จักรพรรดิมนโตกุ

จักรพรรดิมนโตกุ (; สิงหาคม ค.ศ. 826 – 7 ตุลาคม ค.ศ. 858) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 55Imperial Household Agency (Kunaichō):  文徳天皇 (55) ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิมPonsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, pp. 64–65.

รัชสมัยของจักรพรรดิมนโตกุกินเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 850 ถึง 858Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 264–265; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, p. 165; Titsingh, Isaac. (1834). 

เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม
ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ มนโตกุมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ)Brown, pp. 264; prior to Emperor Jomei, the personal names of the emperors were very long and people did not generally use them; however, the number of characters in each name diminished after Jomei's reign. ว่า มิจิยาซุ ()Titsingh,  p. 112; Brown p. 285. พระองค์ยังเป็นที่รู้จักในพระนาม ทามูระ-โนะ-มิกาโดะVarley, p. 165. หรือ ทามูระ-เทอิPonsonby-Fane, p. 8.

พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดินิมเมียว พระราชมารดาคือสมเด็จพระจักรพรรดินีพันปีหลวงฟูจิวาระ โนะ จุนชิ (มีอีกพระนามว่า จักรพรรดินีโกโจ 五条后) ธิดาในรัฐมนตรีฝ่ายซ้าย ฟูจิวาระ โนะ ฟูยุตสึงุ

มนโตกุมีพระมเหสีรวม 6 พระองค์ และพระราชโอรสธิดารวม 29 พระองค์Brown, p. 285.

เหตุการณ์ในพระชนมชีพของมนโตกุ
เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในวันที่ 21 เดือน 3 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 850 เจ้าชายมิชิยะซุพระชนมายุ 24 พรรษาจึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิมนโตะกุ หลังจากนั้นอีก 25 วันคือวันที่ 17 เดือน 4 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 850 ได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิมนโตะกุที่ พระราชวังหลวงเฮอัง 

หลังจากครองสิริราชสมบัติได้เพียงเดือนเศษพระอัยยิกา (ย่า) ของจักรพรรดิคือ ทะชิบะนะ โนะ คะชิโกะ หรือ จักรพรรดินีดันริน อดีตจักรพรรดินีใน จักรพรรดิซะงะ จักรพรรดิองค์ที่ 52 และเป็นพระราชมารดาของจักรพรรดินิมเมียวได้สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 4 เดือน 5 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 850

ต่อจากนั้นในวันที่ 25 เดือน 11 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 850 จักรพรรดิมนโตะกุได้สถาปนา เจ้าชายโคเรฮิโตะ () พระราชโอรสองค์ที่ 4 ที่ประสูติแต่จักรพรรดินีฟุจิวะระ โนะ อะกิระเคโกะธิดาของ ฟุจิวะระ โนะ โยะชิฟุซะ พระชนมายุเพียง 8 เดือนขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์

จักรพรรดิมนโตะกุประชวรและเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันในวันที่ 27 เดือน 8 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 858 เจ้าชายโคะเระฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาจึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเซวะ โดยมีโยะชิฟุซะผู้เป็นพระอัยกา (ตา) ได้เป็น เซ็สโซ (ผู้สำเร็จราชการสำหรับจักรพรรดิที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ) โดยโยะชิฟุซะนับเป็นเซ็สโซคนแรกที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์และหลังจากโยะชิฟุซะแล้วตระกูลฟุจิวะระและตระกูลที่เป็นสาขาย่อยของฟุจิวะระก็แทบจะผูกขาดทั้งตำแหน่งเซ็สโซและ คัมปากุ (ผู้สำเร็จราชการสำหรับจักรพรรดิที่เจริญพระชนมายุแล้ว) จนกระทั่งทั้งสองตำแหน่งนี้ได้ถูกยกเลิกไปในที่สุด

โดยจักรพรรดิเซวะได้ประกอบพิธีราชาภิเษกที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เมื่อวันที่ 7 เดือน 11 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 858

 พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา 
พระมเหสี (เนียวโงะ) (ไท-โคไตโง): ฟูจิวาระ โนะ อากิราเกโกะ (藤原明子; 829–899) มีอีกนามส่า โซเมโดโนะ-โนะ-คิซากิ ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โยชิฟูซะPonsonby-Fane, pp. 319–320.
พระราชโอรสองค์ที่ 4: เจ้าชายโคเรฮิโตะ (惟仁親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิเซวะ
พระราชธิดาองค์ที่ 3: เจ้าหญิงกิชิ (儀子内親王; สวรรคต ค.ศ. 879) ไซอิงคนที่ 6 แห่งศาลเจ้าคาโมะ (859–876)

พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ โคชิ/ฟูรูโกะ (藤原古子) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ฟูยุตสึงุ

พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ ทากากิโกะ (藤原多賀幾子; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 858) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โยชิมิ

พระมเหสี (เนียวโงะ): เจ้าหญิงอาซูมาโกะ (東子女王; สวรรคต ค.ศ. 865)

พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ เน็นชิ/โทชิโกะ (藤原年子)

พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ โคเรโกะ (藤原是子)

พระมเหสี (เนียวโงะ): ทาจิบานะ โนะ ฟูซาโกะ (橘房子) ธิดาในทาจิบานะ โนะ อูจิกิมิ

พระมเหสี (เนียวโงะ): ทาจิบานะ โนะ ชูชิ (橘忠子) ธิดาในทาจิบานะ โนะ อูจิกิมิ

พระมเหสี (โคอูอิ): คิ โนะ ชิซูโกะ (紀静子; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 866) ธิดาในคิ โนะ นาโตระ
พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายโคเรตากะ (惟喬親王; 844–897)
พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายโคเรเอดะ (惟条親王; 848–868)
เจ้าหญิงเท็นชิ (恬子内親王; สวรรคต ค.ศ. 913) ไซโอองค์ที่ 20 แห่งศาลเจ้าอิเซะ (859–876)
พระราชธิดาองค์ที่ 5: เจ้าหญิงจุตสึชิ (述子内親王; สวรรคต ค.ศ. 897) ไซอิงองค์ที่ 5 แห่งศาลเจ้าคาโมะ (857–858)
เจ้าหญิงชินชิ (珍子内親王; สวรรคต ค.ศ. 877)

(จากสตรีไม่ทราบนาม)
มินาโมโตะ โนะ โทมิอาริ (源富有, สวรรคต ค.ศ. 887)
มินาโมโตะ โนะ เฮียวชิ (源憑子)
มินาโมโตะ โนะ เค็นชิ (源謙子)
มินาโมโตะ โนะ โอกูโนะ (源奥子)
มินาโมโตะ โนะ เร็ตสึชิ (源列子)
มินาโมโตะ โนะ เซชิ (源済子) อภิเษกสมรสกับจักรพรรดิเซวะ
มินาโมโตะ โนะ ชูโกะ (源修子)

พระราชพงศาวลี

อ้างอิง

ข้อมูล
 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ;  
 Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  
 Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ;  

มนโตกุ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
หมวดหมู่:โคไตชิ