การแลกเปลี่ยนเชลย

การแลกเปลี่ยนเชลย () เป็นข้อตกลงกับฝ่ายตรงข้ามในความขัดแย้งที่จะปล่อยเชลย: เชลยศึก, สายลับ, ตัวประกัน ฯลฯ บางครั้ง ศพก็มีส่วนเกี่ยวข้องในการแลกเปลี่ยน

 อนุสัญญาเจนีวา 
ภายใต้อนุสัญญาเจนีวา เชลยที่ไม่สามารถมีส่วนร่วมในสงครามเนื่องจากความเจ็บป่วยหรือทุพพลภาพมีสิทธิได้รับการส่งตัวกลับประเทศของตน นั่นคือไม่คำนึงถึงจำนวนของนักโทษที่ได้รับผลกระทบ; อำนาจกักขังไม่สามารถปฏิเสธคำขอที่จริงใจได้

ภายใต้อนุสัญญาเจนีวา (ค.ศ. 1929) ข้อบังคับนี้ครอบคลุมในข้อ 68 ถึง 74 และภาคผนวก ซึ่งหนึ่งในโครงการแลกเปลี่ยนที่ใหญ่ที่สุดได้ดำเนินการโดยกาชาดสากลในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองภายใต้ข้อกำหนดเหล่านี้ และภายใต้อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สามของปี ค.ศ. 1949 ครอบคลุมในข้อ 109 ถึง 117

สงครามโลกครั้งที่สองในยูโกสลาเวีย มีการต่อสู้ที่โหดเหี้ยมระหว่างกองกำลังติดอาวุธของไรช์ที่สาม กับพรรคพวกที่นำโดยพรรคคอมมิวนิสต์ อย่างไรก็ตามของเรื่องนี้ ทั้งสองฝ่ายได้เจรจาแลกเปลี่ยนเชลยจากจุดเริ่มต้นของสงคราม ภายใต้สถานการณ์การติดต่อครั้งแรกนี้ได้กลายเป็นข้อตกลงการแลกเปลี่ยนอย่างเป็นทางการ โดยเน้นการสร้างโซนที่เป็นกลาง และอาจเป็นเช่นเดียวกับยุโรปที่ถูกเยอรมนียึดครอง ที่มีการแลกเปลี่ยนเชลยเป็นประจำจนกระทั่งปลายเมษายน ค.ศ. 1945 ที่สามารถช่วยชีวิตไว้ได้หลายพันชีวิตGaj Trifković, "Making Deals with the Enemy: Partisan-German Contacts and Prisoner Exchanges in Yugoslavia, 1941-1945" in: Global War Studies 01/2013; 10(2):6-37.

 ดูเพิ่ม 
 การส่งผู้ร้ายข้ามแดน

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:เชลยศึก