ทิวเขาพะโค

ทิวเขาพะโค () เป็นช่วงของทิวเขา เนินเขาเตี้ย ๆSeekins, Donald M. (2006) Historical dictionary of Burma (Myanmar) Scarecrow Press, Lanham, Maryland, page 357,  และพื้นที่สูงSeekins, Donald M. (2006) Historical dictionary of Burma (Myanmar) Scarecrow Press, Lanham, Maryland, page 191,  ระหว่างแม่น้ำอิรวดีกับแม่น้ำสะโตงในภาคกลางของพม่า แนวทิวเขาลากยาวจากเขาโปะป้าทางตอนเหนือ สู่เนินเขาสิงคุตตระ (เชียงกุตระ) ทางตอนใต้ ทั้งแม่น้ำพะโคและแม่น้ำสะโตง ล้วนมีต้นกำเนิดจากทิวเขาพะโค

จุดสูงสุด
ยอดเขาที่สูงสุดคือเขาโปะป้า สูง  เป็นภูเขาไฟทรงกรวยสลับชั้นMoore, Elizabeth H. (2007) Early landscapes of Myanmar River Books, Bangkok, page 44,  และยอดเขาเด่นอื่นๆ เช่น บินโฮนตอง (Binhontaung) สูง topographic map, 1:250,000 Thayetmyo, Burma, NE 46-4, Series U542, United States Army Map Service, October 1959 โกดิตอง (Kodittaung) สูง   โพอูตอง (Phoe-Oo Taung) และเนินเขาสิงคุตตระ (เชียงกุตระ)

ธรณีวิทยา
ทิวเขาพะโคเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงทางธรณีในยุคพาลีโอจีน ทำให้มีชั้นตะกอนทะเลลึก (pelagic sediment) ประสมกับหินและเถ้าจากภูเขาไฟ ที่เกิดขึ้นในภายหลัง

ประวัติ
เจดีย์ชเวดากอง ถูกสร้างขึ้นกว่าพันปีก่อนบริเวณเนินเขาสิงคุตตระ (เชียงกุตระ)

ทิวเขาพะโค เมื่อปี ค.ศ. 1930-1931 เป็นสถานที่เดิมของซะยาซาน ในการต่อต้านการปกครองของอังกฤษ ซะยาซานยกธงประกาศความเป็นอิสระบริเวณเนินเขาอลันตองใกล้เมืองสารวดีGhosh, Parimal (2000) Brave men of the hills: resistance and rebellion in Burma, 1825-1932 University of Hawai'i Press,  Honolulu, Hawaii, page 174, 

ต่อมาในช่วงหลังทิวเขาพะโคกลายเป็นศูนย์กลางของพรรคคอมมิวนิสต์พม่าSeekins, Donald M. (2006) Historical dictionary of Burma (Myanmar) Scarecrow Press, Lanham, Maryland, page 151, 

นิเวศวิทยา
ทางตอนเหนือสุดของทิวเขาพะโคเป็นเขตแห้งแล้งของพม่า ขณะที่ทางใต้มีฝนตกได้มากกว่า 80 นิ้วต่อปีStamp, L. Dudley (1930) "Burma: An Undeveloped Monsoon Country" Geographical Review 20(1): pp.86-109, page 105 เนินเขาในทิวเขาพะโคเดิมทีเป็นป่าทึบมีไม้สักและไม้เนื้อแข็งที่เป็นประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ ทางตอนใต้คือป่าไม้เนื้อแข็ง ขณะที่ตอนกลางและตอนเหนือเป็นป่าที่มีไม้สักde Terra, Hellmut (1944) "Component Geographic Factors of the Natural Regions of Burma" Annals of the Association of American Geographers 34(2):  pp. 67-96, page 82 การตัดไม้ทำลายป่าอย่างแพร่หลายทำให้ปัจจุบันพื้นที่ป่ามีขนาดลดลง

อ้างอิง

พะโค