พรรคสังคมนิยมอินโดนีเซีย (ปาร์ซี)

พรรคสังคมนิยมอินโดนีเซีย (ปาร์ซี) (Socialist Party of Indonesia; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Sosialis Indonesia, Parsi) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซียก่อตั้งจากการประชุมในยอร์กยาการ์ตา เมื่อ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488Mrázek, Rudolf. Sjahrir: Politics and Exile in Indonesia. Studies on Southeast Asia, no. 14. Ithaca, N.Y.: Southeast Asia Program, Cornell University, 1994. pp. 284-285  โดยมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม อามีร์ ซารีฟุดดินเป็นหัวหน้าพรรค สมาชิกส่วนใหญ่เป็นทีมงานของซารีฟุดดินในชวาตะวันออก เป็นกลุ่มฝ่ายซ้ายเน้นชาตินิยมและนิยมซูการ์โน มีสมาชิกบางส่วนอยู่ในเนเธอร์แลนด์ระหว่างสงคราม แต่เข้าร่วมการต่อต้านฟาสซิสต์ที่นั่น จุดประสงค์แรกของปาร์ซีคือเรียกร้องเอกราชจากระบบอาณานิคม และสร้างสังคมแบบสังคมนิยมLegge, J. D. Intellectuals and Nationalism in Indonesia: A Study of the Following Recruited by Sutan Sjahrir in Occupation Jakarta. [Ithaca, N.Y.]: Cornell Modern Indonesia Project Publications, 1988. p. 114

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2488 หลังจากการประชุมที่เชอริบน พรรคนี้ได้รวมกับพรรคประชาชนสังคมนิยม (ปารัส) เกิดเป็นพรรคใหม่ที่เรียกว่าพรรคสังคมนิยม โดยมีซารีฟุดดินเป็นรองหัวหน้าพรรค.Rose, Saul. Socialism in Southern Asia. London: Oxford University Press, 1959. pp. 147, 1952 แต่หลังจากรวมกัน กลุ่มปาร์ซีและกลุ่มปารัสต่างยังแยกกันเป็นส่วนในพรรค กลุ่มที่มาจากปาร์ซีเป็นกลุ่มหัวรุนแรงกว่าLegge, J. D. Intellectuals and Nationalism in Indonesia: A Study of the Following Recruited by Sutan Sjahrir in Occupation Jakarta. [Ithaca, N.Y.]: Cornell Modern Indonesia Project Publications, 1988. p. 121 ในเดือนสิงหาคม พ.ศ.2491 กลุ่มของซูตัน ชะห์รีจึงออกจากพรรค กลุ่มที่เหลือในพรรคจึงเป็นกลุ่มคอมมิวนิสต์ใต้ดินแต่ไม่ได้จัดรูปเป็นพรรคคอมมิวนิสต์ที่เต็มรูปแบบ

ในช่วงปลายทศวรรษ 2490 พรรคสังคมนิยมอินโดนีเซียต้องเผชิญกับแรงกดดันจากทั้งภายในและภายนอกประเทศ โดยเฉพาะจากรัฐบาลของสุการ์โนที่เริ่มหันมาใช้แนวทางแบบรวมศูนย์มากขึ้น ส่งผลให้บทบาทของพรรคในการเมืองระดับชาติลดลงอย่างชัดเจน แม้ว่าพรรคจะยังมีฐานเสียงในบางพื้นที่ โดยเฉพาะในหมู่นักศึกษาและปัญญาชนฝ่ายซ้าย แต่ความขัดแย้งภายในพรรค รวมถึงการแบ่งแยกทางอุดมการณ์ระหว่างกลุ่มสายกลางและกลุ่มหัวรุนแรง นำไปสู่การอ่อนแอของพรรคอย่างต่อเนื่อง จนในที่สุดพรรคก็สลายตัวอย่างไม่เป็นทางการในช่วงต้นทศวรรษ 1950 โดยสมาชิกบางส่วนได้ย้ายไปร่วมกับพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายอื่น ๆ ที่มีบทบาทมากขึ้นในยุคนั้น

อ้างอิง

หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศอินโดนีเซีย