โองการมุบาฮะละฮ์

โองการมุบาฮะละฮ์ หมายถึง โองการที่ 61 ซูเราะฮ์ อาลิอิมรอน เป็นโองการที่ถูกประทานลงมาเกี่ยวกับการโต้ทัศนะกันระหว่างท่านศาสดามุฮัมมัด กับอัครมุขนายกของคริสต์บัรฆุซฺ๊เดะฮ์ ตัฟซีรเนมูเนะฮ์,เล่ม1,หน้า290.

 ตัวบทโองการและคำแปล 
 فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ   سورهٔ آل‌عمران-آیهٔ ۶۱
 61. ดังนั้นผู้ใดที่โต้เถียงเจ้าในเรื่องของเขา (อีซา) หลังจากที่ได้มีความรู้มายังเจ้าแล้ว ก็จงกล่าวเถิดว่า ท่านทั้งหลายจงมาเถิด เราก็จะเรียกลูก ๆ ของเรา และลูกของพวกท่านและเรียกบรรดาสตรีของเรา และบรรดาสตรีของพวกท่านและตัวของพวกเรา และตัวของพวกท่านและเราก็จะวิงวอนกัน (ต่ออัลลอฮ์) ด้วยความนอบน้อม โดยที่เราจะขอให้ละฮ์นัด ของอัลลอฮ์พึงประสบ แก่บรรพาผุ้ที่พูดโกหก(61-อาลิอิมรอน)

 ความหมายทางรากศัพท์ 
มุบาฮะละฮ์ เสียงอ่านของมันตามรูปแบบ มุฟาอะละฮ์ หมายถึงการการกระทำสิ่งใดสิ่งหนุ่งร่วมกันสองฝ่าย รากศัพท์ของมันคือ بهل หมายความพระเจ้าได้สาปแช่งเขาแล้ว .لسان العرب ลิซานุลอะร็อบ,เล่ม1,หน้า522.فرهنگ لاروس ฟัรแฮงก์ ลารูซ ,เล่ม1,หน้า493.

  ประวัติ 
ท่านศาสดามุฮัมหมัด(ศ)ได้เขียนจดหมายถึงอัครมุขนายกของศาสนาคริสต์ในปีที่สิบปีของฮิจเราะห์สศักราช«تفصیل واقعه تاریخی مباهله» ดูเมื่อวันที่3 เดย์ /1386 และเรียกร้องเชิญชวนประชาชนชาวคริสต์ทั้งหมดเข้าสู่ศาสนาอิสลาม.
บรรดาตัวแทนของท่านศาสดา(ศ)อาทิ ท่าน อุตบะฮ์ บิน กอซวาน , อับดุลลอฮ์  อิบนิ อบี อุมัยยะฮ์,ฮะดีร อิบนิ อับดุลลอฮ์,และ ศอฮีบ อิบนิ ซินานเป็นผู้ดำเนินการจัดส่งจดหมายถึงผู้นำศาสนาคริสต์,หลังจากที่เขาได้อ่านจดหมายได้จัดตั้งการประชุมโดยการเข้าร่วมของนักการศาสนาและบุคคลสำคัญอื่นๆและได้บทสรุปว่าจะต้องะเดินทางไปพบกับ มุฮัมหมัด (ศ)ณ นครมะดีนะฮ์ และรับฟังการชี้แจงหลักฐานยืนยันการเป็นศาสนทูตของศาสดามุฮัมหมัดโดยพร้อมกัน.مباهله مؤسسه فرهنگی موعود มุบาฮะละฮ์ 

คณะตัวแทนชาวคริสต์ที่เดินทางไปมีจำนวน 40-60-70 คน อาทิ อบู ฮาริษะฮ์ บิน อัลกอมะฮ์ ซึ่งเป็นอัครมุขนายกของชาวเมืองนัจรอน. เหล่าตัวแทนชาวคริสต์หลังจากที่ได้พบกับท่านศาสดาก็ได้พูดถกกันในปแระเด็นต่างๆรวมถึงเรื่องของพระเยซูบุตรของท่านหญิงมัรยัม(มารีย์)และพระผู้เป็นเจ้าจนในท้ายที่สุดพวกเขาได้กล่าวกับท่านศาสดาว่า(คำพูดของท่านไม่สามารถทำให้เรายอมจำนนได้) และทันใดนั้น ญิบรออีลก็ได้ลงมาพร้อมกับคำตรัสของพระผู้เป็นเจ้าคือโองการ มุบาฮะละฮ์ โดยสั่งให้ท่านศาสดา(ศ)ทำการถกกับกลุ่มชนเหล่านี้ด้วยการ มุบาฮะละฮ์ ตามตัวบทที่อยู่ในโองการดังต่อไปนี้:เหล่าตัวแทนชาวคริสต์ได้ขอประวิงกำหนดการจากท่านศาสดา(ศ)โดยท่านได้กำหนดให้เป็นวันถัดไปและทั้งสองฝ่ายก็ยอมรับในข้อตกลงว่าจะกระทำการนี้ ณ บริเวณนอกเมืองแถบทะเลทรายของนครมะดีนะฮ์.

อัครมุขนายกของชาวคริสต์กล่าวกำชับกับสาวกของพวกเขาว่าจงพิจารนาดูก่อน หาก มุฮัมหมัด มาพร้อมกับบุตร,หลานและเครือญาติไกล้ชิดก็จงหลีกเลี่ยงที่จำเพชิญหน้าการสาปแช่งกับเขาแต่หากเขามากับเหล่าสาวกก็จงกล่าวสาปแช่งร่วมกับเขา.และในวันนั้นศาสดา(ศ)ได้มาพร้อมกับท่านอลี

,ฮะซัน,ฮุเซนและฟาติมะฮ์ ณ ทุ่งทะเลทราย .
เมื่อพวกเขาเห็นเช่นนั้นจึงหลีดเลี่ยงที่จะทำการสาปแช่งร่วมกับท่านศาสดา(ศ).
 ญารุลลลอฮ์ ซิมัคชะรี (นักตัฟซีรชื่องดังสายอะฮ์ลิซซุนะฮ์)ได้บันทึกเกี่ยวกับ ความประเสริฐของกลุ่มชนใต้ผ้าคลุมครั้นที่อธิบายโองการนี้เอาไว้ในตำราตัฟซีร กัชชาฟ ของเขา
จารุลลอฮ์,ซฺมัคชะรี, อัลกัชชาฟุ อัน ฮะกอยิกี้ ฆฺอวามิฏิล ตันซฺล,1/193.ฮะฮ์ลุลบัยต์ตามคำอธิบายของกัชชาฟ.

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 سایت مباهله 
 เว็บไซต์ มุบาฮิละฮ์ ภาษาอาหรับ-ฟารซี

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ศาสนา

 อ้างอิง