พวงแก้วกุดั่น

พวงแก้วกุดั่น () เป็นไม้ประดับในสกุลพวงแก้วกุดั่น กระจายพันธุ์ในอินเดีย จีนตอนใต้ อินโดจีน ฟิลิปปินส์ถึงเกาะนิวกินี ลักษณะเป็นไม้เถาอายุหลายปี ใบรูปไข่หรือแกมรูปขอบขนานถึงรูปใบหอก ยาว 6–21 เซนติเมตร โคนใบเว้าตื้นหรือคล้ายรูปก้นปิด ก้านใบยาว 3.5–12 เซนติเมตร ดอกมี 10–27 ดอก ก้านดอกยาว 4–10 เซนติเมตร ใบประดับย่อยรูปแถบ 2 อัน ยาวประมาณ 3 มิลลิเมตร กลีบเลี้ยงมี 4–6 กลีบ ด้านนอกสีน้ำตาล มีขนละเอียด ด้านในสีม่วงอมน้ำเงิน รูปขอบขนานหรือรูปใบหอก ยาว 1.5–2 เซนติเมตร พับงอกลับ เกสรเพศผู้รูปแถบยาว 0.8–1.6 เซนติเมตร อับเรณูยาว 2–5 มิลลิเมตร ปลายมีรยางค์สั้น ๆ ก้านเกสรเพศเมียยาวประมาณ 6 มิลลิเมตร ขยายในผลคล้ายหาง ยาว 4–8 เซนติเมตร มีขนยาวนุ่มหนาแน่น ผลรูปรีเบี้ยว ยาว 0.6–1.2 เซนติเมตรสารานุกรมพืชในประเทศไทย (ฉบับย่อ), ราชันย์ ภู่มา และคณะ, หน้า 295, พ.ศ. 2559, โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ กรุงเทพฯ

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 




หมวดหมู่:สกุลพวงแก้วกุดั่น
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:ไม้เลื้อยเนื้อแข็ง