จักรพรรดิโรกูโจ

จักรพรรดิโรกูโจ (; 28 ธันวาคม ค.ศ. 1164 – 23 สิงหาคม ค.ศ. 1176) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 79 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม รัชสมัยของพระองค์อยู่ในช่วง ค.ศ. 1165 ถึง 1168Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, pp. 194–195; Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 329–330; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki. p. 212.

 พระราชประวัติ 
จักรพรรดิโรกูโจก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ มีพระนามเดิม (อิมินะ)Brown, pp. 264; n.b., up until the time of Emperor Jomei, the personal names of the emperors (their imina) were very long and people did not generally use them.  The number of characters in each name diminished after Jomei's reign. ว่า เจ้าชายโนบูฮิโตะ ()Brown, p. 329; Varley, p. 212. บางครั้งเรียกเป็น เจ้าชายโยชิฮิโตะ หรือโทชิฮิโตะTitsingh, p. 194.

พระองค์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดินิโจ และสวรรคตโดยไร้รัชทายาท

 เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโรกูโจ 
จักรพรรดิโรกูโจได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทก่อนจะมีพระชนมายุครบหนึ่งพรรษา และทรงประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อมีพระชนมายุได้เพียงแปดเดือนเท่านั้น

 ค.ศ. 1165 (ปีเอมังที่ 1) : เจ้าชายโนะบุฮิโตะได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาท (องค์ชายรัชทายาทต่อมาคือจักรพรรดิโรกูโจ)Kitagawa, H. (1975). The Tale of the Heike, p.783.
 ค.ศ. 1165 (วันที่ 25 เดือน 6 ปีเอมังที่ 1) : ปีที่ 7 ในรัชสมัยของจักรพรรดินิโจองค์จักรพรรดิพระประชวรหนักจึงสละราชสมบัติให้กับเจ้าชายโนบูฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์าเป็นจักรพรรดิโรกูโจTitsingh, p. 194; Brown, p. 329; Varley, p. 44; n.b., a distinct act of senso is unrecognized prior to Emperor Tenji; and all sovereigns except Jitō, Yōzei, Go-Toba, and Fushimi have senso and sokui in the same year until the reign of Emperor Go-Murakami.
 ค.ศ. 1165 (วันที่ 27–28 เดือน 7 ปีเอมังที่ 1): อดีตจักรพรรดินิโจสวรรคตเมื่อพระชนมายุเพียง 22 พรรษาBrown, p. 328; Kitagawa, p.783.

แต่เพราะแรงกดดันจากตระกูลไทระที่นำโดยไทระ โนะ คิโยโมริ ทำให้จักรพรรดิโระกุโจต้องสละราชบัลลังก์ให้กับพระปิตุลา (อา) ที่ต่อมาคือจักรพรรดิทากากูระ

 ค.ศ. 1168 (วันที่ 19 เดือน 2 ปี นินอัง ที่ 3) : ปีที่ 3 ในรัชสมัยของจักรพรรดิโรกูโจ องค์จักรพรรดิถูกไดโจโฮโอ โกะ-ชิรากาวะ พระอัยกา (ปู่) สั่งปลดจากราชบัลลังก์และสถาปนาเจ้าชายโนะริฮิโตะพระราชโอรสองค์ที่ 3 ของอดีตจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ และพระปิตุลา (อา) ของอดีตจักรพรรดิโรกูโจขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่Brown, p. 330; Varley, p. 44
 ค.ศ. 1168 (วันที่ 20 เดือน 3 ปี นินอัง ที่ 3) : ได้มีพระราชพิธีราชาภิเษกเจ้าชายโนะริฮิโตะขึ้นเป็น จักรพรรดิทะกะกุระ ที่ พระราชวังหลวงเฮอังTitsingh, p. 195; Varley, p. 44.
 ค.ศ. 1176 (วันที่ 17 เดือน 7 ปี อังเง็ง ที่ 2) : จักรพรรดิโรกูโจสวรรคตขณะพระชนมายุเพียง 11 พรรษา ทำให้สายราชสกุลของจักรพรรดินิโจสิ้นสุดลง

พระราชพงศาวลี

 ดูเพิ่ม 
 จักรพรรดิญี่ปุ่น
 รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

 อ้างอิง 

ข้อมูล
 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ; OCLC 251325323
 Helmolt, Hans Ferdinand and James Bryce Bryce. (1907). The World's History: A Survey of Man's Progress. Vol. 2.  London: William Heinemann.OCLC 20279012
 Kitagawa, Hiroshi and Bruce T. Tsuchida, ed. (1975). The Tale of the Heike. Tokyo: University of Tokyo Press.  OCLC 164803926
 Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
 Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ; OCLC 59145842

โรกูโจ