เซฺวียนไท่โฮ่ว

หมี่ ปาจื่อ (; 338–265 ปีก่อนคริสตกาล) หลังพระโอรสเสวยราชย์แล้วได้ฐานันดรศักดิ์ว่า เซฺวียนไท่โฮ่ว () เป็นราชนารีจากรัฐฉู่ (楚国) ได้เป็นพระสนมของพระเจ้าฉินฮุ่ยเหวิน (秦惠文王) แห่งรัฐฉิน (秦国) มีพระโอรสด้วยกันหนึ่งพระองค์ซึ่งต่อมาเสวยราชย์เป็นพระเจ้าฉินเจาเซียง (秦昭襄王) พระนางได้สำเร็จราชการแทนพระเจ้าฉินเจาเซียงที่ยังทรงพระเยาว์ ในฐานะพระราชชนนีพันปีหลวงตำแหน่งไท่โฮ่ว (太后) ระหว่างนั้น พระนางได้กระทำชู้กับเจ้าผู้ครองรัฐอี้-ฉฺวี (義渠) จนมีโอรสด้วยกันสององค์ แต่ภายหลัง พระนางล่อลวงเจ้ารัฐอี้-ฉฺวีมาฆ่าทิ้ง เปิดทางให้กองทัพฉินเข้าโจมตีรัฐอี้-ฉฺวีและยึดครองภูมิภาคเอ้อเอ่อร์ตัวซือ (鄂爾多斯) เป็นผลสำเร็จ

พระนางปกครองรัฐฉินโดยพฤตินัยตั้งแต่ 307 ปีก่อนคริสตกาล จนสิ้นอำนาจลงเมื่อถูกเสนาบดีฟ่าน จู (范雎) โค่นล้มในราวทศวรรษที่ 270 ก่อนคริสตกาล พระนางพิทักษ์และส่งเสริมผลประโยชน์ของรัฐฉิน แต่เมื่อรัฐฮั่น (韓國) ถูกรัฐฉู่รุกราน และขอความช่วยเหลือมายังรัฐฉิน พระนางบอกปัดเพราะไม่ต้องสู้กับรัฐฉู่ซึ่งเป็นบ้านเกิดเมืองนอน

อ้างอิง

หมวดหมู่:ผู้ปกครองรัฐฉิน
หมวดหมู่:ผู้นำจีนที่เป็นสตรี
หมวดหมู่:ผู้ปกครองที่เป็นสตรีในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:ผู้ปกครองที่เป็นสตรีในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:รัฐฉู่