ซุนหวน

ซุนหวน หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซุน หฺวาน (ค.ศ. 197/198 - 224?) ชื่อเกิด อฺวี๋ หฺวาน ชื่อรอง ชูอู่ เป็นขุนพลในรัฐง่อก๊กช่วงยุคสามก๊ก เขาเป็นญาติห่าง ๆ ของซุนกวน ปฐมจักรพรรดิแห่งรัฐจ๊กก๊ก

ชีวิต
ซุนหวนเป็นบุตรชายคนที่สามของซุน เหอ (孫河) ผู้มีชื่อตระกูลเดิมว่า "อฺวี๋" (俞) ซุนหวนเป็นหลานชายห่าง ๆ ของขุนศึกซุนเกี๋ยน ผู้เปลี่ยนชื่อตระกูลของซุนหวนจาก "อฺวี๋" เป็น "ซุน"(孫桓字叔武，河之子也。) สามก๊กจี่เล่มที่ 51.(伯父河，字伯海，本姓俞氏，亦吳人也。) สามก๊กจี่เล่มที่ 51.(吳書曰：河，堅族子也，出後姑俞氏，後復姓為孫。) อรรถาธิบาย Wu Shu ในสามก๊กจี่เล่มที่ 51. ซุนหวนเป็นที่รู้จักจากบุคลิกภาพที่ดีของเขาและการเขียนและทักษะในการโต้วาที เขาได้รับการให้เกียรติอย่างสูงจากซุนกวน บุตรชายคนที่ 2 ของซุนเกี๋ยนและจักรพรรดิผู้ก่อตั้งง่อก๊ก ซุนกวนแต่งตั้งซุนหวนเป็นอู่เว่ย์ตูเว่ย์ (武衞都尉) ใน ค.ศ. 219 ซุนหวนเข้าร่วมการรุกรานดินแดนของเล่าปี่ (อดีตพันธมิตรของซุนกวน) ที่เกงจิ๋ว ซึ่งป้องกันโดยขุนพลกวนอู ทัพของซุนกวนได้รับชัยชนะ ซุนหวนประสบความสำเร็จในการชักชวนทหารของกวนอูประมาณ 5,000 นายให้ยอมจำนนต่อเขา และยังได้อุปกรณ์และปศุสัตว์ของศัตรูจำนวนมากอีกด้วย(吳書曰：河有四子。長助，曲阿長。次誼，海鹽長。並早卒。次桓，儀容端正，器懷聦朗，博學彊記，能論議應對，權常稱為宗室顏淵，擢為武衞都尉。從討關羽於華容，誘羽餘黨，得五千人，牛馬器械甚衆。) อรรถาธิบาย Wu Shu ในสามก๊กจี่เล่มที่ 51.

ประมาณ ค.ศ. 222 ซุนหวนตอนอายุ 24 ปี ได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนพลราชองครักษ์สงบบูรพา (安東中郎將) และได้รับคำสั่งให้เข้าร่วมกับขุนพลลกซุนของซุนกวนในยุทธการที่อิเหลงต่อเล่าปี่ ผู้นำทัพต่อซุนกวนเพื่อยึดเกงจิ๋วคืน ในช่วงเริ่มต้นของการต่อสู้ ซุนหวนนำกองกำลังแยกไปโจมตีกองกำลังแนวหน้าของเล่าปี่ที่อี๋เต้า (夷道) แต่กลับถูกศัตรูล้อมโจมตี เขาจึงขอกำลังเสริมจากลกซุนแต่ถูกปฏิเสธ เมื่อนายทหารคนอื่น ๆ เร่งเร้าให้ลกซุนช่วยซุนหวน ลกซุนก็ปฏิเสธโดยบอกว่าซุนหวนสามารถยึดพื้นที่ได้ และการปิดล้อมจะสิ้นสุดในภายหลังโดยอัตโนมัติ ในที่สุด กองกำลังของซุนกวนก็ทำให้กองกำลังของเล่าปี่พ่ายแพ้อย่างยับเยินในยุทธการที่อิเหลง เมื่อเป็นไปตามที่ลกซุนทำนายไว้ จึงเลิกล้อมเมืองอี๋เต้า หลังจากนั้นซุนหวนนำทัพไปขวางเส้นทางหลบหนีของเล่าปี่ แต่เล่าปี่หนีรอดมาได้ด้วยการเดินทางข้ามเขตภูเขา ต่อมาเล่าปี่กล่าวว่า "(ซุน)หวนยังเป็นเด็กเมื่อข้าไปเยือนจิง แต่ตอนนี้เขากลับบังคับตัวข้าถึงขนาดนี้!" หลังสงครามนี้ ซุนหวนเข้าพบลกซุนและกล่าวว่า "ก่อนหน้านั้น ข้ารู้สึกขุ่นเคืองมากเมื่อเจ้าปฏิเสธที่จะช่วยข้า แต่ตอนนี้ หลังจากได้รับชัยชนะแล้ว ข้าเห็นว่าเจ้ามีวิธีการส่งทหารในแบบของตนเอง"(初，孫桓別討備前鋒於夷道，為備所圍，求救於遜。遜曰：「未可。」諸將曰：「孫安東公族，見圍已困，柰何不救？」遜曰：「安東得士衆心，城牢糧足，無可憂也。待吾計展，欲不救安東，安東自解。」及方略大施，備果奔潰。桓後見遜曰：「前實怨不見救，定至今日，乃知調度自有方耳。」) สามก๊กจี่เล่มที่ 58.(年二十五，拜安東中郎將，與陸遜共拒劉備。備軍衆甚盛，彌山盈谷，桓投刀奮命，與遜勠力，備遂敗走。桓斬上兜道，截其徑要。備踰山越險，僅乃得免，忿恚歎曰：「吾昔初至京城，桓尚小兒，而今迫孤乃至此也！」) สามก๊กจี่เล่มที่ 51.

ซุนหวนได้รับการเลื่อนขั้นเป็นเจี้ยนอู่เจี้ยงจฺวิน (建武將軍) สำหรับการมีส่วนสนับสนุนในการต่อสู้ และได้บรรดาศักดิ์ตานถูโหว (丹徒侯) เขาได้รับคำสั่งให้ไปประจำการที่หนิวจู่ (牛渚) และสังเกตการณ์การก่อสร้างกำแพงขนาดเตี้ยที่เหิงเจียง (橫江) เขาเสียชีวิตไม่นานหลังจากนี้(桓以功拜建武將軍，封丹徒侯，下督牛渚，作橫江塢，會卒。) สามก๊กจี่เล่มที่ 51. 

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก 
 พงศาวลีง่อก๊ก#ซุน เหอ (ปั๋วไห่)

หมายเหตุ

อ้างอิง

 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).

 เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).

หมวดหมู่:ขุนพลของง่อก๊ก
หมวดหมู่:ขุนพลของซุนกวน