พวงแก้วไทย

พวงแก้วไทย () เป็นพืชในสกุลพวงแก้วกุดั่น วงศ์พวงแก้วกุดั่น เป็นไม้เลื้อย ใบประกอบ ใบย่อย 3 ใบ ผิวใบมีขนนุ่มทั้งสองด้าน ดอกช่อ มีดอกย่อยจำนวนมาก ออกดอกเดือนตุลาคม–พฤศจิกายน เป็นไม้ถิ่นเดียวในประเทศไทย พบครั้งแรกโดย T. Shimizu ชาวญี่ปุ่น ที่ดอยเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติให้แก่ประเทศไทย

 อ้างอิง  
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551. หน้า 39.

หมวดหมู่:สกุลพวงแก้วกุดั่น