ศาสนาพราหมณ์

ศาสนาพราหมณ์ () หรือ ศาสนาพระเวท (; ) เป็นศาสนาของชาวอินเดียโบราณซึ่งใช้กลุ่มภาษาอินโด-อารยัน ราว 1,500 ปีก่อนคริสต์ศักราชVedic religion, Encyclopedia Britannica โดยยึดคัมภีร์พระเวทเป็นหลักความเชื่อและแนวปฏิบัติพจนานุกรมศัพท์ปรัชญา ฉบับราชบัณฑิตยสภา, หน้า 34 และมีพัฒนาการจนเป็นศาสนาฮินดูในเวลาต่อมาพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554, หน้า 1445 จึงถือว่าศาสนาพระเวทเป็นส่วนหนึ่งของศาสนาฮินดูBrahmanism, Encyclopedia Britannica โดยมีสำนักพราหมณ์ต่าง ๆ เป็นผู้สืบทอดพระเวทมาจนปัจจุบัน

แม้พระเวทจะมีหลักคำสอนที่ลึกซึ้งมีแบบแผน แต่ไม่แน่ชัดว่าหลักคำสอนนั้นส่งผลในทางปฏิบัติของชาวบ้านเพียงใด มีหลักฐานชี้ว่าในศาสนาพระเวทมีสองสายที่ขัดแย้งกัน สายหนึ่งเน้นพิธีกรรมที่มีรูปแบบหยุมหยิม ค่าใช้จ่ายมาก ขั้นตอนซับซ้อน แต่อีกสายกลับตั้งคำถามกับเรื่องเหล่านี้ แล้วเน้นความหมายของพิธีกรรมต่อคุณค่าภายในใจและความจริงสากลมากกว่า ทั้งสองสายมีอิทธิพลต่อศาสนาแบบอินเดียทั้งศาสนาเชน ศาสนาพุทธ และศาสนาฮินดูโดยเฉพาะ

นักวิชาการบางคนมองว่าศาสนาพระเวทป็นการผสมผสานความเชื่อของชาวอินโด-อารยันในเอเชียกลางกับชาวฮารัปปาในอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ

 อ้างอิง 
 เชิงอรรถ

 บรรณานุกรม