ฉือ เขอฝ่า

ฉือ เขอฝ่า (4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1601 – 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1645), ชื่อทางการแบบจีน เซี่ยนชือ และ เต้าหลิน, เป็นข้าราชการและนักอักษรแห่งราชวงศ์หมิง ฉือ เขอฝ่า เกิดที่ เซี่ยงฟู่ (祥符; ปัจจุบันคือ ไคเฟิง, เหอหนาน) และอ้างสิทธิ์สืบเชื้อสายมาจาก เขตต้าซิง, จังหวัดชุนเตียน (順天府大興縣; ในปัจจุบันคือ ปักกิ่ง). เขาได้รับการศึกษาและอบรมโดยอาจารย์ จัว กวงโตว (左光斗) ฉือ เขอฝ่าได้เข้ารับราชการในตำแหน่งศาลาในสังกัดสามสำนักหกกรมที่เมืองนานกิง

ในช่วงต้นของการรับราชการของเขา ฉือ เขอฝ่า ถือได้ว่าเป็นขุนนางหมิงที่จดจำได้ดีที่วุดในช่วงที่เขานำกำลังปกป้องเมืองหยางโจวจากการรุกรานของกองทัพแปดกองธงภายใต้ราชวงศ์ชิง ฉือ เขอฝ่าถูกประหารหลังจากเมืองหยางโจวถูกกองทัพแมนจูยึดในเดือนเมษายน ค.ศ. 1645

หลังจากที่เขาตาย จักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงใต้ได้มอบพระราชทินนามให้ว่า จงจิ้ง(忠靖; แปลว่า "ภักดีและสันติสุข")  หลังจากกว่าทศวรรษผ่านไปจักรพรรดิเฉียนหลงชาวแมนจูแห่งราชวงศ์ชิง ได้ทรงเห็นคุณธรรมความดีงามของฉือ เขอฝ่า จึงได้ทรงตั้งชื่อให้เป็น "จงเจิ้ง" (忠正; ที่แปลว่า "ภักดีและซื่อตรง") ลูกหลานของฉือ เขอฝ่าได้เก็บรวบรวมผลงานเอกสารของเขาและจัดทำเป็นหนังสือชื่อว่า  ผลงานของใต้เท้า ฉื่อ จงเจิ้ง (史忠正公集).

หมวดหมู่:ขุนนางจีน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์หมิง