อัตตาธิปไตย (แก้ความกำกวม)

อัตตาธิปไตย ในภาษาไทยมาจากคำว่า "อัตตา" (ตน) และ "อธิปไตย" (ความเป็นใหญ่) โดยมีรากจากคำภาษาบาลีว่า "อตฺตาธิปเตยฺย" โดยราชบัณฑิตยสถานได้ให้ความหมายว่า "ระบอบการปกครองที่ผู้นำมีอำนาจเด็ดขาดและไม่จำกัด" เป็นคำที่อาจหมายถึง
 อัตตาธิปไตย (autocracy) เป็นระบอบการปกครองที่ผู้นำมีอำนาจเด็ดขาดและไม่จำกัด
 อัตตาธิปไตย เป็นคำที่ใช้ในศาสนาพุทธหมายถึง การถือตัวเองเป็นใหญ่โดยการทำดียกเว้นชั่วเพราะเคารพในตนเอง