สมุลแว้ง

สมุลแว้ง [สะ-หฺมุน-ละ-แว้ง], ขนุนมะแวง, อบเชยญวน หรือ ฝนแสนห่า () เป็นพืชในวงศ์ Lauraceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก เปลือกหอม หนา ลอกได้เป็นแผ่น ไม่ค่อยแตกกิ่ง เปลือกสีอมเทา ใบเดี่ยว เนื้อใบหนาคล้ายหนัง ใบรูปรี ด้านบนของใบมีเส้นแขนงใบออกจากจุดโคนใบเป็นร่องลึกเด่นชัด 3 เส้น ก้านใบค่อนข้างใหญ่ ช่อดอกออกที่ปลายยอด ดอกออกเป็นช่อใหญ่ แตกแขนงใกล้ยอด ผลมีเนื้อ อวบน้ำ รูปรีหรือค่อนข้างกลม

สมุลแว้งใช้เป็นพืชสมุนไพร พบครั้งแรกในไทยที่อำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด เมื่อ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 โดยหมอคาร์ ชาวไอริช พืชชนิดนี้เดิมใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Temmodaphne thailandica  ซึ่งชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย ส่วนชื่อสกุลตั้งเป็นเกียรติให้กับ ศ.ดร. เต็ม สมิตินันท์

 อ้างอิง 
 ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 2 เครื่องยาพฤกษวัตถุ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2556.หน้า  46
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 83

หมวดหมู่:สกุลอบเชย
หมวดหมู่:สมุนไพร