โรดีออน มาลีนอฟสกี

โรดีออน ยาคอฟเลวิช มาลีนอฟสกี (รัสเซีย: Родио́н Я́ковлевич Малино́вский) เป็นผู้บัญชาการกองทัพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต และรัฐมนตรีกลาโหมของสหภาพโซเวียตในช่วงปลายทศวรรษ 1950 และ 1960 เขามีส่วนทำให้ความพ่ายแพ้ครั้งสำคัญของเยอรมนีที่ยุทธการที่สตาลินกราดและการล้อมบูดาเปสต์ ในช่วงหลังสงคราม เขามีส่วนสำคัญในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของสหภาพโซเวียตในฐานะมหาอำนาจทางทหาร

มาลีนอฟสกีเกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะยากจนในเมืองออแดซา เขาได้สมัครเข้าร่วมรบกับกองทัพจักรวรรดิรัสเซียในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและได้มีส่วนร้วมในการรบทั้งแนวรบด้านตะวันออกและตะวันตกของสงคราม ต่อมาเมื่อการปฏิวัติเดือนตุลาคมได้ปะทุขึ้นในรัสเซีย เขาได้เดินทางกลับมาจากแนวรบด้านตะวันตกเพื่อเข้าร่วมกับฝ่ายกองทัพแดงในสงครามกลางเมืองครั้งนี้ ภายหลังจากที่มาลีนอฟสกีจบการศึกษาจากวิทยาลัยทหารมีฮาอิล ฟรุนเซ เขาได้เข้าร่วมรบในสงครามกลางเมืองสเปนโดยเข้าร่วมกับฝ่ายสาธารณรัฐ เขานั้นได้มีผลงานในการรบครั้งนั้นอย่างมากมายจนได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลนินและเครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดงในที่สุด

เมื่อนาซีเยอรมนีบุกสหภาพโซเวียตในปี 1942 มาลีนอฟสกีเป็นหนึ่งในนายพลโซเวียตไม่กี่คนที่สามารถเอาชนะนาซีเยอรมนีได้ในช่วงต้นของสงคราม เขาเป็นหนึ่งบุคคลที่มีหน้าที่สำคัญอันทำให้กองทัพโซเวียตปราชัย ณ สมรภูมิที่สตาลินกราด และเป็นส่วนช่วยในการขับไล่กองกำลังนาซีเยอรมนีให้ออกจากยูเครนในการรุกนีเปอร์–คาร์เพเทียน ภายหลังจากนั้น มาลีนอฟสกีได้บัญชาการทหารโซเวียตที่รุกคืบเข้ามาในคาบสมุทรบอกข่านอันเป็นการบีบบังคับให้ประเทศโรมาเนียเข้าร่วมกับฝ่ายสัมพัทธมิตรในที่สุด เนื่องด้วยความสำเร็จทางการทหารครั้งนั้นเอง เขาจึงถูกแต่งตั้งให้เป็นจอมพลแห่งสหภาพโซเวียตโดยโจเซฟ สตาลิน ต่อมามาลีนอฟสกีได้เป็นส่วนหนึ่งในการปลดแองนครบูดาเปสต์ เวียนนา และปราก เมื่อนาซีเยอรมนียอมจำนนต่อฝ่ายสัมพันธมิตรเมื่อเดือนพฤษภาคม 1945 มาลีนอฟสกีถูกส่งตัวให้ไปบัญชาการทหารโซเวียตในบริเวณตะวันออกไกลที่ซึ่งเขานั้นได้นำทัพจนปราชัยเหนือกองทัพคันโตในการบุกครองแมนจูเรียของสหภาพโซเวียตครั้งนั้น เขาได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์วีรชนแห่งสหภาพโซเวียตอันเป็นรางวัลสูงสุดเพื่อความสามารถทางการทหารอันชาญฉลาดของเขา

ภายหลังจากสงครามจบลง เขาได้ประจำการในตะวันออกไกลต่อ เมื่อสตาลินถึงแก่อสัญกรรม นีกีตา ครุชชอฟได้เรียกตัวให้มาลีนอฟสกีกลับมายังมอสโกเพื่อดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพบกโซเวียต ในปี 1957 เขาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกลาโหมของโซเวียตต่อจากเกออร์กี จูคอฟจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตเขา มาลีนอฟสกีเป็นผู้สนับสนุนอย่างแข็งขันต่อความสำคัญในการใช้อาวุธตามแบบที่ซึ่งต่างจากนโยบายของครุชชอฟที่สนับสนุนการใช้ขีปนาวุธในการออกนโยบายทางการทหารของโซเวียต ถึงอย่างนั้น มาลีนอฟสกีก็ยังถ่วงดุลความสำคัญของการใช้อาวุธทั้งสองแบบในนโยบายทางทหารของโซเวียตได้ ในช่วงที่อำนาจของครุชชอฟเสื่อมลงในช่วงปี 1964 มาลีนอฟสกียังคงรักษาความเป็นอิสระในการตัดสินใจทางการทหารของเขาเอาไว้ได้ มาลีนอฟสกีเสียชีวิตในเดือนมีนาคม 1967 ด้วยโรคมะเร็งตับอ่อน

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2441
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2510
หมวดหมู่:วีรชนแห่งสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:ชาวรัสเซียเชื้อสายยูเครน
หมวดหมู่:ทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ทหารชาวโซเวียต
หมวดหมู่:บุคคลจากออแดซา