เจ้าลครอินทร์

เจ้าลครอินทร์ หรือ เจ้านครอินทร์ (, ) เป็นเจ้าเมืองเมาะตะมะจาก ค.ศ. 1541 ถึง 1550 เป็นเจ้าเมืองเชื้อสายมอญและเป็นที่ปรึกษาทางการทหารของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้และบุเรงนองแห่งราชวงศ์ตองอู เขาถูกสมิงทอโค่นล้มในช่วงความวุ่นวายภายหลังการถูกปลงพระชนม์ของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ใน ค.ศ. 1550

ภูมิหลัง
เจ้าลครอินทร์(Pan Hla 2004: 176): ลครอินทร์เป็นพระนามแบบเชื้อพระวงศ์ หมายถึง "พระองค์ผู้มีอำนาจดั่งสักกะ" ผู้ปกครองสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ตามจักรวาลวิทยาศาสนาพุทธ อินทร์ () เป็นชื่อแบบภาษามอญที่มาจากภาษาบาลีว่าพระอินทร์ ซึ่งเป็นอีกพระนามหนึ่งของท้าวสักกะ" มีเชื่อพระวงศ์หงสาวดี โดยเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าธรรมเจดีย์ (ครองราชย์ ค.ศ. 1471–1492) และโอรสของลูกพี่ลูกน้องของพระเจ้าสการะวุตพีแห่งหงสาวดี (ครองราชย์ ค.ศ. 1526–1539) พระราชมารดาเป็นพระมาตุจฉาของพระเจ้าสการะวุตพีและพระองต์สมรสกับพระขนิษฐาของพระเจ้าสการะวุตพีHmannan Vol. 2 2003: 222 พระองค์เป็นหนึ่งในขุนนางหงสาวดีที่เข้ารับราชการของพระเจ้าตะเบ็งชเวตี้หลังจากพระเจ้าสการะวุตพีสวรรคตขณะถูกเนรเทศHmannan Vol. 2 2003: 196

อุปราชและนายพล

หมายเหตุ

อ้างอิง

บรรณานุกรม





หมวดหมู่:ราชวงศ์ตองอู
หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดี
หมวดหมู่:นายพลชาวพม่า
หมวดหมู่:จักรวรรดิตองอูที่หนึ่ง