จักรพรรดิโฮริกาวะ

จักรพรรดิโฮริกาวะ (; 8 สิงหาคม ค.ศ. 1079 – 9 สิงหาคม ค.ศ. 1107) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 73Imperial Household Agency (Kunaichō):  堀河天皇 (73) ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์แบบดั้งเดิมPonsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, p. 78.

รัชสมัยของโฮริกาวะอยู่ในช่วง ค.ศ. 1087 ถึง 1107Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 317–320; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki. p. 202; Titsingh, Isaac. (1834). 

 พระราชประวัติ 
ก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ โฮริกาวะมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ)Brown, pp. 264; prior to Emperor Jomei, the personal names of the emperors were very long and people did not generally use them.  The number of characters in each name diminished after Jomei's reign. ว่า เจ้าชายทารูฮิโตะ ()Varley, p. 202. หรือ เจ้าชายโยชิฮิโตะTitsingh, p. 172; Brown, p. 317.

โฮริกาวะเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิชิรากาวะกับฟูจิวาระ โนะ เค็นชิ (藤原賢子) ธิดาบุญธรรมในฟูจิวาระ โมโรซาเนะ (藤原師実)

 พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา 
จักรพรรดินี (ชูงู): เจ้าหญิงโทกูชิ (篤子内親王) พระราชธิดาในจักรพรรดิโกะ-ซันโจ
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ อิชิ (藤原苡子; 1076-1103) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ซาเนซูเอะ
 เจ้าชายมูเนฮิโตะ (宗仁親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิโทบะ
นางกำนัล (ไนชิ): เจ้าหญิงจินชิ (仁子女王; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1126) พระธิดาในเจ้าชายยาซูซูเกะ
 เจ้าหญองโซชิ (悰子内親王, 1099–1162)
นางกำนัล (ไนชิ): ฟูจิวาระ มูเนโกะ (藤原宗子; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1129) ธิดาในฟูจิวาระ ทากามูเนะ
 คังเงียว (寛暁; 1103–1159)
นางกำนัล (ไนชิ): ธิดาในฟูจิวาระ โทกิตสึเนะ
 เจ้าชายนักบวชไซอุง (最雲法親王; 1105–1162) หัวหน้านักบวชนิกายเท็นได
 มารดาไม่ทราบนาม
 เจ้าหญิงคิชิ (喜子内親王)
 เจ้าหญิงไคชิ (懐子内親王)

 ครองราชย์  
หลังกลายเป็นมกุฎราชกุมาร พระองค์ขึ้นครองราชย์หลังพระราชบิดาสละราชสมบัติในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1087 (ปีโอโตกุที่ 3)Titsingh, p. 172; Brown, p. 317; Varley, p. 44. ฟูจิวาระ โมโรซาเนะ คัมปากุของพระราชบิดา กลายเป็นผู้สำเร็จราชการ และรัชสมัยของพระองค์ถูกบดบังโดยการว่าราชการในวัดของอดีตจักรพรรดิชิรากาวะ โฮริกาวะทรงสนพระทันในด้านวิชาการ กวี และดนตรี

เมื่อจักรพรรดินี-พระมเหสีฟูจิวาระ โนะ อิชิ (藤原苡子) สวรรคตใน ค.ศ. 1103 เจ้าชายมูเนฮิโตะ พระราชโอรส ถูกนำไปเลี้ยงดูโดยจักรพรรดิชิรากาวะผู้สละราชสมบัติ ภายหลังพระราชโอรสขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิโทบะTitsingh, p. 178.

โฮริกาวะสวรรคตตอนพระชนมายุ 28 พรรษาในวันที่ 9 สิงหาคม ค..ศ 1107 (ปีคาโจที่ 2)Brown, p. 319; Titsingh, p. 178.

รัชสมัย
ปีในรัชสมัยของโฮริกาวะมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราช (เน็งโง)Titsingh, p. 171-178; Brown, p. 319.
 โอโตกุ (1084–1087)
 คันจิ (1087–1094)
 คาโฮ (1094–1096)
 เอโจ (1096–1097)
 โจโตกุ (1097–1099)
 โควะ (1099–1104)
 โชจิ (1104–1106)
 คาโจ (1106–1108)

คูเงียว
ในรัชสมัยโฮริกาวะ คูเงียวชั้นสูงที่อยู่ในราชสำนักมีดังนี้: 
 เซ็ชโช/ไดดจไดจิง ฟูจิวาระ โมโรซาเนะ (1043–1101)Brown, p. 318.
 คัมปากุ/นิไดจิง ฟูจิวาระ โมโรมิจิ (1062–1099)
 คัมปากุ/อูไดจิง/ไดนางง ฟูจิวาระ ทาดาซาเนะTitsingh, p. 176.

พระราชพงศาวลี

 ดูเพิ่ม 
 จักรพรรดิญี่ปุ่น
 รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

 อ้างอิง 

ข้อมูล
 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ;  OCLC 251325323
 Mosher, Gouverneur. (1978). Kyoto: A Contemplative Guide. ;  OCLC 4589403
 Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  OCLC 5850691
 Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ;  OCLC 59145842

หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
โฮริกาวะ
หมวดหมู่:โคไตชิ