ชิงชี่

ชิงชี่ () เป็นพืชในสกุลชิงชี่ ลักษณะเป็นไม้พุ่มหรือรอเลื้อย มีหนาม ใบรูปขอบขนาน รูปใบหอกหรือแกมรูปไข่ ยาว 10-30 เซนติเมตร โคนใบมนหรือกลม ก้านใบยาว 1-2 เซนติเมตร ดอกออกเป็นช่อสั้น ๆ ตามซอกใบ มี 2-7 ดอก ก้านดอกยาว 0.6-2 เซนติเมตร มีขนสั้นนุ่ม กลีบเลี้ยงรูปไข่แกมรูปขอบขนาน ยาว 0.6-1 เซนติเมตร กลีบดอกสีขาว กลีบคู่บนรูปขอบขนานหรือรูปใบหอก มีสีเหลืองหรือสีม่วงแซม ยาว 1-2 เซนติเมตร ปลายกลีบดอกกลม โคนกลีบเรียวแคบ ก้านชูอับเรณูยาว 1.5-2.5 เซนติเมตร รังไข่เกลี้ยง ก้านชูเกสรเพศเมียยาว 1.5-3 เซนติเมตร ออกดอกช่วงเดือนเมษายน-สิงหาคม ผลรูปกลมหรือรี ยาว 3-7 เซนติเมตร ผนังหนาสีส้มแดง มีริ้วตื้น ๆ หรือเรียบ ภายในมีเมล็ดรูปไตสีแดงเข้ม ยาวประมาณ 7 มิลลิเมตร จำนวนมากสารานุกรมพืชในประเทศไทย (ฉบับย่อ), ราชันย์ ภู่มา และคณะ, หน้า 136, พ.ศ. 2559, โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ กรุงเทพฯ

ชิงชี่มีถิ่นกำเนิดในบังกลาเทศ, จีนตอนใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด ชิงชี่เป็นไม้ประดับที่ปลูกในที่ที่มีแสงแดดและความชื้นปานกลาง รากใช้เป็นยาแก้ไข้ ขับลม ขับปัสสาวะ รักษาโรคกระเพาะอาหาร

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 




หมวดหมู่:สกุลชิงชี่
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ