พระเจ้ามี่นยาซาแห่งมเยาะอู้

พระเจ้ามี่นยาซาแห่งมเยาะอู้ (, ; ออกเสียงแบบยะไข่: ; มีอีกพระนามว่า อีเลียสชาห์; ค.ศ. 1480–1514) เป็นกษัตริย์แห่งยะไข่ใน ค.ศ. 1502 ถึง 1513 ระองค์เป็นพระราชบิดาของพระเจ้ามี่นบีนแห่งมเยาะอู้ (ครองราชย์ ค.ศ. 1531–1554)Sandamala Linkara Vol. 2 1999: 26

ตามพงศาวดารยะไข่ระบุว่า กล่าวกันว่าพระองค์ไม่สนใจในการปกครองประเทศเลย ยกเว้นการเดินทางล่าช้างประจำปีไปยังภูมิภาคตาน-ดแว พระองค์ถึงขั้นอยู่ห่างจากเมืองหลวงมเยาะอู้ และย้ายไปยังเมืองหลวงเก่า Wethali ใน ค.ศ. 1510(Sandamala Linkara Vol. 2 1931: 26) ระบุว่าพระองค์ย้ายไป Wethali เมื่อวันเสาร์ แรม 4 ค่ำ เดือนกะโซน 876 ME. แต่ 876 ME เป็นข้อผิดพลาด เนื่องจากพระองค์สวรรคตในปี 875 ME วันที่นั้นควรเป็นวันเสาร์, แรม 4 ค่ำ เดือนกะโซน 872 ME (วันเสาร์ที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1510) ความไม่สนพระทัยในการปกครองทำให้ในที่สุดพระองค์ก็ตกจากอำนาจและสวรรคต ในช่วงปลาย ค.ศ. 1513 ยาซาถูกบังคับให้สละราชสมบัติหลังไม่สามารถปราบกบฏร้ายแรงของชาว Thet ที่ยึดครอง Wethali เป็นเวลา 29 วันได้ เหล่าเสนาบดีเลือก Gazapati พระราชโอรสวัย 15 พรรษาจากพระสนมที่ปราบกบฏไว้ได้ ขึ้นครองบัลลังก์ แม้ว่ายาซาได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีในช่วงแรก ภายหลังพระองค์ถูกพระราชโอรสประหารชีวิตหลังได้ยินข่าวลือว่าอัครมเหสีของพระราชบิดานาม Saw Thuba กำลังวางแผนอยู่

หมายเหตุ

อ้างอิง

บรรณานุกรม


หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์แห่งมเยาะอู้