ความชั่วร้าย

ความชั่วร้าย เป็นภาวะตรงข้ามกับความดี ใช้หมายถึงการผิดศีลธรรมหรือจารีตประเพณีเป็นต้น Caitlin Matthews, John Matthews. Walkers Between the Worlds: The Western Mysteries from Shaman to Magus. Inner Traditions / Bear & Co, Jan 14, 2004. P. 173. และนิยามได้หลายอย่างตามแต่เหตุจูงใจที่ทำErvin Staub. Overcoming evil: genocide, violent conflict, and terrorism. New York, NY, USA: Oxford University Press, Pp. 32.

บางศาสนาถือว่าความชั่วร้ายเป็นพลังเหนือธรรมชาติ ความดี-ความชั่วเรียกว่าบุญ-บาป ศาสนาอับราฮัมมองว่าความดี-ความชั่วเป็นคู่ปฏิปักษ์กัน และในวาระสุดท้ายความดีจะชนะ ส่วนความชั่วจะพ่ายแพ้Paul O. Ingram, Frederick John Streng. Buddhist-Christian Dialogue: Mutual Renewal and Transformation. University of Hawaii Press, 1986. P. 148-149. ศาสนาพุทธมองว่าความดีความชั่วเป็นสภาพปรุงแต่งในใจอันเป็นผลมาจากอวิชชาปฏิจจสมุปปาทวิภังค์ สุตตันตภาชนีย์, พระไตรปิฎก เล่มที่ 35  พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ 2 วิภังคปกรณ์ ผู้ตรัสรู้จึงเป็นผู้สิ้นบุญสิ้นบาปพุทธาปทานชื่อปุพพกัมมปิโลติ, พระไตรปิฎกเล่มที่ 32  พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ 24 ขุททกนิกาย อปทาน ภาค 1

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:จริยธรรม