ซุนหลิม (ซุน ซิน)

ซุนหลิม("เตี๋ยวเค้าจึงทูลว่า ถ้าฉนั้นขอให้พระองค์แต่งกองทัพไปตั้งรับอยู่ณเมืองกังเหลงทางหนึ่ง ให้ซุนหลิมยกทหารกองหนึ่งไปตั้งรับทางเมืองแฮเค้า ตัวข้าพเจ้ากับสิมเอ๋งแลจูกัดเจงจะคุมทหารสิบหมื่น เปนแม่ทัพใหญ่ยกไปตั้งอยู่ตำบลเอียวจู๊คอยรับกองทัพเมืองไต้จิ๋น") ("ครั้นเวลารุ่งเช้าม้าใช้เอาเนื้อความไปแจ้งแก่ง่อเอี๋ยนซุนหลิม ๆ ก็ให้ยกพลทหารทั้งทางบกทางเรือเข้าโจมตีกองทัพเตาอี้เปนสามารถ แต่เวลาเช้าจนเที่ยงทหารล้มตายลงเปนอันมาก กองทัพเมืองไต้จิ๋นหนุนกันซํ้ามา กองทัพกังตั๋งน้อยตัวอิดโรยลง ง่อเอี๋ยนซุนหลิมเข้ารบตลุมบอนด้วยกองทัพเมืองไต้จิ๋นก็ถึงแก่ความตายในที่รบ")  มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซุน ซิน () เป็นขุนพลและราชนิกูลของรัฐง่อก๊กในช่วงปลายยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220-280) ของจีน 

 ภูมิหลังครอบครัวและประวัติช่วงต้น 
ปู่ทวดของซุนหลิมคือซุน เชียง (孫羌) ผู้เป็นน้องชายของซุนเกี๋ยน (孫堅 ซุนเจียน) ผู้เป็นบิดาของซุนกวน (孫權 ซุน เฉฺวียน) จักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก(孫賁字伯陽；父羌字聖〔臺〕，堅同產兄也，賁早失二親，弟輔嬰孩，賁自贍育，友愛甚篤。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 51. ปู่ของซุนหลิมคือซุน เปิน (孫賁) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองอิเจี๋ยง (豫章郡 ยฺวี่จางจฺวิ้น; อยู่บริเวณนครหนานชาง มณฑลเจียงซีในปัจจุบัน) และมียศเป็นขุนพลโจมตีอนารยชน (征虜將軍 เจิงหลู่เจียงจฺวิน) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก(時策已平吳、會二郡，賁與策征廬江太守劉勳、江夏太守黃祖，軍旋，聞繇病死，過定豫章，上賁領太守，後封都亭侯。建安十三年，使者劉隱奉詔拜賁為征虜將軍，領郡如故。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 51. บิดาของซุนหลิมคือซุน หลิน (孫鄰) มีดำแหน่งเป็นแม่ทัพแห่งเมี่ยนจง (沔中督 เมี่ยนจงตู) และมียศเป็นขุนพลข่มขวัญแดนไกล (威遠將軍 เวย์-ยฺเหวียนเจียงจฺวิน)(鄰遷夏口沔中督、威遠將軍，所居任職。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 51. ซุนหลิมมีพี่ชาย 5 คน ได้แก่ ซุน เหมียว (孫苗), ซุน ลฺหวี่ (孫旅), ซุน ชู่ (孫述), ซุน เจิ้น (孫震) และซุน เสีย (孫諧) 

เมื่อ ค.ศ. 249 ซุน หลินบิดาของซุนหลิมเสียชีวิต ซุน เหมียวบุตรชายคนโตของซุน หลินได้สืบทอดบรรดาศักดิ์ของบิดา ซุน ลฺหวี่น้องชายได้สืบทอดตำแหน่งของอา(赤烏十二年卒。子苗嗣。苗弟旅及叔父安、熙、績，皆歷列位。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 51.  ซุน ชู่ดำรงตำแหน่งแม่ทัพบู๊เฉียง (武昌督 อู่ชางตู) ดูแลราชการในมณฑลเกงจิ๋ว (荊州 จิงโจว) ซุน เจิ้นดำรงตำแหน่งแม่ทัพอู๋หนาน (無難督 อู๋หนานตู) ซุน เสียดำรงตำแหน่งนายกองพันประตูเมือง (城門校尉 เฉิงเหมินเซี่ยวเว่ย์) และซุนหลิมดำรงตำแหน่งเป็นแม่ทัพตำบลเล่อเซียง (樂鄉督 เล่อเซียงตู)(鄰又有子曰述，為武昌督，平荊州事。震，無難督。諧，城門校尉。歆，樂鄉督。) อรรถาธิบายจากอู๋ลี่ (吳歷) ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 51.

 การรบต้านทัพราชวงศ์จิ้น 

เมื่อ ค.ศ. 279 ราชวงศ์จิ้นส่งทัพ 6 สายบุกรัฐง่อก๊ก ในปีถัดมาคือ ค.ศ. 280 เตาอี้ (杜預 ตู้ ยฺวี่) ขุนพลของราชวงศ์จิ้นส่งผู้ใต้บังคับบัญชาคือโจว จื่อ (周旨), อู่ เฉา (伍巢) กว่าน ติ้ง (管定) และคนอื่น ๆ ให้นำทหาร 800 นายล่องเรือข้ามแม่น้ำแยงซีในเวลากลางคืนและเตรียมการโจมตีตำบลเล่อเซียง (樂鄉; ทางตะวันออกของนครซงจือ มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) เหล่าทหารปักธงจำนวนมากและจุดไฟขึ้นที่เขาปาสัน (巴山 ปาชาน; ทางตะวันตกเฉียงใต้ของนครซงจือ มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) และเข้าจู่โจมจุดยุทธศาสตร์สำคัญ ซุนหลิมซึ่งเป็นแม่ทัพตำบลเล่อเซียงตกใจมาก และเขียนจดหมายถึงง่อเอี๋ยน (伍延 อู่เหยียน) ซึ่งเป็นแม่ทัพของอำเภอกังเหลง (江陵縣 เจียงหลิงเซี่ยน) ว่า "พวกทหารที่ยกมาจากทางเหนืออย่างกับบินข้ามแม่น้ำมา"(又遣牙門管定、周旨、伍巢等率奇兵八百，泛舟夜渡，以襲樂鄉，多張旗幟，起火巴山，出於要害之地，以奪賊心。吳都督孫歆震恐，與伍延書曰：「北來諸軍，乃飛渡江也。」) จิ้นชู เล่มที่ 34.

โจว จื่อ, อู่ เฉาและกว่าน ติ้งนำทหาร 800 นายไปซุ่มอยู่นอกเล่อเซียง ในขณะเดียวกัน เมื่อทัพเรือขององโยย (王濬 หวาง จฺวิ้น) ขุนพลของราชวงศ์จิ้นอีกคนเคลื่อนมาใกล้เล่อเซียงมาตามแม่น้ำแยงซีจากทางตะวันตก ซุนหลิมจึงส่งกำลังพลออกจากเล่อเซียงไปขับไล่ข้าศึกแต่ไม่สำเร็จ กำลังพลที่แตกพ่ายของซุนหลิมกลับมายังเล่อเซียง นายทหารของราชวงศ์จิ้นทั้ง 3 นายกับกำลังพล 800 นายที่ซุ่มอยู่ใช้โอกาสนี้แทรกซึมเข้าไปในเมืองโดยไม่ถูกจับได้ แล้วยึดครองเล่อเซียงได้อย่างรวดเร็ว จับตัวซุนหลิมได้ในค่ายของซุนหลิมเอง และส่งตัวซุนหลิมในฐานะเชลยศึกไปให้เตาอี้(旨、巢等伏兵樂鄉城外。歆遣軍出拒王浚，大敗而還。旨等發伏兵，隨歆軍而入，歆不覺，直至帳下，虜歆而還。) จิ้นชู เล่มที่ 34. ในตอนแรกองโยยนำศีรษะที่อ้างว่าเป็นศีรษะของซุนหลิมส่งขึ้นไปยังราชสำนัก แต่ต่อมาเตาอี้ส่งตัวซุนหลิมที่ยังมีชีวิตมา ผู้คนในลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) นครหลวงของราชวงศ์จิ้นต่างหัวเราะชอบใจจากเรื่องดังกล่าว(王浚先列上得孫歆頭，預後生送歆，洛中以為大笑。) จิ้นชู เล่มที่ 34.

 ในนวนิยายสามก๊ก 
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก (三國演義 ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตอนที่ 120 ซุนหลิมถูกโจว จื่อสังหารในที่รบ(急欲退時，被周旨大喝一聲，斬於馬下。) สามก๊ก ตอนที่ 120.

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
 ฝาง เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
 ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้), ตอนที่ 120.

หมวดหมู่:ขุนพลของง่อก๊ก