กฎของหุ่นยนต์

กฎของ หุ่นยนต์ เป็นชุดของกฎระเบียบ หรือหลักการ ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นบรรทัดฐานพฤติกรรมของ หุ่นยนต์ ที่ออกแบบมาเพื่อให้มีระดับ ความเป็นอิสระ ในปัจจุบัน เรายังไม่มีหุ่นยนต์ที่มีความซับซ้อนระดับนี้ แต่พวกมันได้รับการคาดหมายอย่างกว้างขวางใน นิยายวิทยาศาสตร์ ภาพยนตร์ และเป็นหัวข้อของ การวิจัยและพัฒนา ในสาขา หุ่นยนต์ และ ปัญญาประดิษฐ์ 

ชุดของกฎหุ่นยนต์ที่รู้จักกันดีที่สุดคือชุด ที่เขียน โดย ไอแซค อสิมอฟ ในทศวรรษที่ 1940 แต่นักกฎหมายชุดอื่น ๆ ได้ถูกเสนอโดยนักวิจัยในทศวรรษตั้งแต่นั้นมา 

 ไอแซค อสิมอฟ กับเรื่อง "กฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์" 
ชุดของกฎที่รู้จักกันดีที่สุดคือ "กฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์" ของ ไอแซค อซิมอฟ สิ่งเหล่านี้ถูกนำมาใช้ในเรื่องสั้นของเขาในปี 2485 เรื่อง "Runaround" แม้ว่าพวกเขาจะคาดเดาได้ในสองสามเรื่องก่อนหน้านี้ กฎหมายสามข้อคือ: 

 หุ่นยนต์มิอาจกระทำการอันตรายต่อผู้ที่เป็นมนุษย์ หรือนิ่งเฉยปล่อยให้ผู้ที่เป็นมนุษย์ตกอยู่ในอันตรายได้ 
 หุ่นยนต์ต้องเชื่อฟังคำสั่งที่ได้รับจากผู้ที่เป็นมนุษย์ เว้นแต่คำสั่งนั้น ๆ ขัดแย้งกับกฎข้อแรก 
 หุ่นยนต์ต้องปกป้องสถานะความมีตัวตนของตนไว้ ตราบเท่าที่การกระทำนั้นมิได้ขัดแย้งต่อกฎข้อแรกหรือกฎข้อที่สอง

ในตอนท้ายของหนังสือ สถาบันสถาปนาและโลก กฏข้อที่ศูนย์ก็ได้แต่งตั้งขึ้นมา 

 0. หุ่นยนต์มิอาจกระทำการอันตรายต่อมนุษยชาติ หรือนิ่งเฉยปล่อยให้มนุษยชาติตกอยู่ในอันตรายได้

 หลักการหุ่นยนต์ของ EPSRC / AHRC 
ในปี 2011 สภาวิจัยวิศวกรรมและวิทยาศาสตร์กายภาพ (EPSRC) และ สภาวิจัยศิลปะและมนุษยศาสตร์ (AHRC) แห่ง บริเตนใหญ่ ได้ร่วมกันตีพิมพ์ชุดของหลักการ "จริยธรรมสำหรับนักออกแบบผู้สร้างและผู้ใช้หุ่นยนต์" ใน โลกแห่งความจริง และ "ข้อความระดับสูง" ตั้งใจจะถ่ายทอดตามการประชุมเชิงปฏิบัติการวิจัยเดือนกันยายน 2010:

 หุ่นยนต์ไม่ควรถูกออกแบบมาเพื่อฆ่าหรือทำร้ายมนุษย์ 
 มนุษย์จะต้องเป็นตัวแทนในการรับผิดชอบ ไม่ใช่หุ่นยนต์ และหุ่นยนต์เป็นเครื่องมือที่ออกแบบมาเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของมนุษย์ 
 หุ่นยนต์ควรได้รับการออกแบบในรูปแบบที่รับประกันความปลอดภัย 
 หุ่นยนต์เป็นสิ่งประดิษฐ์ พวกเขาไม่ควรออกแบบมาเพื่อใช้ประโยชน์จากผู้ใช้ที่มีช่องโหว่โดยการตอบสนองต่ออารมณ์หรือการพึ่งพา  มันควรจะมีทางที่เป็นไปได้ในการแยกหุ่นยนต์จากมนุษย์ 
 เป็นไปได้เสมอที่จะพบว่าใครเป็นผู้รับผิดชอบหุ่นยนต์ตามกฎหมาย 

ข้อความที่ตั้งใจจะสื่อคือ: 

 เราเชื่อว่าหุ่นยนต์มีศักยภาพที่จะสร้างผลกระทบเชิงบวกอย่างใหญ่หลวงต่อสังคม  เราต้องการสนับสนุนการวิจัยหุ่นยนต์ที่มีมนุษย์ในการรับผิดชอบ 
 การปฏิบัติที่ไม่ดีทำร้ายเราทุกคน 
 การแก้ไขข้อกังวลสาธารณะที่ชัดเจน จะช่วยให้เราทุกคนก้าวหน้า 
 เป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องแสดงให้เห็นว่า เราในฐานะนักพัฒนาหุ่นยนต์ มุ่งมั่นที่จะปฏิบัติตามมาตรฐานที่ดีที่สุด เท่าที่จะเป็นไปได้ 
 เพื่อทำความเข้าใจบริบทและผลที่ตามมาของการวิจัยของเรา เราควรทำงานร่วมกับผู้เชี่ยวชาญจากสาขาวิชาอื่น ๆ ประกอบไปด้วย: สังคมศาสตร์ กฎหมาย ปรัชญา และศิลปะ 
 เราควรพิจารณาจริยธรรมของความโปร่งใส: มีข้อจำกัดอะไรบ้างที่ควรเปิดเผย? 
 เมื่อเราเห็นสิ่งที่ผิดพลาด เรามุ่งมั่นที่จะให้เวลาในการติดต่อกับนักข่าว 

หลักการของ EPSRC ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ในปี 2559 โทนี่ เพรสคอตต์ จัดประชุมเชิงปฏิบัติการเพื่อทบทวนหลักการเหล่านี้ เช่น เพื่อแยกความแตกต่างทางจริยธรรมจากหลักการทางกฎหมาย

 การพัฒนาทางฝ่ายตุลาการ และ ศาลยุติธรรม 
การประมวลคำศัพท์ที่ครอบคลุมสำหรับการประเมินทางกฎหมาย ของการพัฒนาเทคโนโลยีในอุตสาหกรรมหุ่นยนต์ได้เริ่มขึ้นแล้ว และส่วนใหญ่อยู่ในแถบประเทศแถบเอเชีย bcc.co.uk: อายุหุ่นยนต์ทำให้เกิดภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ลิงค์  ความคืบหน้านี้แสดงให้เห็นถึงการตีความกฎหมายร่วมสมัย (และจริยธรรม) ในสาขาหุ่นยนต์ การตีความที่ถือว่าเป็นการพิจารณากลุ่มทางกฎหมายแบบดั้งเดิม สิ่งเหล่านี้รวมถึงประเด็นความรับผิดทางกฎหมาย เป็นหลักในกฎหมายแพ่งและอาญา

 กฎของ Satya Nadella 
ในเดือนมิถุนายน 2559 Satya Nadella ซีอีโอของ ไมโครซอฟท์ ในเวลานั้นได้สัมภาษณ์นิตยสาร Slate และร่างคร่าว ๆ เกี่ยวกับ ห้ากฎสำหรับผู้ที่มี และครอบครองปัญญาประดิษฐ์ (A.I.):

 "A.I. ต้องได้รับการออกแบบมาเพื่อช่วยเหลือมนุษยชาติ" หมายถึงความเคารพต่อความเป็นอิสระของมนุษย์ 
 "A.I. ต้องมีความโปร่งใส" หมายถึงมนุษย์ควรรู้และสามารถเข้าใจวิธีการทำงานของมัน 
 "A.I. จะต้องมีประสิทธิภาพสูงสุด โดยไม่ทำลายศักดิ์ศรีของผู้คน" 
 "A.I. ต้องได้รับการออกแบบเพื่อความเป็นส่วนตัวที่ชาญฉลาด" ซึ่งหมายความว่าจะได้รับความไว้วางใจจากการปกป้องข้อมูลของพวกเขา 
 "A.I. จะต้องมีความรับผิดชอบอัลกอริทึม เพื่อให้มนุษย์สามารถยกเลิกการกระทำ ที่เป็นอันตรายโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ" 
 "A.I. จะต้องป้องกันความลำเอียง" เพื่อที่พวกเขาจะต้องไม่เลือกปฏิบัติต่อผู้คน

 กฎแห่งวิทยาการหุ่นยนต์ ของ มาร์ค ทิลเดน 
มาร์ค ทิลเดน เป็นนักฟิสิกส์หุ่นยนต์ที่เป็นผู้บุกเบิกในการพัฒนาหุ่นยนต์อย่างง่าย หลักการ / กฎสามข้อสำหรับหุ่นยนต์คือ:Ashley Dunn. "Machine Intelligence, Part II: From Bumper Cars to Electronic Minds" The New York Times 5 June 1996. Retrieved 26 July 2009.makezine.com: คู่มือสำหรับผู้เริ่มต้นสู่ BEAM (บทความส่วนใหญ่เป็นเนื้อหาแบบสมัครสมาชิกเท่านั้น)

 หุ่นยนต์ต้องปกป้องการดำรงอยู่ของมันอย่างเต็มกำลัง 
 หุ่นยนต์ต้องเสาะแสวงหาและปกปักษ์รักษาแหล่งพลังงานของมัน 
 หุ่นยนต์เสาะแสวงหาแหล่งพลังงานที่ดีกว่าเดิมอยู่เสมอ 

ความโดดเด่นของกฎดังกล่าวอาจมองว่าเป็นกฎของสัตว์ป่า โดยสาระสำคัญที่ทิวเดนพยายามจะสื่อคือ "การสร้างเผ่าพันธุ์ใหม่จากซิลิกอน ซึ่งไม่ใช่พืช ไม่ใช่สัตว์ แต่เป็นอย่างอื่นนอกเหนือจากนั้น"

 ดูเพิ่ม 

 AI ที่เป็นมิตร 
 จริยธรรมของหุ่นยนต์ 
 จริยธรรมของปัญญาประดิษฐ์ 
 หุ่นยนต์ทางการทหาร ซึ่งอาจได้รับการออกแบบให้ละเมิดกฎข้อที่หนึ่งของอสิมอฟ 
 กฎสามข้อของทรูแมนนิยม 
 กฎหมายสามข้อของคล๊าร์ค 
 กฎหมายของนิเวน 

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:หุ่นยนต์
หมวดหมู่:ปัญญาประดิษฐ์
หมวดหมู่:Pages with unreviewed translations