จักรพรรดิโยเซ

จักรพรรดิโยเซ (; 2 มกราคม ค.ศ. 869 – 23 ตุลาคม ค.ศ. 949) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 57Imperial Household Agency (Kunaichō):  陽成天皇 (57) ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิมPonsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, pp. 66–67.

รัชสมัยของจักรพรรดิโยเซยาวนานตั้งแต่ ค.ศ. 876 ถึง 884Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, pp. 121–124; Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 288–289; Varley, H. Paul, ed. (1980). Jinō Shōtōki, pp. 170–171.

 พระราชประวัติ 
ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ โยเซมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ)Brown, pp. 264; prior to Emperor Jomei, the personal names of the emperors (their imina) were very long and people did not generally use them.  The number of characters in each name diminished after Jomei's reign. ว่า ซาดาอากิระ ชินโน (貞明親王)Titsingh, p. 121; Varley, p. 170.

จักรพรรดิโยเซเป็นพระราชโอรสองค์โตของจักรพรรดิเซวะ พระราชมารดาของพระองคค์คือจักรพรรดินีฟูจิาวระ โนะ ทาไกโดะ ผู้เป็นที่รู้จักในอีกพระนามหนึ่งว่า จักรพรรดินีนิโจ หลังการสละราชสมบัติของจักรพรรดิเซวะVarley, p. 170. พระราชมารดาของโยเซเป็นพี่สาวของฟูจิวาระ โนะ โมตตสึเนะ ผู้ที่มีบทบาทสำคัญต่อชีวิตของจักรพรรดิวัยหนุ่มTitsingh, p. 121.

โยเซมีพระราชโอรสธิดารวม 9 พระองค์ที่ประสูติหลังพระองค์สละราชสมบัติBrown, p. 288.

กล่าวกันว่าพระองค์มีอาการไม่มั่นคงทางจิตใจหลังขึ้นครองราชย์เมื่อยังทรงพระเยาว์ พระองค์มุ่งมั่นในด้านบทกวีวากะในช่วงบั้นปลายชีวิต บทกวีวากะอันโด่งดังของพระองค์แสดงถึงความรักที่เพิ่มมากขึ้นของพระองค์ซ้อนทับภาพการไหลของแม่น้ำ

เหตุการณ์ในพระชนมชีพของโยเซ
จักรพรรดิโยเซเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อยังทรงพระเยาว์ และยังมิได้บรรลุนิติภาวะ

รัชสมัยของโยเซ
ปีในรัชสมัยโยเซมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือ เน็งโง  ในช่วงนี้ ธรรมเนียมการตั้งชื่อศักราชด้วยลางดีได้เปลี่ยนไป ชื่อของยุคสมัยอาจถูกเลือกมาเพื่อจำกัดผลกระทบของสิ่งเลวร้ายBialock, David T. (2007). Eccentric Spaces, Hidden Histories: Narrative, Ritual, and Royal Authority, p. 138.
 โจงัง    (859–877)
 กังเงียว  (877–885)

พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา
พระมเหสี (ฮิ): เจ้าหญิงคันชิง (簡子内親王; สวรรคต ค.ศ. 914) พระราชธิดาองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิโคโก

พระมเหสี (ฮิ): เจ้าหญิงยาซูโกะ (綏子内親王; สวรรคต ค.ศ. 925) พระราชธิดาองค์ที่ 3 ในจักรพรรดิโคโก

พระมเหสี (ฮิ): เจ้าหญิงเคียวโกะ (姣子女王; สวรรคต ค.ศ. 914) พระธิดาในเจ้าชายโคเรตาดะ
เจ้าชายโมโตนางะ (元長親王; 901–976)
พระราชโอรสองค์ที่ 4: เจ้าชายโมโตโตชิ (元利親王; สวรรคต ค.ศ. 964)
เจ้าหญิงโชชิ (長子内親王; สวรรคต ค.ศ. 922)
เจ้าหญิงเก็นชิ (儼子内親王; สวรรคต ค.ศ. 930)

นางพระกำนัล: ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โทนางะ
พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายโมโตโยชิ (元良親王)
เจ้าชายโมโตฮิระ (元平親王; สวรรคต ค.ศ. 958)

นางพระกำนัล: ธิดาจากตระกูลคิ
พระราชโอรสองค์แรก: มินาโมโตะ โนะ คิโยกาเงะ (源清蔭; 884–950), ไดนางง (948–950)

นางพระกำนัล: ธิดาในโทโมะ ยาซูฮิระ
มินาโมโตะ โนะ คิโยมิ (源清鑒; เสียชีวิต ค.ศ. 936)

นางพระกำนัล: ธิดาจากตระกูลซาเอกิ
มินาโมโตะ โนะ คิโยโต (源清遠; เสียชีวิต ค.ศ. 912)

พระราชพงศาวลี

 อ้างอิง 

 ข้อมูล 
 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ; 
 Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. 
 Varley, H. Paul. (1980).  Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ; 


โยเซ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
หมวดหมู่:ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โคไตชิ
โยเซ
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดินที่ถูกปลดจากราชบัลลังก์
โยเซ, จักรพรรดิ