สันยุกตปรานต์

สันยุกตปรานต์ ( สนฺยุกฺต ปฺรานฺต; ) เป็นมณฑล (province) หนึ่งในบริติชราช ซึ่งต่อมาคือ ประเทศอินเดียที่ได้รับอิสรภาพ

 ประวัติ 
มณฑลนี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1937 โดยเป็นผลมาจากการย่อชื่อมณฑล "สันยุกตปรานต์อาคราและอวัธ" ( สนฺยุกฺต ปฺรานต อาครา ว อวธ; ) มีพื้นที่โดยประมาณเท่ากับรัฐอุตตรประเทศและรัฐอุตตราขัณฑ์ในปัจจุบันประสมกันProvinces of British India

การปกครองตนเอง
หลังจากที่พระราชบัญญัติการปกครองอินเดีย ค.ศ. 1935 (Government of India Act, 1935) ขยายสภานิติบัญญัติและอำนาจการปกครองตนเองให้แก่มณฑล และมีการเลือกตั้งใน ค.ศ. 1937 แล้ว พรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดีย (Indian National Congress) ได้เสียงข้างมากในสภานิติบัญญัติของมณฑล แต่ไม่ยอมจัดตั้งรัฐบาล ดังนั้น ในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1937 จึงมีการเชิญนวาพแห่งฉัตรี (Nawab of Chhatari) มาจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างน้อยไปพลางก่อน

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1937 พรรคคองเกรสฯ กลับยอมรับตำแหน่ง แฮร์รี แกรแฮม เฮก (Harry Graham Haig) ผู้ว่าการมณฑล จึงเชิญบัณฑิตโควินท์ พัลลัภ ปันต์ (Govind Ballabh Pant) มาจัดตั้งรัฐบาลhttp://shodhganga.inflibnet.ac.in/bitstream/10603/17221/9/09_chapter%202.pdf

ครั้น ค.ศ. 1939 ผู้ดำรงตำแหน่งบริหารมณฑลจากพรรคคองเกรสฯ ลาออกทั้งหมด เป็นผลให้ผู้ว่าการมณฑลต้องเข้ามาควบคุมการบริหารโดยตรง จน ค.ศ. 1945 รัฐบาลบริติชสั่งให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภานิติบัญญัติมณฑล และใน ค.ศ. 1946 พรรคคองเกรสฯ ได้เสียงข้างมากจากการเลือกตั้งอีกครั้ง และปกครองมณฑลเรื่อยมาภายใต้การนำของบัณฑิตปันต์ แม้ประเทศอินเดียจะได้รับอิสรภาพจากประเทศอังกฤษใน ค.ศ. 1947 แล้ว

หลังได้รับอิสรภาพ

หลังจากประเทศอินเดียได้รับอิสรภาพใน ค.ศ. 1947 แล้ว มีการรวมรัฐมหาราชาจำนวนสามรัฐ คือ รามปุร (Rampur), พนารัส (Banares), และติห์รี-กะธ์วาล (Tehri-Garwal) เข้ากับมณฑล ต่อมาในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1950 มีการกำหนดให้เรียกมณฑลนี้ว่า รัฐอุตตรประเทศ ครั้น ค.ศ. 2000 มีการแยกภูมิภาคอุตตราญจัล (Uttaranchal) ออกไปเป็นรัฐอุตตราขัณฑ์

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
 เขตปกครองและมณฑลของบริติชอินเดีย

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอินเดีย