เปราะทอง

เปราะทอง หรือว่านเปราะทอง  อยู่ในวงศ์ขิง เป็นไม้ล้มลุก เหง้าเล็ก แกนกลางสีเหลือง มีแขนงย่อย ใบเดี่ยว มี 2-3 ใบ มีรอยประเป็นสีเงินระหว่างเส้นแขนงใบ ด้านล่างสีม่วงเข้ม ช่อดอกสั้น แทรกขึ้นมาระหว่างใบ ใบ 2-3 ใบออกสลับกันในแนวทแยง อยู่เหนือดินเล็กน้อย มีเกสรตัวผู้เป็นหมัน ลักษณะคล้ายกลีบดอก กลีบกลางขนาดใหญ่สุดเรียกกลีบปาก เป็นพืชถิ่นเดียวในประเทศไทย 

 อ้างอิง 

 ชยันต์ พิเชียรสุนทร ศุภชัย ติยวรนันท์ และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 6 เภสัชกรรม. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2555.หน้า 23

 ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 2 เครื่องยาพฤกษวัตถุ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2556. หน้า 95

หมวดหมู่:สกุลเปราะทอง