โรงครัวพระศาสดา

ลังคัร หรือ ลังกัร (; ; แปลตรงตัวว่า "ห้องครัว") หรือในภาษาไทยบางครั้งเรียกว่า โรงครัวพระศาสดาPashaura Singh, Louis E. Fenech, 2014, The Oxford Handbook of Sikh Studies เป็นศัพท์ใสศาสนาซิกข์หมายถึงครัวชุมชนของโบสถ์ซิกข์ที่ประกอบอาหารและจัดเลี้ยงอาหารโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายแก่ผู้ที่มาประกอบพิธีกรรมทางศาสนาและบุคคลนอกศาสนาที่เข้ามาเยี่ยมชมคุรุทวารา (โบสถ์ซิกข์) อาหารที่ประกอบแจกจ่ายนั้นมักเป็นมังสวิรัติWilliam Owen Cole and Piara Singh Sambhi (1995), The Sikhs: Their Religious Beliefs and Practices, Sussex Academic Press, , page 148 ผู้ที่มารับอาหารจะนั่งรับประทานบนพื้นด้วยกันในห้องทานอาหารของโรงครัว โดยไม่มีเก้าอี้หรือโต๊ะ อาหารและเครื่องดื่มจะบริการโดยอาสาสมัครชาวซิกข์ที่มีอย่างไม่ขาดสาย ตั้งแต่ขั้นตอนประกอบอาหารจนถึงการล้างภาชนะ โรงครัวพระศาสดาถูกริเริ่มขึ้นครั้งแรกโดยคุรุอรชุนโดยมีจุดประสงค์เพื่อให้ศาสนิกชนอิ่มท้องและเลี้ยงอาหารแก่ผู้ยากไร้

อย่างไรก็ตาม มีบางโอกาสที่โรงครัวพระศาสดาจะจัดอาหารที่มีเนื้อ (เรียกว่า "มหาประสาท"; mahaprasad) ในโอกาสพิเศษเท่านั้น เรียกว่า "ฉูอนี" (Chhuani) เช่น ทีปาวลี (Divali) ซึ่งจะเฉลิมฉลองเป็นเวลาสิบวันThe Sikh review, Volume 35, Issue 409 - Volume 36, Issue 420, Sikh Cultural Centre, 1988.

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ศาสนาซิกข์
หมวดหมู่:อาหารอินเดีย 
หมวดหมู่:อาหารปากีสถาน