วันพระพิโรธ

วันพระพิโรธ (ละติน: Dies irae ดีเอสอีเร) เป็นเพลงสวดละตินซึ่งสันนิฐานว่าน่าจะเขียนขึ้นโดยพระชาวอิตาลี ทอมมาโซ เด แกลาโน (Tommaso da Celano) แห่งคณะฟรันซิสกัน ไม่ก็ของลาตีโน มาลาบรังกา ออร์ซีนี (Latino Malabranca Orsini) แห่งคณะดอมินิกัน เพลงสวดนี้น่าจะเกิดขึ้นในศตวรรษที่ 13 แต่ก็มีความเป็นไปได้ว่าจะเก่ากว่านั้น เพลงสวดกล่าวถึงการพิพากษาครั้งสุดท้าย แตรของอัครทูตสวรรค์กาบรีเอลเบิกวิญญาณที่หน้าบัลลังก์พระเจ้า เพลงสวดนี้ได้ปรากฏเป็นเนื้อร้องในเรควีเอ็มโดยโมซาร์ท
เนื้อความ
เนื้อความ 6 บทแรก จากทั้งหมด 19 บท
1Dies iræ, dies illaSolvet sæclum in favilla,Teste David cum Sibylla.วันพระพิโรธ วันนั้นเถิดหนาทลายโลกา สู่ธารธุลีประจักษ์ดั่งดาวิดแลซีบิล2Quantus tremor est futurus,Quando Judex est venturus,Cuncta stricte discussurus!น่าหวาดหวั่นเกรงเหลือคณนายามองค์ตุลาการเสด็จถึงสรรพสิ่งถูกสอบมิได้ยกเว้น!3Tuba mirum spargens sonum,Per sepulchra regionum,Coget omnes ante thronum.เสียงแตรดังก้องชวนอัศจรรย์ผ่านไปยังผืนถิ่นดินทวีปมนุษย์ชุมนุมที่หน้าบัลลังก์4Mors stupebit et natura,Cum resurget creatura,Judicanti responsura.ดับแลอยู่ต่างพิศวงจับยามเหล่าสัตว์โลกฟื้นคืนชีวารอสดับรับฟังพิพากษา5Liber scriptus proferetur,In quo totum continetur,Unde mundus judicetur.หนังสือตระการถูกนำมาจารึกไว้หนาสรรพทั้งปวงเป็นอันสมควรพิพากษ์แดนดิน6Judex ergo cum sedebit,Quidquid latet apparebit:Nil inultum remanebit.ว่าแล้วตุลาการขึ้นประทับความศัพท์เท็จใดจักปรากฏหมดโทษามิได้ชำระ

แหล่งข้อมูลอื่น



หมวดหมู่:อวสานวิทยาศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:หนังสือเศฟันยาห์