ปอบ้าน

ปอบ้าน ปอขาวจรัญ มากน้อย และปรัชญา ศรีสง่า. พรรณไม้เมืองไทย: พันธุ์ไม้เขาหินปูนภาคกลาง. เชียงใหม่: องค์การสวนพฤกษศาสตร์. 2553. หน้า 99 หรือปอทอง  อยู่ในวงศ์ Sterculiaceae หรือ Malvaceae ภาษากะเหรี่ยงเรียก เชคเวาะ ไม้ยืนต้น ผลัดใบ ลำต้นสีเทาอ่อน มีสีดำปนด้วยเล็กน้อย เปลือกลำต้นมีรอยที่เกิดจากการหลุดร่วงของก้านใบ ใบประกอบแบบนิ้วมือมีหูใบ ดอกช่อ ก้านช่อดอกสีแดงหรือสีม่วงเข้ม  ดอกย่อยเป็นดอกสมบูรณ์เพศ กลีบสีเหลืองถึงสีส้ม มีขนอ่อนสีขาวติดอยู่ทั่ว ปลายกลีบบิดงองุ้ม ผลมีขนยาวหนาแน่น พบตามป่าผลัดใบ 

ชาวกะเหรี่ยงใช้เปลือกต้นลอกผิวด้านเปลือกต้นเอาไปฟั่นเป็นเกลียว ใช้ทำเชือก   

 อ้างอิง 

 ขวัญฤทัย คำฝาเชื้อ 2551 พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวกะเหรี่ยง ที่ตำบลบ้านจันทร์และแจ่มหลวง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิทยานิพนธ์ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่271 หน้า ดูฉบับเต็ม 

หมวดหมู่:วงศ์ชบา

หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้