อังตอนียู ดึ ออลีไวรา ซาลาซาร์

อังตอนียู ดึ ออลีไวรา ซาลาซาร์ (; 28 เมษายน ค.ศ. 1889 – 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1970) เป็นรัฐบุรุษ นักวิชาการ และนักเศรษฐศาสตร์ชาวโปรตุเกส ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโปรตุเกสตั้งแต่ ค.ศ. 1932 ถึง ค.ศ. 1968 ในช่วงสมัยเผด็จการแห่งชาติ () เขาได้ปรับระเบียบการปกครองใหม่สู่ระบอบอึชตาดูโนวู (; "รัฐใหม่") และเป็นผู้ปกครองของระบอบใหม่ในฐานะเผด็จการ โดยระบอบการปกครองที่เขาสร้างขึ้นนี้ดำรงอยู่จนถึง ค.ศ. 1974 ถือเป็นหนึ่งในระบอบเผด็จการที่ยาวนานที่สุดในทวีปยุโรป

ซาลาซาร์เป็นศาสตราจารย์เศรษฐศาสตร์การเมืองที่มหาวิทยาลัยกูอิงบรา เขาเข้าสู่แวดวงการเมืองในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง โดยได้รับการสนับสนุนจากออชการ์ การ์โมนา ประธานาธิบดีโปรตุเกส หลังจากรัฐประหาร 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1926 ทางกองทัพที่ยึดอำนาจได้มองตนเองว่าเป็นผู้พิทักษ์ชาติจากความไม่มั่นคงและความล้มเหลวของสาธารณรัฐที่หนึ่ง แต่ก็ไม่มีวิธีจัดการกับความท้าทายสำคัญที่เกิดขึ้นในตอนนั้น ซาลาซาร์จึงได้รับอำนาจพิเศษ และเขาสามารถปรับสมดุลงบประมาณและสร้างเสถียรภาพทางการเงินของโปรตุเกสได้ภายในหนึ่งปี ตลอดจนสามารถสร้างส่วนเกินของงบประมาณมหาศาลได้เป็นครั้งแรก เมื่อการเมืองของหลายประเทศกลายเป็นระบอบทหารมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาจึงได้ส่งเสริมการบริหารพลเรือนในระบอบเผด็จการ โดยเป้าหมายของซาลาซาร์ คือ การล้มล้างการปลุกสำนึกทางการเมืองของสังคมมากกว่าการระดมกําลังของประชาชน 

ซาลาซาร์มีแนวคิดต่อต้านคอมมิวนิสต์ สังคมนิยม สหการนิยม และเสรีนิยม การปกครองของเขาจึงมีลักษณะเป็นอนุรักษนิยม บรรษัทนิยม และชาตินิยมในทางปฏิบัติ นอกจากนี้ยังมีลักษณะเป็นทุนนิยมในระดับหนึ่งจนกระทั่งถึงช่วงสุดท้ายของการปกครองในทศวรรษ 1960Parecer sôbre a proposta de lei n.º 172 (Condicionamento industrial), Assembleia da República https://debates.parlamento.pt/catalogo/r2/dan/01/01/03/118S3/1937-02-18?sft=true#p7 เขาห่างเหินจากระบอบนาซีและฟาสซิสต์ ซึ่งเขาอธิบายว่าเป็น "พวกซีซาร์นิยมนอกรีต" ที่ไม่ยอมรับกฎหมาย ศาสนา หรือแม้แต่ขีดจำกัดทางศีลธรรม ตลอดชีวิตของเขา ซาลาซาร์หลีกเลี่ยงการใช้วาทศิลป์แบบประชานิยม และไม่เห็นด้วยกับแนวคิดพรรคการเมือง โดยเมื่อ ค.ศ. 1930 เขาได้จัดตั้งสหภาพแห่งชาติ ซึ่งซาลาซาร์กล่าวว่าเป็นกลุ่มที่ "มิใช่พรรคการเมือง" และได้ประกาศว่าสหภาพแห่งชาติจะเป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับพรรคการเมืองอย่างสิ้นเชิง เขาสนับสนุนนิกายโรมันคาทอลิกแต่ได้แย้งว่าบทบาทของศาสนจักรคือสังคม ไม่ใช่การเมือง และมีการเจรจาความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาล ค.ศ. 1940 ซึ่งแยกศาสนจักรจากรัฐ หนึ่งในคําขวัญของระบอบซาลาซาร์ คือ  ("พระเจ้า ปิตุภูมิ และครอบครัว") แม้ว่าเขาจะไม่เคยเปลี่ยนโปรตุเกสให้กลายเป็นรัฐศาสนาก็ตาม

ซาลาซาร์ได้สนับสนุนฟรันซิสโก ฟรังโก ในสงครามกลางเมืองสเปน และมีบทบาทสำคัญในการรักษาความเป็นกลางของโปรตุเกสและสเปนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ก็ยังให้การช่วยเหลือและอนุเคราะห์แก่ฝ่ายสัมพันธมิตรWinston Churchill, 12 October 1943 Statement in the House of Commons. . แม้ว่าโปรตุเกสภายใต้การปกครองของเขาจะเป็นเผด็จการ แต่ก็มีส่วนร่วมในการก่อตั้งองค์กรระหว่างประเทศ โดยโปรตุเกสเป็นหนึ่งในสิบสองสมาชิกผู้ก่อตั้งองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ (เนโท) ใน ค.ศ. 1949 ต่อมาได้เข้าร่วมสหภาพการชำระเงินยุโรปใน ค.ศ. 1950 และเป็นหนึ่งในสมาชิกแรกเริ่มของสมาคมการค้าเสรียุโรป (เอฟตา) ใน ค.ศ. 1960 รวมถึงเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งขององค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนาใน ค.ศ. 1961 ภายใต้การปกครองของซาลาซาร์ โปรตุเกสยังได้เข้าร่วมความตกลงทั่วไปว่าด้วยภาษีศุลกากรและการค้าใน ค.ศ. 1961 และเริ่มต้นสงครามอาณานิคมโปรตุเกส

ช่วงปีระหว่างการสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองจนถึง ค.ศ. 1973 ถือเป็นยุคที่การขยายตัวทางเศรษฐกิจของโปรตุเกสดีที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในช่วงเวลานี้ ประเทศมีอัตราการเติบโตอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนและเป็นเวลานาน หลังจากเศรษฐกิจซบเซาหรือตามหลังเศรษฐกิจโลกที่ร่ำรวยกว่ามากว่าศตวรรษ เศรษฐกิจของโปรตุเกสก็เริ่มไล่ตาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในทศวรรษ 1960 Amaral, L. (2019).The Estado Novo Period After World War II: The Golden Age of Economic Growth. In: The Modern Portuguese Economy in the Twentieth and Twenty-First Centuries. Palgrave Studies in Economic History. Palgrave Macmillan, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-030-24548-1_5 ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อหัวของโปรตุเกสเมื่อเทียบกับสหภาพยุโรปสูงถึงร้อยละ 66 ใน ค.ศ. 1973 แต่หลังจากนั้นก็ลดลงเหลือร้อยละ 65 ใน ค.ศ. 2022

แนวคิดพหุทวีปนิยม () เป็นรากฐานของนโยบายด้านดินแดนของซาลาซาร์ ซึ่งต้องการให้จักรวรรดิโปรตุเกสเป็นรัฐเดี่ยวที่ครอบคลุมหลายทวีป หลังจากซาลาซาร์เกิดอาการป่วยใน ค.ศ. 1968 ประธานาธิบดี อาแมรีกู ตูมัช จึงขับเขาออกจากตําแหน่งนายกรัฐมนตรี

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 

  online free















 Nogueira, Franco (1977–1985), Salazar: estudo biográfico, 6 vol.










 หนังสืออ่านเพิ่ม 

 Costa Pinto, António. "The Portuguese 'New State' and the Diffusion of Authoritarian Models in Interwar Latin America". Journal of Contemporary History (2021): 00220094211066000. 
 Coyne, E.J. "Oliveira Salazar and the Portuguese Corporative Constitution". The Irish Monthly, vol. 64, no. 752, 1936, pp. 81–94.
 Gallagher, Tom. "Salazar: Portugal's Great Dictator A contemporary of Hitler, Franco and Mussolini, Salazar is remembered by some of his compatriots as the greatest figure in the nation's history. Why?" History Today (Sept 2018) 68#9  online
 Graham, Lawrence S. and Harry M. Makler. Contemporary Portugal: The Revolution and Its Antecedents (U of Texas Press, 1979)
 Hamann, Kerstin, and Paul Christopher Manuel. "Regime changes and civil society in twentieth-century Portugal". South European Society and Politics 4.1 (1999): 71–96.
 Kallis, Aristotle. "Unlikely Mediterranean authoritarian crossings: Salazar's Portugal as model for the 4th of August dictatorship in Greece (1936–1940)". in An Authoritarian Third Way in the Era of Fascism (Routledge, 2021) pp. 91–106.
 Kay, Hugh. Salazar and Modern Portugal (1970) online
 Payne, Stanley G. A History of Spain and Portugal (2 vol 1973) full text online vol 2 after 1700; standard scholarly history; chapter 27 pp. 663–683


 Pinto, António Costa. "Looking for a third way: Salazar's dictatorship and the diffusion of authoritarian models in the era of fascism". in An Authoritarian Third Way in the Era of Fascism (Routledge, 2021) pp. 7–37.
 Pitcher, M. Anne. Politics in the Portuguese Empire: The State, Industry, and Cotton, 1926–1974 (Oxford University Press, 1993)
 Santos, Paula Borges. "Politics and religion under the dictatorship in Portugal (1933-1974): rebuilding the separation between the State and the Church". Storicamente (2020). online
 Simpson, Duncan, and Ana Louceiro. "Everyday life under the PIDE: A quantitative survey on the relations between ordinary citizens and Salazar's political police (1955‐74)". International Journal of Iberian Studies 34.3 (2021): 195–216. online

 Weber, Ronald. The Lisbon Route: Entry and Escape in Nazi Europe (2011).



 ประวัติศาสตร์นิพนธ์ 
 Ribeiro De Meneses, Filipe. Slander, Ideological Differences, or Academic Debate? The "Verão Quente" of 2012 and the State of Portuguese Historiography, E-Journal of Portuguese History (2012), 10#1, pp. 62–77, Online.
 Luís Nuno Rodrigues. The Creation of the Portuguese Legion in 1936, Luso-Brazilian Review, Vol. 34, No. 2 (1997), pp. 91–107.

 แหล่งข้อมูลปฐมภูมิ 


ในภาษาโปรตุเกส

  – Salazar seen by "Micas", one of his two adopted children.

 แหล่งข้อมูลอื่น 



หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2432
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2513
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีโปรตุเกส
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีโปรตุเกส
หมวดหมู่:อึชตาดูโนวู (โปรตุเกส)
หมวดหมู่:ผู้นำในสงครามเย็น