การแผลงเป็นอาหรับ

การแผลงเป็นอาหรับ (;  ตะอ์รีบ) เป็นกระบวนการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมทางสังคมวิทยาที่ทำให้สังคมที่มิใช่อาหรับกลายเป็นชาวอาหรับ หมายความว่า ชนพื้นถิ่นรับเอาโดยตรง ถูกบังคับให้ยอมรับ หรือได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาษา วัฒนธรรม วรรณกรรม ศิลปะ ดนตรี และอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์อาหรับ รวมถึงปัจจัยทางสังคมและวัฒนธรรมอื่น ๆ รูปแบบเฉพาะของการกลืนกลายทางวัฒนธรรมที่มักรวมถึงการเปลี่ยนแปลงทางภาษาด้วย คำนี้ไม่เพียงแต่ใช้กับวัฒนธรรมเท่านั้น แต่ยังใช้กับปัจเจกบุคคลด้วย เนื่องจากพวกเขาปรับตัวเข้ากับวัฒนธรรมอาหรับและกลายเป็น "อาหรับ" การแผลงเป็นอาหรับเกิดขึ้นหลังการพิชิตตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือของชาวมุสลิม รวมถึงในช่วงนโยบายชาตินิยมอาหรับที่ดำเนินมาต่อชนกลุ่มน้อยที่ไม่ได้พูดภาษาอาหรับในรัฐอาหรับสมัยใหม่ไม่นานนี้ เช่น ในแอลจีเรีย อิรักIraq, Claims in Conflict: Reversing Ethnic Cleansing in Northern Iraq.  ซีเรีย อียิปต์ บาห์เรน และซูดาน

หลังการปรากฏของศาสนาอิสลามในฮิญาซและการพิชิตของมุสลิม วัฒนธรรมและภาษาอาหรับเริ่มกระจายนอกคาบสมุทรอาหรับผ่านการค้าและการแต่งงานระหว่างประชากรท้องถิ่นที่ไม่ใช่อาหรับและชาวอาหรับจากคาบสมุทร ภาษาอาหรับเริ่มทำหน้าที่เป็นภาษากลางในพื้นที่เหล่านั้น และเกิดสำเนียงต่าง ๆ ขึ้น กระบวนการนี้ถูกเร่งให้เร็วขึ้นด้วยการอพยพของชนเผ่าอาหรับหลายกลุ่มนอกอาระเบีย เช่น การอพยพของชาวอาหรับสู่อัลมัฆริบและลิแวนต์

อิทธิพลของภาษาอาหรับแผ่ขยายอย่างลึกซึ้งในหลายประเทศที่วัฒนธรรมของพวกเขาได้รับอิทธิพลจากศาสนาอิสลาม ภาษาอาหรับเป็นแหล่งรวมคำศัพท์ที่สำคัญของภาษาต่าง ๆ กระบวนการนี้ถึงจุดสูงสุดระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึง 14 ซึ่งถือกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นจุดสูงสุดของวัฒนธรรมอาหรับในยุคทองของอิสลาม

 อ้างอิง 

ข้อมูล





















แหล่งข้อมูลอื่น
 Genetic Evidence for the Expansion of Arabian Tribes into the Southern Levant and North Africa
 Bossut, Camille Alexandra. Arabization in Algeria: language ideology in elite discourse, 1962–1991 (Abstract) - PhD thesis, University of Texas at Austin, May 2016.


หมวดหมู่:อาหรับ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อาหรับ
หมวดหมู่:การกลืนกลายทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอาหรับ
หมวดหมู่:ภาษาอาหรับ