เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม

สามผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม (; ) เป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนแนวสืบสวนสอบสวนและกำลังภายใน ฉือ ยฺวี่คุน () แต่งขึ้น และได้รับการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรเผยแพร่เมื่อปลายศตวรรษที่ 19 นิยายเรื่องนี้ได้รับความนิยมมาก ต่อมา หยู เยฺว่ () ปรับปรุงจนเป็นวรรณกรรมชั้นสูง เรียกชื่อเสียใหม่ว่า เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม (; The Seven Heroes and Five Gallants) เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี 1889

 ประวัติ 

ในราชวงศ์ชิง รัชสมัยเสียนเฟิงถึงถงจื้อ ซึ่งเป็นช่วงที่พระพันปีฉือสี่เถลิงอำนาจ ฉือ ยฺวี่คุน บัณฑิตจากเมืองเทียนจิน มีชื่อเสียงมากจากการเล่าเรื่องราวของเปา เจิ่ง ข้าราชการจีนสมัยราชวงศ์ซ่ง เขาเล่าเรื่องไปด้วย เล่นซอสามสายไปด้วย ทำให้แต่ละครั้งมีผู้ชมหลายพัน ร้านหนังสือจึงเริ่มบันทึกเรื่องเล่าของเขาเป็นลายลักษณ์อักษร โดยตัดเพลงและถ้อยคำที่ไม่เป็นภาษาออก กลายเป็นหนังสือชื่อว่า หลงถูเอ่อร์ลู่ () แปลว่า "บันทึกเรื่องหลงถูที่ฟังมา" (Aural Record of Longtu) ทั้งนี้ "หลงถู" เป็นฉายาของเปา เจิ่ง แปลว่า มังกรให้วาดขึ้น เพราะเนื้อเรื่องตอนหนึ่งว่า พระเจ้าแผ่นดินสุบินว่า จะมีเทพยดามาจุติเป็นข้าราชการ และรับสั่งให้วาดรูปข้าราชการผู้นั้นตามพระสุบินแล้วออกติดตามหา In 

ครั้นถึงรัชสมัยกวังซวี่ มีผู้หนึ่งใช้นามแฝงว่า "เวิ่นจู๋จู่เหริน" () แปลว่า "อาจารย์สอบไผ่" (Master Bamboo Questioner) ซึ่งผู้คนส่วนใหญ่เชื่อว่า เป็นฉือ ยฺวี่คุน นั้นเอง ได้ปรับปรุงหนังสือข้างต้นโดยตัดเรื่องภูตผีออกบางส่วน แล้วประมวลเนื้อหาเข้าเป็นหนังสือเล่มใหม่ มีหนึ่งร้อยยี่สิบบท ชื่อ จงเลี่ยเสียอี้ฉวน () แปลว่า "เรื่องราวเหล่าทแกล้วทกล้าผู้จงรักและใจหาญ" (Biographies of Loyal, Courageous Heroes and Gallants)

ภายหลัง หนังสือนั้นมีผู้ใช้นามแฝงว่า "รู่หมีเต้าเหริน" () แปลว่า  "นักพรตมีสุข" (Captivated Taoist) ปรับปรุง และอีกบุคคลซึ่งใช้นามแฝงว่า "ทุ่ยซือจู่เหริน" () แปลว่า "อาจารย์ใฝ่วิเวก" (Master of Retiring Thought) ปรับปรุงอีกชั้นหนึ่ง เรียกชื่อว่า สามผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ที่ว่า "สามผู้กล้า" นี้ความจริงแล้วหมายถึงบุคคลสี่คน คือ จั่น เจา จอมยุทธใต้ โอวหยาง ชุน จอมยุทธเหนือ กับติง เจ้าหลัน และติง เจ้าฮุ่ย จอมยุทธแฝด ต่อมา ร้านขุมทรัพย์ () ร้านหนังสือในกรุงปักกิ่ง จัดพิมพ์ สามผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ออกเผยแพร่เป็นครั้งแรกเมื่อปี 1879 หนังสือเป็นที่นิยมในกรุงทันที

ราวสิบปีให้หลัง หยู เยฺว่ ข้าราชการซึ่งชำนาญภาษาศาสตร์ ปรับปรุงหนังสือนั้นอีก แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ร้านกวั๋งไป่ซ่งไจ () ในเซี่ยงไฮ้ พิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี 1889 และในไม่ช้าก็ได้รับความนิยมไปทั่วประเทศจีน

 ตัวละคร 
 ชื่อ หมายเหตุ ไทย จีน พินอิน ศาลไคเฟิง เปา เจิ่ง 包拯 Bāo Zhěng เจ้าเมืองไคเฟิง กงซุน เช่อ 公孫策 Gōngsūn Cè ผู้ช่วยของเปา เจิ่ง เปา ซิ่ง 包興 Bāo Xìng คนรับใช้ของเปา เจิ่ง หวัง เฉา 王朝 Wáng Cháo สี่พี่น้องร่วมสาบาน นายตำรวจของเปา เจิ่ง หม่า ฮั่น 馬漢 Mǎ Hàn จาง หลง 張龍 Zhāng Lóng จ้าว หู่ 趙虎 Zhào Hǔ เจ็ดผู้กล้า จั่น เจา 展昭 Zhǎn Zhāo ฉายาสามัญ "จอมยุทธ์ใต้" (; Southern Hero)  ฉายาพระราชทาน "แมวหลวง" (; Royal Cat) โอวหยาง ชุน 歐陽春 Ōuyáng Chūn ฉายา "จอมยุทธ์เหนือ" (; Northern Hero) ติง จ้าวหลาน 丁兆蘭 Dīng Zhàolán ฉายา "จอมยุทธ์แฝด" (; Twin Heroes) ติง จ้าวฮุ่ย 丁兆蕙 Dīng Zhàohuì จื้อ ฮว่า 智化 Zhì Huà ฉายา "จิ้งจอกดำ" (; Black Demon Fox) เฉิน จ้ง-ยฺเหวียน 沈仲元 Chén Zhòngyuán ฉายา "ขงเบ้งน้อย" (; Little Zhuge) อ้าย หู่ 艾虎 Ài Hǔ ฉายา "จอมยุทธ์น้อย" (; Little Hero) ห้าผู้ทรงธรรม หลู ฟาง 盧方 Lú Fāng ฉายา "หนูทะลวงฟ้า" (; Sky-Penetrating Rat)  หัวหน้ากลุ่มห้าหนูแห่งเกาะสุญญตา (; Five Rats of the Hollow Island) หาน จาง 韓彰 Hán Zhāng ฉายา "หนูดำดิน" (; Earth-Piercing Rat) สฺหวี ชิ่ง 徐慶 Xú Qìng ฉายา "หนูทลายผา" (; Mountain-Boring Rat) เจี่ยง ผิง 蔣平 Jiǎng Píng ฉายา "หนูตะลุยบาดาล" (; River-Overturning Rat) ไป๋ อฺวี้ถัง 白玉堂 Bái Yùtáng ฉายา "หนูขนแพร" (; Brocade-Coated Rat)

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:เปาบุ้นจิ้น
หมวดหมู่:เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม