หฺวันซิ่วชันจฺวัง

หฺวันซิ่วชันจฺวัง () แปลว่า บ้านพักเชิงเขาโอบล้อมด้วยความงาม (Mountain Villa with Embracing Beauty) เป็นสวนซึ่งตั้งอยู่ที่เลขที่ 272 ถนนจิ่งเต๋อ (景德路 272号) ภายในบริเวณของพิพิธภัณฑ์งานเย็บปักถักร้อย (Embroidery Museum) ใกล้กับศูนย์กลางเมืองซูโจว มณฑลเจียงซู ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน หฺวันซิ่วชันจฺวังได้รับการบัณทึกให้เป็นแหล่งมรดกโลกในปี 1997 โดย องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (UNESCO) ร่วมกับสวนโบราณเมืองซูโจวแห่งอื่น ๆ อีกสามแห่งที่ได้รับการบันทึกในปีเดียวกัน สวนแห่งนี้อาจนับได้ว่ามีอายุเก่าแก่ที่สุดในบรรดาสวนโบราณแห่งเมืองซูโจวUNESCO Classical Gardens of Suzhou, http://whc.unesco.org/en/list/813

ประวัติ

ประวัติหฺวันซิ่วชันจฺวังอาจย้อนกลับไปได้ถึงสมัยราชวงศ์จิ๋น (ค.ศ. 265–420) เมื่อหวัง สฺวิน (王旬) เสนาบดีธรรมการ และหวัง หมิน (王珉) พี่ชายของเขา ได้บริจาคที่พำนักของพวกตนเพื่อสร้างเป็นวัดธรรมทัศน์ (景德寺) ต่อมาในสมัยห้าราชวงศ์ วัดดังกล่าวกลายเป็นสวนผาทอง (金谷园) โดยมีเฉียน ยฺเหวียนเหลียว (钱元璙) บุตรของพระเจ้าเฉียน หลิว (Qian Liu; 錢鏐) เป็นเจ้าของ ต่อมาในสมัยราชวงศ์ซ่ง บัณฑิตจู จั่งเหวิน (朱长文) จึงได้เป็นเจ้าของ

หลายร้อยปีต่อมา สวนนี้ได้รับการบูรณะหลายหน ในช่วงราชวงศ์หมิง สวนได้ใช้เป็นวิทยาลัยวรรณกรรมโบราณ (学道书院) และต่อมากลายเป็นสำนักผู้ตรวจเสบียง (Office of Provisions Supervisor)

ในปี 1573 สวนแห่งนี้ใช้เป็นจวนของเชิน ฉือสิง (申时行) ข้าหลวงใหญ่ ครั้นปลายราชวงศ์หมิงถึงต้นราชวงศ์ชิง เชิน จี้ขุย (申继揆) ทายาทของเชิน ฉือสิง ได้สร้างสวนฉฺวี (蘧园) ขึ้นที่นี้

ในรัชกาลพระเจ้าเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง สวนฉฺวีใช้เป็นจวนของเจี่ยง จี๋ (蒋楫) อธิบดีกรมร่มธง (Director of Jurisdiction Department) เจี่ยง จี๋ ได้สร้างหอรโหฐาน (求自楼) ขึ้น พร้อมงานสถาปัตยกรรมหินอยู่ด้านหลังหอ เขายังขุดสระหิมะโปรยปราย (飛雪池) กับทั้งอาคารและศาลาอีกหลายหลัง จากนั้น สวนได้เปลี่ยนเจ้าของเป็นปี้ ยฺเหวียน (毕沅) เสนาบดี (Imperial Secretary of State) และซุน ชื่ออี้ (孙士毅) ประธานองคมนตรี (Chief Counselor) ตามลำดับ ครั้นปี 1807 ซุน จุน (Sun Jun) หลานของซุน ชื่ออี้ ขอให้เกอ ยฺวี่เหลียง (戈裕良) ผู้เชี่ยวชาญด้านปฏิมากรรมหิน บูรณะสวน สวนนี้จึงมีชื่อเสียงด้านปฏิมากรรมหินแต่นั้นมา ภายหลัง หวัง โจว (Wang Zhou) ซื้อสวนนี้ไว้และเปลี่ยนชื่อสวนเป็นชื่อปัจจุบัน

ในปี 1949 หฺวันซิ่วชันจฺวังตกเป็นสมบัติของรัฐ และในปี 1988 ได้รับการบันทึกให้เป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของประเทศจีน

 การออกแบบ 

หฺวันซิ่วชันจฺวังมีพื้นที่ขนาด 2,180 ตารางเมตร ประกอบด้วยส่วนสำคัญสามส่วน คือ สารทบรรพต (Autumn Hill) สระหิมะโปรยปรายซึ่งมีน้ำไหลมาจากน้ำตกชื่อ ธารหิมะโปรยปราย (Flying Snow Spring) และโถงหลักMingcheng, 2009 ศิลปกรรมและปฏิมากรรมหินภายในสวนนี้ได้แสดงถึงงานหินที่หลากหลายของสวนจีน นอกจากนั้นยังมีการจำลองเอายอดเขาที่สำคัญทั้งห้าของประเทศจีนมาไว้ และเป็นที่สำหรับเรียนรู้การจัดพื้นที่ขนาดเล็กให้เกิดความรู้สึกกว้างขวางขึ้นได้อย่างดี

องค์ประกอบของสวนและคำอธิบาย  200px สารทบรรพต 150px ถ้ำสารทบรรพต 200px โถงประตู 200px โถงผาโอบ (In Company with a Ravine Hall) 200px ศาลาน้ำครึ่งสระทรงคีรี (Housing the Mountain with a Half-Filled Pool Pavilion)
เป็นศาลาทรงสี่เหลี่ยมตั้งอยู่บนยอดอุโมงค์ 200px เฉลียงแต้มสารท (Make-Up Autumn Gallery) 200px บ้านพักภูผา (Mountain Villa)
เป็นอาคารหลักที่ได้ชื่อมาจากชื่อของสวนแห่งนี้ 150px ศาลาสอบวสันต์ (Putting a Question to Spring Pavilion)
ศาลาทรงสี่เหลี่ยมที่ยื่นลงไปในสระหิมะโปรยปราย 150pxอาคารด้านข้าง (Side Building)
เฉลียงที่สร้างขี้นตามแนวกำแพงตะวันตกของหฺวันซิ่วชันจฺวัง 150px  ธารหิมะโปรยปราย 150px  ทางเข้าศศิทวาร (Moongate Entry) 150px  หอแห่งหนึ่ง

ดูเพิ่ม
ซูโจว

อ้างอิง

บรรณานุกรม


แหล่งข้อมูลอื่น

Classical Gardens of Suzhou, เว็บไซต์แหล่งมรดกโลกอย่างเป็นทางการของยูเนสโก

หมวดหมู่:สวนโบราณแห่งซูโจว