เครื่องฟังตรวจ

หูฟังทางการแพทย์ หรือ เสต๊ท () เป็นอุปกรณ์ทางการแพทย์อย่างหนึ่ง ใช้สำหรับการฟังตรวจ () เพื่อฟังเสียงภายในร่างกายของมนุษย์หรือสัตว์ สเต๊ท เป็นคำย่อมาจาก สเต๊ทโทสโคป (stethoscope) ซึ่งหมายถึง เครื่องฟังตรวจ ที่แพทย์คล้องเข้าที่หูสองข้าง แล้วมีสายยาวสำหรับจ่อตรวจตามส่วนต่างๆ ของคนไข้

เครื่องฟังตรวจสมัยใหม่ส่วนใหญ่มีแผ่นรับแรงสั่นสะเทือนรูปจานใช้สำหรับวางตรงผิวหนังบริเวณที่จะฟัง เชื่อมกับท่อที่แยกออกเป็นส่วนหูฟังสองข้างใช้สำหรับสอดเข้าหูเพื่อฟัง โดยมันสามารถใช้ฟังเสียงของปอด หัวใจ ลำไส้และหลอดเลือด และเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ร่วมกับเครื่องวัดความดันแบบบีบมือเพื่อวัดความดันโลหิต

หูฟังแพทย์เป็นวิธีที่ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าได้ผลจริงสำหรับผู้ให้บริการด้านสุขภาพในการรับฟังสิ่งที่เกิดขึ้นภายในร่างกาย ส่วนประกอบของหูฟังแพทย์แบบดั้งเดิม (แบบอนาล็อก) ประกอบด้วยชิ้นส่วนที่หน้าอก ท่อแบบเรียบง่าย และปลายที่สอดเข้าไปในหูของผู้ให้บริการ หูฟังแพทย์ทั้งแบบอิเล็กทรอนิกส์และแบบดิจิทัลมีเทคโนโลยีขั้นสูงที่ช่วยให้ผู้ให้บริการสามารถบันทึกและแบ่งปันเสียงจากร่างกายได้

นอกจากนี้ยังมีหูฟังสำหรับเครื่องจักร (mechanic's stethoscope) โดยใช้ในการฟังเสียงที่ผิดปกติที่เกิดขึ้นในเครื่องจักร นอกจากนี้หูฟังยังนำไปประยุกต์ใช้ใช้ในการตรวจรูรั่วในห้องหรือภาชนะสุญญากาศ

 ประวัติศาสตร์ 
 ยุคแรกๆ 
ต้นกำเนิดของหูฟังแพทย์นั้นย้อนกลับไปถึงประเทศฝรั่งเศสในช่วงทศวรรษ 1860 เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้หูแนบกับหน้าอกของผู้ป่วยหญิงเพื่อฟังเสียงหัวใจ แพทย์ชาวฝรั่งเศสชื่อเรอเน แลนเนค จึงประดิษฐ์หูฟังแพทย์รุ่นแรกขึ้นโดยการม้วนหลอดกระดาษแล้วใช้เป็นกรวย วิธีนี้ไม่เพียงแต่ช่วยแก้ปัญหาได้เท่านั้น แต่ดร.แลนเนคยังค้นพบว่าหูฟังสามารถขยายเสียงในหน้าอกของผู้หญิงได้ เขาเรียกสิ่งประดิษฐ์ง่ายๆ นี้ว่า "หูฟังแพทย์" ซึ่งมาจากคำภาษากรีก stethos (หน้าอก) และ skopein (มองเห็น)

แพทย์ใช้หูฟังรุ่นนี้มาเป็นเวลา 25 ปีแล้ว และแพทย์ชาวไอริชชื่ออาร์เธอร์ เลียร์ด ได้ประดิษฐ์หูฟังรุ่นนี้ที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น โดยมีหูฟังสองข้าง (เรียกว่า binaural) ติดอยู่ที่ปลายท่อโลหะแข็ง ต่อมา จอร์จ พี. แคมแมน ในนิวยอร์ก ก็เริ่มจำหน่ายหูฟังรุ่นนี้อย่างแพร่หลาย

ในตอนแรก วงการแพทย์ไม่ต้องการใช้รุ่นที่ใส่หูฟังสองข้าง เพราะไม่แน่ใจว่าหูฟังทั้งสองข้างจะให้ผลลัพธ์ที่สม่ำเสมอหรือไม่ อย่างไรก็ตาม ในที่สุด รุ่นใหม่ก็ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง จนกระทั่งหนึ่งร้อยปีต่อมา นักประดิษฐ์อีกท่านหนึ่งได้ปรับปรุงการออกแบบนี้ให้ดีขึ้น

 หลักการทำงาน 
หลักการทำงานที่สำคัญอย่างแรกของ สเต็ทโตสโคป ก็คือ จะต้องมีส่วนที่เป็นแผ่นรับเสียงหรือรับแรงสั่นสะเทือนจากอวัยวะต่าง ๆ เมื่อนำหูฟังแพทย์ไปวางไว้ตรงบริเวณที่ต้องการฟังเสียง โดยสามารถฟังเสียงได้จาก 2 ด้าน ทั้งด้านไดอะแฟรม ที่ใช้วัดเสียงปอดที่มีความถี่สูง และด้าน Bell ที่ใช้วัดเสียงหัวใจที่มีความถี่ต่ำเมื่อหูฟังแพทย์รับเสียงที่เกิดจากแรงสั่นสะเทือนภายในอวัยวะส่วนต่างๆ แล้ว เสียงจะถูกส่งต่อไปตามท่อนำเสียง ที่มีลักษณะเป็นรูปตัว Y และทำมาจากวัสดุที่เป็นโพลีไวนิลคลอไรด์ หรือยางลาเท็กซ์ เพื่อความทนทานและความยืดหยุ่นของท่อหลังจากเสียงหรือแรงสั่นสะเทือนที่วัดได้ ถูกส่งต่อขึ้นมาจากแผ่นรับเสียง ผ่านท่อนำเสียง จนมาถึงส่วนที่เป็นหูฟัง หรือ ear plug เสียงก็จะถูกส่งต่อเข้าสู่หูของผู้ใช้งาน ซึ่งส่วนของ ear plug ที่อยู่ติดกับหูจะใช้วัสดุที่เป็นซิลิโคน หรือพลาสติกที่มีความนิ่ม เพื่อให้ไม่รู้สึกเจ็บเวลาใช้งาน

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

The Auscultation Assistant เสียงหัวใจ ทำหน้าที่ฟังเสียงหัวใจ เสียงหัวใจเต้นผิดปกติ และเสียงลมหายใจ เพื่อช่วยให้นักศึกษาแพทย์และบุคคลอื่นๆ พัฒนาทักษะการวินิจฉัยทางกายภาพของตน
Demonstrations: Heart Sounds & Murmurs คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยวอชิงตัน