สงครามอินเดีย-ปากีสถาน ค.ศ. 1947

สงครามอินเดีย-ปากีสถาน ค.ศ. 1947 () หรือ สงครามกัศมีร์ครั้งที่หนึ่ง เป็นสงครามระหว่างประเทศอินเดียและประเทศปากีสถานเพื่อแย่งชิงรัฐชัมมูและกัศมีร์ ถือเป็นสงครามอินเดีย-ปากีสถานครั้งแรกจากสี่ครั้ง 

ภูมิหลัง
ความไม่สงบเริ่มขึ้นไม่กี่สัปดาห์ภายหลังรัฐสภาอังกฤษแบ่งบริติชราชออกเป็นสองประเทศเอกราช คือประเทศอินเดียและประเทศปากีสถาน ซึ่งทั้งสองประเทศต่างมีสถานะเป็นประเทศในเครือจักรภพ ที่ยังคงนับถือกษัตริย์อังกฤษเป็นประมุข แต่ในด้านการปกครองและการบริหารถือว่าเป็นอิสระจากอังกฤษโดยสมบูรณ์

ชัมมูและกัศมีร์เป็นราชรัฐอิสระซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือ คั่นระหว่างอินเดีย-ปากีสถาน แต่ยังไม่ได้ตัดสินใจเข้าร่วมกับประเทศใด มหาราชาฮารี ซิงห์ ผู้นับถือฮินดู ได้เผชิญหน้ากับการลุกฮือของชาวมุสลิมในรัฐของพระองค์ ทำให้ทางการต้องสังหารหมู่ชาวมุสลิมในรัฐชัมมูจำนวนมาก พระองค์เริ่มสูญเสียการควบคุมในภาคตะวันตกของรัฐ 

การรบ
22 ตุลาคม 1947 กองกำลังชนเผ่ามุสลิมในพื้นที่ชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือของปากีสถาน (เรียกกันว่ากลุ่มชนพัชตุน) ข้ามพรมแดนเข้ามาฝั่งกัศมีร์ อ้างว่าเพื่อเข้ามาปกป้องพี่น้องมุสลิมจากการกดขี่ของมหาราชา กองกำลังนี้รุกคืบอย่างรวดเร็วและสามารถยึดครองพื้นที่หลายส่วนทางตะวันตกเฉียงเหนือของราชรัฐ อีกด้านหนึ่ง ปากีสถานแสดงท่าทีอักอ่วนและไม่ยอมรับว่าประเทศตนมีส่วนเกี่ยวข้องกับการรุกรานครั้งนี้ 

เมื่อสถานการณ์เริ่มควบคุมไม่ได้ ในวันที่ 26 ตุลาคม 1947 มหาราชาฮารี ซิงห์ แห่งกัศมีร์ จึงลงนามในสนธิสัญญาเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของอินเดียซึ่งเป็นประเทศที่นับถือฮินดูเหมือนกัน อินเดียจึงส่งกำลังทหารมาปกป้องชัมมูและกัศมีร์ โดยการส่งทหารทางอากาศเข้าเมืองศรีนครเปิดฉากปฏิบัติการป้องกัน กองทัพอินเดียสามารถผลักดันกองกำลังฝ่ายตรงข้ามกลับไปยังเทือกเขาทางตะวันตกได้สำเร็จในเบื้องต้น

ปลายปี 1947 ถึงกลางปี 1948 การรบยังคงดำเนินไปอย่างหนักในภูมิประเทศที่เต็มไปด้วยภูเขาและหุบเขา การรบสำคัญหลายครั้งเกิดขึ้นที่เมืองอุรี เมืองวรามุล เมืองปุนช์ และเมืองลีห์ โดยเฉพาะในลาดักที่กองทัพอินเดียต้องเผชิญกับสภาพอากาศรุนแรงและเส้นทางลำเลียงที่ยากลำบาก อีกด้านหนึ่ง ปากีสถานก็ลักลอบส่งเสบียงและอาวุธให้แก่กองกำลังชนเผ่ามุสลิม

กลางปี 1948 ปากีสถานเริ่มส่งทหารของกองทัพตนเข้าพื้นที่กัศมีร์ สถานะของสงครามจึงเปลี่ยนจากการสู้รบกับกองกำลังชนเผ่าอาวุธ เป็นสงครามระหว่างประเทศอย่างเต็มตัว อินเดียจึงร้องเรียนต่อคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ ให้มีการหยุดยิงและจัดให้มีการลงประชามติของประชาชนชาวกัศมีร์ การหยุดยิงมีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 มกราคม 1949 โดยมีการแบ่งเส้นควบคุม ซึ่งกลายเป็นเส้นพรมแดนอินเดียและปากีสถานในกัศมีร์จนถึงปัจจุบัน โดยสรุป ปากีสถานสามารถยึดเอาดินแดนราวหนึ่งในสามของรัฐชัมมูและกัศมีร์

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:กัศมีร์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ปากีสถาน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อินเดีย
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2492
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:สงครามอินเดีย-ปากีสถาน