วัชราจารย์

วัชราจารย์ () เป็นปุโรหิตในคติศาสนาพุทธแบบเนวารซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของวัชรยาน ถือกำเนิดขึ้นหลังการเสื่อมโทรมของสิกขาบทที่ภิกษุต้องถือพรหมจรรย์ และการก่อกำเนิดขึ้นของนิกายวัชรยานA History of Nepal, John Whelpton, Cambridge University Press, 2005, p. 30 ชาวเนวารจะเรียกบรรพชิตนี้ว่า คุรุ-ชุ (Guru-ju) หรือ คุ-ภาชุ (Gu-bhāju) ที่ย่อจากมาจากคำว่า คุรุภาชุ (Guru Bhāju) ซึ่งคำว่า "คุรุ" เป็นคำสันสกฤตแปลว่า ครูหรือผู้สั่งสอน ทั้งนี้วัชราจารย์ถือเป็นวรรณะสูงสุดของชาวเนวารที่นับถือศาสนาพุทธ

ก่อนจะเป็นคุรุชุขั้นสูง คนวรรณะวัชราจารย์จะต้องผ่านพิธีกรรมหลายประการ หนุ่มวัชราจารย์จะต้องผ่านพิธีกรรมเบื้องต้นที่เรียกว่า "วัชราภิเษก" (Bajravishekha) ต้องปลงผม บิณฑบาตอย่างน้อยเจ็ดวันในสถานที่ต่าง ๆ ตามอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ในหนังสือ กำเนิดใหม่พุทธศาสนา : นิกายเถรวาทในเนปาลช่วงศตวรรษที่ 20 (Rebuilding Buddhism: The Theravada Movement in Twentieth-century Nepal) พบความสัมพันธ์ด้านวินัยสงฆ์ระหว่างชายสกุลวัชราจารย์กับสกุลศากยะ

"ต่างจากวัชราจารย์ ชายศากยะจะไม่เป็นปุโรหิตสำหรับใคร ๆ แต่ผู้ชายวัชราจารย์จะเป็นสมาชิกในอารามศาสนาพุทธแบบเนวารที่เรียกอย่างสมเกียรติว่า 'วิหาร' และถูกเรียกขานว่า 'พหะ' (baha) หรือ 'พหี' (bahi) ตราบเท่าที่ชายศากยะและวัชราจารย์ยังมีบทบาทในอาราม พวกเขาเป็นนักบวช แต่ในทางปฏิบัติแล้วพวกเขาสมรสและเป็นนักบวชแค่บางเวลาเท่านั้น"

ทั้งนี้นักวิชาการพุทธศาสนาสมัยใหม่ในเนปาลเป็นวัชราจารย์The Circle of Bliss: Buddhist Meditational Art, John C. Huntington, Dina Bangdel, Robert A. F. Thurman, Los Angeles County Museum of Art, Columbus Museum of Art, Serindia Publications, Inc., 2003, p. 12

 ดูเพิ่ม 
 ศาสนาพุทธแบบเนวาร
 ศาสนาพุทธในประเทศเนปาล

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:สมณศักดิ์
หมวดหมู่:วัชรยาน
หมวดหมู่:ประเทศเนปาล