การเดินมรณะบาตาอัน

การเดินมรณะบาตาอัน (, , ) เป็นการที่กองทัพจักรรวรรดิญี่ปุ่นเคลื่อนย้ายเชลยศึกชาวฟิลิปปินส์และอเมริกัน 60,000–80,000 คนโดยใช้กำลังหลังยุทธการที่บาตาอันนานสามเดือนในประเทศฟิลิปปินส์ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองStanley L. Falk, Bataan: The March of Death (NY: Norton, 1962).  เชลยศึกชาวฟิลิปปินส์  2,500–10,000 คน และชาวอเมริกัน 100–650 คนเสียชีวิตก่อนไปถึงที่หมายที่ค่ายโอดอนเนล (Camp O'Donnell) ยอดผู้เสียชีวิตรายงานไม่ตรงกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งยอดของเชลยศึกชาวฟิลิปปินส์ เพราะนักประวัติศาสตร์ไม่สามารถกำหนดได้ว่าเชลยศึกกลมกลืนไปกับประชากรพลเรือนและหลบหนีไปได้มากเท่าใด การเดินดังกล่าวตั้งต้นจากเทศบาลมาริวีลีส จังหวัดบาตาอัน ไปยังนครซันเฟอร์นันโด จังหวัดปัมปังกา ผู้รอดชีวิตถูกบรรทุกโดยรถไฟกล่อง (box train) จากซันเฟอร์นันโด และถูกนำตัวไปยังค่ายโอดอนเนลในกาปัส จังหวัดตาร์เลช

การเดินยาว 128 กิโลเมตรนี้มีการละเมิดทางกายและการฆ่าอย่างกว้างขวาง และส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตสูงมากทั้งต่อเชลยและพลเรือน และภายหลังคณะกรรมาธิการทหารฝ่ายสัมพันธมิตรตัดสินให้เป็นอาชญากรรมสงครามของญี่ปุ่น

 อ้างอิง 


หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:จังหวัดบาตาอัน
หมวดหมู่:อาชญากรรมสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:อาชญากรรมสงครามของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ที่ก่อการโดยญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2485