ไซโอ

ไซโอ () หรือ อิตสึกิ โนะ มิโกะ (, ) คือเจ้านายฝ่ายในพระราชวงศ์ญี่ปุ่นที่ยังไม่เสกสมรส คอยปฏิบัติหน้าที่ในศาลเจ้าใหญ่อิเซะ ปรากฏการดำรงอยู่ช่วงปลายคริสต์ศวรรษที่ 7 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 14 เจ้านายที่เป็นไซโอจะมีที่ประทับเรียกว่าไซกู () มีลักษณะเป็นเมืองขนาดน้อย ห่างจากศาลเจ้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือราว 10 กิโลเมตร ปัจจุบันยังหลงเหลือซากไซกูที่เมืองเมวะ จังหวัดมิเอะ

 ประวัติ 
ตามตำนานญี่ปุ่น กล่าวว่าเมื่อสองพันปีก่อน ยามาโตฮิเมะ โนะ มิโกโตะ พระราชธิดาในจักรพรรดิซูอินิง เสด็จออกจากเขามิวะในจังหวัดนาระเพื่อแสวงหาสถานที่สำหรับสักการะสุริยเทวีอามาเตราซุ โอมิกามิBrown Delmer et al. (1979). Gukanshō, p. 253; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, pp. 95-96; Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, p. 10. การค้นหายาวนานถึงยี่สิบปีจึงพบสถานที่สำหรับสักการะที่เมืองอิเซะ จังหวัดมิเอะ ต่อมาจึงมีการก่อสร้างศาลเจ้าใหญ่ที่นั่นThe Deep Purple Story of Meiwa (紫紺の語り部) (Meiwa Town Office, 2003), p. 3. ก่อนหน้านี้ ศาลเจ้าที่เคยใช้สำหรับบูชาสุริยเทวีตั้งอยู่ที่พระราชวังหลวงในแคว้นยามาโตะ

ในเอกสาร มันโยชู ระบุว่าไซโอพระองค์แรกคือเจ้าหญิงโอกุ พระราชธิดาในจักรพรรดิเท็มมุ ตรงกับยุคอาซูกะ ส่วน กูกังโช บันทึกโดยหลวงพ่อจิเอ็ง ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ระบุว่าในรัชสมัยจักรพรรดิซูอินิง มีการแต่งตั้งนักบวชหญิงชั้นสูงระดับไซงู เป็นเจ้าอาวาสศาลเจ้าใหญ่อิเซะคนแรกBrown, p. 253. และ นิฮงโอไดอิจิรัง บันทึกโดยฮายาชิ กาโฮ เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 ระบุว่า ตั้งแต่รัชสมัยจักรพรรดิซูอินิงเป็นต้นมา ก็มีการสถาปนาให้พระราชธิดาเป็นไซโอมาโดยตลอด หากจักรพรรดิไม่มีพระราชธิดา ก็จะแต่งตั้งธิดาของพระญาติวงศ์เป็นไซโอเพื่อมิให้ตำแหน่งขาดช่วงTitsingh, p. 10.

ไซโอสิ้นสุดลงเมื่อใดไม่ปรากฏแน่ชัด แต่คาดว่าน่าจะสูญไปในยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ เมื่อไร้ไซโอประจำศาล ไซกูซึ่งเป็นเมืองสำหรับรับรองไซโอถูกยุบรวมเข้ากับหมู่บ้านเกษตรกรในเวลาต่อมา ผู้คนที่เคยอาศัยในนั้นถูกเรียกกลับเกียวโต

 ดูเพิ่ม 
 ไซอิง () – นักบวชหญิงชั้นสูงอย่างเดียวกันที่ศาลเจ้าคาโมะ
 คิโกเอะโองิมิ () – นักบวชหญิงชั้นสูงอย่างเดียวกันของศาสนารีวกีว

 อ้างอิง 
 เชิงอรรถ

 บรรณานุกรม
 Brown, Delmer and Ichiro Ishida, eds. (1979). [Jien, c.1220],  Gukanshō; "The Future and the Past: a translation and study of the 'Gukanshō,' an interpretive history of Japan written in 1219" translated from the Japanese and edited by Delmer M. Brown & Ichirō Ishida. Berkeley: University of California Press.  
 Titsingh, Isaac. (1834). [Siyun-sai Rin-siyo/Hayashi Gahō, 1652]. Nipon o daï itsi ran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Oriental Translation Society of Great Britain and Ireland.

หมวดหมู่:จังหวัดมิเอะ
หมวดหมู่:ศาสนาชินโต
หมวดหมู่:มิโกะ