฐคือการตรึงกองทัพเยอรมันในพื้นที่เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาได้รับการเสริมกำลังบนแนวหน้าที่อยู่ห่างไกลจากทางเหนือในยุทธการที่อาเคิน ที่กองทัพสหรัฐกำลังสู้รบกับเครือข่ายแนวซีคฟรีทของเมืองอุตสาหกรรมป้อมปราการและหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยป้อมปืนกล หินดักรถถัง และทุ่นระเบิด เป้าหมายที่สองคืออาจจะรุกล้ำเข้าไปแนวหน้า เป้าหมายทางกลยุทธวิธีเบื้องต้นของสหรัฐคือการยึดเอาชมิดต์และเคลียร์ Monschau ในขั้นที่สอง ฝ่ายสัมพันธมิตรต้องการที่จะรุกข้ามแม่น้ำรัวร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการควีน

จอมพลไรช์ วัลเทอร์ โมเดิล ได้มีความตั้งใจที่จะทำให้ฝ่ายสัมพันธมิตรถูกผลักดันไปจนถึงหยุดชะงัก ในขณะที่เขาเข้าแแทรกแซงน้อยลงในความเคลื่อนไหวของหน่วยในแต่ละวันกว่ายุทธการที่อาร์เนม เขายังคงปกปิดข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับสถานการณ์ด้วยตัวเขาเองได้อย่างเต็มที่ ชะลอการรุกคืบหน้าของฝ่ายสัมพันธมิตร ก่อให้เกิดคนเจ็บและตายอย่างหนักและใช้ประโยชน์จากป้อมปราการที่ชาวเยอรมันเรียกว่า กำแพงตะวันตก เป็นที่รู้จักกันดีในฝ่ายสัมพันธมิตรคือ แนวซีคฟรีท ป่าเฮือร์ทเกินได้สร้างความเสียหายแก่กองทัพสหรัฐที่หนึ่ง จำนวนที่ถูกฆ่าและบาดเจ็บอย่างน้อย 33,000 นาย รวมถึงความสูญเสียทั้งการสู้รบและไม่ได้สู้รบ, โดยมีการประเมินสูงสุดอยู่ที่ 55,000 นาย เยอรมนีมีจำนวนที่ถูกฆ่าและบาดเจ็บ 28,000 นาย เมืองอาเคินในทางตอนเหนือถูกตีแตกในที่สุด เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ที่ความเสียหายสูงต่อกองทัพสหรัฐที่ 9  แต่พวกเขาล้มเหลวในการก้่าวข้ามแม่น้ำรัวร์หรือแย่งชิงการควบคุมเขื่อนจากเยอรมนี การสู้รบครั้งนี้ได้มีความเสียหายสูงจนอธิบายว่า ฝ่ายสัมพันธมิตร"ได้พบความปราชัยครั้งสำคัญครั้งแรก" ด้วยชื่อเสียงที่มอบให้กับโมเดิลWhiting, Battle of Hurtgen Forest, pp.xi-xiv, 271–274.

เยอรมนีได้ทำการปกป้องพื้นที่อย่างดุเดือดเพราะมันได้ถูกทำให้กลายเป็นพื้นที่สำหรับการรุกฤดูหนาวในปี ค.ศ. 1944 ปฏิบัติการเฝ้าดูไรน์(ต่อมาได้เป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการตอกลิ่ม​) และเนื่องจากภูเขาที่จะสามารถสั่งการไปยังเขื่อนรัวร์, ที่อ่างเก็บน้ำรัวร์ที่สำคัญ (Rurstausee) ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ล้มเหลวในการยึดพื้นที่หลังประสบความปราชัยหลายครั้งอย่างหนักและเยอรมนีได้ประสบความสำเร็จในการยึดครองภูมิภาคแห่งนี้จนกระทั่งพวกเขาจะเปิดฉากการโจมตีครั้งสุดท้ายในป่าอาร์แดนWhiting p. 274 ครั้งนี้ได้เปิดฉากขึ้นเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ซึ่งการรุกที่ป่าเฮือร์ทเกินได้จบลง  ยุทธการตอกลิ่มได้รับความสนใจจากสาธารณชนอย่างกว้างขวาง และปล่อยให้การต่อสู้ที่ป่าเฮือร์ทเกินถูกลืมเลือนหรือรู้จักได้น้อยลง

ความเสียหายทั้งหมดของการทัพแนวซีคฟรีทในทหารอเมริกันนั้นใกล้เคียงอยู่ที่ 140,000 นายThe Siegfried Line Campaign. Charles B. MacDonald. Ch.27

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การรุกของฝ่ายสัมพันธมิตรจากปารีสถึงแม่น้ำไรน์
หมวดหมู่:ยุทธการรถถัง
หมวดหมู่:ยุทธการรถถังเกี่ยวข้องกับสหรัฐ
หมวดหมู่:ยุทธการรถถังเกี่ยวข้องกับเยอรมนี
หมวดหมู่:ยุทธการรถถังในสงครามโลกครั้งที่สอง