ยางดง

ยางดง หรือตองห่ออ้อย ยางอึ่ง ช้ายาว () เป็นไม้ยืนต้นในสกุลยางโอน วงศ์กระดังงา เปลือกแตกเป็นร่องลึกตามยาว ดอกออกตามกิ่งแก่ เป็นช่อแบบกระจุก กลีบดอก 6 กลีบ สีเขียว ผลกลุ่ม ผลย่อยเป็นรูปรี ผลแก่สีเขียวอมเหลือง ออกดอกกุมภาพันธ์ – เมษายน กระจายพันธุ์ในป่า ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคกลาง เนื้อไม้ใช้ในการก่อสร้าง พบครั้งแรกในประเทศไทย โดยหมอคาร์ เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2457 ที่อำเภอแม่ทา จังหวัดลำปาง

 อ้างอิง 
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 194

หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:ไม้ที่ใช้ในการก่อสร้าง
หมวดหมู่:สกุลยางโอน