ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1 () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ-ใต้สายหลัก มีเส้นทางใกล้แนวฝั่งทะเลด้านตะวันออกของสหรัฐอเมริกา มีระยะทาง 2,369 ไมล์ (3,813 กิโลเมตร) ปลายทางทิศเหนือจากเมืองฟอร์ตเคนต์ รัฐเมน บริเวณเขตแดนแคนาดา-สหรัฐอเมริกา ลงไปยังทิศใต้ถึงเมืองคีย์เวสต์ รัฐฟลอริดา เป็นถนนแนวเหนือ-ใต้ที่ยาวที่สุดในสหรัฐอเมริกา โดยปกติทางหลวงหมายเลข 1 จะมีเส้นทางขนานใกล้ ๆ ไปกับอินเตอร์สเตต 95 แต่จะมีช่วงหนึ่งที่ทางหลวงหมายเลข 1 ออกห่างจากอินเตอร์สเตต 95 ไปทางทิศตะวันตกในช่วงระหว่างแจ็กสันวิลล์ รัฐฟลอริดา ถึงปีเตอร์สเบิร์ก รัฐเวอร์จิเนีย ทางหลวงสายนี้เชื่อมต่อเมืองสำคัญทางชายฝั่งทะเลตะวันออกเข้าด้วยกัน ได้แก่ ไมอามี วอชิงตัน ดี.ซี. บอลทิมอร์ ฟิลาเดลเฟีย นครนิวยอร์ก และบอสตัน ผ่านจากเขตภาคตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกาถึงนิวอิงแลนด์

ขณะที่ทางหลวงหมายเลข 1 มีเส้นทางพาดผ่านในแนวเหนือใต้ทางทิศตะวันออกของสหรัฐอเมริกานั้น บางส่วนของทางหลวงสายอื่น ๆ ได้แก่ 9, 13, 15, 17, 21 ซึ่งทางหลวงสายดังกล่าวมีเส้นทางใกล้ชิดกับชายฝั่งทะเลมากกว่า เมื่อได้มีการวางระบบถนนในยุค 1920 เดิมเป็นทางหลวงแอตแลนติก ต่อมาก็ได้ถูกกำหนดให้เป็นทางหลวงหมายเลข 1 ซึ่งไปตามเส้นแนวระหว่างตีนเขากับที่ราบชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ทางทิศเหนือของออกัสตา รัฐจอร์เจีย โดยทางหลวงที่ห่างไกลไปทางฝั่งตะวันออกจะมีคุณภาพต่ำและเข้าถึงประชากรไม่มากRand McNally Auto Road Atlas, 1926, accessed via the Broer Map Library

 รายละเอียดของเส้นทาง 

 รัฐฟลอริดา 

ทางหลวงหมายเลข 1 วิ่งไปตามชายฝั่งตะวันออกของรัฐฟลอริดา เริ่มต้นที่ 490 ถนนไวต์เฮด ในคีย์เวสต์ และผ่านเมืองไมแอมี ฮอลลีวูด ฟอร์ตลอเดอร์เดล เวสต์ปาล์มบีช ฟอร์ตเพียร์ซ เมลเบิร์น ไททัสวิลล์ เดย์โทนาบีช ปาล์มโคสต์ เซนต์ออกัสติน และแจ็กสันวิลล์ ช่วงของเส้นทางที่อยู่ทางใต้สุดที่เป็นช่วงที่ผ่านฟลอริดาคีส์ ระยะทางประมาณ  เป็นทางหลวงโอเวอร์ซีส มีขนาด 2 ช่องจราจร สร้างขึ้นในยุค 1930 หลังจากที่ทางรถไฟโอเวอร์ซีสของทางรถไฟสายชายฝั่งตะวันออกฟลอริดาได้ถูกทำลายโดยพายุเฮอร์ริเคนเลเบอร์เดย์ในปี พ.ศ. 2478 ส่วนช่วงต่อ ๆ มาของทางหลวงหมายเลข 1 ในรัฐฟลอริดา มักจะเป็นทางคู่ 4 ช่องจราจร และมีอินเตอร์สเตต 95 ตั้งอยู่ไม่ห่าง และมีทางหลวงรัฐหมายเลข A1A เป็นถนนริมชายหาดต่อเนื่อง ที่เป็นเส้นทางเลือกของทางหลวงหมายเลข 1 ซึ่งเป็นเส้นทางขาดตอน เพราะหลีกเลี่ยงการสร้างสะพานข้ามทางน้ำเข้า และหลีกเลี่ยงการตัดผ่านศูนย์อวกาศเคนเนดี เมื่อทางหลวงหมายเลข 1 ถึงทางตอนเหนือของแจ็กสันวิลล์ เส้นทางจะออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือไปยังเมืองออกัสตา รัฐจอร์เจีย โดยมีทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 เป็นเส้นทางชายฝั่งแทนไปจนถึงรัฐเวอร์จีเนีย และมีทางหลวงสหรัฐหมายเลข 13 รับช่วงต่อGoogle Maps street maps and USGS topographic maps, accessed via ACME Mapper ในรัฐฟลอริดา จนถึงยุค 1990 ทางหลวงหมายเลข 1 จะใช้ป้ายเครื่องหมายที่คมชัดสูง (ตัวอักษรสีขาวบนพื้นหลังสีแดง)John Gordon, The Virginian-Pilot, US Highway 17 to Florida: Scenic, Historic and Very Slow, December 29, 1993: "Drivers know they're in Florida when they notice the U.S. Highway signs are color-coded for easy recognition. The US 17 signs, for example, are yellow, while those of US 1 are red, US 90 blue. and US 27 green."

 รัฐจอร์เจีย 

 รัฐนอร์ทแคโรไลนาและรัฐเซาท์แคโรไลนา 

 ภูมิภาคแอตแลนติกกลาง 

 นิวอิงแลนด์ 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

End of U.S. Highway 1 

01

หมวดหมู่:ถนนในรัฐฟลอริดา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐจอร์เจีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเซาท์แคโรไลนา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐนอร์ทแคโรไลนา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเวอร์จิเนีย
หมวดหมู่:ถนนในวอชิงตัน ดี.ซี.
หมวดหมู่:ถนนในรัฐแมริแลนด์
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเพนซิลเวเนีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐนิวเจอร์ซีย์
หมวดหมู่:ถนนในรัฐนิวยอร์ก
หมวดหมู่:ถนนในรัฐคอนเนทิคัต
หมวดหมู่:ถนนในรัฐโรดไอแลนด์
หมวดหมู่:ถนนในรัฐแมสซาชูเซตส์
หมวดหมู่:ถนนในรัฐนิวแฮมป์เชอร์
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเมน