ศักราชของญี่ปุ่น

ชื่อศักราชญี่ปุ่น ( ตรงกับภาษาจีน "เหนียนเฮ่า") มีอีกชื่อว่า เก็งโง () เป็นหนึ่งในสองสิ่งที่ใช้ระบุปีตามปฏิทินญี่ปุ่น อีกสิ่งหนึ่ง คือ เลขศักราช (โดยปีแรกเป็น "") ตามมาด้วย "" ที่มีความหมายตรงตัวว่า "ปี"

ชื่อศักราชปรากฏขึ้นในประเทศจีนเมื่อ 140 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในรัชสมัยจักรพรรดิฮั่นอู่ การใช้ชื่อศักราชเช่นนี้ก็เหมือนกับที่อื่น ๆ ในเอเชียตะวันออก คือ ได้รับอิทธิพลมาจากการปฏิบัติของราชสำนักจีน แต่การตั้งชื่อศักราชญี่ปุ่นใช้วิธีการคนละอย่างกับในระบบจีน, ระบบเกาหลี และระบบเวียดนาม นอกจากนี้ ญี่ปุ่นยังเป็นที่เดียวที่ยังใช้ชื่อศักราชอยู่ หน่วยราชการมักใช้ชื่อและปีศักราชสำหรับเอกสารราชการ

ชื่อศักราชห้าชื่อที่ใช้มาตั้งแต่สิ้นยุคเอโดะเมื่อ ค.ศ. 1868 สามารถย่อโดยใช้อักษรโรมันตัวแรก เช่น S55 หมายถึง Shōwa 55 คือ ปีโชวะที่ 55 (ตรงกับ ค.ศ. 1980) หรือ H22 หมายถึง Heisei 22 คือ ปีเฮเซที่ 22 (ตรงกับ ค.ศ. 2010) ศักราชที่ยาวนานที่สุด คือ โชวะ ซึ่งกินเวลา 62 ปีกับ 2 สัปดาห์

ศักราชปัจจุบันคือ เรวะ ()Archived at Ghostarchive and the Wayback Machine:  ซึ่งเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 หลังปีที่ 31 ของศักราชเฮเซ () ในขณะที่ศักราชเฮเซเริ่มต้นหลังการสวรรคตของจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ (8 มกราคม ค.ศ. 1989) ศักราชเรวะเริ่มต้นหลังการวางแผนและสละราชสมบัติโดยสมัครพระทัยของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ จักรพรรดิองค์ที่ 125 โดยพระองค์ได้รับอนุญาตให้สละราชสมบัติเพียงครั้งเดียวแทนการดำรงตำแหน่งจนกระทั่งสวรรคต (ตามกฏ) นารูฮิโตะ พระราชโอรสองค์โต ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 126 ในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2019

ดูเพิ่ม
 รายชื่อศักราชญี่ปุ่น

อ้างอิง


หมวดหมู่:ศักราช
หมวดหมู่:จักรพรรดิญี่ปุ่น