การทัพกัวดัลคะแนล

การทัพกัวดัลคะแนล () หรือเรียก ยุทธการที่กัวดัลคะแนล และมีชื่อรหัสว่า ปฏิบัติการวอชทาวเวอร์ () โดยสหรัฐ เป็นการรุกของฝ่ายสัมพันธมิตรต่อกองกำลังของจักรวรรดิญี่ปุ่นในหมู่เกาะโซโลมอนในช่วงเขตสงครามแปซิฟิกของสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นการสู้รบระหว่างวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1942 ถึง 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 และรวมถึงการรบทางบกและทางทะเลครั้งใหญ่ทั้งบนและรอบเกาะกัวดัลคะแนล นับเป็นการรุกทางบกครั้งใหญ่ครั้งแรกของฝ่ายสัมพันธมิตรต่อญี่ปุ่นในช่วงสงคราม

ในฤดูร้อน ค.ศ. 1942 ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ตัดสินใจเปิดฉากการรุกครั้งใหญ่ในเกาะนิวกีนีและเกาะโซโลมอน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันแนวรบทางทะเลไปยังออสเตรเลีย และก็โจมตีฐานทัพหลักของญี่ปุ่นที่ราเบาล์ (Rabaul) บนเกาะนิวบริเตนในที่สุด ปฏิบัติการกัวดัลคะแนลอยู่ภายใต้บังคับบัญชาของโรเบิร์ต แอล กอร์มลีย์ รายงานต่อเชสเตอร์ ดับเบิลยู. นิมิตซ์ ในขณะที่การป้องกันของญี่ปุ่นประกอบไปด้วยกองเรือผสมภายใต้การนำของอิโซโรกุ ยามาโมโตะ และกองทัพที่ 17 ภายใต้การนำของฮารูกิชิ เฮียคุทาเกะ

วันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1942 กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรซึ่งประกอบด้วยนาวิกโยธินสหรัฐเป็นหลัก ได้ยกพลขึ้นบกบนเกาะกัวดัลคะแนล เกาะทูลากิ และเกาะฟลอริดาในหมู่เกาะโซโลมอน กองกำลังป้องกันของญี่ปุ่นซึ่งยึดครองหมู่เกาะเหล่านี้มาตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1942 มีการต่อต้านเพียงเล็กน้อยในช่วงแรก แต่การเข้ายึดเกาะกัวดัลคะแนลได้กลายเป็นปฏิบัติการที่ยาวนานในไม่ช้า เนื่องจากทั้งสองฝ่ายต่างส่งกำลังเสริมเข้ามา ฝ่ายสัมพันธมิตรได้เข้ายึดครองสนามบินที่มีชื่อว่า เฮนเดอร์สันฟีลด์ บนเกาะกัวดัลคะแนลได้สำเร็จ พร้อมทั้งสร้างแนวป้องกันรอบพื้นที่เอาไว้ ฝ่ายญี่ปุ่นได้พยายามเข้ายึดสนามบินกลับคืนมาหลายครั้ง รวมทั้งในช่วงกลางเดือนกันยายนและในช่วงปลายเดือนตุลาคม การทัพครั้งนี้ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการรบทางทะเลครั้งใหญ่มากมาย ได้แก่ ยุทธนาวีที่เกาะซาโว โซโลมอนทางตะวันออก แหลมเอสเปอรานซ์ และหมู่เกาะซานตาครูซ นำไปสู่ชัยชนะที่เด็ดขาดของฝ่ายสัมพันธมิตรในยุทธนาวีที่กัวดัลคะแนลในช่วงกลางเดือนพฤศจิกายน ต่อมามีการสู้รบเพิ่มเติมในยุทธนาวีที่ทัสซาฟารองกาและยุทธนาวีที่เกาะเรนเนลล์ ในเดือนธันวาคม ญี่ปุ่นได้ตัดสินใจละทิ้งกัวดัลคะแนลเพื่อมุ่งเน้นไปที่การป้องกันเกาะอื่น ๆ ของหมู่เกาะโซโลมอน และกองกำลังหน่วยสุดท้ายได้อพยพออกไปในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943

การทัพครั้งนี้ได้เกิดขึ้นหลังจากความสำเร็จในการป้องกันของฝ่ายสัมพันธมิตรในยุทธนาวีที่ทะเลคอรัลและยุทธนาวีที่มิดเวย์ในเดือนพฤษภาคม และมิถุนายน ค.ศ. 1942 นอกจากการรบที่อ่าวมิลน์และบูนา-โกนาบนเกาะนิวกีนีแล้ว การทัพกัวดัลคะแนลยังเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนผ่านจากปฏิบัติการการตั้งรับไปสู่ปฏิบัติการรุกของฝ่ายสัมพันธมิตร และช่วยให้พวกเขายึดครองความริเริ่มทางยุทธศาสตร์ในเขตสงครามแปซิฟิกจากญี่ปุ่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ ต่อมาการทัพครั้งนี้ได้นำไปสู่การรุกครั้งใหญ่ของฝ่ายสัมพันธมิตรในแปซิฟิก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การทัพหมู่เกาะโซโลมอน การทัพนิวกีนี การทัพหมู่เกาะกิลเบิร์ตและมาร์แชล การทัพหมู่เกาะมาเรียนาและปาเลา การทัพฟิลิปปินส์ (ค.ศ. 1944–1945) และการทัพหมู่เกาะโวลคาโนและรีวกีว ก่อนที่ญี่ปุ่นได้ยอมจำนนในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945

 แหล่งข้อมูลอื่น 

หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การทัพในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:กัวดัลคะแนล
หมวดหมู่:พ.ศ. 2485
หมวดหมู่:พ.ศ. 2486
หมวดหมู่:สงครามแปซิฟิก