โคอาที

โคอาที (Coati) จากสกุล Nasua and Nasuella เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมจากวงศ์แร็กคูนชนิดหนึ่ง เป็นสัตว์ออกหากินในเวลากลางวัน ซึ่งแตกต่างจากสัตว์ในวงศ์แร็กคูนส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นสัตว์กลางคืน โคอาทีมีถิ่นกำเนิดในอเมริกาใต้ อเมริกากลาง และบริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอเมริกาเหนือ 

 นิรุกติศาสตร์ 
คำว่า "โคอาที" หรือ "โกอาตี" มาจากภาษากวารานี ภาษาท้องถิ่นในกลุ่มภาษาตูปี-กวารานีแห่งอเมริกาใต้ มีความหมายตามตัวอักษรว่า "จมูกยาว" ประกอบด้วยสองหน่วยคำ คือ coá- (โกอา แปลว่า "ยาว") และ -tî (ตี แปลว่า "จมูก")

แหล่งที่อยู่

โดยทั่วไป โคอาทีมีแหล่งอาศัยหลากหลายที่ โดยอาศัยอยู่ในบริเวณที่ร้อน แห้ง ชื้น เช่น ป่าดิบชื้นแอมะซอน บริเวณที่หนาวเย็นและสูงชัน เช่น ภูเขาแอนดีส (อเมริกาใต้) หรือบริเวณทุ่งหญ้าและตามพุ่มไม้ แหล่งอาศัยเริ่มต้นตั้งแต่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ (ตอนใต้ของรัฐแอริโซนา นิวเม็กซิโก และเท็กซัส) จนถึงตอนเหนือของประเทศอุรุกวัยบ้างเชื่อว่า มีโคอาทีประมาณ 10 ตัว ขยายพันธุ์อยู่ที่มณฑลคัมเบรีย ของสหราชอาณาจักร

 ช่วงชีวิต 
ในป่า โคอาทีมีอายุได้ถึงประมาณ 7 ถึง 8 ปี แต่เมื่ออยู่กับมนุษย์ โคอาทีสามารถมีอายุได้ถึง 15 ถึง 16 ปี
 การกิน 
โคอาทีเป็นสัตว์ที่กินได้ทั้งพืชและเนื้อสัตว์ อาหารที่มักกิน ได้แก่ ผลไม้ สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกแมลง (เช่น บึ้ง) และสัตว์มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก (เช่น กิ้งก่า หนู สัตว์ปีกขนาดเล็ก ไข่นก และไข่จระเข้) โคอาทีมีจมูกที่ดี และมีเท้าหน้าที่สามารถใช้ขุดเอาสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังออกมาจากดินได้
 สัตว์ที่ล่าเป็นเหยื่อในธรรมชาติ 
สัตว์ที่ล่าโคอาทีเป็นเหยื่อ ได้แก่ แมวจากัวรันดี งูโบอาหางแดง จิ้งจอก หมา เพียงพอนไทรา แมวออเซลอต และเสือจากัวร์ นอกจากนี้ ยังมีสัตว์นักล่าจำพวกสัตว์ปีกตัวใหญ่ ได้แก่ อินทรี-เหยี่ยวหรูหรา เหยี่ยวสีเกาลัดและดำ และอินทรีฮาร์ปีSouthern Coatimundi. itech.pjc.edu ส่วนลิงแคพิวชินหัวขาว มักล่าลูกของโคอาทีเป็นอาหาร

 อ้างอิง 

คโอาที