กระเจาน้อย

กระเจาน้อย  เป็นไม้ล้มลุกในวงศ์ Tiliaceae เปลือกลำต้นเหนียว และลอกออกได้ตามแนวยาวตลอดลำต้น ใบเดี่ยว เป็นใบบางดอกเดี่ยว ออกตรงข้าม กลีบดอก 5 กลีบ สีขาว ผลทรงกระบอกแห้งแล้วแตก ออกดอกช่วงเดือนตุลาคม – ธันวาคม พบครั้งแรกในไทยเมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2456 ที่จังหวัดตาก ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย 
 อ้างอิง 
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 43
หมวดหมู่:วงศ์ชบา