โดเมนีโก ซาวีโอ

โดเมนีโก ซาวีโอ () หรือ นักบุญดอมินิก ซาวีโอ เป็นเยาวชนชาวอิตาลี ศิษย์นักบุญโจวันนี บอสโก ถึงแก่มรณกรรมตั้งแต่อายุเพียง 14 ปี ต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 นับเป็นนักบุญที่อายุน้อยที่สุดที่ไม่ใช่มรณสักขีในคริสตจักรโรมันคาทอลิกDonbosco-torino.it: Main Altars in the Church ; Retrieved on November 24, 2006

 ชีวประวัติ 
โดมินิก ซาวีโอ เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1842 ที่เขตเทศบาลเมืองรีวาเปรสโซกีเอรี แคว้นปีเยมอนเต ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย โดเมนีโกมีความศรัทธาในศาสนามาตั้งแต่เด็ก สามารถจำบทภาวนาต่าง ๆ ได้ตั้งแต่อายุเพียง 4 ขวบ เขาได้รับศีลมหาสนิทครั้งแรกเมื่ออายุ 7 ขวบ และเลือกคติพจน์ประจำตัวว่า "La morte ma non peccati" (ยอมตายดีกว่าทำบาป) โดเมนีโกเป็นเด็กเรียบร้อย ขยัน ตั้งใจเรียน มีคุณธรรม  เขาได้พบกับบาทหลวงโจวันนี บอสโก ครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1854 และได้ย้ายตามท่านไปเรียนที่ศูนย์เยาวชนวัลดอกโก (Valdocco) ที่ตูริน โดเมนีโกตั้งใจจะบวชเป็นบาทหลวงเมื่อโตขึ้น คุณพ่อบอสโกได้เอาใจใส่อบรมโดเมนีโกอย่างดี เพื่อให้เขามั่นคงและเติบโตในหนทางแห่งความดี

โดเมนีโกมีปัญหาด้านสุขภาพอย่างรุนแรง จึงต้องออกจากศูนย์กลับไปพักรักษาตัวที่บ้าน อาการยังคงทรุดลงเรื่อย ๆ จนถึงแก่มรณกรรมด้วยโรคเยื่อหุ้มปอดอักเสบในตอนเย็นของวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1857 หลังจากคุณพ่อบอสโกทราบข่าวไม่นาน ท่านจึงเขียนชีวประวัติของเขาในชื่อว่า "Vita del giovanetto Savio Domenico" (ชีวิตของโดเมนีโก ซาวีโอ) เพื่อเผยแพร่เกียรติคุณความดีงามของเขา ซึ่งเป็นเอกสารสำคัญชิ้นหนึ่งที่ทำให้เขาได้รับประกาศเป็นนักบุญในเวลาต่อมา

 เกียรติยศหลังมรณกรรม 
ความประพฤติที่เปี่ยมด้วยความดีงาม ทำให้ในปี ค.ศ. 1933 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ประกาศให้โดเมนีโกเป็นผู้น่าเคารพ ต่อมาได้รับการประกาศเป็นบุญราศีในปี ค.ศ. 1950 และเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1954 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:นักบุญคณะซาเลเซียน
หมวดหมู่:นักบุญชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:นักบุญที่เสียชีวิตแล้วศพไม่เน่าเปื่อย
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นปีเยมอนเต
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคปอด