ล่าเสี้ยว

ล่าเสี้ยว (; , ) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดทางตอนเหนือของรัฐฉานในประเทศพม่า อยู่ห่างจากมัณฑะเลย์ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ  ตั้งอยู่ท่ามกลางภูเขาต่ำ ซึ่งมีหุบเขานัมเยา ส่วนภูเขาที่สูงที่สุดของรัฐฉาน มีชื่อว่า ล่อยเลง อยู่ห่างไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 

เดิมล่าเสี้ยวมีชื่อเป็นภาษาไทใหญ่ว่า "ดอยเย่ว" แปลว่า "ดอยเยี่ยว" เพราะตั้งอยู่บนดอยสูงลาดชันจนผู้ที่ขึ้นไปปัสสาวะราด บ้างก็แปลว่า "ดอยเหยี่ยว" เพราะมีนกเหยี่ยวอยู่มากประทีป ฉายลี (เมษายน–กันยายน 2557). "กว่าแหล่เมืองไต ในการเปลี่ยนผ่านของกาลเวลา (Kalemantai in Transition)". วารสารไทยคดีศึกษา (11:2), หน้า 129

ปัจจุบันล่าเสี้ยวเป็นศูนย์กลางของจังหวัดและอำเภอล่าเสี้ยว แต่ในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางของรัฐฉานทางตอนเหนือ จนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 2010 ประชากรในเมืองเพิ่มขึ้นจาก 5,000 คน (ค.ศ. 1960) เป็น 88,590 คน (ค.ศ. 1983) ในระยะเวลา 23 ปี ปัจจุบันคาดว่ามีประชากรประมาณ 130,000 คน

กลุ่มชาติพันธุ์ที่สำคัญในเมืองได้แก่ ชาวไทใหญ่ ชาวพม่าเชื้อสายจีน และชาวพม่า

 ภูมิอากาศ 
มีลักษณะภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น มีฝนตกหนักตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ถึงเดือนตุลาคม ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีคือ  อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดคือ  และเฉลี่ยต่ำสุดคือ  อุณหภูมิจะอบอุ่นตลอดทั้งปี แต่ในตอนกลางคืนจะค่อนข้างเย็น ในช่วงเดือนธันวาคม ถึงมีนาคม

 การขนส่ง 
ตั้งอยู่ปลายสายถนนพม่า และปลายทางรถไฟสายมัณฑะเลย์–คุนหลง และยังเป็นจุดสิ้นสุดทางเกวียนจากมัณฑะเลย์ซึ่งมีระยะทาง  นอกจากนี้ยังมีสะพานโกะเทะ สะพานรถไฟหอสูงที่สูงที่สุดในประเทศ และยังมีท่าอากาศยานล่าเสี้ยว

 การศึกษา 
ประกอบไปด้วย มหาวิทยาลัยล่าเสี้ยว, มหาวิทยาลัยคอมพิวเตอร์ล่าเสี้ยว, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีล่าเสี้ยว และโรงเรียนพยาบาลล่าเสี้ยว

ระเบียงภาพ

 ดูเพิ่ม 
 ท่าอากาศยานล่าเสี้ยว
 อำเภอล่าเสี้ยว
 ท่อน้ำมันจีน-พม่า

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Taipei American Chamber of Commerce; Topics Magazine, Analysis, November 2012.  Myanmar: Southeast Asia's Last Frontier for Investment, BY DAVID DUBYNE
 Lashio, April 28, 1942 - Story of War 'Last Man in to Bat'

หมวดหมู่:เมืองในรัฐฉาน