ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2558

ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2558 คือช่วงของฤดูกาลในอดีต ที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน ฤดูกาลอย่างเป็นทางการจะเริ่มนับในวันที่ 1 มิถุนายน และไปสิ้นสุดในวันที่ 30 พฤศจิกายน เหล่านี้วันตามขอบระยะเวลาของแต่ละช่วงฤดูถือเป็นช่วงเวลาที่มีพายุก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแอตแลนติก อย่างไรก็ตามการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวได้ทุกเวลา โดยฤดูกาลนี้มีพายุเกิดขึ้นน้อยกว่าค่าเฉลี่ย

 ภาพรวมฤดูกาล 

 พายุ 
 พายุโซนร้อนอันนา 

วันที่ 6 พฤษภาคม พื้นผิวอากาศต่ำกำลังอ่อนมีความสัมพันธ์กับร่องอากาศกว้างระดับบน ซึ่งเป็นพื้นที่ฝนตกไม่เป็นระเบียบและมีพายุฝนฟ้าคะนองขยายไปทั่วทั้งรัฐฟลอริดา, เกาะบาฮามาส และพื้นทะเลที่อยู่ติดกัน
วันที่ 8 พฤษภาคม มีการหมุนเวียนลมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ใกล้กับศูนย์กลางของพื้นที่ความแปรปรวนของอากาศ และเวลา 03:00 UTC (หรือ 10:00 น. ตามเวลาในไทย) ระบบได้มีกำลังเพียงพอ และมีการประกาศเกี่ยวกับพายุกึ่งโซนร้อนอันนา ท่ามกลางน้ำอุ่นและกระแสน้ำในอ่าวและความหนาวเย็นที่ผิดปกติในอากาศระดับบน อันนา จึงมีความรุนแรงไปถึงจุดสูงสุดที่ความเร็วลม 95 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (60 ไมล์ต่อชั่วโมง) ในช่วงปลายของวัน
วันที่ 9 พฤษภาคม ระบบได้เปลี่ยนผ่านไปเป็นพายุหมุนเขตร้อนอย่างเต็มรูปแบบ ต่อมาอันนามีกำลังลดลง จากกระแสน้ำเย็นและอากาศที่แห้ง
วันที่ 10 พฤษภาคม เวลา 10:00 UTC (17:00 น. ตามเวลาไทย) ระบบได้เคลื่อนตัวไปทางเหนือ และขึ้นฝั่งที่ไมร์เทิลบีช, เซาท์แคโรไลนา ด้วยความเร็วลม 75 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (45 ไมล์ต่อชั่วโมง) และอีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมา อันนา มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือและทิศตะวันออกเฉียงเหนือกึ่งเหนืออย่างต่อเนื่อง พร้อมกับอ่อนกำลังลงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน

ระหว่างเขตแดนของรัฐนอร์ทและเซาท์แคโรไลนา อันนา ได้ทำให้มีปริมาณน้ำฝนสะสมอยู่ในระดับปานกลาง มากสุดที่ 6.7 นิ้ว (170 มิลลิเมตร) ในคิงส์ตัน, นอร์ทแคโรไลนา เกิดน้ำท่วมในถนนขนาดเล็กในเมืองและเกิดการการกัดเซาะชายฝั่งชายหาดของทั้งสองรัฐที่ประมาณ 0.61-1.22 เมตร (2-4 ฟุต) ซึ่งพลังลมจากพายุโซนร้อนถูกจำกัดอยู่ในพื้นที่ชายทะเล ด้วยความเร็วลมกระโชก 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (62 ไมล์ต่อชั่วโมง) จากการสังเกตการณ์ที่เซาท์พอร์ท, นอร์ทแคโรไลนา และเมื่อพายุขึ้นฝั่ง มันกลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่เก่าแก่ที่สุดที่ถูกบันทึกว่าโจมตีสหรัฐอเมริกา

 พายุโซนร้อนบิลล์ 

 พายุโซนร้อนคลอเดตต์ 

ในช่วงต้นเดือนกรกฎาคม แนวร่องคลื่นสั้นได้ฝังตัวอยู่ในลมตะวันตกที่พัดผ่านสหรัฐอเมริกา
วันที่ 12 กรกฎาคม ระบบได้พัฒนาอยู่เหนือมหาสมุทรแอตแลนติก ใกล้กับเอาเทอร์แบงค์ ใน นอร์ทแคโรไลนา ไม่นานนักพื้นผิวต่ำก็ก่อตัวขึ้น
วันที่ 13 กรกฎาคม ภายในกระแสน้ำอุ่นกัฟสตรีม เกิดการพาความร้อนขึ้นอย่างกระทันหัน และส่งผลให้ในเวลา 06:00 UTC ได้เกิดพายุดีเปรสชันเขตร้อนขึ้น ห่างจากเคปแฮทต์ราสไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือกึ่งตะวันออก ที่ระยะ 255 ไมล์ (410 กิโลเมตร) หกชั่วโมงต่อมา พายุดีเปรสชันได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนและได้รับชื่อว่า คลอเดตต์ การพัฒนาขึ้นอย่างฉับพลันของพายุหมุนเขตร้อนถูกคาดการณ์ไว้อย่างไม่ดี และคลอเดตต์ไม่ได้รับการดำเนินงานในขณะที่เป็นพายุโซนร้อน ระบบได้ฝังตัวอยู่ภายในกระแสลมตะวันตกเฉียงใต้ก่อนแนวร่องละติจูดกลาง โดยทั่วไปพายุเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ คลอเดตต์มีกำลังแรงสูงสุดในช่วงเวลาประมาณ 18:00 UTC ด้วยความเร็วลม 50 ไมล์/ชม. (85 กม./ชม.) และความกดอากาศต่ำสุด 1003 มิลลิบาร์ (hPa, 29.62 นิ้วปรอท) 
วันที่ 14 กรกฎาคม ลมเฉือนที่เพิ่มขึ้นส่งผลให้ระบบอ่อนกำลังลง โดยสูญเสียการพาความร้อนที่ศูนย์กลาง
วันที่ 15 กรกฎาคม เวลา 00:00 UTC ระบบอ่อนกำลังลงไปจนเป็นเศษเล็กเศษน้อย และถูกดูดซึมเข้าสู่แนวหน้าปะทะอากาศ ทางใต้ของเกาะนิวฟันด์แลนด์ สภาพอากาศที่ปกคลุมไปด้วยหมอกและความชื้นในอากาศซึ่งเป็นผลจากแรงของคลอเดตต์ ส่งผลให้มีการยกเลิกเที่ยวบินและเกิดความล่าช้าในการเดินทางข้ามฝั่งในอีสเทิร์นนิวฟันด์แลนด์

 พายุเฮอริเคนแดนนี 

 พายุโซนร้อนเอริกา 

 พายุเฮอริเคนเฟรด 

วันที่ 27 สิงหาคม ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (NHC) ได้เริ่มติดตามคลื่นลมในเขตร้อนทางตะวันตกของแอฟริกา
วันที่ 30 สิงหาคม ฝนตกและพายุฝนฟ้าคะนองได้มีความรุนแรงขึ้นในพื้นที่ของความกดอากาศต่ำและเคลื่อนตัวเข้าสู่แอตแลนติกตะวันออก และในที่สุดได้นำไปสู่การก่อตัวเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน เมื่อเวลา 05:30 UTC ต่อมาพายุดีเปรสชันเขตร้อนหก ได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนเฟรด ต่อมาเฟรดได้ทวีกำลังแรงขึ้นไปอีก เป็นพายุเฮอริเคน และมีการเตือนภัยสำหรับกาบูเวร์ดี

 พายุโซนร้อนเกรซ 

 พายุโซนร้อนเฮนรี 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนเก้า 

 พายุโซนร้อนไอดา 

 พายุเฮอริเคนวาคีน 

 พายุโซนร้อนเคต 

 รายชื่อพายุ 
รายชื่อต่อไปนี้จะใช้สำหรับพายุที่ก่อตัวในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือในปี พ.ศ. 2558 หากมีชื่อที่ถูกปลด จะมีการประกาศโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกในฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2559 และชื่อที่ไม่ได้ถูกปลดจากรายการนี้จะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปี พ.ศ. 2564 โดยรายการที่ใช้ในปีนี้เป็นรายการเดียวกับที่ใช้ในฤดูกาล พ.ศ. 2552

 อานา (Ana)
 บิลล์ (Bill)
 คลอเดตต์ (Claudette)
 แดนนี (Danny)
 เอริกา (Erika)
 เฟรด (Fred)
 เกรซ (Grace) เฮนรี (Henri)
 ไอดา (Ida)
 วาคีน (Joaquin)
 เคต (Kate)










 ผลกระทบ 
ตารางนี้แสดงพายุทั้งหมดที่ก่อตัวในปี พ.ศ. 2558 ซึ่งรวมระยะเวลาการก่อตัว, ชื่อ, บนบก–แสดงชื่อสถานที่เป็นตัวหนา– , ความเสียหาย และจำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมด ส่วนการเสียชีวิตในวงเล็บคือการเสียชีวิตเพิ่มเติมและทางอ้อม (เช่นการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนถนน) แต่ที่เกี่ยวข้องกับพายุโดยตรงยังคงที่ ความเสียหายและการเสียชีวิตรวมถึงขณะที่พายุกลายเป็นเอ็กซ์ตราทรอปิคอล, คลื่น ความเสียหายทั้งหมดนับเป็นดอร์ล่าสหรัฐ ค่าเงินปี ค.ศ. 2015

  ดูเพิ่ม 
รายชื่อฤดูพายุแอตแลนติก
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2558
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2558
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2558
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้: 2557–2558, 2558–2559
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2557-2558, 2558-2559
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2557-2558, 2558-2559

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ สหรัฐอเมริกา

หมวดหมู่:ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก