ประเทศเกาหลีเหนือกับอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง

เกาหลีเหนือเป็นประเทศที่ 10 ที่พัฒนาและเป็นประเทศล่าสุดที่ดำเนินการทดลองอาวุธนิวเคลียร์อย่างเปิดเผย  คลังแสงของเกาหลีเหนือถูกประเมินว่ามีขนาดเล็กที่สุดในโลก โดยมีอาวุธนิวเคลียร์ประมาณ 50 ชุดและมีขีดความสามารถในการผลิตวัสดุฟิสไซล์สำหรับสร้างอาวุธนิวเคลียร์เพิ่มได้ 6 ถึง 7 ชุดต่อปีNuclear Weapons: Who Has What at a Glance, Arms_Control_Association (updated August 2020) เชื่อกันว่าเกาหลีเหนือมีคลังสะสมอาวุธเคมีที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก เกาหลีเหนือเป็นภาคีสมาชิกของอนุสัญญาห้ามอาวุธชีวภาพ เป็นหนึ่งในสี่สมาชิกสหประชาชาติที่ยังไม่ให้สัตยาบันในอนุสัญญาว่าด้วยอาวุธเคมี และเป็นประเทศเดียวที่ประกาศถอนตัวจากสนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์ (NPT)

เกาหลีเหนือเป็นเพียงประเทศเดียวที่ได้รับการยืนยันว่าดำเนินการทดลองอาวุธนิวเคลียร์ในศตวรรษที่ 21 โดยทำการทดลองใต้ดินจำนวนหกครั้งที่พุงกเย-รีตั้งแต่ ค.ศ. 2006 ถึง 2017 เชื่อกันว่าประเทศนี้ได้พัฒนาอาวุธเสริมกำลังหรืออาวุธเทอร์โมนิวเคลียร์ กองกำลังยุทธศาสตร์กองทัพประชาชนเกาหลีปฏิบัติการด้วยขีปนาวุธข้ามทวีป รวมถึงขีปนาวุธและขีปนาวุธร่อนพิสัยใกล้ บางส่วนใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางยุทธวิธี ทั้งนี้เกาหลีเหนือกำลังพัฒนาขีปนาวุธปล่อยจากเรือดำน้ำ โดยการพัฒนาขีปนาวุธดังกล่าวมีความเชื่อมโยงกับโครงการดาวเทียมของประเทศ

แรงจูงใจที่ถูกตั้งข้อสังเกตต่อการแพร่ขยายนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือ ได้แก่ การล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ ความสั่นคลอนของพันธมิตรกับจีน ความปรารถนาที่จะป้องปรามและ/หรือเจรจากับสหรัฐ หรือการเมืองภายในประเทศ โครงการนี้มีความผูกพันอย่างใกล้ชิดกับความขัดแย้งในเกาหลี ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากความล่าช้าในการทำสนธิสัญญาสันติภาพเพื่อยุติสงครามเกาหลี โดยประเทศเกาหลีใต้เคยเป็นเจ้าภาพจัดเก็บอาวุธนิวเคลียร์ของสหรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 1958 ถึง 1991 และเคยดำเนินโครงการนิวเคลียร์ภายในประเทศตั้งแต่ ค.ศ. 1970 ถึง 1981

เกาหลีเหนือได้พัฒนาเทคโนโลยีนิวเคลียร์มาตั้งแต่ทศวรรษ 1960 โดยได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียต แม้จะเข้าเป็นสมาชิก NPT ใน ค.ศ. 1989 แต่เกาหลีเหนือล้มเหลวในการปฏิบัติตามมาตรการความปลอดภัยของทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (IAEA) และก่อให้เกิดวิกฤตการณ์ทางการทูตใน ค.ศ. 1993 จากการประกาศเจตจำนงที่จะถอนตัวจาก NPT ต่อมากรอบความตกลง (Agreed Framework) ค.ศ. 1994 กับสหรัฐได้ระงับการถอนตัวและทำให้ความสัมพันธ์ดีขึ้นชั่วขณะ แต่ความตกลงดังกล่าวไม่เคยได้รับการปฏิบัติอย่างเต็มรูปแบบ ความตกลงนี้ล่มสลายลงใน ค.ศ. 2003 โดยเกาหลีเหนือได้ขับไล่ผู้ตรวจสอบของ IAEA และประกาศถอนตัวจาก NPT โดยมีผลทันที การเจรจาหกฝ่ายที่ตามมาดำเนินต่อเนื่องจนถึง ค.ศ. 2007 แต่มีความคืบหน้าเพียงเล็กน้อย การทดลองครั้งแรกใน ค.ศ. 2006 ถูกตอบโต้ด้วยการคว่ำบาตรจากนานาชาติ การทดลองนิวเคลียร์และทดสอบขีปนาวุธในเวลาต่อมามีลักษณะเป็นการยั่วยุนานาชาติ นำไปสู่วิกฤตการณ์ใน ค.ศ. 2017–2018North Korea: Overview, Nuclear_Threat_Initiative (last updated May 2019). ใน ค.ศ. 2024 เกาหลีเหนือลงนามในสนธิสัญญาความมั่นคงกับรัสเซีย ทำให้ได้รับช่องทางเลี่ยงการคว่ำบาตรและอาจมีการถ่ายทอดเทคโนโลยี เกาหลีเหนือยังได้ส่งออกขีปนาวุธไปยังอียิปต์ อิหร่าน ซีเรีย และปากีสถาน รวมถึงให้ความช่วยเหลือในการก่อสร้างเครื่องปฏิกรณ์อัลกิบาร์ (Al Kibar) ในโครงการอาวุธนิวเคลียร์ซีเรียด้วย

เชื่อกันอย่างกว้างขวางว่าเกาหลีเหนือมีคลังอาวุธเคมีมากถึง 5,000 ตัน รวมถึงแก๊สซารินและแก๊สมัสตาร์ด และเชื่อกันว่าคิม จ็อง-อึนเป็นผู้สั่งการลอบสังหาร คิม จ็อง-นัมใน ค.ศ. 2017 โดยใช้สารประสาทวีเอ็กซ์ (VX) ทั้งนี้ยังไม่แน่ชัดว่าเกาหลีเหนือมีโครงการอาวุธชีวภาพเชิงรุกหรือไม่ แม้ประเทศนี้จะมีขีดความสามารถทางอุตสาหกรรมที่เพียงพอต่อการดำเนินการดังกล่าวเช่นเดียวกับหลายประเทศ

 ประวัติศาสตร์ 
เกาหลีเหนือแสดงความสนใจในการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์มาตั้งแต่ทศวรรษ 1950 โครงการนิวเคลียร์นี้สามารถสืบย้อนไปได้ถึงช่วงประมาณ ค.ศ. 1962 เมื่อเกาหลีเหนือให้คำมั่นต่อสิ่งที่เรียกว่า "การเสริมสร้างป้อมปราการทั่วประเทศ" (all-fortressization) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเกาหลีเหนือในสภาวะเตรียมพร้อมทางทหารระดับสูงอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน. ต่อมาใน ค.ศ. 1963 เกาหลีเหนือร้องขอความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียตในการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์แต่ถูกปฏิเสธ อย่างไรก็ตาม สหภาพโซเวียตตกลงจะช่วยเกาหลีเหนือพัฒนาโครงการพลังงานนิวเคลียร์เพื่อสันติ รวมถึงการฝึกอบรมนักวิทยาศาสตร์นิวเคลียร์ ในเวลาต่อมา จีนภายหลังการทดลองนิวเคลียร์ของตนเอง ก็ปฏิเสธคำร้องขอความช่วยเหลือในการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์จากเกาหลีเหนือเช่นเดียวกัน

วิศวกรโซเวียตมีส่วนร่วมในการก่อสร้างศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์นิวเคลียร์ย็องบย็อนJames Clay Moltz and Alexandre Y. Mansourov (eds.): The North Korean Nuclear Program. Routledge, 2000.  และเริ่มก่อสร้างเครื่องปฏิกรณ์วิจัย IRT-2000 ใน ค.ศ. 1963 ซึ่งเริ่มใช้งานได้ใน ค.ศ. 1965 และได้รับการยกระดับเป็น 8 เมกะวัตต์ใน ค.ศ. 1974 ต่อมาใน ค.ศ. 1979 เกาหลีเหนือเริ่มสร้างเครื่องปฏิกรณ์วิจัยแห่งที่สองในย็องบย็อน รวมถึงโรงงานแปรรูปแร่และโรงงานผลิตแท่งเชื้อเพลิง

ใน ค.ศ. 1985 เกาหลีเหนือให้สัตยาบันใน NPT แต่ไม่ได้จัดทำความตกลงด้านความปลอดภัยที่จำเป็นกับทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (IAEA) จนกระทั่ง ค.ศ. 1992 ในช่วงต้น ค.ศ. 1993 ระหว่างการตรวจสอบคำประกาศเริ่มต้นของเกาหลีเหนือ IAEA สรุปว่ามีหลักฐานชัดเจนว่าคำประกาศนี้ไม่ครบถ้วน เมื่อเกาหลีเหนือปฏิเสธการขอเข้าตรวจสอบพิเศษ IAEA จึงรายงานการไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดต่อคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ ใน ค.ศ. 1993 เกาหลีเหนือประกาศถอนตัวจาก NPT แต่ระงับการถอนตัวดังกล่าวก่อนจะมีผล

ภายใต้กรอบความตกลง ค.ศ. 1994 รัฐบาลสหรัฐตกลงที่จะอำนวยความสะดวกในการจัดหาเครื่องปฏิกรณ์น้ำมวลเบา (light water reactors) สองเครื่องให้แก่เกาหลีเหนือเพื่อแลกกับการลดกำลังรบของเกาหลีเหนือThe U.S.-North Korean Agreed Framework at a Glance  Fact Sheet, Arms Control Association. additional text. เครื่องปฏิกรณ์ดังกล่าวถือว่า "มีความเสี่ยงต่อการแพร่ขยายอาวุธน้อยกว่าเครื่องปฏิกรณ์แบบหน่วงความเร็วนิวตรอนด้วยแกรไฟต์ (graphite-moderated reactors) ของเกาหลีเหนือ" แต่ไม่ใช่ว่าจะ "ป้องกันการแพร่ขยายได้โดยสิ้นเชิง" additional text. กรอบความตกลงนี้ถูกสั่นคลอนโดยรัฐสภาสหรัฐจากพรรครีพับลิกันในสมัยประธานาธิบดีคลินตัน เนื่องจากรัฐสภาคัดค้านความตกลงกับเกาหลีเหนือ มีการบังคับใช้การคว่ำบาตรใหม่ และขัดขวางรัฐบาลคลินตันในการจัดหาสิ่งของตามความตกลง การดำเนินการตามกรอบความตกลงจึงประสบปัญหา และล่มสลายลงใน ค.ศ. 2002 โดยแต่ละฝ่ายต่างกล่าวโทษกันและกัน ภายใน ค.ศ. 2002 ปากีสถานยอมรับว่าเกาหลีเหนือเข้าถึงเทคโนโลยีนิวเคลียร์ของปากีสถานในช่วงปลายทศวรรษ 1990Washington Post, "North 'bribed its way to nuclear statehood'", Japan Times, July 8, 2011, p. 4.

จากหลักฐานในปากีสถาน ลิเบีย แลถ้อยแถลงหลายครั้งของรัฐบาลเกาหลีเหนือ สหรัฐกล่าวหาเกาหลีเหนือว่าไม่ปฏิบัติตามความตกลงและหยุดการส่งน้ำมัน ต่อมาเกาหลีเหนืออ้างว่าการยอมรับผิดต่อสาธารณะของตนถูกตีความผิดไปโดยเจตนา ภายในสิ้น ค.ศ. 2002 กรอบความตกลงถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการ

ใน ค.ศ. 2003 เกาหลีเหนือประกาศถอนตัวจากสนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์อีกครั้ง ใน ค.ศ. 2005 เกาหลีเหนือยอมรับว่ามีอาวุธนิวเคลียร์แต่ให้สัญญาว่าจะปิดโครงการนิวเคลียร์

วันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2006 เกาหลีเหนือประกาศว่าประสบความสำเร็จในการทดลองนิวเคลียร์ครั้งแรก มีการตรวจพบการระเบิดนิวเคลียร์ใต้ดิน โดยประเมินแรงระเบิดได้น้อยกว่า 1 กิโลตัน และตรวจพบการปล่อยกัมมันตรังสีบางส่วนNorth Korea's first nuclear test  Yield estimates section วันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2007 รัฐบาลเกาหลีเหนือยืนยันเพิ่มเติมว่าตนมีอาวุธนิวเคลียร์

วันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2007 เกาหลีเหนือแจ้งต่อผู้แทนในการเจรจานิวเคลียร์ระหว่างประเทศว่ากำลังเตรียมปิดสถานนิวเคลียร์หลัก ความตกลงนี้เกิดขึ้นภายหลังการเจรจาหกฝ่ายซึ่งเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 2003 ตามความตกลง เกาหลีเหนือต้องยื่นรายชื่อโครงการนิวเคลียร์และทำให้สถานนิวเคลียร์ใช้งานไม่ได้เพื่อแลกกับความช่วยเหลือด้านเชื้อเพลิงและการเจรจาเพื่อปรับความสัมพันธ์ให้เป็นปกติกับสหรัฐและญี่ปุ่น  เรื่องนี้ล่าช้าจากเดือนเมษายนด้วยข้อพิพาทกับสหรัฐกรณีธนาคารเดลตาเอเชีย (Banco Delta Asia) แต่ในวันที่ 14 กรกฎาคม ผู้ตรวจสอบของ IAEA ยืนยันการปิดเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ย็องบย็อนและเกาหลีเหนือเริ่มได้รับความช่วยเหลือ อย่างไรก็ตาม ความตกลงนี้ล่มสลายใน ค.ศ. 2009 ภายหลังเกาหลีเหนือปล่อยดาวเทียม

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2009 มีรายงานระบุว่าเกาหลีเหนือกลายเป็น "มหาอำนาจนิวเคลียร์อย่างเต็มตัว" ซึ่งเป็นความเห็นที่ตรงกับผู้อำนวยการใหญ่ IAEA มุฮัมมัด อัลบะรอดะอี วันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 เกาหลีเหนือทำการทดลองนิวเคลียร์ครั้งที่สอง ส่งผลให้เกิดการระเบิดที่ประเมินว่าอยู่ระหว่าง 2 ถึง 7 กิโลตัน เชื่อกันว่าการทดลองใน ค.ศ. 2009 และ 2006 เกิดขึ้นที่ภูเขามันทัป (Mantapsan) อำเภอคิลจู ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาหลีเหนือ โดยยืนยันได้จากแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้น ณ สถานที่ทดลอง

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 เกาหลีเหนือประกาศว่าจะระงับการเสริมสมรรถนะยูเรเนียมที่ศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์นิวเคลียร์ย็องบย็อนและจะไม่ทำการทดลองอาวุธนิวเคลียร์เพิ่มเติมตราบเท่าที่การเจรจากับสหรัฐยังดำเนินอยู่ ความตกลงนี้รวมถึงการพักการทดลองขีปนาวุธพิสัยไกล นอกจากนี้เกาหลีเหนือตกลงให้ผู้ตรวจสอบ IAEA เข้าเฝ้าสังเกตการณ์ในย็องบย็อน สหรัฐยืนยันว่าไม่มีเจตนาเป็นศัตรูและพร้อมปรับปรุงความสัมพันธ์ทวิภาคี พร้อมตกลงส่งความช่วยเหลือด้านอาหารเพื่อมนุษยธรรม สหรัฐเรียกการเคลื่อนไหวนี้นี้ว่า "สำคัญแม้จะมีขอบเขตจำกัด" แต่กล่าวว่าจะดำเนินการอย่างระมัดระวัง อย่างไรก็ตาม ภายหลังเกาหลีเหนือทดสอบขีปนาวุธพิสัยไกลในเดือนเมษายน ค.ศ. 2012 สหรัฐจึงตัดสินใจไม่ดำเนินการช่วยเหลือด้านอาหารต่อ

วันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 สำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐ (USGS) ตรวจพบแรงสั่นสะเทือนขนาด 5.1 ซึ่งรายงานว่าเป็นการทดลองนิวเคลียร์ใต้ดินครั้งที่สาม เกาหลีเหนือรายงานอย่างเป็นทางการว่าเป็นความสำเร็จในการทดลองนิวเคลียร์ด้วยหัวรบที่เบาลงแต่มีพลังทำลายล้างมากกว่าเดิม แต่ไม่ได้เปิดเผยแรงระเบิดที่แน่ชัด แหล่งข่าวเกาหลีใต้หลายแห่งประเมินว่ามีแรงระเบิด 6–9 กิโลตัน ขณะที่สถาบันธรณีวิทยาและทรัพยากรธรรมชาติสหพันธ์ ประเทศเยอรมนี ประเมินไว้ที่ 40 กิโลตัน อย่างไรก็ตาม ตัวเลขของเยอรมนีถูกปรับปรุงเป็น 14 กิโลตันเมื่อมีการเผยแพร่การประเมินในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016Nordkorea: BGR registriert vermutlichen Kernwaffentest – BGR, January 6, 2016.

วันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2016 USGS ตรวจพบแรงสั่นสะเทือนขนาด 5.1 ซึ่งรายงานว่าเป็นการทดลองนิวเคลียร์ใต้ดินครั้งที่สี่ เกาหลีเหนืออ้างว่าเป็นการทดลองระเบิดไฮโดรเจน แต่คำกล่าวอ้างนี้ยังไม่ได้รับการยืนยัน คำว่า "ระเบิดไฮโดรเจน" อาจหมายถึงระดับการพัฒนาการฟิวชันหลายขั้น ตั้งแต่อุปกรณ์ฟิชชันเสริมกำลังไปจนถึงอาวุธเทอร์โมนิวเคลียร์จริง

ภายในไม่กี่ชั่วโมง นานาชาติและองค์การต่าง ๆ ได้ประณามการทดลองนี้ นักวิเคราะห์ผู้เชี่ยวชาญของสหรัฐไม่เชื่อว่าเป็นการจุดระเบิดระเบิดไฮโดรเจน ข้อมูลคลื่นไหวสะเทือนบ่งชี้แรงระเบิดที่ 6–9 กิโลตัน ซึ่งไม่สอดคล้องกับพลังงานของระเบิดไฮโดรเจน "เราสันนิษฐานว่าพวกเขาพยายามใช้อุปกรณ์นิวเคลียร์เสริมกำลัง ซึ่งเป็นระเบิดปรมาณูที่มีไฮโดรเจนเล็กน้อย เป็นไอโซโทปที่เรียกว่าทริเทียม" โจเซฟ ซีรินซีโอเน ประธานบริษัทความมั่นคงระดับโลก พลอฟแชส์ฟันด์ กล่าว แหล่งข้อมูลเยอรมันซึ่งประเมินค่าสำหรับการทดลองนิวเคลียร์ในอดีตทั้งหมดของเกาหลีเหนือได้ประเมินค่าในเบื้องต้นไว้ที่ 14 กิโลตัน ซึ่งเป็นแรงระเบิดในระดับเดียวกับ (ค่าปรับปรุง) ของการทดลองนิวเคลียร์ครั้งก่อนหน้าใน ค.ศ. 2013 อย่างไรก็ตาม การประเมินแรงระเบิดสำหรับการทดลองนิวเคลียร์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 ถูกปรับปรุงเป็น 10 กิโลตันในการทดลองนิวเคลียร์ครั้งถัดมาของเกาหลีเหนือNordkorea: BGR registriert vermutlichen Kernwaffentest – BGR (In German), September 9, 2016.

วันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 หรือประมาณหนึ่งเดือนหลังมีการกล่าวอ้างเรื่องการทดลองระเบิดไฮโดรเจน เกาหลีเหนืออ้างว่าได้ส่งดาวเทียมเข้าสู่วงโคจร นายกรัฐมนตรีชินโซ อาเบะของญี่ปุ่นได้เตือนเกาหลีเหนือไม่ให้ปล่อยจรวด และหากการกระทำดังกล่าวส่งผลให้จรวดละเมิดอาณาเขตญี่ปุ่น จรวดนั้นจะถูกยิงตก อย่างไรก็ตาม เกาหลีเหนือยังคงดำเนินการปล่อยจรวด ส่งผลให้สหรัฐ ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ออกมาวิพากษ์วิจารณ์การปล่อยจรวดดังกล่าว แม้เกาหลีเหนือจะกล่าวอ้างว่าจรวดมีวัตถุประสงค์เพื่อสันติและทางวิทยาศาสตร์ แต่ได้ถูกวิจารณ์อย่างหนักว่าเป็นความพยายามในการทดลองขีปนาวุธข้ามทวีป (ICBM) ภายใต้การพรางตัวด้วยการปล่อยดาวเทียม ด้านจีนก็วิพากษ์วิจารณ์การปล่อยจรวดเช่นกัน โดยกระตุ้นให้ "ฝ่ายที่เกี่ยวข้อง" "ละเว้นจากการกระทำที่อาจทำให้ความตึงเครียดบนคาบสมุทรเกาหลีทวีความรุนแรงขึ้น"

การทดลองนิวเคลียร์ครั้งที่ห้าเกิดขึ้นในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2016 แรงระเบิดจากการทดลองครั้งนี้ถูกพิจารณาว่าสูงที่สุดในบรรดาการทดลองทั้งห้าครั้งที่ผ่านมา โดยทำลายสถิติเดิมใน ค.ศ. 2013 รัฐบาลเกาหลีใต้ระบุว่าแรงระเบิดอยู่ที่ประมาณ 10 กิโลตัน แม้ว่าแหล่งข้อมูลอื่นจะระบุว่ามีแรงระเบิดอยู่ที่ 20 ถึง 30 กิโลตันNorth Korea conducts fifth and largest nuclear test – South Korea and Japan  – Reuters, 9 September 2016 5:39am Britain Standard Time แหล่งข้อมูลเดียวกันจากเยอรมนีซึ่งเคยประเมินการทดลองนิวเคลียร์ครั้งก่อนหน้าทั้งหมดของเกาหลีเหนือได้เสนอค่าประเมินแรงระเบิดที่ 25 กิโลตัน นานาชาติและสหประชาชาติได้ตอบโต้ต่อการพัฒนาขีปนาวุธและนิวเคลียร์อย่างต่อเนื่องของเกาหลีเหนือด้วยการคว่ำบาตรที่หลากหลาย โดยในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2016 คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติลงมติให้ใช้การคว่ำบาตรต่อเกาหลีเหนือเพิ่มเติม

ใน ค.ศ. 2017 เกาหลีเหนือทดสอบยิงขีปนาวุธข้ามทวีปจำนวนสองครั้ง โดยครั้งที่สองมีพิสัยเพียงพอจะไปถึงจีนทวีปอเมริกา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2017 เกาหลีเหนือประกาศการทดลองระเบิดไฮโดรเจนที่ "สมบูรณ์แบบ" เพิ่มเติม

จนถึง ค.ศ. 2022 จุดยืนเชิงนโยบายที่เกาหลีเหนือระบุไว้คืออาวุธนิวเคลียร์ "จะไม่ถูกนำไปใช้ในทางที่ผิดหรือใช้เป็นเครื่องมือในการชิงโจมตี" แต่หากมีความ "พยายามที่จะใช้กำลังทางทหารต่อเรา" เกาหลีเหนืออาจใช้ "ความแข็งแกร่งเชิงรุกที่ทรงพลังที่สุดล่วงหน้าเพื่อลงโทษพวกเขา" ซึ่งนโยบายนี้ไม่ใช่หลักการไม่ใช้ก่อน (no first use) อย่างเต็มตัว นโยบายนี้เปลี่ยนไปใน ค.ศ. 2022 ด้วยกฎหมายที่ได้รับความเห็นชอบจากสมัชชาประชาชนสูงสุด ซึ่งระบุว่าในกรณีที่มีการโจมตีต่อผู้นำระดับสูงหรือระบบบัญชาการและควบคุมนิวเคลียร์ การโจมตีด้วยนิวเคลียร์ต่อศัตรูจะถูกดำเนินการโดยอัตโนมัติ นอกจากนี้ กฎหมายใหม่ยังระบุว่าหากคิม จ็อง-อึนเสียชีวิต อำนาจอนุมัติการโจมตีด้วยนิวเคลียร์จะส่งต่อไปยังเจ้าหน้าที่ระดับสูง

ตั้งแต่ ค.ศ. 2023 เกาหลีเหนือได้ใช้วิธีการที่โปร่งใสมากขึ้นต่อกิจกรรมทางนิวเคลียร์ของตน โดยส่งสัญญาณถึงการขยายโครงการนิวเคลียร์ คิม จ็อง-อึนเปิดเผยอาคารสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับการผลิตอาวุธ รวมถึงห้องเครื่องเหวี่ยงและเครื่องปฏิกรณ์ขนาดเล็ก พร้อมทั้งเน้นย้ำถึงแผนประจำการอาวุธนิวเคลียร์ทางยุทธวิธีจำนวนมาก มีประมาณการว่าเกาหลีเหนือครอบครองวัสดุเพียงพอสำหรับหัวรบมากถึง 90 ชุดและมีรายงานว่าได้ประกอบอาวุธนิวเคลียร์แล้วประมาณ 50 ชุด การเปิดเผยเหล่านี้ได้เพิ่มความกังวลในระดับสากลต่อขีดความสามารถของเกาหลีเหนือและภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้นต่อแผ่นดินใหญ่ของสหรัฐและพันธมิตร

 อาวุธนิวเคลียร์ 

 ภาพรวม 
สำนักข่าวกลางเกาหลี (KCNA) อ้างว่า "สหรัฐได้คุกคามทางนิวเคลียร์ต่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี (DPRK) มาเป็นเวลานาน" และ "สหรัฐถูกครอบงำด้วยความทะเยอทะยานอันโง่เขลาที่จะโค่นล้ม DPRK" ดังนั้นประเทศจึง "จำเป็นต้องมีมาตรการตอบโต้" เกาหลีเหนือต้องสงสัยว่าดำเนินโครงการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์อย่างลับ ๆ มาตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1980 เมื่อครั้งเริ่มก่อสร้างเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์แม็กน็อกซ์ (Magnox) ที่สามารถผลิตพลูโทเนียมได้ที่ย็องบย็อน ประชาคมระหว่างประเทศใช้วิธีทางการทูตต่าง ๆ เพื่อพยายามจำกัดโครงการนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือให้เป็นเพียงการผลิตพลังงานเพื่อสันติและเพื่อส่งเสริมให้เกาหลีเหนือเข้าร่วมในสนธิสัญญาระหว่างประเทศ

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1992 การตรวจสอบครั้งแรกของทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (IAEA) ในเกาหลีเหนือตรวจพบความคลาดเคลื่อนของข้อมูลที่ชี้ให้เห็นว่าประเทศนี้ได้ผ่านการคืนสภาพ (reprocessing) เพื่อสกัดพลูโทเนียมมากกว่าปริมาณที่แจ้งไว้ IAEA จึงร้องขอการเข้าถึงข้อมูลเพิ่มเติมและการเข้าตรวจสถานที่เก็บกากนิวเคลียร์สองแห่งในย็องบย็อน เกาหลีเหนือปฏิเสธคำร้องของ IAEA และประกาศเจตจำนงที่จะถอนตัวจากสนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์ (NPT) ในวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1993

ใน ค.ศ. 1994 ภายใต้กรอบความตกลงที่ทำกับสหรัฐ เกาหลีเหนือให้คำมั่นที่จะระงับโครงการพลูโทเนียมและรื้อถอนโครงการอาวุธนิวเคลียร์ทั้งหมดเพื่อแลกกับการปรับความสัมพันธ์ทางการทูตให้เป็นปกติและความช่วยเหลือในหลายด้าน รวมถึงทรัพยากรสำหรับแหล่งพลังงานทางเลือก

จนกระทั่ง ค.ศ. 2002 สหรัฐเชื่อว่าเกาหลีเหนือกำลังดำเนินการทั้งในส่วนเทคโนโลยีการเสริมสมรรถนะยูเรเนียมและเทคโนโลยีการคืนสภาพเชื้อเพลิงพลูโทเนียมซึ่งเป็นการฝ่าฝืนกรอบความตกลง มีรายงานว่าเกาหลีเหนือบอกกับนักการทูตอเมริกันเป็นการส่วนตัวว่าพวกเขามีอาวุธนิวเคลียร์ไว้ในครอบครอง โดยอ้างว่าความล้มเหลวของอเมริกาในการปฏิบัติตามกรอบความตกลงในส่วนของตนเป็นแรงผลักดัน ต่อมาเกาหลีเหนือ "ชี้แจง" ว่าตนยังไม่มีอาวุธในขณะนั้น แต่มี "สิทธิ" ที่จะครอบครอง แม้จะมีกรอบความตกลงอยู่ก็ตาม ในช่วงปลาย ค.ศ. 2002 ถึงต้น ค.ศ. 2003 เกาหลีเหนือเริ่มขับไล่ผู้ตรวจสอบของทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศพร้อมกับเปลี่ยนเส้นทางการใช้แท่งเชื้อเพลิงใช้แล้วเพื่อนำไปใช้ในการคืนสภาพพลูโทเนียมสำหรับวัตถุประสงค์ทางอาวุธ จนถึงช่วงปลาย ค.ศ. 2003 เกาหลีเหนืออ้างว่าจะระงับโครงการนิวเคลียร์ของตนเพื่อแลกกับการผ่อนปรนเพิ่มเติมจากอเมริกา แต่ไม่สามารถบรรลุความตกลงขั้นสุดท้ายได้ เกาหลีเหนือจึงถอนตัวจากสนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์ใน ค.ศ. 2003

 ค.ศ. 2006 

วันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2006 เกาหลีเหนือแสดงขีดความสามารถทางนิวเคลียร์ด้วยการทดลองนิวเคลียร์ใต้ดินครั้งแรก โดยเป็นการจุดระเบิดอุปกรณ์ที่ใช้พลูโทเนียมเป็นหลัก ซึ่งมีแรงระเบิดประเมินไว้ที่ 0.2–1 กิโลตัน การทดลองดังกล่าวจัดขึ้นที่สถานทดลองนิวเคลียร์พุงกเย-รี จังหวัดฮัมกย็องเหนือ และในเวลาต่อมาเจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองของสหรัฐได้ประกาศว่าผลการวิเคราะห์เศษกัมมันตรังสีในตัวอย่างอากาศที่เก็บได้ไม่กี่วันหลังการทดลองยืนยันว่ามีการระเบิดเกิดขึ้นจริง คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติได้ประณามการทดลองดังกล่าวและประกาศใช้ข้อมติที่ 1718

 ผลพวงจากการทลองนิวเคลียร์ ค.ศ. 2006 
วันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2007 รัฐบาลเกาหลีเหนือยืนยันเพิ่มเติมว่าตนมีอาวุธนิวเคลียร์ไว้ในครอบครอง

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 ภายหลังกระบวนการลดกำลังรบในการเจรจาหกฝ่าย เปียงยางตกลงที่จะปิดเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์หลักของตนGlenn Kessler, Far-Reaching U.S. Plan Impaired N. Korea Deal : Demands Began to Undo Nuclear Accord, The Washington Post, p. A20, September 26, 2008. อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 2008 รัฐบาลเกาหลีเหนือสั่งห้ามไม่ให้ผู้ตรวจสอบของ IAEA เข้าตรวจสอบสถานที่ดังกล่าวเพิ่มเติม

 ค.ศ. 2009 

วันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2009 รัฐบาลเกาหลีเหนือประกาศว่าสิ่งอำนวยความสะดวกทางนิวเคลียร์ของประเทศได้ถูกกลับมาเปิดใช้งานอีกครั้ง และการคืนสภาพเชื้อเพลิง (reprocessing) เพื่อให้ได้พลูโทเนียมเกรดอาวุธได้รับการฟื้นฟูขึ้นใหม่

วันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 เกาหลีเหนือทำการทดลองนิวเคลียร์ใต้ดินครั้งที่สอง สำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐ (USGS) คำนวณจุดกำเนิดระเบิดว่าอยู่ใกล้บริเวณที่ทดลองนิวเคลียร์ครั้งแรก การทดลองนี้ถูกประเมินว่ามีแรงระเบิดอยู่ที่ 2 ถึง 7 กิโลตัน ซึ่งทรงพลังกว่าการทดลองครั้งก่อน ในวันเดียวกันนั้น ยังมีการทดสอบขีปนาวุธพิสัยใกล้ได้สำเร็จอีกด้วย

 ค.ศ. 2010 
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 รัฐบาลเกาหลีเหนืออ้างว่าประสบความสำเร็จในการทำให้เกิดนิวเคลียร์ฟิวชัน แม้ในขณะนั้นคำกล่าวอ้างดังกล่าวจะถูกปฏิเสธเป็นส่วนใหญ่ แต่การวิเคราะห์ไอโซโทปรังสีใน ค.ศ. 2012 บ่งชี้ว่าเกาหลีเหนืออาจทำการทดลองนิวเคลียร์สองครั้งที่เกี่ยวข้องกับฟิวชัน งานวิจัยดังกล่าวก่อให้เกิดข้อกังขา เนื่องจากความเห็นต่อมาจากการวิเคราะห์ข้อมูลคลื่นไหวสะเทือนบ่งชี้ว่าไม่มีการทดลองเกิดขึ้น ใน ค.ศ. 2014 การศึกษาโดยใช้ข้อมูลคลื่นไหวสะเทือนพบหลักฐานของการทดลองนิวเคลียร์ อย่างไรก็ตาม การศึกษาใน ค.ศ. 2016 ปฏิเสธคำกล่าวอ้างเรื่องการทดลองนิวเคลียร์อีกครั้ง โดยระบุว่าข้อมูลคลื่นไหวสะเทือนนั้นบ่งชี้ว่าเป็นแผ่นดินไหวขนาดเล็ก ต่อมาใน ค.ศ. 2024 การศึกษาหนึ่งปฏิเสธข้อโต้แย้งในงานวิจัย ค.ศ. 2016 ที่ว่าเป็นแผ่นดินไหวขนาดเล็กและนำเสนอหลักฐานคลื่นไหวสะเทือนชุดใหม่ซึ่งยืนยันการเกิดการทดลองนิวเคลียร์ขนาดเล็กในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 ตามที่เคยมีการเสนอไว้ในการศึกษาเมื่อ ค.ศ. 2014

 ค.ศ. 2013 

วันที่ 12 กุมภาพันธ์ หน่วยเฝ้าตรวจในเอเชียตรวจพบคลื่นไหวสะเทือนที่ผิดปกติ ณ สถานที่แห่งหนึ่งในเกาหลีเหนือเมื่อเวลา 11:57 น. (02:57 GMT) ซึ่งต่อมาได้รับการระบุว่าเป็นแผ่นดินไหวเทียมที่มีขนาดเริ่มต้น 4.9 (ต่อมาปรับปรุงเป็น 5.1) ในเวลาต่อมา สำนักข่าวกลางเกาหลีระบุว่าประเทศได้จุดระเบิดอุปกรณ์นิวเคลียร์ขนาดเล็กที่มี "แรงระเบิดมหาศาลกว่าเดิม" ในการทดลองใต้ดิน ข้อมูลจากสถาบันธรณีวิทยาและทรัพยากรแร่เกาหลี (KIGAM) ประเมินว่ามีแรงระเบิดอยู่ที่ 7.7–7.8 กิโลตัน ขณะที่นักวิจัยรายอื่นประเมินว่าแรงระเบิดอยู่ที่ 12.2 ± 3.8 กิโลตัน

 การกล่าวอ้างเรื่องระเบิดไฮโดรเจนในธันวาคม ค.ศ. 2015 
ในธันวาคม ค.ศ. 2015 คิม จ็อง-อึนกล่าวเป็นนัยว่าประเทศมีขีดความสามารถในการปล่อยระเบิดไฮโดรเจน อุปกรณ์ที่มีอานุภาพมากกว่าระเบิดปรมาณูดั้งเดิมที่ใช้ในการทดลองครั้งก่อน ๆ อย่างมาก ข้อสังเกตดังกล่าวถูกตอบโต้ด้วยความเคลือบแคลงจากทำเนียบขาวและเจ้าหน้าที่ของเกาหลีใต้

 ค.ศ. 2016 

 การทดลองระเบิดไฮโดรเจนของเกาหลีเหนือที่กล่าวอ้างครั้งแรก 

วันที่ 7 มกราคม ภายหลังมีรายงานการเกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.1 ซึ่งมีจุดกำเนิดทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาหลีเหนือเมื่อเวลา 10:00:01 UTC+08:30 รัฐบาลของประเทศได้ออกแถลงการณ์ว่าประสบความสำเร็จในการทดลองระเบิดไฮโดรเจน อย่างไรก็ตาม ข้อเท็จจริงที่ว่าเป็นระเบิดไฮโดรเจนจริงหรือไม่นั้นยังไม่ได้รับการพิสูจน์ ผู้เชี่ยวชาญได้ตั้งข้อสงสัยต่อการกล่าวอ้างนี้ โดยผู้เชี่ยวชาญด้านจารกรรมของเกาหลีใต้เสนอแนะว่าอาจเป็นระเบิดปรมาณูไม่ใช่ไฮโดรเจน ผู้เชี่ยวชาญในหลายประเทศรวมถึงเกาหลีใต้ได้แสดงความกังวลเกี่ยวกับเทคโนโลยีที่กล่าวอ้างเนื่องจากขนาดของการระเบิดนั้นค่อนข้างเล็ก บรูซ ดับเบิลยู. เบนเน็ตต์ นักวิเคราะห์อาวุโสด้านการป้องกันประเทศจากแรนด์คอร์ปอเรชัน กล่าวกับบีบีซีว่า "คิม จ็อง-อึนอาจกำลังโกหกโดยบอกว่าพวกเขาทำการทดลองไฮโดรเจนทั้งที่ไม่ได้ทำ แต่เพียงแค่ใช้อาวุธฟิชชันที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นนิดหน่อย หรือไม่เช่นนั้น ส่วนประกอบไฮโดรเจนของการทดลองอาจทำงานได้ไม่ดีนัก หรือส่วนประกอบฟิชชันทำงานได้ไม่ดีพอ"

 ผลพวงจากการกล่าวอ้างการทดลองระเบิดไฮโดรเจนของเกาหลีเหนือ 
วันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2016 เกาหลีเหนือเผยแพร่วิดีโอขณะที่คิม จ็อง-อึนเยี่ยมชมโรงงานขีปนาวุธ ประชาคมระหว่างประเทศยังคงมีความเคลือบแคลง โดยคาร์ล ดิวอีย์ จากไอเอชเอสเจนส์ กล่าวว่า "เป็นไปได้ว่าทรงกลมสีเงินนั้นเป็นเพียงระเบิดปรมาณูธรรมดา ไม่ใช่ระเบิดไฮโดรเจน" นอกจากนี้เขายังกล่าวเสริมว่า "ระเบิดไฮโดรเจนไม่เพียงแต่ต้องมีสองส่วนประกอบเท่านั้น แต่ยังมีรูปทรงที่แตกต่างออกไป"

นานาประเทศทั่วโลกรวมถึงเนโท (NATO) และสหประชาชาติ ต่างออกมากล่าวต่อต้านการทดลองดังกล่าวว่าเป็นการทำลายเสถียรภาพ เป็นอันตรายต่อความมั่นคงระหว่างประเทศ และเป็นการละเมิดข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ จีน หนึ่งในพันธมิตรของเกาหลีเหนือ ก็ออกมาประณามการทดลองนี้เช่นกัน

 การทดลองระเบิดหัวรบนิวเคลียร์ครั้งแรก 

วันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2016 เครื่องวัดแผ่นดินไหวในประเทศโดยรอบตรวจพบแรงสั่นสะเทือนขนาด 5.3 หลังจากนั้นเกาหลีเหนือยืนยันว่าได้ทำการทดลองนิวเคลียร์อีกครั้ง เกาหลีเหนือระบุว่าการทดลองนี้ช่วยให้พวกเขายืนยันได้ว่าหัวรบของตนสามารถติดตั้งกับขีปนาวุธและสามารถตรวจสอบอานุภาพของหัวรบได้ ก่อนหน้านี้เคยมีการสงสัยว่าเกาหลีเหนือจะสามารถรวมหัวรบนิวเคลียร์และขีปนาวุธเข้าด้วยกันได้หรือไม่ แต่ผู้เชี่ยวชาญเกาหลีใต้เริ่มเชื่อว่าเกาหลีเหนือจะสามารถบรรลุเป้าหมายนี้ได้ภายในไม่กี่ปี ภายหลังการทดลองนิวเคลียร์เมื่อวันที่ 9 กันยายน

 ค.ศ. 2017 

วันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 จีนประกาศระงับการนำเข้าถ่านหินทั้งหมดจากเกาหลีเหนือเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามในการบังคับใช้การคว่ำบาตรของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติซึ่งมีเป้าหมายเพื่อยุติโครงการอาวุธนิวเคลียร์และโครงการขีปนาวุธของประเทศSang-Hun, Choe. "China Suspends All Coal Imports From North Korea ", The New York Times, February 18, 2017. Retrieved July 10, 2017. ต่อมาในวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2017 เกาหลีเหนือได้ยิงขีปนาวุธ 4 ลูกจากภูมิภาคทงชัง-รีไปทางทะเลญี่ปุ่น การทดสอบดังกล่าวถูกประณามโดยสหประชาชาติรวมถึงเกาหลีใต้ ความเคลื่อนไหวนี้ส่งผลให้เร็กซ์ ทิลเลอร์สัน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ เริ่มภารกิจทางการทูตไปยังญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และจีนในอีก 10 วันต่อมา เพื่อพยายามจัดการกับความตึงเครียดระหว่างประเทศที่สูงขึ้นในภูมิภาค วันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2017 มีการอ้างคำพูดของนิก ริเวโร ตัวแทนทำเนียบขาวว่าสหรัฐ "ใกล้มาก" ที่จะใช้การตอบโต้บางอย่างต่อเกาหลีเหนือ ประธานาธิบดีทรัมป์ให้ความเห็นเกี่ยวกับเกาหลีเหนือโดยกล่าวว่าพวกเขาจะต่อสู้ในสงครามต่อต้านการก่อการร้ายไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

วันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2017 วันหยุดรัฐการสำคัญประจำปีหรือที่รู้จักกันในประเทศว่า "วันแห่งสุริยะ" (Day of the Sun) เกาหลีเหนือจัดพิธีสวนสนามทางทหารอย่างยิ่งใหญ่เพื่อรำลึกถึงวันคล้ายวันเกิดครบรอบ 105 ปีของคิม อิล-ซ็อง ผู้ก่อตั้งประเทศและปู่ของผู้นำคนปัจจุบัน คิม จ็อง-อึน การสวนสนามเกิดขึ้นท่ามกลางการคาดการณ์อย่างหนักในสหรัฐ ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ว่าเกาหลีเหนืออาจทำการทดลองนิวเคลียร์ครั้งที่หก แต่ก็ไม่ได้เกิดขึ้น ในการสวนสนามมีการจัดแสดงกระบอกเก็บขนาดเท่าขีปนาวุธข้ามทวีป (ICBM) รุ่นใหม่ 2 รุ่น รวมถึงขีปนาวุธปล่อยจากเรือดำน้ำ (SLBM) และรุ่นปล่อยจากฐานยิงบนบกของอาวุธชนิดเดียวกันเป็นครั้งแรกต่อสาธารณชน

วันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2017 เพียงไม่กี่ชั่วโมงหลังการสวนสนามทางทหารในเปียงยาง เกาหลีเหนือพยายามทดสอบยิงขีปนาวุธจากพื้นที่ใกล้ท่าเรือชินโพทางชายฝั่งตะวันออกของประเทศ แต่ขีปนาวุธเกิดระเบิดขึ้นเพียงไม่กี่วินาทีหลังการยิง

ในเดือนต่อมา ภายหลังการเยือนวอชิงตันของผู้นำระดับสูงของจีน กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐประกาศว่าเกาหลีเหนือมีแนวโน้มจะเผชิญกับการคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจจากจีนหากมีการดำเนินการทดลองใด ๆ เพิ่มเติม

วันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2017 เกาหลีเหนือยิงขีปนาวุธที่ไม่สามารถระบุประเภทได้เหนือสนามบินพุกชังในดินแดนเกาหลีเหนือ โดยขีปนาวุธเกิดระเบิดขึ้นหลังทะยานขึ้นได้ไม่นานที่ระดับความสูงประมาณ 70 กิโลเมตร (44 ไมล์)

วันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 เกาหลีเหนือยิงขีปนาวุธฮวาซ็อง-14 (Hwasong-14) จากสนามบินพังฮย็อน ใกล้คูซ็อง ด้วยวิถีโค้ง โดยอ้างว่าขีปนาวุธบินอยู่นาน 39 นาทีเป็นระยะทาง 930 กิโลเมตร (578 ไมล์) และตกในน่านน้ำเขตเศรษฐกิจจำเพาะของญี่ปุ่น กองบัญชาการภาคพื้นแปซิฟิกของสหรัฐระบุว่าขีปนาวุธบินอยู่บนอากาศนาน 37 นาที หมายความว่าหากยิงด้วยวิถีมาตรฐาน ขีปนาวุธลูกนี้จะสามารถไปถึงทุกพื้นที่ของอะแลสกาที่ระยะทาง 6,690 กิโลเมตร (4,160 ไมล์)zh-en translation การเลือกเป้าหมายในเขตน่านน้ำลึกของทะเลญี่ปุ่นนั้น เกาหลีเหนือต้องการให้แน่ใจว่านักประดาน้ำของอเมริกาหรือญี่ปุ่นจะประสบความยากลำบากในการพยายามกู้คืนเครื่องยนต์ของฮวาซ็อง-14 ในขณะเดียวกัน เกาหลีเหนือก็ไม่ได้พยายามกู้เศษซากจากการกลับเข้าสู่บรรยากาศ (re-entry) เช่นกัน ซึ่งเกาหลีใต้ชี้ให้เห็นว่านี่เป็นสัญญาณว่าการยิง ICBM ครั้งแรกนี้ยังห่างไกลจากความพร้อมรบ ข้อมูล ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 สหรัฐประเมินว่าเกาหลีเหนือจะมีขีปนาวุธข้ามทวีปที่สามารถติดตั้งหัวรบนิวเคลียร์ได้อย่างเชื่อถือได้ภายในต้น ค.ศ. 2018 ต่อมาในวันที่ 28 กรกฎาคม เกาหลีเหนือได้ทดสอบยิง ICBM ครั้งที่สองซึ่งดูเหมือนจะก้าวหน้ากว่าเดิม โดยมีระดับความสูงประมาณ 3,700 กิโลเมตร (2,300 ไมล์) และบินเป็นระยะทาง 1,000 กิโลเมตร (620 ไมล์) นักวิเคราะห์ประเมินว่าขีปนาวุธลูกนี้สามารถยิงไปถึงแผ่นดินใหญ่สหรัฐได้

ดร. จอห์น ชิลลิง วิศวกรการบินและอวกาศและนักวิเคราะห์อาวุธ ประเมินว่าความแม่นยำในปัจจุบันของขีปนาวุธฮวาซ็อง-14 ของเกาหลีเหนือนั้นยังอยู่ในเกณฑ์ต่ำ เมื่อพิจารณาจากพิสัยยิงที่ข่มขู่เมืองต่าง ๆ ของสหรัฐ ด้านไมเคิล เอลเลแมน ชี้ว่ายานกลับเข้าสู่บรรยากาศของขีปนาวุธในการทดสอบเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 ได้แตกออกจากกันขณะกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ จึงต้องมีการทดสอบเพิ่มเติมPayload Breakup Video: nhk static camera setup on Hokkaido island  26-second video clip วันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2017 เดอะวอชิงตันโพสต์ รายงานว่าสำนักข่าวกรองกลาโหม (DIA) ระบุในรายงานการประเมินลับว่าเกาหลีเหนือประสบความสำเร็จในการลดขนาดหัวรบนิวเคลียร์ให้เล็กพอจะติดตั้งในขีปนาวุธพิสัยไกลได้แล้ว วันที่ 12 สิงหาคม เดอะดิโพลแมต รายงานว่าสำนักข่าวกรองกลาง (CIA) สรุปในรายงานลับช่วงต้นเดือนสิงหาคมว่า ยานกลับเข้าสู่บรรยากาศในการทดสอบฮวาซ็อง-14 เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคมไม่สามารถทนต่อแรงเค้นขณะกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศได้ เนื่องจากมีจุดสูงสุดของวิถีโค้งที่ 3,700 กิโลเมตรซึ่งทำให้เกิดความเค้นเชิงโครงสร้างมากกว่าที่ ICBM จะได้รับในวิถีพลังงานต่ำสุด อย่างไรก็ตาม CIA ยังสรุปว่ายานกลับเข้าสู่บรรยากาศของเกาหลีเหนืออาจก้าวหน้าพอจะทนทานต่อการกลับเข้าสู่บรรยากาศภายใต้วิถีพลังงานต่ำสุดแบบปกติได้thumb|วันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2017 เครื่องบินทิ้งระเบิด B-1B ของสหรัฐ เครื่องบินขับไล่ F-35B และเครื่องบินขับไล่ F-2 ของญี่ปุ่น บินเหนือมหาสมุทรแปซิฟิกเพื่อตอบโต้การทดลองนิวเคลียร์และทดสอบขีปนาวุธของเกาหลีเหนือ
วันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2017 เกาหลีเหนืออ้างว่าประสบความสำเร็จในการทดลองระเบิดเทอร์โมนิวเคลียร์ หรือที่รู้จักในชื่อระเบิดไฮโดรเจน USGS รายงานคลื่นไหวสะเทือนที่สอดคล้องกับแผ่นดินไหวขนาด 6.3 ทำให้การระเบิดครั้งนี้รุนแรงกว่าการจุดระเบิดครั้งก่อน ๆ ของประเทศประมาณ 10 เท่า ต่อมามีการประเมินว่าแรงระเบิดของระเบิดลูกนี้อยู่ที่ 250 กิโลตัน โดยอิงจากการศึกษาข้อมูลคลื่นไหวสะเทือนเพิ่มเติม ทางการเกาหลีเหนือรายงานว่าการทดลองครั้งนี้เป็น "ความสำเร็จที่สมบูรณ์แบบ"

เจนส์อินฟอร์เมชันกรุปประเมินว่าน้ำหนักบรรทุกระเบิดของระเบิดเทอร์โมนิวเคลียร์/ไฮโดรเจนแบบเทลเลอร์–อูแลมของเกาหลีเหนือมีน้ำหนักระหว่าง 

วันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ของสหรัฐประกาศว่ากระทรวงการต่างประเทศได้ขึ้นบัญชีเกาหลีเหนือเป็นรัฐที่สนับสนุนการก่อการร้ายอีกครั้ง โดยญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ขานรับความเคลื่อนไหวดังกล่าวว่าเป็นวิธีการเพิ่มแรงกดดันต่อเกาหลีเหนือในการเจรจาเรื่องการปลดอาวุธนิวเคลียร์Trump: US to Redesignate North Korea as State Sponsor of Terror, Peter Heinlein, Voice of America, November 21, 2017.

วันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 เกาหลีเหนือยิงขีปนาวุธข้ามทวีปซึ่งเป็นการทดสอบยิงครั้งแรกในรอบกว่าสองเดือน ขีปนาวุธดังกล่าวซึ่งกองทัพสหรัฐเชื่อว่าเป็น ICBM ถูกยิงจากซาอิน-รีและบินไปได้ระยะทางประมาณ 1,000 กิโลเมตร (620 ไมล์) ก่อนจะตกในทะเลญี่ปุ่น

หลังเกาหลีเหนืออ้างว่าขีปนาวุธดังกล่าวสามารถ "บรรทุกหัวรบนิวเคลียร์ขนาดหนักพิเศษ และโจมตีได้ทั่วทั้งแผ่นดินใหญ่ของสหรัฐ" คิม จ็อง-อึนได้ประกาศว่าในที่สุดพวกเขาก็ได้ "บรรลุพันธกิจทางประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่ในการสร้างกองกำลังนิวเคลียร์ของรัฐให้สมบูรณ์" ซึ่งทำให้พวกเขาอยู่ในสถานะที่ได้เปรียบในการผลักดันให้สหรัฐเข้าสู่การเจรจา

 ค.ศ. 2019 
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019 ญี่ปุ่นยกระดับการประเมินขีดความสามารถด้านอาวุธนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือในสมุดปกขาวการป้องกันประเทศฉบับรายปี โดยระบุว่าดูเหมือนรัฐบาลเปียงยางจะประสบความสำเร็จในการลดขนาดหัวรบ รายงานด้านการป้องกันประเทศยังคงยืนยันข้อโต้แย้งของญี่ปุ่นที่ว่าโครงการนิวเคลียร์และขีปนาวุธของเกาหลีเหนือก่อให้เกิด "ภัยคุกคามร้ายแรงและใกล้ตัว" ต่อความมั่นคงของตน ภายหลังการพบปะหลายครั้งระหว่างดอนัลด์ ทรัมป์และคิม จ็อง-อึน ผู้นำเกาหลีเหนือ ไม่มีความคืบหน้าในการปลดอาวุธนิวเคลียร์

 ค.ศ. 2020 
บรูซ คลิงเนอร์ จากมูลนิธิเฮอริเทจในสหรัฐ ประเมินในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 ว่าเกาหลีเหนืออาจสร้าง "อาวุธนิวเคลียร์เพิ่มเติมอีกแปดชุดหรือมากกว่านั้น" นับตั้งแต่การประชุมสุดยอด ค.ศ. 2018

วันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2020 เกาหลีเหนือเผยโฉมขีปนาวุธข้ามทวีปขนาดมหึมาในระหว่างการสวนสนามทางทหารเนื่องในวาระครบรอบ 75 ปีการก่อตั้งพรรคแรงงานเกาหลี โดยซีเอ็นเอ็นรายงานว่าเหล่านักวิเคราะห์ทางทหารเชื่อว่านี่คือหนึ่งในขีปนาวุธแบบเคลื่อนที่บนถนนที่ใหญ่ที่สุดในโลก

 ค.ศ. 2022 
ในช่วง 4 สัปดาห์แรกของ ค.ศ. 2022 เกาหลีเหนือทำการทดสอบขีปนาวุธ 7 ครั้ง ขีปนาวุธที่ได้รับการทดสอบรวมถึงยานร่อนความเร็วเหนือเสีย ขีปนาวุธพิสัยปานกลาง (IRBM) และขีปนาวุธร่อนประเภทต่าง ๆ

วันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2022 เกาหลีเหนือผ่านกฎหมายประกาศตนเป็นรัฐอาวุธนิวเคลียร์และปฏิเสธความเป็นไปได้ใด ๆ ในการปลดอาวุธนิวเคลียร์

 ค.ศ. 2023 

วันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2023 เกาหลีเหนือได้เผยโฉมระเบิดนิวเคลียร์ทางยุทธวิธีฮวาซัน-31 โดยมีการแสดงหัวรบอย่างน้อย 10 ชุดซึ่งสื่อเกาหลีใต้รายงานว่ามีเส้นผ่านศูนย์กลางโดยประมาณ 40 ถึง 50 เซนติเมตร ขีปนาวุธฮวาซ็อง-11A (KN-23) และ KN-25 มีขีดความสามารถในการบรรทุกหัวรบดังกล่าวได้ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2023 สมัชชาประชาชนสูงสุดลงมติเป็นเอกฉันท์รับรองการแก้ไขรัฐธรรมนูญฉบับใหม่เพื่อบรรจุโครงการนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือไว้ในรัฐธรรมนูญ โดยอ้างถึงโครงการและสิทธิในการเป็นเครื่องป้องปรามการยั่วยุจากสหรัฐ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023 เกาหลีเหนือได้ยิงขีปนาวุธข้ามทวีป (ฮวาซ็อง-18) ในการยิงทดสอบซึ่งข้อมูลจากเกาหลีใต้และญี่ปุ่นระบุว่าขีปนาวุธนี้มีขีดความสามารถในการโจมตีเป้าหมายใดก็ได้ภายในแผ่นดินใหญ่สหรัฐ

 ค.ศ. 2024 
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2024 เกาหลีเหนืออ้างว่าได้ทดสอบระบบควบคุมและสั่งการใหม่ในการจำลองการโต้กลับด้วยนิวเคลียร์ วันที่ 30 ตุลาคม เกาหลีเหนือยิงขีปนาวุธข้ามทวีปเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2023 คณะเสนาธิการร่วมของเกาหลีใต้ระบุว่าการยิงดังกล่าวอาจถูกกำหนดเวลาให้ตรงกับการเลือกตั้งสหรัฐ ค.ศ. 2024 ขีปนาวุธดังกล่าวเดินทางเป็นเวลาประมาณ 86 นาทีก่อนจะตกลงนอกชายฝั่งตะวันออกของเกาหลีเหนือ

 การผลิตวัสดุฟิสไซล์ 
 สถานที่ผลิตพลูโทเนียม 

เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือตั้งอยู่ที่ศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์นิวเคลียร์ย็องบย็อน ห่างจากเปียงยางไปทางเหนือประมาณ 90 กิโลเมตร
 เครื่องปฏิกรณ์วิจัย IRT-2000 ได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียต สร้างเสร็จใน ค.ศ. 1967Joo, Seung-Hoo (2000). Gorbachev's Foreign Policy Toward the Korean Peninsula, 1985–1991: Power and Reform. E. Mellen Press. p. 205. . ยูเรเนียมที่ผ่านการฉายรังสีในเครื่องปฏิกรณ์นี้ถูกนำมาใช้ในการทดลองแยกพลูโทเนียมครั้งแรกของเกาหลีเหนือใน ค.ศ. 1975Albright, David; Berkhout, Frans; Walker, William (1997). Plutonium and Highly Enriched Uranium, 1996: World Inventories, Capabilities, and Policies. Stockholm International Peace Research Institute. p. 303. . อย่างไรก็ตาม วัตถุประสงค์หลักของเครื่องปฏิกรณ์นี้ไม่ใช่เพื่อผลิตพลูโทเนียมและเกาหลีเหนือประสบปัญหาในการจัดหาเชื้อเพลิงให้เพียงพอต่อการเดินเครื่องอย่างต่อเนื่อง กระทรวงพลังงานสหรัฐประเมินว่าเครื่องปฏิกรณ์นี้อาจถูกใช้ผลิตพลูโทเนียมได้สูงสุด 1–2 กิโลกรัม แม้คณะกรรมการข่าวกรองพลังงานปรมาณูร่วมจะระบุว่าปริมาณดังกล่าวไม่เกินสองสามร้อยกรัมThe North Korean Plutonium Stock, February 2007  by David Albright and Paul Brannan, Institute for Science and International Security (ISIS), February 20, 2007.
 เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ขนาด 5 เมกะวัตต์ไฟฟ้า (MWe) เป็นเครื่องปฏิกรณ์รุ่นใหม่กว่าชนิดแม็กน็อกซ์ (Magnox) ที่ระบายความร้อนด้วยแก๊สและหน่วงความเร็วนิวตรอนด้วยแกรไฟต์ ถือเป็นเครื่องปฏิกรณ์หลักของเกาหลีเหนือซึ่งเป็นแหล่งผลิตพลูโทเนียมเกือบทั้งหมด แกนปฏิกรณ์ที่เต็มพิกัดประกอบด้วยแท่งเชื้อเพลิง 8,000 แท่งและสามารถให้พลูโทเนียมสูงสุด 27–29 กิโลกรัมหากปล่อยไว้ในเครื่องปฏิกรณ์เพื่อให้เกิดการเผาไหม้ที่เหมาะสมที่สุด ข้อมูลคลังสะสมพลูโทเนียมของเกาหลีเหนือในช่วงกลาง ค.ศ. 2006 ประเมินว่าสามารถผลิตพลูโทเนียมได้ 0.9 กรัมต่อเมกะวัตต์ความร้อนในทุกวันของการเดินเครื่อง วัสดุที่จำเป็นในการสร้างระเบิดหนึ่งลูกคือประมาณ 4 ถึง 8 กิโลกรัม บ่อยครั้งที่เกาหลีเหนือขนถ่ายเชื้อเพลิงออกจากเครื่องปฏิกรณ์ก่อนจะถึงระดับการเผาไหม้สูงสุด โดยมีแกนปฏิกรณ์สามชุดที่ทราบว่ามีการขนถ่ายออกใน ค.ศ. 1994 (ภายใต้การกำกับดูแลของ IAEA ตามกรอบความตกลง), ค.ศ. 2005 และ 2007

ใน ค.ศ. 1989 เครื่องปฏิกรณ์ขนาด 5 เมกะวัตต์ไฟฟ้าหยุดเดินเครื่องเป็นเวลา 70 ถึง 100 วันในช่วงเวลานี้ประเมินว่าอาจมีการสกัดพลูโทเนียมออกมาได้ถึง 15 กิโลกรัม ต่อมาใน ค.ศ. 1994 เกาหลีเหนือขนถ่ายเชื้อเพลิงออกจากเครื่องปฏิกรณ์อีกครั้ง ซึ่ง IAEA ได้เฝ้าติดตามอย่างใกล้ชิดจนกระทั่งถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าสังเกตการณ์โรงไฟฟ้าของเกาหลีเหนือในเวลาต่อมา ภายใต้การเดินเครื่องปกติ เครื่องปฏิกรณ์นี้สามารถผลิตพลูโทเนียมได้ประมาณ 6 กิโลกรัมต่อปี อย่างไรก็ตาม จำเป็นต้องหยุดเดินเครื่องและนำแท่งเชื้อเพลิงออกมาเพื่อเริ่มกระบวนการแยกพลูโทเนียม ดังนั้นขั้นตอนการแยกพลูโทเนียมจึงต้องทำสลับกับขั้นตอนการผลิตพลูโทเนียม เป็นที่ทราบกันว่าการแปรสภาพเกิดขึ้นใน ค.ศ. 2003 สำหรับแกนชุดแรก และใน ค.ศ. 2005 สำหรับแกนชุดที่สอง
 เครื่องปฏิกรณ์แม็กน็อกซ์สองเครื่อง (50 และ 200 เมกะวัตต์ไฟฟ้า) อยู่ระหว่างการก่อสร้างที่ย็องบย็อนและแทช็อน หากสร้างเสร็จ เครื่องปฏิกรณ์ขนาด 50 เมกะวัตต์ไฟฟ้าจะสามารถผลิตพลูโทเนียมได้ 60 กิโลกรัมต่อปี (เพียงพอสำหรับอาวุธประมาณ 10 ชุด) และเครื่องปฏิกรณ์ขนาด 200 เมกะวัตต์ไฟฟ้าจะผลิตได้ 220 กิโลกรัมต่อปี (เพียงพอสำหรับอาวุธประมาณ 40 ชุด) การก่อสร้างหยุดชะงักลงใน ค.ศ. 1994 ประมาณหนึ่งปีก่อนจะเสร็จสิ้นตามกรอบความตกลง และภายใน ค.ศ. 2004 โครงสร้างและระบบท่อได้เสื่อมสภาพลงอย่างมากBusch, Nathan E. (2004). No End in Sight: The Continuing Menace of Nuclear Proliferation. University Press of Kentucky. p. 251. .
 โรงงานแปรสภาพเชื้อเพลิง ทำหน้าที่สกัดยูเรเนียมและพลูโทเนียมจากเชื้อเพลิงใช้แล้วโดยใช้กระบวนการ PUREX โดยอ้างอิงจากการออกแบบโรงงานส่วนต่อขยายของยูโรเคมิกที่โมล-เดสเซิล ประเทศเบลเยียม ใน ค.ศ. 1994 กิจกรรมของโรงงานถูกระงับตามกรอบความตกลง แต่เมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2009 KCNA ของเกาหลีเหนือรายงานว่าได้กลับมาเริ่มกระบวนการแปรสภาพเชื้อเพลิงใช้แล้วเพื่อสกัดพลูโทเนียมอีกครั้ง

วันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1993 เกาหลีเหนือประกาศแผนการถอนตัวจากสนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์ (NPT) และปฏิเสธไม่ให้ผู้ตรวจสอบของ IAEA เข้าถึงแหล่งนิวเคลียร์ ภายใน ค.ศ. 1994 สหรัฐเชื่อว่าเกาหลีเหนือมีพลูโทเนียมที่ผ่านการสกัดแล้วเพียงพอสำหรับผลิตระเบิดประมาณ 10 ลูกและมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น เมื่อเผชิญกับแรงกดดันทางการทูตหลังข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 825 และการขู่โจมตีทางอากาศทางทหารของอเมริกาต่อเครื่องปฏิกรณ์ เกาหลีเหนือจึงตกลงยุติโครงการพลูโทเนียมภายใต้กรอบความตกลง โดยเกาหลีใต้และสหรัฐจะจัดหาเครื่องปฏิกรณ์น้ำมวลเบาและน้ำมันเตาให้จนกว่าเครื่องปฏิกรณ์เหล่านั้นจะเสร็จสมบูรณ์

เนื่องจากเครื่องปฏิกรณ์น้ำมวลเบาจำเป็นต้องนำเข้ายูเรเนียมเสริมสมรรถนะจากภายนอกเกาหลีเหนือ ปริมาณเชื้อเพลิงและกากนิวเคลียร์จึงสามารถติดตามได้ง่ายกว่า ทำให้ยากต่อการลักลอบนำกากนิวเคลียร์ไปสกัดเป็นพลูโทเนียม อย่างไรก็ตาม กรอบความตกลงประสบปัญหาอย่างหนัก โดยแต่ละฝ่ายต่างโทษกันไปมาว่าเป็นสาเหตุของความล่าช้า ผลลัพธ์คือเครื่องปฏิกรณ์น้ำมวลเบาไม่เคยสร้างเสร็จ ในช่วงปลาย ค.ศ. 2002 หลังความช่วยเหลือด้านเชื้อเพลิงถูกระงับ เกาหลีเหนือจึงกลับไปใช้เครื่องปฏิกรณ์แบบเดิม

ใน ค.ศ. 2006 มีสถานที่แปเแห่งที่ระบุว่าเป็นจุดที่มีศักยภาพในการทดลองระเบิดสำหรับปัจจุบัน (และอนาคต) ตามแถลงการณ์ของรัฐสภาเกาหลีใต้ สถานที่เหล่านี้แตกต่างจากโรงงานผลิตวัสดุนิวเคลียร์อื่น ๆ เนื่องจากถูกระบุว่ามีความเกี่ยวข้องกับวัตถุประสงค์ทางทหารอย่างใกล้ชิด:

1. จังหวัดฮัมกย็องเหนือ – 2 แห่ง:
 ช็องจิน – สถานที่เก็บเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ ฐานทัพทหาร และสิ่งอำนวยความสะดวกใต้ดินที่ไม่ระบุประเภท
 อำเภอคิลจู – พื้นที่ที่มีการเสริมกำลังทหารอย่างหนาแน่นด้วยหน่วยทหารยานยนต์และการก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกใต้ดินที่ทันสมัย – เป็นสถานที่ทดลองนิวเคลียร์เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2009
 หมู่บ้านพุงกเย – สถานที่ทดลองนิวเคลียร์เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2006

2. จังหวัดชากัง– 1 แห่ง: คังกเย – ศูนย์กลางการผลิตยุทธภัณฑ์และยุทโธปกรณ์ทันสมัยของเกาหลีเหนือมาตั้งแต่ ค.ศ. 1956 และมีข่าวกรองเกี่ยวกับสิ่งอำนวยความสะดวกใต้ดินที่ก้าวหน้ามาก

3. จังหวัดพย็องอันเหนือ – 4 แห่ง:
 ย็องบย็อน – 2 แห่ง: ที่ตั้งของศูนย์วิจัยนิวเคลียร์ย็องบย็อน สถานที่ทดลองระเบิด และสิ่งอำนวยความสะดวกใต้ดินที่ไม่ระบุประเภท 2 แห่ง นอกจากนี้ยังมีเครื่องปฏิกรณ์แก๊ส-แกรไฟต์ สถานที่ทดลองระเบิดแรงสูง (HE) สถานที่ผลิตเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ และสถานที่เก็บกากนิวเคลียร์
 คูซ็อง – ตั้งแต่ ค.ศ. 1997 ถึงกันยายน ค.ศ. 2002 มีการทดสอบการระเบิดของยุทโธปกรณ์เกาหลีเหนือประมาณ 70 ครั้ง มีการดำรงอยู่ของสิ่งอำนวยความสะดวกใต้ดิน
 อำเภอแทช็อน – สถานที่ก่อสร้างโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ขนาด 200 เมกะวัตต์ไฟฟ้า เป็นที่ตั้งของสิ่งอำนวยความสะดวกใต้ดินที่ไม่ระบุประเภทและสิ่งอำนวยความสะดวกที่เกี่ยวข้องกับอาวุธ/พลังงานนิวเคลียร์

4. จังหวัดพย็องอันใต้– 1 แห่ง: พย็องซ็อง – ที่ตั้งของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติและสิ่งอำนวยความสะดวกใต้ดินขนาดใหญ่ที่ไม่ทราบวัตถุประสงค์

 โครงการยูเรเนียมเสริมสมรรถนะสูง 
เกาหลีเหนือครอบครองเหมืองยูเรเนียมซึ่งประมาณการว่ามีแร่ยูเรเนียมคุณภาพสูงอยู่ถึง 4 ล้านตันNuclear Weapons Program – North Korea  History section paragraph 1. Federation of American Scientists. Accessed April 5, 2013.

เจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองสหรัฐระบุว่านายกรัฐมนตรีเบนาซีร์ บุตโตของปากีสถานอาจส่งมอบข้อมูลสำคัญที่จัดเก็บในซีดีเกี่ยวกับการเสริมสมรรถนะยูเรเนียมและข้อมูลต่าง ๆ ให้แก่เกาหลีเหนือผ่านทางอับดุล กาดีร์ ข่าน อดีตนักวิทยาศาสตร์ชั้นนำของปากีสถาน เพื่อแลกเปลี่ยนกับเทคโนโลยีขีปนาวุธในช่วง ค.ศ. 1990–1996 ต่อมาใน ค.ศ. 2005 ประธานาธิบดีเปอร์เวซ มูชาร์ราฟและนายกรัฐมนตรีเชากัต อาซีซยอมรับว่าข่านได้ส่งมอบเครื่องหมุนเหวี่ยงและการออกแบบให้แก่เกาหลีเหนือจริง ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 ข่านซึ่งเคยสารภาพว่าการส่งมอบข้อมูลดังกล่าวเป็นการริเริ่มด้วยตนเอง ได้ถอนคำสารภาพโดยอ้างว่ารัฐบาลปากีสถานบังคับให้เขาเป็น "แพะรับบาป" และยังอ้างว่าโครงการนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือนั้นมีความก้าวหน้าไปมากก่อนที่เขาจะเดินทางไปเยือน

โครงการยูเรเนียมเสริมสมรรถนะสูง (HEU) ถูกเปิดเผยต่อสาธารณะในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2002 เมื่อสหรัฐตั้งคำถามกับเจ้าหน้าที่เกาหลีเหนือเกี่ยวกับโครงการดังกล่าว ภายใต้กรอบความตกลง เกาหลีเหนือตกลงอย่างชัดเจนที่จะระงับโครงการพลูโทเนียม (โดยเฉพาะ "เครื่องปฏิกรณ์แบบหน่วงความเร็วนิวตรอนด้วยแกรไฟต์และสิ่งอำนวยความสะดวกที่เกี่ยวข้อง") ความตกลงนี้ยังผูกมัดให้เกาหลีเหนือปฏิบัติตามปฏิญญาร่วมว่าด้วยการปลดอาวุธนิวเคีลยร์ในคาบสมุทรเกาหลี ซึ่งทั้งเกาหลีเหนือและใต้ให้คำมั่นว่าจะไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกในการเสริมสมรรถนะหรือแปรสภาพเชื้อเพลิง สหรัฐจึงโต้แย้งว่าเกาหลีเหนือละเมิดคำมั่นที่ว่าจะไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกในการเสริมสมรรถนะ

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2002 สหรัฐอ้างว่าเกาหลีเหนือไม่ปฏิบัติตามความตกลงและโน้มน้าวให้คณะกรรมการ KEDO ระงับการส่งน้ำมันเตา ซึ่งนำไปสู่การสิ้นสุดของกรอบความตกลง เกาหลีเหนือตอบโต้ด้วยการประกาศแผนฟื้นฟูโครงการผลิตเชื้อเพลิงนิวเคลียร์และโรงไฟฟ้าทางตอนเหนือของเปียงยางที่เคยระงับไป หลังจากนั้นไม่นานเกาหลีเหนือได้ขับไล่ผู้ตรวจสอบของสหประชาชาติและประกาศ "ถอนตัว" จากสนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์เพียงฝ่ายเดียว

ใน ค.ศ. 2007 เจ้าหน้าที่ในรัฐบาลบุชประเมินว่าแม้จะยังมีความ "เชื่อมั่นสูง" ว่าเกาหลีเหนือได้รับวัสดุที่สามารถนำไปใช้ในโครงการยูเรเนียม "ระดับการผลิต" แต่มีความ "เชื่อมั่นระดับปานกลาง" เท่านั้นว่าโครงการยูเรเนียมระดับการผลิตดังกล่าว (นอกเหนือจากเพียงโครงการพลูโทเนียม) มีอยู่จริง

การก่อสร้างสิ่งที่น่าจะเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกในการเสริมสมรรถนะยูเรเนียมแห่งแรกเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 2002 ณ สถานที่ข่าวกรองสหรัฐรู้จักในชื่อคังซ็อน/ช็อลลีมา และอาจก่อสร้างเสร็จสิ้นพร้อมพัฒนาหรือเดินเครื่องหมุนเหวี่ยงแก๊สแบบขั้นบันไดชุดแรกใน ค.ศ. 2003 สถานที่แห่งนี้ตกเป็นเป้าสงสัยของข่าวกรองสหรัฐมานานหลายปี นอกจากนี้มีรายงานว่าเหมืองยูเรเนียมพย็องซันและโรงแต่งแร่ในพย็องซันเป็นสถานที่สำหรับเปลี่ยนแร่ยูเรเนียมให้เป็นเค้กเหลือง (yellowcake)

ซีเอ็นเอ็นรายงานในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2021 ว่าเกาหลีเหนือกำลังขยายสิ่งอำนวยความสะดวกในการเสริมสมรรถนะยูเรเนียมที่ย็องบย็อน โดยขยายพื้นที่ 1,000 ตารางเมตรสำหรับเครื่องหมุนเหวี่ยงเพิ่มเติมอีก 1,000 เครื่อง ซึ่งจะช่วยเพิ่มผลผลิตยูเรเนียมเสริมสมรรถนะสูงได้มากถึงร้อยละ 25 ต่อปี และหากมีการเปลี่ยนเครื่องหมุนเหวี่ยงเป็นรุ่นที่ปรับปรุงแล้ว ปริมาณการผลิต HEU จะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ตามความเห็นของเจฟฟรีย์ ลูอิส ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธและศาสตราจารย์แห่งสถาบันมิดเดิลเบอรีเพื่อวิเทศศึกษา

 การประเมินและคาดการณ์คลังสะสม 
 ศูนย์วิจัยเพื่อการห้ามอาวุธนิวเคลียร์ 
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 ศูนย์วิจัยเพื่อการห้ามอาวุธนิวเคลียร์ (RECNA) แห่งมหาวิทยาลัยนางาซากิ ประเมินว่าเกาหลีเหนือมีอาวุธนิวเคลียร์ในคลังแสงมากถึง 35 ชุด

 Bulletin of the Atomic Scientists 
ณ วันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2018 ฮันส์ เอ็ม. คริสเตนเซนและโรเบิร์ต เอส. นอร์ริส แห่งสหพันธ์นักวิทยาศาสตร์อเมริกัน (FAS) ได้ตีพิมพ์ใน Bulletin of the Atomic Scientists โดยระบุว่าพวกเขา "ประเมินอย่างระมัดระวังว่าเกาหลีเหนืออาจผลิตวัสดุฟิสไซล์เพียงพอสำหรับการสร้างอาวุธนิวเคลียร์ระหว่าง 30 ถึง 60 ชุด และอาจมีการประกอบเป็นอาวุธแล้วประมาณ 10 ถึง 20 ชุด"

สำนักข่าวกรองกลาโหม
วันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2017 วอชิงตันโพสต์ รายงานผลการวิเคราะห์ล่าสุดที่เสร็จสิ้นเมื่อเดือนก่อนหน้าโดยสำนักข่าวกรองกลาโหมสหรัฐซึ่งสรุปว่าเกาหลีเหนือประสบความสำเร็จในการผลิตหัวรบนิวเคลียร์ขนาดเล็กที่สามารถติดตั้งในขีปนาวุธได้ และอาจมีหัวรบนิวเคลียร์คงคลังสูงสุดถึง 60 ชุด

ภายใน ค.ศ. 2019 DIA ประเมินว่าเกาหลีเหนือได้สะสมวัสดุฟิสไซล์ในปริมาณที่เทียบเท่าอาวุธ 65 ชุดและประเทศนี้กำลังผลิตวัสดุฟิสไซล์ในปริมาณเทียบเท่าอาวุธมากถึง 12 ชุดต่อปี นอกจากนี้ ข่าวกรองสหรัฐยังประเมินว่าเกาหลีเหนือได้สร้างแกนวัสดุฟิสไซล์ประมาณ 30 ชุดเพื่อใช้ในอาวุธนิวเคลียร์ รวมถึงอาวุธเทอร์โมนิวเคลียร์สองท่อนจำนวน 4 ถึง 6 ชุด

ซิกฟรีด เอส. เฮ็กเกอร์
วันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2017 ซิกฟรีด เอส. เฮ็กเกอร์ อดีตผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการแห่งชาติลอสแอลามอส ผู้ซึ่งเคยเยี่ยมชมสิ่งอำนวยความสะดวกทางนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือหลายครั้งในนามของสหรัฐ ประเมินว่าคลังสะสมพลูโทเนียมและยูเรเนียมเสริมสมรรถนะสูงของเกาหลีเหนืออาจเพียงพอสำหรับอาวุธนิวเคลียร์ 20 ถึง 25 ชุด เขาประเมินว่าเกาหลีเหนือได้พัฒนาหัวรบขนาดเล็กที่เหมาะสมกับขีปนาวุธพิสัยกลางแล้ว แต่ยังจำเป็นต้องมีการทดลองและการพัฒนาเพิ่มเติมเพื่อให้ได้หัวรบที่มีขนาดเล็กลงและทนทานขึ้นซึ่งเหมาะสำหรับขีปนาวุธข้ามทวีป (ICBM) และการกลับเข้าสู่บรรยากาศโลก เขาถือว่าหัวรบเป็นส่วนที่ได้รับการพัฒนาน้อยที่สุดในแผน ICBM ของเกาหลีเหนือ

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 เฮ็กเกอร์ประเมินว่าคลังสะสมวัสดุเกรดอาวุธของเกาหลีเหนือเพียงพอสำหรับอาวุธนิวเคลียร์ 35 ถึง 37 ชุด

 สถาบันเพื่อวิทยาศาสตร์และความมั่นคงระหว่างประเทศ 
ใน ค.ศ. 2013 สถาบันเพื่อวิทยาศาสตร์และความมั่นคงระหว่างประเทศให้ค่าประเมินระดับปานกลางที่ 12 ถึง 27 "จำนวนเทียบเท่าอาวุธนิวเคลียร์" ซึ่งรวมถึงคลังสะสมพลูโทเนียมและยูเรเนียม ภายใน ค.ศ. 2016 เกาหลีเหนือถูกคาดการณ์ว่าจะมีจำนวนเทียบเท่าอาวุธนิวเคลียร์ 14 ถึง 48 ชุด ค่าประเมินดังกล่าวลดลงเหลือ 13 ถึง 30 ชุดใน ค.ศ. 2017 แต่เพิ่มขึ้นเป็นมากถึง 60 ชุดในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน (สำหรับอาวุธยูเรเนียม อาวุธแต่ละชุดสมมติว่าประกอบด้วยยูเรเนียมเกรดที่ใช้ทำอาวุธ 20 กิโลกรัม) การประเมินคลังแสงนิวเคลียร์ฉบับปรับปรุงใน ค.ศ. 2023 ระบุว่าเกาหลีเหนือมีหัวรบนิวเคลียร์คงคลังระหว่าง 35 ถึง 65 ชุด

 สหพันธ์นักวิทยาศาสตร์อเมริกัน 
ข้อมูล ณ ค.ศ. 2012 สหพันธ์นักวิทยาศาสตร์อเมริกัน (FAS) ประเมินว่าเกาหลีเหนือมีหัวรบพลูโทเนียมไม่ถึง 10 ชุด

ใน "สมุดบันทึกนิวเคลียร์" (Nuclear Notebook) ว่าด้วยขีดความสามารถทางนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือที่ตีพิมพ์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 FAS ประเมินว่าเกาหลีเหนือมีวัสดุฟิสไซล์เพียงพอสำหรับอาวุธนิวเคลียร์ 30 ถึง 60 ชุด อย่างไรก็ตาม รายงานระบุว่าเกาหลีเหนือมีการประกอบเป็นหัวรบอย่างมากที่สุดเพียง 10 ถึง 20 ชุด โดยหัวรบส่วนใหญ่อาจเป็นอาวุธฟิชชันท่อนเดียวที่มีแรงระเบิด 10 ถึง 20 กิโลตัน

ในสมุดบันทึกนิวเคลียร์ ค.ศ. 2024 FAS ประเมินว่าเกาหลีเหนือผลิตวัสดุฟิสไซล์ได้เพียงพอสำหรับอาวุธนิวเคลียร์สูงสุด 90 ชุดและมีการประกอบเป็นอาวุธแล้วอาจถึง 50 ชุด โดยประเมินว่าเกาหลีเหนือมีความสามารถในการเพิ่มวัสดุฟิสไซล์เพียงพอสำหรับการผลิตอาวุธเพิ่มเติมหกชุดต่อปี

 สถาบันวิจัยสันติภาพระหว่างประเทศสต็อกโฮล์ม 
อ้างอิงตามสถาบันวิจัยสันติภาพระหว่างประเทศสต็อกโฮล์ม (SIPRI) เกาหลีเหนือยังคงดำเนินโครงการอาวุธนิวเคลียร์อย่างต่อเนื่องแต่มีความคลุมเครือสูง SIPRI ประเมินว่าข้อมูล ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2024 เกาหลีเหนือครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ประมาณ 50 ชุด แต่อาจมีวัสดุฟิสไซล์เพียงพอสำหรับอุปกรณ์นิวเคลียร์รวมประมาณสูงสุด 90 ชุด ขึ้นอยู่กับการออกแบบหัวรบ

 สถาบันเกาหลีเพื่อการวิเคราะห์กลาโหม 
ใน ค.ศ. 2023 สถาบันเกาหลีเพื่อการวิเคราะห์กลาโหม สถาบันคลังสมองของรัฐบาลเกาหลีใต้ ตีพิมพ์รายงานประเมินว่าเกาหลีเหนือมีหัวรบนิวเคลียร์ระหว่าง 80 ถึง 90 ชุดและอาจมีหัวรบมากถึง 166 ชุดภายใน ค.ศ. 2030 โดยมีเป้าหมายที่จะเพิ่มขึ้นเป็น 300 ชุดYonhap News 12 January 2023.North Korea's Nuclear Warhead Quantity Estimates and Prospects, Korea Institute for Defense Analyses, 12 January 2023.

 อาวุธเคมี 

 คลังสะสมในปัจจุบัน 
เชื่อกันว่าเกาหลีเหนือครอบครองอาวุธเคมีหลากหลายประเภท รวมถึงสารประสาท สารพุพอง สารโลหิต และสารอาเจียน

ใน ค.ศ. 2009 กลุ่มวิกฤตการณ์นานาชาติ (International Crisis Group) รายงานว่าความเห็นพ้องของผู้เชี่ยวชาญระบุว่าเกาหลีเหนือมีคลังสะสมอาวุธเคมีประมาณ 2,500 ถึง 5,000 เมตริกตัน รวมถึงแก๊สมัสตาร์ด ซาริน (GB) และสารประสาทอื่น ๆ ซึ่งกระทรวงกลาโหมของเกาหลีใต้ได้ประมาณการไว้ในระดับเดียวกันใน ค.ศ. 2010 ต่อมาใน ค.ศ. 2014 กระทรวงกลาโหมเกาหลีใต้ประมาณการว่า "เกาหลีเหนือได้สะสมอาวุธเคมีไว้ 2,500 ถึง 5,000 ตันและมีขีดความสามารถในการผลิตอาวุธชีวภาพที่หลากหลาย"Richard C. Paddock, Choe Sang-Hun & Nicholas Wade, In Kim Jong-nam's Death, North Korea Lets Loose a Weapon of Mass Destruction  New York Times (February 24, 2017).

ใน ค.ศ. 2015 กระทรวงกลาโหมสหรัฐรายงานต่อรัฐสภาว่าโครงการอาวุธเคมีของเกาหลีเหนือ "อาจมีคลังสะสมอาวุธเคมี" และอ่จมี "ขีดความสามารถในการผลิตสารประสาท สารพุพอง สารเลือด และสารสำลัก รายงานยังระบุอีกว่า "เกาหลีเหนืออาจสามารถใช้อาวุธเคมีได้โดยการดัดแปลงยุทโธปกรณ์ธรรมดาที่หลากหลาย รวมถึงปืนใหญ่และขีปนาวุธ นอกจากนี้ กองกำลังเกาหลีเหนือยังมีความพร้อมในการปฏิบัติการในสภาพแวดล้อมที่มีการปนเปื้อน โดยมีการฝึกซ้อมในปฏิบัติการป้องกันทางเคมีอยู่เป็นประจำ"

ใน ค.ศ. 2011 คลังแสงนี้ถูกพิจารณาว่าเป็นคลังสะสมอาวุธเคมีที่ใหญ่เป็นอันดับสามของโลก รองจากสหรัฐและรัสเซียNorth Korean Security Challenges: A Net Assessment (London: The International Institute for Strategic Studies, 2011), p. 161. อย่างไรก็ตาม คลังสะสมอาวุธเคมีของรัสเซียและสหรัฐได้รับการประกาศว่าถูกทำลายหมดสิ้นแล้วใน ค.ศ. 2017 และ 2023 ตามลำดับ

นักวิเคราะห์คาดการณ์สามสถานการณ์อย่างน้อยที่เกาหลีเหนืออาจใช้อาวุธเคมี ได้แก่ ในระยะเริ่มต้นของความขัดแย้งภาคพื้นดิน หรือหากระบอบใกล้จะพ่ายแพ้ เกาหลีเหนืออาจโจมตีทางยุทธวิธีต่อกองกำลังภาคพื้นดินของสหรัฐ-เกาหลีใต้ และโจมตีทางยุทธศาสตร์ต่อพลเรือนเกาหลีใต้ นอกจากนี้อาจโจมตีฐานทัพอากาศสหรัฐในเกาหลีใต้ ญี่ปุ่น และพื้นที่อื่น ๆ ด้วยขีปนาวุธที่ติดตั้งหัวรบเคมีเพื่อขัดขวางการสนับสนุนทางอากาศ

 ประวัติศาสตร์ 
เกาหลีเหนือเริ่มอุตสาหกรรมเคมีและโครงการอาวุธเคมีของตนเองใน ค.ศ. 1954 ทันทีหลังสิ้นสุดสงครามเกาหลี อย่างไรก็ตาม ความก้าวหน้าอย่างมีนัยสำคัญยังไม่เกิดขึ้นจนกระทั่งทศวรรษ 1960 เมื่อคิม อิล-ซ็องออก 'คำประกาศเพื่อการเป็นอุตสาหกรรมเคมี' (Declaration for Chemicalization) ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อพัฒนาอุตสาหกรรมเคมีที่เป็นเอกเทศเพื่อสนับสนุนภาคส่วนต่าง ๆ ของเศรษฐกิจและตั้งสำนักป้องกันนิวเคลียร์และเคมีของเกาหลีเหนือ ซึ่งมีการคาดการณ์ว่าตั้งขึ้นเพื่อสนับสนุนการผลิตอาวุธเคมีNorth Korea: Chemical  Nuclear Threat Initiative (last updated December 2016).

ในช่วงปลายทศวรรษ 1960 ถึงต้นทศวรรษ 1970 เกาหลีเหนือได้รับความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียตและจีนในการพัฒนาอุตสาหกรรมเคมี ใน ค.ศ. 1979 สำนักข่าวกรองกลาโหมสหรัฐเชื่อว่าเกาหลีเหนือ "มีเพียงขีดความสามารถในการป้องกันทางเคมีเท่านั้น" ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าเกาหลีเหนือ "ได้รับขีดความสามารถในการผลิตอาวุธเคมีอย่างเป็นเอกเทศ" เมื่อใด โดยมีการประมาณการไว้ตั้งแต่ทศวรรษ 1970 ถึงต้นทศวรรษ 1980 อย่างไรก็ตาม ภายในปลายทศวรรษ 1980 ขีดความสามารถด้านอาวุธเคมีของเกาหลีเหนือได้ขยายตัวขึ้น โดยกระทรวงกลาโหมเกาหลีใต้รายงานใน ค.ศ. 1987 ว่าฝ่ายเหนือ "ครอบครองอาวุธเคมีมากถึง 250 เมตริกตัน" รวมถึงแก๊สมัสตาร์ด (สารพุพอง) และสารประสาทบางชนิด

หลังการระดมยิงย็อนพย็องใน ค.ศ. 2010 (ซึ่งเกาหลีเหนือโจมตีเกาะย็อนพย็องด้วยอาวุธตามแบบ เป็นเหตุให้พลเรือนจำนวนหนึ่งเสียชีวิต) สำนักงานจัดการสถานการณ์ฉุกเฉินแห่งชาติของเกาหลีใต้ได้แจกจ่ายหน้ากากป้องกันแก๊สพิษจำนวน 1,300 ชุดแก่ชาวเกาหลีใต้ที่อาศัยอยู่บริเวณชายแดนตะวันตก (จุดล่อแหลมต่อความขัดแย้ง) นอกจากนี้ยังแจกจ่ายหน้ากากอีก 610,000 ชุดแก่สมาชิกหน่วยป้องกันพลเรือนของเกาหลีใต้ซึ่งมีจำนวน 3.93 ล้านคน สำนักงานยังประกาศปรับปรุงบังเกอร์ฉุกเฉินใต้ดินด้วย แม้หน้ากากป้องกันแก๊สพิษจะมีประสิทธิภาพต่อสารเคมีบางชนิด แต่ไม่สามารถป้องกันสารพุพอง เช่น แก๊สมัสตาร์ด ลิวอิไซต์ และฟอสจีนออกไซม์ ซึ่งเชื่อว่าเกาหลีเหนือมีสะสมไว้ในคลัง ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 เกาหลีใต้และสหรัฐ "ตกลงที่จะสร้างระบบเฝ้าระวังร่วมเพื่อตรวจจับสารชีวเคมีตามแนวเขตปลอดทหาร" และแลกเปลี่ยนข้อมูลกัน

ใน ค.ศ. 2017 คิม จ็อง-นัม พี่ชายต่างมารดาของคิม จ็อง-อึน ถูกลอบสังหารด้วยสารประสาทวีเอ็กซ์ (VX) ณ ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ในมาเลเซีย โดยบุคคลที่ต้องสงสัยว่าเป็นสายลับเกาหลีเหนือ รายงานจากแรนด์คอร์ปอเรชันคาดการณ์ว่านี่เป็นการส่งสารในระดับนานาชาติอย่างตั้งใจโดยรัฐบาลเกาหลีเหนือในช่วงวิกฤตการณ์เกาหลีเหนือ ค.ศ. 2017–2018 ว่าตนมีทางเลือกอื่นนอกเหนือจากนิวเคลียร์รวมถึงอาวุธเคมีขั้นสูงอย่างวีเอ็กซ์

 การทูต 
ใน ค.ศ. 1988 เกาหลีเหนือเข้าเป็นภาคีสมาชิกของพิธีสารเจนีวา ค.ศ. 1925 ซึ่งห้ามการใช้อาวุธเคมีและชีวภาพในสงครามระหว่างประเทศ โดยเกาหลีเหนือได้ทำข้อสงวนตามปกติว่าตนจะพ้นจากข้อผูกพันต่อรัฐและพันธมิตรของรัฐที่ไม่ปฏิบัติตามพิธีสารนี้ หมายความว่าหากรัฐใดเริ่ม "ใช้ก่อน" (first use) ด้วยอาวุธเคมีหรือชีวภาพ เกาหลีเหนือจะถือว่าตนมีสิทธิทางกฎหมายในการเริ่ม "ใช้ตอบโต้" (second use) ด้วยอาวุธเคมีและชีวภาพ ทั้งที่ความจริงแล้วการทำสงครามเคมีและชีวภาพถือเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมายภายใต้กฎหมายจารีตประเพณีแห่งมนุษยธรรมระหว่างประเทศ

เกาหลีเหนือไม่ได้เป็นภาคีของอนุสัญญาว่าด้วยอาวุธเคมี (CWC) ค.ศ. 1993 โดยเป็นหนึ่งในสี่ประเทศที่ยังไม่ได้ให้สัตยาบันในอนุสัญญานี้ (ประเทศอื่น ๆ ได้แก่ อิสราเอล อียิปต์ และซูดานใต้)Chemical Weapons Convention Signatories and States-Parties , Arms Control Association (updated June 2017).

เกาหลีเหนือปฏิเสธที่จะยอมรับว่ามีการครอบครองอาวุธเคมี ตามที่ข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1718 ซึ่งผ่านใน ค.ศ. 2006 เรียกร้องไว้

 อาวุธชีวภาพ 

 คลังสะสมในปัจจุบัน 
ยังคงไม่แน่ชัดว่าในปัจจุบันเกาหลีเหนือมีการดำเนินโครงการอาวุธชีวภาพหรือไม่ ข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้มีอยู่น้อยมากเมื่อเทียบกับโครงการนิวเคลียร์และขีปนาวุธของประเทศเนื่องจากโครงสร้างพื้นฐานของอาวุธชีวภาพมักเป็นเทคโนโลยีใช้ได้สองทาง (dual-use) และง่ายต่อการปกปิดไว้ในอุตสาหกรรมที่ถูกกฎหมาย โรคแอนแทรกซ์และฝีดาษเป็นชีวสารที่มักถูกระบุบ่อยที่สุดว่าเกาหลีเหนืออาจเคยทำการวิจัย

 การประเมินโดยข่าวกรอง 
ตั้งแต่ ค.ศ. 2014 การประเมินแบบไม่ลับของประชาคมข่าวกรองสหรัฐเกี่ยวกับอาวุธชีวภาพไม่ได้ระบุว่าเกาหลีเหนือเป็นประเทศที่มีโครงการต้องสงสัย รายงานรัฐบาลเกาหลีใต้ใน ค.ศ. 2016 ระบุว่า "แหล่งข่าวชี้ให้เห็นว่าเกาหลีเหนือมีความสามารถในการเพาะเชื้อและผลิตชีวสารหลายประเภท" แม้ข้อนี้จะเป็นจริงสำหรับหลายประเทศที่มีระดับอุตสาหกรรมทั่วไปในลักษณะเดียวกัน ใน ค.ศ. 2012 รายงานรัฐบาลเกาหลีใต้อธิบายว่าอาวุธชีวภาพของเกาหลีเหนือเป็น "ขีดความสามารถที่มีความเป็นไปได้"

ใน ค.ศ. 2015 กระทรวงกลาโหมสหรัฐรายงานว่าเกาหลีเหนือ "ยังคงพัฒนาขีดความสามารถในการวิจัยและพัฒนาทางชีวภาพของตนอย่างต่อเนื่อง" และ "อาจพิจารณาการใช้อาวุธชีวภาพเป็นทางเลือกหนึ่ง ซึ่งขัดต่อภาระผูกพันภายใต้อนุสัญญาอาวุธชีวภาพและทอกซิน"

 รายงานจากผู้แปรพักตร์ 
ผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือและรายงานเกาหลีใต้ระบุว่านักวิทยาศาสตร์เกาหลีเหนือได้ทำการวิจัยเกี่ยวกับโรคแอนแทรกซ์ ฝีดาษ อหิวาตกโรค และไข้เลือดออกจากไวรัส รายงานจากผู้แปรพักตร์ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าไม่สามารถหาหลักฐานยืนยันได้หรือในเวลาต่อมาถูกพิสูจน์ว่าเป็นเท็จ ผู้แปรพักตร์บางรายได้รับการให้วัคซีนป้องกันโรคแอนแทรกซ์และฝีดาษ แม้นักวิเคราะห์จะมองว่าสิ่งนี้ไม่ใช่หลักฐานสรุปที่ชี้ชัดถึงการมีโครงการอาวุธเชิงรุก

 การเยี่ยมชมสถาบันเทคโนโลยีชีวภาพเปียงยาง 
ใน ค.ศ. 2015 เมลิสซา แฮนแฮม จากศูนย์เจมส์ มาร์ตินเพื่อการศึกษาการไม่แพร่ขยายอาวุธ เผยแพร่การวิเคราะห์ภาพถ่ายของผู้นำสูงสุด คิม จ็อง-อึน ขณะเยี่ยมชมสถาบันเทคโนโลยีชีวภาพเปียงยาง โรงงานที่ระบุว่าผลิตเชื้อ Bacillus thuringiensis เพื่อใช้ในยาปราบศัตรูพืช แฮนแฮมสรุปว่าแท้จริงแล้วโรงงานดังกล่าวผลิตเชื้อแอนแทรกซ์ที่ปรับแต่งเป็นอาวุธ และตั้งข้อสังเกตว่าโรงงานผลิตยาปราบศัตรูพืชคือ "ฉากบังหน้าเก่าแก่ที่นิยมใช้สำหรับโครงการอาวุธชีวภาพ" ผู้เชี่ยวชาญรายอื่นจำนวนหนึ่งเห็นพ้องว่า "ภาพถ่ายเหล่านี้มีความเป็นไปได้สูงที่จะแสดงถึงสถานประกอบการอาวุธชีวภาพที่กำลังดำเนินการอยู่" ขณะที่รายงานของแรนด์คอร์ปอเรชันมองว่าหลักฐานยังไม่เพียงพอที่จะสรุปได้ แต่เสนอแนะว่าการเยี่ยมชมครั้งนี้อาจเป็นการส่งสัญญาณถึงขีดความสามารถด้านอาวุธชีวภาพหลังสหรัฐอ้างว่าส่งเชื้อแอนแทรกซ์มีชีวิตไปยังฐานทัพอากาศโอซันในเกาหลีใต้โดยอุบัติเหตุ รัฐบาลเกาหลีเหนือปฏิเสธข้อกล่าวหาดังกล่าว โดยโฆษกอย่างเป็นทางการของคณะกรรมการป้องกันประเทศผ่านสำนักข่าวกลางเกาหลี ได้ท้าทายให้รัฐสภาสหรัฐเข้ามาตรวจสอบสถาบันแห่งนี้เพื่อ "รับชมภาพอันน่าเกรงขามของสถาบันเทคโนโลยีชีวภาพเปียงยางด้วยตาตนเอง"

 การทูต 
เกาหลีเหนือเป็นภาคีอนุสัญญาห้ามอาวุธชีวภาพ (BWC) แม้ประเทศนี้จะลงนามใน BWC แต่ก็ "ล้มเหลวในการจัดทำคำประกาศมาตรการสร้างความเชื่อมั่นของ BWC มาตั้งแต่ ค.ศ. 1990

ใน ค.ศ. 1988 เกาหลีเหนือเข้าเป็นภาคีโดยมีข้อสงวนในพิธีสารเจนีวา ค.ศ. 1925 ซึ่งห้ามการใช้อาวุธเคมีและชีวภาพในสงครามระหว่างประเทศ โดยเกาหลีเหนือเลือกใช้ข้อสงวนทั่วไปที่ว่าตนจะยุติการผูกพันตามพิธีสารต่อรัฐและพันธมิตรของรัฐที่ไม่ปฏิบัติตามพิธีสารดังกล่าว หมายความว่าหากรัฐใดเริ่ม "ใช้ก่อน" (first use) ด้วยอาวุธเคมีหรือชีวภาพ เกาหลีเหนือจะถือว่าตนมีสิทธิทางกฎหมายในการ "ใช้ตอบโต้" (second use) ด้วยการโจมตีทางเคมีและชีวภาพ ทั้งที่ความจริงแล้วการทำสงครามเคมีและชีวภาพถือเป็นสิ่งผิดกฎหมายภายใต้กฎหมายจารีตประเพณีแห่งมนุษยธรรมระหว่างประเทศ

 ข้อกล่าวหาเรื่องการสงครามชีวภาพในช่วงสงครามเกาหลี 
ข้อกล่าวหาที่ว่ากองทัพสหรัฐใช้อาวุธชีวภาพในสงครามเกาหลี (มิถุนายน ค.ศ. 1950 – กรกฎาคม ค.ศ. 1953) ถูกยกขึ้นโดยรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีน สหภาพโซเวียต และเกาหลีเหนือ นอกจากนี้จีนและเกาหลีเหนือยังกล่าวหาว่ากองกำลังสหรัฐใช้อาวุธเคมีด้วย นักวิชาการในยุคต่อมายังคงมีความเห็นแตกแยกกันเกี่ยวกับความจริงของข้อกล่าวหาเหล่านี้

ข้อกล่าวหาดังกล่าวถูกยกขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1951 โดยอ้างว่ามีการใช้จุลชีพก่อโรคต่อบุคคล ต่อพืชผล และต่อสัตว์ รวมถึงเชื้อที่เป็นสาเหตุของโรคแอนแทรกซ์ กาฬโรค ฝีดาษ และไข้รากสาดน้อย เรื่องนี้ได้รับการนำเสนอโดยสื่อมวลชนทั่วโลกและนำไปสู่การสอบสวนระหว่างประเทศที่ได้รับความสนใจอย่างมากใน ค.ศ. 1952 ดีน อะชีสัน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และเจ้าหน้าที่รัฐบาลอเมริกันและพันธมิตรรายอื่น ๆ ประณามข้อกล่าวหาดังกล่าวว่าเป็นเรื่องหลอกลวง ทั้งนี้โครงการอาวุธชีวภาพสหรัฐดำเนินการตั้งแต่ ค.ศ. 1942 ถึง 1973 และภายหลังการยอมจำนนของญี่ปุ่น กองทัพสหรัฐได้ดำเนินการปกปิดข้อมูลเกี่ยวกับโครงการสงครามชีวภาพญี่ปุ่น

 ระบบนำส่ง 

กองกำลังยุทธศาสตร์กองทัพประชาชนเกาหลี ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2012 ปฏิบัติการด้วยขีปนาวุธผิวพื้นสู่ผิวพื้นทั้งในบทบาทนิวเคลียร์และไม่ใช่นิวเคลียร์ ตัวอย่างที่ทันสมัยได้แก่ขีปนาวุธ เช่น พิสัยข้ามทวีปฮวาซ็อง-17, พิสัยปานกลางฮวาซ็อง-12, พิสัยกลางฮวาซ็อง-9 และฮวาซ็อง-11D พิสัยใกล้ นอกจากนี้ กองกำลังยุทธศาสตร์ยังปฏิบัติการด้วยขีปนาวุธร่อนโจมตีภาคพื้นดินฮวาซัล-1 และฮวาซัล-2 และประเทศกำลังพัฒนาขีปนาวุธปล่อยจากเรือดำน้ำรวมถึงสำหรับเรือดำน้ำฮีโร่คิม กุน-อก (Hero Kim Kun Ok)

 ประวัติศาสตร์ 
ในช่วงปลายทศวรรษ 1970 หรือต้นทศวรรษ 1980 สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีได้รับขีปนาวุธพิสัยไกลสกั๊ด-B (Scud-B) หลายชุดจากอียิปต์ (ซึ่งอียิปต์ได้รับขีปนาวุธเหล่านั้นมาจากสหภาพโซเวียต บัลแกเรีย และโปแลนด์อีกทอดหนึ่ง) เดิมทีสหภาพโซเวียตปฏิเสธจะส่งมอบขีปนาวุธสกั๊ดให้แก่เกาหลีเหนือโดยตรง แต่เกาหลีเหนือได้เริ่มผลิตขีปนาวุธโดยอิงจากต้นแบบดังกล่าวตั้งแต่ทศวรรษ 1970 โดยมีการสร้างฐานการผลิตในท้องถิ่นขึ้น และแบบจำลองที่ดัดแปลงครั้งแรกได้รับชื่อว่าฮวาซ็อง-5 เมื่อเวลาผ่านไป ขีปนาวุธประเภทที่ก้าวหน้ากว่าได้รับการพัฒนาขึ้น จนในที่สุดเกาหลีเหนือก็มีขีปนาวุธที่มีขีดความสามารถยิงถึงญี่ปุ่น ในทศวรรษ 1990 เกาหลีเหนือขายขีปนาวุธขนาดกลางที่สามารถติดหัวรบนิวเคลียร์ให้แก่ปากีสถานในความตกลงที่มีจีนเป็นผู้ประสานงาน

ขีดความสามารถของเกาหลีเหนือในการนำส่งอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูงไปยังเป้าหมายสมมติยังคงถูกจำกัดในบางส่วนด้วยเทคโนโลยีขีปนาวุธ ใน ค.ศ. 2005 พิสัยรวมของเกาหลีเหนือด้วยขีปนาวุธฮวาซ็อง-7 (โรดง) ถูกประเมินไว้ที่ 900 กิโลเมตร พร้อมน้ำหนักบรรทุก 1,000 กิโลกรัม ซึ่งเพียงพอที่จะส่งไปถึงเกาหลีใต้ รวมถึงบางส่วนของญี่ปุ่น รัสเซีย และจีน ส่วนฮวาซ็อง-10 เป็นขีปนาวุธพิสัยปานกลางที่ออกแบบโดยเกาหลีเหนือ มีขีดความสามารถของพิสัยสูงสุด 2,490 กิโลเมตร (1,550 ไมล์) และสามารถบรรทุกหัวรบนิวเคลียร์ได้

ในบทสัมภาษณ์ออนไลน์ที่เผยแพร่เมื่อ ค.ศ. 2006 ฮิเดชิ ทาเคซาดะ นักวิเคราะห์จากกระทรวงกลาโหมญี่ปุ่น แย้งว่าความปรารถนาในการรวมชาติของเกาหลีเหนือนั้นคล้ายกับเวียดนามเหนือ และเตือนถึงความเป็นไปได้ที่เกาหลีเหนือจะบังคับรวมชาติกับเกาหลีใต้ด้วยการข่มขู่ด้วยอาวุธนิวเคลียร์ โดยอาศัยความได้เปรียบหากมีการลดกำลังทหารของสหรัฐในเกาหลีใต้ หลังจากที่เกาหลีเหนือวางกำลังขีปนาวุธข้ามทวีปเคลื่อนที่จำนวนหลายร้อยลูกโดยเล็งเป้าหมายไปที่สหรัฐ ใน ค.ศ. 2016 อูซี รูบิน นักวิเคราะห์ชาวอิสราเอล กล่าวว่าโครงการขีปนาวุธได้แสดงให้เห็นถึง "ความสำเร็จที่น่าทึ่ง"

รายงานเกี่ยวกับเกาหลีเหนือโดยคณะผู้เชี่ยวชาญแห่งสหประชาชาติพร้อมด้วยข้อมูลที่เปิดเผยโดยประเทศสมาชิกต่าง ๆ ระบุว่าสถานะของโครงการขีปนาวุธนั้นมีความครอบคลุมและพึ่งตนเองได้ โดยมีระบบนำร่องที่ผลิตขึ้นภายในประเทศ ดังจะเห็นได้จากการทดสอบขีปนาวุธพิสัยใกล้เมื่อเร็ว ๆ นี้ซึ่งมีลักษณะคล้ายขีปนาวุธอิสกันเดอร์ (Iskander) และแสดงวิถีต่ำ (depressed trajectory)

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020 จอห์น อี. ไฮเทน รองประธานคณะเสนาธิการร่วม กล่าวว่า "เกาหลีเหนือกำลังสร้างขีปนาวุธใหม่ ขีดความสามารถใหม่ และอาวุธใหม่ได้รวดเร็วพอ ๆ กับใครก็ตามบนโลกนี้"

วันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2021 เกาหลีเหนือยิงขีปนาวุธซึ่งตกลงในทะเลญี่ปุ่น ฟูมิโอะ คิชิดะ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น เรียกการยิงครั้งนี้ว่า "เป็นเรื่องน่าเสียใจอย่างยิ่ง"

มูลนิธิเพื่อการวิจัยเชิงยุทธศาสตร์ สถาบันคลังสมองของฝรั่งเศส เผยแพร่รายงานวิเคราะห์คลังแสงนิวเคลียร์และขีปนาวุธของเกาหลีเหนือ โดยประเมินความแม่นยำของขีปนาวุธพิสัยใกล้ เช่น ฮวาซ็อง-11A (KN-23) และฮวาซ็อง-11B (KN-24) ว่าอยู่ที่ 35 เมตร โดยอิงจากภาพถ่ายดาวเทียมและระยะห่างระหว่างหลุมอุกกาบาตจากการพุ่งชนในการทดสอบขีปนาวุธ และอยู่ที่ 80–90 เมตร สำหรับจรวดนำวิถีเส้นผ่านศูนย์กลางขนาดใหญ่ KN-25NORTH KOREAN SHORT RANGE SYSTEMS: Military consequences of the development of the KN-23, KN-24 and KN-25

บริการวิจัยรัฐสภา (CRS) ออกรายงานที่อ้างถึงการประเมินใน ค.ศ. 2017 โดยสำนักข่าวกรองกลาโหม (DIA) ว่าเกาหลีเหนือประสบความสำเร็จในการลดขนาดหัวรบนิวเคลียร์จนถึงระดับที่จำเป็นสำหรับการติดตั้งบนขีปนาวุธพิสัยใกล้และข้ามทวีป โดย CRS ประเมินว่าขีปนาวุธพิสัยใกล้ฮวาซ็อง-11A (KN-23) ซึ่งสามารถเล็งเป้าหมายได้ทั่วคาบสมุทรเกาหลี และขีปนาวุธพิสัยกลางพุกกึกซ็อง-2 (KN-15) ซึ่งสามารถเล็งเป้าหมายได้ทั่วประเทศญี่ปุ่น สามารถบรรทุกได้ทั้งหัวรบธรรมดาและนิวเคลียร์Report to Congress on North Korea's Nuclear Weapons and Missile Programs, USNI News, 26 January 2023.

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 เกาหลีเหนือเริ่มวางกำลังแท่นยิงขีปนาวุธทางยุทธวิธีรุ่นใหม่จำนวน 250 เครื่องใกล้ชายแดนติดต่อกับเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นการยกระดับความตึงเครียดในภูมิภาค คิม จ็อง-อึน ผู้นำเกาหลีเหนือ เน้นย้ำถึงบทบาทของเครื่องยิงเหล่านี้ในการเผชิญหน้าที่อาจเกิดขึ้นกับสหรัฐ ความเคลื่อนไหวนี้เกิดขึ้นก่อนการซ้อมรบประจำปีระหว่างสหรัฐและเกาหลีใต้ ซึ่งเกาหลีเหนือประณามว่าเป็นการซ้อมเพื่อรุกราน

เกาหลีเหนือปฏิเสธคำวิจารณ์ของสหประชาชาติต่อการยิงขีปนาวุธข้ามทวีปในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2024 โดยคิม ยอ-จ็องยืนยันถึงสิทธิของประเทศในการป้องกันตนเอง เกาหลีใต้ตอบโต้ด้วยการคว่ำบาตรและการซ้อมรบด้วยโดรนร่วมกับสหรัฐ ขณะที่คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติมีแผนหยิบยกประเด็นกิจกรรมขีปนาวุธนี้ขึ้นมาพิจารณาท่ามกลางความตึงเครียดในภูมิภาค

 ระบบนำส่งที่ใช้งานจริง 
มีหลักฐานบ่งชี้ว่าเกาหลีเหนือสามารถลดขนาดหัวรบนิวเคลียร์เพื่อใช้กับขีปนาวุธได้สำเร็จ ข้อมูลจากสมุดปกขาวการป้องกันประเทศของญี่ปุ่นระบุว่าเกาหลีเหนือมีความสามารถในการลดขนาดอาวุธนิวเคลียร์จริง ขณะที่สมุดปกขาวการป้องกันประเทศของเกาหลีใต้ใน ค.ศ. 2018 ระบุว่าความสามารถในการลดขนาดอาวุธนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือพุ่งสูงขึ้นถึงระดับที่มีนัยสำคัญ นอกจากนี้ รายงานที่รั่วไหลออกมาของสำนักข่าวกรองกลาโหมสหรัฐยังอ้างว่าเกาหลีเหนือสามารถลดขนาดหัวรบนิวเคลียร์สำหรับขีปนาวุธได้แล้ว อย่างไรก็ตาม ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าเกาหลีเหนือมีเทคโนโลยีในการปกป้องขีปนาวุธเมื่อกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ (re-entry) หรือไม่ นักวิเคราะห์บางส่วนเสนอว่าขีปนาวุธรุ่นใหม่ของเกาหลีเหนือเป็นเพียงของจำลอง การทดสอบจรวดหลายประเภทของเกาหลีเหนือดำเนินอย่างต่อเนื่องเข้าสู่ทศวรรษ 2010 เช่น ใน ค.ศ. 2013, 2014 และ 2016 ทั้งนี้เกาหลีเหนือไม่ได้ทำการทดสอบขีปนาวุธพิสัยกลางที่มีกำลังเพียงพอจะส่งไปถึงญี่ปุ่นใน ค.ศ. 2015 แต่สำนักข่าวย็อนฮับของเกาหลีใต้เชื่อว่ามีขีปนาวุธอย่างน้อยหนึ่งลูกที่ยิงระหว่างการทดสอบในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 อาจเป็นขีปนาวุธโรดงพิสัยกลาง การทดสอบขีปนาวุธโรดงในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 ซึ่งบินเป็นระยะทาง  ได้ตกลงในทะเลห่างจากคาบสมุทรโองะของญี่ปุ่นไปทางทิศตะวันตกประมาณ  แม้จะเป็นน่านน้ำสากลแต่ก็อยู่ในเขตเศรษฐกิจจำเพาะของญี่ปุ่น ส่งผลให้ญี่ปุ่นออกมาประณามว่าเป็น "การใช้ความรุนแรงที่ไม่อาจให้อภัยต่อความมั่นคงของญี่ปุ่น"

ข้อมูล ณ ค.ศ. 2016 เป็นที่ทราบกันว่าเกาหลีเหนือมีขีปนาวุธโรดงประมาณ 300 ลูกซึ่งมีพิสัยสูงสุด 1,300 กิโลเมตร (800 ไมล์)

เกาหลีเหนือปรากฏร่องรอยการดำเนินการทดสอบขีปนาวุธปล่อยจากเรือดำน้ำในวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2016 แม้ขีปนาวุธจะเคลื่อนที่ไปได้เพียง 30 กิโลเมตร แต่นักวิเคราะห์ของสหรัฐรายหนึ่งตั้งข้อสังเกตว่า "ขีดความสามารถในการปล่อยจากเรือดำน้ำของเกาหลีเหนือได้เปลี่ยนจากเรื่องตลกกลายเป็นสิ่งที่ร้ายแรงมาก" อย่างไรก็ตาม ณ ค.ศ. 2023 ดูเหมือนว่ามีความคืบหน้าในการพัฒนาขีปนาวุธปล่อยจากเรือดำน้ำ (SLBM) อย่างล่าช้า อาจเป็นเพราะการพัฒนาดังกล่าวถูกลดความสำคัญลงเนื่องจากมีความก้าวหน้าอย่างมากในการพัฒนาขีปนาวุธเคลื่อนที่ทางบกที่มีโอกาสรอดพ้นจากการถูกทำลายได้สูงกว่า

สหรัฐกำลังคว่ำบาตร 6 บุคคลและ 5 องค์กรในจีนฐานสนับสนุนโครงการอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง (WMD) และโครงการขีปนาวุธเกาหลีเหนือ เครือข่ายนี้ช่วยเหลือตัวแทนของเกาหลีเหนือที่มีความเชื่อมโยงกับสถาบันวิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งที่สอง (Second Academy of Natural Sciences) โดยสหรัฐมีเป้าหมายที่จะขัดขวางเครือข่ายเหล่านี้เพื่อต่อต้านการสร้างความไม่มั่นคงในภูมิภาคและการดำเนินการของรัสเซียในยูเครน

 ระบบใช้งานจริงหรือผ่านการทดสอบ 
 ฮวาซ็อง-5 – การปรับปรุงขีปนาวุธสกั๊ด (Scud) ระยะแรก เป็นขีปนาวุธเชื้อเพลิงเหลวแบบเคลื่อนที่ทางถนน มีพิสัยประเมินอยู่ที่ 330 กิโลเมตร ผ่านการทดสอบแล้ว เชื่อว่าเกาหลีเหนือประจำการขีปนาวุธดังกล่าวประมาณ 150–200 ลูกบนเครื่องยิงเคลื่อนที่
 ฮวาซ็อง-6 – การปรับปรุงขีปนาวุธสกั๊ดในระยะต่อมา คล้ายกับฮวาซ็อง-5 แต่เพิ่มพิสัย (550–700 กิโลเมตร) และลดขนาดหัวรบลง (600–750 กิโลกรัม) ปรากฏว่าเป็นขีปนาวุธที่เกาหลีเหนือประจำการมากที่สุด โดยมีอย่างน้อย 400 ลูกที่ใช้งานอยู่
 ฮวาซ็อง-7 – หรือที่รู้จักในชื่อโรดงหรือ โรดง-1 เป็นการปรับปรุงขีปนาวุธสกั๊ดที่ใหญ่และก้าวหน้ากว่า เป็นขีปนาวุธเชื้อเพลิงเหลวแบบเคลื่อนที่ทางถนนพร้อมหัวรบขนาด 650 กิโลกรัม รุ่นแรก ๆ ใช้ระบบนำวิถีด้วยความเฉื่อย รุ่นต่อมาใช้ระบบนำวิถีด้วย GPS ซึ่งปรับปรุงค่าความคลาดเคลื่อนวงกลม (CEP) ให้แม่นยำขึ้นเป็น 190–250 เมตร พิสัยประเมินอยู่ที่ระหว่าง 1,300 ถึง 1,600 กิโลเมตร
 ฮวาซ็อง-9 – รู้จักในชื่อสกั๊ด-ER เป็นการพัฒนาต่อยอดจากฮวาซ็อง-6 มีพิสัย (1,000–1,000+ กิโลเมตร) และสามารถยิงถึงญี่ปุ่นได้
 ฮวาซ็อง-10 – เชื่อกันว่าเป็นตัวเลียนแบบและปรับปรุงมาจากขีปนาวุธปล่อยจากเรือดำน้ำ R-27 Zyb ของโซเวียต เดิมเชื่อว่าใช้ทดสอบเป็นส่วนของท่อนที่หนึ่งหรือสองของจรวดอึนฮา แต่การวิเคราะห์ซากชิ้นส่วนแสดงให้เห็นว่าอึนฮาใช้เทคโนโลยีเก่ากว่าที่เชื่อว่าฮวาซ็อง-10 ใช้ รู้จักในชื่อโรดง-B, แทโพดง-X, มูซูดัน และ BM25 คาดว่ามีพิสัย 2,500–4,000 กิโลเมตร รายงานของกระทรวงกลาโหมสหรัฐระบุว่ามีจำนวนเครื่องยิง BM25 น้อยกว่า 50 ชุด
 ฮวาซ็อง-11 – รู้จักในชื่อ KN-02 เป็นขีปนาวุธเคลื่อนที่พิสัยใกล้ เชื้อเพลิงแข็ง ความแม่นยำสูง เป็นรุ่นปรับปรุงจาก OTR-21 ของโซเวียต ไม่ทราบจำนวนที่ประจำการแน่ชัด ปรากฏว่าเริ่มประจำการในช่วงปลายทศวรรษ 1990 หรือต้นทศวรรษ 2000
 ฮวาซ็อง-11A – รู้จักในชื่อ KN-23 มีพิสัย 700 กิโลเมตร ทดสอบเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 มีลักษณะคล้าย 9K720 อิสกันเดอร์ แสดงพิสัยได้ถึง 800 กิโลเมตรเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2021
 ฮวาซ็อง-12 – ขีปนาวุธเคลื่อนที่เชื้อเพลิงเหลวพิสัยกลาง ทดสอบครั้งแรกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 รู้จักนอกเกาหลีในชื่อ KN-17 ผู้เชี่ยวชาญเกาหลีใต้ประเมินพิสัยที่ 5,000 ถึง 6,000 กิโลเมตร อิงจากการทดสอบที่สำเร็จในเดือนพฤษภาคม
 ฮวาซ็อง-14 – รู้จักในชื่อ KN-20 เป็นขีปนาวุธข้ามทวีปแบบเคลื่อนย้ายทางถนนพิสัยไกล ทดสอบเมื่อวันที่ 4 และ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 พิสัยประเมินอยู่ที่ 6,700–10,000 กิโลเมตร จอห์น ชิลลิง ประเมินความแม่นยำในปัจจุบันของฮวาซ็อง-14 ว่ายังอยู่ในเกณฑ์ต่ำในพิสัยที่ข่มขู่เมืองต่าง ๆ ของสหรัฐ (ซึ่งต้องมีการทดสอบเพิ่มเติมPayload Breakup Video: NHK static camera setup on Hokkaido island  26-second video clip เพื่อพิสูจน์ความแม่นยำ) ไมเคิล เอลเลแมน ได้ชี้ให้เห็นว่าวิดีโอจากเอ็นเอชเค ที่บันทึกภาพการตกลงมาของยานกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ (RV) แสดงถึงความล้มเหลวในการคงสภาพผ่านชั้นบรรยากาศ หากยานกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศรอดมาได้ วิดีโอจะแสดงภาพสว่างจ้าจนกระทั่งกระทบผิวน้ำทะเล อย่างไรก็ตาม การประเมินของซีไอเอเมื่อเร็ว ๆ นี้ระบุว่ายานกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของ ICBM เกาหลีเหนือน่าจะทำงานได้เพียงพอหากยิงในวิถีปกติไปยังเป้าหมายในแผ่นดินสหรัฐ
 ฮวาซ็อง-15 – พิสัย 13,000 กิโลเมตร ทดสอบเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017North Korea's Longest Missile Test Yet, David Wright, All Things Nuclear, Union of Concerned Scientists.
 ฮวาซ็อง-17 – มีพิสัยที่อาจมากกว่า 15,000 กิโลเมตรขึ้นอยู่กับน้ำหนักหัวรบ ตามการประเมินเบื้องต้นของญี่ปุ่น เชื่อว่าขีปนาวุธข้ามทวีปนี้ทดสอบเต็มรูปแบบสำเร็จเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 ส่วนความแม่นยำในระยะไกลและความสามารถในการอยู่รอดขณะกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด
 พุกกึกซ็อง-1 – ขีปนาวุธปล่อยจากเรือดำน้ำเชื้อเพลิงแข็งพิสัยไกล กระทรวงกลาโหมสหรัฐเรียกว่า KN-11 อาจมีที่มาจากขีปนาวุธปล่อยจากเรือดำน้ำ JL-1 ของจีน
 พุกกึกซ็อง-2 – การพัฒนาพุกกึกซ็อง-1 เชื้อเพลิงแข็งให้เป็นรุ่นฐานยิงบนบกพิสัยไกล รู้จักในชื่อ KN-15

 ยังไม่ผ่านการทดสอบ 
 ฮวาซ็อง-13 – ขีปนาวุธข้ามทวีปแบบเคลื่อนที่ทางถนน รู้จักในชื่อ KN-08 พิสัยสูงสุดมากกว่า 5,500 กิโลเมตร กระทรวงกลาโหมสหรัฐประเมินว่ามีเครื่องยิงฮวาซ็อง-13 ประจำการอย่างน้อย 6 ชุด ยังมีรุ่นปรับปรุงที่สหรัฐเรียกว่า KN-14 เปิดตัวในพิธีสวนสนามวาระครบรอบ 70 ปีพรรคแรงงานเกาหลี อย่างไรก็ตาม การพัฒนาขีปนาวุธนี้ถูกระงับด้วยปัญหาด้านเครื่องยนต์

 การส่งออกที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีขีปนาวุธ 
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2009 สหประชาชาติระบุชื่อบริษัทเหมืองแร่และการพัฒนาเกาหลี (Korea Mining and Development Trading Corporation หรือ KOMID) ว่าเป็นตัวแทนจำหน่ายอาวุธหลักและเป็นผู้ส่งออกหลักด้านยุทธภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับขีปนาวุธและอาวุธตามแบบของเกาหลีเหนือ สหประชาชาติระบุว่า KOMID มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในเขตชุง เปียงยาง อย่างไรก็ตาม บริษัทยังมีสำนักงานในปักกิ่งและสำนักงานขายทั่วโลกซึ่งช่วยอำนวยความสะดวกในการขายอาวุธและจัดหาลูกค้าใหม่สำหรับอาวุธเกาหลีเหนือ

KOMID ได้ขายเทคโนโลยีขีปนาวุธให้แก่อิหร่าน และได้ทำความตกลงด้านเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับขีปนาวุธกับชาวไต้หวัน KOMID ยังรับผิดชอบการขายยุทธภัณฑ์ต่าง ๆ รวมถึงเทคโนโลยีขีปนาวุธ เรือปืน และปืนใหญ่จรวดหลายลำกล้อง ซึ่งมีมูลค่ารวมกว่า 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้แก่แอฟริกา อเมริกาใต้ และตะวันออกกลางhttp://www.free-lebanon.com/lfpNews/2009/June/June3/June3d/June3d.html 

กองทัพเกาหลีเหนือยังได้ใช้บริษัทที่ชื่อว่าฮับเฮง (Hap Heng) ในการขายอาวุธในต่างประเทศ ฮับเฮงมีฐานการดำเนินงานอยู่ในมาเก๊าในช่วงทศวรรษ 1990 เพื่อจัดการการขายอาวุธรวมถึงเทคโนโลยีขีปนาวุธและนิวเคลียร์ให้แก่ประเทศต่าง ๆ เช่น ปากีสถานและอิหร่าน ขีปนาวุธพิสัยกลางเฆารีของปากีสถานถูกพิจารณาว่าเป็นตัวเลียนแบบของขีปนาวุธโรดง-1 ของเกาหลีเหนือ ใน ค.ศ. 1999 แหล่งข่าวกรองอ้างว่าเกาหลีเหนือได้ขายชิ้นส่วนขีปนาวุธแก่อิหร่าน รายชื่อผู้อำนวยการของบริเฮงรวมถึงคิม ซ็อง-อินและโค มย็อง-ฮุน ปัจจุบันโค มย็อง-ฮุนมีชื่อเป็นนักการทูตในกรุงปักกิ่ง และอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับงานของ KOMID

รายงานของคณะกรรมการคว่ำบาตรประจำคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติระบุว่า เกาหลีเหนือดำเนินเครือข่ายลักลอบขนส่งระหว่างประเทศสำหรับเทคโนโลยีนิวเคลียร์และขีปนาวุธ รวมถึงการส่งไปยังเมียนมา (พม่า) ซีเรีย และอิหร่าน

 คู่ค้าส่งออก 
หลายประเทศได้ซื้อขีปนาวุธของเกาหลีเหนือหรือได้รับความช่วยเหลือจากเกาหลีเหนือในการตั้งฐานการผลิตขีปนาวุธภายในประเทศ
อียิปต์ได้รับเทคโนโลยีและความช่วยเหลือในการผลิตทั้งรุ่นฮวาซ็อง-5 และฮวาซ็อง-6 และอาจได้จัดหาระบบนำวิถีหรือข้อมูลเกี่ยวกับขีปนาวุธพิสัยไกลแก่เกาหลีเหนือจากโครงการคอนดอร์/บาดร์
อิหร่านเป็นหนึ่งในประเทศแรก ๆ ที่ซื้อขีปนาวุธจากเกาหลีเหนือ โดยได้ตั้งการผลิตภายในประเทศสำหรับรุ่นฮวาซ็อง-5 (ชาฮับ-1), ฮวาซ็อง-6 (ชาฮับ-2) และโรดง-1 (ชาฮับ-3) นอกจากนี้อิหร่านยังครอบครองขีปนาวุธ BM25 มูซูดัน ตามข้อมูลจากโทรเลขลับของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐที่รั่วไหล โดยอิหร่านกำหนดชื่อมูซูดันว่าโครรัมชาหร์ (Khorramshahr) ขีปนาวุธที่สามารถติดตั้งหัวรบนิวเคลียร์นี้อยู่ระหว่างการพัฒนาและล้มเหลวในการทดลองบินที่ทราบข้อมูลทั้งสองครั้ง
หน่วยงานเกาหลีเหนือยังคงให้ความช่วยเหลือโครงการขีปนาวุธปากีสถานอย่างต่อเนื่องในช่วงครึ่งแรกของ ค.ศ. 1999 เพื่อแลกเปลี่ยนกับเทคโนโลยีอาวุธนิวเคลียร์ ความช่วยเหลือดังกล่าวมีความสำคัญต่อความพยายามของอิสลามาบัดในการผลิตขีปนาวุธ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1998 ปากีสถานทดสอบบินขีปนาวุธพิสัยกลางเฆารี ซึ่งมีพื้นฐานมาจากขีปนาวุธโรดงของเกาหลีเหนือ และในเดือนเมษายน ค.ศ. 1998 เช่นกัน สหรัฐได้คว่ำบาตรหน่วยงานปากีสถานและเกาหลีเหนือสำหรับบทบาทในการถ่ายทอดเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับขีปนาวุธในหมวดที่ 1 ของระบอบควบคุมเทคโนโลยีขีปนาวุธ (MTCR)
เดิมทีซีเรียได้รับขีปนาวุธสกั๊ด-B จากเกาหลีเหนือ ซึ่งเกาหลีเหนืออาจช่วยซีเรียในการพัฒนาสกั๊ด-C และ/หรือสกั๊ด-D ข้อมูล ณ ค.ศ. 2013 ซีเรียพึ่งความช่วยเหลือจากต่างประเทศจากหลายประเทศรวมถึงเกาหลีเหนือ สำหรับชิ้นส่วนและเทคโนโลยีขีปนาวุธขั้นสูง ใน ค.ศ. 2018 รายงานสหประชาชาติกล่าวหาว่าเกาหลีเหนือได้ส่งช่างเทคนิคและวัสดุไปยังซีเรียเพื่อช่วยเหลือในโครงการอาวุธเคมี รวมถึงกระเบื้องทนกรด วาล์ว และเทอร์โมมิเตอร์

มีการซื้อขีปนาวุธฮวาซ็อง-5 จำนวน 25 ชุดจากเกาหลีเหนือใน ค.ศ. 1989 อย่างไรก็ตาม กองกำลังป้องกันสหภาพสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ไม่พอใจในคุณภาพของขีปนาวุธ จึงเก็บอาวุธเหล่านั้นไว้ในคลังBermudez, Joseph S. (1999). "A History of Ballistic Missile Development in the DPRK: First Ballistic Missiles, 1979–1989". James Martin Center for Nonproliferation Studies. Retrieved February 14, 2008.

มีรายงานว่าเวียดนามสั่งซื้อขีปนาวุธฮวาซ็อง-5/6 ในช่วง ค.ศ. 1998–99 แต่ยังไม่แน่ชัดว่าความตกลงนี้เสร็จสมบูรณ์หรือไม่

เป็นที่ทราบกันว่าเยเมนซื้อขีปนาวุธสกั๊ดจากเกาหลีเหนือในช่วงทศวรรษ 1990 รวมทั้งหมด 15 ชุด พร้อมหัวรบตามแบบและตัวออกซิไดซ์เชื้อเพลิง

 อดีตคู่ค้าส่งออก 

ในสมัยมูอัมมาร์ กัดดาฟี เป็นที่ทราบกันว่าลิเบียได้รับความช่วยเหลือทางเทคโนโลยี พิมพ์เขียว และชิ้นส่วนขีปนาวุธจากเกาหลีเหนือ

 การปฏิเสธโดยผู้ที่อาจเป็นคู่ค้าส่งออก 
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2004 รัฐบาลไนจีเรียประกาศว่าเกาหลีเหนือตกลงขายเทคโนโลยีขีปนาวุธให้ แต่หนึ่งเดือนต่อมาไนจีเรียได้ปฏิเสธความตกลงดังกล่าวภายใต้แรงกดดันจากสหรัฐ

ปฏิกิริยาจากนานาชาติ

ในทศวรรษ 1990 สหรัฐได้เจรจากรอบความตกลงเพื่อระงับโครงการอาวุธนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือ ในขณะที่พยายามดำเนินการปลดอาวุธนิวเคลียร์ในคาบสมุทรเกาหลี ความตกลงนี้ล่มสลายลงเมื่อโครงการเสริมสมรรถนะยูเรเนียมลับของเกาหลีเหนือถูกเปิดเผยใน ค.ศ. 2002 หลังจากนั้นจีนได้เรียกประชุมการเจรจาหกฝ่ายเพื่อเจรจาขั้นตอนการปลดอาวุธนิวเคลียร์เป็นลำดับ การเจรจาหกฝ่ายหยุดชะงักลงภายหลังการทดลองนิวเคลียร์และขีปนาวุธหลายครั้งของเกาหลีเหนือ นำไปสู่การเพิ่มการคว่ำบาตรต่อเกาหลีเหนือจากนานาชาติ รวมถึงชุดข้อมติคว่ำบาตรที่กำหนดโดยคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ ใน ค.ศ. 2018 ประธานาธิบดีมุน แจ-อินของเกาหลีใต้ และประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ของสหรัฐ ได้จัดการประชุมสุดยอดหลายครั้งร่วมกับคิม จ็อง-อึนซึ่งนำไปสู่การประกาศเจตนารมณ์เพื่อสนับสนุนการปลดอาวุธนิวเคลียร์ในคาบสมุทรเกาหลี

จุดยืนของรัสเซียต่อโครงการนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือเปลี่ยนไปภายหลังการรุกรานยูเครนใน ค.ศ. 2022 โดยเกาหลีเหนือเริ่มส่งปืนใหญ่และขีปนาวุธให้แก่รัสเซียใน ค.ศ. 2023 เพื่อสนับสนุนการรุกรานดังกล่าว ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2024 เซียร์เกย์ ลัฟรอฟ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศรัสเซีย กล่าวว่ารัสเซียมองว่าแนวคิดเรื่องการปลดอาวุธนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือเป็น "ประเด็นที่ปิดไปแล้ว" โดยระบุว่ารัสเซียเข้าใจในตรรกะของเกาหลีเหนือที่ต้องพึ่งอาวุธนิวเคลียร์เพื่อต่อต้านสหรัฐ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2024 เกาหลีเหนือเริ่มส่งกำลังทหารไปร่วมรบกับรัสเซียเพื่อต่อต้านยูเครน ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2025 ลัฟรอฟกล่าวว่ารัสเซีย "เคารพในความทะเยอทะยานของเกาหลีเหนือและเข้าใจถึงเหตุผลที่เกาหลีเหนือดำเนินการพัฒนานิวเคลียร์"How North Korea Has Bolstered Russia’s War in Ukraine, Molly Carlough and James Kennedy, Council on Foreign Relations, November 25, 2025. ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2025 จีนละเว้นการกล่าวถึง "การปลดอาวุธนิวเคลียร์ในคาบสมุทรเกาหลี" ในสมุดปกขาวว่าด้วยการควบคุมอาวุธของจีน แต่ระบุแทนว่าจีนเรียกร้องให้ประเทศต่าง ๆ "ละเว้นจากแนวทางที่ตั้งอยู่บนการป้องปรามและการบีบบังคับที่ก้าวร้าว เริ่มต้นการเสวนาและการเจรจาใหม่ และมีบทบาทสร้างสรรค์ในการแก้ไขปัญหาคาบสมุทรเกาหลีผ่านวิถีการเมือง รวมถึงการทำให้เกิดสันติภาพและความมั่นคงอย่างยั่งยืนในคาบสมุทร"

การตรวจสอบโดยนานาชาติ
วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2018 คิม มิน-กี สมาชิกสภานิติบัญญัติจากพรรครัฐบาลเกาหลีใต้ (พรรคประชาธิปไตยเกาหลี) ออกแถลงการณ์เปิดเผยว่าเจ้าหน้าที่จากหน่วยข่าวกรองแห่งชาติเกาหลีใต้ได้สังเกตการณ์สถานที่ทดลองนิวเคลียร์และขีปนาวุธหลายแห่งของเกาหลีเหนือและพบว่าสถานที่เหล่านั้นมีความพร้อมสำหรับการตรวจสอบโดยนานาชาติที่กำลังจะเกิดขึ้น คิมยังระบุด้วยว่าสถานทดลองนิวเคลียร์พุงกเย-รี ซึ่งปัจจุบันยุติการใช้งานแล้วและฐานปล่อยดาวเทียมซอแฮได้ถูกรวมอยู่ในการสังเกตการณ์ครั้งนี้ด้วย การเยี่ยมชมโดยเจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองครั้งนี้เป็นไปในทิศทางเดียวกับความตกลงเปียงยางเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2018 ซึ่งในคราวนั้น คิม จ็อง-อึน ผู้นำเกาหลีเหนือ ตกลงที่จะปิดฐานซอแฮ และอนุญาตให้ผู้เชี่ยวชาญสากลเข้าสังเกตการณ์การรื้อถอนสถานที่ทดลองเครื่องยนต์ขีปนาวุธและฐานปล่อย ผู้เชี่ยวชาญสากลจะได้รับอนุญาตให้ร่วมเป็นสักขีพยานในการรื้อถอนสถานที่ทดลองนิวเคลียร์และขีปนาวุธแห่งอื่น ๆ ของเกาหลีเหนือด้วยเช่นกัน สำหรับย็องบย็อน โรงงานนิวเคลียร์หลักในเกาหลีเหนือ ก็ได้ยุติการดำเนินงานในช่วงปีที่ผ่านมาด้วยเช่นกัน แต่ยังไม่ได้ปิดตัวอย่างสมบูรณ์

 ดูเพิ่ม 

 ความขัดแย้งในเกาหลี
 การรวมชาติเกาหลี
 รายชื่อการทดลองอาวุธนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือ
 ความสัมพันธ์เกาหลีเหนือ–ปากีสถาน
 ความสัมพันธ์เกาหลีเหนือ–สหรัฐ
 พลังงานนิวเคลียร์ในประเทศเกาหลีเหนือ
 ฐานปล่อยดาวเทียมซอแฮ

ประเทศเกาหลีใต้กับอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Federation of American Scientists guide to North Korean chemical weapons
 Jonathan D. Pollack, "North Korea's Nuclear Weapon Development: Implications for Future Policy" Proliferation Papers, Paris, IFRI, Spring 2010
 North Korea's missile arsenal – Key facts (based on South Korean defense ministry data); AFP, June 1, 2005
  – Oxford Research Group, April 2004
 Second nuclear test conducted by North Korea on May 25, 2009
 Nuclear Files.org  Information on the North Korean nuclear program including links to source documents
 Annotated bibliography for the North Korean nuclear weapons program from the Alsos Digital Library
 The February 13 Action Plan and the Prospects for the North Korean Nuclear Issue – analysis by Narushige Michishita, IFRI Proliferation Papers n° 17, 2007
 North Korean International Documentation Project Contains primary source documents related to the DPRK's efforts to obtain nuclear technology dating back to the mid-1960s
 TIME Archives A Collection of stories regarding North Korea's Nuclear Program
 Chung Min Lee, "The Evolution of the North Korean Nuclear Crisis: Implications for Iran", Proliferation Papers, Paris, IFRI, Winter 2009
 Norris, Robert S. and Kristensen, Hans M., "North Korea's nuclear program, 2005", Bulletin of the Atomic Scientists, May/June 2005
 Normalizing Japan: Supporter, Nuisance, or Wielder of Power in the North Korean Nuclear Talks – An analysis of Japan's role in the Six-Party Talks by Linus Hagström.
 North Korea: Economic Sanctions
 Chronology of U.S. – North Korean Nuclear and Missile Diplomacy
 North Korea's Nuclear Weapons Development and Diplomacy Congressional Research Service.
 IISS North Korea's Ballistic Missile Programme
 List of all sanctions against North Korea 
 Nuclear North Korea – Reuters (Updated September 3, 2017)


หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ความรู้สึกต่อต้านเกาหลีเหนือในเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ชูเช
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:อาวุธอานุภาพทำลายล้างสูงแบ่งตามประเทศ