กองทัพซีเรีย

กองทัพซีเรีย () เป็นกองกำลังทหารของประเทศซีเรีย

ตั้งแต่การก่อตั้งจนถึงการล่มสลายของระบอบการปกครองพรรคบะอษ์ของบัชชาร อัลอะซาดในเดือนธันวาคม 2024 กองทัพอาหรับซีเรียเป็นกองกำลังติดอาวุธของรัฐ ประกอบด้วยกองทัพบกอาหรับซีเรีย กองทัพเรืออาหรับซีเรีย กองทัพอากาศอาหรับซีเรีย กองกำลังป้องกันภัยทางอากาศอาหรับซีเรียและกำลังกึ่งทหารต่าง ๆ ตามรัฐธรรมนูญซีเรีย ประธานาธิบดีซีเรียเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมซีเรียเป็นรองผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพ"عنوان السيرة الذاتية للعماد علي عبد الله أيوب نائب رئيس مجلس الوزراء- وزير الدفاع"  (ในภาษาอาหรับ) pministry.gov.sy ข้อมูลกู้คืนเมื่อวันที่ 23 มกราคม 2565

หลังจากปี 1943 กองทัพซีเรียมีบทบาทสำคัญในการปกครองซีเรีย โดยก่อการรัฐประหาร 6 ครั้ง ได้แก่ ในปี 1949 2 ครั้ง ได้แก่ การก่อรัฐประหารในซีเรียในเดือนมีนาคม 1949 และการก่อรัฐประหารในเดือนสิงหาคม 1949 โดยพันเอกซามี อัล-ฮินนาวี และอีก 1 ครั้งในปี 1951, 1954, 1963, 1966 และ 1970 กองทัพซีเรียทำสงครามกับอิสราเอล 4 ครั้ง (ในปี 1948 สงครามหกวันในปี 1967 สงครามยมคิปปูร์ในปี 1973 และสงครามเลบานอนในปี 1982) และครั้งหนึ่งกับจอร์แดน ("กันยายนทมิฬ" ในจอร์แดน ปี 1970) กองทัพอากาศและกองทัพเรือทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของกองทัพมากกว่าจะเป็นหน่วยงานอิสระ นอกเหนือจากปฏิกิริยาของกองทัพอากาศ/ADF ต่อปฏิบัติการโมลคริกเก็ต 19 ของอิสราเอล ก่อนที่จะเกิดสงครามเลบานอนในปี 1982 เครื่องบินรบและระบบป้องกันภัยทางอากาศของซีเรียได้รับความสูญเสียอย่างหนัก กองยานเกราะยังถูกส่งไปที่ซาอุดีอาระเบียในช่วงปี 1990–91 ระหว่างสงครามอ่าวเปอร์เซีย แต่แทบไม่มีการสู้รบเลย ตั้งแต่ปี 1976 ถึง 2005 กองทัพบกเป็นเสาหลักในการยึดครองเลบานอนของซีเรีย ในประเทศ กองทัพบกมีบทบาทสำคัญในการปราบปรามการลุกฮือของกลุ่มอิสลามในซีเรียในช่วงปี 1979–82 และตั้งแต่ปี 2011 ถึง 2024 มีส่วนร่วมอย่างหนักในการสู้รบในสงครามกลางเมืองซีเรีย ซึ่งเป็นสงครามที่รุนแรงและยืดเยื้อที่สุดที่กองทัพซีเรียเข้าร่วมตั้งแต่ก่อตั้งกองทัพในช่วงทศวรรษ 1940

กองทัพใช้การเกณฑ์ทหาร ผู้ชายรับราชการทหารตั้งแต่อายุ 18 ปี แต่จะได้รับการยกเว้นจากการเกณฑ์ทหารหากไม่มีพี่น้องชายที่สามารถดูแลพ่อแม่ได้ ส่วนผู้หญิงจะได้รับการยกเว้นจากการเกณฑ์ทหาร

กองทัพอาหรับซีเรียล่มสลายในปี 2024 ด้วยการล่มสลายของระบอบการปกครองของอัสซาดและการหลบหนีของบัชชาร อัลอะซาด ผู้ปกครองซีเรียคนใหม่ภายใต้รัฐบาลเปลี่ยนผ่านของซีเรียกำลังเตรียมการที่จะจัดระเบียบกองกำลังทหารและความทะเยอทะยานของซีเรียใหม่โดยสิ้นเชิง

เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2024 มีรายงานว่ามูร์ฮาฟ อบูกัสราได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนใหม่สำหรับรัฐบาลเปลี่ยนผ่านในขณะที่อาลี นูเร็ดดีน อัลนาซานดำรงตำแหน่งเสนาธิการทหารสูงสุด

 ประวัติศาสตร์ 
 อาณัตของฝรั่งเศส 
กองกำลังอาสาสมัครในอาณัติของฝรั่งเศส ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นกองทัพซีเรีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2466 โดยคำนึงถึงภัยคุกคามลัทธิชาตินิยมอาหรับซีเรีย แม้ว่าเจ้าหน้าที่ของหน่วยเดิมจะเป็นชาวฝรั่งเศสทั้งหมด แต่ก็ถือเป็นกองทัพซีเรียสมัยใหม่ของชนพื้นเมืองกลุ่มแรก ในปี พ.ศ. 2468 กองกำลังนี้ได้ขยายออกไปและกำหนดให้กองกำลังพิเศษแห่งลิแวนต์ (Troupes Spéciales du Levant) ในปี พ.ศ. 2484 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 กองทัพลิแวนต์เข้าร่วมในการต่อต้านการรุกรานของอังกฤษและฝรั่งเศส ซึ่งขับไล่กองกำลังฝรั่งเศสวิชีออกจากซีเรียระหว่างปฏิบัติการเอ็กซ์พอร์เตอร์ (Operation Exporter)

ภายหลังการยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตร กองทัพก็เข้ามาอยู่ภายใต้การควบคุมของฝรั่งเศสเสรีและถูกกำหนดให้เป็นกองกำลังลิแวนต์ (Troupes du Levant) หน่วยงานในอาณัติของฝรั่งเศสรักษากองกำลังทหารเพื่อตำรวจพื้นที่ชนบทอันกว้างใหญ่ของซีเรีย กองกำลังกึ่งทหารนี้ใช้เพื่อต่อสู้กับอาชญากรและศัตรูทางการเมืองของรัฐบาลที่ได้รับมอบอำนาจ เช่นเดียวกับกองกำลังพิเศษลิแวนต์ เจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสดำรงตำแหน่งสูงสุด แต่เมื่อซีเรียได้รับเอกราช ตำแหน่งที่ต่ำกว่าพันตรีก็ค่อยๆ เต็มไปโดยเจ้าหน้าที่ซีเรียที่สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยฮอมส์ ซึ่งได้รับการสถาปนาโดยฝรั่งเศสในช่วงทศวรรษที่ 1930 ในปี พ.ศ. 2481 กองกำลังพิเศษลิแวนต์มีจำนวนทหารประมาณ 10,000 นาย และเจ้าหน้าที่ 306 นาย (ในจำนวนนี้ 88 คนเป็นชาวฝรั่งเศส โดยส่วนใหญ่อยู่ในตำแหน่งที่สูงกว่า) กองทหารซีเรียส่วนใหญ่มีพื้นเพในชนบทและมีชาติพันธุ์เป็นชนกลุ่มน้อย ส่วนใหญ่เป็นชาวอะละวี ดรูซ ชาวเคิร์ด และเซอร์แคสเซียน พอถึงปลายปี 1945 กองทัพมีประมาณ 5,000 นาย และทหารรักษาการณ์ประมาณ 3,500 นาย ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2489 เจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสกลุ่มสุดท้ายถูกบังคับให้ออกจากซีเรีย เนื่องจากการรุกต่อต้านอย่างต่อเนื่อง กองทัพลิแวนไทน์จึงกลายเป็นกองทัพประจำของรัฐเอกราชใหม่ และขยายตัวอย่างรวดเร็วเป็นประมาณ 12,000 นายเมื่อถึงช่วงสงครามอาหรับ-อิสราเอล พ.ศ. 2491 ซึ่งถือเป็นสงครามอาหรับ-อิสราเอลครั้งแรกจากทั้งหมดสี่ครั้งที่เกี่ยวข้องกับซีเรียระหว่าง พ.ศ. 2491 ถึง พ.ศ. 2529

 สาธารณรัฐที่หนึ่งและที่สอง (พ.ศ. 2490-2506) 
กองทัพซีเรียต่อสู้ในสงครามอาหรับ-อิสราเอลในปี พ.ศ. 2491 (ต่อต้านอิสราเอล) และมีส่วนร่วมในการก่อรัฐประหารหลายครั้ง ระหว่างปี พ.ศ. 2491 ถึง พ.ศ. 2510 การก่อรัฐประหารหลายครั้งได้ทำลายเสถียรภาพของรัฐบาลและความเป็นมืออาชีพที่เหลืออยู่ภายในกองทัพ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2490 พลเอกฮุสนี อัล-ซาอิม ซึ่งเป็นเสนาธิการทหาร ได้สถาปนาตัวเองเป็นประธานาธิบดี ตามมาด้วยเผด็จการทหารอีกสองคนในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2490 พลเอกอาดีบ ชิชาคลี ยึดอำนาจจนกระทั่งถูกปลดออกจากอำนาจในการก่อรัฐประหารซีเรียในปีพ.ศ. 2497 เกิดการรัฐประหารตามมาอีก โดยแต่ละครั้งมีการกวาดล้างนายทหารเพื่อขับไล่ผู้สนับสนุนผู้แพ้จากกองทัพ thumb|ธงของ สหสาธารณรัฐอาหรับ (พ.ศ. 2501-2504) และอีกครั้งของสาธารณรัฐอาหรับซีเรียระหว่างปีพ.ศ. 2523 ถึง 2567 กองกำลังติดอาวุธซีเรียเป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังติดอาวุธสหสาธารณรัฐอาหรับ ระหว่างปี พ.ศ. 2501 ถึง พ.ศ. 2504 กองกำลังภาคพื้นดินของซีเรียบางส่วนถูกก่อตั้งเป็นกองทัพที่หนึ่งในขณะที่กองทัพที่สองและสามก่อตั้งขึ้นโดยอียิปต์

 ยึดครองเลบานอน 

 กรณีพิพาทอื่นๆ 

 การทัพสมัยใหม่ 

 สงครามกลางเมืองซีเรีย 

 โครงสร้าง 

 การเกณฑ์ทหาร 
กองทัพเป็นกำลังเกณฑ์ ชายรับราชการในกองทัพเมื่ออายุ 18 ปีบริบูรณ์ แต่มีหญิงจำนวนมากในกองทัพซีเรีย ตั้งแต่สงครามกลางเมืองซีเรีย สมาชิกที่สมัครเข้าเป็นทหารกองทัพซีเรียลดลงกว่าครึ่งจากตัวเลขก่อนสงครามที่ 325,000 คนเหลือ 150,000 คนในกองทัพบกในเดือนธันวาคม 2557 เนื่องจากกำลังพลสูญเสีย การแปรพักตร์และการหนีทหาร มีทหารระหว่าง 178,000 ถึง 220,000 นายในกองทัพบกDaily Star 23 sept 2014 นอกเหนือจาก 80,000 ถึง 100,000 นายในกำลังนอกแบบ

ก่อนเริ่มสงครามกลางเมืองซีเรีย มีการลดระยะรับราชการทหารบังคับอย่างต่อเนื่อง ในปี 2548 มีการลดจาก 2 ปีครึ่งเหลือ 2 ปี ในปี 2551 เหลือ 21 เดือน และในปี 2554 เหลือ 18 เดือน แต่ตั้งแต่สงครามกลางเมืองซีเรีย รัฐบาลซีเรียมีรายงานว่ามีการรณรงค์จับและบังคับใช้การกำกับใหม่ โดยแม้พลเมืองที่สำเร็จการเกณฑ์ทหารบังคับแล้วถูกเรียกตัวมาเป็นกำลังพลสำรอง

 เชิงอรรถ 

 รายการอ้างอิง 






 หนังสืออ่านเพิ่ม 
Armed Forces in the Middle East: Politics and Strategy edited by Barry Rubin and Thomas A. Kearney. London and Portland, OR: Frank Cass, 2002. BESA studies in international security, . ISBN 0714652555; ISBN 0714682454. Syria chapter by Eyal Zisser.

 แหล่งข้อมูลอื่น 
Center for Strategic and International Studies, Middle East Military Balance 

Analysis of the syrian army air force and air defence threats in case of no-fly zone