สโมสรฟุตบอลบอร์นมัท

สโมสรฟุตบอลบอร์นมัท () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพตั้งอยู่ใน คิงส์พาร์ก, บอสคอมบ์, ชานเมืองของบอร์นมัท, ดอร์เซต, อังกฤษ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1899 ในชื่อ บอสคอมบ์ ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบันใน ค.ศ. 1971 มีฉายาว่า "เดอะเชอร์รีส์" และเรียกกันโดยทั่วไปว่า บอร์นมัท พวกเขาใช้ ดีนคอร์ต เป็นสนามเหย้าตั้งแต่ ค.ศ. 1910 

สโมสรแข่งขันในลีกฟุตบอลระดับภูมิภาคก่อนที่จะไต่ระดับจาก แฮมป์เชอร์ลีก เป็น เซาเทิร์นลีก ใน ค.ศ. 1920 ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น บอร์นมัทแอนด์บอสคอมบ์แอตเลติก สโมสรได้รับเลือกเข้าสู่ ฟุตบอลลีก ใน ค.ศ. 1923 สโมสรแข่งขันใน เทิร์ดดิวิชันเซาท์ เป็นเวลา 35 ปี และชนะเลิศ เทิร์ดดิวิชันเซาท์คัพ ใน ค.ศ. 1946 ต่อมาสโมสรแข่งขันใน เทิร์ดดิวิชัน ที่ได้รับการจัดโครงสร้างใหม่ใน ค.ศ. 1958 สโมสรตกชั้นลงไป โฟร์ตดิวิชัน ใน ค.ศ. 1970 แต่ก็เลื่อนชั้นขึ้นมาทันทีในฤดูกาล 1970–71 สโมสรตกชั้นไปโฟร์ตดิวิชันอีกครั้งใน ค.ศ. 1975 และเลื่อนชั้นขึ้นมาในฤดูกาล 1981–82 สโมสรชนะเลิศ แอสโซซิเอทเมมเบอร์สคัพ ใน ค.ศ. 1984 และเทิร์ดดิวิชันในฤดูกาล 1986–87 สโมสรใช้เวลาสามฤดูกาลอยู่ในลีกระดับสองก่อนจะได้รับการลงโทษทางการเงินใน ค.ศ. 1997 และตกชั้นกลับไปลีกระดับสี่ใน ค.ศ. 2002 แม้ว่าจะได้เลื่อนชั้นทันทีด้วยการชนะรอบเพลย์ออฟใน ค.ศ. 2003

บอร์นมัทได้รับการลงโทษทางการเงินเป็นครั้งที่สองและตกชั้นไป ลีกทู ใน ค.ศ. 2008 และแต่งตั้ง เอ็ดดี ฮาว เป็นผู้จัดการทีม สโมสรเลื่อนชั้นถึงสามครั้งในรอบหกปีและเลื่อนชั้นขึ้นสู่ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ โดยสโมสรจบอันดับสองของลีกทูในฤดูกาล 2009–10, จบอันดับสองของลีกวัน ในฤดูกาล 2012–13 และชนะเลิศ อีเอฟแอลแชมเปียนชิป ในฤดูกาล 2014–15 สโมสรแข่งขันในพรีเมียร์ลีกเป็นเวลาห้าฤดูกาลก่อนจะตกชั้นใน ค.ศ. 2020 แต่ก็กลับขึ้นมาใน ค.ศ. 2022 โดยจบอันดับสองในแชมเปียนชิป ด้วยการคุมทีมของ สก็อต พาร์กเกอร์

 ประวัติ 

ประวัติในลีก

 ผู้เล่น 
 ผู้เล่นชุดปัจจุบัน 

ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว

ชุดอายุไม่เกิน 21 ปีและชุดเยาวชน

บุคลากร
แหล่งข้อมูล:
+คณะกรรมการเจ้าของ สโมสรฟุตบอลแบล็กไนต์ประธานประธานฝ่ายปฏิบัติการฟุตบอลผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคทีมชุดใหญ่ประธานฝ่ายธุรกิจ บิล โฟลีย์ ติอาโก ปินโต ไซมอน ฟรานซิส จิม เฟรโวลาทีมชุดใหญ่การจัดการผู้จัดการ อันโดนี อิราโอลาผู้ฝึกสอนทีมชุดใหญ่ ทอมมี เอลฟิก ฌอน คูเปอร์หัวหน้าฝ่ายผู้รักษาประตูผู้ช่วยผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูทีมชุดใหญ่ นีล มอสส์ แกเร็ท สจ๊วร์ตโค้ชฟิตเนสทีมชุดใหญ่ ปาโบล เดอ ลา โตร์เรการแพทย์ผู้อำนวยการฝ่ายประสิทธิภาพ หัวหน้าฝ่ายบำบัด นักกายภาพบำบัด เจย์ เมลเลตต์ สก็อต แม็กอัลลิสเตอร์ ไมเคิล ฮาร์ดิง โจ บาร์ตัน เดฟ การ์ดเนอร์ นาตาชา โนแลนนักวิทยาศาสตร์การกีฬาหัวหน้าฝ่ายสมรรถนะและการพัฒนาร่างกายหัวหน้าผู้เชี่ยวชาญด้านการฟื้นฟูสมรรถภาพและประสิทธิภาพนักวิทยาศาสตร์การกีฬา อลาสแตร์ แฮร์ริส ชาร์ลี มัวร์ ฌอน แมกคัลลาห์ ร็อบ ลอยด์การวิเคราะห์และประสิทธิภาพนักวิเคราะห์ประสิทธิภาพอาวุโสทีมชุดใหญ่ นักวิเคราะห์ ไรอัน ดอว์ส ทอม เว็บเบอร์ แซม เมย์ ลุก ซัมเมอร์ส
 ตำแหน่ง  ชื่อผู้จัดการชุดเยาวชน แซม กิสบอร์นหัวหน้าฝ่ายฝึกสอนและพัฒนาของชุดเยาวชน บรูซ ซูราซีหัวหน้าฝ่ายผู้รักษาประตูของชุดเยาวชน บิลลี แกรนเจอร์ผู้จัดการทีมพัฒนา อลัน คอนเนลล์ผู้ฝึกสอนชุดอายุไม่เกิน 18 ปี เจมส์ โลวีผู้ช่วยผู้ฝึกสอนชุดอายุไม่เกิน 18 ปี จูเนียร์ สตานิสลาส

 อดีตบุคลากร 
 เอ็ดดี มิตเชลล์ (เจ้าของตั้งแต่ ค.ศ. 2009 ถึง 2013)
 แม็กซิม เดมิน (เจ้าของตั้งแต่ ค.ศ. 2011 ถึง 2022)

ผู้จัดการทีม
แหล่งข้อมูล:

  วินเซนต์ คิคเชอร์ (1914–1923)
  แฮร์รี คิงฮอร์น (1923–1925, 1939–1947)
  เลสลี่ ไนต์ตัน (1925–1928)
  แฟรงค์ ริชาร์ดส์ (1928–1930)
  บิลลี เบอร์เรล (1930–1935)
  บ็อบ ครอมป์ตัน (1935–1936)
  ชาร์ลี เบลล์ (1936–1939)
  แฮร์รี โลว์ (1947–1950)
  แจ็ก บรูตัน (1950–1956)
  เฟรดดี ค็อกซ์ (1956–1958, 1965–1970)
  ดอน เวลช์ (1958–1961)
  บิลล์ แม็กแกร์รี (1961–1963)
  เร็ก เฟลวิน (1963–1965)
  จอห์น บอนด์ (1970–1973)
  เทรเวอร์ ฮาร์ตลีย์ (1974–1975)
  โทนี เนลสัน (2–23 มกราคม 1975)
  จอห์น เบนสัน (23 มกราคม 1975 – 1978)
  อเล็กซ์ สต็อก (1979–1980)
  เดวิด เว็บบ์ (1980–1982)
  ดอน เม็กสัน (มีนาคม–ตุลาคม 1983)
  แฮร์รี เรดแนปป์ (ตุลาคม 1983 – 1992)
  โทนี พูลิส (1992 – สิงหาคม 1994)
  จอห์น วิลเลียมส์ (สิงหาคม–กันยายน 1994)
  เมล มาชิน (กันยายน 1994 – 2000)
  ฌอน โอดริสคอลล์ (2000 – กันยายน 2006)
  สจ๊วร์ต เมอร์ด็อก และ โจ โรช (ร่วมกัน, กันยายน–ตุลาคม 2006)
  เควิน บอนด์ (13 ตุลาคม 2006 – 1 กันยายน 2008)
  จิมมี ควินน์ (2 กันยายน 2008 – 31 ธันวาคม 2008)
  เอ็ดดี ฮาว (31 ธันวาคม 2008 – 16 มกราคม 2011, 12 ตุลาคม 2012 – 1 สิงหาคม 2020)
  ลี แบรดเบอรี (16 มกราคม 2011 – 25 มีนาคม 2012)
  พอล โกรฟส์ (25 มีนาคม 2012 – 3 ตุลาคม 2012)
  เจสัน ทินดัล (8 สิงหาคม 2020 – 3 กุมภาพันธ์ 2021)
  โจนาธาน วูดเกต (3 กุมภาพันธ์ 2021 – 28 มิถุนายน 2021)
  สก็อต พาร์กเกอร์ (28 มิถุนายน 2021 – 30 สิงหาคม 2022)
  แกรี โอนีล (30 สิงหาคม 2022 – 19 มิถุนายน 2023)
  อันโดนี อิราโอลา (19 มิถุนายน 2023 – )

สีชุดแข่ง

สีของทีมมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยตลอดประวัติศาสตร์ของสโมสร บอร์นมัทเริ่มต้นด้วยการสวมเสื้อลายทางสีแดงและขาว จากนั้นก็สวมเสื้อสีแดงล้วน แขนสีแดงและสีขาว แล้วก็สวมเสื้อลายทางสีแดงและดำเป็นส่วนใหญ่ตั้งแต่ ค.ศ. 1990Redknapp, Harry (2014). Always Managing. p. 109. Random House สโมสรเลือกสวมเสื้อสีแดงเป็นหลักในฤดูกาล 2004–05 และ 2005–06 แต่เนื่องจากความต้องการของแฟนคลับ จึงได้นำลายทางกลับมาใช้อีกครั้งฤดูกาล 2006–07

อัมโบร เป็นผู้ผลิตชุดแข่งขันให้กับบอร์นมัทตั้งแต่ ค.ศ. 2017 ก่อนหน้านี้ชุดแข่งขันผลิตโดย อัมโบร (1974–78, 1983–86), อาดิดาส (1978–81), ออสกา (1982–83), เฮนสัน (1986–87), สกอร์ไลน์ (1987–90), เอลเกรน (1990–92), แมตช์วินเนอร์ (1993–95), เลอค็อกสปอร์ทิฟ (1995–96), แพทริก (1996–2000), ซูเปอร์ลีก (2000-01), ทีเอฟจีสปอร์ตส์แวร์ (2001–03), บอร์นเรด (2003–08), คาร์บรินีสปอร์ตส์แวร์ (2008–11, 2014–15), ฟีลา (2011–14) และ เจดีสปอร์ตส์ (2015–17)

สำหรับฤดูกาล 2024–25 ผู้สนับสนุนบนเสื้อของทีมคือ บีเจ88 โดยมี ลีโอส์อินเตอร์เนชันแนล เป็นผู้สนับสนุนบนแขนเสื้อ ผู้สนับสนุนก่อนหน้านี้ ได้แก่ เร็ก เฮย์เนส โตโยต้า (1980–82, 1983–85), คูเปอส์เบียร์ (1985–87), แคนเบอร์ราโฮมส์ (1987–88), โนแลน (1988–89), เอวันวินด์สกรีนส์ (1990–92), เอ็กซ์เชนจ์แอนด์มาร์ต (1992–94), ฟริซเซลล์ (1994–97), ซิวาร์ด (1997–2006), โฟคัลพอยต์ (2006–08, 2011–12), คาร์บรินีสปอร์ตส์แวร์ (2008–11), เอเนอร์จีคอนซัลติง (2012–15), แมนชัน (2015–2020), ไวทาลิตี (2020), เอ็มเอสพีแคปิตัล (2020–2022) และ ดาฟาเบ็ต (2022–2024) ตั้งแต่ฤดูกาล 2017–2018 จนถึง 2019–20 โลโก้ แมนชัน ปรากฏบนแขนเสื้อข้างซ้ายของชุดแข่งขันของบอร์นมัท นอกจากนี้ เดอวอลต์ เคยเป็นผู้สนับสนุนบนแขนเสื้อ ตั้งแต่ฤดูกาล 2022–23 จนถึง 2023–24

 ปี ผู้ผลิตชุดผู้สนับสนุน (ด้านหน้า)ผู้สนับสนุน (แขนเสื้อ)ผู้สนับสนุน (ด้านหลัง)ผู้สนับสนุน (กางเกง)1974–1978  อัมโบร ไม่มี  ไม่มีไม่มีไม่มี1978–1980 อาดิดาส1980–1981 เร็ก เฮย์เนส โตโยต้า1981–1982  โดยสโมสร1982–1983  ออสกา  ไม่มี1983–1985  อัมโบร  เร็ก เฮย์เนส โตโยต้า1985–1986 คูเปอส์เบียร์1986–1987  เฮนสันส์1987–1988 สกอร์ไลน์  แคนเบอร์ราโฮมส์1988–1989  โนแลน1989–1990  ไม่มี1990–1992  เอลเกรน  เอวันวินด์สกรีนส์1992–1994 แมตช์วินเนอร์  เอ็กซ์เชนจ์แอนด์มาร์ต1994–1995 ฟริซเซลล์1995–1996  เลอค็อกสปอร์ทิฟ1996–1997 แพทริก1997–2000 ซิวาร์ดคาส์2000–2001 ซูเปอร์ลีก2001–2003 ทีเอฟจีสปอร์ตส์2003–2006 บอร์นเรด2006–2008 โฟคัลพอยต์ไฟเออส์2008–2011 คาร์บรินีสปอร์ตส์แวร์ คาร์บรินีสปอร์ตส์แวร์เจดีสปอร์ตส์เจดีสปอร์ตส์2011–2012 ฟีลา โฟคัลพอยต์ไฟเออส์โฟคัลพอยต์ไฟเออส์ไม่มี2012–2014 เอเนอร์จี-คอนซัลติงเอเนอร์จี-คอนซัลติง2014–2015 คาร์บรินีสปอร์ตส์แวร์2015–2017 เจดีสปอร์ตส์ แมนชันเบ็ตไม่มี2017–2019 อัมโบร แมนชันเบ็ต2019–2020 แมนชันเบ็ต / ไวทาลิตี2020–2021เอ็มเอสพีแคปิตัล ไม่มีดีดับเบิบพีเฮาซิงพาร์ตเนอร์ชิปยูไนเต็ดพาลเลตเน็ตเวิร์ก2021–2022ควินน์เบ็ต2022–2024ดาฟาเบ็ต เดอวอลต์ไม่มีไม่มี2024–บีเจ88 ลีโอส์อินเตอร์เนชันแนล

คู่แข่ง 
ตามผลสำรวจล่าสุดที่มีชื่อว่า 'เดอะลีกออฟเลิฟแอนด์เฮต' ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019 ผู้สนับสนุนบอร์นมัทได้ระบุชื่อสโมสรเพื่อนบ้านใกล้สโมสรของตน คือ เซาแทมป์ตัน เป็นคู่แข่งที่ใหญ่ที่สุด ตามมาด้วย พอร์ตสมัท, ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน, เรดิงและลีดส์ยูไนเต็ด ตามลำดับ ในช่วงไม่กี่ฤดูกาลที่ผ่านมา สโมสรยังต้องเผชิญกับความตึงเครียดกับ นอตทิงแฮมฟอเรสต์ โดยทั้งสองสโมสรเป็นคู่แข่งกันในแชมเปียนชิปฤดูกาล 2021–22 โดยทั้งคู่สามารถเลื่อนชั้นขึ้นมาได้ในฤดูกาลนั้น หลังจากความตึงเครียดระหว่างแฟนคลับทั้งสอง

บันทึกและสถิติ

สตีฟ เฟล็ตเชอร์ ครองสถิติเป็นผู้เล่นที่ลงเล่นให้กับบอร์นมัทมากที่สุด โดยลงเล่น 726 นัดให้ทีมชุดใหญ่ระหว่าง ค.ศ. 1992 ถึง 2013 เขายังครองสถิติเป็นผู้เล่นที่ลงเล่นในลีกมากที่สุด จำนวน 628 นัด รอน แอร์ ครองสถิติเป็นผู้ทำประตูสูงสุด 229 ประตูให้กับบอร์นมัท โดยลงเล่นให้ทีมชุดใหญ่ 337 นัดระหว่าง ค.ศ. 1924 ถึง 1933 เท็ด แม็กดูกัลล์ ครองสถิติเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในฤดูกาลเดียว จำนวน 42 ประตูในฤดูกาล 1970–71 ในโฟร์ตดิวิชัน

ค่าตัวสูงสุดของผู้เล่นที่สโมสรฟุตบอลบอร์นมัทได้รับคือ 65 ล้านปอนด์ จากการย้ายตัวของ ดอมินิก โชลังเก ไปยัง ทอตนัมฮอตสเปอร์ เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 ขณะที่ค่าตัวสูงสุดที่สโมสรฟุตบอลบอร์นมัทจ่ายไปคือ 40.2 ล้านปอนด์ จากการย้ายตัวของ เอวานิลซง จาก โปร์ตู เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 เช่นกัน

สโมสรจบฤดูกาลในลีกสูงสุดด้วยอันดับที่ 9 ใน พรีเมียร์ลีก เมื่อฤดูกาล 2016–17 ซึ่งเป็นการจบฤดูกาลด้วยอันดับที่สูงที่สุดเท่าที่เคยมีมา

เกียรติประวัติ
แหล่งข้อมูล:

ลีก
แชมเปียนชิป (ระดับ 2)
ชนะเลิศ: 2014–15
รองชนะเลิศ: 2021–22
เทิร์ดดิวิชันเซาท์ / เทิร์ดดิวิชัน / ลีกวัน (ระดับ 3)
ชนะเลิศ: 1986–87
รองชนะเลิศ: 1947–48, 2012–13
โฟร์ตดิวิชัน / เทิร์ดดิวิชัน / ลีกทู (ระดับ 4)
รองชนะเลิศ: 1970–71, 2009–10
เลื่อนชั้น: 1981–82
ชนะเลิศเพลย์-ออฟ: 2003
เซาเทิร์นลีก
รองชนะเลิศ: 1922–23

คัพ
แอสโซซิเอตเมมเบอส์คัพ / ฟุตบอลลีกโทรฟี
ชนะเลิศ: 1983–84
รองชนะเลิศ: 1997–98
เทิร์ดดิวิชันเซาท์คัพ
ชนะเลิศ: 1945–46

หมายเหตุ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น


บ
บ
บ
บอร์นมัท