สฺวิน อี่

สฺวิน อี่ (; ต้นคริสต์ทศวรรษ 200 - 19 มิถุนายน ค.ศ. 274) ชื่อรอง จิ่งเชี่ยน () เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน หลังการล่มสลายของวุยก๊ก สฺวิน อี่ยังคงรับราชการต่อไปกับราชวงศ์จิ้นซึ่งแทนที่วุยก๊กในปี ค.ศ. 266 สฺวิน อี่เป็นบุตรชายคนที่ 6 ของซุนฮก (荀彧 สฺวิน ยฺวี่)

 ภูมิหลังครอบครัวและประวัติช่วงต้น 
บ้านเกิดตามบรรพบุรุษของสฺวิน อี่คือในเมืองเองฉวน (穎川郡 อิ่งชฺวานจฺวิ้น; อยู่บริเวณนครสฺวี่ชาง มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) สฺวิน อี่เกิดในตระกูลตระกูลซุน (荀 สฺวิน) ซึ่งเป็นตระกูลทรงอิทธิพล โดยสฺวิน อี่เป็นบุตรชายคนที่ 6 ของซุนฮก (荀彧 สฺวิน ยฺวี่) รัฐบุรุษที่มีชื่อเสียงในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและเป็นที่ปรึกษาของขุนศึกโจโฉ เมื่อสฺวิน อี่อยู่ในวัยเยาว์ ตันกุ๋นผู้เป็นพี่เขย (ตันกุ๋นสมรสกับพี่สาวของสฺวิน อี่) ชื่นชมสฺวิน อี่อย่างมาก ก่อนสฺวิน อี่เข้าสู่วัยรุ่น ก็มีชื่อเสียงในเรื่องความกตัญญู ความรอบรู้ ความมองการณ์ไกล และความละเอียดรอบคอบ(荀顗，字景倩，潁川人，魏太尉彧之第六子也。幼為姊婿陳群所賞。性至孝，總角知名，博學洽聞，理思周密。) จิ้นชู เล่มที่ 39.

 รับราชการในวุยก๊ก 
เนื่องจากความดีความชอบในอดีตของบิดา สฺวิน อี่จึงได้รับการแต่งตั้งเป็นนายทหารมหาดเล็ก (中郎 จงหลาง) ในรัฐวุยก๊ก เมื่อสุมาอี้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งวุยก๊ก สุมาอี้เห็นว่าสฺวิน อี่เป็นผู้มีความสามารถที่หาได้ยากและครั้งหนึ่งเคยกล่าวว่า "บุตรชายของท่านหัวหน้าซุนเทียบได้กับยฺเหวียน ข่าน (袁侃)  บุตรชายของเย่าชิง (曜卿)"(晉陽秋曰： ... 司馬宣王見顗，奇之，曰：「荀令君之子也。近見袁偘，亦曜卿之子也。」) อรรถาธิบายจากจิ้นหยางชิวในสามก๊กจี่ เล่มที่ 10. ภายหลังสฺวิน อี่ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเจ้าพนักงานทหารม้ามหาดเล็ก (散騎侍郎 ซ่านฉีชื่อหลาง) จากนั้นได้เป็นขุนนางมหาดเล็ก (侍中 ชื่อจง)(魏時以父勳除中郎。宣帝輔政，見顗奇之，曰：「荀令君之子也。」擢拜散騎侍郎，累遷侍中。) จิ้นชู เล่มที่ 39.

สฺวิน อี่เป็นพระอาจารย์ของโจฮองจักรพรรดิวุยก๊กลำดับที่ 3 สฺวิน อี่ยังได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกองทหารม้า (騎都尉 ฉีตูเว่ย์) และได้รับบรรดาศักดิ์ระดับกวนไล่เหา (關內侯 กวานเน่ย์โหว) สฺวิน อี่ศึกษาตำราอี้จิงกับจงโฮย และถกประเด็นทางปรัชญากับซือหม่า จฺวิ้น (司馬駿) ในเรื่องค่านิยมเหริน (仁; มนุษยธรรม) และเซี่ยว (孝; ความกตัญญู) ในลัทธิขงจื๊อ(為魏少帝執經，拜騎都尉，賜爵關內侯。難鐘會《易》無互體，又與扶風王駿論仁孝孰先，見稱於世。) จิ้นชู เล่มที่ 39.

ในช่วงที่ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์โจซองกุมอำนาจตั้งแต่ ค.ศ. 239 ถึง ค.ศ. 249 ขุนนางโฮอั๋นและคนอื่น ๆ ต้องการทำร้ายเปาต้าน แต่สฺวิน อี่ช่วยเปาต้านไว้ หลังผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาสูปลดโจฮองและตั้งโจมอเป็นจักรพรรดิแห่งวุยก๊กในปี ค.ศ. 254 สฺวิน อี่แนะนำสุมาสูให้ใช้โอกาสนี้ในการประกาศการตั้งจักรพรรดิองค์ใหม่และคอยดูการตอบสนองของคู่แข่งทางการเมืองที่สำคัญ ในปีเดียวกันนั้น ขุนพลบู๊ขิวเขียมและบุนขิมต่อต้านการเปลี่ยนจักรพรดิของสุมาสู และเริ่มก่อกบฏในอำเภอฉิวฉุน (壽春 โช่วชุน; อยู่บริเวณอำเภอโช่ว มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) สฺวิน อี่ช่วยเหลือสุมาสูในการปราบปรามกบฏ จากความดีความชอบนี้ สฺวิน อี่จึงได้รับบรรดาศักดิ์เป็นว่านซุ่ยถิงโหว (萬歲亭侯) และมีศักดินา 400 ครัวเรือน(時曹爽專權，何晏等欲害太常傅嘏，顗營救得免。及高貴鄉公立，顗言於景帝曰：「今上踐阼，權道非常，宜速遣使宣德四方，且察外志。」毌丘儉、文欽果不服，舉兵反。顗預討儉等有功，進爵萬歲亭侯，邑四百戶。) จิ้นชู เล่มที่ 39.

หลังการเสียชีวิตของสุมาสูในปี ค.ศ. 255 สุมาเจียวน้องชายของสุมาสูขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์คนใหม่ สฺวิน อี่ได้เลื่อนขึ้นเป็นราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู) ระหว่าง ค.ศ. 257 และ ค.ศ. 258 ในช่วงที่สุมาเจียวทำศึกปราบกบฏที่นำโดยจูกัดเอี๋ยน สุมาเจียวมอบหมายให้สฺวิน อี่อยู่รักษานครหลวงลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) ระหว่างที่ตัวสุมาเจียวไม่อยู่ ในปี ค.ศ.  260 หลังต้านท่ายที่เป็นหลานน้าของสฺวิน อี่เสียชีวิต สฺวิน อี่ขึ้นสืบทอดตำแหน่งรองราชเลขาธิการ (僕射 ผูเช่อ) และรับผิดชอบกำกับกรมบุคคลากร หลังจากสฺวิน อี่รับช่วงกำกับกรม ก็ได้นำแนวทางที่เข้มงวดขึ้นมาใช้เพื่อให้มั่นใจว่ามีการคัดเลือกและแต่งตั้งขุนนางเข้ารับราชการอย่างรอบคอบ ในช่วงศักราชเสียนซี (咸熙; ค.ศ. 264-265) ในรัชสมัยของโจฮวนจักรพรรดิลำดับสุดท้ายของวุยก๊ก สฺวิน อี่ดำรงตำแหน่งเป็นเสนาบดีโยธาธิการ (司空 ซือคง) และได้เลื่อนบรรดาศักดิ์จากโหวระดับหมู่บ้านเป็นโหวระดับตำบล(文帝輔政，遷尚書。帝征諸葛誕，留顗鎮守。顗甥陳泰卒，顗代泰為僕射，領吏部，四辭而後就職。顗承泰後，加之淑慎，綜核名實，風俗澄正。咸熙中，遷司空，進爵鄉侯。) จิ้นชู เล่มที่ 39.

สฺวิน อี่มีชื่อเสียงในเรื่องความกตัญญู ซึ่งยังคงรักษาคุณธรรมข้อนี้ไว้แม้จะมีอายุในวัยหกสิบปีแล้ว เมื่อมารดาของสฺวิน อี่เสียชีวิต สฺวิน อี่ลาออกจาตำแหน่งเพื่อไว้ทุกข์และแสดงความโศกเศร้าอย่างลึกซึ้งต่อการเสียชีวิตของมารดา สฺวิน อี่จึงได้รับการยกย่องจากคนร่วมสมัยจากเรื่องกตัญญู สุมาเจียวยังจัดหาทหารมาคุ้มกันในสฺวิน อี่เมื่อสฺวิน อี่เดินทางไปที่ไหน ๆ ในปี ค.ศ. 265 หลังรัฐวุยก๊กพิชิตจ๊กก๊กอันเป็นรัฐอริรัฐหนึ่งลงได้ วุยก๊กต้องการฟื้นฟูระบบบรรดาศักดิ์ห้าขั้น สฺวิน อี่จึงได้รับมอบหมายให้รับผิดชอบกระบวนการดังกล่าว สฺวิน อี่เสนอต่อราชสำนักให้มอบหมายเอียวเก๋า, เริ่น ข่าย (任愷), เกิง จฺวิ้น (庚峻), อิง เจิน (應貞) และข่ง เฮ่า (孔顥) มาช่วยเหลือตน ทั้งหมดร่วมกันร่างชุดระเบียบและธรรมเนียมในการปกครอง สฺวิน อี่ยังได้เลือนบรรดาศักดิ์จากโหวระดับตำบลเป็นโหวระดับอำเภอในชื่อบรรดาศักดิ์ว่า "หลินหฺวายโหว" (臨淮侯)(顗年逾耳順，孝養蒸蒸，以母憂去職，毀幾滅性，海內稱之。文帝奏，宜依漢太傅胡廣喪母故事，給司空吉凶導從。及蜀平，興復五等，命顗定禮儀。顗上請羊祜、任愷、庚峻、應貞、孔顥共刪改舊文，撰定晉禮。咸熙初，封臨淮侯。) จิ้นชู เล่มที่ 39.

 รับราชการกับราชวงศ์จิ้น 
สฺวิน อี่รับราชการต่อไปกับราชสำนักราชวงศ์จิ้นซึ่งขึ้นมาแทนที่รัฐวุยก๊กในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 266 หลังจากสุมาเอี๋ยน (จักรพรรดิจิ้นอู่ตี้) ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิลำดับแรกของราชวงศ์จิ้น พระองค์เลื่อนบรรดาศักดิ์ให้สฺวิน อี่จากโหวระดับอำเภอเป็นก๋ง (公 กง) ในชื่อบรรดาศักดิ์ว่า "หลินหฺวายกง" (臨淮公) มีศักดินา 1,800 ครัวเรือน สุมาเอี๋ยนยังทรงแต่งตั้งให้สฺวิน อี่เป็นเสนาบดีมหาดไทย (司徒 ซือถู) ภายหลังสฺวิน อี่ได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางมหาดเล็ก (侍中 ชื่อจง) และเลื่อนขึ้นเป็นเสนาบดีกลาโหม (太尉 ไท่เว่ย์) รับผิดชอบดูแลการทหารและบังคับบัญชาทหารราชองครักษ์ 100 นาย ไม่นานหลังจากนั้นสฺวิน อี่ได้รับการแต่งตั้งเพิ่มเติมเป็นรักษาการราชครูประจำองค์รัชทายาท (太子太傅 ไท่จื่อไท่ฟู่)(武帝踐阼，進爵為公，食邑一千八百戶。又詔曰：「昔禹命九官，契敷五教，所以弘崇王化，示人軌儀也。朕承洪業，昧於大道，思訓五品，以康四海。侍中、司空顗，明允篤誠，思心通遠，翼亮先皇，遂輔朕躬，實有佐命弼導之勳。宜掌教典，以隆時雍。其以顗為司徒。」尋加侍中，遷太尉、都督城外牙門諸軍事，置司馬親兵百人。頃之，又詔曰：「侍中、太尉顗，溫恭忠允，至行純備，博古洽聞，耆艾不殆。其以公行太子太傅，侍中、太尉如故。」) จิ้นชู เล่มที่ 39.

สฺวิน อี่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 274 ในช่วงศักราชไท่ฉื่อ (泰始; ค.ศ. 265–274) ในรัชสมัยของสุมาเอี๋ยน  ก่อนที่สวิน อี่จะเสียชีวิต สวิน อี่ได้รับมอบหมายให้ประพันธ์ดนดรีสำหรับการเต้นรำ 2 บทเพลงคือ เจิ้งเต๋อ (正德) และ ต้า-ยฺวี่ (大豫) จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนทรงจัดงานศพให้สฺวิน อี่อย่างยิ่งใหญ่ และมีรับสั่งให้รัชทายาทสุมาซอง (司馬衷 ซือหม่า จง) เสด็จไปเซ่นไหว้ในงานศพ พระองค์ยังพระราชทานสมัญญานามแก่สฺวิน อี่ว่า "คาง" (康) สฺวิน อี่จึงได้รับการเรียกอย่างเป็นทางการว่า "หลินหฺวายคางกง" (臨淮康公) สมาชิกในครอบครัวของสฺวิน อี่ได้รับเหรียญเงินสองล้านเหรียญเพื่อใช้สร้างบ้านเพราะสฺวิน อี่และครอบครัวไม่มีที่อยู่ถาวรขณะสฺวิน อี่ยังมีชีวิตอยู่ ในช่วงต้นศักราชเสียนหนิง (咸寧; ค.ศ. 275-280)  ในรัชสมัยของสุมาเอี๋ยน จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนทรงออกพระราชโองการเชิดชูเกียรติขุนนางผู้มีคุณงามความดีในการปฏิบัติราชการ  สฺวิน อี่เป็นหนึ่งในขุนนางที่ได้รับการระบุชื่อในพระราชโองการ และได้รับการตั้งรูปเคารพในศาลบรรพกษัตริย์(時以《正德》、《大豫》雅頌未合，命顗定樂。事未終，以泰始十年薨。帝為舉哀，皇太子臨喪，二宮賻贈，禮秩有加。詔曰：「侍中、太尉、行太子太傅、臨淮公顗，清純體道，忠允立朝，曆司外內，茂績既崇，訓傅東宮，徽猷弘著，可謂行歸於周，有始有卒者矣。不幸薨殂，朕甚痛之。其賜溫明秘器、朝服一具，衣一襲。諡曰康。」又詔曰：「太尉不恤私門，居無館宇，素絲之志，沒而彌顯。其賜家錢二百萬，使立宅舍。」咸甯初，詔論次功臣，將配饗宗廟。所司奏顗等十二人銘功太常，配饗清廟。) จิ้นชู เล่มที่ 39.

สฺวิน อี่มีความคุ้นเคยกับกฎเกณฑ์ของมารยาทและความเหมาะสมเป็นอย่างดี ได้อ่านและเข้าใจเนื้อหาของหนังสือเช่น อี๋หลี่ (儀禮; "มารยาทและพิธีกรรม"), หลี่จี้ (禮記; "คัมภีร์พิธีกรรม") และโจวหลี่ (	周禮; "พิธีกรรมราชวงศ์โจว") แม้ว่าอุปนิสัยทางศีลธรรมของสฺวิน อี่โดยทั่วไปถือว่าดี แต่อุปนิสัยก็มัวหมองไปเนื่องจากพฤติกรรมที่ประจบสอพลอ และการข้องเกี่ยวกับกาอุ้น (賈充 เจี่ยชง) และซุนโจย (荀勗 สฺวิน ซฺวี่) เมื่อรัชทายาทสุมาซองถึงวัยที่ควรสมรส สฺวิน อี่เสนอชื่อเจี่ย หนานเฟิง (賈南風) บุตรสาวของกาอุ้นให้เป็นพระชายาของรัชทายาท สฺวิน อี่จึงถูกคนอื่นดูถูกเพราะเรื่องนี้(顗明《三禮》，知朝廷大儀，而無質直之操，唯阿意苟合於荀勖、賈充之間。初，皇太子將納妃，顗上言賈充女姿德淑茂，可以參選，以此獲譏於世。) จิ้นชู เล่มที่ 39.

 การสืบทอด 
สฺวิน อี่เมื่อเสียชีวิตนั้นไม่มีบุตรชายจึงไม่มีใครสืบทอดบรรดาศักดิ์ถัดจากสฺวิน อี่ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 380 สฺวิน ซฺวี่ (荀序) เหลนของหลานอาของสฺวินอี่ได้สืบทอดบรรดาศักดิ์ "หลินหฺวายกง" หลังสฺวิน ซฺวี่เสียชีวิต จักรพรรดิจิ้นเซี่ยวอู่ (ครองราชย์ ค.ศ. 372–396) ทรงแต่งตั้งให้สฺวิน เหิง (荀恆) บุตรชายของสฺวิน ซฺวี่เป็นหลินหฺวายกงคนใหม่ ภายหลังบรรดาศักดิ์สืบทอดไปถึงสฺวิน หลงฝู (荀龍符) บุตรชายของสฺวิน เหิง และสุดท้ายบรรดาศักดิ์ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 420 เมื่อหลิว ยฺวี่ (劉裕) โค่นล้มราชวงศ์จิ้นและก่อตั้งราชวงศ์หลิวซ่ง(顗無子，以從孫徽嗣。中興初，以顗兄玄孫序為顗後，封臨淮公。序卒，又絕，孝武帝又封序子恆繼顗後。恆卒，子龍符嗣。宋受禪，國除。) จิ้นชู เล่มที่ 39.

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
 ฝาน เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
 ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.


หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 3
หมวดหมู่:ขุนนางของวุยก๊ก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันตก
หมวดหมู่:ข้าราชการในยุคราชวงศ์จิ้น