ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2558

ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2558 เป็นฤดูกาลในอดีต ที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน โดยฤดูกาลนี้จะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก และวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ในตอนกลางของมหาสมุทรแปซิฟิก และไปจบลงในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 นี่เป็นขอบเขตระยะเวลาที่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแปซิฟิก อย่างไรก็ตาม เป็นไปได้ที่พายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวขึ้นได้ตลอดเวลา จากปรากฏการณ์เอลนีโญ ฤดูนี้จึงมีพายุสูงกว่าค่าเฉลี่ย

 ภาพรวมฤดูกาล 

 พายุ 
 พายุเฮอริเคนแอนเดรียส 

 พายุเฮอริเคนบลันคา 

 พายุเฮอริเคนการ์โลส 

 พายุโซนร้อนเอลา 

 พายุโซนร้อนฮาโลลา 

 พายุโซนร้อนลูน 

 พายุเฮอริเคนโดโลเรส 

 พายุโซนร้อนเอนริเก 

 พายุโซนร้อนเฟลิเซีย 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนแปด-อี 

 พายุเฮอริเคนกิเยร์โม 

 พายุเฮอริเคนฮิลดา 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนสิบเอ็ด-อี 

 พายุเฮอริเคนกิโล 

 พายุเฮอริเคนโลค 

 พายุเฮอริเคนอิกนาซิโอ 

 พายุเฮอริเคนฆิเมนา 

 พายุโซนร้อนเควิน 

 พายุเฮอริเคนลินดา 

 พายุโซนร้อนมาลีอา 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนสิบหก-อี 

 พายุเฮอริเคนโอโฮ 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนแปด-ซี 

 พายุโซนร้อนนอรา 

 พายุเฮอริเคนโอลาฟ 

พายุเฮอริเคนแพทริเซีย

 วันที่ 11 ตุลาคม พื้นที่ของสภาพอากาศแปรปรวนได้พาดผ่านอเมริกากลาง และเคลื่อนตัวออกสู่มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกบริเวณอ่าวเตฮวนเตเปก หย่อมความกดอากาศต่ำดังกล่าวได้เคลื่อนตัวอย่างช้า ๆ ในช่วงหลายวันถัดมา และพัฒนาเป็นกระแสน้ำวนอเมริกากลาง หรือกระแสลมมรสุมกว้างขวางที่มีลักษณะคล้ายกับพายุหมุนเขตร้อนขนาดใหญ่
 วันที่ 15 ตุลาคม คลื่นกระแสลมร้อนเขตร้อนได้เคลื่อนตัวข้ามทะเลแคริบเบียนเข้าสู่พื้นที่อเมริกากลาง และก่อนที่จะรวมตัวกับกระแสน้ำวนดังกล่าว
 วันที่ 16 ตุลาคม อิทธิพลของลมหนาวจากแนวปะทะ และการไหลเวียนแอนไทไซโคลนจากแนวปะทะด้านหลังช่วยส่งเสริมการหมุนวนของพายุ ซึ่งทำให้เกิดบริเวณหย่อมความกดอากาศต่ำที่ยาวเหยียด
 วันที่ 17 ตุลาคม หย่อมความกดอากาศต่ำได้พาดจากคาบสมุทรยูกาตันลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกพร้อมกับกลุ่มเมฆพายุฝนฟ้าคะนองที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งวัน ปรากฏการณ์การแกว่งของแมดเดน–จูเลียน ซึ่งเป็นรูปแบบการแปรปรวนทางภูมิอากาศที่ช่วยส่งเสริมการเกิดพายุในเขตร้อน และอาจมีบทบาทในการสร้างสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมให้กับพายุลูกนี้
 วันที่ 18 ตุลาคม หย่อมความกดอากาศต่ำได้เคลื่อนตัวไปทางตอนใต้ของอ่าวเตฮวนเตเปก และเริ่มรวมตัวอย่างเด่นชัดขึ้นพร้อมกับการก่อตัวของศูนย์กลางการหมุนวนชัดเจนเป็นครั้งแรก
 วันที่ 20 ตุลาคม ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (NHC) ได้ยกระดับหย่อมความกดอากาศต่ำให้กลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และได้กำหนดรหัสอย่างเป็นทางการว่า ยี่สิบ-อี เมื่อเวลา 13:00 น. (06:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) โดยศูนย์กลางอยู่ห่างไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของซาลินาครูซในประเทศเม็กซิโกอยู่ที่ประมาณ 330 กิโลเมตร (205 ไมล์) พายุได้เคลื่อนตัวอย่างช้า ๆ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และอยู่ใต้แนวสันเขาระดับกลางโดยสภาพแวดล้อมเริ่มเอื้อให้เกิดการพัฒนา แม้จะมีอากาศแห้งกับผิวน้ำทะเลเย็นอยู่บ้าง พายุยังคงรอเวลาที่จะเสริมกำลัง
 วันที่ 21 ตุลาคม ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (NHC) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อน และกำหนดให้ชื่อว่า แพทริเซีย เมื่อเวลา 07:00 น. (00:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) หลังจากนั้นพายุก็ได้เคลื่อนตัวผ่านพื้นที่ที่มีอากาศแห้ง และอุณหภูมิน้ำทะเลค่อนข้างเย็น จึงทำให้โครงสร้างของพายุเริ่มหลุดลุ่ย ศูนย์กลางหมุนวนระดับต่ำไม่ชัดเจน แต่เมื่อหลุดพ้นสิ่งแวดล้อมที่เป็นอุปสรรคไปแล้ว พายุเริ่มมีการรวมตัวของกลุ่มเมฆลึกบริเวณศูนย์กลาง และเกิดเมฆปกคลุมหนาแน่นบริเวณกลางที่เด่นชัดขึ้น
 วันที่ 22 ตุลาคม ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (NHC) ได้ยกระดับจากพายุโซนร้อนให้กลายเป็นพายุเฮอริเคนระดับ 1 หลังพายุมีการทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยลักษณะเมฆเป็นวงแหวนสมมาตรพร้อมกับตาพายุขนาดประมาณ 19 กิโลเมตร (12 ไมล์) พายุได้ถูกประเมินว่ามีความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 130 ไมล์ต่อชั่วโมง (215 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) และความกดอากาศที่ 957 มิลลิบาร์ (เฮกโตปาสกาล 28.26 นิ้วของปรอท) ภายในเวลา 01:00 น. (18:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) หลังจากนั้นพายุยังคงทวีกำลังแรงขึ้นจนถึงระดับพายุเฮอริเคนรุนแรงระดับ 5 ด้วยความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 175 ไมล์ต่อชั่วโมง (280 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) และตาพายุแคบเหลือเพียง 13 กิโลเมตร (8 ไมล์) ล้อมรอบด้วยกลุ่มเมฆอุณหภูมิต่ำกว่าประมาณ -90 องศาเซลเซียส ถือว่าเป็นหนึ่งในพายุที่ทวีความรุนแรงเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์
 วันที่ 23 ตุลาคม พายุเฮอริเคนแพทริเซียได้มีกำลังแรงสูงสุดเมื่อเวลา 19:00 น. (12:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) ด้วยความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ 215 ไมล์ต่อชั่วโมง (345 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) และความกดอากาศที่ 872 มิลลิบาร์ (เฮกโตปาสกาล 25.75 นิ้วของปรอท) หลังจากนั้นพายุได้อ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็ว เนื่องจากวัฏจักรการแทนที่กำแพงตา จึงทำให้มีรูปทรง และแรงลมเฉือนที่เพิ่มขึ้น ต่อมาพายุได้เคลื่อนตัวขึ้นฝั่งบริเวณประเทศเม็กซิโก และพายุเฮอริเคนแพทริเซียได้อ่อนกำลังลงในอัตราที่ไม่เคยมีมาก่อนในขณะที่ยังอยู่เหนือน้ำ อย่างไรก็ตาม เมื่อพายุเคลื่อนตัวข้ามฝั่งในเวลา 06:00 น. (23:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) ใกล้กุยชมาลาในรัฐฮาลิสโก พายุยังคงเป็นพายุเฮอริเคนรุนแรงระดับ 4 ที่มีความรุนแรงด้วยความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 150 ไมล์ต่อชั่วโมง (240 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) และมีความกดอากาศที่ 932 มิลลิบาร์ (เฮกโตปาสกาล 27.49 นิ้วของปรอท) สิ่งนี้ทำให้พายุเฮอริเคนแพทริเซียเป็นพายุในมหาสมุทรแปซิฟิกที่รุนแรงที่สุดที่เคยมีการบันทึกมา
 วันที่ 24 ตุลาคม พายุเฮอริเคนแพทริเซียได้เคลื่อนตัวขึ้นฝั่ง และอ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็ว เนื่องจากเทือกเขาเซียร์รามาเดรในรัฐแคลิฟอร์เนีย พายุได้อ่อนกำลังลงจนกลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และสลายตัวในไม่กี่ชั่วโมงถัดมา อย่างไรก็ตาม ศูนย์กลางการหมุนเวียนระดับกลางจนถึงระดับบนยังไม่สลาย และได้เคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือเข้าสู่อ่าวเม็กซิโกผสานกับแนวปะทะอากาศเย็น
พายุเฮอริเคนแพทริเซียเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงในประเทศเม็กซิโก อย่างไรก็ตาม พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ชนบท ซึ่งช่วยให้จำนวนผู้ได้รับผลกระทบโดยตรงลดลง ลมแรงได้พัดหลังคาบ้านเรือนเสียหาย และพืชผลทางการเกษตรต่าง ๆ ในพื้นที่ชายฝั่งได้หายไป การประเมินเบื้องต้นระบุว่าบ้านเรือนหลายร้อยหลังได้รับความเสียหายอย่างหนัก มีผู้เสียชีวิตประมาณ 7 ราย ที่เชื่อมโยงกับพายุทั้งโดยตรง และโดยอ้อม รวมถึงผู้เสียชีวิต 1 ราย ระหว่างการอพยพ ความเสียหายในประเทศเม็กซิโกเป็นเพียงประเทศเดียวที่ประเมินไว้สูงอยู่ที่ประมาณ 5.4 พันล้านเปโซเม็กซิโก (325 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยความเสียหายส่วนใหญ่เกิดจากพื้นที่เกษตรกรรม และโครงสร้างพื้นฐาน น้ำท่วมบางส่วนที่เกี่ยวข้องกับความชื้นที่หลงเหลือจากพายุเฮอริเคนแพทริเซียได้สร้างความเสียหายประมาณ 52.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทั่วทางตอนใต้ของรัฐเท็กซัส ความเสียหายโดยรวมประมาณ 484 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

 พายุโซนร้อนริก 

 พายุเฮอริเคนแซนดรา 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนเก้า-ซี 

 รายชื่อพายุ 
รายชื่อต่อไปนี้ ใช้สำหรับการตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือในปี พ.ศ. 2558 สำหรับการปลดชื่อ ถ้ามีจะได้รับการประกาศโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกในฤดูใบไม้ผลิของปี พ.ศ. 2559 ซึ่งชื่อที่ไม่ถูกปลด จะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปีฤดูกาล พ.ศ. 2564และนี่ก็เป็นรายการชื่อเดียวกันกับที่เคยใช้ไปในฤดูกาล พ.ศ. 2552
แอนเดรียส
บลังกา
การ์โลส
โดโลเรส
เอนริเก
เฟลิเซีย
กิเยร์โม
ฮิลดาอิกนาซิโอ
ฆิเมนา
เควิน
ลินดา
มาร์ตี
นอรา
โอลาฟ
แพทริเซียริก
แซนดรา

สำหรับพายุเฮอริเคนในมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นเขตรับผิดชอบของศูนย์เฮอริเคนมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง ครอบคลุมพื้นที่ระหว่าง 140 องศาตะวันตกถึงเส้นแบ่งวันสากล โดยชื่อทั้งหมดจะถูกใช้หมุนวนสี่รายการ อีกสี่ชื่อจะถูกแสดงด้านล่าง
 เอลา
 ฮาโลลา
 ลูน
 กิโล โลค
 มาลีอา
 นีอาลา
 โอโฮ 




 ผลกระทบ 
ตารางนี้แสดงพายุทั้งหมดที่ก่อตัวในปี พ.ศ. 2558 ซึ่งรวมระยะเวลาการก่อตัว, ชื่อ, บนบก–แสดงชื่อสถานที่เป็นตัวหนา– , ความเสียหาย และจำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมด ส่วนการเสียชีวิตในวงเล็บคือการเสียชีวิตเพิ่มเติมและทางอ้อม (เช่นการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนถนน) แต่ที่เกี่ยวข้องกับพายุโดยตรงยังคงที่ ความเสียหายและการเสียชีวิตรวมถึงขณะที่พายุกลายเป็นเอ็กซ์ตราทรอปิคอล, คลื่น ความเสียหายทั้งหมดนับเป็นดอร์ล่าสหรัฐ ค่าเงินปี ค.ศ. 2015

 ดูเพิ่ม 
รายชื่อฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2558
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2558
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2558
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้: 2557–2558, 2558–2559
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2557-2558, 2558-2559
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2557-2558, 2558-2559

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ฤดูพายุหมุนเขตร้อน