เจาจิ๋ว

เจาจิ๋ว, เจียวจิ๋ว, เจียวจุย, ต้าจิ๋ว หรือเตียวเจียว ( ค.ศ. 199 - 270) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉียว โจว () ชื่อรอง ยฺหวิ่นหนาน () เป็นนักดาราศาสตร์ นักประวัติศาสตร์ ขุนนางและนักเขียนของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เดิมเจาจิ๋วรับใช้เล่าเจี้ยงเจ้ามณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่มณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกก่อนจะกลายมาเป็นขุนนางของขุนศึกเล่าปี่ผู้ก่อตั้งรัฐจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 221 เจาจิ๋วมีชื่อเสียงจากการเป็นอาจารย์ให้กับขุนนางจ๊กก๊ก (และภายหลังเป็นอาจารย์ให้กับขุนนางของวุยก๊กและราชวงศ์จิ้นตะวันตก) หลายคน เช่น ตันซิ่ว (陳壽 เฉิน โช่ว), หลัว เซี่ยน (羅憲), ตู้ เจิ่น (杜軫), เหวิน ลี่ (文立) และหลี่ มี่ (李密)

ในช่วงชีวิตของเจาจิ๋ว เจาจิ๋วถูกมองว่าขาดความสามารถและไม่ได้รับการเคารพจากเพื่อนขุนนางหลายคน  มีเพียงหยาง ซี่ (楊戲) ที่ยกย่องเจาจิ๋วอย่างสูง ครั้งหนึ่งหยาง ซี่กล่าวว่า "ทั้งเราและคนรุ่นหลังไม่สามารถเทียบเท่าผู้อาวุโสท่านนี้ได้" หยาง ซี่จึงได้รับการยกย่องจากผู้ที่ยอมรับความสามารถของเจาจิ๋วเช่นกัน(又時人謂譙周無當世才，少歸敬者，唯戲重之，常稱曰：「吾等後世，終自不如此長兒也。」有識以此貴戲。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 45.

เจาจิ๋วรับราชการในราชสำนักจ๊กก๊กมาตั้งแต่เมื่อเล่าปี่ขึ้นครองราชย์ (ค.ศ. 221) จนถึงการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263 เจาจิ๋วเป็นที่จดจำว่าเป็นผู้ทูลโน้มน้าวให้เล่าเสี้ยนจักรพรรดิจ๊กก๊กยอมจำนนต่อวุยก๊กในปี ค.ศ. 263 

 ประวัติ 
เจาจิ๋วเป็นชาวอำเภอซีชง (西充縣 ซีชงเซี่ยน) เมืองปาเส (巴西郡 ปาซีจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอหนานปู้ (南部縣 หนานปู้เซี่ยน) มณฑลเสฉวน(譙周字允南，巴西西充國人也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 42. 

บิดาของเจาจิ๋วชื่อเฉียว ปิน (譙𡸫) ชื่อรอง หรงฉื่อ (榮始) เชี่ยวชาญคัมภีร์ช่างชู (尚書) รวมถึงคัมภีร์อื่น ๆ และตำราถู (圖) กับเว่ย์ (緯)(父𡸫，字榮始，治《尚書》，兼通諸經及圖緯。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 42.  ที่ว่าการเมืองและที่ว่าการมณฑลเชิญเฉียว ปินมารับราชการ แต่เฉียว ปินปฏิเสธทั้งหมด ที่ว่าการมณฑลแต่งตั้งให้เฉียว ปินเป็นเจ้าหน้าที่ผู้ช่วยเพื่อนอาจารย์ (師友從事 ชือโหย่งฉงชื่อ) เป็นการชั่วคราว(州郡辟請，皆不應，州就假師友從事。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 42. 

เจาจิ๋วกำพร้าบิดาตั้งแต่อยู่ในวัยเด็ก อาศัยอยู่กับมารดาและพี่ชาย(周幼孤，與母兄同居。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 42.  เมื่อเจาจิ๋วเติบโตขึ้นชอบศึกษาคัมภีร์โบราณ ครอบครัวเจาจิ๋วมีฐานะยากจนแต่เจาจิ๋วก็ยังไม่หางานทำ เอาแต่ท่องตำราและมีความสุขกับการหัวเราะเพียงลำพังจนลืมกินลืมนอน(既長，耽古篤學，家貧未嘗問產業，誦讀典籍，欣然獨笑，以忘寢食。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 42. เจาจิ๋วศึกษาหกคัมภีร์อย่างลึกซึ่ง เชี่ยวชาญการเขียนอักษรวิจิตร มีความรู้ด้านดาราศาสตร์แต่ไม่สนใจมากนัก เจาจิ๋วไม่ค่อยสนใจของนักปราชญ์หลายคนจึงไม่ได้อ่านทั้งหมด(研精《六經》，尤善書札，頗曉天文，而不以留意；諸子文章非心所存，不悉遍視也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 42. เจาจิ๋วมีร่างสูง 8 ฉื่อ (尺) มีรูปร่างหน้าตาเรียบง่าย มีนิสัยจริงใจไม่เติมแต่ง(身長八尺，體貌素樸，性推誠不飾。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 42. เจาจิ๋วไม่มีทักษะการโต้วาทีอย่างมีไหวพริบ แต่มีความรู้ในเชิงลึกและมีความฉลาดจากภายใน(無造次辯論之才，然潛識內敏。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 42.

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
 เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
 ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซันกั๋วเหยี่ยนอี้).

หมวดหมู่:ขุนนางของจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:บุคคลจากวุยก๊ก
หมวดหมู่:ข้าราชการในยุคราชวงศ์จิ้น
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ของจ๊กก๊ก