พระเจ้าตะนินกันเหว่

พระเจ้าตะนินกันเหว่ (, ; ; ป. ค.ศ. 1689 – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1733) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์ตองอูของพม่า ตั้งแต่ ค.ศ. 1714 ถึง 1733 ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ราชอาณาจักรไม่มีเสถียรภาพภายในและภายนอก พระองค์เผชิญหน้ากับการจลาจลโดยพระปิตุลาซึ่งเป็นเจ้าเมืองพุกาม ในทิศตะวันตกเฉียงเหนือมณีปุระขี่ม้าบุกเข้าไปในดินแดนของพม่าในช่วงต้นปี ค.ศ. 1724 การเดินทัพที่จะตอบโต้มณีปุระเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1724 กลับล้มเหลว ในภาคตะวันออกและภาคใต้ของล้านนา (เชียงใหม่) ที่อยู่ภายใต้การปกครองของพม่าตั้งแต่ ค.ศ. 1558 ก็แยกตัวเป็นอิสระสำเร็จในปี ค.ศ. 1727Harvey 1925: 207–208 พระเจ้าทนินกันเวพยายามที่จะยึดคืนภูมิภาคที่แยกตัวเป็นครั้งที่สองแต่ก็ทรงล้มเหลวHmannan Vol. 3 2003: 363 โดย ค.ศ. 1732 ภาคใต้ของล้านนาเป็นอิสระ ส่วนทหารพม่าที่เชียงแสนในภาคเหนือของล้านนาก็ถูกคุมขัง เกิดจลาจลไปทั่วหุบเขาปิงรอบเมืองเชียงใหม่Lieberman 2003: 285–286

ใน ค.ศ. 1724 อู้กะลาเขียนมหาราชวงศ์ (พงศาวดารใหญ่) เสร็จสมบูรณ์ โดยเป็นพงศาวดารแห่งชาติฉบับสมบูรณ์ฉบับแรกเกี่ยวกับพงศาวดารประวัติศาสตร์พม่าโดยอ้างอิงจากแหล่งข้อมูลก่อนหน้า

พระชนมชีพช่วงต้น
พระองค์เสด็จพระราชสมภพจากรัชทายาท เจ้าชายสเน่ห์ กับอัครมเหสีมหาเทวีใน ค.ศ. 1689 พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาทในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1711 (วันอาทิตย์ แรม 8 ค่ำ เดือนดะซองโม่น 1073 ME)Hmannan Vol. 3 2003: 349

หมายเหตุ

อ้างอิง

บรรณานุกรม




หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์ตองอู