ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2545

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2545 เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2545 ในฤดูกาลนี้พายุหลายลูกส่งผลกระทบกับประเทศญี่ปุ่นและจีน และมีพายุหมุนเขตร้อนในทุกเดือน โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม ในภาพรวม มีพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นรวม 44 ลูก ในจำนวนนี้ 26 ลูกพัฒนาเป็นพายุโซนร้อน และได้รับชื่อ ในจำนวนพายุโซนร้อน มีพายุ 15 ลูกพัฒนาขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น และในจำนวนพายุไต้ฝุ่นนั้นมีพายุไต้ฝุ่นจำนวน 8 ลูกที่เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นตามการจัดความรุนแรงของ JTWC

ฤดูกาลนี้เริ่มต้นด้วยพายุลูกแรกชื่อ ตาปะฮ์ ก่อตัวขึ้นทางด้านตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์เมื่อวันที่ 10 มกราคม อีกสองเดือนให้หลังพายุไต้ฝุ่นมิแทก เป็นพายุไต้ฝุ่นลูกแรกที่เป็นได้ถึงพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น ต่อมาในเดือนมิถุนายน พายุไต้ฝุ่นชาทาอาน ส่งผลกระทบต่อสหพันธรัฐไมโครนีเชีย โดยทำให้มีปริมาณน้ำฝนตกปริมาณมหาศาล ทำให้มีผู้เสียชีวิต 48 คน และถือเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติที่มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดของรัฐชุก หลังจากนั้นชาทาอานได้ส่งผลกระทบต่อกวม ก่อนจะส่งผลกระทบกับประเทศญี่ปุ่นต่อไป ในเดือนสิงหาคม พายุไต้ฝุ่นรูซา กลายเป็นพายุไต้ฝุ่นที่ทำให้มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดของประเทศเกาหลีใต้ในรอบ 43 ปี โดยทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวน 238 คน และสร้างความเสียหายกว่า 4.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ พายุไต้ฝุ่นฮีโกสในเดือนตุลาคม เป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีความรุนแรงเป็นอันดับที่สาม ในบรรดาพายุที่พัดเข้ากรุงโตเกียว ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนพายุไต้ฝุ่นลูกสุดท้ายของฤดูกาลคือ พายุไต้ฝุ่นพงซ็อนฮวา ซึ่งเป็นหนึ่งในพายุไต้ฝุ่นที่สร้างความเสียหายจำนวนมากให้กับเกาะกวม โดยสร้างความเสียหายถึง 700 ล้านดอลลาร์สหรัฐกับเกาะกวม และสลายตัวไปในวันที่ 11 ธันวาคม

ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าติดตามโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ของสหรัฐยังได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย

ภาพรวมฤดูกาล

พายุ
พายุโซนร้อนตาปะฮ์

พายุไต้ฝุ่นมิแทก

พายุไต้ฝุ่นฮากีบิส

พายุโซนร้อนกำลังแรงโนกูรี

พายุไต้ฝุ่นรามสูร

 วันที่ 25 มิถุนายน ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้เริ่มติดตามบริเวณหย่อมความกดอากาศต่ำ 2 ลูก ที่ได้ก่อตัวขึ้นพร้อมกันทางตะวันออกในบริเวณใกล้ชุก ประเทศไมโครนีเชีย การพัฒนาของพายุทั้ง 2 ลูก เกี่ยวข้องกับการเพิ่มขึ้นของลมมรสุมตะวันตกเมื่อเวลา 00:00 น. (17:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) และสังเกตว่าพื้นที่การพาความร้อนได้พัฒนาอยู่ทางตะวันออกของประเทศปาเลาประมาณ 200 กิโลเมตร (125 ไมล์) ฐานงานวิจัยภาพถ่ายดาวเทียมต่าง ๆ เผยให้เห็นการพาความร้อนลึกที่ฝังอยู่ในรางน้ำโดยมีการเคลื่อนตัวเลี้ยวในระดับกลางที่เห็นได้อย่างชัดเจน แต่ไม่มีศูนย์หมุนเวียนระดับต่ำปรากฏให้เห็น และบริเวณดังกล่าวกำลังประสบกับแรงลมเฉือนในแนวตั้งปานกลาง แต่ยังมีความแตกต่างระดับบนในระดับปานกลาง
 วันที่ 26 มิถุนายน การรบกวนเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศปาเลาประมาณ 265 กิโลเมตร (165 ไมล์) และมีข้อบ่งชี้ว่าศูนย์หมุนเวียนระดับต่ำที่เป็นไปได้ถูกฝังอยู่ในแนวการไหลบรรจบกันที่เกี่ยวข้องกับเส้นศูนย์สูตรตะวันตก และลมค้าตะวันออก
 วันที่ 27 มิถุนายน หย่อมความกดอากาศต่ำเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศปาเลาประมาณ 105 กิโลเมตร (65 ไมล์) และศักยภาพในการพัฒนาของหย่อมความกดอากาศต่ำได้ยกระดับให้กลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC)
 วันที่ 28 มิถุนายน สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับหย่อมความกดอากาศต่ำให้กลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนอยู่ทางตะวันตกของแยป ประเทศไมโครนีเชีย ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้เริ่มออกคำเตือนเกี่ยวกับพายุดีเปรสชันเขตร้อนอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศปาเลา และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกด้วยความเร็วลม 1 นาทีที่ 15 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (10 ไมล์ต่อชั่วโมง) การพาความร้อนลึกยังคงวนเวียนอยู่ แต่เริ่มมีการพัฒนามากขึ้นเมื่อเวลา 13:00 น. (06:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) และปากาซาได้กำหนดชื่อท้องถิ่นว่า โฟลรีตา หลังจากก่อตัวพายุเริ่มเคลื่อนตัวมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และได้รับอิทธิพลจากสันเขาทำให้พายุเคลื่อนตัวหันไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในเวลาสั้น ๆ เนื่องจากมีลมตะวันตกเพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตาม การเคลื่อนไหวของลมทางตะวันตกเฉียงเหนือกลับมาอย่างรวดเร็ว ร่องน้ำเหนือทะเลฟิลิปปินมีการเพิ่มการไหลออกเหนือหย่อมความกดอากาศต่ำ และการพาความร้อนก็จัดได้ดีขึ้น ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมรายงานความเร็วลม 1 นาทีที่ 55 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (35 ไมล์ต่อชั่วโมง) เมื่อเวลา 01:00 น. (18:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด)
 วันที่ 29 มิถุนายน พายุดีเปรสชันเขตร้อนตั้งอยู่ประมาณ 295 กิโลเมตร (185 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของแยป ประเทศไมโครนีเชีย และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อน และสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อนเช่นกัน และกำหนดให้ชื่อว่า รามสูร
 วันที่ 30 มิถุนายน ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) รายงานความเร็วลม 1 นาทีที่ 75 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (45 ไมล์ต่อชั่วโมง) ในเวลา 07:00 น. (00:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) พายุตั้งอยู่ประมาณ 1,165 กิโลเมตร (725 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะลูซอน และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ การไหลเวียนในระดับต่ำยังคงกว้าง และไม่เป็นระเบียบ การหมุนเวียนของวงจรตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก อย่างไรก็ตาม พายุโซนร้อนรามสูรยังคงทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ภาพเคลื่อนไหวจากดาวเทียมที่ถ่ายได้ก่อนหน้านี้ระบุว่าศูนย์หมุนเวียนระดับต่ำได้ก่อตัวบางส่วนทางทิศเหนือของการพาความร้อนลึก
 วันที่ 1 กรกฎาคม พายุโซนร้อนรามสูรค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นเรื่อย ๆ และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือด้วยความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 95 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (60 ไมล์ต่อชั่วโมง) เมื่อเวลา 19:00 น. (12:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) เครื่องสร้างภาพไมโครเวฟแบบเซ็นเซอร์พิเศษเผยให้เห็นว่าลักษณะแถบคาดของพายุเริ่มมีการพัฒนามากขึ้น หลายชั่วโมงต่อมา สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนกำลังแรงให้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่น และศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนให้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่น ศูนย์กลางของพายุตั้งอยู่ประมาณ 930 กิโลเมตร (575 ไมล์) ทางตะวันออกของเกาะลูซอน พายุยังคงทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว และเริ่มเข้าสู่วัฏจักรการแทนที่กำแพงตาที่มีจุดศูนย์กลางด้วยแถบฝนฟ้าคะนองที่ล้อมรอบไว้
 วันที่ 2 กรกฎาคม พายุไต้ฝุ่นรามสูรถึงระดับความรุนแรงสูงสุดกลายเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 4 ด้วยความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ 220 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (140 ไมล์ต่อชั่วโมง) ในเวลา 21:00 น. (14:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) รายงานความเร็วลมสูงสุด 10 นาทีที่ 165 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (105 ไมล์ต่อชั่วโมง) พายุตั้งอยู่ประมาณ 350 กิโลเมตร (220 ไมล์) ทางตอนใต้ของจังหวัดโอกินาวะ ภาพถ่ายดาวเทียมได้เปิดเผยให้เห็นผนังตาที่ปรากฏขึ้นพร้อมกับกำแพงตา 2 ชั้น ที่ก่อตัวขึ้นในทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ในเวลา 01:00 น. (18:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด)
 วันที่ 3 กรกฎาคม พายุไต้ฝุ่นรามสูรตั้งอยู่ประมาณ 480 กิโลเมตร (300 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของไทเป ประเทศไต้หวัน อย่างไรก็ตาม บางครั้งผนังตาพายุก็จะปรากฏขึ้น และอ่อนตัวลง ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) รายงานความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 205 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (125 ไมล์ต่อชั่วโมง) พายุยังคงเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือนำโดยสันเขากึ่งเขตร้อนไปทางทิศตะวันออก แต่ด้วยความเร็วในการเคลื่อนตัวของพายุที่ช้ากว่า ศูนย์กลางของพายุตั้งอยู่ประมาณ 295 กิโลเมตร (185 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของนาฮะ และพายุได้เปลี่ยนทิศทางในการเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือมากขึ้น สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) รายงานความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 10 นาทีที่ 155 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (100 ไมล์ต่อชั่วโมง) และภาพถ่ายดาวเทียมอินฟราเรดแสดงให้เห็นว่าผนังตาได้อ่อนกำลังลงในเวลา 01:00 น. (18:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด)
 วันที่ 4 กรกฎาคม พายุไต้ฝุ่นรามสูรตั้งอยู่ประมาณ 360 กิโลเมตร (225 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือด้วยความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 195 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (120 ไมล์ต่อชั่วโมง) เมื่อเวลา 13:00 น. (06:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) ร่องคลื่นยาวที่อยู่นิ่งทางตอนเหนือ ชายฝั่งประเทศจีนเริ่มมีอิทธิพลต่อการหมุนเวียนของพายุทางทิศตะวันตกด้วยการพาความร้อนที่อ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็ว และตาพายุก็ค่อย ๆ เริ่มกระจัดกระจายในเวลา 19:00 น. (12:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) พายุไต้ฝุ่นรามสูรตั้งอยู่ประมาณ 295 กิโลเมตร (185 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน และเคลื่อนตัวไปทางทิศเหนืออย่างรวดเร็ว และอ่อนกำลังลง ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) รายงานความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 165 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (105 ไมล์ต่อชั่วโมง) ซึ่งเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 2
 วันที่ 5 กรกฎาคม พายุไต้ฝุ่นรามสูรตั้งอยู่ประมาณ 280 กิโลเมตร (175 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน และพายุเริ่มค่อย ๆ อ่อนกำลังลงเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1 ในเวลา 07:00 น. (00:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ลดระดับพายุไต้ฝุ่นให้กลายเป็นพายุโซนร้อน และสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ลดระดับพายุไต้ฝุ่นให้กลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงเช่นกัน พายุตั้งอยู่ประมาณ 250 กิโลเมตร (155 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดเชจู ภาพไอน้ำ และการวิเคราะห์ลมระดับบนแสดงให้เห็นว่าลมแรงที่พัดมาจากทางทิศใต้ทำให้การพาความร้อนที่เกี่ยวข้องกับพายุอ่อนกำลังลงเมื่อเวลา 13:00 น. (06:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) พายุโซนร้อนรามสูรเริ่มเร่งความเร็วในการเคลื่อนตัวมากขึ้นไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือเพื่อตอบสนองต่อคลื่นขนาดใหญ่ที่กำลังเคลื่อนตัวมุ่งหน้าไปยังชายฝั่งประเทศรัสเซีย ภาพถ่ายดาวเทียมอินฟราเรดแสดงให้เห็นว่าศูนย์หมุนเวียนระดับต่ำที่เปิดรับแสงอย่างเต็มที่ ซึ่งแยกออกจากกันเป็นอย่างดีทางตะวันตกเฉียงใต้ของการพาความร้อนที่อ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็วในเวลา 19:00 น. (12:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมรายงานความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 85 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (50 ไมล์ต่อชั่วโมง) และสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นรายงานว่าค่าประมาณของความเร็วลมพายุค่อนข้างสูงขึ้น เนื่องจากมักใช้สำหรับพายุที่อยู่ระหว่างการเปลี่ยนแปลงเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน ศูนย์กลางของพายุตั้งอยู่ประมาณ 185 กิโลเมตร (115 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดช็อลลาเหนือ และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือด้วยความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 10 นาทีที่ 20 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (15 ไมล์ต่อชั่วโมง) เมื่อเวลา 01:00 น. (18:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) 
 วันที่ 6 กรกฎาคม พายุโซนร้อนรามสูรเคลื่อนตัวอยู่บนแผ่นดินทางตะวันออกเฉียงเหนือของโซล และเคลื่อนตัวข้ามประเทศอย่างรวดเร็วเพื่อเข้าสู่ทะเลญี่ปุ่นในเวลา 19:00 น. (12:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) รายงานความเร็วลม 1 นาทีที่ 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (40 ไมล์ต่อชั่วโมง) และพายุโซนร้อนเริ่มได้กลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน
 วันที่ 7 กรกฎาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ออกคำเตือนเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อเวลา 13:00 น. (06:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) และสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ยังคงติดตามพายุหมุนนอกเขตร้อนที่กำลังเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในเวลา 19:00 น. (12:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) โดยมีความเร็วลมต่อเนื่อง 10 นาทีที่ 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (40 ไมล์ต่อชั่วโมง)
 วันที่ 8 กรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) รายงานว่าเศษซากของพายุกระจายไปทางตอนใต้ของวลาดีวอสตอค ประเทศรัสเซีย
สายฝนชั้นนอกกำแพงตาของพายุไต้ฝุ่นรามสูรได้ลดปริมาณน้ำฝน ซึ่งช่วยบรรเทาความแห้งแล้งในประเทศจีนได้ แม้ว่าจะมีความเสียหายน้อยกว่าที่คาดการณ์ไว้ และจังหวัดแห่งหนึ่งในมณฑลเจ้อเจียงได้รับความเสียหายประมาณ 85 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หลังจากส่งผลกระทบต่อประเทศไต้หวัน และประเทศจีน บ้านเรือนในจังหวัดโอกินาวะประมาณ 10,000 หลัง ได้ประสบปัญหาไฟฟ้าดับจากลมแรง พืชผลได้รับความเสียหายเล็กน้อย มีผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัส 1 ราย และคลื่นสูงซัดเรือล่มทำให้มีลูกเรือเสียชีวิตประมาณ 2 ราย ในประเทศญี่ปุ่น หลังจากพายุเคลื่อนตัวผ่านไปทางตะวันตกของจังหวัดเชจู จึงทำให้มีผู้เสียชีวิต 4 ราย และเกิดความเสียหายประมาณ 12.8 พันล้านวอน (9.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ความเสียหายโดยรวมประมาณ 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

พายุไต้ฝุ่นชาทาอาน

พายุไต้ฝุ่นหะลอง

พายุโซนร้อนกำลังแรงนากรี

พายุไต้ฝุ่นเฟิงเฉิน

พายุไต้ฝุ่นฟงวอง

พายุโซนร้อนคัลแมกี

พายุโซนร้อนกำลังแรงคัมมูริ

พายุไต้ฝุ่นฟานทอง

พายุโซนร้อนหว่องฟ้ง

พายุไต้ฝุ่นรูซา

พายุไต้ฝุ่นซินลากู

พายุไต้ฝุ่นอีเล

พายุโซนร้อนฮากูปิต

พายุโซนร้อนชังมี

พายุโซนร้อนเมขลา

พายุไต้ฝุ่นฮีโกส

พายุโซนร้อนกำลังแรงบาหวี่

พายุโซนร้อนกำลังแรงไมสัก

พายุไต้ฝุ่นฮูโก

พายุไต้ฝุ่นไห่เฉิน

พายุไต้ฝุ่นพงซ็อนฮวา

พายุดีเปรสชันเขตร้อน
รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชัน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเท่านั้น
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 03W

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 13W

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 18W

รายชื่อพายุ

ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง  พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป

 ชื่อสากล 
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่  โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2545 คือ ตาปะฮ์ จากชุดที่ 2 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้ายคือ พงซ็อนฮวา จากชุดที่ 3 รวมมีชื่อจากชุดรายชื่อถูกใช้ 24 ชื่อ
 รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2545 ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ  ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ  ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ  ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ ชุดที่ 2  0201  ตาปะฮ์(Tapah)  ชุดที่ 2  0207  หะลอง(Halong)  ชุดที่ 3  0213  ฟานทอง(Phanfone)  ชุดที่ 3  0220  เมขลา(Mekkhala)   0202  มิแทก(Mitag)  ชุดที่ 3  0208  นากรี(Nakri)  0214  หว่องฟ้ง(Vongfong)  0221  ฮีโกส(Higos)  0203  ฮากีบิส(Hagibis)  0209  เฟิงเฉิน(Fengshen)  0215  รูซา(Rusa)  0222  บาหวี่(Bavi)  0204  โนกูรี(Noguri)  0210  คัลแมกี(Kalmaegi)  0216  ซินลากู(Sinlaku)  0223  ไมสัก(Maysak)  0205  รามสูร(Rammasun)  0211  ฟงวอง(Fung-wong)  0218  ฮากูปิต(Hagupit)  0225  ไห่เฉิน(Haishen)  0206  ชาทาอาน(Chataan)  0212  คัมมูริ(Kammuri)  0219  ชังมี(Changmi)  0226  พงซ็อนฮวา(Pongsona) 
หมายเหตุ: รหัสพายุสากลที่ 0217 และ 0224 ถูกใช้กับพายุเฮอร์ริเคนเอเล (Ele) 02C และพายุเฮอร์ริเคนฮูโก (Huko) 03C ตามลำดับ โดยพายุทั้งสองลูกข้ามเข้ามาในแอ่ง กลายเป็นพายุไต้ฝุ่นเอเลและพายุไต้ฝุ่นฮูโกตามลำดับ

 ฟิลิปปินส์ 
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน ชุดรายชื่อนี้มีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) เนื่องจากเป็นชุดรายชื่อที่เริ่มใหม่ จึงไม่มีชื่อใดในรายการนี้ที่ถูกถอนเลย ส่วนชื่อที่ไม่ถูกใช้จะทำเป็น 
 รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนท้องถิ่นฟิลิปปินส์ในฤดูกาล 2545  อากาโตน (Agaton) (0201)  โฟลรีตา (Florita) (0205)  กากา (Kaka) (0211)     บาชัง (Basyang) (0202)  โกลเรีย (Gloria) (0206)  ลากาลัก (Lagalag) (0212)     กาโลย (Caloy)  ฮัมบาโลส (Hambalos) (0208)  มิเลนโย (Milenyo)     ดากูล (Dagul)  อินได (Inday) (0207)       เอสปาดา (Espada) (0204)  จูอัน (Juan)       รายชื่อเพิ่มเติม                  

การถอนชื่อ 

ชื่อ ชาทาอาน (Chataan), รูซา (Rusa) และ พงซ็อนฮวา (Pongsona) ถูกถอนโดยคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก และเลือกใช้ชื่อ แมตโม (Matmo), นูรี (Nuri) และ โนอึล (Noul) มาแทนชื่อดังกล่าวที่ถูกถอนไปข้างต้นตามลำดับ

ผลกระทบ

|-
| ตาปะฮ์(อากาโตน) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์ ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์ || ไม่มี || ไม่มี || 
|-
| มิแทก(บาชัง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || สหพันธรัฐไมโครนีเชีย, ปาเลา || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| 03W(กาโลย) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์ || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| 04W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี || 
|-
| ฮากีบิส ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะแคโรไลน์, หมู่เกาะมาเรียนา ||  ||  ไม่มี || 
|-
| 06W(ดากูล) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน || ไม่มี || ไม่มี || 
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี || 
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะรีวกีว || ไม่มี || ไม่มี || 
|-
| โนกูรี(เอสปาดา) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น, ไต้หวัน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ไม่มี || 
|-
| รามสูร(โฟลรีตา) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || จีน, คาบสมุทรเกาหลี, หมู่เกาะรีวกีว, ไต้หวัน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| ชาทาอาน(โกลเรีย) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ชุก, กวม, ญี่ปุ่น || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| หะลอง(อินได) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || กวม, ฟิลิปปินส์, ญี่ปุ่น || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| นากรี(ฮัมบาโลส) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, จีน, ไต้หวัน, ญี่ปุ่น ||  ไม่มี ||  || 
|-
| เฟิงเฉิน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น, จีน || ดอลลาร์สหรัฐ  ||  || 
|-
| 13W(จูอัน) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์ || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| ฟงวอง(กากา) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| คัลแมกี ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี || 
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ภาคใต้ของจีน || ไม่มี || ไม่มี || 
|-
| คัมมูริ(ลากาลัก) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || จีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| 17W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| 18W(มิเลนโย) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์ || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| ฟานทอง ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| ฟ้งหว่อง ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || จีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| รูซา ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น, เกาหลีใต้, เกาหลีเหนือ || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| ซินลากู ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น, จีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| อีเล ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| ฮากูปิต ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || จีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะมาเรียนา || ไม่มี || ไม่มี || 
|-
| ชังมี ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี || 
|-
| เมขลา ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || จีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ไม่มี ||
|-
| ฮีโกส ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น, ดินแดนปรีมอร์เย || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| บาหวี่ ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี || 
|-
| 27W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| 28W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไต้หวัน || ไม่มี || ไม่มี || 
|-
| ไมสัก ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| ฮูโก ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| ไห่เฉิน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี || 
|-
| พงซ็อนฮวา ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || กวม, หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-

ดูเพิ่ม

รายชื่อฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2545
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2545
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2545
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2544–2545, 2545–2546
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2544–2545, 2545–2546
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2544–2545, 2545–2546

หมายเหตุ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
 ภาพยนตร์ภาพถ่ายดาวเทียมของฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2545
 ที่จัดเก็บเส้นทางเดินพายุที่ดีที่สุด (Best Track) ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น

2545
หมวดหมู่:ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2545