อับดุลละฮ์ บิน อับดุล กาดีร์

อับดุลละฮ์ บิน อับดุล กาดีร์ (; ) หรือ มุนซี อับดุลละฮ์ () เป็นนักเขียนที่มีบทบาทมากในมาเลเซียและสิงคโปร์ ผลงานที่สำคัญคือ ฮิกายัตอับดุลละฮ์ ที่สะท้อนประวัติศาสตร์ของมะละกาและสิงคโปร์ และเป็นจุดเริ่มต้นของวรรณกรรมแบบใหม่ในมาเลเซีย เขาเสียชีวิตระหว่างเดินทางไปแสวงบุญที่เมกกะที่บริเวณใกล้ ๆ กับญิดดะฮ์ จักรวรรดิออตโตมัน

 ประวัติ 
อับดุลละฮ์เกิดเมื่อ พ.ศ. 2339 หรือ พ.ศ. 2340 ที่มะละกา เกิดในครอบครัวชาวมาเลเซียเชื้อสายอาหรับ-อินเดียที่เคร่งศาสนา เขาเริ่มเรียนภาษามลายูกับบิดาคืออับดุล กาดีร์ ผู้เชี่ยวชาญทั้งภาษามลายู ภาษาอาหรับ และภาษาทมิฬในสมัยนั้น เขาได้เรียนภาษามลายูและภาษาอาหรับจนสามารถช่วยบิดาร่างหนังสือสัญญาทางการค้าได้ ต่อมาใน พ.ศ. 2353 เขาทำงานเป็นเสมียนให้กับสแตมฟอร์ด แรฟเฟิลส์ โดยมีหน้าที่คัดลอกงานเขียนที่เป็นภาษามลายูระหว่าง พ.ศ. 2358–2362 เขาทำงานกับมิชชันนารีในมะละกาโดยเป็นผู้สอนภาษามลายู ช่วยในการแปลไบเบิลเป็นภาษามลายู จัดทำคู่มือสนทนามลายู-อังกฤษ หลังจาก พ.ศ. 2362 อับดุลละฮ์ย้ายไปสิงคโปร์และทำงานร่วมกับพ่อค้าในสิงคโปร์ เขาย้ายไปอยู่ที่สิงคโปร์อย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2383 หลังจากที่บิดาของเขาเสียชีวิต 

งานเขียนที่สำคัญของอับดุลละฮ์คือ ฮิกายัตอับดุลละฮ์ ที่เขียนในเชิงอัตชีวประวัติและสะท้อนภาพของสิงคโปร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2362 เป็นต้นมาและสะท้อนให้เห็นความเปลี่ยนแปลงของสังคมมลายูในช่วงที่อังกฤษเข้ามามีอิทธิพลอย่างชัดเจนและเป็นช่วงที่ราชสำนักยะโฮร์เสื่อมอำนาจลง นอกจากนี้ งานเขียนที่สำคัญอีกชิ้นหนึ่งของเขาคือ กซา ปลายารัน อับดุลละฮ์ ซึ่งเป็นการเล่าประสบการณ์การเดินเรือเลียบชายฝั่งทางตะวันออกของคาบสมุทรมลายูใน พ.ศ. 2370 งานเขียนชิ้นสุดท้ายคือบันทึกการเดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์ที่เมกกะที่เขาเสียชีวิตระหว่างการเดินทางใน พ.ศ. 2397

 อ้างอิง 

 ชุลีพร พงศ์สุพัฒน์. อับดุลเลาะห์ บิน อับดุล กาดีร์ ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 11 - 14
หมวดหมู่:นักเขียนชาวมาเลเซีย
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายอาหรับ
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายเยเมน
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายทมิฬ
หมวดหมู่:มุสลิมชาวมาเลเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมะละกา