เชาหระ

เชาหระ (อักษรโรมัน: Jauhar, Jowhar หรือ Juhar) เป็นพิธีปฏิบัติของอินเดียในอดีตที่ประกอบไปด้วยการเผาตัวเองถึงแก่ชีวิตในสตรีราชปุต,Eaton, R.M., (2019), India in the Persiante Age 1000-1765, p219. Great Britain: Allen Lane ลูก และคนรับใช้ของพวกนาง เพื่อป้องกันการถูกจับกุม, จับเป็นทาส หรือถูกข่มขืนโดยกองทัพที่เข้ามารุกราน เมื่อต้องแพ้ในการยุทธ์Arvind Sharma (1988), Sati: Historical and Phenomenological Essays, Motilal Banarsidass Publ, , page xi, 86 รายงานเกี่ยวกับ เชาหระ บางชิ้นกล่าวถึงการทำการเผาตัวเองถึงแก่ชีวิตโดยสตรีไปพร้อม ๆ กับลูกของตน การปฏิบัตินี้ปรากฏในอดีต ในแถบตะวันตกเฉียงเหรือของอินเดีย โดยบรรดาเชาหระครั้งที่มีชื่อเสียงที่สุดที่มีบันทึกในประวัติศาสตร์เกิดขึ้นในช่วงสงครามต่าง ๆ ระหว่างอาณาจักรฮินดูราชปุตในราชสถาน กับกองทัพชาวมุสลิมที่เข้ามารุกรานPratibha Jain, Saṅgītā Śarmā, Honour, status & polityMandakranta Bose (2014), Faces of the Feminine in Ancient, Medieval, and Modern India, Oxford University Press, , page 26Malise Ruthven (2007), Fundamentalism: A Very Short Introduction, Oxford University Press, , page 63;John Stratton Hawley (1994), Sati, the Blessing and the Curse, Oxford University Press, , page 165-166, Quote: "In this she resembles the sati who dies in jauhar. The jauhar sati dies before and while her husband fights what appears to be an unwinnable battle. By dying, she frees him from worry about her welfare and saves herself from the possible rape by triumphant enemy forces."

อ้างอิง

หมวดหมู่:พิธีกรรมในศาสนาฮินดู‎
หมวดหมู่:รัฐราชสถาน