ความยั่งยืน

ในวิชานิเวศวิทยา ความยั่งยืน () คือ ความสามารถในการคงทน เป็นวิธีที่ระบบชีววิทยายังคงความหลากหลายและมีผลผลิต (productive) ได้ไม่จำกัด พื้นที่ชุ่มน้ำและป่าที่อยู่นานเป็นตัวอย่างของระบบชีววิทยาที่ยั่งยืน ในคำที่ใช้ทั่วไปกว่า ความยั่งยืนคือ ความคงทนของระบบและกระบวนการ หลักการการจัดความยั่งยืน คือ การพัฒนาอย่างยั่งยืน ซึ่งรวมสี่โดเมน (domain) ที่เชื่อมสัมพันธ์กัน คือ นิเวศวิทยา เศรษฐศาสตร์ การเมือง และวัฒนธรรม 

ระบบนิเวศและสิ่งแวดล้อมที่ส่งเสริมสุขภาพจำเป็นต่อความอยู่รอดของมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่น วิถีการลดผลกระทบเชิงลบของมนุษย์ ได้แก่ วิศวกรรมเคมี่ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม การจัดการทรัพยากรธรรมชาติและการป้องกันธรรมชาติ สารสนเทศได้จากเคมีสีเขียว โลกศาสตร์ วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมและชีววิทยาการอนุรักษ์ เศรษฐศาสตร์นิเวศศึกษาสาขาการวิจัยทางวิชาการซึ่งมุ่งจัดการกับเศรษฐกิจของมนุษย์และระบบนิเวศทางธรรมชาติ

รายละเอียดที่เกี่ยวข้องกับด้านเศรษฐกิจของความยั่งยืนนั้นขัดแย้งกัน นักวิชาการได้สนทนาเรื่องนี้ในแนวคิดเกี่ยวกับความยั่งยืนที่อ่อนแอและเข้มข้น ตัวอย่างเช่น จะมีความขัดแย้งระหว่าง "ความเจริญรุ่งเรืองสำหรับทุกคน" และการรักษาสิ่งแวดล้อม ดังนั้นจำเป็นต้องทำความเป็นอยู่ระหว่างทั้งสอง มิฉะนั้น ความพยายามในการหาทางที่ทำให้การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจถูกแยกจากการก่อให้เกิดความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมจึงเป็นสิ่งที่พึงประสงค์ นั่นหมายความว่า การใช้ทรัพยากรในปริมาณที่น้อยลงต่อหน่วยผลิตภัณฑ์แม้เศรษฐกิจจะเติบโตขึ้น ซึ่งจะลดผลกระทบของการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจต่อสิ่งแวดล้อม เช่น มลพิษ การทำสิ่งนี้นั้นยาก มีผู้เชี่ยวชาญบางคนอ้างว่าไม่มีหลักฐานที่แสดงว่าสิ่งนี้กำลังเกิดขึ้นในขนาดที่ต้องการ 

การค้าที่ยั่งยืนรวมประเด็นสิ่งแวดล้อม สังคม และเศรษฐกิจ ในหนึ่งระบบบัญชี "คน โลก และกำไร" ถูกใช้สำหรับวิธีนี้ ชื่อของวิธีนี้คือ ผลสุทธิทางสังคม สภาพเศรษฐกิจที่ปิดวนเป็นแนวคิดที่เกี่ยวข้อง เป้าหมายคือการแยกกดดันทางสิ่งแวดล้อมออกจากการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ ขาดมาตรฐานที่ชัดเจนและการติดตามการปฏิบัติที่โปร่งใสทำให้เกิดความกังวลว่าการประกาศ ESG มักเกิดขึ้นเพื่อการทำให้ดูเขียว และเป้าหมายอื่น ๆ ของ ทางสัมพันธภาพสาธารณะ ซึ่งทำให้หันเหไปจากการกำหนดแนวทางที่มีนัยสำคัญยิ่งขึ้นเกี่ยวกับการปรับปรุงสิ่งแวดล้อมและสังคม  

ปัญหาทั่วโลกเกี่ยวกับการพัฒนาที่ยั่งยืนยากที่จะแก้ไข เนื่องจากต้องมีแนวทางที่อนุรักษ์ทั่วโลก องค์กรที่มีขนาดใหญ่ทั่วโลกเช่น สหประชาชาติและองค์การการค้าโลก ไม่มีความสามารถในการรักษาการปฏิบัติตามกฎที่มีอยู่ทั่วโลก เหตุผลหนึ่งของความล้มเหลวนี้คือ ไม่มีวิธีข่มขู่ที่เหมาะสม

มีคนวิจารณ์แนวคิดเรื่องการพัฒนาที่ยั่งยืน หนึ่งในข้อวิจารณ์คือ แนวคิดเรื่องการพัฒนาที่ยั่งยืนเกินไปและเป็นคำศัพท์ที่เหมาะสมทันสมัย

 อ้างอิง 


หมวดหมู่:สิ่งแวดล้อมนิยม
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์สิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:สังคมศาสตร์สิ่งแวดล้อม