รายชื่อแหล่งมรดกโลกในเอเชียใต้

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนสถานที่สำคัญใน 6 ประเทศในภูมิภาคเอเชียใต้ เป็นแหล่งมรดกโลกจำนวนมากWorld Heritage List, UNESCO World Heritage Sites official sites.

 หมายเหตุ –  ตัวเลขหน้าข้อความหมายถึง ปี พ.ศ./ค.ศ. ที่สถานที่นั้น ๆ ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

สถิติ
ประเทศจำนวนมรดกโลกประเภท  44 แห่ง วัฒนธรรม 36 แห่ง, ธรรมชาติ 7 แห่ง, ผสม 1 แห่ง   8 แห่ง วัฒนธรรม 6 แห่ง, ธรรมชาติ 2 แห่ง  6 แห่ง วัฒนธรรม 6 แห่ง 4 แห่ง วัฒนธรรม 2 แห่ง, ธรรมชาติ 2 แห่ง 3 แห่ง วัฒนธรรม 2 แห่ง, ธรรมชาติ 1 แห่ง  2 แห่ง วัฒนธรรม 2 แห่ง

ทั้งนี้ ประเทศมัลดีฟส์และภูฏานยังไม่มีแหล่งมรดกโลก



250px|thumb|กาฐมาณฑุ
 2522/1979 – หุบเขากาฐมาณฑุ
 2522/1979 – อุทยานแห่งชาติสครมาถา
 2527/1984 – อุทยานแห่งชาติจิตวัน
 2540/1997 – ลุมพินี ที่ประสูติพระพุทธเจ้า



 2528/1985 – นครมัสยิดประวัติศาสตร์แห่งพาเครหาฏ
 2528/1985 – ซากวิหารพุทธที่ปาหาฑปุระ
 2540/1997 – สุนทรพน



250px|thumb|ลาฮอร์
 2523/1980 – ซากโบราณคดีที่โมเฮนโจ-ดาโร
 2523/1980 – ซากพุทธสถานแห่งตัขต์ภาอีและซากนครใกล้เคียงที่ซาห์รีบาห์ลอล
 2523/1980 – ตักศิลา
 2524/1981 – ป้อมและสวนชาลามาร์ในลาฮอร์
 2524/1981 – โบราณสถานที่มกลี ฐัฏฏา
 2540/1997 – ป้อมโรห์ตาส



250px|thumb|อนุราธปุระ
 2525/1982 – นครโบราณโปโฬนนะรุวะ
 2525/1982 – นครโบราณสีคิริยะ
 2525/1982 – นครศักดิ์สิทธิ์อนุราธปุระ
 2531/1988 – เมืองเก่ากอลล์และป้อมปราการ
 2531/1988 – นครศักดิ์สิทธิ์กัณฏิ
 2531/1988 – เขตสงวนป่าสิงหราชะ
 2534/1991 – วัดทองแห่งดัมบุลลา
 2553/2010 – ที่สูงตอนกลางของศรีลังกา



250px|thumb|หุบเขาบามียาน
 2545/2002 – หอกระจายเสียงและซากโบราณคดีแห่งญาม
 2546/2003 – ภูมิทัศน์วัฒนธรรมและซากโบราณสถานแห่งหุบเขาบามียาน



250px|thumb|ทัชมาฮาล
250px|thumb|เจดีย์สาญจี
250px|thumb|รานีกีวาวะ
250px|thumb|อุทยานแห่งชาติคังเชนเซิงงา
 2526/1983 – ป้อมอัครา
 2526/1983 – ถ้ำอชันตา
 2526/1983 – ถ้ำเอลโลรา
 2526/1983 – ทัชมาฮาล
 2527/1984 – กลุ่มโบราณสถานแห่งมหาพลิปุรัม
 2527/1984 – เทวสถานพระอาทิตย์ โกณารัก
 2528/1985 – อุทยานแห่งชาติกาซีรังคา
 2528/1985 – อุทยานแห่งชาติเกวลาเทวะ
 2528/1985 – เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ามานสะ
 2529/1986 – โบสถ์และคอนแวนต์แห่งกัว
 2529/1986 – ฟเตหปุระสีกรี
 2529/1986 – กลุ่มโบราณสถานแห่งหัมปี
 2529/1986 – กลุ่มโบราณสถานแห่งขชุราโห
 2530/1987 – ถ้ำเอลิฟันตา
 2530/1987 – หมู่มหาเทวสถานโจฬะที่มีชีวิต
 2530/1987 – กลุ่มโบราณสถานแห่งปัฏฏทกัล
 2530/1987 – อุทยานแห่งชาติสุนทรพน
 2531/1988 – อุทยานแห่งชาตินันทาเทวีและพนมบุปผา
 2532/1989 – พุทธสถานที่สาญจี
 2536/1993 – หลุมฝังพระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง เดลี
 2536/1993 – กุตุบมีนาร์และโบราณสถาน เดลี
 2542/1999 – ทางรถไฟสายภูเขาแห่งอินเดีย
 2545/2002 – กลุ่มวัดมหาโพธิที่พุทธคยา
 2546/2003 – เพิงหินภีมเพฏกา
 2547/2004 – อุทยานโบราณคดีจัมปาเนร์-ปาวาครห์
 2547/2004 – สถานีปลายทางฉัตรปติศิวาจี (สถานีปลายทางวิกตอเรียเดิม) 
 2550/2007 – ป้อมแดง
 2553/2010 – ชันตรมันตระ ชัยปุระ
 2555/2012 – เทือกเขาฆาฏตะวันตก
 2556/2013 – ป้อมเนินแห่งราชสถาน
 2557/2014 – อุทยานแห่งชาติหิมาลัยใหญ่
 2557/2014 – รานีกีวาว (บ่อน้ำขั้นบันไดของพระราชินี) ที่ปาฏัณ คุชราต
 2559/2016 – แหล่งโบราณคดีนาลันทามหาวิหาร (มหาวิทยาลัยนาลันทา) ที่นาลันทา พิหาร
 2559/2016 – อุทยานแห่งชาติคังเชนเซิงงา
 2559/2016 – งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่ (ร่วมกับญี่ปุ่น เบลเยียม ฝรั่งเศส เยอรมนี สวิตเซอร์แลนด์ และอาร์เจนตินา) (สถานที่ที่ขึ้นทะเบียนได้แก่ อาคารสภาจัณฑีครห์)
 2560/2017 – นครประวัติศาสตร์อัห์มดาบาด 
 2561/2018 – กลุ่มอาคารกอทิกวิกตอเรียและอลังการศิลป์แห่งมุมไบ
 2562/2019 – เมืองชัยปุระ ราชสถาน
 2564/2021 – กากติยารุทเรศวรมนเทียร (รามัปปามนเทียร) เตลังคานา
 2564/2021 – โธฬาวีรา นครอารยธรรมฮารัปปา
 2566/2023 – ศานตินิเกตัน
 2566/2023 – กลุ่มปูชนียสถานของชาวโหยสฬะ
 2567/2024 – มอยด้ำ – ระบบมูนดินฝังศพของราชวงศ์อาหม
 2568/2025 – ภูมิทัศน์การทหารมราฐาแห่งอินเดีย

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น
  Nepal - UNESCO World Heritage Centre
  Bangladesh - UNESCO World Heritage Centre
  Pakistan - UNESCO World Heritage Centre
  Sri Lanka - UNESCO World Heritage Centre
  Afghanistan - UNESCO World Heritage Centre
  India - UNESCO World Heritage Centre

เอเชียใต้
หมวดหมู่:เอเชียใต้