เคอร์ทิสส์แอโรเพลนแอนด์มอเตอร์

บริษัทเคอร์ทิสส์ แอร์โร่เพลน แอนด์ มอเตอร์ เป็นบริษัทผลิตเครื่องบินสัญชาติอเมริกาที่เปิดตัวเมื่อปีพ.ศ. 2459 โดยมี เกรนน์ แฮมมอนด์ เคอร์ทิสส์ เป็นประธานบริษัท ตลอดช่วงระยะเวลาปี พ.ศ. 2463 และ 2473 บริษัทฯ เป็นผู้ผลิตเครื่องบินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศสหรัฐอเมริกา หลังจากที่นายเคอร์ทิสส์ออกจากบริษัทฯ จึงได้เข้าร่วมเป็นบริษัท เคอร์ทิสส์-ไรท์ คอร์ปอเรชั่น

ประวัติ
ปี พ.ศ. 2450 เกรนน์ เคอร์ทิสส์ ถูกคัดเลือกโดยนักวิทยาศาสตร์ ดร. อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ เพื่อเป็นสมาชิกผู้ร่วมก่อตั้งสมาคมทดลองการบินของเบลล์ หรือ Aerial Experimental Association (AEA) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยสร้างการวิจัยและพัฒนาขององค์กรการบิน. Casey 1981, pp. 4–5.  ตามที่เบลล์กล่าวคือ "ความร่วมมือของสมาคมทางวิทยาศาสตร์ไม่ได้หวังผลสำหรับกำไร แต่ทำเพื่อความรักของศิลปะและการทำสิ่งที่สามารถที่จะช่วยเหลือผู้อื่น ""Milberry 1979, p 13. 
ในปี พ.ศ. 2452 สมาคม AEA ถูกยกเลิก Casey 1981, pp. 36–37. และ เคอร์ทิสจึงก่อตั้งบริษัทเฮอร์ริ่ง-เคอร์ทิสส์ ร่วมกับ ออกุสตัส มัวร์ เฮอร์ริ่ง เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2452 Gunston 1993, p. 87. ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัท เคอร์ทิสส์ แอร์โร่เพลน ในปี พ.ศ. 2453 Bell 2002, p. 87.Casey 1981, p. 37.

บริษัทเคอร์ทิสส์ แอร์โร่เพลน แอนด์ มอเตอร์

บริษัทเคอร์ทิสส์ แอร์โร่เพลน แอนด์ มอเตอร์ ถูกก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2459 จากบริษัท เคอร์ทิสส์ แอร์โร่เพลน แห่ง แฮมมอนด์สปอร์ต รัฐนิวยอร์ก และบริษัทเคอร์ทิสส์ มอเตอร์ จากบาธ นิวยอร์ก และ บริษัทเบอร์เกสส์ แห่งมาเบิลเฮด รัฐแมสซาชูเซตส์ เป็นบริษัทลูกในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2459 Mondey and Taylor 2000, p. 197.

เมื่อ สงครามโลกครั้งที่ 1 ก่อตัวขึ้น ทางทหารได้มีคำสั่งซื้อเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก และเคอร์ทิสส์ตจึงต้องขยายอย่างเร็ว ในปีพ.ศ. 2459 บริษัทได้ย้ายสำนักงานใหญ่และโรงงานผลิตหลักสู่ เมืองบัฟฟาโล รัฐนิวยอร์ก ซึ่งเข้าถึงระบบขนส่ง กำลังขน ความเชี่ยวชาญในการผลิต และแหล่งเงินทุนที่สำคัญ โดยมีการดำเนินการเสริมเริ่มขึ้นในเมืองโตรอนโต รัฐออนแทรีโอ ซึ่งมีส่วนทั้งการผลิตและอบรม รวมถึงก่อตั้งโรงเรียนเพื่อการบินเป็นครั้งแรกในแคนาดา เมื่อปี พ.ศ. 2458 Molson and Taylor 1982, p. 23.

ในปี พ.ศ. 2560 ผู้ถือสิทธิบัตรหลักทั้ง 2 ฝ่ายคือ บริษัทไรท์ และบริษัทเคอร์ทิสส์ ได้มี กำหนดการสร้างอากาศยานใหม่ อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งในขณะที่สหรัฐอเมริกาได้เข้าสู่สงครามโลกครั้งที่ 1 รัฐบาลสหรัฐอเมริกาในนามคณะกรรมการของประธานาธิบดี แฟรงคลิน ดี. รูสเวลท์ ซึ่งมีคำแนะนำในขณะนั้น ผู้ช่วยเลขานุการกองทัพเรือ จึงมีคำสั่งให้ภาคอุตสาหกรรมจัดตั้งความร่วมมือใบอนุญาตขององค์กร (ในแง่ใช้ สิทธิบัตรร่วมกัน) ของ สมาคมโรงงานผู้ผลิตอากาศยาน   

เคอร์ทิสส์คือส่วนสำคัญในการช่วยในการพัฒนาของการบินสหรัฐอเมริกาในการอบรมนักบินและจัดหาอากาศยาน คำสั่งหลักครั้งแรกคือ 144 ชุดฝึกอบรมทางการบิน โมเดล เอฟ (Model F) ในปี พ.ศ. 2457 เคอร์ทิสส์ ได้เชิญ ดักลาส โทมันจาก ซอปวิทธ์ ออกแบบเครื่องฝึกการบิน โมเดล J ซึ่งนำไปสู่รุ่น JN-4 Casey 1981, pp. 103, 123–124, 134–136, 174–175.Casey 1981, pp. 176–179.

บริษัทเคอร์ทิสส์ แอร์โร่เพลน แอนด์ มอเตอร์ ได้ทำงานให้กับพันธมิตรสหรัฐอเมริกา-อังกฤษและแคนาดา เครื่อง JN-4s ได้ถูกผลิตขึ้นในประเทศแคนนาดา และถูกจำนวนหลายเครื่องได้ถูกนำไปใช้ฝึกที่ประเทศอังกฤษ Casey 1981, p. 196. และในการที่จะบรรลุการผลิตทำตามคำสั่งซื้อจากทหารของรุ่น เคอร์ทิสส์ เจนนี่ เครื่องบิฝึกรุ่น 2 ที่นั่ง การผลิตจึงเพิ่มไปถึงโรงงานอื่นอีก 5 แห่งด้วยกัน


เรือบินเคอร์ทิสส์ HS-2L ถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางในสงครามสำหรับลาดตะเวนต่อต้านเรือดำน้ำ มีฐานการผลิตที่รัฐโนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา ประเทศฝรั่งเศส และประเทศโปรตุเกส ราชนาวีและเคอร์ทิสส์ได้ทำงานร่วมกันออกแบบเรือบิน ในรุ่น NC-4 เครื่องบินรุ่นแรกที่บินข้าม มหาสมุทรแอตแลนติก ได้ในปี พ.ศ. 2462 บริษัทเคอร์ทิสส์ แอร์โร่เพลน แอนด์ มอเตอร์ ได้เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องบินที่ใหญ่ที่สุดในโลก ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 มีพนักงาน 18,000 คนที่ บัฟฟาโล และ 3,000 คนที่ แฮมมอนด์สปอร์ต รัฐนิวยอร์ก เคอร์ทิสส์ผลิตเครื่องบินรวม 10,000 ลำในระหว่างสงครามและมากกว่า 100 ลำในแต่ละสัปดาห์
สันติภาพได้นำมาสู่การยกเลิกสัญญาช่วงสงคราม ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2463 บริษัทเคอร์ทิสส์ แอร์โร่เพลน แอนด์ มอเตอร์ อยู่ภายใต้การปรับโครงสร้างทางการเงิน และเกลนน์ เคอร์ทิสส์ถอนเงินจากหุ้นของเขาในบริษัทจำนวน 32 ล้านดอลลาร์ และเกษียณที่ฟลอริด้า Rosenberry 1972, p. 429. เขายังอยู่ในฐานะผู้อำนวยการบริษัทแต่เป็นแค่ด้านคำแนะนำการออกแบบเท่านั้น เคลมองต์ เอ็ม คียส์ ได้เข้าควบคุมบริษัทและต่อมากลายเป็นศูนย์กลางของบริษัทเกี่ยวกับอากาศยาน Studer 1937 p. 352

เครื่องบินทะเล (seaplanes) ของเคอร์ทิสส์ชนะการแข่งขันถ้วย ชไนเดอร์ (Schneider Cup) 2 ปี คือ พ.ศ. 2466 และ 2468 ในปี พ.ศ. 2466 ชนะโดย เรือเอกเดวิด ริทเทนเฮ้าส์ กองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ทำการบินความเร็วที่  177.266 ไมล์ต่อชั่วโมง (285.282 ก.ม.ต่อชั่วโมง)
ร้อยเอก ไซรัส เค เบททิส จาก กองทัพสหรัฐอเมริกา ขับรุ่นเคอร์ทิสส์ R3C ชนะรางวัลการแข่งขัน Pulitzer Trophy Race ในวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2468 บนความเร็ว 248.9 ไมล์ต่อชั่วโมง (400.6 ก.ม.ต่อชั่วโมง) "Curtiss R3C-2."   Smithsonian National Air and Space Museum. Retrieved: February 10, 2010. 13 วันถัดมา จิมมี่ ดูลิตเติ้ล ชนะรางวัลชไนเดอร์ (Schneider) เครื่องบินรุ่นเดียวกันในแบบทุ่นลอย ดูลิตเติ้ลทำได้เป็นครั้งแรกบนความเร็ว 232.573 ไมล์ต่อชั่วโมง (374.290 ก.ม.ต่อชั่วโมง)

บริษัท เคอร์ทิสส์-ไรท์ คอร์ปอเรชั่น
เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2472 บริษัทเคอร์ทิสส์ แอร์โร่เพลน แอนด์ มอเตอร์ ได้เข้าร่วมกับบริษัท เคอร์ทิสส์-ไรท์ คอร์ปอเรชั่น พร้อมกับในเครือของไรท์และเคอร์ทิสส์อีก 11 บริษัท หนึ่งในโครงการสุดท้ายจากเคอร์ทิสส์ แอร์โร่เพลน คือ Curtiss-Bleecker SX-5-1 Helicopter การออกแบบใบพัดที่มีจุดกึ่งกลางในขนาดใหญ่ที่ขับเคลื่อนใบพัดหลัก การออกแบบที่มีค่าใช้จ่ายสูงและออกแบบทางวิศวกรรมอย่างดีกลับล้มเหลวทั้งหมด "New Plane May Fly Straight Up In The Air." Popular Science, September 1930.

โรงเรียนการบินเคอร์ทิสส์ (Curtiss Aviation School)
เคอร์ทิสส์ยังดำเนินการโรงเรียนการบินและอากาศยานที่  Long Brach Aerodrome ใน มิซซิสเซากา  รัฐออนแทรีโอ จากปี พ.ศ. 2458 ถึง พ.ศ. 2460 ก่อนโดนควบกิจการโดย โรยัล ฟลายอิ้ง คอร์ปส  

สถานีการบินชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก
เกรนน์ แฮมมอนด์ เคอร์ทิสส์ เป็นผู้สนับสนุน สถานีการบินชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก หรือ Atlantic Coast Aeronautical Station บนเนื้อที่ 20 เอเคอร์ ที่ตะวันออกของ นิวพอร์ตนิวส์ รัฐเวอร์จิเนีย เรือฮาร์เบอร์ ในฤดูใบไม้ร่วงปี พ.ศ. 2458 ซึ่งมีกัปตันโทมัส สก็อตต์ บัลด์วินเป็นหัวหน้า มีนักเรียนพลเรือนจำนวนมากรวมทั้งชาวแคนาดา ซึ่งต่อมาเป็นนักบินที่มีชื่อเสียงในสงครามโลกครั้งที่ 1 เช่น วิคเตอร์ คาริสตรอม, เวอร์นอน คาสเทิล, เอ็ดดี้ สตินสัน และเกน บิลลี่ มิทเชล ได้ฝึกที่นี่ อย่างไรก็ดีโรงเรียนแห่งนี้ได้ถูกยกเลิกไปในปี พ.ศ. 2465

ผลิตภัณฑ์
Aircraft

 Curtiss No. 1
 Curtiss No. 2
 Curtiss 18
 Curtiss Model 41 Lark
 Curtiss Model D
 Curtiss Model E
 Curtiss Model F
 Curtiss Model J
 Curtiss Model K
 Curtiss Model L
 Curtiss Model N                          
 Curtiss Model R
 Curtiss Model S  
 Curtiss A-8
 Curtiss YA-10 Shrike
 Curtiss A-12 Shrike
 Curtiss XA-14
 Curtiss A-18 Shrike
 Curtiss AT-9
 Curtiss Autoplane
 Curtiss B-2 Condor                       
 Curtiss BF2C Goshawk
 Curtiss XBTC
 Curtiss XBT2C
 Curtiss C-1 Canada
 Curtiss C-46 Commando
 Curtiss CR
 Curtiss CS
 Curtiss CT
 Curtiss Carrier Pigeon
 Curtiss Cox Racer
 Curtiss Eagle
 Curtiss F6C Hawk
 Curtiss F7C Seahawk
 Curtiss F9C Sparrowhawk
 Curtiss F11C Goshawk
 Curtiss XF13C
 Curtiss XF14C
 Curtiss XF15C
 Curtiss Falcon
 Curtiss Fledgling
 Curtiss GS
 Curtiss H
 Curtiss HA
 Curtiss HS
 Curtiss JN-4
 Curtiss JN-6H
 Curtiss Kingbird                         
 Curtiss NC
 Curtiss XO-30
 Curtiss O-40 Raven
 Curtiss O-52 Owl
 Curtiss Oriole
 Curtiss P-1 Hawk
 Curtiss P-6 Hawk
 Curtiss XP-10
 Curtiss XP-18
 Curtiss XP-19
 Curtiss YP-20
 Curtiss XP-22 Hawk
 Curtiss XP-31 Swift
 Curtiss P-36 Hawk
 Curtiss P-40 Warhawk
 Curtiss P-40 Warhawk variants
 Curtiss XP-46
 Curtiss XP-53
 Curtiss P-60
 Curtiss XP-62
 Curtiss XP-71
 Curtiss PN-1
 Curtiss R2C
 Curtiss R3C
 Curtiss Robin
 Curtiss SBC Helldiver
 Curtiss SB2C Helldiver
 Curtiss SOC Seagull
 Curtiss SO3C Seamew
 Curtiss XSB3C
 Curtiss SC Seahawk
 Curtiss T-32 Condor II
 Curtiss Tanager
 Curtiss Teal
 Curtiss Thrush  
 Curtiss Twin JN
 Curtiss Wanamaker Triplane                       

 Other types of aircraft 
 AEA June Bug
 Felixstowe F5L
 Naval Aircraft Factory TS
 Orenco D
 Pfitzner Flyer

 Aircraft engines 

 Curtiss A-2 (engine)
 Curtiss OX-5
 Curtiss OXX
 Curtiss C-6
 Curtiss D-12 (Curtiss V-1150)
 Curtiss K-12
 Curtiss V-2
 Curtiss V-1570 Conqueror    
 Curtiss H-1640 Chieftain    
 Curtiss R-600 Challenger
 Curtiss R-1454

 Helicopters 
 Curtiss-Bleecker SX-5-1 Helicopter

 ดูเพิ่ม 
 Curtiss-Wright
 Alfred V. Verville
 John Porte
 Long Branch Aerodrome, Mississauga, Ontario was home of the Curtiss Flying School from 1915 to 1919.

 อ้างอิง 

Notes

Bibliography

 Bell, Dana, ed. Directory of Airplanes, their Designers and Manufacturers. Washington, D.C.: Smithsonian Institution, 2002. ISBN 1-85367-490-7.
 Bowers, Peter M. Curtiss Aircraft 1907-1947. London: Putnam & Company Ltd., 1979. ISBN 0-370-10029-8.
 Casey, Louis S. Curtiss, The Hammondsport Era, 1907-1915. New York: Crown Publishers, 1981. ISBN 978-0-517543-26-9.
 Gunston, Bill. World Encyclopedia of Aircraft Manufacturers. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press, 1993. ISBN 1-55750-939-5.
 Mondey, David, ed., revised and updated by Michael Taylor. The New Illustrated Encyclopedia of Aircraft. London: Greenwich Editions, 2000. ISBN 0-86288-268-0.
 Milberry, Larry. Aviation in Canada. Toronto, Ontario, Canada: McGraw-Hill Ryerson, 1979. ISBN 0-07-082778-8.
 Milberry, Larry. Aviation in Canada: The Pioneer Decades, Vol. 1. Toronto, Ontario, Canada: CANAV Books, 2008. ISBN 978-0-921022-19-0.
 Molson, Ken M. and Harold A. Taylor. Canadian Aircraft Since 1909. Stittsville, Ontario: Canada's Wings, Inc., 1982. ISBN 0-920002-11-0.
 Sobel, Robert. The Age of Giant Corporations: A Microeconomic History of American Business, 1914–1970.  Westport, Connecticut: Greenwood Press, 1972. ISBN 0-8371-6404-4.

 Roseberry, C.R. Glenn Curtiss: Pioneer of Flight. Garden City, New York: Doubleday & Company, 1972. ISBN 0-8156-0264-2.
 Studer, Clara. Sky Storming Yankee: The Life of Glenn Curtiss. New York: Stackpole Sons, 1937.

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 The Curtiss Company: U.S. Centennial of Flight Commemoration 
 History of the Aerospace Industry in Buffalo, NY

หมวดหมู่:ผู้ผลิตเครื่องบิน
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2459
หมวดหมู่:บริษัทผู้ผลิตยานพาหนะที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2459