แอมโฟเทอริซินบี

แอมโฟเทอริซินบี () เป็นยาต้านเชื้อราชนิดหนึ่ง ใช้รักษาการติดเชื้อราแบบรุนแรง และรักษาโรคลิชมาเนีย โรคติดเชื้อราที่รักษาได้ด้วยยานี้เช่น แอสเพอร์จิลโลซิส บลาสโตมัยโคซิส แคนดิดีอาซิส คอกซิดิออยโดมัยโคซิส และคริปโตคอคโคซิส บางครั้งอาจให้พร้อมกับฟลูไซโตซีน โดยทั่วไปแล้วจะบริหารยาด้วยการฉีดเข้าหลอดเลือดดำ

กลไกการออกฤทธิ์ของยาแอมโฟเทอริซิน บี คือ ตัวยาจะเข้าจับกับผนังเซลล์ของเชื้อราในส่วนที่เรียกว่า เออร์โกสเตอรอล (Ergosterol) เป็นผลให้ผนังเซลล์ของเชื้อรารั่วและเปิดออกจนเป็นเหตุให้เชื้อราตายลงในที่สุด

ตารางขนาดยาสำหรับแอมโฟเทอริซินบี ได้รับการออกแบบขึ้นหลังจากการสังเกตอาการพิษจากการใช้ยาในขนาดสูงและประสบการณ์ทางคลินิกอื่นๆ ยังไม่มีข้อมูลเชิงประจักษ์เกี่ยวกับระยะเวลาการรักษาที่เหมาะสม แม้ว่าทารกส่วนใหญ่จะได้รับการรักษาเป็นเวลาเฉลี่ย 40 วัน (ช่วง 14-70 วัน) แอมโฟเทอริซินมักใช้ร่วมกับฟลูไซโทซีน

สารต้านเชื้อรา แอมโฟเทอริซิน โพลีอีนผลิตโดยจุลินทรีย์ Streptomyces nodosus มีจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปีค.ศ. 1956

 ผลข้างเคียง 
หากใช้ยาแอมโฟเทอริซินบี แบบยาฉีด อาจทำให้หลอดเลือดระคายเคือง และหากตัวยาซึมออกมาสู่ผิวหนัง อาจทำมีอาการ เช่น แสบ บวม แดง เจ็บปวด หรือมีของเหลวซึมออกมาจากผิวหนังบริเวณที่ฉีดยา หากเป็นยาฉีดเข้าช่องไขสันหลัง อาจพบอาการตาพร่า อ่อนเพลีย ปวดขา ปวดหลัง ปวดคอ วิงเวียน ปวดศีรษะ คลื่นไส้ และอาเจียน

จากการศึกษาการกระจายตัวของตัวยานี้ในร่างกายมนุษย์พบว่า ยานี้ถูกดูดซึมไม่ค่อยดีจากระบบทางเดินอาหาร และเมื่อยาเข้าสู่กระแสเลือดจะถูกเปลี่ยนโครงสร้างทางเคมีที่ไต และร่างกายต้องใช้เวลาประมาณ 24 ชั่วโมงในการกำจัดยา 50% ออกจากกระแสเลือด ซึ่งตัวยาที่เหลือต้องใช้เวลาในการกำจัดต่ออีกนานประมาณ 15 วันโดยผ่านไปกับปัสสาวะและอุจจาระ

อ้างอิง

หมวดหมู่:ยาต้านเชื้อโปรโตซัว
หมวดหมู่:ยาหลักขององค์การอนามัยโลก