รายการการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิก

การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิก เป็นพิธีการของการวิ่งเพลิงโอลิมปิกจากเมืองโอลิมเปีย, ประเทศกรีซ ไปยังสถานที่จัดกีฬาโอลิมปิก ในครั้งนั้นๆ โดยครั้งแรกได้เริ่มในโอลิมปิกเบอร์ลิน 1936Bowlby, Chris. "The Olympic torch's shadowy past", BBC News, 2008-03-05. Retrieved on 2009-10-21. และต่อจากนั้นก็ได้มีการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกในทุก ๆ ครั้ง

โอลิมปิกครั้งก่อน ๆ ได้มีการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกในหลายประเทศ แต่ในปัจจุบันคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ได้จำกัดให้วิ่งคบเพลิงภายในประเทศ หลังเกิดการประท้วงใน การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

โอลิมปิกฤดูร้อน
เมืองเจ้าภาพวันระยะทาง (กิโลเมตร) นักวิ่งคบเพลิง (คน) เส้นทาง  เบอร์ลิน 1936 8 3,422 3,422  
300px|thumb|center|กระถางคบเพลิง ณ กรุงเบอร์ลิน
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์ – เทสซาโลนีกี) –  โซเฟีย –  เบลเกรด –  บูดาเปสต์ –   เวียนนา –  ปราก 
สายในประเทศ
 (เดรสเดิน – เบอร์ลินOfficial Report of the เบอร์ลิน 1936 Olympiad) / ยกเลิก   ยกเลิก   ลอนดอน 1948 13 7,870 3,372 

สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เกาะคอร์ฟู) –  (บารี – มิลาน) –  (โลซาน – เจนีวา) –  (เบอซ็องซง – เม็ตซ์) –  ลักเซมเบิร์ก –  บรัสเซลส์ –  (ลีล – กาแล) 
สายในประเทศ
 (โดเวอร์ – ลอนดอน)  เฮลซิงกิ 1952 5 3,365 1,416 
250px|thumb|center|การวิ่งคบเพลิง ณ ประเทศกรีซ
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  (ออลบอร์ – โอเดนเซ – โคเปนเฮเกน) –  (มัลเมอ – กอเทนเบิร์ก – สต็อกโฮล์ม) 
สายในประเทศ
 (ทอร์นีโอ – โอวลุ – เฮลซิงกิ)  เมลเบิร์น 1956 21 20,470 3,118สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) 
สายในประเทศ
 (ดาร์วิน – บริสเบน – ซิดนีย์ – แคนเบอร์รา – เมลเบิร์น)  สต็อกโฮล์ม 1956  (กีฬาขี่ม้า) 9 1,000 490 
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  โคเปนเฮเกน 
สายในประเทศ
 (มัลเมอ – สต็อกโฮล์ม)  โรม 1960 14 2,750 1,529120px|thumb|center|การวิ่งคบเพลิงในพิธีเปิด
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) 
สายในประเทศ
 (ซีรากูซา – กาตาเนีย – เมสซีนา – เรจโจคาลาเบรีย – เนเปิลส์ – โรม)  โตเกียว 1964 51 20,065 870 
300px|thumb|center|การวิ่งคบเพลิง ณ นครนะฮะ
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  อิสตันบูล –  เบรุต –  เตหะราน –  ลาฮอร์ –  นิวเดลี –  ย่างกุ้ง –  กรุงเทพมหานคร –  กัวลาลัมเปอร์–  มะนิลา –  –  ไทเป 
สายในประเทศ
 (เกาะโอะกินะวะ – โตเกียว)  เม็กซิโกซิตี 1968 51 13,620 2,778  
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  (เจนัว – บาร์เซโลนา – มาดริด – เซบิยา – ปาลอส – ลาส พัลมาส) –   เกาะซาน ซาลวาดอร์ 
สายในประเทศ
 (เบรากรุซ – เม็กซิโกซิตี)  มิวนิก 1972 30 5,532 6,000 
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์ – เทสซาโลนีกี) –  อิสตันบูล –  วาร์นา –  (บูคาเรสต์ – ทิมิโซอารา) –  เบลเกรด –  บูดาเปสต์ –  (เวียนนา – ลินซ์ – ซาลซ์บูร์ก – อินส์บรุค) 
สายในประเทศ
 (การ์มิช-พาร์เทนเคียร์เชิน – มิวนิก)  มอนทรีออล 1976 5 775 1,214  
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) 
สายในประเทศ
 (ออตตาวา – มอนทรีออล)  มอสโก 1980 31 4,915 5,000 
300px|thumb|center|การจุดคบเพลิงในพิธีเปิด
สายต่างประเทศ 
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์ – เทสซาโลนีกี) –  โซเฟีย –  บูคาเรสต์ 
สายในประเทศ
 (คีชีเนา – เคียฟ – ตูลา – มอสโก)  ลอสแอนเจลิส 1984 83 15,000 3,636 
300px|thumb|center|การวิ่งคบเพลิง ณ นครลอสแอนเจลิส
สายต่างประเทศ 
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) 
สายในประเทศ
 (นครนิวยอร์ก – บอสตัน – ฟิลาเดลเฟีย – วอชิงตัน ดี.ซี. – ดีทรอยต์ – ชิคาโก – อินเดียแนโพลิส – แอตแลนตา – เซนต์หลุยส์ – แดลลัส – เดนเวอร์ – ซอลต์เลกซิตี – ซีแอตเทิล – ซานฟรานซิสโก – แซนดีเอโก – ลอสแอนเจลิส)  โซล 1988 26 15,250 1,467 
300px|thumb|center|การจุดคบเพลิงในพิธีเปิด
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) 
สายในประเทศ
 (เชจู – ปูซาน – โซล)  บาร์เซโลนา 1992 51 6,307 10,448300px|thumb|center|การวิ่งคบเพลิง ณ เมืองบาร์เซโลนา
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) 
สายในประเทศ
 (เอมปูเรียส – บิลบาโอ – อาโกรุญญา – มาดริด – เซบิยา – ลาส พัลมาส – มาลากา – บาเลนเซีย – ปัลมา – บาร์เซโลนา)  แอตแลนตา 1996 112 29,016 13,267   
300px|thumb|center|การวิ่งคบเพลิง ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) 
สายในประเทศ
 (ลอสแอนเจลิส – ลาสเวกัส – ซานฟรานซิสโก – ซีแอตเทิล – ซอลต์เลกซิตี – เดนเวอร์ – แดลลัส – เซนต์หลุยส์ – มินนีแอโพลิส – ชิคาโก – ดีทรอยต์ – บอสตัน – นครนิวยอร์ก – ฟิลาเดลเฟีย – วอชิงตัน ดี.ซี. – ไมแอมี – เบอร์มิงแฮม – แอตแลนตา)  ซิดนีย์ 2000 127 27,000 13,300 
150px|thumb|center|การวิ่งคบเพลิง ณ รัฐนิวเซาท์เวลส์
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  –  (ควีนส์ทาวน์ – ไครสต์เชิร์ช – เวลลิงตัน – โรโตรัว – ออกแลนด์) 
สายในประเทศ
 (โขดหินอุลูรู – บริสเบน – ดาร์วิน – เพิร์ท – แอดิเลด – เมลเบิร์น – แคนเบอร์รา – ซิดนีย์)  เอเธนส์ 2004  142 86,000 11,360 
300px|thumb|center|การวิ่งคบเพลิง ณ กรุงบรัสเซลส์
สายในประเทศ (รอบจุดเพลิง)
 (โอลิมเปีย – มาราธอน – เอเธนส์)
สายต่างประเทศ
 ซิดนีย์ – เมลเบิร์น –  โตเกียว –  โซล –  ปักกิ่ง –  เดลี –  ไคโร –  เคปทาวน์ –  รีโอเดจาเนโร –   เม็กซิโกซิตี –  (ลอสแอนเจลิส – เซนต์หลุยส์ – แอตแลนตา – นครนิวยอร์ก) –  มอนทรีออล –  (แอนต์เวิร์ป – บรัสเซลส์) –  อัมสเตอร์ดัม –  (โลซาน – เจนีวา) –  ปารีส  –  ลอนดอน –  (มาดริด – บาร์เซโลนา) –  โรม –  (มิวนิก – เบอร์ลิน) –   สต็อกโฮล์ม –  เฮลซิงกิ –  มอสโก –  เคียฟ –  อิสตันบูล –  โซเฟีย –  นิโคเซีย 
สายในประเทศ
 (ฮีราคลีออน – เทสซาโลนีกี – ปาทรัส – เอเธนส์)  ปักกิ่ง 2008 130 137,000 21,880  
300px|thumb|center|การวิ่งคบเพลิง ณ กรุงลอนดอน
สายต่างประเทศ
1.  (โอลิมเปีย – มาราธอน – เอเธนส์) –  (1)
2.  อัลมาเตอ –  อิสตันบูล –  เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก –  ลอนดอน –   ปารีส –  ลอสแอนเจลิส –  บัวโนสไอเรส –  ดาร์-เอส-ซาลาม –  มัสกัต –  อิสลามาบาด –  มุมไบ –  กรุงเทพมหานคร –  กัวลาลัมเปอร์ –  จาการ์ตา –  แคนเบอร์รา –  นางาโนะ –  โซล –  เปียงยาง –  นครโฮจิมินห์ –  –  –   (2)
สายในประเทศ
1.  ปักกิ่ง
2.  (ซานย่า – อู๋ซิฉาน – ว่านหนิง – ไหโข่ว – กว่างโจว – เซินเจิ้น – ฮุ่ยโจว – ซัวเถา – ฝูโจว – เฉวียนโจว – เซี่ยเหมิน – หลงยาน – หรุ้ยจิน – จิ่งกังซาน – หนานชาง – เวินโจว – หนิงปัว – หางโจว – เฉาซิง – เจียเซียง – เซี่ยงไฮ้ – ซูโจว – หนานทง – ไท่โจว – หยางโจว – หนานจิง – เหอเฝย์ – หวยหนาน – อู๋หู – จี้ซี – เขาหวง – อู่ฮั่น – อี้ชาง – จิ่นโจว – เยฺว่หยาง – ฉางชา – เฉาชาน – กุ้ยหลิน – หนานหนิง – ไป๋เซอ – คุนหมิง – ลี่เจียง – แชงกรี-ลา – กุ้ยหยาง – ไคลี – จุนอี้ – ฉงชิ่ง – กวงอาน – เหมียนหยาง – กวงอาน – ลาซา – โกลมุด – ชิงไห่ – ซีหนิง – อุรุมชี – คาสการ์ – ซือเหอจือ – ฉางจือ – ตุนหวง – เจี่ยยู่กวน – จิ่วฉวน – เทียนฉุ่ย – หลานโจว – จงเหว่ย – อู๋จง – อิ๋นชวน – เหยียนอัน – หยางหลิง – เสียนหยาง – ซีอาน – ยฺวิ่นเฉิง – ผิงเหยา – ไท่หยวน – ต้าถง – ฮูฮอต – ออดอส – บาวตู – ฉีเฟิ่ง – ฉีฉีฮาร์ – ต้าชิ่ง – ฮาร์บิน – ซ่งหยวน – ฉางชุน – จี๋หลิน – หยานจี๋ – เฉิ่นหยาง – เปินซี – เหลียวหยาง – อันชาน – ต้าเหลียน – เยียนไถ – เวยไห่ – ชิงเต่า – หรีเจ้า – หลินอี้ – กูฟู – ไทอัน – จี่หนาน – ซางฉิว – ไคเฟิง – เจิ้งโจว – ลกเอี๋ยง – อันหยาง – ฉือเจียจวง – ฉินฮวงเต่า – ฉินฮวงเต่า – เทียนจิน – เล่อซาน – จือกง – ยีบิน – เฉิงตู – ปักกิ่ง)  ลอนดอน 2012 70 12,800 8,000  
300px|thumb|center|การวิ่งคบเพลิง ณ มณฑลแลงคาเชอร์
สายต่างประเทศ
1. (โอลิมเปีย – ฮีราคลีออน – โยอานนีนา – เทสซาโลนีกี – เอเธนส์) –  (1)
2.  ดักลาส –  (2)
3.  ดับลิน –  (3)
4.  เซนต์ปีเตอร์พอร์ต –  เซนต์เฮลิเยอร์ –  (4)
สายในประเทศ
1.  (แลนด์สเอ็นด์  - พลิมัท – ทอร์ควีย์ – เอ็กซิเตอร์ – บาร์นสเทเพิล – ทวนทัน – แกลสทันเบอร์รี – บาธ – บริสตอล – กลอสเตอร์ – วุร์สเตอร์ – คาร์ดิฟฟ์ – สวอนซี – อเบอริธวิธ – บังกอร์ – เชสเตอร์ – มัชเวนล็อก – สโตก-ออน-เทรนต์ – ลิเวอร์พูล) – 
2.  (เบลฟาสต์ – เดอร์รี่ – นิวรี) – 
3.  (เบลฟาสต์  - สแตรนแรร์ – กลาสโกว์ – อินเวอร์เนสส์ – เคิร์กวอลล์ – เลอร์วิค – สตอร์โนเวย์ – อินเวอร์เนสส์ – แอเบอร์ดีน – ดันดี – เซนต์แอนดรูส์ – สเตอร์ลิง – เอดินบะระ – นิวคาสเซิลอะพอนไทน์ – คิงส์ตันอะพอนฮัลล์ – ยอร์ก – คาร์ไลล์ – ดัมฟรายส์ – แบล็กพูล – แมนเชสเตอร์ – ลีดส์ – เชฟฟีลด์ – นอตทิงแฮม – ดาร์บี – เบอร์มิงแฮม – สแตรทฟอร์ดริมแม่น้ำเอวอน – รักบี้ – คอเวนทรี – นอริช – อิปสวิช – เคมบริดจ์ – สโตก แมนด์วิลล์ – ออกซฟอร์ด – วินด์เซอร์ – แอสคอท – เรดิง – วินเชสเตอร์ – ซอลส์บรี – ชาฟต์บิวรี – บอร์นมัธ – เซาแทมป์ตัน) – 
4.  (พอร์ตสมัท – ชิชิสเตอร์ – ไบรตัน – เฮสติงส์ – โดเวอร์ -  แคนเทอร์เบอรี – เมดสโตน – ลอนดอน)  รีโอเดจาเนโร 2016 106 20,000 12,000  
300px|thumb|center|การวิ่งคบเพลิง ณ กรุงบราซิเลีย ถือโดยวังแดร์เลย์ โกร์เดย์รู จี ลีมา
สายต่างประเทศ
 ('โอลิมเปีย' – ไพกรอส – อมาเลียดา – เลไคนา – เกาะซาคินทอส – ปาทรัส – มิสโซลองกิ – อัสทากอส – เกาะเลฟคาด้า – นิคาโปลิส – เพรียฟเซ – อิกูแมนิทซา – เกาะคอร์ฟู -  โยอานนีนา – เวเรีย – เทสซาโลนีกี – เซอเรส – ดรามา – คาวาลา – อเล็กซานโดรโพลิส – โคโมตินิ – ซานติ – เคเทอรินี – ลาริสซา – คัลซีส – มาราธอน – เอเธนส์) –  (โลซาน – เจนีวา) 
สายในประเทศ
 (บราซีเลีย – โกยาเนีย – เบโลโอรีซอนชี – วิตอเรีย – ซัลวาดอร์ – อารากาจู – มาเซโอ – เรซีฟี – โจเอาเปสโซอา – นาตาล – เฟร์นันดูจีนอโรนยา – โฟร์ตาเลซา – ปาลมัส – เซาลูอีส – เบเลง – มากาปา – มาเนาส์ – รีอูบรังกู – โปร์ตูเวลยู – กังปูกรังจี – โฟซ โด อีกัวสุ – ปอร์โตอเลเกร – โฟลเรียนอโปลิส – บลูเมเนา – กูรีตีบา – ซังตูส – เซาเปาลู – รีโอเดจาเนโร)

โอลิมปิกฤดูหนาว
เมืองเจ้าภาพวันระยะทาง (กิโลเมตร) นักวิ่งคบเพลิง (คน) เส้นทาง  ออสโล 1952 2 225 94  
สายในประเทศ
 (มอร์เกดอล – ออสโล)  กอร์ตีนาดัมเปซโซ 1956 5 
สายในประเทศ
 (โรม – เวนิส – กอร์ตีนาดัมเปซโซ)  สควอว์วัลเลย์ 1960 19 960 700 
สายต่างประเทศ
 (มอร์เกดอล – ออสโล)
สายในประเทศ
 (ลอสแอนเจลิส – เฟรสโน – สควอว์วัลเลย์)  อินส์บรุค 1964 8   
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) 
สายในประเทศ
 (เวียนนา – อินส์บรุค)  เกรอนอบล์ 1968 50 7,222 5,000 
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) 
สายในประเทศ
 (ปารีส – สทราซบูร์ – ลียง – บอร์โด – ตูลูซ – มาร์แซย์ – นีซ – ชามอนี – เกรอนอบล์)  ซัปโปะโระ 1972 38 18,741 16,300 
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) 
สายในประเทศ
 (โอะกินะวะ – โตเกียว – ซัปโปะโระ)  อินส์บรุค 1976 6 1,618  
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  (1)(2)
สายในประเทศ
1.  (เวียนนา – ลินซ์ – ซาลซ์บูร์ก – อินส์บรุค)
2.  (กราซ – คลาเกินฟวร์ท – อินส์บรุค)  เลคพลาซิด 1980 15 12,824 52 
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  แชนนอน 
สายในประเทศ
 (ทานทัพอากาศแลงลีย์, แฮมป์ตัน – วอชิงตัน ดี.ซี. – บอลทิมอร์ – ฟิลาเดลเฟีย – นครนิวยอร์ก – ออลบานี – เลคพลาซิด)  ซาราเยโว 1984 11 5,289 1,600 
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์)
สายในประเทศ
 ดูโบรฟนิก –  (1)(2)
1.  (สปลิต – ลูบลิยานา – ซาเกร็บ – ซาราเยโว)
2.  (สโกเปีย – นอวีซาด – เบลเกรด – ซาราเยโว)  แคลกะรี 1988 95 18,000 6,250 
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) 
สายในประเทศ
 (เซนต์จอห์นส์ – นครควิเบก – มอนทรีออล – ออตตาวา – โทรอนโต – วินนิเพ็ก – อินูวิก – แวนคูเวอร์ – เอ็ดมันตัน – แคลกะรี)  แอลเบอร์วีลล์ 1992 58 5,500 5,500 
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) 
สายในประเทศ
 (ปารีส – น็องต์ – เลออาฟวร์ – ลีล – สทราซบูร์ – ลิโมช – บอร์โด – ตูลูซ – อาฌักซีโย – นีซ – มาร์แซย์ – ลียง – เกรอนอบล์ – แอลเบอร์วีลล์)  ลิลเลฮัมเมร์ 1994  82ในการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกฤดูหนาว 1994 ได้แบ่งเป็น 2 สาย สายแรกคือสายที่วิ่งภายในประเทศ ซึ่งเพลิงของสายนี้ได้ถูกจุดที่เมืองมอร์เกดอล ซึ่งเป็นสถานที่จุดเพลิงของโอลิมปิกฤดูหนาว 2 สมัย และส่วนที่ 2 คือ สายที่ใช้เพลิงจากเมืองโอลิมเปีย ซึ่งคณะกรรมการจัดการแข่งขันได้วางแผนให้รวมทั้ง 2 เพลิง เป็นเพลิงเดียวกัน แต่ถูกระงับจากการประท้วงของทางการกรีซ ทำให้พิธีเปิดได้ใช้แค่เพลิงจากเมืองโอลิมเปีย ส่วนเพลิงจากเมืองมอร์เกดอลได้ใช้ในพาราลิมปิกฤดูหนาวแทน  12,000  7,000 
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  (แฟรงก์เฟิร์ต – ชตุทท์การ์ท – คาร์ลสรูเออ – ดึสเซิลดอร์ฟ – โคโลญ – ฮัมบวร์ค) –  โคเปนเฮเกน –  สต็อกโฮล์ม 
สายในประเทศ
 (ออสโล – ลิลเลฮัมเมร์)(เพลิงจากมอร์เกดอล: มอร์เกดอล – คริสเตียนซาน – สตาวังเงร์ – แบร์เกน – ทรอนด์เฮม – ทรุมเซอ – สฟาลบาร์ – ทรุมเซอ – โบโด – ออสโล – ลิลเลฮัมเมร์)  นะงะโนะ 1998 51 3,486 6,901 
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) 
สายในประเทศ
 โตเกียว –  (1)(2)(3)
1.  (ฮกไกโด – ชิบะ – โตเกียว – นะงะโนะ)
2.  (โอกินาวะ – ฮิโระชิมะ – เคียวโตะ – นะงะโนะ)
3.  (คะโงะชิมะ – โอซะกะ – ชิซุโอะกะ – นะงะโนะ)  ซอลต์เลกซิตี 2002 85 21,275 12,012 
280px|thumb|center|การวิ่งคบเพลิง ณ เมืองโพรโว
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) 
สายในประเทศ
 (แอตแลนตา – ชาร์ลสตัน – แจ็กสันวิลล์ – เซนต์ออกัสติน – ออร์แลนโด – ไมแอมี – โมบาย – ไบล็อกซี – นิวออร์ลีนส์ – ฮิวสตัน – แซนแอนโทนีโอ – ออสติน – แดลลัส – ลิตเทิลร็อก – เมมฟิส – แนชวิลล์ – ลุยส์วิลล์ – ซินซินแนติ– พิตต์สเบิร์ก – คัมเบอร์แลนด์ – วอชิงตัน ดี.ซี. – บอลทิมอร์ – ฟิลาเดลเฟีย – นครนิวยอร์ก - ฮาร์ตฟอร์ด – พรอวิเดนซ์ – บอสตัน – เบอร์ลิงตัน – เลคพลาซิด – ซีราคิวส์ – คลีฟแลนด์ – โคลัมบัส – ชิคาโก– มิลวอกี – ดีทรอยต์ – ฟอร์ตเวน – อินเดียแนโพลิส – เลกซิงตัน – เซนต์หลุยส์ – แคนซัสซิตี – โอมาฮา – วิชิทอ – โอคลาโฮมาซิตี – อามาริลโล – แอลบูเคอร์คี – ฟีนิกซ์ – ลอสแอนเจลิส – ซานฟรานซิสโก – สควอว์วัลเลย์ – สปาร์คส์ – พอร์ตแลนด์ – ซีแอตเทิล – จูโน – บอยซี – โบซแมน – ไชเอนน์ – เดนเวอร์ – ซอลต์เลกซิตี)  ตูริน 2006 75 11,300 10,000 
สายต่างประเทศ
1.  (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  (1) 
2.  วัลเลตตา –  (2) 
3.  –  (3) 
4.  โคเพอร์ –  คลาเกินฟวร์ท –  (4) 
5.  ลูกาโน –  (5) 
6.  แอลเบอร์วีลล์ –  (6) 
สายในประเทศ
1.  (โรม – ฟลอเรนซ์ – เจนัว – คัลยารี) – 
2.  (ปาแลร์โม – เนเปิลส์ – บารี – แอนโคนา) –  
3.  (โบโลญญา – เวนิส – ตรีเยสเต) – 
4.  (เทรนโต – กอร์ตีนาดัมเปซโซ – มิลาน) –  
5.  บาโดเนเคีย – 
6.  ตูริน  แวนคูเวอร์ 2010 106	 45,000+ 12,000+ 
150px|thumb|center|การวิ่งคบเพลิง ณ เมืองมองก์ตัน
สายต่างประเทศ
1.  (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  (1)  
2.  รัฐวอชิงตัน –  (2)   
สายในประเทศ
1.  (วิกตอเรีย – ยูคอน – นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ – รัฐแอลเบอร์ตา – รัฐซัสแคตเชวัน – รัฐแมนิโทบา – นูนาวุต – รัฐควิเบก – รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ – รัฐโนวาสโกเชีย – รัฐพรินซ์เอ็ดเวิร์ดไอแลนด์ – รัฐนิวบรันสวิก – รัฐควิเบก – รัฐออนแทรีโอ – รัฐแมนิโทบา – รัฐซัสแคตเชวัน – รัฐแอลเบอร์ตา) –  
2.  แวนคูเวอร์"Provincial and territorial routes", แวนคูเวอร์ 2010 official site, listing the exact stops on the tour.  โซชี 2014 123	 65,000  
280px|thumb|center|การวิ่งคบเพลิง ณ เมืองซามารา
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) 
สายในประเทศ
 (มอสโก – โคลอมนา – โอดินต์โซโว – พระราชวังอาร์คานเจลสเกอ – คราสโนกรอสค์ – ดมิตรอฟ – เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก – คาลินินกราด – เมอร์มานสค์ – อาคันเกลสค์ – ยาคุตสค์ – วลาดีวอสตอค – อีร์คุตสค์ – โนโวซีบีสค์ – คาซาน – นิจนีนอฟโกรอด – วอลโกกราด – รอสตอฟ ออนดอน – แอสตราคัน – กรอซนี – โซชี)   พย็องชัง 2018 -	 - - 
300px|thumb|center|การวิ่งคบเพลิง ณ เมืองพาจู
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์)
สายในประเทศ
 (อินช็อน – เชจู – ปูซาน – อุลซัน – เกียวเช – ทงยอง – ชางวอน – ซาชอน (จังหวัดคย็องซังใต้) – ยอซู – ซุนชอน –  มกโพ – (จังหวัดช็อลลาใต้) – ช็อนจู (จังหวัดช็อลลาเหนือ) – (จังหวัดชุงช็องใต้) – แทจ็อน – เซจง – ชุงจู – ดันยาง (จังหวัดชุงช็องเหนือ) – อันดง (จังหวัดคย็องซังเหนือ) – แทกู – โพฮัง (จังหวัดคย็องซังเหนือ) – ซูว็อน (จังหวัดคย็องกี) – โซล – พาจู – ย็อนช็อน (จังหวัดคย็องกี) – ซัมโชก – จองซอน – พย็องชัง (จังหวัดคังว็อน))

โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน
เมืองเจ้าภาพวันระยะทาง (กิโลเมตร) นักวิ่งคบเพลิง (คน) เส้นทาง  สิงคโปร์ 2010 22 26,700+ 2,400+ 
สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  เบอร์ลิน –  ดาการ์ –  เม็กซิโกซิตี –  ออกแลนด์ –   โซล
สายในประเทศ  หนานจิง 2014 108  104สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์) – ออนไลน์ 
สายในประเทศ
 หนานจิง

โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
เมืองเจ้าภาพวันระยะทาง (กิโลเมตร) นักวิ่งคบเพลิง (คน) เส้นทาง  อินส์บรุค 2012 18 3,573 2,012สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์)
สายในประเทศ
 (อินส์บรุค – เบรเกนซ์ – เซนต์แอนทอนและอาร์ลเบิร์ก – ลีนซ์ – คลาเกินฟวร์ท – เซอร์เมอร์ริง – เวียนนา – กราซ – ไอเซนชตัดท์ – ซังคท์เพิลเทิน – ลินซ์ – ซาลซ์บูร์ก – สคลาดมิง – อินส์บรุค)  ลิลเลฮัมเมร์ 2016 74 - -สายต่างประเทศ
 (โอลิมเปีย – เอเธนส์)
สายในประเทศ
 (ลิลเลฮัมเมร์ – ออสโล – ลิลเลฮัมเมร์)

ดูเพิ่ม
 รายพระนามและรายนามที่จุดกระถางคบเพลิงโอลิมปิก

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:บทความที่เกี่ยวข้องกับโอลิมปิก