ความดันโลหิตในปอดสูงเรื้อรังในทารกแรกเกิด

ความดันโลหิตในปอดสูงเรื้อรังในทารกแรกเกิด () หรือ ภาวะไหลเวียนเลือดในทารกแบบเรื้อรัง () เป็นโรคของปอดและระบบไหลเวียนเลือดโรคหนึ่งซึ่งพบในทารกแรกเกิด มีลักษณะคือระบบไหลเวียนเลือดผ่านหัวใจและปอดไม่เปลี่ยนจากการไหลเวียนแบบทารกในครรภ์มาเป็นแบบทารกแรกเกิดที่เกิดแล้วอย่างที่ควร ทำให้มีความดันเลือดในปอดสูง เกิดการไหลของเลือดผ่านทางเชื่อมจากระบบไหลเวียนด้านขวาไปซ้าย ทำให้เลือดดำซึ่งไม่มีออกซิเจนผ่านเข้ามายังระบบไหลเวียนส่วนร่างกาย ทำให้ทารกมีออกซิเจนในเลือดต่ำได้อย่างรุนแรง
พยาธิสรีรวิทยา
ทารกในครรภ์จะมีความดันโลหิตในปอดสูงอยู่เป็นปกติ เนื่องจากทารกอาศัยการแลกเปลี่ยนก๊าซเพื่อรับออกซิเจนเข้ากระแสเลือดผ่านทางรกแทนที่จะเป็นปอด เลือดจึงไม่จำเป็นต้องไหลผ่านปอด เมื่อทารกคลอดออกมาแล้วทารกจึงจะจำเป็นต้องมีเลือดไหลผ่านปอดเพื่อแลกเปลี่ยนก๊าซและรับออกซิเจนจากอากาศเข้าสู่กระแสเลือด เพื่อที่จะมีเลือดไหลผ่านปอดได้ความดันโลหิตของหลอดเลือดในปอดจะต้องลดลงเพื่อให้เลือดสามารถไหลผ่านปอดเกิดการแลกเปลี่ยนก๊าซและกลับมาที่หัวใจเพื่อไปเลี้ยงร่างกายส่วนอื่นๆ ได้

ทารกที่ไม่สามารถลดความดันโลหิตในปอดได้หลังคลอดออกมาจะเกิดเป็นภาวะความดันโลหิตสูงเรื้อรังในทารกแรกเกิด
สาเหตุ
สาเหตุที่ทำให้ความดันโลหิตของปอดไม่ลดลงหลังทารกคลอดออกมา ได้แก่
เกิดการหดตัวของหลอดเลือดปอดที่ปกติ
ผนังหลอดเลือดในปอดหนาตัวทำให้เส้นผ่านศูนย์กลางลดลง
แพหลอดเลือดปอดมีขนาดเล็กผิดปกติ
มีการอุดกั้นการไหลของเลือดในปอด
หมวดหมู่:ความผิดปกติของระบบหายใจและระบบหัวใจและหลอดเลือดที่พบเฉพาะในระยะปริกำเนิด
หมวดหมู่:วิทยาทารกแรกเกิด