รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะรีวกีว

รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะรีวกีว เริ่มต้นจากพระเจ้าชุนเท็นในศตวรรษที่ 12 ถึงพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายในศตวรรษที่ 19

 ราชวงศ์เท็นซัน 

อ้างอิงจากเอกสาร "กระจกแห่งชูซัน" () ผู้สถาปนาราชวงศ์เท็นซัน () สืบเชื้อสายมาจากอามามิกิว () กระจกแห่งชูซันบันทึกว่า ราชวงศ์เท็นซัน มีกษัตริย์ 25 พระองค์ครองราชย์สืบมา พระนามกษัตริย์ยุคหลังจากนั้นยังคงไม่ปรากฏ

 ราชวงศ์ชุนเท็น 

ในค.ศ. 1186, พระราชบัลลังก์ของกษัตริย์องค์ที่ 25 ถูกเปลี่ยนมือมายังริยู (利勇). ชุนเท็นโค่นบัลลังก์ริยูในปีถัดมาและสถาปนาตนเป็นพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะรีวกีว พระองค์ทรงสถาปนาราชวงศ์ชุนเท็น

 พระนาม ตัวจีน/คันจิ มิโกโตะ รัชกาล รวมพระชนมายุ ชุนเท็น舜天 มิโกะโตะอัตสึชิ
Mikotoatsushi
尊敦 1187–1237 71 ชุนบาจุนกิ舜馬順熙/舜馬順熈 คิเอะคิมิ
Kiekimi
其益美 1238–1248 63 งิฮง義本 ไม่มี 1249–1259 ?

 ราชวงศ์เอโซ 
ค.ศ. 1259, งิฮงสละราชสมบัติ เสนาบดีเอโซรับราชสมบัติ

 พระนาม ตัวจีน/คันจิ มิโกโตะ รัชกาล รวมพระชนมายุ เอโซ英祖 เอโซ โนะ เทดาโกะ
Ezo no tedako
英祖日子 1260–1299 70 ไทเซ大成 ไม่ปรากฏ 1300–1308 9 หรือ 61 เออิจิ英慈 ไม่ปรากฏ 1309–1313 45 ทามากุซุกุ玉城 ไม่ปรากฏ1314–1336  40 เซอิ西威 ไม่ปรากฏ 1337–1354 21

 สมัยซานซัง 
สมัยซานซันเป็นสมัยของประวัติศาสตร์หมู่เกาะโอกินาวา อยู่ระหว่างค.ศ. 1314 จนกระทั่งค.ศ. 1429 ระหว่างนั้น, เกาะโอกินาวาถูกแบ่งเป็น 3 อาณาจักร
 สาทซัตโต

(อาณาจักรชูซัน, 1355–1406)

อาณาจักรชูซัน  เป็นรัฐบรรณาการของราชสำนักหมิง ในค.ศ. 1372 และ 1404.

 พระนาม ตัวจีน/คันจิ มิโกโตะ รัชกาล รวมพระชนมายุ ซัตโต察度 อุฟุ มาโมโนะ
Ufu mamono
大真物1355–1397  74 บูเน武寧 นางะ โนะ มาโมโนะ
Naga no mamono
中之真物 1398–1406 50

 สายโอซาโต้

(อาณาจักรนันซัน, 1337–1429)

อาณจักรนันซันเป็นรัฐบรรณาการในราชสำนักหมิง ในค.ศ. 1383 และ 1388.

 พระนาม ตัวจีน/คันจิ มิโกโตะ รัชกาล รวมพระชนมายุ โอฟูซาโตะ承察度 ไม่มี 1337–1396 ? อูเอชิ汪英紫 ไม่มี 1388–1402 ? อูอูโซ汪應祖/汪応祖 ไม่มี 1403–1413 ? ทาฟุจิ達勃期 ไม่มี1413–1414 ? ทะโรมาอิ他魯每 ไม่มี 1415–1429 ?

 สายฮานิจิ

(อาณาจักรโฮะกุซัน, 1322–1416)

อาณาจักรโฮะกุซันเป็น รัฐบรรณาการของราชสำนักหมิงในค.ศ. 1383.

 พระนาม ตัวจีน/คันจิ มิโกโตะ รัชกาล รวมพระชนมายุ ฮานิจิ怕尼芝 ไม่มี 1322–1395 ? มิน珉 ไม่มี 1396–1400 ? ฮานันจิ攀安知 ไม่มี 1401–1416 ?

 ราชวงศ์โชยุคแรก 
(อาณาจักรชูซัน, 1407–1429; อาณาจักรรีวกีว, 1429–1469)
ค.ศ. 1406, พระเจ้าบูเนถูกโค่นบัลลังก์และโช ชิโชขึ้นมาเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรชูซันแทน, ต่อมาตำแหน่งว่างลงโดยพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ โช ฮะชิอาศัยกำลังเพียงน้อยนิดควบคุมอาณาจักรชูซันขณะเดียวกันก็ได้รับการสนับสนุนจากจีน ค.ศ. 1421, ภายหลังการสวรรคตของพระบิดา, โช ฮะชิ เริ่มเป็นผู้ปกครองชูซันและอ้างสิทธิ์เหนือเกาะโอกินาวากับจีน และร้องขอการรับรองเป็นกษัตริย์โดยสมบูรณ์จากจีน ดังนั้น ในค.ศ. 1422 จักรพรรดิหงหวู่ รับรองฮะชิเป็นกษัตริย์และพระราชทานแซ่โช (尚) เพื่อกำหนดให้เป็นชื่อราชวงศ์ และตั้งชื่ออาณาจักรใหม่ว่า อาณาจักรรีวกีว.Kerr, George. Okinawa: The History of an Island People. Tokyo: Tuttle, 2000. p. 89.

 พระนาม ตัวจีน/คันจิ มิโกโตะ รัชกาล รวมพระชนมายุ โช ชิโช尚思紹 คิมิชิ มาโมโนะ
Kimishi mamono
君志真物 1407–1421 67 โช ฮะชิ尚巴志 เซจิทากะ มาโมโนะ
Sejitaka mamono
勢治高真物 1422–1439 67 โช ชู尚忠 ไม่ปรากฏ 1440–1442 54 โช ชิตะสึ尚思達 คิมิเทดะ
Kimiteda
君日 1443–1449 41 โช กินปุกุ尚金福 คิมิชิ
Kimishi
君志 1450–1453 55 โช ไทคิว尚泰久 นาโนจิโยโมอิ
Nanojiyomoi
那之志與茂伊
บ้างก็เรียก
โอโยโนนูชิ
"ōyononushi"
大世主 1454–1460 45 โช โตกุ 尚德/尚徳 ฮาชิมัน
Hachiman aji
八幡按司
บ้างก็เรียก
เซโกคิมิ
"Sekōkimi"
世高王 1461–1469 29

 ราชวงศ์โชที่ 2 
(อาณาจักรรีวกีว (琉球王國), 1470–1872; แคว้นรีวกีว (琉球藩) ของญี่ปุ่น, 1872–1879)
ค.ศ. 1469
ค.ศ. 1469 พระเจ้าโช โตะกุ กษัตริย์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์โชยุคแรก ถูกปลงพระชนม์ในการ รัฐประหาร ประกอบกับไร้พระราชโอรสสืบราชสันติวงศ์ ดังนั้น ข้าราชสำนักจึงพร้อมใจกันเลือก โช เอ็ง เป็นกษัตริย์และสถาปนาราชวงศ์โชที่ 2

อาณาจักรรีวกีวกลายเป็น แคว้นหนึ่งของญี่ปุ่นในค.ศ. 1872.

ค.ศ. 1879 ญี่ปุ่นผนวกแคว้นรีวกีวกับจังหวัดโอกินาว่า พระเจ้าโช ไทถูกถอดจากราชสมบัติและได้รับบรรดาศักดิ์มาร์ควิสและถูกคุมพระองค์ไปยังโตเกียว
+พระบรมรูปพระนามตัวจีน/คันจิมิโกโตะรัชกาลรวมพระชนมายุ100pxพระเจ้าโช เอ็ง尚圓/尚円คานามารุ อาจิ สุเอะสึงิ โนะ โอนิชิKanamaru aji suetsugi no ōnishi金丸按司添末續之王仁子หรือคานามารุ อาโจชิ"Kanamaru ajisohi"金丸按司添1470–147661100x100pxพระเจ้าโช เซ็นอิ尚宣威อิริ โนะ โยโนนูชิIri no yononushi西之世主147748100x100pxพระเจ้าโช ชิน尚真โอะกิยากาโมเวOkiyakamowe於義也嘉茂慧1477–152661100x100pxพระเจ้าโช เซ尚清เทนโซกุ โนะ อาจิโซฮิTenzoku no ajisohi天續之按司添1527–155559100x100pxพระเจ้าโช เง็น尚元เทดาจิ อาจิโซฮิTedaji ajisohi日始按司添1556–157244100x100pxพระเจ้าโช เอ尚永เอโซนิยาโซฮิ อาจิโซฮิEzoniyasohi ajisohi英祖仁耶添按司添บ้างก็เรียก
เทดะยูตะมิสะโอะคิมิ"Tedayutamisaokimi"日豐操王1573–158630100x100pxพระเจ้าโช เน尚寧เมงามะ อาจิโซฮิMegama ajisohi日賀末按司添1587–162056138x138pxพระเจ้าโช โฮ尚豐/尚豊เทนกิยามะ อาจิโซฮิTenkiyama ajisohi天喜也末按司添1621–164050100x100pxพระเจ้าโช เค็ง尚賢1641–164723100x100pxพระเจ้าโช ชิสุ尚質1648–166839103x103pxพระเจ้าโช เท尚貞1669–170964100x100pxพระเจ้าโช เอกิ尚益1710–171234110x110pxพระเจ้าโช เค尚敬1713–175152100x100pxพระเจ้าโช โบกุ尚穆1752–179555100x100pxพระเจ้าโช อน尚溫/尚温1796–180218100x100pxพระเจ้าโช เซ尚成18033111x111pxพระเจ้าโช โค尚灝1804–182847100x100pxพระเจ้าโช อิกุ尚育1829–184734150x150pxพระเจ้าโช ไท尚泰1848–187958

 เชิงอรรถ 

  อ้างอิง 
 Kerr, George H. (1965). Okinawa, the History of an Island People. Rutland, Vermont: C.E. Tuttle Co. OCLC  39242121

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 中山世鑑  
 中山世譜 

ร
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์รีวกีว
หมวดหมู่:อาณาจักรรีวกีว
หมวดหมู่:หมู่เกาะรีวกีว
หมวดหมู่:Lists of Japanese people by occupation
หมวดหมู่:Japan history-related lists