ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2544

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2544 เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2544 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนพฤศจิกายน

ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าติดตามโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ของสหรัฐยังได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย

 ภาพรวมฤดูกาล 

 พายุ 
 พายุโซนร้อนกำลังแรงซีมารอน 

พายุโซนร้อนซีมารอนก่อตัวในวันที่ 6 พฤษภาคม เคลื่อนผ่านฟิลิปปินส์เคลื่อนไปทางเหนือ และสลายตัวในวันที่ 14 พฤษภาคม

 พายุไต้ฝุ่นเชบี 

พายุโซนร้อนกำลังแรงทุเรียน

 วันที่ 29 มิถุนายน ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้สังเกตบริเวณที่เริ่มมีการพาความร้อนในตอนกลางของทะเลจีนใต้ และประเมินว่าหย่อมความกดอากาศต่ำนี้มีโอกาสก่อตัวเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนจากภาพดาวเทียมช่วงเช้า พบแนวเมฆที่โค้งหมุนตามลมหมุนวน และการหมุนเวียนลมภายในร่องมรสุม แม้จะมีแรงลมเฉือนแนวตั้งในระดับปานกลางที่ส่งผลยับยั้งการพัฒนาอยู่บ้างก็ตาม ต่อมาสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับหย่อมความกดอากาศต่ำให้กลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และทางศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมก็ได้ออกประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนภายในไม่กี่ชั่วโมงถัดมา หลังได้รับรายงานการลดลงของความกดอากาศ และความเร็วลมที่เพิ่มขึ้นในพื้นที่ เมื่อเวลา 13:00 น. (06:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ยกระดับหย่อมความกดอากาศต่ำให้กลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และกำหนดหมายเลขอย่างเป็นทางการว่า 05W
 วันที่ 30 มิถุนายน ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อน และสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อนเช่นกัน และกำหนดให้ชื่อว่า ทุเรียน ในเวลา 13:00 น. (06:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) พายุโซนร้อนทุเรียนได้เคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เนื่องจากอิทธิพลของสันเขาสูงกึ่งเขตร้อนที่แผ่ลงมาจากทางตอนใต้ของเกาะคีวชู และเมื่อถึงเวลา 01:00 น. (18:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) ทางสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นก็ได้ยกระดับพายุโซนร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง
 วันที่ 1 กรกฎาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนให้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่น หลังจากที่พายุอยู่ห่างไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของฮ่องกงอยู่ประมาณ 370 กิโลเมตร (230 ไมล์) และข้อมูลดาวเทียมก็ได้พบว่าตาพายุเริ่มปรากฏชัด และมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 20 กิโลเมตร (12 ไมล์) สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) รายงานว่าพายุโซนร้อนกำลังแรงทุเรียนมีกำลังแรงสูงสุดด้วยความเร็วลมสูงสุด 10 นาทีที่ 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (70 ไมล์ต่อชั่วโมง) และความกดอากาศที่ 970 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์ 28.64 นิ้วของปรอท) เมื่อเวลา 01:00 น. (18:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) โดยพื้นที่ที่มีลมแรงครอบคลุมรัศมีประมาณ 280 กิโลเมตร (170 ไมล์) พายุได้เคลื่อนตัวขึ้นฝั่งบริเวณมณฑลกวางตุ้งในขณะที่ยังมีความรุนแรงเต็มที่ หลังจากเคลื่อนตัวขึ้นฝั่งพายุเริ่มอ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็ว และลดระดับจากพายุไต้ฝุ่นเมื่อเคลื่อนตัวเข้าสู่ทางตอนบนของอ่าวตังเกี๋ย และเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง
 วันที่ 2 กรกฎาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ออกคำเตือนเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อเวลา 01:00 น. (18:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด)
 วันที่ 3 กรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ลดระดับพายุโซนร้อนให้กลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนเมื่อพายุเคลื่อนตัวอยู่ใกล้หนานหนิง และพายุก็ได้สลายตัวลงอย่างสมบูรณ์ หลังเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่ภูเขาในทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม
พายุโซนร้อนกำลังแรงทุเรียนได้สร้างความเสียหายอย่างหนักในประเทศจีนโดยเฉพาะในพื้นที่มณฑลกวางตุ้ง เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง และมณฑลไหหลำ มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อยประมาณ 65 ราย มีผู้ได้รับบาดเจ็บมากกว่าประมาณ 500 คน บ้านเรือนได้พังเสียหายประมาณกว่า 13,000 หลัง และมีประชาชนได้รับผลกระทบมากกว่าประมาณ 4.3 ล้านคน เกิดความเสียหายต่อพื้นที่เกษตรกรรมประมาณกว่า 180,000 เฮกตาร์ โดยเฉพาะไร่อ้อย และสวนกล้วย ในจั้นเจียงที่ได้รับความเสียหายอย่างหนัก อีกทั้งมีสัตว์เลี้ยงประมาณกว่า 52,000 ตัว ได้เสียชีวิตลงในเขตชายฝั่งของมณฑลกวางตุ้ง พบผู้สูญหายจากพายุอีกประมาณ 21 ราย ในขณะอยู่ในทะเล เขตปริมณฑลของเมืองได้รับผลกระทบจากฝนตกหนัก และลมแรง ทำให้เกิดน้ำท่วมหลายจุด และมีรายงานความเสียหายสะสมคิดเป็นมูลค่ารวมอยู่ที่ประมาณ 4.5 พันล้านหยวนจีน (449 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) นอกจากนี้ ยังมีรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บ 1 ราย ในฮ่องกง

 พายุโซนร้อนกำลังแรงอูตอร์ 

 พายุโซนร้อนจ่ามี 

พายุก่อตัวขึ้นทางตะวันออกของฟิลิปปินส์ จ่ามีเคลื่อนไปในแนวทิศตะวันตกเฉียงเหนือตลอดช่วงอายุของมัน และสลายตัวลงในวันที่ 13 กรกฎาคม เหนือด้านตะวันออกเฉียงใต้ของจีน

 พายุไต้ฝุ่นกองเร็ย 

กองเร็ยก่อตัวทางใต้ของญี่ปุ่น ซึ่งในช่วงแรกเคลื่อนไปทางทิศตะวันตกแต่ต่อมาระบบได้เคลื่อนที่โค้งไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และสลายตัวในวันที่ 28 กรกฎาคม

 พายุโซนร้อนกำลังแรงยวี่ถู่ 

ยวี่ถู่เข้าพัดขึ้นแผ่นดินของฮ่องกง และสลายตัวลงในวันที่ 26 กรกฎาคม

 พายุไต้ฝุ่นโทราจี 

 พายุไต้ฝุ่นหม่านหยี่ 

 พายุโซนร้อนอูซางิ 

 พายุไต้ฝุ่นปาบึก 

 พายุไต้ฝุ่นหวู่ติบ 

 พายุโซนร้อนเซอปัต 

 พายุโซนร้อนฟิโทว์ 

 พายุไต้ฝุ่นดานัส 

 พายุไต้ฝุ่นนารี 

พายุไต้ฝุ่นวิภา

 วันที่ 17 กันยายน ศูนย์กลางของพายุเริ่มมีการพาความร้อนลึกปกคลุมบริเวณใจกลางของพายุจนนำไปสู่การประกาศของศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ให้พายุลูกนี้เป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และได้กำหนดหมายเลขอย่างเป็นทางการว่า 21W เมื่อเวลา 07:00 น. (00:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) หลังจากนั้นเวลาประมาณ 18 ชั่วโมง ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อน และในขณะที่สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ยังไม่ได้ยกระดับพายุในทันที 
 วันที่ 18 กันยายน สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้กำหนดให้ชื่อว่า วิภา พายุมีลักษณะตาขนาดเล็ก และเต็มไปด้วยเมฆ ด้วยเหตุนี้ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนให้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่น และในขณะเดียวกันสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นก็ได้ยกระดับพายุโซนร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง 
 วันที่ 19 กันยายน พายุไต้ฝุ่นวิภาได้เคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) เริ่มรายงานว่าพายุกำลังจะเข้าสู่ช่วงเปลี่ยนผ่านเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน อย่างไรก็ตาม ในช่วงเปลี่ยนผ่านนั้น ตาพายุก็เริ่มขยายตัวขึ้น และพายุไต้ฝุ่นวิภากลับมามีกำลังแรงขึ้นอีกครั้งในระดับหนึ่ง 
 วันที่ 20 กันยายน ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุให้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1 ชั่วคราวอีกครั้ง 
 วันที่ 21 กันยายน กำแพงตาของพายุเริ่มสลายตัวจากการแทรกตัวของอากาศแห้ง ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) รายงานว่าพายุได้เข้าสู่ระดับความรุนแรงสูงสุดโดยมีกำลังแรงสูงสุดด้วยความเร็วลม 1 นาทีที่ 140 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (85 ไมล์ต่อชั่วโมง) และด้วยความเร็วลมสูงสุด 10 นาทีที่ 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (75 ไมล์ต่อชั่วโมง) หลังจากนั้นทั้งศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) และสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ออกคำเตือนเป็นครั้งสุดท้ายโดยระบุว่าพายุได้เปลี่ยนสภาพเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เศษซากของพายุถูกตรวจพบเป็นครั้งสุดท้ายในบริเวณทะเลเบริงในสองวันหลังจากนั้น
พายุไต้ฝุ่นวิภาไม่ได้เคลื่อนตัวขึ้นฝั่งประเทศใดโดยตรง และไม่มีรายงานความเสียหายหรือการเสียชีวิตจากพายุลูกนี้

 พายุไต้ฝุ่นฟรานซิสโก 

 พายุไต้ฝุ่นเลกีมา 

 พายุไต้ฝุ่นกรอซา 

 พายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยน 

 พายุไต้ฝุ่นพอดึล 

 พายุไต้ฝุ่นเหล่งเหล่ง 

 พายุโซนร้อนคาจิกิ 

 พายุโซนร้อน 31W 

 พายุไต้ฝุ่นฟ้าใส 

 พายุโซนร้อนฮวาเหม่ย์ 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 
รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชัน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเท่านั้น
 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 01W (เอาริง) 

ในช่วงกลางเดือนกุมภาพันธ์ พายุดีเปรสชันเขตร้อนเคลื่อนผ่านประเทศฟิลิปปินส์

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 02W (บาโรก) 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนดาร์นา 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 08W 

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 08W เป็นระบบพายุช่วงอายุสั้น ซึ่งก่อตัวอยู่ในที่ห่างไกลจากแผ่นดินในช่วงกลางเดือนกรกฎาคม

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 10 

พายุช่วงอายุสั้นอีกลูกก่อตัวในวันที่ 16 ถึง 19 กรกฎาคม

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 15 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนโฮลีนา 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 15W 

ระบบพายุอายุสั้นที่ไม่ส่งผลกระทบกับแผ่นดิน

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 25 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 26 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 27 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 28W (โอนโดย) 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 29W (ปาบลิง) 

 รายชื่อพายุ 

ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง  พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป

 ชื่อสากล 
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่  โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2544 คือ ซีมารอน จากชุดที่ 1 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้ายคือ ฮวาเหม่ย์ จากชุดที่ 2 รวมมีชื่อจากชุดรายชื่อถูกใช้ 26 ชื่อ
 รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2544 ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ  ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ  ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ  ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ ชุดที่ 1  0101  ซีมารอน(Cimaron)  ชุดที่ 2  0108  โทราจี(Toraji)  ชุดที่ 2  0115  ดานัส(Danas)  ชุดที่ 2  0122  โพดุล(Podul)   0102  เชบี(Chebi)  0109  หม่านหยี่(Man-yi)  0116  นารี(Nari)  0123  เหล่งเหล่ง(Lingling)  0103  ทุเรียน(Durian)  0110  อูซางิ(Usagi)  0117  วิภา(Vipa)  0124  คาจิกิ(Kajiki)  0104  อูตอร์(Utor)  0111  ปาบึก(Pabuk)  0118  ฟรานซิสโก(Francisco)  0125  ฟ้าใส(Faxai)  0105  จ่ามี(Trami)  0112  หวู่ติบ(Wutip)  0119  เลกีมา(Lekima)  0126  ฮวาเหม่ย์(Vamei)  ชุดที่ 2  0106  กองเร็ย(Kong-rey)  0113  เซอปัต(Sepat)  0120  กรอซา(Krosa)    0107  ยวี่ถู่(Yutu)  0114  ฟิโทว์(Fitow)  0121  ไห่เยี่ยน(Haiyan) 
หมายเหตุ: ครั้งนี้เป็นเพียงครั้งเดียวที่ใช้ชื่อ "วิภา" ที่สะกดด้วยอักษรโรมันว่า "Vipa" ก่อนจะมีการแก้ไขการสะกดเป็น "Wipha" ในปี พ.ศ. 2545

 ฟิลิปปินส์ 
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน ชุดรายชื่อแบบใหม่นี้เริ่มใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2544 โดยชุดรายชื่อนี้มีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) ด้วย เนื่องจากเป็นชุดรายชื่อที่เริ่มใหม่ จึงไม่มีชื่อใดในรายการนี้ที่ถูกถอนเลย ส่วนชื่อที่ไม่ถูกใช้จะทำเป็น 
 รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนท้องถิ่นฟิลิปปินส์ในฤดูกาล 2544  เอาริง (Auring)  เฟเรีย (Feria) (0104)  กีโก (Kiko) (0116)  ปาบลิง (Pabling)   บาโรก (Barok)  โกรีโย (Gorio) (0105)  ลาบูโย (Labuyo) (0119)  เกดัน (Quedan) (0124)   กรีซิง (Crising) (0101)  ฮัวนิง (Huaning) (0107)  มาริง (Maring) (0121)     ดาร์นา (Darna)  อิซัง (Isang) (0108)  นานัง (Nanang) (0123)     เอโมง (Emong) (0102)  โฮลีนา (Jolina)  โอนโดย (Ondoy)     รายชื่อเพิ่มเติม                  

 การถอนชื่อ 

ชื่อ ฮวาเหม่ย์ ถูกถอนออกโดยคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/คณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) โดยมีการนำชื่อ เผ่ย์ผ่า มาใช้แทน ส่วนชื่อ นานัง ถูกถอนโดย PAGASA โดยนำชื่อ นันโด มาใช้แทนในปี ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548)

 ผลกระทบ 
ตารางนี้รวมเอาทั้งหมดของระบบพายุที่ก่อตัวภายใน หรือ เคลื่อนตัวเข้ามาในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งวันสากล ภายในปี พ.ศ. 2544 ประกอบด้วยชื่อพายุ ความรุนแรง บริเวณที่มีผลกระทบ จำนวนผู้เสียชีวิต และความเสียหาย ความเสียหายทั้งหมดเป็นค่าเงินดอลลาร์สหรัฐปี ค.ศ. 2001 (พ.ศ. 2544) ความเสียหายและผู้เสียชีวิตจากพายุนั้นรวมไปถึงตั้งแต่ครั้งเมื่อพายุยังเป็นเพียงหย่อมความกดอากาศต่ำ หรือเปลี่ยนผ่านไปเป็นความกดอากาศต่ำนอกเขตร้อนแล้ว

|-
| 01W(เอาริง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์ || ไม่ทราบ || 15 ||
|-
| 02W(บาโรก) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์ || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| ซีมารอน(กรีซิง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน || ดอลลาร์สหรัฐ || ไม่มี ||
|-
| ดาร์นา ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน || ไม่ทราบ || ไม่มี ||
|-
| เชบี(เอโมง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, จีน, ไต้หวัน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| ทุเรียน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || จีน, เวียดนาม || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| อูตอร์(เฟเรีย)  ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, จีน, ไต้หวัน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| จ่ามี(โกรีโย) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, จีน || ไม่ทราบ ||  ||
|-
| 08W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่ทราบ || ไม่มี ||
|-
| กองเร็ย ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| ยวี่ถู่(ฮัวนิง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, เวียดนาม, จีน || ดอลลาร์สหรัฐ || ไม่มี ||
|-
| โทราจี(อิซัง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, จีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| หม่านหยี่ ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะมาเรียนา || ดอลลาร์สหรัฐ || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  bgcolor=#| || ไต้หวัน, หมู่เกาะรีวกีว || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  bgcolor=#| || ภาคตะวันออกของจีน, เกาหลี || ไม่มี|| ไม่มี ||
|-
| อูซางิ ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || จีน, เวียดนาม, ลาว, ไทย || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| ปาบึก ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะมาเรียนา, ญี่ปุ่น || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| โฮลีนา ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์ || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| 15W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| หวู่ติบ ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| เซอปัต ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| ฟิโทว์ ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || จีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| ดานัส ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| นารี(กีโก) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น, ไต้หวัน, จีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  bgcolor=#| || ภาคใต้ของจีน || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  bgcolor=#| || ไต้หวัน, หมู่เกาะรีวกีว || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  bgcolor=#| || ภาคใต้ของจีน, เวียดนาม || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| วิภา ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| ฟรานซิสโก ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| เลกีมา(ลาบูโย) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, จีน || ไม่ทราบ ||  ||
|-
| กรอซา ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะมาเรียนา || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| ไห่เยี่ยน(มาริง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไต้หวัน, ญี่ปุ่น || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| โพดุล ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะแคโรไลน์ || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  bgcolor=#| || เวียดนาม || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| เหล่งเหล่ง(นานัง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, เวียดนาม, กัมพูชา || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| 28W(โอนโดย) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะแคโรไลน์, หมู่เกาะมาเรียนา, ฟิลิปปินส์ || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| 29W(ปาบลิง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, มาเลเซีย, บรูไน, อินโดนีเซีย || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| คาจิกิ(เกดัน) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, เวียดนาม || เล็กน้อย || ไม่มี ||
|-
| 31W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะแคโรไลน์ || ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| ฟ้าใส ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะแคโรไลน์, หมู่เกาะมาเรียนา, ฟิลิปปินส์ || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| ฮวาเหม่ย์ ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || สิงคโปร์, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-

 ดูเพิ่ม 
รายชื่อฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2544
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2544
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2544
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้: 2543–2544, 2544–2545
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2543–2544, 2544–2545
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2543–2544, 2544–2545

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

2544
หมวดหมู่:ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2544