โอโอกะ ทาดาซูเกะ

โอโอกะ ทาดาซูเกะ (; 1677 – 3 กุมภาพันธ์ 1752) เป็นซามูไรในโชกุนตระกูลโทกูงาวะ 

โอโอกะเกิดในปี ค.ศ. 1677 รับราชการเป็นข้าราชการตุลาการตั้งแต่อายุ 35 ปี เดิมทีเขาดำรงตำแหน่งที่ไม่สลักสำคัญนัก เวลานั้น ชาวนาในมณฑลอิเซะกับแคว้นคิชูพิพาทกันเรื่องที่ดินมาเป็นเวลายาวนาน และสิทธิเรียกร้องของฝั่งอิเซะนั้นมีมูล แต่ไม่เคยมีตุลาการคนใดใจกล้าพอจะชี้ขาดให้ชาวอิเซะชนะคดี เพราะเกรงจะเป็นที่ระคายเคืองของโทกูงาวะ โยชิมูเนะ (Tokugawa Yoshimune) เจ้าแคว้นคิชู ซึ่งเป็นคนสนิทของโชกุน โทกูงาวะ อิเอสึงุ (Tokugawa Ietsugu) คดีจึงค้างพิจารณาเรื่อยมา เมื่อโอโอกะเข้าสู่ตำแหน่งตุลาการดังกล่าว ก็รับคดีนี้ต่อมา และวินิจฉัยตามรูปคดีMurdoch, James. (1996).  A History of Japan, p. 334. โทกูงาวะ โยะชิมุเนะ ประทับใจในความเที่ยงตรงและเด็ดเดี่ยวของเขามาก ห้าปีให้หลัง เมื่อโทกูงาวะ โยชิมูเนะ ได้เป็นโชกุนแล้ว ก็แต่งตั้งโอโอกะเข้าสู่ตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่ง เช่น 

 ผู้ตรวจการฝ่ายใต้ () ประจำเมืองเอโดะ หรือปัจจุบันคือโตเกียว
 เจ้าเมือง () เอโดะ
 ยกกระบัตร () มณฑลอิเซะ
 ผู้ว่าการมณฑลเอะชิเซ็ง ()
 ผู้ตรวจราชการ ()
 เจ้าแคว้น () นิชิโอฮิระ (Nishi-Ōhira)

โอโอกะได้รับยกย่องว่า เป็นตุลาการผู้ฉลาดและเที่ยงตรงเสมือนเป็นเปาบุ้นจิ้นของญี่ปุ่น ในระหว่างรับราชการนั้น เขาได้ปฏิรูปบ้านเมือง จัดตั้งกองตระเวนซึ่งเป็นไพร่ทั้งหมด จัดตั้งโรงพยาบาลประจำเมือง ทั้งได้ตัดสินคดีด้วยความเป็นธรรมและหลักแหลม คดีหนึ่งซึ่งโดดเด่นเกิดขึ้นเมื่อเจ้าสำนักโรงแรมฟ้องนักศึกษายากจนคนหนึ่งว่า แอบดมกลิ่นอาหารโรงแรมเพื่อแกล้มข้าวเปล่า เพื่อนตุลาการเห็นว่า ไม่ควรรับคดีนี้เพราะไร้สาระเกินไป แต่โอโอกะก็สั่งรับไว้ หลังฟังคู่ความแถลง โอโอกะก็สั่งให้นักศึกษาโยนเงินจากมือหนึ่งไปยังอีกหนึ่ง ก่อนประกาศว่า เสียงเงินนั้นคือค่าดมกลิ่นอาหารแล้วGraham, Paul (2012). Defining Property.

อีกคดี ช่างตัดกิโมโนมาแจ้งความว่า ผ้าถูกขโมยไปหลายสำรับ โอโอกะสั่งให้เจ้าพนักงานเอาเชือกไปคล้องรูปปั้นพระกษิติครรภที่วัดโทเซ็ง (Tōsen-ji) มาขึ้นศาลไต่สวนว่า เหตุใดไม่ทำหน้าที่ปกป้องคุ้มครอง เมื่อรูปปั้นมาถึง ประชาชนที่มาฟังการพิจารณาก็หัวเราะกันยกใหญ่ โอโอกะจึงทำขึงขังแล้วสั่งลงโทษคนเหล่านั้นด้วยการปรับผ้า ขณะที่ผู้คนกำลังจ่ายค่าปรับนั้น ช่างตัดกิโมโนเห็นคนคนหนึ่งส่งผ้าซึ่งเหมือนผ้าที่ถูกขโมยไปก็ร้องบอกโอโอกะ โอโอกะจึงสั่งให้จับกุมคนผู้นั้นไว้ทันที คนผู้นั้นก็สารภาพว่า ขโมยผ้ามาจริง ๆ คดีก็เป็นอันคลี่คลาย ในปี ค.ศ. 1925 มีการเคลื่อนย้ายรูปปั้นพระกษิติครรภไปยังวัดนันโจ (Nanjo-in) ที่ชานเมือง และรูปปั้นก็อยู่ที่วัดดังกล่าวมาจนทุกวันนี้

ความนิยมที่เขาได้รับทำให้เขากลายเป็นตัวละครสำคัญในละครโทรทัศน์หลายเรื่อง เช่น

 โอโอะกะเอะชิเซ็ง () ฉายตั้งแต่ปี 1970 ถึง 1999
 ยอดโชกุนผู้กล้าหาญ () ฉายตั้งแต่ปี 1978 ถึง 2008
 ฮะชิไดโชงุงโยะชิมุนะ () ฉายตั้งแต่ปี 1995 ถึง 2010
 เมบุเกียว! โอโอะกะเอะชิเซ็ง () ออกอากาศเมื่อปี 2005 ถึง 2006

นอกจากนี้ โอโอกะยังเป็นตัวละครในวรรณกรรม เช่น ชุดหนังสือของโดโรธี ฮูบเลอร์ (Dorothy Hoobler) กับ โทมัส ฮูบเลอร์ (Thomas Hoobler) เป็นต้นว่า ตอน เดอะโกสต์อินเดอะโทะไกโดอิน (The Ghost in the Tokaido Inn) เผยแพร่เมื่อปี 1999 ตอน เดอะดีมอนอินเดอะทีเฮาส์ (The Demon in the Teahouse) เผยแพร่เมื่อปี 2001 ตอน อินดาร์กเนสเดท (In Darkness, Death) เผยแพร่เมื่อปี 2004 ตอน เดอะซอร์ดแดตคัตเดอะเบิร์นนิงแกรส (The Sword That Cut the Burning Grass) เผยแพร่เมื่อปี 2005 ตอน อะซามูไรเนเวอร์เฟียส์เดท (A Samurai Never Fears Death) เผยแพร่เมื่อปี 2007 และตอน เซเวนแพทส์ดูเดท (Seven Paths To Death) เผยแพร่เมื่อปี 2008

 ระเบียงภาพ 

 อ้างอิง 

 Edmonds, I.G., Case of the Marble Monster and Other Stories, ISBN 0-590-08024-5, A collection of stories about Ōoka Tadasuke, for younger readers.
 Edmonds, I.G., Yamazaki, S. (Illust.)Ooka the Wise: Tales of Old Japan,  ISBN 0-208-02379-8, A collection of seventeen folktales about the legendary Japanese judge Ōoka.
 Case of the Bound Jizo, In article on Mark Schreiber 
 Kanagawa festivals 

หมวดหมู่:ตุลาการชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ไดเมียว