จักรพรรดิโชมุ

จักรพรรดิโชมุ (; 22 กันยายน ค.ศ. 701 – 4 มิถุนายน ค.ศ. 756) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 45Imperial Household Agency (Kunaichō):  聖武天皇 (45) อ้างอิงจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามประเพณีPonsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, p. 57. รัชสมัยของจักรพรรดิโชมุทอดยาวจากปี ค.ศ. 724 ถึง 749 ระหว่างยุคนาระBrown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 272–273; Varley, H. Paul. Jinnō Shōtōki, pp. 141–143; Titsingh, Isaac. (1834). 

จักรพรรดิโชมุนับเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่ได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา)

 พระราชประวัติ 
ก่อนขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ จักรพรรดิโชมุพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ)Brown, pp. 264; prior to Emperor Jomei, the personal names of the emperors (their imina) were very long and people did not generally use them.  The number of characters in each name diminished after Jomei's reign. ยังไม่เป็นที่กระจ่างชัด แต่พระองค์รู้จักกันในนาม โอชิ-ฮิรากิ โทโยซากูระ-ฮิโกะ-โนะ-มิโกโตะBrown, p. 272; Varley, p. 141.

โชมุเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิมมมุกับฟูจิวาระ โนะ มิยาโกะ ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ฟูฮิโตะVarley, p. 141.

โชมุมีพระมเหสี 5 พระองค์และพระราชโอรสธิดารวม 6 พระองค์Brown, p. 272.

 เหตุการณ์ในพระชนมชีพของจักรพรรดิโชมุ 
จักรพรรดิโชมุยังทรงพระเยาว์ตอนที่พระราชบิดาสวรรคต ดังนั้น พระอัยยิกาของพระองค์ จักรพรรดินีเก็มเม และพระปิตุจฉา จักรพรรดินีเก็นโช จึงครองราชบัลลังก์ก่อนที่พระองค์จะครองราชบัลลังก์

 ค.ศ. 724 (ปีโยโรที่ 8, เดือน 1): ในปีที่ 9 ของรัชสมัยจักรพรรดินีเก็นโช (元正天皇九年) จักรพรรดินีสละราชบัลลังก์และพระราชนัดดาของพระนางได้สืบทอดราชบัลลังก์ต่อ หลังจากนั้นไม่นาน จักรพรรดิโชมุได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์Titsingh, ; Varley,  p. 44; a distinct act of senso is unrecognized prior to Emperor Tenji; and all sovereigns except Jitō, Yōzei, Go-Toba, and Fushimi have senso and sokui in the same year until the reign of Emperor Go-Murakami.
 31 มกราคม ค.ศ. 724 (ปีจินกิที่ 1): เปลี่ยนชื่อศักราชเพื่อแสดงถึงการขึ้นสืบราชบัลลังก์ของจักรพรรดิโชมุTitsingh, .
 ค.ศ. 735–737: ไข้ทรพิษระบาดใหญ่ทั่วญี่ปุ่นมีอัตราการเสียชีวิตประมาณ 25% ถึง 35%

จักรพรรดิโชมุยังคงประทับที่พระราชวังเฮเซ

รัชสมัย
ปีในรัชสมัยของโชมุมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือ เน็งโงTitsingh, p. 67; Brown, p. 273.

 จินกิ (724–729)
 เท็มเปียว            (729–749)
 เท็มเปียว-คัมโป      (749)
 เท็มเปียว-โชโฮ      (749–757)

พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา
จักรพรดรินี (โคโง): ฟูจิวาระ อาซูกาเบฮิเมะ (藤原 安宿媛) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ฟูฮิโตะ
 พระราชธิดาองค์ที่ 2: เจ้าหญิงอาเบะ (阿倍内親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดินีโคเก็ง
พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายโมโตอิ (基王, 727–728)
บูนิง: อางาไตนูไก โนะ ฮิโรโตจิ (県犬養広刀自, สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 762) ธิดาใน, อางาไตนูไก โนะ โมโรโกชิ
พระราชธิดาองค์แรก: เจ้าหญิงอิโนเอะ (井上内親王) อภิเษกสมรสกับจักรพรรดิโคนิง
พระราชธิดาองค์ที่ 3: เจ้าหญิงฟูวะ (不破内親王, 723–795) สมรสกับเจ้าชายชิโอยากิ
พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายอาซากะ (安積親王, 728–744)
บูนิง''': นัง-โดโนะ (南殿, สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 748) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ มูจิมาโระบูนิง: โฮกุ-โดโนะ (北殿, สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 760) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ฟูซาซากิบูนิง: ทาจิบานะ-โนะ-ฮิโรโอกะ โนะ โคนากาจิ (橘広岡古那可智, สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 759) ธิดาในทาจิบานะ โนะ ไซ

พระราชพงศาวลี

 ดูเพิ่ม 
 รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
 จักรพรรดิญี่ปุ่น

 อ้างอิง 

ข้อมูล
 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ;  

 Piggott, Joan R. (19970.   The Emergence of Japanese Kingship. Stanford: Stanford University Press. ;   
 Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran''; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  
 Varley, H. Paul. (1980).  Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ;  

แหล่งข้อมูลอื่น

 Vairocana Buddha at the temple of Todaiji
 Photographs of the mausolea of Empress Kōmyō and Emperor Shōmu

โชมุ
หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูกะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคนาระ
หมวดหมู่:ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
หมวดหมู่:โคไตชิ
โชมุ