พระมงคลรังษี (สุวัฒน์ จนฺทสุวณฺโณ)

พระมงคลรังษี,วิ. นามเดิม สุวัฒน์ ฉิง ฉายา จนฺทสุวณฺโณ อดีตเจ้าอาวาสวัดพระพุทธบาทพนมดิน อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ เป็นพระเกจิมหาเถราจารย์ผู้อุดมเวทย์วิทยาคมแห่งดินแดนอิสานใต้

ชาติภูมิ
  พระมงคลรังษี,วิ. นามเดิมชื่อ  สุวัฒน์ ฉิง (ព្រះមង្គលរង្សី​ វិ.)
 เกิดเมื่อวันที่ ๖ เมษายน พ.ศ. ๒๔๖๒
 ภูมิลำเนาเดิมมาตุภูมิ  ตำบลเกีย อำเภอโมงฤษี (อำเภอโมงรือแซ็ยในปัจจุบัน) จังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา

บรรพชาและอุปสมบท 
 เมื่ออายุได้ ๑๔ ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร ๑ พรรษา แล้วลาสิกขาออกมาช่วยบิดา-มารดา ทำงานจนอายุครบ ๒๐ ปี บริบูรณ์จึงได้อุปสมบท
 อุปสมบทเป็นพระภิกษุ  เมื่อวันที่ ๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๘๑ ณ พัทธสีมาอุโบสถวัดเวฬุวนาราม​ (វត្តវេឡុវនារាម) ตำบลเกีย (ឃុំកៀ) อำเภอโมงรือแซ็ย (ស្រុកមោងឬស្សី) จังหวัดพระตะบอง (ខេត្តបាត់ដំបង) ประเทศกัมพูชา โดยมีพระสุวัณณเถระ  เป็นพระอุปัชฌาย์ ,พระสุวัณณปัญโญ  เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ,พระจันทัตตเถระ  เป็นพระอนุสาวนาจารย์ พระอุปัชฌาย์ได้ให้นามฉายาว่า “ จนฺทสุวณฺโณ ”

วุฒิการศึกษา / วิทยฐานะ  
 เมื่อปฐมวัยได้ศึกษาจนจบการศึกษาภาคบังคับ (เทียบเท่าชั้น ป.๔ ของไทย)

งานปกครองคณะสงฆ์  
  ไดรับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าคณะอำเภอโมงรือแซ็ย จังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา
 พ.ศ. 2540 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดพระพุทธบาทพนมดินhttp://www.m-culture.in.th/album/view/140053/ อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ https://culturalenvi.onep.go.th/index.php/site/detail/5807

การเข้าสู่ประเทศไทยเนื่องจากภัยสงครามกลางเมืองในประเทศกัมพูชา 

พระมงคลรังษี,วิ. (สุวัฒน์ จนฺทสุวณฺโณ) หรือหลวงปู่ธรรมรังษีเป็นพระที่มีใจใฝ่ปฏิบัติสมาธิภาวนา และกรรมฐาน ได้ศึกษาวิปัสสนากรรมฐานควบคู่กับการศึกษาพระเวทย์วิทยาคมจากพระเกจิอาจารย์ หลายรูปในประเทศกัมพูชาตลอด ๓๕ พรรษา จนมีวิชาแก่กล้าแตกฉานและเชี่ยวชาญหลายแขนงเป็นที่เคารพนับถือของชาวบ้าน และจังหวัดใกล้เคียงในประเทศกัมพูชาในสมัยนั้นเป็นอย่างมาก นับตั้งแต่หลวงปู่ธรรมรังษีท่านอายุ ๒๐ ปี ท่านเน้นศึกษาสายพระเวทย์ วิทยาคมจากครูบาอาจารย์หลากหลายสำนัก รวมทั้งศึกษากับพระสังฆราชชวน นาถ (พระสังฆราชองค์ก่อนในยุค ๒๔๙๐) ซึ่งพระสังฆราชชวน นาถ ท่านเป็นมหาปราชญ์แห่งประเทศกัมพูชา หลวงปู่ธรรมรังษีท่านเรียนพระเวทย์เขมรโบราณชั้นสูง ตลอดระยะเวลา ๓๕ ปี  (ถึงอายุ ๕๕ ปี) ควบคู่กับการปฏิบัติกรรมฐาน ก่อนที่หลวงปู่ธรรมรังษีจะหันมามุ่งเน้นการปฏิบัติกรรมฐานอย่างจริงจังเพียงอย่างเดียวในครั้งเวลาต่อมาในขณะนั้นหลวงปู่ได้รับสมณศักดิ์ เป็น “ พระครูธรรมรังษี “ เป็นเจ้าคณะอำเภอโมงรือแซ็ย

เมื่อ พ.ศ. ๒๔๑๘ ขณะที่สงครามกลางเมืองในประเทศกัมพูชาร้อนระอุถึงขั้นวิกฤตนั้นหลวงปู่ธรรมรังษีในฐานะทายาทผู้สืบต่ออายุพระพุทธศาสนาตกอยู่ในฝ่ายตรงข้ามเขมรแดง เนื่องจากวัดวาอารามในจังหวัดใกล้เคียงจังหวัดพระตะบอง ถูกทำลายเสียหายและถูกยึดเป็นค่ายทหาร พระสงฆ์องค์ใดไม่อ่อนน้อมยอมลาสิกขาเข้าเป็นพวกจะถูกทรมานถึงชีวิต ที่หนีรอดก็กระจัดกระจายไม่ทราบชะตากรรม

คืนวันหนึ่ง ในขณะที่หลวงปู่ท่านนั่งเจริญสมาธิภาวนาในกลางดึกสงัด เกิดนิมิตทางหู ได้ยินเสียงประกาศกึกก้องมาแต่ไกล และใกล้เข้ามา ใกล้เข้ามา ท่านยังคงนั่งนิ่งดำรงสติมั่น และเกิดภาพนิมิตเบื้องหน้าปรากฏชัดเจน คือองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ของชาวไทย เสด็จยืนอยู่ใต้ร่มโพธิ์ใหญ่ มีข้าราชบริพารนั่งคุกเข่าเฝ้าถวายความเคารพอยู่เนืองแน่น หลวงปู่ท่านเพ่งมองภาพนั้นอยู่นานจนกระทั่งเลือนหายไป ภาพดังกล่าวยังคงติดตาหลวงปู่ธรรมรังษีมาโดยตลอด วันรุ่งขึ้นหลวงปู่ท่านได้เล่ามงคลนิมิตให้บรรดาญาติโยมและพระลูกวัดฟัง และเอ่ยบอกว่าประเทศไทยนี้ปลอดภัยที่สุด เพราะอยู่ภายใต้พระบรมโพธิสมภารพระบารมีองค์สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ จะพาญาติโยมและพระลูกวัดทั้งหลายอพยพหนีร้อนมาพึ่งเย็น ข่าวนี้แพร่กระจายไปทั่วจากนั้นหลวงปู่จึงพาคณะและพระ ๔ รูป เดินทางเช้าตรู่ วันที่ ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๑๘ คล้อยหลังเพียงหนึ่งวันอำเภอโมงรือแซ็ย ได้ถูกเขมรแดงยึดไว้ได้ใน วันที่ ๑๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๑๘

เกียรติคุณที่ได้รับ  
 วันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2547 สถาบันราชภัฏสุรินทร์ มีมติถวายปริญญาครุศาสตร์บัณฑิต (กิตติมศักดิ์)  โปรแกรมวิชาจิตวิทยาและการแนะแนว ถวายแด่ พระครูมงคลธรรมวุฒิ (สุวัฒน์ จนฺทสุวณฺโณ) ในปีการศึกษา 2546

สมณศักดิ์
 สมณศักดิ์ประเทศกัมพูชา 
 ได้รับสมณศักดิ์ เป็น "พระครูธรรมรังษี" (ព្រះគ្រួធម្មរង្សី) เป็นเจ้าคณะอำเภอโมงรือแซ็ย  จังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา
 วันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2545 เข้าเฝ้าสมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี สมเด็จพระสังฆราชฝ่ายมหานิกายแห่งประเทศกัมพูชา ได้รับประทานสมณศักดิ์พัดยศราชอาณาจักรกัมพูชาเป็นพระราชาคณะชั้นธรรม ที่ "พระธรรมวิริยาจารย์" (ព្រះធម្មវិរិយាចារ្យ)
240px|thumb|พัดยศสมณศักดิ์พระมงคลรังษี (สุวัฒน์ จนฺทสุวณฺโณ)

 สมณศักดิ์ประเทศไทย
 ได้รับแต่งตั้งจากพระเทพปัญญาเมธี (ทองอยู่ ญาณวิสุทฺโธ) เจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์ ให้ดำรงตำแหน่งฐานานุกรมในพระราชาคณะชั้นเทพ ฐานานุศักดิ์ที่ "พระครูสังฆรักษ์สุวัฒน์ จนฺทสุวณฺโณ"

 5 ธันวาคม พ.ศ. 2545 เนื่องในวโรกาสอันเป็นวันมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ได้รับพระบรมราชโองการโปรดพระราชทานตั้งสมณศักดิ์พระครูสัญญาบัตร มีพัดยศสมณศักดิ์ประจำตำแหน่ง เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ชั้นโท ในราชทินนามที่ “พระครูมงคลธรรมวุฒิ”ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม 119, ตอนที่ 23ข, 11 ธันวาคม 2545, หน้า 80. ลำดับที่ 820. พระครูสังฆรักษ์ สุวัฒน์ วัดพระพุทธบาทพนมดิน จังหวัดสุรินทร์ เป็น พระครูมงคลธรรมวุฒิ(จร.ชท.)

 12 สิงหาคม พ.ศ. 2547 เนื่องในวโรกาสที่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 6 รอบ 72 พรรษา ได้รับพระบรมราชโองการโปรดพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ขึ้น เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญยก ฝ่ายวิปัสสนาธุระ  ในราชทินนามที่ “พระมงคลรังษี,(สย.วิ.)”ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม ๑๒๑, ตอนที่ ๑๗ ข, ๑๕ กันยายน ๒๕๔๗, หน้า ๑๔

ถึงแก่มรณภาพ
วันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2549 เวลา 22.48 น. พระมงคลรังษี, วิ.(สุวัฒน์ จนฺทสุวณฺโณ) ถึงแก่มรณภาพด้วยโรคชรา ณ โรงพยาบาลวิชัยยุทธ กรุงเทพมหานคร ขณะเข้ามารักษาอาการอาพาธ สิริอายุ สิริอายุ 87 ปี 68 พรรษา  และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุชั่วคราววัดพระพุทธบาทเขาพนมดิน อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ.2558 เวลา 17.00น.

อ้างอิง

หมวดหมู่:ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
หมวดหมู่:เจ้าอาวาส
หมวดหมู่:พระราชาคณะชั้นสามัญ
หมวดหมู่:เกจิอาจารย์
หมวดหมู่:ชาวกัมพูชาในประเทศไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายเขมร
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพระตะบอง