ฟาโรห์อินโยเตฟที่ 6

นุบเคเปอร์เร อินเทฟ (หรือ อันเทฟ อินโยเทฟ หรือบางครั้งก็ออกพระนามว่า อินเทฟที่ 6 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบเจ็ดที่มีศูนย์กลางการปกครองที่ธีบส์ในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง ช่วงเวลาดังกล่าวอียิปต์อยู่ในภาวะแตกแยกทางการเมืองโดยมีหลายราชวงศ์ปกครองตามศูนย์อำนาจต่าง ๆ  รวมถึงชาวฮิกซอส ซึ่งปกครองอยู่ในบริเวณอียิปต์ล่าง

 รัชสมัย 

 การขึ้นสู่อำนาจ 
เป็นที่ทราบกันว่า พระองค์เป็นพระอนุชาของฟาโรห์เซเคมเร-เวปมาอัต อินเทฟ และทรงสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์โดยตรง ทั้งนี้เนื่องจากพระองค์ได้ทรงถวายโลงพระบรมศพหมายเลข อี 3019 ซึ่งเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ในพิธีฝังพระบรมศพของพระเชษฐา โดยมีจารึกระบุว่าเป็นสิ่งที่ถวายแด่ฟาโรห์เซเคมเร-เวปมาอัต อินเทฟ "ดังที่พระอนุชาของพระองค์ คือ ฟาโรห์อันเทฟ (หมายถึง ฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อินเทฟ) ได้ทรงถวายไว้" ตามที่คิม ไรโฮลต์อธิบายไว้PM I 2 (1964) 603, & Kim S.B. Ryholt, The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period, c.1800-1550 BC, (Carsten Niebuhr Institute Publications, 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997, p. 270. และตามที่โทมัส ชไนเดอร์ นักไอยคุปต์วิทยาชาวเยอรมัน ระบุไว้ในหนังสือ ลำดับเวลาแห่งอียิปต์โบราณ (คู่มือบูรพคดีศึกษา) ในปี ค.ศ. 2006 ว่า

"จากข้อความจารึกบนโลงพระบรมศพหมายเลข อี 3019 ของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ (ซึ่งเป็นโลงพระบรมศพของฟาโรห์เซเคมเร-เวปมาอัต) สามารถสรุปได้ว่า ฟาโรห์อินโยเทฟ นุบเคเปอร์เร ทรงเป็นผู้จัดพิธีฝังพระบรมศพของฟาโรห์อินโยเทฟ เซเคมเร-อูปิมาอัต ผู้เป็นพระเชษฐา และด้วยเหตุนี้จึงน่าจะทรงขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระองค์ ในงาน Untersuchungen เบคเคอราธได้แสดงความเห็นว่า ฟาโรห์อินโยเทฟ เซเคมเร-อูปิมาอัต (อินเทฟที่ 6) และฟาโรห์อินโยเทฟ เซเคมเร-เฮอร์เฮอร์มาอัต (อินเทฟที่ 7) ทรงเป็นพระเชษฐาและพระอนุชาร่วมสายพระโลหิต แต่ได้แยกฟาโรห์อินโยเทฟ นุบเคเปอร์เร (อินเทฟที่ 6 จากโลงศพ บีเอ็ม 6652) ออกไปในฐานะฟาโรห์ที่ไม่จำเป็นต้องมีความเกี่ยวข้องทางสายพระโลหิตกับทั้งสองพระองค์ และจัดให้รัชสมัยของพระองค์อยู่ในช่วงต้นของราชวงศ์ ส่วนไรโฮลต์ได้ใช้หลักฐานสนับสนุนจากลักษณะเด่นทางสัณฐานวิทยาของตัวอักษรโบราณ คือการเขียนรูปอักษร “j” แบบเต็ม (Pleneschreibung) ที่ปรากฏบนโลงพระบรมศพของฟาโรห์อินโยเทฟ เซเคมเร-เฮอร์เฮอร์มาอัตSchneider, Thomas, "The Relative Chronology of the Middle Kingdom and the Hyksos Period (Dyns. 12-17)" in Erik Hornung, Rolf Krauss & David Warburton (editors), Ancient Egyptian Chronology (Handbook of Oriental Studies), Brill, (2006). p. 187. โดยพบว่าในบรรดาฟาโรห์อินเทฟทั้งสามพระองค์ มีเพียงพระนามของฟาโรห์อินเทฟ นุบเคเปอร์เร เท่านั้นที่ปรากฏการใช้รูปอักษรใบอ้อ"Ryholt, pp. 267 & 270.

 พระราชบิดาของฟาโรห์อินเทฟ 
ฟาโรห์อินเทฟ นุบเคเปอร์เร และฟาโรห์อินเทฟ เซเคมเร-เวปมาอัต ผู้เป็นพระเชษฐา น่าจะทรงเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์เซเคมเร-เชดทาวี โซเบคเอมซาฟ (ปัจจุบันเรียกว่า ฟาโรห์โซเบคเอมซาฟที่ 2) โดยอ้างอิงจากจารึกบนวงกบประตูในซากวิหารสมัยราชวงศ์ที่สิบเจ็ดที่ญะบัล-อินเทฟ บนเส้นทางถนนลักซอร์–ฟัรชูตRyholt, p. 270. จารึกดังกล่าวระบุพระนามฟาโรห์โซเบคเอม[ซาฟ] ว่าเป็นพระราชบิดาของฟาโรห์อินเทฟ นุบเคเปอร์เร (อินเทฟที่ 7) โดยมีข้อความว่า "อันเทฟ ผู้ทรงถือกำเนิดแต่โซเบคเอม..."mentioned by Kim Ryholt: The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period c.1800–1550 B.C, pp. 266-270 394 File 17/4.6 & p. 270. . . . ไอแดน ด็อดสัน นักไอยคุปต์วิทยาชาวอังกฤษ ได้ยอมรับการตีความจารึกนี้ของไรโฮลต์เช่นกัน โดยระบุว่า:
ไรโฮลต์ได้นำหลักฐานใหม่จาก ‘เส้นทางสายทะเลทราย’ ที่ได้จากการสำรวจของตระกูลดาร์เนลล์มาแสดงให้เห็นว่า ฟาโรห์อินโยเทฟ นุบเคเปอร์เร (ซึ่งไรโฮลต์เรียกว่า "อินโยเทฟ เอ็น") เป็นพระราชโอรสของ[ฟาโรห์เซเคมเร-เชดทาวี] โซเบคเอมซาฟ อันเป็นข้อพิสูจน์ถึงความเชื่อมโยงทางสายโลหิตที่สำคัญภายในราชวงศ์ที่สิบเจ็ดAidan Dodson, University of Bristol November 1998 book review of K.S.B. Ryholt, The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period, c.1800-1550 BC (Carsten Niebuhr Institute Publications, with an Appendix by Adam Bulow-Jacobsen 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, (1997), in Bibliotheca Orientalis LVII No 1/2, January–April 2000, p. 51.

ด้านดาเนียล โพลซ์ ซึ่งเป็นนักไอยคุปต์วิทยาชาวเยอรมัน ผู้ค้นพบสุสานของฟาโรห์พระองค์นี้ในปี ค.ศ. 2001 ก็ได้ศึกษาจารึกบนวงกบประตูชิ้นเดียวกัน และสรุปผลในทิศทางเดียวกันในหนังสือภาษาเยอรมันที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2007Polz, Daniel: Der Beginn des Neuen Reiches. Zur Vorgeschichte einer Zeitenwende. Sonderschriften des Deutschen Archäologischen Instituts, Abteilung Kairo, 31. Berlin/New York: Walter de Gruyter, 2007. pp. 34-38.  และบทความในปี ค.ศ. 2010Daniel Polz, New Archaeological Data From Dra Abu El-Naga and Their Historical Implications, in Marcel Marée (ed.), The Second Intermediate Period (Thirteenth – Seventeenth Dynasties). Current Research, Future Projects, Orientalia Lovaniensia Analecta 192, Leuven-Paris-Walpole 2010, pp. 344-345 นอกจากนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างฟาโรห์อินเทฟ นุบเคเปอร์เร กับฟาโรห์โซเบคเอมซาฟ ยังได้รับการสนับสนุนจากการค้นพบชิ้นส่วนกรอบประตูโดยจอห์น และเดโบราห์ ดาร์เนลล์ ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ซึ่งปรากฏพระนามของฟาโรห์อินเทฟอยู่หน้าพระนามของฟาโรห์โซเบคเอมซาฟ โดยการสะกดอักษรภาพอียิปต์ของพระนามอินเทฟในกรณีนี้เป็นรูปแบบเฉพาะที่ใช้โดยฟาโรห์อินเทฟ นุบเคเปอร์เร เท่านั้นJ.C. & D. Darnell in The Oriental Annual Report 1992-1993 (Chicago, 1994) p. 48. อย่างไรก็ตาม จารึกดังกล่าวมีเนื้อหาไม่เพียงพอที่จะระบุลักษณะความสัมพันธ์ได้อย่างชัดเจน หรือระบุได้แน่นอนว่าเป็นฟาโรห์โซเบคเอมซาฟพระองค์ใดDarnell, p. 48. ทั้งนี้ ฟาโรห์อินเทฟ นุบเคเปอร์เร มักถูกอ้างถึงว่าเป็นฟาโรห์อินเทฟที่ 7 ในบางแหล่งข้อมูล ขณะที่บางแหล่งระบุเป็นฟาโรห์อินเทฟที่ 6 หรือแม้แต่ฟาโรห์อินเทฟที่ 5Bennett, Chris: A Genealogical Chronology of the Seventeenth Dynasty, Journal of the American Research Center in Egypt, Vol. 39 (2002), pp. 123-155.  (Bennett mentions that Beckerath also refers to Nubkheperre as Intef V).

พระมเหสีของฟาโรห์อินเทฟทรงพระนามว่า โซเบคเอมซาฟ ซึ่งอาจทรงมาจากตระกูลท้องถิ่นในเมืองอิดฟู นอกจากนี้ บนจารึกหินที่อไบดอสซึ่งกล่าวถึงการก่อสร้างของพระองค์ ยังปรากฏข้อความระบุถึง "พระราชโอรส หัวหน้าพลธนู นามว่า นัคต์"

 แผนการก่อสิ่งปลูกสร้าง 
ฟาโรห์นุบเคเฟอร์เร อินเทฟทรงเป็นหนึ่งในฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบเจ็ดที่ปรากฏหลักฐานที่กล่าวถึงพระองค์มากที่สุด พระองค์ทรงบูรณะวิหารหลายแห่งที่ได้รับความเสียหายในอียิปต์บน และยังทรงสร้างวิหารแห่งใหม่ที่ญะบัล อันเทฟ โดยสิ่งปลูกสร้างที่ยังคงสภาพดีที่สุดจากรัชสมัยของพระองค์คือซากวิหารขนาดเล็กที่เมืองคอปโตส ผนังทั้งสี่ด้านที่ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่แสดงภาพสลักพระองค์ทรงยืนอยู่ต่อหน้าเทพมิน และทรงได้รับการสวมมงกุฎโดยเทพฮอรัสและเทพอีกองค์หนึ่ง ภาพสลักเหล่านี้ปรากฏทั้งแบบนูนสูงและร่องต่ำReconstruction of the walls on Digital Egypt. นอกจากนี้ ยังมีการค้นพบจารึกหินที่คอปโตสซึ่งเรียกว่า “พระราชโองการคอปโตส” กล่าวถึงการที่ฟาโรห์นุบเคเฟอร์เร อินเทฟทรงปลดเตติ บุตรของมินโฮเทปออกจากตำแหน่งPetrie, Flinders W. M.: Koptos, London (1896), Pl. 8. อีกทั้งยังพบเศษหินหลายชิ้น รวมถึงเสาหินที่อไบดอส ซึ่งแสดงให้เห็นว่ามีการบูรณะบางอย่างเกิดขึ้นที่นั่นPetrie, Flinders W. M.: Abydos I. EEF Memoir 22. London 1902, pp. 28, 41-2, pl. LV (3-5, 8), LVI; W.M.F. Petrie. with a chapter by F.Ll. Grifftith M.A., F.S.A.: Abydos II. EEF Memoir 24. London (1903), pp. 35, pl. XXXII, pp. 3-4. และในจารึกอีกแผ่นหนึ่งที่อไบดอสยังได้กล่าวถึง "พระตำหนักของฟาโรห์อินเทฟ" ซึ่งน่าจะหมายถึงสิ่งปลูกสร้างที่เป็นของฟาโรห์นุบเคเฟอร์เร อินเทฟเองPetrie, W.M.F.: Abydos I. EEF Memoir 22. London (1902), pp. 28, 41-2, pl. LVII. ดังนั้น แม้จะทราบว่าพระองค์อาจทรงครองราชย์ได้มากที่สุดเพียง 3 ปี ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ปรากฏในหลักฐานจารึกหินที่คอปโตสเพียงชิ้นเดียว แต่ก็ควรถือว่าระยะเวลาดังกล่าวเป็นเพียงการประมาณจำนวนปีขั้นต่ำเท่านั้น เนื่องจากพระองค์ต้องทรงครองราชย์ยาวนานกว่านั้นมากจึงจะสามารถทรงดำเนินแผนการก่อสร้างครั้งยิ่งใหญ่และสร้างสุสานหลวงของพระองค์ให้แล้วเสร็จได้Ryholt, p. 204. นอกจากนี้ ฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อินเทฟ ยังทรงเป็นฟาโรห์เพียงพระองค์เดียวที่ “ถูกกล่าวถึงในโบราณสถานร่วมสมัยมากกว่ายี่สิบแห่ง” จากรัชสมัยของพระองค์Bourriau, Janine: "The Second Intermediate Period (c.1650-1550 BC)" in Ian Shaw (ed.) The Oxford History of Ancient Egypt, Oxford University Press, (2000). p. 204. ซึ่งสะท้อนถึงสถานะของพระองค์ในฐานะหนึ่งในผู้ปกครองที่ทรงอำนาจมากที่สุดแห่งราชวงศ์ที่สิบเจ็ดของอียิปต์

 หลักฐานที่กล่าวถึงพระองค์ 
มีหลักฐานร่วมสมัยจำนวนมากเกี่ยวกับฟาโรห์นุบเคเฟอร์เร อินเทฟ (ดูที่ไรโฮลต์ 1997: 394, แฟ้ม 17/4)

 อไบดอส 

 ไม่ทราบที่เก็บปัจจุบัน | องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม ได้แก่ บล็อกหิน 2 ก้อน และทับหลัง 1 ชิ้นที่อไบดอส
 บีเอ็ม อีเอ 631 | แผ่นภาพสลักที่อไบดอส
 ไคโรและพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย อี 11512 | เศษเสาหินที่อไบดอส
 พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย อี 16021 | จารึกหินของผู้ดูแลพระคลังมหาสมบัติที่อไบดอส
 สถาบันโอเรียนทัล ชิคาโก 64 | จารึกหินของ “พระราชโอรส” ที่อไบดอส

 คอปโตส 

 ไม่ทราบที่เก็บปัจจุบัน | บล็อกหินจากวิหารที่คอปโตส
 แอชโมลีน 1894.106 | บล็อกหินจากวิหารที่คอปโตส
 เบอร์ลิน 12486–89 | บล็อกหินจากวิหารที่คอปโตส
 พิพิธภัณฑ์เพทรี 14492, 14784, 14780, 14781, 14783, 14787, 14788, 14790 | บล็อกหินจากวิหารที่คอปโตส
 ไคโร เจอี 30770 bis | จารึกพร้อมพระราชโองการที่คอปโตส ซึ่งลงช่วงเวลาไว้ปีที่ 3 กล่าวถึงมินเอมฮัต เจ้าเมืองคอปโตส (พีดี 251) และ “พระราชโอรสและผู้บัญชาการแห่งคอปโตส” เกเนน

 ธีบส์และบริเวณใกล้เคียง 

 รายงานทางโบราณคดีที่มะดีนะฮ์ ฮาบู |  ซากวิหารพร้อมเสาประตูและกราฟฟิตีที่ถนนลักซอร์–ฟัรชูต
 สูญหายในแม่น้ำไนล์ | เสาโอเบลิสก์คู่หนึ่งที่ดะรอ อะบู อันนะญา โดยออกุสต์ มารีเอตต์ได้ค้นพบโอเบลิสก์หักสองต้นพร้อมพระนามทั้งหาพระนามในสภาพที่สมบูรณ์ แต่สูญหายภายหลังระหว่างการขนส่งไปพิพิธภัณฑ์ไคโร
 บีเอ็ม อีเอ 6652 | โลงศพที่ดะรอ อะบู อันนะญา
 ไลเดิน เอโอ 11เอ | เศษสร้อยคอและมงกุฎที่ดะรอ อะบู อันนะญา
 บีเอ็ม อีเอ 10706 | เศษผ้าลินินพร้อมจารึกที่ดะรอ อะบู อันนะญา
 ลูฟวร์ อี 3019 | โลงพระบรมศพพร้อมคำอุทิศแด่พระเชษฐาที่ดะรอ อะบู อันนะญา
 ไคโร เจอี 67857 | แผ่นไม้ที่อัด-ดีร์ อัล-บะห์รี
 สถานที่เดิม (?) | กราฟฟิตี (พระนาม) ที่อัด-ดีร์ อัล-บะห์รี
 ไคโร Temp. 20.6.28.11 | จารึกหินที่คาร์นัก

 อิดฟู 
 บีเอ็ม อีเอ 59699–59700 | เครื่องประดับของพระราชินีโซเบกเอมซาฟที่กล่าวถึงฟาโรห์อินเทฟที่[อิดฟู]
 บีเอ็ม อีเอ 57698 | แหวนตราประทับที่[อิดฟู]
 ไม่ทราบที่เก็บปัจจุบัน | จี้ที่[อิดฟู]
 บีเอ็ม อีเอ 1645 | จารึกหินของบุคคลหนึ่ง พร้อมคำอุทิศแด่เทพฮอรัสแห่งเบห์เดตและเทพีไอซิสที่[อิดฟู]

 หลักฐานไม่ร่วมสมัย 

 บีเอ็ม อีเอ 10221 “บันทึกปาปิรุสแอบบอตต์” | เอกสารเกี่ยวกับการตรวจสอบสุสานพีระมิดที่ธีบส์

 แนวคิดทฤษฎี 

 ช่วงปลายราชวงศ์ที่สิบเจ็ด 
ทั้งคิม ไรโฮลต์ และดาเนียล โพลซ์ ซึ่งเป็นนักไอยคุปต์วิทยาชาวเยอรมัน ก็เห็นตรงกันว่าฟาโรห์พระองค์นี้ไม่ได้ทรงครองราชย์ในช่วงต้นหรือใกล้ช่วงต้นราชวงศ์ที่สิบเจ็ด แต่ทรงครองราชย์อยู่ในช่วงปลายของราชวงศ์ ซึ่งทรงครองราชยก่อนหน้าฟาโรห์สามพระองค์สุดท้ายที่เป็นที่รู้จักจากราชวงศ์นี้ ได้แก่ ฟาโรห์เซนัคต์เอนเร, ฟาโรห์เซเคนเอนเร และฟาโรห์คาโมสSchneider, Thomas: "The Relative Chronology of the Middle Kingdom..." p. 187.

 ลำดับรัชสมัยในราชวงศ์ 
ในปี ค.ศ. 1997 ไรโฮลต์ได้เสนอการจัดลำดับรัชสมัยของฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบเจ็ด โดยให้รัชสมัยของฟาโรห์โซเบคเอมซาฟแทรกอยู่ระหว่างรัชสมัยของฟาโรห์อินเทฟพระองค์สุดท้ายกับฟาโรห์เซนัคต์เอนเรRyholt, pp. 170-171 & 272. อย่างไรก็ตาม เดทเลฟ ฟรังเคอ ได้ปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว (ดูด้านล่าง) และโต้แย้งว่าไม่ปรากฏช่วงเวลาที่ฟาโรห์โซเบคเอมซาฟจะทรงครองราชย์หลังรัชสมัยของฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อินเทฟได้ โดยเขากล่าวว่า
"ตรงกันข้ามกับไรโฮลต์ ผมไม่เห็นว่าจะมีช่องว่างระหว่างรัชสมัยของฟาโรห์โซเบคเอมซาฟพระองค์องค์ใดที่จะทรงครองราชย์หลังจากฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อันเทฟ ดังนั้น ฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อันเทฟ (ราว 1560 ปีก่อนคริสตกาล) จึงเป็นฟาโรห์อินเทฟที่มีหลักฐานยืนยันดีที่สุด (ตั้งแต่อไบดอสถึงอิดฟู เช่น บีเอ็ม 631, อีเอ 1645, โลงศพหมายเลข 6652) และเป็นฟาโรห์อันเทฟที่สำคัญที่สุดในบรรดาฟาโรห์อันเทฟทั้งสามพระองค์"Franke, Detlef: The Late Middle Kingdom (Thirteenth to Seventeenth Dynasties): The Chronological Framework, Journal of Egyptian History, Vol.1 No.2 (2008) Koninklijke Brill, p. 279.

ในปี ค.ศ. 2007 โพลซ์ได้เสนอให้จัดรัชสมัยของฟาโรห์เซเคมเร-เฮรูเฮอร์มาอัต อินเทฟ ซึ่งเป็นฟาโรห์ที่ทรงครองราชย์ช่วงเวลาสั้น ๆ อยู่ระหว่างรัชสมัยของฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อินเทฟและฟาโรห์เซนัคต์เอนเร อาโมส ซึ่งเป็นผู้ปกครองพระองค์แรกของสายฟาโรห์อาโมสPolz, Der Beginn des Neuen Reichs, p. 50.

 สถานที่ฝังพระบรมศพ 
สุสานของฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อินเทฟถูกค้นพบอีกครั้งที่ดะรอ อะบู อันนะญา โดยคณะโบราณคดีที่นำโดยโพลซ์ในปี ค.ศ. 2001The pyramid complex of Nubkheperre Intef, Egyptian Archaeology 22 (2003), pp.12-15 เดิมสุสานแห่งนี้ถูกครอบด้วยพีระมิดขนาดเล็ก (ฐานกว้างประมาณ 11 เมตร สูงราว 13 เมตร)

สุสานของพระองค์ถูกกล่าวถึงในบันทึกปาปิรุสแอบบอตต์ ซึ่งบันทึกการสอบสวนการปล้นสุสานในรัชสมัยของฟาโรห์รามเสสที่ 9 เมื่อราว 450 ปีหลังจากการฝังพระบรมศพ แม้ว่าทางการจะพบอุโมงค์ที่โจรขุดเจาะเข้าไปในพีระมิด แต่สุสานของพระองค์ถูกระบุว่า "ไม่ถูกทำลาย" เนื่องจากโจรไม่สามารถค้นพบและเข้าไปถึงห้องฝังพระบรมศพได้ 

สุสานของฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อินเทฟถูกโจรเจาะเข้าไปเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1827 และทรัพย์สมบัติบางส่วนตกไปอยู่ในมือของนักสะสมชาวตะวันตก โลงพระบรมศพแบบริชิ (rishi) อันเป็นเอกลักษณ์ของพระองค์ถูกพิพิธภัณฑ์บริติชซื้อมาจากคอลเลกชันของเฮนรี ซอลต์ และขึ้นทะเบียนหมายเลข อีเอ 6652Coffin of King Nubkheperra Intef.

ต่อมา นักไอยคุปต์วิทยายุคแรกได้พบสุสานนี้ราวปี ค.ศ. 1881 แต่ตำแหน่งของสุสานก็สูญหายไปอีกครั้ง จนกระทั่งถูกค้นพบซ้ำโดยนักวิชาการชาวเยอรมัน นำโดยดาเนียล โพลซ์ รองผู้อำนวยการสถาบันโบราณคดีเยอรมัน ในปี ค.ศ. 2001 มีรายงานว่าโลงพระบรมศพของฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อินเทฟถูกพบในสุสานของพระองค์ที่ดะรอ อะบู อันนะญา พร้อมกับมงกุฎหรือสายรัดศีรษะ คันธนูและลูกศรบางส่วน รวมถึงตราประทับสคารับรูปหัวใจของฟาโรห์โซเบคเอมซาฟ ซึ่งอาจถูกนำมาฝากไว้จากสุสานที่สูญหายของฟาโรห์โซเบคเอมซาฟที่ 1I.E.S. Edwards in P. Posener-Kriéger (ed.), Mélanges Gamal Eddin Mokhtar I, (Cairo, 1985) p. 239. นอกจากนี้ ยังพบเศษยอดพีระมิดหรือพีระมิดิออนของพระองค์ระหว่างการขุดค้นด้วย

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
Article on Excavation (in German)
Digital Egypt link
Polz, Daniel, "Rediscovered: The Pyramid-Tomb of King Nub-Kheper-Re Intef," The Ostracon 13.1 (Spring 2002): 18-20.
Daniel Polz, The Territorial Claim and the Political Role of the Theban State at the End of the Second Intermediate Period: A Case Study in Irene Forstner-Müller, Nadine Moeller (editors), The Hyksos Ruler Khyan and the Early Second Intermediate Period in Egypt: Problems and Priorities of Current Research. Proceedings of the Workshop of the Austrian Archaeological Institute and the Oriental Institute of the University of Chicago, Vienna, July 4–5, 2014, pp.217-233
Daniel Polz, New Archaeological Data From Dra Abu El-Naga and Their Historical Implications, in Marcel Marée (ed.), The Second Intermediate Period (Thirteenth – Seventeenth Dynasties). Current Research, Future Projects, Orientalia Lovaniensia Analecta 192, Leuven-Paris-Walpole 2010, pp. 343–353

หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบเจ็ด