ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2543

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2543 เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2543 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนพฤศจิกายน ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่ริเริ่มการกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อนโดยใช้ชื่อสากลจากคณะกรรมการไต้ฝุ่น องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก เป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนต่ำกว่าค่าเฉลี่ย โดยมีพายุโซนร้อน 23 ลูก ในจำนวนนั้นพัฒนาเป็นพายุไต้ฝุ่น 13 ลูก และมี 4 ลูกที่พัฒนาต่อจนเป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีความรุนแรง พายุหมุนเขตร้อนลูกแรกที่ได้รับการกำหนดชื่อของฤดูกาลชื่อว่า ด็อมเร็ย ก่อตัวขึ้นเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ส่วนพายุที่ได้รับชื่อเป็นลูกสุดท้ายคือ ซูลิก สลายตัวในวันที่ 4 มกราคมของปีถัดไป

ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าติดตามโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ของสหรัฐยังได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย

 ภาพรวมฤดูกาล 

 พายุ 
ข้อมูลของพายุหมุนเขตร้อนต่อไปนี้ มีความแตกต่างกันในเรื่องของเกณฑ์วัดความเร็วลม โดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นใช้ความเร็วลมที่วัดได้ใน 10 นาที ส่วนศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมของสหรัฐใช้ความเร็วลมที่วัดได้ใน 1 นาที ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ความเร็วลมสูงสุดที่วัดได้โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม จะมีความเร็วมากกว่าที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นวัดได้
 พายุไต้ฝุ่นด็อมเร็ย

พายุหมุนเขตร้อนลูกแรกของฤดูกาลก่อตัวขึ้นเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำใกล้ปาเลาในวันที่ 3 พฤษภาคม โดยแต่เดิมศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม  ระบุว่าระบบมีโอกาสในการพัฒนาต่ำ อย่างไรก็ตาม อีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมาระบบมีการจัดระเบียบขึ้นอย่างรวดเร็ว วันรุ่งขึ้นกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น  จัดให้ระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน กระนั้น JTWC ก็ยังไม่ออกคำเตือนแรกของพายุ กระทั่งวันที่ 5 พฤษภาคม จึงได้มีการออกคำเตือนฉบับแรกขึ้น ตัวพายุเคลื่อนตัวเลี้ยวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือและได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในวันที่ 6 พฤษภาคม จากนั้นจึงได้รับชื่อ อาเชียง (Asiang) จาก PAGASA และในวันที่ 7 พฤษภาคมจึงได้รับชื่อ ด็อมเร็ย (Damrey) จาก JMA ตามลำดับ ในเวลานั้น สันกึ่งเขตร้อนที่อ่อนกำลังลงมีทิศทางเคลื่อนไปทางเหนือ ทำให้พายุด็อมเร็ยเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ วันที่ 8 พฤษภาคม พายุด็อมเร็ยทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น จากนั้นไม่นานภาพถ่ายดาวเทียมได้แสดงให้เห็นตาของพายุบริเวณศูนย์กลาง ในช่วงระยะเวลา 24 ชั่วโมง พายุด็อมเร็ยมีการทวีกำลังแรงขึ้นอย่างมีเสถียรภาพ โดยบรรลุความเร็วลมถึง 215 กิโลเมตรต่อชั่วโมงในวันที่ 9 พฤษภาคม การที่ระบบมีความสมมาตรอย่างมากและมีขนาดเล็ก ทำให้ตัวพายุสามารถมีความรุนแรงสูงสุดได้ที่ความเร็วลม 290 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และมีความกระโชกสูงถึง 350 กิโลเมตรต่อชั่วโมงในช่วงปลายของวันที่ 9 พฤษภาคม เนื่องด้วยโครงสร้างที่กระทัดรัดของตัวพายุ การเผชิญกับลมเฉือนแนวตั้งที่มีกำลังจากความกดอากาศสูงที่อยู่ใกล้เคียงเพียงยี่สิบสี่ชั่วโมง ก็ทำให้พายุด็อมเร็ยอ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อนได้ การพาความร้อนที่ลดลงอย่างต่อเนื่องโดยรอบ LLCC และระบบพายุยังได้รับโมเมนตัมไปทางด้านหน้าภายใต้สภาพแวดล้อมที่เลวร้าย ในวันที่ 12 พฤษภาคม พายุด็อมเร็ยได้กลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนอย่างเต็มรูปแบบ และในที่สุดก็สลายตัวลงในวันที่ 16 พฤษภาคม

ด็อมเร็ยเป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีความรุนแรงที่สุดในเดือนพฤษภาคม นับแต่พายุไต้ฝุ่นฟิลลิสในฤดูกาล พ.ศ. 2501 แต่ฟิลลิสมีความเร็วลมสูงกว่าที่ 295 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และพายุด็อมเร็ยไม่ส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อแผ่นดินและชีวิต

 พายุโซนร้อนหลงหวาง 

วันที่ 15 พฤษภาคม ร่องมรสุมมีความเกี่ยวข้องกับหย่อมความกดอากาศต่ำที่ก่อตัวขึ้นทางตะวันตกเฉียงเหนือของฟิลิปปินส์ วันที่ 17 พฤษภาคม หย่อมความกดอากาศต่ำได้เริ่มเคลื่อนผ่านตอนเหนือของประเทศฟิลิปปินส์ และได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นพายุโซนร้อน ก่อนจะสลายตัวลงอย่างรวดเร็วด้วยเช่นกัน เนื่องจากลมเฉือนแนวตั้งในวันที่ 20 พฤษภาคม โดยเศษที่หลงเหลือถูกดูดกลืนไปโดยหย่อมความกดอากาศต่ำนอกเขตร้อนในวันที่ 22 พฤษภาคม

 พายุไต้ฝุ่นคีโรกี 

 พายุไต้ฝุ่นไคตั๊ก 

 พายุโซนร้อนเท็มบิง 

 พายุโซนร้อนกำลังแรงบอละเวน 

 พายุโซนร้อนจันจู 

 พายุไต้ฝุ่นเจอลาวัต 

 พายุไต้ฝุ่นเอวิเนียร์ 

 พายุไต้ฝุ่นบิลิส 

 พายุโซนร้อนแคมี 

 พายุไต้ฝุ่นพระพิรุณ 

 พายุโซนร้อนมาเรีย 

 พายุไต้ฝุ่นซาวมาย 

 พายุโซนร้อนบบพา 

 พายุไต้ฝุ่นอู๋คง 

 พายุโซนร้อนกำลังแรงโซนามู 

 พายุไต้ฝุ่นชานชาน 

 พายุไต้ฝุ่นยางิ 

 พายุไต้ฝุ่นซ้างสาน 

 พายุโซนร้อนกำลังแรงเบบินคา 

 พายุโซนร้อนรุมเบีย 

 พายุไต้ฝุ่นซูลิก 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 
รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชัน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเท่านั้น
 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 03W 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 04W 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนไม่มีชื่อ 

 รายงานทางเทคนิคโดยหอสังเกตการณ์ฮ่องกง 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 07W 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 08W 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 10W 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 14W 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 16W 

 ข้อมูลพายุเวเนโดย CPHC
 เส้นทางพายุหมุนเขตร้อนโลกแต่ละเดือนค้นหาจาก Typhoon2000 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 17W 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 27W 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 28W 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 32W 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนอูลเปียง 

 รายชื่อพายุ 

ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง  พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป

 ชื่อสากล 
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่  โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2543 คือ ด็อมเร็ย จากชุดที่ 1 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้ายคือ ซูลิก จากชุดที่ 1 รวมมีชื่อจากชุดรายชื่อถูกใช้ 23 ชื่อ
 รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2543 ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ  ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ  ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ  ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ ชุดที่ 1  0001  ด็อมเร็ย(Damrey)  ชุดที่ 1  0007  จันจู(Chanchu)  ชุดที่ 1  0013  มาเรีย(Maria)  ชุดที่ 1  0019  ยางิ(Yagi)  0002  หลงหวาง(Longwang)  0008  เจอลาวัต(Jelawat)  0014  ซาวมาย(Saomai)  0020  ซ้างสาน(Xangsane)  0003  คีโรกี(Kirogi)  0009  เอวิเนียร์(Ewiniar)  0015  บบพา(Bopha)  0021  เบบินคา(Bebinca)  0004  ไคตั๊ก(Kai-tak)  0010  บีลิส(Bilis)  0016  อู๋คง(Wukong)   0022  รุมเบีย(Rumbia)  0005  เท็มบิง(Tembin)  0011  แคมี(Kaemi)  0017  โซนามู(Sonamu)  0023  ซูลิก(Soulik)  0006  บอละเวน(Bolaven) 0012  พระพิรุณ(Prapiroon) 0018  ชานชาน(Shanshan) 

 ฟิลิปปินส์ 
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อ ซึ่งเป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 1996 (พ.ศ. 2539) นี่เป็นฤดูกาลสุดท้ายที่ PAGASA ใช้รูปแบบการตั้งชื่อของตัวเองแบบเรียงตามตัวอักษรฟิลิปิโน (A, B, K, D เป็นต้น) และเป็นชื่อผู้หญิงในภาษาฟิลิปิโน ซึ่งลงท้ายด้วยอักษร "ng" โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 (พ.ศ. 2544) เป็นต้นไป PAGASA จะริเริ่มการตั้งชื่อของต้นเองเรียงตามอักษรภาษาอังกฤษแทน ส่วนรายชื่อด้านล้างนี้ ชื่อที่ไม่ถูกใช้จะทำเป็น 

 รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนท้องถิ่นฟิลิปปินส์ในฤดูกาล 2543  อาเซียง (Asiang) (0001)  โกลริง (Gloring)  นิงนิง (Ningning) (0015)  โตยัง (Toyang) (0022)  บีริง (Biring) (0002)  ฮัวนิง (Huaning) (0006)  โอซัง (Osang) (0014)  อูลเปียง (Ulpiang)  โกนซิง (Konsing)  อีซัง (Isang) (0010)  ปาริง (Paring) (0019)  เวลปริง (Welpring) (0023)  ตีตัง (Ditang) (0003)  ลูซิง (Lusing) (0012)  เรมิง (Reming) (0020)   เอเดง (Edeng) (0004)  มาริง (Maring) (0016)  เซเนียง (Seniang) (0021)   รายชื่อเพิ่มเติม               

 ผลกระทบ 
ตารางนี้รวมเอาทั้งหมดของระบบพายุที่ก่อตัวภายใน หรือ เคลื่อนตัวเข้ามาในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งวันสากล ภายในปี พ.ศ. 2543 ตารางนี้ยังมีภาพรวมของความรุนแรงของระบบ ระยะเวลา บริเวณที่มีผลกระทบกับแผ่นดิน และจำนวนความเสียหายหรือจำนวนผู้เสียชีวิตใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับระบบพายุ ส่วนตัวเลขมูลค่าความเสียหายถูกปรับเป็นค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559)

|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || หมู่เกาะมาเรียนา ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| ด็อมเร็ย(อาเซียง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || หมู่เกาะแคโรไลน์ ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| หลงหวาง(บีริง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, หมู่เกาะรีวกีว ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| 03W(โกนซิง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| 04W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || เวียดนาม ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ภาคใต้ของจีน ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| คีโรกี(ดีตัง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ญี่ปุ่น || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| ไคตั๊ก(เอเดง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, ภาคตะวันออกของจีน, เกาหลี ||  ไม่ทราบ ||  ||
|-
| 07W(โกลริง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์ ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ภาคใต้ของจีน ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| 08W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ภาคใต้ของจีน ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| เท็มบิง ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ภาคใต้ของจีน, เวียดนาม ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| 10W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์ ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| บอละเวน(ฮัวนิง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, หมู่เกาะรีวกีว, ญี่ปุ่น, เกาหลี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| จันจู ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| เจอลาวัต ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || หมู่เกาะรีวกีว, ภาคตะวันออกของจีน ||  ไม่ทราบ ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || หมู่เกาะรีวกีว, ญี่ปุ่น, เกาหลี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| 14W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| เอวิเนียร์ ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || หมู่เกาะมาเรียนา ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| 16W(เวเน) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| 17W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| บิลิส(อีซัง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || หมู่เกาะแคโรไลน์, ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, จีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ญี่ปุ่น ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| แคมี ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || เวียดนาม, กัมพูชา ||  ไม่มี ||  ||
|-
| พระพิรุณ(ลูซิง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || หมู่เกาะแคโรไลน์, หมู่เกาะรีวกีว, ภาคตะวันออกของจีน,ไต้หวัน, เกาหลี, รัสเซีย || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| มาเรีย ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || จีน ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| ซาวมาย(โอซัง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || หมู่เกาะมาเรียนา, หมู่เกาะรีวกีว,ภาคตะวันออกของจีน, เกาหลี, รัสเซีย || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| บบพา(นิงนิง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, หมู่เกาะรีวกีว ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| อู๋คง(มาริง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ภาคใต้ของจีน, เวียดนาม, ลาว ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| โซนามู ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ญี่ปุ่น ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| ชานชาน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || เวียดนาม ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| 27W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| 28W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || เวียดนาม, ภาคใต้ของจีน ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| ยางิ(ปาริง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || หมู่เกาะรีวกีว, ไต้หวัน ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| ซ้างสาน(เรมิง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || หมู่เกาะแคโรไลน์, ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, ญี่ปุ่น ||  ไม่ทราบ ||  ||
|-
| เบบินคา(เซเนียง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ภาคใต้ของจีน ||  ไม่มี ||  ||
|-
| 32W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || หมู่เกาะรีวกีว ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| รุมเบีย(โตยัง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, เวียดนาม || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| อูลเปียง ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์ ||  ไม่มี ||  ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| ซูลิก(เวลปริง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-

 ดูเพิ่ม 
รายชื่อฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2543
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2543
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2543
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้: 2542–2543, 2543–2544
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2542-2543, 2543-2544
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรแปซิฟิกใต้: 2542-2543, 2543-2544

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

2543
หมวดหมู่:ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2543