การประหารชีวิตด้วยการยิง

การประหารชีวิตด้วยการยิง เป็นวิธีลงโทษประหารชีวิตวิธีหนึ่ง ซึ่งยิงบุคคลให้ตายด้วยปืนหนึ่งกระบอกหรือหลายกระบอก เป็นวิธีที่แพร่หลายที่สุดทั่วโลก ใช้อยู่ในราว 70 ประเทศ วิธีการยิงนี้รวมถึงการยิงเป็นชุด

ในประเทศส่วนใหญ่ การยิงเป็นชุดนั้นเคยถือกันว่าเป็นวิธีประหารที่มีเกียรติยศยิ่งกว่าวิธีอื่น และมักใช้สำหรับบุคลากรทางทหาร ส่วนในบางประเทศ ซึ่งรวมถึงเบลารุสอันเป็นประเทศเดียวในยุโรปที่ยังมีโทษประหารชีวิตอยู่ มีการใช้วิธียิงนัดเดียวที่สืบทอดมาจากสมัยโซเวียต

การประหารแบ่งตามพื้นที่
ประเทศไทย
ประเทศไทยใช้การประหารชีวิตด้วยวิธีนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2477 ถึง พ.ศ. 2546 หากนับตั้งแต่ พ.ศ. 2478 ประเทศไทยมีการประหารชีวิตนักโทษทั้งสิ้น 326 คนยธ.เผยไทยไม่มีการประหารนักโทษ 7 ปี 9 เดือน ชี้ งานวิจัยพบไม่มีผลยับยั้งอาชญากรรมที่รุนแรง โดยแบ่งเป็นการประหารชีวิตแบบยิงเป้าถึง 319 คน ใน พ.ศ. 2478 นายสิบเอก สวัสดิ์ มหะหมัด ถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าครั้งแรก จากความผิดฐานคิดกบฏ และมี นายสุดใจ ชนะ เป็นนักโทษรายสุดท้าย จากคดีฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนการซ้อนทับจับวางของวาทกรรมทัณฑวิทยา: วงศาวิทยาของการใช้โทษประหารและความรุนแรงเพื่อการลงทัณฑ์ในประวัติศาสตร์ไทยหน้าที่ 108 - 110

บราซิล
แม้ว่าประเทศบราซิลจะยกเลิกโทษประหารไปแล้ว โทษนี้ยังสามารถใช้เมื่อเกิดอาชญากรรมบางประเภทในช่วงสงคราม เช่น การทรยศ การสมคบคิด การกระด้างกระเดื่อง การถอยทัพโดยมิชอบ และการลักอุปกรณ์หรือเสบียงในฐานทัพ และการประหารในกรณีเช่นนี้จะใช้วิธียิง

เบลารุส 
การประหารจะให้เพชฌฆาต 1 คนยืนอยู่ด้านหลังของนักโทษ แล้วยิงนักโทษที่บริเวณด้านหลังของศีรษะด้วยปืนพก 1 นัดGypsy Laborer Faces Execution In Belarus CBS News, October 13, 2009

อ้างอิง

หมวดหมู่:การประหารชีวิต
หมวดหมู่:วิธีการประหารชีวิต