จักรพรรดิทากากูระ

จักรพรรดิทากากูระ (; 20 กันยายน ค.ศ. 1161 – 30 มกราคม ค.ศ. 1181) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 80 ตามประเพณีการสืบราชสันตติวงศ์ พระองค์ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1168 ถึง 1180Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, pp. 195–200; Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, pp. 330–333; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki. pp. 212–214.

 พระราชประวัติ 
ก่อนสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์มีพระนามเดิมBrown, pp. 264; n.b., up until the time of Emperor Jomei, the personal names of the emperors (their imina) were very long and people did not generally use them.  The number of characters in each name diminished after Jomei's reign.ว่า เจ้าชายโนริฮิโตะ (憲仁親王)Titsingh, p. 195; Varley, p. 212.  

จักรพรรดิทากากูระเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ของจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ และเป็นพระปิตุลา (อา) ของจักรพรรดิโรกูโจซึ่งเป็นจักรพรรดิรัชกาลก่อน พระมารดาของพระองค์คือจักรพรรดินีไทระ โนะ ชิเงะโกะ น้องสาวของไทระ โนะ โทกิโกะ อนุภรรยาของไทระ โนะ คิโยโมริ จักรพรรดินีของพระองค์คือไทระ โนะ โทกูโกะ (ภายหลังคือจักรพรรดินีเคนเร) องค์จักรพรรดินีเป็นพระญาติชั้นที่ 1 ของพระองค์ (เนื่องจากพระมารดาของพระองค์และมารดาของจักรพรรดินีโทกูโกะ เป็นพี่น้องกัน)

 เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพ 
แม้ว่าจักรพรรดิทากากูระจะสืบราชบัลลังก์อย่างเป็นทางการ แต่ความจริงก็คือกิจการในราชสำนักถูกควบคุมโดยพระราชบิดาและพระสัสสุระ (พ่อตา) ของพระองค์

 ค.ศ. 1168 (ศักราชนิงอังที่ 3, วันที่ 19 เดือน 2): ปีที่ 3 ในรัชสมัยของจักรพรรดิโรกูโจ (六条天三年) องค์จักรพรรดิถูกปลดออกจากราชบัลลังก์โดย พระอัยกา (ปู่) ของพระองค์ และสืบราชบัลลังก์โดยพระปิตุลา (อา) ของพระองค์ พระราชโอรสลำดับที่ 4 ของอดีตจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะBrown, p. 330; Varley, p. 44; n.b., a distinct act of senso is unrecognized prior to Emperor Tenji; and all sovereigns except Jitō, Yōzei, Go-Toba, and Fushimi have senso and sokui in the same year until the reign of Emperor Go-Murakami.
 1168 (ศักราชนิงอังที่ 3, วันที่ 19 เดือน 2): จักรพรรดิทากากูระทรงประกอบพระราชพิธีราชาภิเษก (‘‘โซกูอิ’’) และกลายเป็นจักรพรรดิTitsingh, p. 195; Varley, p. 44.

จักรพรรดิทากากูระมีมุมมองบทบาทจักรพรรดิของพระองค์เอง โดยเขียนไว้ว่า:
"จักรพรรดิคือเรือ ราษฎรคือน้ำ น้ำทำให้เรือลอยได้ แต่บางครั้งเรือล่มเพราะมัน ราษฎรสามารถค้ำจุนจักรพรรดิได้ แต่บางครั้งพวกเขาโค่นพระองค์"Kitagawa, Hiroshi et al. (1975). The Tale of the Heike, p. 220.

 1172 (ศักราชโจอังที่ 2, วันที่ 10 เดือน 2): โทกูโกะ ธิดาของไทระ โนะ คิโยโมริ กลายเป็นจักรพรรดินีของจักรพรรดิทากากูระระKitagawa, p. 783.
 27 พฤษภาคม 1177 (ศักราชจิโชที่ 1, วันที่ 28 เดือน 4): ลมแรงทำให้เกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ในเมืองหลวง และพระราชวังถูกเผาจนเป็นเถ้าถ่านTitsingh, p. 198.
 1178 (ศักราชจิโชที่ 2, วันที่ 12 เดือน 11): ไทระ โนะ โทกูโกะ พระจักรพรรดินี มีพระประสูติกาลพระราชโอรส คิโยโมริดีใจ และข้าราชสำนักทั้งหมดแสดงความยินดีแก่พระราชบิดามารดา ในเดือนต่อมาทรงได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทTitsingh, p. 199.
 1180 (ศักราชจิโชที่ 4, วันที่ 21 เดือน 2): จักรพรรดิทากากูระสละราชสมบัติKitagawa, p. 784.
 1180 (ศักราชจิโชที่ 4, วันที่ 22 เดือน 4): พระราชพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิอันโตกุ
 1180 (ศักราชจิโชที่ 4, วันที่ 2 เดือน 6): อดีตจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ, อดีตจักรพรรดิทากากูระ และจักรพรรดิอันโตกุออกจากเกียวโตไปที่ฟูกูฮาระเกียว
 1180 (ศักราชจิโชที่ 4, วันที่ 26 เดือน 11): ย้ายเมืองหลวงจากฟูกูฮาระไปที่เกียวโต
 1180 (ศักราชจิโชที่ 4): เกิดลมหมุนพัดถล่มเฮอังเกียว (เมืองหลวง) เสียหายอย่างหนักKamo no Chōmei. (1212). Hōjōki.
 1181 (ศักราชจิโชที่ 5, วันที่ 14 เดือน 1): จักรพรรดิทากากูระสวรรคต

 สวรรคต  
อดีตจักรพรรดิทะกะกุระเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 มกราคม 1724 ณ พระราชวังหลวงเฮอัง ขณะพระชนม์ได้เพียง 19 พรรษา

รัชสมัยของจักรพรรดิ
รัชสมัยของทากากูระมีมากกว่าหนึ่งศักราชหรือเน็งโงTitsingh, p. 195; Brown, pp. 330–331.
 นิงอัง          (1166–1169)
 คาโอ         (1169–1171)
 โจอัง (1171–1175)
 อังเง็ง           (1175–1177)
 จิโช       (1177–1181)

พระราชพงศาวลี

อ้างอิง

บรรณานุกรม
 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ; OCLC 251325323
 Helmolt, Hans Ferdinand and James Bryce Bryce. (1907). The World's History: A Survey of Man's Progress. Vol. 2.  London: William Heinemann.OCLC 20279012
 Kitagawa, Hiroshi and Bruce T. Tsuchida, ed. (1975). The Tale of the Heike. Tokyo: University of Tokyo Press.  OCLC 164803926
 Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
 Varley, H. Paul. (1980).  Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ; OCLC 59145842

ทากากูระ
หมวดหมู่:โคไตชิ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง