การละทิ้งศาสนาอิสลาม

การละทิ้งศาสนาอิสลาม หรือ การสิ้นสภาพจากการเป็นผู้นับถือศาสนาอิสลาม (, ริดดะฮ์ หรือ , อิรดิดาด)  หมายถึงการที่ผู้ที่นับถือศาสนาอิสลามได้ละทิ้งศาสนาอิสลามไปยึดมั่นในการปฏิเสธด้วยความเต็มใจ โดยสามารถเป็นการปฏิเสธทางกาย ทางจิตใจ หรือทางวาจา การละทิ้งศาสนาอิสลามมีชื่อเรียกตามภาษาอาหรับและศัพท์ในศาสนาอิสลามว่า มุรตัด ()Frank Griffel, "Apostasy", in (Editor: Gerhard Bowering et al.) The Princeton Encyclopedia of Islamic Political Thought, , pp. 40–41Diane Morgan (2009), Essential Islam: A Comprehensive Guide to Belief and Practice, , pp. 182–183 กรณีนี้ไม่ได้มีเพียงผู้ที่ละทิ้งศาสนาอิสลามอย่างเปิดเผยด้วยการเปลี่ยนเข้ารับศาสนาอื่น หรือไม่นับถือศาสนาเพียงเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการดูหมิ่นศาสนาหรือมิจฉาทิฐิ ด้วยการกระทำหรือคำพูดใดที่ส่อให้เห็นถึงความไม่ศรัทธา ซึ่งรวมถึงบรรดาผู้ปฏิเสธ "หลักการพื้นฐานหรือความเชื่อ" ของศาสนาอิสลาม

ในขณะที่นิติศาสตร์อิสลามแบบดั้งเดิมเรียกร้องให้ประหารชีวิตผู้ที่ไม่ขออภัยโทษจากการละทิ้งศาสนาอิสลาม คำจำกัดความของการกระทำนี้และผู้ที่กระทำควรได้รับโทษหรือไม่นั้น ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันในหมู่นักวิชาการอิสลาม และได้รับเสียงคัดค้านอย่างรุนแรงทั้งจากมุสลิมและผู้มิใช่มุสลิมที่สนับสนุนสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศและเสรีภาพทางศาสนา

ณ ค.ศ. 2021 มีประเทศที่มีประชากรมุสลิมเป็นประชากรส่วนมาก 10 ประเทศที่มีโทษประหารชีวิตแก่ผู้ที่ละทิ้งศาสนาอิสลาม และอีก 13 ประเทศที่มีบทลงโทษทางแพ่ง เช่น จำคุก จ่ายค่าปรับ หรือสูญเสียสิทธิการดูแลเด็กMarshall, Paul; Shea, Nina. 2011. Silenced. How Apostasy & Blasphemy Codes are Choking Freedom Worldwide. Oxford: Oxford University Press. p. 61 

ศัพทมูลวิทยา
การละทิ้งศาสนามีชื่อเรียกว่า อิรติดาด (หมายถึง กลับสภาพเดิม หรือ ถดถอย) หรือ ริดดะฮ์ ในศัพท์ทางศาสนาอิสลาม การละทิ้งศาสนายังมีอีกชื่อเรียกว่า มุรตัด ซึ่งหมายถึง 'ผู้ที่หันหลัง' ให้กับอิสลาม (Oxford Islamic Studies Online ให้คำนิยาม มุรตัด ว่า "ไม่ใช่เพียงแค่กาฟิร (ผู้ปฏิเสธศรัทธา)" แต่เป็น "ประเภทที่เลวทรามเป็นพิเศษ") ริดดะฮ์ ในทางการเมืองหมายถึง การแยกตัวออก

อ้างอิงในหนังสือ
อัลกุรอาน
อัลกุรอานกล่าวถึงการละทิ้งศาสนาในหลายโองการ โดยแสดงความโกรธของพระเจ้า การลงโทษที่ใกล้เข้ามา และการปฏิเสธที่จะยอมรับการกลับใจต่อผู้ที่ละทิ้งศาสนา ตามธรรมเนียม โองการเหล่านี้ "ดูเหมือนจะให้ความชอบธรรมต่อการบีบบังคับและการลงโทษอย่างรุนแรง" สำหรับผู้ละทิ้งศาสนา (ตามรายงานจาก Dale F. Eickelman) รวมทั้งโทษประหารชีวิตตามแบบดั้งเดิม มีดังนี้:

นักวิชาการอีกกลุ่มชี้ให้เห็นว่า ในอัลกุรอานไม่มีการกล่าวถึงความจำเป็นในการบังคับผู้ละทิ้งศาสนาให้กลับมานับถือศาสนาอิสลาม หรือการลงโทษทางร่างกายเฉพาะใด ๆ ที่จะใช้กับผู้ละทิ้งศาสนาในโลกนี้Asma Afsaruddin (2013), Striving in the Path of God: Jihad and Martyrdom in Islamic Thought, p. 242. Oxford University Press. . Quote: "He [Al-Banna] notes that the Qur'ān itself does not mandate any this-worldly punishment for religious apostasy but defers punishment until the next (cf. Qur'ān 2:217)." – นับประสาอะไรกับคำสั่งให้สังหารผู้ละทิ้งศาสนา – ไม่ว่าจะเปิดเผยหรือโดยนัยก็ตามTaha Jabir Alalwani (2003), La 'ikraha fi al-din: 'ichkaliyat al-riddah wa al-murtaddin min sadr al-Islam hatta al-yawm, pp. 93–94. .

ความจริงแล้ว โองการอื่น ๆ เน้นความเมตตา และไม่มีการบังคับในหลักความเชื่อ:

ฮะดีษ

หมายเหตุ

 อ้างอิง 

อ่านเพิ่ม










 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Apostasy, Freedom and Da'wah: Full Disclosure in a Business-Like Manner by Dr. Mohammad Omar Farooq



 Apostasy: Oxford Bibliographies, Islamic Studies Andrew March (2010), Oxford University Press
 การสิ้นสภาพจากการเป็นผู้นับถือ ศาสนาอิสลาม الردة

หมวดหมู่:ศาสนาอิสลาม