บทบิดลิ้น

บทบิดลิ้นสำนักงานราชบัณฑิตยสภา. พจนานุกรมศัพท์วรรณกรรม ฉบับราชบัณฑิตยสภา (แก้ไขเพิ่มเติม). พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สำนักงานราชบัณฑิตยสภา, 2561, หน้า 526. () คือข้อความที่ออกแบบให้ผู้พูดข้อความนั้นเกิดอาการลิ้นพันหรือออกเสียงอย่างถูกต้องได้ลำบาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อออกเสียงเร็ว ๆ กลวิธีที่นิยมใช้ในการสร้างบทบิดลิ้นได้แก่ การสัมผัสอักษร การสลับหน่วยเสียง คำพ้องเสียง และการซ้ำคำ

บทบิดลิ้นนิยมใช้เป็นเกมคำ แบบฝึกการออกเสียงให้ชัดเจน บทร้อยกรองสำหรับเด็ก บทร้อยกรองที่ไม่มุ่งเอาแก่นสารเท่าไรนัก และเพลงที่เล่นสัมผัสและคำซ้ำ นอกจากนี้ยังใช้ในการอุ่นเสียงของผู้ประกาศข่าว นักร้อง และนักแสดง บทบิดลิ้นบางบทก่อให้เกิดความหมายที่น่าตลกขบขันหรือหยาบโลนหากออกเสียงผิด ในขณะที่บางบทมุ่งสร้างความสนุกสนานจากความสับสนหรือการออกเสียงผิดพลาดเท่านั้น

ตัวอย่างบทบิดลิ้น เช่น เช้าฟาดผัดฟัก เย็นฟาดฟักผัด ในภาษาไทย;  ("เธอขายเปลือกหอยอยู่ริมชายหาด") ในภาษาอังกฤษ;  ("เสือเศร้าสามตัวกลืนข้าวสาลีในทุ่งข้าวสาลี") ในภาษาสเปน เป็นต้น

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:บทบิดลิ้น
หมวดหมู่:เกมคำ
หมวดหมู่:การเล่นคำ