ชตวร์มอุนท์ดรัง

ชตวร์มอุนท์ดรัง () หรือชื่อในภาษาไทยคือ พายุและแรงอารมณ์พจนานุกรมราชบัณฑิตยสภา. วรรณกรรม ๖ มี.ค. ๒๕๔๕ เป็นขบวนการก่อนยุคศิลปะจินตนิยม (Romanticism) ขบวนการนี้เคลื่อนไหวทางด้านการดนตรีและวรรณกรรมเยอรมันในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1760 ถึงต้น 1780 โดยผลักดันให้แต่ละคนปลดปล่อยความเป็นตัวเองออกมาเต็มที่ ทั้งยังส่งเสริมการแสดงออกทางอารมณ์อย่างยิ่งยวดโดยไม่ต้องคำนึงเรื่องระบบแบบแผนใดๆ หรือก็คือเน้นอารมณ์มากกว่าหลักเหตุผล อุดมการณ์นี้มีเป้าหมายเพื่อขจัดลัทธิเหตุผลนิยม (rationalism) ซึ่งเป็นความเชื่อของยุคเรืองปัญญา 

ชื่อขบวนการถูกตั้งตามบทละคร ชตวร์มอุนท์ดรัง ของฟรีดริช มัคซีมีลีอาน คลิงเงอร์ ขบวนการนี้มีเกอเทอและชิลเลอร์เป็นสองแกนนำที่สำคัญ อุดมการณ์ของชตวร์มอุนท์ดรังได้รับอิทธิพลมาจากความคิดของรูโซและฮามันที่ว่า มนุษย์ควรยอมรับเข้าใจแก่นแท้และธรรมชาติของสิ่งต่างๆโดยอาศัยความบริสุทธ์ใจและประสบการณ์ในสิ่งนั้นๆ

ตัวอย่างของผลงานวรรณกรรมที่ถูกดัดแปลงให้เข้ากับอิทธิพลของขบวนการนี้ ได้แก่วรรณกรรมเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง ฉบับดั้งเดิมหนูน้อยหมวกแดงและคุณยายถูกหมาป่าจับกินจนตาย แต่ฉบับดัดแปลง คนตัดฟืนได้ทำการผ่าท้องหมาป่าจนช่วยชีวิตทั้งสองไว้ได้ ซึ่งเป็นเนื้อเรื่องที่อยู่เหนือหลักเหตุผล ส่วนตัวอย่างด้านดนตรีได้แก่ ซิมโฟนีหมายเลข 25 ของโมทซาร์ท ที่นอกจากจะมีคีย์ผิดแปลกแล้วยังมีการลัดจังหวะดนตรีที่เด่นขึ้นมา การใช้เครื่องเป่าในบทเพลงนี้ยังมีความเป็นอิสระในขณะที่ไวโอลินถูกบรรเลงอย่างฉูดฉาด

บุคคลในขบวนการที่มีชื่อเสียง
ด้านวรรณกรรม
150px|thumb|โยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ
 โยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ (Johann Wolfgang von Goethe)
 ฟรีดริช ชิลเลอร์ (Friedrich Schiller)
 ยาค็อบ มีชาเอิล ไรน์ฮอลด์ เล็นซ์ (Jakob Michael Reinhold Lenz)
 ฟรีดริช มัคซีมีลีอาน คลิงเงอร์ (Friedrich Maximilian Klinger)
 ก็อทฟรีท เอากุสท์ เบือร์เกอร์ (Gottfried August Bürger)
 ไฮน์ริช วิลเฮ็ล์ม ฟ็อน แกร์สเทินแบร์ค (Heinrich Wilhelm von Gerstenberg)
 โยฮัน เกออร์ค ฮามัน (Johann Georg Hamann)
 โยฮัน ก็อทฟรีท แฮร์เดอร์ (Johann Gottfried Herder)
ด้านดนตรี
150px|thumb|โยเซ็ฟ ไฮเดิน
 คาร์ล พีลิพ เอ็มมานูเอิล บัค (Carl Philipp Emanuel Bach)
 โยฮัน คริสทีอัน บัค (Johann Christian Bach)
 โยฮัน คริสทอฟ ฟรีดริช บัค (Johann Christoph Friedrich Bach)
 วิลเฮ็ล์ม ฟรีเดอมัน บัค (Wilhelm Friedemann Bach)
 โยเซ็ฟ ไฮเดิน (Joseph Haydn)
 โยเซ็ฟ มาร์ทิน เคราส์ (Joseph Martin Kraus)
 ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท (Wolfgang Amadeus Mozart)
 โยฮัน บัพทิสท์ วันฮาล (Johann Baptist Wanhal)

อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปะจินตนิยม
หมวดหมู่:ปรัชญาเยอรมัน