ซุนเต๋ง

ซุนเต๋ง (ค.ศ. 209 – พฤษภาคมหรือมิถุนายน ค.ศ. 241) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซุน เติง () ชื่อรอง จื่อเกา () เป็นเจ้าชายของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นโอรสองค์โตของซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งง่อก๊ก ซุนเต๋งดำรงตำแหน่งรัชทายาทแห่งง่อก๊กตั้งแต่ ค.ศ. 229 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 241

 วัยเยาว์ 
ซุนเต๋งเป็นบุตรชายคนโตของซุนกวน(孙登字子高，权长子也。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 59. จักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก ซุนเต๋งเกิดจากมารดาที่มีสถานะต่ำ และได้รับการเลี้ยงดูตั้งแต่เด็กโดยซีฮูหยิน ภรรยาคนที่ 2 ของซุนกวน

เมื่อโจผีจักรพรรดิแห่งรัฐวุยก๊กแต่งตั้งซุนกวนให้เป็นเงาอ๋อง (吳王 อู๋หวาง) หรืออ๋องแห่งง่อในปี ค.ศ. 221 ซุนกวนตั้งให้ซุนเต๋งมีบรรดาศักดิ์ว่านฮู่โหว () มีศักดินาหนึ่งหมื่นครัวเรือน และตั้งมีตำแหน่งขุนพลราชองครักษ์ตะวันออก (東中郎將 ตงจงหลางเจี้ยง) แต่ซุนเต๋งปฏิเสธตำแหน่งโดยอ้างว่าป่วย(魏黄初二年，以权为吴王，拜登东中郎将，封万户侯，登辞疾不受.) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 59. ในปีเดียวกันซุนเต๋งตั้งให้ซุนเต๋งเป็นรัชทายาท(是岁，立登为太子...) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 59. เมื่อโจผีมีรับสั่งให้ซุนกวนส่งตัวซุนเต๋งไปยังลกเอี๋ยงนครหลวงของวุยก๊กเพื่อไปเป็นตัวประกันความภักดีของซุนกวน แต่ซุนกวนปฏิเสธและประกาศตนเป็นอิสระ

 พระประวัติและสิ้นพระชนม์ 
มีบันทึกว่าซุนเต๋งเป็นผู้ทั้งฉลาดและมีคุณธรรม มีความสามารถทุกอย่างเช่นบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ ซุนกวนทรงมอบหมายให้จูกัดเก๊ก ( จูเก่อ เค่อ), กู้ ถาน (), เตียวหิว ( จาง ซิว), เฉิน เปี่ยว ()(于是诸葛恪、张休、顾谭、陈表等以选入，侍讲诗书，出从骑射。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 59. และคนอื่น ๆ ให้ทำหน้าที่เป็นข้าราชบริพารขุนนางส่วนพระองค์ของรัชทายาท ซุนเต๋งทรงปฏิบัติต่อขุนนางของตนอย่างเมตตากรุณา ยกตัวอย่างเช่น ซุนเต๋งทรงอนุญาตให้คนอื่น ๆ นั่งบนรถคันเดียวกับพระองค์และนอนใกล้กับพระองค์(与恪、休、谭等或同舆而载，或共帐而寐。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 59. วังของรัชทายาทถือเป็นสถานที่ที่มีผู้มีความโดดเด่นเป็นจำนวนมากที่สุดแห่งหนึ่งของจีน(于是东宫号为多士。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 59.

ซุนเต๋งแสดงความกตัญญูต่อทั้งบิดาและมารดาบุญธรรม แม้ว่าซีฮูหยินจากหย่าร้างจากซุนกวนในปี ค.ศ. 212 เมื่อซุนเต๋งอายุ 20 ปีได้เรียนตำราประวัติศาสตร์ฮั่นชูตามคำสั่งของบิดา เมื่อซุนกวนสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 229 และย้ายนครหลวงจากบู๊เฉียง ( อู่ชาง; อยู่ในนครเอ้อโจว มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) ไปยังเกี๋ยนเงียบ ซุนเต๋งและเหล่าพระอนุชายังคงอยู่ที่บู๊เฉียง ซุนเต๋งทรงรับผิดชอบดูแลภาคตะวันตกของง่อก๊กโดยได้ความช่วยเหลือจากลกซุนและชื่อ อี๋ (是儀) จนกระทั่งซุน ลฺวี่ () พระอนุชาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 232 ซุนเต๋งจึงเสด็จไปหาพระบิดาที่เกี๋ยนเงียบและประทับอยู่ที่นั่นตั้งแต่นั้นมา

ในปี ค.ศ. 234 ซุนกวนทรงนำทัพด้วยพระองค์เองในการโจมตีครั้งใหญ่ที่หับป๋าเมืองชายแดนของวุยก๊ก พระองค์ให้ซุนเต๋งอยู่ที่นครหลวงด้านหลัง ในเวลานั้นซุนเต๋งได้ออกกฎหมายป้องกันอาชญากรรมซึ่งประสบความสำเร็จ แต่ซุนเต๋งไม่ได้สืบราชบัลลังก์ถัดจากพระบิดา เพราะซุนเต๋งทรงพระประชวรสิ้นพระชนม์เสียก่อนขณะพระชนมายุ 33 พรรษา (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก)(年三十三卒。) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 59. ก่อนที่ซุนเต๋งจะเสียพระชนม์ได้ทรงพระอักษรให้กำลังใจพระบิดาและแนะนำผู้มีความสามารถ พระศพของซุนเต๋งได้รับการฝังในบริเวณนครจฺวี้หรง มณฑลเจียงซูในปัจจุบัน ภายหลังย้ายไปยังสุสานเตียวเหลง ( เจี่ยงหลิง) ที่ภูเขาม่วงในมณฑลเจียงซู ซุนเต๋งได้รับสมัญญานามว่า " รัชทายาทเซฺวียน" ( เซฺวียนไท่จื่อ)

 ชีวิตส่วนพระองค์ 
ในปี ค.ศ. 225 ซุนกวนให้ซุนเต๋งสมรสกับโจวเฟย์บุตรสาวของจิวยี่(黄武四年，权为太子登娉周瑜女...) จดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 53. บันทึกนี้่ปรากฏในชีวประวัติเทียเป๋ง โดยเทียเป๋งเป็นขุนนาง (เสนาบดีพิธีการ) ผู้ต้อนรับโจวเฟย์มายังเมืองง่อกุ๋น (秉守太常，迎妃于吴...) ซุนเต๋งยังมีพระสนมอีกคนที่มีตำแหน่งชูเยฺวี่ยน (淑媛) เป็นบุตรสาวของรุ่ย เสฺวียน (芮玄)(权为子登拣择淑媛，群臣咸称玄父祉兄良并以德义文武显名三世，故遂娉玄女为妃焉。) อรรถาธิบายจากอู๋ชูในจดหมายเหตุสามก๊ก เล่มที่ 61. บันทึกนี้ปรากฏในชีวประวัติพัวโยย โดยพัวโยยได้บัญชาการกองกำลังของรุ่ย เสฺวียนหลังรุ่ย เสฺวียนเสียชีวิต ซุนเต๋งมีพระโอรส 3 พระองค์คือ ซุน ฝาน (孫璠), ซุน อิง (孫英) และซุน ซี (孫希) ไม่ทราบแน่ชัดว่ามารดาของพระโอรสเป็นใคร ทั้งซุน ฝานและซุน ซีสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ซุน อิงจึงได้รับบรรดาศักดิ์เป็นอู๋โหว (吳侯) เมื่อทรงเจริญพระชันษาขึ้่น แต่ท้ายที่สุดซุน อิงถูกประหารชีวิตเพราะถูกกล่าวหาว่าทรงพยายามลอบสังหารซุนจุ๋น ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในรัชสมัยของซุนเหลียงจักรพรรดิง่อก๊กลำดับที่ 2

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
 พงศาวลีง่อก๊ก

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
 เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).

หมวดหมู่:เจ้าชายของง่อก๊ก
หมวดหมู่:ครอบครัวของซุนกวน
หมวดหมู่:รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงที่ไม่เคยสืบราชสันตติวงศ์