กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน

กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน (; ย่อ: PLAN) หรือที่รู้จักในชื่อ กองทัพเรือประชาชน, กองทัพเรือ PLA หรือเรียกอย่าง่ายว่า กองทัพเรือจีน เป็นเหล่าทัพการสู้รบทางเรือของกองทัพปลดปล่อยประชาชน กองทัพของสาธารณรัฐประชาชนจีน ประกอบด้วยห้าเหล่าย่อย ได้แก่ กองกำลังผิวน้ำ กองกำลังเรือดำน้ำ กองกำลังป้องกันชายฝั่ง เหล่านาวิกโยธิน และกองกำลังอากาศนาวี มีกำลังพลรวมทั้งหมด 384,000 นาย รวมถึงนาวิกโยธิน 55,000 นายและกำลังพลอากาศนาวี 50,000 นาย หน่วยรบของ PLAN ถูกจัดวางกำลังในสามทัพเรือบัญชาการภาคพื้น ได้แก่ ทัพเรือทะเลเหนือ ทัพเรือทะเลตะวันออก และทัพเรือทะเลใต้ ซึ่งทำหน้าที่ในภาคพื้นเหนือ ตะวันออก และใต้ ตามลำดับ

PLAN สถาปนาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1949 และสืบเชื้อสายมาจากหน่วยรบทางทะเลในช่วงสงครามกลางเมืองจีน รวมถึงกำลังพลจำนวนมากจากกองทัพเรือสาธารณรัฐจีนที่แปรพักตร์ กระทั่งปลายทศวรรษ 1980 PLAN ส่วนใหญ่เป็นกองกำลังทางลำน้ำและชายฝั่ง (บราวน์-วอเตอร์เนวี) มีหน้าที่หลักในการป้องกันชายฝั่งและตรวจการณ์เพื่อป้องกันการบุกโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบกของฝ่ายชาตินิยมและข้อพิพาททางน่านน้ำอาณาเขตในทะเลจีนตะวันออกและทะเลจีนใต้ (ปัจจุบันบทบาทเหล่านี้ถูกโอนไปยังหน่วยงานกึ่งทหารอย่างยามฝั่งจีนเป็นส่วนใหญ่) และโดยปกติแล้วเป็นกองกำลังสนับสนุนทางทะเลที่ขึ้นกับกองทัพบก PLA หลังสหภาพโซเวียตล่มสลาย ผู้นำจีนก็หมดกังวลเรื่องพรมแดนทางบกกับประเทศเพื่อนบ้านทางเหนือและได้หันมาให้ความสำคัญกับนโยบายต่างประเทศและความมั่นคงแห่งชาติที่มีลักษณะเชิงรุกมากขึ้นในทศวรรษ 1990 และผู้นำ PLAN ก็สามารถผลักดันให้มีการให้ความสนใจอีกครั้งต่อการควบคุมทะเลในวงจำกัดในฐานะกรีน-วอเตอร์เนวีที่ปฏิบัติการในทะเลชายขอบที่อยู่ในระยะการคุ้มครองทางอากาศจากชายฝั่ง

เมื่อเข้าสู่ศตวรรษที่ 21 เจ้าหน้าที่ทหารจีนได้วางแผนที่จะปฏิบัติการด้วยขีดความสามารถทางน้ำลึกระหว่างห่วงโซ่เกาะที่หนึ่งและสอง โดยนักยุทธศาสตร์จีนพูดถึงการปรับปรุง PLAN ให้ทันสมัยเป็น "กองทัพเรือเชิงรุกและเชิงรับทางน้ำลึกในระดับภูมิภาค"Ronald O'Rourke, "China Naval Modernization: Implications for U.S. Navy Capabilities – Background and Issues for Congress", 10 December 2012, p. 7 ในการเปลี่ยนผ่านสู่การเป็นกองทัพเรือน้ำลึก (บลู-วอเตอร์เนวี) การซ้อมรบทางเรือและการตรวจการณ์ตามปกติได้เพิ่มขึ้นในช่องแคบไต้หวัน หมู่เกาะเซ็งกากุ/เตี้ยวยฺหวีไถในทะเลจีนตะวันออก และภายในเส้นเก้าขีดในทะเลจีนใต้ ซึ่งทั้งหมดนี้จีนอ้างว่าเป็นดินแดนของตน แม้สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) เวียดนาม บรูไน มาเลเซียและฟิลิปปินส์ต่างก็อ้างสิทธิ์ในพื้นที่ส่วนใหญ่ของทะเลจีนใต้เช่นกัน การซ้อมรบและการตรวจการณ์บางส่วนของ PLAN ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาได้เข้าใกล้และอยู่ในเขตเศรษฐกิจจำเพาะ (EEZs) ของญี่ปุ่น ไต้หวัน สหรัฐ ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ แม้จะไม่มีการข้ามน่านน้ำอาณาเขตที่เป็นที่ยอมรับยกเว้นในกรณีการผ่านโดยสุจริต

ข้อมูล ณ ค.ศ. 2024 PLAN เป็นกองทัพเรือที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของโลกในแง่ระวางขับน้ำ — ที่ 2 ล้านตันในปี 2024 ตามหลังเพียงกองทัพเรือสหรัฐ (USN) — และเป็นกองทัพเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลกในแง่จำนวนเรือประจำการ (ไม่รวมเรือขีปนาวุธชายฝั่ง เรือปืนและเรือกวาดทุ่นระเบิด) ด้วยจำนวนเรือผิวน้ำและเรือดำน้ำที่ประจำการมากกว่า 370 ลำ เมื่อเทียบกับเรือและเรือดำน้ำประมาณ 292 ลำของกองทัพเรือสหรัฐ อย่างไรก็ดี ทัพเรือของจีนนั้นใหม่กว่ามากและมีขนาดเล็กกว่าในแง่ระวางขับน้ำ เนื่องจากประมาณ 70% ของเรือรบถูกปล่อยลงน้ำหลัง ค.ศ. 2010 และประกอบด้วยเรือพิฆาต เรือฟริเกตและเรือคอร์เวตที่ออกแบบใหม่เป็นส่วนใหญ่ โดยมีเรือรบสะเทินน้ำสะเทินบกเพียงไม่กี่ลำและเรือบรรทุกเครื่องบินที่ขึ้นระวางแล้วสองลำ ขณะที่เรือของอเมริกาเพียงประมาณ 25% เท่านั้นที่ถูกปล่อยลงน้ำหลัง ค.ศ. 2010 และส่วนใหญ่ของระวางขับน้ำมาจากเรือบรรทุกเครื่องบินขนาด 100,000 ตันจำนวนสิบเอ็ดลำ เรือยกพลขึ้นบกจู่โจม 21 ลำ และเรือรบหลักเชิงทดลองอย่างเรือพิฆาตชั้นซัมวอลต์ ความโดดเด่นของศักยภาพการต่อเรือของจีน (ระวางขับน้ำมากกว่าสหรัฐถึง 230 เท่าตามข้อมูลของ Alliance for American Manufacturing) ได้ทำให้สำนักข่าวกรองกองทัพเรือคาดการณ์ว่าจีนจะมีเรือรบ 475 ลำภายใน ค.ศ. 2035 ขณะที่กองทัพเรือสหรัฐจะมีเพียง 305 ถึง 317 ลำ ซึ่งจะทำให้สหรัฐเสียเปรียบทั้งในเชิงตัวเลขและปฏิบัติการ โดยเฉพาะในแปซิฟิกตะวันตก ตามความเห็นของศาสตราจารย์ด้านยุทธศาสตร์ทหารเรือที่วิทยาลัยการทัพเรือ

ประวัติ

PLAN สืบเชื้อสายมาจากหน่วยต่าง ๆ ของกองทัพเรือสาธารณรัฐจีน (ROCN) ที่แปรพักตร์เข้ากับกองทัพปลดปล่อยประชาชนในช่วงปลายสงครามกลางเมืองจีน เรือปืนจำนวนหนึ่งของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นและแมนจูกัวที่ใช้ตรวจการณ์ชายแดนแม่น้ำกับสหภาพโซเวียตก็ถูกส่งมอบให้ PLA หลังการยอมจำนนของญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 1949 เหมา เจ๋อตงยืนยันว่า "เพื่อต้านการรุกรานของจักรวรรดินิยม เราต้องสร้างกองทัพเรือที่ทรงพลัง" ระหว่างปฏิบัติการยกพลขึ้นบกที่เกาะไหหลำ พรรคคอมมิวนิสต์ใช้สำเภาไม้ที่ติดตั้งปืนภูเขาเป็นทั้งเรือขนส่งและเรือรบเพื่อต่อสู้กับ ROCN กองทัพเรือสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1949 โดยการรวมกองกำลังทางเรือระดับภูมิภาคเข้าด้วยกันภายใต้การบังคับบัญชาของกรมเสนาธิการร่วมในเจียงเหยียน (ปัจจุบันอยู่ในไท่โจว มณฑลเจียงซู)

โรงเรียนนายเรือก่อตั้งขึ้นที่ต้าเหลียนเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 โดยมีครูฝึกส่วนใหญ่เป็นชาวโซเวียต ขณะนั้นโรงเรียนประกอบด้วยเรือและเรือเล็กที่ยึดมาจากกองกำลังก๊กมินตั๋งหลายประเภท ต่อมาอีกสองปีได้มีการเพิ่มกองกำลังอากาศนาวีเข้ามาด้วย ภายใน ค.ศ. 1954 มีที่ปรึกษาทางเรือชาวโซเวียตในประเทศจีนประมาณ 2,500 คน—อาจเป็นอัตราส่วนที่ปรึกษาหนึ่งคนต่อกำลังพลทางเรือของจีนทุก 30 นาย—และสหภาพโซเวียตก็เริ่มให้เรือที่ทันสมัยแก่จีน

ด้วยความช่วยเหลือจากโซเวียต กองทัพเรือได้ปรับโครงสร้างใหม่ใน ค.ศ. 1954 และ 1955 เป็นทัพเรือทะเลเหนือ ทัพเรือทะเลตะวันออก และทัพเรือทะเลใต้ และมีการตั้งคณะนายพลเรือและนายทหารเรืออื่น ๆ จากกำลังพลของกองทัพบก ในการต่อเรือ โซเวียตได้ให้ความช่วยเหลือแก่จีนในช่วงแรก จากนั้นจีนได้คัดลอกแบบเรือของโซเวียตโดยไม่ได้รับความช่วยเหลือ และในที่สุดจีนก็สามารถผลิตเรือแบบของตนเองได้ ในท้ายที่สุด ความช่วยเหลือจากโซเวียตพัฒนาไปจนถึงจุดที่มีการหารือกันถึงความเป็นไปได้ในการจัดตั้งทัพเรือแปซิฟิกร่วมจีน-โซเวียต

ทศวรรษ 1950 และ 1960

ในช่วงที่มีความวุ่นวายในช่วงปลายทศวรรษ 1950 และ 1960 กองทัพเรือยังคงไม่ได้รับผลกระทบมากนัก ภายใต้การนำของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม หลิน เปียว ได้มีการลงทุนจำนวนมากในการสร้างกองทัพเรือในช่วงปีที่รัดเข็มขัดหลังเหตุการณ์ก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้าทันที ในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม กรรมการ (คอมมิสซาร์) และผู้บังคับบัญชาระดับสูงของกองทัพเรือจำนวนหนึ่งได้ถูกกวาดล้าง

กำลังทางเรือถูกนำไปใช้เพื่อปราบปรามจลาจลในอู่ฮั่นเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1967 แต่กองทัพเรือส่วนใหญ่หลีกเลี่ยงความวุ่นวายที่ส่งผลกระทบต่อประเทศ แม้จะให้การสนับสนุนเหมาอย่างเปิดเผยและมีการแต่งตั้งกรรมการการเมืองบนเรือ แต่กองทัพเรือก็ยังคงฝึกฝน สร้าง และบำรุงรักษากองเรือรวมถึงกองกำลังป้องกันชายฝั่งและกองกำลังทางอากาศ ตลอดจนยังคงปฏิบัติภารกิจของตนต่อไป

ทศวรรษ 1970 และ 1980
ในทศวรรษ 1970 เมื่อประมาณร้อยละ 20 ของงบประมาณด้านกลาโหมถูกจัดสรรให้กับกองทัพเรือ กองทัพเรือก็เติบโตขึ้นอย่างมาก กองเรือดำน้ำทั่วไปเพิ่มขึ้นจาก 35 เป็น 100 ลำ จำนวนเรือบรรทุกขีปนาวุธเพิ่มขึ้นจาก 20 เป็น 200 ลำ และการผลิตเรือผิวน้ำขนาดใหญ่ รวมถึงเรือสนับสนุนสำหรับปฏิบัติการในมหาสมุทร ก็เพิ่มขึ้นด้วย กองทัพเรือยังเริ่มพัฒนาเรือดำน้ำโจมตีพลังงานนิวเคลียร์ (SSN) และเรือดำน้ำติดขีปนาวุธพลังงานนิวเคลียร์ (SSBN)

ในทศวรรษ 1980 ภายใต้การนำของผู้บัญชาการทหารเรือ หลิว หฺวาชิง กองทัพเรือได้พัฒนาขึ้นเป็นมหาอำนาจทางทะเลระดับภูมิภาค แม้การก่อสร้างทางเรือจะยังคงดำเนินไปในอัตราที่ต่ำกว่าช่วงทศวรรษ 1970 เล็กน้อย หลิว หฺวาชิงเป็นนายทหารบกที่ใช้เวลาส่วนใหญ่ในอาชีพในตำแหน่งบริหารที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทั่ง ค.ศ. 1988 PLAN จึงมีนายทหารเรือเป็นผู้นำอย่างแท้จริง หลิวมีความใกล้ชิดกับเติ้ง เสี่ยวผิงอย่างมาก เนื่องจากความพยายามในการทำให้ทันสมัยของเขาสอดคล้องกับนโยบายระดับชาติของเติ้งเป็นอย่างดีCole, Bernard D. The Great Wall at Sea Annapolis: Naval Institute Press, 2001

ขณะอยู่ภายใต้การนำของเขา อู่ต่อเรือของกองทัพเรือผลิตเรือได้น้อยลงกว่าช่วงทศวรรษ 1970 แต่มีการให้ความสำคัญกับเทคโนโลยีและการพัฒนาเชิงคุณภาพมากขึ้น ความพยายามในการทำให้ทันสมัยยังครอบคลุมถึงมาตรฐานการศึกษาและเทคนิคที่สูงขึ้นสำหรับกำลังพล การเปลี่ยนหลักการป้องกันชายฝั่งแบบดั้งเดิมและโครงสร้างกำลังรบเพื่อสนับสนุนปฏิบัติการในน้ำเขียวมากขึ้น และการฝึกอบรมปฏิบัติการผสมเหล่าทัพทางเรือซึ่งเกี่ยวข้องกับกองกำลังเรือดำน้ำ กองกำลังผิวน้ำ อากาศนาวี และป้องกันชายฝั่ง

ตัวอย่างของการขยายขีดความสามารถของจีนคือการกู้ขีปนาวุธข้ามทวีป (ICBM) ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกโดยกองเรือ 20 ลำใน ค.ศ. 1980 ปฏิบัติการทางเรือที่ขยายออกไปในทะเลจีนใต้ใน ค.ศ. 1984 และ 1985 และการเยือนสามประเทศในเอเชียใต้ของเรือนาวีสองลำใน ค.ศ. 1985 ใน ค.ศ. 1982 กองทัพเรือได้ทำการทดสอบขีปนาวุธปล่อยจากใต้น้ำได้สำเร็จ กองทัพเรือยังประสบความสำเร็จในการพัฒนาขีปนาวุธผิวพื้นสู่ผิวพื้นและอากาศสู่อากาศหลายชนิด ซึ่งเป็นการปรับปรุงขีดความสามารถพื้นฐานให้ดีขึ้น

ใน ค.ศ. 1986 กำลังรบของกองทัพเรือประกอบด้วยเรือดำน้ำติดขีปนาวุธพลังงานนิวเคลียร์ชั้นเซี่ย 2 ลำที่ติดขีปนาวุธ CSS-N-3 จำนวน 12 ลูก และเรือดำน้ำโจมตีพลังงานนิวเคลียร์ชั้นฮั่น 3 ลำที่ติดอาวุธปล่อยครูซ SY-2 จำนวน 6 ลูก ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 มีรายงานว่ายังคงมีข้อบกพร่องสำคัญในด้านการสงครามปราบเรือดำน้ำ การสงครามทุ่นระเบิด ระบบอิเล็กทรอนิกส์นาวี (รวมถึงอุปกรณ์มาตรการตอบโต้อิเล็กทรอนิกส์) และขีดความสามารถด้านการบินนาวี

ใน ค.ศ. 1987 กองทัพเรือ PLA ได้รับการจัดอันดับให้เป็นกองทัพเรือที่ใหญ่เป็นอันดับสามของโลก แม้กำลังพลของกองทัพเรือจะคิดเป็นเพียงร้อยละ 12 ของกำลังพลทั้งหมดของ PLA ในปีนั้น กองทัพเรือประกอบด้วย (เช่นเดียวกับในปัจจุบัน) กองบัญชาการกองทัพเรือในปักกิ่ง; สามกองบัญชาการทัพเรือ ได้แก่ ทัพเรือทะเลเหนือ มีฐานอยู่ที่ชิงเต่า มณฑลซานตง; ทัพเรือทะเลตะวันออก มีฐานอยู่ที่หนิงปัว; และทัพเรือทะเลใต้ มีฐานอยู่ที่จ้านเจียง มณฑลกวางตุ้ง และเรือประมาณ 1,000 ลำ ซึ่งในจำนวนนี้มีเพียงประมาณ 350 ลำที่เป็นเรือที่สามารถออกปฏิบัติการในมหาสมุทรได้ ส่วนที่เหลือเป็นเรือตรวจการณ์ขนาดเล็กหรือเรือสนับสนุน

กองทัพเรือที่มีกำลังพล 350,000 นาย ประกอบด้วยหน่วยกองกำลังอากาศนาวี 34,000 นาย กองกำลังป้องกันชายฝั่ง 38,000 นาย และนาวิกโยธิน 56,500 นาย กองบัญชาการกองทัพเรือซึ่งควบคุมสามทัพเรือหลัก ขึ้นตรงต่อกรมเสนาธิการร่วม PLA ใน ค.ศ. 1987 ชายฝั่งของจีนที่มีความยาว 1,500 กิโลเมตรได้รับการป้องกันโดยเรือดำน้ำพลังงานดีเซลชั้นโรมีโอและวิสกี้ประมาณ 70 ลำ ซึ่งสามารถปฏิบัติการในทะเลได้ในระยะเวลาจำกัด

ภายในวงแหวนป้องกันนี้และในระยะทำการของเครื่องบินจากฐานบนฝั่งจะมีเรือพิฆาตและเรือฟริเกตที่ติดตั้งขีปนาวุธต่อต้านเรือ Styx เครื่องยิงระเบิดน้ำลึก และปืนขนาดสูงสุด 130 มม. หากผู้รุกรานรายใดสามารถฝ่าแนวป้องกันของเรือพิฆาตและเรือฟริเกตเข้ามาได้ ก็จะถูกโจมตีโดยเรือเร็วโจมตีเกือบ 900 ลำ อย่างไรก็ดี สภาพอากาศที่เลวร้ายได้จำกัดระยะทำการของเรือขนาดเล็กเหล่านี้และยังลดการสนับสนุนทางอากาศลงด้วย ถัดจากวงแหวนชั้นในคือกำลังพลของกองกำลังป้องกันชายฝั่งที่ประจำการอยู่ที่ฐานปืนใหญ่ชายฝั่งของกองทัพเรือซึ่งใช้ขีปนาวุธและปืน Styx โดยมีกำลังพลกองทัพบกคอยสนับสนุนในเชิงลึก

ทศวรรษ 1990 และ 2000
ในช่วงใกล้เข้าสู่ศตวรรษที่ 21 PLAN ได้เริ่มเปลี่ยนผ่านไปสู่ยุทธศาสตร์การป้องกันนอกชายฝั่ง ซึ่งเกี่ยวข้องกับปฏิบัติการนอกพื้นที่มากขึ้น โดยห่างจากน่านน้ำอาณาเขตดั้งเดิมของตน ตั้งแต่ ค.ศ. 1990 ถึง 2002 การปฏิรูปกองทัพของเจียง เจ๋อหมินได้ให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับกองทัพเรือ

ระหว่าง ค.ศ. 1989 ถึง 1993 เรือฝึกเจิ้งเหอได้เดินทางไปเยือนท่าเรือต่าง ๆ ได้แก่ ฮาวาย ไทย บังกลาเทศ ปากีสถาน และอินเดีย เรือของ PLAN ได้เข้าเทียบท่าที่วลาดีวอสตอคใน ค.ศ. 1993, 1994, 1995 และ 1996 นอกจากนี้ หมู่เรือเฉพาะกิจของ PLAN ยังได้เดินทางไปเยือนอินโดนีเซียใน ค.ศ. 1995; เกาหลีเหนือใน ค.ศ. 1997; นิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย และฟิลิปปินส์ใน ค.ศ. 1998; มาเลเซีย แทนซาเนีย แอฟริกาใต้ สหรัฐ และแคนาดาใน ค.ศ. 2000; และอินเดีย ปากีสถาน ฝรั่งเศส อิตาลี เยอรมนี อังกฤษ ฮ่องกง ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ใน ค.ศ. 2001

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1997 เรือพิฆาตติดขีปนาวุธนำวิถีชั้นลฺหวี่ฮู่ ฮาร์บิน เรือพิฆาตติดขีปนาวุธนำวิถีชั้นลฺหวี่ต้า จูไห่ และเรือส่งกำลังบำรุงหนานชางได้เริ่มต้นการเดินทางรอบมหาสมุทรแปซิฟิกครั้งแรกของกองทัพเรือ PLA โดยใช้เวลา 98 วันพร้อมการแวะเยี่ยมท่าเรือในเม็กซิโก เปรู ชิลี และสหรัฐ ซึ่งรวมถึงเพิร์ลฮาร์เบอร์และแซนดีเอโก หมวดเรือนี้อยู่ภายใต้บัญชาการของพลเรือโท หวัง หย่งกั๋ว ผู้บัญชาการทหารสูงสุดทัพเรือทะเลใต้

เรือพิฆาตติดขีปนาวุธนำวิถีชั้นลฺหวี่ฮู่ ชิงเต่า และเรือส่งกำลังบำรุงไท่ชางได้เสร็จสิ้นภารกิจเดินเรือรอบโลกครั้งแรกของกองทัพเรือ PLA ซึ่งเป็นการเดินทาง 123 วัน ครอบคลุมระยะทาง  ระหว่างวันที่ 15 พฤษภาคม – 23 กันยายน ค.ศ. 2002 การเยี่ยมเยือนท่าเรือต่าง ๆ ได้แก่ ชางงี (สิงคโปร์) อะเล็กซานเดรีย (อียิปต์) อักซิส (ตุรกี) เซวัสโตปอล (ยูเครน) ไพรีอัส (กรีซ) ลิสบอน (โปรตุเกส) โฟร์ตาเลซา (บราซิล) กัวยากิล (เอกวาดอร์) กายาโอ (เปรู) และปาเปเอเต (เฟรนช์พอลินีเชีย) เรือนาวีของ PLA ได้เข้าร่วมการซ้อมรบทางเรือกับเรือฟริเกตฝรั่งเศส Nivôse และ Prairial รวมถึงการซ้อมรบกับกองทัพเรือเปรู หมวดเรือนี้อยู่ภายใต้บัญชาการของพลเรือโท ติง อี้ผิง ผู้บัญชาการทัพเรือทะเลเหนือ และนาวาเอก หลี่ ยฺหวีเจี๋ย เป็นผู้บังคับการเรือชิงเต่า

โดยรวมแล้ว ระหว่าง ค.ศ. 1985 ถึง 2006 เรือนาวีของ PLAN ได้เดินทางเยือน 18 ประเทศในเอเชียแปซิฟิก 4 ประเทศในอเมริกาใต้ 8 ประเทศในยุโรป 3 ประเทศในแอฟริกา และ 3 ประเทศในอเมริกาเหนือ ใน ค.ศ. 2003 PLAN ได้ทำการซ้อมรบทางเรือร่วมครั้งแรกระหว่างการเยือนปากีสถานและอินเดียในเวลาที่แตกต่างกัน นอกจากนี้ยังมีการซ้อมรบทางเรือทวิภาคีร่วมกับกองทัพเรือฝรั่งเศส อังกฤษ ออสเตรเลีย แคนาดา ฟิลิปปินส์ และสหรัฐ

เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2008 PLAN ได้ส่งหมู่เรือเฉพาะกิจซึ่งประกอบด้วยเรือพิฆาตติดขีปนาวุธนำวิถีไหโข่ว (เรือธง) เรือพิฆาตติดขีปนาวุธนำวิถีอู่ฮั่น และเรือเสบียงเวย์ชานหู ไปยังอ่าวเอเดนเพื่อเข้าร่วมปฏิบัติการต่อต้านโจรสลัดนอกชายฝั่งโซมาเลีย โดยมีทีมหน่วยรบพิเศษ 16 นายจากเหล่านาวิกโยธินจีนพร้อมเฮลิคอปเตอร์โจมตีประจำการอยู่บนเรือ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จีนได้คงกำลังหมวดเรือสามลำ ประกอบด้วยเรือรบสองลำและเรือเสบียงหนึ่งลำในอ่าวเอเดน โดยจะเวียนเรือไปยังอ่าวเอเดนทุกสามเดือน อุบัติการณ์อื่น ๆ ของ PLAN ในช่วงที่ผ่านมา ได้แก่ อุบัติการณ์เกาะไหหลำ ค.ศ. 2001 อุบัติเหตุเรือดำน้ำครั้งใหญ่ใน ค.ศ. 2003 และอุบัติการณ์ทางเรือที่เกี่ยวข้องกับเรือเฝ้าระวังทางทะเลวิกทอเรียสและอิมเพกคะเบิล ซึ่งปฏิบัติการโดย U.S. MSC ในช่วง ค.ศ. 2009 ในโอกาสครบรอบ 60 ปี PLAN มีการแสดงเรือ 52 ถึง 56 ลำในการซ้อมรบที่นอกชายฝั่งชิงเต่าในเดือนเมษายน ค.ศ. 2009 ซึ่งรวมถึงเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์ที่ไม่เคยเปิดเผยต่อสาธารณะมาก่อน

การแสดงแสนยานุภาพนี้ถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของสถานะที่เติบโตขึ้นของจีน ขณะที่ประธานกรรมาธิการทหารกลาง (CMC) หู จิ่นเทา ระบุว่าจีนไม่ได้แสวงหาความเป็นเจ้าในภูมิภาคหรือเข้าสู่การแข่งขันด้านอาวุธ การคาดการณ์ของนักวิเคราะห์ตะวันตกว่า PLAN จะมีจำนวนเรือดำน้ำมากกว่ากองทัพเรือสหรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 2011 ได้ไม่เป็นความจริงเนื่องมาจากจีนได้ลดทั้งการนำเข้าและการผลิตเรือดำน้ำในประเทศลง

ทศวรรษ 2010 และ 2020
ตั้งแต่ ค.ศ. 2009 จีนได้สั่งซื้อยานเบาะอากาศ (LCAC) ชั้น Zubr จำนวน 4 ลำจากยูเครน และซื้อเพิ่มอีก 4 ลำจากกองทัพเรือเฮลเลนิก (กรีซ) เรือโฮเวอร์คราฟต์/LCAC เหล่านี้สร้างขึ้นเพื่อส่งกำลังพลและยานเกราะ (เช่น รถถัง) ขึ้นฝั่งได้อย่างรวดเร็ว โดยทำหน้าที่เป็นเรือยกพลขึ้นบก และถูกมองว่าเป็นภัยคุกคามโดยตรงต่อขบวนการเรียกร้องเอกราชของไต้หวันรวมถึงความขัดแย้งเหนือหมู่เกาะเซ็งกากุ จีนกำลังเปลี่ยนดุลอำนาจในเอเชียอย่างต่อเนื่องด้วยการเสริมสร้างขีดความสามารถด้านเรือดำน้ำ การสงครามสะเทินน้ำสะเทินบก และการรบผิวน้ำของกองทัพเรือ

ระหว่างวันที่ 5–12 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 หมู่เรือเฉพาะกิจเจ็ดลำจากทัพเรือทะเลเหนือได้เข้าร่วมกับเรือรบจากทัพเรือแปซิฟิกของรัสเซียเพื่อเข้าร่วมการซ้อมรบทางเรือทวิภาคี Joint Sea 2013 ซึ่งจัดขึ้นที่อ่าวปีเตอร์มหาราชในทะเลญี่ปุ่น การซ้อมรบนี้ถือเป็นการซ้อมรบทางเรือครั้งใหญ่ที่สุดที่กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนเคยจัดขึ้นร่วมกับกองทัพเรือต่างชาติในขณะนั้น; and 

เมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2015 ระหว่างช่วงความรุนแรงที่เกิดขึ้นหลังจากรัฐประหารในเยเมนและท่ามกลางการโจมตีทางอากาศจากนานาชาติ PLAN ได้ช่วยเหลือสิบประเทศในการอพยพพลเมืองของตนออกจากเยเมนได้อย่างปลอดภัย โดยใช้เรือฟริเกตติดขีปนาวุธลำหนึ่งอพยพพวกเขาออกจากเมืองท่าเอเดนที่ถูกปิดล้อม ปฏิบัติการนี้ได้รับการบรรยายจากรอยเตอร์สว่าเป็น "ครั้งแรกที่กองทัพของจีนได้ช่วยประเทศอื่น ๆ อพยพพลเมืองของตนในวิกฤตระหว่างประเทศ"

การเข้าร่วมของจีนในการซ้อมรบทางทะเลระหว่างประเทศก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน ในการซ้อมรบ RIMPAC 2014 จีนได้รับเชิญให้ส่งเรือจากกองทัพเรือกองปลดปล่อยประชาชนเข้าร่วม นับเป็นครั้งแรกที่จีนเข้าร่วมการซ้อมรบ RIMPAC และยังเป็นครั้งแรกที่จีนเข้าร่วมการซ้อมรบทางเรือขนาดใหญ่นำโดยสหรัฐ วันที่ 9 มิถุนายน 2014 จีนยืนยันว่าจะส่งเรือสี่ลำเข้าร่วมการซ้อมรบ ได้แก่ เรือพิฆาต เรือฟริเกต เรือเสบียง และเรือพยาบาล ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2016 จีนก็ได้รับเชิญให้เข้าร่วม RIMPAC 2016 เช่นกัน แม้จะมีความตึงเครียดในทะเลจีนใต้

ผู้เชี่ยวชาญด้านการทหารของจีน อิ่น จั๋ว กล่าวว่า เนื่องจาก PLAN ยังมีจุดอ่อนในการเติมเสบียงให้แก่เรือในทะเลอย่างต่อเนื่อง เรือบรรทุกเครื่องบินในอนาคตจึงจำเป็นต้องปฏิบัติการเป็นคู่ กลับกัน ในการให้สัมภาษณ์ทางโทรทัศน์ จาง จ้าวจง ได้ให้ความเห็นที่แตกต่างออกไป โดยกล่าวว่าจีน "ไม่น่าจะใส่ไข่ทั้งหมดไว้ในตะกร้าใบเดียว" และกองทัพเรืออาจจะหมุนเวียนเรือบรรทุกเครื่องบินมากกว่าจะส่งออกไปพร้อมกันทั้งหมด

ใน ค.ศ. 2017 เรือพยาบาลพีซอาร์กของ PLAN ได้เดินทางไปยังประเทศจิบูตี (รักษาชาวจิบูตี 7,841 คน) เซียร์ราลีโอน กาบอง สาธารณรัฐคองโก (รักษาชาวคองโก 7,508 คน) แองโกลา โมซัมบิก (รักษาชาวโมซัมบิก 9,881 คน) และแทนซาเนีย (รักษาชาวแทนซาเนีย 6,421 คน)

PLAN ยังคงขยายตัวอย่างต่อเนื่องในทศวรรษ 2020 โดยเพิ่มขีดความสามารถในการปฏิบัติการ การขึ้นระวางประจำการเรือใหม่ และการก่อสร้างฐานทัพเรือ ผู้สังเกตการณ์ตั้งข้อสังเกตว่าการทำให้ทันสมัยอย่างต่อเนื่องของ PLAN มีจุดประสงค์เพื่อสร้างกองเรือผิวน้ำของจีนและแก้ไขปัญหาที่มีอยู่ซึ่งจำกัดขีดความสามารถของ PLAN ผู้สังเกตการณ์ยังตั้งข้อสังเกตว่าการขยายตัวของ PLAN จะช่วยให้สามารถแสดงแสนยานุภาพของจีนในทะเลจีนใต้และช่วยให้กองทัพเรือสามารถตอบโต้ปฏิบัติการของกองทัพเรือสหรัฐในเอเชียได้ ขีดความสามารถทางทหารเรือของจีนเพิ่มขึ้นอย่างมากในทศวรรษ 2010 และ 2020 ในระยะเวลาสองทศวรรษ กองทัพเรือ PLA ได้ติดตั้งระบบยิงแนวดิ่ง (VLS) 4,300 เซลล์บนเรือรบผิวน้ำ ตามรายงานของ RAND Corporation สถาบันคลังสมองในสหรัฐ ระบุว่า PLAN มีความได้เปรียบอย่างมากในด้านเทคโนโลยีนาวี ขีปนาวุธ และระวางบรรทุกเมื่อเทียบกับคู่แข่งในภูมิภาค เช่น ไต้หวัน ญี่ปุ่น เวียดนาม ฟิลิปปินส์ และอินเดีย

ใน ค.ศ. 2024 PLAN ได้ทำการซ้อมรบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน รวมถึงการที่เรือบรรทุกเครื่องบินโจมตีสองลำ เหลียวหนิงและชานตง ได้ปฏิบัติการร่วมกันในทะเลจีนใต้เป็นครั้งแรก ใน ค.ศ. 2025 เรือบรรทุกเครื่องบินทั้งสองได้ปฏิบัติการเป็นครั้งแรกในแปซิฟิกตะวันตกนอกเหนือจากห่วงโซ่เกาะแรก และหนึ่งในนั้นได้ข้ามห่วงโซ่เกาะที่สองเป็นครั้งแรก

โครงสร้าง
โครงสร้างการบริหาร
กองบัญชาการกลาง PLAN ขึ้นตรงต่อกรรมาธิการทหารกลาง สำนักงานในกองบัญชาการกลาง PLAN มีหน้าที่บังคับบัญชา ควบคุม ประสานงาน และจัดตั้งกำลังรบเหนือหน่วยงานทางทะเลทั้งหมด PLAN แบ่งออกเป็นห้า "เหล่า" หรือ "สาขา" หลัก (兵种): ได้แก่ กองกำลังผิวน้ำ กองกำลังเรือดำน้ำ กองกำลังป้องกันชายฝั่ง เหล่านาวิกโยธิน และกองกำลังอากาศนาวี

สำนักงานในกองบัญชาการ
หลังจากการปฏิรูปใน ค.ศ. 2016 สำนักงานหลักของกองบัญชาการกลาง PLAN ได้แก่:

กำลังรบระดับภาคพื้น
 เหล่านาวิกโยธิน
 กองกำลังอากาศนาวี

หน่วยสนับสนุนที่ขึ้นตรง

สถาบันการศึกษาที่ขึ้นตรง

 หน่วยปฏิบัติการ 
ระบบการปฏิบัติการของ PLAN อยู่ภายใต้บัญชาการของศูนย์บัญชาการปฏิบัติการร่วมกรรมาธิการทหารกลาง (CMC Joint Operations Command Center) ผ่านศูนย์บัญชาการปฏิบัติการร่วมภาคพื้น (T-JOCC) ทัพเรือทั้งสาม (ทัพเรือละหนึ่งภาคพื้น) มีกองบัญชาการเป็นของตนเอง โดยมีผู้นำเป็นทีมคู่ที่ประกอบด้วยผู้บัญชาการและกรรมการการเมือง เช่นเดียวกับหน่วยงานอื่น ๆ ของ PLA และแต่ละทัพเรือได้จัดตั้ง "ศูนย์ย่อยปฏิบัติการทางทะเล" (MOSC) (海上作战分中心) เพื่อประสานงานการปฏิบัติการ ทัพเรือต่าง ๆ จัดระเบียบออกเป็นรูปขบวน (编队) ซึ่งประกอบด้วยเรือจำนวนต่าง ๆ กัน แต่ละรูปขบวนอยู่ภายใต้การควบคุมปฏิบัติการของ "กองบัญชาการรูปขบวน" (编队指挥所) โดยปกติแล้วหน่วยของทัพเรือจะถูกจัดเป็นจือตุ้ย (支队) หรือที่มักแปลว่า "หมวดเรือ" ในระดับกองพลหรือกองพลน้อย และต้าตุ้ย (大队) หรือที่มักแปลว่า "กองเรือ" ในระดับกรมหรือกองพัน สามารถจัดตั้งหน่วยแยกชั่วคราว (中队) ที่เล็กกว่า และกำลังเฉพาะกิจ (战斗群) หรือ "กลุ่ม" (集群) ที่ใหญ่กว่าได้ตามสถานการณ์ ส่วนกองกำลังป้องกันชายฝั่ง เหล่านาวิกโยธิน และกองกำลังอากาศนาวีถูกจัดระเบียบเป็นกองพลน้อย

ขณะที่ศูนย์บัญชาการปฏิบัติการร่วม CMC มีอำนาจบัญชาการสูงสุด T-JOCC ของภาคพื้น มีอำนาจควบคุมปฏิบัติการเหนือเหล่าทัพทั้งหมดในเขตอำนาจของตน กรณีพิเศษคือศูนย์บัญชาการร่วมทะเลตะวันออก ที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2013 ซึ่งมีอำนาจควบคุมปฏิบัติการเหนือกองกำลังทั้งหมดที่อยู่เหนือน่านน้ำ บนผิวน้ำ และใต้น้ำในทะเลนั้น รวมถึง PLAN, PLAAF, ยามฝั่งจีน และกองกำลังอาสาสมัครทางทะเล

 ทัพเรือ 
กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนแบ่งออกเป็นสามทัพเรือ ดังนี้:
 ทัพเรือบัญชาการภาคพื้นเหนือ (ทัพเรือทะเลเหนือ) ประจำในทะเลเหลืองและมีกองบัญชาการอยู่ที่ชิงเต่า มณฑลชานตง
 ทัพเรือบัญชาการภาคพื้นตะวันออก (ทัพเรือทะเลตะวันออก) ประจำในทะเลจีนตะวันออกและมีกองบัญชาการอยู่ที่หนิงปัว มณฑลเจ้อเจียง
 ทัพเรือบัญชาการภาคพื้นใต้ (ทัพเรือทะเลใต้) ประจำในทะเลจีนใต้และมีกองบัญชาการอยู่ที่จ้านเจียง มณฑลกวางตุ้ง
ในเชิงอาณาเขต แต่ละทัพเรือมีฐานทัพ (基地) สองถึงสามแห่ง แต่ละฐานมีพื้นที่รักษาการณ์ทางทะเล (水警区) หลายแห่ง ซึ่งแต่ละแห่งมีเขตอำนาจทางอาณาเขตที่กำหนดไว้ โดยปกติจะครอบคลุมเพียงน่านน้ำอาณาเขต ปฏิบัติการในทะเลน้ำลึกจะถูกควบคุมในระดับภาคพื้นและทัำเรือ
 สาขา 
กองกำลังผิวน้ำ

กองกำลังผิวน้ำกองทัพปลดปล่อยประชาชนประกอบด้วยเรือรบผิวน้ำทั้งหมดที่ประจำการใน PLAN โดยจัดระเบียบเป็นหมวดเรือที่กระจายอยู่ทั่วทั้งสามทัพเรือหลัก

กองกำลังเรือดำน้ำ

กองกำลังเรือดำน้ำกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนประกอบด้วยเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์และดีเซล-ไฟฟ้าทั้งหมดที่ประจำการใน PLAN

สาธารณรัฐประชาชนจีนเป็นสมาชิกถาวรคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติลำดับสุดท้ายที่ยังไม่ได้ทำการตรวจการณ์ด้วยเรือดำน้ำติดขีปนาวุธอย่างเต็มรูปแบบ เนื่องจากปัญหาด้านองค์กร มีเรือดำน้ำที่ประจำการอยู่จำนวน 68 ลำ

กองกำลังป้องกันชายฝั่ง

กองกำลังป้องกันชายฝั่ง PLAN เป็นสาขาทางบกของ PLAN ที่รับผิดชอบด้านการป้องกันชายฝั่ง โดยมีกำลังพลประมาณ 25,000 นาย มีหน้าที่ปกป้องพื้นที่ชายฝั่งของจีนจากการรุกรานด้วยการยกพลขึ้นบกสะเทินน้ำสะเทินบกหรือการโจมตีทางอากาศ

ระหว่างทศวรรษ 1950 ถึง 1960 กองกำลังป้องกันชายฝั่งมีภารกิจหลักในการขับไล่ความพยายามของก๊กมินตั๋งที่จะแทรกซึม บุกรุกและก่อกวนแนวชายฝั่งของจีน หลังความแตกแยกจีน-โซเวียตและการยกเลิกแผนการของก๊กมินตั๋งที่จะยึดแผ่นดินใหญ่ กองกำลังป้องกันชายฝั่งจึงหันมามุ่งเน้นการป้องกันชายฝั่งของจีนจากการรุกรานทางทะเลของโซเวียตที่อาจเกิดขึ้นได้ตลอดช่วงทศวรรษ 1960 ถึง 1980

เมื่อสหภาพโซเวียตล่มสลาย ภัยคุกคามจากการรุกรานสะเทินน้ำสะเทินบกของจีนก็ลดลงและด้วยเหตุนี้สาขานี้จึงมักถูกมองว่าไม่ใช่ส่วนประกอบสำคัญของ PLAN อีกต่อไป โดยเฉพาะเมื่อเรือรบผิวน้ำของ PLAN พัฒนาขีดความสามารถในการต่อต้านเรือและป้องกันทางอากาศอย่างต่อเนื่อง และการแสดงอำนาจของ PLAN เริ่มขยายออกไปนอกห่วงโซ่เกาะแรก

ปัจจุบัน อาวุธหลักของกองกำลังป้องกันชายฝั่ง ได้แก่ ขีปนาวุธต่อต้านเรือ YJ-62, YJ-18, YJ-12 และ C-602 รวมถึงอาวุธปล่อยผิวพื้นสู่อากาศ (SAM) และระบบป้องกันทางอากาศพิสัยสั้น (SHORAD)

เหล่านาวิกโยธิน

เหล่านาวิกโยธิน PLAN ฝก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในทศวรรษ 1950 และได้มีการจัดตั้งใหม่อีกครั้งใน ค.ศ. 1979 ภายใต้การดูแลของ PLAN ประกอบด้วยกำลังพลนาวิกโยธินประมาณ 30,000-40,000 นาย โดยมีกำลังประมาณสองกองพลน้อยในแต่ละภาคพื้น เหล่านาวิกโยธินถือเป็นหน่วยรบพิเศษและเป็นกำลังรบเคลื่อนที่เร็วที่ได้รับการฝึกเป็นหลักในด้านสงครามสะเทินน้ำสะเทินบก และบางครั้งก็ฝึกการยุทธ์เคลื่อนที่ทางอากาศเพื่อยึดหัวหาดหรือทำหน้าที่เป็นหัวหอกระหว่างปฏิบัติการโจมตีเป้าหมายข้าศึก

นาวิกโยธินได้รับการติดตั้งอาวุธปืนเล็กยาวจู่โจม Type 95 รวมถึงอาวุธปืนเล็กและยุทธภัรฑ์ส่วนบุคคลอื่น ๆ และจนถึง ค.ศ. 2022 พวกเขามีเครื่องแบบลายพรางสีน้ำเงิน/ชายฝั่งที่โดดเด่นเป็นมาตรฐาน (ขณะนี้กำลังถูกแทนที่ด้วยสีที่ดูเรียบง่ายมากขึ้นโดยอิงจากลายพรางซิงคง) นาวิกโยธินยังติดตั้งยานรบหุ้มเกราะสะเทินน้ำสะเทินบก (รวมถึงยานจู่โจมสะเทินน้ำสะเทินบก เช่น ZTD-05 และยานรบทหารราบ เช่น ZBD-05) เฮลิคอปเตอร์ ปืนเรือ ระบบอาวุธต่อสู้อากาศยาน และอาวุธปล่อยผิวพื้นสู่อากาศพิสัยใกล้

ด้วยความพยายามของ PLAN ในการขยายขีดความสามารถให้ก้าวไกลเกินกว่าน่านน้ำอาณาเขต จึงมีแนวโน้มสูงที่เหล่านาวิกโยธินจะมีบทบาทที่มากขึ้นในการเป็นกองกำลังนอกประเทศซึ่งคล้ายคลึงกับเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ (USMC) และราชนาวิกโยธิน (Royal Marines)

กองกำลังอากาศนาวี

กองกำลังอากาศนาวีกองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLANAF) เป็นสาขาการบินนาวีของ PLAN และมีกำลังพลประมาณ 25,000 นายพร้อมอากาศยาน 690 ลำ ปฏิบัติการด้วยยุทโธปกรณ์ที่คล้ายกับกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน รวมถึงเครื่องบินขับไล่ เครื่องบินทิ้งระเบิด เครื่องบินโจมตี เครื่องบินเติมเชื้อเพลิง เครื่องบินลาดตระเวน/เตือนภัยล่วงหน้า เครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องบินตรวจการณ์ทางทะเล เครื่องบินลำเลียง และเฮลิคอปเตอร์ในภารกิจต่าง ๆ

กองกำลังอากาศนาวีในอดีตมักปฏิบัติการจากฐานทัพอากาศชายฝั่ง และได้รับอากาศยานที่เก่ากว่า PLAAF โดยมีความก้าวหน้าในการทำให้ทันสมัยในวงกว้างน้อยกว่า การพัฒนาด้านเทคโนโลยี อาวุธ และการจัดซื้ออากาศยานใหม่ได้เกิดขึ้นหลัง ค.ศ. 2000 ด้วยการนำเรือบรรทุกเครื่องบินลำแรกของจีน เหลียวหนิง เข้าประจำการใน ค.ศ. 2012 กองกำลังอากาศนาวีจึงได้เริ่มปฏิบัติการบนเรือบรรทุกเครื่องบินเป็นครั้งแรก โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างขีดความสามารถในการรบในทะเลลึกที่เน้นกองรบบนหมู่เรือบรรทุกเครื่องบิน ใน ค.ศ. 2023 กองกำลังอากาศนาวีได้โอนย้ายเครื่องบินรบภาคพื้นดินส่วนใหญ่ให้กับ PLAF เพื่อแลกกับการลงทุนที่มากขึ้นในอากาศยานประจำเรือ (ทั้งที่ประจำการบนเรือบรรทุกเครื่องบิน เช่น เฉิ่นหยาง J-35 หรือที่ประจำการบนเรือรบ เช่น เฮลิคอปเตอร์)

ฐานทัพอากาศนาวีของ PLANAF ประกอบด้วย:
 ทัพเรือทะเลเหนือ: ต้าเหลียน, ชิงเต่า, จิ่นซี, จี้-ยฺเหวียน, ไหลหยาง, เจียวเซี่ยน, สิงไถ, ไหลชาน, อันหยาง, ฉางจื้อ, เหลียงเซียงและชานไห่กวน
 ทัพเรือทะเลตะวันออก: ตานหยาง, ไต้ชาน, เซี่ยงไฮ้ (ต้าฉ่าง), หนิงปัว, ลู่เฉียว, เฝย์ตงและ ฉือถังเฉียว
 ทัพเรือทะเลใต้: ฝัวหลัว, ไหโข่ว, หลิงฉุ่ย, ซานย่า, กุ้ยผิง, เจียไหลชื่อและหลิงหลิง
 ความสัมพันธ์กับองค์กรทางทะเลอื่น ๆ ของจีน 

PLAN ได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานทางทะเลกึ่งทหาร เช่น ยามฝั่งจีน เดิมทียามฝั่งจีนไม่ได้อยู่ภายใต้บัญชาการอิสระ แต่ถือเป็นส่วนหนึ่งของตำรวจติดอาวุธประชาชน ภายใต้การบัญชาการป้องกันชายแดนระดับท้องถิ่น (มณฑล) ก่อนจะมีการปรับโครงสร้างและรวมเป็นหน่วยงานเดียว ยามฝั่งจีนก่อตั้งขึ้นจากการรวมหลายหน่วยงานที่เคยแยกจากกัน เช่น การเฝ้าระวังทางทะเลจีน (CMS) การบริหารศุลกากร ตำรวจติดอาวุธ การบังคับใช้กฎหมายประมงจีน และกองกำลังอาสาสมัครทางทะเลในท้องถิ่น

CMS ทำหน้าที่หลักในการค้นหาและกู้ภัยหรือตรวจการณ์ชายฝั่งและมหาสมุทร และได้รับเรือตรวจการณ์ขนาดใหญ่จำนวนมากที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการปฏิบัติการอย่างมีนัยสำคัญ ขณะที่ศุลกากร กองกำลังอาสาสมัคร ตำรวจติดอาวุธและการบังคับใช้กฎหมายประมงมีเรือตรวจการณ์ขนาดเล็กหลายร้อยลำ สำหรับการตรวจการณ์ทางทะเล เรือเหล่านี้มักมีอาวุธค่อนข้างดี เช่น ปืนกลและปืนต่อสู้อากาศยานขนาด 37 มม. นอกจากนี้ หน่วยงานเหล่านี้ยังมีฝูงบินขนาดเล็กเป็นของตนเองเพื่อสนับสนุนขีดความสามารถในการตรวจการณ์ทางทะเล โดยศุลกากรและ CMS ใช้เฮลิคอปเตอร์ฮาร์บิน Z-9 จำนวนหนึ่งลำ และเครื่องบินตรวจการณ์ทางทะเลที่พัฒนาจากเครื่องบินลำเลียงฮาร์บิน Y-12 STOL

ทุกมณฑลที่มีชายฝั่งทะเลจะมียามฝั่ง 1 ถึง 3 หมู่:
 3 หมู่: ฝูเจี้ยน, กว่างตง
 2 หมู่: เหลียวหนิง, ชานตง, เจ้อเจียง, ไห่หนาน, กวางซี
 1 หมู่: เหอเป่ย์, เทียนจิน, เจียงซู, ช่างไห่

 ชั้นยศ 

ชั้นยศของกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนคล้ายคลึงกับของกองทัพบกกองทัพปลดปล่อยประชาชน กองทัพอากาศและกองทัพจรวด ระบบชั้นยศนายทหารและเครื่องหมายยศปัจจุบันมีมาตั้งแต่ ค.ศ. 1988 และเป็นการปรับปรุงจากระบบชั้นยศและเครื่องหมายยศที่ใช้ในช่วง ค.ศ. 1955 ถึง 1965 ยศพลเรือเอกชั้นหนึ่ง (ไห่จฺวินอีช่างเจี้ยง) ไม่เคยมีผู้ใดได้ครองยศนี้และถูกยกเลิกไปใน ค.ศ. 1994 เมื่อมีการนำเครื่องแบบไทป์ 07 มาใช้อย่างเป็นทางการ เครื่องหมายยศของนายทหารทั้งหมดจะอยู่บนบ่าหรือแขนเสื้อขึ้นอยู่กับประเภทของเครื่องแบบที่ใช้ ส่วนระบบชั้นยศและเครื่องหมายยศของพลทหารปัจจุบันมีมาตั้งแต่ ค.ศ. 1998
 ประเด็นร่วมสมัย 
ยุทธศาสตร์ แผนงาน ลำดับความสำคัญ
กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนมีความโดดเด่นมากขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงในลำดับความสำคัญทางยุทธศาสตร์ของจีน ภัยคุกคามทางยุทธศาสตร์ใหม่ ๆ ได้แก่ ความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นกับสหรัฐและ/หรือญี่ปุ่นที่กลับมามีกำลังอีกครั้งในพื้นที่ต่าง ๆ เช่น ช่องแคบไต้หวันหรือทะเลจีนใต้ ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของโครงการทำกองทัพเรือให้ทันสมัยโดยรวม  PLAN มีแผนระยะยาวในการพัฒนากองทัพเรือน้ำลึก โรเบิร์ต ดี. แคปแลน กล่าวว่าการล่มสลายของสหภาพโซเวียตทำให้จีนสามารถโอนทรัพยากรจากกองทัพบกมายังกองทัพเรือและสินทรัพย์ในการแสดงกำลังอื่น ๆ ได้

ประเทศจีนกำลังก่อสร้างฐานทัพเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์ใต้ดินขนาดใหญ่ใกล้ซานย่า มณฑลไห่หนาน ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 เรือดำน้ำไทป์ 094 ลำแรกถูกย้ายมายังซานย่า เดอะเดลีเทลิกราฟรายงานเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ว่ามีการสร้างอุโมงค์เข้าไปในเนินเขาซึ่งสามารถซ่อนเรือดำน้ำนิวเคลียร์ได้มากถึง 20 ลำจากดาวเทียมสอดแนม ตามรายงานของสื่อข่าวตะวันตก ฐานทัพแห่งนี้มีรายงานว่าจะช่วยให้จีนสามารถแสดงอำนาจทางทะเลไปได้ไกลถึงพื้นที่มหาสมุทรแปซิฟิก รวมถึงการท้าทายอำนาจทางทะเลของสหรัฐHarding, Thomas,
"Chinese Build Secret Nuclear Submarine Base", The Daily Telegraph (London), 2 May 2008.Harding, Thomas, "Chinese Nuclear Submarines Prompt 'New Cold War' Warning", The Daily Telegraph (London), 3 May 2008.

ในช่วงการสัมภาษณ์กับบีบีซีเมื่อ ค.ศ. 2008 พลตรี เฉียน หลี่หฺวา เจ้าหน้าที่กลาโหมอาวุโสของจีน กล่าวว่า PLAN มีความมุ่งหวังที่จะมีเรือบรรทุกเครื่องบินจำนวนเล็กน้อยเพื่อขยายขอบเขตการป้องกันทางอากาศของจีน ตามที่เฉียนกล่าวไว้ ประเด็นสำคัญไม่ใช่ว่าจีนจะมีเรือบรรทุกเครื่องบินหรือไม่ แต่เป็นสิ่งที่จีนจะนำมันไปทำอะไรมากกว่า วันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2009 พลเรือเอก โรเบิร์ต เอฟ. วิลลาร์ด ผู้บัญชาการกองบัญชาการแปซิฟิกของสหรัฐ เรียกการทำ PLAN ให้มันสมัยว่า "ก้าวร้าว" และกล่าวว่ามันทำให้เกิดความกังวลในภูมิภาค วันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 วุฒิสมาชิกจิม เวบบ์ จากคณะกรรมาธิการวิเทศสัมพันธ์ของวุฒิสภา ประกาศว่ามีเพียง "สหรัฐฯ เท่านั้นที่มีทั้งสถานะและอำนาจแห่งชาติที่จะเผชิญหน้ากับความไม่สมดุลของอำนาจที่เห็นได้ชัดซึ่งจีนนำมา" ในสถานการณ์ต่าง ๆ เช่น การอ้างสิทธิ์เหนือหมู่เกาะสแปรตลีและพาราเซล

ใน ค.ศ. 2009 โรนัลด์ โอ’รอร์ก จากการวิจัยรัฐสภา ได้เขียนไว้ว่า (PLAN) "ยังคงแสดงให้เห็นถึงข้อจำกัดหรือจุดอ่อนในหลายด้าน รวมถึงขีดความสามารถในการปฏิบัติการที่ยั่งยืนของกองเรือขนาดใหญ่ในน่านน้ำห่างไกล การปฏิบัติการร่วมกับส่วนอื่น ๆ ของกองทัพจีน ระบบ C4ISR การสงครามต่อสู้อากาศยาน (AAW) การสงครามปราบเรือดำน้ำ (ASW), ปฏิบัติการต่อต้านทุ่นระเบิด (MCM) และการพึ่งพาผู้จัดหาต่างชาติสำหรับส่วนประกอบสำคัญของเรือบางอย่าง"

ใน ค.ศ. 1998 จีนได้ซื้อเรือที่ถูกทิ้งแล้วของยูเครน วาร์ยัค และเริ่มปรับปรุงเพื่อใช้งานในกองทัพเรือ วันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2012 กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนได้รับมอบเรือบรรทุกเครื่องบินลำแรกของจีน เหลียวหนิง เรือที่มีระวางขับน้ำ 60,000 ตันนี้สามารถรองรับเครื่องบินปีกตรึงได้ 33 ลำ เป็นที่คาดการณ์กันอย่างกว้างขวางว่าเครื่องบินเหล่านี้จะเป็นเครื่องบินขับไล่ J-15 (J-15 เป็นเครื่องบินขับไล่ที่พัฒนาขึ้นโดยจีน มีพื้นฐานมาจากซุคฮอย ซู-33 ของรัสเซีย)

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2015 ภาพถ่ายดาวเทียมแสดงให้เห็นว่าจีนอาจเริ่มก่อสร้างเรือบรรทุกเครื่องบินไทป์ 002 ที่ผลิตเองลำแรก ณ เวลานั้น รูปแบบโครงสร้างบ่งชี้ว่าจะมีระวางขับน้ำ 50,000 ตัน และตัวเรือมีความยาวประมาณ 240 เมตรและความกว้างประมาณ 35 เมตร เมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2017 เรือบรรทุกเครื่องบินลำดังกล่าวถูกปล่อยลงน้ำในชื่อชานตง

ญี่ปุ่นได้แสดงความกังวลเกี่ยวกับขีดความสามารถที่เพิ่มขึ้นของ PLAN และการขาดความโปร่งใสในขณะที่ความแข็งแกร่งทางทะเลของจีนยังคงขยายตัวอย่างต่อเนื่อง จีนได้นำขีปนาวุธต่อต้านเรือลูกแรกของโลกที่เรียกว่า DF-21D เข้าประจำการ มีรายงานว่าภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้นจาก DF-21D ต่อเรือบรรทุกเครื่องบินของสหรัฐทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในยุทธศาสตร์ของสหรัฐ

วันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2017 จีนปล่อยเรือพิฆาตขนาดใหญ่รุ่นใหม่ลำแรก เรือพิฆาตไทป์ 055 เรือพิฆาตลำนี้มีชื่อว่าหนานชาง มีความยาว 180 เมตร และน้ำหนักบรรทุกเต็มที่กว่า 12,000 ตัน ทำให้เป็นเรือพิฆาตขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของโลก รองจากเรือพิฆาตชั้นซัมวอลต์ของสหรัฐ มีเรือที่ออกแบบตามแบบนี้จำนวนแปดลำ ซึ่งกองทัพเรือสหรัฐจัดอยู่ในประเภท "เรือลาดตระเวน" ได้ถูกสร้างขึ้นหรืออยู่ระหว่างการสร้าง

การเปรียบเทียบกับกองทัพเรือสหรัฐ
กำลังของ PLAN มักถูกนำไปเปรียบเทียบกับกองทัพเรือสหรัฐ PLAN เป็นกองทัพเรือที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลกในแง่ระวางขับน้ำ ซึ่งอยู่ที่ 2 ล้านตัน ณ ค.ศ. 2022 เป็นรองเพียงกองทัพเรือสหรัฐ

การตรวจสอบใน ค.ศ. 2019 พบว่ากองเรือของกองทัพเรือสหรัฐสามารถติดตั้ง "ขีปนาวุธภารกิจรบ" (BFMs) ได้มากกว่า PLAN โดยขีปนาวุธดังกล่าวหมายถึงขีปนาวุธที่มีส่วนช่วยในภารกิจการรบ: กองเรือของกองทัพเรือสหรัฐสามารถติดตั้งขีปนาวุธได้ 11,000 ลูก เทียบกับ 5,250 ลูกสำหรับ PLAN และ 3,326 ลูกสำหรับกองทัพเรือรัสเซีย

กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขต


กรณีพิพาทหมู่เกาะสแปรตลีย์
กรณีพิพาทหมู่เกาะสแปรตลีคือกรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตเหนือสิทธิครอบครองหมู่เกาะสแปรตลี ซึ่งเป็นกลุ่มเกาะที่ตั้งอยู่ในทะเลจีนใต้ รัฐที่อ้างสิทธิ์ในหมู่เกาะต่างๆ ได้แก่ บรูไน มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ ไต้หวัน เวียดนาม และสาธารณรัฐประชาชนจีน ทั้งหมดนี้ยกเว้นบรูไนได้เข้ายึดครองเกาะบางส่วนที่มีข้อพิพาท

เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1988 กองทัพเรือจีนและเวียดนามได้ปะทะกันเหนือจอห์นสันเซาท์รีฟในหมู่เกาะสแปรตลี ซึ่งเกี่ยวข้องกับเรือฟริเกต PLAN สามลำ

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 เรือฟริเกตตงกว่านของจีนได้ยิงสามนัดใส่เรือประมงของฟิลิปปินส์ในบริเวณ การยิงดังกล่าวเกิดขึ้นหลังเรือฟริเกตได้สั่งให้เรือประมงออกไป และหนึ่งในเรือเหล่านั้นประสบปัญหาในการถอนสมอ

กรณีพิพาทหมู่เกาะเซ็งกากุ
กรณีพิพาทหมู่เกาะเซ็งกากุเกี่ยวข้องกับกรณีพิพาทเรื่องดินแดนเหนือหมู่เกาะที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อหมู่เกาะเตียวยฺหวีในประเทศจีน หมู่เกาะเซ็งกากุในญี่ปุ่น และหมู่เกาะเตี้ยวยฺหวีไถในไต้หวัน นอกเหนือจากช่วง ค.ศ. 1945 ถึง 1972 ที่อยู่ภายใต้การปกครองของสหรัฐแล้ว หมู่เกาะแห่งนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของญี่ปุ่นมาตั้งแต่ ค.ศ. 1895 สาธารณรัฐประชาชนจีนได้โต้แย้งการส่งคืนอำนาจจากสหรัฐให้แก่ญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1971Netherlands Institute for the Law of the Sea (NILOS). (2000).  และได้ยืนยันการอ้างสิทธิ์ในหมู่เกาะเหล่านั้นตั้งแต่นั้นมาLee, Seokwoo et al. (2002).  ไต้หวันก็อ้างสิทธิ์ในหมู่เกาะเหล่านี้เช่นกัน พื้นที่พิพาทอยู่ใกล้กับเส้นทางเดินเรือที่สำคัญและแหล่งประมงที่อุดมสมบูรณ์ และอาจมีแหล่งสำรองน้ำมันขนาดใหญ่ในพื้นที่นั้น"Q&A: China-Japan islands row" BBC News 11 September 2012

ในบางครั้ง เรือและเครื่องบินจากหน่วยงานของรัฐบาลและกองทัพจีนแผ่นดินใหญ่และไต้หวันหลายแห่งได้รุกล้ำเข้ามาในพื้นที่พิพาท นอกเหนือจากกรณีที่พวกเขาคุ้มกันเรือประมงและเรือของนักเคลื่อนไหวแล้ว ยังมีการรุกล้ำอื่น ๆ อีกด้วย ในช่วงแปดเดือนของ ค.ศ. 2012 มีการรุกล้ำทางทะเลมากกว่าสี่สิบครั้งและการรุกล้ำทางอากาศ 160 ครั้ง ตัวอย่างเช่น ในเดือนกรกฎาคม ร.ศ. 2012 เรือตรวจการณ์ของจีนสามลำได้รุกล้ำเข้ามาในน่านน้ำพิพาทรอบเกาะ

การยกระดับทางทหารยังคงดำเนินต่อไปใน ค.ศ. 2013 ในเดือนกุมภาพันธ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมญี่ปุ่น อิสึโนริ โอโนเดระ อ้างว่าเรือฟริเกตของจีนได้ล็อกเรดาร์เล็งอาวุธไปยังเรือพิฆาตและเฮลิคอปเตอร์ของญี่ปุ่นสองครั้งในเดือนมกราคม เรือฟริเกตชั้นเจียงเหวย์ II ของจีนและเรือพิฆาตของญี่ปุ่นอยู่ห่างกันสามกิโลเมตร และลูกเรือของเรือพิฆาตได้เตรียมพร้อมรบ สื่อของรัฐบาลจีนตอบโต้ว่าเรือฟริเกตของตนกำลังอยู่ระหว่างการฝึกตามปกติในขณะนั้น

อุบัติการณ์อื่น ๆ

เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 หลังการเข้าเทียบท่าที่เวียดนาม มีรายงานว่าเรือจู่โจมสะเทินน้ำสะเทินบกเอราวัณของอินเดียได้รับการติดต่อจากกลุ่มที่อ้างว่าเป็นกองทัพเรือจีนขณะอยู่ห่างจากชายฝั่งเวียดนาม 45 ไมล์ทะเลในทะเลจีนใต้ที่เป็นข้อพิพาท โดยระบุว่าเรือรบของอินเดียกำลังเข้าสู่น่านน้ำของจีน"China face-off in South China Sea" DNA India report ตามคำกล่าวของโฆษกกองทัพเรืออินเดีย เนื่องจากไม่มีเรือหรือเครื่องบินของจีนปรากฏให้เห็น ไอเอ็นเอส เอราวัณ จึงเดินทางต่อไปตามกำหนดการ กองทัพเรืออินเดียชี้แจงเพิ่มเติมว่า "ไม่มีการเผชิญหน้าใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับ ไอเอ็นเอส เอราวัณ อินเดียสนับสนุนเสรีภาพในการเดินเรือในน่านน้ำสากล รวมถึงในทะเลจีนใต้ และสิทธิในการผ่านตามหลักการที่ยอมรับกันของกฎหมายระหว่างประเทศ หลักการเหล่านี้ควรได้รับการเคารพจากทุกฝ่าย"

เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 เรือฟริเกตตงกว่านของจีนเกยตื้นบนสันดอนฮาซาฮาซา (ในภาพ) ห่างจากเมืองรีซัลไปทางตะวันตก 60 ไมล์ทะเล และอยู่ในเขตเศรษฐกิจจำเพาะ 200 ไมล์ทะเลของฟิลิปปินส์Laude, Jamie. "China ship runs aground near Phl" The Philippine Star. 14 July 2012. Retrieved 15 July 2012. ภายในวันที่ 15 กรกฎาคม เรือฟริเกตลำดังกล่าวได้รับการกู้ขึ้นจากตื้นและเดินทางกลับท่าเรือ โดยไม่มีผู้ใดได้รับบาดเจ็บและมีความเสียหายเพียงเล็กน้อย"Stranded naval frigate refloated." AFP. 15 July 2012 ในช่วงอุบัติการณ์นี้ การประชุมสุดยอดอาเซียนประจำปี 2012 จัดขึ้นที่พนมเปญ ประเทศกัมพูชา ท่ามกลางความตึงเครียดในภูมิภาคที่สูงขึ้น

ปฏิบัติการต่อต้านโจรสลัดในอ่าวเอเดน

เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2008 ทางการจีนได้ส่งเรือของกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนออกไปคุ้มกันเรือขนส่งสินค้าของจีนในอ่าวเอเดน

สงครามกลางเมืองลิเบีย
ในช่วงก่อนสงครามกลางเมืองลิเบีย ค.ศ. 2011 สฺวีโจว (530) ได้ถูกส่งจากภารกิจต่อต้านโจรสลัดในอ่าวเอเดนเพื่อไปช่วยอพยพพลเมืองชาวจีนออกจากลิเบีย

ความขัดแย้งในเยเมน
ในช่วงความขัดแย้งในเยเมนเมื่อ ค.ศ. 2558 กองทัพเรือจีนได้เบี่ยงเส้นทางเรือฟริเกตที่ปฏิบัติการต่อต้านโจรสลัดในโซมาเลียเพื่ออพยพพลเมืองจีนอย่างน้อย 600 คนและพลเมืองต่างชาติ 225 คนที่ทำงานอยู่ในเยเมน ในบรรดาผู้ที่ได้รับการอพยพที่ไม่ใช่ชาวจีนนั้นมีพลเมืองปากีสถาน 176 คน และอีกจำนวนเล็กน้อยจากประเทศอื่น เช่น เอธิโอเปีย สิงคโปร์ สหราชอาณาจักร อิตาลี และเยอรมนี แม้จะมีการอพยพเกิดขึ้น แต่สถานทูตจีนในเยเมนก็ยังคงเปิดทำการอยู่

ฐานทัพเรือเรียม
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2019 เจ้าหน้าที่สหรัฐระบุว่าพวกเขาได้เห็นข้อตกลงลับที่จะอนุญาตให้กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนสามารถเข้าถึงฐานทัพเรือเรียมได้แต่เพียงผู้เดียวเป็นเวลาประมาณหนึ่งในสามของพื้นที่ฐานทัพและมีระยะเวลายาวนานถึง 30 ปี ซึ่งจะทำให้ปักกิ่งมีฐานทัพแห่งใหม่ที่อยู่ใกล้กับทะเลจีนใต้

ทางการกัมพูชาได้ออกมาปฏิเสธการมีอยู่ของข้อตกลงดังกล่าว และเรียกสิ่งนี้ว่าเป็น "ข่าวปลอม" พวกเขากล่าวว่าฐานทัพนี้เป็นของกัมพูชา ไม่ใช่ของจีน และการประจำการของกองทัพต่างชาติที่นั่นเป็นการหมุนเวียน ไม่ใช่การประจำถาวร ซึ่งเป็นไปตามรัฐธรรมนูญของประเทศ ใน ค.ศ. 2021 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของกัมพูชากล่าวว่าจีนกำลังช่วยสร้างโครงสร้างพื้นฐานที่เรียมและไม่มีเงื่อนไขใด ๆ ผูกมัด

 ยุทธภัณฑ์ 

กองทัพเรือของจีนมีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของโลกในแง่น้ำหนักบรรทุก

เรือและเรือดำน้ำ

ณ ค.ศ. 2024 กองทัพเรือมีกำลังรบโดยรวมมากกว่า 350 ลำซึ่งประกอบด้วยเรือและเรือดำน้ำ

อากาศยาน

กองทัพเรือจีนปฏิบัติการทั้งอากาศยานปีกตรึงที่ประจำการบนสนามบินและเรือบรรทุกเครื่องบิน รวมถึงเฮลิคอปเตอร์สำหรับภารกิจด้านการส่งกำลังบำรุงในสมรภูมิ การลาดตระเวน การตรวจการณ์ และการอพยพทางการแพทย์

อาวุธทางเรือ

QBS-06 เป็นปืนเล็กยาวจู่โจมใต้น้ำที่ใช้กระสุน 5.8×42 DBS-06 โดยมีพื้นฐานมาจากปืน APS ของโซเวียต

ในต้นเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 มีการเผยแพร่ภาพถ่ายทางออนไลน์ซึ่งอ้างว่าเป็นปืนรางไฟฟ้าของจีน ในภาพแสดงให้เห็นปืนที่ติดตั้งอยู่บนหัวเรือของเรือยกพลขึ้นบกชั้นไทป์ 072III ไห่หยางชาน ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 มีรายงานว่าจีนได้อ้างว่าเริ่มทดสอบปืนรางแม่เหล็กไฟฟ้าในทะเลแล้ว
 ในอนาคต 


ความทะเยอทะยานของ PLAN ได้แก่ การปฏิบัติการออกไปไกลถึงห่วงโซ่เกาะที่หนึ่งและสอง ไปจนถึงแปซิฟิกใต้ใกล้ออสเตรเลีย และครอบคลุมไปถึงหมู่เกาะอะลูเชียน รวมถึงการปฏิบัติการที่ขยายไปถึงช่องแคบมะละกาใกล้มหาสมุทรอินเดียAnnual Report to Congress, Military Power of the People's Republic of China. Retrieved 22 May 2008

ระหว่าง ค.ศ. 2001 ถึง 2006 มีโครงการก่อสร้างและจัดซื้ออย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นแนวโน้มที่ดำเนินต่อไป มีเรือมากกว่าสิบลำในชั้นใหม่ ๆ ที่ถูกสร้างขึ้นในช่วงห้าปีนั้น รวมแล้วมีเรือใหม่ทั้งหมดประมาณ 60 ลำ (รวมถึงเรือยกพลขึ้นบกและเรือช่วยรบ) ในขณะเดียวกัน เรืออื่นๆ อีกหลายสิบลำก็ได้ถูกปลดประจำการหรือติดตั้งยุทธภัณฑ์ใหม่

โรนัลด์ โอ’รอร์ก จากการวิจัยรัฐสภา รายงานว่าเป้าหมายระยะยาวของแผนงานของ PLAN ได้แก่:
 ยืนยันหรือปกป้องการอ้างสิทธิ์ของจีนในข้อพิพาทดินแดนทางทะเลและการตีความกฎหมายระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับเสรีภาพในการเดินเรือในเขตเศรษฐกิจจำเพาะของจีน (ซึ่งเป็นการตีความที่ขัดแย้งกับการตีความของสหรัฐ);
 ปกป้องเส้นทางคมนาคมทางทะเลของจีนไปยังอ่าวเปอร์เซีย ซึ่งจีนต้องพึ่งพาสำหรับการนำเข้าพลังงานบางส่วน

หลังการสร้างเรือบรรทุกเครื่องบินขนาดเล็กสองลำ จีนก็เริ่มสร้างเรือบรรทุกเครื่องบินไทป์ 003 ในระยะใกล้ PLAN ตั้งใจที่จะจัดตั้งกองเรือบรรทุกเครื่องบินโจมตีสี่กองเรือและกองเรือโจมตีนอกประเทศสี่กองเรือ

PLAN อาจปฏิบัติการจากกวาดาร์หรือเซเชลส์สำหรับภารกิจต่อต้านโจรสลัดและเพื่อปกป้องเส้นทางการค้าที่สำคัญซึ่งอาจเป็นอันตรายต่อความมั่นคงทางพลังงานของจีนในกรณีที่มีความขัดแย้ง ใน ค.ศ. 2016 จีนได้ตั้งฐานทัพเรือในนอกประเทศแห่งแรกในจิบูตี
 ดูเพิ่ม 
 โครงการเรือบรรทุกเครื่องบินของจีน
 ยามฝั่งจีน
 โรงเรียนนายเรือต้าเหลียน
 รายชื่อเรือของกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน
 ดุริยางค์กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน
 กรรมการการเมืองกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน
 กรมการเมืองกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน

 หนังสืออ่านเพิ่มเติม 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

หมวดหมู่:กองทัพเรือจีน

หมวดหมู่:กองทัพปลดปล่อยประชาชน
จ
หมวดหมู่:กระทรวงกลาโหมสาธารณรัฐประชาชนจีน
หมวดหมู่:กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน