ฟาโรห์อินโยเตฟที่ 5

เซเคมเร-เวปมาอัต อินเทฟ-อา (บางครั้งเรียกว่า อินเทฟที่ 5) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบเจ็ด ซึ่งทรงครองราชย์ในช่วงปลายสมัยระหว่างกลางที่สอง เมื่อดินแดนอียิปต์ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ได้แก่ อียิปต์ล่างซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของชาวฮิกซอส และอียิปต์บนซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของราชสำนักธีบส์

 พระราชประวัติ 
ฟาโรห์เซเคมเร-เวปมาอัต อินเทฟ หรือที่บางครั้งออกพระนามว่า อินเทฟที่ 5Lehner, Mark. The Complete Pyramids. Thames & Hudson. [1997] (2008) (reprint). .Dodson, Aidan and Hilton, Dyan. The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson. (2004). . หรือ อินเทฟที่ 6Bennett, Chris: A Genealogical Chronology of the Seventeenth Dynasty, Journal of the American Research Center in Egypt, Vol. 39 (2002), pp. 123–155. . (Bennett quotes Jürgen von Beckerath as also referring to this king as Intef VI.) ทรงมีพระนามส่วนพระองค์ว่า อินเทฟ-อา ซึ่งมีความหมายว่า “พระราชบิดาทรงนำพระองค์มา ผู้ยิ่งใหญ่พระองค์นั้น” หรือ “อินเทฟ ผู้ยิ่งใหญ่”Intef Wepmaat Titulary  นอกจากนี้ พระนามดังกล่าวยังอาจถอดเสียงได้ว่า อินโยเทฟ-อา

พระองค์ทรงปกครองอาณาจักรอยู่ที่เมืองธีบส์ และสันนิษฐานว่าพระบรมศพถูกประดิษฐานไว้ ณ สุสานในบริเวณนครสุสานที่ดะรอ อะบู อันนะญา

 พงศาวลี 
มีการสันนิษฐานว่าฟาโรห์เซเคมเร-เวปมาอัต อินเทฟ-อา และฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อินเทฟ ทรงเป็นพระเชษฐาและพระอนุชาร่วมสายโลหิตกัน เนื่องจากปรากฏจารึกพระนามของฟาโรห์นุบเคเปอร์เรบนโลงพระบรมศพของฟาโรห์อินเทฟ-อา นอกจากนี้ ยังเชื่อกันว่าทั้งสองพระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ที่ทรงพระนามว่า โซเบคเอมซาฟ โดยอิงจากจารึกบนกรอบประตูวิหารจากสมัยราชวงศ์ที่สิบเจ็ดที่ญะบัล อินเทฟ ทั้งนี้ ยังปรากฏฟาโรห์พระนามว่า โซเบคเอมซาฟ จำนวนสองพระองค์ คือ ฟาโรห์โซเบคเอมซาฟที่ 1 และ ฟาโรห์โซเบคเอมซาฟที่ 2 ซึ่งเชื่อกันว่าจารึกบนกรอบประตูดังกล่าวนั้นหมายถึง ฟาโรห์เซเคมเร เชดทาวี โซเบคเอมซาฟ (โซเบคเอมซาฟที่ 2)

 หลักฐานที่กล่าวถึงพระองค์ 
หลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่ปรากฏเกี่ยวกับพระองค์มีเพียงไม่กี่ชิ้น (สามารถตรวจสอบรายการได้ที่ไรโฮลต์ 1997:393 แฟ้ม 17/3) ดังนี้:

 บีเอ็ม อีเอ 478 | พีระมิดิออนหรือยอดพีระมิด ซึ่งพบที่ดะรอ อะบู อันนะญา
 ลูฟวร์ อี 3019 | โลงพระบรมศพหิน ซึ่งพบที่ดะรอ อะบู อันนะญา
 ลูฟวร์ อี 2538 (เอ็น 491) | หีบใส่โถคาโนปิก ซึ่งพบที่ดะรอ อะบู อันนะญา
 เบอร์ลิน 6/62 | ใบมีดขวานที่ไม่ทราบแหล่งที่มาแน่ชัด

หลักฐานที่ไม่ร่วมสมัย

 บีเอ็ม อีเอ 10221 | "บันทึกปาปิรุสแอบบอตต์"  ซึ่งเป็นเอกสารที่ระบุถึงการตรวจตราสุสานพีระมิด ที่คาร์นัก

 สถานที่ฝังพระบรมศพ 
เชื่อกันว่าพระบรมศพของพระองค์ถูกประดิษฐานไว้ภายในสุสานรูปทรงพีระมิด ณ สุสานหลวงของราชวงศ์ที่สิบเจ็ดในดะรอ อะบู อันนะญา อย่างไรก็ตาม คาดว่าสุสานของพระองค์ถูกค้นพบและถูกลักลอบขุดทำลายไปในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19

 สุสานพีระมิด 
มีการค้นพบพีระมิดิออน (ส่วนยอดของพีระมิด) ของฟาโรห์เซเคมเร-เวปมาอัต อินเทฟ ที่ดะรอ อะบู อันนะญา โดยปรากฏการสลักพระนามของพระองค์ไว้และมีลักษณะทำมุมลาดเอียง 60 องศา ปัจจุบันพีระมิดิออนชิ้นนี้ถูกเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์บริติช(หมายเลขทะเบียน บีเอ็ม อีเอ 478)Dodson, Aidan. The Tomb in Ancient Egypt. Thames and Hudson. (2008). p. 208. . ต่อมาในปี ค.ศ. 2001 ได้มีการค้นพบสุสานพีระมิดของ ฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อินเทฟ ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระองค์Schneider, Thomas: "The Relative Chronology of the Middle Kingdom and the Hyksos Period (Dyns. 12-17)" in Erik Hornung, Rolf Krauss & David Warburton (editors), Ancient Egyptian Chronology (Handbook of Oriental Studies), Brill, (2006). p. 187. และจากการขุดค้นในปี ค.ศ. 2003 ได้มีการพบชิ้นส่วนพีระมิดิออนของฟาโรห์เซเคมเร-เวปมาอัต อินเทฟ ปะปนอยู่กับชิ้นส่วนพีระมิดิออนของพระอนุชา ข้อสันนิษฐานนี้ชี้ให้เห็นว่า สุสานพีระมิดที่สาบสูญของฟาโรห์เซเคมเร-เวปมาอัต อินเทฟ น่าจะตั้งอยู่ไม่ไกลจากพีระมิดของพระอนุชาในบริเวณดะรอ อะบู อันนะญานั่นเอง

 โลงพระบรมศพและเครื่องประกอบพระบรมศพ 
โลงพระบรมศพของฟาโรห์เซเคมเร-เวปมาอัต อินเทฟ-อา (หมายเลขทะเบียน ลูฟวร์ อี 3019) เป็นโลงแบบริชิ (rishi) ซึ่งเป็นโลงศพที่ประดับด้วยลวดลายขนนกและถูกค้นพบในคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยชาวบ้านในหมู่บ้านอัล-กุรนะฮ์ จารึกบนโลงพระบรมศพเผยให้เห็นข้อมูลสำคัญว่า ฟาโรห์นุบเคเปอร์เร อินเทฟ ผู้เป็นพระอนุชา ทรงเป็นผู้จัดการพระบรมศพถวาย และทรงขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระองค์ นอกจากนี้ยังมีการค้นพบหีบโถคาโนปิก และบันทึกปาปิรัสพรีส ซึ่งถูกบรรจุไว้ภายในโลงพระบรมศพแบบริชินี้ด้วย

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบเจ็ด