บิล โกลด์เบิร์ก

วิลเลียม สกอตต์ โกลด์เบิร์ก (William Scott Goldberg; 27 ธันวาคม ค.ศ. 1966) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงชาวอเมริกันที่รู้จักดีบนสังเวียนWWEและWCWในนาม บิล โกลด์เบิร์ก (Bill Goldberg) นอกจากนี้ยังเป็นเจ้าของสถิติไม่แพ้ใครติดต่อกัน 173 แมตช์ใน WCW

 ประวัติเส้นทางอาชีพ 
ก่อนเข้าวงการมวยปล้ำ โกลด์เบิร์กได้เข้าสู่วงการอเมริกันฟุตบอลให้กับ LA Ram ในปี 1990 และ Atlanta Facon ในตำแหน่งการ์ดทีมรับ ในปี 1992-1994 ในปี 1995 ได้ไปร่วมทีมกับ Carolina Panthers

โกลด์เบิร์กได้ตัดสินใจเป็นนักมวยปล้ำโดยในปี 1996-1997 โกลด์เบิร์กได้ไปฝึกซ้อมที่ WCW Power Plant และได้เปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 22 กันยายน โดยแมตช์แรกได้เจอกับ Hugh Morrus และโกลด์เบิร์กสามารถเอาชนะไปได้สำเร็จ

ในศึก Monday Nitro วันที่ 6 กรกฎาคม โกลด์เบิร์กได้ท้าชิงแชมป์โลก WCW กับฮัลค์ โฮแกน ซึ่งในตอนนั้นโฮแกนได้ใช้ชื่อว่า Hollywood Hogan และโกลด์เบิร์กเล่นงานโฮแกนด้วยท่า Spear ก่อนที่จะปิดท้ายด้วยท่า Jack Hammer จับกดนับสามไป ทำให้โกลด์เบิร์กคว้าแชมป์ WCW อย่างสะใจในที่สุด

โกลด์เบิร์กได้มีเรื่องอยู่กับกลุ่มนิวเวิลด์ออร์เดอร์ (NWO) และต้องเจอกับเควิน แนช ในศึก Starcade แต่ก็แพ้ให้กับเควิน แนช โดยถูกสก็อตต์ ฮอลล์เอากระบองไฟฟ้าจี้ใส่โกลด์เบิร์ก ทำให้โกลด์เบิร์กหมดสติและเสียแชมป์ไปในที่สุด แต่ในศึก Sold Out ก็กลับมาคว้าแชมป์ได้สำเร็จ

หลังจากนั้นโกลด์เบิร์กได้ย้ายไปปล้ำที่ญี่ปุ่นถึง 2 ปี จนในปี 2003 โกลด์เบิร์กได้สร้างเซอร์ไพรส์ด้วยการปรากฏตัวใน WWE และเอาชนะเดอะ ร็อก ต่อมาได้เปิดศึกอยู่กับ 3 Minute Warning (โรซีย์กับจามัล) ต่อมาโกลด์เบิร์กก็ได้คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทมาอีกครั้ง ก่อนที่จะเสียแชมป์โลกไปให้กับทริปเปิลเอช

ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 20 โกลด์เบิร์กได้เจอกับบร็อก เลสเนอร์ โดยมีกรรมการพิเศษ สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน และโกลด์เบิร์กเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้สำเร็จ จากนั้นโกลด์เบิร์กได้ลาออกจาก WWE

โกลด์เบิร์กได้หันมาเอาดีทางด้าน MMA และเป็นประธาน World Alliance of Mixed Martial Arts (WAMMA) และได้นำแสดงภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น Ready to Rumble และ Longest Yard โกลด์เบิร์กยังได้ร่วมรายการเรียลรีตี้ ของดอนัลด์ ทรัมป์ใน The Celebrity Apprentice ก่อนหน้านี้เขาได้เป็นแขกรับเชิญให้กับ Hulk Hogan Celebrity Championship Wrestling

ปี 2016 โกลด์เบิร์กได้เป็นตัวละครพิเศษในวิดีโอเกมส์ WWE 2K17 และในรอว์วันที่ 17 ตุลาคม 2016 โกลด์เบิร์กได้รีเทิร์นกลับมาสู่ WWE ในรอบ 12 ปี โดยรับคำท้าในการเจอกับบร็อก เลสเนอร์อีกครั้งในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2016)http://uproxx.com/prowrestling/wwe-brock-lesnar-goldberg-confrontation-video-raw-survivor-series/ โดยโกลด์เบิร์กเอาชนะไปได้ในเวลาสั้นๆ 1:26 นาที ในรอว์คืนต่อมา 21 พฤศจิกายน โกลด์เบิร์กออกมาประกาศว่าเขาจะเข้าร่วมแมตช์รอยัลรัมเบิล สัปดาห์ต่อมาพอล เฮย์แมนบอกว่าเลสเนอร์จะเข้าร่วมรอยัลรัมเบิลด้วยเช่นกัน ในรอยัลรัมเบิล (2017) โกลด์เบิร์กได้ขึ้นมาเป็นลำดับที่28 และกำจัดเลสเนอร์ตกเวทีไปได้ ก่อนจะถูกดิอันเดอร์เทเกอร์เหวี่ยงตกเวทีตามไป ในฟาสต์เลน (2017) โกลด์เบิร์กได้คว้าแชมป์ยูนิเวอร์แซล WWEสมัยแรกจากเควิน โอเวนส์ ในเวลา 22 วินาที ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 33ได้เสียแชมป์ให้กับเลสเนอร์และเป็นพ่ายแพ้ครั้งแรกต่อเลสเนอร์ คืนถัดมาหลังจบรอว์โกลด์เบิร์กได้ออกมาอำลาแฟนๆ

15 มกราคม 2018 ESPN ประกาศว่าโกลด์เบิร์กได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2018 ในซูเปอร์โชว์ดาวน์ (2019)ที่ประเทศซาอุดีอาระเบีย โกลด์เบิร์กแพ้ให้ดิอันเดอร์เทเกอร์ในการเจอกันครั้งแรก ใน SummerSlam 2019 เอาชนะดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ไปได้ ในซูเปอร์โชว์ดาวน์ปีต่อมาโกลด์เบิร์กสามารถคว้าแชมป์ยูนิเวอร์แซลได้เป็นสมัย 2 จาก "The Fiend" Bray Wyatt ก่อนเสียให้ บรอน สโตรว์แมน ใน WrestleMania 36 ในช่วงต้นปี 2021 โกลด์เบิร์กได้กลับมาและท้าชิงแชมป์ WWE กับเจ้าของแชมป์ในขณะนั้นอย่างดรูว์ แม็กอินไทร์ใน Royal Rumble แต่ไม่ได้แชมป์ ต่อมาในช่วงกลางปี 2021 ได้ท้าชิงแชมป์ WWE อีกครั้งโดยเจอกับบ็อบบี แลชลีย์ใน SummerSlampostwrestling แต่ไม่สำเร็จ ใน Crown Jewel 2021 ที่ซาอุชนะแลชลีย์ไปได้แบบไม่มีกฏกติกา ในศึก Elimination Chamber 2022 ที่ซาอุแพ้ชิงแชมป์ยูนิเวอร์แซลให้กับโรแมน เรนส์

ในปี 2025 โกลด์เบิร์กได้ปล้ำแมตช์อำลาสังเวียนอย่างเป็นทางการโดยแพ้ให้กับแชมป์โลกเฮฟวีเวท กุนเธอร์ในการชิงแชมป์โลก ยุติเส้นทางอาชีพการปล้ำ 28 ปี

 ผลงานแสดง 
 ภาพยนตร์ 
YearTitleRole1999  The Jesse Ventura Story  LugerUniversal Soldier: The Return  Romeo2000  Ready to Rumble  Himself2003  Looney Tunes: Back in Action  Mr. Smith 2005  The Longest Yard  BattleThe Kid & I  HimselfSanta's Slay  Santa Claus2007  Half Past Dead 2  William Burke2010  Kill Speed  Big Bad JohnMinkow  SaxHolly, Jingles and Clyde 3D  Gus2016  Nine Legends  Himself2017  American Satan  Hawk

 โทรทัศน์ 
YearTitleRoleNotes1998   The Love Boat: The Next Wave   Lou "The Pariah" Maguire  Episode: "Captain Courageous"1999  Dennis Miller Live  Himself Louis Theroux's Weird Weekends  Episode: "Wrestling"E! True Hollywood Story  Episode: "Hulk Hogan"2000  The Daily Show The Man Show  Episode: "Holiday Show 2"2002  Yes, Dear  Big Guy  Episode: "Walk Like a Man"Family Guy  Angry bus passenger  Episode: "Family Guy Viewer Mail 1"Arliss    Episode: "In with the New"Kim Possible  Pain King  Episode: "Pain King vs. Cleopatra" 2003  Punk'd  Himself  2004  Monster Garage    Episode: "Box-Truck Wrestling Ring"2005  Modern Marvels    Episode: "Private Collections"Desperate Housewives  Inmate  Episode: "My Heart Belongs to Daddy"Biker Build-Off  Host Automaniac   The Contender    Episode: "Who's Playing The Game?"2006  Pros vs. Joes    Episodes: "Can You PVJ Champ?" and "Can You Cover Jerry Rice?"2007  Law & Order: Special Victims Unit  Cupid  Episode: "Loophole"2007–2010  Bullrun  Host 2008  Hulk Hogan's Celebrity Championship Wrestling  Himself  Episode: "In-Ring Psychology" 2009  Are You Smarter Than a 5th Grader? 2009–2011  Garage Mahal  Host  2010  The Celebrity Apprentice  Himself 

 แชมป์และรางวัล 
 Pro Wrestling Illustrated
 Comeback of the Year (2016)
 Inspirational Wrestler of the Year (1998)
 Rookie of the Year (1998)
 Ranked No. 2 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 1998
 Ranked No. 75 of the top 500 singles wrestlers of the PWI Years in 2003
World Championship Wrestling
 WCW World Heavyweight Championship (1 time)
 WCW United States Heavyweight Championship (2 times)
 WCW World Tag Team Championship (1 time) – with Bret Hart
 Fifth WCW Triple Crown Champion
World Wrestling Entertainment/WWE
 World Heavyweight Championship (1 time)
 WWE Universal Championship (2 times)
WWE Hall of Fame (Class of 2018)
 Wrestling Observer Newsletter
 Rookie of the Year (1998)

 เชิงอรรถ 

 อ้างอิง 
 Goldberg, Bill and Goldberg, Steve (2000) I'm Next: The Strange Journey of America's Most Unlikely Superhero, ISBN 0-609-60780-4.

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Official Website 



หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวยิว
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หมวดหมู่:หอเกียรติยศและพิพิธภัณฑ์มวยปล้ำอาชีพ