ไผ่เฮียะ

ไผ่เฮียะ () เป็นไผ่ชนิดหนึ่งในสกุล Cephalostachyum  พบในแถบประเทศอินเดียจนถึงภูมิภาคอินโดจีน

 ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
 ลำต้น เป็นไผ่ประเภทเหง้า มีกอขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูง 7-12  ม. ลำตรงอัดกันเป็นกอแน่นหรือหลวม ๆ   เส้นผ่านศูนย์กลางลำยาวประมาณ 3.5 – 8 ซม. ปล้องยาว 40-70 ซม.  เนื้อลำบาง 3-5 มม. ลำอ่อนมีขนปกคลุมประปรายและมีนวลสีขาวปกคลุมบาง ๆ เห็นได้ชัดบริเวณใต้ข้อ ลำแก่มีสีเขียวเข้ม  แตกกิ่งจากประมาณกึ่งกลางลำขึ้นไป  แต่ละข้อมีกิ่งจำนวนมาก  โดยกิ่งจะมีลักษณะเรียวเล็กและมีขนาดไล่เลี่ยกันไม้ไผ่ , สำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
 ใบ มีลักษณะคล้ายใบหอก  รูปขอบขนาน  หรือรูปแถบ  กว้าง 2-4 ซม.  ยาว 10-30 ซม. กาบหุ้มลำสีเหลืองซีดปนกับนวลสีขาว  ขอบกาบบางและจะแห้งก่อนส่วนอื่น ๆ   ใบยอดกาบรูปใบหอก ขอบมักม้วนขึ้นด้านบนและพับลง  หูกาบไม่พัฒนาหรือลักษณะเป็นไหล่ยกขึ้นมาเตี้ย ๆ ขอบมีขนแข็งปกคลุมเล็กน้อย  ลิ้นกาบเป็นแถบเนื้อเยื่อบาง ๆ เกลี้ยง

 ประโยชน์ 
 ลำ ใช้ทำฟาก ฝาบ้าน และเป็นวัสดุในการทำเครื่องจักสาน
 หน่อ สามารถนำไปรับประทานเป็นอาหารได้ แต่ไม่นิยมมากนัก
 สามารถปลูกเป็นไม้ประดับได้
 ใช้ทำเครื่องดนตรีหลายชนิด เช่น แคน โหวด ปี่ภูไท ขลุ่ย

 อ้างอิง 


ฮียะ
หมวดหมู่:พืชเหง้า